De openheid, mogelijkheden en het bereik van internet lijkt de Nederlandse overheid kriebels te geven. Komen ze eerst met het idee voor een anti-cookiewet, loopt er momenteel een wetsvoorstel met volledige vrijheid om censuur uit te kunnen oefenen. De overheid wil met haar maatregelen enerzijds de privacy van consumenten beschermen, anderzijds willen ze de toenemende computercriminaliteit aanpakken. Maar gaan de maatregelen niet veel te ver in een poging grip te krijgen op het wereld wijde web?
In de discussie en de maatregelen omtrent privacy, denk aan de anti-cookiewet en het kunnen veranderen van je naam na je pubertijd, wordt één heel belangrijk punt vergeten: de eigen verantwoordelijkheid. Consumenten zijn in negen van de tien gevallen zelf verantwoordelijk voor wat over hen op internet staat. Ze zijn zich misschien niet altijd bewust van de mogelijke gevolgen, maar wel zelf verantwoordelijk. Juist aan dit bewustzijn kun je als overheid veel doen.
Niet alleen met verschillende campagnes als 'Veilig internetten' over hoe goed om te gaan met bijvoorbeeld je wachtwoorden. Maar met de digitalisering van de maatschappij zou het eigenlijk onderdeel moeten worden van het onderwijs. Bewustwordingscampagne spreken niet iedereen aan en ze worden slechts sporadisch ingezet. Alleen met een structurele aanpak kun je bewustwording creëren. Ook meer praktische informatie, als hoe je computer zo in te stellen zodat cookies niet opgeslagen worden en de mogelijkheden om informatie van internet af te (laten) halen, zijn consumenten meer geholpen dan met wet- en regelgeving.
Dit laatste is natuurlijk wel nodig om computercriminaliteit tegen te gaan. Alleen heeft de overheid nu een wetsvoorstel neergelegd dat de officier van justitie straks de bevoegdheid geeft om een website af te sluiten, te blokkeren of helemaal te verwijderen, zonder tussenkomst van een onafhankelijke rechter. Dan is het theoretisch mogelijk om, net als in China, om alle informatie te blokkeren, zoals nu gebeurd met de nobelprijswinnaar.
Neemt de overheid de juiste maatregelen of niet? Wat zou volgens jou een juiste aanpak zijn van computercriminaliteit en privacybescherming?