Mono shock voor progressieve vering
Mono shock en wegligging
De Japanse motorindustrie had het belang van een goede wegligging ontdekt. Het ging bij Japanse motorfietsen niet alleen meer om motorvermogen maar ook steeds meer om goede wegligging.
Nu de Japanse motorfiets industrie zich ook met het verbeteren van wegligging gingen bemoeien, ging het de goeie kant op. Een van de grotere verbeteringen wat zonder meer de monoshock vering.
De meeste motorfietsen uit de jaren 80 hadden nog duo shock vering. Met duo shock bedoel ik het gebruik van twee veerelementen die de achterbrug met het frame verbinden.
Het nadeel van stereovering is dat beide veerelementen, alhoewel ze zo zijn gemaakt dat ze het zelfde werken, toch kunnen verschillen.
Er zit altijd iets verschil tussen twee veer elementen en dat merk je altijd in de wegligging van een motorfiets.
Mono shock for motorcycles oftewel een veerelement
Beter weggedrag door mono shock
Veerelementen slijten altijd verschillend van elkaar waardoor het verschil tussen demping van de rechter en linker veer element op den duur groter wordt. Dit verschil zorgt weer voor verslechterde wegligging.
De uitvinding van de zogenaamde mono shock vering zorgde voor een aanzienlijk verbetering in de wegligging van motorfietsen.
In plaats van twee veerelementen te monteren die voor de nodig vering zorgde werd er een gebruikt.
De monoshock werd al langer bij off the road en cross motorfietsen toegepast omdat dit voor de nodige langere veerwegen zorgde.
Een systeem van tuimelaars waarmee het veerelement verbonden zat met de achterbrug en het frame maakte dat de vering progressief werd.
Stugger veren bij slechtere wegen
Een progressief veerelement gaat stugger veren naarmate het verder ingedrukt wordt.
Dit maakt dat de motorfiets comfortabeler weggedrag heeft bij rustig rijden over gladde wegen en stugger gingen veren bij sneller rijden of bij slechter wegdek.
De progressiviteit kan met 125% toenemen, iets wat met duo shock systemen nooit bereikt kon worden.
Duo shock veersystemen konden alleen in progressiviteit toenemen door de veer over een deel strakker te winden. Het effect hiervan op de wegligging was echter minimaal.
Een arm opgehangen achterwiel is pure innovatie
De eerste Mono Shock kwam uit 1902
Honda noemde zijn eerste monoshock systeem Pro Link. Honda ontwikkelde het systeem verder en in 1988 kwam Honda met het Delta Pro Link systeem.
De eerste mono shock werd echter al in 1902 toegepast door Roessler & Jauernig.
In 1948 was het Norbert Riedel die met het een motorfiets van het merk Imme het principe van de mono shock ook al toepaste.
In 1973 paste Yamaha op crossmotoren het zogenoemde mono cross systeem toe. Het mono shock systeem werd her ontdekt en in de loop der jaren op meer motorfiets toegepast.
Het belang van goede vering en stijvere frames was door de motorfietsen fabrikanten ontdekt.
Ook Europese motorfiets fabrikanten zagen de voordelen van monoshock systemen.
Monoshock systemen zorgde er samen met steeds betere en stijvere achter-bruggen voor dat de wegligging van de motorfiets verder vooruit ging.
De evolutie van het rijwielgedeelte van motorfietsen ging verder. De ontwikkeling van de verschillende soorten veringen en achter bruggen voor motorfietsen staat niet stil en de diversiteit wordt groter.
Een ander soort mono Shock op de Kawasaki Versys.
Meer innovatie bij motorfietsen
Motorfietsen worden niet meer volgens een vast concept gemaakt maar fabrikanten experimenteren naar hartenlust met verschillende technieken om de kwaliteit van motorfietsen te vergroten.
Een goed voorbeeld van evolutie in motorfietsen is bijvoorbeeld de achterbrug met eenzijdige ophanging.
Een ander voorbeeld zijn de verschillende hoeken waaronder veerelementen geplaatst zijn.
De evolutie van de motorfiets was en is in volle gang en al gauw stond er een nieuw ontwikkelen klaar om zijn intrede te doen, de up side down vork.
Auteur J.RadstakeGeplaatst op 9 maart 2016 22 mei 2018 Categorieën Motorfietsen en wegliggingTags Mono shock, wegligging