Enzo Bearzot (Aiello del Friuli, 26 september 1927 – Milaan, 21 december 2010) was een Italiaans profvoetballer en voetbaltrainer. In 1982 leidde Bearzot het Italiaans voetbalelftal als bondscoach naar de wereldtitel.

Spelerscarrière
Tijdens zijn professionele voetbalcarrière speelde Bearzot voor Pro Gorizia, Catania, Internazionale en Torino. Bearzot speelde in 1955 een interland voor het Italiaans voetbalelftal.

Trainerscarrière
Tussen 1968 en 1969 was Bearzot hoofdtrainer van Prato, waarna hij in 1969 als bondscoach voor zes jaar naar het Italiaans voetbalelftal onder 23 vertrok. Tussen 1975 en 1986 was Bearzot bondscoach van het Italiaans voetbalelftal. Hij leidde Italië naar de wereldtitel bij het WK van 1982 in Spanje. In 2011 werd hij vanwege zijn verdiensten postuum opgenomen in de Hall of Fame van het Italiaanse voetbal. Bearzot had La Squadra Azzurra in totaal 104 wedstrijden onder zijn hoede. Hij maakte na de voortijdige uitschakeling bij het WK voetbal 1986 plaats voor Azeglio Vicini.

Erelijst
Als speler
 Catania
Serie B: 1953/54

 Torino
Serie B: 1959/60

Als trainer
 Italië
FIFA WK: 1982

Individueel als trainer
Seminatore d'oro: 1982
World Soccer Wereldtrainer van het Jaar: 1982
Europees Trainer van het Jaar–Sepp Herberger Award: 1982
Albo Panchina d'Oro alla carriera: 1992
Hall of Fame van het Italiaanse voetbal (postume eer, 2011)
World Soccer Grootste Trainer Aller Tijden (plek 24): 2013

Onderscheidingen
Grootofficier tweede klasse – Grande Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana: 1982

Italiaans voetballer
Italiaans voetbalcoach