Vanmorgen had de douche een klein straaltje heet water, dus maar weer overgestapt naar de "Indian way" van douchen en de maatbeker erbij genomen en zo weer een stortbad genomen.
Jaisalmer kan zonder overdrijven beschreven worden als een stad uit een sprookje. In het ommuurde Jaisalmer kunnen cultuurliefhebbers hun hart ophalen aan de fortificaties en prachtig bewerkte haveli's (koopmanshuizen), de tempels en het middeleeuwse straatleven.
Gelegen tegen de grens met Pakistan in een westelijke uithoek van Rajasthan, ligt Jaisalmer absoluut ver van alles.
Ook was er een piepklein dorpje waar het schoolklasje buiten in het zonnetje les had. Ook daar weer mochten we rustig de les onderbreken om enkele foto's te maken. Ze waren er zelfs trots op. Onderweg lekker gegeten in een soort van wegrestaurant.
Iets verderop nog gestopt omdat er een hele groep kamelen langs de weg in de woestijn lagen. We zitten nu ongeveer 70 km van Pakistan.
Ons Hotel Thar Palace ziet er goed uit en vanaf het balkon waar we ontbijten hebben we een mooi uitzicht op een tempel hebben die elk uur
veranderd van kleur. Het is inmiddels ook zo'n lekker weer dat je s`ochtends buiten kunt ontbijten zonder jas aan.
We nemen voor 30 rupi een tuk-tuk naar de stad en laten ons voor de poort afzetten. Een groot gedeelte speelt zich af binnen de poorten van het fort maar ook daarbuiten is het heel authentiek en gezellig.
Wanneer je de stad binnenkomt word je meteen geconfronteerd met vrouwen en kinderen die je een sierraad willen verkopen en met mensen die bedelen. Mensen met leprahanden die hun aalmoes met 2 stompjes aannemen. Een naar eten vragende oude man of een met vertederende ogen kleine meid of jochie. Soms geef je ,
Waarom 8 JULI vraag ik de eigenaar? Omdat dat mijn verjaardag is zegt hij. Hij woont zelf deels in Australië en deels in India dus niks Italiaans te bespeuren behalve dat hij met zijn neus net boven de tafel uitkwam.
We hebben hier nog enkele tempeltjes bekeken en een voetafdruk geplaatst zoals op de Walk of Fame in the Hollywood maar dan in een koeienflat.
Er zijn een paar leuke plekken waar je een gigantisch uitzicht hebt over de wijde omtrek maar wanneer je dan naar je voeten kijkt sta je in de afval, zonde voor zulke leuke plekken. Naar beneden gelopen en buiten de stadsmuren speelde zich eigenlijk meer het echte leven af. We hebben daar nog even onze foto's op CD laten zetten en onze weblog bijgewerkt.
Leuke gast met veel praatjes en wij hoorden meteen Anoek en Blöff door het zaakje. Hij was gek op Nederlandstalige muziek en had zijn hele PC vol staan met Nederlandse artiesten.
Verder lekker geslenterd en weer onze ogen uitgekeken en geluisterd naar al het vreemds , moois , vies, kleurrijk, getoeter en het leven op straat.
Bij het postkantoor werd stevig aan de weg gewerkt en daar zagen we dan ook weer kinderen en pubers (voor zover pubertijd bestaat in India) met stenen sjouwen. Je bekijkt dan eigenlijk met een trieste gedachtegang dit tafereeltje maar dan zie je de kinderen glimlachen en ze willen vol trots weer op de chip van je camera.
Even langs de kleding strijken het haar goed, smile klik en weer doorwerken in de hitte. En dan te bedenken dat die leeftijdsgroep bij ons nog met de duim in de mond naar Sesamstraat zit te kijken in plaats van met een 25 kilo zware schaal op hun hoofd stenen te verplaatsen in een zinderende temperatuur.