Ik hou van reizen. Mooiste om te doen op deze wereld. Ik word dan ook elke keer weer blij als ik het 'gebod' om te reizen in de Quran tegen kom. Het komt er vrij vaak in voor, twee keer in hoofdstuk 2o, en telkens in de trant van 'Reis over de wereld en zie…'.
Zeg: "Reis op de aarde rond en zie hoe het einde van de misdadigers is geweest."
Soera 27, Vers 69
Zeg: "Reis op de aarde rond en zie hoe Hij de schepping heeft voortgebracht."
Soera 29, Vers 20:
Misschien niet echt een islamitisch-juridische verplichting, maar het staat er toch elke keer weer in de gebiedende wijs. Dus ik neem het maar serieus. Én het biedt mij weer een excuus om zoveel mogelijk van de wereld te zien.
Soms is het de prachtige natuur, soms de diversiteit van onze wereldbevolking, soms de gastvrijheid en vrijgevigheid van mensen die je op een reis ontmoet; voor mij tekenen waar ik het bestaan van een God in herken. In de eerste paar zinnen van het twintigste hoofdstuk heeft Allah swt het ook over wat Hij wel niet allemaal voor ons op deze wereld heeft gemaakt.
We zien het allemaal, maar de ene ziet er wel iets goddelijks in en de andere niet. Maar waarom ziet niet iedereen het? Ik ben niet iemand die anderen gaat overtuigen van het bestaan van God. Ik heb geen enkele bekeringsdrang. Ik denk meer zoals Johan Cruijff het zei: "Je gaat het pas zien als je het doorhebt".