Perspectief in Vrijheid - Human Innovator
Perspectief in Vrijheid
De rol van Perceptie in Vrijheid
De laatste weken kijken wij bijna dagelijks een kerstfilm met name van Hallmark. We houden van de zachte sfeer, de vrolijke noot van de kerstman, de kerstversieringen, de lampjes, de muziek en een inspirerende boodschap. En ja, we realiseren ons terdege dat het een programma in de matrix is, waar je wat van kunt vinden. Maar, er is meer….
Dit is een krachtige verwachting waardoor de vrijheid zeer sterk ingeperkt wordt. Deze verwachting is met name in de gezinsdynamiek doorgaans onuitgesproken omdat het zo vanzelfsprekend is ('Zo doen we dat al jaren'; 'Dit is onze traditie'). Het is bijna een DNA-programmering die vanzelfsprekend als een niet-afgestofte familiewaarde wordt doorgegeven alsof de hele wereld hetzelfde is gebleven. Ouders leven het voor aan hun kinderen en bij voorkeur met en bekrachtigd door de kleinkinderen. Dit fenomeen kan samengaan met trots zeggen "Zijn ze niet schattig, ze lijken gewoon op... (naam van vader, moeder, of overleden familielid)". Op deze manier wordt de persoon in kwestie onbewust ongeldig verklaard in plaats van te ondersteunen dat hij of zij zichzelf is.
Dit vaak ambivalente gegeven bepaalt in alle relaties het handelen van de hoofdpersonen. Hierbij zijn drie rollen belangrijk: de beschermer, de beschermde en de redder. Deze rollen kunnen bewust of onbewust aangenomen zijn en ze staan los van de onderlinge verhouding (ouder-kind, geliefden, baas-werknemer). Wat opvalt is dat de bescherming (het voorkomen dat het trauma opnieuw opspeelt) zowel prettig als verstikkend ervaren kan worden door de beschermde. Of beter gezegd zijn of haar neurologische systeem, die immers als eerste reageert (zie blog Onbekend maakt Vrij). Dat is waarom trauma's in eerste instantie nog heilig zijn ('beschermd' worden) omdat de persoon nog niet instaat is een nieuwe realiteit toe te laten. Hoe graag je een ander soms ook wilt helpen of redden, de ander kan jou enkel op zijn/haar tijd toelaten.
Vaak wordt door de ander of het bedrijf een keuze opgelegd met een sterke tijdsdruk en manipulatie (bijvoorbeeld "Je moet morgen voor het interview komen want je wilt toch die baan") zodat de hoofdpersoon niet of nauwelijks de kans krijgt om te voelen of die opgedrongen keuze ook echt door zijn of haar hart ondersteund en gedragen wordt.