Afgelopen weekend, was voor heel veel wandelaars de laatste training voor dit internationale wandel-evenement.
De voorbereiding op dit wandelfestijn was dit jaar voor mij niet zoals ik het graag zou zien. Het kon ook niet anders, eind vorig jaar had ik al mijn sportieve activiteiten op de laatste plaats gezet.
Immers, na mijn operatie begin oktober 2010, had ik slechts 1 prioriteit: ‘herstellen’. Het herstel echter, ging buitengewoon goed. Ik had toen nooit kunnen geloven dat ik dit jaar ook van de partij zal zijn.
Eind januari 2011 had ik de badmintontraining-geven bij bc Schollevaar weer opgepakt. Een paar weken later ook de trainingen bij bc Voorburg.
Langzaamaan werkte ik zo aan mijn conditie. De wandeltraining kwam daardoor op de 2e plaats. Zo nu en dan kon ik meedoen aan een wandelmars of zelf enkele uren wandelen. Omdat het zo goed ging, werd ik in mei overmoedig en ging zelfs na twee badmintontrainingen, nog eens 20 km wandelen.
Overbelasting aan mijn rechter voet. Door rust, diclofenac, oefeningen en vakantie was de pijn snel verdwenen.
Daar hoeft u geen zorgen over te maken. Begin van het jaar plande Ineke voor bijna elke zaterdag een wandelmars van 25 of 30 km.
In onze vakantie in Egypte, hadden we tijdens de excursies ook veel gelopen en in de hitte, met de temperatuur tot boven de 40 graden Celcius.
Met een excursie vanuit Sharm el Sheikh hadden we de Djebel Musa of Mozesberg van 2285 meter hoog beklommen.
De komende (laatste) week voor de D-day, gaan we misschien nog een paar keren 2 uurtjes wandelen om de spieren ‘warm te houden’ verder…..goed eten, goed drinken en vooral genoeg slapen ……. tot ziens in Nijmegen…….