Idoloak aztertzen hasi ziren 1520ko hamarkadan, erreforma protestantea hasi zenetik. Martin Lutherrek irudi batzuk onartu zituen, baina bere irizpideak betetzen zituen lehen Holandako pintura gutxi izan ziren. Andreas Karlstadt, Huldrych Zwingli eta John Calvin erabat aurka zeuden irudi erlijioso publikoak, batez ere elizetan, eta laster kalbinismoa Holandako protestantismoaren indar nagusia bihurtu zen. 1520tik aurrera, ikonoklasmo erreformista piztu zen Europako iparraldean. Hauek ofizialenak eta bakezaleak izan daitezke, Tudorren eta Ingalaterrako Commonwealth-aren garaian bezala, edo ofizialenak eta askotan bortitzak, Holandan 1566ko "Beeldenstorm" edo "Iconoclastic Fury" moduan. 1566ko abuztuaren 19an, jendetza suntsitzeko olatu hau Genta iritsi zen, non Marcus van Vaernewijck-ek gertaerak kronikatu zituen. "Ghenteko erretaula" "zatiz zatitu eta altxatu zutela idatzi zuen, panelz panel, dorrean, matxinatzaileengandik babesteko". Antwerp-ek bere elizen suntsiketa oso sakona izan zuen 1566an, eta ondoren, galera gehiago izan zituen Antwerp-eko espainiar zakuan
1576an, eta ikonoklasmo ofizialaren beste aldi bat 1581ean, orain hiriko eta gremio eraikinak barne hartzen zituena, kalbinistek udaletxea kontrolatu zutenean.