Schadevergoeding van € 1,3 miljoen voor een zieke werknemer. Werkgevers, let op wat u overeenkomt! - De Clercq - Advocaten en notariaat in Leiden en Den Haag - Advocaten en notariaat in Leiden en Den Haag
Schadevergoeding van € 1,3 miljoen voor een zieke werknemer. Werkgevers, let op wat u overeenkomt!
3 januari 2019 - 2 minuten leestijd
In 1998 is een werknemer als Test Engineer bij Transport Efficiency BV in dienst getreden. Twee jaar later is de werknemer aan de Amerikaanse vestiging van Transport Efficiency gedetacheerd. Tussen de werknemer en Transport Efficiency werd een detacheringsovereenkomst gesloten, waarin was opgenomen dat de werkgever voor de werknemer premies voor een particuliere arbeidsongeschiktheidsverzekering zou afdragen. In 2003 is de werknemer ernstig ziek geworden, met het verlies van zijn zicht tot gevolg. De werknemer kon daardoor niet meer werken en wilde graag een uitkering op basis van de arbeidsongeschiktheidsverzekering ontvangen.
Het probleem was echter dat Transport Efficiency nooit de arbeidsongeschiktheidsverzekering ten behoeve van de werknemer had afgesloten. Dat betekende dat de werknemer volledig zonder inkomen kwam te zitten. De werknemer is als gevolg hiervan – uiteraard – gaan procederen en heeft door de kantonrechter een bedrag van € 663.126,- toegewezen gekregen. De kantonrechter vond dat Transport Efficiency zijn contractuele verplichtingen jegens de werknemer niet was nagekomen door geen arbeidsongeschiktheidsverzekering af te sluiten en daardoor aansprakelijk was voor de geleden schade.
Transport Efficiency is tegen de uitspraak van de kantonrechter in hoger beroep gegaan. De arbeidsovereenkomst tussen Transport Efficiency en de werknemer heeft tot 2008 geduurd, waarna de werknemer is gedetacheerd. Transport Efficiency betoogde dat tot 2008 alle premies voor de relevante verzekeringen waren voldaan en dat de werknemer vanaf het moment van detacheren zélf voor zijn verzekeringen had moeten zorgdragen. Nergens bleek echter uit dat Transport Efficiency de werknemer daarop had gewezen. Sterker nog, in de detacheringsovereenkomst stond zelfs dat Transport Efficiency voor (onder andere) de arbeidsongeschiktheidsverzekering zou zorgdragen. Het hof maakte dan ook korte metten met deze argumentatie en vroeg de werknemer de schade nader te onderbouwen, die uitkwam op een bedrag van € 1.190.652,- in aanvulling op een reeds aan de werknemer betaald bedrag van € 122.000,-.
Gelet op het voorgaande is het duidelijk dat Transport Efficiency aansprakelijk zou worden gehouden voor het door de werknemer geleden inkomensverlies. Echter, deze zaak zou werkgevers die werknemers detacheren wel aan het denken moeten zetten. Leef ik, als werkgever, eigenlijk wel op een juiste wijze de detacheringsovereenkomst na? Welke verplichtingen wil ik wel en niet op zich nemen? Welke verplichtingen zouden moeten overgaan op de inlenende onderneming? Wat zijn mijn wettelijke verplichtingen als werkgever? Is er een toepasselijke cao die bepaalde verplichtingen voorschrijft? Enzovoorts.
De praktijk leert dat veel bedrijven – alle goede bedoelingen ten spijt – te weinig bij deze vragen stilstaan. Dat brengt achteraf veel onduidelijkheid en juridische problemen met zich. Maatwerk per situatie is vereist, waarbij in overleg met de werknemer, maar ook met de inlenende partij op schrift de wederzijdse verplichtingen moet worden vastgelegd. En die verplichtingen moeten uiteraard ook worden nageleefd. Een schadevergoeding van € 1,3 miljoen kan daarmee worden voorkomen.