Het voorbeeld van de pogrom in Irak is gewoon geschiedenis, en het is eerder verkeerd dat Palestijnen dit soort dingen niet leren, dan dat de Israeli’s het wel leren. Het derde voorbeeld is erg negatief en zelfs opruiend over Arabieren. Het spreekt ook van Arabieren in algemene zin, niet van bijvoorbeeld de PLO. Het stelt Arabieren als bloeddorstige wezens voor zonder menselijkheid. De voorbeelden daarna gaan over concrete episodes uit de geschiedenis, en zijn weliswaar eenzijdig maar niet onjuist. Bij Benny Morris lees je dat met hetzelfde taalgebruik, en ik neem aan dat dit accuraat is. De balans moet eruit bestaan dat er ook positieve voorbeelden van Arabieren worden gegeven en ook geweld van Israelische zijde beschreven, zoals aanslagen van de Irgun en aanvallen van de Haganah. Ook het laatste citaat is accuraat, deze aanslagen vonden plaats en Israel moest inderdaad een antwoord vinden op dit nieuwe terrorisme. Dat men dat een oorlog noemt vind ik niet echt overdreven gezien de impact op Israel van de vele aanslagen die werden gepleegd.