Dowell-ek 1946ko LIHGren kongresuan parte hartu zuen eta nazioarteko izotz-hockeyan jokatzeko arauak estandarizatzen saiatu zen. LIHG-k onartu egin zituen aldaketak, hiru hogei minutuko tarteak eta talde bakoitzeko 12 jokalariren muga barne. 1947an hasi ziren izotz-hockeyaren munduko txapelketak, gerra garaian eten ondoren. CAHAk Kanadako gizonezkoen izotz-hockeyo selekzio nazionala izateko izendatu zituen lehen lau taldeek, guztiek uko egin zioten Kanadan ordezkatzeari arrazoi ekonomikoengatik. Dowell-ek jakinarazi zuen Edmonton Junior Canadians-ek parte hartuko zuela 1947ko Izotz Hockeyaren Munduko Txapelketan.
, taldearen bidaia-gastuak estaltzeko Europako erakusketa-bidaia baten zain. Proposatutako ibilbidea bidaia-gastuak estaltzeko nahikoa ez zelako, Edmontonek ez zuen eskaintza onartu, ezin izan baitzuten beren finantza-akordioak egin. Ez zen beste talde bat izendatu eta Kanadak ez zuen parte hartu 1947ko Munduko Txapelketan.