1920ko eta 1930eko hamarkadetan, hiri-auzo txiroak berreraiki zituzten, plan orokorretako auzoetan. Arkitektura konstruktibista garai hartan loratzen zen. Etxebizitza gobernuak emandako erosotasun bihurtu zen; apartamentu "burges" asko hain handiak ziren, familia ugari "komunal" apartamentuak ("kommunalkas") izenekoetan banatu zirela. 1930eko hamarkadan, biztanleriaren %68k etxebizitza horietan bizi zen. 1935ean plan orokor berri bat egin zen, zeinaren arabera hiria hegoalderantz hedatu behar zen. Konstruktivismoa baztertu zen arkitektura estalinista handiago baten alde. Hiriaren erdigunea Finlandiako mugatik urrunago mugituz, Stalinek udaletxe berri bat eraikitzeko plana onartu zuen, Moskovsky Prospekt-eko hegoaldeko muturrean, Leningradeko kale nagusi berria bezala izendatutako plazarekin. Neguko gerraren ondoren (sobietar-finlandiarra)
1939-1940 urteetan, Sobietar Batasunaren eta Finlandiaren arteko muga iparraldera mugitu zen. Nevsky Prospektek Jauregiaren plazarekin hiriaren zentroaren funtzioak eta papera mantendu zituen.