De brutaliteit van plagiaat kent ook in de wetenschappelijke literatuur geen grenzen. Toen natuurkundige Sergei Simak van de Linköpings Universiteit in Zweden eind augustus op internet surfte, op zoek naar nieuwe ontwikkelingen in zijn vakgebied, stuitte hij op een nieuw artikel met een interessante titel in het Journal of Material Sciences. Determination of dopant of ceria system by density functional theory las hij; precies het onderwerp waarover hij een jaar eerder met zijn Zweeds-Russische collegas had gepubliceerd in de Proceedings of the National Academy of Sciences. Maar Simak viel bijna van zijn stoel van verbazing toen hij verder las. Het nieuwe artikel was een letterlijke kopie van zijn eigen werk!
De auteurs van het artikel in het Journal of Material Sciences hebben nauwelijks pogingen ondernomen hun plagiaat te verhullen. Ze hebben de titel veranderd, maar de rest is zin voor zin en woord voor woord overgenomen. Hier en daar zijn alineas verschoven, en de figuren zijn opnieuw getekend. In de verwijzingen naar eerdere publicaties is wat gerommeld, en een ervan verwijst nota bene schaamteloos naar het geplagieerde stuk!
Op een blog op internet waar Indiase fysici ervaringen uitwisselen is een onduidelijke email opgedoken die wordt toegeschreven aan K. Muthukkumaran. Hij zou deze aan de Zweedse onderzoekers hebben gestuurd. In gebrekkig Engels presenteert hij zich als student die niets vermoedend in de val is gelopen. Hij zou het manuscript hebben ontvangen van ene Ashok Kumar destijds verbonden aan Nepal University (een instituut dat niet onder deze naam bestaat). Deze Kumar zou erop aangedrongen hebben niet vermeld te worden bij de auteurs en alleen maar hulp hebben willen bieden.
Ik geloofde hem en nu pas ben ik erachter gekomen dat het puur bedrog was. Dan volgt een smeekbede: Denkt u alstublieft aan mijn toekomst en vergeef me en ik beloof u dat ik niets expres heb gedaan, geloof mij alstublieft.