Gerra bi fase nagusi izan zituen, lehena 1947-1948ko Palestina mandatarioan izandako gerra zibila izan zen, 1947ko azaroaren 30ean hasi zena, Nazio Batuek Palestinako lurraldea estatu subiran judu eta arabiarretan banatzeko bozkatu eta egun bat geroago, eta Jerusalem nazioarteko bat (NBEren 181. ebazpena), buruzagi juduek onartu zuena, eta buruzagi palestinar arabiarrek, baita estatu arabiarrek ere, aho batez aurka egin zuena. Gerraren fase hau historialariek gerra "zibilak", "etnikoak" edo "komunitateen artekoak" bezala deskribatzen dute.
, juduen eta palestinar arabiar milizien artean, Arabako Askapen Armadaren eta inguruko estatu arabiarren laguntzaz. Gerrilla eta terrorismoak ezaugarritzat hartuta, 1948ko martxoaren amaieran areagotu egin zen, juduek ofentsiba egin eta palestinarrak garaitu zituztenean kanpaina eta gudu nagusietan, fronte argiak ezarriz. Garai hartan, britainiarrek Palestinaren gaineko agintea mantentzen zuten eta batzuetan indarkerian esku hartzen zuten.