1987an motorrak FIAk onartutako pop-off balbulaz hornitu ziren, denboraldiko turbo motor guztientzat derrigorrezkoa zena, turbo boost 4.0 bar-era mugatua (aurretik turbo boost bakarrik mugatua zegoen ingeniariek uste zutenaz motorrak kudeatu ahal izan zuten, nahiz eta gehienak, BMW M12 barne, normalean 5.6 Bar-etik haratago ez ziren joaten). Motorraren potentzia, beti izan duena indar handiko baldintzak kudeatzeko gaitasuna, oraindik ere kalifikaziorako eta lasterketetarako balio zuela uste zen, autoak ere lasterketa bakoitzeko 195 litro erregaietara mugatuta zeudela. Denboraldian zehar, taldeak etengabe izan zituen arazoak pop-off balbularekin, 4.0 barren muga baino askoz beherago moztuz, bai sailkapenean eta bai lasterketetan, Warwickek Brasilgo irekiera lasterketan eman zuen.
Balbula 3,5 barrera mugatzen ari zela, eta batzuetan 2,6 barrera murrizten ari zela (gutxi gorabehera ), denboraldian zehar hobetu ez zen egoera. Ferrari edo Honda bezalakoen baliabide eta laguntza ekonomikorik gabe, Maderrek hiru laurdeneko iraupena beharko luke arazoa konpontzeko.