Ioan Russu-Șirianurekin batera, Errumaniar guztien batasunaren aldeko Kultura Liga sortu zuen 1891ean. Errumaniako Alderdi Nazionalaren (PNR) "Tribunist" hegaleko kide izan zen (Tribuna izenarekin deitzen dena), Transilvaniako Memorandumaren argitalpenaren alde agertu zena. Bereziki "Sămănătorul" eta "Luceafărul" aldizkarietan idatzitako lanen bidez, bi aldizkarietako pan-errumaniarismoarekin bat zetorren ideologia nazionalista erradikalarekin lotzen zen. Patriota sutsua izan zen, askotan chauvinismo esklusiboan murgildu zena, 1913tik 1914ra "Românismul" ("Errumaniarismoa") argitaratu zuen, bere pan-errumaniar ikuspegiaren eta pan-eslavismoaren eta pan-germanismoaren arteko kontrastea marraztuz. Antisemita nabarmena zen eta 1913an "Românii și Ovreii" ("Errumaniarrak eta juduak") argitaratu zuen. Lehen Mundu Gerra hasi zenean, Octavian Goga eta Vasile Lucaciu Transilvaniako kideekin batera, Errumaniako neutralaren gerran sartzearen alde egin zuen Aliatuen alde. Bukarest okupatua izan ondoren
Alemaniaren garaipen hurbilekoaren berri eman zuen, eta hori bereziki azpimarratu zuen 1917ko ekainean atxilotu zutenean. Hasieran Săvenin atxilotu zuten, bahitu egin zuten eta Troyanera deportatu zuten Bulgariara. Bere anaia nagusiak bere alde erregutu arren, bederatzi hilabete eman zituen espetxean gerra amaitzear zela. Ondoren, batxilergoko zuzendari postua berreskuratu zuen, 1919ko azaro arte.