Osatu esaldi hau:
1755eko azaroaren 1ean Lisboa suntsitu zuen lurrikara izugarriak Perez-en produkzioa betiko aldatu zuen. Opera do Tejo ireki eta sei hilabete geroago suntsitu zuten eta gortea antzokietatik atzera egin zuen. Hurrengo zazpi urteetan ez zen operarik egin, eta, ondoren, modu ez hain ikusgarri batean. Bere bizitzako azken 23 urteetan, Peresek hiru opera berri baino ez zituen idatzi. Horren ordez, elizako musika kopuru izugarria konposatu zuen, Lisboako bi musika kapera nagusien, Erregearena eta Seminário da Patriarcal-en, ia erritual eta praktika guztiak estaltzen zituena. Ez zuen Portugal utzi, eta bere nazioarteko ospea pixkanaka gutxitu zen. Hala ere, Gerberrek adierazi zuen 1766az geroztik Perez-en konposizioak ezagunak zirela eta Alemanian eskaria zutela eta 1790ean "Italiako maisuen artean ospetsuen eta maiteenetako konpositorea zela... kontrapuntuaren zorroztasuna mantentzen zuen azken konpositoreetako bat". J. C. Krausek Hasse, Perez eta Paisiello izendatu zituen eredu egoki gisa. 1774an, Perez Londreseko Antzinako Musika Akademiako kide bihurtu zen, eta bere bizitzan inprimatu zen tamaina osoko pieza bakarra izan zuen, "Mattutino de' Morti" (Hildakoen Bulegoaren hirugarren sorta), Bremnerrek bertan argitaratua. Bere musika, bereziki erlijiosoa, asko kopiatu zen Italian. Bere bizitzako azken lau urteetan gaixotasun kroniko bat izan zuen, eta azkenean ikusmena galdu zuen, baina konposatzen jarraitu zuen. 1778an, bere ikasleak, gaur egun Portugalgo Maria I.a erreginak, Kristoren Ordenaren zaldun egin zuen; Lisboan hil zenean, hileta konplexu bat agindu zuen Koroaren kontura.