En diegenen die ik tot op heden als latah heb meegemaakt waren inderdaad geen jongere mensen en behoorden veelal tot de afdeling AOW gerechtigden.
En wat me ook opviel was, dat er bij de iets jongere dames van circa een jaar of 40 of zoiets, een “beginnende” vorm te konstateren was, waarbij de losgelaten kreten veelal nog een “beschaafde” vorm hadden.
Ik heb ook moeten konstateren – uit hoofde van wat ik persoonlijk dus als latah gevallen ken – dat de “patienten” niet hoog geschoold waren.
Wel – zoals in het artikel boven geschreven – een maal een geval van amok meegemaakt op station Gubeng Surabaya, toen een kruier het ineens op zijn heupen kreeg en rond zich heen een ieder aanviel met zijn piso blati. Er was – puttend uit mijn geheugen – één dodelijk slachtoffer en dat was de stationschef zelf. En uit Indonesische krantenberichten heb ik ook kunnen vernemen, dat er nog vaak amok aanvallen plaatsvinden.