Dit is het rechtstreekse gevolg van een nieuwe bepaling in de wijzigingsverordening van 2014(2) (artikel 4 bis), die het Europees Parlement zeer krachtig heeft verdedigd, en die tot doel heeft de getroffen landen sneller steun te verlenen via de betaling van een voorschot nog vóór het definitieve toekenningsbesluit is genomen, wat de doeltreffendheid van het fonds moet vergroten. Op aandringen van het Parlement bevatte het definitieve compromis over de wijzigingsverordening, die voor het eerst is aangenomen in het kader van de gewone wetgevingsprocedure, dus een bepaling waarin wordt voorgesteld jaarlijks een bedrag van maximaal 50 miljoen EUR aan vastleggings- en betalingskredieten in de begroting op te nemen om de tijdige beschikbaarheid van begrotingsmiddelen te waarborgen.