Hij woonde en werkte in Breda, Rotterdam, Nes op Ameland, Spaarndam, Amsterdam en vanaf 1907 in Haarlem. Henri schilderde en aquarelleerde portretten, stillevens, interieurs en landschappen. Zijn werk, dat ook tekeningen, litho’s en houtsneden omvat, is opgenomen in verschillende collecties, onder andere in die van het Frans Hals Museum in Haarlem, het Gemeentemuseum Den Haag, het Singer Museum in Laren en de Rijkscollectie. Hij was de nestor van de Haarlemse school, lid van kunstenaarsvereniging de brug.
Hij was Leerling van B.J.C. Weingartner te Breda. Henri gaf later onder meer les aan Anton Heijboer en was de leermeester van Kees Verwey, die laatste ontmoette hij in 1918 en hij gaf hem onderricht in de traditie van Vermeer en Breitner. Verwey zei over zijn leermeester: “De tijd die ik als leerling bij hem in het atelier doorbracht was enerzijds de verschrikkelijkste periode in mijn leven, anderzijds de meest grootse. Ik leerde er de armoede, de vernedering, de stokslagen verdragen waar elk leven om vraagt dat zich klaarmaakt voor ene grote strijd”.
Boots afkeer van hygiëne was legendarisch. Hij waste zich nooit en toen een model eens met een teil water aan kwam om zich te verfrissen, verbood hij dat. Toen een deel van de correspondentie van Boot werd ontdekt, moest zijn biograaf er met speciale handschoenen doorheen omdat de brieven te vies waren om aan te pakken.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij lid van de kultuurraad. Boot is een omstreden schilder. Toen er in de jaren negentig van de vorige eeuw een beeldje van hem in de Verweyhal geplaatst zou worden, kwam er van alle kanten protest. Vooral van de kant van het verzet. De kunstschilder had al voor de oorlog een grote bewondering voor Hitler en trad als een van de eersten toe tot de Kultuurraad, een bestuursorgaan dat het Hollandse kunstleven tijdens de bezetting moest bestieren. Op een vergadering van een kunstenaarsvereniging, waarin de zogenaamde Ariërverklaring aan de orde werd gesteld, zei Boot over zijn joodse kunstbroeders: “Als ze een sta-in-de-weg zijn, dan moeten ze er maar uit”.
Boot overleed te Haarlem op 3 maart 1963. Bij zijn overlijden in 1963 werd Boot opgebaard in de Renaissancezaal van het Frans Hals Museum, een eer die geen kunstenaar in Nederland ooit ten deel was gevallen. Ondanks zijn oorlogsverleden vereerde men Boot in Haarlem, en miste men, zoals Bomans dat schreef, “zijn gekromde gestalte die door de binnenstad slofte”.
Zijn werken zijn opgenomen in verschillende verzamelingen waaronder die van het Haags Gemeentemuseum, Frans Halsmuseum Haarlem, Singer muzeum Laren en de Rijkscollectie.
Stilleven met clivia, 100 x 80 cm
Stilleven met witte zuil – Frans Hals Museum
Bronnen:
– Kunstenaarsvereniging KZOD
– Wikipedia
– Gallerie Nieuw Schouten
– De Kunstbus
– Frans Hals museum
Verstuur ons gegevens
Zonder uw hulp kunnen wij ons genealogische database niet verder uitbreiden met nieuwe gegevens. Dus heeft u gegevens die binnen de familienaam 'Boot' vallen stuur het ons aub door.
gegevens doorsturen
Ondersteun ons werk
Wij als genealogisch team familienaam 'Boot' hopen van harte dat u ons werk waardeert. Indien u ons wilt ondersteunen klik dan op onderstaande knop.