Retina - Vasculaire occlusies | Oogkliniek Antwerpen
Retina en suikerziekte (diabetes mellitus)
Leeftijdsgebonden maculaire degeneratie (LMD)
Vasculaire occlusies van het netvlies
De retina of netvlies bevat tal van slagadertjes die bloed met zuurstof en voedsel in het oog brengen, en aders die het bloed weer wegvoeren van het netvlies richting hart. Indien er een verstopping ontstaat in een van deze bloedvaten spreken we van een vasculaire occlusie. Het is te vergelijken met een hersenbloeding, maar dan in de ogen.
Wat is een arteriële occlusie in het netvlies?
Blokkering van de aanvoer van bloed naar het netvlies kan gebeuren in de centrale grote arterie naar het oog toe, of in een zijtakje ervan. In het eerste geval doet het hele netvlies een infarct. Bij afsluiten van een zijtakje is slechts een stukje van het netvlies beschadigd.
Meestal recupereert het netvlies nauwelijks van zo'n infarct, het komt er vooral op aan de oorzaak van het probleem te zoeken. Meestal zijn kleine embolen de schuldige. Deze kunnen afkomstig zijn van verharde plaques in de grote halsslagaders of van het hart. Dit moet dan ook nagekeken worden.
Wat is een veneuze occlusie in het netvlies?
Wanneer één van de adertjes van het oog afgesloten geraken, kan het bloed niet meer weg.
De druk in de bloedvaten stijgt en er vormen zich bloedingen en vochtlekken op het netvlies.
Wanneer dit in de grote afvoerende ader gebeurd, heeft men bloedingen in het hele netvlies. Dit is een centraal veneuze occlusie of trombose.
Indien slechts een zijtakje is verstopt, spreekt men van een takocclusie.
Afhankelijk van de plaats en de grootte van het afgesloten vat, heeft een groter deel van het netvlies en van het zicht er last van.
Klachten bij arteriele occlusie:
Meestal merkt men een zeer plotse uitval van het zicht op.
Klachten bij veneuze occlusie:
Meestal valt het op dat het zicht plots vermindert of dat er een grote vlek in het zicht komt die niet meer van plaats verandert.
De oogarts stelt de aandoening vast door onderzoek van het netvlies, na het openzetten van de pupillen. Dit dilateren met druppels maakt uw zicht enkele uren wazig. Zelf met de auto naar huis rijden is niet aan te raden na dit onderzoek.
Een OCT-scan kan nagaan of er vochtophoping is in het centrale deel van het netvlies, de gele vlek of macula genaamd.
Een fluoangiografie wordt uitgevoerd om de grootte van de infarctzone in te schatten. Het inspuiten van contrastmiddel en het nemen van foto's van het netvlies kan zones aantonen waar zuurstoftekort heerst. Indien U vroeger allergisch reageerde op contrastmiddelen, meld dit dan zeker aan de verpleegkundige. De zones met zuurstoftekort geven aanleiding tot de vorming van nieuwe bloedvaten, die van slechtere kwaliteit zijn en behandeling vergen.
Behandeling bij arteriële occlusie:
Voorkomen dat het nog eens gebeurt, is de voornaamste opdracht. Dit doet men door hart en halsvaten, bloed- en oogdruk te controleren.
Verder houdt men de eerste weken vooral in het oog dat er zich geen nieuwvorming van vaten voordoet, waardoor bijkomende problemen zoals drukstijging kunnen optreden.
Behandeling bij veneuze occlusie:
Het meeste bloed in het netvlies zal spontaan terug wegtrekken. Hierdoor kan het zicht gedeeltelijk recupereren. Vooral bij takocclusies is de afloop meestal gunstig.
Ook hier komt het er vooral op aan een tweede keer te vermijden. Daarom onderzoekt men waar de trombose door veroorzaakt werd controles van bloedwaarden, cholesterol, suiker, bloeddruk, hart en halsslagaders worden uitgevoerd via de huisarts of internist.
Bij nieuwvorming van slechtere bloedvaatjes in het netvlies, zal lasertherapie toegepast worden. Met behulp van groen licht (Argon laser) worden de zones behandeld waar te weinig zuurstof komt. De gezonde weefsels krijgen dan meer zuurstof en nieuwe, zwakkere bloedvaatjes worden niet meer gevormd of trekken zich terug. Hierdoor kan de schade aan het oog beperkt worden en kunnen verwikkelingen, zoals bijkomende bloedingen of oogdrukstijging, voorkomen worden.
Bij centrale vochtophoping in het netvlies (maculair oedeem) gebruiken we inspuitingen in het oog om de lekkage te verminderen. Verschillende producten zijn beschikbaar, zoals remmers van groeifactoren van nieuwe bloedvaatjes (Lucentis, Avastin, Eylea) of steroid-afgeleide producten.
Meerdere injecties zijn veelal nodig en het is onbekend hoe lang de behandeling nodig is. De injecties hebben als doel: verbetering van het zicht, verkleinen van de wazige vlek (scotoom) en verminderen van vocht in het netvlies.