Ik staak! • Juf Maike
Maike Douglas-Westland· 12 december 2017
Vandaag ben ik precies 39 weken zwanger, dus ik staak vanaf de bank. Maar ik draag de staking zeker een warm hart toe. Waarom eigenlijk?
Ik staak voor mijn toekomst, de toekomst van alle kinderen en ook zeker mijn eigen kinderen.
Ik wil dat leerkrachten een eerlijk salaris krijgen. Eerlijk is dus evenredig aan de docenten (met hetzelfde opleidingsniveau) in het voortgezet onderwijs. Dit zal zeker bijdragen aan het oplossen van het lerarentekort wat er nu toch echt al is.
Ik wil dat leerkrachten meer handen in de klas krijgen. Zodat de kinderen met een hulpvraag echt geholpen kunnen worden, in plaats van te zwemmen in een grote klas zoals ze nu vaak doen. En de leerkracht, die is tenslotte ook maar alleen, zwemt mee. Juist ook de andere kinderen krijgen zo meer de aandacht die ze verdienen.
Ik wil een lagere werkdruk, zodat het vak weer glans krijgt. Meer voorbereidingstijd om les te geven, minder administratieve rompslomp. Dit zal het vak ook meer eer aan doen, de kinderen worden zo beter begeleid.
En ik wil kleinere klassen. Een klas van 34 kleuters is echt te veel. Kinderen hebben bewegingsvrijheid nodig. Zeker in de kleine lokalen die tegenwoordig gebouwd worden vanwege efficiëntie.
Lees ook: STAKEN DINSDAG?
Mijn eigen zoon gaat in maart voor het eerst naar school. Ik denk dan ook zeker aan zijn toekomst vandaag. Met hoeveel kleuters komt hij straks in de klas? Heeft de leerkracht genoeg oog voor hem? Kan hij of zij hem genoeg bieden? Is er straks wel een vaste leerkracht? En wat als hij of zij ziek is? Zijn er dan genoeg vervangers? Bezwijkt de leerkracht niet onder de hoge werkdruk? En heeft hij genoeg ruimte om te spelen en zich te ontwikkelen?
Lees ook: WAAROM WE MEER BETAALD MOETEN KRIJGEN
Ik heb de afgelopen dagen veel mooie woorden van leerkrachten en sympathisanten online voorbij zien komen waar ik helemaal achter sta. Natuurlijk is het lastig voor ouders, zeker als ze ook werken. Maar een staking moet pijn doen. Deze staking is niet alleen voor onszelf, maar juist voor de toekomst van de kinderen van Nederland.
Hoe wordt er gestaakt?
Op mijn Facebookpagina stelde ik de vraag hoe mensen staken. Ik begreep dat je als lid van de CNV je registreert als staker als je naar de bioscoop gaat en de film Wonder bekijkt. Bij de Aob kon je je online registreren, dit heb ik gedaan als sympathisant.
Verder lees ik over leerkrachten die toch wat werkdrukverlagende taken doen op hun school vandaag. Ik snap dat helemaal in deze drukke tijd voor kerst, maar het zou juist ook een signaal zijn als je werk zou laten liggen, hoe moeilijk dat ook is.
Er zijn ook leerkrachten die de ontspanning opzoeken. Juist met hun kinderen erop uit, die zijn tenslotte ook thuis. Of ze gaan naar de sauna, kerstinkopen doen of spelen in de sneeuw.
Hoe je ook staakt, ik denk dat het goed is dat we door gaan met de acties. Voor de toekomst van onze kinderen!