"Na-Tourcriteria zijn anachronismen die niet meer in serieuze sport thuishoren" | De Morgen
Peter Sagan in de groene trui. Beeld BELGA
"Als het niet goed gaat met de koers in koersland Vlaanderen, heeft dat veel te maken met de folklore die nog rond die sport heerst." Dat schrijft journalist Hans Vandeweghe in zijn dagelijkse Tour-column.
Opinie 24 juli 2014, 7:31
Er zat een bericht over een na-Tourcriterium in de mailbox gisteren. De vijfde editie in Roeselare - gesponsord door Dovy Keukens waar ze al dertig jaar keukens maken alsof ze voor henzelf zouden zijn en met het zwarte randje dat kenmerkend is voor laminaat - verwelkomt Peter Sagan. Arme Sagan. Slaagt er niet in een rit te winnen in de Tour, maar zal wel het na-Tourcriterium op zijn erelijst bijschrijven. De trofee wordt hem ter plekke overhandigd door Donald Muylle. Soms is wielrennen van Fellini.
Maar goed, Roeselare is blij met hun na-Tourcriterium en dan kunnen wij natuurlijk niet achterblijven. Het bericht ging zo: "...Peter Sagan, de groene trui uit de Ronde van Frankrijk, zal op dinsdag 29 juli aan de start komen van het 5de Dovy na-Tourcriterium. Sagan zal, zonder ongelukken, voor het 2de jaar op rij de groene trui bemachtigen in Parijs en daarna zijn trui komen showen in het stadscentrum van Roeselare. Andere renners die ook al onder contract liggen zijn: Sven Nys, Jens Keukeleire, Iljo Keisse, Sven Vanthourenhout, David Boucher, Jan Ghyselinck, James Vanlandschoot, Tim Declercq en Benjamin Verraes. De onderhandelingen met andere renners gaan nog steeds door. Zodra er nieuwe namen beschikbaar zijn, worden deze bekendgemaakt... (Einde persbericht)"
Ik kijk nu al verlangend uit naar de mailbox om te weten welke veldrijders zich nog beschikbaar stellen. In de Tourperszaal wees een collega mij er al op dat de na-Tourcriteria het zwaar zouden hebben om sterren op twee wielen te vinden. Dat leek mij dan weer goed nieuws, maar de collega vond het toch een probleem.
Dat had hij goed gezien, maar misschien zijn eerder de na-Tourcriteria zelf een probleem en is Roeselare daar het beste voorbeeld van. Ooit wilden renners absoluut de Tour uitrijden omdat ze dan aan de lucratieve rondjesdraaien konden deelnemen. Van alle namen die hierboven zijn geciteerd, zaten alleen Sagan en Keukeleire in de Tour.
Op na-Tourcriteria wordt soms entreegeld gevraagd en, alsof het echt is, verschijnen na afloop wedstrijdverslagen in kranten, op websites en in journaals terwijl op voorhand in de kleedkamer uithangt hoe de koers moet verlopen en wie moet winnen. Ooit in Herentals wist een hele aardige renner mij te melden dat hij op tien ronden van het einde de ontsnapping moest forceren, waarna op vijf ronden van het einde Basso en Van den Broeck er alleen moesten vandoor gaan. Wie er ging winnen, was hij vergeten.
Het was Basso. Het koersverloop zoals het op het fotokopietje in de kleedkamer was gecommuniceerd is het hele criterium gerespecteerd. Vanaf de tweede ronde lag iemand dood te gaan op de helft van het parcours ter hoogte van de viptent en toch hielden de renners zich netjes aan het scenario. De man is net op tijd afgevoerd om de eindsprint tussen Basso en Van den Broeck ongehinderd te laten plaatsvinden. Mocht het u interesseren, de arme man is uiteindelijk overleden aan een hartaanval.
De na-Tourcriteria zijn anachronismen die niet meer in serieuze sport thuishoren en van de Tour en wielrennen mogen we aannemen dat het serieuze sport is. Welke andere sport die zichzelf ernstig neemt organiseert midden in het seizoen pseudowedstrijdjes waar duizenden mensen op afkomen en tienduizenden euro's worden betaald aan de atleten om in combine spektakel te leveren?
Als het niet goed gaat met de koers in koersland Vlaanderen, heeft dat veel te maken met de folklore die nog rond die sport heerst. De buitenlanders vinden onze Vlaamse koerskermis leuk, komen graag geld scheppen in onze criteria en wij maar juichen en betalen. Ondertussen winnen die buitenlanders ook alle echte wedstrijden.