Emakumeak hasi ziren onartzen atleta moduan. Lasterketak eta maratoiak bikain egiten zituzten. Estatu Batuetako emakume aitzindariek, Kathrine Switzer, Jacqueline Hansen eta Miki Gorman, beste emakume batzuk eragin zituzten sinets zezaten serio korrika zezaketela. Mary Decker, Francie Larrieu eta Grete Waitz norvegiarrak fenomeno horren parte izan ziren, zeinak 1984an Joan Benoiten Maratongo Olinpiadako txapelketan bukatu zuen.
emakume askori deitu diezaiokeen "Ibili Luzea".