De onderhandelingen tussen het Witte Huis en het Congres om het schuldenplafond te verhogen zaten in een impasse. Geen van beide partijen wilde toegeven.
De voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, John Boehner, begon met een eigen plan, om zo’n 3 triljoen dollar te bezuinigen en het schuldenplafond in twee stappen te verhogen, maar zijn plan was volgens het Congressional Budget Office (CBO), de Amerikaanse Rekenkamer, niet haalbaar en de conservatieve rechterflank van de Republikeinen in het Huis, de Tea Party Republikeinen, steunde het plan van Boehner ook niet, dus moest Boehner zijn plan aanpassen.
Het plan van Boehner hield in dat er 1,2 triljoen dollar zou worden bezuinigd door te bezuinigen op overheidsprogramma’s, zoals Medicare en er wordt een limiet gesteld over de hoeveelheid geld de overheid mag uitgeven de komende 10 jaar. Als deze limiet niet wordt gehaald en men verwacht dat er meer geld wordt uitgegeven dan wordt er een commissie ingesteld die de overschrijding dan moet goedkeuren.
De bezuinigingen gaan gepaard met een verhoging van het schuldenplafond met 1 triljoen dollar wat inhoudt dat de overheid geld kan blijven lenen tot februari of maart 2012. En een verandering in de limiet (“caps”) kan alleen gebeuren door een stemming te houden in het Congres. Het plan van Boehner werd door de Senaat verworpen.
President Obama steunde een voorstel van de Democratische fractievoorzitter van de Senaat, Harry Reid, om het schuldenplafond te verhogen en dat het de staatsschuld met 2,7 triljoen dollar zou verminderen en dat de overheid geld kan blijven lenen tot 2012, aldus het Witte Huis.
De Amerikaanse bevolking was de impasse meer dan zat. Toen president Obama in zijn toespraak de Amerikanen opriep om de afgevaardigden en senatoren die hun district en staat vertegenwoordigen te bellen, belde maar liefst 40.000 Amerikanen naar Washington met als gevolg dat het telefoonnetwerk van het Congres overbelast raakte.
Een peiling liet zien dat de Amerikanen een compromis willen over het verhogen van het schuldenplafond. Volgens een peiling van Pew Research Center zei 68 procent van de ondervraagden dat de onderhandelaars een compromis moeten sluiten over de staatsschuld, de bezuinigingen en het schuldenplafond ook al is dit een beslissing waar ze het niet volledig over eens zijn. Slechts 23 procent van de ondervraagden zei dat het Witte Huis en het Congres hun standpunten moeten handhaven, ook als dat leidt tot een zogenoemde default en de economische en financiële chaos dat dit tot gevolg heeft.
Acht van 10 Democraten, dat is dus 80 procent, en meer dan tweederde van de onafhankelijke kiezers wil een compromis en wil dat het schuldenplafond op wordt verhoogd om een default te voorkomen. Slechts 53 procent van de Republikeinen en een meerderheid die zichzelf aanhanger van de Tea Party beweging noemt vindt dat de Republikeinen in het Huis bij hun principes moet blijven en hun standpunten moeten handhaven.
Twee dagen voor de deadline werd er toch vooruitgang in de onderhandelingen gemeld. De Democraten en de Republikeinen “are very close” met het bereiken van een akkoord dat ongeveer 3 triljoen dollar omvat en dat zou voorkomen dat de overheid zijn rekeningen niet meer kan betalen, aldus de Republikeinse fractievoorzitter in de Senaat, Mitch McConnell in het programma “State of the Union” van CNN. “We had a very good day yesterday”, aldus McConnell en zei dat de beide partijen “made dramatic progress” in de onderhandelingen over vermindering van de overheidsuitgaven en het verhogen van het schuldenplafond.
Het schuldenplafond wordt verhoogd tot na 2012 en er wordt flink bezuinigd. De Democraten wilde de belastingen verhogen, maar die gaan niet omhoog. Het compromis moet nog wel goed gekeurd worden door het Huis, waar de Tea Party Republikeinen voor problemen kunnen zorgen, en de Senaat, waar de liberale Democraten niet blij zijn met de bezuinigingen.
Het nieuws van het akkoord zorgde voor opluchting op de financiële markten en werd door de Amerikanen nauwgezet gevolgd die boos zijn over de politieke spelletjes die de zwakke economie nog verder schaadt.
Superobaman heeft wederom de dag gered. Toch niet echt een verrassing. En daar bedoel ik niet eens mee dat hij dus toch de messias moet zijn, maar wel dat de Hegeliaanse (probleem-reactie-oplossing) modus operandi van de status quo transparanter begint te worden. Fantastisch toch dat mensen meer dan vroeger het spelletje doorheeft en dat ook massaal laat weten.