Oprecht voelde ik een vorm van verliefdheid. Liefde voor het land, de sfeer, de spiritualiteit, ‘the humbleness’… het raakte me zo.
Langzaam kon ik me ontdoen van wat niet van mij was; angsten; overtuigingen; niet helpende herinneringen en schuldgevoelens; situaties uit het verleden… ik mocht nu loslaten en voelde dat daar ruimte voor was.
Na alles wat me in het laatste anderhalf jaar ‘overkomen’ is… en dan nu alleen hier in Bali en me na 1 dag zo voelen…
De eerste dagen – over het aangaan van angsten gesproken – boekte ik express alleen voordat ik me zou voegen bij de groep van de retraite. Dit, zodat ik ook echt alleen zou vliegen, zou landen, mijn weg zou moeten vinden etc.
Voordat ik me bij de groep voegde wat me eerder het idee van veiligheid gaf, merkte ik nu weerstand op.