Vader Carel en zoon Daan Nieber samen voor Inloophuis ’t Anker ZOON DAAN: “Spellen en quizzen op tv hebben deelnemers VADER CAREL: “Okay mensen, we gaan naar de volgende nodig. En net als iedere andere presentator, wordt dat ook opdracht, getiteld Wereldkampioenschappen. Twee spelers mij wel eens gevraagd. Meestal zeg ik nee, maar voor Weet moeten in slow motion tegen elkaar strijden en een verslagIk Veel maak ik graag een uitzondering. Niet omdat ik mijzelf gever en een deskundige geven commentaar. Bedenk maar zie als iemand die Veel Weet, meestal weet ik juist net niet iets geks, voor mijn part het wereldkampioenschap tandengenoeg. Ik zei ja omdat ik kennisquizzen leuk vind, en omdat poetsen, maar wel in slow motion, hè.” Jannie en Cees maken het nu niet (alleen) om mij draaide, maar óók om een goed hilarische poetsbewegingen en Plonia en Johan geven een doel. geweldig geestig en spannend verslag. We zien de vonken van Zo’n kennisquiz, dat blijkt wel, is vooral een kwestie van de tanden afspringen. geluk. Maar juist op het moment dat ik geluk nodig had om Sinds oktober 2014 begeleid ik de toneelgroep van inloophuis geld te verdienen voor mijn goede doel, liet dat geluk mij in ‘t Anker. Iedere veertien dagen bedenken zij in de kantine van de steek. Ik wist maar een paar duizend euro binnen te slevoetbalvereniging Argon in Mijdrecht de gekste scènes. De pen. Gelukkig speel je de finale in Weet IK Veel niet alleen, deelnemers verbazen me steeds weer met hun creativiteit. En maar met een student uit het publiek. En die jongen maakte wat hebben we een lol! Het geeft me energie en ik kom er blij heel veel goed. Dankzij hem kon ik uiteindelijk met 17.000 vandaan. Kan dat, als je als vrijwilliger werkzaam bent voor euro naar ‘t Anker toe. een inloophuis voor kankerpatiënten en hun naasten? Daan Nieber (links) verrast zijn vader Carel (midden) en coördinator Bert Waarom ik voor ‘t Anker koos? Mijn vader is er actief en Ik weet nog dat ik er de eerste keer met lood in de schoenen Schaap met de cheque die hij won met zijn deelname aan de TV-quiz Weet geeft er toneelles. Ook Bert Schaap, de coördinator, ken ik. naartoe ging. Wat moet je verwachten? Hoe is de sfeer? Die Ik Veel. Van hen weet ik hoe belangrijk een inloophuis als ‘t Anker drempel werd meteen geslecht door de opmerking van een van de groepsleden: “Ik wil hier geen stukjes spelen die gaan over de verwerking van mijn kan- is voor kankerpatiënten, ex-kankerpatiënten en familieleden daarvan. Voor hen is het een plek ker, ik wil plezier hebben.” Ik weet ook niet wie welke kanker heeft, nee hier zijn geen patiënten waar ze steun vinden, waar ze lotgenoten tegenkomen die precies weten wat ze doormaken. Maar het is ook een plek waar ze de ziekte, het verdriet even kunnen vergeten. Van mijn vader aan het spelen, maar mensen die een ochtend willen genieten. We studeren geen stuk in, want de spelers staan niet te trappelen om grote lappen tekst te leren. en Bert hoorde ik dat ze het zonder structurele subsidie moeten doen. Het is bovendien niet zeker of iedereen er altijd bij kan zijn. Voor de koffiepauze doen we losse Het was ontzettend leuk om mijn vader en de mensen bij ‘t Anker te verrassen met een cheque opdrachten en na de pauze een aflevering van onze Ankersoap. Elke keer bedenken we zo’n van 17.000 euro. Een enorm bedrag waar je hele leuke dingen mee kan doen. Toen ik Bert aflevering met degenen die er zijn. Bijvoorbeeld de bejaardenverzorgster die altijd nachtdienst vroeg waar ze het aan zouden willen besteden, antwoordde hij: “Nou, de yoga matjes zijn wel heeft, maar in werkelijkheid als paaldanseres werkt, het blauwe licht van een zonnebank in een aan vervanging toe.” schuur dat uitgelegd wordt als het licht van een hennepkwekerij, enzovoort. De gekste taferelen De mensen bij ‘t Anker bleven me maar bedanken. Terwijl ik voor die 17.000 euro bijna niets heb hoeven doen. Ik heb alleen maar geluk heb gehad. Geluk dat ik mee mocht doen en geluk komen voorbij, waard om zo uitgezonden te worden op tv. En dit laatste brengt me bij het volgende hoofdstuk van dit verhaal. Het is feest om je kind op dat ik heb gewonnen. En vergeet die student niet. Zonder hem hadden ze bij ‘t Anker een stuk tv te zien als presentator en verslaggever, maar het is toch echt andere koek, als hij plots in minder yogamatjes kunnen kopen. levenden lijve met een cameraploeg en een cheque bij Argon voor je neus staat! Enfin, laat hij Zo'n bedrag kunnen schenken is hartstikke leuk, maar belangrijker zijn de vrijwilligers van ‘t Anker. Daar kan geen cheque tegenop.” zelf zijn verhaal maar doen.”