(Eng. interlace). Verteltechniek waarbij verschillende verhaaldraden afwisselend gevolgd worden (in tegenstelling tot een lineaire verteltechniek). De structuur van een tekst waarin de techniek van het entrelacement wordt gebruikt (bv. de prozacyclus in de arthurepiek), is vergelijkbaar met een wandtapijt, waarin de verschillende draden afwisselend aan de oppervlakte komen, maar onder de oppervlakte wel doorlopen. Met deze techniek kan in een complexe en omvangrijke tekst de suggestie van gelijktijdigheid gewekt worden.