Idatzi jarraipena paragrafo honetarako - Preso politikoentzat behintzat, preso bizitza askoz gogorragoa zen Errepublika Islamikoan Pahlavi-ren garaian baino, biak probatu zituztenen arabera. "Bietan bizirik atera zen batek idazten du Asadollah Ladjevardi [zaindariaren] lau hilabeteak SAVAK-en lau urteko kaltea izan zela. Preso politikoak "etengabe bonbardatzen zituzten propagandaz alde guztietatik... irrati eta telebista zirkuitu itxietatik... bozgorailuak zeluletan eta 'kutxetan' [preso batzuk mantentzen zituzten lekuan] ere... ideologia saioetan". Izaera sekularreko edozein irakurgai, adibidez, mendebaldeko eleberrigileak, edo erlijiozko materiala ere, Errepublika Islamikoarekin ideologikoki bat ez zena, adibidez, Ali Shariati-ren lana, debekatuta zegoen. Evin espetxean behintzat, Nowruz persiarra debekatuta zegoen. Pahlavi garaiko kartzela-literaturan, errepikatzen ziren hitzak 'aspertzea' eta'monotonia' ziren. Errepublika Islamikoan, 'beldurra', 'heriotza', 'terrorra', 'horrorea' eta, gehienetan, 'ametsgaiztoa' ("kabos") ziren". 2000ko hamarkadan espetxeko bizitza askoz ere hobea zen, nahiz eta preso politikoak (baita ustezko gaizkileak ere) torturatu ziren. Baina 2009ko hauteskunde eztabaidatuen ondoren,
Preso politikoen egoera okertu egin dela diote.