Yazid eta bere seme zaharrena eta ondorengoa, Mu'awiya II.a, 683 eta 684 urteetan hil ondoren, Umayyad gobernuak Kalifatua gainbehera egin zuen. Siriako probintzia eta barruti militar gehienek, Umayyaden probintzia metropolitanoak, Mekkako Abd Allah ibn al-Zubayr Umayyaden aurkakoa kalifa bezala onartu zuten. Banu Kalb, Sufyaniden (Umayyaden leinua Yazid-en aitarengandik, Mu'awiya I.a Umayyad Kalifatuaren sortzailearengandik dator) antzinako leinu aliatuak ziren, eta haien agintepean kalifa-gortean posizio pribilegiatuak izan zituzten, eta Umayyad tribu leialak bildu zituzten Sirian, Mu'awiya II.aren ordezkoaren izendapena lortzeko. Damaskoko Umayyaden aldekoen eta aurkakoen arteko akusazioetan, Ibn al-Zubayr babesten zuen Dahhak ibn Qays al-Fihri gobernadoreak, Yazideko lehengusua, Walid ibn Utba ibn Abi Sufyan, atxilotu zuen, baina Abd Allahek, bere anaiak Khalidek eta haien kalbitarren laguntzaileek askatu zuten. Kalben buruzagia, Ibn Bahdal, Yazid-en lehengusua zen, eta Khalid eta Abd Allah izendatu zituen kalifa kargurako hautagai gisa. Khalid eta Abd Allah-en adin txikiei esker, beste tribu lealista batzuek aurre egin zioten. Horren ordez, Umayyadeko senide urrun bat, Marwan ibn al-Hakam, izendatu zuten eta Umayyadeko gerra ahaleginak zuzendu zituen Siriako Zubayriden aldeko tribuen aurka, haien buruzagia, Dahhak, Marj Rahiteko guduan garaituz.
684. urtean.