De rasechte Amsterdammer ging in België wonen en reed gedurende een reeks van jaren vele kermiskoersen. Hij bouwde in België een nieuw bestaan op. Op 1 augustus 1976 kreeg hij zelfs een Belgisch paspoort.
Hij opende een café in zijn woonplaats en stond vele jaren achter de tap. Hij was een spraakzame gezellige gastheer en zijn uitspraak werd na verloop van tijd dan ook zeer Vlaams.
De roots uit Mokum waren echter niet verdwenen. Ieder jaar in oktober trok hij met veel plezier naar zijn geboortestad om er een paar avonden de zesdaagse bij te wonen.