Brink, in de meening verkeert, dat de inhoud van de Inleydinghe tot het ontwerp van een Batavische Arcadia gelijk is aan dien van de door hem besproken Batavische Arcadia zelf. De Batavische Arcadia van Johan van Heemskerck, zegt hij echter ook,*) „zou een zeer leesbaar boek geweest zijn, als de auteur niet de onherstelbare fout begaan had zijn novelle met ontijdig ingevlochten uitweidingen over vaderlandsche historie te bederven". Daar hij dit in de Inleydinghe niet gedaan heeft, meen ik, dat het werkje naar het oordeel van Prof. Ten Brink een zeer leesbaar boek is. Zijn meening is ook de mijne. Een oordeel over de Batavische Arcadia kunnen wij niet vellen, daar deze nooit is geschreven.	
Voor wij de Arcadia nu nog eens nader bekijken om enkele eigenaardigheden ervan aan te stippen, is het noodig te wijzen op een gebrek, dat de uitgave van 1637 bezit, en dat ook in de herdrukken niet is hersteld, namelijk een zekere slordigheid, waarmee de handeling ineengezet is. „Over het geheele werk schijnt de Muze van het toeval te beschikken", zegt Prof. Ten Brink*) en hier is zeker iets juists in. Slechts toevallig ontmoeten de tochtgenooten Reynhert, slechts toevallig neemt hij dus ook aan het speelreisje deel Niemand verwondert zich echter over zijn komst te Rijnvliet, te Katwijk of later ten huize van Eerrijck, waar hij telkens met de anderen aan tafel aanzit.