Bukatu esaldi hau: 1990eko hamarkadan, Prokhanov jazartua eta baztertua sentitu zen. Sobietarren garaian ere "estatuaren kantua" kantatzen nuelako ospea nuen, "Armadako kuartel nagusiko arranoa" deitzen zidaten. Hiztegi guztietan nahastu naute. Nire lagunak, Anatoly Kim, estetikoak ziren... eta ni, berriz, ilunpeko bat. Mendebaldeko argitaletxeei nire itzulpenen aurka aholkatu zieten, blokeoan jarriz", kexatu zen Prokhanov, Zakhar Prilepinekin hitz eginez. Gauzak aldatu egin ziren 2000ko hamarkadaren hasieran, Prokhanov Errusiako literatur elitearen artean aurkitu zenean, nahiz eta bere prosa gero eta morbidoagoa, surrealistagoa eta apokaliptikoagoa izan. Ez dut ulertzen.
1999an etxebizitzetan izandako erasoek Errusia harritu zuten, Prokhanovek Estatuko zerbitzu sekretuak salatu zituen eraso horiek prestatzean eta bere hurrengo eleberria susmo horietan oinarritu zuen. 2002an, "Mr. Hexogen" (2001) liburuak bestseller sari nazionala ekarri zion.