3 0.0370 2020656 preText( ) .../publish.php:106
4 0.0370 2056552 callback_event( ) .../publish.php:191
5 0.0371 2056744 call_user_func:{/var/www/vhosts/nederlandsebijbels.nl/httpdocs/textpattern/lib/txplib_misc.php:548} ( ) .../txplib_misc.php:548
6 0.0371 2057056 tru_tags_clean_url_handler( ) .../txplib_misc.php:548
Nederlandse Bijbelvertalingen: weblog archief: Psalm 22
In een week tijd kwam ik twee keer in aanraking met psalm 22, de bekende lijdenspsalm.
Ik kreeg een mailtje van een lezer van mijn site. Hij had een vraag over de vertaling van vers 22. In de NBG-51 staat hier:
Verlos mij uit de muil van de leeuw,
en van de horens der woudossen.
Gij hebt mij geantwoord!
De vragensteller miste in de Statenvertaling het laatste deel: 'gij hebt mij geantwoord'. Alle andere vertalingen, inclusief de Herziene Statenvertaling, vertalen dit wel. Opvallend is dat de King James dit ook niet heeft, zodat het logisch is dat de Statenvertalers deze lezing gevolgd hebben. De Statenvertaling heeft:
Verlos mij uit des leeuwen muil; en
verhoor mij van de hoornen der eenhoornen.
Hierbij is het stuk 'gij hebt mij geantwoord' dus vertaald als: 'verhoor mij'. Ik heb het Hebreeuws nagekeken, maar volgens mij is het grammaticaal absoluut onmogelijk om dit zo weer te geven. Interessant is dat de Kanttekeningen wel de optie geven: 'want Gij hebt mij verhoord'. 't blijft dus gissen waarom de Statenvertalers voor deze vreemde lezing gekozen hebben.
Overigens blijft het ook nog een raadsel van wat voor dieren de schrijver verlost wordt. Zijn dit wilde stieren, eenhorens, woudossen of buffels? Geen consensus, maar gezien het parallellisme met de leeuw, zijn het vast niet zulke lekkere jongens geweest.
De andere verwijzing naar psalm 22 is niet taalkundig, maar systematisch. In het Nieuwe Testament citeert Jezus, als Hij aan het kruis hangt, het eerste gedeelte van het tweede vers: "Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?" In de klassieke theologie is dit opgevat als een bewijs dat Jezus van God verlaten was aan het kruis. De theoloog Berkhof wijst er echter op dat het citeren van één deel van de psalm, ook een instemming met de rest van de psalm inhoudt. En deze psalm eindigt niet in mineur, maar als een doxologie. Jezus sprak dus juist aan het kruis zijn diepe vertrouwen op God uit! Ook de huidige Joodse exegese ondersteunt deze lezing. Hier wordt deze psalm juist gezien als een uiting van hoop en diep Godsvertrouwen in moeilijke omstandigheden.