Recensie: Special Branch 2 - stripinfo.be
Special Branch 2 De reis van de Great Eastern
Wanneer de Great Eastern, een oud passagiersschip, binnenkomt van zijn laatste vaart, wordt bij de ontmanteling een lijk gevonden in de dubbele bodem. Dat lijk is al 20 jaar oud en bijzonder goed bewaard. De kleding van het gemummificeerde lijk bevat een belangrijke aanwijzing: een foto. Op deze foto staan 3 personen en één daarvan is vandaag een belangrijke admiraal. De politie durft het heet hangijzer niet aan te pakken en speelt het onderzoek door aan de Special Branch. Broer en zus, Robin en Charlotte, worden erop uitgestuurd om het onderzoek te voeren. Hij is een detective en zij arts. Door middel van nieuwe methodes, voor die tijd, proberen ze eerst de mummie te identificeren om daarna motief en moordenaar te vinden.
In dit tweede deel, valt op over hoeveel macht, hoogstaande mannen beschikken. Een paar mensen die te veel gezien hebben, worden zonder omwegen vermoord en ook de lokale politie wordt onder druk gezet om het onderzoek te hinderen. Het is nog niet duidelijk wat de admiraal te maken heeft met de moord op de mummie, maar dat hij betrokken is, staat al wel vast. Ook andere hooggeplaatsten voelen nattigheid en proberen in te grijpen. Het maakt het onderzoek er niet gemakkelijker op. Charlotte en Robin staan voor een moeilijke opdracht. Doch, langzaam maar zeker verzamelen ze bewijs en vergaren ze kennis over de reis en de passagiers van die noodlottige afvaart.
Dit is zo nog eens een ouderwets whodunnit-verhaal, waarbij we onze grijze massa mee pijnigen om de puzzelstukjes in elkaar te passen, samen met de twee onderzoekers. Dat dit dan nog afspeelt in 1889, een era waarbij het onderzoek voornamelijk nog uit deductie bestond en waarbij het gezonde boerenverstand nog een belangrijke rol speelde, is een extra bonus. De pas uitgevonden methodes leveren wel een paar leuke elementen op, maar het is toch voornamelijk gedegen en volgehouden detective-werk dat het verhaal draagt. En dat maakt nu net een groot deel van de attractiviteit van dit verhaal uit.
Alhoewel we in een ver verleden zitten en we dit ook zien in de haarstijlen, kledij, het schip en de omgeving, zijn de gezichten spontaan neergezet. Geen stijfdeftig gedoe of neutrale gezichtsuitdrukkingen,.. neen, in plaats van de typische Engelse 'stiff upper lip'-houding, krijgen we eerder moderne expressies en gedrag voorgeschoteld. Misschien niet helemaal correct qua tijdsgeest, maar wel veel leuker om te lezen.