Op weg naar het dorpskerkhof, trotseert een processie van vrouwen in het zwart de hitte van de zon, terwijl ze de foto’s van hun mannen, vaders of zonen dicht tegen zich aan houden. Sommigen zijn gesluierd, anderen dragen een kruis maar alle zijn ze in rouw, het gevolg van een nutteloze oorlog. Wanneer ze bij het kerkhof arriveren, splitst de stoet in twee: de ene Islamitisch, de andere Christelijk. De religiestrijd verscheurt het land, de vrouwen van het dorp verenigen zich en besluiten dat ze de mannen in hun dorp ver van deze strijd moeten houden. Radio en televisie worden gesaboteerd om de dorpelingen te isoleren van de werkelijkheid. De vrouwen zetten hun vindingrijkheid, humor, muziek en vriendschap in om de aandacht van de mannen af te leiden en hun woede en verschillen te vergeten.