Op het moment dat Zayne mij uit het niets vroeg of hij een broertje of zusje mocht schoten er steken in mijn hart omdat dit voor mij een zeer pijnlijk onderwerp is. Ik zou niets liever willen dan nog een 2e kindje. Ook weet ik dat dit op dit moment echt geen optie is. Ik ben gewoon te ziek. Lichamelijk was het met Zayne zijn zwangerschap al een groot risico omdat ik toen bijna overleden was. Daarbij moet ik ook zeggen dat ik toen veel en veel “gezonder” was dan dat ik nu ben. Maar toch wilt mijn hart afgelopen paar maanden niets liever. Op social media zie ik veel koppels voorbij komen met wie ik tegelijk zwanger was en die hebben nu al een of meerdere kinderen, en begrijp me niet verkeerd, het is namelijk echt positieve jaloezie. Ik gun hun absoluut meer kinderen. Maar je had ook graag je kind een broertje of zusje willen geven, en nog een kindje zoveel liefde geven als dat we Zayne geven.
Nadat Esli terug is van de pakketjes wegbrengen praten we over over wat Zayne allemaal bezig houdt maar vooral dat we echt met hem moeten praten over het onderwerp “meer kinderen krijgen”. We besluiten het te bespreken tijdens het avondeten de volgende dag. Zayne gaat momenteel tijdens de lockdown 3 dagen per week om de dag naar school. Tijdens de eerste lockdown hebben wij geprobeerd dat ik voor hem zou zorgen de hele dag maar na 10 dagen was ik dood en doodziek. Dus dat was geen optie. Het is een risico die wij momenteel lopen, dat klopt. Maar het was ook niet anders mogelijk en wij zijn super dankbaar dat hij naar school mag komen.