Osatu esaldi hau: Nahiz eta Chávezek Latinoamerikako beste mugimendu batzuk inspiratu zituen bere "chavismo" eredua jarraitzeko Hego Amerika birmoldatzeko saiakeran, geroago erratiko gisa ikusi zen eta nazioartean duen eragina gehiegizkoa bihurtu zen. Venezuelako kanpo politika Latinoamerikako integrazio ekonomikoan eta sozialean birfokatzen zuen merkataritza bilaterala eta elkarrekiko laguntza hitzarmenak ezarriz, bere "petrolioaren diplomazia" deiturikoa barne, Venezuela petrolioaren, bere produktu nagusikoaren, erabileraren menpekotasuna handituz eta epe luzera bere zaurgarritasuna areagotuz. Chavezek nazio autoritariekin eta mendebaldeko aurkako mugimendu erradikalekin ere bat egin zuen, Kubarekin eta Iranekin harremanak garrantzi berezia hartuz. Bereziki Venezuela eta Estatu Batuen arteko harremanak nabarmen okertu ziren Chávez oso kritikoa bihurtu zen AEBetako kanpo politikaren aurrean, 2003an AEBek zuzendutako Iraken inbasioaren aurka eta
NATOk Libian esku-hartze militarra antolatu du. 2009ko ekainean Barack Obama presidentearen agintaldian harremanak pixka bat urtu ziren, eta handik gutxira berriro okertu ziren. Chávezek hainbat erakunde multinazional ere bultzatu zituen Latinoamerikako integrazioaren bere ikuspegia sustatzeko, Petrocaribe, Petrosur eta TeleSUR barne. Latinoamerikako beste herrialde batzuekin harreman komertzialak ere paper garrantzitsua izan zuten bere politiketan, Chávezek Brasilgo arma erosketak handituz, petrolioaren truke espezializazio merkataritza-akordioak sortuz Kubarekin, eta Venezuelako petrolioa Argentinako haragi eta esneki produktuekin trukatzen duten truke-akordio paregabeak sortuz. Belarusia eta Iran bezalako estatu paria batzuekin ere adiskidetu zen. Chávez-en herrialdearen kudeaketa okerrak Venezuelak munduan duen posizioa sendotzea eragotzi zuen.