Emre Ünver: 'Het talent is eerlijk over de stad verdeeld, de kansen nog niet' | Het Parool
Emre Ünver: 'Het talent is eerlijk over de stad verdeeld, de kansen nog niet'
In de rubriek Mijn Amsterdam vertelt elke week een (on)bekende Amsterdammer over zijn of haar favoriete plekken in de stad. Deze week: stadsdeelvoorzitter van Nieuw-West Emre Ünver.
Tom Grosfeld 19 januari 2020, 15:00
Emre Ünver (38). Beeld Lin Woldendorp
"De Blauwbrug, met het uitzicht over de Amstel, de slagader van de stad. Ik krijg vaak gasten uit het buitenland op bezoek en neem ze altijd mee naar deze brug. Ze voelen dan echt dat ze in Amsterdam zijn, helemaal wanneer ik uitleg dat de stad rondom de Amstel is ontstaan."
De Blauwbrug. Beeld Lin Woldendorp
"Tram 11, of op zijn Amsterdams: de benenwagen. Ik hou van lopen. Afstanden tot vier, vijf kilometer leg ik zoveel mogelijk te voet af. Het voelt als een rustmoment in alle dagelijkse hectiek. Als ik op reis ga, probeer ik altijd steden te bezoeken waar ik geen taxi hoef te pakken."
"Spinoza, naast het stadhuis. Dat is voor mij de verpersoonlijking van Amsterdam. Ik keek er vaak op uit, vanaf de kamer van Eberhard van der Laan. Ik heb een bijzonder gevoel bij dat beeld. Ik ben hier geboren en getogen, maar kom uit een gastarbeidersgezin. Als ik dat standbeeld zie, denk ik: waar je ook geboren bent, als je de waarden van de stad overneemt, kan iedereen een Amsterdammer zijn."
Standbeeld van Spinoza bij de Stopera. Beeld Lin Woldendorp
"Haarsalon Anka op het Lambertus Zijlplein. Soner is mijn kapper, ik zit daar al een kwart eeuw. Goede knipbeurt, lekkere koffie, nieuwtjes uit de wijk, laatste transferontwikkelingen uit alle voetbalcompetities. Ik ga wekelijks."
"Plein '40-'45, de enige markt waar de Fortnite T-shirts, lingerie en djellaba's bij elkaar in de rekken hangen. Je hebt er guldenprijzen, de lekkerste frietjes, de beste Vietnamese loempia's, grilltenten en terrassen. Er zijn volop ontmoetingen. Ik ben er bijna dagelijks. Ik moet bekennen dat ik me vaak schuldig maak aan die patatjes en loempia's."
Plein '40-'45. Beeld Lin Woldendorp
"In Noord, waar vroeger de galgen stonden. Althans, dat verhaal vertellen de Noorderlingen altijd. Als er een beetje zon is, ga ik daar met vrienden zitten en een biertje drinken. Het is aan de kade bij de pont, met uitzicht over het IJ en de stad."
"Het talent is eerlijk over de stad verdeeld, de kansen nog niet. Rond de jaarwisseling moesten zestien scholen in Nieuw-West een week sluiten. Dat raakt ons. Als tweede: verschillende groepen Amsterdammers moeten elkaar meer ontmoeten. Anders verliezen we de liefde voor elkaar en de stad. Interesse tonen in de medemens, naar elkaar omkijken. Het geluksgevoel voor mij is een straat waarin mensen elkaar groeten. Zo ken ik Amsterdam. Dat dna moeten we behouden."
"Tot mijn tiende woonde ik in de Vogelbuurt in Noord. Daarna verhuisden we naar Geuzenveld. Een volksbuurt, de mensen weten precies wie waar woont. Het is mijn wijk. Mijn mensen en mijn familie wonen er. Ik voel me er thuis."
"Amsterdam van Jacques Brel en De stad Amsterdam van Acda en De Munnik. Ik hou van de mediterraanse passie die voelbaar is in deze nummers. De rauwheid in de stem hoor je ook bij beide liedjes. Op mijn tiende had ik gezegd: Moordenaar van Osdorp Posse. Het eerste Amsterdamse nummer dat ik van voor tot achteren kende, mijn vrienden en ik konden het helemaal meerappen."
"Ik denk direct aan: wat nou, wat moet je dan?! Dat is toch wel heel erg Amsterdams. Het is cliché, maar het gebeurt regelmatig wanneer je iemand groet. Eigenwijs, solidair, omkijken naar elkaar, niemand achterlaten. Dat gevoel."
"De Nederlandsche Bank. Een lelijk gebouw op een mooi plekje Amsterdam. Ik ken niemand die een goed gevoel bij dat pand heeft."
"Het Sloterpark. De rest van Amsterdam beseft dat nog niet, maar wij hebben in West de Sloterplas met het groene ­Sloterpark ernaast, een idyllisch stukje natuur."
Sloterpark. Beeld Lin Woldendorp
"Mijn vader. De meest liefdevolle, zachtaardige man die ik ken. Hij zet zichzelf altijd op de achtergrond, en probeert anderen te helpen. Hij is de nummer één Amsterdammer in mijn hart."
"Met mijn opa naar de vlooienmarkt op het Waterlooplein. Ik was als kind gek op gadgets. Mijn opa dronk een theetje, en ik struinde de markt af om gekke dingen te zoeken. Ik heb het beeld nog scherp van mijn opa die altijd onderhandelde over de prijs, en daar ook altijd in slaagde."