Dinsdag 16 augustus 2022 bezoek aan school I.E. N°38135Mx-P Chanquil, in Chanquil, District: Los Morochucos, Provincia: Huamanga, Departement: Ayacucho
Mijn zoon Sjors, zijn vrouw Ksenia (sluit na twee weken aan) en ik, Bianca Koomen, zijn een maand lang op reis in Peru. We hebben in Lima Derek Visser, de broer van Katja, en zijn vrouw Viviana ontmoet. Derek heeft voor FINCA Peru gewerkt, de lokale partner van StartUp4Kids. Met Derek bespreek ik mijn wens om een school of meerdere scholen in Peru te bezoeken, waar het project van StartUp4Kids draait. Ik ben zelf sinds 1986 werkzaam in het onderwijs en de laatste zes jaar als interim-directeur, coach en teamtrainer in het onderwijs. Het is geweldig als het zou lukken om een school te bezoeken en te zien hoe ze hier het onderwijs hebben ingericht.
Derek bezoekt enige weken later in Cuzco een aantal koffieboeren. En wij hebben daar de vierdaagse Incatrail naar Machu Picchu gelopen. Hetgeen een wonderbaarlijke en prachtige ervaring is.
Derek reist per auto van Cuzco terug naar Lima en wij mogen mee. Het worden samen met Derek vier onvergetelijke reisdagen, waarin we genieten van het prachtige afwisselende landschap, de gastvrijheid en vriendelijkheid van de mensen, de kleurrijkheid en het heerlijke eten. Ook onvergetelijk omdat Derek veel van de geschiedenis, het land, de mensen en de gebieden waar we reizen af weet en daarmee mijn enorme nieuwsgierigheid bevredigt. Wat een prachtig land en een aanrader voor eenieder om er heen te gaan.
Dan is het zover op dinsdag 16 augustus: Sjors, Derek (hij zal ook tolken van het Engels/Nederlands naar het Spaans) en ik bezoeken samen met twee heel vriendelijke begeleidsters van het onderwijsprogramma van StartUp4Kids: Flor en Yaky de school in Chanquil: I.E. N°38135Mx-P Chanquil. Daar gaat eerst een lange autorit van een dik uur aan vooraf, omdat de school in een klein dorpje in de bergen ver van Ayacucho ligt.
We worden vriendelijk verwelkomd door de directeur. Alle leerkrachten nemen hun kinderen mee naar buiten en ze staan allemaal op het sportveld. We krijgen een welkomstwoord van de directeur, een paar kinderen vertellen over wat ze leren met het lesprogramma (sociaal en financieel onderwijs) en de kinderen zingen met zijn allen een lied. De kinderen van de oudste groep zijn voor deze gelegenheid in traditionele klederdracht gekleed. Ik kan het natuurlijk weer niet laten: (eens een leerkracht altijd een leerkracht) en ga de kinderen het lied ‘Hoofd, schouders, knie en teen’ leren. En dan met de gebaren erbij en natuurlijk steeds sneller, de boel een beetje opporren. We hebben met zijn allen veel plezier.
De kinderen gaan keurig in rijen naar de klassen toe en wij krijgen van de directeur uitleg over de schooltuintjes (die net gerealiseerd zijn) en de kas waar groente verbouwd wordt en waar de oudste kinderen ook uitleg geven. Geweldig dat ze op deze manier leren om zelf te groente te telen en zo ook thuis weer kunnen ondersteunen.
Ik vraag wat de gekleurde ringen met stenen op de grond betekenen. Het antwoord: daar verzamelen de kinderen zich als er een aardbeving is. Ik realiseer mij meteen weer dat er hier zo’n andere context is, de realiteit van een mogelijke aardbeving… Terwijl we in Nederland alleen af en toe een brandoefening houden… Toch hebben de kinderen dezelfde behoeften en dromen als ieder ander kind ter wereld.
Tijdens het bezoeken van iedere groep, horen we de jongsten liedjes en versjes te berde brengen, de oudere kinderen zien we lezen en schrijven, een groep krijgt gymles van een vakdocent en zijn we met de oudsten echt in gesprek over Nederland en Peru. Waar ligt Nederland? Hoe ziet dat eruit? En welke dromen hebben jullie? Wat wil je later worden? Wat moet je daarvoor doen? Etc.
We zien ook eenvoudige tekeningen op de vloeren bij de lokalen. Hierop kunnen ze leren lezen en rekenen met heel eenvoudige middelen. Helaas is de verf op… en is er geld nodig. Veel dingen zijn ze nu ook aan het realiseren met behulp van de ouders. Zo zijn er bijvoorbeeld ook schaduwplekken gemaakt door een soort overkapte terrassen te maken. Voor sommige groepen is dit nog niet af. Hier kunnen de kinderen lunchen, lezen en leren.
En wat is het toch belangrijk dat ze een programma als dat van StartUp4Kids in de school gehaald hebben, naast het gewone curriculum van lezen, schrijven, rekenen. Nu gaat het ook over ontwikkeling, verbinding maken met jezelf en de ander. Persoonsvorming of zoals we dat ook zeggen: Bildung, menswording. En vervolgens leren sparen, en kleine onderneminkjes opzetten. Zodat je een betere toekomst tegemoet gaat, een toekomst die we toch ieder kind, ieder mens gunnen?! We zien er mooie voorbeelden van in de klassen en bijvoorbeeld bij een groepje kinderen buiten in een kring, die samen met de juf, allerlei emoties uitbeelden.
Als afsluiting mogen we lunchen samen met het leerkrachtenteam en de directeur. We eten heerlijke aardappels, een paarse soort, een van de 3200 soorten aardappels die er in Peru te vinden zijn. We krijgen het in schalen met stukken kaas erbij. Het is lekker en gezellig eten. Ondertussen hebben we over en weer vragen voor elkaar: het verschil in verdiensten, levensonderhoud in Peru of Nederland, dat wij drieën vegetariërs zijn (wat een gekke Nederlanders, wat eet je dan wel…), hoe Nederland eruitziet, etc. Het is gemoedelijk en ik vertel dat ik echt diep respect heb voor het team en de directeur. Je ziet de liefde voor hun vak, dat ze hard werken om te zorgen dat ieder kind leert en het goed heeft. En dat in omstandigheden die vaak zwaar en moeilijk zijn, zeker nu in coronatijd. Lang niet ieder kind heeft in de omgeving alle mogelijkheden om zich te ontplooien. We horen van de teamleden en de directeur dat ze zich ook zo gesteund voelen door Flor en Yaky. Dat ze met vragen bij hen terecht kunnen, dat ze het gevoel hebben er niet alleen voor te staan.
Dan stappen wij in de auto en vertrekken weer naar Ayacucho. Wat een indrukken hebben we gekregen. Wat is StartUp4Kids goed, verrijkend, nuttig en betekenisvol voor deze school en ook voor alle andere plekken in Peru en over de wereld. Hier wordt echt het verschil gemaakt! Een mooie springplank voor een betere toekomst!
Bianca Koomen, 16 augustus 2022
[vc_media_grid grid_id=”vc_gid:1663321379306-707f73d4-142e-10″ include=”6867,6868,6862,6866,6865,6864,6863,6861,6860″]
Dit bericht is gepost in Nieuws compleet, Nieuws uit Peru. Bookmark de link.
katjavisser
2021, een moeilijk jaar voor ons project in Peru
Onze projectleider Guatemala, Michèle Josemans, bezoekt na vier jaar weer haar project
Geef een antwoord Reactie annuleren
Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *
Reactie *
Naam *
E-mail *
Site
Mijn naam, e-mail en site bewaren in deze browser voor de volgende keer wanneer ik een reactie plaats.