basilicata : De blog van CenC
Passeggio bij valavond
Maandag 28 september 2009 (2)
Om 17 uur trekken we opnieuw de stad in, deze keer langs de achterkant van (en dus boven) ons hotel waar we op een pleintje komen met de mooie chiesa San Giovanni. Binnen vinden we twee oude bekenden terug: de heiligen Cosma e Damiano, je weet wel die van de processies. We zijn nu in de Sasso Barisano, de tweede en grotere sassiwijk. We wandelen door en komen in de winkelstraten van de nieuwe stad waar we op zoek gaan naar een cd van Eugenio Bennato. De verkoper in de winkel kan moeilijk geloven dat we zaterdagavond een live concert van hem hebben meegemaakt. De vallende avond is zo mooi en de sfeer in Matera zo meeslepend dat we nog maar eens de sassiwijk induiken. De straten, trappen, pleintjes en huizen zijn bij het gelige licht van de ondergaande zon nog schilderachtiger en ons foto- en videotoestel staan niet stil. We pikken tot slot ook nog een terrasje en een aperitiefje mee en slaan nog maar eens de passeggio gade. Het valt ons op dat de meeste mannen in groepjes van drie wandelen en veel te dik gekleed zijn. Voor hen is blijkbaar de zomer voorbij. Om 19.30 uur trekken we weer naar de andere kant van de stad -wie zou het ons nadoen na al de kilometers die we vandaag al afgelegd hebben?- naar Le Due Sassi, een volks maar zeer gezellig restaurantje dat gerund wordt door een man samen met zijn oude moeder. Hij doet de zaal, zij de keuken. Ze serveren vooral typische streekgerechten en terwijl we op de kaart onze keuze maken, worden we aangesproken door een dikke Italiaan die aan een ander tafeltje nogal luidruchtig laat merken dat hij het hier naar zijn zin heeft. Hij komt uit Genua maar spreekt uitstekend Engels. Hij beveelt ons zeer sterk het stoofpotje van lam aan en we volgen zijn advies. Vooraf willen we nog één keer die heerlijke burata proeven want hier schijnen ze de authentieke te hebben, rechtstreeks van de boer. We hebben geluk want ze hebben nog net twee stuks. De kaas, die met een koordje in een bundeltje is samengebonden , heeft een zachte dikke wand en van zodra je die opensnijdt, vloeit de room er overvloedig uit. Dit is onvergetelijk! Dat kan je alleen maar ter plaatse proeven en dan nog maar in zeldzaam wordende eenvoudige restaurantjes zoals dit. En dan het stoofpotje: ronduit hemels! We genieten tot grote voldoening van de man uit Genua die, van twee tafels verder, maar tegen ons blijft door babbelen terwijl de rest van het restaurant meeluistert. Meer dan voldaan verlaten we het restaurant en wandelen voor een laatste keer door de via Fiorentini naar ons hotel terug. De kilometers en de wijn zitten nu toch wel in de benen. De avond is zacht en we drinken nog een drankje op ons terrasje als afscheid van Matera, één van de mooiste stadjes die we ooit bezochten.