"Porteñosek" Paraguayren gaineko kontrola zabaltzeko egindako ahalegina zapuztu zuten, José Espínola y Peña Asunciónen euren bozeramaile bezala aukeratuz. Espínola "bere garaiko paraguatar gorrotatuena izan zen agian", John Hoyt Williams historialariaren hitzetan. Espínolaren harrera Asunciónen ez zen oso adeitsua izan, zati batean Lázaro de Rivera gobernadore ohiarekin lotura estua zuelako, ehunka herritar erail zituena 1805ean kargutik kendu zuten arte. Paraguan atxilotzetik apenas ihes eginez, Espínolak Buenos Airesera ihes egin zuen eta Paraguan "porteño"aren ospeari buruz gezurra esan zuen, Buenos Aireseko Primera Juntak Paraguayko kanpaina abiarazteko eta Asunción menperatzeko Manuel Belgrano jeneralaren agindupean 1.100 soldadu bidaltzeko erabaki desastrea hartzera bultzatuz. Erregezaleek zuzendutako paraguaiko tropek, bertako miliziek indartuta, "porteñosak" gogor garaitu zituzten Paraguariko guduan
eta Tacuaríko guduan. Kanpainan zehar bi aldeetako ofizialek ireki-irekian egin zuten anaitasuna, eta harreman horien bidez, paraguaytarrek jakin zuten Espainiaren nagusitasuna Hego Amerikan amaitzen ari zela, eta orain beraiek zuten benetako boterea.