Hogeita hamar urteko gerran, Suediak Erromatar Inperio Santuaren estatuen erdia konkistatu zuen eta Inperioaren armada garaitu zuen Breitenfeldeko guduan 1631an. Gustav Adolphus Erromatar Inperio Sainduaren enperadore berria izateko asmoa zuen, Eskandinabia eta Erromatar Inperio Sainduaren estatu bateratuak gobernatzeko, baina 1632an Lützeneko guduan hil zen. Nördlingeneko gudua eta gero
1634an, Suediaren porrot militarra suediar-alemandarren artean desagertu egin zen. Alemaniako probintzia horiek Suediaren boteretik baztertu ziren bata bestearen atzetik, Suediari iparraldeko lurralde alemaniar batzuk bakarrik utziz: Suediako Pomerania, Bremen-Verden eta Wismar. 1643tik 1645ra, gerraren azken urteetan, Suediak eta Danimarka-Norvegiak Torstenson Gerraren aurka borrokatu zuten. Gatazka horren ondorioz eta Hogeita Hiru Urteko Gerraren amaieran, gerraostean Suedia Europako indar nagusi gisa ezartzea lortu zen.