Osatu esaldi hau: Garai honetan, indar rojalistek aurrera egin zuten Granada Berrira, 1815etik 1819ra kontrolatzen zuten, eta Txilera, 1814tik 1817ra kontrolatzen zuten. Ipar-ekialdeko eta hegoaldeko eremu errealistak izan ezik, Granada Berriko probintziek 1810etik Espainiatik independentzia mantendu zuten, Venezuela bizilagunarekiko ez bezala, non errealistek eta independentziaren aldeko indarrek eskualdearen kontrola hainbat aldiz trukatu zuten. Venezuela lasaitzeko eta Granada Berria berreskuratzeko, Espainiak 1815ean mundura bidali zuen indar armatu handiena antolatu zuen, 10.500 soldaduk eta ia hirurogei itsasontzik osatua. (Begira,
Espainiarrek Granada Berria berreskuratu zuten.) Nahiz eta indar hori funtsezkoa izan New Granada bezalako independentziaren aldeko eskualde sendo bat berreskuratzeko, bere soldaduak Venezuela, New Granada, Quito eta Perun zehar hedatu ziren eta gaixotasun tropikalek galdu zituzten, gerran izan zuten eragina murriztuz. Are garrantzitsuagoa, indar rojalisten gehiengoa ez ziren penintsulatik bidalitako soldaduek osatzen, espainiar estatubatuarrek baizik.