De eerste jaren van mijn leven bracht ik in Indonesië door. Daar leerde ik islamitisch bidden. Toen ik op mijn nieuwe Nederlandse katholieke basisschool in het gebed moest voorgaan zorgde dat voor nogal wat hilariteit. Daar ergens moet de kiem liggen voor de blik waarmee ik naar de wereld kijk.
Jaren later, tijdens de Balkanoorlogen van de jaren negentig, was ik daar actief als vredesvrijwilliger. Om wat meer van onze rare wereld te begrijpen besloot ik geschiedenis te gaan studeren. Dat deed ik uiteindelijk in Utrecht, Bonn en Bordeaux. Het hielp wel wat, maar wat ik echt leerde is dat je als je mensen wilt raken, je de juiste vragen moet stellen en juiste verhalen moet vertellen. Mij gaat het erom de verhalen van mensen te helpen doen klinken.
Dat doe ik in mijn free lance activiteiten. Maar ook als ‘project coordinator communications’ bij de ECF doe ik niet anders.
Bestuurlijk
Schrijven
De Dakhaas
Verhalen vertellen doet het Utrechtse blad ‘De Dakhaas’ als geen ander. Achter de Dakhaas staat Stichting de Uitdragerij. Daar ben ik één van de bestuurders. www.dedakhaas.nl
Stichting Dialoog
Eenzelfde algemeen bestuurslidmaatschap vervul ik bij Stichting Dialoog. Dat is een klein particulier subsidiefonds dat bijdraagt aan een rechtvaardige, inclusieve en duurzame samenleving. www.stichtingdialoog.org
Schrijven
Soms schrijf ik boekrecensies voor Ravage webzine over politiek, geschiedenis en ruimtelijke ordening. Al net zo onregelmatig schreef ik voor de Cultuurpers over cultuur en muziek. Op de site van Ticket to the Tropics verschijnt af en toe een blogje over een mixtape, een artiest of een muziekstroming. Voor enkele van de Expodium activiteiten en publicaties schreef ik fictie, bijvoorbeeld dit stukje over een walvis in een park in Boedapest.