– "De kat moet naar de dierenarts en ik krijg hem niet in zijn mandje!" – "Pff, dat is zeker geen kat in het bakkie! Vat je hem, kat in het bakkie?! Ha ha!" – "Ik vat hem Sander, maar het is niet grappig!"

Gebeurt het u ook wel eens dat u denkt: "Waarom ik?" Mij overkwam dat afgelopen week toen ik een paar boodschappen afrekende bij een AH zelfscan kassa. Onder normale condities vind ik dat een verademing, geen rij wachtenden voor mij of een tergend langzame kassièr(e) die het duidelijk nog moet leren. Nee, de snelheid van inscannen heb ik geheel zelf in de hand.
Zoals bijna alles werkt dit zelf inscannen van alle boodschappen louterend. Pas door het zelf te scannen ontdekt u wat een gepruts het is om op de verpakking de streepjescode te ontdekken, totaal geen eenheid of systeem te bekennen. Elke fabrikant lijkt maar wat aan te prutsen met de plek die zij hun streepjescode toekennen.
Toch ging het deze keer niet van een leien dakje. Sterker nog, vrij snel nadat ik mijn bonuskaart inscande verscheen de melding op het schermpje "U kunt mogelijk gecontroleerd worden". Nu begrijp ik dat zoveel vrijheid om jouw eigen boodschappen in te scannen voor sommigen gelijk staat aan ‘de kat op het spek binden' en enige verificatie vanuit grootgrutters oogpunt zinvol lijkt.
Maar waarom ik? En waarom nu weer? De vorige 3 keer ben ik ook al gecontroleerd, dit was de vierde keer op rij! Stuitend vond ik dat. De medewerkster die kwam controleren zag aan de donkere wolken die plots boven mijn hoofd verschenen dat er iets niet in orde was. Geduldig legde ze uit dat de selectie geheel willekeurig is, alles geregeld door de computer.