Angstklachten komen in verschillende vormen voor. Angst kan zich bijvoorbeeld uiten door veelvuldig piekeren, zorgen maken en "beren op de weg zien". Er bestaan echter ook extremere vormen van angst, zoals paniek en de gegeneraliseerde angststoornis. Kinderen zijn kwetsbaar om allerlei angsten te ontwikkelen. Angst die ontstaat na een traumatische gebeurtenis wordt een Post Traumatische Stress Stoornis (PTSS) genoemd. Angst is echter niet alleen vervelend, het heeft ook een belangrijke functie: het helpt je gevaarlijke situaties te herkennen en is cruciaal om te overleven.
De één is sneller bang dan de ander of uit dat op een wat heftiger manier. (Waarschijnlijk heeft dat te maken met de mate van prikkelbaarheid van het autonome zenuwstelsel, kinderen met gevoeligere zintuigen zijn ook eerder angstig. – een aangeboren iets dus. Het is niet altijd zo dat het ene kind zich meer aanstelt dan het ander, dat ene kind beleeft de angst waarschijnlijk heftiger.) Al is er verschil in temperament, alle kinderen zijn soms bang en dat is heel normaal. Angst is soms lastig maar – net als pijn – vaak ook nuttig. Angst waarschuwt je voor gevaar: niet te hard fietsen of te hoog klimmen, uit de buurt blijven van een agressieve hond.
Omdat kinderen nog niet alles van het leven begrijpen, zijn ze vaker angstig dan volwassenen. Kinderen maken elke dag veel dingen mee die ze nog niet begrijpen. Een bekende angst bij baby's is verlatingsangst. Kleuters of kinderen op de basisschool hebben weer hun eigen angsten (monster onder het bed, of angst dat er oorlog komt). Elke fase van ontwikkeling kenmerkt zich door zijn eigen angsten.
Faalangst. Bang om iets niet "goed genoeg" te kunnen, bijvoorbeeld op school. Ook leren fietsen of een nieuwe sport niet uit durven proberen uit angst te zullen falen.
Met neurofeedback behandeling kunnen we de angst bij de bron aanpakken, namelijk de verstoorde balans in de hersenen. Als we de angst regelmatig terugkomt en een belangrijke rol speelt in het leven van een kind, kan neurofeedback worden uitgevoerd om de hersenen te leren de angst los te laten.
In de praktijk zien we dat neurofeedback vaak uitkomst kan bieden voor kinderen met angstklachten. Ook als psychologische behandeling en medicatie geen of onvoldoende effect hebben gehad heeft neurofeedback een kans van slagen. Gemiddeld zien we bij 70-85% van de cliënten met angst een duidelijke afname van de angst. Vaak kan dan ook in samenspraak met de arts stapsgewijs eventuele bestaande medicatie worden afgebouwd.