Waar is de kluts? | Min of Meer
16 oktober 2015 28 februari 2017 / Min of Meer
Zó maar ineens,
poef, weg was de kluts.
Het laatst zag ik de kluts
op zijn hurken zitten.
wát zijn hurken
en waar zitten die dan?
wat en wáár,
dan kan ik wel zoeken
naar die kluts
Nou en dát moment,
tot ik een ons weeg,
ver van verwijderd.
Want ik zoek vooral
en vanaf het bed.
dan vind je geen kluts.
Wél een Rubensvrouw
met weelderige vormen
van de beperkte energievoorraad.
Maar dát is weer een ander verhaal.
Terug naar de kluts.
tot ik eerder deze week
oude koeien uit de sloot haalde.
En ineens stortte mijn kaartenhuis
helemaal in elkaar.
Jezelf zijn en worden
is net zo pijnlijk
als een uitje pellen en snijden.
nu lukt het zonder te janken,
begint het tóch weer te stromen.
Dus dáár is die kluts gebleven!
Ik blijf heel stil zitten
tot de kluts terugkomt
op zijn hurken gaat zitten.
vermaak ik me wel
met flauwe woordgrapjes
en de kluts ook.
Komt ie misschien
nog sneller terug ook…
← Lezersvraag over ziek worden
Lezen: tijd voor een tussendoortje →
17 gedachtes over "Waar is de kluts?"
Ach toch .
Oef, ik ben mijn hersens aan het zoeken. Die functioneeden gisteen nog. En die kluts ligt soms ook daar waar ie niet hoort…
Ja joh, soms zit het mee en soms zit het tegen. Die kluts komt wel weer opdagen. Ook dit gaat weer over.
Momenteel probeer ik het hiermee:
Meid,wat vervelend voor je!
De kluts ben ik ook al kwijt. Toen ik aan iemand vroeg of die wist waar die kluts was zei die persoon dat hij de kluts bij de lurven had gegrepen en in de tuin had gedaan. Maar daar was 'ie niet meer. Dus als ik de kluts zie zal ik hem naar je toe sturen. Misschien zitten jou en mijn kluts wel samen op een bankje in het park.
Maar nu serieus. Heel veel sterkte en ik hoop toch nog dat je een goed weekend hebt (naar verhouding dan)
hHhi, ja dat is ook knap: de kluts bij zijn lurven grijpen. Doe dat maar eens na…
Kijk, dat is nu een opwekkende meezinger waar ik wat aan heb!
Ik vind het knap dat je zonder kluts zo kan schrijven over de kluts kwijt zijn! Ik hoop dat je je snel wat beter voelt en dat de kluts zich weer bij je meldt. Want dat kost ook bakken energie, de kluts zoeken.
Vorige post leek mij al vrij intensief voor je, veel reacties ook. Beterschap!!
Als ik jou door je weblog een klein beetje ken, dan snap ik heel goed waarom de kluts zoek is. Het is niet niets om zo open en duidelijk over je ME te schrijven en hoe het zo gekomen is. Dat kost enorm veel kracht! Het is ook niet de eerste keer dat je achteraf tot de conclusie komt dat je te veel van jezelf gevergd hebt en dat geldt waarschijnlijk ook voor deze keer!
Wat recht overeind blijft staan: je hebt door jouw persoonlijke verhaal veel lezers aan het denken gezet over het bewaken van je grenzen en over veel willen en moeten.
Dat is van heel grote waarde!
Misschien dat er minder vrouwen zijn die zeggen: ik moet nog studeren, ik moet nog boodschappen doen, ik moet nog … (vul maar in) en ik bén al zo vréselijk, verschrikkelijk moe! ('t is alsof ik mezelf hoor, zo'n 3,5 jaar geleden!)
Ik wens je veel beterschap en die kluts, die vind je vast wel weer!
16 oktober 2015 om 17:39
Volgens mij hoef je de kluts niet te zoeken. Deze dagen onderga je en de zon en de kluts die komt vanzelf weer, dat weet je. En daar hoef je niets voor te doen.
16 oktober 2015 om 19:17
Sterkte. Leuk woordgrapje, jammer dat het zo echt is,
Hey, laar de zon maar schijnen ( hier miezert het) en zit lekker met poezengezelschap te genieten. Komt wel goed, veel liefs
Ach wat verdrietig voor je. Maar ik snap het wel. Niet te hard zoeken dan komt-ie vanzelf wel weer bovendrijven. Wordt het vanzelf weer tijd voor een omelet.
Misschien wat leuke poezenfilmpjes kijken op youtube?
17 oktober 2015 om 06:50
In een draaikolk is de "oplossing" zonder beweging te "durven" zijn ….dan wordt het omslagpunt de weg naar "boven". De realiteit is meestal meer een golf maar als je het lukt ben je weer een stukje "op weg naar jezelf ".Sterkte !!