Exomvourgo; Oude geschiedenis; Fort en de stad; Heilig Hart van Jezus
December- 17, 2017 Sytze Cleymans E 0 6
Exomvourgo of Exobourgo is een berg op het eiland Tinos. Het heeft een robuuste uitstraling, in tegenstelling tot de andere bergen in de Cycladen en is de site van een verwoeste Venetiaanse fort en de stad.
Exomvourgo is niet de hoogste berg op het eiland dat is Tsiknias, maar is op een centrale locatie omringd door een groot aantal kleine dorpjes zoals Tripotamos en Falatados en kan beklommen worden van een aantal van deze. De wandeling van Iera Kardia Iisou duurt ongeveer 20 minuten. De voormalige gemeente Exomvourgos deelt zijn naam met de berg.
Overblijfselen uit de Kopertijd zijn gevonden in de buurt van Exomvourgo en Geometrische periode en 5-6de eeuw voor Christus resten zijn gevonden bij archeologische opgravingen in de bergen van de zuidelijke voet waaronder een tempel van Demeter. Een grote muur van een Ionische stad dateert van 1100 voor Christus is ten zuidwesten van Exomvourgo gelegen. In de vierde eeuw voor Christus verplaatst administratieve centrum van het eiland terug van Exomvourgo naar de kust.
Fort en de stad
Onder Byzantijnse regel een fort, later genoemd door de Venetianen Castello di Santa Elena na een kapel op de top, werd gebouwd op de berg en Exomvourgo fungeerde als hoofdstad van het eiland.
De berg was de plaats van een fort en de stad functioneert als het administratieve centrum van het eiland uit 1207 toen het eiland, samen met Andros, Skiathos, Skopelos en Skyros werd een leengoed van de Venetiaanse broers Jeremie en Andre Ghisi na de verdeling van de Byzantijnse Rijk na de val van Constantinopel tijdens de Vierde Kruistocht.
In 1390, na de dood van Batholomew III Ghisi, de Venetiaanse Republiek veronderstelde directe controle en verder versterkte de berg. Het eiland viel het Ottomaanse admiraal Khair ad Din in 1537, maar werd heroverd door de Venetianen in 1538. Het fort werd vervolgens verder uitgebreid tot het aanbevolen 600 meter lange stadswallen en torens uitzicht in alle richtingen. In dit tijdperk van de stad in het kasteel had een bevolking van 1000-2000 en bevatte 677 huizen, 5 kerken en sommige opslagruimten en reservoirs.
In 1570 een kracht van 8000 Ottomaanse troepen en enkele kanonnen, onder bevel van Canum Pasha, belegerde de berg, maar werden met succes afgeslagen. Verdere mislukte pogingen om het fort te vangen werden gemaakt in 1655, 1658, 1661 en 1684. In 1700 de vestingwerken waren niet in goede staat en de vesting was alleen bemand door 14 soldaten. De Venetianen bleef de leiding tot 1715 tijdens de laatste Ottomaanse Venetiaanse oorlog, toen, lang nadat de rest van de Cycladen aan de Turken was gevallen, werd belegerd door een Turkse kracht van 65 oorlogsschepen en 74 transporten uitvoeren 25.000 soldaten. Ondanks de vesting wordt beschouwd als onoverwinnelijk en schijnbare beveiligd tegen de indringers de commandant van het fort onderhandelde voorwaarden en overgegeven. De termen liet alle Venetianen op het eiland te verlaten met de Grieken gedwongen om te blijven. De commandant en zijn officieren werden beschuldigd van "verraad na omkoping" door de Venetiaanse Republiek en ter dood veroordeeld door het slikken vloeibare zilver / met vloeibaar zilver gegoten op hun lichaam Bernardo Balbi de rector van het eiland, werd overgebracht naar Venetië en veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf voor lafheid. De Ottomanen bijna volledig ontmanteld het fort en de stad in het binnen een periode van 3 dagen.
De stad op de berg was voorheen bekend als Tinos met de huidige stad Tinos voorheen bekend als San Nicolò. De naam Exomvourgo afgeleid van het Griekse exo apo om Bourgo betekent "buiten de burg".
De kerk van Iera Kardia Iisou is op de hellingen van de berg, is het nu een katholiek klooster. De kerk heeft een gecompliceerde geschiedenis: oorspronkelijk de kathedraal van Saint Sofia stond binnen de muren van het fort, maar na de verwoesting van de jezuïet monniken zijn intrek in een kleine kerk buiten de muren en begon een grotere kerk te bouwen naast de deur. Dit werd voltooid in 1725 en ook gewijd aan Sint Sofia. De jezuïeten verliet later de kerk en het viel in verval. In 1895 werd de kerk gerestaureerd en omgedoopt tot het Heilig Hart van Jezus. Vandaag de kerk is een bedevaartsoord en hosts bezoekers uit de hele wereld.