1809an, Goi Perun, gaur egungo Bolivian, bi juntak sortu ziren Espainiako egoerari erantzunez; Limako eta Buenos Aireseko erregeordeen erantzun azkar batek matxinada zapaldu zuen, eta Goi Perua Peruko Erregeordearen kontrolpean jarri zen, indartsu defendatu zuena. Hurrengo urtean, Buenos Airesek junta bat eratu zuen bertako erregeordea boteretik kendu zuena. Junta, Cornelio Saavedrak zuzendua, beste probintzietako ordezkariak barne hartzera zabaldu zen eta "Junta Grande" edo "Junta Handia" bezala ezaguna bihurtu zen. Junta Handiak bi kanpaina agindu zituen Buenos Aireseko ideia iraultzaileen alde babesa lortzeko. Lehenengoa, Peru Garaia konkistatzeko saioa izan zen. Suipachako guduan lortutako lehen garaipenak, atzerapausoak ekarri zituen eta Huaquiko guduan errealistek garaipena lortu zuten. Bigarren kanpainak Paraguai inguruko Asunción izan zuen helburu. Buenos Airesek 1.100 soldadu bidali zituen Manuel Belgrano jeneralaren agindupean Asunciónera, askatzaile gisa harrera egingo zietelakoan; ordea, garaitu egin zituzten Paraguaríren
eta Tacuarí, bertako paraguaytarren indarrek. Asuncioneko gobernadore rojalistak bere gizonen leialtasunari buruz kezkatzen hasi zen, eta garaileak desmobilizatu zituen. Asaldura zabaldu zen, eta 1811ko maiatzean, altxamendu batek gobernadorea bota zuen, eta Paraguaiko independentzia aldarrikatu zen handik gutxira.