Cooper T81-ek arrakasta handia izan zuen 1966an agertu zenean, baina 1967ko erdialdean aurrerako taldeen auto berrien atzean geratu zen. T86 auto berria Jochen Rindt Cooper-en gidari nagusiak erabiltzeko eraiki zen, British Grand Prix-rekin hasita, Elektron aleazioekin fabrikatutako auto estuagoa, baxuagoa eta arinagoa, engranaje-eramailearen inguruan kolpe bat duena gidariari espazio gehiago emateko engranajeak aldatzean, 1970eko hamarkadako eserleku bakarreko autoetan ohiko ikusmira bihurtu zen ezaugarria. T81a baino 112 libra arinagoa zen, baina oraindik pisua handiegia zen Maserati V12 delakoagatik, motor bat, zeinaren lehen gorpuzkera Formula 1ean lehiatu zen 2,5 litroko formatuan hamar bat urte lehenago. Ikusi dugu autoak aurreko lerroan argi gehiago dituela abiadura handitan, baina aurrerago, Italiako GP Handian,
Hori konpondu zen aurreko aldean spoiler txiki bat jartzearen bidez, beste ezaugarri berritzaile bat. Jacky Ickx-ek gidatu zuen autoa Watkins Glen-en, eta Ludovico Scarfiotti Grand Prix irabazle ohiak autoari bere azken irteera eman zion fabrika taldearentzat 1968ko lehen lasterketan.