Osatu esaldi hau: 1826an Birmaniaren aurkako garaipen britainiarrek mende bateko etapa prestatu zuten Thailandiako historia militarra europar kolonialismoaren mehatxuak nagusituko zuena. Hasiera batean, ordea, Siameko kezkak bere ohiko Burma eta Vietnameko aurkarietan zentratu zen. Siamak Britainia Handia Birmaniaren aurka babesteko esku hartu zuen 1826an, baina bere errendimendu eskasak Chao Anouvong-en Korat-en ustekabeko erasoa inspiratu zuen. Lady Mo-ren erresistentziak kultura heroi gisa ezarri zuen, eta Bodindecha jeneralaren garaipenak, bi urte geroago, Thailandiako historia militarreko pertsonaia nagusi gisa ezarri zuen. Kanpaina arrakastatsua izan zen
Siamese-Vietnamgo Gerra (1841-1845) Siameko boterea berretsi zuen Kanbodian. 1849an, Birmaniaren boterea ahultzeak matxinadak bultzatu zituen Birmaniak kontrolatutako Kengtung eta Chiang Hung Shan estatuen artean. Chiang Hung-ek behin eta berriz eskatu zion laguntza siamarrari, eta azkenik, Siamak indarrak bidali zituen 1852an. Bi armadek zailtasunak aurkitu zituzten iparraldeko mendilerroetan kanpaina egiten, eta 1855era arte behar izan zuten siamdarrek Kengtungera iristeko, nahiz eta zailtasun handiekin eta siamdarren baliabideen agortzearekin, azkenean, erretiratu egin zuten. Gerra hauek modu tradizionalean borrokatzen jarraitu zuten, garai hartan artilleria arina garraiatzen zuten gerra-elefanteak zelaian ezarriz, askotan batailan faktore erabakigarria izanik. Bitartean, Txinaren ahultasun militar ikusgarriak Lehen eta Bigarren Opioko Gerretan Britainia Handiarekin eta geroago Frantziarekin 1830eko eta 1860ko hamarkadetan, Siamak 1850eko hamarkadan Txinako subiranotasuna baztertzera bultzatu zuen. Siam, ordea, Europako botereekiko presio militarraren eta merkataritzaren pean zegoen, eta Rama III.a erregeak 1851ean hilzorian esan zuen bezala: "Ez dugu gehiago Burmarekin eta Vietnamekin gerrarik izango. "Mendebaldearekin soilik egin dezakegu".