Drainatze-sistema modernoak ez ziren XIX. mendean baino lehen agertu Europa Mendebaldean, nahiz eta sistema horietako gehienak, batez ere, urbanizazio azkarraren ondorioz sortutako estolderia-arazoei aurre egiteko eraiki ziren. Londreseko estolderia da horietako adibide bat, Tamesis ibaiaren kutsadura masiboari aurre egiteko eraikia. Garai hartan, Tamesis ibaia zen Londreseko drenaje-sistemaren osagai nagusia, eta gizakien hondakinak hiri-gune dentsitate handiaren ondoko uretan kontzentratzen ziren. Ondorioz, hainbat epidemia eragin zituzten Londreseko biztanleek eta baita Parlamentuko kideek ere, besteak beste, 1854ko Broad Streeteko kolera izurritea
eta "The Great Stink of 1858" kanporatua. Osasun publikoa eta bizi-kalitatea zaintzeko kezkak hainbat ekimen jarri zituen martxan, azkenik Joseph Bazalgettek diseinatutako Londreseko estolderi sistema modernoa sortzera eraman zutenak. Sistema berri honek, esplizituki, ur-hondakinak ur-horniduratik ahalik eta urrunen bideratzea bermatzen zuen, urak eragindako patogenoen mehatxua murrizteko. Ordutik, hirietako drainatze-sistema gehienek helburu berdinak izan dituzte: osasun publikoko krisiak saihestea.