Serbitzu militarrak eta Mazedoniako segurtasun egoera okerragotzeak eragina izan zuten Niyazi bezalako pertsonengan, zeinek uste zuten bertako musulmanen egoera gutxi ezagutzen zela eta eskualdeko beste herri batzuek bezala gerrillarien jardueren ondorioz erasoak jasan zituztela. Ilindarren matxinadaren ondoren Inperioak eskualdean egindako erreformek eragin zuten.
1903ko irailak. Niyazi-k uste zuen Europako botereek kristau otomandarrak estatuaren aurkako altxamenduetara bultzatzen ari zirela inperioa garaitzeko eta errusiarrek eta austriarrek Mazedonian propaganda garatzea saihestu nahi zutela. Otomandarrei Mendebaldean negatiboki begiratzen zietela uste zuen eta Botere Handiek ez zutela arduratzen Mazedoniako biztanleria musulman gehiengoaz, inperioa zatitu nahi zutelako. Niyazi eta bere lankideek nahiago zuten inperioa mantentzea, bere biztanleria multietnikoko eta erlijiozko guztiarekin, eta musulman erreakzionarioek kristauen aurka egindako erasoak salatu zituzten, hala ere, ezagutza mugatua zuten otomandar politikari buruz.