Osatu esaldi hau:
1934ko Mendebaldeko kostako itsasertzeko greban, Bridges Nazioarteko Portuko Langileen Elkartearen (ILA) buruzagia izan zen. 1937an, CIO-ren kide zen Nazioarteko Longshore eta Biltegi Sindikatuko (ILWU) presidente bihurtuko zen. Bridges-ek CIO-ra hurbildu eta ILWU sortzeko prozesua nahikoa izan zen "TIME" aldizkariaren 1937ko uztailaren 19ko edizioaren azalean Bridges-ek lur hartzeko. Bere azaleko artikuluan, "CIO to Sea", "TIME"k nabarmendu zuen, Little Steel Grebaren porrotarekin, John L. Lewis, Meatzarien Langile Batuen eta Industriaren Erakundeen Kongresuko buruak, itsas sindikatuetara jo zuela oraindik CIO berria eraikitzen laguntzeko. CIOren hasierako buruzagitza honako hauek izan ziren: Philip Murray, Altzairugintzako Langileen Antolakuntza Batzordekoa (SWOC); Sidney Hillman, Jantzigintzako Langileen Elkartea; Harvey Fremming, Petrolioaren Eremua, Gas Putzuak eta Findegietako Langileak; eta Charles P. Howard, Tipografia Sindikatukoa. Lewisek hainbat itsas sindikatu buruzagi bildu zituen: Joseph Curran Ekialdeko Kostako matxinoen buruzagia (National Maritime Union; E. T. Pinchin Kapitaina, Masters, Mates &amp; Pilots of America; Vincent Malone Itsas suhiltzaileen, petroliodunen, ur-tendarien eta garbitzaileen elkartearen buruzagia; eta Mervyn Rathborne presidentea, Amerikako Irrati Telegrafoen buruzagia. Lewishek Bridges nahi zuen, garai hartan ILAko Pazifikoko Kostako Distrituko presidentea zena, CIOren itsas-administrazioaren buru izateko. "TIME" aldizkariak dio Bridges dela "Pazifikoko izutzailea". Hala ere, "TIME"k "Hori da Harry Bridges ez den arren iraultzailea, milioika pertsonek uste dutela" eta Lewisentzat arazo potentzial gisa aipatu zuen eta komunistek zuzendutako sindikatuak erakartzeko duen zaletasuna. Bridgesen etsaien artean (hortaz, Lewisen arazoak), "TIME"k William Randolph Hearst argitaletxea nabarmendu zuen nagusi bezala. 1939ko uztailean, Bridges CIOko "Mendebaldeko Kostako zuzendari" gisa aritu zen.