Netchajev nam in 1868 – 1869 deel aan het studentenactivisme, waarbij samen met Petr Tkatchev een radicale minderheid leidde. Verder werkte Netchajev mee aan het opstellen van het “Programma voor revolutionaire activiteiten” van deze studentenbeweging, die later verklaarde dat haar einddoel een sociale revolutie was. Het programma opperde ook manieren om een clandestiene revolutionaire organisatie in het leven te roepen en subversieve acties uit te voeren. In het bijzonder leidde het programma tot het opstellen van de Revolutionaire Catechismus, waardoor Netchajev beroemd zou worden. In 1869 vertrok Netchajev uit Rusland en kwam met de in ballingschap levende Russische anarchist Michael Bakoenin in contact. Bakoenin zag in Netchajev de authentieke stem van de Russische jeugd, die hij als de “meest revolutionaire ter wereld” beschouwde. Hij zou dat geïdealiseerde beeld nog steeds blijven koesteren, lang nadat zijn contact met Netchajev rampzalig voor hem was geworden. Eind voorjaar 1869 schreef Netchajev de "Revolutionaire Catechismus", een programma voor de “meedogenloze vernietiging” van maatschappij en staat. Er is regelmatig beweerd dat hij die samen met Bakoenin had geschreven, maar in werkelijkheid nam Bakoenin daar in 1870 afstand va0