Gaur egungo Sindh-en jaioa eta Kaliforniako Unibertsitatean, Berkeley-n eta Oxfordeko Unibertsitatean hezia, Bhutto Lincoln's Inn-en abokatu gisa trebatu zen, Iskander Mirza presidentearen kabineteko kide gisa politikan sartu aurretik, eta hainbat ministerio esleitu zitzaizkion Ayub Khan presidentearen aginte militarraren garaian, 1958tik aurrera. 1963an Kanpo Arazoetako ministro izendatua, Bhutto Kashmirreko Gibraltar Operazioaren aldekoa izan zen, 1965ean Indiarekin gerrara eraman zuena. Tashkent-eko Akordioak etsaitasunak amaitu ondoren, Bhutto Ayub Khan-ekin liskarrean sartu zen eta gobernuko lanpostuetatik kaleratu zuten. Bhuttok 1967an PPP sortu zuen plataforma sozialista batean, eta Yahya Khan presidenteak 1970ean egindako hauteskunde orokorrak lehiatu zituen. Awami Ligak eserleku gehiengoa lortu zuen orokorrean, eta PPPk, berriz, Mendebaldeko Pakistanen; bi alderdiek ezin izan zuten konstituzio berri bat adostu, batez ere Sei Puntu Mugimenduaren gaiaren inguruan, Mendebaldeko Pakistanen askok herrialdea zatitzeko modutzat ikusi zutena. Ondorengo matxinadek bereizketa ekarri zuten.
Bangladeshen eta Pakistanen arteko gerra, 1971n, 1971ko abenduan Bhuttok lehendakaritza eman zuen eta alarma-egoera ezarri zen. Bhutto Pakistan berreraikitzen hasi zenean, bere asmoa "konfiantza berreskuratzea eta etorkizunerako itxaropena berreraikitzea" zela adierazi zuen.