Historiografia frantsesean Bigarren Mundu Gerra hasi zen 1939ko irailean, Alemaniak eta Sobietar Batasunak Poloniari eraso ziotenean, hurrenez hurren mendebaldetik, eta hegotik eta ekialdetik. Frantziako gobernuak, hein batean Britainiaren presioari erantzunez, oso azkar erantzun zion Alemaniari gerra deklaratuz; baina Parisko kaleetan - baita, neurri txikiago batean, hirian babesa hartu zuten atzerriko errefuxiatu politikoentzat ere - eguneroko bizitza ez zen hainbeste aldatu. 1940ko maiatzean, Alemania Frantzian sartu zenean, gerra garaitu zutela onartuz
, 26 urteko tren bagoi batean formalizatu zen (baina "sinbolikoki garrantzitsua") Compiègne-tik gertu 1940ko ekainaren 22an. Mussoliniren gobernuak, Europako gerran parte hartzeari uko egin ondoren, gerra deklaratu zuen 1940ko ekainaren 10ean, Frantziaren inbasio laburra abiatuz hego-ekialdetik: Frantziako indarrek atzeman zuten eta 1940ko ekainaren 24an formalizatutako armistizio baten bidez amaitu zen. Hala eta guztiz ere, Italiak Bigarren Mundu Gerran Alemaniarekin batera parte hartu zuen gerran, eta Frantziako iparraldeko erdia, Paris barne, non Garòsci eta "Giellistek" azken bederatzi urteetan faxismotik santutegia aurkitu zuten, Alemaniako administrazio militarraren menpe zegoen. Garòsci, beste askok bezala, Estatu Batuetara ihes egin zuen. New Yorken Madeleine Bride berarekin joan zen baina ez dakigu elkarrekin zeharkatu ote zuten Atlantikoa. New Yorken, Garòsci eta Bride-k distantzia mantendu zuten bertako komunitate antifasistaz: Garòsci-k Italiako propaganda antifasista ekoizten zentratu zen, Italian zabaltzeko, eta gutxiago iragankorreko ikasketa lanetan.