Osatu esaldi hau: Gutxienez hasieran, epaitegi iraultzaileak ez ziren mendebaldeko epaitegi arruntetatik desberdinak izan, epaiketak ordu gutxitan, batzuetan minutu batzuetan, mugatzen baitziren. Salatuak erruduntzat jo daitezke, ospearen arabera. Defentsako abokatuaren kontzeptua "Mendebaldeko zentzugabekeria" gisa baztertu zen. Akusatuen aurkako salaketa zabaldu bat, baina batzuentzat ezezaguna, 'lurrean ustelkeria ereitea' zen (mofsed-e-filarz). Honek hainbat delitu estaltzen zituen: "Islama eta kleroa iraintzea", "Iraultza Islamikoari aurre egitea", "Pahlaviak babestea" eta "Iranen independentzia ahultzea"
1953ko estatu-kolpea eta Inperioaren pribilegioak". 1979-1989 bitartean, Auzitegi Iraultzaileek gutxienez 10.000 politikari exekutatzeko agindua eman zuten, oposizioko talde iraultzaileen aurkakoak, eta beste batzuk heriotzara kondenatu zituzten droga trafikoa, adulterioa, sodomia, bahiketa, "ordena publikoa nahastea" eta "terrorismoa" bezalako delituengatik. Zaila da jakitea zenbat preso politiko exekutatu ziren, izan ere, askotan, delitu politikoengatik exekutatu zituztenak "droga trafikoa" edo "sodomia" egotzi zitzaizkien.