Take (Film, 2007) - MovieMeter.nl
Geregisseerd door: Charles Oliver
Met onder meer: Minnie Driver, Jeremy Renner en David Denman
IMDb beoordeling: 5,9 (1.510)
Releasedatum: 25 juli 2008
IMDb (5,9 / 1510)
18 oktober 2008, 22:47 uur
mooi in beeld gebrachte drama, deze film glij je door met een bepaalde rust, dat van het begin tot het einde constant blijft.
verhaal is niet echt ingewikkeld, maar wel goed neer gezet. ook de moord, (of het ongeluk, hoe je het ook wil zien) was anders dan je verwachte. met allebij de hoofdpersonages had je medelijden, daar zorgde de goed gecaste acteurs wel voor. geen knaller van een film, maar wel goed genoeg voor de liefhebber's van drama.
8 februari 2009, 19:19 uur
Geen slechte film, maar ook geen hoogvlieger. De acteerprestaties zijn voldoende, de muziek ook. De muziek bij de afttiteling is overigens prachtig!
Het verhaal is toch maar matig. Er had toch net wat meer diepgang in gemogen. Er wordt niet op alles even goed in gegaan. Je moet zelf toch een beeld vormen. DIt viel me het eerste uur toch wel tegen. Het laatste deel is wel erg goed. Dit redt de film dan nog wel. Het blijft een drama met uiteraard een paar sentimentele stukjes erin. Zo hoort het ook!
Echter raar dat er maar 6 mensen gestemd hebben tot nu toe?! Geen film voor het grote publiek waarschijnlijk. Dat is dan dus weer zonde, want het is zeker net zo goed als menig ander drama uit 2007/2008.
24 januari 2013, 21:20 uur
Wat krijgt deze film weinig stemmen zeg. Zowel in kwantiteit als in kwaliteit. Hopelijk wordt daar snel verandering in gebracht, want 'Take' is niet zomaar één die je snel vergeet. Ik toch niet alleszins.
Tegenwoordige tijd en flashbacks wisselen elkaar regelmatig af in de film, die bijdragen tot een geheimzinnigere, mooiere en meer dramatische verhaallijn. Het zou hier maar saai zijn om in chronologische volgorde te beginnen werken.
Je merkt al snel op dat Saul struikelt met een ongeluk waarbij het zoontje van Ana hoogstwaarschijnlijk betrokken is, maar dit kan de sfeer niet drukken. Net zoals ralfsjam had ik een ander ongeluk verwacht waarbij het zoontje bv. zou werden doodgeschoten, maar gelukkig dacht de regisseur wat verder na.
De scène in de winkel is de meest krachtige van de film. Hij is zo tragisch dat hij me bijna aan het huilen bracht. Verscheurd tussen twee keuzes, snijdt Ana's pijn bijna in je gezicht. Het redden van een leven of het wegnemen van een ander die veel dichter bij jou staat. Mijn keuze zou ook snel gemaakt zijn.
En als ik dacht dat het ergste over was, was ik grondig mis. Bij de confrontatie tussen Renner en Driver kreeg ik een even ongemakkelijk gevoel als Saul zelf. Hun 'gesprek' of hoe je het ook kan noemen, gaf me rillingen (in positieve zin). De minpunten vond ik dat er in deze scène + de executiescène meer uitgehaald had kunnen worden. Ik dacht dat Ana hem wilde zien sterven, maar even later zie je haar enkel wegrijden. Vind ik wel een beetje jammer, omdat er tussen de twee hoofdpersonages veel chemie hangt en ze geweldig op elkaar inspelen. De regisseur had daarom nog een scène kunnen vrijmaken waarin ze elkaar nog eens vluchtig zien. In hun 'relatie' spreken uitdrukkingen namelijk beter voor zich dan woorden. Dat vind ik zelden terug in films.
Maar weer geweldig vond ik de flashbacks tijdens de laatste ontmoeting; ze worden hierbij nog eens extra in de verf gezet doordat Saul en Ana elkaars leven vóór die beslissende dag, probeerden voor te stellen. In twee woorden; gewoonweg fantastisch.
Jeremy Renner speelt een voortreffelijke Saul, getekend voor zijn leven door die ene dag. Zijn struggle met zichzelf + zijn gesprek met Steven (mooie bijrol voor Rodriguez trouwens) was ook een hoogtepunt. Renner speelde zijn rol gewoon subliem en ik kan niet méér van hem houden dan ik al doe (ja, waarheidsgetrouwe woorden van een meisje met een huge crush op deze acteur). Maar dat terzijde, zijn personage is interessant en fascinerend om naar te kijken. Het is dan ook jammer dat hij ietwat diepgang mist. Kon toch iets beter.
Minnie Driver kan ik niet meteen in een vorige film plaatsen, daarvoor was ze mij onbekend, maar daar is zeker verandering in gekomen. Ook zij speelde verdienstelijk en vol overtuiging, vooral in de winkel speelde ze zeer sterk. Van haar wil ik meer zien. Ze was hartbrekend als liefdevolle moeder die onderweg naar de gevangenis, haar leven overziet en haar pijn met zich meesleurt. Het einde waarbij ze zich dan ontdoet van de spullen van haar overleden zoontje, is dan ook mooi en ik durf zelfs te zeggen, hartverwarmend.
Doordat beide acteurs met zoveel overtuiging en dramatiek speelden, vond ik het moeilijk om te beslissen met wie ik nu het meest compassie voelde. Nu nog steeds trouwens, dus die vraag blijft onbeantwoord.
Charles Oliver filmde het verhaal op een interessante en leuke manier. Ik merkte op dat hij vaak wat afstand nam en niet heen en weer zweefde tussen personages. Zo had je tijdens het gesprek tussen Saul en Steven een wat afstandelijker gevoel doordat je hen meestal tegelijkertijd zag en dat is ook goed. Dit drama zou het niet moeten hebben van snel camerawerk dat maar heen en weer draait tussen de acteurs.
De muziek speelt hier zo'n grote rol, dat hij bijna centraal staat in de film. En natuurlijk zorgt hij voor nog wat meer dramatiek dan dat er in de film zelf al aanwezig was. Goede keuze.
Ja, dit is een film die me zeker aangenaam heeft verrast. Zo mogen er meer 'rondlopen'.
17 november 2013, 10:20 uur
We volgen hier Saul een gokverslaafde en een liefdevolle moeder,beide denken
terug aan die dag dat hun leven voor altijd heeft veranderd.
Tegenwoordige tijd en verleden tijd wisselen elkaar af en zo krijgen we te zien
wat er is gebeurd en de gevolgen daarvan.
Ik vond de film nogal traag en zo nu en dan best wel saai, er had wat mij betreft
wel wat meer pit en tempo in gemogen.
Ook had er wat meer diepgang in gemogen zodat je als kijker meer betrokken raakt,
nu bleef het nogal afstandelijk.
Een nogal slappe film met een redelijk verhaal en goed acteerwerk.
25 juni 2015, 22:57 uur
Een misplaatste, prekerige, boodschapperige misèrefilm over frustraties, pijn en bevrijding, die niet enkel zwaar op de hand was maar bij mij onderdrukkend werkte en die zich binnen een tijdsbestek van twee dagen afspeelde: een dag in het verleden en een in het heden. De cast deed aan overacting.