Irandar intelektual Muhammed Nakhshab-i aitortzen zaio xiiismoaren eta europar sozialismoaren arteko lehen sintesia. Nakhshab-en mugimendua islam eta sozialismoa ez zirela bateragarriak zen printzipioan oinarritzen zen, biek gizarte-berdintasuna eta justizia lortzea bilatzen baitzuten. Bere teoriak bere lizentziatura tesian adierazi zituen etika legeei buruz. 1943an, Nakhshabek Jaungoikoa Adoratzen duten Sozialisten Mugimendua sortu zuen, Fronte Nazionalaren sei erakunde kideetako bat. Erakundea bi taldeen bateratzearen bidez sortu zen, Dar al-Fanouneko batxilergoko ikasleen Nakhshab zirkuluaren eta Teherango Unibertsitateko Ingeniaritza Fakultateko Jalaleddin Ashtiyani 25 ikasle inguruko zirkuluaren bitartez. Erakundea hasiera batean Musulman Abertzaleen Ligaren izenaz ezagutzen zen. Erlijio sentimenduak, nazionalismoa eta pentsamendu sozialistak uztartu zituen. 1953ko estatu kolpearen ondoren
Mohammad Mosaddegh-en Fronte Nazionalaren gobernuaren aurka, Iranen sozialismo islamiarrak bihurgune erradikalagoa hartu zuen, 1965ean eratutako Irango Herri Mujahedinek irudi eta hizkuntza islamiarra eta ideia marxistak Ali Shariati-ren eraginpean uztartu eta Iraneko Shah-en gobernuaren aurkako borroka armatuan parte hartuz, 1979an Shah-a boteretik kendu zuen Iraneko Iraultzan parte hartzean. Hala ere, mugimendua iraultzaren ondoren sortutako Errepublika Islamikoaren aurka erori zen, eta gobernu berriaren aurka armak hartu zituen.