Deze week was de tweede achtereenvolgende week dat mijn vrouw, onze 3 kinderen en ik zelf het (huis)werk vanuit huis hebben gedaan. Een bijzondere ervaring mag ik wel zeggen. Ons oudste kind is 15 en dus probeerde ik mij, tijdens een stevige fietsrit deze week, een voorstelling te maken hoe het thuiswerken eruit zou zien toen ik 15 was. We gaan dus terug in de tijd naar 1991. Op vrijdag 15 maart hebben we, via een ingelaste TV uitzending, van premier Lubbers net te horen gekregen dat het wordt aangeraden om thuis te gaan werken en dat de scholen vanaf volgende week gaan sluiten. Mijn compagnon en ik hangen diezelfde avond 4 uren aan de telefoon voor een ingelast MT overleg.
Nadat mijn compagnon en ik ieder 4 collega’s hebben gebeld dit weekend met de mededeling dat we thuis gingen werken, werd iedereen vandaag in de gelegenheid gesteld om de 8 recent aangeschafte 486SX-25 werkstations, met een ruime 16Mb aan RAM geheugen en maar liefst 80Mb harddisk met de loodzware 17” SVGA kleurenmonitoren op te halen en deze thuis te installeren. Sommige collega’s komen samen om zo het tillen van deze kolossale computers en met name monitoren eerlijk te verdelen. Tevens worden er door ons extra naslagwerken en boeken van C++ en Visual Basic besteld bij de boekhandel in Drachten welke we over een week op kunnen halen. Op deze manier kan iedere collega thuis over al het benodigde naslagwerk beschikken. We spreken tevens af dat we iedere ochtend om 9:00 de planning door zullen spreken met een ieder via een telefonisch overleg. Zelf koop ik nog even snel een krant om de laatste achtergronden rondom de crisis nog even snel te lezen.
Enkele verontruste opdrachtgevers zoeken contact met ons. Er komt een fax binnen met daarop een formele bevestiging van het stopzetten van een groot project. Een grote tegenvaller voor ons. Eén medewerker is op de zaak gebleven om zo de inkomende telefoontjes te beantwoorden. Via HCC beschikken we gelukkig op de zaak inmiddels ook over email maar veel van onze opdrachtgevers zijn nog niet zover dat we al via de mail kunnen communiceren. We lopen weer eens op de muziek vooruit… De eerste dagelijkse belronde langs de collega’s duurt maar liefst 2,5 uur. Ik neem me voor om dit wat korter te houden de komende dagen.