Toen Fikry El Azzouzi de Arkprijs van het Vrije Woord in ontvangst mocht nemen voor zijn roman Drarrie in de nacht en zijn theatertekst Reizen Jihad heeft hij ervoor gekozen het woord te geven aan onze organisatie BOEH!, Baas Over Eigen Hoofd!. De negatieve reacties erna – ook van Tessa Vermeiren in Knack die vrouwen met een hoofddoek vergeleek met nonnen – hebben me verrast. Zeker na al die jaren van debatteren over wat vrijheid nu precies inhoudt. Dit los gezien van wat je denkt over het dragen van een hoofddoek.
Hoe kan er nu sprake zijn van een harmonieuze samenleving als je mensen de keuzevrijheid ontzegt? Want voor mij gaat het daarover: de keuzevrijheid van een vrouw, of het nu gaat over het dragen van een hoofddoek of een minirok. Tenminste zolang het een bewuste keuze is en dus niet één die is opgelegd door een of andere dominante groep. Parallel daarmee stel ik met verbazing vast dat er voor de goedkeuring van het homohuwelijk in Ierland een referendum nodig is. Leven we echt in een samenleving waarbij we een referendum nodig hebben om mensen hun basisrechten toe te kennen? Dit lijkt me toch moeilijk te verkopen in een democratie met zo veel mogelijk vrijheden. Het gegeven dat we vandaag discussies en debatten over vrijheid en basisrechten laten afhangen van een dominante groep, vind ik moeilijk te verteren. Misschien moet het debat meer gaan over hoe we onze democratie beter kunnen organiseren.