'De vadsige koningen' is een vreemd boek. De vorm is Joyce op zijn Vlaams: een eerlijke, niets ontziende innerlijke monoloog. De inhoud is een beschrijving van het leven als 'een ijverbeschaving, een zinloze koortsige jacht', als 'een kooi, midden in de vrijheid'. Platter: vertaler Herman laat 'een dag der verveling' meesterlijk aan zich voorbij trekken: met zijn goedige vrouw Deborah, de kleuters Brigitte en Erik, de slemppartijen met vrienden in de kroeg, vakantie bij Cannes. Dit romandebuut van Raes (1929- ) was in 1961 een succes: men herkende hem als vertolker van de onrustige jaren van toen. De onderwerpen zijn er naar: van exorbitante Antwerpse feesten tot de Tweede Wereldoorlog, van de mazelen van zoon Erik tot een abortus, van de mismaakte zoon van een bardame tot hardrij-wedstrijden met dodelijke afloop. Hypochondrisch morbide soms, maar wel met een fraaie lach ertussendoor, en mooi vorm gegeven. Tegelijk met deze dertiende druk van 'De vadsige koningen' verscheen een keuze uit de korte verhalen van Raes: de mooi vormgegeven bundel 'Verhalen'. (Biblion)