Van verhuizen word ik blij | Trinke
Eerlijk gezegd verander ik het liefst om de drie jaar van plek. Als een nomade die het vuur uittrapt, haar paard zadelt en naar een volgende plek trekt om daar weer opnieuw te beginnen.
Voor mij betekent verhuizen namelijk op avontuur gaan, andere plekken ontdekken en mensen ontmoeten, m'n blik verruimen en nieuwe inspiratie en ervaring opdoen. En soms heb ik de behoefte mezelf verder uit te vinden en te ontdekken hoe een andere ruimte me kan helpen nog meer te doen wat bij me past.
Ook houd ik van een opgeruimd huis, overzicht en inpakken. Door op te ruimen voor de verhuizing, denk ik weer eens goed na over wat mij me past en welke spullen ik wil houden. Zo creëer ik steeds meer ruimte en voel ik me vrij en licht als alles weer opgeruimd en ingepakt is. Praktisch gezien heeft deze 'liefde voor overzicht en ruimte' ook een groot voordeel, want verhuizen is best een fysieke maar ook emotionele opgave waar het gaat om het opruimen, inpakken en verplaatsen van je inboedel.
Hoe een huis praktischer kan
De zestien adressen waar ik tot nu toe woonde, hadden allemaal een andere uitstraling en waren heel verschillend gelegen. Van appartement tot villa, van caravan tot boerderij, direct aan het water of in een drukke straat, van zandgrond tot klei en veen. Van iedere plek leerde ik weer wat anders. Vooral hoe zo'n woonplek veel praktischer kan in het alledaagse gebruik. Als ik ooit zelf een huis mag laten ontwerpen, heb ik me in ieder geval goed voorbereid door deze ervaringen.
Loslaten en vertrouwen houden
Van verhuizen leerde ik naast keuzes maken en efficiënt inpakken, ook afscheid nemen, loslaten en vertrouwen houden. Twee verhuizingen terug bijvoorbeeld werd m'n vermogen tot afscheid nemen en loslaten wel heel erg op proef gesteld. We gingen een stuk kleiner wonen dan we gewend waren. Er moest meer weg dan we mee konden nemen. En tja, wat moet je dan kiezen? En dan die keer dat we pas twee dagen voor de verhuizing een nieuwe plek vonden... Dat was pas echt loslaten en vertrouwen houden dat die ene plek wel voorbij komt.
Van klein naar groot weer naar klein
5 jaar geleden verhuisde ik samen met mijn partner naar een groot terrein op de Veluwe en woonden we voor het eerst op zandgrond tussen bos en hei. Op deze plek leer ik van alles over hoe je buitenshuis praktisch inricht, over ecologisch (moes)tuinieren, bodemverbetering en wat de natuur ons allemaal bieden kan. Maar ook hoe het is om pony's te houden in een zo natuurlijk mogelijke leefomgeving en hoe het voelt om weer afscheid van zo'n plek te moeten nemen.
Van de verhuizing die daarna plaatsvond, leer ik dat minder spullen en daardoor meer overzicht, in ook nog eens een praktisch ingedeeld huis, veel rust en ruimte geeft. Ik heb nu veel meer tijd om te doen wat bij me past. In het begin was dat nog wel even wennen, want wat moest ik ineens met de tijd die ik voorheen aan moestuinieren en paarden verzorgen besteedde? Ik krijg weer ruimte om naar verhalen van anderen te luisteren en mensen op weg te helpen in het ontdekken wat het beste bij hun past. En laat dat nu juist zijn waar ik blij van word.