1919ko abuztuaren 1ean, erregimentua lehen lerrora mugitu zen 14. Erregimentuak kanpaina egin zuen Maladzyechna, Małe Gajany, Minsk, Ihumen, Bochuczewicze eta Babruisk-en, abuztuaren 28an harrapatu zutenak. Babruysk erregimentuaren oinarri bihurtu zen Berezina ibaiaren haranean eta Polesian 1920ko maiatza arte izan ziren borroketan. Garai hartan, soldadu sobietarrek "" () ezizena jarri zioten erregimentuari, beren rogatywka-ren kolore gorria zela eta. 1920ko maiatzean, erregimentuak parte hartu zuen Sobietar 16. Armadaren ofentsiba geldiarazten, eta zalditeriako brigada sobietarreko soldadu asko preso hartu zituen. 1920ko ekainean, hurrengo eraso sobietarraren ondorioz, erregimentua erretiratu behar izan zen. Ivachnoviche-ren gertuko borroketan, uztailaren 29an erregimentuaren CO, LtCol. Władysław Anders, zauritua izan zen. Poloniarren kontraerasoaren zati gisa, erregimentuak abuztuaren 16an lerro sobietarrak hautsi zituen, Maciejowice inguruan. Geroago, erregimentuak parte hartu zuen Niemen ibaiaren guduan.
-Ez da izango. 1920ko irailaren bigarren erdian, zalditeriako soldaduak parte hartu zuen Mezhiritch, Zelva eta Snovy inguruko borroketan. Erregimentuak hartu zuen azken hiria Minsk izan zen, eta handik erretiratu zen su-etenaren ondoren. 1921eko urtarrilaren 16an, erregimentua Poznañera itzuli zen Władysław Andersen agindupean. Gerran erakutsitako ausardiarengatik, 14. dibisioko erregimentu guztiek Virtuti Militari saria jaso zuten. Marshek apaindu zituen unitatearen koloreak. Józef Piłsudski 1921eko apirilaren 22an.