1918ko uztailaren 14ko gauerdian, Dibisioa distira iraunkor bat irabazi zuen. Aisne-Marne erasoan parte hartu zuen
Amerikako Espedizio Indarreko (AEF) kide gisa, Frantziako hiriburua, Paris, Marne ibaiaren ertzean babesten zuen dibisioa. Hirugarren dibisioko 7. metrailadore batailoiak Château-Thierryra jo zuen atzera egiten ari ziren tropa frantsesen erdian eta alemaniarrak Marne ibaian atzera eutsi zituzten. Inguruko unitateak erretiratu ziren bitartean, 3. dibisioa, 4., 30. eta 38. infanteriar erregimentuak barne, Marnako Bigarren Batailan zehar irmo geratu zen, eta Ulysses G. McAlexander koronelak bere defentsa gogorrak 3. dibisioa "Marnako harria" ezizena eman zion. Eraso masiboan, 3. infanteriako dibisioko komandantea, Joseph T. Dickman maior-generalak, "Nous Resterons La" (Hemen geratuko gara) oihukatu zuen. Haien ikur urdin eta zuriak "Deabru Urdin eta Zuriak" ezizena ere lortu zuen. Dibisioko gainerakoak Frantziako agintepean sartu ziren, harik eta Joseph T. Dickman jeneralaren agintepean bildu ziren arte. 1918ko uztailaren 15ean, gerrako azken ofentsiba alemaniarraren zama hartu zuten. John Joseph "Black Jack" Pershing jeneralak, Mendebaldeko Frontean AEFren komandante nagusiak, jarrera hau "historia militarreko orrialde distiratsuenetako bat" deitu zuen. Gerra garaian, dibisioko bi kide Ohorezko Domina eman zieten.