DONNA LORENZO VILLORESI | GEURENGOEROE
Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op januari 26, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET D, NICHE, NIEUWE KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN.	Een reactie plaatsen
IN DE BEPOEDERDE SCHADUW VAN ZOETE ROZEN
Laatst aangepast: 26/01/11
Neus: Lorenzo Villoresi (foto onder)
De vrouw wordt door schrijvers, dichters en andere kunstenaars (en boeren, burgers en buitenlui in een verliefde bui) graag vergeleken met een roos. Beter gezegd: als het ideaalbeeld van de vrouw. Perfect, mooi, rijk, statig, sierlijk, zacht. Toch kleven aan haar onprettige kanten: afstandelijk, ongenaakbaar en gevaarlijk (inderdaad doornen). Deze verafgoding levert meesterwerken op, maar even vaak gedrochten waarvan je je afvraagt 'why?'. Modeontwerpers en neuzen zetten met een rozenparfum ook graag de vrouw op een voetstuk. In vervoering en sprakeloos van eigen kunnen, schudden ze het boek der clichés leeg. Maar toch: deze verafgoding heeft een aantal meesterwerken opgeleverd. Zoals Donna van Lorenzo Villoresi. Hij maakt er trouwens weinig woorden aan vuil. Hij laat – weer een cliché – de geur voor zichzelf spreken. Nou, ik luister dus graag naar deze Donna die thuishoort in Villoresi's Classic-lijn en voor mij – net zoals Teint de Neige – in de categorie Nieuwe Klassiekers die je geroken moet hebben.
Donna… een wonder van een reeks geurindrukken die elkaar snel opvolgen om in de basis harmonieus een te worden. Eerst een golf van lichte bloemige noten waaruit even de anjer omhoogschiet begeleid door kruidige noten: pittig koriander, zoet steranijs (ruik je goed) en warme kruidnagel. Heel even vliegt de narcis voorbij, als een pijl uit een boog.
En dan heel duidelijk treedt de roos naar voren. Opgeroepen met Bulgaarse roos en rose de mai (centifolia – foto). Ze bedwelmen en zijn tegelijkertijd ook heel lief, alsof de blaadjes zijn gestampt tot de fijnste potpourri die een soort frisheid hebben en behouden door – ik denk – zwarte bes en narcis, en tegelijkertijd een enorme zoete en poederige verfijning door viooltje en iris.
Om een roos mooi en elegant te laten bloeien, kun je niet zonder jasmijn en – voor de sensueel-bloemige toets – ylang-ylang: ze zitten in Donna. Heel mooi: de musk in de basis die de bloemen een licht erotische opwaardering geeft.