Bijbel in 1000 seconden | 21e zondag door het jaar A - eerste lezing
21e zondag door het jaar A - eerste lezing
Herinnering aan het Nieuwe Testament
(naar Jesaja 22, 15-23)
God zei tegen mij:
"Jesaja, ga naar Sebna, de eerste minister, en vraag:
'Wat kom jij hier doen?
Is jouw familie soms van hier
dat je voor jezelf zo'n graf kunt laten maken?
God zal je ver weggooien naar een groot land,
hoe geweldig je ook bent.
Dáár zul je sterven.
Jij bent een schande voor het huis van uw koning.
Daarom geef ik je jouw ontslag.
op die dag laat ik Eljakim, de zoon van Chilkia, komen.
Hij is mijn dienaar.
Ik zal hem jouw klederen geven en ook jouw macht.
en voor de mensen van Juda.
Ik zal hem de sleutel geven van het huis van David.
Wanneer hij opendoet, kan niemand sluiten.
Wanneer hij sluit, kan niemand openen.
Ik zal hem veel macht geven.
Voor zijn familie zal hij als een erezetel zijn."
Sebna(= verkorte vorm van Sebanja)
Sebna was een hoge functionaris, een soort eerste minister, aan het hof van koning Hizkia. Hij had voor zich een prachtig graf laten uithouwen.
Dit kan men zien als een vorm van hoogmoed, maar uit de context blijkt dat Sebna geen volwaardig burger van Israël was, en dus geen recht had op zo'n graf.
Eljakim (= God zal opbeuren)
De woorden die Jesaja gebruikt om deze zoon van Chilkia zijn nieuwe functie te geven, zijn te vergelijken met de woorden die Jezus gebruikt om Petrus aan te duiden als zijn plaatsvervanger.
Lees: Matteüs 16, 13-20
Hoe belangrijk de functie van sleuteldrager ook was, hij blijft een dienaar. Hij moet zijn plaats kennen onder het gezag van God.
Zoals het woord 'sleutel' in het Nederlands verwant is met het werkwoord 'sluiten', zo is het Hebreeuwse woord voor 'sleutel' verwant met een werkwoord dat betekent: 'openen, opengaan, zich openen. Zo is een sleutel in het Hebreeuws, een 'opendoener', waar het Nederlands eerder het tegendeel is.
In de tijd van Jesaja kende men de functie van sleuteldrager: iemand die aangesteld werd om poorten en deuren te openen en te sluiten. In de tempel was dat een levitische poortwachter, aan het hof was dat een ambtenaar. Omdat die kon beslissen over het openen en sluiten van de koninklijke vertrekken, en toegang had tot alle gebouwen en kamers, was hij een vertrouweling van de koning en werd hij als een soort onderkoning gezien. Zo komt het dat een sleutel het symbool werd van macht.
In het Nieuwe Testament wordt die sleutel het beeld voor de macht en het gezag van de Messias.
Op de schouder leggen
Dit leest men nu symbolisch: de sleutel geeft de waardigheid aan van wie de sleutel krijgt. Maar in de tijd dat Jesaja dat schreef gebeurde dit ook letterlijk: zo'n sleutel was groot en zwaar.
Klik hier voor meer info over de schrijver van deze tekst.
(Deze Bijbelteksten hieronder zijn ontleend aan de Willibrordvertaling, © Katholieke Bijbelstichting, 's-Hertogenbosch, 1995)