Bewustzijn van imperfectie en beperking stelt ons in staat , 'sterk in de zwakke plekken' te worden, en tegenslagen gebruiken om een diepte van karakter te bouwen in dienst van de behoeften van de wereld. Om deze verschuiving te bewerkstelligen en zichzelf niet te beschouwen als het centrum van het universum, is de moed nodig, zijn lege zelf onder ogen te zien en de nederigheid om anderen te bereiken, en in plaats daarvan te ontdekken hoe ons kleine verhaal in een veel groter verhaal past. Degene die in staat is, zijn gebrokenheid erkennen en op deze manier genezen, zal tegenspoed en lijden omzetten in een transcendent doel of een heilige roeping – zijn plaats te vinden en zich verbinden met 'taken die niet in één leven kunnen worden voltooid'
Zo'n proces vereist iets heel anders dan 'onszelf vinden' door therapieën die bol staan van zelfonderzoek en waarvan het doel is om zelfkennis, zelfrespect en zelfexpressie te vergroten.