1856ko urriaren 17an Hottak batzorde berezi bat eratu zuen kanpoko gaietan adituak ziren ofizialekin. 1856ko azaroan, kideei Japoniako portuak irekitzeko baldintzei buruzko gomendioak aurkezteko agindua eman zien. Beren eztabaiden emaitzak negoziazioen oinarri bihurtuko ziren, azkenean 1858ko Adiskidetasun eta Merkataritza Ituna (Harris Ituna ere deitua) sortu zena, sei portu ireki zituena merkataritza amerikarrarentzat, eta extraterritorialitatea ezarri zuena. Bere ezagutzaren arabera,
Hottaren ustez, erantzuna bortitza izango litzateke Townsend Harris kontsul estatubatuarraren eskakizunak ez betetzearen aurrean. Hala ere, Kōmei enperadorea konbentzitu beharra zegoen ituna onartzeko. Kiotera bidaiatuz, Hottak enperadorea seguru aurkitu zuen Gorte Inperialeko "jōi" frakzioaren erdian, atzerritarrak Japoniatik kanporatzearen alde zeudenak, behar izanez gero indarrez, eta esku hutsik itzuli behar izan zen Edo-ra. Horrez gain, Tokugawa Iesada "shōgun" oso gaixorik zegoen eta shogunaren gortekoen arteko liskarrak piztu ziren bere ondorengoa nor izango zen eztabaidatzen. Arazo horiek oraindik konpondu gabe zeudenez, Hotta Ii Naosukek ordezkatu zuen 1858ko ekainaren 21ean, eta "tairō" titulua eman zioten.