Bigarren Mundu Gerraren hasieran, 1939an, Franklin D. Roosevelten, orduko Estatu Batuetako presidente neutralaren, errekurtsoari jarraituz, Europako potentzia nagusiek, Britainia Handiak eta Alemaniak barne, hitzartu zuten ez zituztela borroka-guneetatik kanpoko helburu zibilak bonbardatuko: Britainia Handiak onartu zuen beste potentziak ere saihestuz gero. (ikus II. Mundu Gerraren hasieran bonbardaketa estrategikoen politika). Hala ere, hau ez zen ohoratu, gerrako bi aldeetako gerlariek etsaiaren hiriak hauteman gabe bonbardatzeko politika bat hartu baitzuten. Bigarren Mundu Gerran zehar, Txongqing, Varsovia, Rotterdam, Londres, Coventry, Stalingrad, Hamburgo,
, Dresden, Tokio, Hiroshima eta Nagasaki airezko bonbardaketak jasan zituzten, eraikin suntsituak eta ehunka milaka zibilaren heriotzak eragin zituztenak.