Artikulu honen jarraipena idatzi - Inperialismoaren aurkako erradikalitatea boltxebismoaren jatorrizko oinarrizko balioa izan arren, Sobietar Batasuna 1940tik aurrera de facto botere inperial gisa ikusi zen, bere ideologiak ezin zion utzi bere inperialismoa aitortzea. Sobietar ikuspegi ideologikoaren arabera, herrialde bakoitzeko alderdi sobietarzaleak "herriaren" ahots zilegi bakarra ziren, gutxiengo alderdiak izan edo ez. Gainerako alderdi guztiak "herriaren" klaseko etsaiak besterik ez ziren, berez legez kanpoko agintariak, nahiz eta gehiengoaren alderdiak izan. Horrela, ikuspegi honetan, sobietarra edo sobietar aliatua bihurtu zen edozein herrialde, berez, borondatezko nahi legitimo baten bidez egin zuen, nahiz eta eskatzaileek laguntza sobietarra behar izan zuten hori lortzeko. Adibide nagusiak Finlandiaren inbasioa izan ziren.
Kareliako zati finlandiarrak anexatzea, Poloniako inbasio sobietarra, Baltikoko estatuen okupazioa, eta gerra osteko Ekialdeko Blokearen estatu sateliteen gaineko nagusitasuna, erabateko independentziaren aitzakian. Garai post-sobietikoan, ukrainar, georgiar eta armeniar askok ere uste dute beren herrialdeak boltxebikeek indarrez anexatu zituztela, baina ikuspegi problematikoa izan da, izan ere, gizarte horietan sobietarren aldeko frakzioak ere handiak izan ziren. Alde bakoitzak uste zuen besteak ez zuela benetako interes nazionala ordezkatzen. Gerra zibileko paradoxa hau ikusi da Krimeako Errusiar Federazioaren anexioan, Krimeako errusiar aldeko biztanleak ez-legitimo gisa ikusi baitira Krimeako ukrainar aldeko biztanleek, eta alderantziz.