Het concept van "planning" bestaat uit de definitiedoelen, evenals alle manieren om deze te bereiken. In het buitenland vindt de planning van activiteiten van ondernemingen plaats op gebieden zoals financiën, verkoop, inkoop en productie. Het vindt plaats in vier fasen. De eerste is om gemeenschappelijke doelen te ontwikkelen. De tweede fase bestaat uit gedetailleerde, specifieke doelen voor een relatief korte, gespecificeerde periode, bijvoorbeeld 2 jaar of 5 jaar. De derde fase - bepaalt het pad en alle mogelijke manieren om deze doelen te bereiken. De vierde fase is het monitoren van het proces om alle gestelde doelen te bereiken, en dit wordt gedaan door de geplande en feitelijke indicatoren te vergelijken.
Strategische planning in management zal alleen effectief zijn als de principes worden gevolgd. Momenteel worden de volgende principes van managementplanning onderscheiden:
1. Het principe van eenheid. Een organisatie is een geïntegreerd systeem en al zijn componenten zouden zich in één richting moeten ontwikkelen. Als een link van de organisatie geplande activiteiten uitvoert, maar deze wordt altijd geassocieerd met de algemene geplande activiteiten van de organisatie als geheel. Alle plannen die bij haar horen, zijn een onderling verbonden systeem van documenten.
2. Het principe van participatie. Het is duidelijk dat het planningsproces verplicht is om mensen die ermee zijn beïnvloed aan te trekken. Managers zijn betrokken bij het opstellen van plannen en ze zijn niet langer iets externs.
3. Het principe van continuïteit. Dit betekent dat het planningsproces continu en continu moet zijn. Een dergelijke situatie werd mogelijk door objectieve omstandigheden (onzekerheid van de externe omgeving en de veranderingen daarin). Als gevolg hiervan past het bedrijf voortdurend zijn beoordeling van externe omstandigheden, evenals verfijningsplannen aan.
4. Het principe van flexibiliteit. Het gaat erom dat het de mogelijkheid biedt om plannen te maken om hun focus te veranderen vanwege het optreden van onvoorziene situaties en omstandigheden.
5. Het principe van nauwkeurigheid. De mate van nauwkeurigheid van een plan moet zo hoog mogelijk zijn.
Er zijn ook planningsmethoden in management,Maar ik zou willen stilstaan ​​bij het fenomeen van strategische planning in management. Dit zijn een reeks beslissingen en acties die door het management worden genomen en die alleen leiden tot de ontwikkeling van specifieke strategieën. Deze strategieën moeten organisaties helpen hun doelen te bereiken. Strategische planning in management is een hulpmiddel om de basis te leggen voor enterprise management. Het heeft de hoofdtaak: om veranderingen en innovaties in de organisatie van de onderneming voldoende te waarborgen.
Strategische planning in management omvat 4 soorten managementactiviteiten:
1. De verdeling van verschillende middelen (meestal beperkt): managementtalent, fondsen, technologische expertise;
2. Aanpassing aan de externe omgeving. We hebben het over al die acties die strategisch van aard zijn en de relatie van het bedrijf met het milieu verbeteren. In dit geval is er behoefte aan het identificeren van alle mogelijke opties en zorgen voor de meest effectieve aanpassing van de strategie als geheel aan de omliggende omstandigheden.
3. Interne coördinatie. We hebben het over de coördinatie van strategische activiteiten om alle aspecten van het bedrijf (zowel zwak als sterk) weer te geven om de meest effectieve integratie van alle activiteiten binnen de onderneming te bereiken.
4. Bewustwording van organisatiestrategieën. Dit betekent dat de systematische ontwikkeling van het denken van de managers uitsluitend moet worden uitgevoerd door een organisatie te vormen die in staat is te leren van de strategische fouten die al zijn gemaakt. Het gaat over het vermogen om te leren van ervaring.
Strategische planning in management is onder andere van groot belang voor het succesvol beheren van elke onderneming.