Hans Christoph von Gagern-en semea izan zen, Nassauko estatu-ministroa; Kreuznach, Mannheim eta Weilburgeko gimnasioetara joan zen, eta 1826tik Heidelberg, Utrecht eta Göttingen-en zuzenbidea ikasi zuen. Parisen egon ondoren, 1829an, Herbehereetako errege William I.aren kabinetean postu bat jaso zuen. Belgikako Iraultzaren hasieran,
1830ean, boluntario gisa, Holandako armadan sartu zen eta Belgikaren aurkako gerran parte hartu zuen. 1833an Holandako zerbitzutik erretiroa hartu zuen, Franzina Lambertekin ezkondu zen, eta historia ikasketak egin zituen Bonneko Unibertsitateko Privatdozenteko lanpostua lortzeko. Bonnen egon zen 1837-40 urteetan. 1837an, protestantea zen arren, Koloniako artzapezpiku presoaren alde egin zuen, Droste-Vischering, eta, beraz, Prusiako Gobernuaren mesedea galdu zuen. 1840an Nassauko dukeak ordezkari ministerial izendatu zuen Legationsrat tituluaz.