Jules Norbert Marie Van den Heuvel (Gent, 16 november 1854 - aldaar, 22 oktober 1926) was een Belgisch politicus voor de Katholieke Partij.

Levensloop
Van den Heuvel promoveerde tot doctor in de rechten en tot doctor in de politieke en bestuurlijke wetenschappen aan de Universiteit van Gent. Vervolgens studeerde hij in buitenlandse steden, waaronder Parijs, Berlijn, Rome en Londen. In Londen bestudeerde hij de werking van het gerecht.

Na zijn terugkeer naar België in 1879 schreef zich als advocaat in bij de balie van Gent. Tijdens de Eerste Schoolstrijd schreef hij onder een schuilnaam ook artikelen in het katholieke weekblad L'Impérial, waarin de vrijheid van onderwijs en van vereniging verdedigde. In 1883 werd hij benoemd tot professor aan de Katholieke Universiteit Leuven.

Van 1899 tot 1907 was hij minister van Justitie in de regering-De Smet de Naeyer II. Na zijn ministeriële loopbaan werd hij actief in de diplomatie en werd door België afgevaardigd bij de Conferentie van Den Haag. Tijdens de Eerste Wereldoorlog volgde hij de Belgische regering naar Le Havre en werd in 1915 benoemd tot ambassadeur bij de Heilige Stoel. Na het einde van de Eerste Wereldoorlog was hij samen met Paul Hymans en Emile Vandervelde de Belgische vertegenwoordiger bij de onderhandelingen voor het Verdrag van Versailles. Tevens was hij actief als industrieel.

In 1907 werd Jules Van den Heuvel benoemd tot minister van Staat.

Externe link
Biografie Van den Heuvel op kaowarsom.be.

Belgisch minister van Justitie
Belgisch minister in de 19e eeuw
Belgisch minister van Staat
Belgisch diplomaat
Belgisch advocaat
Belgisch Franstalig journalist
Belgisch industrieel
Belgisch ambassadeur