David V. Erdman-ek poema ikuspegi politikotik aztertzen du, 1789ko uztailean Frantziako Iraultzaren hasieraren argitan irakurtzen du, Bastillaren erasoarekin
-Ez da izango. Bere ustez, poemak Frantzia iraultzaurrekoa eta Ingalaterra "iraultzarik gabekoa" jorratzen ditu, non jendea George III.aren zorakeriaz kezkatuta zegoen gizartearen okerrak zuzentzeaz baino, Blakek ikusi zuen bezala; "Frantzian, mugimenduan zegoen herriak erregea behartu zuen mamuaren gaineko eskua lasaitzera. Ingalaterran, erregearen aginteak bat-batean porrot egin zuen, baina jendeak itxaron eta ikusi besterik ez zuen egin behar [...] Erregearen susperraldia ospatzen zenean, apur bat goiz, 1789ko martxoan, "zoriontasuna" berriro ere ofiziala zen. Mugimendu herrikoiak bazegoen, baina Londreseko errementarien greba ia-ia lurpekoaren salbuespenarekin lanegun laburrago bat lortzeko, nagusiki orientazio humanitario edo erlijiosoan zeuden eta ez berehalako zentzuan iraultzaileak". Poemak "despotismoaren barne desintegrazioa" jorratzen duela ere uste du, eta motiba politiko bat aurkitzen du Tirielen azken hitzaldian, Jean-Jacques Rousseauren "Emile, edo hezkuntzari buruz" liburutik inspiratuta ikusten duena.