Osatu esaldi hau: 1920ko hamarkadaren hasieran, Washingtoneko Itsas Itunak mugak ezarri zituen hegazkin-ontzien gehieneko tamainari eta tonajeari bost itsas botere nagusientzat. Geroagoko itunek neurri handi batean mantendu zituzten xedapen horiek. Ondorioz, Bigarren Mundu Gerra Europatik hedatzen ari zela, Gerra Mundialaren arteko eraikuntza ez zen nahikoa izan hegazkin-ontzien behar operatiboak asetzeko. Armada-garraiolari gutxi zeuden aldi berean hegazkinak urruneko baseetara garraiatzeko, inbasio anfibioak laguntzeko, ordezko pilotuentzako hegazkin-garraiolarien lurreratze-entrenamendua eskaintzeko, itsaspekoen aurkako patruilak egiteko eta martxan jarritako batailoi eta kruzeroentzako babes airezko defentsa eskaintzeko. Aurreko misio-eskakizunek mugatu egin zuten flota-eramaileen eraso ofentsiboaren gaitasunaren erabilera,
Taranto eta Pearl Harborren arteko gerra. Gaur egungo itsasontzien eraldaketa (eta beste helburu batzuetarako eraikitzen ari ziren ontzi-kutxak) hegazkin-ontzi gehigarriak eman zituen eraikuntza berria eskuragarri izan arte.