Een dieptepunt van WS78 in Rhenen?
Op zaterdag 25 februari 1984 was de 9e wandeltocht van de WS78 winterserie 83/84 te Rhenen. De start was vanuit de congreszaal van Ouwehands dierenpark. In het openingstoespraakje zei Klaas dat het toch wel uniek in Nederland is dat een wandelvereniging al voor het 6e jaar zon winterserie met zo'n groot succes organiseert.
Nu was Klaas met de directie van Ouwehands dierenpark overeengekomen om een kooi beschikbaar te stellen waarvoor zich dan 3 mannetjes en 3 vrouwtjes van WS78 wandelaars moesten melden. Voor de kooi zou komen te staan: "WS78 wandelaars uit de 20e eeuw" en "Verboden te voederen".
De eerste 3 km liepen we door en langs bossen met eenmaal uitzicht op de Gelderse vallei, de Utrechtse heuvelrug en de Veluwe. Daarna volgde 20 km polderland met allemaal asfaltwegen langs uiterwaarden van de Rijn. Tweemaal staken we hierbij de Rijn over met de pont. Nog niet eerder was een wandeltocht vanuit Rhenen naar de saaie overkant van de Rijn geweest.
Op 24 km begon het eindelijk fraai te worden in de Amerongse bossen. In Rhenen weer aangekomen, liepen we vlak langs de Cunera-toren. Van het ontstaan van deze toren kan het volgende verhaald worden: De lieftallige Schotse prinses Cunera was met 11.000 maagden ter bedevaart naar Rome gereisd. Op de terugweg werden zij allen bij Keulen door de Hunnen vermoord. Allen? Nee, een meisje wist te ontkomen: Cunera. De Frankische vorst Haymo redde haar uit de handen van de Hunnen. Hij nam haar mee naar zijn hoeve te Rhenen. Cunera leefde daar gelukkig, maar niet lang. Door haar goedheid was ze zeer geliefd bij de plaatselijke bevolking. Dit tot grote jaloezie van Haymo's echtgenote. Deze vrouw wurgde Cunera en begroef haar in een stal. 's Avonds wilden de paarden die bewuste stal niet in en boven het graf verschenen twee gekruiste fakkels. Het levenloze lichaam van Cunera werd gevonden. Zij werd op de Grebbeheuvel begraven en op haar graf bouwde men een kapel. De geruchten wilden dat het aanraken van de halsdoek bij het altaar in de Cunerakapel genezing bracht. Dus stroomde pelgrims toe en het geld kwam handenvol binnen. Van dat geld werd een kerk met een fraaie toren gebouwd: de Cunerakerk in Rhenen.
We liepen verder onderlangs de Grebbeberg en daarna met een lange trap omhoog. Bovenop de Grebbeberg hadden we een mooi uitzicht op de Rijn en de Betuwe. Op 38½ km was de finish en nu keken we nog rond in de dierentuin. We zagen er kangoeroes, struisvogels met jongen, ijs- en bruine beren, kamelen, jaguars, panters, tijgers, leeuwen en zeeleeuwen, zeehonden, wolven, sneeuwuilen en schildpadden. Er waren 388 deelnemers. Het was rond het vriespunt met een koude Noordoosten wind. De eerste 23 km had, met het saaie parkoers, een grote negatieve stempel op deze tocht gedrukt. Het IVV-stempelnummer was 6870.