Zoals wij hebben gezien vereist de doop dat een persoon geroepen moet worden door God, oprechte bekering ondergaat en hun niveau van onderwerping zorgvuldig onderzoekt door “de kosten te berekenen”.
Wat stelt de doop zelf voor?
Zoals eerder opgemerkt is de doop een keerpunt in het leven van de nieuwe gelovige. Het markeert het begin van een nieuwe levenswijze en het einde van een oude levenswijze.
Uw nieuw leven in Christus
Feitelijk symboliseert het de dood – in een watergraf – van de “oude zondige mens”. Daarom is de doop door volledige onderdompeling in water – niet een sprenkeling.
Per definitie: dopen – van het Griekse baptizo – betekent “onderdompelen in”. Daarom doopte Johannes in de Jordaan waar “veel water was”. (Johannes 3:23)
Merkt U op dat bij de doop van Jezus, Hij “meteen uit het water” opstond. (Mattheüs 3:16)
[Jezus hoefde natuurlijk niet gedoopt te worden, omdat Hij geen “oude mens” van zonde had.
Hij werd gedoopt tot een voorbeeld voor ons om op te volgen.]
Deze onderdompeling in een “watergraf” symboliseert de dood – het absolute einde – van het vorige zondige leven van de bekeerde gelovige. Als de gelovige uit het water opkomt, staat hij of zij op tot een nieuw leven.
De dood van de “oude mens” – en “een nieuw leven”.
Paulus legt de geweldige waarheid van de doop uit in Romeinen 6:1-2:
“Wat zullen wij dan zeggen?
Zullen wij in de zonde blijven, opdat de genade toeneemt? VOLSTREKT NIET! Hoe zullen wij, die met betrekking tot de zonde [in de doop] gestorven zijn, nog daarin leven”?