Estatu Batuak Bigarren Mundu Gerran sartu zirenean, Bonbardatzaile Mafiaren doktrina militarki erabilgarria ez zela frogatu zen, eta garestia izan zen gauzatzeko, gaur egungo teknologiaren errealitateekin, mundu errealeko borroka baldintzetan. Hau bereziki aplikatu zen Japoniako bonbardaketa aereoan, non aurretik kontuan hartu gabeko baldintza atmosferikoek, hala nola jet stream-ak, larriki eragotzi zituzten Hansell-en agintepeko operazioak. Liburuak Hansell-en ordezkapena Curtis LeMay generalaren eskutik aztertzen du, aldaketa taktiko batzuk gauzatu zituena, hala nola, bonbardaketa agindu bat ematea izugarri altuera txikiagoan, jet-korrontea saihesteko, bonbardatzaileen arma defentsiko gehienak kentzea bonba-karga handitzeko eta gaueko suzko bonbardaketa handiak, napalm bezalako suzko bonbardaketekin, Japoniako biztanleria-zentro asko suntsitzeko. Eta ondorioz, aliatuen helburu militarrak handitu egin ziren, eta Japoniaren errenditzearen ondorioz, Tokio bonbardatzea adibidez.
1945eko martxoaren 10ean, "Meeting House" operazioa hasi zen.