Er was ook een andere Diet, die veel minder mensen te zien kregen. In de periode 2008-2010 sprak ik daarover wekelijks met haar. Ik kende Diet omdat ik in 1988-1989 bij haar op kamers had gewoond. Samen namen we de vele dagboeken en andere egodocumenten door die Diet in de loop van haar leven had geschreven. Daaruit bleek dat ze haar hele leven was blijven hunkeren naar de aandacht en waardering die ze als kind zo had gemist.
Diet groeide op met twee zussen in een gereformeerd gezin op de Veluwe. Haar ouders gingen uit elkaar toen ze veertien was. Ze werkte in allerlei banen in de verpleging en jeugdzorg en als bedrijfsleider in de puddingfabriek van haar vader. Op latere leeftijd studeerde ze psychologie, maar ze werkte nooit als psycholoog. Ze volgde ook een opleiding tot ademtherapeut. Daar maakte ze evenmin haar broodwinning van, maar ze behandelde wel bekenden. Vanaf 1966 tot aan haar vervroegde pensioen werkte ze bij de gemeente Utrecht, waar ze haar eigen koers voer bij het toewijzen van woningen en innen van huurschulden. In de maanden voor haar overlijden stond ze in verzorgingshuis Vredenoord in Huis ter Heide bekend als ‘het zonnetje in huis’.