1920an, 100.000 tribuko kide baino gehiagok iraultza egin zuten Irakeko kontrol britainiarraren aurka.
-Ez da izango. Estimatuen arabera, 25.000 soldadu britainiar eta 80.000 indiar beharko lirateke herrialdearen kontrola mantentzeko. Churchill-ek argudiatu zuen, ordea, Britainia bere aireko indarrean oinarritzen bada, Irakeko tropen kopurua 4.000 soldadu britainiar eta 10.000 indiarretara murriztu litekeela. Argumentu honek britainiar gobernuari sinetsarazi zion, eta berriki eratutako Royal Air Force Irakera bidali zuten. Hurrengo hilabeteetan, RAFek 97 tona bonba bota zituen, 9.000 irakiar hil zituztelako, baina, hala ere, honek ez zuen erresistentzia garaitu. Irakeko matxinada arabiarrek eta kurduek britainiar agintea arriskuan jartzen jarraitu zuten. Churchill-ek RAF-ek tribu errebeldeen aurka gas negar-eragilea erabiltzea proposatu zuen, bonbardaketa kanpainan jarraitzearen ordez, gas negar-eragileek beldurtu eta banandu egingo baitituzte errebelde armatuak, bizitza galdu gabe eta gasak harrapatu dituztenengan eragin larririk edo iraunkorrik gabe.