Osatu esaldi hau: Japoniarrek Luzon iparraldea inbaditu zuten, Pearl Harborreko erasoaren egun gutxira, 1941eko abenduaren 7an, eta horrek AEBa gerrara eraman zuen. Abiadura bizian egin zuten aurrera, beste zenbait lekutan lehorreratuz, batez ere Legazpin, Luzon hego-ekialdean, abenduaren 12an, Mindanao-ko Davao-n, abenduaren 20an, eta Lingayeneko Golkoan, abenduaren 22an. 1941eko abenduaren 26an, Manila hiri irekia izendatu zuten, Filipinetako gobernua eta MacArthuren egoitza Malinta tunelera ebakuatuz. Ebakuazioen erdian, Manuel Quezon Filipinetako presidentearen bigarren agintaldiaren berrinagurazio ekitaldia egin zen abenduaren 30ean tuneletik kanpo. Japoniarrak 1942ko urtarrilaren 2an sartu ziren Manilan. Bost egun geroago, AEBetako eta Filipinetako indarrek Bataan penintsularako erretiratzea burutu zuten, Corregidorren ipar-mendebaldean, eta hura defendatzeko prestatu ziren. Filipinetako iparraldean, Bataan, Corregidor eta Hughes, Frank eta Drum gotorlekuak bakarrik geratu ziren Aliatuen eskuetan. Egoera hau gerra aurreko Orange-3 gerra planean aurreikusi zen, zeinean Filipinetako indarrek sei hilabetez Manilako badiaren ahoan eustea espero zen. Une hartan espero zitekeen AEBetako laguntza talde bat iristea. MacArthur jeneralak Filipinak agresiboki defendatzea espero zuen Ortzadar Planaren arabera, eta Estatu Batuak gerran sartu aurreko hilabeteetan errefortzu batzuk lortu ahal izan zituen, baina hau desegin egin zen 1941eko abenduan Japoniako aurrerapen azkarrarekin. Eta, Ozeano Bareko flotaren ia gudaontzi guztiak Pearl Harborren hondoratu edo kaltetu zirenean, eta Japoniarrak Asiako hego-ekialdeko hainbat lekutan aurreratzen zirenean, espero baino askoz erritmo handiagoan, ez zen laguntza antolatu. Filipinek gerrillarien operazio zabalak egin bazituzten ere, AEBetako laguntzaz, AEBetako indarrak ez ziren indarrez itzuli Filipinetara, harik eta
1944ko urrian, Leyte Golkoko inbasioan.