Bere ekintzen berri izanik, Txileko armadako komandante nagusiak, Manuel Baquedano jeneralak, Morales deitu zuen harekin elkartzeko eta ofizialki baimendu zion cantinière baten uniformea janzteko (aurreko baimenik gabe egin zuen bezala) eta sarjentu maila eta soldata eman zizkion ("sargento segundo", lit. "bigarren sarjentua"). Geroago 4. dibisiora joan zen, eta bertan Tacna eta Arica kanpainan zerbitzatu zuen. Tacnaren guduan
1880ko maiatzaren 26an, lehen lerroan zeuden gizonei ura ematen jarraitu zuen berak zauri arina jaso ondoren. Tacnaren sartu ziren lehen soldaduetako bat izan zen arratsalde hartan, eta Carabineros de Yungay zalditeria erregimentuko soldaduek gogoratu zuten herrira zaldi gainean sartu zela, erriflea altxatuz eta "Viva Chile!" oihu eginez. Gerra ostean, gerra-presoen artetik hartutako gaixotasun batek jo zuen, eta gutun bat idatzi zion Antofagastako lagun bati, heriotzaren ohean zegoela uste zuelako. Hala eta guztiz ere, gerora idatzi zuten idazleek esan zuten bi aste geroago Aricako guduan bertan izan zela eta preso hartu zituzten perutarren hilketa masiboa agindu zuela. 1881eko urtarrilean, Chorilloseko eta Mirafloreseko guduan borrokatu zen eta Lima hartu ondoren sartu ziren txiletarren artean zegoen.