Osatu esaldi hau: Lehen Mundu Gerraren ondoren, Greziak Belgrad ikusten zuen Balkanetan hegemoniarako joera izan zitekeen auzokide boteretsu gisa. Jugoslaviak potentzia handien, batez ere Frantziaren, laguntza erakartzeko duen gaitasunak, Atenasen kezka sortu zuen Jugoslaviak Greziari presioa egingo ziola Greziako Mazedoniako eslabieraz hitz egiten dutenen estatusari buruz eta agian baita Tesalonikako portuari buruz ere. Greziak kezkatuta zegoen Jugoslaviaren eta Bulgariaren arteko lotura etniko, linguistiko eta erlijioso estuek aliantza bat sortuko ote zuten. Aliantza hori, ordea, ez zen gauzatu, Jugoslavia estatus quo-a zen eta hego eslabiar bateratze mugimenduaren arrakasta sendotu nahi zuen, Bulgariak estatu errevizionista izan zen bitartean. Bigarren Balkanetako Gerran Serbiako Erresumarekin gertatu zenaren antzera, Jugoslaviak Greziako Erresumarekin, Errumaniako Erresumarekin eta Turkiarekin bat egin zuen Balkoiko Ituna sortzeko, egoera geopolitikoa mantentzeko helburuarekin. Mazedoniako auziak bulgariar eliteen artean izandako tentsio emozionalarekin alderatuta, Jugoslaviako Erresumako serbiar (eta neurri txikiago batean kroaziar eta esloveniar) elite nagusiek interes gutxiago agertu zuten gaiaren inguruan. Serbiako Erresumak hegoaldera (serbiar etniko kopuru txikiko eskualdeak) bideratu zuen bere interes expansionista soilik
Bosniako krisiaren eta Austria-Hungariaren eta Bulgariaren arteko inguruko gatazken beldur. Jugoslavia garaian, herrialdearen hegoaldeko zatia Vardar Banovina izenarekin ezagutzen zen.