Liberazioaren bezperan hainbat bataila izan ziren batailoien eta ELASen artean; ezagunenak Meligalaseko bataila izan zen 1944ko irailean. Askapenaren ondoren, taldeak aldi baterako desegin ziren, eta jendarmerian sartu ziren britainiarrekin eta gobernuaren indarrekin batera EAM/ELASen aurka borrokatzeko Dekemvrianako guduan.
Atenasen dago. Segurtasun Batailoiak beti errenditzen ziren britainiarren aurrean eta, oro har, alemanek emandako armak berreskuratzen zituzten. Ronald Scobie jeneralak, Greziako indar britainiarrak agintzen zituenak, EAM-i zuen jarreraren kontrakoa, "bandit" huts gisa baztertu zituena, Segurtasun Batailoiak indar militarra legezkoa zela tratatu zuen. Winston Churchill Britainiako lehen ministroak Segurtasun Batailoiak oso begi onez ikusten zituen, esanez: "Iruditzen zait Greziako kolaboratzaileek, kasu askotan, ahal izan zuten guztia egin zutela greziar biztanleria alemaniarren zapalkuntzatik babesteko". "Dekemvriana"n EAMren aurka britainiarren alde borrokatzeko Segurtasun Batailoiak kontratatzeagatik legebiltzarkideek kritikatu zutenean, Churchillek erantzun zuen: "Segurtasun Batailoiak Greziako herritarrak babesteko sortu ziren, haien herriaren salbatzaileak izatearen mozorroarekin, biztanleekin bizi ziren eta alemaniarren aurka oso gutxi borrokatzen zuten batzuen depredatzaileengandik". Guztira, haien kideetatik oso gutxi epaitu eta kondenatu zituzten kolaborazionismoagatik. Adibidez, haien sortzailea eta Greziako lehen ministroa, Rallis, bizitza osorako zigorra jaso zuen traizioa leporatuta eta espetxean hil zen 1946an, baina errugabe utzi zuten Segurtasun Batailoiekin izandako harremanagatik.