Vóór een optreden vind ik het altijd leuk om met diverse bezoekers een praatje te maken en ook vandaag waren dat weer hele leuke gesprekken. Diverse mensen hadden Petra al meerdere keren gezien, maar ook velen kenden haar niet, wel Jan Vayne. Vol vuur vertel ik dan als fan zijnde, over “wat een geweldige zangeres ik haar vind”, maar ja, ik ben ook lichtelijk bevooroordeeld.
Om 20.00 begon het concert. Petra zoals altijd piekfijn gekleed in het zwart opent met Hijo de la Luna (Mecano) en neemt het publiek samen met Jan Vayne mee in een heerlijke muzikale reis. Onder andere The way we where (Barbra Streisand) , Liefde van Later (Jacques Brel) , I dreamed a dream (les Miserables) en een prachtige ingetogen versie van haar eigen Terra Promessa komen langs.
Tussendoor trakteert Jan ons op weergaloos pianospel en verrast hij ons met een prachtige improvisatie (verzoek nummers) waarin Dikkertje Dap een hoofdrol speelt.