Frantziako Iraultza hasi zenean, Suitzako tropek, atzerritar izenez behintzat, frantsesekin alderatuta konfiantza handiagoa zuten istilu zibiletan. Horren arabera, Suitzako erregimentuek 1789ko uztaileko hasieran Luis XVI.ak Parisera deitu zituen tropa errealen parte garrantzitsu bat osatzen zuten. Salis-Samade erregimentuko suizidio-brigada bat bidali zuten Bastillako presondegia indartzeko, tirokatuak izan aurretik.
-Ez da izango. Suitzako eta beste tropa erreal batzuk mugako tropetara erretiratu ziren. Hurrengo urteetan, Ernest Erregimentuak, bereziki, herritarrekin zenbait topaketa izan zituen, 1791ean bi eguneko batailan Marseillako miliziarekin. Suitzarren aurkako herritarren erresuminaren seinale honek Bernako Kantonaren erregimentu desarmatua deitzera bultzatu zuen. Beste erregimentu suitzar batek, Chateauvieux-k, paper garrantzitsua jokatu zuen 1790eko Nanciko aferan (mutuina) eta bere soldaduetako 23 exekutatu zituzten, beren ofizial suitzarrek epaitu ondoren. Suitzako Guardia, ordea, leial izan zen eta 1792ko abuztuaren 10ean sarraskitu zuten, jendetzak Tuilerietako jauregia erasotu zuenean, nahiz eta Luis XVI.ak eraikina utzi zuen. Frantziako Asanbladak 1792ko abuztuaren 20an onartutako dekretu baten bidez desegin zituzten suizako hamaika erregimentuak. Hiru mila soldadu suitzar baino gehiago Frantziako unitateetara transferitu ziren eta zerbitzuan jarraitu zuten. Hala ere, erreferente asko Suitzara itzuli ziren, eta han neurriak hartu behar izan ziren erliebeak emateko eta gehienak atera ziren landa-gizartera berriz integratzeko.