Opgegroeid als middelste zoon van 3 was het altijd lekker druk bij ons in huis. Als kind was ik veel buiten en klom ik het liefst zo hoog mogelijk in een boom. Als mijn ouders mij kwijt waren keken ze omhoog, want daar zat ik. Op school werd ik omschreven als dromerig en ik had nooit zin om te leren. Ik kon ook niet leren want ieder geluid, beweging of wat dan ook was voor mij een afleiding. Een concentratievermogen van een …… (vul maar in).
Na de middelbare school kon ik door mijn mavo diploma niet naar het conservatorium dus was er de keuze; nog 2 jaar middelbare school? of een andere opleiding. Dat laatste werd ingevuld door, geloof het of niet, vliegtuig onderhoudstechniek. Jep, 4 jaar lang “leven de lol” en wederom niks gedaan wat leren betreft. Leren is niks voor mij, zeker niet als het me niet interesseert of iets is waar mijn hart bij ligt. Na deze opleiding werd ik eindelijk toegelaten aan het conservatorium in Maastricht. Een droom kwam uit en ik mocht de hele dag bezig zijn met muziek. Voor de eerste keer in mijn leven voelde ik me thuis en leerde/studeerde ik. Na 4 jaar was dit ook weer voorbij, diploma in the pocket en wat nu? Daar was mijn zwarte gat… Ik gaf drumles en speelde in allerlei bandjes en toen kwam de vraag: is dit het? heb ik het hier voor gedaan? Was dit nou waar ik van droomde?
Nee. Dit was het niet, maar wat dan wel? Ik had echt totaal geen idee. Toegeven aan het antwoord “nee” was lastig en koste veel tijd totdat in 2011 mijn broer ging trouwen. Uiteraard hadden zij een fotograaf ingehuurd. Ik was getriggerd. Dit wil ik ook! Ik wil foto’s maken van mensen! Van verliefde mensen, van gezinnetjes, van bruiloften, van emotie, van momenten, klein of groot, van gebeurtenissen in het leven. Ik wil mensen een stukje van mijn liefde en waardering geven. Mensen laten zien hoe mooi ze zijn.
Ik bekeek ieder filmpje op internet, bekeek van duizenden fotografen het werk, opeens las ik boeken (tot op dit punt had ik een hekel aan lezen), bekeek documentaires, kocht een camera, en nog een camera en nam deze echt o-ve-ral mee naar toe.
Het zaadje was geplant. Ik hoefde het alleen nog maar water te geven en er goed voor te zorgen. En zo werd ik van muzikant fotograaf.
Ik ben een mensen mens en ben altijd geïnteresseerd in ieders verhaal. Het liefst combineer ik verhaal met beeld en als het even kan ook nog met muziek. Zie het als een film, haal je een van deze 3 dingen weg en de formule klopt niet meer.
Nog bij iedere shoot of bruiloft ben ik nerveus van opwinding omdat ik er zo veel zin in heb! En nog iedere keer laat ik mijn vrouw achteraf alle toffe foto’s zien waar ik mega blij van word. Zelf tijdens een bruiloft of shoot kan het zijn dat ik even een kleine uitspatting heb van blijheid. En precies dit is hoe ik weet dat ik nog steeds vanuit het juiste gevoel en met enorm veel passie bezig ben. En dat ik weet dat dit is wat ik moet doen in mijn leven. Want de dag dat ik dit niet meer voel, is de dag dat ik mijn camera zal neerleggen en stop. Want iedereen, koppel, gezin of bruidspaar verdiend de beste fotograaf.
Mijn manier van werken is simpel, voor mij is het belangrijk dat er een connectie is en dat een ieder zich comfortabel, veilig en vertrouwt voelt met mij en mijn werk. En gelukkig is dat ook wat ik terugkrijg van klanten;