THE BULLFIGHT – SHAME, GUILT, DECEPTION – INDIVIDUALS CHAPTER 1
Binnen een kleine maand zal het vijfde album van de Rotterdamse formatie 'The Bullfight' op het grote publiek worden losgelaten. De groep rond zanger en songtekstschrijver Nick Verhoeven en gitarist, bassist, toetsenist en muziekcomponist Thomas van der Vliet, gitarist Mark Ritsema, violiste Esther Vroegindeweij en drummer André van den Hoek heeft onlangs een eerste single "The Weeping Willow" (zie video) als smaakmaker voor het nieuwe album "Shame, Guilt, Deception – Individuals Chapter 1" uitgebracht.
'The Bullfight' debuteerde in 2006 op plaat met het album "One Was A Snake", een schijf die al sinds enige tijd niet meer verkrijgbaar was, maar de groep heeft dit nu simpelweg opgelost voor de fans door het als bonusplaat toe te voegen in de cd-box van hun nieuwe album. Tien jaar geleden waren de bandleden naast Nick Verhoeven en Thomas van der Vliet nog gitarist Jim Verhoeven, bassist Yoram Vieveen en drummer Martijn Heesakkers, maar de huidige violiste Esther Vroegindeweij was destijds ook al als gastmuzikante van de partij.
"Shame, Guilt, Deception – Individuals Chapter 1" volgt op het twee jaar geleden uitgebrachte album "La Chasse" dat we destijds bij 'Rootstime' ook van onze commentaren mochten voorzien. De nieuwste plaat van 'The Bullfight' bevat tien nummers waarvan de muziek door Thomas van der Vliet werd gecomponeerd en leadzanger Nick Verhoeven de door hem zelf gezongen songteksten heeft geschreven.
Ook nu krijgen we weer mysterieus klinkende nummers die soms de indruk geven dat ze eerder bedoeld zijn voor een klein theater of een cabaretvoorstelling. De wat lome zangpartij van Nick Verhoeven roept af en toe herinneringen op aan de zangstijl van iemand als Tom Waits, Nick Cave of 'Tindersticks'-frontman Stuart Staples, drie heren die er ook wat van afweten om hun muziek dromerig en door mystiek omkaderd te brengen.
Naast de single "The Weeping Willow" zijn "I Guess You Know by Now", "Waltz For L.E." en het voor een Ennio Morricone-spaghettiwestern uitstekend geschikte, op piano en viool gebaseerde instrumentaaltje "Only Her Ladder Led To Fire" drie andere nummers uit deze cd die hier in de volgende weken en maanden nog wel eens vaker door de speakers zullen mogen knallen. "No Thorns, No Roses" was een song die voor het eerst te horen was op debuutplaat "One Was A Snake", maar die hier knap bewerkt werd en op de nieuwe cd opnieuw in een aangepaste versie wordt aangeboden.
'The Bullfight' hoeft in tegenstelling tot de albumtitel helemaal geen gevoelens van schaamte, schuld of ontgoocheling te hebben over de tien tracks die ze op hun nieuwste plaat hebben samengebracht. Hoewel het geheel met amper 30 minuten wel een beetje te kort is uitgevallen, weten ze toch te boeien van begin tot einde en meer hoeft dat voor ons al lang niet meer te zijn.