1991n bere aukera handia izan zuen, Ferrariren Tyrrell taldeko lider Jean Alesi ordezkatzeko. Babesle talde osasuntsu batekin, 1990eko Honda motorrak, Pirelli pneumatikoak eta 020 txasisaren arrakasta garatuz, konbinazioari buruzko itxaropen handiak zeuden, eta batzuek lasterketa garaipenak iragarri zituzten. Denboraldia laugarren postuarekin hasi zuen Phoenix-en, baina aurrelari askok erretiroa hartu zuten Modena beraiengana hurbildu gabe. Imolako baldintza hezeetan ere antzeko desgasteak izan ziren, eta Modena hirugarren postua lortu zuen transmisioak porrot egin aurretik. Ondorengo lasterketan, Monakon, oraindik ere errendimendu hobea izan zuen, lehen lerroan sailkatu zenean bere lagun eta Munduko Txapeldun Ayrton Sennarekin batera, McLareneko gidariari eraso egin zion trafikoan gelditu eta motorraren matxura bortitza jasan zuen arte. Kanadako Tourra bigarren postua izan zen Nigel Mansell erretiratu ondoren azken itzulian. Horren ondoren, Modenaren forma gaizki jaitsi zen, Pirellik lasterketa pneumatiko koherente bat garatzeko borrokatzen zuen bitartean, Honda motor astunak 020 txasisa (jatorriz Cosworth DFR V8rentzat diseinatua) orekatzea zaildu zuen. Modena sarri sailkatzen zen hasierako erdian baina lasterketetan ez zuen bat ere irabazten.
Japoniako Grand Prixekoa.