1889. urtean, gerraontzi berri bat agindu zen, "Bildednought" izenekoa, eraikuntza programa berriaren baitan. 1891ko Txileko Gerra Zibilaren etorrerarekin, Txileko indar armatuen bi adarren artean haustura egon zen, itsas armadaren zatirik handiena kongresuaren alde zegoen bitartean, Txileko armadaren gehiengoa José Manuel Balmacedari leial izan zitzaion. Kongresu nazionalaren gehiengoak gobernuarekin harremanak eten zituenean, Jorge Montt-ek Valparaisoko flota hartu zuen eta Ramón Barros Luco bezalako politikari ospetsuekin ontzian, flota iparraldera abiatu zen, Txilek 10 urte lehenago Perun hartu zuen Tarapacá inguru nitratoz aberatsera. Tarapacá, garai hartan, Txileko eskualde aberatsena zen baliabide naturalei dagokienez eta flota gabe, Txileko armadaren irismenetik kanpo zegoen. Hemendik abiatuta, itsas armadak armada bat antolatu zuen nitrato meatzariez osatua, eta 40.000 gizoneko Txileko armadari aurre egiteko armatu eta entrenatu zituzten. 1891ko abuztuan, armada berria Quinteron lehorreratu zen eta Txileko armada garaitu zuen Concóneko guduan.
eta Placillaren guduan, presidentearen alderdia hautsi eta Kongresuko alderdia agintean jarri aurretik. 1891ko urriko hauteskundeetan, Jorge Montt aukeratu zuten presidente.