De Sint-Elisabethsvloed van 1404 was een watersnood die plaatsvond op of rond 19 november 1404, de naamdag van Sint-Elisabeth. Deze ramp wordt ook wel de Eerste Sint-Elisabethsvloed genoemd. Er waren ook enkele dijkdoorbraken in Zuid- en Noord-Holland en in het Engelse Kent. De overstromingen vonden vooral plaats in Vlaanderen en Zeeland. De stad IJzendijke werd door de vloed verwoest en de plaats Biervliet raakte door de overstromingen geïsoleerd. Het landverlies in Zeeuws-Vlaanderen en West-Vlaanderen bedroeg circa 3000 ha.

Gravin Margaretha van Male, op dat moment gravin van Vlaanderen gaf opdracht een algemeen zeewerende dijk aan te leggen. Deze dijk wordt nog altijd de Graaf Jansdijk genoemd naar haar zoon en opvolger, Jan zonder Vrees. Later gaf Jan zonder Vrees, hertog van Bourgondië, het bevel de reeds bestaande dijken te verbinden tot één grote dijk die van het noorden van het graafschap tot het zuiden liep.

Doorgebroken dijken
In Vlaanderen (Zeeuws-Vlaanderen en West-Vlaanderen):
 Dijk tussen Coxijde en Slepeldamme (ten NW van Aardenburg).
 Zeedijk bij Groede.
 Dijk tussen Nieuwpoort en Lombardzijde.

Op Walcheren:
 De noordelijke Arnedijk, waarschijnlijk waar nu Arnemuiden ligt.
 De oostdijk benoorden Arnemuiden.
 De zuiddijk te Welzinge.
 De nieuwe inlaagdijk te Welzinge.

Verdronken dorpen
Alle in Zeeuws-Vlaanderen gelegen:
 Hughevliet
 Oud-IJzendijke
 Oostmanskapelle (daarna herrezen om na militaire inundaties in 1583-1585 voorgoed verloren te gaan)

Zie ook
De tweede Sint-Elisabethsvloed (1421)
De derde Sint-Elisabethsvloed (1424)

 
Geschiedenis van Vlaanderen
Overstroming in Zeeland
Overstroming in Nederland
Storm in Nederland
Overstroming in Holland