1918ko uztailaren 14ko gauerdirako, Dibisioa ospetsu bihurtu zen. Lanpetuta dago
Aisne-Marne ofentsiba Amerikako Espedizio Indarreko (AEF) kide gisa Europara, dibisioa Frantziako Paris hiriburua babesten ari zen Marne ibaiaren ertzean kokatuta. Hirugarren dibisioko 7. metrailadore batailoiak Château-Thierryra jo zuen atzera egiten ari ziren tropa frantsesen erdian eta alemaniarrak Marne ibaian atzera eutsi zituzten. Inguruko unitateak erretiratu ziren bitartean, 3. dibisioa, 4., 30. eta 38. infanteriar erregimentuak barne, Marnako Bigarren Batailan zehar irmo geratu zen, eta Ulysses G. McAlexander koronelak bere defentsa egoskorrarengatik 3. dibisioa "Marnako harria" ezizena irabazi zuen. Eraso masiboan, 3. infanteriako dibisioko komandantea, Joseph T. Dickman maior-generalak, "Nous Resterons La" (Hemen geratuko gara) oihukatu zuen. Haien ikur urdin eta zuriak "Deabru Urdin eta Zuriak" ezizena ere lortu zuen. Dibisioko gainerakoak Frantziako agintepean sartu ziren, harik eta Joseph T. Dickman jeneralaren agintepean bildu ziren arte. 1918ko uztailaren 15ean, gerrako azken ofentsiba alemaniarraren zama hartu zuten. John Joseph "Black Jack" Pershing jeneralak, Mendebaldeko Frontean AEFren komandante nagusiak, jarrera hau "historia militarreko orrialde distiratsuenetako bat" deitu zuen. Gerra garaian, dibisioko bi kide Ohorezko Domina eman zieten.