De vraag naar flexibiliteit in het arbeidsproces kent een lange geschiedenis. Naar Amerikaans voorbeeld kwam het uitzenden in de jaren ’50 van de vorige eeuw ons land binnen. De Arbeidsvoorzieningswet uit 1991 maakte duidelijk dat de uitzendbranche een nuttige en geaccepteerde rol in het bij elkaar brengen van vraag naar en aanbod van werk.
In samenwerking tussen de overheid, de vakbonden en de uitzendbranche is in 1999 o.a. de Wet Allocatie Arbeidskrachten door Intermediairs (WAADI) ontstaan. In deze wet zijn arbeidsrechtelijke regels opgenomen waar intermediairs zich aan dienen te houden.
Rond de eeuwwisseling is door de ontstane complexiteit van steeds toenemende wet- en regelgeving ten behoeve ven werkgeverschap een nieuwe dienstverlening ontstaan. Namelijk: ‘Payroll’. Payroll als antwoord op de complexiteit werkgeverschap. De afgelopen jaren is de vraag naar Payroll sterk toegenomen.
Eigenlijk best logisch want flexibiliteit is voor veel ondernemers een voorwaarde voor groei. Naast de toegenomen behoefte aan een kwalitatief goede flexibele schil, zien ondernemers zich ook geconfronteerd met steeds ingewikkelder wordende regels en steeds groter wordende werkgeversrisico’s.
Payroll levert een belangrijke bijdrage in de vereiste flexibiliteit onder voorwaarde dat Payroll worden ingezet zoals oorspronkelijke bedoeld is.