Itsas gudaren ia alderdi guztietan aurrerapenak egin ziren, batez ere hegazkin-ontzi eta itsaspekoetan. Nahiz eta gerra aeronautikoak arrakasta gutxi izan zuen gerraren hasieran, Tarentoko ekintzak
, Pearl Harbor, eta Koral Itsasoa garraiatzaileak itsasontzi nagusi gisa ezarri zuten, gerraontziaren ordez. Atlantikoan, eskolta-ontziek Aliatuen konboien funtsezko zati bat zirela frogatu zuten, babes erradio eraginkorra handituz eta Atlantiko Erdialdeko arrakala ixteko lagunduz. Garraioontziak, gainera, gerraontziak baino ekonomikoagoak ziren, hegazkinen kostu erlatiboa txikia zelako eta ez zutelako armadura handirik behar. Lehen Mundu Gerran arma eraginkorra izan ziren itsaspekoak, eta alderdi guztiek espero zuten bigarrenean garrantzitsuak izatea. Britainiarrek itsaspekoen aurkako armak eta taktikak garatzera bideratu ziren, hala nola sonarrak eta konboiak, Alemaniak, berriz, bere gaitasun ofentsiboa hobetzera bideratu zuen, VII motako itsaspekoak eta otso taldeak bezalako diseinuekin. Pixkanaka, aliatuen teknologia hobekuntzek, hala nola Leigh light, hedgehog, squid eta homing torpedoek, garaipena lortu zuten alemaniar itsaspekoen aurka.