Een leven lang solliciteren > Observant Online
Hoezo hebben sollicitatiecommissies geen humor? Kort gevolgd door: "Je raadt het al, waar sta je over vijf jaar?" Zo werd mij tijdens mijn voorlopig laatste sollicitatiegesprek een aantal dingen gelijk duidelijk. Tenminste twee mensen hebben mijn vorige column in Observant gelezen, het ontbreekt niet alle sollicitatiecommissies aan humor en het beloofde een goed gesprek te worden. En dat werd het ook. Vanaf het eerste moment hing er een hele fijne sfeer. Nu ik iets meer dan een maand voor Fontys Sporthogeschool werk, kan ik zeggen dat die goede sfeer er nog altijd hangt.
Dat een goede werksfeer geen gegeven is, had ik kort daarvoor geleerd bij een van mijn andere sollicitatiegesprekken. Terwijl ik nog zei: "Zonder suiker, alsjeblieft", werd er al gezegd: "Wow, ik wist niet dat je kon promoveren met maar één publicatie…" Wat blijkt? Dat kan zeker. Voor alles een eerste keer, nietwaar? Zo ook voor het actief terugtrekken uit een sollicitatieprocedure. Had ik nog nooit gedaan. Kan inmiddels van de bucketlist af. Check!
Op die ene nare ervaring na, ben ik de korte periode van werkloosheid goed doorgekomen. Niet in de laatste plaats vanwege de humoristische inslag van het UWV. De volgende passage komt woord voor woord uit een bericht van hen aan mij: "U heeft doorgegeven dat u werk heeft gevonden. Gefeliciteerd! Omdat u gaat werken, heeft u vanaf de dag dat u gaat werken 3 maanden geen sollicitatieplicht." Stilletjes ga ik er vanuit dat ik voor de resterende negen maanden van mijn jaarcontract ook geen sollicitatieplicht heb. Maar je weet het natuurlijk nooit. Wellicht kweekt het UWV een proactieve houding onder zijn clientèle, met als nieuwe slogan: "Ontslag zit in een klein hoekje." Dat een leven lang leren een groot goed is in de huidige arbeidsmarkt, wist ik. Dat een leven lang solliciteren tegenwoordig ook cruciaal is, is nieuw voor me.
Het vinden van nieuw werk is in de eerste plaats natuurlijk reden tot grote vreugde. Het is echter niet een en al jolijt wat de klok slaat. Dat ik werk heb gevonden betekent namelijk helaas ook dat dit mijn laatste column zal zijn voor Observant. Er zijn niet superveel voorwaarden voor het schrijven van de medewerkerscolumn, maar het zijn van een medewerker aan de UM is er dan toch wel een van. Bij deze dan ook tijd om afscheid te nemen. Ik vond het geweldig, ik hoop jullie ook. Tot snel!
Jorrick Beckers, voormalig onderzoeker bij O&O (UM), nu onderwijskundige bij Fontys Sporthogeschool in Eindhoven