Iorgaren ibilbide politikoaren une erabakigarria 1907ko Errumaniako Nekazarien Matxinadan gertatu zen.
Kabinete kontserbadore baten pean sortu zen, eta nazional-liberal batek indarkeria handiz erreprimitu zuen. Ondorio odoltsuak historialariari gizarte kritikaren pieza bat idaztera eta publikoa egitera bultzatu zuen, panfletoa ("Jainkoak barkatu"). Testuak, bere nekazaritza-konferentzien programarekin eta biktimen senideen onurarako harpidetza-zerrendekin batera, berriro ere nazional-liberalen aurkari bihurtu zuen, Iorgari bultzatzaile gisa erreferitu ziotenak. Hala ere, historialariak Stere-rekin harremana izan zuen, Iași konderriko prefektu izendatua izan zena, eta bere alderdiaren nahien aurka, Iorga eta Poporanisten arteko lankidetza informala inauguratu zuena. Klase politikoa bereziki kezkatuta zegoen Iorgak Errumaniar guztien batasunaren aldeko Kultura Ligarekin eta haien agenda irredentista bateratuarekin izandako harremanengatik, Austriarrekiko harremanak Transilvaniaren eta Bukovinaren inguruan ahultzeko arriskua zutelako. Hala ere, Iorgaren ospea gero eta handiagoa zen, eta, sentimendu horrek bultzatuta, urte bereko hauteskundeetan lehen aldiz Ganberako hautatu zuten.