Bukarest hirian izan zenean,
1916ko amaieran, Erdialdeko Potentziek okupatua, Iași-ra erretiratu zen. Han, 1918ko udaberriko Bukaresteko Itunaren aurka agitu zen. Gerra ostean, hiriburura itzuli zen, eta bertan Bucovina argitaletxea sortu zuen, beste idazle batzuen onurarako erabilera eraginkorrean jarri zuena. "Convorbiri Literare" zuzendu zuen bere lehen lasterketaren azken fasean (1939-1944). Torouțiuk literaturaren historiari buruzko lan ugari argitaratu zituen. Bere "magnum opus" da 1931 eta 1946 artean agertu zen hamahiru bolumeneko "Studii și documente literare", 8000 orrialde inguru dituena eta Perpessiciusek "literatur historiako Hurmuzachi" deitu zion. Lehen liburua Gheorghe Cardaș-ekin elkarlanean egin zen; gainerakoa, bakarrik. Bere liburutegi pertsonalean, artxiboetan eta erakundeetan aurkitutako dokumentuak eta literatura-historiako piezak biltzen ditu. 1936an Errumaniako Akademiako kide korrespontsal gisa aukeratu zuten; erregimen komunista berriak kide izateari kendu zion 1948an. Gainera, "Convorbiri Literare"k Bigarren Mundu Gerran hartu zuen Alemania naziaren aldeko jarrera zela eta, 1945ean argitaratzea debekatu zioten. Gaixotasun terminal batek jota, Bukaresteko bere etxean hil zen; bere emazteak bere buruaz beste egin zuen hurrengo egunean.