Scott geeft één antwoord: radicaal openhartig werkt het best, te beginnen met luisteren en het vragen van feedback.
Maar dat is niet zonder meer gemakkelijk. Ik zat ooit in een intervisiegroep van ondernemers waarin één van de deelnemers, heel openhartig, zei dat iemand anders beter maar in loondienst kon gaan. Dan zou zij gelukkiger worden. De openhartigheid was oprecht, maar kwam niet goed binnen. De feedback was niet gereguleerd. Gevolg: volop tranen en geen vrolijk einde van de intervisiemeeting.
Feedback is o zo belangrijk om een relatie te versterken en duidelijk te maken wat ieders meerwaarde is. Laatst gaf ik enkele gastlessen aan een mbo-instelling. In de nazit zei de docent dat ze feedback had gevraagd aan haar klas. Ze was van de stijl: mobieltjes uit de klas, jas uit, je doet gewoon je huiswerk. Ze vond zichzelf nogal streng. Haar klas was het niet mee eens met hun docent: ze was duidelijk, maar niet streng. Die vorm van leidinggeven wordt gewaardeerd, zolang je niet wreed en gemeen wordt.
Voor Scott draait radicale openhartigheid dus om open communiceren. In haar boek geeft ze supereenvoudige feedbacktips die je altijd kunt toepassen. Feedback is overigens niet hetzelfde als kritiek leveren: de feedbacktips zijn net zoveel van waarde bij complimenten.
Iedereen antwoordt dat het goed gaat als je er als eindbaas naar vraagt. Dring toch vriendelijk aan om een echt antwoord te krijgen. Bijvoorbeeld door zes seconden niets te zeggen.
Herhaal wat je hoorde, en check of je het goed hebt begrepen. Dit is ook niet echt nieuw: het is de LSD-methode: Luisteren, Samenvatten en dan pas Doorvragen.