1815ean, errusiar-alemaniar legioak armadarekin bat egin zuen, eta Clausewitz koronela izendatu zuten. Laster Johann von Thielmann-en III. Gorputzaren kabineteburu izendatu zuten. Kargu horretan, Lignyko eta Wavreko guduan aritu zen Waterlooko kanpainan 1815ean. Napoleonek zuzendutako armadak Ligny-n (Mont-Saint-Jean hegoaldean eta Waterloo herrian) garaitu zituen prusiarrak 1815eko ekainaren 16an, baina ordena onean erretiratu ziren. Napoleonek prusiar indarrak suntsitzeak Waterlooko guduan (1815eko ekainaren 18an) porrotera eraman zuen, prusiar indarrak bere eskuin hegalean iritsi zirenean, arratsaldez berandu, bere aurrealdean presioa egiten zuten indar anglo-holandar-belgikarrak laguntzeko. Napoleonek soldaduei sinetsarazi zien uniforme grisak Grouchy jeneralaren granaderikoak zirela. Clausewitzen indarrak gutxiegi ziren Wavre-n.
1819 (ekaina 1815), babes indartsu handiak Waterlooko Napoleoni ez heltzea eragozten. Gerraren ondoren, Clausewitz "Kriegsakademie"ko zuzendari izan zen, eta 1830era arte egon zen. Urte hartan, armadara itzuli zen. Handik gutxira, Europan zehar iraultza ugari eta Polonian krisialdi batek beste gerra handi bat iragarri zuten. Clausewitz izendatu zuten Prusiak larrialdi honetan mobilizatzeko gai zen armada bakarraren kabineteburu, Poloniako mugara bidali zena. Bere komandantea, Gneisenau, koleragatik hil zen (1831ko abuztua), eta Clausewitzek prusiar armadaren ahaleginak hartu zituen kolera-agerraldi handia eusteko (kolera lehen aldiz agertu zen Europako bihotzean, kontinente osoko panikoa eraginez). Clausewitz bera ere gaixotasun beretik hil zen handik gutxira, 1831ko azaroaren 17an.