Lisboako lehen itunaren porrotaren ostean, Mullen Europako Gaietarako Batzordean izendatu zuten, arazo politikoa ikertzeko. Mullenek ez zuen bat egin azpibatzordearen azken txostenarekin, azpibatzordeak ez zuen serio hartu EUren zuzenbidearen eta Irlandako Konstituzioaren arteko gatazka potentzialak gai sozio-etikoetan, hori egiteko arrazoi gisa. Mullenek proposatu zuen Lisboako Ituna erreferendum baten bidez onartu ahal izateko, itunari berretsi beharreko berme juridiko lotesleak gehitu beharko lirateke, Irlandaren subiranotasuna berretsiz, jaioberriaren bizitzako eskubideari, familiari, hezkuntzari eta erlijioari buruzko jarrera konstituzionalari dagokienez. Gainera, proposatu zuen Europako zuzenbideak eta Irlandako Konstituzioak muga horiek txertatzea etorkizunean "eskumenaren arrastaka" saihesteko. Legez lotutako bermeei buruzko iradokizuna, azkenean, Irlandako Gobernuak hartu zuen EBrekin izandako negoziazioetan, erreferendumaren bigarren saiakera prestatzeko. Lisboako 2. erreferendumaren garaian,
Gobernuak bermeak lortu zituen baina plebisituaren baitan ez zen beste konstituzio aldaketarik proposatu. Lisboako Ituna bigarren galdeketan onartu zen %67,1en alde, %32,9en kontra.