Laburbildu artikulua.  Hartz zuriek burmuinetan kaltegarriak izan ditzaketen aldaketak dituzte, Arctic Oceaneko kutsadurak eraginda, ikerketa baten arabera. Zientzialariek ondorioztatu dute gizakiek jarritako gai kimikoek, esaterako orbanak kentzeko gaiek eta tratamenduek, hartz zurien garuneko funtsezko prozesuak kaltetu dituztela. Honen ondorioz, hartz zurien portaera eta hormonen tasak aldatu egin daitezke. Eta, neurri batean, haiei bizirauteko gaitasuna galarazi diezaieke. Harrapari nagusia denez, hartz zurien elikagaietan dauden kutsatzaileak, goiko hau bezala, ehunetan pilatzen dira. Kutsatzaileak, perfluoralkeriak... garuneko zenbait alorretan pilatzen dira... urtez luzetan janari kontaminatua jan ondoren. Produktu kimiko horiek ozeanoetan sartzen dira, zabortegietan sartzen dira. Gero, janari-katearen bitartez, sedimentuak pilatzen dituzte eta harrapari handiena bihurtzen dira. Zientzialari talde batek jakinarazi duenez, kutsatzaile kimikoak Artikoan biltzen ari dira, eta horrek hartz zurien hezurren dentsitatea murrizten du. Danimarkako Aarhuseko Unibertsitateko ikertzaileek aurkitu zuten klorobifeniloek (PCBak) hezurren dentsitate txikiagoa dutela. Aurretik, ikerketek erakutsi zuten osagai batzuek, PCBak izenekoak, hainbat kutsatzaile dituztela, eta haien gorputzetan, ohikoak baino hezur eta espermatozoide gutxiago dituztela. Organohalogenoek gutxienez halogeno bat dute, hala nola fluorra edo klorea, eta disolbatzaile eta pestizida gisa erabiltzen dira, baita koloreak eta botikak egiteko ere. 1930eko hamarkadan PCBak erabiltzen ziren margoak eta gomazko gauzak egiteko, baina 2001ean debekatu egin zituzten zientzialariek aurkitu ondoren minbizia eragin dezaketela. Ikertzaileek diotenez, gai kimiko horiek, jan ohi dituzten harrapakinen ondorioz, harrapari amorratuen gorputzetan pilatzen dira... eta ondorio latzak izan ditzakete. Hartz zuriek, Artikoaren harrapari onenak direnez, gai kimiko horiek oso kontzentrazio altuan gordetzen dituzte. Ikerketak dio hartz zurien burmuinetan...
Kopenhageko Unibertsitateko zientzialariek hartz zuriaren burmuina aztertu dute. Perfluoruro alkil metano bat aurkitu dute animalien burmuinetan. Maila altuagoak neurotransmisore altuagoekin lotzen dira. Honek eragina izan dezake hartz zurien jarreran eta hormonetan.