THE KENN MORR BAND – AFTER IMAGE
Ik herinner me nog levendig de correspondentie die ik in 2008 had met de Amerikaanse singer-songwriter Kenn Morr uit Colebrook, Connecticut naar aanleiding van een zeer lovende recensie die ik voor 'Rootstime' geschreven had over zijn toenmalige album "Move On". Hij bedankte me honderd maal en stuurde meteen vijf stuks van diezelfde plaat op om onder onze lezers te verdelen. Bovendien staat de Engelse vertaling van die recensie nog altijd prominent op zijn website, dit ondanks het latere verschijnen van meerdere nieuwe platen van hem of van 'The Kenn Morr Band'.
Onder de bandnaam kwamen er twee platen uit met in 2010 "Higher Ground" en in 2012 "Worth Imagining" en recent viel er een dubbelalbum "After Image" in onze bus, twee cd's met 28 nummers die Kenn Morr solo of met zijn band in het verleden hebben uitgebracht, een soort van 'Best Of' dus. Naast zanger, gitarist, pianist en songschrijver Kenn Morr bestaat zijn band uit Tom Hagymasi (viool, mandoline, bouzouki en accordeon), Bob Gaspar (djembe, congas en percussie) en Pat Ryan (basgitaar). De nummers op deze dubbelaar zijn dan wel oude songs, ze worden hier allemaal in een nieuwe, live opgenomen verse interpretatie gebracht onder begeleiding van uitsluitend akoestisch gespeelde instrumenten.
Wat ons vooral bij blijft na de beluistering van de twee cd's is het enorme arsenaal aan geweldige songs dat Kenn Morr in zijn tien jaar durende muzikale loopbaan bij elkaar heeft gepend. Het maakt van hem één van de beste singer-songwriters uit de hedendaagse muziekscène. De inspiratie voor zijn liedjes haalt hij uit de gebeurtenissen in het dagelijkse leven rondom hem en bij de grote liefde voor zijn vrouw Jackie en zijn twee zonen James en Nolan. Er zit dan ook erg veel ziel en overtuiging in de poëtische songteksten die hij bij al deze liedjes heeft geschreven.
Een bloemlezing van wat naar onze smaak de beste songs zijn die u op dit dubbelalbum zult kunnen beluisteren, luidt als volgt: "Cold Winds", "A Little Time" (zie video), "Anna Lee", "Wooden Room", "Higher Ground", de uptemponummers "Spinning Wheel" en "Baby It's Me", de gitaarballad "Have It That Way", "River Song", "Move On", "High Wire", "Coming Home" en "What Is It Like?". Het zijn stuk voor stuk laid back gebrachte liedjes die op elk moment van de dag bij mij thuis door de stereo mogen weerklinken.
Tot slot moeten we er nog maar eens op wijzen dat we ons niet van de indruk kunnen ontdoen dat de stem, de songs en de zangstijl van Kenn Morr heel sterk gelijken op die van Elliott Murphy. Maar laat dit vooral een positieve vaststelling wezen, want wij zijn al jarenlang fan van beide topmuzikanten.