De kern van de poëzie - Mainzer Beobachter
De hunebedden D20 (links) en D19 bij Drouwen
On januari 23, 2012 mei 18, 2022 door Jona LenderinginLiteratuur, Nederlands
In De uitvalsels geeft de heer Olivier B. Bommel treffend uitleg over het wezen der poëzie. De aanleiding is een bezoek aan Querulijn Xaverius, Markies de Canteclaer van Barneveldt, die lijdt aan een migraineaanval ten gevolge van het componeren van een vers. Hierop legt Bommel aan Kwetal uit wat dichters zijn:
Lieden die woorden op een rijtje zetten. Daardoor krijgen die woorden een betekenis die ze eerst niet hadden, en daardoor lijkt het veel mooier dan het is. Dat is natuurlijk moeilijk werk, en daardoor krijgen ze hoofdpijn, als je begrijpt wat ik bedoel.
Treffend verwoord. Beter dan ik het ooit zou kunnen. Vandaar dat ik deze, driehonderdste blogpost, heb laten schrijven door iemand die het beter kon: Marten Toonder. De volgende post schrijf ik weer zelf.
Met dank aan alle mensen die de laatste maanden zo aardig waren te reageren.
BommelMarten Toonderpoëzie
Een gedachte over "De kern van de poëzie"
"Eh bien,… Een stuitend verhaal. Maar toch… toch schuilt er een lichte kern in deze baaierd van grofheid en plat geweld", aldus de markies, desgevraagd.