Kinderen zijn goudeerlijk. Waar jonge kinderen onbewust heel eerlijk zijn, houden wij ons in ons werk juist heel béwust bezig met eerlijkheid. We ontwikkelen toetsen voor iedereen. Dus ook voor speciale leerlingen, zodat hun vaardigheid goed in beeld kan worden gebracht én kan worden gevolgd. Alle leerlingen verdienen een eerlijke kans om te laten zien wat ze in huis hebben.
Bij de basis van de derde generatie LVS-toetsen houden we direct rekening met de behoeftes van speciale leerlingen. Een voorbeeld: bij Spelling vermijden we bij dicteezinnen zo veel mogelijk de ik-vorm, de gebiedende wijs en vraagzinnen. Zo voorkomen we onder meer dat leerlingen met een stoornis in het autistische spectrum deze zinnen op zichzelf betrekken en afgeleid worden van het spellen van de woorden. Een leerling zal dus niet meer spontaan de klas uitlopen om zijn jas te pakken, want een zin als 'Ik trek mijn jas aan' staat niet meer in de toetsen Spelling. En waar voorheen soms 'Ja!' werd geroepen bij de zin 'Wie heeft er zin in ijs?' blijft het nu rustig bij de zin 'Anne en Feline krijgen na het eten ijs'.