Céline (30) voelde zich als kind al anders dan anderen, maar doordat ze zichzelf aanleerde om anderen te imiteren viel het niet op dat ze autisme heeft. Pas drie jaar geleden kreeg ze na jarenlange therapie de juiste diagnose. Door het stereotype beeld dat heerst over autisme missen hulpverleners vaak de diagnose.
‘Ik was al meerdere keren in de hulpverlening beland naar aanleiding van angst en depressieve klachten. Ik wist dat er iets niet klopte, maar er was geen behandeling die aansloeg. Dit zorgde ervoor dat het alleen maar slechter met mij ging. Ik snapte de wereld niet, als persoon met autisme krijg je alle prikkels ongefilterd binnen. Ik word o.a. overprikkeld door geluiden, drukte en licht. Ik moest altijd veel moeite doen om erbij te horen en om mijn sociale contacten te onderhouden. Het ging niet op de natuurlijke manier bij mij, waardoor ik enorm onzeker werd. Ik begon mezelf af te sluiten van anderen. Op een gegeven moment kwam ik nauwelijks nog op sociale gelegenheden, omdat ik bang was om iets fout te doen tijdens het communiceren’.
‘In mijn familie komt de diagnose autisme voor. Mijn vriend zei op een dag tegen mij dat hij veel overeenkomsten zag bij mij. Ik was ervan overtuigd dat dat niet zo was, ik interesseerde mij namelijk wel voor anderen en ik kon me goed in de ander verplaatsen. Ook ik dacht op dat moment meteen aan het stereotype dat er van autistische mensen in deze maatschappij wordt geschetst. Ik zag op dat moment nog niet dat ik mij eigenlijk altijd had aangepast aan mijn omgeving, als klein meisje al. Mijn vriend spoorde me aan om naar de huisarts te gaan, mede omdat mijn klachten onverklaarbaar bleven en steeds erger werden. Toen ik voor de derde keer uitviel op mijn werk vanwege lichamelijke klachten, heb ik actie ondernomen. Ik kreeg diverse onderzoeken en ik bleek inderdaad autisme te hebben. Ik heb daarvoor veel hulpverlening gehad, maar in al die jaren hebben ze dit niet ontdekt. In huidige onderzoek naar autisme vragen ze ook aan ouders hoe je als kind was, mijn moeder kon heel weinig specifieke autisme kenmerken benoemen. Dat kwam onder andere omdat ik als jong meisje mezelf al aanpaste aan de verwachtingen van anderen. Op sociaal vlak viel het daarom helemaal niet op dat ik autisme had. Ik observeerde anderen zo goed, dat ik het na kon doen en mij er vandaag de dag zeer goed in ontwikkeld heb. Het is daarom wel te verklaren dat het jaren duurde voordat ik de diagnose autisme kreeg.