Hemen, Leninek bere polemika berpiztu zuen mencheviqueren aurka, zeinek eraso eta lapurreta bortitzen babestearen aurka agertu ziren, hala nola 1907ko Tiflisko banku-lapurretaren aurka
Boltxebikeek euren jarduerak finantzatzeko erabiltzen zituzten. Lenin Bogdanov eta bere jarraitzaileak ere kritikatzen hasi zen; Bogdanovek uste zuen Errusiako proletalgoaren artean kultura sozialista garatu behar zela iraultza-ibilgailu arrakastatsua izan zedin, Leninek, berriz, inteligentzia sozialistaren abangoardia baten alde egiten zuen, langile-klaseak iraultzan gidatzeko gai zena. Gainera, Bogdanov-ek, Ernest Mach-ek eraginda, uste zuen munduaren kontzeptu guztiak erlatiboak zirela, Lenin, berriz, munduaren errealitate objektibo bat zegoela zioen iritzi marxist ortodoxoari eutsi zionean, giza behaketatik independentea. 1908ko apirilean Bogdanov eta Lenin elkarrekin oporretara joan ziren Gorkiren Capriko (Italia) txaletara, baina Parisera bueltatzean, Lenin boltxebikeen frakzioaren barruan bere eta Bogdanov-en jarraitzaileen arteko zatiketa bultzatu zuen, azken hau marxismotik desbideratzeaz akusatuz.