Braad de kalkoen vier uur in de oven (tot een kerntemperatuur 80°C), het laatste uur zonder kaasdoek.
Voor de jus: schenk het braadvet in een sauspan, roer er twee eetlepels bloem doorheen en voeg een halve liter kippenbouillon in scheutjes toe.

Ik heb de afgelopen jaren heel veel van dit soort singen weggedaan. Waarvan ik altijd dacht dat ik ze moest bewaren. Denk aan schoolschriftjes, beeldjes uit mijn kinderkamer, kaarten die ik schreef met mijn vriendin etc. Ik had ze keurig opgeborgen in een doos op zolder. Het lag daar te liggen. Ik wist eigenlijk ook niet precies wat ik had. Maar als ik zo’n doos van vroeger opende, dan was ik weer even terug in de tijd. Heel even, want daarna ging alles weer in dezelfde doos. Om het voor vijf jaar weg te leggen. Of langer. Want ik was algauw weer vergeten wat ik allemaal had. Kortom, het waren statische spullen waar ik nauwelijks naar omkeek. Dankzij het minimaliseren ben ik al die dozen eens langsgegaan. Wat wilde ik bewaren en wat mocht er weg?
Als ik een lezing houd, dan zit die vraag er ook vaak tussen. Mensen zeggen: ‘Heb jij alles zomaar weg gedaan?’ Tja. Niet dus. Niet zomaar, maar juist heel bewust. Bovendien heb ik wel een paar dingen bewaard met emotionele waarde.
Zelf hecht ik niet veel waarde aan spullen. Niet meer. Ik merk dat ik heel goed zonder een groot aantal dingen kan. Maar dat is per persoon verschillend. Ik kan bijvoorbeeld niet in de hoofden van onze kinderen kijken, ik weet niet hoe dat minimalistische gedachtegoed is overgekomen. Ik leef hen daarin voor, maar of ze dat straks zelf ook voortzetten… Ik weet het niet. Daarom gooi ik hun schoolspullen ook niet zómaar weg. Uitzoeken doen we samen en we kijken er goed naar. Ik zie daarin veel verschil tussen mijn kinderen. Wat de een makkelijk loslaat, vindt de ander juist heel lastig om weg te doen. Het mag allebei. We praten er regelmatig over. Waarom is iets belangrijk voor je? Of zou je ’t kunnen missen?
Geef spullen die belangrijk zijn de béste plek in je leven. Laat ze geen stof happen in een doos op zolder.
Begin nooit met het ontspullen van dingen met grote emotionele waarde. Oefen eerst met ‘kleine projecten’ met behulp van de Op-Orde!-methode. Zo word je een goede taxateur en voorkom je dat je later misschien spijt krijgt.