1260an mongoliarrek Jordan ibaia zeharkatu zutela jakin zutenean, Qutuz sultanak eta bere armadak hego-ekialdera abiatu ziren, Jezreel haraneko 'Goliatheko iturburura' (arabieraz 'Ain Jalut' bezala ezagutzen dena). Ain Jalut-eko guduan 20.000 mongoliar armadari egin zioten aurre.
eta borrokan jarraitu zuten ordu askoz. Baibars mameluko buruzagiak gehienetan kolpe eta ihese taktikak ezartzen zituen, mongoliarrak bere atzetik eramateko. Baibarsek eta Qutuzek beren indar gehienak mendietan ezkutatu zituzten, mongoliarrak eremu horretara iristeko zelatan. Kitbuqa buruzagi mongoliarrak, Baibars eta bere tropen ihesaldi etengabeak probokatua, aurrera egitea erabaki zuen bere tropekin ihes egiten ari ziren egiptoarren arrastoan. Mongoliarrek mendilerroetara iritsi zirenean, egiptoarrak ezkutatuta agertu ziren, eta mongoliarrek etsaiaren indarrez inguratuta aurkitu ziren, ezkutuan zeuden tropek alboetatik jo zituztenean eta Qutuzek mongoliarren atzealdea erasotu zuenean. Egiptoar armada 24.000 eta 120.000 soldaduren artekoa izan zela esaten da. Mongoliarrek tranpatik ihes egin zuten eta kontrako eraso bat ere egin zuten, aldi batez arrakastatsua izan zena, baina beren kopurua hain zen txikia, ondorioa saihestezina zelako. Eskualdean gelditutako mongoliar armada ia osoa, Kitbuqa barne, hil edo harrapatu zuten egun hartan. Ain Jalut-eko gudua, konkista mongoliarrentzako puntu gorena izan zen.