Een beklijvende getuigenis van Idriss, opgegroeid in ons Belgische kinderdorp | SOS Kinderdorpen
Idriss Dauphin, opgegroeid in ons Belgische kinderdorp: "Ik maakte me altijd zorgen om mijn broers en zussen. Maar ik kon niets doen."
Stéphanie Haxhe is psychologe in ons Belgische kinderdorp
Die veiligheid zit hem ook in momenten van emotionele stress, waar broers en zussen typisch bij elkaar terecht kunnen zonder dat er een oordeel wordt geveld. Dat geldt in het bijzonder wanneer de kinderen iets gezamenlijk verliezen: bijvoorbeeld wanneer ze gescheiden worden van hun ouders. Toch is er vandaag geen enkele wet die de scheiding van broers en zussen verhindert. Wanneer kinderen nood hebben aan alternatieve opvang, kunnen broers en zussen vaak niet in een zelfde voorzieining of pleeggezin terecht. Daarom startte ik twee jaar geleden een interdisciplinaire werkgroep op, bestaande uit juristen, sociologen, psychologen en directeurs van voorzieningen. Deze werkgroep geniet de steun van Serge Léonard, jurist bij het Kinderrechtencommissariaat van de Federatie Wallonië-Brussel. Samen werken we toe naar een wetsvoorstel dat we recent verdedigden in het Parlement."
We maken er een punt van om broers en zussen samen te houden. In ons Belgische kinderdorp is er bijvoorbeeld deze familie van vijf die we samen opvangen, uitzonderlijk in de Belgische jeugdzorg.