“In de lift wordt ze aangestaard door twee meisjes in jurkjes zo klein dat je ze maar één keer zou hoeven te vouwen om ze in een luciferdoosje te kunnen opbergen.”
Geen complexe zinnen, wel beeldspraak waar je vrolijk van kan worden. Wanneer Josefien – ook wel Joosje – aan het woord komt, bedenk ik meerdere keren dat Renate zich wel erg goed kan inleven in een struggelende tiener. Ik heb genoten.