Tot aan Leeuwarden surf ik mee in het kielzog van een kleine motorboot. Het gaat zo behoorlijk snel en ik heb veel minder last van de golfslag van andere boten. Voordat ik het weet ben ik in Leeuwarden. Mijn vriendin wacht me op met de camera. Ik besluit de gezamenlijk intocht niet af te wachten. Dat zou nog anderhalf uur kleumen op de wal betekenen. Ik breng de kano naar de auto, trek wat warms aan en ga koffiedrinken met Margriet.
Om twee uur slaan we vanaf de wal de binnenkomst van de grote groep gade. De binnenkomst is mooit vastgelegd op dit Youtube filmpje: https://www.youtube.com/watch?v=bIpvVH5MEsg Dan zie ik Cees. Hij wordt geroepen door zijn kleinzoon: OPA, OPA. Bij het afstempelen zie ik hem weer.
We nemen afscheid. Hij doet over drie jaar niet weer mee. Ik was ook vast van plan het bij één keer te laten. In de dagen erna verandert mijn stemming: ik ben er gewoon weer bij over drie jaar. En wie weet haal ik Cees ook weer over.

Als ik mijn zwemslag wilde verbeteren om daardoor sneller te zwemmen, kwam ik al gauw uit bij de ochtendtrainingen. Ja, u leest het goed, ochtendtrainingen: om 05.30 uur je bed uit om voor schooltijd te gaan zwemmen.
Ik ben bij de ochtendtrainingen gekomen door mijn vader, die badmeester is en toen nog werkte in De Waterhoorn in Hoorn. Wanneer hij begon met werken, waren er in de ochtend al trainingen aan de gang, begeleid door Hans. Zo kwam ik in aanraking met mijn op dit moment nog steeds fantastische coach Hans Beenker!