Philippe Sollers (Talence, 28 november 1936 – Parijs, 6 mei 2023) was een Frans schrijver en essayist.

Leven en werk 
Sollers was in 1960 medeoprichter van het avantgardistische literatuurtijdschrift Tel Quel, dat onder zijn invloed, in de loop van de jaren zestig, min of meer marxistisch werd. Na de opheffing van Tel Quel in 1982 leidde hij L’infini.

In de literatuur begon Sollers vrij traditioneel met een psychologische roman in een burgerlijke omgeving: Une curieuse solitude (1958). Gaandeweg werd zijn werk meer abstract; in Le Parc (1961, Prix Médicis) is bijvoorbeeld al geen sprake meer van personages, maar enkel van ‘figuren’ en ‘situaties’. In zijn moeilijk toegankelijke werken Drame (1965), Nombres (1968), Lois (1972) en H (1973) probeerde hij via een nieuwe taal en met provocerende uitspraken een nieuwe visie op het politieke en culturele leven mogelijk te maken.

Sollers publiceerde in die periode ook veel essays. Hij was bevriend met Jacques Lacan, Louis Althusser en Roland Barthes, en stond samen met hen in het centrum van het onrustige Parijse intellectuele leven van eind jaren zestig en begin jaren zeventig, een periode die hij beschrijft in zijn bekendste, weer meer conventioneel geschreven roman Femmes (1983). Philip Roth vergeleek dit boek, vol “goedgemutste kwaadaardigheid”, met het werk van Louis Ferdinand Céline.

Na het succes van Femmes werd Sollers een veelgevraagde persoonlijkheid in de Franse media, waarin hij zich uitliet over de meest uiteenlopende actuele onderwerpen. Sollers was een fel tegenstander van gentechnologie.

Sollers was sinds 1974 getrouwd met schrijfster-filosofe-linguiste-psychoanalytica Julia Kristeva.

Bibliografie

Essays
 Guerres secrètes 2007
 Fleurs 2006
 Dictionnaire amoureux de Venise, 2004
 Mystérieux Mozart 2001
 Éloge de l'Infini 2001
 Francis Ponge 2001
 Francesca Woodman 1998
 Casanova l'admirable 1998
 La Guerre du Goût 1994
 Picasso, le héros 1996
 Les passions de Francis Bacon 1996
 Sade contre l'Être suprême 1996
 Improvisations 1991
 De Kooning, vite 1988
 Théorie des Exceptions 1985
 Sur le Matérialisme 1974
 L'Écriture et l'Expérience des Limites 1968
 Logiques 1968
 L'Intermédiaire 1963

Romans
 Les Voyageurs du temps, 2009
 Un vrai roman, Mémoires, 2007
 Une Vie Divine, 2006
 L'Étoile des Amants, 2002
 Passion Fixe, 2000
 Un amour américain, 1999
 Studio, 1997
 Le cavalier du Louvre, 1995
 Le Secret, 1992; Nederlandse vertaling: Het geheim, door Jeanne Holierhoek, 1995
 La Fête à Venise, 1991
 Le Lys d'Or, 1989
 Les Folies Françaises, 1988
 Le Cœur Absolu, 1987
 Paradis 2, 1986
 Portrait du Joueur, 1984
 Femmes, 1983
 Paradis, 1981
 H, 1973
 Lois, 1972
 Nombres, 1966
 Drame, 1965
 Le Parc, 1961; Nederlandse vertaling: Het park, door Kiki Coumans, 2000
 Une Curieuse Solitude, 1958; Nederlandse vertaling: De eenzaamheid van het geluk, door Remco Campert 1961

Literatuur en bronnen 
 A. Bachrach e.a.: Encyclopedie van de wereldliteratuur. Bussum, 1980-1984. ISBN 90-228-4330-0
 Johannes Angermüller: Nach dem Strukturalismus. Theoriediskurs und intellektuelles Feld in Frankreich. Bielefeld 2007. ISBN 978-3-89942-810-0
 Barthes, Roland: Sollers écrivain. Paris 1979. ISBN 2-02-005187-7

Externe links 
 Philippe Sollers

Frans schrijver
Frans essayist