Laburbildu artikulua.  Txorakeriak esatea da hori. Helduek egiten duten gauza bat da. Haur baten irribarrea. Eta zer da helioa baino hobea, zure ahotsa distortsionatzeko eta tonua emateko tximino baten antzera? Lincolnen semearentzat, erantzuna da dena. Amaren altzoan eserita agertzen da Lincoln, Amerikakoa dirudiena, eta bere osaba Carson, puxika morea eskuan duena. Helioa arnastu ondoren, Carsonek esaten du: "Kaixo Lincoln, nola zaude?" ahots altu eta maltzurrez bere iloba begiratzen zuen bitartean. Bere osabaren ahotsaren bat-bateko aldaketa ikusita, Lincoln harrituta geratu zen eta bere ezpaina dardarka hasi zen. Osabak ziztrina barrez lehertzen du eta eta Lincoln umeak negarrez hasten da. Lincolnek bere amaren altzoan esertzen da eta bere osabak helioa hartzen du globoan. Erantzun egokian, gaztearen osabak esaten dio: "Oh, ez, ez, baina bere ahots altuak gauzak okertu baino ez ditu egiten". Azkenean, Lincolnek bere osabarengandik urruntzen da, barkamen eske irri egiten diona. Helioak altuera handiko ahotsa sortzen du... airea baino arinagoa delako... eta soinu-uhinek azkarrago bidaiatzen dutelako. Helioa hartzen dugunean, ahotsaren molekulak aldatzen dira eta soinuaren abiadura handitzen da, eta horrela soinua txikitzen da. Osaba Carson bere ilobari hitz egiten ari da eta mutikoaren ezpainak dardara egiten du. Lincoln umea negarrez hasi zen eta bere osabak barkamena eskatu zion.
Osabak puxika batetik helioa hartzen du eta hitz egiten duenean garrasika: Berehala erantzuten dio ezpainak dardarka, eta negarrez hasten da. Osabak barkamen eskean barre egiten dio bere ilobari.