Jabetza intelektuala gizakiaren intelektualaren sorkuntzak barne hartzen dituen jabetza kategoria bat da. Jabetza intelektualak bi eskubide mota hartzen ditu: jabetza industrialaren eskubideak (markak, patenteak, jatorri izenak, diseinu eta eredu industrialak) eta egile eskubideak. XIX. mendean hasi zen "jabetza intelektuala" terminoa erabiltzen, eta XX. mendearen amaiera arte ez zen ohikoa bihurtu munduko gehienetan. Jabetza intelektualeko zuzenbidearen helburu nagusia ondasun intelektual askotariko sorrera bultzatzea da. Hori lortzeko, legeak pertsonei eta enpresei informazioaren eta ondasun intelektualak sortzeko eskubideak ematen dizkie, normalean denbora tarte mugatuaz. Horrek haien sorkuntzarako pizgarri ekonomikoa ematen du, jendeak lehen mailako informaziotik eta ondasun intelektualak ikusi gabe irabazteko aukera ematen baitu.
Jabetza intelektuala