1916ko abendutik 1918ko urtarrilera bitartean Barne ministro izan zen, Brătianu agintaldian ere. Bere agintaldia garai kritiko batekin bat etorri zen: Errumaniak abuztuan sartu zen gerran;
Azaroaren erdialdetik abenduaren hasierara bitartean, Fernando erregeak eta gobernuak Iași hiriburura ihes egin behar izan zuten, Moldaviako eskualdean. Nazioko lurraldearen bi heren galtzeak arazo larriak sortu zituen, baita Constantinescuren ministerioarentzat ere. Agintari asko Moldaviara erretiratzeko agindua eman zuen, nahiz eta Errumaniako Poliziak eta Gendarmeria zati bat bertan geratu ziren. Ondoren, legea betearazteko eta inteligentzia agintaritzaren egitura berrantolatu zuen, eta, aldi berean, polizia presentzia indartu zuen Moldaviako hiri eta herrietan. Inteligentzia bilketa indartzeko ahaleginak egin zituen segurtasun brigada berezien bidez Roman, Tecuci, Piatra Neamț eta Vaslui hirietan, besteak beste. Gendarmek garrantzi ekonomiko eta militarreko guneak zaintzen zituzten, komunikazio-lerroak eta ingeniari militarrek frontean zehar egiten zuten lana. Agentzia berri bat eratu zen dignatarioak zaintzeko eta Errumaniako Armadaren aurkako espioitza aurre egiteko, eta 160 jendarmeriko talde bat bildu zen Danubioko Deltako gune militarrak zaintzeko. Oinezko dibisio bakoitzari polizia konpainia bat esleitu zitzaion, kontraespioi helburuekin.