De ouders van zanger, gitarist en componist Bhiman kwamen uit Sri Lanka, maar hijzelf groeide op in het Amerikaanse St Louis in de 90er jaren van de vorige eeuw. En dat betekende ondermeer muziek van Nirvana en Soundgarden, maar daar is in de elf eigen composities die dit album vullen niet veel van terug te horen. Het werk van Bhiman zwerft over de randjes van folk, country, blues, soul en popmuziek en ook de invloeden van meer etnische stijlen laten zich op momenten gelden. De begeleiding komt behalve van Bhimans eigen 6- en 12-snarige akoestische gitaren van bas, percussie, piano en vibrafoon. Bhi Bhiman heeft bepaald geen alledaagse stem. Een stevig, indringend en vrij hoog stemgeluid, soms met een slepende, dreinende tendens, maar nooit vrijblijvend. Hij probeert de luisteraar bij de keel te grijpen, en van een dergelijke benadering, met dat uitgesproken geluid, daar moet je van houden. Feit is dat hij in ieder geval prima liedjes kan schrijven met goede, verhalende teksten over uiteenlopende onderwerpen als zwervers, Noord-Korea, moord uit passie en oud worden. Nog aangevuld met een aardig instrumentaaltje genaamd Mexican wine. Dus, luister en oordeel zelf, als u wilt.