Max Horkheimer (Zuffenhausen, 14 februari 1895 – Neurenberg, 7 juli 1973) was een Duitse socioloog en filosoof.

Horkheimer werd geboren in een orthodox joods gezin. Hij was een vooraanstaande figuur in de Frankfurter Schule, ontstaan uit een groep marxistisch georiënteerde filosofen en sociologen rond het Institut für Sozialforschung in Frankfurt, waarvan hij in 1930 directeur werd. Na de machtsovername door Hitler in 1933 zette het werk van het instituut voort in de Verenigde staten, tot het in 1949 in Frankfurt heropgericht werd.

Zijn bekendste werk De dialectiek van de verlichting (1944) schreef hij samen met Theodor Adorno. Daarin beschreven zij  hoe de Verlichting, die staat voor rationaliteit en vooruitgangsgeloof, omslaat in haar tegendeel. En hoe de natuurdwang gereproduceerd wordt in beheersingsdwang. Als typevoorbeeld verwijzen ze naar de Holocaust.

Bibliografie 
 Gesammelte Schriften, 19 Bände, herausgegeben von Alfred Schmidt und Gunzelin Schmid Noerr. S. Fischer Verlag, Frankfurt am Main 1985-1996.

Externe links
 Landeshauptstadt Stuttgart: "Max Horkheimer": korte beschrijving van leven en werk.
 Stadtbibliothek Stuttgart: "Max Horkheimer": collectie becommentarieerde internetlinks.

20e-eeuws filosoof
Duits filosoof
Duits hoogleraar
Duits socioloog
Neomarxist