Errumaniako herritar gisa, Hungariako Erregentzian, Vidak zaintza etengabea izan zuen. Hungariako Arte Ederretako Eskolan egindako ikasketak lan-batailoi batean egindako lanak eten zituen, Budapesteko setioan ihes egitea lortu zuen arren. Errumaniako armadan sartu zen eta, Bigarren Mundu Gerraren bukaeran,
, Skalican kokatuta zegoen. Baia Mare-ra itzuli zenean, hogeita hamarreko hamarkadan, Errumaniako erregimen komunistaren artista gogokoenetako bat bihurtu zen eta Batzar Nagusiaren diputatu bihurtu zen, baina erregimenaren estandar artistikoen kritika egin zuen. Askotan saiatu zen errealismo sozialistaren gorakadari aurre egiten, eta espresionismoa korronte iraultzaile autentikoago gisa irudikatu zuen.