Een overlijden brengt dikwijls onrust met zich mee. De dualiteit tussen mogen loslaten en een komend gemis, verlies is een woelig water om te doorzwemmen. Zowel de stervende als diens omgeving doorzwemt dit woelige
water, ieder op zijn manier.
Dit betekent dat die dualiteit en roering ook voelbaar kunnen zijn aan een sterfbed. Bovendien kunnen de partijen aan het bed deze dynamieken versterken. Iedereen heeft immers zijn invulling van wat “rustig zijn” is.
Hoe pak je dit aan als hulpverlener? Vanaf wanneer kan je zeggen dat een patiënt rustig of comfortabel is én hoe leg ik dat uit aan de omgeving?
Is medicatie altijd een goede oplossing of zijn er nog andere wegen?
Deze – en andere- vragen komen aan bod op deze editie van de pallitopics. Op interactieve wijze komt het basiskader van psychologische zorg m.b.t. onrust in de palliatieve zorg aan bod.