Idatzi paragrafo honetako jarraipena - Nur Muhammad Taraki-ren gidaritzapean komunistek Afganistanen boterea hartu zuten
1978ko apirilaren 27an. Erregimen berriak - Tarakiren Khalk alderdi muturraren eta Parcham alderdi moderatuaren artean banatuta zegoen - urte hartako abenduan Sobietar Batasunarekin adiskidetasun ituna sinatu zuen. Tarakiren hezkuntza laikoa hobetzeko eta lurrak birbanatzeko ahaleginak exekuzio masiboekin (erlijio lider kontserbadore askorekin barne) eta Afganistanen historian aurrekaririk gabeko zapalkuntza politikoarekin batera zihoazen, mujahedin errebeldeen matxinada piztuz. 1979ko apirilean izan zen altxamendu orokor baten ondoren, Taraki irailean kendu zuen Hafizullah Aminek. Atzerriko behatzaileek "psikopata basati" gisa jotzen zuten Amin; sobietarrak ere kezkatuta zeuden afganiar komunisten basakeriagatik, eta susmoa zuten Amin AEBetako Inteligentzia Agentzia Zentralaren (CIA) agentea zela, nahiz eta hori ez zen egia. Abenduan, Aminen gobernuak herrialdearen zati handi baten kontrola galdu zuen, eta Sobietar Batasunak Afganistan inbaditu, Amin exekutatu eta Babrak Karmal Parcham buruzagia presidente izendatu zuen.