Een ontvoering in 1742, en de ruzie tussen de religies | Limburg Geschiedenis Blog
Een ontvoering in 1742, en de ruzie tussen de religies
In de tweeherige stad Maastricht, waar het Luikse en het Staatse bestuur ieder voor een deel de dienst uitmaakten bestond een gegarandeerde vrijheid zoel de gereformeerde als de roomse religie.Toch bestond er onderhuids veel jalouzie, haat, agressie en wantrouwen tussen de protestanten en de katholieken. Heel vaak ontstonden er conflicten die op bestuurlijk vlak opgelost moesten worden. Zo hadden de katholieken de gewoonte om protestanten tot hun godsdienst te verleiden, maar waren ze ontdaan als een rooms iemand wilde overgaan tot de gereformeerde religie. Ze deinsden er niet voor terug om diegenen die tot de protestantse vereniging wilden overgaan of dat al gedaan hadden te kidnappen en een tijdlang in een klooster op te sluiten. Daar kon die persoon gehersenspoeld worden om zijn religieuze overtuiging weer in de juiste richting om te buigen. Omgekeerd deden de protestanten op dit vlak niet onder voor de roomsen.
Zulk een probleem deed zich voor in de ten noorden van Maastricht gelegen hoofdbank Beek. Het gebied van de hoofdbank ressorteerde onder de jurisdictie van het Land van Valkenburg en viel als zodanig onder het Staatse gezag. Een daar wonende jongedame, een zekere Catharina Severeyns, werkte als dienstmeisje voor de gereformeerde Mattheys Boomhouwers en zijn eega. In het jaar 1742 werd ze met veel geweld uit de woning van haar baas ontvoerd en naar het nabijgelegen dorp Munster-Geleen gebracht. Dit dorp viel niet onder het Staatse gezag. De overheid in Beek kon dus ook geen enkele actie ondernemen om het meisje terug te halen. Wel hadden ze het sterke vermoeden dat de pastoor van Beek en enkele bekenden van de meisje achter de ontvoering zaten. Catharina had al eerder in gesprekken met anderen erop gewezen dat ze door haar geweten naar de roomse overtuiging werd "gestuurd". De in Beek werkzame gereformeerde predikant stelde de verantwoordelijke drossaard in kennis van de gewelddadige ontvoering. Deze zat echter met zijn handen in het haar! Hij kon geen enkele actie ondernemen tegen de verantwoordelijken in Munster-Geleen en was gedwongen een snood plan te bedenken. De man ging met Catharina's vrienden praten en spoorde hun aan om het meisje per omgaande naar het huis van de familie Boomhouwers in Beek terug te halen.
De drossaard schreef wel een gepeperde dreigbrief aan de pastoor van Beek. Hij dreigde de pastoor met sluiting van zijn kerk en zou "de paap" in de gevangenis stoppen als hij niet meewerkte. De moeder van het meisje mengde zich eveneens in het steeds meer escalerende conflict. Ze eiste van haar dochter dat ze onmiddellijk moest terugkomen naar Beek. Haar dochter was volgens haar nog te jong om zelfstandig te beslissen. Haar beslissing om nu al van geloof te veranderen was dus verkeerd en bovendien moest de jongedame nog naar school. De kennissen van het meisje gaven geen gehoor aan de vordering van de drossaard om mee te werken aan haar terugkeer. De drossaard nam dan ook zijn toevlucht tot zeer strenge en vergaande maatregelen. Hij legde beslag op de bezittingen van deze mensen. Hij was verplicht dit te doen zei hij, om hun "paapse stoutigheden"af te straffen. Anderzijds moest hij de protestantse religie beschermen. In andere woorden, hij deed dit "tot mainteneeringe van den gereformeerden dienst". De drossaard vernam op een gegeven ogenblik dat Catharina zich in het Gelderse land in het dorpje Leuth bij Groesbeek bevond. Dat was nog eens een meevaller. Ze verbleef dus gelukkig op Staats gebied. Catharina die zich klaarblijkelijk had bedacht,was er in geslaagd aan haar ontvoerders te ontkomen en werd op vijf maart 1742 voor alle zekerheid naar Maastricht gebracht waar ze in een gereformeerd milieu werd ondergebracht.
De gefrustreerde drossaard zon op wraak en wilde de voor deze actie verantwoordelijke personen straffen. Hij drong er zelfs bij de Staatse overheid op aan om de plakkaten tegen de paapse stoutigheden opnieuw bekend te maken, en zo nodig de roomse godsdienst in Beek te verbieden en de kerk aldaar te sluiten. H.H.Mogendheden wilden hier wel in meegaan en pasten hun plakkaten aan.