De stadsmuren van Xian : De blog van CenC
« Het andere terracottaleger | Homepage | De moslimwijk »
De stadsmuren van Xian
Vrijdag 10 oktober (2)
Het is ruim over de middag wanneer we de resterende 40 kilometer naar het stadscentrum aanvangen. Bij het binnenrijden van de stad rijden we langs indrukwekkende metrowerken die het grootste deel van de oude stad ontsieren. Tom vertelt ons dat het oude stadsgedeelte dat door een 13 kilometer lange stadsmuur omsloten wordt, binnenkort helemaal met de grond gelijk gemaakt zal worden en volledig heropgebouwd. Het probleem is echter dat niemand weet hoe het er hier vroeger werkelijk uitzag, want alle historische documenten en afbeeldingen werden tijdens de culturele revolutie vernietigd. Men restaureert of herbouwt hier dan maar op basis van wat men er zich over voorstelt in zijn herinnering en… fantasie. Een en ander heeft voor gevolg dat veel historische gebouwen amper een tiental jaren oud zijn en dat geldt eigenlijk voor heel China. Er moet echter gezegd dat het niet merkbaar is. Op het einde van de lange boulevard staat de Bell Tower, een imposant en prachtig gebouw, dat van verre zichtbaar is en dus een prima herkenningspunt vormt. Een lelijk modern winkelcentrum naast de Bell Tower ontsiert jammer genoeg het plein, maar voor de rest valt de stad wel mee, al is het natuurlijk niet zo mooi en proper als Beijing, zeker de buitenwijken niet. Het verkeer is ook hier heel druk en vooral de vele, kleurrijke bussen vallen op evenals de talloze fietsers en kleine gemotoriseerde voertuigjes, die zoals overal in China, zowat alles vervoeren, soms metershoog opgestapeld. We rijden om de Bell Tower heen en komen bij het luxueuze Hyatt Regency Hotel waar we voor twee nachten onze intrek nemen. We betrekken snel de kamer en vertrekken meteen naar de stad voor de lunch. Ook hier weer wacht ons een uitgebreid buffet met allerlei specialiteiten. Sommige gerechten worden ter plekke door een kok vers gekookt of gebakken. We eten o.a. schildpaddensoep (lijkt op oxtailsoep maar heeft toch een speciaal en verfijnd smaakje) en als dessert nashipeer. Het is de Chinese variant, die een echte peervorm heeft, terwijl de fijnere Japanse nashi eigenaardig genoeg de vorm heeft van een appel. Voor het eerst krijgen we achteraf een geurig kopje sterke koffie.
Na het eten gaat het naar de Zuiderpoort waar een wandeling op de stadsmuren op het programma staat. De stadsmuren zijn zeer indrukwekkend: 14 kilometer omtrek, 12 meter hoog en 12 tot 14 meter breed. Bovenop heb je dus een ruime promenade waarop jaarlijks de marathon van Xi'an gelopen wordt: 3 rondjes zijn exact 42 kilometer. Nu kan je er ook een fiets huren of je laten rondrijden in een riksja; De muur vormt een vierkant rond de oude binnenstad en heeft behalve een wachttoren op elke hoek, op regelmatige afstand ook een hele reeks kleinere uitkijktorens. Een prachtig zicht, dat nog verfraaid wordt door de vele rode Chinese lampions en natuurlijk de gekrulde daken van de torens. We beklimmen even de Zuidertoren van waarop je een mooi uitzicht hebt over het geheel. We kijken neer op de daken van de oude stad, die er met hun eenvormige stijl en eentonige grijze kleur zeer oud uitzien. Maar schijn bedriegt, ze zijn pas 3 jaar geleden gebouwd… Het interieur van het torengebouw is rijkelijk versierd en er zijn mooie kalligrafieën te zien. Er is ook een shop waar stemmige Chinese muziek klinkt. Ik koop er een dubbel cd voor de achtergrondmuziek van mijn videofilm: 150 Yuan en verpakt in een mooi houten doosje, op zich al de prijs waard, vind ik.