Ik weet niet waarom NS de werkelijkheid zoveel geweld aandoet, maar ik kan wel enkele redenen bedenken:
Het eerste argument is tegenwoordig kletskoek. In de huidige plaatskaartenmachines zit een printer die de namen van alle Nederlandse (en een hoop buitenlandse) stations kan afdrukken. Het tweede argument kan van belang zijn voor houders van trajectabonnementen. Die kunnen nu (voor hetzelfde geld) kiezen uit een groep stations. Maar ik vind het nogal onfatsoenlijk dat sommige reizigers relatief teveel betalen zodat andere relatief te weinig kunnen betalen. Iedereen moet gewoon zijn of haar eigen reis betalen; niet meer, maar ook niet minder.
Bij elk aantal tariefeenheden hoort een bepaalde prijs. Er is een minimumprijs die overeenkomt met 8 tariefeenheden. Boven de 8 tariefeenheden stijgt de prijs met ongeveer € 0,15 per tariefeenheid naar boven afgerond naar een veelvoud van € 0,10. Bij reizen verder dan 47 tariefeenheden daalt de prijs voor elke volgende eenheid geleidelijk naar 0. Zie onderstaand grafiekje.
Het samenstellen van een lange reis uit twee of meer delen is onvoordelig. Tot voor kort was het ook mogelijk heel ingewikkelde reizen (met maximaal 3 via-stations) op één kaartje te zetten. Daarmee waren interessante kortingen te verkrijgen ten opzichte van de prijs van afzonderlijke retours.
Op dit moment mogen reizigers, zonder extra kosten, een treinreis op elk tussengelegen station te onderbreken. Wanneer, in de toekomst, vooral nog met OV-chipkaart in de trein gereisd wordt en veel stations met toegangspoortjes zijn uitgerust, zal zo'n onderbroken reis gezien worden als twee afzonderlijke reizen en daardoor meer gaan kosten.
Dit soort (maatschappelijk onwenselijke) effecten zijn bijna niet te vermijden als het tarief niet lineair is.