Rond 1970 werden de oeroude beuken voor Landzicht gerooid.
Huize Landzicht, ook wel geschreven als Landzigt, staat op het huidige adres Stationsstraat 59-61 en is in de periode van maart 1791 tot juli 1793 als pastorie gebouwd. Het betreft een van de oudste huizen van Deurne. Sinds 2019 is het pand opnieuw eigendom van de Deurnese kerk en in gebruik als pastorie.
Bewoning als pastorie[bewerken | brontekst bewerken]
De bouw van de nieuwe pastorij werd in maart 1791 door pastoor Swinkels in gang gezet. Deze lag oorspronkelijk aan de toen nog onverharde weg van Deurne naar Vlierden, schuin achter de Deurnese schuurkerk. Deze schuurkerk stond vooraan in de Derpsestraat, nog voor de latere bierbrouwerij De Zon. De straatnaam Lagekerk herinnert nog aan die schuurkerk. Zo kon de pastoor over zijn tuinpad naar de kerk lopen.
Ook zijn opvolger pastoor De Louw, die al vanaf 1811 kapelaan in Deurne was, bewoonde na zijn benoeming in 1814 de pastorie Landzicht nog tot 1817. De naam Landzicht, een gemeentelijk monument, verwijst nog naar de periode dat men vanuit 'huize Landzicht vrije uitkijk had over de akkers. Het is niet bekend wanneer het pand Landzicht is gaan heten en door wie het zo genoemd is. In de kerkelijke archieven wordt in 1857 de naam "Landzicht" genoemd en moet dan dus al enige tijd bestaan hebben.
Ruiling met secretariswoning[bewerken | brontekst bewerken]
Het pand, sinds 1919 met hardstenen trottoirbanden voor de deur, was omgeven door een aanzienlijk stuk grond dat zich uitstrekte tot de perceelgrens van huize Sint-Wilbertshove. Op 22 december 1949 werd Hub van Doorne eigenaar van zowel huize Sint Wilbertshove als huize Landzicht. Een jaar later, op 19 december 1950, verkocht hij beide landhuizen weer en splitste de percelen. Kopers waren kapper Jeurissen, de arts Peter van Noord, de vereniging het Wit-Gele Kruis Deurne, en de vennoten Jo en Wim Wasser.
Splitsing in twee woningen[bewerken | brontekst bewerken]
In 1791 liet pastoor Swinkels zijn pastorie bouwen. De naam Landzicht werd waarschijnlijk pas rond 1850 aan het huis gegeven.[2]
Op 25 maart 1818 ruilde Willem Jan van Noort, een zoon van de inmiddels overleden secretaris Van Noort, het huis in de Martinetstraat 32-34 met de pastorie huize Landzicht, eigendom van de kerk, met een geschatte waarde van 1.500 gulden.[4] De familie Van Noort ging zelf niet in Landzicht wonen, maar verhuurde het vele jaren.
In 1819 betaalde het kerkbestuur 14 gulden en 5 stuivers aan de weduwe van secretaris Van Noort voor een klokje dat aan de gevel van de pastorie hing. Waarschijnlijk is hier een klokje aan de oude pastorie (huize Landzicht) bedoeld, dat het kerkbestuur bij nader inzien toch liever zelf hield.[5]
Op 10 oktober 1854 verkocht de familie Laats, Hendrik Laats was gehuwd met Louisa Maria Magdalena, een zus van Willem Jan van Noort, huize Landzicht voor 1.650 gulden aan Jan van Baars.
In 1859 startte de Amsterdammer Jan Nicolaas Servaas een patentoliefabriek in huize Landzicht.[6]
Op 31 augustus 1863 ging Landzicht voor een groot deel in vlammen op.[8] Het Algemeen Handelsblad van 1 september 1863 en de Rotterdamsche Courant van 2 september 1863 schreven zelfs dat het bij de 's-Hertogenbossche assurantiekas verzekerde pand geheel afbrandde.
Van 1867 tot 1873 woonde in Landzicht de kantonrechter Frans Willem van den Dungen.
Vanaf december 1866 tot oktober 1869 woonde ook Jan Marten Peereboom met zijn gezin in Landzicht.
Op 14 oktober 1868 schonk Jan van Baars Landzicht aan Antoon van Baars
Op 10 februari 1873 kocht Antonie Mulders wonende te Rotterdam, huize Landzicht voor 2.500 gulden van Antonius Wilhelmus Bernardus van Baars.[9]
In 1873 woonde dominee Wibrand Reddingius tijdelijk op huize Landzicht, terwijl zijn pastorie aan de Helmondseweg werd verbouwd. Op Landzicht werd zijn zoon, de bekende dichter Joannes Reddingius, geboren.
Op 26 juli 1886 kocht Josephus van Vorstenbosch uit Beek en Donk huize Landzicht voor 2.375 gulden van Antonie Mulders, die weer in Rotterdam was gaan wonen.[13]
Kort na de Tweede Wereldoorlog werd huize Landzicht ook nog enige tijd bewoond door beeldend kunstenaar Frans Jacobs.
Op 22 december 1949 kocht Hub van Doorne huize Landzicht (en Sint-Wilbertshove) van de erfgenamen van kantonrechter Gerardus Josephus van den Dungen.
Zie voor de recentere geschiedenis onder Stationsstraat 59 en Stationsstraat 61.
↑ 11 maart 1859 Provinciaal bestuur BHIC toegang 17 inv.nr. 5809
↑ 6 januari 1862 patentregister - hinderwetvergunning
51.460699° N, 5.789820° E
Overgenomen van "https://www.deurnewiki.nl/wiki/index.php?title=Huize_Landzicht_(Stationsstraat)&oldid=317914"