Stadspoort van David en Goliath gevonden. Archeologen ontdekken stadsmuren Bijbelse stad Gath. - NEMO Kennislink
Archeologen ontdekken poort en stadsmuren van Bijbelse stad Gath
Auteur: Marjolein Overmeer | 11 augustus 2015
De centrale stadspoort van Gath, thuishaven van de Bijbelse reus Goliath, is gevonden. Deze Filistijnse stad was de grootste van de regio in de 10e eeuw voor Christus. De Filistijnen en de Israëlieten lagen voortdurend met elkaar overhoop en in het Oude Testament wordt Gath veelvuldig genoemd.
De stadspoort zelf komt ter sprake in het Oude Testament wanneer David vlucht voor koning Saul en terechtkomt in Gath. David doet zich voor als een krankzinnige en bekrast de poort. Aan de vernietiging van de stad, rond 830 voor Christus door koning Hazaël van Aram, is maar een zin gewijd in de Bijbel. "Toen trok Hazaël, de koning van Aram, op, streed tegen Gath en nam het in." Maar het is niet zo eenvoudig gegaan als hier staat.
Op de foto zijn de versterkingen in de stadsmuur en de stadspoort te zien. De vierkanten zijn onderdelen van de versterkingen rond de Bijbelse stad Gath, waar de Filistijnen woonden. Gath kende een grote bloei in de 10e eeuw voor Christus en was de belangrijkste stad in de regio.
Fortificatie bewijst belangrijke positie Gath
Archeologen van de Bar-Ilan Universiteit in Israël doen al twintig jaar onderzoek bij Gath, dat tegenwoordig bekend staat als Tell es-Safi. Professor Aren Maeir leidt de onderzoeken en schrijft in een mail naar Kennislink over het belang van de ontdekking van de poort en stadsmuren. "Deze vondst onderstreept de rol van Gath als centrale en machtige stad in de 10e en 9e eeuw voor Christus. De schaal van deze ommuring en de enorme poort bewijzen dit."
De Filistijnse steden (rood) en de Israëlische steden (blauw) rond 900 voor Christus.
In de afgelopen twintig jaar zijn er al veel bijzondere vondsten naar boven gekomen bij Gath, waaronder de oudste Filistijnse inscripties. Hierin komt de naam Goliath voor, maar dan in Indo-Europese versies. Maeir: "Dit bewijst dat Gath een internationale stad was en dat de inwoners ook uit Indo-Europese gebieden kwamen, zoals het huidige Griekenland en Turkije." De recent ontdekte stadspoort schijnt ook een nieuw licht op de ligging van eerdere vondsten, zoals de nabijgelegen tempel en metaalwerkplaats. "In antieke steden vormden locaties als de tempel en de metaalwerkplaats vaak een eenheid met de stadspoort", weet Maeir.
Oudste beleg uit de geschiedenis
De ondergang van de stad is op conto van de al genoemde koning Hazaël te schrijven. Om de ommuurde stad in te nemen, omsingelde deze koning rond 830 Gath. "We hebben resten gevonden van een belegeringssysteem en daarmee sterk bewijs dat Hazaël Gath belegd heeft. Daarmee is dit het oudste beleg ter wereld, voor zover wij weten", aldus Maeir. Rond de oude stad Gath hadden de archeologen onder andere een loopgraaf van ruim 2,5 kilometer gevonden. De conclusie is dat Koning Hazaël de stad voor een lange tijd belegd heeft, aangezien het graven van een lange loopgraaf maanden kost.
De Levantregio in 830 voor Christus, met onder andere de Filistijnse stadstaten aan de Middellandse Zee met daarnaast het koninkrijk Israël en het daarvan afgesplitste koninkrijk Juda. Rechtsboven ligt het Koninkrijk Aram van koning Hazaël.
En nu zijn de resten van de belegerde muren gevonden. Hazaël had met deze zwaar versterkte stad ook weinig keus dan er met zijn mannen omheen te gaan liggen. Uiteindelijk heeft de koning de stad ingenomen en compleet vernietigd, zo blijkt uit de vondsten. Dit zou niet het einde zijn: er kwamen weer nieuwe mensen naar het gebied en tot 1948 is de locatie bijna continue bewoond geweest. In dat jaar werd de Israëlische staat een feit en vertrokken de Arabische inwoners van Tell es-Safi.
Persbericht Bar- Ilan Universiteit
Artikel op Live Science
Maeir, A.M. en S. Gur-Arieh, 'Comparative Aspects of the Aramean Siege System at Tell eṣ-Ṣa¯fi/Gath' in: The Fire Signals of Lachish. Studies in the Archaeology and History of Israel in the Late Bronze Age, Iron Age, and Persian Period in Honor of David Ussishkin (Eisenbrauns 2011)