IRAren lehentasuna izaten jarraitzen du erasoak egoera politikoan eta militar nagusietan. 1981eko urrian, Londresko Chelsea kuartelen atentatuan bi zibil hil ziren eta hogeita hiru soldadu zauritu ziren; astebete geroago IRAk berriro jo zuen Londresen Steuart Pringle teniente jeneralaren, Errege Marinetako komandante jeneralaren, hilketa saiakera batekin. Ingalaterrako helburu militarrekiko erasoek Hyde Park eta Regent's Park bonbardaketekin jarraitu zuten 1982ko uztailean, hamaika soldadu hil eta berrogeita hamar pertsona baino gehiago zauritu zituzten, zibilak barne. 1984ko urrian Brightoneko hotela bonbardatu zuten.
, Britainiako lehen ministro Margaret Thatcheri egindako atentatua izan zen Alderdi Kontserbadorearen bost kide hil ziren atentatuan, tartean Anthony Berry izeneko kide bat, eta Thatcherrek ia bizitza salbatu zuen. 1985ean Ingalaterrako bonbardaketa kanpainaren aurreikusitako eskalada eragotzi zuten IRAko sei boluntario, besteak beste Martina Anderson eta Brightoneko Patrick Magee bonbardatzailea, Glasgow-n atxilotu zituztenean. 1980ko hamarkadaren amaieran kanpaina handitzeko planak bertan behera gelditu ziren Libiak dohaintzan emandako 150 tona arma zeramatzan itsasontzi bat Frantziako kostaldean atzeman ondoren. Vietnamgo Gerrako Tet ofentsiban oinarritu ziren planak, eta ezustearen elementuan oinarritzen ziren, ontziaren kapitainak Frantziako agintariei lehenago lau arma bidalketen berri eman zienean, eta horrek Britainiar armadari kontrako neurri egokiak ezartzeko aukera eman zion. 1987an IRAk Britainia Handiko helburu militarrak erasotzen hasi zen Europako kontinentean, Rheindahlen bonbardaketarekin hasiz, eta ondoren beste hogei bat tiroketa eta bonba eraso egin zituzten 1988 eta 1990 artean Britainia Handiko Indar Armatuen pertsonalera eta baseetara zuzenduta.