Osatu honako esaldia: Aitzindaria, "sevastokrator" Dejan, Dušan enperadorearen zerbitzuan magnate bat izan zen, eta enperadorearen koinatua ere Teodora-Evdokijarekin ezkontzearen bidez. Dejanek Dušanen mendean Žegligovo eta Preševoko "župe" (konderriak) izan zituen, eta geroago "despota" titulua jaso zuen Dušanen semearen agintaldian, Uroš V.a enperadorea, Velbuždekin batera Goi-Struma administrazioa izendatu zutenean, Jovan Oliver "despota" boteretsuaren heriotzaren ondoren. Dejan hil ondoren, 1358 eta 1365 bitartean, bere probintziaren zati handiena Vlatko Paskačić-i eman zitzaion, hasierako Žegligovo eta Preševo konderriak izan ezik, bere bi semeei, Jovan eta Konstantin, utzi zizkietenak. Elkarrekin gobernatu zuten anaiek, Uroš V.a enperadorea hil ondoren, Serbiako Inperioaren erorketan, bere probintziaren neurria bikoiztea lortu zuten, batez ere hegoaldera; Vranjetik eta Preševotik Radomirrera, hegoaldean Štip, Radovište eta Strumicaraino. 1373an, bi urte geroago
Maritzako guduan, anaiak Otomandar Inperioaren menpeko bihurtu ziren. Jovan 1377an hil ondoren, Konstantinek Otomandarren agintepean jarraitu zuen. Konstantin eta bere probintziako bizilaguna eta otomandar basaldea, Marko printzea, Rovineko guduan erori ziren 1395ean.