RSJ 02/2570/TA, 22 april 2003, beroep - Raad voor strafrechtstoepassing en jeugdbescherming
RSJ 02/2570/TA, 22 april 2003, beroep
nummer: 02/2570/TA
De beroepscommissie als bedoeld in artikel 67 van de Beginselenwet verpleging ter beschikking gestelden (Bvt) heeft kennis genomen van een op 4 december 2002 bij het secretariaat van de Raad ingekomen beroepschrift van
gericht tegen een uitspraak d.d. 7 november 2002 van de alleensprekende beklagrechter bij de tbs-kliniek De Singel te Amsterdam, verder te noemen de inrichting, betreffende de bedreiging door medepatiënten
Ter zitting van de beroepscommissie van 14 maart 2003, gehouden in de penitentiaire inrichtingen Utrecht, locatie Nieuwegein te Nieuwegein, zijn gehoord klager, en (namens) het hoofd van voormelde tbs-inrichting [...] en [...].Hiervan is het aangehechte verslag opgemaakt.
De beroepscommissie komt tot het oordeel dat de beklagrechter op goede gronden en met juistheid op het beklag heeft beslist. Het beroep zal derhalve ongegrond worden verklaard. Ten overvloede merkt de beroepscommissie op dat debehandeling, die een tbs-gestelde wordt geboden, gericht is op een dusdanige vermindering van de uit de stoornis van diens geestvermogens voortvloeiende gevaarlijkheid voor de veiligheid van anderen of de algemene veiligheid vanpersonen of goederen dat de terugkeer in de maatschappij verantwoord is. Een dergelijke behandeling is uit haar aard niet beperkt tot het strafbare feit dat in klagers strafvonnis is bewezenverklaard.
Aldus gedaan door de beroepscommissie voornoemd, bestaande uit mr. N. Jörg, voorzitter, mr. C.L. van den Puttelaar en prof. dr. N.W. Slot, leden, in tegenwoordigheid van mr. H.S. van Gemert, secretaris, op 22 april 2003
Verslag van het behandelde ter zitting van de beroepscommissie als bedoeld in artikel 67 van de Beginselenwet verpleging ter beschikking gestelden van 14 maart 2002, gehouden in de penitentiaire inrichtingen Utrecht, locatieNieuwegein te Nieuwegein.
Gehoord zijn klager en (namens) het hoofd van de tbs-kliniek De Singel te Amsterdam [...] en [...].
Bij de delictpresentatie heeft klager verzocht om zich te mogen beroepen op hetgeen in zijn strafvonnis staat vermeld. Klager wil niet dat er meer naar buiten wordt gebracht dan hetgeen waarvoor hij veroordeeld is. Hij heeft ditverwoord in een briefje aan de directeur maar daar nooit antwoord op ontvangen. Klager is veroordeeld voor artikel 242 van het Wetboek van Strafrecht, verkrachting, en niet voor artikel 244 van het Wetboek van Strafrecht, seksuelegemeenschap hebben met een persoon die jonger is dan twaalf jaar. Omdat de directie hier onduidelijk over is, wordt klager uitgescholden voor kanker pedo en heeft hij problemen met medepatiënten, het behandeld team en de psychiater.In het behandelplan wordt gesproken van een slachtoffer en in andere stukken is sprake van slachtoffers.
Volgens de toelichting op de Bvt is het wel degelijk mogelijk om zich te beklagen over de bejegening. Klager heeft aangegeven dat het personeel zijn leven in gevaar heeft gebracht. Veel medepatiënten zitten een straf uit voorgewelds- of levensdelicten. Klager moet in de groep ook kunnen functioneren zonder bijstand van het team.
Verwezen wordt naar het oordeel van de beklagrechter. Het betreft geen beklagwaardige beslissing en klager dient niet-ontvankelijk in zijn beklag te worden verklaard.
PUC_2324_21
02/2570/TA
Klagers klacht betreft de bejegening door personeel. Beroep van klager, gericht tegen de beslissing van de beklagcommissie dat klager niet in zijn klacht kan worden ontvangen, ongegrond.