Hoewel er veel anekdotes over Euripides (ca. 480 – 406) overgeleverd zijn, staat er van zijn leven weinig met zekerheid vast. Hij werd geboren te Salamis uit aanzienlijke ouders. In Athene nam hij volop deel aan het intellectuele leven van zijn tijd. Als zijn leer meesters worden de natuurfilosoof Anaxagoras en de sofisten Protagoras en Prodicus genoemd. Ook Socrates heeft hij goed gekend. Om onduidelijke reden vertrok hij aan het eind van zijn leven naar het hof van Philippus, de vorst van Macedonië, waar hij in 406 stierf.
Er worden tweeënnegentig tragedies aan Euripides toegeschreven. Wij bezitten er nog zeventien, en een satyrspel. Levend op de grens van Athene’s fase van opbouw, in een periode van mede door de in de Peloponnesische oorlog in de hand gewerkte onzekerheid, was Euripides een omstreden figuur. Zowel hoge waardering als scherpe kritiek vielen hem ten deel. Die kritiek hing samen met de door de sofistiek beïnvloede wijze waarop hij traditionele religieuze waarden ter discussie stelde. Hij liet zien hoe individuele mensen door maatschappelijke situaties met dergelijke waarden in conflict gebracht worden zonder dar daarvoor een rationele oplossing mogelijk is.