Champion Jack Dupree (New Orleans, 23 oktober 1909 - Hannover, 21 januari 1992) was een Amerikaanse blueszanger en -pianist.

Carrière 
Nadat zijn ouders door een brand om het leven waren gekomen, kwam Dupree op 2-jarige leeftijd terecht in hetzelfde kinderopvoedingsgesticht in New Orleans waarin eerder al Louis Armstrong zijn jeugdjaren had doorgebracht. Het bluesspel leerde hij bij de barrelhousepianist Willie Hall. Vanaf 1930 woonde hij in Chicago, daarna in Detroit. In 1935 werd hij bokser in Indianapolis en had hij 107 kampen.

Zijn eerste opnamesessie vond plaats in juni 1940 in Chicago. Warehouse Man Blues / Chain Gang Blues was zijn eerste van tien singles voor Okeh Records, waar hij bij bleef tot eind 1945. Hier werd in januari 1941 het door Willie Hall gecomponeerde Junker Blues opgenomen en in april 1941 uitgebracht. De song vormde later de basis voor The Fat Man, de eerste plaat van Fats Domino, en voor Lawdy Miss Clawdy van Lloyd Price.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog vervulde hij zijn dienstplicht als scheepskok bij de marine in de Grote Oceaan. Na twee jaar in Japanse krijgsgevangenschap keerde hij in 1946 terug naar de Verenigde Staten en concentreerde hij zich weer op de bluesmuziek. Dupree werd nu meer een labelhopper, die voor maar enkele opnamen bij een label bleef om dat daarna weer te wisselen voor een ander. Van Lenox Records via Continental Records trok hij naar Solo Records, zonder dat dit tot een meetbaar succes in de rhythm-and-blues hitlijst leidde. Pas bij het tiende label, King Records, had hij met Walking the Blues / Daybreak Rock in mei 1955 de enige hit in zijn lange carrière.

Ins de jaren 1960 en 1970 woonde hij in het Verenigd Koninkrijk en maakte hij opnamen met onder anderen Eric Clapton en John Mayall. Hij was getrouwd en had twee eigen dochters en een geadopteerde dochter. Sinds 1976 woonde hij in Hannover, van waaruit hij tot aan zijn dood meerdere tournees ondernam, vooral in Europa. Terwijl hij tijdens de jaren 1970 echter nog op grote podia en festivals optrad, zoals in 1971 bij het Montreux Jazz Festival, was hij in de jaren 1980 ook te vinden op kleine podia voor een handvol toeschouwers. Tijdens de pauze vertelde hij het publiek over zijn belevenissen in zijn kinderjaren met de Ku Klux Klan. In 1990 keerde hij na 36 jaar voor de eerste keer terug naar New Orleans, waar hij de opnamen deed voor het album Back Home in New Orleans.

Overlijden 
Champion Jack Dupree overleed in januari 1992 op 82-jarige leeftijd.

Discografie 
Okeh Records
 1940: Warehouse Man Blues / Chain Gang Blues
 1940: Black Woman Swing / Cabbage Greens No. 1
 1940: Gamblin' Man Blues / New Low Down Dog
 1940: Cabbage Greens No. 2 / Angola Blues
 1941: That's All Right / My Baby's Gone
 1941: My Cabin Inn / Junker Blues
 1941: Bad Health Blues / Weed Head Woman
 1942: Big Time Mama / Heavy Heart Blues
 1942: All Alone Blues / Black Cow Blues

Lenox Records
 1945: Bad Whiskey and Wild Women / Bus Station Blues

Continental Records
 1945: Going Down Slow / Mean Old Frisco
 1945: How Long, How Long Blues / I Think You Need a Shot
 1945: Let's Have a Ball / Hard Feeling

Solo Records
 1945: Once I Had a Girl / Black Woman Blues

Joe Davis Records
 1945: Rum Cola Blues / She Makes Good Jelly
 1945: Johnson Street Boogie Woogie / I'm Going Down With You
 1945: F.D.R. Blues / God Bless Our New President
 1945: County Jail Special / Fisherman's Blues
 1945: Black Wolf / Lover's Lane
 1945: Walkin' by Myself / Outside Man
 1945: Forget It Mama / You've Been Drunk
 1945: Santa Claus Blues / Gin Mill Sal
 1945: Wet Deck Mama / Love Strike Blues

Alert Records
 1946: Fifth Avenue Blues / Highway 31

Celebrity Records				
 1946:Big Legged Mama / I'm a Doctor for Women

Apollo Records
 1949: Come Back Baby / Chittlins and Rice
 1949: Mean Mistreatin' Mama / One Sweet Letter
 1950: Old Woman Blues / Lonesome Bedroom Blues
 1951: Deacon's Party / My Baby's Coming Back Home
 1951: Just Plain Tired / I'm Gonna Find You Some Day
				
Robin Records
 1953: Highway Blues / Shake Baby Shake
 1953: Stumbling Block Blues / Number Nine Blues
 1954: Drunk Again / Shim Sham Shimmy

King Records
 1953: The Blues Got Me Rockin' / Tongue-Tied Blues
 1953: Ain't No Meat on de Bone / Please Tell Me Baby
 1954: Walkin' Upside Your Head / Hard Feeling
 1954: Rub a Little Boogie / Camille
 1955: Two Below Zero / Blues for Everybody
 1955: Harelip Blues / Let the Doorbell Ring
 1955: Walking the Blues / Daybreak Rock (met Mr. Bear)
 1955: That's My Pa / Stumbling Block
 1955: She Cooks Me Cabbage / Silent Partner
 1956: Failing Health Blues / Me and My Mule
 1956: Overhead (Blues) / So Sorry, So Sorry
 1956: Mail Order Woman / Big Leg Emma's
				
Vik Records
 1957: Dirty Woman / Just Like a Woman
 1957: Old Time Rock and Roll / Rocky Mountain
 1957: Shake Baby Shake / Lollipop Baby
			
Federal Records
 1957: Two Below Zero / Sharp Harp
				
Atlantic Records				
 1959: Frankie and Johnny / Strollin 1959: T.B. Blues / Junker's Blues
	 	Storyville Records 	 	
 1960: Shirley May / Whiskey Head Woman
 1963: Shake Baby Shake / Walking Down the Highway
 1965: Highway Blues / Shake Baby ShakeBlue Horizon 1966: Get Your Head Happy / Easy Is The Way
 ????: I haven't done no-one no harm / How am I doing it (met Stan Webb)
 1969: Ba' La Fouche / Kansas City
 1969: I Want to Be a Hippy / Going Back to Louisiana
				Decca Records 1967: Barrelhouse Woman / Under Your HoodGNP'''
 1973: Anthologie du Blues Vol. 1 1973: I'm Happy To Be Free 1976: Legacy Of The Blues Vol. 3''

Amerikaans blueszanger
Amerikaans pianist