De legende van de rode koffer - Schrijverspunt
De legende van de rode koffer
© Karen Snapper op 23 juli 2020 .
3.000 jaar geleden leefden de hond en de kat in harmonie met elkaar. Ze waren zelfs beste vrienden. De hond en de kat ontmoetten de mens en de mens verwelkomde de hond en de kat in hun huis. De mens was goed voor de kat en de hond. Ze kregen rijkelijk te eten en te drinken, een warme plek om te slapen en werden veel geaaid. Alle drie de partijen waren gelukkig. Voor langere tijd konden ze geen betere overeenkomst voorstellen. Totdat alles veranderde. De hond begon om meer aandacht te vragen terwijl de kat liever minder aandacht kreeg. De mens begon de kat beetje bij beetje meer te vereren. Nee, na een poosje vereerde de mens de kat niet meer maar aanbad de kat. En dat vond de kat geweldig. De kat begon macht te ruiken en die macht smaakte naar meer macht. De kat liet de mens een troon voor zich maken waar zij op kon zitten. Vanuit die troon regeerde de kat haar imperium. Een imperium dat groter en groter werd. En nog was het niet genoeg voor de kat. Zij was hongerig naar meer macht. Ze werd dronken van de macht. 'Deze macht moet tot in eeuwigheid duren', dacht de kat. De kat begon te zoeken naar deze macht tot in eeuwigheid. In al die tijd waren de kat en de hond elkaar niet vergeten. De hond hielp de kat daarom trouw bij het zoeken van deze macht tot in eeuwigheid. En ja, uiteindelijk vonden zij het. Ze vonden onsterfelijkheid. De kat begon deze onsterfelijkheid toe te passen op hun soort. De hond had geen belangstelling voor deze onsterfelijkheid. Het duurde natuurlijk niet lang of de mens had door wat de kat had gevonden. De mens wenste deze onsterfelijkheid ook. Eerst vroeg de mens aan de kat of zij ook onsterfelijkheid mocht. Maar nee, deze onsterfelijkheid was alleen bestemd voor de kat. De kat wou niet tot in eeuwigheid door dezelfde mens worden aanbeden. Zij wilde door nieuwe mensen worden aanbeden. De mens kreeg in de gaten dat zij deze onsterfelijkheid niet vrijwillig zou krijgen van de kat. De mens probeerde daarom een andere manier te verzinnen om deze onsterfelijkheid te krijgen. De mens werd ongeduldig en daardoor agressiever. Ze begon met de kat op te jagen en gevangen te nemen. Nog steeds gaf de kat haar onsterfelijkheid niet prijs. De mens begon met de kat te martelen. Hoeveel pijn de mens de kat ook deed, nog steeds gaf de kat haar onsterfelijkheid niet op. De kat had ondertussen wel ingezien dat het te gevaarlijk werd. En ze had ook ingezien hoe dronken van macht ze was geworden en wat het met de wereld had gedaan. Nog steeds waren de hond en de kat elkaar niet vergeten. Samen werkten ze aan een oplossing om al deze ellende ongedaan te krijgen. Dit kon niet langer zo doorgaan. Dit was uit de hand gelopen. De kat gaf zijn onsterfelijkheid op. Nee, ze gaf deze niet op aan de mens. Ze verstopte het samen met de hond. Nadat de kat haar onsterfelijkheid had verstopt met de hond, was het tijd voor de kat om van haar troon te stappen. Ze mocht niet langer in verleiding komen tot macht. Om de onsterfelijkheid te beschermen, besloten de hond en de kat om niet langer vrienden te zijn in het openbaar. Ze deden alsof ze elkaar grootste vijanden waren zodat de mens nooit op het idee zou komen dat de hond een rol heeft gespeeld in het verstoppen van de onsterfelijkheid. Tot op de dag van vandaag denkt de mens dat de hond en de kat elkaars grootste vijanden zijn terwijl ze nog steeds beste vrienden zijn. En tot op de dag van vandaag zoekt de mens nog steeds naar de onsterfelijkheid. Alleen weet de mens niet dat zij eigenlijk naar deze onsterfelijkheid zoekt. Ergens in onze geschiedenis is de naam de rode koffer ontstaan. Deze koffer zou het ultieme geluk bevatten voor de vinder. Dit zou de koffer zijn geweest van Bastet en zou een gift van haar aan de mens zijn geweest. Zo werd de legende van de rode koffer geboren. Niemand weet waar deze zich bevindt. Maar kijk als het donker is eens naar de sterrenhemel. Of volg die regenboog. En wie weet wat geluk jij vindt.