1950 arte, Turkiak alderdi bakarreko estatu bat zen, gobernu nazionalista sendo baten pean funtzionatzen zuena, herrialdearen turkifikazioa eta burgesia turko-musulman bat ezartzea lehenesten zuena gutxiengo erlijiosoen kontura. Judu askok hasieran Turkiaren aldeko jarrera izan zuen arren, Turkiaren lehenengo bi hamarkadetan, bertako biztanle juduen erdiak edo herenak alde egin zuen. "Push" faktoreen artean, elkarte juduak debekatzea eta murrizketak eta Judeo-Espainiera bezalako hizkuntza ez-turkiarren erabileraren zentsura publikoa zeuden, "Herritarra, hitz egin turkieraz" kanpainaren barruan, baita 1926ko lege batengatik "turkiarrak" ez zirela uste ziren estatuko langileak kaleratzea ere. 1934ko Traziako pogromoak
Europako Turkiako juduak, etnikoak garbitu zituzten.