Saralien - Help! De thuiszorg komt helpen ~ Saralien
Help! De thuiszorg komt helpen
Alles deed ze altijd, voor iedereen. Zorgen voor het huishouden, de kinderen, de broers en zussen, de (schoon)ouders de buren en verdwaalde kinderen op straat. Toen haar echtgenoot minder mobiel werd nam ze hem ook veel uit handen en deed ze meer en meer wat hij zelf niet kon. Hij had natuurlijk steeds meer zorg nodig. Maar ook voor haar gingen de jaren tellen en op een bepaald moment werd het te zwaar (en te gevaarlijk) om hem te helpen met douchen.
Dus werd de thuiszorg daarvoor ingeschakeld. Onder protest, want hulp geven is oké, maar hulp accepteren? Bovendien: "Ze komen dan wel om te helpen douchen, maar ik moet nog steeds zelf naderhand de douche droog maken…" Het ging natuurlijk niet helemaal zoals ze dat zelf gewend waren. De ene hulp was in die zin prettiger dan de ander. Een vaste hulp, daar deed de thuiszorg niet aan. Maar wat vooral ook het probleem is: hulp is, hoe je het went of keert, een aanslag op de privacy en vrijheid. Dat klinkt voor sommige mensen misschien raar, maar ik herken het. Ik weet nog hoe blij ik was toen die lieve kraamhulp kwam op dag 1 en hoe ik nog veel blijer was toen ze na een paar dagen voor de laatste keer de deur achter zich dichttrok en ik het allemaal weer zelf kon.
Helaas herstel je doorgaans van ouderdom wat minder dan van een bevalling. Ze heeft zelf minder kracht, is steeds sneller uitgeput. En daar heeft ze enorm de pest over in: ze kan maar moeilijk accepteren dat ze niet alles meer kan zoals ze vroeger deed. Er komt nu ook hulp voor haar: een keer per week komt er iemand helpen in de huishouding. Het probleem daarbij is dat het vrij lastig is om een "vaste" hulp te krijgen. De meeste studenten nemen na een paar maanden weer ontslag en ook die vriendelijke Marokkaanse dame had al snel een "echt fijne" baan gevonden ("hoewel ik het bij u wel erg naar mijn zin heb gehad!"). En elke keer weer opnieuw aan iemand wennen, dat valt ook niet mee als je zo oud bent.
Ook een kwestie van accepteren trouwens: de meeste huishoudelijke hulpen doen het huis niet zoals ze het zelf deed, met de snelheid en grondigheid van de fulltime huisvrouw van de vorige eeuw (uh, nee, zo doe ik dat zelf zeker ook niet). Een geluk bij een ongeluk is dat haar ogen het ook wat laten afweten zodat het haar niet altijd opvalt…
Ze zal niet snel kritiek spuien tegen de hulp in kwestie, maar als niemand oplet zou ze zomaar naderhand toch nog kunnen proberen op een trapje te klimmen om zelf even…
Twee keer per dag zeven dagen per week
Tegenwoordig komen ze ook om de elastische kousen van haar man aan- en weer uit te trekken. De huisarts vond dat ze zelf niet meer zou moeten doen. Hoewel dat naar eigen zeggen eigenlijk een naar verhouding "makkelijke werkje" was, is de impact van het overnemen ervan groot. Twee keer per dag, zeven dagen per week komt er iemand langs. En niet op een vast tijdstip, zodat ze de hele dag op scherp staan. Wanneer plannen ze het avondeten zodat ze niet door een thuishulp gestoord worden? Hoe laat staan ze op? Is die hulp er nou nog niet? Ze willen naar bed!
De hulpen zelf kunnen er weinig aan doen. Ze worden ingeroosterd, en sjezen door de wijk van hot naar her terwijl ze ook nog veel suf papierwerk moeten doen tussen het echte zorgwerk door. Dus soms komen ze 's avonds tussen 18 en 21. Terwijl ze eigenlijk steeds vaker al om half negen aanstalten maken om naar bed te gaan. 's Ochtends komen ze soms pas om 10 uur, soms al om 8 uur. Ik ken zat mannen van mijn leeftijd die er geen probleem mee hebben gewoon lekker in hun vieze onderbroek op een niet opgemaakt bed op een niet gestofzuigde vloer te gaan zitten wachten tot ze wakker gebeld worden. Zo niet deze mensen en vele van hun generatie. Dus staat zij nog steeds elke dag om 7 uur op om zelf gedoucht en gegeten te hebben en een eerste opruimronde door het huis te hebben gemaakt vóór de hulp zou kúnnen komen. Soms treffen ze haar nog bezig of zitten beide oudjes op hete kolen omdat er om half elf nog niemand is verschenen en er elk moment bezoek kan komen.
"Ik ga het gewoon weer zelf doen", pruttelt ze dan, tegen hem, en hijgt er hard bij. Van ouderdom en problemen aan het hart, maar ook van de stress en frustraties die dat alles met zich meebrengt. Om het er dan toch maar weer bij te laten zitten. Ze wonen in ieder geval nog wel lekker op zichzelf, telt ze haar zegeningen. Die buurvrouw die even in het verzorgingstehuis zat en daar niet eens zelf mocht bepalen wanneer ze van haar stoel opstond! Een gruwel.
Ondanks alles is ze dankbaar voor de hulp die er gegeven wordt en klaagt eigenlijk nooit. Elke hulp wordt meer dan vriendelijke ontvangen, altijd staat de koffie klaar en wordt er een gezellig praatje aangeknoopt. Met Sinterklaas wordt er (want dat hoort, die mensen doen ook maar hun werk) een grote chocoladeletter gegeven aan elke hulp die langskomt. Wat ze er niet zo fijn aan vindt laat ze in vertrouwen, vaak tussen de regels door, aan mij weten. Omdat ik er verder zelf ook zo weinig aan lijk te kunnen veranderen lucht ik mijn hart dan maar graag weer even bij jullie.