Als kind woonde ik aan de Maas. Ik herinner me het hoge water van de ondergelopen weilanden, onze eigen kelder en één keer zelfs de straat. Het is heel uitdagend om met het thema waterstanden aan de slag te gaan. Uitkijkend over het water vanuit de Telpost is het goed mijmeren en gaat het vanzelf om de beelden die in me opkomen te laten stromen.
Ik neem meteen een worstcase scenario: wat als het water alles wegvaagt?
Ik maak een aantal futuristische bouwwerken waar de mensen in hun bubbels proberen te overleven.
Drijvende leefgemeenschappen en torens die boven het water uitkomen. Verder heb ik heel veel soorten plastic meegenomen.
Ik ben dol op plastic met z’n prachtige beweeglijkheid en transparantie, bijna net zo ongrijpbaar als water.
Daar maak ik allerlei overstromingen mee door het op de ramen te plakken.
De Telpost met z’n magnifieke uitzicht leent zich hier natuurlijk bij uitstek voor! Met het dak open en de ventilator aan is het in het staartje van de hittegolf heerlijk werken in deze bubbel.