In antwoord op vragen verklaarde de minister waarom de Mexicaanse griep als een bedreiging werd beschouwd: “Het was een nieuw en onbekend virus. Het was een atypisch seizoen. Het virus trof andere leeftijdsgroepen dan normaal. Ook het risico op mutatie in een meer ziekmakende variant was aanwezig. Er bestond geen immuniteit onder de bevolking, waardoor bij kleine verandering in het ziekmakend vermogen een groot effect kon optreden. Het waren allemaal risico’s, daarom zeggen we dat het «zou kunnen». Alles bij elkaar was toen de perceptie dat er een reëel risico bestond dat deze griep zich anders zou gedragen dan een gewone seizoensgriep”.
Tijdens de Mexicaanse griep stierven in Nederland uiteindelijk zestig mensen en werd daarmee de mildste griepepidemie ooit. De Kamerleden uitten zware kritiek op de door de media en met name Ab Osterhaus veroorzaakte paniek. Hij verscheen in elk televisieprogramma en kwam steeds met nieuwe doemscenario’s. Zo zou het virus kunnen muteren tot een gevaarlijke variant. De hierdoor veroorzaakte angst rechtsvaardigde destijds de spoedaankoop van vaccins. Uit het commissieverslag blijkt dat Osterhaus financiële belangen had in de vaccinindustrie.
De commissieleden legden de nadruk op de dubieuze rol van de farmaceutische industrie. Die had uitsluitend oog voor commerciële belangen, had geen oog voor het algemeen belang van de gezondheidszorg en handelde volgens de Kamerleden volstrekt onverantwoord onder het motto “de een zijn dood is de ander zijn brood”. Nederland was volgens de commissieleden slechts een klein radertje in een groter geheel. Vanuit de WHO en de farmaceutische industrie werd zeer grote druk uitgeoefend.
Op de golf van paniek bestelde de toenmalige minister Klink 34 miljoen doses van een overhaast ontwikkeld vaccin. Uiteindelijk werden 20 miljoen doses vernietigd. De kosten voor de belastingbetaler bedroegen 144 miljoen euro.
Het vaccin bleek ernstige bijwerkingen te hebben. De oorzaak was het ingrediënt “Adjuvans” dat door Ab Osterhaus werd geleverd. Op Kamervragen van Arib antwoordde de minister echter dat “in klinische trials geen ernstige bijwerkingen werden vastgesteld”. Achteraf werd duidelijk dat er helemaal geen klinische trial was geweest. Er was volgens Arib echter wel een beslissing genomen om alle kinderen te vaccineren, met alle gevolgen van dien. Ruim 1300 gevaccineerde personen kregen narcolepsie. De Nederlandse Staat trof in 2018 een schikking met de slachtoffers.