Wat ik nou vind van... "de anti-pest club" van NPO Zapp
Wat ik nou vind van... "de anti-pest club" van NPO Zapp?
Vorig jaar kwamen wij tijdens het zappen uit bij het programma "de anti pest club" van de EO, op NPO Zapp.
Zowel de junior als ik hadden hier nog niet eerder van gehoord, maar aangezien hij ook wel gepest wordt op school, zijn we het programma vanaf het begin gaan kijken.
Het werkt als volgt: een kind mailt naar het programma, vertegenwoordigd door presentatrice Anne-Mar. Hij of zij vertelt wat er speelt in de klas. Hij of zij wordt zelf gepest, óf heeft pestgedrag in de klas gesignaleerd.
Anne-Mar komt praten, thuis bij de kinderen die hebben gemaild en die worden gepest.
Vervolgens komt ze onverwachts met de cameraploeg in de klas, en confronteert de klas met wat zij gehoord heeft. Alle kinderen krijgen de mogelijkheid om hun woordje te doen, en vervolgens komt er een doos te staan, gevuld met gele polsbandjes waar "anti pest club" op staat.
Het is de bedoeling dat de hele klas lid wordt van deze club, maar.... Om een bandje te mogen pakken, moet je wel 2 dingen beloven: 1. Niet meer pesten!
2. Als je ziet dat er gepest wordt, de pester erop aanspreken.
Daarna volgt een leuke middag, de klas gaat iets doen waarbij samen gewerkt moet worden en wat hopelijk de band tussen de kinderen versterkt.
Na een paar maanden komt Anne-Mar terug om te ervaren hoe de sfeer in de klas is. Gaat alles goed, krijgt de klas een sticker op de deur.
De eerste aflevering die wij zagen, maakte enorm veel indruk op de junior. En ook op mij overigens. Toen we zagen dat dit programma deze week dagelijks werd uitgezonden, besloten we direct de hele week te gaan kijken.
En wat waren wij wederom onder de indruk. Met tranen in de ogen heeft de junior gekeken. "Mama hoe kunnen ze nou dat jongetje pesten omdat hij iets aan zijn hand heeft? Daar kan hij toch helemaal niks aan doen?"
Tja, leg dát maar eens uit.
Al gauw kwam dan ook de vraag of hij zelf ook niet de bandjes op school uit kon delen.
En ja hoor, de bandjes konden gewoon besteld worden.
Het duurde even voor ze binnen waren, maar daar ging mijn kanjer, mét een bak vol bandjes. Voor de klas heeft hij verteld waar de bandjes voor staan, en wat de voorwaarden waren om er een te pakken.
Hevig teleurgesteld was hij dat niet iedereen een bandje pakte. Maar ja, ook daar moet je mee leren omgaan, hoe jammer ook.
En nu een jaar later, het is weer anti-pest week en het programma is weer dagelijks op tv. Vandaag de eerste aflevering.
Een klas met 28 kinderen waarvan er volgens de kinderen minstens 20 werden gepest. Dat betekent dus dat iedereen zo'n beetje iedereen pest. Onbegrijpelijk, als je weet hoe rot het is om gepest te worden, dan zou je juist denken dat je het zelf níet doet?
Na het uitdelen van de bandjes bleek ook niet iedereen overtuigd van het nut ervan. "Het blijven gewoon maar rubber bandjes!"
Een reactie die mijn zoon ook kreeg vorig jaar.
En dat klopt. Het bandje verandert niets. Het gaat om de belofte erachter. En dat kinderen elkaar kunnen aanspreken; "Hé, jij hebt ook zo'n bandje om, dus jij hebt ook beloofd niet meer te pesten!"
Dat mijn zoon het bandje nog om heeft mag een klein wonder heten. Hij is namelijk nogal van het verliezen/kwijtraken. Maar dit bandje betekent écht iets voor hem.
Ik denk dat geen van zijn klasgenoten het nog om heeft. Maar als ze er maar éven bewust van gemaakt zijn, als er maar één kind bedacht heeft dat pesten gewoon níet ok is, dan heeft mijn junior zijn doel bereikt.