Met uw e-mail d.d. 10 december geeft u, mede namens een grote groep dichters en letterkundigen, uiting aan uw ongenoegen ten aanzien van de gevolgde procedure bij de verkiezing van de Dichters des Vaderlands. U meent dat er, destijds en thans weer, sprake is van onvoldoende openheid en inzichtelijkheid. U vraagt om maatregelen van de rijksoverheid die moeten leiden tot een transparante benoeming.
Navraag bij Stichting Poetry International leerde mij dat uw klacht daar bekend is en dat men zich, na overleg met u, bereid heeft verklaard te streven naar meer openheid ten aanzien van de uitslag. Ik vind het begrijpelijk dat de organiserende instellingen een zekere discretie wensen te betrachten bij het bekendmaken ervan. Het gaat tenslotte om nog werkzame dichters.
Op grond van de door Poetry International verstrekte toelichting heb ik de indruk dat men bij de verkiezing zorgvuldig en gewetensvol te werk gaat, wat onder meer tot uiting komt in het notariële toezicht. Van een 'walm van onduidelijkheid' is naar mijn idee dan ook geenszins sprake. Dat de verkiezing georganiseerd wordt door diverse culturele en journalistieke instellingen en niet door een of andere rijkscommissie, vind ik een verheugend bewijs van de vitaliteit van onze literatuur en van de waarde die velen in ons land heden ten dage nog steeds hechten aan poëzie. Ik zie geen aanleiding daar verandering in aan te brengen.
Hoofdzaak is dat de Dichter des Vaderlands op een succesvolle wijze een groter publiek bij poëzie weet te betrekken. Ik neem aan dat dát ook door u van harte wordt ondersteund.