Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasaera: Tubman harrapatzeagatik 40.000 dolarreko sariaren inguruko kondaira herrikoia iraun arren, hau fabrikatutako figura da. 1868an, Tubmanek Gerra Zibilean pentsio militarra eskatzeko egin zuen aldarrikapenari babesa emateko ahaleginean, Salley Holley izeneko abolizionista ohiak artikulu bat idatzi zuen, US $ 40.000 "ez zela Marylandeko esklabo-jabeek beragatik eskaintzeko saria handiegia". Halako sarrera handi batek nazioaren arreta erakarriko zuen, batez ere, garai hartan baserri txiki bat 400 dolarrekin eros zitekeela. Garai hartako egunkarietan ez zegoen horrelako saririk. (Gobernu federalak 25.000 dolar eskaini zizkion John Wilkes Booth-en konspiratzaile bakoitza atxilotzeari Lincolnen hilketan.) 12.000 dolarreko saria ere eskaini da, nahiz eta kopuru horren inguruko dokumentaziorik ez dagoen. Catherine Clintonek iradokitzen du 40.000 dolarreko kopurua eskualdean eskainitako hainbat sarien batura izan zitekeela. Esklaboen jabeek ahalegin guztiak egin arren, Tubman ez zuten inoiz harrapatu, eta berak gidatutako iheslariak ere ez. Urte batzuk geroago, esan zuen: "Zortzi urtez trenbidearen zuzendari izan nintzen, eta zuzendari gehienek esan ezin dutena esan dezaket: ez dut inoiz nire trena trenbidetik atera, eta ez dut inoiz bidaiaririk galdu". Marylandera joan zen azken misioa bere guraso zaharrak berreskuratzea izan zen. Bere aitak, Benek, Rit erosi zion Eliza Brodess-i 20 dolarren truke. Baina askatasunera iritsi zirenean ere, inguru hartan gizakiak ez ziren ondo sentitzen. Bi urte geroago, Tubmanek jakin zuen bere aitak zortzi esklabo iheslari babestu zituela eta atxilotzeko arriskuan zegoela. Ekialdeko Kostaldera bidaiatu zuen eta iparraldera eraman zituen St. Catharinesera, Ontariora, non esklabo ohien komunitate bat bildu zen (Tubmanen anaiak, beste senide batzuk eta lagun asko barne).  Zer proposatzen zuen Catherinek?
40.000 dolarreko kopurua eskualde osoan eskainitako hainbat sarien batura izan daiteke.