Egoera honek tentsio gero eta handiagoa eragin zuen eta banaketa eragin zuen RMS mugimenduaren barruan. RMS mugimenduko belaunaldi zaharreko buruzagiek euren autoritatea auzitan ikusi zuten. Azkenean, Anboneko komunitateetan krisiak eztanda egin zuen hamarkada bateko indarkeria batean, barne arerioen eta Holandako gizartearen aurka. 1970ean eraso terrorista batzuk hasi ziren Wassenaarreko Indonesiako enbaxadorearen egoitzari egindako erasoarekin. Holandarrek erasoari erreakzionatu zioten, baina neurriz kanpo. Erasotzaileek isun xumeak jaso zituzten eta oraindik idealista ustelak zirela uste zen. Molukako komunitatearen barruan 'akzio-mutikoek' prestigio handia irabazi zuten. 1975ean eraso terrorista bat egon zen.
eta 1977. urtea. Wassenaarreko erasoan bezala, ekintza hauen helburuak ez ziren oso argiak; RMS mugimenduaren barruko batasuna berreskuratzeaz gain, zaila da erasoaren helburu zehatzik antzematea erasoaren egileek egindako erretorika lausoan eta eskakizun politiko ezinezkoetan. 1977an, trenean eta herriko eskolan egindako erasoek indarkeriaren azken igoera ekarri zuten. Herbehereetako gobernuak ez zuen beste irtenbiderik ikusten ekintza militarra erabiltzea baino ekintza amaitzeko. Bitartean, Moluka herriko komunitatearen barnean ekintza mota honen aldeko laguntza gutxitzen ari zen. Molukarrak Herbehereetan bildu beharrean, erradikalismo honek zatiketa handiagoa izateko mehatxua egin zuen. 1978an gazte talde batek Assenen gobernuaren egoitza inbaditu zuenean, ez zuten inolako babeserik jaso.