In recente tentoonstellingen weet Stefaan Vermuyten de toeschouwer met een zekere mate van ongemak op te zadelen. Te verwachten en rustbrengende schoonheid valt hier niet meteen te zoeken; de taal van zijn beelden schikt zich in de draaikolk van het ongewisse waarbij de toeschouwer vanuit het werk geen of weinig eenduidige interpretaties van het werk wordt gegund. De schilderkunst van Stefaan Vermuyten staat buiten de actuele tijd, zijn werk verhoudt zich niet met de (politieke) realiteit of zelfs niet met de gerepresenteerde wereld via de omweg van beelden uit de massamedia.