Osatu esaldi hau: Askatasunaren aurreko garaian lanean aritu ziren idazle gehienak oso sortzaileak izan ziren garai honetan ere. Rashid Karimek klase ertaineko gizartean eta haien analisi sozial eta psikologikoan oinarritutako eleberriak idatzi zituen. Alauddin Al-Azad, Shawkat Ali, Razia Khan eta Dilara Hashim, Mahmudul Haque, Ahmad Sofa, Syed Shamsul Haq beste izen aipagarri batzuen artean daude. Syed Shamsul Haq, Syed Huq izenarekin ezaguna, eleberri ugari idatzi zituen beste genero batzuetako liburu ugarirekin batera. Beti izan da oso esperimentala, bai teknika eta bai formari dagokionez. "Khelaram Khele Ja"k polemika handia sortu zuen giza portaera sexualaren deskribapen irekiagatik. Bere eleberrietan, "Duratto", "Mahashunye Poran Master", "Ek Juboker Chhayapoth" eta abar.
Askapen gerra, bere ondorioak, gizakiaren existentzia esperantzarik gabea eta giza adimenaren eta gizartearen analisiak irudi zorrotz bat ematen digute. Shawkat Ali beste idazle boteretsu batek "Prodoshe Praakritojon" idatzi zuen, Lakhkhan Sen erregearen garaiko hamabigarren mendeko bengalako errepresentazio erreala dena. Bere trilogia "Dakshinayaner Din", "Kulaya Kalasrot" eta "Purbaratri Purbadin" asko merezi dute. Mahmudul Haquek Anur Pathshala idatzi zuen 1967ko askapen gerra baino lehen. "Nirapod Tondra", "Khelaghar" (1978an idatzia, 1988an argitaratua), "Kalo Borof" (1977an idatzia, 1992an argitaratua) eta "Matir Jahaj" (1977an idatzia, 1996an argitaratua) idatzi zituen. Ahmad Sofak beste tonu bateko eleberriak idazten zituen. "Onkar" (1975) filmean, askapen aurreko garaiko bengali pentsaera erreprimitua irudikatu zuen modu oso artistikoan eta sinbolikoan. "Gaavi Brityanto"n, bere garaiko irudia aurkezten du alegoria zehatz batean. "Ardhek Nari Ardhek Ishwari", maitasun erromantikoaren eleberria, bere maisulana dela uste da. "Pushpa Brikhkha Ebong Bihongo Puran" izeneko bere lanak, gizakiaren eta naturaren arteko benetako afinitatearen kontakizuna da.