Het is natuurlijk allemaal peanuts vergeleken bij dat handjevol redacteuren dat vooral vreest voor het jaarlijkse persoonlijke vragenvuur – over liefdesleven, psychisch welzijn of financiële situatie.
En dan niet vragen van het type ‘oprechte interesse’, maar die overbekende, met aannames en meelijdende blikken overladen oordelen vermomd als vraag. Bah.
En sta tijdens je jaarlijkse kerstcontemplatie ook eens stil bij kinderen van gescheiden ouders. Als het even tegenzit hebben wij zieligerds over twee kerstdagen algauw drie kerstdiners (of brunches, of lunches) te verdelen – vier, als we ook nog gescheiden schoonouders hebben.
De meeste van mijn collega’s vroegen me overigens of ze anoniem mochten blijven, want ook al die familie leest De Correspondent en ze hoorden het commentaar van hun mondige oom Marcel al van verre aankomen.