Alain Delon (Sceaux, 8 november 1935) is een Frans acteur. Hij was voornamelijk te zien in politiefilms.

Filmcarrière 
Delon ging op zijn zeventiende in de Franse marine en diende in Indochina. Zijn doorbraak als filmster kwam met René Cléments thriller Plein soleil (1960), een bewerking van The Talented Mr. Ripley van Patricia Highsmith. In datzelfde jaar vertolkte hij de hoofdrol in het neo-realistisch drama Rocco e i suoi fratelli van Luchino Visconti.  Visconti en Clément bleven een bepalende rol spelen in de beginjaren van Delons carrière. Visconti gaf hem een hoofdrol in zijn historisch drama Il Gattopardo (1963). Clément deed nog drie keer een beroep op de présence van Delon: in de komedie Quelle joie de vivre (1961), in de thriller Les Félins (1963) en in de dramatische oorlogsfilm Paris brûle-t-il? (1966).

In diezelfde periode behaalde Delon nog meer bijval, zowel kritische (Michelangelo Antonioni's vervreemdingsdrama L'eclisse) als commerciële (de kraakfilm Mélodie en sous-sol en de mantel- en degenfilm La Tulipe noire).

Enkele jaren later kreeg Delon hoofdrollen aangeboden in drie misdaadfilms van filmauteur Jean-Pierre Melville. Op Le Samouraï (1967) volgden het kassucces Le Cercle rouge (1970) en Un flic (1972).

Vanaf het einde van de jaren zestig tot het begin van de jaren tachtig, zijn drukste tijd, werd Delon meer en meer geregisseerd door commercieel ingestelde cineasten als Jacques Deray (9 films), Georges Lautner (3), José Giovanni (3), Pierre Granier-Deferre (3), Henri Verneuil (2), Jean Herman (2) en Alain Jessua (2). Vooral zijn eerste twee samenwerkingen met Deray (de misdaaddrama's La Piscine uit 1969 en Borsalino uit 1970), Les Aventuriers (1967), Adieu l'ami (1968), Le Clan des Siciliens (1969), Soleil rouge (1971) en Deux hommes dans la ville (1973) werden heel gunstig onthaald door de Franse bioscoopgangers.

In 1973 zong hij een duet met de Franse popzangeres Dalida getiteld Paroles... paroles, dat een grote hit in Frankrijk, Japan en Canada werd.

Aan het begin van de jaren tachtig regisseerde Delon zelf twee films: Pour la peau d'un flic (1981) en Le Battant (1983) waren verdienstelijke misdaadfilms die het goed deden aan de Franse bioscoopkassa's. Kort daarna werden zijn verschijningen op het witte doek minder frequent.

In 1997 kondigde Delon aan te stoppen met acteren na een reeks filmmislukkingen. Hij kwam hier later nog op terug om tien jaar later de rol van Julius Caesar in Astérix aux Jeux Olympiques te vertolken.

In Cambodja, en misschien ook in de rest van Zuidoost-Azië, bestaat een sigarettenmerk genaamd "Alain Delon".

Privéleven 
In 1958 kreeg Alain Delon een relatie met de Duits-Oostenrijkse actrice Romy Schneider, die in 1963 eindigde. In het midden van de jaren zestig had hij een korte relatie met de zangeres Dalida. In 1964 trouwde hij met de actrice Francine Canovas (1941-2021). Korte tijd daarna beviel Francine van hun zoon Anthony. Ze veranderde haar voornaam in Nathalie. Onder de naam Nathalie Delon bouwde ze een filmcarrière (1967-1980) uit. In 1968 liep het huwelijk op de klippen.

In 1968 werd zijn voormalige lijfwacht Stevan Markovic dood gevonden op een vuilnisbelt te Élancourt. Markovic schreef enkele dagen voor zijn dood aan zijn broer Aleksandar: "Als ik word vermoord, dan is dat 100% zeker de fout van Alain Delon en van zijn peetvader François Marcantoni". Delon werd verhoord maar niet verdacht. Marcantoni werd wel verdacht maar vrijgelaten wegens gebrek aan bewijs.

In 1968 ontmoette Delon actrice Mireille Darc op de set van de film Jeff. Ze werden een koppel en voor Darc was Delon haar favoriete filmpartner. In 1983 kwam aan de vijftienjarige relatie een einde. In 2005 bracht het weekblad Paris Match de twee nog eens samen voor een fotosessie. 'Entre eux, c'est toujours la même magie', aldus Paris Match.

Delon had een relatie met actrice Anne Parillaud (1981-1986).

In 1987 leerde Alain de Nederlandse Rosalie van Breemen kennen, toen zij werd ingehuurd als achtergrondzangeres bij de opnames voor zijn videoclip Comme au Cinéma. Ondanks het leeftijdsverschil van bijna 31 jaar begon het tweetal een relatie. Uit deze relatie, die in 2001 eindigde, werden twee kinderen geboren.

Filmografie 
 1957 - Quand la femme s'en mêle (Yves Allégret)
 1958 - Sois belle et tais-toi (Marc Allégret)
 1958 - Christine (Pierre Gaspard-Huit)
 1959 - Faibles femmes (Michel Boisrond)
 1959 - Le Chemin des écoliers (Michel Boisrond)
 1960 - Rocco e i suoi fratelli (Luchino Visconti)
 1960 - Plein soleil (René Clément) 
 1961 - Quelle joie de vivre (René Clément) 
 1961 - Les Amours célèbres (anthologiefilm van Michel Boisrond, episode Agnès Bernauer)
 1962 - L'eclisse (Michelangelo Antonioni)
 1962 - Carambolages (Marcel Bluwal)
 1962 - Le Diable et les Dix Commandements (anthologiefilm van Julien Duvivier, episode Tes mère et père honoreras en Tu ne mentiras point)
 1963 - Les Félins (René Clément)
 1963 - Il Gattopardo (Luchino Visconti)
 1963 - Mélodie en sous-sol (Henri Verneuil)
 1964 - La Tulipe noire (Christian-Jaque)
 1964 - L'Insoumis (Alain Cavalier) 
 1965 - The Yellow Rolls-Royce (Anthony Asquith)
 1965 - Once a Thief (Ralph Nelson)
 1966 - Paris brûle-t-il? (René Clément)
 1966 - Texas Across the River (Michael Gordon)
 1966 - Les Aventuriers (Robert Enrico)
 1966 - Lost Command (Mark Robson)
 1967 - Diaboliquement vôtre (Julien Duvivier)
 1967 - Le Samouraï (Jean-Pierre Melville)
 1968 - Adieu l'ami (Jean Herman)
 1968 - The Girl on a Motorcycle (Jack Cardiff)
 1968 - Ho! (Robert Enrico)
 1968 - Histoires extraordinaires (anthologiefilm, episode William Wilson van Louis Malle)
 1969 - La Piscine (Jacques Deray)
 1969 - Jeff (Jean Herman) 
 1969 - Madly (Roger Kahane)
 1969 - Le Clan des Siciliens (Henri Verneuil)
 1970 - Doucement les basses (Jacques Deray)
 1970 - Borsalino (Jacques Deray)
 1970 - Le Cercle rouge (Jean-Pierre Melville)
 1971 - Soleil rouge (Terence Young)
 1971 - Fantasia chez les ploucs (Gérard Pirès)
 1971 - The Assassination of Trotsky (Joseph Losey)
 1971 - La Veuve Couderc (Pierre Granier-Deferre)
 1972 - Un flic (Jean-Pierre Melville)
 1972 - Le Professeur (Valerio Zurlini)
 1972 - Il était une fois un flic (Georges Lautner)
 1972 - Traitement de choc (Alain Jessua)
 1973 - Tony Arzenta (Big Guns) (Duccio Tessari)
 1973 - Scorpio (Michael Winner)
 1973 - Les Granges Brûlées (Jean Chapot)
 1973 - La Race des seigneurs (Pierre Granier-Deferre)
 1973 - Deux hommes dans la ville (José Giovanni) 
 1974 - Borsalino & Co (Jacques Deray)
 1974 - Les Seins de glace (Georges Lautner)
 1975 - Zorro (Duccio Tessari)
 1975 - Le Gitan (José Giovanni)
 1975 - Flic Story (Jacques Deray)
 1976 - L'Homme pressé (Edouard Molinaro)
 1976 - Comme un boomerang (José Giovanni)
 1976 - Armaguedon (Alain Jessua)
 1976 - Monsieur Klein (Joseph Losey)
 1977 - Mort d'un pourri (Georges Lautner)
 1977 - Le Gang (Jacques Deray)
 1978 - Attention, les enfants regardent (Serge Leroy)
 1979 - The Concorde ...Airport '79 (David Lowell Rich) 
 1979 - Le Toubib (Pierre Granier-Deferre)
 1980 - Téhéran 43 (Alexander Alov en Vladimir Naumov)
 1980 - Trois Hommes à abattre (Jacques Deray)
 1981 - Pour la peau d'un flic (Alain Delon)
 1982 - Le Choc (Robin Davis)
 1983 - Un amour de Swann (Volker Schlöndorff)
 1983 - Le Battant (Alain Delon)
 1984 - Notre histoire (Bertrand Blier)
 1985 - Parole de flic (José Pinheiro)
 1986 - Le Passage (René Manzor)
 1988 - Ne réveillez pas un flic qui dort (José Pinheiro)
 1990 - Dancing Machine (Gilles Béhat)
 1990 - Nouvelle Vague (Jean-Luc Godard)
 1992 - Un Crime (Jacques Deray) 
 1992 - Le Retour de Casanova (Édouard Niermans)
 1993 - L'Ours en peluche (Jacques Deray)
 1995 - Les Cent et Une Nuits de Simon Cinéma (Agnès Varda)
 1996 - Le Jour et la Nuit (Bernard-Henri Lévy)
 1997 - Une chance sur deux (Patrice Leconte)
 1999 - Les Acteurs (Bertrand Blier)
 2008 - Astérix aux Jeux Olympiques (Frédéric Forestier en Thomas Langmann)

Prijzen en nominaties

Prijzen en onderscheidingen 
 1972 - speciale David di Donatello
 1985 - Notre histoire: César voor beste acteur
 1995 - Gouden Erebeer op het Filmfestival van Berlijn
 2012 - Lifetime Achievement Award op het Internationaal filmfestival van Locarno

Nominaties 
 1964 - Il Gattopardo: Golden Globe voor de beste mannelijke revelatie
 1977 - Monsieur Klein: César voor beste acteur
 1978 - Mort d'un pourri: César voor beste acteur

Radio 2 Top 2000 

Frans acteur