Osatu sentsazio hau:
Saxon garaikoa, South Downs-eko ertzetan edo Cuckmere ibaiaren inguruko lautadetan aurkitzen diren eliza sorta batean: Arlingtonen, East Deanen, Fristonen eta Jevingtonen. Lan normandiarrak Alciston, Berwick, Hellingly, Herstmonceux, Isfield, Litlington, Little Horsted, Rotherfield (bere jatorrizko eliza 792an sortu zen), Westdean, Westham eta Wilmingtoneko elizetan irauten dute. East Hoathly-n garai normandiarreko piszina arraroa dago, beste era batera esanda, Victorianeko eliza batean, eta Hartfield-en, batez ere, Erdi Aroko eliza berantiar bat, normandiar harrizko horma bat mantentzen du. Hainbat normandiar ezaugarri iraun zuten Maresfield-en, baina Victorianaren zaharberritze garaian lekuz aldatu ziren. Wadhursteko eliza Erdi Aroko garaian gehitu zen, baina bere dorre normandiarrak bizirik irauten du; eta normandiar elizbatzaren zati bat Pevenseyn bizirik irauten du, bestela XIII. mendeko eliza batean. Mende horretako eliza gehienak edo osorik - horietako batzuk aurreko eraikinak ordezkatu zituzten - Buxted, Chalvington, Chiddingly, Fletching (nahiz eta Pevnserrek bere dorrea Norman gisa deskribatzen duen), Folkington, Framfield (XVI. mendean sutea izan eta gero berreraikia), Lullington eta Waldronen aurki daitezke. XIII. mendeko ezaugarriak Hooe, Laughton, Ripe, Warbleton, Wartling eta Willingdon-en ere iraun zuten, Erdi Aroko garaian berreraiki edo zabaldu zirenak, eta Ninfield-en, XIX. mendeko berreraikuntza zabala jasan zuen eliza batean. Alfristonen, jatorrizko eliza anglosaxoiaren ordez 1360ko hamarkadan gurutze formako "Downseko katedrala" eraiki zen, harrizko lana "Ingalaterrako onenetakoa" da. Mende horretakoa da Old Heathfieldeko eliza ere. Mayfieldeko eliza zaharra (Dunstanek sortu zuena, berau eskainitako santuak) XV. mendekoa da gehienbat. Erabat XVII. eta XVIII. mendeko eliza anglikarrak arraroak dira, baina Withyham (1680an berreraikia aurrekoak erre ondoren) eta Crowborough (1744an eraiki berria eta geroago eraldatua) barrutian daude.