Formula 2an arrakastarik izan ez arren, Kauhsenek Formula 1era joatea erabaki zuen 1977an, eta 1977ko Japoniako Sari Nagusian erabilitako Kojima autoak gidatzeko akordio bat lortu ez eta gero.
1978an Kauhsenek bere ibilgailu propioa diseinatu zuen. Klaus Kapitza Fordeko diseinatzailea ekarriz, Kauhsenek Lotus 79ren kopia bat eraikitzeko asmoa zuen, 1978ko txapelketan nagusitu zen autoa, lurreko efektuak erabiltzeagatik. Txasisaz gain, Kauhsenek hornitzaileengandik erosi zituen gainerako osagaiak, besteak beste, garai hartan talde gehienek erabiltzen zuten Cosworth DFV motorra eta Hewland-en bost abiadurazko transmisio-kaxa zaharkitu bat. Lotusek garai hartan aurreratutako lurreko efektuen erabilera jarraitzeko asmoa zuenez, prototipoaren hasierako probek diseinu arazo funtsezkoak agerian utzi zituzten; diseinatzaileek ez zuten kontuan hartu autoen ibilbide altuera aldakorra balaztatzean eta azelerazioan, eta lurreko efektuek funtzionamendua gelditu zuten. Arazo horiek behartu zuten taldea autoa osorik birmoldatzera, Patrick Nève eta Harald Ertl gidariak ekarriz auto berri bat garatzera, Formula 1 denboraldia hasi baino hilabete batzuk lehenago eskuragarri zeuden funts mugatuekin.