De Renaissance » Hudson, William Henry » 1925 - Pag. 124 | Delpher
getrouwheid, zelfs na "den vrede der Kerk" weer te doen herleven.
De ontwikkeling van de theorie van het Heilige Roomsche Rijk, als tegenwicht van de Heilige Katholieke Kerk, had reeds een tegenstelling tegenover de aanspraken van den Paus in het leven geroepen j de heftige strijd tusschen de keizerlijke partij en die van den Paus was een duidelijke manifestatie van een neiging voor het wereldlijke.
Dat de partij van den Paus zich diep over de leerstellingen van het keizerschap beleedigd toonde, bewijst, hoe hardnekkig zij vasthielden aan de vermeende wereldlijke voorrechten.
Dante's argumenten in "De Monarchia", dat het gezag van den keizer geen volmacht van de Kerk noodig heeft, maar direct van God stamt, en dat het keizerschap daarom in de wereld het hoogste is, was voor hen, die de theorie van Hildebrand huldigden, zoo fataal, dat het boek in 1326, als zijnde kettersch, door den gezant van Paus Johan XXII verbrand en in de zestiende eeuw op den Index geplaatst werd. De strijd tusschen den Keizer en den Paus kwam dus in hooge mate op een krachtproef neer.
De leer van de wereldlijke suprematie werd eveneens verworpen. In zijn verhandeling over de Donatio van Constantijn, trachtte de groote humanist Lorenzo Valla, op verzoek van Alfonso van Napels, te bewijzen, dat de toegestane donatie een vervalschmg was wat dus een van de grondslagen, waarop de aanspraken van den Paus steunden, omverwierp. Als een der gevolgen van het Groote Schisma