Blije kinderen, blije collega's / Familie Kieviet in Senegal
Het klinkt weinig heroïsch als ik zeg dat het grootste succes van de kinderpoli de ontstane teamgeest is. Sinds oktober heeft de kliniek nu een apart kinderspreekuur voor kinderen van 0 tot 5. De speciaal opgeleide verpleegkundigen onderzoeken de kinderen middels een uitgebreid systeem om geen ziekte te missen. Bovendien worden de kinderen standaard gewogen en gemeten, de vaccinaties gecontroleerd en is er meer tijd voor voorlichting en preventie. Het enthousiasme dat de verpleging nu uitstraalt was er niet altijd aan het begin.
Hoe moeten we dat regelen? Hoe leer ik al die kinderziektes? En welke ruimte gebruiken we nu de bouw nog niet klaar is? Wie gaat de meubels betalen? Er kwam van alles kijken toen ik dit project opstartte. Het leek een onmogelijke opgave: met een aantal verpleegkundigen die niet opgeleid zijn om spreekuur te doen, zonder ruimte en zonder een materiaal een kinderpoli starten die ook nog eens weinig geld zal gaat opleveren. Veel papierwerk voor een fondsaanvraag, een half jaar lang trainingsochtenden en stages bij andere ziekenhuizen, meubels laten maken etc. Bij elke tegenslag zitten we even bij de pakken neer, bidden we en gaan we weer door. Door de trainingen raakt de verpleging wel steeds meer bewust dat we met ons programma de kinderen echt beter kunnen helpen.
"Ik ben erg blij dat je me hierin hebt meegenomen, dit werk past echt bij mij!" Merkt een van de verpleegkundigen op. Na drie maanden kinderpoli kan ik dankbaar terug kijken. De verpleging heeft ontzettend veel geleerd, twee expats werkten vrijwillig mee. In het zaaltje dat we hebben ingericht dankzij de donaties gebeurt van alles: In een hoek drinkt een uitgedroogd kind rehydratie vloeistof, in een andere hoek wordt een malariasneltest afgenomen, verderop geeft de verloskundige advies aan een jonge moeder en een verpleegkundige onderzoekt een kind. Het is het soort teamwerk dat met de Europese privacy niet mogelijk zou zijn, maar bij ons geeft het veel blije gezichten!