Een weekje Bonaire, als je het zegt lijkt het al te kort! De aanleiding is ons 25-jarig huwelijk. We gaan met het gezin naar Bonaire. Vanwege de schoolgaande kinderen wordt dit gepland in de herfstvakantie. Van eerdere tripjes naar Bonaire weten we wat we kunnen verwachten en hebben we ervaring met het duiken op Bonaire. De reis geboekt en accommodatie geregeld. De aankomst op Flamingo Airport is een en al herkenning, er is in de jaren niet veel veranderd. We worden opgehaald door de beheerder van het bungalowpark "Bonaire exclusief" waar we een huis gehuurd hebben. Het is een bescheiden parkje met een twintigtal huizen die eigendom zijn van particulieren. Het ligt vlak bij het centrum van Kralendijk, de hoofdstad van Bonaire. Het heeft een gezamenlijk zwembad waar je dag en nacht in kan zwemmen. Nadat we onze spullen hebben uitgepakt gaan we lopend naar het centrum voor een drankje aan het water bij Karel's bar. De zon is al onder en we genieten van de temperatuur en de sfeer op dit fantastische eiland. Een ijskoud biertje maakt het plaatje compleet. Moe maar voldaan stappen we in bed.
De volgende dag wordt om 12:00 uur een pick-up afgeleverd. Dit geeft ons de tijd om rustig wakker te worden en het ontbijt te regelen. Nadat we duikspullen en andere formaliteiten geregeld hebben, gaan we onze eerste duik maken voor het duikcentrum "Dive Inn" van Dive Friends. Er ligt hier een enorm anker op 10 meter en daarboven zweeft een hele grote baars.
De tweede duik is bij de duikstek Windsock. Het warme water, de onderwaterflora en -fauna en de ontspannen sfeer zijn op Bonaire nog steeds heel bijzonder. Op eigen houtje met een pick-up het eiland rond toeren en een aantal malen per dag een geweldige duik maken is hier de normaalste zaak. Flessen vullen doen we bij een van de vijf duikshops van Dive Friends. Je levert de lege flessen in en neemt weer volle mee. We besluiten de tweede dag met een flinke hamburger in een restaurant aan de boulevard van Kralendijk.
De volgende ochtend ga ik met Tim op pad voor een vroege duik op de Hilma Hooker, die is afgezonken tussen twee riffen op 30 meter. Het is een voormalig smokkelschip dat men, nadat het in beslag is genomen, hier zijn laatste rustplaats heeft gegeven. Het is nu een zeer druk bezochte duikstek. Dit blijkt ook wel als we aan het eind van de duik omringd worden door wel 20 andere duikers.
Voor die tijd kom ik de murene tegen die op de voorplaat staat en zich ophoudt onder de mast van het schip op 30 meter diepte. Ook zien we hier enkele tarpoons, een 1,5 meter tot wel 2 meter grote zilverkleurige roofvis. Je komt ze tijdens een nachtduik vaak tegen als ze op visjes jagen in je lamplicht.
's Middags na de lunch maken we nog een duikje op Bari Reef waar we ook heerlijk op het strand kunnen vertoeven. We treffen hier onze eerste schildpad aan. We maken de volgende dagen duiken bij de Saltpier, Karpata en Alice in Wonderland. Op donderdagmiddag hebben we een kano/snorkelexcursie gepland in de mangrove. Dit word verzorgt door het "Mangrove Center" en kan alleen via hen gedaan worden. De mangrove op Bonaire is beschermd gebied en een klein stukje hiervan mag via deze organisatie bezocht worden. We krijgen voorafgaand aan de kanotocht uitleg over het gebied, de mangrovebomen en de spelregels. We varen met de kano achter de gids aan door het mangrove. Het is de kraamkamer voor vissen en vogels. Halverwege stappen we uit en gaan we een stuk snorkelen om ook wat van het onderwaterleven te zien. Het is een unieke ervaring. Op de terugweg van de kanotocht steken we een deel van de lagune over. Hier groeit het schildpadgras. Schildpadden komen hierheen om zich daaraan tegoed te doen. We treffen er een die heel even zijn kop opsteekt en we zien hem later als een schaduw onder onze kano's door schieten. De gids geeft ons nog wat tips voor plekken waar je veel schildpadden kan tegenkomen. We nemen deze ter harte en gaan dat de volgende dag uitproberen. De volgende dag gaan we naar de Salt pier en gaan 50 meter rechts ervan te water. Je zwemt hier over een ondiep zanderig stuk. Nog geen paar minuten in het water en er worden al meerdere schildpadden gezien, die zich hier voeden met de begroeiing op dit ondiepe gedeelte. Daarbij zijn ze goed te benaderen en absoluut niet schuw. Dit is al snorkelend te aanschouwen. Dus ook voor de niet-duiker een goede plek om schildpadden te zien.
Op Bachelor Beach maak ik mijn 800ste duik en op de Hilma Hooker onze laatste duik van deze reis.
De middag gebruiken we om het eiland nog wat rond te toeren. We rijden naar Playa Frans, een van de meest noordelijkste duikplekken. Daar ontmoeten we wat lokale vissers die hier onder primitieve omstandigheden vissen en leven. We zien onderweg leguanen, ezels en flamingo's.
Via Rincon rijden we via de ruige oostkust terug naar Kralendijk. Onderweg komen we ook nog langs de Boer zoekt vrouw/vrouw Aletta.
Na ons laatste etentje bij Cuba Compagnie bereiden we ons voor om terug te gaan naar Nederland.
Zoals ik aan het begin van mijn verhaal al zei, deze week is veel te kort geweest. Reden temeer om hier snel weer eens terug te keren.