Osatu esaldi hau: Alemaniak Belgika inbaditu eta gero (1940ko maiatzaren 10etik 28ra), Belgikako gobernuak Bruselasetik Frantziara eta, azkenean, Bordelera erretiratu behar izan zuen. Leopold III.a erregeak eta Belgikako armadak maiatzaren 28an amore eman arren, frantsesei laguntzen jarraitu zuen. Baina, geroago
Frantziak armistizioa eskatu du... baina ez dago garbi zer egingo duen. Jasparrek gobernua Londresera eramateko alde egin zuen, baina Pierlotek ekainaren 18an ukatu zuen. Gobernuaren baimenik gabe desertatuz, Jaspar bere familiarekin Londresera iritsi zen ekainaren 21ean. Ekainaren 23an, BBCn emanaldi bat egin zuen Alemaniak okupatutako Belgikan, bere burua Belgikako gobernu libreen sortzaile gisa aurkeztuz. Haserre, Bordeleko gobernuak ministro titulua kendu zion hurrengo egunean. Laster Jasparrekin bat egin zuten beste ezkerreko politikari batzuek, horietako asko erradikalak ziren, hala nola Camille Huysmans, Max Buset eta Isabelle Blume. Charles de Gaulle jeneral frantsesaren adibideak inspiratuta, Jasparrek uztailaren 5ean "Belgiako Batzorde Nazionala" ("Comité national belge") izenarekin ezaguna zen gobernu alternatibo bat osatzen saiatu zen Huysmans-en lehendakaritzapean, baina ez zuen lortu Erresuma Batuko Atzerriko Ministerioaren errekonozimendu diplomatikoa. Albert De Vleeschauwer Londresera iritsi zenean, eta berehala Pierlot gobernuaren beste goi mailako kide batzuek jarraitu zutenean, erbestean zegoen Belgikako gobernuaren alternatiba ezartzeko saiakera amaitu zen.