Doorgaans bracht Camille Lemonnier tijdens de zomermaanden enkele dagen in Astene door.(24) Tijdens zijn verblijven in Villa Zonneschijn toog hij steevast aan het werk.(25) Buysse getuigde als volgt:
't Was droevig weer: het mistte en het regende. Van wandelen kon geen sprake zijn. 't Was weer om te werken. Lemonnier wilde werken. Hij was van plan een roman te schrijven uit het Vlaamse landelijk leven. Maar de ambiante stemming was en bleef een grijze en een treurige, en hij wilde een boek schrijven vol licht en zon en tederheid van lijn en kleuren. En eensklaps vroeg hij de meester: ‘Claus, wil je eens ál je schilderijen voor mij ten toon stellen?’ Claus lachte, maar voldeed aan het verzoek. Uren en uren, dagen en dagen, bleef Lemonnier starend, peinzend en ... werkend in het ruim atelier vol licht-stralende schilderijen. En zo werd geboren een der mooiste boeken van het landelijk Vlaams leven, die ooit geschreven zijn: Le Vent dans les Moulins!(26)