1928an, Brierre, 19 urterekin, landako irakasleen École normale de Chatard-eko zuzendari egin zen. Horren ondoren, Brierre 21 urterekin izendatu zuten Parisko Legatuaren idazkari, eta bertan zientzia politikoen ikastaroak egin zituen. 1931n hasi zen zuzenbidea ikasten eta 1935ean amaitu zituen ikastaroak. Kanpo Arazoetako ministroaren Kultura Saileko buru izan zen, Turismo Bulegoko zuzendaria eta gero Turismo Ministerioaren Estatu Idazkariordea. Brierre Gobernu Kontseiluko kide ere izan zen eta Haitiko enbaxadore izendatu zuten Buenos Airesen. Brierre politikari eta diplomatiko gisa lan egin zuen. 1930eko hamarkadan agertu zen Haitiko Estatu Batuen okupazioaren aurkako olerkari eta militante gisa.
(1915-1934 urteak). Bere bertso epikoak Haitiko independentziaren eta arraza beltzaren heroiak ospatzen zituen. Bere Arima Beltza (1947) eta La Source (1956) negritudaren poesiaren Haitiko adibide ezagunak dira. 1932an, Brierre-k "La Bataille" egunkaria sortu zuen, eta Stenio Vincent-en erregimenaren eta okupazio estatubatuarraren aurkako kritikak bi urteko atxiloketa itxia lortu zuen espetxe nazionalean.