Lang werd (door karpervissers) gedacht en beweerd dat schubkarpers van polders en boezemsystemen afkomstig waren van de OVB: de beruchte 25%-wildbloedhybrides. Logisch, want in menige publicatie kun je immers lezen dat karper zich in ons klimaat nauwelijks voortplant (en er daarom wel uitgezet moet worden!). Inmiddels weten we wel beter. Die voortplanting slaagt wonderwel en specifiek in ondiepe fosfaatrijke troebele wateren waar algen het moeiteloos winnen van waterplanten.
De oudere generatie karpervissers weet nog goed hoe je in heel veel wateren in de jaren 1980 over de verwilderde schubkarpers kon lopen. Denk bijvoorbeeld maar aan de randmeren. Er waren bij de OVB zelfs serieuze plannen om nieuwe aanwas daar jaarlijks af te vangen en in verenigingswater uit te zetten! Karper vormde nog net geen plaag. In Flevoland was dat niet anders. Op de rijke zeeklei deed de karper het prima. Nee, niet qua groei: daarvoor zaten er veel te veel. Wel qua bezetting: het wemelde in geheel Flevoland inclusief de vaarten van de verwilderde torpedoschubs van gemiddeld een kg of 5 à 6 met zeldzame uitschieters tot net boven de 10 kg.
Rond 1990 zag je de eerste tekenen van krimp van veel (semi)natuurlijke karperpopulaties. Dat dat hand in hand ging met betere waterkwaliteit (minder meststoffen) is geen toeval. De groene soep maakte plaats voor iets helderder water met kansen voor planten. Het is misschien moeilijk te begrijpen dat de aanwas van karper daar de dupe van is geworden. Karpers maken toch juist gebruik van waterplanten in de paaitijd? Dat klopt, maar er is één vissoort die nog veel meer profiteert van helder water en de toename van waterplanten: de snoek. Je zou kunnen zeggen dat de snoek elk jaar weer de karper precies één stap voor is. Een stap met grote consequenties!