Ik voel dat ik welkom geheten word door iets dat het midden houdt tussen een tol, een vestingtoren, een vrolijk konijn, een windmolen.
Als ik de Vlindermolen van Herman Makkink zie, weet ik dat ik er weer ben, dat ik de wijk binnenrijdt. Als ik over de rotonde rijdt denk ik aan een tol die langzamer draait en alle kanten op begint te tuimelen.