Laburbildu artikulua.  Ez dut sekula Powellena bezain iskanbila argia ikusi, Simon Hefferrek idatzi du. 1998an, hil baino lau urte lehenago, Enoch Powellek bere bizitzari buruzko liburua idazteko eskatu zidan. Ia mundu osoarekin hitz egin dut. Hil zenean, bere dokumentu guztien kopiak nituen. Gutun pribatu asko, kasu berezi asko. Enochsen alarguna eta alabak izan ezik, ni baino gehiago dakielako norbait baldin badago hura ezagutzeko gogoa dut. Ez nuen Powell-en berririk. Bere bizitza pertsonalean eta finantza-arazoetan ere leialtasuna zuen oinarri. Larunbat arratsaldean, kazetari lagun batek Ingalaterrako Eliza salatzen ari zela esan zidanean, barrea izan zen nire lehen sena: baina berehala haserre bizian jarri nintzen, serio ari zela konturatu nintzenean. Elizak jendaurrean Enoch salatu du deabruzko erritoetan parte hartzeagatik, frogarik gabe. Gerrako kriminala edo lapur bat izan zela esatea egokia litzateke. Baina horrek ez du esan nahi lapur bat izan zenik. Bramall jaunari egindako irainak berdinak dira, 91 urtekoak, D-Eguneko beteranoa eta defentsa-buru ohia. Haren etxeak Londresen eta North Yorkshiren suizidatu ziren, 1970eko hamarkadako sexu-delitu baten ondorioz. Ez da bakarrik apezpikuek kristau ez diren jokabideak dituztela, kristau ez diren jarrerak dituztela baizik eta kristau ez diren jarrera dituztela, hau da, irain hori publikoan zabaltzea. Baina ez dute bere burmuina ustiatzen, edo bere kontzientzia usten, gaizkia egin aurretik. Beherantz sakatu. Beraien buruak esan behar zien: "Enoch bezain gizon ospetsu batek ez luke bere burua salbatuko 1980ko hamarkadan izan zuen jarrerarekin". Erakundea Enoch-en aurka jarri zen 1968an, bere hitzaldiaren ondoren odolezko ibaietan. Sekula ez zuten Enoch babestuko, baina...
XX. mendeko politikari garrantzitsuenetako bat izan zen. Ingalaterrako Eliza Katolikoak sexu-abusuen aurkako ikerketa batean izena eman du. Powell izena poliziari eman dio Durhameko Paul Butler apezpikuak.