Idatzi paragrafo honetako jarraipena - Gatazkaren hasieran, serbiar armada gaizki prestatua eta gaizki hornitua zegoen, Otomandar Inperioko tropek ez bezala. Serbiar armadaren helburu ofentsiboak handiegiak ziren horrelako indar batentzat, eta hainbat porrot jasan zituzten, planifikazio txarraren ondorioz eta kronikoki urrunegi banatzeagatik. Horrek ahalbidetu zien otomandarrei serbiar armadaren hasierako erasoak atzera botatzea eta atzera egitea. 1876ko udazkenean, Otomandar Inperioak bere ofentsiba arrakastatsua jarraitu zuen, eta garaipena lortu zuen Đunisen gaineko altueretan. Bigarren gatazkan, 1877ko abenduaren 13tik 1878ko otsailaren 5era bitartean, serbiar tropek Errusiako Inperioaren laguntzarekin bildu ziren, bere gerra errusiar-turkiarrean borrokatu zutenak. Serbiarrek bost konpainia osatu zituzten eta otomandarren tropak hegoaldetik erasotu zituzten, Niš, Pirot, Leskovac eta Vranje hiriak bata bestearen atzetik hartuz. Gerra Bulgariako altxamenduarekin bat etorri zen, Montenegro-Ottoman gerra.
eta Errusiar-Turkiar Gerra, bata bestearen atzean, Otomandar Inperioaren ekialdeko krisialdi handiak deitu zitzaiena.