Russische salie | HUIS & TUIN
De geslachtsnaam voor deze groep werd gekozen ter ere van V. A. Perovski (1794-1857), die een provinciegouverneur in Rusland was. Deze struikachtige vaste plant is van de mintfamilie. Russische salie (Perovskia atriplicifolia) heeft geurig gebladerte, vooral wanneer de bladeren worden verpletterd.
Zowel de stengels als de bloemen zijn bedekt met zacht wit dons, dat de plant een zilveren uitstraling geeft. De mooie, zilverachtige stengels zijn vierkant, wat typisch is voor leden van de mintfamilie. Er zijn ongeveer zeven soorten wereldwijd, maar in Amerika is dit de meest gecultiveerde soort.
Ondanks de gemeenschappelijke naam, is Russische salie inheems in Tibet en Afghanistan. De stevige plant vormt massa's en wordt meestal vier tot vijf voet hoog met ongeveer een gelijke spreiding. In zeldzame gevallen is dit acht voet lang geworden.
In warme klimaten kan de plant een deelstruik zijn en enigszins houtachtig. Het komt op uit een vezelige, gewortelde kroon.
De diep getande, vrij sierlijke, groenachtig grijze bladeren hebben een zeer fijne textuur. Deze zijn een tot 2,5 centimeter lang en een centimeter breed.
Meestal kan Russische salie verschillende maanden bloeien, beginnend in augustus of zo, afhankelijk van de locatie. In het zuiden kunnen bloemen uit de late lente komen gedurende de zomer. De plant heeft de neiging meer bloemrijk te zijn tijdens heet
Een centimeter brede, Russische wijze bloesems vormen terminale, vertakte, losse, piekerige kransen, trossen of pluimen, tot 1 voet lang. De buisvormige, twee lipige bloemen zijn typerend voor de mintfamilie. Ze kunnen variëren van lavendelblauw of violetblauw tot lichtblauw.
Na een lichte vorst zal deze soort meestal blijven bloeien in warmere gebieden totdat een harde vorst aankomt. De gedroogde zaadkoppen voegen schoonheid toe aan de tuin.
Alle soorten Russische salie kunnen behoorlijk grote hoeveelheden nectar voor bijen leveren. Ze zijn ook een goede bron van stuifmeel.
Groeiende Russische Salie
Voor het grootste deel is Russische salie geen langlevende vaste plant. Volle zon heeft de voorkeur omdat de stengels langbenig kunnen worden op schaduwrijke plaatsen.
Russische salie heeft absoluut een lichte grond nodig, bij voorkeur leemachtige omdat het een hekel heeft aan zware grond. Groei in verhoogde bedden als je grond niet geschikt is. Het past zich aan alkalische en zoute omstandigheden aan.
Goede drainage is ook vereist voor Russische salie, omdat het in de winter in natte bodems kan sterven. Aan de andere kant vormen slechte bodems, droge omstandigheden, kou, hitte en droogte geen problemen voor deze taaie, aanpasbare vaste plant. Het is goed geschikt voor warme, droge plekken, parkeerplaatsen, aanplantingen en teruggewonnen locaties.
Gelukkig voor imkers, vereist de Russische wijze weinig routinematige zorg. Er is heel weinig water nodig. Hetzelfde geldt voor kunstmest. De plant lijdt zelden of nooit aan problemen met plagen of ziekten.
Voortplanting gebeurt door stekken en uitlopers. Russische salie is winterhard tot zone vijf. Aan het einde van het seizoen, snijd de stelen terug tot ongeveer een tot 1½ voet hoog. Hierdoor kunnen sommige knoppen aan de plant blijven, zodat deze de groei snel kan hervatten zodra de lente arriveert.
Talrijke variëteiten van de gewone Russische salie zijn beschikbaar. Sommige zijn korter dan de soort. Little Spire is verkrijgbaar bij American Meadows en is een dwerg, die slechts twee voet hoog wordt. Lacy Blue is geïntroduceerd vanuit Engeland en is ook behoorlijk dwergachtig. Het is verkrijgbaar bij High Country Gardens. Sommige lokale kwekerijen en tuincentra hebben extra variëteiten, zoals Peek-a-Blue en Blue Jean Baby.