Voornemen van 2015 - Mijn verzoening met God - [Dag 212] - Mijn 'Journey to Life'
Home / god / succes / verzoening / Voornemen van 2015 - Mijn verzoening met God - [Dag 212]
Voornemen van 2015 - Mijn verzoening met God - [Dag 212]
Reginald Diepenhorst 12/31/2014 god, succes, verzoening
Tijdens het leren van het vak Klinische Psychologie kwam ik uit bij een stuk over de systeem-theorie.
Hierbij las ik: Een systeem is een eenheid.
Ik zag toen een beeld van de eenheid die we moeten vormen met het systeem, en dat als je geen eenheid vormt je eruit ligt. Dat is bijv. een reden dat ik weer studeer. Ik sta niet in eenheid en gelijkheid met het huidige systeem. Hierdoor ben ik niet een eenheid en gelijkheid met het systeem.
Ondanks we bezig zijn met het veranderen van onszelf, en dus ook het systeem waarin wij leven (het kapitalistische systeem is een manifestatie van onszelf) zal het nog een tijdje duren voordat 'het systeem' verandert is. In de tussentijd heb je geen keus om jezelf in eenheid en gelijkheid te laten functioneren met het systeem. En daarbij ook te werken aan de eenheid en gelijkheid die het beste is voor iedereen.
Dit is al een conflict ansich. Omdat het huidige systeem niet gebouwd is rondom het principe 'het beste voor alles/iedereen', maar 'het beste voor die speciale(n), die 1%'. Dus een manifestatie van het God principe. Dit op zich zelf geeft al aan waarom God nooit het antwoord kan zijn, want DIT is wat men creëert door het geloof in 1 opperwezen.
God is het systeem geworden. Het doel. En het systeem laat de barmhartigheid van God zien. Het systeem laat zien dat als de individuen niet allemaal gelijk gewaardeerd worden God hen in de steek laat. Terwijl God bestaat uit alle mensen die handelen in en als het verlengde daarvan. Werk je niet... Heb je een uitkering... Heb je geen opleiding... Dan ben je uit de gratie van God en zal God je links laten liggen.
Ik zie dan ook in het verlengde van die realisatie dat ik in oorlog ben gegaan met God. En de wraak van God voel ik dan in levende lijven. Om in de gratie te komen van God, zal je eerst in 'eenheid en gelijkheid' moeten staan met God, en vanuit daarin/uit God veranderen.
Mensen met welvaart en achtergrond zijn de discipelen van God. Zij delen de lakens uit. Zij maken wat God is. Het is nooit anders geweest, vroeger waren het de priesters, nu zijn het de mensen met de keiharde contanten die de invloed hebben. En zij die niet doen hoe 'God' het wilt zijn de heidenen, de duivels, zijn beter dood dan levend.
In het verlengde van mijn voorgaande realisatie, wil ik hier dan mezelf ook toeleggen op de correctie van het in stand houden van mijn eigen ervaringen die ik elke dag echt maak door deze in mijn mind te echoën en te leven. Mijn code is zo opgemaakt als heidense, als oorlogsmeester naar God. Maar dat heeft totaal geen zin, en is ook kortweg gezegd zinloos.
"Niemand ontkomt aan de wraak van God" - "Niemand ontkomt aan de wraak van het Systeem".
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om dagelijkse het gevoel van het moeten oorlog voeren en bekritiseren van God's wegen te zien als hoe ik mezelf vorm moet geven en mezelf te manifesteren als structurele weerstand.
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om niet in te zien dat de structurele weerstand welke ik elke dag wederom in mij echo (ego) de oorzaak is van mijn persoonlijk lijden en verandert kan worden door mezelf over te geven aan de eenheid en gelijkheid die ik moet worden.
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om niet in te zien dat ik vecht voor individuele vrijheid wat ten koste gaat van mijn eigen overleving en dat ik een uitputtingsstrijd ben begonnen die God altijd zal winnen.
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om bangheid te ervaren bij het idee mezelf over te leveren/geven aan datgene wat nodig is om succesvol te worden in deze wereld uit angst mezelf als individu te verliezen en mijn huidige levensvisies te verliezen of onderhevig te maken aan de verslechtering ervan.
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en toegelaten heb om te zien dat wat ik nu leef vraagt om een drastische verandering van het systeem, gemanifesteerd door anderen, zonder daar werkelijk zelf deel van uitgemaakt te hebben als de verandering vanuit binnenuit, alleen van buitenaf, en ik zie in dat ik mezelf vertroebel met het idee dat mijn huidige aanpak werkelijk zin heeft, zonder deel uit te maken van God.
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om niet een en gelijk te willen staan aan het systeem door het lijden en vrees dat het manifesteert in mensen en in zijn onderdanen en principieel erop tegen wil zijn, maar hierdoor juist een van het wordt die niet ondersteund wordt door God en hierdoor nog minder invloed te hebben op de talloze levens waar ik als individu invloed op kan hebben als onderdeel van God.
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en toegelaten heb om angst te creëren en in die angst te participeren voor wat de toekomst gaat brengen en mezelf hierdoor in weerstand breng met de verandering waarvan ik zie dat ik niet aan ontkom noch in zekere zin aan wil ontkomen.
Ik zie dat ik qua stress in mijn lichaam nu rustiger ben dan de zelfervaring hiervoor. Ik zie ook dat ik 'op zoek was' naar die onuitputtelijke kracht die mensen alleen hebben kunnen aanspreken in de service van iets groters dan henzelf. Al hoewel ik daar nog niet volledig ben zie ik dat ik de deuren open naar een beter leven voor mezelf en dat van anderen. Eenheid en gelijkheid met God als het systeem. Dat is onze sleutel tot het geluk van iedereen.
Wanneer en als ik mezelf zie vechten met het systeem, stop ik mezelf en adem ik, ik zie en realiseer dat ik moet kijken hoe ik met het systeem kan werken en mezelf daarmee/in kan vormgeven.
Wanneer en als ik mezelf in afgunst zie met het huidige systeem, stop ik mezelf en adem ik, ik zie en realiseer dat ik hierdoor oorlog voer met mezelf als datgene waar ik een en gelijk mee moet worden en dit mijn proces verder zal bemoeilijken.
Wanneer en als ik mezelf zie vechten met de weerstand welke ik leef naar mezelf als wat ik moet doen of het systeem, stop ik mezelf en adem ik, ik zie en realiseer dat ik niet moet vechten met weerstand, maar wat ik moet werken met de weerstand en dit pijlers kan maken om te zien waar ik als individu mezelf in kan verbeteren of vormgeven.
Voornemen van 2015 - Mijn verzoening met God - [Dag 212] Reviewed by Reginald Diepenhorst on 12/31/2014 Rating: 5