Inguratze-taktika hau erabili zuten finlandiarrek Neguko Gerran eta Jarraipen Gerran.
Eragin onekoa izan da. Bereziki eraginkorra izan zen Sobietar Armadako unitate mekaniko batzuen aurka, zeinak basoko bide luze eta estuetara mugatuak baitziren, aurrera edo atzera baino beste biderik gabe. Behin errepide bat eginda, tropak harrapatuta geratu ziren. Sobietarren unitate mekanizatuek ez bezala, soldadu finlandiarrak basoetan zehar azkar mugitu zitezkeen eskietan eta armaduriko unitate sobietarren zutabeak zati txikiagoetan hautsi (adibidez, errepidean zehar zuhaitzak moztuz). Behin zutabe handia unitate blindatu txikiagoetan zatituta, finlandiar indarrek basotik erasotzea aukera izan zuten zutabe ahulduari eraso egiteko. Ondoren, etsaiaren tropen poltsiko txikiagoekin bakarka aurre egin zitekeen, alderdi guztietan indarrak kontzentratzen baitzituzten harrapatuta zegoen unitatearen aurka.