Tratatu horiek guztiak isilpekoak izan ziren. Ondorioz, Lehen Mundu Gerra 1914ko uztailean hasi zenean, Italiak jakinarazi zuen Aliantza Hirukoitza ez zela aplikatzen, neutrala zela aldarrikatu zuen eta negoziatu zuen eskuragarri zegoen akordio onena. Britainia Handiak eta Frantziak uste zuten Italiako indar militarra abantaila izango zela, eta Austriatik eta Otomandar Inperiotik Italiari lurralde zabalak eskaini zizkioten. Italiak aliatuekin bat egin zuen 1915eko hasieran. Bi herrialdeak "Lau Handien" artean zeuden. Italiak parte hartu zuen
Marneko Bigarren Bataila eta ondorengo Ehun Eguneko ofentsiba Mendebaldeko Frontean, eta soldadu frantses gutxik parte hartu zuten Piave ibaiaren batailan eta Vittorio Venetoko batailan Italiako frontean. Italiako erreakzioa 1915eko promesekiko eta 1919ko Versaillesko Itunaren eta Ententearen traizioaren emaitza errealen arteko desberdintasunaren aurrean oso negatiboa izan zen; atsekabe handiak, beteranoek mobilizatuta, Benito Mussolini buru zuten faxistek Italiako gobernua hartzera eraman zuten.