Hebreeuws wordt geschreven van rechts naar links, dat betekent voor het handzetten dat de letterstaafjes niet links op de zethaak onder de duim worden gezet, maar rechts, ‘bovenaan’, met de duim ertegen aan. Althans, dat is de werkwijze die Albert van der Heide, wiens beroep docent Hebreeuws was, zich eigen heeft gemaakt. Naar zijn zeggen is deze manier van werken onhandig maar went het.
Voor het zetten van dit aftelversje in het Hebreeuws is de Peninim gebruikt, aangeschaft midden jaren zeventig bij Koninklijke Van de Garde te Zaltbommel. Destijds — en nog steeds — een gangbare letter. De tekst is naast Hebreeuws gezet in Duits en is in combinatie met de gebruikte ornamenten prachtig in balans. Het binnenwerkje, dat 36 pagina’s telt, is in rood en zwart gedrukt. De flappen van het stofomslag zijn wat kort (waarschijnlijk vanwege de looprichting van het papier in combinatie met het formaat) maar verder is deze uitgave echt een kleinood.
Aanvankelijk denk je bij deze leporello: mis ik iets of zie ik juist teveel? Maar wie verder kijkt, ziet dat er eigenlijk niets teveel en niets te weinig is. Een ogenschijnlijk simpele vormgeving brengt de lezer meteen bij de kern. Toegepaste kleuren en druktechnieken, kortom de totale uitvoering inclusief de leporello-vorm maken dit speelse werk tot een feestelijk geheel, waar de lezer van elke leeftijd met veel plezier van kan genieten. Door aan de ‘rugzijde’ de vouwen van de leporello rood te kleuren, ontstaat de indruk van een beklede rug, een mooi detail en stijlvolle toevoeging.