Rebelse Stad | Een Film van Willy Lindwer | Persmap
| Persmap
page,page-id-242,page-template-default,ajax_updown,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-6.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.4,vc_responsive
DOWNLOAD HIER DE VOLLEDIGE PERSMAP, FILMSTILLS & FILMPOSTER
DOWNLOAD FILMPOSTER (WEB)
DOWNLOAD FILMPOSTER (GROOT FORMAAT)
Foto Cor Jaring / Stadsarchief Amsterdam
UNIEK PROVO BEELDMATERIAAL
De sixties in de Rebelse Stad komen tot leven door nog niet eerder vertoonde archiefbeelden van Amsterdam en de Provotijd. De makers hebben er naar gestreefd om niet de platgetreden paden te bewandelen en hebben besloten de overbekende archief beelden niet te gebruiken. Het is beeld-researcher Gerard Nijssen gelukt om nieuw materiaal te vinden in buitenlandse archieven en uit talloze andere onbekende bronnen.
FOTOARCHIEF COR JARING IN STADSARCHIEF AMSTERDAM
Door een speciale samenwerking met het Stadsarchief Amsterdam, konden de makers van Rebelse Stad beschikken over alle 70.000 negatieven van de Provo- fotograaf Cor Jaring. De film bevat nog niet eerder gepubliceerd fotomateriaal van Jaring. Het archief van Jaring werd na zijn overlijden in november 2013 overgebracht naar het Stadsarchief. Willy Lindwer maakte kort voor het overlijden van Jaring een groot interview met hem. In de kelders van Jaring's studio werd zijn beroemde magische pershelm gevonden, die hij tijdens de happenings en de rellen in Amsterdam gebruikte. Jaring demonstreert de unieke helm in de film.
Vele van de nog in leven zijnde personen, die als iconen van het Magisch Centrum Amsterdam hun rol hebben gespeeld, zijn in de film Rebelse Stad samengebracht. Het is voor het eerst dat zo'n direct beeld van Provo en de sixties in Amsterdam in een film getoond wordt. Het is de makers gelukt om Provolijstrekker Bernhard de Vries, die in 1967 Nederland verlaten heeft en zich toen in Italië als acteur vestigde, voor de film weer naar Nederland te halen. Hij is na zijn Provotijd vrijwel nooit meer in het openbaar verschenen. In de film is o.a een aangrijpende scene te zien tussen de twee toenmalige tegenpolen Roel van Duijn en Bernhard de Vries.
CONTEXT VAN DE FILM
De film Rebelse Stad vertelt het verhaal van een uitzonderlijke periode in de Nederlandse geschiedenis. "De jaren zestig hebben Nederland waarschijnlijk ingrijpender veranderd dan de Tweede Wereldoorlog", zegt historicus Hans Righart. Na de oorlog ging het leven immers door, zoals dat er in de jaren dertig had uitgezien. In de jaren zestig stortte het vertrouwde beeld ineen. De onstuimige sixties brachten politiek radicalisme en sociale spanningen, ongehoorde opvattingen over seksualiteit, gezag en rock- en popmuziek als nieuwe lifestyle van een rebelse jongerencultuur. De protestgeneratie zorgde voor een hevig generatieconflict. Veel van wat we nu als vanzelfsprekend beschouwen begon in die jaren.
In mei 2015 is het vijftig jaar geleden dat de Provobeweging Amsterdam heftig wakker schudde met hun 'lieve(r)evolutie'. Een klein en enthousiast groepje jonge mensen wist een spraakmakende beweging te genereren. Welke gevoelige snaar wisten ze te raken en hoe konden ze zoveel weerklank uitlokken? In Nederland werd met verbazing en ontzetting naar de toestanden in Amsterdam gekeken. Wat was er aan de hand in Amsterdam? De film laat zien dat de roerige jaren zestig in aanvaang al in het midden van de jaren vijftig begonnen, toen in de naoorlogse welvaartsstaat de jeugdcultuur een stevige omslag begon te maken. Fenomenen als beatniks, marihuana, nozems, pleiners en dijkers, fluxus kunst, happenings, bebop, cool jazz, rock-'n-roll, anarchisme, ban-de-bom, anti-atoombom en anti-Vietnam demonstraties, revolutie, de anti-rook magiër, Provo, hippies en flower power, hebben Amsterdam en de sixties haar gezicht gegeven. De naoorlogse generatie wilde breken met de voorliggende periode en dat is op spectaculaire wijze gelukt. Het gezapige leven kwam tot een einde en de grote verandering werd een feit.
Tot op de dag van vandaag heeft Amsterdam zijn speciale aantrekkingskracht behouden en profiteert de stad van haar imago als de stad waar een vrije geest waait en vrijwel alles kan. Hoe kon Provo in de korte periode van haar bestaan tussen 1965 en 1967 voor zoveel tumult zorgen? Provo was een katalysator voor de opkomst van allerlei stromingen en bewegingen die jarenlang de toon zouden zetten: studentenprotest, seksuele revolutie, homo en vrouwenemancipatie, de milieubeweging, de vredesbeweging, de kraakbeweging. Ondanks het feit dat de omwentelingen in de jaren zestig alom erkend worden als ingrijpende gebeurtenissen die tot op de dag van vandaag hun sporen in het Nederlandse sociale, culturele en politieke klimaat nagelaten hebben, is er nog nooit specifiek een documentaire gewijd aan de beweging die in de loop van de tijd is uitgegroeid tot het symbool van zijn tijd. De film Rebelse Stad vertelt dat verhaal vanuit het persoonlijk perspectief van de regisseur Willy Lindwer.
Willy Lindwer over de film
"Deze periode heeft een ontwikkeling in gang gezet die tot op de dag van vandaag nagalmt en die in bredere zin en voor mijzelf, een revolutie genoemd mag worden. Deze 'zachte' revolutie trok meteen internationale belangstelling en heeft Amsterdam en Nederland een aparte plek op de kaart gegeven. De periode waar ik in de film over vertel, begint in 1955 toen ikzelf de eerste nozems op de Nieuwendijk zag en eindigt in 1969 met de komst van John Lennon en Yoko Ono naar Amsterdam en de hippies op de Dam. Alles wat daarna kwam borduurt voort op de voedingsbodem die in de jaren zestig ontstond en waarin de protestbeweging Provo centraal staat."
"De gebeurtenissen, de spelers, hun ideeën en idealen, het ludieke en het anarchisme komen in de film aan bod. Dat is de keuze die ik gemaakt heb vanaf het moment dat ik het idee had om deze film te moeten maken. Belangrijk daarbij is dat ik dit verhaal zelf beleefd en meegemaakt heb. Ik ben in Amsterdam geboren en getogen en opgegroeid met nozems, pleiners en de dijkers, de anti-rookmagiër Robert Jasper Grootveld en met Provo. Het heeft mij gevormd. Het was de periode dat ik op de middelbare school zat, vlakbij het Leidseplein, en vervolgens op de Filmacademie in de binnenstad van Amsterdam."
"Door het herbeleven van deze bijzondere periode in de recente geschiedenis van Nederland en de lijnen naar het heden, breng ik in de film mijn eigen jeugd en mijn eigen revolutie weer tot leven. Net als vele tijdgenoten heeft die tijd mij gevormd. Ik was er deel van. Ik voel me een rebel van die tijd en ben dat altijd gebleven."
BIOGRAFIE WILLY LINDWER
Willy Lindwer werd vlak na de bevrijding in 1946 in Amsterdam aan de Amstel geboren. Hij groeide op in een Joods gezin in het naoorlogse Amsterdam. Zijn ouders waren in 1930 vanuit Polen en de Oekraïne voor het antisemitisme naar Nederland gevlucht. Zij overleefden de oorlog door onder te duiken bij een boerenfamilie in de Achterhoek. Een groot deel van zijn familie werd tijdens de Holocaust vermoord.
Na de middelbare school studeerde hij aan de Nederlandse Filmacademie in Amsterdam. Dat was tijdens de roerige jaren zestig die hij van nabij meemaakte in de stad. Hij beleefde de Provotijd intensief en was elke zaterdagavond met zijn vrienden te vinden bij het Lieverdje waar anti-rook magiër Robert Jasper Grootveld zijn happenings hield.
Fotografie en film werden zijn passie. Hij specialiseerde zich in het maken van documentaire films. Zijn visie op het maken van documentaires is dat de verhalen zoveel mogelijk door de mensen zelf verteld moeten worden: "Dan kom je het dichtst bij wat er echt gebeurd is in de beleving van de mensen. Dat zal subjectief zijn, maar dat maakt documentaire zo spannend en persoonlijk", stelt Lindwer.
De laatste jaren woont Willy Lindwer met zijn vrouw Hanna in Jeruzalem. Ze hebben twee kinderen.
Curriculum Vitae van Willy Lindwer
Willy Lindwer (Amsterdam, 1946) verwierf internationale bekendheid als documentairemaker met De Laatste Zeven Maanden van Anne Frank. De film werd in 1988 in de VS bekroond met een Internationale Emmy Award. In eigen land kreeg hij een Gouden Kalf voor Kind in Twee Werelden, een film over Joodse oorlogspleegkinderen. Hij werd in 2010 geridderd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau voor zijn gehele filmoeuvre.
Zijn eerste grote film was een documentaire over de foute rol van de Nederlandse politie in bezettingstijd (1970). De film behandelde een voor die tijd uiterst gevoelig thema. In 1975 maakte hij de film Amsterdam 700 Years die in talloze landen vertoond werd. In de jaren 70 en 80 maakte hij een reeks documentaires in Afrika. Voor de NOS produceerde hij in 1979 ter gelegenheid van het Holland Festival de grote balletfilm Live-Life, 3 choreografen en een ballet. De film werd in de VS bekroond. De documentaire De Joden en hun Mokum werd door de NOS in 1985 t.g.v. het 350-jarige jubileum van de Joodse Gemeenschap uitgezonden. Tussen 1988 en heden maakte Lindwer 20 grote documentaires over de 2e Wereldoorlog en een serie films over Israël. Zijn productiemaatschappij AVA Productions in Amsterdam, richtte zich op documentaire series.
Willy Lindwer publiceerde ook een aantal boeken gebaseerd op zijn films: De Laatste Zeven Maanden van Anne Frank, Kamp van Hoop en Wanhoop, Getuigenissen van Kamp Westerbork, Het Fatale Dilemma, de Joodse Raad van Amsterdam , 1941-1943.