1915ean, Haitiko Estatu Batuen okupazioan
Une hartan, 200 judu inguru bizi ziren Haitin. Okupazioaren 20 urteetan, judu askok Haititik Estatu Batuetara eta Hego Amerikara joan ziren. 1937an, Haitik 70 familia judu salbatu zituen (guztira 300 bizitza inguru) Holokaustoan zehar (Amerikar Juduen Banakako Banaketa Batzordearen arabera), nazien jazarpenetik ihes egiten zuten juduei pasaporteak eta bisak emanez. Austriako juduak, poloniar juduak, alemaniar juduak eta errumaniar judu eta txekiar judu gutxi batzuk zeuden. Haitik juduen bizitzak salbatzeko paper garrantzitsua izan zuen juduen historiako kapitulurik ilunenetan. Zoritxarrez, badirudi judu gehiagok ez zutela Haitirako bisa lortu kostuak direla eta. David Bankier irakasleak, Jerusalemgo Hebrear Unibertsitateko gaur egungo juduen institutuan, esan duenez, 1938tik aurrera, " (bisa baten) kostua izugarria izan zen: Haitira joan nahi bazenuen, 5.000 dolar ordaindu behar zenituen". Haiti garai hartan, oraindik bidegabekeriaz ordaintzen ari zen Frantziari zor handiak eta interesak ordaintzen Haitiko Iraultzaren ondoren, eta horrek oztopatu egin zitzakeen haien ahaleginak visa horiek doan emateari jarraitzeko. Haitiko beste batzuk ez ziren inoiz Alemaniara etorri, baina Haitiko pasaporteak eman zizkien Haitiko gobernuak, eta horrek ahalbidetu zien Alemaniatik ateratzea eta beste herrialde batzuetara joatea. Haitiko gobernuari eskertuta, Europako judu horietako asko Haitin geratu ziren 1950eko hamarkadaren amaiera arte, eta orduan haitiar judu asko joan ziren, haien seme-alabak beste judu batzuekin ezkondu ahal izateko eta asimilatu gabe, aukera ekonomiko hobeak aurkitzen zituzten bitartean. 1957an, Haitiko judu populazioa 200 ingurukoa zen. XX. mendearen erdialdean juduen irteera etengabea izan zen Haititik Estatu Batuetara eta Panamara herrialdeko egoera ekonomikoak eta indarkeria zibilak zirela eta.