Het boek beschrijft alle misvattingen in de historie van Nederland en plaatst ze op de juiste manier daar waar ze thuishoren.
in het eerste hoofdstuk de residentie Noviomagus en de daaraan verbonden misinterpretatie van Nijmegen. In het tweede hoofdstuk wordt de Betuwe, “het eiland der Bataven” op de juiste plaats gezet. In het derde hoofdstuk wordt de Peutinger kaart, Ptolemeus en de de geograaf van Ravenna opnieuw gelezen en op de juiste wijze geïnterpreteerd.
Hoofdstuk vijf handelt geheel over het oude Dorestadum. Het oude Dorestadum is niet Wijk bij Duurstede maar Audruicq, westelijk van St. Omaars.
Hoofdstuk zes bewijst dat er ook een grote misvatting is over Willibrord en Trajectum. Het is min of meer bekend dat er twee lijken zijn van de heilige maar Trajectum is dus niet Utrecht en ligt gewoon in Noord Frankrijk. Het zevende hoofdstuk volgt uit de voorgaande. De Noormannen zijn nooit in Nederland geweest en de geschreven bronnen tonen dat ook duidelijk aan.
In het achtste hoofdstuk wordt aangetoond dat Nederland tussen de 3e en 9e eeuw prooi geweest van transgressies. Periodieke en langdurige overstromingen. Het verschijnsel wordt wel Duinkerkse transgressies genoemd omdat het verschijnsel daar uitgebreid bestudeert is. Het betekent dat Dokkum, Utrecht, Wijk bij Duurstede diep onder water lagen.