Idatzi jarraipena paragrafo honetarako - Zesarren Narboneko probintziako inolako gobernu ez zen bat egin 52 K.a.ko matxinada pan-galiarrarekin
Ez zuen Erromaren aurkako ekintzarik egin. Troucillusen familiak, hain zuzen ere, funtsezko papera jokatzen du Zesarren atzealdea militarki babesten Vercingetorix-en aurka, zeinak indarrak bidali baititu Helviako lurraldea inbaditzeko. Vivarais-en 1861eko historian, Abbé Rouchier-ek uste zuen Zesarrek, Erromatar probintziaren mugan dagoen Helviako lurraldearen erabilera estrategikoa ikusita, Gallia erdialdeko bide nagusian zehar, Valeriiak lantzeko gai izan zela, Pompeius Magnus-ek ("Pompeius Handiak") 70eko hamarkadan "civitas"en aurka hartutako zigor neurriak zuzenduz. Quintus Sertorioren Espainiako independentziaren garaian, Galiako zeltak tropen bilketaren eta behartutako errekisizioen menpe egon ziren, Metellus Pius, Pompeius eta beste komandante erromatar batzuen ahalegin militarrak matxinatuen aurka laguntzeko. Zeltar batzuek, ordea, Sertorioren alde egin zuten. Erromako ernegatua hil ondoren, Metellus eta Pompeius garaipena aldarrikatu ahal izan zuten, eta helviarrek Volcae Arecomiciekin batera beren lurren zati bat Massilia hiri-estatu greziarrari (egungo Marsella), Erromaren aliatu leiala eta independentea izan zen mendeetan zehar, Rhône ibaiaren ahoan estrategikoki kokatuta. Zesarrek bere gerra zibilaren kontakizunean lurrak konfiskatzea aipatzen du, Erromaren aurkako Helviako ekintzak xehetasunik eman gabe. 40ko hamarkadako Erromako gerra zibiletan, Massilia Pompeiorekin zuen harreman luzea mantentzea aukeratu zuen, baita isolamenduan ere, Narbonensiko galikoen gobernuak Zesarri laguntzen jarraitzen baitzuen. Zesarrek Massiliotarrak setiatu eta garaitu zituen, eta, ondorioz, beren independentzia galdu zuten, baita Helviotarengandik hartu zituzten lurrak ere. Rouchierrek Troucilloren erretratu luzea aurkezten du bere historian, gazte zelta heziari Zesarren begietatik begiratzen dio, Erromako meritocrazia ikusgarri baten adibide gisa.