Laburbildu artikulua.  Mutil bat zalapartaka ari zen, taberna batean sartuta. Max, 20 hilabeteko umea... bere amaren aurrean gelditzen da, negarrez. Berak eta bere aitak bertako tabernara eramateko eskatzen dio, non azukre eta txokolate beroa jaso ohi duen, medikuaren ebakuntza egin beharrean. Haurra amarekin dago, negarrez. Oso atsekabetuta dago medikuarengana joateagatik. Arnasa hartzeko baimena eman ondoren, amak eskatzen dio aitari esateko zergatik ari den negarrez. Bere galdera ez entzuteko erabakia hartuta, gazteak negarrez jarraitzen du, eta amak galdetzen dio: "Nora joan nahi duzu?" Mutikoak erantzun irrigarri eta umorez betea ematen dio: "Pub", eta amak erantzuten dio: "Ez, baina medikuengana joan behar dugu". Ez du atzera egin nahi, eta Maxek tabernara joatea proposatzen dio, harik eta bere amak konpromiso bat eskaintzen dion arte. Amak galdetzen dionean nora joan nahi duen, "pub" hitza esaten dio, eta berak: "Ondo da, badakizu zer? Aitatxo etxera datorrenean, galdetuko diogu. Tabernara joan gaitezke gero, ea zer moduz? Amaren erantzuna entzuteko irrikaz dago, baina erabat konbentzituta ez dagoenaz, berehala gogorarazten dio amari eskatzeko. Maxen aitaren arabera, Oliver Bathek umea etxetik ateratzen du eta bertako pub batera eramaten du. Maxen amak bakea eta lasaitasuna izango du. Berak: "Nik beti hartzen dut garagardoa eta Maxek beti hartzen du txokolatea". Pavloven txakurrak, Maxek... gozokiak eta txokolate beroa deitzen ditu. Nire ustez, bera zahartu ahala, horrela sentitzen da, baina bere txokolatearen prezioa, bere garagardoaren prezioan aldatuko da.
20 hilabeteko haurrak pub batean sartu nahi du. Bere amak proposatu du pub batera joatea egunaren bukaeran. Aitak pub bat nahi du, txokolatezko gailetak eta txokolate beroa.