Midden in de vakantietijd. Heel veel mensen gaan er even tussenuit. Zo ook onze Meike en Ronald en twee van onze kleinkinderen: Anouk en Youri. Zij gingen naar Panorama Camping Gulperberg. “Zou het niet leuk zijn voor jullie om een paar dagjes te komen”, zo informeerde dochter Meike. “Natuurlijk!” Oma zag het al helemaal zitten. En ik met wat bedenkinkjes natuurlijk ook. Kamperen in een tent. Twee dagen, toilet op afstand. Behelpen dus. Maar jaren geleden waren wij ook nog echte tentkampeerders.
In mijn jeugd in Mol op het Zilverstrand en met het eigen gezin achtereenvolgens bij Oostappen in Asten, toen dat nog een echte camping was, en bij Sevenum op de Schatberg. Jarenlang en met veel plezier.
Dinsdag reed ik er met de auto naar toe. Ene gelukkige kleindochter en kleinzoon bij aankomst. Het waren twee erg gezellige dagen, waar we getuige waren van de eerste campingliefde van 5-jarige Anouk. Hij heet Levi en woont in een huisje. En wat dacht je van eeuwiglachende Youri. Die eet nog steeds alles wat eetbaar is en kon net als Anouk genieten van de activiteiten van het vermaakteam, een geweldig animatieteam voor de genietende kleintjes. Ik heb er met krukken gelopen en Ronald had een fiets gehuurd speciaal voor mij. Die ene nacht was toch wel erg koud in de tent. We zijn het dus echt niet meer gewend! Maar het was wel leuk, die misselijk makende wespen uitgezonderd. Woensdagavond sloten we ons korte verblijf na twee hele gezellige dagen af met een barbecue van meesterbakker Ronald en een lampionoptocht van Anouk met haar ‘partner’. Youri was natuurlijk ook weer van de partij. Daarna 170 kilometer terug naar huis. Half twaalf thuis, waar het eigen bed lonkte. Het volgende event staat alweer voor de deur. Vakantie van Inge,Bram en Emma en Renée. In de buurt van Garderen. Ze hebben het er echt op staan. In afwachting laat ik je dit weekend graag nog even meegenieten, zodat je zelf kan zien hoe leuk ‘Nouki’ en ‘Yoerd’ en dus ook wij het in Limbabwe vonden tijdens onze tweedaagse.
Toch een aparte week, die van het jaar. Kerstmis, waarin je vrijwel enkel nog hoort of leest over ‘uitbuiken’ en dan de gebroken week erna, waarin velen, door het opnemen van een enkele snipperdag een hele week thuis konden zijn. We gaan op naar de eerste week van het nieuwe jaar. Vanaf komende maandag begint weer het traditionele handjes schudden met de als een litanie herhaalde “beste wensen” of “alles wat wenselijk is”. Ik vraag me af wie dat echt meent.
Terug naar die laatste zeven dagen van 2017. Het was bij ons vooral een gezellige week, die laatste van 2017. Op Eerste Kerstdag bijna het hele gezin compleet rondom de spil van ons gezin, Oma José. Tommy en Nienke en ook Daan ontbraken. Bram had voor enkele flessen goede rode wijn gezorgd. Natuurlijk genoten ook wij van lekkere hapjes, maar echt ‘uitbuiken’ hoefde bij ons niemand. Veel eten is immers een kwestie van gewoonte. Het kan ook gewoon gezellig zijn zonder jezelf overvol te proppen. Een ijsje toe gaat er bij kleinkinderen altijd in...... Op Tweede Kerstdag waren wij gezellig samen met zijn tweetjes en daarna begon een doorgesneden weekje al op de woensdag ‘Casdag’. Dat hij onmiddellijk na het binnenkomen en hartelijk groeten met ‘Opaaa’ meteen doorloopt naar het speelgoed, dat weten jullie zo langzamerhand. We genieten van ons manneke.
Donderdag was een beetje computer-ellende. Foto’s van mijn facebookpagina’s buiten beeld. Hopelijk is dat snel verholpen.
Als echte sportliefhebber heb ik de hele week al kunnen genieten van veldrijden en vooral het Olympisch Kwalificatietoernooi voor onze schaatsers. Wat een spannende ritten. De olympiagangers hebben nog 6 weken om in topconditie te komen. Dan wordt er in Zuid-Korea gereden. Ik ben nu al benieuwd. Dagelijks genieten wij ook nog volop van de Top 2000. Gewoon lekker luisteren en kijken.
Vandaag viert Renée haar verjaardag en ook morgenavond, op de oudejaarsavond, zijn wij weer uitgenodigd bij onze oudste dochter Inge en Bram. Emma en Renée verheugen zich er al op. Wij ook! Ook dat wordt weer gezellig. En dan is het spelenderwijs 2018!
Natuurlijk besluit ik met al onze echte vrienden een heel gezellige jaarwisseling toe te wensen, zodat we met zijn allen met plezier een gezond en gelukkig nieuw jaar in kunnen. Nog een tip tot slot: op Historiek.net staat een lezenswaard verhaal over Slavernij. Sw moeite waard. Interesse? Volg dan de link even: https://historiek.net/slavernij-is-dat-eigenlijk-wel-toegestaan/73999/?utm_source=mailpoet&utm_medium=email&utm_campaign=nbrief-wk52-2017