Bukatu esaldi hau: 1578an Alexander Farnese, Parmako dukea izango zena, armadaren kontrola hartu zuenean, Beheko Lurraldeak gero eta gehiago banatzen ziren iparraldeko matxinatuen eta hegoaldeko probintziek, oraindik Espainiarekiko leial zirenak. Espainiatik tropak iritsi zirenean, Farnesek hegoaldean Espainiaren kontrola sendotzeari ekin zion, Maastrichtekin hasita. 1579ko martxoaren 12an hasi zuen Mastrichteko setioa. Hark ordenatu zien bere tropei su egiteko harresietan. Maastrichteko biztanleek ere tunelak zulatu zituzten Espainiara iristeko. Borroka ez da sekula amaitzen lurpean. Ehunaka soldadu espainiar hil ziren ur irakinarekin euren tuneletan. Beste batzuk oxigeno faltan hil ziren holandarrek su eman ziotenean. Gainera, 500 soldadu espainiar hil ziren, horma leherrarazteko asmoa zuten mina bat garaiz lehertu zenean. Ekainaren 29ko gauean, Farnese hirian sartzea lortu zuen defendatzaileak lo zeudela. Hiriko harresia hautsi zuten espainiar unitateek lehenik emakumeak bortxatu zituzten (horietako batzuk, hiria defendatzeko borrokan, genero rolak gainditu eta errukitzeko eskubidea galdu zuten), eta gero biztanleria sarraskitu zuten. 1585ean, Farnesek Bruselas, Gante eta
Anberes, Brabantea eta Flandriako probintzia gehienak. Une horretan, Armadaren jatorrizko funtzioa iparraldeko matxinoen aurka borrokatzetik desbideratu zen, Espainiarekin gerran zegoen Ingalaterrako arazoa konpontzera. Farnesek uste zuen armadak itsasontzia indarrez gurutzatzeko itxaropena izango zuela, Ingalaterrako altxamendu katoliko baten laguntzaz; horren ordez, Felipek itsas eraso bat egitea erabaki zuen 1588an Espainiako Armada erabiliz. Flandriako Armadak Ostend eta Dunkerken aurka egin zuen, Kanaleko maniobra bat prestatzeko, Armadaren laguntzaz, baina itsas indar nagusiaren porrotak plan horiek eten zituen.