1944ko martxoan, tropa sobietarrak azkar hurbiltzen ari zirenean, Bigarren Mundu Gerrako Uman<unk>Botoșani ofentsibaren barruan, eskola hustu egin zen, eta Nădejde, bere ama larri gaixoarekin batera, Bukarest hiriburura erretiratu zen. Baina Bukaresten izandako bonbardaketetatik...
, Fundeni landa eremura joan ziren, eta urrira arte egon ziren. Une horretan, bera eta bere ama Bucharesteko Cameliaren lehengusuaren etxera joan ziren bizitzera, Nicolae N. Beldiceanuaren alarguna. Ez ziren Iaşi-ra itzuli, bertako etxea ia erabat suntsitua baitzegoen bonbardaketetan. 1947an erretiroa hartu arte, bi argitaletxetan zuzendari lanetan aritu zen, ziurrenik Sadoveanuren laguntzarekin lortu zuen lana. Bere azken mende laurdena monotonoa izan zen: ama 1950ean hil zen, eta batzuetan Sadoveanus bisitatzen zuen, batez ere neguan, bere etxea gaizki berotzen baitzen. Bereziki pozik zegoen hiriburutik pasatzen ziren ikasle ohiak bere etxera etortzen zirenean. Nădejde 1971ean hil zen, eta Eternitatea hilerrian gurasoen ondoan lurperatu zuten.