Idatzi paragrafo honetako jarraipena - Peruko ekonomia merkatuen esportazioen menpe dago, eta horrek arriskuan jartzen du ekonomia nazioarteko merkatuetako prezioen gorabehera dela eta, nahiz eta azken hamarkadetan ekonomia dibertsifikatzen hasi den. Produktu horien erauzketak gatazka bat ekarri du herrialde barruan, ingurumen eta gizarte-inpaktuengatik. 1980ko hamarkadaren hasieran, Peruk zailtasun ekonomikoak izan zituen 1980ko hamarkadaren hasierako atzeraldiaren eta indarkeria politikoaren ondorioz.
, Alan Garciaren gobernuak prezioen kontrola ezarri zuen eta hiperinflazioan eragin zuen. Horri erantzunez, Peruko indar armatuek Plan Verde - Perutarr pobreen "guztizko suntsipenarekin" merkatu ireki eta neoliberala sortzeko operazioa - prestatu zuten, Alberto Fujimoriren gobernu autoritarioak "Fujishock" izenez ezagutzen den aldian Hernando de Soto ekonomistaren errezetaz gain exekutatu zuena. Shock honetan, prezioen kontrola eten egin zen, estatu-erakundeen pribatizazioa gertatu zen eta atzerriko inbertsioen sustapena erregulazioen ezabatzearen bidez gertatu zen. Fujimori administrazioaren neurri ekonomikoek, Peruko indarkeria politikoaren errepresio basatiarekin batera, herrialdea makroekonomikoki egonkortu zuten, nahiz eta politika horiek pobreen artean sufrimendua areagotu eta pobrezia tasa aldatzeko gutxi egin zuten, ondare polarizatu bat utziz. Herrialdeak garapen handiagoa izan du 2000ko hamarkadako merkantzien boomaren ondoren, gobernuaren finantzen hobekuntzarekin, pobrezia murrizketarekin eta sektore sozialetan aurrerapenarekin. Batez ere, pobrezia nabarmen murriztu da 2004an ia % 60 izatetik 2018an % 20,5era. 2012an inflazioa Latinoamerikan txikiena izan zen, % 1,8an, eta urteko azken tasa % 1,9koa izan zen 2020an.