Osatu hurrengo esaldia: Itsasertzeko konoak ez dira lehentasunezko irekibide bolkanikoak eta itsasertzeko kono bat eta lehentasunezko irekibide bat bereiztea zaila izan daiteke. Itsasertzeko kono bat lava lehorretik uretara isurtzen denean sortzen da. Uraren eta laharren arteko interakzioek eztanda ekartzen dute. Leherketek laba zatiak airean botatzen dituzte; egoera egokietan, zati horiek lehorrean pilatzen dira eta kono bat osatzen dute. Jarduera hau su-iturri bat jartzearen antzekoa izan daiteke. Magma eta uraren arteko nahastearen fase errepikatuek depositua osatzen dute. Lurrun leherketek Pele jaunaren ilea orraztu dezakete. Lava-fluxuak nahiko handiak izan behar dira; Hawaiin halako konoak eratu dituzten laba-fluxuen tamaina minimoa hau da: Horietatik, beren bolumenaren %5-6 inguru zati bihurtzen da. Normalean, itsasertzeko konoak ʻaʻā labaz osatzen dira, haien izaera zatikatuak uraren eta laba arteko elkarrekintza idealak ahalbidetzen dituelako, baina pāhoehoe eta bitarteko labaek ere itsasertzeko konoak osatu ditzakete. Beste ezaugarri batzuek, hala nola laba-fluxuaren abiadurak eta fluxu-frontearen egiturak, kostaldeko konoen sorreran ere eragina dute. Labaz egindako isurketa handiagoek sortzen dituzte kono handiagoak. Hawaiiko kostaldeko kono batzuetan, pāhoehoe laba-korronteek eratu zituztenak, laba-banku baten gainbehera eta ondorengo lurrun- eztandak sortu zituzten konoak. Fluxu piroklastikoek itsasertzeko konoak ere eratu ditzakete, horrelako kono bat Lomboken aurkitu da eta
1257ko Samalasko erupzioa.