20 document(en) met "Yvonne Rainer"
Een voorbeeld hiervan is het Grand Union-improvisatiecollectief, dat groeide uit de compagnie van Yvonne Rainer op een moment dat ze expliciet stelde dat ze geen 'boss-lady' meer wou zijn en dat ze
Anna Halprin, lerares van Trisha Brown, Yvonne Rainer en Simone Forti, heeft haar kijk op choreografie opnieuw geformuleerd nadat ze de implicaties van de dans als een kunst van het weglaten, een
Yvonne Rainer, 1965: 178). Via deze weigerings- of negatietheorie ontwikkelde de Amerikaanse choreografe Yvonne Rainer in het midden van de jaren '60 haar eigen dansidioom...Dans was volgens Yvonne Rainer namelijk niet meer of niet minder dan de presentatie van objecten in en door zichzelf...De choreografie was oorspronkelijk een set van drie simultane solo's uitgevoerd onder de naam Mind is a Muscle, Part I door Yvonne Rainer zelf, Steve Paxton en David Gordon
Nr. 61, Januari 1997 • Yvonne Rainer • Manifest
repetitiviteit herhaling of discrete gebeurtenissen neutrale performance functionele activiteit (tasklike) enkelvoudige actie, gebeurtenis of toon op mensenmaat Yvonne Rainer
Bart Verschaffel over Charles Vandenhoves Théâtre de la Ville 'Les Abbesses' in Parijs 28 Manifest Yvonne Rainer en het nulpunt van de dans 31 Rendez-vous manqués met Hans van Manen
die tijd sympathiseerden vele New Yorkse critici met de postmoderne dans zoals die door Yvonne Rainer, Steve Paxton en Trisha Brown werd beoefend, met als gevolg dat ze scherpe randen en
Astarte van het Joffrey Ballet). Een derde en heel verschillend soort parcours wordt vertegenwoordigd door de dans van Merce Cunningham, Yvonne Rainer, misschien ook Twyla Tharp...De vernieuwingen van Cunningham, Tharp en Rainer verschillen dus van die van Balanchine, ook als die nauwelijks abstracter zijn
Frankrijk is koploper van deze 'trend' met happenings in Menagerie de Verre, de reconstructies van 'founding father and mother' Steve Paxton en Yvonne Rainer door het ensemble Quatuor Knust, met o.m
Choreograaf, danser, pedagoog Steve Paxton werd door Yvonne Rainer een dansende encyclopedie genoemd omdat hij in zijn lange loopbaan zovele bewegingssystemen heeft onderzocht, geassimileerd en
door Yvonne Rainer in haar beroemde 'No'-manifest in 1965 geformuleerd werden: 'NO to spectacle no to virtuosity no to transformations and magic and make-believe no to glamour and transcendency...Stephen Heath, London: Fontana Press, 1977, 155-164, 164 3 Yvonne Rainer, Some Retrospective Notes, in: Tulane Drama Review 10 (1965), 178 4 Lincoln Kirstein, Classic Ballet: Aria
het choreografisch werk van Yvonne Rainer in de jaren zestig) een even sterke duiding van de noodzaak van een discipline-gerichte heroriëntering...Self Unfinished (1999) tenslotte helemaal aan de mooie 'dans'. Le Roy had zich toegelegd op het œuvre van Yvonne Rainer, in het bijzonder op het stuk Continuons Project -Altered Daily (1970). Precies in de...omgeving van het legendarische Judson Church Dance Theater in New York, waarvan Rainer lid was, ontwikkelde zich ook de tot op vandaag weinig geliefde gedachte, dat elke beweging een dansbeweging kon zijn
Het 'niets' is voor hen een soort van masker of lichaamshouding in formele dans, een afkooksel van de minimale postmoderne dans van Yvonne Rainer of Trisha Brown
Zo maakte Yvonne Rainer een film, The man who envied women, waarin het vrouwelijke hoofdpersonage -ge-speeld door Trisha Brown- tijdens de hele film niet te zien is. Trisha Brown zelf maakte een solo
Zo maakte Yvonne Rainer een film, The man who envied women, waarin het vrouwelijke hoofdpersonage -gespeeld door Trisha Brown- tijdens de hele film niet te zien is. Trisha Brown zelf maakte een solo
Heeft ze de nalatenschap vergeten van Cunningham en Cage, Yvonne Rainer, de vroege Trisha Brown en Steve Paxton
Indien het dat wel zou doen, zou dit het laatste stadium van abstractie betekenen (Merce Cunningham - Yvonne Rainer - Xavier Le Roy, Jérôme Bel of Tino Sehgal; Marcel Duchamp - Donald Judd - Joseph...overgebracht door Steve Paxton of Trisha Brown, maar eerder indirect via Yvonne Rainer, die al in de vroege jaren '70 een punt zette achter haar choreografisch werk
Rainer gaf hiervan een goed voorbeeld in de jaren '60...No-manifesto,Yvonne Rainer, 1965) etcetera 101 ••• 35
Terwijl het situationele kringetje waarin de twee personages uit de videoinstallatie van Bruce Naumann zich bevinden, je aandacht onverminderd vasthoudt, net zoals de videoregistratie die Yvonne...Rainer op de huid zit, trouwens doet
1996 werd de groep door Guy Gypens, toenmalig leider van het dansfestival Springdance (Utrecht), uitgenodigd om hun versie van Yvonne Rainers Continuous Project/Altered Daily (1970) te tonen...vanaf 1955 uit het prosceniumtheater brak en wier experimenten met alledaagse bewegingen, tasks en improvisatie vele vernieuwers inspireerde (Simone Forti, Trisha Brown, Yvonne Rainer en Meredith Monk), tot