Op 'Volume 2: The Hard Shoulder' is er meer franje maar die is zeker niet overbodig en past bij de categorie composities die hier zijn verzameld: krachtige songs met een sterk refrein, minder broos en meer up-tempo uitgevoerd. Verwacht niet al te veel uitgesponnen solo's van Rothery of markante loopjes van Kelly; alles ten dienste van de compositie en van de band als geheel. Dit tweede deel kent geen zwakke plekken en sterker nog, ik vind het briljant. Er zijn natuurlijk persoonlijke favorieten zo- als 'Asylum Satellite #1', 'Man from the Planet Marzipan', 'Throw me Out' en vooral 'Half the World'. Deze laatste track verlaat het hoofd na beluistering niet meer en zoemt de rest van de dag heerlijk rond. Maar per saldo overstijgt de band zichzelf op dit tweede luik met iedere track.