Gerrak bi fase nagusi izan zituen, lehena 1947-1948ko Palestina Mandatarioan izandako gerra zibila izanik.
, 1947ko azaroaren 30ean hasi zen, Nazio Batuek Palestinako lurraldea estatu subiran judu eta arabiarretan banatzeko bozkatu eta nazioarteko Jerusalem bat (NBEren 181. ebazpena), buruzagi juduek onartu zutena, eta buruzagi palestinar arabiarrek, baita estatu arabiarrek ere, aho batez aurka egin zutena. Gerraren fase hau historialariek gerra "zibila", "etnikoa" edo "komunitate artekoa" bezala deskribatzen dute, batez ere milizia juduen eta palestinar arabiarren artean, Arabako Askapen Armadaren eta inguruko estatu arabiarren laguntzaz. Gerrilla eta terrorismoak ezaugarritzat hartuta, 1948ko martxoaren amaieran areagotu egin zen, juduek ofentsiba egin eta palestinarrak garaitu zituztenean kanpaina eta gudu nagusietan, fronte argiak ezarriz. Garai hartan, britainiarrek Palestinaren gaineko agintea mantentzen zuten eta batzuetan indarkerian esku hartzen zuten.