Nahiz eta Shoah 1940ko hamarkadaren hasieran bakarrik gertatu zen bere izugarrikeria guztian, askoz lehenago ere argi zegoen Alemaniako egoera okerrera zihoala, batez ere juduentzat. 1930eko hamarkadaren amaieran Olievensteinek Frantziara ihes egin zuten. 1942an, Frantziako txotxongilo-gobernuak Frantziako hegoaldeko erdian juduak biltzen hasi zen, non gehienak okupatutako Frantziako iparraldetik ihes egiteko bildu ziren. Atxilotuak Alemaniako heriotza kanpamenduetara deportatu zituzten. Olievensteinek, ordea, Alemaniatik Frantziara ihes eginez izurritea saihestu zutela, orain bigarren aldiz izurritea saihestu zuten, juduak identifikatu behar zirela gobernuaren eskakizuna betetzeari uko egin zionean, beti izar horia ikusi ahal izateko. Bere haurtzaroa jarraituz bere jatorri judua ezkutatzen irakatsi zioten. Amesgaiztoa amaitu zenean.
Claude Olievensteinen familia Parisera joan zen bizitzera, berehala maitatuko zuen hiria: "Orain gure lekua genuen munduan. Geure burua izateko eskubidea genuen, 'arazo judu'a desagertu egin zen". Parisen, Claude Olievenstein-ek psikiatria ikasi zuen. Gaztetan komunista gazteekin bat egin zuen, baina baztertu egin zuten. Frantziako ikasle juduen sindikatuaren buruzagietako bat bihurtu zen: bere judu nortasuna beti izan zen oso garrantzitsua berarentzat.