Garai hartan, misio katolikoak eta protestanteak ongi toleratzen ziren nobleen artean, batez ere Seulen eta inguruan. Animusek eta elementu kontserbadoreagoek, Pungyang Jo klanak, apaiz eta jarraitzaileen bizitzak kendu zituzten, Koreako Martiriak izenarekin ezagutzen zirenak, goi mailako kide izateari galaraziz. Nekazariek kristau berdintasunaren aldeko jarrera izaten jarraitu zuten, nahiz eta batez ere hiri eta aldirietan. Zalantzarik gabe, eragin handiagoa izan zuten Choe Je-uren irakaspen erlijiosoek, (최제우, <unk>濟愚, 1824<unk>64) "Donghak" izenekoak, literalki "Ekialdeko Ikaskuntza" esan nahi duena, eta erlijioa bereziki ezaguna egin zen landa eremuetan. Bazterkeria (atzerriko eraginetatik), nazionalismoa, salbazioa eta kontzientzia sozialaren gaiak musikatu ziren, nekazari analfabetoek errazago ulertu eta onartzeko aukera emanez. Beste korear asko bezala, Choe ere kezkatuta zegoen kristautasunaren sarrerarekin eta Bigarren Opio Gerran Pekinen ingeles-frantses okupazioarekin.
-Ez da izango. Bere ustez, Koreako atzerriko eraginari aurre egiteko modurik onena erreforma demokratikoak eta giza eskubideak barnean ezartzea zen. Nazionalismoa eta erreforma sozialak nekazari gerrillarien artean kordea jo zuten, eta Donghak Korea osoan zabaldu zen. Iraultzaile aurrerakoiek nekazariak antolatzen zituzten egitura kohesionatu batean. 1863an atxilotu zuten, Yu Kye-chunek zuzendutako Jinju altxamenduaren ondorioz, eta "herria engainatu eta gizartean desadostasuna sortu izana" leporatu zioten. Choe 1864an exekutatu zuten, bere jarraitzaile asko mendietan ezkutatuz.