De poging een succesvolle Franse luxe-auto te bouwen is een feuilleton met veel treurige afleveringen | De Volkskrant
De poging een succesvolle Franse luxe-auto te bouwen is een feuilleton met veel treurige afleveringen
De DS 9 van Stellantis.
Peter Giesen 8 juni 2021, 09:54
Ik kreeg ooit een lift van de Franse ambassadeur in een Renault Grand Scénic met chauffeur. Ik vond het pijnlijk: een Franse hoogwaardigheidsbekleder hoort in een grande berline te rijden, niet in een nette middenklasser. Maar ja, de Franse auto-industrie produceert al jaren geen auto meer in de traditie van de Citroën DS.
DS, het luxemerk van Stellantis (het Frans-Italiaanse fusiebedrijf), doet nu opnieuw een dappere poging met de DS 9. Als liefhebber van de Franse auto hoop je op een nieuwe sensatie, maar de eerste reacties zijn zuinig. Best een knappe auto met zijn vloeiende lijnen, schreef Le Monde, maar 'waarschijnlijk zal deze lage en lange auto toegevoegd worden aan de lijst van de Franse modellen die, in de loop van de laatste twee decennia, vergeefs hebben geprobeerd hun plaats te vinden in het premiumsegment'.
De poging een succesvolle Franse luxe-auto te bouwen is een feuilleton met veel treurige afleveringen. De Peugeot 607 was te saai, de Renault Vel Satis juist te vreemd. De prachtige Citroën C6 kwam op de markt toen de strijd met de Duitsers allang was verloren. In 2012 werd de productie gestaakt. Nationalistische politici als Sarkozy en Jean-Marie Le Pen bleven in een C6 rijden, maar dat zag er steeds vreemder uit, alsof ze op de autoboulevard een grote tweedehandsbak op de kop hadden getikt. Lekker goedkoop in aanschaf, maar duur om te rijden.
De DS 19 uit 1955 was zijn tijd ver vooruit. Dat kun je van de nieuwe DS 9 moeilijk zeggen. Hij heeft een paar mooie features, zoals een camera die het wegdek scant en informatie over hobbels en gaten aan de schokdempers doorgeeft. Maar als je een auto introduceert die niet leverbaar is met een volledig elektrische motor, kun je moeilijk zeggen dat je de grande berline voor de 21ste eeuw hebt gebouwd.
De DS 9 zoekt het gevoel voor Franse luxe vooral in de aankleding. Zo is het interieur versierd met clous de Paris, een vorm van ornamentiek die veel wordt gebruikt voor dure horloges. De grandeur zit niet meer in de constructie, zoals bij de DS, maar wordt er van buitenaf opgeplakt. Ik vrees dat het iets zegt over het huidige Frankrijk, net als het feit dat de auto in China wordt gemaakt. Niettemin hoop ik dat de DS 9 een succes wordt. Je gunt het de Fransen zo: een elegant alternatief voor de rechtlijnige power van Mercedes, BMW en Audi.