Intussen blijven Polen en Hongarije dreigen met een veto met betrekking tot de Unie-meerjarenbegroting (MFK 2021-2027) en het Corona-steunfonds als Brussel en Luxemburg zich blijven bemoeien met de rechterlijke macht. Dit lijkt te werken: er worden geen nieuwe inbreukprocedures tegen Polen meer gestart, alhoewel Polen evident in strijd handelt met het bevel van 8 april 2020 van het Hof in Luxemburg. De reden die de Commissie geeft is onbegrijpelijk: het bevel ziet op disciplinaire procedures, terwijl de zaak van rechter Morawiec ziet op het opheffen van immuniteit. Er is met andere woorden geen strijd met het bevel. Deze redenering is duidelijk van politieke aard, want met een juridische uitleg van het bevel heeft het niets van doen. Ik wijs er nog eens op dat de Disciplinaire Kamer rechter Morawiec een straf heeft gegeven die alleen in een disciplinaire procedure kan worden opgelegd: halvering van haar salaris. Blijkbaar maakt de Commissie een politieke keuze en ziet zij onafhankelijke rechtspraak als een uniewaarde die ondergeschikt is aan politieke opportuniteit. Geeft ze daarmee, hoeder van de verdragen, niet het fundament van de Unie op? Ik ben bang dat de visie van de Commissie op de rechtsorde een grote (politieke) fout zal blijken te zijn.