- Klima politikoa eta finantziazioa aldatu egin ziren descentralizazio erreferendumaren porrotaren ondoren.
1979ko hauteskundeetan eta Margaret Thatcherren gobernu kontserbadorearen hauteskundeetan. Eskoziako Arte Kontseiluak antzerki konpainiak enpresa gisa funtzionatzera animatu zituen, sarreren salmentan eta babes komertzialean finantzaketa bilatuz. 1981ean, Ewan Hooper aktoreak 50.000 £ jaso zituen Glasgow-n egoitza duen Scottish Theatre Company sortu eta idazle eskoziarren lana sustatzeko. Konpainiari zaila egiten zitzaion bira egitea, ez baitzegoen beharrezko diru-sarrerak hiri handietatik kanpo sortzeko moduko lokal handirik. Lehen denboraldiko lanak McGrathen "Animal" (1979) eta Brydenen "Civilians" (1981) lanak izan ziren. Artetiko arrakastekin batera hondamendi ekonomikoa gertatu zen eta konpainiak 120.000£ zor zituen bigarren denboraldiaren amaieran. Kritikaren garaipen batzuk izan arren, konpainia 1987an itxi zen. 7:84k ere ezegonkortasun ekonomikoaren aldi bat izan zuen, baina egitura berriak, kudeaketa berria eta idazketa berriak bultzatzea nabarmendu zuten, eta horregatik, Rona Munroren (j. "Neska ausartak" (1990). XX. mendeko azken bi hamarkadetan eskoziar antzerki idazle ugari sortu ziren. Gidoilari batek konpainia bakar batekin lan egiteko ohitura aldatzen hasi zen eta hainbat konpainiak idazleen komunitate bat erabiltzen hasi ziren. Eskoziako antzerki-idazkera gero eta gehiago nazioartekotu zen, idazle eskoziarrek testu klasikoak egokituz, hala nola Liz Lochheaden Molièreren "Tartuffe" (1985) eta "The Misanthrope" (1973/2005) bertsioa edo Edwin Morganen "Cyrano de Bergerac" (1992) itzulpena. Eskoziako antzerkigileak ere gero eta gehiago kezkatzen ziren Europako kultura zabalagoarekin, Jo Clifforden (j. 1955) "Venezia galtzen" (1985) eta David Greig-en (j. 1969) "Europa" (1995).