Lyme Light: Marcel de Keyzer | Lyme Vereniging
Lyme Light: Marcel de Keyzer
Tekst redactie, 2 juli 2017 |
Een nieuwe rubriek: 'Lyme Light'. We stellen hierin graag vrijwilligers van de Lymevereniging aan je voor. In Lyme #1 werd Marian van der Woude uitgelicht. Deze keer wordt voorgesteld: Marcel de Keijzer, medewerker facebook en twitter.
'Je voelt je niet lekker? Waar ligt het aan? Je hebt al die jaren doorgewerkt. Ook sporten. Ik sportte vrij hoog nivo volleybal en tenniste en voetbalde. Ik deed eigenlijk alles. Ik had zoveel pijn steeds! Herstellen ging steeds moeizamer Maar ik heb een vrij hoge pijngrens. Ik klaag niet zo snel. Op den duur houd je dat ook niet meer vol'
De 44-jarige Marcel de Keyzer uit Utrecht is een van de drijvende krachten achter het facebook- en twitteraccount van de Lymevereniging. Marcel is getrouwd met Esmeralda de Keijzer. Samen hebben zij 2 kinderen, dochter Evy van 9 en zoon Sepp van 5 jaar.
Hoe ben je bij de Lymevereniging terechtgekomen?
'Omdat ik zelf de ziekte van Lyme heb, ging ik zoeken naar informatie over deze ziekte. Ik kwam de Lymevereniging tegen op het internet. Ik ben toen lid geworden. Op facebook van de Lymevereniging zag ik een oproep voorbijkomen dat ze iemand zochten, die kon ondersteunen bij de sociale media. Ik reageerde en toen kwam Gert van Dijk (voormalig voorzitter, redactie) snel langs en ben ik het gaan doen. Ik vind het leuk om te doen! Het is een krachtig medium. Je ziet dat gelijk mensen gaan reageren. Dat is het makkelijke van sociale media: je mening geven. Dat hoort er ook bij. De nieuwe voorzitter (Annemarie Bevers, redactie) had een goede column geschreven hierover, dat vind ik sterk. Dat doet je goed!'
Wanneer is de ziekte van Lyme vastgesteld bij jou?
'Ik was beroepsmilitair. We hebben alle bloedwaardes teruggekeken van die tijd. Het bleek in 1996, toen zijn de klachten begonnen. Rond 2010, 2011 hebben ze de ziekte bevestigd. Toen konden ze niks vinden. Ik heb in het militair hospitaal gelegen. Drie weken met opgezette knieën en vage klachten, die ze niet konden thuisbrengen. Na 2,5 jaar ben ik daar afgezwaaid. In 2001 / 2011 heb ik alle medische dossiers opgevraagd en toen zagen ze alle hoge waardes, die met Lyme te maken hebben. Daar hadden ze in 1996 helemaal geen weet van. Best lang, dertien jaar later? Darom heb ik zoveel schade aan mijn gewrichten. Ik ben gewoon door blijven gaan. Zonder behandeling.'
Ik ben nu drie jaar thuis. Via het werk hebben we een maatschappelijk werkster, daar hebben we wel een goede
klik mee. Ik kende haar al van het bedrijf zelf. Ik zat om half zeven, zeven uur op kantoor, zat de hele dag in de cijfers.
Na defensie, waar alles is gebeurd, ben ik naar BAM woningbouw gegaan. Daar zat ik op de afdeling financiën. Druk met cijfers. Op het laatst wist ik het niet meer. Dan zat ik er naar de cijfers te kijken en als je zicht slecht wordt, dan schiet het niet op…'
Hoe gaat het met je gezin en jouw ziekte?
'Mijn vrouw doet heel veel. Die schrijft ook columns voor haar eigen pagina, burnoutmama.nl. Zij heeft het ook over mijn ziekte van Lyme. Ik ben twee weken gevolgd door rubriek Hoi Utrecht. van het boekje Gezond in Leidsche Rijn. Ook met foto's. Dan zie je ook dat mijn vrouw het meeste doet. Ik ben nu drie jaar thuis. Ik ben een soort huisman. Ik probeer een was te doen, te koken. Dat is mijn dagtaak. En daarnaast probeer ik voor de vereniging een bijdrage te leveren.'
Wil je ook een handje helpen, meedenken en doen? Bekijk de mogelijkheden.
Dit is een samenvatting van een artikel uit ons magazine Lyme #2. Voor 25 euro per jaar, word je lid van de Lymevereniging. Je ontvangt viermaal per jaar het magazine en ondersteunt de Lymevereniging en de strijd tegen de ziekte van Lyme.