Bere bizitzako egunik onenak bukatu ahala, Fairhurstek denbora eta dirua eskaintzen jarraitu zuen Eskoziako Xakearen alde. 1956tik aurrera Eskoziako Xake Elkartearen (SCA) presidentea izan zen eta lotura berriak egin zituen Britainiako Xake Federazioarekin. Bere kargu-epearen amaieran, SCAren kontrola hartu zuen, bere burua presidente izendatu zuen eta bere kontseiluko kideak aukeratzeko eskubidea gorde zuen. Aldi batez, hau hobekuntza izan zen SCAk lehenago jasan zuen egoera nahasia baino. Geroago, ordea, bere eragina agintari bihurtu zen eta Lugano 1968ko Olinpiar Jokoetarako taldeko hautaketari buruzko polemika baten ondoren
, jokalari baten sarrera oztopatzen saiatu zen bertan, eta kendu egin zuten eta ordezko bat izendatzeko eskatu zioten.