De Edisons van 1995 werden uitgereikt tijdens de derde editie van het Grand Gala du Disc, dat op 3 oktober 1995 werd opgenomen (en drie dagen later uitgezonden) door de AVRO. Het gala vond plaats in de Central Studio's in Utrecht. Voor de tweede keer op rij presenteerde Bart Peeters het geheel. Ook dit jaar vormde de uitzending het startsein voor de Platentiendaagse.

Naast het gala werden vier muziekspecials uitgezonden rond artiesten die tijdens het Grand Gala optraden. Onder hen waren Paolo Conte en Marco Borsato.

Naast de gebruikelijke Edisons die door een jury waren toegekend, kende deze uitreiking een nieuwigheidje: drie zogenoemde Edison Publieksprijzen, Edisons die op basis van een publieksverkiezing werden bepaald. Men kon uit een lijst van zo'n 30 genomineerde artiesten en titels stemmen voor drie categorieën, te weten Beste Single, Beste Album en Favoriete Act.

Op 10 augustus maakten de Edison Stichting en de CPG (Collectieve Propaganda Geluidsdragers) de lijst bekend van genomineerden voor deze publieksprijzen:

Beste Single
Marco Borsato, André Rieu, De Dijk, Take That, Van Dik Hout en 2 Unlimited.

Beste Album
Live, Bonnie Raitt, Paul de Leeuw, René Froger en Céline Dion.

Favoriete Act
Björk, Joe Cocker, Live, 2 Unlimited, The Cranberries, R.E.M., Take That en René Froger.

Men kon stemmen via speciale kaartjes die in de platenzaken verkrijgbaar waren of via een bon in het AVRO-blad Televizier. Merkwaardig genoeg is de uitslag van deze publieksverkiezing niet gedocumenteerd door de Edison Stichting. Zo is de winnaar van de categorie 'Favoriete Act' niet bekend en was de winnaar van het beste album, Strauß & co van André Rieu, niet eens genomineerd.

De muziek uit de film De Leeuwenkoning werd twee keer onderscheiden: de originele versie van Elton John in de categorie Musical/Film en de Nederlandstalige versie in de categorie Jeugd/Kinderrepertoire.

Al met al was er nogal wat kritiek vanuit de industrie op dit Grand Gala du Disc en de Edison-uitreiking. Na deze editie van de Edisons werden twee jaar lang geen Edisons in de populaire categorieën uitgereikt. Pas in 1998 keerde de prijs terug, maar dan als Edison Music Awards.

Winnaars
Edison Publieksprijzen
 Beste single: Marco Borsato voor Dromen Zijn Bedrog
 Beste album: André Rieu voor Strauß & co
 Favoriete act: (Onbekend)

Internationaal
 Pop (Rock): Live voor Throwing Copper
 Pop (Dance/Rap): Portishead voor Dummy
 Pop (Hardrock/Metal): Faith No More voor King For a Day, Fool For a Lifetime
 Pop (R&B/Blues): G. Love & Special Sauce voor G. Love & Special Sauce
 Pop (Middle of the road): The Chieftains voor The Long Black Veil
 Musical/Film: Elton John voor De Leeuwenkoning
 Jazz: Tony Bennett voor MTV Unplugged
 Country: Tammy Wynette voor Without Walls
 Historische uitgave: Glenn Miller voor The Lost Recordings
 Historische uitgave: The Who voor Thirty Years of Maximum R&B

Nationaal
 Pop: Marco Borsato voor Marco
 Pop (Middle of the road): Lisa Boray voor The Need To Be
 Pop (Rock): De Dijk voor De Blauwe Schuit
 Instrumentaal: Armando voor The Violinist
 Jeugd: Diverse uitvoerenden voor De Leeuwekoning (Soundtrack)
 Kleinkunst: Youp van 't Hek voor Ergens in de Verte
 Luisterlied: Liesbeth List voor List
 Musical/Theater: Cast van You're The Top
 Extra: Corry Brokken voor Net Als Toen

Edison Music Awards