Wanneer je in een landelijke omgeving woont waar akkerbouw wordt bedreven kan het je in de herfst bijna niet ontgaan: De bietencampagne is volop aan de gang! Een magnifiek gezicht is het, die grote bergen met bieten bij de boerderijen. Minder mooi zijn de door de klei en nattigheid gladde wegen in dit jaargetij, op deze landelijke wegen is het tijdens de bietencampagne dus oppassen geblazen.
Campagne lijkt een beetje een vreemde term maar is te verklaren doordat er slechts een deel van het jaar daadwerkelijk suiker van bieten wordt gefabriceerd, en die periode wordt de campagne genoemd.
De bietencampagne begint zodra de eerste geoogste bieten bij de suikerfabriek binnenkomen, en loopt van half september tot pakweg half januari.
Het is zaak om de bieten zo snel mogelijk te verwerken, het suikergehalte in de bieten loopt nl. terug nadat ze geoogst zijn. De oogstperiode loopt van september tot half november – dan moeten alle bieten er wel uit zijn want later oogsten is niet aan te raden omdat de suikerbiet slecht tegen vorst kan. De oogstperiode duurt dus ongeveer 2 maanden, de verwerking tot suiker neemt langer in beslag, tot 4 maanden. De campagne loopt doorgaans tot half januari.
Wanneer de bieten in de fabriek aankomen worden ze gewassen en in reepjes gesneden. De reepjes worden met warm water gemengd om de suiker eraan te onttrekken. Dit drabbige mengsel wordt “ruwsap” genoemd; naast de suiker zijn alle stoffen uit de bieten hierin nog aanwezig, deze worden er in de volgende fase uitgehaald zodat er alleen een suikerwater overblijft, dit wordt “dunsap” genoemd. Dit dunsap wordt verhit om het te laten indikken tot een bruinige stroop, waarin zich suikerkristallen vormen. Door middel van centrifugeren worden de suikerkristallen gescheiden van de melasse. De suiker wordt gedroogd en opgeslagen tot het moment van verpakken. Ook voor de melasse is afzetgebied als grondstof voor veevoeder en alcoholproductie.
De suikerbiet is een betrekkelijk nieuw gewas, pas vanaf de 18e eeuw wordt er suiker uit gewonnen. Die vroege soorten, ontstaan uit een voederbiet, hadden een suikerpercentage van rond de 6%. De eerste suikerfabriek dateert van 1802. In de 20e eeuw werd de teelt van suikerbieten eenvoudiger o.a. door de mechanisatie van de landbouw.
De moderne suikerbieten hebben een gemiddeld suikergehalte van 17%. In de jaren vanaf 2008 is de opbrengst per hectare vrij constant, iets meer dan 70 ton, na verwerking levert dat rond 12 ton suiker per hectare.