Bokt.nl • Bokkers leggen uit: M-proef met Nimber
Pagina 1 van de 1 [ 2 berichten ]
Bokkers leggen uit: M-proef met Nimber
Proef rijden. Foto: Nimber
In Bokkers leggen uit komt iedere maand een bokker aan het woord om uitleg te geven over een bepaald onderwerp binnen de paardensport of -houderij. Deze maand vertelt Nimber over het rijden en de jurering van een M-proef. Nimber is sinds 2013 jurylid en jureert tot het ZZL.
Wat zijn de typische onderdelen van de M1?
In deze klasse komt de schouderbinnenwaarts voor het eerst aan het bod, samen met de contra galop.
En van de M2?
De travers en de keertwendingen, maar ook de overgang stap-galop, worden voor het eerst gevraagd.
Wat is het verschil qua jurering tussen L en M?
In de B en L mag een paard nog lopen in het natuurlijk evenwicht. Vanaf de M1 wil je toch wel duidelijk zien dat het paard meer horizontaal is in het evenwicht. Overgangen mogen niet meer progressief zijn.
Waarin verschilt de jurering van de M1 en M2?
Elke klasse hoger worden de onderdelen van het scala nog wat kritischer bekeken.
Wat is het belangrijkste waarop gelet wordt bij de M?
De onderdelen van het scala; dit komt ook elke oefening weer terug. De lengtebuiging in oefeningen als de schouderbinnenwaarts of travers.
Wat is de meest gemaakte fout en waarop worden vaak de laagste punten gehaald?
Het slordig en niet vloeiend afwerken van de oefeningen. Overgangen worden strikter op de letter gevraagd en komen vaak sneller achter het elkaar dan bij de L.
Hoe ziet een tienwaardige schouderbinnenwaarts eruit?
Dat begint uiteraard al bij het scala. De aanleuning is mooi stil, neus aan de loodlijn, de takt is zuiver, de impuls is goed actief door de ruiter opgevraagd. De voorbereiding begint in de hoek met de juiste stelling en buiging waarna de voorhand naar binnen wordt geplaatst. Het paard blijft de gehele oefening in dezelfde lengtebuiging, de takt verandert niet. De ruiter of amazone blijft mooi recht boven het paard zitten. Het paard zwaait niet uit, slingert niet en blijft mooi constant over de drie sporen. Het binnenachterbeen treedt duidelijk onder de massa en verdrijft het buitenvoorbeen. De oefening stopt pas wanneer het volgende onderdeel wordt ingezet, dus het rechtstellen gebeurt in een vloeiende beweging.
En de travers?
Wederom is het scala het grote aandachtspunt, net als bij de schouderbinnenwaarts. Het is belangrijk dat het paard vanuit de wending al de juiste stelling en buiging heeft. De ruiter of amazone verzet de achterhand naar binnen tot over 4 sporen.
Wat is het belangrijkste bij de uitgestrekte stap?
Bij de uitgestrekte stap wil je duidelijk zien dat het paard zich verlengt in het gehele frame. De passen worden duidelijk langer ten opzichte van de arbeidsstap en de middenstap. Het paard zal de hals voorwaarts neerwaarts verlengen. Hij gaat meer uit de schouder stappen en blijft los door het lijf en over de rug. De stap blijft een mooie duidelijke viertakt.
Een goede proef gereden. Foto: Nimber.
Hoe ziet een perfecte niet progressieve overgang van stap naar galop eruit?
Het paard krijgt geen spanning in de voorbereiding van de overgang. De takt blijft mooi zuiver en ontspannen. Op een kleine hulp van de ruiter springt het paard direct aan in de juiste galop. Het blijft recht in de overgang, de overgang is vloeiend en er is geen verandering in aanleuning tijdens de stap, overgang en galop. Het paard blijft mooi in balans.
Waar let je op bij de contragalop?
Of er geen verandering plaatsvindt in de aanleuning, de takt en de balans bij het van hand veranderen. Of de wendingen wel gereden worden of dat de ruiter deze afrondt om omspringen te voorkomen. Dat de juiste stelling bewaard blijft.
Op welke punten worden de linksomkeert en rechtsomkeert gejureerd?
Allereerst weer op het scala. Je ziet het, dat blijft maar terug komen. Daarbij moet het paard in het spoor blijven. De afdrukken van de achterhoeven in de lijn van de voorhoeven. Hij mag dus niet uitzwaaien of door het binnenbeen heen vallen. Ook kijken we of het figuur op de letter wordt gereden.
En de keertwending om de achterhand?
Takt, ritme en aanleuning. Dat zijn 3 dingen die vaak al mis gaan in de keertwending. Paarden worden kort in de hals of juist erg strak. Ze verliezen hun takt en ritme waardoor het spilbeen blijft staan. Of ze treden niet meer voldoende door waardoor ze de teen niet van de bodem optillen. Een andere veel voorkomende fout is dat de ruiter de buitenkant niet begrenst waardoor paarden uitzwaaien en meer om de middenhand dan om het achterbeen draaien.
Heb je nog tips voor ruiters in de M?
Blijf secuur rijden, werk de onderdelen netjes af. Blijf vriendelijk rijden en zorg thuis dat je de basis van de oefeningen beheerst.