Osatu esaldi hau: Europarrek eta mongoliarrek 1220 inguruan hasi ziren harremanak izaten, Aita Santuaren eta Europako monarken aldian aldiko mezuekin, buruzagi mongoliarrei, hala nola Khan Handia, eta ondoren, Ilkhaneri, Mongoliarrek konkistatutako Persian. Komunikazioek eredu errepikakor bat jarraitzeko joera zuten: europarrek mongoliarrei eskatu zieten mendebaldeko kristautasunera bihurtzeko, mongoliarrek erantzuten zieten errendizio eta tributu eskakizunekin. Mongoliarrek jadanik konkistatu zituzten herri kristau eta musulman asko Asia osoan zehar, eta Alamuteko Nizaris eta Abbasid eta Ayyubid dinasti musulmanak suntsitu ondoren, hurrengo belaunaldietan eskualdeko gainerako botere islamiarraren aurka borrokatu ziren, Egiptoko mamelukak. Hethum I.a, Ziliziako Armeniako nazio kristauaren erregea, 1247an mongoliarrei amore eman zien, eta beste monarka batzuk animatu zituen aliantza kristau-mongoliar batean parte hartzera, baina bere suhia, Bohemond VI.a printzea, Antiokiako estatu gurutzatzailearena konbentzitu ahal izan zuen, 1260an amore eman zuena. Beste buruzagi kristau batzuek, hala nola Akko-ko gurutzatzaileek, ez zuten konfiantzarik mongolei, eskualdeko mehatxu garrantzitsuena zirela uste baitzuten. Akreko baroiek, beraz, Mameluko musulmanekin ezohiko aliantza pasiboa egin zuten, egiptoar indarrek gurutzatzaileen lurraldean aurkakorik gabe aurrera egin zezaten, eta mongoliarrak garaitu zituzten.
Ain Jalut-eko bataila, 1260an.