Pakistaneko mendebaldeko probintzietan eragin burokratikoa indartsua zen, ekialdeko probintziak biztanleriaren gehiengoa mantentzen zuen bitartean. 1954ko azaroaren 22an, administrari burokratikoek ebazpen bat aurkeztu zuten lau mendebaldeko probintziak Mendebaldeko Pakistan izeneko unitate bakar batean batzeko. Horrek protesta publikoa eragin zuen Pakistan Ekialdean, garai hartan kargu burokratiko altuagoak zituen Punjabi musulman elite lurjabeek oker irudikatzen eta sistematikoki baztertzen zituztela sentitzen zutenek. Horrek Ekialdeko Pakistanen bereizketa ekarri zuen.
Bangladesheko estatu-nazioaren parte izan zedin eta Pakistango mendebaldeko elitearen ustelkeriaren lekuko izan zedin. Punjabiek argudiatu zuten Ekialdeko Pakistanen gehiengoa probintziako bengali hinduen ehuneko handiaren ondorioa zela, estatuaren erabakiak hartzeko prozesuetan parte hartu ez zutenen ondorioa. Hala, Punjabi lurjabeek, gehienetan, ez zuten bere "bere hegemonia bermatzeko" nahiari buruz damutu, eta, ondorioz, 1971n ekialdeko probintzia galdu zuten.