Vichyko Gobernuak, Philippe Pétain eta Pierre Lavalek zuzendua, Europako juduen sarraskian parte hartu zuen aktiboki. Porajmos-en ere parte hartu zuen, romak suntsitzean, eta beste "desiragarrien" suntsitzean. Vichyk Frantzian kontzentrazio-esparru batzuk ireki zituen, non juduak, ijitoak, homosexualak, aurkari politikoak, etab. atxilotzen zituen. René Bousquet-ek zuzenduta, Frantziako poliziak 76.000 judu kanpamenduetara deportatzen lagundu zuen. 1995ean, Jacques Chirac presidenteak ofizialki aitortu zuen Frantziako Estatuaren erantzukizuna.
1942ko uztailean, Lavalek erabaki zuen, bere borondatez (eta okupazio agintari alemaniarrek eskatu gabe), haurrak gurasoekin batera deportatzea. Deportatutako juduetatik 2.500 baino ez ziren bizirik atera gerratik. 1944ko Marselleko gudua, Frantziako poliziak Gestapori eraso masibo batean lagundu zion beste gertaera bat izan zen, eta bertan, Old Port herrikoiaren auzo oso bat suntsitzea barne hartu zuen hiri-berregituratze plan bat. 1980ko hamarkadan lankide batzuk epaitu zituzten gizateriaren aurkako krimenengatik (Paul Touvier, etab.), Maurice Papon, gerra ostean Pariseko poliziaren prefektu bihurtu zena (funtzio hori 1961eko Parisko sarraskian ilustratu zuen bere burua) 1998an kondenatu zuten gizateriaren aurkako krimenengatik. Valéry Giscard d'Estaing presidentearen agintaldian aurrekontu sailburua izan zen. Beste kolaboratzaile batzuek, hala nola Emile Dewoitine-k, funtzio garrantzitsuak izan zituzten gerra ondoren (Dewoitine Aérospatiale-ko burua izendatu zuten, Concorde hegazkina sortu zuen enpresa). Estatuaren lankidetzari buruzko eztabaidak, 2008an, oso indartsu jarraitzen dute Frantzian.