PAULUS — Jong en Vrij
Gisteren was zo'n Everyday: een stapel reacties landde in mijn WhatsApp en andere berichten-apps. Dank, namens de reizigers naar Polen voor alle goede woorden! Gaaf, dat we (in de geest) met elkaar op reis gaan. Zo vaak al gezegd en zó waar: we zijn gemeente met elkaar. Wanneer iemand naar buiten gaat, kan dat alleen maar omdat de gemeente als totaal achter hem/haar staat.
Dankjewel ook, als je persoonlijk reageerde op de inhoud van de Everyday! Iemand schreef: de Galatenbrief was voor ons de eye-opener die de Heer gebruikte op het breekpunt in ons leven. Toen ontdekten we, dat de genade (van waaruit we dachten te leven) in de praktijk 'wet' bleek te zijn! Startpunt van een geweldig proces waarin we nog steeds groeien! Die ECHTE genade heeft ons leven totaal omgekeerd ten goede! Wow…!
Eigenlijk lees ik hier een Paulus-achtige verandering. Juist in het eerste hoofdstuk van zijn brief, vertelt Paulus van zijn 'procesje'. Hij werd nogal op de kop gezet, uit zijn sandalen geblazen, door-elkaar geschud, hoe je het wilt noemen.
Bijzonder aan Paulus' verhaal is, dat hij rust neemt voordat hij op pad gaat. Hij moest wel, zul je zeggen: immers tijdelijk stekeblind geworden na zijn ontmoeting met het Licht zelf. Wat opvalt: Paulus kiest ervoor om te schuilen en tijd te nemen, te bidden en te vasten.
Nu geen pleidooi voor het laten staan van je ontbijt, wees niet bang. Wel een aardige voor alles wat je vandaag, morgen of in de nieuwe week gaat doen. Jouw ontmoeting met Jezus heeft impact, je bent gered, heerlijk! Om die redding te laten uitwerken in je leven is het wijs om tijd met Hem door te brengen. Je doet dat door andere impulsen (voor sommigen kan dat eten zijn…) even 'uit' te zetten en je helemaal op Hem te richten. Niet omdat 't moet, maar omdat het je krachtig maakt, nóg effectiever - in Hem!