Maar liefst 33% van de basisschoolleerlingen en 27% van de middelbare scholieren gamet dagelijks. Verslavingsinstellingen maken zich hierover zorgen en zetten steeds meer in op het voorkomen van een gameverslaving. Dat blijkt uit onderzoek van het Nederlands Jeugdinstituut. Ook ouders maken zich vaak zorgen om het gamegedrag van hun kinderen. In de meeste gevallen is gelukkig geen sprake van een echte verslaving. Het percentage jeugdigen die op zoek gaan naar hulp bij een gameverslaving stijgt wel. Voorlichting op de basisschool moet er in de toekomst voor gaan zorgen dat deze percentages in ieder geval niet doorstijgen.
Wanneer spreekt men van een gameverslaving?
De term 'verslaving' kan op verschillende manieren uitgelegd worden. Wanneer men spreekt over gameverslaving wordt de definitie die daaraan verbonden is door het WHO het meest gebruikt. Binnen deze definitie is er sprake van een gameverslaving wanneer een kind geen controle meer heeft over hoeveel hij of zij gamet, een voorkeur ontwikkeld om te gamen in plaats van andere activiteiten in het dagelijks leven en niet stopt met gamen, ook al heeft dat negatieve consequenties. Dat een kind veel gamet hoeft overigens niet direct te betekenen dat het kind gameverslaafd is. Wanneer een kind bijvoorbeeld naast het gamen nog andere hobby's heeft of ook tijd maakt voor vriendjes, wordt er nog niet over een verslaving gesproken.
Gameverslaving vaker bij jongens dan meisjes
Veruit de meeste gameverslaafden zijn jongens. In de leeftijd van 12-16 jaar vertoont 5,6% van de jongens risicovol gedrag tegenover slechts 0,8% van de meisjes. Van alle 12-16 jarigen vertoont 3,2% risicovol gedrag dat zou kunnen leiden tot een gameverslaving. Dat komt onder andere doordat jongens en meisjes op verschillende manieren gebruik maken van media.
3,3% van leerlingen VO loopt risico op gameverslaving
Onder jongeren van 17-18 jaar loopt maar liefst 4,5% het risico om een gameverslaving te ontwikkelen. Doordat deze leeftijdsgroep een hoger risico loopt dan de groep van 12-16 jarigen, is het risico onder leerlingen van het voortgezet onderwijs (12-18 jarigen) met 3,3% iets hoger dan het risico voor 12-16 jarigen.
Een gameverslaving lijkt op een gokverslaving. Het kind is dan zo zeer bezig met het gamen dat andere aspecten van het leven vergeten worden. Dit wordt dan ook wel compulsief gamen genoemd. Vaak liggen hieraan problemen met familie, vrienden of in de klas aan ten grondslag. Door bepaalde kinderen worden deze problemen ontlopen door zich te focussen op games. Volgens onderzoekers gaat het dan vooral om de iets minder sociale nerdy types. Deze kinderen zouden sneller geneigd zijn om zich terug te trekken in een virtuele wereld.