Het zijn oorspronkelijk beschrijvingen van kosmische wetmatigheden, waar de mens een klein onderdeeltje van is, een sluitstuk, een grappig sluitstuk omdat hij als het ware weer zijn eigen universumpje bouwt in zijn hoofd.
Maar we staan verder met de voetjes van de grond dan ooit. De waarheid, het Leven, is verder weg dan ooit. Welk een grote woorden zijn er nu om te zeggen dat we vervreemd zijn en zo in ons hoofd zitten! Het Zelf, de Liefde, de Stilte, de Mens… alles in hoofdletters omdat wij er niet meer bij kunnen, zo complex zijn geworden (de Ziel: al die overgeerfde problemen en oplossingen van generaties en generaties voor ons).
Het is alles gedachten, onze eigen mentale wereld, daarom schreef ik dat ik steeds meer begin te zien hoe klein wij zijn en waarom het zo adembenemend is: als je gaat zien hoe alles in je hoofd zit en hoe, in die tradities zelf, ook beschreven wordt hoe dat werkt.
Het is heel gek hoe die beschrijvingen van hoe het is, door ons denken weer wordt geinterpreteerd als zijnde iets wat elders, buiten ons, is en niet gewoon onszelf hier en nu beschrijft… we zijn echt gek, en niet zo´n beetje ook.