Iedereen ervaart deze Corona tijd anders, maar duidelijk is wel dat het iedereen wel op een bepaalde manier raakt. De discussie in de buitenwereld lijkt er steeds harder aan toe te gaan, er lijkt nog weinig verbinding te zijn en de wil om echt naar een ander te luisteren. We willen allemaal graag gezien worden, maar het begint met jezelf zien. Zie jij waar jij staat met al je behoeften, angsten en verlangens? In mijn beleving is alles wat van de buitenwereld aan jouw binnenwereld raakt, een spiegel. Wat mag jij nog in jezelf zien, voorbij het oordeel? En kan je op deze manier ook naar een ander luisteren en kijken?