Recensie: 'De verborgen taal van bloemen' van Vanessa Diffenbaugh | Met mijn neus in een boek
Recensie: 'De verborgen taal van bloemen' van Vanessa Diffenbaugh
15 oktober 2012 door Neus in een boek
ISBN: 9789000311200
Uitgever: Uitgeverij Unieboek
Vanessa Diffenbaugh is een Amerikaanse. Haar man is een directeur van een middelbare school en samen nemen ze al jaren pleegkinderen op in haar gezin.
Wanneer Victoria 18 wordt moet zij nu haar eigen weg gaan. In opvanghuizen kan zij niet meer blijven. Niet wetend wat zij kan en moet doen zwerft zij rond op straat, tot zij besluit er wat aan te doen. Gauw wordt zij een waardvolle kracht bij een bloemisterij en ontdekt haar kracht. De taal van bloemen te begrijpen en daardoor op die manier mensen kan helpen. Alleen kan zij zichzelf helpen en vrede vinden met wat er in het verleden gebeurd is?
Victoria dwaalt rond in San Fransico en omgeving. Het verhaal speelt af in de hedendaagse tijd met hedendaagse regels. De flashback van Victoria speelt vooral af op een boerderij in de buurt van San Fransico. Het verhaal is geschreven vanuit de ik-persoon Victoria.
Victoria Jones is een weesmeisje dat van het ene gezin naar andere, van opvanghuis naar andere, gegaan. Toen zij 10 was, was er hoop op stabiele toekomst. Acht jaar later moet zij uit het opvanghuis, want zij is meerderjarig geworden, en wordt zij onverwacht geconfronteerd met haar verleden. Victoria is een gesloten persoon die moeite heeft om anderen dicht bij haar te laten komen.
Dan komen de mensen uit haar verleden in beeld, Elizabeth haar pleegmoeder, Grant neef van Elizabeth. Maar toch probeert zij weer mensen te vertrouwen en laat tot bepaald hoogte nieuwe mensen toe in haar leven, Renate en Marlena.
Vooral Grant speelt een belangrijke rol in haar heden.
Ik ben zaterdagochtend begonnen en gistermiddag had ik het uit. Het boek heeft me geraak. Ik leefde heel erg me met Victoria. Ik wilde doorlezen om te weten of het voor haar wel goed zal uitpakken.
Het is een triest verhaal, maar is wel wat er in de werkelijkheid gebeurd. Wat haar overkomt, overkomen vele wezen. Ik denk dat de auteur door haar ervaring met haar pleegkinderen heel goed kon in leven in dit verhaal. En daardoor ook zo neer kan zetten zoals het is.
Ik ben een bloemist geweest maar de manier waarop Victoria naar bloemen kijkt geef mij een heel andere kijk op bloemen. Want je kunt veel meer zeggen met bloemen als je de betekenissen ervan kent. Een heel mooie manier om te communiceren.
Het is een mooi, triest, aangrijpend boek. Ik heb op alle fronten met Victoria meegeleefd en hopen dat het voor haar goed uit mocht pakken. De auteur heeft Victoria niet als een perfect iemand afgeschilderd, maar iemand met veel gebreken en geeft Victoria als persoon veel diepgang mee. Daardoor vond ik het moeilijk om dit boek weg te leggen.
Ik kan gewoon niet goed onder woorden brengen wat zoooo goed is aan dit boek.
Dit bericht werd geplaatst in Boekrecensies en getagged met boek, de verborgen taal van bloemen, Gelezen, recensie, Vanessa Diffenbaugh. Maak dit favoriet permalink.
← Recensie: 'Sevenster, de laatste Wachter' van Alexandra Penrhyn Lowe
Recensie: 'Rode sneeuw in december' van Simone van der Vlugt →
5 thoughts on "Recensie: 'De verborgen taal van bloemen' van Vanessa Diffenbaugh"
18 oktober 2012 om 09:08
Tof, ik ben altijd op zoek naar goede boeken. Tegenwoordig wordt er zoveel uitgegeven dat de meeste boeken maar middelmatig zijn. Bedankt voor de tip.
18 oktober 2012 om 17:04
Dat klopt en in sommige genre lijken ze ook op elkaar qua verhaal. Graag gedaan, dit was echt een uniek, mooi, triest boek.
Pingback: Boekenupdate: Oktober | Plien
Wat leuk dat je er helemaal hetzelfde over denkt en echt interessant dat je eigenlijk een soort insider (als bloemist) in de bloemenwereld bent.