Alemaniaren historiako gerra luzeena bihurtu zen, potentzia handien esku-hartze baten ondorioz, gerra globala. Arrazoia, nagusiki, Erreformazioaren ondoriozko konfesioen arteko gatazka zen. Horrela, inperioaren hego-mendebaldean, printze katolikoak eta protestanteak etsai bezala aurrez aurre zeuden - katolikoak (Enperadorea, Bavaria) Ligan batutakoak, eta protestanteak (Palatino hautetsiak, Baden-Durlach, Württemberg) Batasunean. Bere aurrekoak ez bezala, hurrengo dukeak, Johann Frederick-ek (1582-1628), ez zuen lortu erabateko agintari bihurtzea, eta bere boterearen mugak behartuta aitortu zituen. Bere agintaldian, 1628ko uztailean amaitu zena, Württembergek gogor jasan zuen Hogeita Hiru Urteko Gerra, nahiz eta dukeak berak ez zuen parte hartu. Bere seme eta ondorengo Eberhard III.ak (1628-1674), ordea, Frantziaren eta Suediaren aliatu gisa murgildu zen 1633an, baina Nordlingeneko gudua eta gero
1634an, Inperioaren tropek dukearen lurrak hartu zituzten eta duke bera erbestean egon zen urte batzuetan. Westfaliako bakeak berreskuratu zuen, baina herrialde pobretu eta behartsu batean, eta gerra luzearen hondamendiak konpontzeko ahaleginetan igaro zituen geratzen ziren urteak. Württemberg gerrako bataila-eremua izan zen. Bere biztanleria % 57 jaitsi zen 1634 eta 1655 bitartean, batez ere heriotza eta gaixotasunengatik, jaiotze tasaren jaitsieragatik eta nekazari izutuen migrazio masiboagatik.