Laburbildu artikulua.  Irudi sinestezin hauek faltsutzearen antzinako artea erakusten dute, oraindik ere errusiar, txinatar eta kazakh mugetan dagoen mendiko eskualde gogorrean egiten den bezala. Ehiza metodo tradizionala Xinjiang Uyghur eskualde autonomoaren kulturaren zati nabarmena da, non falconers urtero biltzen diren 'Falconen herria' izeneko lekuan lehiatzeko. Etorkizuneko belaunaldientzat trebetasuna mantentzeko, tokiko gobernuak ere hasi da 300-500 yuaneko hileko soldata ematen belatza-maisuei, beren trebetasunak ematera animatzeko. Beherantz sakatu. Belatz ehiztari batek bere arrano ehiztaria altxatzen du Xinjiang Uyguren mendiko eskualde urrun batean ospatzen den urteroko jaialdian, Txinan. Uyghur, Kazak eta Kirgiz etnietako kideek belaunaldiz belaunaldi tradizio zaharra praktikatu dute. Urtero, falconers Akqi konderrian lehiatzeko biltzen dira, Kezilesu Kirgiz autonomoaren prefekturakoa, Txinako ipar-mendebaldean. Jaialdiaren hasieran belatz bat arrano baten eskuetan eramaten da eta bertan partehartzaileek lehiaketa sorta bat egiten dute arranoaren ehiza gaitasuna probatzeko. Ehiztariek arropa tradizionala janzten dute, marmotaren, azeriaren edo otsoaren larruekin egindako larruzko berokiekin osatuta, arranoek harrapatu dituztenak. 2010eko azaroaz geroztik, UNESCOk gizateriaren ondare kultural immaterialaren zerrendan sartu du falconeria, batez ere uigur, kazako eta kirgizko talde etnikoek praktikatzen dutena. Hegazti erraldoiak hezitzeko eta ehizatzeko oso arau zaharrak daude. Arrano erraldoiekin ehizatzeko tradizioa 940 inguruan Mantxuriako Khitans nomadek hasi zutela esaten da, Txinako iparraldean. Arranoek erritmo bizkorrean hegan egiten dute, 200 km/o orduko abiaduran, urteko jaialdietan. Ehizarako trebezia ere frogatzen zaie, zaldiek tiratutako haragia ehizatzen dutenean. Lehiaketan zehar egiten diren beste ekintza batzuk honako hauek dira: zaldi lasterketak, arku eta gezi tiraketa,...
Argazki harrigarriek erakusten dute nola biltzen diren txoriak urtero Xinjiang-eko Uigur eremuan. Harraparien ohitura ohikoa da urruneko lekuetan ibiltzen direnen artean. Ehiztariek marmota, azeria edo otsoaren larruzko berokiak erabiltzen dituzte arranoek harrapatutako larruzkoak.