Bajo Pivljanin (1685eko maiatzaren 7a), Dragojlo Nikolić izenez jaioa, serbiar "hajduk" komandantea izan zen, gehienbat Herzegovina eta Dalmazia hegoaldeko lurralde otomandarretan aktiboa. Pivan jaioa, garai hartan Otomandar Inperioaren parte zena, idi-merkataria zen eta ustez bere herria utzi zuen Otomandarren bidegabekeria jasan ondoren. 1654an aipatu zen lapur bat zela Veneziako eta Otomandarren arteko gerran, eta Veneziako Errepublikaren zerbitzura sartu zen 1656an. Haddoak Veneziako Dalmazia babesteko erabiltzen ziren. Hurrengo hamarkadan maila baxuko "hajduk" gisa jarraitu zuen, Trebinjeko sarekada bezalako operazio aipagarri batzuetan parte hartuz. 1665 eta 1668 artean, azkar igo zen "harambaša" ("banditen buruzagia") mailara. Gerra ondoren, veneziarrentzat ez-onuragarri amaitu zena, hajduk-ak Kotorreko badiako babeslekutik atera ziren, otomandarren presioaren ondorioz. 1671 eta 1684 artean, Pivljanin, beste hajduk batzuekin eta haien familiekin batera, Dalmatian errefuxiatuak izan ziren. Gatazka berria
, Kotorreko badiara itzuli zen eta mugak defendatzearen arduraduna jarri zuten; 1685ean, Scutari-ko gobernadore otomandarraren aurkako borrokan erori zen. Bere garaiko hajduk ospetsuenetako bat bezala kontsideratua, serbiar poesia epikoan goraipatu da.