MARC VAN DIJK 19 april 2017, 1:33
Maar maakt het uit? Het blijft wel luchtig en gemoedelijk. En de gespreksgenoten luisteren wel degelijk naar elkaar. Ze confronteren elkaar af en toe met rake vragen. Over rust gesproken. Even zijn er geen schermen, geen smartphones (behalve die ene keer dat er per ongeluk eentje afgaat). Het heeft er alle schijn van dat de deelnemers er plezier aan beleven. Naarmate de avond vordert wordt er steeds meer gelachen. Na de pauze worden de koffie en thee verruild voor wijn en bier, en komen er nootjes op tafel. Meerdere gespreksgenoten blijken met genoegen terug te denken aan een ervaring van gedwongen rust. Een ziekenhuisopname, een periode uitgeschakeld zijn. Michiel Elands vertelt dat hij eens knokkelkoorts had opgelopen in de tropen, waarna hij verplicht werd wekenlang rust te houden. In het begin was dit bijzonder zwaar, omdat hij alle sociale activiteiten misliep. Maar in de laatste twee weken ervoer hij werkelijk rust. "Er kwam iets over me heen. Die ervaring kan ik moeilijk onder woorden brengen."