Osatu esaldi hau: XVI. mendearen hasieran, Safavid dinastia shiita Persiako agintea hartu zuen Ismail I.a shah-aren gidaritzapean, 1501ean Aq Qoyunlu turkomandar federazio nagusia garaituz ("Ardi Zuriak turkomandarrak" ere deitua). Selim I.a sultana otomandarrak Safaviden hedapena atzera bota nahi izan zuen, 1514an Chaldiraneko guduan desafiatu eta garaituz. Selim I.ak Egiptoko mamelukoen agintea ere kendu zuen, 1517an haien lurraldeak bereganatuz. Suleiman I.ak (Suleiman Handia ere deitua), Selim I.aren ondorengoak, Safaviden arreta uzbeketara bideratzea aprobetxatu zuen ekialdeko mugan eta Bagdad berreskuratu zuen, Safaviden kontrolpean zegoen. Hala ere, Safaviden boterea nabarmena izaten jarraitu zuen, otomandarrekin lehian. Suleiman I.a Hungarian sartu zen 1526ko Mohácsko guduan ondoren <unk>
Frantziako Frantziarekin itun bat sinatu zuen Frantziako Erromatar Inperio Sainduaren Charles V.aren aurka hamar urte geroago. Suleiman I.aren agintaldia (1520<unk>1566) askotan Otomandar boterearen gailurra bezala identifikatzen den arren, inperioak indartsu eta eragin handikoa izaten jarraitu zuen XVIII. mendearen bigarren erdian bere indar militarra erori zen arte.