Osatu honako esaldia: 1966ko lehen Ferrari autoak 3,3 litroko V12 motorra zuen, Ferrari 275P2 kirol-autoen prototipoetatik hartuta, 3000 cc-ra aldatu eta F1eko txasis baten atzean muntatuta. "312" izendapena, geroago zenbait auto erabiliko zirenak, "3" litro, "12" zilindroko motorra adierazten zuen. Motorra nahiko astuna zen, eta edukiera murriztua zela eta, potentzia eta bereziki torque txikiagoa. John Surtees-ek ez zuen arrakastarik izan Monakon, eta Lorenzo Bandini-k Ferrari Dino bat gidatzen zuen V6 2,4 litrokoa. Surtees-ek bigarren lasterketa irabazi zuen,
1966ko Belgikako Grand Prix, bere zuzenbide luzeekin boterea aldezten zuen pista, baina 1964ko txapelduna Eugenio Dragoni entrenatzailearekin izan zuen liskar baten ondoren joan zen. Arazoa lasterketetako lehentasunei buruzkoa zen, Ferrari Ford-en presiopean zegoelako kirol-autoen lasterketetan, eta F1 ahalegina nolabait utzita zegoen. Mike Parkesek Surtees ordezkatu zuen, Maserati motorrak erabiltzen zituen Cooper-era joan zena, gidarien txapelketan bigarren bukatzeko beste garaipen batekin. Ferrarirentzat, Ludovico Scarfiottik lasterketa bat ere irabazi zuen, 1966ko Italiako Sari Nagusia Monzan, eta horrek Ferrariri lagundu zion Konstrukzioen Txapelketan bigarren bukatzen.