Laburbildu artikulua.  Txinatar familia etsiek, euren seme-alabek garuneko gaixotasun larriak pairatzen dituztenek, paralisia cerebrala bezalakoak, aukera bakarra dute. Tratamendua ordaintzeko dirurik ez dutenek edo gutxi dutenek Changsha-ko herrixka hondatu batean biltzen dira, Txinako hiri azkarrenetariko batean, ospitale espezializatu baten itzalean sortu dena. Komunitatea 'burmuin-paralisia herria' bezala ezagutzen da, herrialde osoko familiak bertan bizi direlako, beren seme-alaben bizi-kalitatea hobetu dezaketen tratamendu garrantzitsuak jasotzeko itxaropenez, Herriaren Egunerokoaren txostenaren arabera. Aita eta alabak: Zhu Dongwen herriko bizilaguna (erdian) eta bere alaba bikiak, 2011n jaio zirenak. Ehunka pertsona joan dira hara bizitzera - hilean 100 yen (£10,6) baino gehiago gastatzen dute alokairuan - gertuko Xiangya Bo'ai Errehabilitazio Ospitaleko tratamendua erabat doakoa delako, gobernuaren eskemaren bidez finantzatzen baita. Changsha tren geltokitik 10 kilometrora, herri hau berez sortu da, desesperatutako familiak heltzen baitira Txinako erdiguneko errehabilitazio ospitale handienetik aholku medikoa eskatzera. Doako zerbitzua soilik irekita dago dirua agortu duten eta burmuin arazo larriak dituzten seme-alaben laguntza lortzeko beste modurik ez duten gurasoentzat. Zhu Dongwen-ek, 43 urtekoak, herri honetan bizi diren gurasoetako bat da. Bere bi alabak, 2011n jaio zirenak, garuneko paralisia dute. "Inoiz ez nuen jakin zer esan nahi zuen benetan, edo zergatik gertatu zen, nahiz eta nire aurrezki guztiak erantzun bat bilatzeko eta sendabide bat bilatzeko gastatu nituen", esan zuen Zhu jaunak. Azkenean, kalean aske utzi gintuzten eta, desesperatuta, iazko apirilean lortu nuen hemen geratzea. Ia itxaropenik gabe nengoen, baina gizarteak itxaropena eman zidan". Zhu jauna herri honetara etorri zen 2013ko apirilean, 1.000 yen (£106) poltsikoan zuela. Tratamendua doakoa bada ere, familiek dirua behar dute bizitzeko. Orain bere alaben zaintzailea da. Zhu Sihui eta Zhu Siying (ez dira benetako izenak)
Herria Changsha-n dago, ehun familia inguru daude. Gurasoak handik joaten dira ume gaixoak artatzera. Gobernuak dirua ematen du haiek tratatzeko. Beste batek 26.422 libera kobratu zituen, haurrak errehabilitaziorako. Kalean geratu ziren, etsi-etsian herrira itzuli ziren. Baina orain bere alabak ibili eta oinarrizko lanak egiteko gai dira.