Holterberg – Peter's leven
Vandaag stond de "22 Mei – Holterberg multi" op de planning. Eerst nog even een tussenstop bij Woody's om te reserveren voor vanavond. Dat was geen probleem zijn hoewel ze online vol leken te zijn. Daarna doorgereden naar de multi. Dat was best een leuke wandeling. De multi op zich was niet al te moeilijk, maar de omschrijving gaf ook al aan dat het meer om de wandeling ging dan om de puzzel zelf. Halverwege kwam er nog een groen kistje op het GPSr scherm te voorschijn. Dat bleek "Pieterpad Etappe 11" te zijn, die slechts met een kleine omweg ook nog mee te pikken was. Op weg, haalden we al een gezin in, waarvan pa met de zelfde zoekmachine als ik rondliep 🙂 Die bleken ook op weg naar de cache. Ter plekke kwam er al snel nog een stel zoekers aangelopen, dus we waren met drie teams bezig. "pa" was uiteindelijk de gene die hem vond. Het logboekje ging snel van team naar team en iedereen ging zijns weegs. Opvallend dat toch iedereen een andere kant op ging. Snel weer de route volgen. Bij het laatste punt gaan rekenen aan de eind coördinaat. Daar liep ik dus snel tegen een wat vreemde notatie van de berekening aan. Moet het nu letterlijk of wiskundig??? Beide coördinaten lekenniet echt te kloppen. Dan maar vraag 1 anders oplossen en toch voor "oost" kiezen in plaats van "noord". Dat gaf met beide mogelijkheden ook niet echt oplossingen waarvan ik dacht "Yessss", maar goed op pad. Dat leidde nog tot een verhitte discussie over waar en hoe. Uiteindelijk was ik zo ver de handdoek in de ring te gooien. In de auto nog even na zitten tafelen en alle twee een nieuwe berekening gemaakt. Annet kwam met een oplossing die wel een, op het oog, zinnig punt opleverde en daar zijn we toch nog maar even gaan zoeken. Bingo! Daar lag het doosje te wachten. Inmiddels was het laat genoeg geworden om niet al te veel meer te kunnen doen. Dus nog even terug naar het huisje om alle spullen bij elkaar te zetten en nog even rustig te zitten. Toen naar Woody's voor de sateh die we al op de kaart hadden zien staan. Ik een uiensoepje vooraf, Annet tomatensoep. De bediening ging wat stroef, maar toch nog redelijk snel waren we voldaan en konden we de thuisreis aanvaarden. Dat ging ook lekker, tot ik me in de buurt van afslag Almere realiseerde dat ik mijn sleutels vergeten was. Er hing te veel aan wat ik nodig had, dus op laten sturen was geen optie. Er zat niets anders op dan om te draaien en weer terug te gaan. Daar ging de tijdwinst 🙁 Nog even snel langs mijn eigen huis om de sleutels en de pasjes voor mijn werk op te halen en tegen half twaalf waren we dan in Hillegom. Daar stond verder tot onze verbazing een mooie plaat hout te wachten met exacte de gewenste maten voor aan Colin zijn bed. We hadden Henk, de broer van Annet, gevraagd of hij aan zoiets kon komen en zonder verder commentaar had hij die plaat gemaakt en in het huis van Annet neergezet 🙂