Osatu hurrengo esaldia: Lehen Mundu Gerran, Errumaniako industria militarra, batez ere, hainbat gotorleku-kanoi artilleriara eta airearen aurkako artilleriara bihurtzera bideratu zen. 334 53 mmko Fahrpanzer kanoi alemaniarrak, 93 57 mmko Hotchkiss kanoi frantsesak, 66 Krupp 150 mmko kanoiak eta 210 mmko dozenaka kanoi gehiago errumaniar eraikitako gurdietan muntatu eta eremu artilleria mugikorrera eraldatu ziren, 45 Krupp 75 mmko kanoiak eta 132 Hotchkiss 57 mmko kanoiak artilleria antiaereo bihurtuz. Errumaniarrek Krupp 105 mm-ko 120 obusak ere hobetu zituzten, eta ondorioz, garai hartan Europako eremu-obusarik eraginkorrena izan zen. Errumaniak bere mortero eredu propioa diseinatu eta eraikitzea ere lortu zuen, 250 mm-ko Negrei 1916 eredua. Errumaniako beste aktibo teknologiko batzuk Vlaicu III eraikitzea dira, munduko lehen hegazkin metalikoa. Errumaniako itsas armadak Danubio ibaian zeuden gerraontzi handienak zituen. 4 ibai-monitore klasekoak ziren, tokiko Galatzi ontziolan eraiki ziren Austrian-Hungarian fabrikatutako piezak erabiliz, eta lehenengoa "Lascăr Catargiu" izan zen, 1907an. Errumaniar behatzaileek ia 700 tona desplazatu zituzten, 120 mm-ko hiru itsas-kanoi eta 3 dorre, 120 mm-ko bi obusak, 47 mm-ko lau kanoi antiaereo eta 6,5ko bi metrailadorez armatuta zeuden. Monitoreek parte hartu zuten
Turtucaia eta Cobadingo lehen gudua. Errumaniarrak diseinatutako Schneider 150 mmko 1912ko obusak Mendebaldeko Frontean eremu-armarik modernoenetako bat izan zen.