Hasierako erasoak, zehaztasun handiko bonbardaketei esker, zeintzuetan bonben %10 baino gutxiagok erori ziren helburuaren ondoan, aliatuen aireko indarrak japoniar hirien aurkako eraso suzirietara pasatu ziren. 1945eko martxoaren 9tik 10era Tokio erdigunea suntsitua izan zen eta hamaika mila lagun hil ziren.
AEBetako Aireko Indarraren B-29ak. (Ikerketak 88.000 hildako direla kalkulatu zuen, eta Tokioko Suhiltzaileen Sailak 97.000 hildako direla. Richard Rhodes historialariak 100.000 baino gehiago izan zirela kalkulatu zuen, nahiz eta Mark Selden kazetariak kopuru hori ere oso txikia zela uste zuen.) Hurrengo egunetan, 14 kilometro koadro suntsitu ziren. Ikerketak nabarmentzen du eraso horiek eragin gutxi izan zutela fabrikazioan, bonbek jo zituzten lantegiek produkzioan jaitsiera txikiagoa izan zutela ez zutenek baino. Hala ere, nabarmendu zuten ere ekoizpena % 54 jaitsi zela garai hartan bonbardaketaren ondorioengatik: langileak hiltzea, zauritzea eta etxez aldatzea, baita garraio sarea suntsitzea ere. Janari eskuragarritasunaren murrizketa ere nabarmendu zuten, gerra hasieran egunean 2.000 kaloria izatetik, kanpainaren gorenean industriako langileentzat 1.680ra jaitsi zen, eta ez-oinarrizko langileentzat gutxiago.