In deze tijd waarin er veel discussie is over psychotrope medicatie zou ik het als lid zeer op prijs stellen als u een erratum plaatst zodat er niet nog meer misverstanden ontstaan."
"Inderdaad doet de term “eenvoudige euthanasie” geen enkel recht aan de casus die ik beschrijf in mijn artikel. Deze woordkeus was niet handig en ik betreur het zeer dat hierdoor mijn doel: duidelijk maken dat angst voor de toetsingscommissie in dit soort casus onterecht is, ondersneeuwt.
Volgens mij wordt door de beschrijving van de drie patiënten duidelijk dat hun lijden ernstig en uitzichtloos is, en dat dat op grond is van medische aandoeningen en niet op grond van “voltooid leven problematiek”. De term “voltooid leven” of “klaar met leven” schept onnodige verwarring en onzekerheid.
Wij respecteren en begrijpen de bezwaren van de huisarts die verwijst naar de levenseindekliniek, willen niemand onder druk zetten, doen dat in de praktijk ook niet. Wij vinden niet dat, als een euthanasieverzoek voldoet aan de wettelijke criteria, u dat verzoek dan ook per definitie “zomaar moet honoreren”. Maar niemand vraagt ook “zomaar” om euthanasie. Aan het verzoek zijn soms jaren voorafgegaan van geleidelijke achteruitgang en steeds meer kwaliteit van leven inleveren. En de eigen huisarts heeft dat proces meestal meegemaakt, kent deze persoon als iemand die de regie over zijn leven had en die nu volledig kwijt is. Wij moeten deze persoon nog leren kennen en dat kost tijd. Tijdens het traject dat wij met de patiënt doormaken hebben wij doorgaans uitstekend contact met de eigen huisarts, en werken ook met hem samen. En soms komen wij samen met de patiënt tot de conclusie dat hij toch nog wel verder kan en geven wij de zorg terug.