Vrijdagritje Eibergen
Vanmorgen dreigde het een beetje te gaan regenen dus mijn regenjack maar aangetrokken, maar goed ook, want nu bleef het droog. We zijn met een mooi groepje en dat maakt het extra leuk, vind ik. Via via komen we bij het trapje in het Lankheet. Vlak voor die tijd had ik nog gezegd "tot aan het trapje vrij", wat doen ze? Over het trapje en tja als je niet luisteren wilt dan moet je de gevolgen ook maar dragen, en dat deed Hennie na zijn duikeling. Als blijkt dat hij geen schade heeft opgelopen, behalve wellicht zijn ego, gaan we verder. Het parcours van Eibergen staat op het programma, we komen iets eerder op het parcours dan anders waardoor we een klein stukje dubbel fietsen. Het blijft een leuk stuk, overigens met weinig veranderingen.
Olaf steekt de handen uit de mouwen als Melanie aangeeft dat haar zadel los zit en zo is er toch weer een Ellenbroek aan het werk! We gaan terug langs het kerkhof en de watertoren. Pakken de route weer op, komen door het bos van Jos en volgen dan de track tot uiteindelijk het Waarveld. Dat deel is kort geleden aangepakt en ligt er nu opnieuw erg goed bij, lof aan de onderhoudsploeg.
Bij de koffie komen Dick en Paul Lieven ook nog even hun gezicht laten zien. Al met al een mooie afsluitende seizoensrit. Vanaf 23-2 zijn de zomertijden weer van toepassing, het gericht fietsen is meestal het begin van het zomerseizoen, vandaar??