Laburbildu artikulua.  Zuri-beltzeko erretratu liluragarri hauek ehunaka urte dituztela dirudi baina gertutik begiratuz gero eredu modernoak aurkituko dira. Irudiak argazkilaritza teknika viktoriar bat erabiliz egin dira, eta artearen lehen forma berpizteko proiektuaren parte dira. Instagrameko eta beste aplikazio digitaletako emaitza berehalakoen ordez, argazki bakoitzak 20 minutu behar ditu garatzeko, eta hainbat produktu kimiko behar ditu. Beherantz sakatu. Atzera eginez, Andy Martinek kamera viktoriar bat eta argazki-sistema bat erabili ditu irudi harrigarri hauek egiteko. Argazki hauek Andy Martinenak dira, zeinak bizkarra eman baitie XXI. mendeko kamerari eta hasi da tinttipeko argazkilaritza praktikatzen. Metodoa 1850ean asmatu zen eta, hasiera batean estudioko erretratu ofizialetarako erabili bazen ere, izugarri ezaguna egin zen eta argazkilariek erretratu kasualak eskaintzen hasi ziren azoka eta jolas-parkeetan. Prozesu honek metal bat kolodioa izeneko gai kimiko batekin estaltzen du zilar nitratoaren disoluzioan sartu aurretik, eta horrek argi sentikor bihurtzen du. Gero, platera kamerara eramaten da, eta argazkia ateratzen da. Argiztapenaren iraupena segundotatik minutu batzuetara egon daiteke, argiztapenaren arabera. Gero, plaka burdinazko sulfatoaren disoluzioan garatu behar da eta finkatuz amaitu, irudia guztiz agertzeko. Viktoriar garaian, hori potasio zianuro hilgarria zen. Baina Martin jaunak aukeratu zuen sodio tiosulfatoa, arrisku gutxiagoko gai kimikoa. Modelo modernoak: 500 erretratuen artean, Gruff Rhys musikariaren argazkia dago (ezkerrean), Super Furry Animals rock talde galestarrekoa. Teknika hori erabiltzen duen proiektu batean ari da lanean, eta esperoko du beste batzuk ere saiatzera bultzatzea. Prozesu guztia gela ilun batean egin behar da, argi gorriarekin. Martin jaunaren proiektua, lagun batek eman zionean, garai victoriarretako... kamerara egokitu zen. Gutxienez 70 urtez ganbaran egon da. Egur-zirinak zanpatu du.
Andy Martinek, Sunderlandekoak, Victorian eraginpeko kamera erabiltzen du tintype argazkigintza izeneko metodoan, 1850eko hamarkadan ezaguna. Prozesu guztia gela ilun batean egiten da, argi gorriarekin. Eta efektua lortzeko metalezko plaka bat erabiltzen da. Martin jaunak orain dela 150 urte egindako lan bat berreskuratu nahi du. Mugikor batekin egindako lanak baino interesgarriagoa omen da.