Ik weet nog dat het nummer ‘Two Men in Love’ uitkwam en hoe dat nummer uitgroeide tot mijn lgbt-favoriet. Tot het schrijven van dit stuk had ik er eigenlijk al heel lang niet meer naar geluisterd. Ik moet nu concluderen dat het eigenlijk een schande is dat ik dit album bijna nooit meer opzet.
Het is een werkelijk waar schitterend album over liefde en het past heel goed bij het beginnende ‘iets’ tussen Wallace en Miller. Het ding tussen Wallace en Miller blijkt uiteindelijk natuurlijk allemaal veel ingewikkelder en zwaarder en harder en gewelddadiger. Maar toch, dat begin van die ontluikende liefde, toen moest ik toch wel aan dit album denken.
Maar dat gewelddadige aspect heeft zeker ook wel een plek op dit album. Kijk eens naar de videoclip van ‘Arrow’ zou ik zeggen. Het worstelpartijtje is al meerdere keren van YouTube verdwenen en staat er nu op met een waarschuwing. Nogal kinderachtig als je het mij vraagt. Op mij hebben de clip en het nummer een onuitwisbare indruk nagelaten. Het gevecht tussen die twee in de clip is wel erg symbolisch voor alle spanningen tussen Wallace en Miller.