Idatzi jarraipena parrafo honetarako - 1768tik 1772ra Bar Konfederazioaren buruzagietako bat, batzuen ustez lehendabiziko matxinada poloniarra. Poloniako nobleziak eratu zuen, Poloniako barne politikan Errusiaren esku-hartzearen aurka agertu zirenak.
Krasiński-k, gainera, Errusiarrek hainbat noble poloniar atxilotzearen inguruan isiltasuna izateagatik ere kritikatu zuen, tartean bi gotzain (Kajetan Ignaty Sołtyk eta Józef Andrzej Załuski). Abokatuen Konfederazioan diplomatiko garrantzitsuena bihurtu zen, negoziazio askoren eta atzerriko botereekiko harremanen arduraduna. 1768ko urrian Parisera joan zen eta han Luis XV.a Frantziakoak hartu zuen, konfederatuei laguntza agindu ziena. 1769an Poniatowski erregearen erailketaren alde egin zuen, urte hartan bertan Białan konfederatuen gobernuaren buru bihurtu zen. 1770ean Dresdenera joan zen Erromatar Inperio Sainduaren laguntza eskuratzera; urte hartan bertan, Jose II.a, Erromatar Inperio Sainduaren enperadorea, ezagutu zuen eta haren laguntza eskaintza jaso zuen. Era berean, ez zuen Poniatowski erregea Poloniako errege legitimoa ez zela aldarrikatu, hala ere, Frédéric Auguste I.a Saxoniakoa babestu zuen aurkako hautagai gisa. Seguruenik, Poniatowski bahitzeko asmoaren laguntzaileetako bat edo baita buruzagietako bat ere izan zen, azkenean Casimir Pulaskik 1771an burutu zuena. Plan horrek, hala ere, kontraerasoa izan zuen, Poniatowskik ihes egin ez ezik, ekintza horrek eztabaida handia eragin zuen Europan eta nazioarteko laguntza asko galdu zuen konfederatuentzat. Azkenean, 1772an, erregearekin negoziazioak hasi zituen konfederatuen errendizioari buruz; urte hartan bertan, bera ere kosakoek bahitu eta Varsovian aldi baterako espetxeratu zuten. Hala ere, aske utzi zuten erregeari leialtasuna zin egin eta Poloniar-Lituaniako Errepublikako postuak berreskuratu ondoren.