Dan moeten wij niet zijn zoals Onan, die geen boodschap had het recht van zijn tijd. Hij wilde wel de lusten, maar niet de lasten van zijn eigen cultuur. Op die manier werkte hij, onbedoeld misschien, de voortgang van het Evangelie tegen. Onanie is de weigering om het zaad van het Evangelie te zaaien in de akker van je eigen tijd. Het is het sluiten van de ramen en de deuren, en het ophalen van je neus voor de gebruiken van je tijd. Het is een vorm van navelstaren waarbij je volhoudt aan je eigen gelijk, een moralistische vorm van zelfbevrediging.