1980ko denboraldiaren hasieran, Piquet-en autoak Argentinako eta Hego Afrikako Grand Prixetan puntuak lortu zituen, Alan Jones-en Williams FW07-DFV eta René Arnoux-en Renault RE20 turbo-kargatzailearen atzean. Denboraldiko laugarren lasterketan, Estatu Batuetako Grand Prix-an,
, Piquetek bigarren postuan sailkatu zen BT49 batean, albokoak, karrozak eta esekidura eguneratze batzuk eskainiz, lasterketa lideratzeko aurretik, Long Beacheko kaleetan, Kalifornian, hasieratik bukaerara. Piquetek 49errak zituen eskuetan, eta irabazi zituen zazpi gol azken hamar jardunalditan. Denboraldiaren amaieran, esekidura Holandako Grand Prix-rako berregin zen Zandvoort-eko abiadura handiko zirkuituan, gurpilen arteko tartea hiru hazbeteko luzera emanez eta autoari erakarpen txikiagoa duen konfigurazioan ibiltzeko aukera emanez. Piquetek irabazi egin zuen Jonesek suntsitu ondoren bere FW07aren alkandoretako bat. Piquetek ere irabazi zuen hurrengo lasterketa, Williamseko Jones gidariaren aurka puntu bateko abantaila emateko. Denboraldiaren amaieran, BT49 "Cosworth motorreko auto azkarrena izan zen", baina Piquetek Jonesen titulua galdu zuen urteko azken aurreko lasterketan, 2009an, garapen motor batek huts egin zuenean lasterketa gidatzen ari zela. Taldearen bigarren gidariek gidatutako BT49ak -Zunino eta ondoren denboraldi erdian Mexikoko Héctor Rebaque- erretiratu egin ziren edo puntuetatik kanpo amaitu ziren, Rebaqueren seigarren postua izan ezik Kanadako lasterketan. Taldeak hirugarren postua lortu zuen Konstrukzioen txapelketan, Williams eta Ligierren atzetik, eta ezin izan zuen lehiatu, auto bakar batek puntuak lortuz.