Idatzi artikulu honen jarraipena, Plitvice Lakes-eko gertakaria.
1991ko martxoaren amaieran / apirilaren hasieran, Kroaziako Independentzia Gerra piztu zen Kroaziako gobernuaren eta SAO Krajinako serbiar errebeldeen artean (orain serbiarrek kontrolatutako Jugoslaviako Herri Armadaren laguntza handia). 1991ko apirilaren 1ean, SAO Krajinak Kroaziatik bereiziko zela deklaratu zuen. Kroaziaren independentzia aldarrikatu eta berehala, kroaziar serbiarrek Mendebaldeko Slavoniako SAOa eta Ekialdeko Slavoniako SAOa, Baranja eta Mendebaldeko Srijem sortu zuten. Hiru eskualde horiek 1991ko abenduaren 19an Serbiako Krajina Errepublika (RSK) sortzeko batuko ziren. Jugoslavia desegiteko xenofobiaren eta gorroto etnikoaren eragina argi geratu zen Kroaziako gerran. Kroaziako eta Serbiako aldeen propagandak beldurra zabaldu zuen, beste aldeak haien aurkako zapalkuntzan arituko zela eta hildakoen kopurua handituko zuela esanez, haien biztanleen babesa handitzeko. Gerraren hasierako hilabeteetan, serbiarrek nagusitutako Jugoslaviako armadak eta itsas armadak nahita bonbardatu zituzten Split eta Dubrovnikeko gune zibilak, UNESCOren munduko ondarearen guneak, eta gertuko herri kroatarrak ere. Jugoslaviako hedabideek ekintzak Ustaše indar faxistek eta nazioarteko terroristek hirian izandako presentzia zelako egin zirela adierazi zuten. Nazio Batuen ikerketek agerian utzi dute ez zegoela indar militarrik Dubrovnik-en une horretan. Kroaziako presentzia militarra geroago handitu zen. Miloševićen aliatu zen Milo Đukanović Montenegroren lehen ministroak montenegror nazionalismoari dei egin zion, Dubrovnik harrapatzeak Montenegrori zabaltzea ahalbidetuko zuela aginduz, historikoki Montenegroko zati zela zioen hirian, eta Montenegroko gaur egungo mugak salatu zituen "kartografo boltxebike zahar eta gaizki heziek marraztuak" zirela.