Osatu esaldi hau:
Maritsa-n (1371), otomandarrek ez zuten berehala Balkanetan benetako konkistekin hasi, baina, beren posizioak indartuz, beren eragina zabaltzeari utzi zioten eta aurrerapauso gehiago lortzeko oinarriak sortu. Ez zuten aliantza kristau baten aurkako borroka iraunkorra eragin nahi izan erabat ziur egon arte, beraz, hasieran, Balkanetako familia magnateek beren subiranotasuna aitortu eta tributuak ordainduz asetzen ziren, otomandarren baliabide ekonomikoak handitzeko. Horrela, ez zuten Vukašin-en probintzia hartu, baina onartu zuten bere seme eta oinordeko Marko-k Mazedoniako eskualdean agintzea, Prilep-en (Pelagoniako gotorleku nagusia) egoitza izanik. Vukašin probintziaren iparraldean, Markoren anaia gazteenak, Andrijašek, jabetzak zituen. Vukašin-en ondorengoak beraien mendebaldeko eta iparraldeko serbiar bizilagunekin borrokatu ziren, Vukašin hil ondoren bere ondasunak hartzera joan zirenak.