De stad van God – “het Jeruzalem dat boven is” – betreft een zeer unieke en buitengewone “stad”. Zolang een representatief aantal van de gezalfde inwoners van de hemelse stad nog fysiek op aarde is, is het alsof de stad tegelijkertijd ook een aardse stad is – waarbij er een verbinding bestaat tussen hemel en aarde doordat het op twee plaatsen tegelijk bestaat. Wanneer deze inwoners van “Jeruzalem” echter zullen vertrekken naar hun hemelse erfdeel, zal de aardse manifestatie van de heilige stad vanaf dat moment niet langer meer bestaan. Het is daarom ook niet toevallig dat Openbaring een “nieuw Jeruzalem” beschrijft dat na Armageddon uit de hemel naar de aarde neerdaalt – om daarmee het oude Jeruzalem (de christelijke gemeente) te vervangen nadat het is verwoest.