Liz de Bie 6 november 2020	Openbare orde en veiligheid, Veiligheid Laat een reactie achter 16 Bekeken
“We zien dat veel social media platforms filmpjes en foto’s met terroristische boodschappen snel offline proberen te halen. Maar iedereen weet hoe snel informatie online gedeeld kan worden, daarom moeten we zorgen dat het definitief verwijderd wordt. Als providers dat niet vrijwillig doen, moeten we het kunnen opleggen”, aldus Grapperhaus.
Voor Nederland is het van groot belang dat in het voorstel de vrijheid van meningsuiting beschermd blijft en goede rechtsbescherming is vastgelegd.

“Politieke hervorming en verzoening tussen de bevolkingsgroepen in Libanon zijn nodig om uit de crisis te komen.” Dat zegt Rania Fazah, programmamedewerkster van IKV Pax Christi in reactie op de val van de Libanese regering. De VS en de EU moeten geen partij kiezen.
Sinds gisteren, 12 januari, bevindt Libanon zich in een nieuwe politieke crisis. De regering is gevallen over het Libanon Tribunaal dat volgens geruchten zeer binnenkort aanklachten zal formuleren tegen leden van Hezbollah. De Libanezen ondergaan het politieke theater gelaten en in toenemende angst. De toekomst is onzeker en de vraag is hoe er een uitweg uit de crisis kan worden gevonden en een escalatie in geweld kan worden voorkomen.
Aanjager van deze crisis is de controverse over het Speciale VN Libanon Tribunaal dat in Leidschendam is gevestigd. Het Tribunaal, op uitnodiging van de Libanese regering opgericht, onderzoekt de moord op Rafiq al Hariri, de vader van de huidige premier Saad al-Hariri. Aanvankelijk richtte het onderzoek zich op de verantwoordelijkheid van Syrië maar de laatste maanden werd steeds duidelijker dat het Tribunaal leden van Hezbollah zal aanklagen. Hezbollah, deelnemer aan de nationale eenheidsregering, verzet zich fel. De beweging begon een campagne om het Tribunaal te delegitimiseren, dreigde met geweld en wilde dat de Libanese regering samenwerking met het Tribunaal opzegde. Een compromis hierover, waarvoor Syrië en Saoedi Arabië bemiddelden, bleek niet mogelijk.
Veel Libanezen voelen zich een machteloze speelbal in handen van buitenlandse actoren: Iran en Syrië steunen Hezbollah, de VS en bondgenoten steunen de coalitie van Hariri. Ze denken dat ze hun strijd uitvechten over de hoofden van de Libanezen. Tot op zekere hoogte is dat zo, Libanon kan gezien worden als een proxy strijd tussen VS, Israël en bondgenoten vs Iran en bondgenoten. Tegelijkertijd is het ook zo dat de Libanese machthebbers met hun verdeeldheid, het gebrek aan verzoening na de burgeroorlog en de zwakke staat, buitenlandse machten ook die ruimte geven en hun steun opzoeken.