25 jaar | Wonder-wanderland 25 jaar – Wonder-wanderland
February 11, 2014 camillecviewscomplementair, getrouwd, jaloers, koppel, trouw, vijfentwintig jaar, water bij de wijn, zilver 2 Comments
Da's al wel een tijdje, niet? 25 jaar, een kwarteeuw. En zolang zijn mijn ouders vandaag getrouwd. Zot, niet? Ik geraak er (duidelijk) niet van over.
Een kwarteeuw, dat klinkt vreemd. Ik word zelf binnenkort een kwarteeuw (ik was een accidentje, zoals ze plegen te zeggen) en dat an sich is al een hele aanpassing. Vijfentwintig, in het lang geschreven. Heeft iemand anders dat ook, magische grenzen van jaren? Dertig zie ik nog wel zitten, maar (en vraag me niet waarom) 37 lijkt mij een hel. Niet dat vijfentwintig mij een hel lijkt, maar vanaf dan gaat voor de magische wereld naar 'nu ben ik zowat klaar voor kinderen' open. Kleine shock, denk ik.
Maar dus, vijfentwintig jaar getrouwd. Niet slecht in de wereld van vandaag, dikke chapeau mama en papa! Vier kinders op zes jaar tijd en papa die verschillende weken in het buitenland heeft gezeten voor zijn werk later en die twee overleven het nog steeds samen. Ik vind dat wel een inspiratie voor later, meld ik eerlijk. Vijfentwintig jaar trouw aan elkaar beloven én het volhouden, knoop het in de oren liefste wederhelft! En liefst nog langer, indien mogelijk. Hoe doen ze het? Wel, ik kan melden dat ze het niet zomaar laten betijen. Er wordt veel gebabbeld met elkaar (ook wel geroepen, alnaargelang het onderwerp en de standpunten van beide communicatoren), af en toe wordt er druk geprobeerd om een weekendje of een paar dagen samen door te brengen weg van kinders, familie en werk en er wordt veel water bij de wijn gegoten. Wel niet té veel water en te weinig wijn, want de eigenheid wordt zonder enig probleem bewaard. Mijn ouders zijn namelijk een beetje koppig, maar da's wel handig: ik heb het duidelijk van geen vreemde!
En toch ben ik wat jaloers. Want die twee, die passen wel samen. Complementair, weet u wel? Ik hoop vooral dat ik binnen dit en dertig jaar ook zoiets zelf kan melden, of nog beter: dat één van mijn kinderen vol ongeloof meldt aan zijn/haar vrienden dat 'die van ons' vijfentwintig jaar getrouwd zijn. Vijfentwintig, he makker! Het zou mooi zijn.