'De roman draait om onvergetelijke verhalen vertellen en dat kan Vuong als de beste. Ocean Vuong schreef met zijn debuut een boek dat blijft nazinderen en doet uitkijken naar meer.'
'In knappe en schrijnende pagina's beschrijft Vuong hoe het is om te werken in een manicuresalon, vol uitbuiting en verdoken slavernij.'
'Intens verhaal over verliefdheid, mannelijkheid, verslaving - verteld met grote tederheid in ragfijn proza. Met woorden, in een taal die van oorsprong niet de zijne is en die zijn moeder niet begrijpt, probeert Hondje een brug te slaan tussen zijn eigen gespleten zelf en de vreemdeling die ook zijn moeder is. Onvergetelijk mooi. Voor lezers van Een klein leven, van Roland Barthes en van Marguerite Duras.'
'Op aarde schitteren we even is één van de meest bijzondere boeken die ik de laatste jaren gelezen heb. Een boek om rustig te lezen en heel dicht bij je te houden, een schrijfwijze die in alle rust verslavend is en zich aan je bindt. Heel zelden herlees ik een boek. Dit boek maakt daar heel grote kans op!'
'De schrijnende liefdesbrief aan zijn moeder waarmee Ocean Vuong zijn debuut als romancier maakt, is meteen een absolute oerknal: overweldigend vol, soms kitscherig, maar altijd eerlijk. Vuongs hyperpoëtische stijl is hoe dan ook wondermooi. Een verbijsterend groot talent.'
'Op aarde schitteren we even is een boek vol knappe metaforen, experimenteel proza en flarden poëzie over trauma, eerste liefde, verlies en opgroeien. En niet in het minst over de kracht van taal. Een hartverscheurend verhaal van een duizelingwekkende genialiteit.'
'Vuong ontspoort mij. Hij schrijft over de westerse cultuur, hij en ik delen soms dezelfde muziek, hetzelfde tijdperk. Maar zijn perspectief ontgrendelt mij. Ik word gedwongen na te denken. Over de Vietnamoorlog, over Vietnamezen in exile, over mannenliefde en moeders. Ik huil om zijn moeder, om het leven van de ik-figuur. Zijn verhaal raakt me, ik raak verward in culturen en gender en in alle raakvlakken met ‘onze’ cultuur.'
'Roman, poëzie en deels autobiografie ineen. Rauw, poëtisch, teder, hartverscheurend, man wat kwam dit boek bij me binnen. Het is alsof hij taal een nieuwe dimensie geeft. Dit is zo’n boek waarin je zinnen en hele stukken onderstreept omdat ze zo mooi zijn of omdat je ze later nog eens wilt lezen. Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat ik beter het boek in zijn geheel nog een keer kan lezen en dat ben ik nu aan het doen.'
'Ik heb er letterlijk slapeloze nachten van gehad! Op aarde schitteren we even houdt mij sinds ik het las bezig. Dit boek MOET dit jaar door iedereen gelezen worden.'