Lieve Prins Pils en vele boze Sp’ers: de overeenkomst tussen Reagan en de SP is niet links-rechts. Daar zijn ze verschillend. Ze is dat ze beide vanuit reactionair denken zich tegen elkaar richten. Twee tegenpolen vanuit eenzelfde denkwereld. Net als je Navo en Warschau-pact in de koude oorlog eerder als een organisch geheel kunt zien, dan als twee elkaar bestrijdende machten. Of als een beroerd huwelijk waar man en vrouw elkaar bestrijden met dezelfde middelen. En vanuit die reactionaire denkwereld werkt de SP nog immer, terwijl de andere zijde qua denkwereld allang aan het veranderen is. En daarom, om de cirkel rond te maken, past ze niet in een progressief kabinet met VVD, D’66 en GL erin.	
Die andere zijde is qua denkwereld niet fundamenteel veranderd. Men zou eerder kunnen zeggen dat die andere zijde is doorgedraaid in een richting die altijd al werd aangehangen. Met het wegvallen van de Oost-West tegenstelling gingen alle remmen los. Zich als winnaar van de koude oorlog op de borst kloppend sloeg de angelsaksische wereld de weg in naar het ultieme turbo-kapitalisme, oorspronkelijk rijnlandse economieen en voormalige oostblokstaten met zich mee sleurend. Niet langer gehinderd door die andere supermacht had men nu bovendien de handen vrij om zelfs militair de eigen belangen na te jagen en veilig te stellen.
Strikt genomen biedt de SP biedt daarmee nog steeds tegengas tegen iets wat eigenlijk nooit weg is geweest. Na een capitulatie onder Kok schijnt de PvdA ook weer meer die kant op te willen trouwens.