Vanmorgen scheurde ik een blaadje van mijn dagkalender. Voor vandaag stond er, blijf niet staren naar de gehele trap. Zet gewoon de eerste stap. Dat hield mij de hele dag nogal bezig. In gedachten ging ik mijn levensweg langs. En kwam tot de conclusie, ik heb behoorlijk hoogtevrees. Ben nogal eens op die eerste stap blijven hangen.
Veel van jullie zullen dit herkennen. Ik was een onzeker meisje, was bang om nieuwe dingen te doen uitdagingen aan te gaan. Heb ook nog eens een heel slimme oudere zus, die mij regelmatig als voorbeeld gesteld werd. Zowel thuis als op school. Die ging geruisloos de weg waar ze voor koos. En nog steeds, als ze ergens aan begint, voor de volle honderd procent. Ik ben best ook wel jaloers op haar geweest. Zij was een lieftallig frèle meisje, daarentegen was ik een onzeker toch wel wat dik kind. Dat loopt als een rode draad door mijn leven.