Idatzi paragrafo honen jarraipena 1958 urtea Formula 1erako beste modu erabakigarri batean izan zen. Ferraris eta Maseratis talde txiki baten aurka, Stirling Mossek Argentinako Sari Nagusia irabazi zuen, Rob Walker-en talde pribatuak parte hartu zuen motor ertaineko Cooper bat gidatuz, eta 2 litroko Coventry-Climax Straight-4 motor batek bultzatuta. Hau izan zen motorra gidariaren atzean jarri zuen auto batek Formula 1ean lortutako lehen garaipena. Munduko Txapelketako GP lehen garaipena ere izan zen parte-hartzaile pribatu batentzat (Indianapolis 500 izan ezik, non parte-hartzaile guztiak teknikoki parte-hartzaile pribatuak izan ziren, erosiak ziren txasisa erabiliz). Monakoko hurrengo txapelketa.
Cooper autoak irabazi zuen, Maurice Trintignant-ek gidatuta, eta oposizio sendoagoari aurre eginez. Motor txikiek bultzatuta, Coopersek kanpokoak izaten jarraitu zuten 1958an, baina 2,5 litroko Coventry-Climax motor berria eskuragarri izan bezain laster, auto britainiar txikiak Formula 1ean nagusi izan ziren. 1959ko denboraldia motor ertaineko iraultzaren hasiera izan zen, eta denboraldi honetan lehiaketa gogorra ikusi zen Jack Brabham australiarraren eta Moss Walker taldeko Cooperren artean. Getrag-ekin eraldatutako Citroën Traction Avant transakslea Coopers-en Akileseko orpoa zela frogatu zen, beraz, Walkerrek Valerio Colotti Maserati ingeniari ohiak fabrikatutako transakslerako aldatu zuen. Transmisio berezia ez zen fidagarria izan, eta Brabhamek titulua hartu zuen Moss bigarren.