Orain dela mende batzuk, orain Banten den eremua Tarumanagara Sundanese erresumaren menpe zegoen. Tarumanegara erori ondoren, Banten erresuma hindu-budista askok kontrolatzen zuten, hala nola Srivijaya Inperioa eta Sunda Erresuma. Islamaren hedapena eskualdean XV. mendean hasi zen. XVI. mendearen amaieran, Islamek hinduismoa eta budismoa ordezkatu zituen probintziako erlijio nagusi gisa, Banten Sultanerria sortu zenean. Garai hartan, ordea, merkatari europarrak eskualdera iristen hasi ziren. Lehenengo portugaldarrak, ondoren britainiarrak eta azkenik holandarrak. Azkenean, Holandako Ekialdeko Indiako Konpainiaren bidez, holandarrek eskualdeko ekonomia kontrolatu zuten, Banten Sultanazioaren gainbehera gradual bat eraginez eskualdean. 1808ko azaroaren 22an, Hermann Willem Daendels Holandako Gobernadore Nagusiak Banteneko sultanerria Herbehereetako Ekialdeko Indietako lurraldearekin bat egin zuela deklaratu zuen. Honek 150 urtez eremuan Holandako aginte zuzenaren hasiera markatu zuen. 1942ko martxoan japoniarrek Indian sartu eta hiru urtez egon ziren okupatuta. Gero errendizioa gertatu zen.
1945eko abuztua. Ingurua 5 urtez Holandako kontrolera itzuli zen, eskualdea Indonesiako gobernu berriari eman aurretik, 1950ean holandarrak alde egin zutenean. Bantenek Mendebaldeko Java probintziaren barruan hartu zuen. Hala ere, sentsazio separatistak Banten probintzia sortzea ekarri zuen 2000an.