Column | Niet vanzelfsprekend | Gemeente Haarlemmermeer
Column | Niet vanzelfsprekend
Op 4 mei staan we weer stil bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Als gevolg van corona kunnen we voor de tweede keer geen grote herdenking organiseren. Maar dat betekent niet dat we om 20.00 uur niet twee minuten stil kunnen zijn. Twee minuten stilte voor al die mensen die in de Tweede Wereldoorlog zwaar hebben geleden onder het juk van de bezetting, voor al die mensen die zich verzet hebben met grote én kleine daden, voor al die mensen die niet meer thuiskwamen, voor al die mensen die zonder hun geliefden achterbleven.
Oorlog is vreselijk. En het is verschrikkelijk om te zien dat er zelfs na een wereldwijde oorlog als de Tweede Wereldoorlog, nog steeds overal ter wereld gevochten wordt. Oorlogen die het gevolg zijn van machtsmisbruik en waar ongekende wreedheden en onderdrukking plaatsvinden.
De Tweede Wereldoorlog is inmiddels 76 jaar geleden beëindigd. Af en toe vraagt men zich af of we nog wel moeten gedenken. Er zijn immers steeds minder mensen die deze afschuwelijke tijd bewust hebben meegemaakt. De meesten van ons kennen de verhalen alleen van onze ouders of grootouders of zelfs overgrootouders.
Wij leven al generaties lang in vrijheid. Maar die vrijheid kwam niet vanzelf, vrijheid is niet vanzelfsprekend. In de Tweede Wereldoorlog maakten velen kleine en grote keuzes in onvrijheid en zorgden zo voor onze vrijheid. Maar vrijheid is nooit af: nog steeds zijn er mensen, volkeren, landen, die onderdrukt worden, die niet in vrijheid leven.