De Blue Marine Polario is een energiezuinige circulatiepomp met een laag stroomverbruik voor krachtige prestaties. Speciaal ontwikkeld voor zeewater aquaria. Een stroming in 2 richtingingen (bi-directioneel) simuleert de golven en stromingen van de zee. De Blue Marine Polario 10.000 is eenvoudig te monteren dankzij een 360° montagebeugel.

Hitler heeft even met het plan rondgelopen om het hele nederlandse volk naar de Oekraïne te deporteren. Stel je voor, dat het was doorgegaan! Hoe zou ons leven er dan hebben uitgezien? Vast heel anders. Het is na ruim 60 jaar ophet zelfde plek al anders, laat staan een paar duizend kilometer verderop. Een bejaarde zuid-molukker in Nederland kan nog aanvoelen wat het is om naar een ver land overgepoot te worden.
Het werd voor het volk Israël ook heel anders toen het als Gods straf op hun goddeloosheid naar Babel werd gevoerd. Men werd van huis en haard verdreven, moest al het oude en vertrouwde achterlaten, en zich leren aanpassen aan een vreemde omgeving.
Aanpassen. Daar zeg je wat. Het probleem van iedere allochthoon. Het valt vooral voor ouderen niet mee. Gelukkig zijn jongeren niet alleen nog soepel en lenig van lichaam, maar ook van geest en hebben ze dus meer aanpassingsvermogen. En we hebben het over jongelui vanmorgen. Over Daniël en zijn vrienden. Zij hebben nog een geluk bij het ongeluk van de ballingschap. Want Babels koning, Nebukadnezar, is gewoon om onder de adellijke families veelbelovende jonge mannen te selecteren. Knapen, die in lichaam en geest ver boven de middelmaat uitsteken. Zij krijgen aan het hof een gratis opleiding tot hoge beambte. Om later minister te worden, of bestuurder van een provincie, of diplomaat in buitenlandse dienst. De hele wereld gaat dus voor je open, als je voor deze hofschool wordt uitgekozen. Nijenrode is er niks bij. Nu geeft de koning het hoofd van de hovelingen, die voor deze opleiding verantwoordelijk is, het bevel, er ook jongelui uit de overwonnen volken voor in aanmerking te laten komen. Een slimme politiek van assimilatie. Ook Daniël en zijn vrienden worden gekozen. De kans van hun leven. De knapste geleerden gaan hen inwijden en inleiden in alle soorten wetenschap en kunst. En daarna wacht hen een prachtige carrière, ja worden ze de dragers van een hoge beschaving. Geen wonder dat de vier vrienden het met beide handen aangrijpen. Wie zou dat niet doen? Zo'n studie, met een complete beurs, alles door het rijk betaald! De studiefinanciering van onze minister van onderwijs is er niks bij.
Men beseft ook in die tijd al, dat lichaam en geest een nauwe eenheid vormen. In kennis, wetenschap en wijsheid kan alleen het hoogste bereikt worden, wanneer men lichamelijk heel gezond en sterk is. Een gezonde geest in een gezond lichaam. Daarom mag het deze studenten aan niets ontbreken. Er wordt een dagelijks rantsoen voedsel voor hen vastgesteld, door de koninklijke keuken verstrekt. Wat een mensa, zoals de eetgelegenheid voor studenten heet. Het smakelijkste eten. De beste wijn. Elke dag letterlijk en figuurlijk een vorstelijke maaltijd. Loopt het water je niet in de mond als je het hoort? Och, we zijn eigenlijk allemaal levensgenieters. En helemaal als het geen cent kost. En als je dan ook nog in de jonge onbekommerde leeftijd verkeert als Daniël en zijn vrienden!
Maar wat lezen we? Daniël nu nam zich voor zich niet te verontreinigen met de koninklijke spijs of met de wijn, die de koning placht te drinken. En hij verzocht de overste der hovelingen, dat hij zich niet zou hoeven te verontreinigen. Daniël beseft welke enorme kansen hem deze nieuwe omgeving biedt, kansen om veel te leren, veel te bereiken, om wijs, rijk en machtig te worden. En hij grijpt ze. Maar hij beseft ondanks zijn jonge leeftijd, hij moet ongeveer 14 jaar geweest zijn, ook welke gevaren hem bedreigen, gevaren voor zijn geloof, zijn ziel. Want het is toch een land, waar het heidendom alle macht heeft. Het is toch de koning, die het heilige tempelgerei in Jeruzalem uit het huis van zijn God had gehaald, het zo brutaal verontreinigd had en in de voorraadkamers van een afgod had gezet. Het is toch Babel, waar ooit die hoge niet afgemaakte toren stond, teken dat de mens zich naam wilde maken op aarde en God naar de kroon wilde steken, met eigen macht en kunde tot aan de hemel wilde reiken. Niet voor niets wordt dit gebied in ons hoofdstuk nog even met de oude naam: land van Sinear, aangeduid, als een herinnering aan die beruchte geschiedenis van de torenbouw van Babel.
En ze hebben wel prachtig klinkende babylonische namen gekregen als teken, dat ze door hun nieuwe omgeving helemaal zijn geaccepteerd, het neemt niet weg, dat in hun joodse namen de naam van God op schone wijze was verwerkt, zodat ze hun geloof er mee konden belijden: Daniël: God is rechter. Hananja: De Here is genadig. Misael: Wie is als God? Azarja: de Here helpt. Nu is dat verdwenen en hebben ze puur heidense namen, waarin zelfs de namen van afgoden te beluisteren zijn. En die gedegen opleiding in de chaldeese taal en cultuur heeft toch eigenlijk geen ander doel dan aanpassing en gelijkschakeling. Aanpassing aan de Babylonische tradities en leefgewoontes. Gelijkschakeling met de babylonische wereldbeschouwing en religie. Opdat deze jonge elite uit Israëls adellijke geslachten later het eigen volk tot deze aanpassing en gelijkschakeling zou bewegen. Na de militaire inlijving was geestelijke inlijving het politieke streven. En ook Babels koning weet: wie de jeugd heeft, heeft de toekomst.
Bovendien is het hele leven vergeven van heidense godsdienst. Steeds word je ermee geconfronteerd. Neem nu dat het eten en de wijn, in het internaat van de hofschool zo verleidelijk voor je neus gezet. Het vlees is eerst aan afgoden gewijd, doordat een deel ervan geofferd is. Er is ook vlees van voor joden onreine dieren bij. En van de wijn is ook eerst iets geplengd aan afgoden. En dat eten en drinken gaat Daniël toch te ver. Dan eet hij liever wat soberder, stelt hij zich tevreden met groente en water, waar geen godsdienstige handelingen mee zijn verricht. Daniël en zijn vrienden willen een dieet houden, niet om de gezondheid van hun lichaam, maar om die van hun ziel. Een hele verleiding, die luxe, maar ze willen toch trouw blijven aan hun God, Hem dienen, zijn geboden onderhouden. Liever matigheid en soberheid met een rein geweten, dan een leventje van eten en drinken en vrolijk zijn, dat helemaal aangepast is aan en gelijkgeschakeld met de ongelovige, ja Gode vijandige omgeving. Er zijn grenzen, waar je om je ziel en zaligheid niet overheen mag gaan, omdat je je dan verontreinigt. Je dan geestelijk verkocht bent.
Gemeente, kunnen Daniël en zijn vrienden ons niet veel leren over de manier waarop wij als christenen, oudere en jongere, in deze moderne wereld hebben te staan? Allereerst, dat we net als zij de kansen grijpen om er vooruit te komen en wat te bereiken. Isoleer je niet. Begraaf je talenten niet. Wees niet bang iets aan te pakken. Er kan meer dan wij denken. We kunnen zelf meer dan wij denken. Buit alles, wat God op onze weg plaatst, zelfs in een Hem onverschillige en vijandige wereld, uit, in de goede zin van het woord, vooral in ons jonge leven, maar ook als we ouder zijn. Wees niet bang voor scholing, herscholing, voor nieuwe uitdagingen, voor een plaats midden in het volle actieve leven met zijn verantwoordelijkheden en mogelijkheden. Er is vaak zoveel gebrek aan energie en durf, zoveel luiheid en lafheid. We mogen met God sprongen wagen, uitdagingen aanvaarden. Zoals Daniël en zijn vrienden. Ze zeggen niet: ach, je moet zoveel leren. En je krijgt later zo'n zware verantwoordelijkheid. En we komen uit zo'n uithoek van dat grote rijk, zijn maar overwonnenen, tweede rangsburgers, waar beginnen we aan. Nee, ze gaan de uitdaging aan in die grote vreemde wereld. Dat is ook onze roeping.