Idatzi jarraipena paragrafo honetarako - Umayyad agintea ia erori zen beren Siriako gotorlekuan Mu'awiya II.aren heriotzaren ondoren. Damaskoko Al-Dahhak, Qinnasrin (Ipar Siria) eta Jazirako Qays tribuak, Palestinako Judham, Ansar eta Homseko Hego Arabiarrek Ibn al-Zubayr onartzea erabaki zuten. Marwan ibn al-Hakam, Umayyaden buruzagia Madinatik Siriara kanporatua, Ibn al-Zubayrri ere men egiteko prest zegoen, baina Ibn Ziyadek bere hautagaitza kalifaturako aurkeztera konbentzitu zuen. Azken hau Iraketik kanporatua izan zen eta Umayyad gobernuari eusteko ahaleginak egin zituen. Umayyaden aldeko Siriako tribuen goi bileran, Quda'a eta haien Kindite aliatuak, Ibn Bahdalek Jabiako Ghassanideko hiriburu zaharrean antolatu zuen, Marwan kalifa hautatu zuten tribu leialei pribilegio ekonomikoak ematearen truke. Ondorengo Marj Rahiteko guduan
684ko abuztuan, Marwanek bere leinu aliatuekin garaipen erabakigarria lortu zuen al-Dahhak-ek zuzendutako Qaysit armada handiago baten aurka, hil egin zuten. Handik gutxira, Homseko eta Judham-eko hegoaldeko arabiarrak Quda'a-rekin bat egin zuten Yaman-eko tribu konfederazioa osatzeko. Marj Rahitek Qays eta Yaman koalizioen arteko gatazka luzea eragin zuen. Qays-ek Eufrates ibaiaren Cercesium gotorlekuan bildu ziren Zufar ibn al-Harith al-Kilabiren agindupean eta beren galerak mendekatzera joan ziren. Nahiz eta Marwanek Siriako kontrol osoa berreskuratu zuen guduaren ondorengo hilabeteetan, tribuen arteko liskarrak Umayyad boterearen oinarria ahultzen zuen: Siriako armada.