Ze laat me haar ‘kattenbijbel’ zien een boekje vol met namen van de katten en de mensen die een katje geadopteerd hebben. Dat is een ding, vertelt ze, thuis heb ik een uitgebreidere lijst waar het medische verleden van iedere kat opstaat. En er hangt een kalender in de keuken welke kat welk medicijn nodig heeft.
Ze vertelt vol trots dat ze nu dagelijks werkt met homeopathie voor katten. Het werkt goed voor katten met tandproblemen en de katten-niesziekte. Ik doe overigens alles in overleg met de dierenarts die volledig achter mij staat.
Wat mij ook erg helpt zijn alle voercontainers op het eiland. Iedereen mag en kan daar droogvoer indoen. Ook de toeristen, graag zelfs, zegt ze met een grote grijns. Er staan trouwens zeven voercontainers bij privé-vakantiehuizen, die vul ik bij. Als de eigenaar terugkomt heeft hij een warm welkom van een levende en gezonde kat.
De samenwerking met de dierenarts verloopt vlekkeloos. Het sterilisatieprogramma gaat ook gewoon door. Irene vangt de katten en brengt ze naar de dierenkliniek in Livadi. Na de sterilisatie brengt ze de katten weer terug. Niet iedere kat woont bij iemand thuis of is een geadopteerde kat. Het meest ideale is als ze in een groep leven en er iemand is die voor ze zorgt, maar dan ook goed voor ze zorgt. Het ultieme voorbeeld van zo’n groep is zijzelf. Er zijn nu zo’n 16 groepen verdeeld over het hele eiland. Daar hoeft ze nauwelijks langs en ze bellen als er iets is. Een voorbeeld van een groep met een fijne ‘oppas’ is in Karavas bij Kiria Dami. Die heeft zelf ook een klein kattenbijbeltje met de namen en een omschrijving van de kat.