Laburbildu artikulua.  Sarah begira dago kamerara, pupila handi eta beltzekin, begiak tinko dituela. Bere azal leuna pintzaz estalia dago eta ahoaren ertzak, gutxi gorabehera, zuzen-zuzenak. Irribarrerik ez badu ere, oso ederra da ospitaleko gela ilun hartan. Gaixotasun terminal bat du eta laster hilko dela onartu du. Andrew George argazkilari estatubatuarrak 20 pertsonari argazkiak ateratzen zizkion. Bi urte eman zituen ospitaletan, Sarah bezalako pertsonak erretratatzen, beren bizitzaren amaiera prestatzen ari zirela. "Lehenengo eta behin, presidente beltza ikusi dut", dio Sarah-ren orrialdeak George-ren liburu berrian, "Hil baino lehen". Los Angelesen bizi den George jaunak ikuspegia eta jendeak azken uneetan baloratzen duena aztertu nahi izan zuen, bere subjektuen testigantzetan erakutsitako "zintzotasun basatia" mirestu zuela esanez. Erabaki zuen ez aipatzea haien lehengo lanbideak edo hiltzen zituzten gaixotasunak edo egoerak, eta gauza horiek "gutxieneko gertaerak" deitu zituen. Horren ordez, irudi hauen bidez, beraien bizitzako istorioak bildu zituen, esperientzien pasarteak, eta besteei aholkuak ematen zituzten esaldiak. Hemen, liburu honetako pasarte batean, irudi batzuk erakutsi ditu bere hitzekin... Sarah, ospitaleko ohean. "Denbora garrantzitsua da", esan zidan. Zoragarria da. Bizitza ez da bukatu. Sekula ez dakizu zer tokatuko zaizun eta arriskuak hartu behar dira. Ezin dut pentsatu ere egin zer den justua... eta ze arraio den. Gauzak ez dira justuak. Bizitza horrelakoa da. Zerbait gertatzen da, edo ez. Aukerak aprobetxatuz <unk> edo ez <unk> Josefinak, ospitalean irudikatua, esan zuen ez zela inoiz hiltzeko beldur izan: <unk> Hilda bazaude, hilda zaude. Hori da guztia. Ez da itzuliko, eta ez dut uste berraragituko garenik. Badakit Bibliak kontrakoa dioela, eta ez dut ukaziorik nahi, baina ez dut sinesten. Hiltzen garenean, ez dago ezer. Hautsa hautsera. Uste dut munduaren amaiera hurbiltzen zaizula, hiltzen zarenean. Renék dioenez, damurik handiena ez da...
Andrew George argazkilariak bi urte eman zituen ospitaletan... gaixoak hiltzen ari zirela argazkiak ateratzen. Euren bizitzako pasadizoak, damuak eta besteei emateko aholkuak partekatzeko eskatu zien. "Hil aurretik" liburutik zatiak atera ditu. Pertsona bakoitzaren historia azaltzen du.