Idatzi paragrafo honen jarraipena. Magenta-ko batailak
eta Solferino-k franko-piedmontar indarrak Lombardiako kontrolpean utzi zituzten, baina austriarrek euren "gotorleku laukoitz" eremua defendatzeko konfiantza zuten, Veronan, Legnago, Peschieran eta Mantovan lau gotorleku zituztela. Defentsa horiek, Solferinoko gudaren izugarrikeriak, Prusiak gerran sartzeko aukera, eta Piedmonteko estatu indartsu baten potentzialak, Napoleoni konbentzitu egin zioten 1859ko uztailaren 11n Villafrancako Itunaren bidez Austriarekin bake berezi bat sinatzeko, Italiako Bigarren Independentzia Gerraren amaiera emateko. Victor Emmanuelek bakea onartu zuen, baina Cavour hain haserre zegoen itunaren baldintzak irakurri ondoren, bere dimisioa aurkeztu zuela. Berehala berreskuratu zuen bere baikortasuna, hala ere, hainbat baldintza, hala nola Toskanako eta Modenako agintarien boterea berreskuratzea eta Austriako Italiako Konfederazio bat ezarri izana, ez baitzuten benetan gauzatu.