Urte osoan eta kontinente askotan egindako lasterketen estresak osasun arazoak sortu zizkion Stewart-i. 1971ko munduko txapelketa irabazi zuen mononukleosiak jota egon arren eta Ozeano Atlantikoa 186 aldiz zeharkatu zuen Estatu Batuetako komunikabideen konpromisoak direla eta. 1972ko denboraldian Belgikako Grand Prix-a galdu zuen.
Nivelles-en gastritis bat zela eta, Can-Am McLaren bat gidatzeko planak bertan behera utzi behar izan zituen, baina Argentinako, Frantziako, AEBetako eta Kanadako Sari Nagusiak irabazi zituen, Emerson Fittipaldi bigarren postua lortuz gidarien sailkapenean. Stewart-ek Ford Capri RS2600 batean ere lehiatu zuen Europako Turismo-Autoen Txapelketan, François Cevert F1 taldekidearekin eta beste F1 pilotu batzuekin, Ford eta BMW arteko lehia gorenean zegoen garaian. Emaitzarik onena Paul Ricard-eko 6 ordukoan izan zen, bigarren sailkatuz. 1972an Stewart-ek OBE ere jaso zuen.