Behalve dat het om veel (mogelijke) predictors gaat, zijn ze soms ook moeilijk te meten, vanwege privacy-belemmeringen of praktische problemen. Zoals:
de BMI van de ouders (hoe kun je die systematisch meten? Dan zouden ook beide ouders gemeten en gewogen moeten worden, als de baby voor controle op het CB komt. Dat is praktisch gezien onhaalbaar);
etniciteit (ook problematisch, aangezien dit soort gevoelige persoonsgegevens alleen geanonimiseerd verwerkt mogen worden).
Het is onwaarschijnlijk dat er in het VU-onderzoek gecorrigeerd is voor alle predictors, waaronder de bovengenoemde factoren. Al was het alleen maar omdat op dit moment nog niet eens precies bekend is wélke factoren nu eigenlijk voorspellende waarde hebben (en zo ja, hoe groot die voorspellende waarde precies is). Dat wordt immers allemaal nog onderzocht in het Erasmus-onderzoek.
Van Lonkhuijsen heeft daarom het volgende praktische advies. "Als een borstgevoede baby te zwaar lijkt te worden, moet je goed kijken naar andere factoren. Bijvoorbeeld:
áls er al begonnen is met vaste voeding, hoe krijgt de baby dat dan? (Gepureerd in het mondje gelepeld, of door zelf te verkennen?)
leek de groeicurve rond 3 maanden een beetje af te vlakken (wat normaal is), waardoor de moeder zich in ging spannen om de baby meer voeding te geven?