Een restje woorden.. – BERTJENS
11 oktober 2021 bertjens
afgebrokkelde zinnen confronterend letters ontroerend verdrietig en blij verzorgingstehuis woorden
Vorig berichtWaar denk ik aan?
Volgend berichtRegen, en regen, en…
31 gedachten over "Een restje woorden.."
Het mag zeker ook wel eens over iets ernstigs gaan, al zijn je berichten bijna nooit helemaal on-ernstig. De illustratie onderaan je bericht is zeer treffend!
Die foto vond ik passen bij dit bericht. Sleet en verdriet en liefde.
Natuurlijk, ernstige dingen horen ook bij het leven. Het is ontroerend en triest!
Dat was het ook, tegelijkertijd.
Eigenlijk mooi en triest dat die man zich zo vast hield aan zijn vrouw. Hopelijk heeft hij zijn leven een beetje kunnen oppakken.
Heel mooi, we zagen het niet vaak op deze manier.
Het verdriet van een ander doet je als mens ook weer verdriet. Het is ook wel mooi dat we zo kunnen meevoelen. Het klinkt wel triest allemaal… Wat kan de ouderdom toch naar verlopen soms.
Ja hè, en je doet er niets aan.
12 oktober 2021 om 08:57
Echte liefde, er zijn ook mensen die hun partner maar eens in de zoveel tijd bezoeken.Wat ook liefde kan zijn en het niet aankunnen. Moeilijk weet ik uit persoonlijke ervaring met mijn vader, maar ook door mijn jarenlange werk op afdelingen met dementerenden. Het is een ongelooflijk trieste ziekte voor alle partijen.
Je zult veel eenzamen hebben gezien.
Dit was een uitzondering. We zagen wel liefhebbende achterblijvers maar geen zo hecht als deze man.
Dit zijn ook onderwerpen die aan bod horen te komen. Het doet mij denken aan een vergelijkbaar stel in een bejaardentehuis waar ik lang geleden stage liep. Mooie herinenring.
Ja, temeer daar je het niet vaak op deze manier ziet.
Het serieuze leven hoort er nu eenmaal bij en jammer genoeg kan je het niet plannen.
Nee. 'Dat is maar goed ook,' zegt men maar je zou het wel willen, soms.
ontroerend maar ook moeilijk ….om dit mee te maken
en het kan iedereen overkomen…
er over piekeren helpt wel niet
En dan was het niet eens familie, toch leef je mee.
Echt ontroerend, Bertie, je hebt het mooi en gevoelig geschetst. Het zijn van die situaties die je een tijdlang bezig kunnen houden. Maar hopelijk lukt het ook om het na enige tijd weer los te laten.
Natuurlijk, maar het is een herinnering die af en toe getriggerd wordt. En dan denk je er weer aan.
Zoveel liefde en vast willen houden…heel herkenbaar 🙂
Ja, Maar zo zichtbaar als bij deze mensen is het haast nooit.
Heel mooi geschreven ook al is het een ernstig onderwerp.
Hierna weer over tot opgewekter postjes.
Het leven zien aftakelen is altijd verdrietig om mee te maken.
Het leven is eindig en dat begint bij je geboorte. Hans
Het is maar goed dat je dat als baby nog niet weet.
Het overlijden van een dierbare is nog te vers om er nu uitgebreid op in te gaan. Maar schrijnend is dat langzame afscheid moeten nemen zeker….
Stilstaan bij iets wat triest en hartverscheurend is, maar deel uitmaakt van het leven, werkt relativerend. Mooi geschreven Bertie.