Osatu esaldi hau: Seixasen teklatu-lanak hainbat instrumenturentzat idatzi ziren, besteak beste, organoarentzat, klabezinoarentzat eta klavichordarentzat. Estiloari dagokionez, ordea, bere sonatak estilo musikal askotarikoak erakusten dituzte: batzuk toccata barrokoaren adibide dira; beste batzuk estilo galantekoak dira; beste batzuk "Empfindsamer Stil" alemaniarraren (literalki "estilo sentikorra") eragin garbia dute. Bere lanak, gutxitan, inoiz Lisboatik kanpo bidaiatu arren, hainbat estilo geografiko ere hartzen ditu barne, hala nola Mannheim eskola alemaniarra, Frantziako menuetua eta Scarlattiren estilo italiarra, bere lankidea eta garaikidea. Santiago Kastnerrek, Seixasen biografoak eta bere lanen editoreak, Seixasen lanak forma jakin batekin "ez okupatutzat" eta inprobisazio maiztasunari emandakoak bezala deskribatzen ditu. Bere lanaren zati handi bat suntsituta geratu zen
Lisboa 1755ean suntsitu zuen lurrikarak... Hiru orkestra pieza eta ehun bat teklatu-sonata baino ez dira iraun dutenak, gutxi gorabehera zazpi ehunetik gora, eta liturgia-erabilerarako abesbatza-lan batzuk (bere musika instrumentalretik espero zitekeena baino askoz kontserbadoreagoak).