Nog een ander punt is de definitie van “etniciteit” binnen Nederland. Dat zegt dat etniciteiten bepalend is door afkomst, wardoor joods zijnde niet in de wetboek staat als etniciteit.	
Sorry dat ik dit antwoord niet eerder zag. Ik enkele andere reacties, ook op jou, ben ik er wel op ingegaan, herhalen is wat veel.	
“Het Joodse volk is verstoten uit hun land (hedendaags Israël en Palestina) en door de diaspora in andere gebieden terecht gekomen”
De term diaspora slaat in eerste instantie op de verovering van Jeruzalem door de Babyloniërs rond 587 v.Chr., en de massale deportatie van de Babylonische ballingschap. Ook vertrokken veel joden naar Egypte. Rond de geboorte van Christus woonden er al meer joden in het M.O. en het M.Zeegebied dan in Palestina.
De twee grote Joodse opstanden rond 70 nChr. en rond 130 nChr, beide na zeer zwaar verzet neergeslagen door de Romeinen, leidden niet tot een tweede gedwongen diaspora. De wetten van Hadrianus, die een verbod bevatten op besnijdenis, Torastudie, sabbathsrust e.d. waren slechts kort van kracht. De status quo van vóór de opstanden werd hersteld: Joden werden weer loyale onderdanen in ruil voor bescherming van hun godsdienst. Alleen het verbod Jeruzalem te betreden werd gehandhaafd. Rond het M.Zeegebied bloeide het jodendom onder bescherming van de Romeinse heidenen, overal werden prachtige synagoges gebouwd. Het onderscheid met de onbesneden Chistenen was minder groot. De werkelijke onderdrukking van het jodendom kwam pas op gang na de volle ontwikkeling van het Christendom tot officiële godsdienst in het Romeinse rijk. In Perzië bleef het jodendom echter bloeien en kwam de Talmoed tot stand.
De gedwongen Verstrooiing na de opstanden was vooral een verzinsel van de zionisten, om de terugkeer ideologisch te onderbouwen. Voor mij zijn het allemaal mede aanwijzingen dat de joodse godsdienst de joodse identiteit bepaalt en dat van een joods volk eigenlijk geen sprake is.