Hala ere, 1882an matxinada nazionalista bat gertatu zen Egipton, Urabi koronelak zuzendua. Suezko ubidean arrisku handia zegoen, eta, beraz, britainiarrek Indiako inperioarekin zituzten komunikazioak, baita Egiptoko bonuen titular britainiarrekin ere. Hasieran, Gladstonek Europako Kontzertuari dei egin zion ekintza kolektiboa hartzeko, nahiz eta honek erantzun ez-interesatuekin egin zuen topo. Frantziak hasieran gerraontziak bidali zituen Alexandrian Royal Navy-rekin bat egiteko, baina uko egin zion indar militarrak bidaltzeari Alemaniaren aurkako defentsa ahultzeko beldurrez. Uztailaren 10ean, Gladstone-k Urabi-ri ultimatum bat emateko agindua eman zuen, hamabi orduko epean Alexandriako gotorleku militarrak geldiarazteko. Urabik ez zuen erantzun, eta beraz, uztailaren 11n, Itsas Armadak hiria bonbardatu zuen, frantsesak erretiratu ziren bitartean. Horrek istiluak eragin zituen, eta Gladstonek 2.300.000 libera lortu zituen parlamentutik, eta 5 "d"tik 6 1⁄2 "d"ra igo zuen errenta, kanpaina militarra finantzatzeko.
-Ez da izango. Gerrara joateko erabakia Alderdi Liberalaren barnean oposizioarekin topatu zen, eta John Bright diputatu erradikalak Kabinetetik dimisioa eman zuen protesta gisa. Abuztuaren 19an Sir Garnet Wolseley-k agindutako tropa britainiarrak Port Saiden lehorreratu ziren eta irailaren 13an Urabiren indarrak garaitu zituzten Tel-el-Kebirko guduan. Gladstone pozik zegoen britainiarren garaipenaren berri izan zuenean eta Hyde Parken kanoien agurra agindu zuen haien omenez.