'Stamgast café Brun, Pont-en-Royans (Isère)', ca. 1975
Aquarel en houtskool, 28 x 39 cm,
Gesigneerd: l.o. 'ten hoope'
Op slag boeit ons deze aquarel, een tafereel dat je je zo goed kunt voorstellen: een in zichzelf verzonken stamgast bij een glas bier - of is het pastiche - die op zijn compagnons wacht. Hij overpeinst de gebeurtenissen van de dag, misschien wel zijn zonden. . . Het werk komt een paar keer voorbij, we hebben wat anders aan ons hoofd, maar dan kunnen we er niet meer omheen en nu hangt het prinsheerlijk bij ons thuis!
Maître Cornelis Jan ('Bob') ten Hoope wordt een verfranste Gooise schilder genoemd. Begin jaren vijftig, tijdens een uitwisselingsprogramma van beeldende kunstenaars tussen Nederland en Frankrijk, georganiseerd door de Holtense huisarts Jo Nagelhout, raakt hij gefascineerd door de woeste natuur en het bijzondere licht van de bergstreek rond Pont-en-Royans (Departement Isère). Inmiddels is deze plek al een halve eeuw zijn tweede domicilie, waar hij het grootste deel van het jaar doorbrengt. Is café Brun in Pont-en-Royans zijn stamkroeg, in Laren is dat Het Bonte Paard. Kenmerkend voor zijn populariteit in Het Gooi is dat hier de Bob ten Hoope Stichting is opgericht om het werk, dat de schilder in Blaricum en Laren achterlaat, veilig te stellen.
Bob ten Hoope is in Bussum geboren. Hij is achtereenvolgens leerling op het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs Quellinus (1936-1940), de Rijksnormaalschool voor tekenleraren (1941) en de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten (1942-1949), alle in Amsterdam. Naakten, caféscènes, landschappen, stadsgezichten en portretten schildert hij in aquarel, olieverf, gouache en krijt en ook maakt hij droge naald etsen. Ten Hoope excelleert in naakten, waarvoor zijn vrouw Annette veelvuldig poseert. Adriaan Morriën heeft haar ooit in een vijftiental 'gedachten' bezongen naar aanleiding van een expositie in Kasteel Groeneveld in Baarn.
Ontelbare malen heeft Bob ten Hoope geëxposeerd: veel in Frankrijk, maar ook in Egypte (Cairo, 1953), Italië (Florence en Venetië, 1979), Rusland (St. Petersburg en Moskou, 1986), in New York (1988 en 1995) en in Nederland, o.a. in Hamdorff en het Singer Museum te Laren.
Hij ontvangt vele prijzen en wordt in 2010 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Zijn reactie op alle lof: "Het is een kunst als je 't kan, en als je 't kan is het geen kunst meer." Werk van hem is opgenomen in onder meer de collecties van het Rijksmuseum in Amsterdam en het Singer Museum.