Osatu esaldi hau:
Pakistan Ekialdeko krisiaren ondorioz, Indiaren interbentzioaren ondorioz, militar gorenak armadaren eta estatuaren kontrol osoa hartu zuen. Agintari elkartuen mekanismorik ez zegoenez, defentsa planak eta operazioen exekuzioak zerbitzuen arteko zerbitzu bakoitzak gainbegiratzen zituen, eta horrek indar armatuen errendimendu orokorra eragin zuen. Zerbitzuen arteko koordinazioa gero eta zailagoa zen. Pervez Cheemak idatzitako tesi batean, 1971ko gerra "helbururik gabe eta ahalegin zibilaren eta indar armatuen arteko koordinaziorik eza erabatekoarekin, eta lau borroka zerbitzuen artean: Armada, Itsas Armada eta Aireko Indarra". Gainera, ikerketa federalek nabarmendu zuten goi mailako militarrak Armada, Itsas Armada eta Aire Armadaren aurka agertu zirela, eta ez zen inor konfidantzarik hartu, eta ahalegin bateratuak ez ziren planifikazio edo maila operatiboan babestuak, eta 1971ko Indo-Pakistango Gerran desadostasunengatik ere mugatuak izan ziren. Komunikazio osoa eta integrala ez izateagatik, zerbitzu bakoitzak besteak erruduntzat jotzen zituen funtzionamenduaren porrotengatik.