Er wordt gesproken van een risico door leningen die in de toekomst meten worden terugbetaald (inclusief rente). Dat is inderdaad een zeer onzekere factor en mogelijk een waarbij meer wordt gesuggereerd dan waar recht op is.
Uit eigen waarneming, van een schuld die door een faillissement nooit opeisbaar zal kunnen zijn, maar die door de (Finse staatsbank) nog vrolijk in de boeken wordt geschreven is de hoofdsom in 6 jaar tijd van 220 000 euro gestegen tot 460 000 euro.
Op die manier creëert een bank een enorme pot schijnbaar vermogen die niet bestaat en waar geen claim op gelegd kan worden.
In hoeverre doen banken in Nederland met dit spel mee en vertroebelen zij hierdoor het zicht op hun werkelijke vermogen?