Ieder ander zou met dankbare ontroering naar de aangename meisjesstem hebben geluisterd, doch op Joels voorhoofd wordt eenvoudig de rimpel nog dieper en de hatelijke trek om zijne lippen komt nog sterker
voor den dag. ... . ,
Ik ben geen knaap meer, wien schoone illusies de
onaangename werkelijkheid doen vergeten! sist hij
norsch door de tanden.
Erika heeft nog nooit op dien_ toon hooren spreken. Hii past zoo volkomen bij het diepe ongeluk van haar ideaal. Hoe is hij zoo belangwekkend in zijn wrok, hoe schoon ziet dat betrokken voorhoofd er uit. Zij is teergevoelig genoeg, om een onderwerp te laten varen, dat den storm in zijn binnenste aanwakkert, in plaa s
van dien te doen bedaren.
"Hoe kwaamt gij op het amusante denkbeeld, ons
zoo te verrassen?" vroeg zij opgewekt.
Volstrekt niet uit vurig verlangen naar Ellerndorp . antwoordde hij spottende; "het gaat mij als Lord Fergus Ivor, den Schotschen rebel. Die wilde ook van geen uitstel weten, maar sprak: "Beul, maak tkort.
Ziit gij van de herberg af te voet gekomen. "Ta; ik stelde er prijs op terstond de waarheid, de geheele, volle, ontzettende waarheid mijner toekomstige omgeving te leeren kennen!" De ongeduldige, ontevredene blik des sprekers dwaalde schier vijandig over de door het zonlicht goudgetinte heide. "Ik houd van geen ontvangst, waarbij alles naar den smaak van het offerlam wordt ingericht, zoodat het door de vele bloemen de slachtbank niet ziet.
Erika lacht in zichzelve.
"Vreesdet gij het werken van een Potemkm ) nier in "Ellerndorp, dat hij ter uwer begoocheling een residentie met opera, café's en balzalen uit den heidegrond