Frantziaren askapenaren ondoren, aliatuen garaipenekin Europan,
Atkins Frantziara joan zen, eta gero, lau egunez bakarrik, Alemaniara, non F Saileko 51 agenteen patua deskubritzeko asmoz zegoen, etsaiaren lurraldean desagertu ziren 118etatik (117 alemaniarren espetxean hil zirela baieztatu behar zuen). Hasiera batean, Whitehallen laguntza gutxi eta oposizio pixka bat jaso zuen, baina naziek egindako ankerkeriak agerian geratu zirenean, eta gerra krimenengatik epaiketak egiteko eskaera herrikoia handitu zenean, erabaki zen Atkins-ek britainiar agenteei zer gertatu zitzaien jakiteko eta haien aurkako delituak egin zituenak justiziaren aurrera eramateko egin zuen bilaketari laguntza ofiziala ematea.