Osatu sentsazio hau: "Komandanteak eta aginte-arazoak". Guadalcanal inbaditzeko Aliatuen erabakia, aginte goreneko mailako liskarretan garatu zen. 1942ko otsailean, Ernest King almirantea hasi zen Pazifikoan posizio ofentsiboago bat sustatzen. Hau Estatu Batuetako Estatu Nagusien Estatu Nagusien aurka zegoen, George Marshall jenerala barne, eta Britainia Handiko gerra lidergoa, denak ere gerra baliabideetarako "Alemania lehen" lehentasunei buruzkoak ziren. Kingek baliabide gehiago jarri zituen Pazifikoan, nahiz eta Ipar Afrikako esfortzuak ahuldu ziren. Martxoan, King almirantearen eta Douglas MacArthur jeneralaren arteko eztabaida gogorra piztu zen baliabide horiek nola jarri behar ziren. Bake akordio batekin amaitu zen MacArthur jenerala... Pazifikoko hego-mendebaldeko eskualdearen buru zela eta...
Salomon uharteak, Guadalcanal mendebaldean, Ginea Berriko ipar-mendebaldeko kostaldea, eta Bismarck uhartediak, Rabaulgo gotorleku japoniarra barne. Chester Nimitz almiranteak Pazifikoko Aldeak gobernatuko ditu... eta Pazifikoko Erdialdeko kostalde osoa menderatuko du. Robert Ghormley almiranteak, Nimitzen agindupean, Hego Pazifikoko eremua agindu eta Tulagi hartu zuen, non japoniarrek itsasontzi base bat ezarri zuten. Ghormleyk, gainera, Guadalcanal hartu zuen, japoniarrek aire-pista bat eraikitzen ari zirela. Ghormleyren agintepean, Frank Fletcher almirantea 61. lan-talde aliatuaren komandantea bihurtu zen.