Osatu esaldi hau: 1920ko hasieran, Sultanovek ahaleginak indartu zituen eskualdearen kontrola azeriarren menpe jartzeko, Armeniako Kontseilu Nazionalari ultimatum bat eginez. 1920ko hasieran, Parisko Bake Konferentziak "de facto" aitortu zuen Azerbaijango erreklamazioa Karabakh-en. Baina konferentzia Karabakh-i buruzko erabaki irmo bat eman gabe amaitu zenez, Sultanovek tokiko konponbide baten alde egin zuen, eskualdea Azerbaixanen sartzea eskatzen zuena. Khankendi-ko goarnizioen tamaina handitu zuen eta bere tropak mugitzen jarraitu zuen, beste behin ere bere administrazio kontseiluaren baimenik gabe. Karabakheko tentsio etnikoa berriro handitu zen, Azerbaijango tropek hainbat armeniar linchatu eta hil zituztelako Khankendi-n eta inguruko eremuak lapurtu zituztelako urte hartako otsailean. Martxoaren hasieran, Karabakheko armeniarren ordezkaritza bat Shosh herrian bildu eta Azerbaijanekin bat egiteko aukera ukatu ondoren, Sultanovek Karabakheko bere kontrola estutu nahi izan zuen: armeniarrei Shusha baimenik gabe uztea debekatu zien, azeriar tropak armeniarren etxeetan kokatu zituen, Errusiar Armadako beterano armeniarrei erregistratzeko agindua eman zien, jarduera militarretan parte hartu ez zezaten, eta hainbat herri armeniar suntsitzeko planak prestatu zituen Karabakheko armeniarren eta Zangezur eskualdearen arteko lotura mozteko. 1920ko martxoan, Armeniako biztanleriaren erailketa masiboak gertatu ziren
Shushako sarraskia.