4e cache-dag samen met Menno in Denemarken. Menno had het even gehad met mij en al dat geocachen. Daarom alleen een dagje op stap. Het werd de oostkust van Denemarken langs de Sont waar de Strandweg loopt en veel mensen wonen.
Hooglichten van cache-dag 26 mei 2011
I dag er den fjerde dag i vores ophold i Birkerød, som jeg kun gik på trin. Målet var Danmarks vestkyst langs Øresund. Jeg besøgte der steder Hørsholm, Rungsted, Mikkelborg og Nivå. Jeg fandt der smukke caches.
(Vandaag de vierde dag van ons verblijf in Birkerød, waarop ik alleen op stap ging. Doel was de kust van Denemarken langs de Sont. Ik bezocht er de plaatsen Hørsholm, Rungsted, Mikkelborg en Nivå. Ik vond er mooie caches.)
Menno had vandaag geen zin in geocaching. Ik kon het hem niet kwalijk nemen. Het lijkt mij ook geen pretje om dag in dag uit met Carrotte op stap te zijn. Hij bleef dus fijn in Birkerød en ik begaf mij naar de oostkust van Denemarken die uitkijkt op de Sont met aan de overkant Zweden. Langs de kust loopt de zogenaamde Strandvej. De naam zegt het al. Een mooie weg met zo nu en dan parkeerplaatsen om even van het uitzicht te genieten en soms een cache te graaien.
Op weg naar de kust passeerde ik eerst de plaats Hørsholm, wat volgens de hoteleigenaar wordt uitgesproken als Hm als ik hem goed heb verstaan. Ook in Hørsholm lagen caches, dus maar even een tripje door dit stadje. Eerst een oud pand, toen een molen en hé, wat zag ik daar? Een mooi park met op 500m vanaf de parkeerplaats een cache. Leuk wandelingetje dus. Net voor het uitstappen keek ik nog even naar de hint. Die luidde: "ca. fem meter oppe". Gelukkig had ik net de dag ervoor geleerd wat "fem" betekent, namelijk: vijf. Dus meteen weer verder gereden naar een andere cache die slechts 2,5 m oppe zat in een verkeerspaal. Met mijn multifunctionele prikstok heb ik hem eruit weten te wurmen. Daarna had ik het wel gezien in Hørsholm en stootte door naar de kust.
In Rungsted is een heuveltje met prachtig uitzicht over de Sont, waar middenin het Zweeds eiland Hvet duidelijk was te zien, evenals de Zweedse kust. De cache die op het heuveltje zou moeten liggen, vond ik niet. Dan maar een wandelingetje naar de haven waar heel wat juweeltjes van plezierjachten lagen te schitteren in de ochtendzon, en een doosje natuurlijk. Dat vond ik wel.
Vervolgens ben ik maar domweg noordwaarts langs de zogenaamde Strandvej gereden en kwam zo nu en dan een cache tegen. Langs de kust rijgen de dorpen zich behoorlijk aaneen. Het lijkt wel of alle Denen hier willen wonen. Het land telt slechts 5,5 miljoen inwoners en dik een miljoen daarvan wonen in Groot-Kopenhagen. Het land is qua landoppervlakte ongeveer een kwart groter dan Nederland. Tamelijk dun bevolkt dus als je niet aan de kust woont of in de hoofdstad.
Op een gegeven moment werd mijn aandacht getrokken op de kaart van de plaats Nivå. Zoals ik het bekeek, lagen er ongeveer 10 caches tamelijk dicht bijeen. Aan het stratenpatroon te zien de binnenstad. Leuk om de bolide te parkeren en wandelend de boel te verkennen. Tsjonge, wat kan een mens zich vergissen. Bij aankomst bleek niets van een binnenstad. Het was gewoon een ruim opgezette woonwijk en dienstengebouwen. Dus maar met de bolide er doorheen, links en rechts wat caches opscharrelend. Gelukkig lagen er ook twee caches in een buitengebied dat alleen wandelend kon worden bereikt. Kon ik toch even de benen strekken.
Om een uur of 4 in de middag had ik het wel gezien in Nivå en ben terug gereden naar het hotel en Menno die een groot deel van de dag bleek te hebben doorgebracht aan een groot meer vlakbij Birkerød, We hebben wat proviand ingeslagen bij de plaatselijke super en zijn weer naar het meer getogen om daar te gaan picknicken. Toen we net klaar waren, kwam de regen. Over timing gesproken.