1942an, Frantziako Txapelketa Nagusiak iragarri zuen eta bikoteetan Cochet eta Bernard Destremauk irabazi zuten. 1943an, banakako finala irabazi zuen, Yvon Petraren aurka galduz. Era berean, Ardatz potentzietako presoen aldeko diru bilketarako ongintza partiduetan parte hartu zuen. Hurrengo urtean Cochet Petrarekin borrokatu zen titulua lortzeko eta bigarren aldiz jarraian galdu zuen. Frantziako gerra garaiko azken txapelketan, bikoitzeko txapela irabazi zuen Pierre Pellizarekin batera. Nahiz eta berriro ere afizionatua izan, 9. postuan zegoen 1945ean Munduko Tenis Profesionalaren Elkarteak argitaratutako lehen sailkapen ofizialean. Bigarren Mundu Gerraren ondoren Europan
Parisen jokatu zuen lehen kanpaina Bill Sidwellen aurka, eta erraz irabazi zuen.