Dan een wandeling vanaf de waterval naast de camping omhoog. Op een gegeven moment volgden we de stroom, misten we blijkbaar een afslag en waren we dus een beetje verdwaald. Maar het was wel mooi naast het water, tot we op een gegeven moment echt niet verder konden.
Dan maar recht omhoog, wat niet echt een pad was maar het leek er op dat we niet de eersten waren die aldus besloten. Boven vonden we het pad weer en wat het prima te doen. Vanaf La Garde aan de andere kant van het water gingen we recht omlaag over een trail waarmee we alle Alpe d’Huzes bochten afsneden. Dat was korter en mooier dan langs de weg lopen. Hierna zochten we verkoeling in het zwembad en ’s avonds gingen we met z’n allen eten bij La Romanche. Apart dat het daar helemaal vol was en mensen stonden te wachten op een tafel terwijl uitbaters van andere terrassen in de deur stonden te kijken waar hun klanten bleven. We zagen Nederland live verliezen van de USA en helaas was de creme brulee op toen we het dessert bestelden.
Vandaag werd Riëtte 18. Opa’s Kunstgebit, die op het veldje van de caravan stonden, bracht haar een serenade.
Deze ochtend vertrokken achtereenvolgens het dames wandelteam van C4H, de kids en Ed en Jannie met de caravan. Hiermee eindigde voor ons de koersweek en ons verblijf op La Cascade. We waren zelf ook al gepakt dus reden naar Allemont. Op FB door een shorttrack-kennis aanbevolen en pas later ontdekten we dat het maar een goede 10 kilometer verderop was. Camping Le Grand Calme was een eenvoudige, rustige camping met prachtige staanplaatsen. Wij denken dat we met plek 116 het mooiste plekje hadden; half onder de bomen en pal naast een stroompje. We zetten de tent op met de event shelter er met een klein stukje overlap voor, en maakten kennis met onze overburen Allan en Gladys; een gepensioneerd stel uit Engeland.