ECLI:NL:RBDHA:2018:11904, Rechtbank Den Haag, AWB - 17 _ 16354
ECLI:NL:RBDHA:2018:11904
AWB - 17 _ 16354
Bezwaar tegen intrekking vergunning bep. tijd verblijf bij echtgenote te laat ingediend. Niet verschoonbare termijnoverschrijding. Eiser nagelaten vw te informeren over vertrek uit woning.
zaaknummer: AWB 17/16354
Bij besluit van 15 augustus 2017 (het primaire besluit) heeft verweerder de verblijfsvergunning regulier onder de beperking 'verblijf als familie- of gezinslid bij echtgenote [echtgenote]' ingetrokken.
Bij besluit van 27 november 2017 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser niet ontvankelijk verklaard.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 12 juli 2018. Eiser heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
1. Eiser is geboren op [geboortedatum] 1985 en heeft de Tunesische nationaliteit. Op 5 juli 2013 is aan eiser een verblijfsvergunning regulier onder de beperking 'verblijf als familie- of gezinslid bij echtgenote [echtgenote]' verstrekt.
2. Verweerder heeft op 28 juni 2017 onderzoek naar het rechtmatig verblijf van eiser ingesteld, omdat de relatie met referente zou zijn geëindigd en eiser en referente niet langer samen zouden wonen. Verweerder heeft vervolgens geconstateerd dat de relatie inderdaad is beëindigd. Daarmee is ook het verblijfsrecht van eiser beëindigd en heeft verweerder de verblijfsvergunning per 24 mei 2017 ingetrokken. Verweerder heeft in het bestreden besluit het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard omdat deze buiten de wettelijke termijn is ingediend.
3. Eiser kan zich met deze beslissing niet verenigen en voert aan dat verweerder het bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard. Eiser ontkent niet dat hij het bezwaar te laat heeft ingediend, maar meent dat hij door een samenloop van omstandigheden niet in staat was om het bezwaarschrift tijdig in te dienen. De toegang tot de woning werd hem namelijk door zijn echtgenote geweigerd. Eiser was niet op de hoogte van het feit dat hij zijn vertrek uit de woning had moeten doorgeven aan de IND. Verweerder had daarom inhoudelijk op het bezwaar van eiser moeten beslissen. Eiser heeft een kind met de Nederlandse nationaliteit en meent dat hij aan artikel 8 van het EVRM dan wel aan het arrest Chavez-Vilchez rechtmatig verblijf kan ontlenen. Tot slot meent eiser dat hij ten onrechte niet gehoord is in de bezwaarfase.
6. Tussen partijen is niet in geschil dat het bezwaar te laat is ingediend. De rechtbank dient te beoordelen of deze termijnoverschrijding verschoonbaar is. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.
Op eiser rust op grond van artikel 4.37 van het Vb 2000 de plicht om binnen vijf dagen na verandering van adres of van woon- of verblijfplaats binnen Nederland de Immigratie- en Naturalisatiedienst daarvan op de hoogte te stellen. Deze kennisgeving kan achterwege blijven als de vreemdeling als ingezetene met een adres in de nieuwe woonplaats is ingeschreven in de BRP.
De rechtbank volgt verweerder in zijn standpunt dat geen sprake is van een verschoonbare termijnoverschrijding. Uit gegevens van de Gemeente Basisregistratie Persoongegevens (hierna: GBA) is immers gebleken dat eiser per 29 juni 2017 is uitgeschreven en naar het buitenland is vertrokken. Eiser heeft nagelaten om verweerder van een wijziging in zijn adres of woon- of verblijfplaats op de hoogte te stellen. Dat eiser geen toegang had tot de woning en daardoor geen post kon ontvangen, dient voor rekening en risico van eiser te komen. Nu eiser wist dat hij geen toegang tot de woning had, had het op zijn weg gelegen op te zorgen dat hij op een ander adres bereikbaar was waar hij wel post kon ontvangen. Met verweerder is de rechtbank van mening dat het eisers verantwoordelijkheid is om er voor te zorgen dat hij post kan ontvangen.