1854an, Chicagoko kolera-agerraldi batek biztanleen %5,5 hil zituen (3.500 pertsona inguru). Providencen, Rhode Islanden, hainbesteko izurritea izan zen hurrengo hogeita hamar urteetan, 1854a "Koleraren urtea" izan zen. 1853-1854 urteetan, Londongo epidemiak 10.739 hildako eragin zituen. 1854ko Broad Streeteko kolera izurritea
John Snow doktoreak Broad Streeteko ur biltegi bateko ur biltegia kutsatutzat eman eta ofizialki agintea kentzeko konbentzitu zuenean amaitu zen hirian. Bere azterketek frogatu zuten ur kutsatua zela kolera hedatzen zuen agente nagusia, nahiz eta berak ez zuen identifikatu kutsatzailea. Urte asko beharko dira mezu hau jendeak sinets dezan eta erabat onar dezan. Espainian, 236.000 pertsona hil ziren kolera gaixotasunez 1854 eta 1855 urteen artean. 1854 eta 1855ean Hego Amerikara iritsi zen gaixotasuna, Venezuela eta Brasilen biktimak izanik. Hirugarren pandemian, Tunisiako bizilagunek, aurreko bi pandemiek eraginik izan ez zutenak, uste zuten europarrek ekarri zutela gaixotasuna. Saneamenduko oinarrizko arauak hautsi zituzten. Estatu Batuetako zenbait zientzialari kolera afroamerikarrekin lotuta zegoela pentsatzen hasi ziren, gaixotasuna hegoaldean zabaldu baitzen, populazio beltzak bizi ziren eremuetan. Gaur egungo ikertzaileek nabarmentzen dute populazioek ez zutela behar bezala zerbitzatzen saneamendu azpiegitura eta osasun arreta, eta bidaiariek eta itsasontziek gaixotasuna garraiatzen zuten ur bideetatik gertu bizi ziren.