Wat is er (psychologisch) zo ergerlijk als iemand veel bevestiging vraagt? (of ligt het aan mij) - Startpagina GoeieVraag
amigo 04 juli 2011 18:38
Wat is er (psychologisch) zo ergerlijk als iemand veel bevestiging vraagt? (of ligt het aan mij)
Dit gaat over een goede kennis, ik zal het niet een echte vriendin noemen (daarom vind ik het ook moeilijk het aan te kaarten).
Ik had daar een "koffie-afspraak" mee. Ik belde haar vlak daarvoor om te kijken of we de afgesproken locatie allebei correct hadden en zij zegt terwijl ze opneemt: nee he, je belt toch niet om af te zeggen.
Ik uitgelegd dat dit zeker niet het geval was maar ze heeft het nog zeker 3x genoemd.
Nu vraag ik me een aantal dingen af, waarom doet iemand dat, is onze relatie mogelijk ongelijkwaardig?
En wat maakt dat het mij eigenlijk ergert (als ik heel eerlijk ben) waarom heb IK dat?
Veel dank voor de antwoorden tot nu toe, die geven al een goed beeld. ik realiseer me nu ook dat mijn uitspraak: geen echte vriendin eigenlijk ook wel iets zegt.
Ik kan daar nog aan toevoegen dat dit komt (realiseer ik me nu) dat ondanks dat het een vriendelijk en prettig iemand is, ik me niet helemaal op mijn gemak voel, ik kan mezelf niet helemaal zijn uit angst dat ik dus iets kwetsends doe, ik loop een beetje op eieren.
En al is een afspraak best gezellig, het is dus ook best vermoeiend...
bevestigend vragen in negatieve zin is een vorm van aanhankelijkheid. de persoon in kwestie legt je in principe woorden in de mond waarvan ze bang is dat je die ook daadwerkelijk zegt en wil je hiermee voor zijn. of je nu wel of niet belt om af te bellen is irrelevant, het is het claimende en wat irritant is. dit gezegd hebbende: contact komt van 2 kanten, en blijkbaar is de relatie je dierbaar genoeg er hier een vraag over te stellen. uiteindelijk zeggen irritaties veel meer over je eigen houding dan die van degene waaraan je je ergert. ik zou eerder zeggen dat je je aan jezelf ergert omdat je niet je eigen grenzen kan aangeven op een manier waarop toch prettig contact blijft. dr phil housewifes is een aanrader is te bekijken. het moment dat de huisvrouwen met elkaar gaan bespreken waarom een van de andere het maar gewoon niet snapt dat ze irritant, is het probleem bij eerstgenoemde eigenlijk het grootst. wel een goeie vraag trouwens
menno 04 juli 2011 20:44
die zin: het claimende is irritant is zeer raak +
Komt niet zo heel veel psychologie aan te pas. Het gedrag van je vriendin is een soort mengelmoesje van in herhaling vallen, vragen om aandacht, en op een ongelukkige manier laten weten, dat ze dat koffiedrinken met jou heel leuk en belangrijk vindt. Dat iemand dat één keer zegt, daar is niets vreemds aan, en ik kan me ook niet voorstellen, dat zo'n uiting ook maar enige ergernis geeft. De irritatie komt pas, bij de 2e, 3e en 4e keer. Blijkbaar wil je vriendin je steeds weer laten weten, dat ze het zo jammer zou vinden als de afspraak niet door zou gaan, en dat doet ze op een wat ongelukkige manier. Misschien heeft ze het zelf helemaal niet door. Toch maar gewoon zeggen, al bij de eerste herhaling: "dat was al afgehandeld, dus dat hoef je niet weer te zeggen". Dat kan een klein beetje hard overkomen, maar dan weet je vriendin wel waar ze aan toe is. De kans is best groot, dat ze dat van je aanneemt, zeker als ze merkt dat je het echt niet leuk vindt.
mesher 04 juli 2011 18:55
Ik weet wat je bedoeld,ik ken ook zo'n persoon en ik word hier ook boos over als het na de eerste keer nog twee keer gevraagd wordt. Ik zeg dan tegen diegene;Ik ben toch duidelijk geweest in mijn antwoord,waarom vraag je het dan nog een keer,vertrouw je me niet? Meestal bindt diegene dan wel in en zegt;ja ja sorry.
04 juli 2011 18:56
Ik vermoed dat dat persoon een beetje tegen jou opkijkt, graag in jouw wereldje wil leven en misschien jou ziet als een voorbeeldpersoon. Iemand waar ze zich aan wil spiegelen. Heeft zich er misschien al dagen op verheugd, misschien al ingeprent wat ze wil zeggen en waarover ze wil praten. Als dan het telefoontje komt, zal ze geschrokken zijn dat het feest niet doorgaat. Voor jou is het een bakkie doen, voor haar waarschijnlijk een hele happening. En waarom jij je er aan ergert: Het is al in jouw vraag terug te vinden. Je wilt haar geen echte vriendin noemen. Je gaat je sneller ergens aan ergeren als je met een bepaald persoon niet levelt. Ik zou mij in dat geval er ook aan ergeren. Stel het was je beste vriendin geweest die dat had gezegd: Dan had je dat misschien lief en aandoenlijk gevonden en had je haar teleurgesteld. Toegevoegd na 1 minuut: Laatste zin: Had je haar niet willen teleurstellen moet dat zijn.
Jouw "kennis" is m.i. een onzeker en afhankelijk persoon zonder veel echte vrienden en die door jouw belletje een beetje in paniek raakte,door het idee,dat er weer iemand was,die haar liever niet ontmoette. Waarschijnlijk ben jij net het tegenovergestelde van haar en is het voor jou moeilijk om haar gedrag te bergrijpen. Al met al, is dit een beetje gepsychologiseer van de koude grond en zit ik er volkomen naast,maar dit is de indruk die ik krijg.
04 juli 2011 19:22
Waarschijnlijk heeft ze vaker meegemaakt, dat iemand afbelde, terwijl ze zich daarop verheugd had. Ze onthield dan het overgaan van de telefoon, kort voor de afspraak + het nare gevoel van het afzeggen. Dan bel jij, en dan komt die herinnering naar boven. Ze voelt zich dus rot. Alleen: dat gevoel kwam uit haar geheugen, niet vanuit haar observatie van dit moment. Een emotie vloeit trouwens vanzelf weer weg, en dat duurt een half minuutje. Dit kun je niet forceren. Met verstandelijke argumenten kun je zo'n emotie niet stoppen. Dan jouw kant: Jij kan niet weten dat zij zo denkt. Jij hoort haar steeds om bevestiging vragen, terwijl je die al gegeven hebt. En dat begrijp je niet. Jouw 'probleem' is dus dat je een bepaalde vooronderstelling hebt/had over haar denken. (Ik zou dit in deze situatie niet hebben, waarschijnlijk zou ik verbaasd zijn, omdat een duidelijke mededeling niet overkwam. Of ik zou mij gevleid voelen, omdat ze mij blijkbaar belangrijk vond. Maar dat is dus hoe ik me zou voelen. ) In dit contact heb je de kans om met (nog) minder verwachtingen te communiceren. Met meer openheid dus. Vooral door de emoties die spelen serieus te nemen. Succes!
klaas1952 04 juli 2011 19:43
het lijkt wel of je met hyacint bouque uit gaat de vrouw van de engelse comedy serie.haar wil is wet
05 juli 2011 10:58
Dit voelt in eerste instantie als ABSOLUUT niet zo en ik begrijp hem ook niet in het kader van mijn vraag maar ik zal er eens over denken, wie weet wat dat nog voor inzichten oplevert.
05 juli 2011 17:07
Je hebt al veel goede antwoorden gehad, maar ik denk dat het ook te maken heeft met oerinstinct. Stel dat je moet overleven op een onbewoond eiland met een persoon, zou je dan haar kiezen? Onbewust kies je door wie je omringd wilt worden om te overleven, zodat je je sterk voelt en bescherming kan zoeken. Ik denk ook dat er in vriendschap behoefte is aan vertrouwen dat als je het even niet weet, dat de ander je kan helpen. Dat moet van beide kanten komen. Eigenlijk wil je niet continue de redder zijn, we verlangen er ook naar gered te kunnen worden.