Paragrafo honetarako jarraipena idatzi - Hasieran behintzat, epaitegi iraultzaileak mendebaldeko epaitegi normaletatik desberdinak ziren, epaiketak ordu gutxitan, batzuetan minutu batzuetan, mugatzen zituztelako. Salatuak erruduntzat jo daitezke, ospearen arabera. Defentsako abokatuaren kontzeptua "Mendebaldeko zentzugabekeria" bezala baztertu zen. Akusatuen aurkako salaketa zabaldu bat, baina batzuentzat ezezaguna, 'lurrean ustelkeria ereitea' zen (mofsed-e-filarz). Honek hainbat delitu estaltzen zituen: "Islam eta kleroak iraintzea", "Iraultza Islamikoari aurre egitea", "Pahlaviak babestea" eta "Iranen independentzia ahultzea" 1953ko estatu kolpea lagunduz.
Eta inperioaren botereak kapitulatzeko pribilegioak eman zizkien". 1979-1989 bitartean, Auzitegi Iraultzaileek gutxienez 10.000 politikari exekutatzeko agindua eman zuten, oposizioko talde iraultzaileen aurkakoak, eta beste batzuk heriotzara kondenatu zituzten droga trafikoa, adulterioa, sodomia, bahiketa, "ordena publikoa nahastea" eta "terrorismoa" bezalako delituengatik. Zaila da jakitea zenbat preso politiko exekutatu ziren, izan ere, askotan, delitu politikoengatik exekutatu zituztenak "droga trafikoa" edo "sodomia" egotzi zitzaizkien.