Ik geef toe, mijn #happymoments rubriekje werd al een tijdje verwaarloosd. SHAME ON ME! Ik had mezelf ook niet voorgenomen om er wekelijks ééntje te posten want ik weet dat ik me daar toch niet aan kan houden.
Wie me kent, weet dat ik een (grote) fan ben van dragen. Ik mag mezelf eigenaar noemen van een kleine ‘stash’ draagdoeken die ik niet meer zou kunnen missen. Er is een periode geweest waar de draagdoek in de schuif bleef liggen maar tegenwoordig haal ik ‘m weer vaker naar boven. De reden van verwaarlozing was vooral omdat ik het rugknopen maar niet onder de knie kreeg. Isaura had een grote behoefte om rond te kijken en laat ons eerlijk zijn: een kind vooraan dragen is niet handig als je wil poetsen, strijken of koken!
Na een paar keer oefenen (lees: zweten, vloeken en de doek gefrustreerd in een hoek smijten) ,lukt het me nu toch al vrij aardig en Isaura vindt het zo fijn om alles te kunnen zien of gewoon dicht bij me te zijn. Ikzelf geniet er ook wel van als ze dan plots haar hoofdje op mijn rug legt om in slaap te vallen, zalig!
Ben je trouwens zelf nog wat zoekende in het hele wereldje van het dragen, lees dan zeker eens mijn vorige post hierover → KLIK ←
Ik vind je kind dragen altijd prachtig! En het lijkt me ook zo fijn voor het kind. Ik deed het zelf ook graag en vond het ideaal.