Historikoki, irandarrei monarkia absolutua ezarri zitzaien milaka urtetan zehar, Akemeniden Inperioaren garaitik (K.a. 550) hasi eta XX. mendearen hasierako Iraultza Konstituzionalaren arte. 1906ko Iraultza Konstituzionalak monarkia absolutua monarkia konstituzionalarekin ordezkatu zuen. Konstituzioak hainbat berrikuspen izan zituen hurrengo hamarkadetan. Bigarren Mundu Gerran Iran neutroa izan zen, baina 1941ean aliatuek (URSS eta Britainia Handia) Iran inbaditu zuten eta Irango Shah Reza Pahlavi (alemaniar aldekoa zela uste zena) haren seme Mohammad Reza Pahlavi-rekin ordezkatu zuten, Iraneko petrolioarekiko sarbidea babesteko eta mendebaldeko laguntza militarra Sobietar Batasunera bidaltzeko ibilbideak ziurtatzeko. 1953ko estatu kolpean, Mohammed Mosaddeq lehen ministroak zuzentzen zuen Iraneko gobernu parlamentaria bota zuten.
CIAk eta MI6k babestutako indar militarren erabilera Sobietarrean, Mohammed Mosaddeqek Irango petrolioa nazionalizatu ondoren. Shah Mohammad Reza Pahlavi Iraneko buruzagi nagusia bihurtu zen, eta Fazlollah Zahedi militarra lehen ministro berria izendatu zuen. Estatu Batuek shah mutila beren aliatutzat dute, eta Iran beren basea da Ekialde Ertainean. Shah-ek Iraneko ekonomia modernizatzen eta Iraneko kultura mendebaldetu nahi izan zuen. Horiek eta beste politika batzuek nazionalistak, ezkertiarrak eta talde erlijiosoak baztertzen lagundu zuten.