Osatu esaldi hau: 1980ko hamarkadaren erdialdean, ingurumen-arazoak albiste eta jendaurreko arreta izan ziren nazioarteko hondamendi desberdinak zirela eta, hala nola Bhopal hondamendia (1984), Txernobilgo leherketa nuklearra (1986) eta
Exxon Valdez petroliontziaren isurketa (1989). Bizi-zikloaren ebaluazioak (LCA) hasi ziren bere hasierako faseetatik 1970eko hamarkadan eta 1980ko hamarkadan arrakasta lortzen, eta 1991n izan zen terminoa lehen aldiz asmatu zela. Giza jardueren ondoriozko ingurumen-inpaktuen ezagutza gero eta handiagoa izanik, eraikinen ebaluazio zabalagoa egin nahi izan zen, LCA-ren printzipioak baliatuz. 1990ean, eraikinen jasangarritasunaren ebaluazioaren lehen metodoa, BREEAM, kaleratu zen. 1993an, Rick Fedrizzi, David Gottfried eta Mike Italiano munduko lehen Eraikuntza Berdearen Kontseilua (GBC) sortu zuten AEBetako Eraikuntza Berdearen Kontseiluarekin. Bere misioa eraikuntza eta eraikuntza industrian jasangarritasunean zentratutako praktikak sustatzea eta eraikuntza jasangarriaren printzipioak aurreratzea zen. USGBC 1998an eraikin ekologikoak kalifikatzeko Leadership in Energy and Environmental Design (LEED) sistema sortzeaz ere arduratu zen. Eraikuntzarekin lotutako energia-erabilera, material-eraginkortasuna eta ingurumen-arazoak integratzeak, eta balorazioen konparazioa estandarizatzeko helburuak, eraikuntzaren ebaluazio-metodo osatuagoak ekarri zituzten.