1806tik 1811ra, Langeronek Errusiar-Turkiar Gerran parte hartu zuen (1806<unk>1812) eta Otomandarren aurkako Moldaviako Armadako kide izan zen. Giurgiu, Silistra, Frasin, Derekoy eta Ruse-n borrokatu zuen, eta horregatik infanteriako jenerala izendatu zuten. 1812an, Langeroni Danubioko Armadako korpus baten agintea eman zioten eta honekin Brest-Litovsk eta Berezinan borrokatu zuen. 1813an, Langeron Thorneko blokeoaren arduraduna izan zen, eta urte hartan bertan Koenigswarte, Bautzen, Siebeneichen, Lowenberg, Katzbach eta Leipzigen agintzen zuen. Hurrengo urtean, Frantziako kanpainan parte hartu zuen, eta Soissons, Craonne, Laon, Rheims
La Fère-Champenoise eta Paris. 1814ko amaieran, Langeroni Voliniako 4. eta 6. Korpusuen agintea eman zioten. Ehun egunetan zehar, Frantziara zihoan bere tropekin, baina Alemaniako erdialdera iritsi baino lehen, Napoleonek Waterloon galdu zuen garaipena.