Als alles wat geschapen is voorbestemd is, dan hoeft God zelf niet voorbestemd te zijn. En als hij dat wél is, dan is er dus weer iets of iemand dat voorbestemd hééft en komen we weer uit op een oneindige regressie van voorbestemmende ietsen...
Een vreemd argument. Ik zie een handelend mens en concludeer dat zijn handelen niet menselijk is of niet uitsluitend menselijk is. Waaruit zou moeten blijken of wat een mens zegt of doet al dan niet menselijk is?
Je moet inderdaad God buiten de schepping stellen wil het argument nog zin hebben. Hoewel er natuurlijk ook pantheisten zijn die het universum als god zien, maar m.i. speel je dan meer een semantisch spelletje. Zo kun je ook "energie" de naam god geven.
Maar als god de regels van het spel van buitenaf heeft opgelegd doemt de vraag op waarom die regels? En als alles voorbestemd is, is god dan zelf ook gebonden aan de regels die hij zelf oplegt?
Wat bedoel je met 'omdat de mens dat zelf niet kan'? Waaruit blijkt dat? Hoe weet je zo zeker dat de mens iets 'ingeblazen' krijgt of zo? Is dat 'gevoel voor ethiek' niet gewoon iets wat des mensen is? Zonder externe beïnvloeding of sturing door een God?
Indien er een 'almachtige' god zou bestaan, dan zouden wij, nietige mensen, ons ook niet druk hoeven maken over goed of kwaad , toch?
Hier zegt een former FBI agent in een interview met cnn dat ze nooit alleen met behulp een zaak hebben opgelost.