Botsing voetbalstijlen op Wembley | De Volkskrant
Botsing voetbalstijlen op Wembley
VAN ONZE CORRESPONDENT 5 mei 2012, 0:00
LONDEN - In de schaduw van de topclubs uit Manchester strijden Liverpool en Chelsea vandaag op Wembley om een prestigieuze troostprijs. Voor Liverpool, de ploeg van Kenny Dalglish, is het winnen van de FA Cup van levensbelang na weer een teleurstellend seizoen. Voor Chelsea betekent verlies niet het einde van de wereld. Eigenaar Roman Abramowicz is slechts geïnteresseerd in de moeder van alle voetbalprijzen: de Champions League.
De tegenpolen Liverpool tegen Chelsea oefenen een grote aantrekkingskracht op elkaar uit. Sinds 2004 hebben de ploegen dertig keer tegen elkaar gespeeld in de diverse competities. Voor het eerst staan ze nu tegenover elkaar in een FA Cup-finale.
Liverpool - Chelsea is van oudsher een botsing tussen beschavingen: een strijd tussen noord en zuid, tussen rood en blauw, tussen de Tories en Labour, tussen paupers en prinsen, tussen de Mersey en de Theems, tussen de Royle Family en de Royal Family, tussen de Scousers op de Kop en de Headhunters op de Shed, tussen het sentimentele You'll never walk alone en het olijke Blue is the colour.
Dit zijn de Stones en de Beatles van de voetbalwereld. Een overeenkomst is dat beide clubs de afgelopen jaren onvoorstelbaar veel miljoenen hebben geïnvesteerd.
De oligarch Abramowicz vindt Premier League-titels en FA Cups leuk en aardig, maar het gaat hem erom dat zijn 'Chelsky', als eerste voetbalvereniging uit Londen, zichzelf de beste van Europa mag noemen. Langs de oevers van de Mersey dromen de supporters over het kampioenschap. De laatste keer dat de Reds de titel wonnen was in 1990, toen Bruce Grobbelaar nog op het doel stond, Alan Hansen de verdediging leidde, Jan Mølby de gaten op het middenveld dichtte en speler/manager Kenny Dalglish doelpunten maakte.
Beide clubs gaan gebukt onder de heerschappij van de Reds en Skyblues uit Manchester, momenteel dé voetbalhoofdstad van Engeland. De fans op Stamford Bridge en Anfield Road beleven een moeizaam seizoen, dat ontsierd is door racistische incidenten omtrent de probleemkinderen John Terry en Luis Suárez.
Het bereiken van twee finales verbloemt de zorgen in West-Londen. De club teert op routiniers als John Terry, Ashley Cole, Frank Lampard en Didier Drogba plus de uitmuntende doelman Cech.
Het is opvallend dat Chelsea, net als vier jaar geleden, de finale van de Champions League met een relatief onbekende trainer heeft bereikt. Indertijd was het Avrim Grant die de ontslagen José Mourinho verving en nu laat interimmanager Roberto di Matteo de ploeg boven zichzelf uitstijgen. Wanneer Chelsea de finales, verliest moet het 'Roman Empire' opnieuw worden opgebouwd.
Liverpool moet zichzelf ook heruitvinden. Waar Chelsea de beschikking heeft over een oneindige hoeveelheid roebels, moeten de melancholici van Merseyside het doen met het bescheiden vermogen van de Amerikaan John Henry, die met 380 miljoen pond op een 27ste plek staat van rijke voetbaleigenaren in Groot-Brittannië, nog achter het suikeroompje van de kleine streekgenoot Preston North End.
Het pijnlijke is dat veel geld is opgegaan aan miskopen als Stewart Downing en Andy Carroll. Alleen de aankoop van Suárez is een succes gebleken. Dit aankoopbeleid heeft afgelopen maand geleid tot het vertrek van technisch directeur Damien Comolli.
De bekerfinale kan alle kanten op gaan. Chelsea staat met 5-4 voor in onderlinge bekerontmoetingen. De meest gemotiveerde Chelsea-speler zal Fernando Torres zijn, de ex-Liverpool speler die de laatste weken is opgebloeid, dit tot verrassing van de voetbalpers. Na zijn treffer in Nou Camp opende The Sun met de grote nieuwskop 'TORRES SCORES'.
Bij Liverpool staat vooral Dirk Kuijt te springen om een prijs. Geen speler heeft zo lang bij Liverpool gespeeld zonder iets te winnen. Winst zou een mooi afscheid zijn voor de Katwijker. Als hij speelt.