Hyrcanus II.a eta Aristobulus II.a, Simonen bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir-bir Pompeius-en (48 K.a.) eta Zesarren (44 K.a.) heriotzak, eta honekin lotutako beste hainbat gertaerek,
Erromako gerra zibilek aldi baterako lasaitu zuten Erromak Hasmonear erresumaren gaineko eskumena, eta autonomia labur bat berreskuratzea ahalbidetu zuten, Parto Inperioaren babesarekin. Independentzia labur hau erromatarrek azkar zapaldu zuten Marko Antonioren eta Oktavioren agintepean.