Kijken bij elkaar 'in de keuken' - Santeon voor borstkanker
U bevindt zich hierhomekijken bij elkaar 'in de keuken'
Een kijkje bij elkaar 'in de keuken': twee mammaradiologen vertellen
De Santeon ziekenhuizen kijken letterlijk bij elkaar 'in de keuken' om van elkaar te leren. Een deel van het borstkankerteam van het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis (CWZ) uit Nijmegen reisde af naar het St. Antonius Ziekenhuis Utrecht om eens met eigen ogen te zien hoe men daar bepaalde processen inricht.
Peter Appelman, mammaradioloog in het St. Antonius: "We zijn trots op wat we de afgelopen jaren hebben bereikt met betrekking tot onze borstkankerzorg. Het is daarom mooi als zo'n groot gezelschap langskomt om te kijken of ze iets van onze processen kunnen leren." De bezoekers uit Nijmegen kregen verschillende presentaties en een rondleiding.
Mammaradioloog Dick Venderink uit het CWZ was vooral benieuwd hoe het St. Antonius de inloopspreekuren binnen radiologie organiseert. Het St. Antonius Ziekenhuis heeft de hele dag inloopspreekuur voor patiënten met verdenking op borstkanker en patiënten krijgen binnen 24 uur de diagnose. Dick Venderink: "Bij ons kan dit nog weleens uitlopen. Zeker in drukke perioden komen we spoedplaatsen tekort. Het St. Antonius heeft de hele dag door inloopspreekuur. Om dat te realiseren moet je processen anders inrichten. Voor ons zou het mogelijk zijn om 's ochtends inloopspreekuur te houden en 's middags te werken op afspraak. Als we de hele dag inloopspreekuur houden kunnen we de uitslag niet meer op dezelfde dag geven en dat is iets wat we wel graag willen." Een ziekenhuis moet hierin dus belangrijke keuzes maken.
Appelman beaamt dit. "Aan een inloopspreekuur zitten consequenties: als je een patiënt voorrang geeft moet een andere patiënt soms langer wachten. Het is belangrijk om daarin als ziekenhuis een keuze te maken: behandelen we iedereen op tijd, of bieden we patiënten de mogelijkheid om zonder afspraak binnen te lopen? Je kunt niet iedereen 100% goed bedienen. Maar de keuze die je maakt, moet je 100% goed doen. De wachttijd op een inloopspreekuur kan soms wel anderhalf uur kan zijn. Dit vertellen we dan aan de patiënt en we leggen uit dat zij ook een afspraak kunnen maken. De meeste patiënten kiezen er toch voor om te blijven wachten. Dan moet je als ziekenhuis zorgen dat je het wachten wel zo comfortabel mogelijk maakt voor de patiënt."
Bij een groot aantal vrouwen die na doorverwijzing van de huisarts of het bevolkingsonderzoek bij de radioloog komt, blijkt gelukkig dat er geen verdenking is op borstkanker. "Bij het CWZ gaan deze patiënten na het radiologisch onderzoek terug naar de mammapoli om de uitslag te bespreken met de chirurg. Bij het St. Antonius worden deze patiënten direct weer terugverwezen naar de huisarts. Dit is een keuze die wij ook kunnen maken. Het voordeel is dat je minder drukte krijgt bij de mammapoli" zegt Venderink.
"Vroeger was het bij ons zo dat een patiënt via de huisarts eerst bij de chirurg op de mammapoli terecht kwam," vertelt Appelman. "De chirurg verwees de patiënt door naar de radioloog en de radioloog stuurde zijn uitslag weer naar de chirurg. De chirurg besprak de uitslag vervolgens met de patiënt. Nu komen patiënten rechtstreeks van de huisarts naar de radiologie en in 80% van de gevallen breng ik de patiënt goed nieuws. Ik heb een soort triagefunctie gekregen: de patiënt komt nu pas bij de chirurg op het moment dat er een verdenking is op borstkanker naar aanleiding van de radiologische onderzoeken. De chirurg ziet dus minder patiënten, maar heeft hierdoor dus alleen nog maar slecht nieuws gesprekken."
Beide radiologen zijn enthousiast over het bezoek. "Om processen te optimaliseren heb je een team nodig van enthousiaste mensen en je moet elkaar de ruimte geven. In ons geval hebben chirurgen een deel van hun werk aan de radiologen overgedragen: het brengen van de goed nieuws gesprekken aan patiënten met een goedaardige aandoening" aldus Appelman. "En je moet kijken wat je makkelijk over kunt nemen zonder de hele organisatie op zijn kop te zetten" vult Venderink aan.
De delegatie van het Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis Nijmegen bestond uit:
Oncologisch chirurg Luc Strobbe, mamma radioloog Dick Venderink, patholoog Ineke Kievit, verpleegkundig specialist Rebecca Berry-Meijer, radiologisch laborant Saskia Smits, hoofd radiologie Marcel Weijers en beleidsmedewerker oncologische zorg Sandra van den Hof.
Het borstkankerteam van het St. Antonius Ziekenhuis Utrecht bestond uit: oncologisch chirurg Ron Koelemij, mamma radioloog Peter Appelman, patholoog Karel Kuypers, verpleegkundig specialist Trudy Dupont, radiologisch laboranten Carien Bavinck en Jessica ouwerkerk, teamleider chirurgie Dirk-Jan de Leede.