Garòsci bere "iraultza autonomikoaren" bere ikuspegiari leial izan zen, hainbat "giellistekin" partekatu zuena, Italia iparraldeko estatu faxistako askapen borrokari beren ekarpena egiten ziotenak (non alemaniar armadek borroka jarraitzen zuten aurrerapen militar angloamerikarra atzeratzeko). Garai bateko lagunak ziren eta haien artean ziren pertsona nagusiak, hala nola,, Valiani, Venturi eta Vittorio Foa. Horrek esan nahi zuen bere lehentasun pertsonalak behekotik gorako ekimenei menperatzea, Askapen Batzorde Nazionalaren eskutik espero zitekeenak. 1945ean, gerra amaitu eta gero.
, Estatuaren jarraipenerako itxaropenak argi eta garbi finkatuta zeudela, bere lehentasun iraultzaile basatienetik aldendu zen eta Rosselliren Hendiadys bertsio tradizionalistara itzuli zen".