De geschiedenis herhaalt zich | Japanse Koi | Interkoi
Op deze koude koi winterdagen ben ik bezig mijn strategie uit te werken, en een overzicht te krijgen van de koi die nog moeten komen.
Zoals ieder jaar is het altijd een moeilijke overgangsperiode van de winter naar de zomer en ben je afhankelijk van de temperaturen in de buitenvijvers en ook de beschikbare vijvers.
Het wordt een redelijk ingewikkeld jaar, want na controle blijken er 70 koi hun opwachting te maken om naar Arendonk te komen, en dat is niet van de poes, vermits er veel grote exemplaren tussen zitten.
Het gaat puzzelen worden, want alles zal afhangen van de onvoorspelbare temperaturen. Een plan A is in de maak, en hopelijk kan dit tot uitvoer gebracht worden. Onder de 70 koi die nog moeten afkomen bevinden zich nog 28 koi die niet verkocht zijn. Misschien even het ogenblik om hier wat tijd aan te spenderen.
Waar ik een bijzonder zwak voor heb gekregen zijn de aangekochte showa van Taniguchi. Op de één of andere manier spreken ze me bijzonder aan, voornamelijk door de ouderdieren die door Taniguchi werden gebruikt, met name Takeda.
Takeda is een wat vergeten en minder bekende kweker in Europa, maar zeker niet in Japan. Bovendien ook een kweker van voor mijn tijd, want de brave man overleed toevallig wanneer ik voor de eerste keer naar Japan ging in 2007.
Hij werd in 1988 en 1999 winnaar van de Shinkokai, en ik heb er 2 foto's bijgedaan van die tijd. De kohaku werd winnaar in 1988 en de sanke in 1999.
De geschiedenis begint zich te herhalen, want in die tijd begon Momotaro ook met zijn Showa te experimenteren en bracht er ook het bloed in van een Takeda ouderdier, dat later zou leiden tot de aanwinst van de ongenaakbare Lion Queen.
Wat ik me vooral herinner van het bezoek aan de Takeda koifarm was het feit dat het ergens in het dorp gelegen was, en dat het een echte Japanse bedoening was. Als ik me niet vergis maakten we hier kennis met de onvergetelijke Clarissa, een koi die nog jaren in ons geheugen staat gegrift. En niet te vergeten de overheerlijke Cona koffie…
Ik kan me niet precies herinneren of we Clarissa aankochten toen we daar waren of achteraf, wat ik me wel kan herinneren is dat ze in een piepkleine vijver lag met een groot aantal reuzen van ouderdieren, zoals je op één van de foto's kan zien.
Clarissa werd door Rini Groothuis aangekocht en deze ging nadien naar de GC van 2016, Ans en Frans. Clarissa overleed in 2015, wat toch veel emotie veroorzaakte, vermits Clarissa in de koiwereld een enorme reputatie had opgebouwd. Ik dacht dat ze om en bij de 90 cm was.
Ik heb hier nog een filmpje gevonden van de heerlijke Clarissa. Het filmpje is van 2010.
Nu heeft Taniguchi zich laten verleiden om zijn eerst stappen te zetten in het kweken van Showa. Ik was toen al verbaasd dat ik deze tosai mocht selecteren, en ik heb mijn best gedaan om er de beste uit te halen.
Nu zijn nog 7 van deze showa beschikbaar, waaronder 2 ginrin showa en je moet je deze eens goed voorstellen als tosai. Ik heb zelden tosai van die leeftijd gezien met zoveel uitstraling, body, patroon en huidkwaliteit, ook niet bij de "meer bekende kwekers".
Ik verwacht hier bijzonder veel van, en misschien is dat wel fout. Als je veel verwacht kan het eigenlijk alleen maar tegenvallen, terwijl als je niet veel verwacht het allen maar kan meevallen.
Het is in ieder geval een unieke gelegenheid om een nieuw project van een opkomende kweker met zijn eerste kweek van showa op te volgen. Ik dacht ook niet dat er iemand anders in Europa was die ook de nieuwe showa reeks van Taniguchi kan aanbieden.
Of het een succes wordt zal afhangen van het vervolg, maar de verwachtingen zijn hoog gespannen. Ik heb nog een paar filmpjes gevonden van mijn selectie in november 2016.
Selectie Taniguchi_01
Selectie Taniguchi_02
Zijn nieuwe vijvers
Ik heb bijzonder veel vertrouwen in Taniguchi, en ik koop al bijna 10 jaar zijn koi. Ik ga me in de toekomst nog iets meer focussen op zijn koi want ik geloof in hem, net zoals ik al vanaf het begin heb gedaan.