Paulen heriotzaren ondoren itzuli zen zerbitzura 1801ean eta urte hartako abuztuaren 31n Fanagoriako granadero erregimentuko komandante izendatu zuten. Hirugarren Koalizioaren Gerran parte hartu zuen eta Langeronen zutabean borrokatu zen Austerlitz-en.
, non lehen mailako Santa Anna Ordenarekin saritu zuten; batailaren historialari batek dio "Kamensky-1 brigadak oso egoera zail batean gainditu zuela... "Bere ekimenaren eta esku-hartzearen eredu berezia da, borrokaren une kritiko batean". 1806ko ekainaren 27an, teniente jeneralaren mailara igo zuten eta 12. dibisioko agintea eman zioten. Moldaviako Armadara sartu zen eta beste gerra errusiar-turkiar batean parte hartu zuen, non Brăila, Constanţa, Babadag eta Varna-ko ekintzetan parte hartu zuen. 1810ean, bere anaia gaztearen agindupean aritu zen, Nikolai Kamensky jeneralaren agindupean, eta Pazardzhikeko guduan bere burua nabarmendu zuen, eta horregatik infanteriako jenerala izendatu zuten. Turkoen armada Shumlan garaitu zuen abuztuaren 4an eta San Georgeren Ordenarekin saritu zuten (2. maila). Errusiako ezker hegalean agintzen zuen 1810eko irailaren 7an, Batineko guduan, Bulgariako iparraldean. 1812an, Kamensky Alexander Tormasov jeneralaren armadako gorputz bat agintzen zuen eta Kobryn eta Gorodechna gudetan parte hartu zuen. Hala ere, Tormasovekin liskar bat izan zuen eta urtearen amaieran luzaroeko baimen bat hartu zuen.