1972ko Itsas armadaren airezko armadaren dibisioaren buruaren segurtasun saria. 1973an eta 1974an eskuadroiaren ahalegin taktikoen ondorioz, VP-26k Arnold Jay Isbell kapitainaren trofeoa jaso zuen itsaspekoen aurkako gerran bikaintasunagatik. 1975ean, eskuadroiak Estatu Batuen berrehun urteurrena ospatzen parte hartu zuen. 13 izarrez osatutako buztana hegazkinean hegan egiteaz gain, VP-26ko 100 gizon eta emakume baino gehiagok Brunswick-eko Pejepscot Museoko kanpoaldeko eraberritzea egin zuten, Maine-n, eta eskuadroiari Itsas Armadako Bicentennial Komandoaren izendapena eman zioten. Flotako zerbitzu aktiboan dagoen bi mendeurreko eskuadroi bakarra izanik, 1976an NS Rota eta Lajes zelaietara lekualdatzeak VP-26ri bere bi mendeurreko koloreak Mediterraneoan, Europan eta Ipar Atlantikoan erakusteko aukera eman zion. Eskadroiak Urrezko Giltza saria jaso zuen hegazkinaren mantentze eta prestakuntzan lortutako lorpen bikainengatik eta Arnold Jay Isbell kapitainaren trofeoa 1976rako. 1977ko irailean, VP-26 Ipar Atlantikoan zehar zenbait lekutan zabaldu zen. Bermudako eta Lajeseko baseetan kokatuta, eskuadroiak Panamako ubidearen eremuan zatiak zituen.
, RAF Ascension Island, Guantanamo Bay, Keflavik eta San Juan. Operazio koordinatuek hedapen hori nabarmendu zuten, hegazkineko tripulazioek ASW ariketa batzuetan parte hartu baitzuten NATO eta Aliatuen Itsas Indarekin. 1978ko hasieran NAS Brunswick-era itzuli zenean, VP-26k Unitate Meritorioaren Goraipena, Zilarrezko eta Urrezko Aingura Sariak jaso zituen mantentze bikainagatik, eta CNO Aviation Safety Award 1976 eta 1977ko operazioengatik. 1979ko martxoan, VP-26 P-3B-tik P-3C Update II-ra pasatzen hasi zen, avionikaren eta arma sistemen azken berrikuntzak biltzen zituena (turretan muntatutako gorri infragorriaren detekzio gailua barne, sudurretik jaitsi zena helburuak egun edo gauez identifikatzeko, eta AGM-84A Harpoon misil gaitasuna).