De waternoot, Trapa natans (Eng. water caltrop) is een eenjarige waterplant, die groeit in langzaam stromend water van maximaal 5 meter diep. De plant komt van nature voor in warme en gematigde delen van Eurazië en Afrika. De wortelknollen van de plant ('noten') worden onder de naam singhara vooral in India en Pakistan als voedsel en medicatie genuttigd.  

Met de naam waternoot worden soms ook andere soorten uit het geslacht Trapa worden bedoeld: Trapa bicornis en Trapa rossica. De waternoot wordt soms ook wel de 'Indische waterkastanje' of 'Europese waterkastanje' genoemd. De eveneens eetbare Chinese waterkastanje (Eleocharis dulcis), behoort tot de cypergrassen (Cyperaceae) en is niet verwant aan de waternoot. 

In grote delen van Europa is de trapa natans met uitsterven bedreigd. Ze staat dan ook op de Rode Lijst van zowel een aantal Europese landen en regio's als op de Rode Lijst van de IUCN. Daarnaast is de waternoot is ook opgenomen in Appendix I van de streng beschermde plantensoorten van de Europese Conventie van Bern van 1979. In Canada en het noordoosten van de VS daarentegen wordt de plant beschouwd als een invasieve exoot die het ecosysteem van meren en rivieren verstoort en door haar dichte structuur van bladerdek en stengels zelfs de scheepvaart ernstig hindert.

Trivia 
Het Japanse automerk Mitsubishi dankt zijn naam en logo aan de waternoot. Mitsu betekent 'drie' terwijl hishi ('bishi' uitgesproken volgens rendaku, de Japanse fonetica) 'waternoot' betekent. Sinds 1914 vormen drie ruitvormige bladeren van de Indische waterkastanje, zij het gestileerd, het embleem van Mitsubishi. Officieel maar niet helemaal correct wordt Mitsubishi gemakshalve vertaald als "drie diamanten".

Externe link 
 Lansdown, R., Trapa natans. The IUCN Red List of Threatened Species 2011
 Bern Convention

 
Kattenstaartfamilie
Plant uit het Palearctisch gebied