La France dat toch niet zo mooi was als verwacht - Reisverslag uit Clermont-Ferrand, Frankrijk van Lilian Wierik - WaarBenJij.nu
Meppel 22:02 sitemap
10-06-2017 Uitrusten en ... (0)
09-06-2017 La France dat ... (0)
Dit dagboek is 5708 keer bekeken
Reisverslag La France dat toch niet zo mooi was als verwacht
9 juni 2017 | Door: lsjtewierik
Aantal keer bekeken 81 Aantal reacties 0 Clermont-Ferrand, Frankrijk
La France dat toch niet zo mooi was als verwacht
Wat leuk dat jullie mijn blog lezen. Vandaag zal ik jullie vertellen over mijn vakantie waarvan ik had gedacht dat het geweldig zou worden, maar uiteindelijk toch niet zo geweldig was.
De heen- en terugreis zijn gelukkig voorspoedig verlopen. Ik was op tijd op het vliegveld en bij de controle van de bagage traden geen problemen op. Op de heenreis landde het vliegtuig ongeveer een kwartier later dan gepland op Orly, maar dat was geen enkel probleem, want ik had meer dan twee uur de tijd om over te stappen. Ik had er al rekening mee gehouden dat mijn paspoort zou worden gecontroleerd en dat dat lang zou gaan duren. Echter, eenmaal aangekomen, kon ik zo doorlopen en was er geen enkele controle. Dat gaf me wel even een vreemd gevoel, aangezien ik had verwacht dat er juist in Parijs gecontroleerd zou worden vanwege de aanslagen die daar zijn. Ik ben vrijwel direct het gebouw uitgelopen en naar de parkeerplaats gegaan waarvandaan mijn bus naar Clermont zou vertrekken. Het was een opmerkelijk warme avond en een jas had ik dus niet nodig. Met een kwartier vertraging ben ik vanuit Parijs naar Clermont vertrokken en de volgende dag om 5 uur 's ochtends kwam ik aan. Mijn vriend (of nu eigenlijk ex) heeft me opgehaald van het station en samen zijn we naar zijn huis gelopen. Er waren erg veel mensen op straat voor die tijd. Ik dacht: waarom zijn die mensen in de vrede zo vroeg op? Het was wel leuk om te zien, maar het begrijpen deed ik niet. Ik was erg moe, dus het eerste wat ik heb gedaan was een douche nemen, in bed gaan liggen en slapen. Ik heb 2 uur aan een stuk geslapen en daarna voelde ik me weer goed. Normaal gesproken hou ik altijd een dagboekje bij, maar dat heb ik deze week niet gedaan en nu weet ik dus niet meer wat ik van dag tot dag gedaan heb; daarom zal ik globaal vertellen wat ik allemaal beleefd heb. Een ding wat zeker is, is dat het heel veel geregend heeft. Op één dag regende het zo hard, dat ik doorweekt terugkwam, zelfs al had ik een regenjas aan.
De eerste paar dagen heb ik 's avonds heel veel tv gekeken, ook om weer aan het Frans te wennen. Er waren veel voetbalwedstrijden op en 1 wedstrijd van rugby: Clermont tegen Toulon. Dat was een mooie wedstrijd en de volgende dag werden de spelers gehuldigd in het centrum, omdat ze gewonnen hadden en kampioen waren geworden. Het was fantastisch om te zien hoe enthousiast alle mensen waren en hoe onvoorwaardelijk de mensen hun club aanmoedigen. De hele stad was versierd met geel en blauw, de kleuren van de club. Zelfs op de trams zaten gele en blauwe lintjes.
Na het Pinksterweekend waren alle festiviteiten weer voorbij en waren ook alle winkels dus weer gewoon open. Daarom ben ik naar het centrum gegaan om even in wat winkels rond te kijken en te kijken of er nog iets leuks tussen zat, maar helaas voor mij vond ik niets. Een beetje teleurgesteld was ik naar huis gegaan.
De volgende dag, woensdag, was een hele vervelende dag voor mij. Ik werd rond iets voor zessen wakker en ging naar het toilet omdat ik moest plassen. Ik werd opeens heel duizelig en moest me vasthouden om niet om te vallen. Ik rende terug naar het bed en liet me erop vallen. Zo ben ik een tijdje blijven liggen en toen ben ik mensen gaan bellen: mijn vader, de huisarts, mijn zorgverzekeraar.. Ik moest en zou diezelfde dag nog naar de dokter gaan. Ik had aan mijn ex gevraagd of hij me kon helpen met het vinden van een goede dokter, maar hij zei dat hij geen tijd had en dat is ook één van de redenen waarom het uit is tussen ons, want als je vriendin ziek is, dan maak je toch tijd? Ik ben op internet gaan zoeken naar doktoren en ik had er twee uitgekozen. Rond het middaguur kwam ik bij de eerste aan, maar die had pas spreekuur vanaf 2 uur, dus ben ik naar de andere gegaan. Toen ik daar aankwam, zag ik dat die tijdelijk gesloten was, want er hing en briefje en daar stond ook op dat de mensen die normaal gesproken naar die dokter gingen nu naar een andere dokter konden gaan. Het adres stond erop en dus ben ik naar die dokter gegaan. Toen ik daar aankwam, drukte ik op de bel, maar er deed niemand open. Een paar keer heb ik gebeld, maar het had geen zin en vervolgens was ik ongerust op huis aangegaan. Ik ben gaan eten, heb daarna even geslapen en toen heb ik het weer geprobeerd. De eerste dokter zei dat ze geen plek had en zij verwees me dus door naar de derde dokter. Daar aangekomen, kreeg ik nog steeds geen gehoor. Gelukkig was er iemand die me binnen kon laten, omdat hij ook in hetzelfde gebouw moest zijn. Ik ben naar de praktijk gelopen en daar heeft een oudere man die Engels kon mij geholpen om aan de dokter duidelijk te maken dat ik onderzocht moest worden. Ik kon er terecht en dokter heeft me onderzocht. Het was niet ernstig volgens hem en had me een medicijn voorgeschreven, maar nu komt het probleem: hij heeft me niet goed begrepen en had me een verkeerd medicijn voorgeschreven en toen zat ik dus nog steeds met een probleem: ik wist niet wat ik had, maar ik wist wel dat er iets aan de hand was. Een hele dag aan vakantie heb ik verloren en uiteindelijk had het niets opgeleverd. Dat voelde echt verschrikkelijk.
De volgende dag ging het iets beter en heb ik ervoor gekozen om nog te genieten van de vakantie en in Nederland direct naar de huisartsenpost te gaan. Uiteindelijk heb ik echt een heerlijk dag gehad en het was ook zo warm. Ik ben nog mooi bijgekleurd in die paar uur dat ik buiten was.
De volgende dag ben ik stipt om 8 uur met de bus vanuit Clermont richting het vliegveld van Marseille vertrokken en de terugreis ging voorspoedig. Het was niet ideaal om te reizen terwijl ik ziek was, maar ik had geen keuze, omdat de dokter in Frankrijk me niet heeft kunnen helpen. Ik heb gewoon geprobeerd om zo sterk mogelijk te zijn en dat is me gelukkig gelukt. De reis ging vlekkeloos. Het was alleen jammer dat de misselijkheid in het vliegtuig tijden het landen weer kwam opzetten. Ook de andere dingen waarvan ik last had waren weer te voelen en dus had ik besloten om niet de dag na mijn aankomst in Nederland, maar op de dag zelf naar de huisartsenpost te gaan en gelukkig heeft de arts mij daar wel kunnen helpen. Eind goed, al goed.
Door deze ervaring heb ik geleerd dat ik Nederland best kan en moet waarderen. Het leven is hier zo slecht nog niet. Het is fijn om me dat weer te herinneren en daarmee wil ik graag dit verhaal afsluiten.