O rode papaver, boem pats knal! - TrotseMoeders: magazine voor moeders door moeders
Home / Boeken / Voorleesboek / O rode papaver, boem pats knal!
Isolde 2 juli 2011	Voorleesboek
O rode papaver, boem pats knal! is het negende boek over kleuter Robin. Het is zomervakantie, Robin heeft pas een zusje gekregen, is verhuisd en is voor het eerst naar school gegaan.
Robin gaat samen met zijn vriendje helpen bij het hooien. Als zijn vader ziek wordt, gaat Robin een paar dagen logeren bij zijn opa en oma. Daar wordt Robin zelf ook ziek. Als zijn koorts over is, gaat Robin weer terug naar huis, waar hij samen met zijn vader de rest van de zomervakantie (en een poosje daarna) in bed doorbrengt.
In 1990 is het eerste boek over Robin verschenen, Sjoerd Kuyper heeft de verhalen gebaseerd op zijn eigen jeugdherinneringen. De meeste delen van de negendelige serie over Robin zijn niet meer verkrijgbaar.
Wat een lief en mooi verhaal is O rode papaver, boem pats knal! zeg. Het begint al bij de omslag van het boek, een mooie kleurrijke tekening van Marije Tolman. Zij heeft de illustraties van het boek verzorgd en ik vind ze echt heel erg mooi. Mooie heldere kleuren en een verrijking van het verhaal.
Ik las dat O rode papaver, boem pats knal! het negende boek is over Robin. Ik kende de serie niet, al is mijn oudste dochter de kleutertijd al weer even voorbij. Ik zag dat de meeste delen niet meer verkrijgbaar zijn, wellicht is dat een verklaring …
Ik heb het verhaal met veel plezier gelezen en voorgelezen. Robin is gewoon een heel lieve kleuter die heel gewone dingen meemaakt. Het verbaasde me tocht wat dat de moderne tijd van internet, mobiele telefoons en praktisch iedereen minstens één auto nog niet tot dit boek was doorgedrongen. Dit was overigens niet storend hoor. Maar toen ik las dat de verhalen over Robin gebaseerd zijn op de jeugdherinneringen van Sjoerd Kuyper, de auteur, viel het kwartje.
Zoals gezegd, Robin is een gewone kleuter die gewone dingen meemaakt. Robin is pas verhuisd en nog niet helemaal vertrouwd in het nieuwe huis. De trap naar boven eindigt in een bocht, en Robin is er van overtuigd dat bovenaan de trap een wolf met grote gele tanden op hem zit te wachten. En die vindt hij natuurlijk eng. Maar eigenlijk durft hij er ook niet over te praten met iemand anders, dus verzint steeds maar andere redenen om maar niet alleen naar boven te hoeven. Herkenbaar voor veel ouders van kleine kinderen volgens mij, elk kind heeft wel ergens een monster in huis gezien. Uiteindelijk bedenkt Robin zelf maar een toverspreuk, in de hoop dat die wolf verdwijnt. Dat lukt! O rode papaver, boem pats knal!
De hoofdstukken in O rode papaver, boem pats knal! zijn niet zo lang. Wat mij erg aanspreekt is dat het boek een aaneengesloten verhaal vormt en niet uit allemaal losse verhaaltjes bestaat. Dat is toch wat je vaak ziet in voorleesboeken voor jonge kinderen. Het voorlezen kan je zo ook net zo lang of kort maken als je zelf wilt.