Justus Dorotheus Willem Pape (Renswoude, 10 september 1812 – Den Haag, 16 januari 1878) was president van de Hoge Raad der Nederlanden.

Leven en werk 
Pape, lid van de patriciaatsfamilie Pape, was een zoon van de predikant en rector van het Heusdens gymnasium Ds. Carel Willem Pape (1788-1873) en Justina Jacoba de Bruijn (1790-1876). Hij trouwde in 1839 met Cornelia Maria Davina Cau (1814-1895); uit dit huwelijk werden acht kinderen geboren.

Pape studeerde rechten te Leiden tussen 1829 en 1835. Hij promoveerde op 7 december 1835 in de letteren en in de rechten. Na zijn studie werd hij in 1838 substituut-, vanaf 1845 officier van justitie te 's-Hertogenbosch. In 1852 werd hij lid van de staatscommissie tot herziening van de Politiewet. In 1850 was hij daarnaast lid van de Provinciale Staten van Noord-Brabant. In de periode 1876-1878 was hij curator van de Rijksuniversiteit Leiden. Voorts was hij medeoprichter van het Provinciaal Genootschap van Kunsten en Wetenschappen in Noord-Brabant

Op 17 maart 1854 werd hij benoemd tot raadsheer in de Hoge Raad. Op 1 december 1871 werd hij vicepresident van datzelfde college om tot slot op 9 november 1877 benoemd te worden tot president. Twee maanden na zijn laatste benoeming overleed hij.

Bibliografie 
Dissertatio historico-literaria de C. Terentio Varrone, quam, annuente summo numine,.... Lugduni Batavorum, 1835 (proefschrift letteren).
Dissertatio juridica inauguralis, de donationibus, quas conjuges sibi invicem secundem art. 1094 cod. civ. facere possunt. Lugduni Batavorum, 1835 (proefschrift rechten).
Aalburg. Eene kleine bijdrage tot de oudheidkennis van Noordbrabant. 's-Hertogenbosch, 1851.
Levensschets van Mr. Hendrik Cock. Leiden 1867.

President van de Hoge Raad der Nederlanden
Raadsheer in de Hoge Raad der Nederlanden
Vicepresident van de Hoge Raad der Nederlanden
Officier van justitie