#265- Show, don't tell- Alle tieners zeggen ja tegen MDMA | Schrijven Online
#265- Show, don't tell- Alle tieners zeggen ja tegen MDMA
Miller 28 September 2019 - 0:27
"Hey mam." Hij slaat zijn sterke armen om haar heen in een voorzichtige omhelzing. "Dag, lief." Een zoen op zijn wang. Ze slaat haar armen strak om hem heen; probeert alle warmte en liefde te absorberen. "Wat fijn dat je er bent. Wel wat aan de vroege kant." Hij zwijgt. Zij weet wat hij zegt. Getweeën lopen ze om het huis heen. Behoedzaam pakt hij haar pols vast; zijn andere arm legt hij om haar knokige schouders. "Hoeft niet, lieverd. Ik red het wel." Ze wuift zijn hand weg. Hij blijft dicht bij haar lopen. "Heus. Het gaat beter de laatste paar dagen." Zijn ogen worden vochtig. "Heb je nog veel pijn?" "Nauwelijks meer, schat." In de achtertuin zijn de voorbereidingen voor de barbecue al in volle gang. Wessel ziet zijn favoriete tante staan. Hij besluit haar te helpen met het snijden en marineren van het vlees. "Tante Marie!" "Ha Wes. Kom alsjeblieft helpen, ik kom maar niet door die stapel vlees heen," grinnikt ze. Hij geeft haar een knuffel. Ze voelt zoals zijn moeder had gevoeld. Hij slikt. "Ik weet het jongen…" Ze drukt hem nog eens tegen zich aan. "Hoe is het met de boevenjacht?" "Nogal een chaos in Amsterdam op het moment." "Ja, het is wat hè?" Ze werken tegen de klippen op, maar de bodem van de schaal komt in zicht. "Ik ben zo blij voor je moeder, dat ze die pijn nu eens de baas is." Wessel knikt. "Ik ben altijd tegen drugs geweest, maar die wiet is echt een wondermiddel." Wessels ogen vernauwen zich. "Regelt Mark dat voor haar?" "Ja, maar… het is toch gewoon legaal?" "Dát wel ja." Als iedereen al aan tafel zit, komt Mark op zijn dooie akkertje binnen gelopen. Hij neemt plaats op de enige vrije stoel; Wessel werpt hem een vuile blik toe. Door het geroezemoes heen hoort Wessel z'n neef een bestelling MDMA plaatsen bij Mark. "En nou weet ik het zeker," roept Wessel uit. Hij gooit zijn servet op tafel. "Mam, Mark handelt-" "Dat weet ik, lief…" "Maar-" "Daar kan ik nu toch niets meer van zeggen? Hij regelt m'n wiet." "Mam!"
Hoi Miller, goed geschreven.
edwinchantalen… 28 September 2019 - 11:49
Hoi Miller, goed geschreven. Vooral de interactie tussen Wessel en zijn moeder en Wessel en zijn tante vind ik erg mooi beschreven. Daar straalt de genegenheid van af.
Hoi Miller, veel affectie
Fief 28 September 2019 - 13:35
Hoi Miller, veel affectie tussen de regels door. Ik vind het wel grappig dat zijn moeder er niets van kan vinden omdat ze zelf een afnemer is. [Hij besluit haar te helpen met het snijden en marineren van het vlees. "Tante Marie!" "Ha Wes. Kom alsjeblieft helpen, ik kom maar niet door die stapel vlees heen," grinnikt ze.] Hij besluit haar te helpen en kom alsjeblieft helpen. Dat stukje loopt voor mijn gevoel niet lekker. Ik struikel ook over "die stapel vlees". Berg vlees of hoeveelheid vlees. Bij stapel denk ik eerder aan boeken of papieren. [Ze werken tegen de klippen op] Deze uitdrukking associeer ik niet met het flink doorwerken om de hoeveelheid vlees weg te werken. Ik zou eerder "uit de naad werken" of zoiets als je een uitdrukking wilt gebruiken. Maar dat is persoonlijk. Genoeg gezeurd. Ik vond het verder een goed stuk. Graag gelezen.
Goed geschreven de
mw.Marie 28 September 2019 - 14:06
Goed geschreven de genegenheid van zoon tov moeder, die sterk vermagerd is door ernstige ziekte, neem ik aan? Daarnaast ook tov tante, kortom leuke en hartelijke familie, met een bijzonder plot. Zo komt een dealende zoon toch nog van pas, alhoewel wiet geen harddrug is heb ik zo het gevoel. Fijn weekend.
Hoi Miller, Een goed verhaal,
Anke Kessels 28 September 2019 - 14:28
Hoi Miller, Een goed verhaal, je hebt het beeldend en duidelijk geschreven. De tegenstrijdige gedachte van Wessel over de wiethandel van Marc roept (bij mij) weerstand op. Maar dat is denk ik ook de bedoeling van je tekst. Graag gelezen!
Hallo Miller, .. fijn
Riny 29 September 2019 - 16:02
Hallo Miller, .. fijn geschreven stukje; heel goed te begrijpen. Ik weet niet hoe het zit met medicijnen en drugs. Je zal maar zo'n patiënt zijn die zulke medicijnen nodig heeft tegen de pijn.van een nog niet te genezen ziekte.