1038. urtean, Haraldok Bizantziarrekin bat egin zuen Siziliara egindako espedizioan, George Maniakes-ek (sagaren "Gyrge") uhartea Sarazenen eskuetatik berreskuratzen saiatu zenean, hauek uhartean Siziliako Emiratua ezarri zutelako. Kanpainan, Haraldek soldadu normandiarrekin batera borrokatu zuen, hala nola William Iron Arm. Snorri Sturlusonen arabera, Haraldek Siziliako lau herri hartu zituen. 1041. urtean, Bizantziako Siziliako espedizioa amaitu zenean, Lombardo-Normandiarren matxinada bat piztu zen Italiako hegoaldean, eta Haraldek Varangiko Guardiak bataila anitzetan gidatu zituen. Haraldek Michael Dokeianos Italiako Katekapinarekin borrokatu zuen hasierako arrakastarekin, baina normandiarrek, William Burdinazko Besoa aliatu ohiaren gidaritzapean, bizantziarrak garaitu zituzten martxoan Oliventoko guduan eta maiatzean Montemaggioreko guduan. Garaipenaren ondoren, Harald eta guardia varagoarrak Konstantinoplara deitu zituzten, enperadoreak Maniakes espetxeratu eta beste arazo larriago batzuk sortu ondoren. Ondoren, Harald eta varegoak Europako hego-ekialdeko mugetara bidali zituzten borrokatzera, Bulgariara, non 1041eko amaieran iritsi ziren. Han, Mikel IV.a enperadorearen armadan borrokatu zen 1041ko Ostrovoko guduan, Bulgariako matxinadaren aurka.
Peter Delyan-ek gidatutako taldeak, Harald-i "Bulgar-burner" ("Bolgara brennir") ezizena eman zioten bere skaldagatik.