Danimarkako erreinu bateratua VIII. mendean sortu zen, itsasoko nazio trebe gisa, Baltikoko itsasoaren kontrola lortzeko borrokan. Danimarka, Suedia eta Norvegia batera gobernatu ziren, buruzagi subirano baten menpean, 1397an sortutako Kalmar Batasunean, eta 1523an Suediaren secesioarekin amaitu zen. Danimarkako eta Norvegiako eremuak monarka beraren menpe geratu ziren 1814 arte, Danimarka Norvegia. XVII. mendearen hasieran, Suediako Inperioarekin hainbat gerra suntsitzaile izan ziren, Suediari lurralde handiak emanez amaituz. Napoleonen Gerren ondoren, Norvegia Suediari eman zitzaion, Danimarkak, berriz, Faroe uharteak, Groenlandia eta Islandia mantendu zituen. XIX. mendean mugimendu nazionalistak sortu ziren, eta lehenengo Schleswig Gerran garaitu zituzten. 1864ko Bigarren Schleswig Gerraren ondoren, Danimarkak Schleswigeko dukerria galdu zuen Prusiaren esku. Danimarkak neutrala izan zen Lehen Mundu Gerran; hala ere, 1920an Schleswigeko iparraldeko erdia Danimarkarena bihurtu zen berriro. 1940ko apirilean, Alemaniako armadak eraso egin zuen...
Esku-hartze militar laburrak ikusi zituen Danimarkako erresistentzia mugimendua aktiboa zen bitartean 1943tik 1945eko maiatzean alemaniarren errendizioaren arte. XIX. mendearen bigarren erdian nekazaritza produktuen esportatzaile industrializatua izanik, Danimarkak erreforma sozialak eta lan-merkatua ezarri zituen XX. mendearen hasieran, gaur egungo ongizate-estatuaren ereduaren oinarriak sortuz, oso garatutako ekonomia mistoarekin.