Indisch is de cultuur, met de daarbij horende keuken, die is voortgekomen dan wel ontstaan in de koloniale tijd van het huidige Indonesië. In Nederlands-Indië, de gordel van Smaragd. Toen de Nederlanders zich in Indonesië om diverse redenen gingen vestigen, met diverse bedoelingen, ontstond er een nieuwe subcultuur. Eén die zich verder ging ontwikkelen naarmate de belanda met de Indonesiërs kinderen kregen en later ook mee trouwden. De keukens in de huishoudens werden beïnvloed van beiden kanten uit.
De Nederlanders brachten hun gerechten en eigentijdse eettrends met zich mee. Die wilden zij op hun beurt voortzetten in het tropische Indonesië. Al snel maakten zij kennis met de exotische vruchten, groentes en kruiden die Indonesië rijk is. De kokkies werden hierdoor geïnspireerd, en moesten daarentegen ook nog eens innovatief te werk gaan. Er werd van hen verwacht dat zij Europees gingen koken, terwijl niet alle ingrediënten voor handen waren.
Daarnaast ontdekten de belanda ook de eetgewoonte van de Indonesiër met de daaropvolgende nieuwsgierigheid. Zij pasten de gerechten op hun smaak wat aan om het minder pedas te maken, zodat het ook voor hen eetbaar werd. Tijdens luxe etentjes waren de belanda gewend om meer op tafel te zetten dan een gerecht. Zo ontstond ook de rijsttafel destijds in Nederlands-Indië.
Uit de gemengde relaties en huwelijken kwamen halfbloedjes voort. Samen met de Indonesiërs met Nederlandse banden, waren zij inmiddels onderdeel van een Indische gemeenschap. Een gemeenschap die later noodgedwongen naar Nederland moest vertrekken vanwege de banden met Nederland en het inmiddels Merdeka vrijgesproken, revolutionerende Indonesië.
In Nederland kwam deze gemeenschap opnieuw voor een uitdaging te staan. Zij wilden hun gerechten hier bereiden, maar het ontbrak hen aan de exotische ingrediënten. Opnieuw vonden de kokkies innovatieve manieren om dit voor te zetten. Er werd gewisseld met ingrediënten, de verse kruiden werden vervangen voor gedroogde poedervormige kruiden. En beetje bij beetje evolueerde de Indische keuken zich weer.
Inmiddels is er een wereld van verschil met de Indische en Indonesische cultuur, zeker de eetcultuur. We zien overeenkomsten, herkennen zeker de oorsprong. Maar het één is zeker niet het ander te noemen. Daarom wordt er bij Toko Lo de nadruk gelegd op de Indische keuken. Wanneer er weliswaar ook Indonesische of Molukse gerechten, snacks, zoetigheden worden bereid, wordt dat zo aangeduid om verwarring te voorkomen.
Mijn familie wortels liggen in een land wat niet bestaan heeft, maar eerder een tijdperk te noemen is. Daar is mijn familie door gevormd en het beïnvloed het ons nog dagelijks. Mijn familie geschiedenis strekt zich over meerdere eilanden en provincies uit. Het meest gekenmerkt door de Javaanse, Soedanese keuken.
De Toko Lo mix is het assortiment, die net zo goed gemixed is als mijn afkomst. In deze creaties vind je invloeden terug vanuit de Indische/Indonesische keuken en some of my crazy ideas. Van snacks, gebakjes tot aan hele taarten.
Kelepon pelangi Een regenboog aan kelepon (pandan-cocosballetjes gevuld met gula djawa) € 4,00 per bakje
Raffaello cake Cocos spons cake gevuld met luchtige cocos bavaroise, getopt met Raffaello’s € 2,00 per taartpunt