Wat ik de afgelopen 11 jaar gezien heb in mijn reizen, van volk to volk, van cultuur tot cultuur, is dat de fout van Mozes relatief vaak voorkomt in huiskerken. Zoals met de hypothetische situatie van een Jood die de openbaring heeft dat hij kreeft kan eten, maar wat niets zegt voor de Romein of Griek, die zijn hele leven gewoon kreeft gegeten heeft, zo ook nemen mensen in huiskerk vergelijkbare dingen aan.
In de vroege jaren van CWOWI hoorde ik dat mensen openbaring kregen over het vieren van het avondmaal en hoe dat gedaan moest worden. Gebaseerd op hun openbaring, wilden zij die openbaring op alle anderen leggen, waardoor het in de huiskerk een twistpunt werd.
Ik hoorde mensen zeggen dat je echte wijn moet gebruiken, anderen vonden dat het avondmaal onderdeel van een gewone maaltijd moest zijn. Weer anderen vonden dat het iedere week gevierd moest worden, en sommigen vonden dat je zelfgebakken ongezuurd brood moest eten.
En als ik mensen dan vroeg naar het hoe en waarom, zeiden ze vaak: ‘De Heer liet me dit zien…’ of ‘Ik heb het zelf vaak op die manier gedaan en dat zegende mij, dus als we het allemaal zo gaan doen, dan zal iedereen erdoor gezegend worden…’ of andere woorden die men gebruikte om aan te geven dat hun openbaring de juiste was. En het anders te doen, was verkeerd.