Gehoord tijdens een bijeenkomst waarop ik sprak over succesvol presenteren: “Jij hebt gemakkelijk praten met je oproep om in een presentatie naast ratio ook emotie te stoppen. Zoiets lukt misschien met een presentatie over rouwverwerking, maar probeer zoiets eens met het thema betonconstructies.”
Volgens de man die dit zei, zijn er onderwerpen die zo saai zijn dat er niks emotioneels van te maken is. Waarbij emotioneel trouwens niet alleen gaat over ontroering of verdriet. Boosheid, vreugde, angst en passie zijn net zo goed emoties.
Emotie draagt immers bij aan de geloofwaardigheid van de spreker (“Hij staat echt achter zijn verhaal, dat merkte je wel aan de felheid waarmee hij sprak”) en daarmee aan het gewenste effect van de luisteraar en kijker (“Ik voelde dat ik enthousiast werd van het project wat zij presenteerde”).
Maar hoeveel emotie kun je kwijt in onderwerpen als pensioenen, geologie, de werking van een PC of beton?
Je publiek wordt geraakt als het over hen persoonlijk gaat. Of in ieder geval over mensen. Dat leidt immers tot herkenning en daarmee tot betrokkenheid.
Dus wat het onderwerp ook is: zoek naar verbinding met mensen. Daar schuilt emotie: Wat mensen aan een onderwerp hebben, hoe ze ermee in aanraking kwamen of komen of hoe het hun leven verandert.
En dat is eenvoudiger dan het lijkt. Want wat jouw onderwerp ook is: het gaat uiteindelijk altijd over mensen. Of je het nu een projectplan presenteert, of een product of dienst verkoopt in je presentatie.
Waarom is het van belang veel te weten van gesteenten en gassen in de bodem, als mensen aan die kennis niks hebben?
En dus vind je in jouw presentatie over aardwetenschappen de haakjes, die het voor het publiek boeiend maken: wat voor stoffen er nog te delven zijn en wat de gevolgen van die ontginning zijn.
Of aardbevingen en vulkaanuitbarstingen voorspeld kunnen worden. Hoe we nog meer drinkwater uit de grond kunnen halen en of dat wel handig is om te doen.
Vertel over de allereerste betonconstructies in Nederland, die van de Hollandse Waterlinie en de Stelling van Amsterdam in de zestiende eeuw. En wat die ontwikkeling bespoedigde: de ontwikkeling van steeds krachtiger granaten. Hoe eng die dingen waren en hoe beton voor extra bescherming zorgde. Of vertel over die flatbewoners die het maandenlang zonder balkons moesten doen, omdat betonrot de boel had aangetast. En hoe onzeker sommige mensen daarvan werden. “De flat zal toch niet instorten?”
Zo verweef je emotie in je presentatie. Emotie die ervoor zorgt dat mensen passie proeven in je verhaal. Én zich zich er in kunnen verplaatsen.
Bedenk een willekeurig thema of begrip. En geef jezelf de opdracht met zo min mogelijk stapjes bij ‘de mens’ te komen. Specifieker: bij de betrokkenheid van of het nut voor mensen.
En ja, er zijn tal van andere routes mogelijk. Maar bij welke eindhalte je ook uitkomt, dát is het aanknopingspunt voor jouw presentatie. “U ziet, ik draag een bril. Min zes links, min zeven rechts. Dus u begrijpt: ik ben dol op zand.”
Je hebt goed nagedacht wat je gaat vertellen. Het is ook zeker de moeite waard om naar te luisteren. En voor maximaal effect, maak je er een PowerPoint-presentatie bij. Maar…
Dit stukje is voor de dames en heren die denken dat zij nooit een presentatie kunnen houden. Omdat zij daar absoluut niet geschikt voor zijn. Voor hen is er goed…