Olie Oase
Van het grote niets in een Oase van luxe, en dat binnen no time. In het hotel waar we de vorige twee berichten hebben geplaatst hebben we even gevraagd waar we ons kunnen registeren (blijkbaar vinden onze nieuwe Kazachstaanse vrienden alle rompslomp bij de grens nog niet voldoende). Na niet al te beste aanwijzingen te hebben ontvangen zijn we maar op pad gegaan en bij de eerste de beste bewaker langs de straat nogmaals gevraagd naar het registratiebureau. Prompt ging de man naar binnen om 2 minuten later terug te komen en te gebaren dat Joep mee moest lopen. Daar werd hij uitermate vriendelijk welkom geheten door de hoteljuffrouw die ons eerder vandaag al had zien rijden, en vervolgens in het engels aangesproken door een manager van het hotel die Joep bijna direct als Nederlander herkende. Deze man, Sven, bleek een Limburger te zijn die al bijna 2 jaar werkzaam is als manager food and beverage voor het Marriott en Renaissance hotel. Deze wist wel hoe en waar te registeren, en bood aan ons hiermee te helpen. Hij liet zijn chauffeur voorrijden en wij hoefden maar te volgen; we stonden blijkbaar eerst bij Marriott appartments en we moesten zijn in het Renaissance Hotel. Daar stond het hoofd security van het hotel ons op te wachten, en met zijn contacten bij de politie moet de hele registratie met zo'n 3 uur wel geregeld zijn, iets wat anders wellicht dagen zou kunnen duren. Ondertussen hebben wij wat met Sven gekletst en Joep vroeg zich hardop af of wij ons wellicht in het Marriott wat konden opfrissen; tuurlijk, geen probleem en we hebben heerlijk gedoucht! Een maaltijd hebben wij maar afgeslagen, dit is al heel veel luxe, zeker na de laatste nacht in de steppe!
2 comments	| posted in Alle berichten, Kazachstan
4 comments	| posted in Alle berichten, Kazachstan
2 comments	| posted in Alle berichten, Oekraïne
4 comments	| posted in Alle berichten, Oekraïne
Lekker aan de brunch, vanochtend zijn we Kiev doorgecrossed (meer geslopen). Wat een stad, gigantisch!
Jan soep, Joep een omeletje, en ze hebben zelfs wireless! Alhoewel het even moeite kosten de mogelijkheden van internet te bespreken met de serveerster. Vandaag wordt een saaie dag: rechte, wel goede, weg naar Karkiv (Of Xapkib zo je wilt).
Gisteren was dit totaal anders. Het begon met veel te laat vertrekken: 10.30, even de tijdzone vergeten en Jan liet Joep een uurtje doorsnurken. Vervolgens vlak na vertrek moeten stoppen voor een tegemoetkomende pools-oekrainse wielertour, toen tergend langzaam Rivne. Als klap op de vuurpijl werden we aangehouden en moest Jan een boete (lees: smeergeld) betalen vanwege verkeerd inhalen. Gelukkig was de prijs onderhandelbaar, we kwamen uit op zo'n 60 euro omgerekend. Aparte ervaring.
Uiteindelijk hebben we toch nog kilometers kunnen maken en even voor Kiev een vervallen, lege camping gevonden met twee vriendelijke beheerders die in Nederland al lang met pensioen waren geweest.