Osatu hurrengo esaldia: Oro har, kontzeptuari "pax imperia" (batzuetan "pax imperium" bezala idazten da) esaten zaio, "bake inperiala" esan nahi duena, edo "bake hegemonikoa" hitzez hitz. Raymond Aronek adierazi du bake inperiala - hegemoniaren bidez lortutako bakea - batzuetan, baina ez beti - bake zibila bihur daitekeela. Adibidez, Alemaniako Inperioaren 1871ko bake inperiala (Saxonia bezalako barne osagaien gainean) poliki-poliki Alemaniako Estatu berritzaile bihurtu zen. Kontrako adibide gisa, Alexander Handiaren inperioaren bake inperiala desegin egin zen, hiri-estatu grekoek euren nortasun politikoa mantendu zutelako eta, are garrantzitsuagoa, euren indar armatuen enbrioiak mantendu zituztelako. Aronek dio Pax Romana garaian,
Gerra judua gogorarazle bat izan zen, erakunde inperialen elkarguneak bertakoekin gainjartzeak ez zituela ezabatu eta gainjartzeak tentsio eta errebelazio iturri bat izan zela. Aronek laburbildu du: "Beste modu batean esanda, "bake inperiala" bake zibila bihurtzen da lehen independenteak ziren unitate politikoen oroimena ezabatu egiten den neurrian, bake eremu batean dauden pertsonek komunitate tradizional edo tokikoarekin gutxiago batzen direla sentitzen duten neurrian eta estatu konkistatzailearekin gehiago".