Go2War2.nl - Sikorski, Wladyslaw
Direct na de uitbraak van de Eerste Wereldoorlog sloot Wladyslaw Sikorski zich aan bij de paramilitaire Eerste Kader Compagnie (Pierwsza Kompania Kadrowa,) en in augustus 1914 vocht hij tegen het Russische tsaristische Leger. In diezelfde maand werd deze Poolse eenheid officieel ingelijfd bij het Oostenrijks-Hongaarse Leger en vormde zodoende de basis voor de Poolse Legioenen tijdens de Eerste Wereldoorlog, opgericht door Piłsudski met het doel om Polen geheel te bevrijden van vreemd bestuur. Rond deze tijd werd Sikorski voorzitter van de militaire afdeling van het Opperste Nationale Comité (Naczelny Komitet Narodowy), een regering op papier voor de Polen in Galicië. Wladyslaw Sikorski werd op 30 september 1914 gepromoveerd tot luitenant-kolonel en ook werd hij benoemd tot directeur-commandant van de net gevormde School voor Poolse Officieren in Kraków/Krakau.
Vanaf augustus 1915 begon de relatie tussen Sikorski en Józef Pilsudski te verslechteren vanwege een meningsverschil over de toekomst van de Poolse Legioenen. Sikorski bleef voor een samenwerking met het Oostenrijks-Hongaarse Leger, terwijl Pilsudski overtuigd was dat Oostenrijk-Hongarije en het Duitse Keizerrijk het vertrouwen van het Poolse volk hadden verraden. Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog hadden de Centrale mogendheden de Polen meer zelfstandigheid beloofd in ruil voor loyaliteit en legerrekruten. Die beloftes waren in 1915 nog steeds niet nagekomen.
In 1916 stapte Sikorski op als voorzitter van de militaire afdeling van het Opperste Nationale Comité en werd hij afgezant van de Poolse legioenen in Kraków. In deze functie hield hij zich voornamelijk bezig met het werven van vrijwilligers. In juli van dat jaar promoveerde Sikorski tot kolonel. Op 5 november werd door de Centrale mogendheden (het Duitse Rijk, Oostenrijk-Hongarije, het Ottomaanse Rijk en Bulgarije) bekend gemaakt dat het Koninkrijk Polen opgericht zou worden, een vazalstaat van het Duitse Keizerrijk. Kort daarna nam Sikorski dienst in de alternatieven voor de Poolse Legioenen: het Poolse Hulpkorps (Polski Korpus Posilkowy) en de Polnische Wehrmacht (Polska Sila Zbrojna), het Poolse leger onder Duits bevel. In juli 1917 weigerden Sikorski en Pilsudski trouw te zweren aan de Duitse keizer. Deze gebeurtenis ging de geschiedenis in als de "Eedcrisis". Józef Pilsudski werd op 22 juli 1917 als gevolg van zijn weigering gearresteerd en vervolgens in Magdenburg geïnterneerd. Sikorski werd gedwongen om weer in het Oostenrijks-Hongaarse Leger te dienen.
Als gevolg van de "Eedcrisis" werden ongeveer 15.000 Polen door de Centrale mogendheden in de interneringskampen Beniaminów en Szczypiorno (tegenwoordig in Polen) geïnterneerd en 3.000 anderen (met de Oostenrijks-Hongaarse nationaliteit) werden gedwongen om dienst te nemen in het Oostenrijks-Hongaarse Leger en naar het Italiaanse front gestuurd.
Na de ondertekening van het Verdrag van Brest-Litovsk (9 februari 1918) en de door Poolse legionairs tegen Oostenrijk-Hongarije gewonnen slag bij Rarańcza (16-18 februari 1918; ) besloot Wladyslaw Sikorski om de kant van de geïnterneerde Józef Piłsudski te kiezen en protesteerde hij publiekelijk tegen de geplande scheiding van het historische Chelmland (Oost-Polen en aangrenzende gebieden in Oekraïne en Wit-Rusland) van de geplande Poolse staat. Sikorski werd kort daarna in opdracht van het Oostenrijks-Hongaarse leger gearresteerd en geïnterneerd in Dulfalva, Hongarije.
Staat die sterk afhankelijk is van een andere staat (Tijdens WO II was Hongarije bijvoorbeeld een Duitse vazalstaat).