Laburbildu artikulua.  Benjamin Netanyahu lehen ministroak bi estatuek osatzen duten konponbidea ukatu du. Era berean, bere jarraitzaileei hauteskunde egunean arabiarrek "bozkadaka" bozkatzen ari zirela ohartarazteak ere gaitzespen unibertsala eragin zion - bere lotsaz oihartuko den iruzkin bat, ez barkatzeko eta ez ahazteko ez bada garbi, zintzo eta inolako baldintzarik gabe barkamena eskatzen. Eta orain, nazioarteko iskanbilarekin eta AEBetako erantzun gogorrarekin israeldar agintariek egoeraren larritasuna deskribatu dute. Rafael Barak Israelen enbaxadoreak asteazkenean esan zuen CBC telebistan: "Hau hauteskunde kanpaina da eta azken unean esan zuena oso serio hartu behar da, inkestek esaten badute galtzera zoaztela". Netanyahu berak, NBC-ri egindako elkarrizketa batean, bi estatuen konponbideari buruzko bere hitzak baldintzatzen saiatu zen, esanez esan nahi zuena zera zela, Palestinako estatu bat ez zela bideragarria egungo baldintzetan. Badaki jarrera hori guztiz onartezina dela Israelen aliatuentzat, Estatu Batuentzat, eta nazioarteko komunitatearentzat. Eta ez zaio erraza izango. Izan ere, adierazpen hau arinkeriaz hartu beharrean, munduak atzera begiratu eta bi estatuen arteko konponbidearen alde lehenago adierazitako babesa hartuko du arinkeriaz baino gehiago. Izan ere, bi estatuen konponbidearen aldeko laguntza erretorikoa, egiazkoa ez bada ere, Netanjahuri ongi zerbitzatu dio azken urteetan, eta babesgarri egokia eman dio nazioarteko presioaren aurka, Cisjordaniako eta Gazako ia 48 urteko okupazioari amaiera emateko. Netanyahu-ri lagundu zion bere kabinetean bi estatuen konponbidean sinesten duten eta hori gauzatzeko gogor lan egin duten politikari israeldarren presentzia ere izan zen - batez ere, Tzipi Livni atzerri ministro ohia, 2014ko palestinarren negoziazio porrotaren buru izan zena. Livniek negoziazioetan aurrera egin nahi zuen. Baina azkenean...
Benjamin Netanyahuek uko egin zion Palestinako estatuaren sortzeari. Israelgo agintariek uko egin diote aipatutako esaldiari.