Chuaigh in éag ar ball le díth na dí. A bhonnáin óig, is é mo mhíle brón Thú bheith sínte fuar i measc na dtom, Is na luchaí móra ag triall chun do thórraimh, Ag déanamh spóirt agus pléisiúir ann; Is dá gcuirfeá scéala in am faoi mo dhéinse Go raibh tú i ngéibhinn, nó i mbroid fá dheoch, Do bhrisfinn béim duit ar an loch úd Bhéasaigh A fhliuchfadh do bhéal is do chorp isteach. Ní hiad bhur n-éanlaith atá mé ag éagnach, An lon, an smaolach, nó an chorr ghlas, Ach mo bhonnán buí, bhí lán de chroí, Is gur chosúil liom féin é ina ghné is ina dhath. Bhíodh sé go síoraí ag ól na dí, Is deir na daoine go mbímse mar sin seal; Níl aon deor dá bhfaighinn nach ligfinn síos, Ar eagla go bhfaighinnse bás den tart. Is é a d'iarr mo stór orm ligint den ól, Nó nach mbeinnse beo ach seal beag gearr; Ach dúirt mé léithi go dtug sí an bhréag, Is gurbh fhaide mo shaolsa an deoch úd a fháil. Nach bhfaiceann sibh éan an phíobáin réidh A chuaigh in éag den tart ar ball; Is a chomharsain chléibh, fliuchaíg bhur mbéal Óir chan fhaigheann sibh braon i ndiaidh bhur mbáis. Translations Version by Thomas MacDonagh Version by Thomas Kinsella Updated version by Seamus Heaney Sources Robert Welch (ed.), The Oxford Companion to Irish Literature. Oxford: the Clarendon Press, 1996. Irish poems Irish literature