Hala ere, Bairoch, Pomeranz, Parthasarathi eta beste batzuen lanari erantzunez, ikerketa beranduagoko batzuek aurkitu dute XVIII. mendeko Mendebaldeko Europako zati batzuek soldata eta biztanleko errenta maila handiagoak zituztela Indiako, Turkiako otomandarreko, Japoniako eta Txinako zati handietan baino. Hala ere, Adam Smithen ikuspegiak Txinako pobrezia gehiegi orokortzen zuela ikusi zen. 1725 eta 1825 artean, Pekingo eta Delhiko langileek soilik biziraupen mailako ondasunen saski bat erosi ahal izan zuten, Londreseko eta Amsterdamgo langileek biziraupen mailako 4 eta 6 aldiz arteko ondasunak erosi ahal izan zituzten bitartean. 1600 urtean, Indiako BPG per capita %60 ingurukoa zen Britainia Handiko mailan. Bakoitzaren diru-sarrerak behera egin zuen, bai Txinan bai Indian baina Indian Mughal garaietan hasi zen, britainiar kolonialismoaren aurretik. Europatik kanpo, beherakada eta gelditze horien zati handi bat landa eremuetako biztanleriaren hazkundeari egotzi zaio, lurzoru ustiatuaren hazkundea gaindituz, baita barne gatazka politikoei ere.
-Ez da izango. Ipar Amerikako britainiar kolonietako historialariek eta ekonomistek, akademikoen inkesta batean, Amerikako Iraultzaren bezperan munduko pertsona aberatsenen artean zeudela kontsideratu zuten. Osasunaren aldaketa handi bat biziraupenaren esperoan hazten hasi zen Europan 1770ko hamarkadan, gutxi gorabehera Asia baino mende bat lehenago. Robert Allenek argudiatzen du XVIII. mendeko Britainia Handiko soldata nahiko altuek lan-aurreztearen teknologia eta langileen prestakuntza eta hezkuntza onartzea bultzatu zutela, industrializaziora bultzatuz.