Bete ezazu hurrengo esaldia:
Greensboroko eserialdiak. Lau ikasle afrikar-amerikarrek Jim Crow legeen aurka protesta egin zuten, zurientzako bazkari baten aurrean. Eserlekuak protestatzeko baliabide gisa erabiltzea gero eta ezagunagoa egin zen Hegoaldean, eta antolatzaile anti-segregazionistek unibertsitateko ikasleak baliabide potentzial gisa ikusten hasi ziren. Ikasleen Indarkeriarik Gabeko Koordinakundeak (SNCC) 1960ko hamarkadako eskubide zibilen mugimenduan funtsezko papera izan zuen. Ikasleen Indarkeriarik gabeko Koordinakundea 1960ko hasieran sortu zen Raleigh-en, Ipar Karolinako Unibertsitatean, hegoaldeko unibertsitate-herrietako eserleku-greben arrakastari erantzunez, non ikasle beltzek uko egin zioten zerbitzua ukatutako jatetxeak uzteari arrazaren arabera. Protesta ez-indarkeriazko modu honek arreta nazionala ekarri zion SNCCri, hegoaldeko arrazakeria zuriaren aurkako argi publiko gogorra jarriz. Martin Luther King gaztearen Hegoaldeko Kristau Buruzagitza Kontseiluak (SCLC) urte beranduago konferentzia bat deitu zuen erakunde berri bat sortzeko, eta horretatik hazi zen Ikasleen Indarkeriarik gabeko Koordinazio Batzordea (SNCC, normalean "snick" ahoskatzen da). Arraza Berdintasunaren Kongresuarekin (CORE) bat eginik, zuri eta beltz ekintzaileek autobusez joan ziren hegoaldeko hirietara, autobus geltokietan segregazioaren aurka protesta egiteko. Berehala SNCCk ospea lortu zuen eskubide zibilen mugimenduaren "shock troop" gisa.