Portretten door Stephan Cornelis - Rivage Zeeuws-Vlaanderen
Portretten door Stephan Cornelis
Tijdens de winter Wonder wandeling is er in de Vrije Evangelische Kerk te Nieuwvliet een serie van vijf portretten te zien. Deze portretten zijn gemaakt door Stephan Cornelis en werden afgedrukt door Signtex in Oostburg. Hier is Stephan zijn verhaal;
Een portret van dichtbij en ook nog eens op A0 afgedrukt is indrukwekkend. Voor een paspoort moet een portret formeel zijn en het uiterlijk nauwkeurig weergeven van oor tot oor. Voor mij betekent een portret een kunstzinnige representatie van een persoon die zijn of haar karakter, persoonlijkheid, en uiterlijk laat zien of de look die zijn (haar) rol uitbeeld. Door gebruik te maken van licht en schaduw kun je verschillende "moods" creëren. Voor ik zover was om een portret te maken heb ik heel veel gefotografeerd en workshops gevolgd. Natuurlijk ook uren, dagen, weken gegoogled en fotografen gevolgd. Jerry Ghionis, JeanPaul Bichard, Platon, Adrian Buckmaster en niet te vergeten Marc Lagrange RIP 🙁 Stuk voor stuk gevoelsmensen die emotie in fotografie zoeken. Zich bezig houden met het combineren van hun visie met de ideeën en het werkelijke uiterlijk van de persoon die zij willen fotograferen, met het doel een passend portret te maken.
Ooit ben ik begonnen met het fotograferen van tractorpulling wedstijden. Een wereld vol "patrolheads" en techniek. Met een team meereizen bied je de mogelijkheid dichtbij de wedstrijdbaan te fotograferen en alles van dichtbij mee te maken. Het gaat er om met een opgevoerde tractor een sleepwagen zo ver mogelijk weg te slepen. De blubber vliegt in het rond en de motoronderdelen ook zo nu en dan. Daar ontdek je dat ervaren gespecialiseerde fotografen bang zijn voor nieuwe gezichten, bang voor broodrovers. Ondertussen ging ik verder met het fotograferen van vakantiehuizen en omgevingsfotos voor Rivageverhuur
Ik kwam tot de ontdekking dat het belangrijk is, dat fotos emotie en of beweging bevatten. Natuurlijk is een foto van een zonsondergang op het strand mooi maar als er mensen spelen of wandelen heeft dit toch een bepaalde meerwaarde. Maar mensen reageren anders als tractoren, en als je mensen van dichterbij wilt fotograferen kom je in hun persoonlijke bubbel. Dat vind niet iedereen leuk of gemakkelijk. Toestemming is dus belangrijk.
Daarna kwam ik via via terecht in de burlesque wereld. Een wereld vol karakters en sterren. Er zijn verschillende stromingen binnen deze scene en iedereen is welkom. Natuurlijk is er her en der wat diva gedrag maar dat is op de hockeyclub ook. Het is een wereld vol verkleedpartijen niet alleen voor artiesten maar ook voor het publiek. In deze wereld werd ik gevraagd fotos te maken van shows en publiek. Ik vind het normaal dat je bezoekers eerst toestemming vraagt. En als je gesprekken aanknoopt met bezoekers die uren in hun make up en kostuum hebben gestopt kom je er achter dat ze het niet altijd leuk vinden om constant door verschillende paparazzi gefotografreerd te worden. Hmmm even denken, Paparazzi, dat was nou net iets wat ik ZEKER NIET wilde worden. Na overleg met Xara VondenVielenregen besloten zij en ik om een fotobooth te introduceren op het Burlesque circus. Tijdens dit Burlesque feest worden nevenactiviteiten georganiseerd waarvan de opbrengst ten goede komt aan de AVL foundation (Antoni van Leeuwenhoek) Zij doen onderzoek en houden zich bezig met het genezen van kanker patienten.
Voor mijn gevoel werden de rollen omgedraaid in de Fotobooth, ik moest niet langer achter de bezoekers aan maar ze kwamen naar mij toe 🙂 Die eerste fotobooth fotos, reportageflitser op automaat en knippen. Bij thuiskomst wat oppoetsen in de doka (Lightroom) en het begin was geboren. De bezoekers waren enthousiast en in de volgende edities begon ik dingen uit te proberen. Als allereerste de reportage flitser van de camera af en deze van opzij gebruiken met een softbox. Dat betekent wel dat je de bezoekers meer moet gaan sturen. Je wilt wel schaduw maar je wilt geen onderbelichte gezichten. Om dit "light to dark" beter te begrijpen volgde ik een workshop bij Frank Doorhof. Zijn lichtmetingen en de uitleg over de inverse square law zijn voor mijn verdere ontwikkeling bijzonder belangrijk gebleken. Veel doen en soms ook durven op je bek gaan, het droeg allemaal bij aan het tot stand komen van de portretten zoals ik ze nu maak.
Ik fotografeer voor verschillende opdrachtgevers maar vooral ook omdat ik het leuk vind, je kan mijn openbare fotos herkennen het rivage.nu logotje. Deze website, www.Rivage.nu maakte ik om de streek Zeeuws Vlaanderen te promoten en om bezoekers uit te dagen om mee te fotograferen. Meer info hier.