"Zijn we al boven?" - Wak&co
"Jij hebt mijn man gefotografeerd!" en inderdaad, ongeveer een halfjaar geleden is dat geweest. Dit is dus zijn vrouw, Tati, en Tati is 62 jaar oud en woont natuurlijk net als R.W. Loolofs in Drachten. Samen wel te verstaan. Hoe dan ook, ze legt uit waarom ze een hoofddoek draagt:
"Ik ben moslima, maar niet een fanatieke hoor, een gewone. Maar we doen nu de ramadan alleen is dat wel veel moeilijker dan in Indonesië hoor."
"Omdat het hier om tien uur nog niet donker is, in Indonesië gaat de zon al om zes uur onder en mag je eten maar hier moet je echt een heel stuk langer voordat je wat mag nemen. Maar kom maar even mee, dan kun je wat drinken bij ons op balkon."
En zo lopen we een stukje verder, haar man begroet ons al vanaf het balkon. Eenmaal binnen gekomen zet ze me een fris glas cola voor en gaan we door praten ( als je er over nadenkt, is dat super lief, terwijl ze zelf aan het vasten is geeft ze wel een ander op een hete dag een glas te drinken. )
En haar man begint te vertellen: "Ik heb eigenlijk eerst haar zus ontmoet, op een feestje in Indonesië en toen zei ze dat ze nog een paar zussen had. Dat geloofde ik niet meteen dus wilde ik een foto zien, en dat stond me wel aan. Toen ik later weer terug was in Nederland, bellen en contact houden en toen ik weer terug kon naar Indonesië haar weer ontmoeten en mee naar Nederland brengen. Iedereen janken dat ze weg ging, ze werd echt wel gemist! Maar ze had geen verstand van vliegtuigen en voordat je opstijgt moet hij goed gaan staan en dat rammelt, vraagt ze; zijn we al boven? Nee hahah we staan nog aan de grond lieve schat!" genoeglijk lachen ze beide om de anecdote, en we halen nog een paar verhalen uit die goeie ouwe tijd op.