1809 eta 1813 urteetan, Inperioko armadak 13.000 gizon zituen, Kanbodian sartu ziren, Ang Chan II.a Kanbodiako erregearen alderdia babesteko, eta Kanbodiako erregeordea ezarri zuten, Trương Tấn Bửu erregeorde titulua izanik. 1827an Laoseko Vientiane erresuman esku hartzeko mobilizatu zituzten. 1833an Chakri Siameko armadak Kanbodian inbaditu zuenean, Kanbodian zegoen Nguyenen armadaren zati handi bat atzera egin behar izan zuen Lê Văn Khôi matxinada zapaltzeko.
eta Nông Văn Vân matxinatuaren aurka. 1834an, Minh Mang enperadoreak Kambojaren anexioa abiatu zuen, Siameko armada erretiratu behar izan ondoren. Minh Mang 1841eko hasieran hil zen. Siam-ek bigarren inbasio bat antolatu du Kanbodian. Nguyenen armadak 1845ean Phnom Penh berreskuratu zuen arren, Vietnameko enperadoreak, Thieu Tri, Siamekin bakea egin nahi izan zuen. Siam eta Vietnamen arteko bake ituna sinatu zen 1847ko martxoan, eta horren ondorioz 1848an Kanbodia independentzia lortu zuen. 1802tik 1862ra bitartean, Nguyenen armadak 405 barne matxinada eta matxinada ere izan zituen, eskala txikikoak eta handikoak, gehienak Lê Leialistak, gutxiengo etnikoak eta printzeak ziren. Armada inperialak pixkanaka Frantziaren eta Espainiaren aurka galdu zuen Cochinchina kanpainan (1858-1862). Saigongo Itunaren ondoren (1874), Tonkineko unitate militarrak desagertu egin ziren eta polizia indarrek ordezkatu zituzten.