Volgens vertrekkend hoogleraar faillissementsfraude, Tineke Hilverda, wordt het hard tijd voor een effectievere aanpak. Er vallen twee typen faillissementsfraudeurs te onderscheiden; de gelegenheidsfraudeurs en de professionele fraudeurs.
De gelegenheidsfraudeurs:
"Gelegenheidsfraudeurs" zijn net failliet gegaan en vinden dat ze niet voor niets hebben gewerkt. "Dan halen ze activa uit de boedel, sluizen dat weg, verkopen het bijvoorbeeld voor een lager bedrag aan familie, zodat er niets overblijft", zegt Hilverda. In 80% van de gemelde gevallen is er sprake van gelegenheidsfraude.
Professionele fraudeurs:
De professionele fraudeur maakt zich schuldig aan georganiseerde criminaliteit. "Ze zijn doelbewust bezig er zelf beter van te worden." Malafide uitzendbureaus bijvoorbeeld die nooit premies en loonbelasting betalen en dan een bedrijf vol schulden achterlaten en ergens anders gewoon verder gaan", aldus Hilverda.
De afgelopen jaren zijn nieuwe wetten aangenomen om de fraude aan te pakken. "Er is al jaren wetgeving in ontwikkeling, maar ze zitten bij het ministerie aan te hikken tegen de legitimiteit van gegevensuitwisseling." Dat maakt het lastig.
Volgens Hilverda zouden we er voor moeten zorgen dat veelplegers goed in beeld gebracht kunnen worden. Curatoren kunnen echter weinig doen, daarom moet er een landelijk platform komen waarin de overheid, beroepsorganisaties en handhavingspartners samenkomen.