Bovenstaande schoolfoto's zijn gemaakt in 1946. De Lambertusschool bestond toen uit 88 leerlingen, die hierboven allen op de foto staan. Kinderen uit een gezin stonden samen op een foto, dat bespaarde de ouders kosten. De foto is gemaakt op het huidige kerkplein. De muur met bogen op de achtergrond is de dan in aanbouw zijnde overdekte speelplaats. Verder dan dit is de bouw echter nooit gekomen, geldgebrek of had het uitbreken van de oorlog er iets mee te maken? In ieder geval stond de muur er in 1946 nog maar deze is kort daarna afgebroken.
Haar schooljaren bracht ze door op de Lambertus Lagere school, die toen stond op de plaats van het huidige Dorpshuus. Heel dicht bij haar woning dus.
In november 1983, 37 jaar na de gemaakte schoolfoto's, werd er een reünie georganiseerd. De organisatie lag in de handen van Piet van Raaij, Jo van Schipstal-Arts en Mimi van Boxtel-Nas.
Het gedicht wat Mimi toen bij het openingswoord voordroeg heeft ze altijd bewaard en hebben we onlangs van haar gekregen. Het geeft een prachtig tijdsbeeld van het dorpsleven toentertijd.
In 1956 verhuisde de Lambertusschool naar de St. Machutusweg en ging voortaan de St. Francisschool heten. In het oude schoolgebouw vestigde zich in 1957 pantoffelfabriek Wielco's.
Natuurlijk werden er tijdens de reünie in 1983 in Zaal Bardoel de nodige schoolherinneringen opgehaald.
De opkomst van de oud-leerlingen was bijzonder hoog, ook waren verschillende oud-leerkachten aanwezig.
In de tijd dat de foto's werden gemaakt, in 1946, bestond het onderwijsteam uit: 1e en 2e klas; Juffrouw Jansen of Annie Spork, 3e, 4e en 5e klas; Jo van Dinther en de 6e, 7e en soms 8e klas; Frans Bongaards. Frans Bongaards was schoolhoofd.
Een schooldag begon met de Heilige Mis om half 8 in de kerk en met catechismus leren. Kinderen vanuit de Vogelshoek, 't Rot, de Hei en van over de Raam aten na de kerk op school hun boterham op. Want fietsen hadden ze niet en om voor schooltijd weer op en neer naar huis te lopen was de tijd te kort.
Ook het spelen buiten was gescheiden. De jongens hadden hun speelplaats op het huidige kerkplein en de meisjes de speelplaats naast de school. Dit speelplein was omgeven door een muurtje met spitse ijzeren hekken.
De meisjes uit de hogere klassen moesten bij toerbeurt in de pauze de school stoffen. De oudere jongens hadden de taak om voor schooltijd de kachels schoon te maken, de kolenkit te vullen en de kachels aan te stoken. Als dit laatste niet lukte of er kwam teveel rook vrij, dan werd Grad de Smid er bij gehaald.
Iedereen herinnerde zich verder de brede gang met ijzeren kapstokhaken. Het geluid van het geklepper van de klompen door het schoolgebouw. De zwarte kachels kachels in de lokalen met de lange kachelpijpen. Helemaal achter in de gang de altijd stinkende w.c.'s en het smerige kolenhok.
Toch hebben de meesten van ons het zeker niet als een vervelende tijd ervaren. De vele verhalen tijdens de reünie bewezen dat.