Behoefte aan nieuwe standaarden voor verkeerslichten - VerkeersNetVerkeersNet
Gepubliceerd op 15-07-2015 om 08:40
Sinds 1997 kennen we in Nederland het IVERA-protocol. Daarmee communiceren verkeerslichten van verschillende fabrikanten op dezelfde manier met verkeerscentrales. Maar verkeersregelapparatuur wordt steeds intelligenter. Dat vraagt om nieuwe richtlijnen en standaards.
Er staan in Nederland zo'n 6000 verkeersregelaars. De verkeersregelinstallaties ontwikkelen de komende jaren snel, zo constateert de Stichting IVERA, die het protocol namens de fabrikanten van dergelijke apparatuur beheert. 'Naarmate de meer verkeerskundige beslissingen overgelaten worden aan de interactie op een kruispunt, vraagt dit om toenemende intelligentie op deze kuispunten. De verkeersregelapparatuur zal dus ook intelligenter moeten worden. Dit heeft niet alleen gevolgen voor een nieuwe versie van het IVERA-protocol, maar ook voor andere koppelvlakken en standaards'.
Bovendien zijn er naast IVERA nog méér standaarden en protocollen die relevant zijn voor verkeersregelinstallaties. Zo zijn er programma's als CCOL en RWS-c, bestaat er een CVN-interface en kennen we ASTRIN-grensvlakdefinities.
De Stichting wil daarom de scope verbreden en zich ook meer richten op de ontwikkeling van intelligente verkeerssystemen. Na de zomer worden voorstellen hiertoe besproken.
Dat is overigens niet het agendapunt voor de leveranciers van verkeerslichten. Omdat er slechts een beperkt aantal leveranciers zijn, klagen opdrachtgevers dat er sprake is van vendor lock als het gaat om het updaten van verkeersregelinstallaties. Daarnaast klagen klanten over de hoge kosten van verkeersregelinstallaties.
De vermeende vendor lock is volgens de leveranciers van IVERA-installaties eenvoudig op te lossen door bij de inkoop gelijktijdig een servicecontract op te nemen waarin dergelijke diensten op basis van SLA's vooraf overeengekomen worden. De hoge kosten komen met name voort uit de zeer hoge eisen die door de opdrachtgevers gesteld worden aan verkeersregelinstallatie's. De Stichting IVERA noemt dure en te grote stalen systeemkasten, voorzien van drie deuren en een touchscreen als voorbeeld. 'Veel van deze eisen liggen vast in normen. Als alle belanghebbenden constateren dat deze eisen niet langer opportuun zijn, is het zaak er gezamenlijk aan te werken om deze eisen aan te passen. De Stichting IVERA kan ook hierin een centrale, bemiddelende rol gaan vervullen.'