Het viel Bill Bergman op hoe gemakkelijk lerenden vertrouwd raken met een digitale docent die zij hebben leren kennen dankzij video-instructies. Deze lerenden maakten ook intensief gebruik van berichten en commentaren. Nadat de docent ging reageren op deze posts, werd de relatie met de lerenden sterker dan in de traditionele klas.
De auteur geeft een aantal voorbeelden van één-op-één conversaties waarin lerenden de leerstof verbonden aan hun persoonlijke leven:
Dit proces vergrootte de betrokkenheid van lerenden bij het onderwijs. De vijftig lerenden plaatsten uiteindelijk meer dan 2000 berichten online. Uiteraard kon de docent niet overal op reageren. Maar toch ontwikkelde hij een nauwe band met deze lerenden.
De online omgeving bevorderde spontaniteit die dikwijls binnen het huidige traditionele onderwijs ontbreekt.
Lerenden voelen zich erg op hun gemak om zich met foto’s en korte zinnen uit te drukken. Dit kwam ook doordat zij bijdragen ook konden verwijderen als zij om wat voor reden dan ook spijt hadden van het bericht.
Bergman roemt de grote betrokkenheid van lerenden. Hij heeft ook het idee dat lerenden meer verdiepend hebben geleerd en dat zij zijn reacties erg hebben gewaardeerd.
Maar het was ook vermoeiend voor deze docent. Er ging veel tijd zitten in online interacties. Daarnaast vindt Bergman online lesgeven een geïsoleerde activiteit. Hij mist de authentieke menselijke relatie met lerenden. Daarom verlangt hij ook wel weer terug naar face-to-face onderwijs.
Leertechnologie maakt meer intensief contact met lerenden mogelijk. Als je je onderwijs niet anders inricht, leidt het inderdaad tot veel werk voor de docent. Voeg online interactie niet toe aan bestaand onderwijs. Maar denk na wat je voortaan niet meer gaat doen.
Je kunt ook meer generieke feedback geven op bijdragen van lerenden, waarbij je refereert naar individuele bijdragen. Lerenden hebben dan ook het gevoel dat je individuele aandacht voor hen hebt. Verder kun je ook live online sessies inzetten om mondeling te reageren op bijdragen.
Ik vraag me af of lerenden het online contact met andere lerenden en met de docent ook hebben ervaren als ‘niet-authentiek menselijk’. Hoe authentiek menselijk is je relatie met lerenden in een collegezaal met tweehonderd lerenden?