Geen categorie Archives – Pagina 2 van 4 – Incassoadvocaten.nl
Binnen de incassobranche speelt het leerstuk van verjaring regelmatig een belangrijke rol. Het is namelijk zo dat als een geldvordering daadwerkelijk is verjaard, betaling van deze vordering (juridisch) niet meer kan worden afgedwongen. Een incassobureau inschakelen heeft dan niet meer het gewenste effect. De achterliggende gedachte van verjaring is bescherming: men moet niet na een lange periode nog geconfronteerd kunnen worden met oude claims en vorderingen. Aan de andere kant moet die bescherming niet doorslaan, waardoor er vele vorderingen niet meer juridisch kunnen worden afgedwongen.
Wanneer begint te verjaringstermijn te lopen?
De verjaringstermijn gaat lopen op het moment dat de vordering opeisbaar is. Bij een factuur lijkt het bepalen van de 'startdatum' van de verjaringstermijn eenvoudig te zijn, namelijk de vervaldatum. De situatie kan echter ingewikkelder worden, in het geval de schuldenaar betwist dat hij de factuur heeft ontvangen of ontkent dat hij ooit aanmaningen of ingebrekestellingen heeft ontvangen. Dat is een situatie die in de praktijk met regelmaat voorkomt en zeker binnen de incassobranche. Wij proberen dan ook altijd zo snel mogelijk in contact te komen met de desbetreffende debiteur. Dit om zo de ontvangst van zowel onze brieven als die van onze klant bevestigd te krijgen.
Een groot misverstand is dat een geldvordering altijd na 5 jaar per definitie is verjaard. Een vorderingsrecht, hetgeen in deze blog centraal staat, is namelijk pas verjaard, nadat de schuldenaar hierop na vijf jaar zelf een beroep heeft gedaan. De rechter mag verjaring dus niet ambtshalve toepassen (art. 3:222 BW). Na een geslaagd beroep op verjaring, verjaart alleen de rechtsvordering. Dat betekent dat een vordering niet meer met succes via een gerechtelijke procedure kan worden ingesteld. Wat er overblijft is een natuurlijk verbintenis (art. 6:3 e.v. BW). Dat houdt in dat de schuldenaar die na verjaring alsnog aan zijn betalingsverplichting voldoet, dit niet onverschuldigd doet.
Mocht er na een gerechtelijke procedure een vonnis volgen, heeft de schuldeiser weer te maken met een verjaringstermijn van 20 jaar, terwijl als er tijdens een zitting een schikking wordt getroffen, deze schikking wordt vastgelegd in een proces-verbaal. De verjaringstermijn van een proces-verbaal is, anders dan een vonnis, 5 jaar (meer informatie over verjaring bij een proces-verbaal zie hier).
Het is daarom altijd belangrijk om goed te weten wat voor soort vordering je als schuldeiser in handen hebt.
Zijn bovengenoemde termijnen altijd zoals ze lijken te zijn? Uiteraard niet, we hebben namelijk te maken met het recht, hetgeen automatisch duidt op mogelijke uitzonderingen. De verjaring kan namelijk worden gestuit, zie art. 3: 316 e.v. BW. Stuiting betekent dat binnen de verjaringstermijn, de schuldeiser een schriftelijke aanmaning of schriftelijke mededeling moet verzenden, waarin de schuldeiser zich 'ondubbelzinnig zijn recht op nakoming voorbehoudt', aldus artikel 3:317 lid 1 BW. Dat betekent dat uit deze brief duidelijk moet blijken dat de schuldeiser alsnog betaling verlangt van zijn of haar vordering. Op dat moment begint een nieuwe (zelfde) verjaringstermijn te lopen. Echter, ook hier geldt een uitzondering en die heeft betrekking op het stuiten van een vonnis welke voortvloeit uit een vonnis. Indien de verjaringstermijn van 20 jaar (van een vonnis), vlak voor het einde van de 20 jaar wordt gestuit, gaat een nieuwe termijn van slechts 5 jaar lopen.
Het is dus mogelijk dat een vordering nooit verjaart (zo lang je als schuldeiser maar scherp bent)!
Wat nou als je als schuldeiser niet weet waar de schuldenaar zich bevindt? Houdt het dan op? Je kunt namelijk geen schriftelijke aanmaning of schriftelijke mededeling verzenden. Daar is gelukkig wel wat op gevonden, de verjaring is dan alsnog te stuiten door openbaar een advertentie te plaatsen in een regionaal of landelijk dagblad. Nadeel: behoorlijk prijzig.
/wp-content/uploads/2020/02/logo.png 0 0 Webvriend /wp-content/uploads/2020/02/logo.png Webvriend2020-02-28 09:54:312020-09-07 10:48:58Verjaard! Of toch niet….?
Incasso's hebben bij de Nederlandse burger een negatief imago. Dit fenomeen is niet van gisteren, en het zal waarschijnlijk niet snel veranderen. Maar waar komt het vandaan? Waarom wordt in Nederland de (automatische) incasso bij voorbaat al gewantrouwd? Nederlanders hebben doorgaans sterk het gevoel dat de verrichte incasso's niet juist zijn. Het negatieve gevoel is zelfs zo erg dat 82 procent van de Nederlandse bevolking de afgelopen jaren het vertrouwen in de incasserende partij volledig heeft opgezegd. Maar waarom eigenlijk? Voorlopig blijkt nergens uit dat de betrokken partijen massaal onjuist incasseren.
Incasso's worden niet vertrouwd
De bedragen die worden geïnd voor energie, verzekeringen en de huur of hypotheek worden tegenwoordig minutieus door de klant bekeken. De meeste Nederlanders blijken alles na te pluizen. Is de beloofde korting doorgevoerd? Staat het aantal belminuten correct vermeld? Klopt het eindbedrag? Dat Nederlanders op hun centen zitten, wisten we al. Daar lijkt vooralsnog niets mis mee. We staan bekend als een zuinig volkje dat door het buitenland nogal eens bespot wordt. Maar van waaruit is het wantrouwen ontstaan? Waarom krijgt de incasserende partij al bij voorbaat de rol van boeman toebedeeld?
De Erasmus Universiteit uit Rotterdam deed onlangs onderzoek naar het imago van incasso's en incassobureaus. Zoals verwacht had de uitkomst van dit onderzoek een negatief karakter. Deels valt het te verklaren. Incassobureaus zijn nu eenmaal vaak bezig met impopulaire werkzaamheden. Het innen van openstaande bedragen en het 'dwingen' van debiteuren om tot betaling over te gaan, wordt zelden als een positieve bezigheid beschouwd. Daar valt niet zo veel aan te veranderen. Toch hangt er een omslag in de lucht.
De afgelopen jaren was het slecht gesteld met onze economie. Het heeft er echter wel voor gezorgd dat we steeds vaker met incassobureaus in aanraking zijn gekomen. Het niet kunnen betalen van een rekening overkomt ons steeds vaker, en we hoeven ons er – in tegenstelling tot bijvoorbeeld een decennium geleden – niet eens voor te schamen. Op het moment dat we in contact treden met 'de mens' achter het incassobureau, blijkt deze persoon prompt heel aardig en schappelijk te zijn. De betrokken medewerker – die aanvankelijk als stugge boekhouder of onbuigzame ambtenaar werd beschouwd – denkt volop mee aan een oplossing en stelt de klant centraal. Plots worden we min of meer genoodzaakt, zij het soms met enige schaamte, het negatieve beeld bij te stellen.
'Wanbetaler grootste bedreiging voor winst'
Dat concludeert Atradius, Nederlands grootste kredietverzekeraar, woensdag in een jaarlijks onderzoek naar betaalgedrag van het Europese bedrijfsleven.Volgens de onderzoekers wordt in Nederland gemiddeld 32,7 procent van de facturen te laat voldaan. In West-Europa ligt dit percentage aanzienlijk hoger: 37,6 procent. Bedrijven in Turkije, Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Italië worden het meest geplaagd door wanbetalers. Ondernemers in Denemarken, Zweden en Oostenrijk hebben hier het minst last van. Ook het bedrijfsleven in Griekenland heeft het innen van facturen volgens de onderzoekers "verrassend goed" onder controle.