Het derde nummer wat op het album te vinden is “The Nexus”. Deze had ik al eerder gehoord bij de videoclip die erbij hoort. Een mooi nummer wat duidelijk aangeeft hoe de rest van het album eruit zal komen te zien. Het nummer dampt van de toch toegankelijk klinkende metal sound met daarin een refrein alsof je dit nummer al jaren kent. Dit is het leuke van Amaranthe. Je kunt niet echt duidelijk zeggen onder welk genre het album valt. Noem het metal, rock, pop,…. Het heeft van alles wat!
“Theory of Everything” raast als een malle voorbij. Andy mag van wal afsteken in het nummer en wordt al snel bijgestaan door Elize en Jake. Ongeveer in het midden van het nummer is er duidelijk een agressiever stuk aanwezig waar alleen Andy de vocalen voor zich neemt en wat aangesterkt wordt door een gitaarsolo van Olof en diepe drums en baslijn!