Osatu esaldi hau: "Arazoetan zehar, Behin-behineko IRAk erabilera zabala egin zuen lehergailuekin beren 1969-1997ko kanpainan". Mortero erasoak eta urrutiko kontroleko erasoak erabiltzen zituzten. IRAko kideek gailuak eta taktikak asmatu eta berreraiki zituzten. IRAko bonbak oso sofistikatuak bihurtu ziren, manipulazioaren aurkako gailuak, hala nola merkuriozko aldagailua edo mikro-eragileak. Bonba lehertzeko zorian dago. Normalean, erabiltzen zen segurtasun-armatzeko gailua Memoparkeko erlojugile bat zen, bonba jarri eta 60 minutura arte armatzen zuena, manipulazioaren aurkako gailuari energia ematen zion zirkuitu elektrikoa osatuz. Diseinu jakinaren arabera (adibidez, maletatxoa edo bonba autoa), zirkuitu elektriko independente batek energia ematen zion ohiko erloju bati, aurreikusitako denbora-atzerapena, adibidez, 40 minutu. Hala ere, IRAko teknikari batzuek atzerapen elektronikoak garatu zituzten, IRAko teknikari batzuek, atzerapenak ezkutatu eta aste gutxira leherrarazteko. Horixe gertatu zen
1984ko Brightoneko atentatua. Hasieran, bonbak detonatzeko denbora-kontagailu bat edo aginte kable soil bat erabiltzen zen. Geroago, bonbak irrati bidezko kontrolaz lehertarazi ahal izan ziren. Hasieran, irrati bidezko hegazkinetako serbo sinpleak erabiltzen ziren zirkuitu elektrikoa itxi eta detonatzaileari energia emateko. Britainiarrek interferentziak garatu zituztenean, IRAko teknikariek gailuak sortu zituzten, pultsu bateko irrati-kodea behar zutenak, horiek armatu eta lehertzeko. Hau zaila izan da.