London Grammar | Just Luuk.
November 29, 2017 justluuk	Leave a comment
Jaa het is weer woensdag! We breken de week lekker doormidden. Dus zit je even in een dipje, kijk je naar buiten met de gedachte oké over 2 dagen heb ik weekend? Zet dan even de muziek iets harder, schenk een goede kop koffie in en laat je wegblazen door de coolste maar toch schattigste meidenband van Nederland: Een ode aan DAKOTA
Vorige week donderdag was ik in de AFAS Live bij London Grammar. Een fantastische band met een fantastische live show. Ik stond echt recht voor de de zangeres van de band: Hannah Reid. Voor de mensen die mij langer kennen dan vandaag weten dat Hannah Reid een van mijn muzikale crushes is. God wat is dat een prachtige vrouw. Maar dat terzijde, het was een mooie avond. Goed voorprogramma, goede show van London Grammar. Sinds een paar jaar in de aftershow ook een dingetje aan het worden in de AFAS. Vele talenten stonden inmiddels al in de aftershow van een groot concert in de AFAS. Die donderdag was het tijd voor Dakota. Ik kende deze band al een tijdje. Ik zag ze voor het eerst een paar jaar geleden tijdens de Popronde 2012 in Amersfoort in een klein koffietentje en toen al was ik een beetje verliefd op de sound van deze dames. In dat jaar werd er ook een EP uitgebracht en speelde ze in vele zalen in Nederland. Na een 4,5 jaar weg geweest te zijn brachten ze een paar maanden geleden Leda uit, totaal nieuwe sound maar eentje met potentie. Warpaint alleen dan met plezier en speelsheid. LEDA verwijst naar de titel van het verhaal van Leda en de Zwaan, dat verhaal gaat over een Leda die vol met schaamte zit. Een van de prijsnummers van deze EP is Icon. Tijdens het optreden in de AFAS pakte Dakota mij volledig in. Dromerige, melancholische indiepop. Daarnaast zag ik dat het plezier eraf straalde en zeker de lachjes tussendoor maakte het mij als iemand in het publiek een stuk aangenamer om naar te kijken. Ook het blijven zeggen dat het Dakota Music was, want anders kreeg je alleen vliegtuigen. Daarnaast heeft Dakota een strakke ritmesessie die helemaal tot zijn recht komt in de muziek dat gespeeld wordt. Een stuwende drumster die perfect op 1 lijn ligt met de bassiste. Daarnaast de hypnotische gitaarklanken en de rauwe stem van de zangeres Lisa die je inpakt als een heerlijk warm kleedje. Als ik een naam mag noemen van een band die in 2018 Nederland gaat inpakken dan mag Dakota zeker niet vergeten worden. Daarom verdienen zij ook een plekje in mijn lijstje voor De Talenten van 2018 (later daar meer over). Hopelijk komt er snel weer nieuwe muziek van deze schattige maar toch coole band uit Amsterdam.
AFAS LIVEBlogBloggerBlogsDakotaJust luukLEDALondon Grammarmusic
August 17, 2016 justluuk	Leave a comment
Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag is het een duo, die de eer heeft om het-midden-in-de-week-liedje te zijn en het gaat namelijk om Aquilo met het nummer Silhouette.
Aquilo bestaat uit de jongens Tom Highman & Ben Fletcher. De jongens groeide op als buurjongens van elkaar in het kleine plaatsje Silverdale in Engeland. Ze speelde beide in verschillende bandjes en er was een soort van rivaliteit gaande tussen de jongens op de middelbare school. Funfact is dat ze toen op dat moment Grunge & Heavy Metal speelde wat eigenlijk totaal niet is geworden wat Aquilo nu is. Tom wou iets anders dus begon hij muziek voor zichzelf te maken, nouja eigenlijk toch niet dus zette hij deze songs op Soundcloud. Maargoed Ben was natuurlijk zijn buurjongen en luisterde de nummers van Tom. Vanaf dat moment dacht Ben ik wil muziek maken met jongen van de andere kant van de straat. En zo was Aquilo geboren.
Na een tijdje met elkaar opgesloten te hebben gezeten brachten ze samen het nummer Calling Me uit. Dit nummer deed veel stof opwaaien voor de jongens en ze konden de reacties niet geloven. Ze werden gelijk vergeleken met een band die ze erg bewonderen op dat moment namelijk het prachtige London Grammar (Hannah Reid, zucht). In een interview met de band zei Tom ook dat hij weggeblazen werd door het geluid van London Grammar en dit ook toepaste op zijn eigen band. Maar wat ik zo bijzonder vind aan deze band is dat een overstap van Grunge/Heavy Metal naar het toch softe, elektronische smoothe geluid. Maar als je bedenkt dat ze dit in een slaapkamer opnemen en met de precisie die de muziek in elkaar zit, zijn dit allemaal meesterwerkjes. Het is prachtig. Tom vertelde in hetzelfde interview dat hij soms tot 4 uur s´nachts bezig was met zijn muziek te perfectioneren en dan om 8 uur weer vrolijk in de collegeszaal zat om een college te volgen.
Inmiddels komt er een debuutalbum aan en qua muziek worden de fans elke keer getriggerd met nieuwe muziek die deze band dropt. En elk nummer is weer beter dan de andere en de andere is weer mooier dan de rest. Zo is afgelopen week het nummer Silhouette uitgebracht. Het nummer gaat over dat liefde vervaagd en op gaat als eens schaduw. Het is een nummer die volledig wordt ondersteund door piano en strijkers en de prachtige stem van Tom. Het is het typische geluid die Aquilo zo fijn maakt.
Een van de mooiste zinnen in het hele nummer is:
Geniet van dit nummer & laat je meeslepen in de kracht die Aquilo heeft. Dit gaat een grote worden.
Youtubelinkje: Aquilo – Silhouette
3FMAquiloBBCBen FletcherBloggerCalling MeHannah ReidHey NowI Gave it allJust luukLondon GrammarMusic BlogmuziekblogmuziekbloggerNew Musicnieuwe talentSilhouetteSilverdaleSinger-songwriterSoundcloudSoundof2017Tom HighmanUK
#10 My favorite new music
March 21, 2015 justluuk	Leave a comment
Jaa! Daar zijn we weer met een flinke lading nieuwe muziek die ik helemaal te gek vind en dit heel erg graag met jullie wil delen. De afgelopen week is er een hoop nieuwe muziek uit gekomen waaronder de fantastische nieuwe single van Mumford And Sons, Believe. Deze komt niet terug in dit blog maar wel een nieuwe single van een andere folkband uit IJsland! Hier mijn tips van deze week:
1. Of Monsters And Men – Crystals
Of Monsters and Men is terug! En hoe! Vanuit het niets werden er in de afgelopen weken foto's geplaatst waarop te zien was hoe deze IJslandse band in de studio bezig was met wellicht een nieuwe plaat. En jahoor die bevestiging volgde als snel en niet veel later kwam de eerste single "Crystals" uit. Zoals Mumford And Sons de banjo heeft als trademark (jammer dat het niet in de nieuwe single voorkomt) heeft Of Monsters And Men de aanstekelige samenzang met op de achtergrond blazers die een deuntje meeblazen. Dit hoor je dan ook goed terug in dit nieuwe nummer. Het nummer bouwt zich op en er zit een fantastisch refrein in, eentje die het gehalte Little Talks die evenaren. In Juni zal dan ook het langverwachte 2e album uitkomen met de naam: Beneath The Skin. Hopelijk wordt het net zo fijn als de vorige plaat, ik kan niet wachten! Oja een tip kijkt de clip hieronder met de geweldige rol van Siggi Sigurjóns, een acteur uit IJsland!
2. Marmozets – Captivate You
Ik hou heel erg punkmuziek, het mag hard zijn maar het mag ook pop-punk zijn. Marmozets is een van die bands waarop ik verliefd wordt. Vroeger hadden we Paramore, nu heeft die band een stap terug gedaan en heeft voor mij persoonlijk Marmazets die plek ingenomen. De zang van Becca Macintyre wordt afgewisseld met schreeuwen en daarna een hele zuivere zangstem. Prachtig. Het album "The Weird and The Wonderfull staat vol met goeie hardcore punksongs. Een van deze singles is Captivate You.
3. Elle King – American's Sweetheart
Elle King is een Amerikaanse zangeres afkomstig uit Los Angelos. King maakt ontzettend lekkere popmuziek met een vleugje country erdoor. Dit combineert ze met haar rauwe stem en dat maakt het zo ontzettend lekker! In 2012 kwam ik haar voor het eerst en sindsdien blijven volgen en in februari kwam haar eerste album: Love Stuff uit. Op dit album staat American's Sweethearts. Een opzwepend nummer waarin ze zingt dat ze niet echt het lievelingetje is van Amerika maar toch ergens wel een poging doet tot. Ik hou ervan! Haar album is ook zeker het luisteren waard!
4. Meadowlark – Eyes Wide
Er is weinig bekend over deze Britse band. Het nummer Eyes Wide kwam ik tegen op verschillende collega blogs en raakte verslaafd aan het nummer. Vorige jaar was daar ineens London Grammar. Wat Meadowlark nu op dit moment doet lijkt heel erg in de lijn van London Grammar te liggen. Eyes Wide is een nummer dat heel erg steunt op de zang van Kate Mcgill en met een heerlijke beat eronder. Inmiddels al opgepikt door BBC 1 radio dus een doorbraak is een kwestie van tijd. Laten we het hopen! Stiekem wel benieuwd naar meer materiaal!
5. Tobias Jesso Jr – How Could You Babe
Een prachtig verhaal voor een prachtige zanger. In het kort: hij ging naar LA om liedjes te schrijven voor andere artiesten, hij maakte demo'tjes voor de artiesten die graag zijn muziek wilde maar in plaats van dat de artiesten de nummers zongen zeiden ze dat hij prachtige nummers geschreven had en het zelf maar moest uitbrengen. Zo doende probeerde hij het en er ontstond een buzz om deze 30 jarige jongen heen. Hij maakt pijnlijk mooie pianoliedjes die vooral gaan over liefdesverdriet. Zo ook "How Could You Babe". Daarin zingt hij hoe zijn ex vrienden heb verliet en er met een andere man vandoor gaat en hij er niks aan kan doen. Het valt in het straatje van Randy Newman, John Lennon, Elton John zelf ook nog. Afgelopen week kwam zijn album "Goon" uit. Luister zelf maar, genieten dit!
3FMBBCBecca MacintyreBuzzCaptivatie YouCountryCrystalsElle KingEyes WideFolkFolkpopHow Could You BabeJust luukKate McgillLondon GrammarMarmozetsMeadowlarkMumford And SonsmusicblogNew MusicOf Monsters And MenPunkTobias Jesso JR