Osatu hurrengo esaldia: Garai hartan, ikuspegi landazale eta nazionalista bat formulatu zuen bizitzari buruz, "hiriko mundu hibridoa" uste zuena "gure errealitate nazionaletako mundua"gatik arbuiatuz. Călinescuren analisian, honek esan nahi du, bere aurrekoak bezala, Eminescu kontserbadoreak, Sadoveanu-k uste zuela hiriak atzerritarren "kategoria gainjarriaren" biktima zirela, batez ere errentamendu-ondasunak kudeatzen zituztenak. Jarraian
1907ko nekazarien matxinadan, Sadoveanu-k Spiru Haret Hezkuntza ministroari txosten bat bidali zion, landa hezkuntzaren egoeraz eta, hortik aurrera, Moldaviako herritarrek dituzten arazoez informatuz. Honela zioen: "Errentatzaileek eta lur-jabeek, edozein nazionalitatekoak izan, errumaniarren lanari barre egiten diote. Herriko "surtucar" [hau da, pertsonaia urbanizatua], alkateak, notarioak, paper-saltzaileak, lotsarik gabe [eta] erruki gabe, esne-behi hau hartzen dute. Beraiekin batera, apaizak eztabaidatzen du irakaslearekin". "Neamul Șoimăreștilor" lanarekin, gizarte feudalen eta merkantilismoaren zama, batez ere eskubide ekonomikoen murrizketa, bere fikzioan atzeko planoan zegoen, geroago Esteban Handia justizia sozialaren jatorrizko txapeldun gisa irudikatu zuena ("Frații Jderi"). Lehen Mundu Gerrako bere jarduera gehienetan, Sadoveanu Poporanisten errusofobiari eta Ententearen aldearen aurkako desatsegina ere jarraitu zuen, Errusiar Inperioaren politika nazionalak Bessarabian Austriak eta Hungariak Transilvaniaren gaineko agintea baino askoz ere basatiagoak zirela deskribatzen. 1916an, bat-batean, Ententearen alde egin zuen: propaganda-ofizial gisa zuen ilusioa eztabaida batek ukitu zuen Errumaniak porrot handiak izan zituenean; Sadoveanu berak Ententearen kausa utzi zuen 1918an, kargutik kendu zutenean, eta Constantin Stereren lobby germanofiloarekin flirtatzeari ekin zion.