Vietnamgo Errepublika Demokratikoak, Ho Chi Minh-en agintepean, Vietnam osoan agintea aldarrikatu zuen, baina garai hartan Hego Vietnam oso desordena politikoa bizi zuen. Frantziako eta Japoniako boterearen gainbeherak, Saigongo alderdi politikoen arteko desadostasunaren ondorioz, landa eremuetan indarkeria zabaldu zen. 1945eko abuztuaren 16an, Hồ Chí Minh Kongresu Nazionala antolatu zuen Tân Trào-n. Kongresuak Viet Minh-en 10 politika nagusi onartu zituen, Altxamendu Orden Orokorra onartu zuen, bandera nazionala erabaki zuen, erdian 5 puntako urrezko izarrarekin, ereserki nazionala aukeratu zuen eta Vietnameko Askapenerako Batzorde Nazionala aukeratu zuen, geroago Hồ Chí Minh-ek zuzendutako Behin-behineko Gobernu Iraultzailea bihurtu zena. 1945eko irailaren 12an, lehen tropa britainiarrak Saigonera iritsi ziren. Irailaren 23an, Saigongo herritarrek botere politikoa eskuratu eta 28 egunera, soldadu frantsesek polizia-etxeak, posta-bulegoa eta beste eraikin publiko batzuk okupatu zituzten. Vietnam iparraldeko bizitzako gertaera politiko nabarmena Txinako armada nazionalista zen, eta Txinako presentziak Ho Chi Minhi eta Viet Minhi behartu zituen Txinaren babesa zuten Viet nazionalistak hartzera. 1946ko ekainean, Txinako tropa nazionalistek Hanoi hustu zuten, eta ekainaren 15ean, azken taldeak Haiphong-en ontziratu ziren. 1946an britainiarrek alde egin ondoren, frantsesek Cochinchinako zati bat kontrolatu zuten, Hegoaldeko Erdialdeko kostaldea, Erdialdeko mendilerroak, Hegoaldeko Erresistentziaren Gerra amaitu zenetik.
-Ez da izango. 1946ko urtarrilean, Viet Minh-ek hauteskunde nazionalak egin zituen probintzia guztietan Asanblada Nazionala sortzeko. Ekitaldi honetarako jendartearen ilusioak adierazten du Viet Minh-ek garai hartan ospe handia izan zuela, nahiz eta lasterketa lehiakor gutxi izan eta Batzarraren alderdi konposizioa bozketa aurretik zehaztu zen. Hauteskundeetan parte hartu ez arren, Việt Cách-ek eta Việt Quốc-ek 70 eserleku lortu zituzten Batzar Nazionalean, gobernu bateratua ezartzeko.