Zoveel is wel bekend: Wilhelmina van der Molen is een ondernemende dame, die in 1920 wordt geboren op het Indonesische eiland Java, als dochter van een KNIL-soldaat. Ze groeit op in Den Haag en emigreert na de Tweede Wereldoorlog naar Parijs, om daar het Marshallplan te helpen opzetten. Ze is een knappe brunette, het lange haar in een chignon. Als ze eenmaal aan het internationale leven heeft geproefd, emigreert ze naar de VS. In New York meldt ze zich bij de Verenigde Naties (VN), van mei 1953 tot aan haar pensionering in 1980 werkt ze er op de persafdeling. Er is ook nog sprake van een verblijf in de Gazastrook, maar of dat vóór of tijdens haar tijd bij de VN is, valt niet te achterhalen.
Bij de VN ontmoet ze Michael Littlejohns, vermaard correspondent voor het persbureau Reuters, met wie ze vijftig jaar lang een relatie heeft. Het paar leeft in een mooi, maar klein huurappartement in Midtown. Een huwelijk zat er niet in, omdat Littlejohns Britse echtgenote niet van hem wilde scheiden. Littlejohns overleed enkele maanden na tante Wilma, aan „een gebroken hart”.
Hoe ze aan zoveel geld kwam, is niet bekend. Haar moeder (een Zeeuwse) was volgens de familie zó zuinig , dat ze tijdens de oorlog genoeg te eten in huis had voor het hele portiek. Maar dat eten delen deed ze niet – je kon immers nooit weten hoe lang zo’n oorlog zou duren.