Osatu esaldi hau: Ekialdeko eta Mendebaldeko Pakistanen arteko harremanak tentsioan egon dira zatiketaren ondoren. Pakistan Ekialdea istiluetan murgildu zen 1970eko azaroaren 12an, Bhola Zylonek Bengal erasotu zuenean, bizi galera izugarriekin eta komunitatean eta ekonomian eragin suntsitzailearekin. Pakistaneko gobernuak, Mendebaldeko Pakistanen, erabat gaitzetsi zuen krisiari erantzuteko atzerapena. Aste batzuk geroago, abenduaren 7an herrialdeko lehen hauteskunde orokorrak egin zirenean, ekialdean zabaldu zen haserreak Awami Ligaren garaipena ekarri zuen, Sheikh Mujibur Rahmanen buru zegoen alderdi nazionalista bengalakoa. Horrek Pakistaneko ekialdeko eta mendebaldeko hegaletako ordezkarien arteko elkarrizketak ireki zituen, Awami Ligak zuzendutako gobernu nazionalaren mendean herrialdeko konstituzioaren etorkizunari buruz, eta gobernu zentralaren eta probintzien artean boterea banatzeko proposamenak. Elkarrizketek ezin izan zuten blokeoa hautsi eta, 1971ko martxoaren 1ean, Yahya Khan Pakistaneko presidenteak behin betiko atzeratu zuen Nazio Asanbladaren saioa, Ekialdeko Pakistanen desobedientzia zibil masiboa eragin zuena. Hiru aste geroago, Bangladeshek ofizialki bere independentzia aldarrikatu zuen eta herrialdea
1971an zehar izandako askapen gerra 1971ko abenduaren 3an Indiak Bangladeshekoei laguntzeko esku-hartzea egin zuen arte. 1971ko Indo-Pakistango Gerra laburra izan zen eta Pakistanen kapitulazioa ekarri zuen 1971ko abenduaren 16an, Bangladeshen Garaipen Eguna bezala ospatua, orduan herrialde berri gisa ezarri zena.