Toen ik eenmaal het commitment met mezelf aanging om te helen, ging ik automatisch beter naar mezelf luisteren. Wat zegt mijn onderbuikgevoel? Wat vind er zelf ergens van? Klopt het wel voor mij? Ik ging mijn overtuigingen uitdagen en mezelf als het ware herprogrammeren. Wacht eens even? Ik ben van mezelf en mag mijn eigen keuzes maken. Eigenlijk kan niemand voor mij bepalen wat goed voor me is! Beetje bij beetje realiseerde ik me hoe soeverein ik eigenlijk ben en nam ik mijn power terug. Dat maakt dat ik mezelf nu durf uit te spreken over wie ik ben en waar voor sta.
En daar was mijn blog dan, Wij godinnen. Door over mijn proces te schrijven, kwam ik helemaal tot mezelf. Ik heb een ware ‘Vvolutie’ doorgemaakt! Ik doorbreek, nee sloop, graag taboes en sta daarom ook best wel eens voor hete vuren. Maar het kan me niet langer meer schelen wat anderen daarvan vinden en hoe ze over mij denken. Braaf pootjes te geven? Not me. Not anymore.