Foxek 1789ko Frantziako Iraultza ongietorria eman zuen, 1688ko Britainiako Iraultza loriatsuaren imitatu berandu bat bezala interpretatuz. Bastillaren erasoari erantzunez,
uztailaren 14an, bere hitzaldian iragarri zuen: "Munduan inoiz gertatu den gauzarik handiena da!" 1791ko apirilean, Foxek Commonsen esan zuen "Frantziako konstituzio berria miresten zuela, guztiz kontsideratua, askatasunaren eraikinik zoragarriena eta ospetsuena bezala, edozein garai edo herrialdetan giza osotasunaren oinarrian eraikia izan zena". Hortaz, bere lagun Whig zaharraren erreakzioak, Edmund Burke-k, nolabaiteko harriduraz hartu zuen, Mantxako kanaleko gertaera dramatikoekiko. Bere "Reflections on the Revolution in France" liburuan, Burke-k ohartarazi zuen iraultza tradizioaren eta autoritate egokiaren aurkako matxinada bortitza zela, errealitateari loturarik gabeko ideia utopiko eta abstraktuek bultzatuta, eta horrek anarkia eta azkenean diktadura ekarriko zituela. Foxek liburua irakurri zuen eta "gustu oso txarra" zuela eta "Tory printzipioen aldekoa" iruditu zitzaion, baina denbora batez ez zuen gaia azpimarratu nahi izan, Burke-ekin zuen harremana mantentzeko. Whig erradikalek, esaterako Sheridanek, errazago utzi zuten Burke.