Frantziaren askapenaren ondoren, Zyromski Front National mugimenduan sartu zen. PCFk proposatutako Batasun Karta sinatzeko SFIOren kongresuaren ondoren, PCFrekin bat egin zuen. 1946an lortu zuen bere lehen hauteskunde-mandatua Lot-et-Garrone departamenduko Errepublikako kontseilari gisa, bi urtez mantenduko zuena, 1948an berriro hautatzea lortu gabe. PCFren barruan, Zyromskiek independentzia tolerantea erakutsi zuen, 1959an, alderdian barne demokraziaren falta kritikatzen zuen tribuno bat sinatu zuen arren. Jarraian
1968an Txekoslovakiako inbasioan, ordea, alderdiko jarduera guztiak eten zituen. 1962an emaztea hil ondoren, Melunera joan zen bizitzera eta 1975ean hil zen.