Kontseiluko kide erreserbatuagoek eskatu zuten lur-erreformaren legea hiru urtez ez aplikatzea, 1865eko apirileko epearen ordez, eta Cuzak onartu egin zuen. Cuzaren erabakia "legearen gaitzespena eta zapalkuntza" zela argudiatuz, Kogălniceanu kezkatuta zegoen nekazariak, beren etorkizunaren berri izanik, ezin zirela gehiago "corvées" egiteko konbentzitu. Cuza bere dimisioaz mehatxatu zuen, eta azkenean parte hartzen zuten alderdi guztiak konbentzitzeko gai izan zen, Kretzulescu oposizioko buruzagia barne, legearen aplikazioa onartzeko 1865eko udaberrian; Cuzaren aldarrikapen bat, "Către locuitorii sătești" ("Herritarrei") ebazpenarekin batera, eta Kogălniceanu-k "Cuzaren testamentu politikoa" bezala deskribatu zuen. Neurri hori izan arren, biztanleriaren hazkundea, lursailen banaketa ondorengoen artean, nekazarien zorrak eta ondasunen lanaren diru-sarreren mendekotasun iraunkorra, ondasun-errentarien espekulazio zabalduarekin eta ustelkeria politikoak lurren esleipenean kalte egin zuen kasuekin batera, erreforma ia guztiz eraginkorra bihurtu zen epe luzera, eta 1907ko nekazarien matxinadan gorena izan zuten landa-nahasketak eragin zituzten.
-Ez da izango.