Behalve het oogverlies leek de dode rat ongeschonden en nam ik haar mee naar huis. Het vlees voor morgen had ik dus, maar besloot dit nog even geheim te houden om zo mijn vriendin een gastronomische hoogstandje te kunnen aanbieden. Een keertje geen alledaagse kost!
Ondertussen bereiken de aroma’s van mijn kookpotje een eerste hoogtepunt door een gul overgieten met een uitstekend Trappistenbiertje. Die laat de bijna beetgare brokjes nog wat extra sudderen en geeft kleur aan het geheel. Een kom veldchampignons staat klaar om op het laatste moment erbij te gooien en dan is de kous af.