In de eerste helft van 2021 schreef Alex de Vries tweehonderd gedichten over mensen die hem dierbaar zijn en publiceerde deze dagelijks op zijn Facebookpagina. Een van de gedichten ging over Anna Frydman die als kunstenaar woont en werkt in München. Anna heeft in haar loopbaan talloze ‘koppen’ getekend; gezichten van mensen die ze overal observeert. Ze gaat in haar figuratie aan het realisme voorbij en verbeeldt in haar tekeningen meer een innerlijke gesteldheid van haarzelf dan het uiterlijke vertoon van een ander. Het gaat erom wat iemand die ze waarneemt bij haar teweegbrengt. Ze legt iets onvergetelijks vast al gaat het vaak om een eenmalige ontmoeting. In zijn gedichten gaat De Vries veelal uit van zijn eerste kennismaking met iemand die vervolgens een blijvende indruk achterlaat en van invloed blijft op zijn leven. Ze kwamen op het idee de tweehonderd dierbaren uit de gedichten te combineren met tweehonderd van de door Frydman getekende hoofden, niet als illustraties, maar als een zelfstandig aandeel in deze publicatie.