Osatu hurrengo esaldia: Italiako greba iraunkorren ondorioz, Ferrarik bi auto baino ezin zituen (Ferrari P3ak) aurkeztu lehiaketan.
1966ko Le Manseko 24 orduak, hiru prototipoen ordez. Ziurtasunik ezak eta nahasmenak inguratzen dituzte ondorengo gertaerak eta haien ondorioak, eta hainbat azalpen desberdin eskaini dira hamarkadetan. Garai hartan Ferrarik azaldu zuen kontakizunak dio Le Mans-eko arauen arabera 1966an auto bakoitzak bi gidari bakarrik izan zitzakeela baimenduta. Surtees ez zen pilotarien sailkapenean agertu, eta Mike Parkesek eta Ludovico Scarfiottik gidatuko zuten Ferrari bat, eta Jean Guichet eta Lorenzo Bandinik bestea. Surtees-ek Eugenio Dragoni Ferrari taldeko zuzendariari galdetu zionean zergatik, Ferrari taldeko zuzendari gisa, ez zitzaion lehiatzen utziko, Dragoni-k Surtees-i esan zion ez zuela sentitzen 24 orduko iraupen lasterketetan gidatzeko erabat egokia zela 1965eko amaieran jasandako lesioengatik. Hala ere, Surtees-ek berak beste modu batera deskribatu zituen gauzak. Gogoratzen duenez, Scarfiottiren ondoan gidatu behar zuen bikoteak iragarri zirenean. Bietako gidari azkarrena zenez, Surtees-ek argudiatu zuen lehenengo saioa egin beharko zuela eta "Ford oposizioa hautsi" "hasieratik" gidatuz. Dragoni-k Surtees-en eskaera ukatu zuen eta Scarfiotti-k irteera hartzea eskatu zuen, ustez, Fiateko presidente Gianni Agnelli, Scarfiottiren osaba, ikusle gisa bertaratutakoari atsegin emateko. Nolanahi ere, erabakiak eta Enzo Ferrariren beraren laguntza faltak Surtees asko atsekabetu zuen eta berehala utzi zuen taldea. Ziurrenik erabaki honek 1966ko Formula 1eko txapelketa kendu zien Ferrariri eta Surtees-i. Ferrarik Brabham-Repcoren atzetik bigarren amaitu zuen Konstrukzioen Txapelketan eta Surteesek Jack Brabhamen atzetik bigarren amaitu zuen Gidarien Txapelketan. Surteesek denboraldia amaitu zuen Cooper-Maserati taldearen gidari gisa, denboraldiko azken lasterketa irabazita.