actie - Nederlands Desteni Forum
Berichtdoor Martijn » 26 Nov 2009, 00:44
je hoeft maar om je heen te kijken om te zien wat een rampzalige gevolgen de acties van ons mensen teweeg brengen.
Het is een gevolg van wie we aangenomen en geaccepteerd hebben te zijn: persoonlijkheden.
Persoonlijkheden leven voor zichzelf. Hun acties worden aangestuurd door hun eigenbelang. Aangezien alle persoonlijkheden zo leven is er een hopeloze verdeeldheid onder ons.
Zo ver is onze verdeeldheid gekomen dat mensen voor hun plezier anderen de meest vreselijke dingen aan doen. En dieren, en planten, bomen, de aarde, het water, de lucht...
Dit kan niet gestopt worden totdat ook de laatste mens dit onder ogen heeft gezien.
Hoe kun je nu al aan de oplossing werken? Door te kijken hoe je aanwezig bent in je acties.
Ik ontdekte b.v. dat ik in mijn acties een onzekerheid "inbouwde" die maakte dat ik in een later stadium het gevoel kon krijgen: heb ik wel genoeg gedaan, heb ik het wel goed gedaan, had ik niet iets anders moeten doen.
Die onzekerheid had ik niet zo in de gaten, het latere gevoel wel.
ik voelde wel een beetje stuurloos in m'n acties.
Dus ik droeg bij aan de manifestatie van stuurloosheid in de mensheid.
Wat had ik als persoon daar voor voordeel bij? Dat ik een beetje kon doen en laten wat ik wilde zonder echt verantwoordelijk te zijn, 100%.
Ik heb dat systeem afgebouwd, door mezelf eerst die gevoelens te vergeven van niet goed gedaan e.d., daarna ontdekte ik de oorzaak dat ik niet 100% zelf aanwezig ben in mijn acties, maar erin aanwezig was als onzekerheid, wat weer een gebrek aan verantwoordelijkheid afdekte, wat me als persoon goed uitkwam want daardoor kon ik me zo'n beetje laten leiden door m'n wensen en verlangens. Zonder me te veel te bekommeren om de gevolgen.
Je moet rekenen dat het zo georganiseerd is in deze realiteit dat ald ik iets voor mezelf regel vanuit mijn persoonlijke verlangen, dan is er ergens anders iemand die hetzelfde verliest. Alles is aanwezig als elkaar aanvullende tegendelen.
Daarna ben ik mezelf gaan vergeven dat ik mij afscheide van mijn acties, door er oordelen over te hebben, en daarna ben ik gaan verklaren dat ik een ben met mijn acties en gelijk aan mijn acties.
Nu kijk ik in mezelf terwijl ik bezig ben: ben ik hier of laat ik me leiden door iets? Een gevoel van onrust b.v. of een ergernis, of een wat voor gevoel of emotie dan ook.
Zo ontdekte ik dat ik in de aanloop naar deze post, een gevoel had wraak te willen nemen op mijn opvoeding/scholing. Als ik van dat gevoel uit deze post schrijf dan draag ik bij aan het bestaan van wraak in de mensheid en je weet wat er allemaal vanuit wraak wordt ondernomen... Dus daar wil je niet aan bijdragen!
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben deze post te willen schrijven vanuit wraak op mijn opvoeding/scholing.
Daarachter ontdek ik:
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te geloven dat mijn opvoeders het bij het verkeerde eind hadden en dat ik het bij het goede eind had.
Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te leven in en als de polariteit: juist tegenover onjuist.
Zodoende was ik nit zelf aanwezig in mezelf, maar als de defenitie van mezelf als iemand die het juist ziet. Kortom ik was een persoonlijkheid geworden die zich kenmerkte door de overtuiging "het juist te zien".
Acties als zodanig ondernomen droegen bij aan de verdeeldheid in de mensheid, dat lijkt me duidelijk.
ik ben zelf aanwezig in mijn acties. Ik ben zelf de bron van mijn acties. Ik ben verantwoordelijk voor wat er in mij aanwezig is tijdens mijn acties, ben ik het zelf, of speelt er iets anders?