De Filipijnse pitta (Erythropitta erythrogaster ook wel Pitta erythrogaster ) is een vogelsoort uit de familie van pitta's (Pittidae).

Kenmerken 
De Filipijnse pitta is 16 tot 18 cm lang met een roodbruine kop en kaneelkleurige "wangen". De rug is groen, overgaand in blauw, de vleugels en de stuit zijn blauw, de vleugelpennen zijn zwart met blauwe randen. Deze pitta heeft een bruine keel, geleidelijk overgaand via donkerbruin in een zwarte dunne borstband, daaronder een bredere blauwe borstband die op de flanken groen kleurt. Onder de blauwe borstband is de buik helderrood gekleurd.
 
Er waren meer dan 25 ondersoorten. Op de IOC World Bird List (verie 6.3) zijn de meeste van deze 25 ondersoorten opgesplitst in negen aparte soorten en 18 ondersoorten. Deze soorten en ondersoorten verschillen in de tinten bruin op de kop en de mate van kleuring en de afwisseling van de kleuren blauw en groen op de rug en de vleugels.

Leefwijze 
Hoewel de dieren kunnen vliegen, geven ze er doorgaans de voorkeur aan om op de grond te blijven. Hun voedsel vinden ze op bosbodem en bestaat uit insecten en slakjes.

Verspreiding en leefgebied 
De Filipijnse pitta komt alleen voor binnen de Filipijnen. In sommige delen van dit grote verspreidingsgebied komt de vogel nog maar fragmentarisch voor.

De soort telt  vier ondersoorten:
 E. e. erythrogaster: de Filipijnen (behalve Palawan).
 E. e. propinqua: Palawan en Balabac (westelijke Filipijnen).
 E. e. yairocho Sulu-eilanden (zuidwestelijk in de Filipijnen)

Status 
BirdLife International erkent (nog) niet de opsplitsing in soorten. Op de Rode Lijst van de IUCN is de status van de soort als supersoort  ("roodbuikpitta", E. erythrogaster sensu lato), met een groot verspreidingsgebied binnen de Indische Archipel,  niet bedreigd

Pitta's
IUCN-status niet bedreigd
Endemisch dier uit de Filipijnen
Dier uit het Oriëntaals gebied