Britainia Handiko batailan ere aritu ziren, baina lehorreko Supermarine Spitfirek eta Hawker Hurricane-ek eta haien pilotuek eman zieten Erresuma Batuko aire-defentsa nagusia. Itsas Gladiadoreek Maltako defentsan ere lagundu zuten, non italiar bonbardatzaile bat erori zen. Gladiadoreak 1941ean erretiratu ziren Britainia Handiko fronte-zerbitzutik. Monoplano modernoagoak, Blackburn Rocek, 1940an konboi bati erasotzen zion Junkers Ju 88 borroka-bonbardaketa bat erortzeko gai izan zen. Hala ere, Roc-ek ez zuen parekorik Messerschmitt Bf 109 alemaniarrarekin edo Focke-Wulf Fw 190 borrokalariekin eta ezin zuen Britainia Handiko Blackburn Skua bezain ondo egin. Gerrako borrokalari txarrenetakoa izanik, 1940ko amaieran, Roc-a fronteko zerbitzutik atera zen eta entrenamenduan, helburuak eramateko eta erreskate zereginetan sartu zen. Monoplano modernoago bat, Fairey Fulmar, 1940an aurkeztu zen, Sea Gladiator zaharkituaren ordez. Bi eserlekuko diseinua zen, handiagoa eta ez hain bizkorra, aurkariak ziren Euskadiko borroka-hegazkinak baino. Hala ere, Maltako konboiak babesten ari zirela, gladiadoreek hamar bonbardaketa italiar eta sei Euskal Axioko borroka-hegazkin eraitsi zituzten. Gerra garaian, Tarentoko erasoei hegazkinetik babesa eman zieten.
eta Petsamo, Errusiara zihoazen konboiak babesten zituen eta Afrikako iparraldea eta Italiako inbasioak sustatzen zituen. Fulmarrek Bismarck gerraontzia itzalean eduki zuten eta Fairey Swordfish torpedo-bonbardaketek harrapatu zuten. Erresuma Batuak bere itsas borroka-eskadroiak hobetu zituen 1941ean, oso arrakastatsua izan zen Hawker Hurricane lehorreko basea garraiolarien erabilera egokituz. Hawker Sea Hurricane-k ondo egin zuen Maltako konboiak babesten eta, eskolta-ontzietatik, Atlantikoko konboi asko.