1944ko azaroaren ondoren, Estatu Batuek Tokio bonbardatu zuten behin eta berriz... Mariana uharteetan aire-baseak ireki zituztelako. Emaitzak txundigarriak dira.
1945eko martxoaren 9tik 10era. AEBko hegazkin zibilek 325 B-29 jaurti zituzten Tokiora. Hegazkinak baxu zihoazen, baina ez ziren ongi zihoazen, Japoniaren aireko defentsa sistema gaizki zegoelako. 1.600 tona lehergailu jaurti zituzten, Goma, lixiba eta koko olio nahasketa bat, gasolina eta guzti. Sute ikaragarri batek 45 kilometro koadroko eremua suntsitu zuen, eta 100.000 pertsona baino gehiago hil zituen minutu gutxi batzuetan. Biktimek ez zuten bizi itxaropenik. Suak oxigenoa xahutu zuen. Hiri osoko eraikinen laurdena suntsitu dute. Aireko kanpainaren ondoren, Japoniaren aurkako gerra estrategikoa aldatzen ari zen. Aurretik, metodo gehienak "zehaztasunezko" erasoak ziren, lehergailu indartsuak erabiliz, helburu industrialak erasotzeko. Japoniako hiriburuak erretzeko eta gerra makina bizirik mantentzen zuten langileak hiltzeko. Milioika panfleto jaurti zituzten zibilei herri eta landa eremuetara ihes egiteko esanez, bonbardatu gabeko lekuetara. Tokioko 7,4 milioi biztanleen erdiak ihes egin zuen. Estrategia Alemaniako hirien aurkako aireko gerraren antzekoa zen eta gerra aurreko Aireko Armadaren plangintza estrategikoa islatzen zuen, Tokioko eta beste industria eta aginte zentro batzuk erretzean zentratu zena, etsaiaren gaitasun militarra suntsitzeko modu gisa.