Verder zijn ook meneer en mevrouw onderdeappelboom opnieuw aan het zaaien geslagen. De kolen, de sla, de pompoenen,… die laten ze aan ons over.
Dus dan blijft er maar één prangende vraag meer die de kinderen hevig bezig houdt: wie o wie zal nu jureren? Ze laten er bijna hun slaap voor. Oma en opa, dat is een optie. Of zou Wim Lybaert dat gratis komen doen, denk je? 😉
De kinderen hadden het koud. Ik wou de haard namelijk niet aansteken uit angst dat Schouwvliegje zou passeren. Wat ze waarschijnlijk niet doet, want ook op het platteland is natuurlijk fijn stof. En onze bossen zijn niet groot genoeg om te kappen. Maar goed, nu we toch al van die onverlaten zijn die niet in de stad wonen, en een vrijstaand huis hebben enzo, zou de haard aanmaken echt wel een brug te ver zijn; voor je het weet staat de wijkagent aan de deur, als die tenminste onderweg al niet door gebrek aan zuurstof omgekomen is.