Clinton Fernandes idazlearen arabera Malcolm Fraser, Bob Hawke eta Paul Keating gobernuek Indonesiako armadarekin eta Suharto presidentearekin lankidetzan aritu ziren Ekialdeko Timorreko baldintzen inguruko xehetasunak iluntzeko eta Indonesiaren eskualdearen kontrola mantentzeko. Australiako gobernuek Indonesian (Australiako auzokide handiena) harreman onak eta egonkortasuna ikusi zituzten Australiako iparraldeko segurtasun buffer garrantzitsua eskainiz. Hala eta guztiz ere, Australiak santutegi garrantzitsua eskaini zien José Ramos-Horta bezalako ekialdeko timortarren independentziaren defendatzaileei (Australian kokatu zen erbestean zegoela). Hala ere, Indonesiak Ekialdeko Timor okupatzen zuen bitartean, australiar publikoa ez zegoen eroso, okupazioaren aurka aktiboki ez bada ere, hasieran bost kazetari australiarren heriotzek nabarmendu zuten, "Balibo 5" bezala ezagunak izan zirenak. Eta Timoreko herritarrek australiar indarrei babesa eman zieten
Bigarren Mundu Gerrako Timorreko bataila ondo gogoratzen da, batez ere beteranoek. Bi arazo horiek Ekialdeko Timorreko okupazioa argi negatiboan mantendu zuten, inbasio eta okupazioaren denboran zehar. Australian okupazioaren aurka protesta egin zen, Ekialdeko timoreko pertsona ospetsuak Australian bizi ziren eta gaiari eutsi zioten, eta Australiako herritar batzuek erresistentzia mugimenduan parte hartu zuten. James Cotton irakaslearen arabera, inbasioari buruzko bere liburuan, Suhartok, egia esan, Australiara etortzea saihestu zuen, protesta publikoak egongo zirela jakinda.