Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  TB-3 altzairuzko eraikuntza zuen hegazkin bat zen, Andrei Tupolev-en diseinu-bulegoko diseinuetako bat izan zen, 1918tik aurrera Hugo Junkers-ek aurreratu zituen hegazkin-diseinu eta teknologia guztiz metalikoetan oinarrituta. Markoa 0.3 mm-tik 0.8 mm-ra bitarteko lodiera duen azal ondulatu ez estresatuz estalitako V-saileko habez osatuta zegoen. Uhinak 13 mm-ko sakonera eta 50 mm-ko tartea zuten. Hegalak lau zutoineko sekzioko altzairuz eusten ziren. 1934an, altzairuzko aleazio sendoagoak garatzeari esker, hegoen zabalera 39,5tik 41,85 metrora igo zen, eta aldi berean hegal-azalera 230tik 234,5 m2-ra igo zen. Hegazkinaren edozein zati zapata bigunekin ibili zitekeen azala kaltetu gabe, eta hegoen aurrealdeko ertzak jaitsi ziren motorren mantentze lanetarako pasabideak osatzeko. Kontrolak kablez aktibatzen ziren intzidentzia aldakorreko atzeko plano batekin eta albo batean motorrak huts eginez gero, trim konpentsazio sistema batekin. Lurreratze-tresnek ez zuten balaztarik. Erregai-biltegiek ez zuten su edo isurketaren aurkako babesik, nahiz eta motorrek barne su-itzalgailu sistema bat zuten. M-17 motorrak 3.250 kilometroko gehienezko irismen teorikoa eskaintzeko doitu ziren. Defentsarako armak, 5 metrailadore arinak zeuzkaten: bat sudurrean, bi fuselajearen erdian, eta "hautsontzi" bat hegaletako bakoitzaren azpian, motorraren gidoien artean. Geroago, fuselajearen goiko dorretxoetako bat buztaneko hegal atzealdean mugitu zen.  Motorrak huts eginez gero, sistema batek suntsituko luke.
Bat bakarra.