Antonio Maestre kazetariak, ordea, esparru politikotik harago doan definizio bat gehitzen du, frankismo soziologikoa honela deskribatzen duena:Frankoismoan ondo bizi eta bere ideiak babestu ondoren, erregimena neurri batean zabaltzearen aldekoa izan zen, Trantsizioa norabide onargarri batean aurrera joango zela bermatzeko.Francoren diktaduraren garaiko popularitatea ez zen iritzi inkestetan neurtzen, baizik eta armadaren zilegitasunean eta bere pertsonaren zilegitasun karismatikoan (caudillismoa), baita Movimiento Nacionalen bidez gertatu zen lotura sozial zabal batean ere (horiek guztiak faxismoaren elementu tipikoak dira). Elkarrekin, laguntza erakustaldi publiko masiboak eta emaitza ia ahobatezkoak ziurtatu zituzten aldian behin egindako erreferendum nazionaletan (1966ko Espainiako lege organikoaren erreferendumaren antzekoa). 1969an, bere azken gabonetako telebistako hitzaldietako batean, Francok Espainiaren etorkizunari buruz hitz egin zuen, esanez dena "atado y bien atado" zela (literalki "lotuta eta ondo lotuta", bere erregimenaren instituzionalizazioari erreferentzia eginez), Espainian esapide herrikoia bihurtu zena. Bere osasunaren inguruko edozein argibide... arretaz aztertua izan zen... baita bere asmoak ere, adibidez: "No hay mal que por bien no venga" esaldia... (ingelesez "hodei guztiek dute atsegina")
Luis Carrero Blanco 1973an ETA talde separatistaren eskutik, eta haren esanahia espekulazio amaigabea izan zen. 1971ko elkarrizketa sekretu batean, Richard Nixonen enbaxadore Vernon Waltersekin, Francok bere iritzia adierazi zuen, bere heriotzaren ondoren, Espainiako gizarteak bere ondarearekin hautsiko ez zuen eboluzio politikoa burutuko zuela, orain klase ertain espainiar handiagoa eta aberatsagoa beste gerra zibil bat arriskatzea saihestuko baitzuen.