1802an, tentsioak sortu ziren berriro Britainia Handiaren eta Frantziaren artean, azken herrialde hau Napoleon Bonaparte lehen kontsularen agintepean zegoela. Gerrara itzultzea ia saihestezina zela jakinda, Napoleonek Frantziako Itsas Armadari agindu zion Ozeano Indian zerbitzu luzeko indar bat prestatzeko, eskualdeko merkataritza britainiarrari galera handiak eragin ahal izango liokeen indar bat. Eskadroneko itsasontzi nagusia "Marengo" lerroko itsasontzi azkarra izango zen, Charles-Alexandre Léon Durand Linois kontramiralak agintzen zuen 74 kanoi ontzi bat. Linois esperientzia handiko ofiziala zen eta Frantziako Iraultza Gerretan britainiarrekin hainbatetan aritu zen: 1794ko maiatzean, bere "Atalante" fragata Atlantikoaren erdialdean harrapatu zutenean harrapatu zuten. Bere hurrengo itsasontzia, "Formidable", Groixeko guduan defentsa gogorraren ondoren harrapatu zuten, eta hurrengo urtean "Unité" fragata berrian berriro harrapatu zuten eta, ondoren, hirugarren preso-trukearen ondoren, "Nestor" lerroaren itsasontzian "Expédition d'Irlande" hondamendian parte hartu zuen. Bere borrokarik garrantzitsuena 1801eko uztailean izan zen, frantziar eskuadroiaren agintea hartu zuenean Algeciraseko lehen guduan.
, non harrapatu zuten. Lau egun geroago Algeciraseko bigarren guduan porrot egitean ere aginte partziala izan zuen, baina ekintzak Frantziako Itsas Armadaren barruan ospe ona eman zion komandante arrakastatsu gisa. "Marengo" "Atalante", "Sémillante" eta "Côte d'Or" eta "Marie Françoise" fragateekin batera zihoan. Antza denez, eskuadroi hau Indiako Ozeanoan bidali zuten Pondicherry hartzeko eta Frantziako Indiako Ozeanoaren kolonietan gobernadore berri bat ezartzeko, Charles Decaen jenerala. Konboiak 1.350 soldadu eta hornidura kopuru nabarmena zeraman bai lau hilabeteko bidaia Indiara, bai aurreikusitako operazio luzeak jarraitzeko.