Charles Perrow-ek bere liburuan "Normal Accidents" dioenez, ustekabeko porrotak gizartearen erreaktore nuklearren sistema konplexu eta estutuetan daude. Zentral nuklearrak ezin dira funtzionatu istripurik gabe. Istripuak saihestezinak dira, ezinezkoa da bat-batean aldatzea. MITeko diziplina arteko talde batek kalkulatu duenez, 2005etik 2055ra energia nuklearraren hazkundea espero da, gutxienez lau istripu nuklear larri espero daitezkeela epe horretan. Gaur egun, bost istripu larri egon dira munduan 1970tik (bat Three Mile Island-en)
1979an; bat Txernobil-en 1986an; eta hiru Fukushima-Daiichi-n 2011an), II. belaunaldiko erreaktoreen funtzionamenduaren hasierari dagokiona. Hori, bataz beste, munduan zortzi urtetik behin gertatzen den istripua da.