Perkinsek behin eta berriz ukatu egiten du "konspirazio" baten existentzia: "Lehen kontratatu ninduten, 60ko hamarkadaren amaieran, enpresa-ikasketak egiten ari nintzenean, Segurtasun Nazionalaren Agentzian, nazioaren espioitza-erakunde handiena eta gutxien ulertzen dena; baina azkenean enpresa pribatuetan lan egin nuen. Lehen "hiltzaile ekonomiko" handiena 1950eko hamarkadan izan zen, Kermit Roosevelt txikia, Teddy Roosevelt-en iloba,
Gobernu demokratiko eta iraultzaile baten menpe zegoena, eta "Time" aldizkariaren urteko pertsonaia zela esaten zutena, hain zuzen ere -- ez zuen inolako odol-ibaiarik izan, odola isuri zuen soilik, baina ez zuen inolako esku-hartzerik izan -- milioiak gastatu zituen horrela, eta Mossadegh-en lekua hartu zuen Iraneko Shah-ekin. Orduan jabetu ginen ideia ona zela hiltzaile ekonomikoak kontratatzea. Ez genuen kezkarik izan Errusiaren aurkako gerrarekin. Arazoa da Roosevelt CIAko agentea zela. Gobernuko langile bat zen. Harrapatu izan balute, sekulako istilua izango genuen. Lotsagarria izango zen. Orduan CIA eta NSA bezalako erakundeak erabili zituzten ni bezalako pertsonak kontratatzeko eta konpainia pribatuetan, ingeniaritza eta eraikuntza enpresetan lan eginarazteko. Orduan, harrapatzen bagaituzte, ez dago gobernuarekin loturarik.