ECLI:NL:CRVB:2005:AT5439, voorheen LJN AT5439, Centrale Raad van Beroep, 04/5857 ZW
ECLI:NL:CRVB:2005:AT5439
04/5857 ZW
Weigering ziekengeld. Overschrijding wettelijke termijn indienen bezwaarschrift.
Gedaagde heeft appellante door toezending van afschriften van de in rubriek I genoemde besluiten van 12 februari 2002 en 25 februari 2003 op de hoogte gesteld van de ten aanzien van haar werknemer [ naam werknemer] genomen besluiten ingevolge de ZW.
- de loonadministrateur van appellante heeft kort na ontvangst van de
besluiten van 12 februari 2002 en 25 februari 2003 telefonisch contact
gezocht met het Uwv en is bij die gelegenheid door een medewerker van
het Uwv niet gewezen op de mogelijkheid van bezwaar;
- de brieven van 12 februari 2002 en 25 februari 2003 waren niet kenbaar als
Aangezien ten aanzien van de reïntegratie en het pakket op maat voor [werknemer] toch nog verdere afspraken moesten worden gemaakt met UWV Gak besteedde [appellant] aan deze brief niet teveel aandacht. Dat zou een verder punt van bespreking met de arbeidsdeskundige kunnen gaan vormen. Dit gold temeer nu [werknemer] weer vrij spoedig hersteld was en de werkzaamheden hervatte, alsmede vanwege het gegeven dat [appellant] ervan uitging dat zij, net zoals dat in het verleden het geval was, nog wel een formeel besluit zou krijgen, waarin de mogelijkheid van bezwaar en beroep zouden worden aangegeven. Wel liet [appellant] zijn loonadministrateur kort na ontvangst van de brief van 13 februari 2003 even met het UWV bellen, met het verzoek om de vergissing te herstellen. Daarbij wordt deze kenbaar gemaakt dat naar mening van het UWV haar stellingname de juiste is. Geen gewag wordt gemaakt van het gegeven dat [appellant] maar bezwaar moet aantekenen als zij het niet eens is met de stellingname van het UWV. Gelet op het beperkte belang van de zaak, sneeuwt deze als het ware onder en er wordt geen aandacht meer aan besteed. Op 18 februari 2003 wordt [werknemer] evenwel opnieuw ziek en dat wordt gemeld bij het UWV. Bij brief van 25 februari 2003 laat het UWV aan [werknemer] weten dat hij zich moet melden bij zijn werkgever, een en ander met toezending van een afschrift van deze brief aan [appellant]. Ook in deze stukken wordt geen melding gemaakt van het gegeven dat maar bezwaar aangetekend moet worden, indien heroverweging op prijs wordt gesteld. [appellant] laat aanvang maart 2003 haar loonadministrateur weer bellen met het UWV, die te horen krijgt dat het standpunt van het UWV juist zou zijn , doch zonder dat daar een verdere toelichting bij wordt gegeven. Andermaal wordt evenmin kenbaar gemaakt dat voor een heroverweging het instellen van bezwaar de enige aangewezen weg is. [appellant], in de persoon van de heer Slenter, besluit de kwestie in een later stadium eens aan de orde te gaan stellen bij het UWV, aangezien dat in strijd is met de eerder gedane toezeggingen en gewekte verwachtingen. Dat lukt echter niet direct, een en ander wegens drukke werkzaamheden. [appellant] verwacht overigens ook nu weer, dat er nog wel eens een formeel besluit zal komen, aangezien hij vanuit het verleden gewend is dat de aan hem gerichte correspondentie zeer expliciet aangaf indien bezwaar of beroep mogelijk was. Eind juni 2003 komt hij toe aan het ophelderen van de zaak. Hij neemt telefonisch contact op met het UWV en heeft enkele telefoongesprekken met mevrouw Quax, die hem laat weten, dat het UWV terecht geen ziekengeld heeft betaald, aangezien dat alleen geldt voor werknemers die arbeidsgehandicapt zijn en onder de Wet REA vallen die korter dan 5 jaar in dienst zijn. Voor de gedane toezeggingen voorafgaande aan de reïntegratie wordt geen gehoor gevonden bij het UWV en voor het overige wordt kort gezegd dat de kwestie voor wat betreft het UWV was afgedaan. [appellant] had maar bezwaar moeten aantekenen. [appellant] heeft vervolgens alsnog bezwaar aangetekend, door haar 'protest' genoemd, een en ander bij brief van 10 juli 2003." De Raad komt derhalve tot de slotsom dat de termijnoverschrijding in de bezwaarfase nietverschoonbaar is te achten.