Ze had een parasolletje op haar hoofd. Zo’n parapluutje dat je met een plastic band om je hoofd klemt, uitschuift en dan 30 cm boven je hoofd blijft wiebelen. Een belachelijk gezicht. Zeker zo midden in de duinen waar niemand haar kon zien. Behalve ik. Vast zo’n vrouw die voelt dat haar hele leven over haar heen is gekeken en nu wraak wil nemen.
Je bedenkt nog eens wat tijdens het hardlopen. Dat had ik even nodig, want ’van alles’ en ik snakte naar een leeg hoofd. Net toen ik de vrouw zo hard mogelijk wilde uitlachen zag ik dat ze een fotocamera ...