Osatu hurrengo esaldia: 1915-1919 bitartean, Rockefeller Ikerketa Medikuko Institutuan lan egin zuen Israel Kleinerrek, azukrearen odol-mailari pankreako lixiba xehatuaren eraginaz emaitza sinesgarriak eman zituen, kontrol esperimentala zorrotzak erabiliz, "teoretikoki... diabetesoaren jatorriaren barne-sekrezioaren hipotesia babesten [eduki] zuena" eta "praktikoki... erabilera terapeutiko posible bat iradokitzen zuena". Lan hau bertan behera utzi zuen Rockefeller institututik 1919an joan zenean, arrazoi ez oso argiengatik. Nicolae Paulescu zientzialari errumaniarrak, faktore anti-diabetikoaren bilaketan beste pertsonaia aipagarri batek, 1916an esperimentuak egiten hasi zen Kleinerren antzeko pankreako disoluzio txiki bat erabiliz. Eten egin didate.
1920an eta 1921ean bere lehen emaitzak argitaratu zituen frantsesez. Bere estraktuek odol eta gernu azukrearen beherakada nabarmena eragin zuten probatutako txakurretan, baina ez zuten berehalako eraginik izan bere giza pazienteetan (erreaktoko injekzioaren bidez), eta ezin izan ziren bikoiztu soluzio fisiologikoaren dosiekin bakarrik. Paulescuk Errumaniako patente bat lortu zuen bere soluzioan (bere ustez "pancreine" deitzen dena) eta ekoizpen metodoan, baina hurrengo urtean, ez zuen aurrerapenik egin bere lanean, finantzaketa falta zela eta.