Namaste! - Reisverslag uit Kathmandu, Nepal van Carmen Lecluyse - WaarBenJij.nu
4 november 2014 | Door: Carmen
Aantal keer bekeken 248 Aantal reacties 6 Kathmandu, Nepal
Hier is ie dan, mijn eerste post!
Op de luchthaven van Zaventem had ik het toch eventjes moeilijk. Een overvloed van emoties. Wou schreeuwen van 'hell yeah', 'raaaah', 'ik ben er klaar voor'!. Anderzijds het besef dat ik het écht aan het doen was en het ongeloof van zoveel steun te krijgen (waarvoor nogmaals ongelooflijk veel dankjewel!!!), deden enkele traantjes naar boven komen. Gelukkig was dat meer voor eventjes en heb ik daar momenteel geen last meer van.
De trip naar Nepal was vermoeiend, maar nadat ik verlost werd met een visum in de luchthaven van Kathmandu, kon ik naar buiten. Dat ik me had overslapen de dag van vertrek (paniel ALOM) was ik dan al lang vergeten!
De rit in de taxi (tuut tuut en chaos overal) voelde aan als 'aahhhh, crazy, I like it'. Herinneringen aan de trip naar India kwamen naar boven. Daarom waarschijnlijk geen echte cultuurschok voor mij (op dit moment). Buiten de muizen op mijn kamer (die ik samen met roommate Yvon/Yamuna bestrijd), de tonnen rijst die ik al heb verorberd (op ongelooflijk veel manieren), het ijskoude water en de reguliere toiletgebruiken waar ik nog NIET aan gewend bent, voel ik me hier best thuis. :) In ieder geval meer dan welgekomen! Nepali people zijn zó vriendelijk!
Momenteel verblijf ik in het vrijwilligershuis te Kathmandu (hoofdstad Nepal), bij Rajesh (directeur The Green Lion) en zijn familie. We zijn met 14 vrijwilligers. Ze komen uit Australië, Engeland, US, Duitsland, Nederland, België en China. Allen worden we deze week ondergedompeld in de Nepalese cultuur. Soort van voorbereiding. Gaande van het eten met handen tot het buitenhouden van 'the bad spirits' en the name giving ceremony. Iedereen kreeg dus een Nepalese naam. In Nepal ben ik 'Karuna'. Wat betekent: 'kind hearted'. Ik stel me graag voor: 'Mero naam Karuna ho'.
Morgen geef ik samen met mede-vrijwilliger Scarlet (alias Sita) een rondleiding bij de stupa Bouthanath (tempel, trekpleister voor pelgrims van Boedhistisch geloof) voor de collega-vrijwilligers. Eén van de opdrachten tijdens deze week. Als bereidwillige weer te snel mijn hand opgestoken. Typisch bedenk ik me... :p Maar goed. De ervaring van gids te mogen zijn op een onbekende plek, neem ik er graag bij!
Ik kijk uit naar de komende dagen. Er staat nog veel op de planning. De inleefweek eindigt op vrijdag. Op zaterdag plannen we een uitje met de vrijwilligers. We verkennen dan nog enkele tempels en bezienswaardigheden rond Kathmandu. Zondag begint de trip richting Panauti, naar het vrijwilligershuis Joining Hands Nepal. Dat is zo een 35km van Kathmandu. Benieuwd hoe dat zal worden.
ps: Aan mijn omie, opie en mama: alles OK! Ik ben nog niet opgegeten door tijgers, kan je dat nu geloven?! ;) Ik heb geen koud (behalve onder de douche) en ik ben alive and kicking! So don't worry please!
Tags: The Green Lion, Joining Hands Nepal, Nepal, Kathmandu
4 november 2014 18:49 | Door: Wim Hover
Mooi verslag geeft een beeld bij mij waar je terecht bent gekomen, zie uit naar je volgend verslag.
Wim Hover
5 november 2014 18:26 | Door: mieke
Leuk, hopelijk een leerrijke ervaring. Het zal je wel goed gaan ginds. Ik zie er al naar uit naar het volgende verslagje.Doeiiiiiiiiiiiiii