Hoofden worden boven een speelbord bij elkaar gestoken, er wordt samen overlegd, gelachen, ieders talenten worden aangeboord, want iedereen is wel ergens slim in. Ben je strategisch, heb je een goed geheugen, ben je tactisch, handig, fantasierijk? Alle talenten zijn nodig om zo’n spel te spelen. Je hebt elkaar nodig, anders verlies je met zijn allen. En ook dat is helemaal niet erg, dan probeer je het samen gewoon weer opnieuw. Win je, dan ben je een sterk team en heerst er een gevoel van: ‘kijk, dat hebben we toch mooi even samen voor elkaar gekregen’.
Na zo’n spel is de sfeer goed. Je kunt zonder problemen door met je familiefeestje en het eten en drinken smaakt een stuk beter als je het samen gezellig hebt.
Helemaal bijzonder zijn de verhalenspellen. Een spel zoals Rory's Story Cubes, maken dat je elkaar de meest gekke, doldwaze, serieuze, interessante, leerzame, verhalen kunt vertellen. Soms gaat het diep, dan is het weer luchtig. Je kunt bij deze spellen altijd zelf bepalen wat je wilt vertellen. Verhalen zorgen er ook voor dat je elkaar beter leert kennen. En dat verbindt!
'The Mysterious Library' is een typisch spel voor wat oudere kinderen en volwassenen. Leuk, onderhoudend, spannend en mysterieus. In dit spel werk je samen om de oude reisboeken te redden en uit handen te houden van een fantasieloze jaloerse Mr. Mean.
Er zijn ook competitieve spellen zoals Pixit en Quick, die uitnodigen om samen na te denken over een vraagstuk. Je krijgt de neiging elkaar te helpen. En dan is het helemaal zo gek nog niet om zo’n spelletje tussendoor te spelen.
Van dichtbij maak ik de emoties mee die het spelen van spellen met zich meebrengt. Ik ken het klappen van de zweep bij Mens-erger je niet en Monopoly. Ik weet ook dat het aanleren en het vroeg leren spelen met coöperatieve spellen een kind sterk maakt in zijn eigenwaarde, waardoor het later makkelijker en luchtiger het verlies op zich kan nemen bij het spelen van een competitief spel.
Ik weet dat het echt zo werkt. Dat kinderen die dit niet hebben geleerd, het heel moeilijk hebben bij het spelen van een competitief spel en zelfs de overgang naar een coöperatief spel soms niet leuk vinden, omdat ze bang zijn dat het verlies hen wordt aangerekend.
We steken elkaar continue de loef af. Wie is het snelst, wie kan het meest, het mooiste diner, de lekkerste taart, alles gieten we in een wedstrijd. We concurreren met elkaar tot we er uitgeput van raken. We vergeten dat het leven op zich een spel is. We nemen het vaak te serieus. Dat waar we ons druk over maken erger wordt en daar waar we tijd op plakken ons nog sneller laat lopen, zien we nauwelijks!