Aïmia heeft goudblond haar en een bleekrood kleed, afgezet met gouden rand en daarover een bolronde sjerp van wijnrood en wit, - zooals die ook wel van papier over kerstboomtakken hangt - en daar het rechts omhoog ziet, zien wij alleen het profiel en éen vleugel; een langen vleugel van donkere pennen, waarop hier en daar een gouden oog. De gouden bazuin houdt het met beide handen even omhoog geheven voor de roode lippen van het ronde kindergezicht. En boven op het hoofd een rood tongetje, duidelijk zichtbaar tegen het gouden vlak van den aureool. En van al dit mooie is 't oog het heerlijkst. Blij en verwonderd ziet het omhoog langs den bazuin; het vraagt hoe het toch mogelijk is, dat alle dingen zoo onbeschrijflijk heerlijk kunnen zijn, en ook, met vroolijke zekerheid of er wel ooit zulke reine klanken klommen als uit deze bazuin?