Osatu esaldi hau: 1939ko otsailaren 26an, Kataluniaren erorketaren ondoren, CNTk, FAIk eta FIJLk Espainiako Mugimendu Libertarioa sortu zuten Frantzian, eta hortik aurrera hiru erakunde anarkistek elkarrekin jardun zuten, batez ere Frantzian zeuden milaka errefuxiatu anarko-sindikalistari laguntzeari dagokionez. Ekimena hiru osagaietako eskualdeko batzordeen osoko bilkuran sortu zen. Hala ere, anarkistek gerran jarraitzen zuten...
Erdialdeko Erdialdeak MLren kontseilu nazionala salatu zuen, katalan eta aragoiar anarkistak bakarrik ordezkatzen zituztela esanez, eta, batez ere, "kolaborazionisten" aurka zeudenek nagusitu zutela - erakunde errepublikarretan parte hartzen jarraitzearen aldekoak, ordura arte Estatuan karguak betetzen zituzten anarkistek zuzenduta, hala nola Federica Montseny - Largo Caballeroren gobernuan Osasun ministroa, Francesc Isgleas i Piarnau - Kataluniako gobernuaren Defentsa ministroa ohia, eta Valeri i Mas Casas - Kataluniako Ekonomia ministroa. MLEko kontseilu nazionalaren nagusitasuna indartu egin zen Horacio Martínez Prietoren dimisioa, "kolaborazionismoaren" edo "erreformismoaren" defendatzailea, eta Mariano Rodríguez Vázquez-en heriotza, bere idazkari nagusi kargua Germinal Esgleas-ek hartu zuena. Kontseilu nazionalaren gainerako kideak Germinal de Souza, Pedro Herrera Camarero, Roberto Alfonso, Juan Gallego Crespo, Rafael Iñigo, Serafín Alaga, José Xena, Juan Rueda Ortiz eta Juan García Oliver izan ziren. Batzuk Ameriketara emigratu ziren eta beste batzuk Frantziako kontzentrazio esparruetan geratu ziren edo Frantziako Erresistentziako unitate laguntzaileetan sartu ziren.