Osatu hurrengo esaldia: akademiko gehienek Bizantziako Akritiko zaldunen erromantzearen jatorria IX. eta X. mendeko ahozko poema epikoetara eramaten dute. Sokrates Kuyás (Sokrates Kuyás) eruditu grekoak X. mendeko ahozko epopeiaren lehenengo erreferentzia egiten du Arethas Zesareako apezpikuak emandako hitzaldi batean, Paphlagoniako bertako αγύρται ("ayirte", trobadoreen pareko greziarra) gaitzesten zuena santuen eta Jainkoaren ordez ekintza bortitzak goresten zituelako. Kougeasek egoki nabarmendu zuen Arethasek garai hartan garatutako tradizio bat iradokitzen duela Anatolia erdialdean, literatura akritikoaren sehaska izan zena. Asia Txikian 1922ra arte, eskualde osoan zehar, ahoz kanpoko kantuen kontserbazioa.
Kougeasen ustezko teoria zuzena dela frogatzen du.