1959 eta 1962 artean Boelcke ikerketa beka bat jaso zuen Bonn-eko &lt;a href="German%20Research%20Foundation"&gt; Alemaniako Ikerketa Fundazioan ("Deutsche Forschungsgemeinschaft" / DFG) &lt;/a&gt;. 1950eko hamarkadan, Ekialdeko eta Mendebaldeko Berlingo arteko muga administratibo politikoak oztopo fisikoekin sendotu ziren pixkanaka, eta berlindarrentzat zailagoa zen hiria entitate bakar gisa ikustea. Hala ere, 1961eko abuztuan Berlineko Harresia agertu zen arte, ez zen ezinezkoa izan Ekialdeko Alemaniako herritarrek Mendebaldeko Berlinen zeharkatzea, eta handik Mendebaldeko Alemaniara bizitze berri batera bidea egitea, askatasun eta oparotasun handiagoaren bila. 1953tik aurrera
1961ean, Ekialdeko Alemaniako hainbat milioi lagunek hau egin zuten, eta atzean lan eskasia utzi zuten. 1959 eta 1961 bitartean, Willi Alfred Boelcke Alemaniako barne-emigratzaileetako bat bihurtu zen. Iturriek ez dute bereizten ez galdeketaren zehaztasuna eta iraupena. 1967an Stuttgart-Hohenheimeko Unibertsitatean habilitazioa lortu zuen. Oraingoan, "Konstituzio aldaketak eta egitura ekonomikoak" izan zen bere graduaren gaia, Erdi Aroko eta Aro Modernoa estaltzen zituena, tradizionalki aristokratikoki gobernatutako Erdialdeko Alemaniako lurraldeetako adibideak hartuz, XX. mendean zehar Turingia eta Saxonia bezala identifikatutako gaur egungo lurraldeak gutxi gorabehera hartzen zituena. Gainerako gauzak berdinak izanik, habilitazioak bide bat ireki zuen mendebaldeko Alemaniako unibertsitateen sektorean bizitza osorako ibilbide bat egiteko. 1969an Stuttgart-Hohenheimeko Unibertsitateko Historia Ekonomiko eta Sozialeko irakasle kargua onartu zuen eta karguan jarraitu zuen mende laurden bat baino gehiagoz, 1994ra arte.