Idatzi paragrafo honen jarraipena. 1991n, Erekat Madrilgo Konferentziako Palestinako ordezkaritzako buruordea izan zen.
eta ondoren, 1992 eta 1993 artean, Washington DCn, 1994an, Palestinako Agintaritzaren Tokiko Gobernuetarako ministroa izendatu zuten eta baita Palestinako negoziazio ordezkaritzaren presidentea ere. 1995ean, Erekat palestinarren negoziazio buru izan zen Osloko aldian. Ondoren, 1996an Palestinako Kontseilu Legegilean aukeratu zuten, Jericon ordezkatzen. Politikari gisa, Erekat Yasser Arafaten jarraitzaile gisa jotzen zen, baita 2000ko Camp Davideko bileretan eta 2001eko Taba negoziazioetan ere. Erekat ere izan zen, Arafat eta Faisal Husseini-rekin batera, Ariel Sharoni 2000ko irailean Al-Aqsa mezkitara ez joateko eskatu zioten hiru goi mailako palestinarretako bat, Bigarren Intifadak jarraitu zuen gertaera. Arafaten ingeleseko itzultzaile ere izan zen. Mahmoud Abbas 2003ko hasieran Palestinako Legebiltzarreko lehen ministro izendatu zutenean, Erekat negoziazioetako ministroa izan behar zen kabinete berrian, baina laster dimisioa eman zuen Israelgo lehen ministro Ariel Sharonekin biltzeko ordezkaritzatik kanpo utzi ondoren. Hau Abbasen eta Arafaten arteko Palestinako barne borroka baten zati gisa interpretatu zen. Erekat beranduago bere postuan izendatu zuten eta 2007ko Annapoliseko Konferentzian parte hartu zuen, non Ahmed Qurei-ren ordez egin zuen eta adierazpen bateratua osatzen lagundu zuen.