Elke vrijdag komt de heer Vermeer op het kerkhof een graf onderhouden en de bloemen verversen. Recht tegenover hem, in de andere rij, doet een vrouw hetzelfde Ze geraakten destijds in gesprek; wisselden al eens wat schoonmaakmateriaal uit, begonnen te vertellen over hun respectieve partner en stilaan groeide er een relatie. Het publiek leeft mee met hun heden en hun verleden. Wat de toeschouwers echter niet weten, is dat ze een geheim delen, dat pas in de laatste zinnen tot uiting komt.
Het stuk speelt op een kerkhof. Twee grafstenen staan rug aan rug. De ene in de richting van het publiek.