Laburbildu artikulua.  Benjamin Netanyahu Israelgo lehen ministroak AEBetako Kongresuan egindako azken hitzaldiak nazioarteko hedabideen arreta izugarria piztu du. Ekialde Hurbileko Estatu Batuetako buruzagiak Etxe Zuriaren erreserbei muzin egin die, eta Kongresuaren erabilera okerra erabili du Israelgo kanpainarako. Israelek AEBekin dituen harreman bilateral larriak alde batera utzita, Netanyahu prest zegoen Obamaren administrazioa umiliatzeko ondorioak arriskatzeko, ordu bat baino gutxiagoko agerraldi politikoaren truke - estatu-gizon ezagun batentzat ohikoa -. Netanyahu hizlari karismatikoa eta Israelgo defendatzaile sutsua da, baina bere interes pertsonalak eta politikoak Israelgo interes nazionalak baino lehenago izan dira beti. Biziraupen politikoa izan da bere politika nazionalaren eta kanpo politikaren muina. Netanyahu, iritzi publikoaren pluralitateak eta polarizazioak gainezka egiten duten politikari israeldarren zerrenda luze batean sartzen da. Orain arte, funtsezko arazo estrategikoentzako erantzun "errazak" bilatzen dituen beste buruzagi israeldar bat baino ez da, eta, horrela, jada luzatzen ari den gatazka luzatzen du. Bi Estatuen konponbidea bihotz-bihotzez baztertzen duten ideologiazko, jokalari kontserbadoreen txotxongilo gisa, Netanyahu Avigdor Lieberman Atzerri ministroak eta Naftali Bennett Ekonomia ministroak bezalakoek bahitu dute, segregazio sektarioaren politika diskriminatzaile bat jarraitzen dutenak, Palestinako disidentzia publikoa behartuaren bidez eusteko asmoz. Ondorioz, Netanyahu-ren kanpo politika bake prozesuaren aurrean desastre bat izan da. Ehud Olmert eta Tzipi Livni ordezkatu zituen, bi politikari gutxienez bi estatuko konponbidean sinesten zutenak, eta prest zeuden sakrifizioak egiteko bake prozesua bizirik irauteko. Israelgo buruzagiak bi kategoriatan sailkatzen dira: bakean sinesten dutenak eta bakea egiteko ahalmena dutenak. Olmert lehenengoa zen, eta Netanyahu, luzez, bigarrena izan zitekeela zirudien. Errealitatean...
Biziraupen politikoa izan da Netanjahu-ren barne eta atzerriko politikaren printzipio nagusia, dio Andreas Krieg-ek. Netanyahuen kanpo politika desastre bat izan da bake prozesuaren aurrean. Israelen nazio interesak ez ditu Netanyahu agintzeko baldintzak beteko... baizik eta palestinarrek beren interesak betetzeko.