Osatu esaldi hau: K.a. 70eko hamarkadan, Sullako alderdi aristokrataren eta Marius eta Cinnaren jarraitzaileen arteko gerra zibilaren ondoren, Quintus Sertorius erromatar populistak ez zuen Espainia Sullan diktadurari ematea nahi izan. Bere bereizketak Gerra Sertoriarra eragin zuen, non Galiako zeltak tropen bilketen eta behartutako errekisizioen menpe egon ziren, Metellus Pius, Pompeius Magnus ("Pompeius Handia") eta beste komandante erromatar batzuen ahalegin militarrak matxinatuen aurka laguntzeko. Zenbait zeltek, Helviak eta Volcae Arecomici barne, Sertorioren alde egin zuten. Erromako ernegatua erail ondoren, Metellus eta Pompeius garaipena aldarrikatu ahal izan zuten, eta Helviak eta Volcae beren lurren zati bat Massilia hiri-estatu greziarrari (egungo Marsella), Erromaren aliatu leiala eta independentea mendeetan, kokatuta estrategikoki Rhône ibaiaren ahoan eta Pompeius-en babesle leiala. Zesarren galiar gerretan, Narboneko probintziako galiar "civitates" bakar bat ere ez zen bat egin
K.a. 52ko matxinada pan-galiarra, ezta erromatarren aurkako ekintza etsaietan ere. Izan ere, Valerii helviarrek funtsezko papera jokatzen dute Zesarren atzealdea militarki babesten Vercingetorix-en aurka, zeinak indarrak bidali baititu Helviar lurraldea inbaditzeko. 1861eko Vivarais-en bere historian, Abbé Rouchier-ek uste zuen Zesarrek, Erromatar probintziaren mugan dagoen Helviako lurraldearen erabilera estrategikoa ikusita, Gallia erdialdeko bide nagusian zehar, Valeriiak lantzen zituela Pompeius-ek haien aurka hartutako zigor neurriak zuzenduz. Zesarrek lurrak konfiskatzea aipatzen du bere "Bellum Civile" lanean, 70eko hamarkadan bere lagun helviarrek Erromaren aurka egindako ekintzak diskretuki baztertzen dituen bitartean.