Osatu esaldi hau: 1371ean, Đurađek Ragusako Errepublikari iragarri zion bera, Vukašin Mrnjavčević eta bere semea, Marko, beren gudarosteekin batera, Scutarin zeudela, Nikola Altomanovici erasotzeko prestatzen. Ragusak bere kanpainan lagundu zuen, gizonak eta hornidurak garraiatzeko itsasontziak emanez, kanpaina Ragusaren interesetan zegoelako. Hala ere, kanpaina ez zen inoiz gertatu, Vukašin eta Marko Vukašin-en anaia, Jovan Uglješa, turkoen aurkako kanpaina batean laguntzera joan baitzuten, hondamendi total batean amaitu zena, Vukašin eta Uglješa eta haien armada suntsitu baitziren
Maritsa-ko bataila. Lazar Hrebeljanović printze serbiarrak eta Ban Tvrtko I.a bosniarrak elkartu ziren Nikola Altomanović garaitzeko. Aliatu indartsu baten bila, Altomanovićek negoziazioak hasi zituen Đurađekin. Historialari gehienak ados daude negoziazioak amaitzean, Đurađek Trebinje, Konavle eta Dračevica (Herceg Novi) hiriak lortu zituela Altomanovićengandik, gerran neutrala izateko eroskeria bat izan zitekeela. Beste historialari batzuek, ordea, Mavro Orbiniren kontakizuna jarraitzen dute eta argudiatzen dute Đurađek ez zuela inoiz horrelako hitzarmenik egin, baizik eta hitzarmenetik lortutako hiriak berak konkistatu zituela Altomanović 1373an garaitu ondoren.