Choe Bu korear funtzionario naufragoak Txinako ekialdeko zati handi bat ikusteko aukera izan zuenean, Zhejiangetik Liaoningera, etxera bidean 1488an, Suzhou beste edozein hiritik goragokoa zela deskribatu zuen bere bidaia txostenean. Inguruko lorategi pribatu asko Ming eta Qing dinastietako nobleek eraiki zituzten. Taipingoak
1860. urtean hartu zuten hiria, ordea, eta bere garai bateko eraikin eta lorategi asko "ia... hondakin pilaketa bat" ziren Charles Gordonen Armada Betiko Garaileak berreskuratu zituen garaian, 1863ko azaroan. Hala eta guztiz ere, 1880rako, bere biztanleria 500.000 ingurura berreskuratu zela kalkulatu zen, eta hurrengo hamarkadetan egonkor mantendu zen. XIX. mendearen amaieran, hiria bereziki ezaguna zen zeta sorta zabalagatik eta hizkuntza txinatarreko argitalpen industriarengatik. Lehen aldiz, atzerriko merkataritza zuzena ireki zen Shimonosekiko Itunaren bidez, Lehenengo Txinako eta Japoniako Gerra amaituz eta lehenagoko Itun desberdinen nazio gehien atsegineko klausulen bidez, Botere Handiekin. Atzerritar berriek Europako eta Txinako eskola bat ireki zuten 1900ean eta Suzhou tren geltokia, Shanghairekin lotzen duena, 1906ko uztailaren 16an ireki zen. Lehen Mundu Gerra baino lehenago, 7000 zetazko zura lantzen ziren, baita kotoi fabrika bat eta arroz merkataritza handia ere.