📖 Wat als ...
Wat als alle 'introverte' medewerkers in deze wereld het werk één dag zouden neerleggen?
Wat als alle kleurenblinden hetzelfde zouden doen?
Wat als alle deeltijdse collega's dat voorbeeld zouden volgen?
Wat als ook alle collega's met een onzichtbare handicap meedoen?
Wat als ook iedereen die minstens één ouder heeft die buiten de EU geboren is dat een goed idee vindt?
In IJsland deden de vrouwen dat… op 24 oktober 1975. 90% van de vrouwelijke bevolking deed hieraan mee. Ze deden dat om aan te tonen dat het werk van vrouwen onontbeerlijk is voor de maatschappij én de economie. Ze kloegen het loonverschil aan alsook de oneerlijke arbeidspraktijken.
Deze dames zagen het groots en waren consequent, het werk neerleggen betekende ook geen huishoudelijk werk uitvoeren (niet koken, niet op de kinderen passen,…). De mannen namen één dag alle taken over. Worstjes koken lukte hen nog, maar gezien ze allemaal hetzelfde idee hadden waren de typische worstjes (lijkt wat op hotdogs) die dag uitverkocht…
Vijf jaar later wordt Vigdis Finnbogadottir, een gescheiden moeder, de eerste vrouwelijke president van IJsland. Ze is meteen ook het eerste vrouwelijke staatshoofd wereldwijd dat democratisch verkozen wordt! Ze oefent die rol zestien jaar lang uit. Vigdis (in IJsland gebruikt men altijd de voornaam) erkent dat de staking van 1975 essentieel was om haar pad te effenen.
IJsland staat intussen (2019) op de vierde plaats van de globale geluksindex (VN World Happiness Report).
Dit is geen oproep tot staking. Dit toont echter wel aan dat talrijke groepen in de samenleving een enorme bijdrage leveren aan onze maatschappij en economie en dat we daar vaak niet bij stilstaan. Wanneer wij bij ons beleid rekening met hen houden, dan worden wij daar allemaal beter van.
Inclusieve maatregelen zijn nodig om alle medewerkers tot hun recht te laten komen.
Een paar voorbeelden. Introverte medewerkers de kans geven om zich voor te bereiden wanneer om hun mening wordt gevraagd. Of aandacht hebben voor kleurenblindheid bij het afnemen van testen. Deeltijdse werknemers informeren van beslissingen of afspraken, ook al werden die besproken op hun vrije namiddag. Oog hebben voor mogelijke onzichtbare handicaps en dit bespreekbaar maken. Beseffen dat vooroordelen bestaan maar die op basis van processen en meetpunten zichtbaar maken en aanpakken.