Als de bus niet verder kan, lopen we (we mogen in Cor z’n bijzijn geen “hiken” meer zeggen) verder naar de vulkaankrater VITI, waarin zich een warmwaterbron zou moeten bevinden. Volgens mijn gids van IJsland zou de temperatuur 35 graden zijn, maar volgens de jongens is dit voor de oorlog gedrukt, want veel warmer dan 20 graden is het niet. Weer zo’n unieke ervaring, aan de rand van de krater sta je in de sneeuw, dan glibber je langs een modderig pad 80 meter naar beneden, je kleedt je in de vrieskou snel uit en springt in het water. Dit water lijkt op lichtblauwe melk en stinkt verschrikkelijk naar zwavel. Dagen later stonken we nog naar rotte eieren!