Italiak mendebaldeko munduko alderdi komunistarik handiena zuen, bi milioi kide baino gehiagorekin. Txinaren eta Sobietaren arteko banaketaren ondoren, alderdiak leku gehiago izan zuen maniobratzeko. Txinarekin ofizialki bat egin ez arren, sobietarrekin desadostasun handia izan zuen hainbat puntutan. Konpromiso historikoa eta alderdiaren onarpena etxean, Pluralismoa, Txekoslovakiako inbasioa
, Txinako Alderdi Komunistarekin harremanak, Afganistaneko inbasio sobietarra eta Poloniako lege martziala. Sobietarrek uko egin zioten mugimenduak eramateko eta haien atzerriko politika babesteko. Hala ere, Sobietar Batasunaren ekintzak Polonian salatu zituen eta iradokitu zuen sobietar eta estatubatuar kanpo politikak higuingarriak zirela, "Pravdak" alderdiaren "blasfemia" salatu zuen. Sobietar Batasunaren amaierak alderdia desegin egin zuen 1991n eta Ezkerreko Alderdi Demokratikoa eta Berriz Fundazio Komunistako Alderdia ("Rifondazione Comunista") bihurtu ziren.