Hebben we decemberstress nodig?
13 december 2013 - Annette van Engelen
Dat kou je verlangen kan aanwakkeren, merken we vooral in de wintermaanden. Verlangen naar warmte, gezelligheid en het gevoel van thuiskomen. En vooral ook naar naar 'vroeger', toen rust nog binnen handbereik lag. Het 'Kerstgevoel' appelleert aan dat verlangen: we willen gezelligheid, ontspanning en tot onszelf komen.
En wat doen we om aan dat verlangen tegemoet te komen: we stressen ons te pletter. Tegen het eind van het jaar lijkt het wel alsof onze stressbestendigheid tot het uiterste wordt getest. Planningen voor het volgend jaar moeten af, jaarafsluitingen gedaan, kerstbomen gekocht én versierd, kerstmenu's samengesteld, de laatste offertes de deur uit (kan nog net op het budget van dit jaar), kerstcadeaus gekocht, beoordelingsgesprekken gevoerd, boodschappen gedaan, smokings en jurken gestoomd, budgetten aangevraagd, kerstdiners of – gala's bijgewoond en ondertussen weet school er nog de oudergesprekken en kinder-kerstfeestjes tussenin te plannen en vraagt de buurvrouw of jij dit jaar in jullie gezamenlijke coniferen de lichtjes wilt ophangen, want dat staat zo gezellig.
En wanneer kom je dan aan dat verlangen toe? Wanneer heb je jouw moment van rust en thuiskomen? De tijd van het jaar vraagt om verdieping en de balans opmaken; we voelen de behoefte tot in onze tenen. En dat is misschien wel waarom we die decemberstress nodig hebben. Om heel hard te voelen dat we dit écht niet willen. Om te ervaren hoe overprikkeld je kunt raken en wat dat met je doet. Zodat we niets liever willen dan vanaf die stresspiek het dal van de rust in te glijden. Om dan weer goede voornemens voor het nieuwe jaar te maken. Dan gaan we het echt anders aanpakken!