1956ko Urte Berri egunean Sudanek independentzia lortu zuen arren, britainiarrek boterea 1954an transferitu zuten. Sudanek berehala hasi zituen harremanak zabaltzen Arabako eta Afrikako estatuekin eta, ondoren, Sobietar Batasunarekin, Txinarekin, Ekialdeko Europarekin eta Jugoslaviarekin. Britainia Handiak laguntza nabarmena eskaintzen jarraitu zuen, laguntza militarra barne. Hegoaldeko gerra zibila gero eta bortitzagoa zenean, Sudanek erruduntzat jo zuen "kolonialismo gaiztoaren politika" hori, eta arrazoietako bat izan zen. Britainiarekiko harremanak garrantzi gutxiago izan zuen Ekialde Hurbileko eta Afrikakoekin izandakoak handitu ahala. Sudanek 1965ean eten zituen harremanak Britainia Handiarekin, Rhodesia Hegoaldeko (gaur egun Zimbabwe) independentziaren aldarrikapen unilateralaren inguruko Britainia Handiaren jokabidearen ondorioz. Kartumek harremanak berreskuratu zituen urtebete geroago, baina berriro moztu zituen 1967an, Israel eta inguruko estatuen arteko Sei Eguneko Gerraren ondorioz. Harremanak berriz hasi ziren urtebete geroago. Sudanek salatu zuen Britainia Handia lotuta zegoela 1976an estatu-kolpearen saiakera hutsal batekin. 1970eko hamarkadaren amaieran, Estatu Batuek Britainia Handia ordezkatu zuten Kartumeko mendebaldeko eragin nagusia izan zenean, Sadiq al-Mahdi gobernuaren boterea kendu arte jarraitu zuen egoera.
1989an egin zuten. Britainia Handia garrantzitsua izan zen arrazoi historikoengatik eta merkataritza lotura sendoak mantendu zituen. Estatu Batuekin eta Norvegiarekin batera, Britainia Handiak gogor babestu zuen Khartoum eta SPLM/A arteko gatazka amaitu zuen IGAD bake prozesua. Tony Blair Britainiako lehen ministroak Khartoum bisitatu zuen 2004ko urrian, baina jarrera kritikoagoa hartu zuen Sudanen Darfurreko politikaren inguruan, krisiak luzatzen joan ahala. Europar Batasuneko kide guztien artean, Darfurren Britainiaren jarrera Estatu Batuena bezain hurbilena izan zen.