135. piefen - Brabants Erfgoed
Artikel - Gepubliceerd op 19 jul 2021
135. piefen
As inwôôner van Lôôn op Zaand hoefde de leste monden nie mir uit te leggen waor dè leej. Op n'n aovend in februari 2020 berekende iedereen in Nederlaand: 'Hoe wèèd won ik daor vanaaf'. Sinsdien hebben wij bij den Efteling dus nog 'n gespreksonderwèèrp as we oons buiten de dorpsgrenzen waogen.
In 't begin vuulde dè alsof degge in de middeleeuwen mee de pest behept waart. Mar sins dè zelfs de nertsen 't hebbe went 't 'n bietje. 't Vurrig jao han me grôôt fist. Zonge nog 't goi al êêuwen goed in Lôôn op Zaand. Des god verzuuke zêêkers. Hillemaol nie. Ik zie al maonden de zwembaoj-, de buitenkeukes-, de tuinhuiskes- en overkappingen-leveranciers 't durp in rijen om van de serrebouwers en de barbecuevleesleveranciers nog mar ekkes te zwijgen. De piefen zaten deze zomer ammel ingekuild.
Als je weet wat piefen betekent, dan kun je je antwoord en postadres voor 26 juli en via info@erfgoedbrabant.nl o.v.v. 'bij wijze van' en maak je kans op een boek of cd in het Brabants dialect.
Een pief, dat woord gebruiken we o.m. in unnen hoge pief, unne rijke pief. Het is een iets vriendelijker variant op patser, dus een belangrijke persoon die niet op de centen hoeft te kijken. Volgens de woordenboeken is dit woord pas in de jaren zeventig van de vorige eeuw in Nederland in gebruik gekomen.