Osatu hurrengo esaldia: "Germaniako barne muga" bezala ezagutuko denaren bi aldeetan itxaropen sendoa zegoen, nahiz eta gaizki definituta egon, Alemaniako lau okupazio-gune militarrak etapa batean birgaitu eta estatu post-faszista bakar batean batuko zirela, baina halako estatu bat nola gobernatuko zenaren ikuspegiak erabat desberdinak ziren, batez ere gerra ondoren. Bitartean
Berlingo inguruko blokeoa 12 hilabetetan luzatu zen. Alemaniaren etorkizuneko erreinua desagertu egin zen. Eta 1949ko urrian, Sobietar Batasuna berriro sartu zen lanean, Alemaniako Errepublika Demokratiko Sobietarrean. 1949an itzuli zen Herbehereetatik eta Marierekin bizitzera joan zen. Bi ahizpak, oraindik ezkondu gabeak, seme-alabarik gabeak eta oraindik ere - bere erara - hezkuntzaren politiketan sakonki inplikatuta zeuden, Weimar-en egin zuten beren etxea elkarrekin, 1952ra arte Turingiako foru egoitza izan zena. 1950ean, Marie Torhorstek herri hezkuntzako ministro kargua galdu zuen. Bere ondorengoa, 1951n izendatua, beste emakume bat izan zen. Isolde Oschmann Haur Hezkuntzako irakasle ohia izan zen, Torhorst-ek baino askoz ere hezkuntza ministro praktiko gutxiago izan zena: Ekialdeko Alemaniako historian izandako aztarna urria izan zen, urtebete baino gehiagoz ministro kargua izan arren. Ez dago garbi zergatik ordezkatu duten Marie Torhorst. Bere hurrengo ibilbide publikoan ez dago adierazpen oso nabarmenik, garai hartan alderdiaren zuzendaritzari mespretxatzen zioten horien artean zegoela.