"Porteñosek" Paraguayren gaineko kontrola zabaltzeko egindako ahalegina zapuztu zuten, José Espínola y Peña Asunciónen euren bozeramaile bezala aukeratuz. Espínola "bere garaiko paraguatar gorrotatuena izan zen agian", John Hoyt Williams historialariaren hitzetan. Espínolaren harrera Asunciónen ez zen oso adeitsua izan, zati batean, Lázaro de Rivera gobernadore ohiaren politika gosezaleekin lotura estua zuelako, ehunka herritar arbitrarioki fusilatu zituena 1805ean kargutik bota zuten arte. Paraguai iparraldean erbesteratze batetik apenas ihes eginez, Espínolak Buenos Airesera itzuli zen eta Paraguaian "porteñoen" laguntzaz gezurra esan zuen, Buenos Aireseko "cabildoak" mugimendu desastrea egitea eragin zuena. Arazoa indarrez konpontzeko asmoz, "cabildoak" 1.100 soldadu bidali zituen Manuel Belgrano jeneralaren agindupean Asunción menperatzeko. Paraguaiko tropek gogor jipoitu zituzten "porteños"ak Paraguaríren
eta Tacuarí. Hala ere, bi armadetako ofizialek fraternizatu egin zuten kanpainan. Harreman horien bidez, paraguaytarrek ohartarazi zuten Espainiaren nagusitasuna Hego Amerikan amaitzen ari zela, eta beraiek, eta ez espainiarrek, zuten benetako boterea.