Europa - Portugal - Albufeira
Tekst en foto's: Arie van der Zalm
Reistijd: april 2011
Start Portugal Albufeira Coimbra Lissabon Porto
Albufeira is zowel een stad als een gemeente en badplaats, gelegen in het district Faro in de Algarve, de zuidelijkste provincie van Portugal. Albufeira is gelegen aan de Atlantische Oceaan en heeft 19.500 inwoners. Deze plaats beschikt over een moderne jachthaven alsmede een golfterrein.
Albufeira is van oorsprong een vissersplaats, doch is de laatste decennia uitgegroeid tot één van de belangrijkste en drukste toeristische badplaatsen van Portugal. Hier kun je heerlijk genieten van je zon- en strandvakantie.
De meeste toeristen komen via de luchthaven van Faro, een ritje met de auto van ongeveer 40 minuten.
Over de oorsprong van Albufeira is weinig bekend maar men neemt aan dat op de plaats waar nu de stad ligt, in prehistorische tijden zich al een nederzetting bevond met een zeehaven. De Romeinen installeerden zich in Albufeira op de "Cerro da Vila", een rotsformatie die, gelegen tussen de zee en de rivier Albufeira, een bijna onneembaar schiereiland vormde. Ze noemden de plaats Baltum, het was waarschijnlijk een kleine vissershaven.
De oude stad met zijn centrum is in het voor- en naseizoen echt gezellig, maar in het hoofdseizoen moet je hier niet zijn. In het nieuwe gedeelte is het erger. Wij zijn er met het treintje geweest: wat verschrikkelijk luid en gril van de reclameverlichting, veel Engelse pubs, restaurants en cafés en alles met volle luidsterkte, daarbij soms 3,4,5 grote tv's aan, voetbal zat. Wij zijn maar weer vlug teruggegaan met het stampende, snuivende en slingerende treintje, wat overigens een auto is.
's Avonds is het hier in Albufeira leuk, met straatartiesten aan het einde of begin, ligt er aan waar je begint, van een markt. Aan het eind van het strand vlakbij de pier, onder stijlhang is een houten barak. Hier kun je heerlijk en goed vis eten en bij een lekker Portje van de zonsondergang genieten.
Zondag zijn we naar Cabo de Sao Vincente gegaan, het zuidwestelijkste puntje van Europa (door de Romeinen "het einde van de wereld" genoemd), ongeveer twee uur rijden met de auto. Bij de kaap aangekomen was er eigenlijk niet meer te zien dan een vuurtoren en ongeveer 60 meter hoge klippen loodrecht boven de oceaan, waar een paar vissertjes op de rand zaten met hun hengel. Terug zijn wij via Vila do Bispo naar Praia do Castelejo gereden, waar enorme golven op de rotskust beuken. Van hier uit zijn wij naar de weekmarkt in Loule gegaan (vooral veel groenten, vis en kaas) en zijn daarna wat door de bergen gereden, ten noorden van Albufeira en Faro, een heuvelachtig landschap met heel erg veel kurkeiken en sinaasappelplantages.
In 1249 werd de stad belegerd en ingenomen door ridders van de Orde van Santiago en in 1251 gaf koning Alfons III van Portugal de stad aan de Orde van Aviz. De Romeinen hadden een georganiseerde administratie zodat agrarische en commerciële activiteiten zich beter konden ontwikkelen. Ze bouwden aquaducten, straten en bruggen. Gedurende de Romeinse tijd was de naam van de havenstad Baltum en later, vanaf de 8e eeuw, tijdens de overheersing van de moslims van Al-Andalus, Al-Buhera ("Kasteel van de Zee"). Het was een tijd van welvaart gebaseerd op landbouw en handel met Noord Afrika. Ze construeerden een degelijk verdedigingssysteem om de stad te beschermen tegen vijandige aanvallen door rondzwervende kruisvaarderbendes. De introductie van nieuwe technieken en producten stimuleerde de landbouw. De Arabieren kenden de ploeg en het gebruik van mest. Gebruikmakend van nieuwe bevloeiingssystemen veranderden ze ongebruikt land in groentevelden en boomgaarden.
Na een korte eerste christelijke bezetting, in 1189 en1190, wordt Albufeira na de verovering van de stad in 1249 opgenomen in het Portugese koninkrijk. De vermindering van de zeehandel met de Islamitische staten aan de Middellandse Zee en het daaropvolgende verval werd pas tweehonderd jaar later gevolgd door een periode van voorspoed in het tijdperk van de grote Portugese ontdekkingsreizen (15e en 16e eeuw). In de 18e eeuw deden zich verscheidene aardbevingen voor. De grootste was de grote aardbeving van Lissabon in 1755 en het verwoeste, verarmde Albufeira kon pas tegen het einde van de 19e eeuw zijn welvaart weer zien stijgen tengevolge van de groeiende visserij en visconserven industrie.
Het toerisme kwam in opkomst gedurende de jaren 60 en veranderde de stad in een belangrijke vakantieplaats. Albufeira kreeg stadsrechten in 1986.