Errusiako Katalina enperadoreak eta Frédéric II.a Prusiako erregeak Sejmeko kideen eta erregearen arteko gatazka eragin zuten gutxiengo erlijiosoen eskubide zibilak, hala nola protestanteen eta greziar ortodoxoen posizioak, 1573ko Varsoviako Konfederazioak gehiengo katolikoarekin bermatutakoak, asko okertu zirenak. Katalinak eta Frederikek "szlachta" eta "askatasunak" babestuko zituztela aldarrikatu zuten, eta 1767ko urrian, tropak bildu ziren Varsoviatik kanpo Radomeko Konfederazio kontserbadorearen alde. Erregeak eta bere jarraitzaileek ez zuten beste aukerarik: errusiarren eskakizunak onartu. Repnin Sejm-ean zehar
(Ofizialki presidentea zen Nicholas Repnin enbaxadore errusiarraren izena hartuta) Katalinak "Poloniako askatasunaren izenean betirako babesteko" zin egin zituen bost "printzipio betiereko eta aldaezinak" onartu zituen erregeak: erregeak hautatzea, "liberum veto" eskubidea, erregearen aurkako leialtasuna ukatzeko eta matxinada sortzeko eskubidea ("rokosz"), "szlachta"ren eskubide esklusiboa karguak eta lurrak edukitzeko, eta lurjabeen boterea nekazarien gain. Horrela, Komunitatea gobernatu ezineko egin zuten nobleziaren pribilegio guztiak ("Urrezko Askatasunak") Lege Kardinaletan aldaezinak zirela bermatzen ziren. Katalina enperadoreak bermatzen zituen Repnin Sejm-ek onartutako Lege Kardinalak eta "erlijio disidenteen" eskubideak. Legegintza-ekintza horien bidez, lehen aldiz, Errusiak ofizialki esku hartu zuen Commonwealtheko gai konstituzionaletan.