Principes van de osteopathie | Praxis für Osteopathie | Constanze Wagner & Patrick van Dun
Hieronder geven we een kleine opsomming van enkele karakteristieken van de osteopathie, die misschien niet als exclusief kunnen worden beschouwd voor het beroep maar die wel deel uitmaken van haar conceptueel kader en aldus haar identiteit weergeven:
Een specifieke klinische praktijk die voornamelijk gericht is op het gebruik van de handen met een diagnostisch en therapeutisch doel. De specifieke "osteopathische tastzin" ("osteopathic touch") kan men beschouwen als een hoog ontwikkeld haptisch vermogen gekoppeld aan een vaardig technisch handelen.
De sterke verwevenheid van structuur en functie van de patiënt/zorgconsument met daaraan gekoppeld de grote waarde die er gehecht wordt aan het locomotorisch apparaat. Osteopathie erkent dat elk menselijk lichaam is opgebouwd uit dezelfde componenten en hun bijhorende functies maar is zich terdege bewust van het feit dat elk individu zijn eigen biomechanische aanpassingen ontwikkelt als antwoord op de fysieke, chemische, emotionele en psychologische gebeurtenissen die het beïnvloeden.
Het op de voorgrond plaatsen van de patiënt/zorgconsument en niet van de ziekte. De osteopaat begeleidt de patiënt/zorgconsument in zijn globaliteit en moedigt hem aan tot actieve deelname aan zijn behandeling. Ook is de osteopathie eerder salutogenetisch dan pathogenetisch georiënteerd .
Het grote belang van het herstel van functie. De osteopathie tekent, voor wat het contextuele en relationele karakter van de "functie" betreft, voor een zeer specifieke benadering: enerzijds omdat een osteopathische evaluatie en diagnose het belang beklemtoont van het geheel om de betekenis van het (onder)deel te kunnen begrijpen. Anderzijds is er de specifieke wijze waarop lokale disfunctionele systemen geïdentificeerd worden.
Een groot vertrouwen in de eigen mogelijkheden van het lichaam tot zelfregulatie en -genezing.
Samengevat kunnen we stellen dat osteopaten zowel diagnostisch alsook therapeutisch werkzaam zijn binnen de eerstelijnsgezondheidszorg. Ze hebben een mediërende functie in het behoud of herstel van gezondheid en handelen in nauwe betrokkenheid met de patiënt, namelijk via de tastzin. Ze koppelen hieraan ook een manueel technisch handelen dat gericht is op het herstel van de teloorgegane functie en dit op alle niveaus van het lichaam.