Osatu esaldi hau: P25ak 1955eko irailean hasi ziren lasterketak egiten txapelketaz kanpoko probetan. Autoaren zaldi-indarra izan zen bere indargunea, baina bere manipulazio eta fidagarritasun arazoak azkar agertu ziren. Tony Brooks, Mike Hawthorn eta Ron Flockhart-ek hiru 25 motako auto aurkeztu zituzten 1956ko British Grand Prix txapelketan. Baina ez zen burutu. P25aren garapenaren hasieran konfiantza eza arazoak sortuko ziren. Balbula handiek hondakinak sartzeko joera zuten motorrean, eta atzeko disko bakarrak askotan huts egiten zuen. P25 batek ez luke saririk irabaziko Harry Schell... 5. bukatu arte.
1958ko Monako Sari Nagusia. Schell eta Jean Behra bigarren eta hirugarren sailkatu ziren urte hartako Holandako Grand Prix-an. Lehenengo podiumera igo ziren BRMkoak. Behrak, Schellek eta Joakim Bonnierek 4 puntu gehiago lortu dituzte, eta BRM 4. postuan geratu da Konstrukzio Txapelketan. Bonnierek bere eta BRMren lehen garaipena lortu zuen 1959ko Holandako Sari Nagusian. P25 konfiantzazkoa izanik, BRM-k 3. postua lortu zuen Konstrukzio Txapelketan. P25 fidagarria bihurtu zenean, Cooperrek atzeko motorraren iraultza hasi zuen eta azkar egin zituen P25 bezalako motor aurreko autoak zaharkiturik. BRM-k atzeko motorra duen P48 modeloan hasi zen lanean, Bonnier-ren garaipenaren ondoren. P48ak P25a ordezkatuko zuen 1960ko denboraldiaren erdian.