Osatu esaldi hau: Errusiako Katalina enperatrizak eta Frédéric II.a Prusiako erregeak Sejmeko kideen eta erregearen arteko gatazka eragin zuten gutxiengo erlijiosoen eskubide zibilen inguruan, hala nola protestanteen eta greziar ortodoxoen posizioak, 1573ko Varsoviako Konfederazioaren bidez gehiengo katolikoarekin bermatutakoak, asko okertu zirenak. Katalinak eta Frederikek "szlachta" eta "askatasunak" babestuko zituztela aldarrikatu zuten, eta 1767ko urrian, tropak bildu ziren Varsoviatik kanpo Radomeko Konfederazio kontserbadorearen alde. Erregeak eta bere jarraitzaileek ez zuten beste aukerarik: errusiarren eskakizunak onartu. Bitartean
Repnin Sejm-en (ofizialki presidentea zen errusiar enbaxadore Nicholas Repnin-en izena hartuta) Erregeak bost "printzipio betiereko eta aldaezinak" onartu zituen, Katalinak "Poloniako askatasunaren izenean etorkizunerako babesteko" zin egin zituenak: erregeak hautatzea, "liberum veto" eskubidea, erregearen aurkako leialtasunari uko egiteko eta matxinada bat sortzeko eskubidea ("rokosz"), "szlachta"ren eskubide esklusiboa karguak eta lurrak edukitzeko, eta lurjabeen boterea nekazarien gain. Horrela, Komunitatea gobernatu ezineko egin zuten nobleziaren pribilegio guztiak ("Urrezko Askatasunak") Lege Kardinaletan aldaezinak zirela bermatzen ziren. Katalina enperadoreak bermatzen zituen Repnin Sejm-ek onartutako Lege Kardinalak eta "erlijio disidenteen" eskubideak. Legegintza-ekintza horien bidez, lehen aldiz, Errusiak ofizialki esku hartu zuen Commonwealtheko gai konstituzionaletan.