1968ko maiatzaren gertaeretan, Althusser ospitaleratu egin zuten depresioak jota zegoelako eta ez zen Latin Quarter-en egon. Bere ikasle askok parte hartu zuten ekitaldietan, eta Régis Debray bereziki nazioarteko iraultzaile ospetsua bihurtu zen. Althusserrek hasierako isiltasuna salatu zuen manifestariek, zeinek hormetan idatzi zuten: "Zertarako da Althusser?" ("Zer da Althusser?"). Geroago, Althusser ez zen iritzi berekoa izan; alde batetik, ez zuen mugimendua babesten eta "masen matxinada ideologikoa" zela kritikatu zuen mugimendua, PCFren argudio ofiziala onartuz, ikasle mugimenduan infiltratu zen utopismo anarkistaren "haustura infantil" bat zela. Bestalde, "Erresistentziaren eta nazismoaren gaineko garaipenaren ondoren mendebaldeko historiako gertaerarik esanguratsuen" deitu zuen eta ikasleak eta PCF adiskidetu nahi izan zituen. Hala eta guztiz ere, "La Cause du peuple" aldizkari maoistak berrikusle deitu zion, eta ikasle ohiek gaitzetsi zuten, batez ere Jacques Rancièrek. Horren ondoren, Althusserrek "autokritika" fase bat bizi izan zuen, "Essays in Self-criticism" liburuan ("Éléments d'autocritique", 1974) sortu zena, non bere lehengo posizio batzuk berrikusi zituen, Txecoslovakiako inbasio sobietarraren aldekoak barne.
-Ez da izango.