De tijd verstrijkt maar Jezus en Zijn vrienden lijken nog niet te willen vertrekken. Dit vind ik lastig. Visite is best gezellig maar ik heb er een hekel aan als mijn planning in de soep loopt. Meestal kookt Jan Willem maar om hem uit z’n gesprek te halen voelt ook niet echt goed. Oké, ik moet gastvrij zijn, dus wat kan ik klaar maken voor het avondeten? Ik kijk in de voorraadkast en loop naar de vriezer. Echt veel bijzonders heb ik niet in huis, maar ik zou nog even naar de supermarkt kunnen gaan.
Eigenlijk zit ik te balen als een stekker want ik zou niks liever doen dan ook bij het gezelschap zitten en mee praten. Ik maak een briefje met boodschappen, trek een boodschappentas uit de kast en doe mijn jas aan. ‘Hé, wat ga jij doen?’ vraagt Jan Willem als ik met m’n jas aan naar de achterdeur ga. ‘Boodschappen. Er zal straks toch wat fatsoenlijks op tafel moeten komen? Ik neem aan dat jullie mee eten?’