Men praat over hoogbegaafd als er een IQ gemeten kan worden van 130 of hoger. In modellen wordt meestal gesproken over intelligentie in combinatie met creativiteit en motivatie. Vaak worden ook omgevingsfactoren betrokken bij de uitleg. Voor meer informatie zijn de modellen van Renzulli, Monks, Heller en Gagne het meest gebruikt. In het onderwijs praat men vaker over het meervoudige intelligentie model van Howard Gardner. Voor meer informatie zie SLO.
In het kort is hoogbegaafdheid het vermogen om excellente prestaties te leveren met betrekking tot intelligentie en creativiteit waarbij een hoge motivatie opvalt. De omgeving is van grote invloed op het wel of niet kunnen rijpen van dit vermogen. Een echte definitie bestaat niet.
Theorie is echter maar theorie. Belangrijker is wat heeft het kind nodig. Een kind dat meer aankan, heeft meer uitdaging nodig. Wat je talent ook is, hoe hoog je IQ ook is, uitdaging biedt de kans op ontwikkeling. Ontwikkeling biedt de mogelijkheid tot bouwen aan een positief zelfbeeld.
Als je altijd makkelijke dingen doet en geprezen wordt omdat je slim bent, wordt je zelfbeeld daarop gebaseerd. Zodra je iets moeilijks tegenkomt, loop je het risico op:
Er zijn geen leerstrategieën (alles was makkelijk dus leren leren hoefde niet) dus er is geen basis om wel iets te proberen
Er is veel frustratie, want het kind heeft nooit geleerd te knokken. Er was geen succeservaring door oefening, want oefenings was niet nodig. Het kind vindt dat het alles moet direct kunnen
Tijdig herkennen en erkennen bieden in elk geval de mogelijkheid tot goede begeleiding. Lees meer over vroegtijdig (h)erkennen of de kenmerken die een start kunnen zijn bij het herkennen.
Er zijn veel dingen die gedaan kunnen worden om kinderen te helpen. Veel is afhankelijk van het kind en de situatie. Toch zijn er ook algemene tips te geven, neem contact met ons op voor meer informatie.