Een geslaagde start is er één waarbij het paard zich goed voelt bij alles wat hij doet, waarna de eigenaar veilig met het paard verder kan bouwen aan de geplande toekomst samen.
Vooraf moet daarom ingeschat worden wat de eigenaar precies voor ogen heeft betreffende de toekomst met het paard. Moet het paard bij wijze van spreken in de manege-les kunnen meelopen, gaat het om een recreatiepaard of is er een sportcarrière gepland? En de ruiter, is deze wat angstig of eerder overmoedig? Hoe beter we deze dingen bij voorbaat kunnen inschatten, hoe beter we het paard kunnen voorbereiden op zijn toekomst.
Iedereen in de horsemanship-wereld is wel bekend met de term 'setting it up for succes'. Voor een jong paard betekent dit dat we een oefening zo opzetten dat de stap die hij moet uitvoeren alleen nog maar de juiste kan zijn. Een paard reageert alleen maar op de manier waarvan hij denkt dat wij dat verwachten.
Ook is het bij een jong paard zeer belangrijk om dingen niet teveel te herhalen. Stel je het volgende voor: ik vraag je een letter 'A' op een blaadje te tekenen. Jij pakt een pen en tekent een keurige A, waarna je me vragend aankijkt. Ik blijf vragen of je een letter A voor me wilt tekenen. Waarschijnlijk vraag jij je nu af of die eerste A dan niet goed was. Wellicht probeer je een kleinere of grotere letter, of misschien zelfs wel een 'B'. Martin Black noemt dit de "A-test"
Als het paard op de eerste vraag goed antwoordt, waarom dan nogmaals vragen? Het paard zal alleen maar vermoeden dat het juiste antwoord nog niet is gegeven en zal zijn antwoord veranderen… juist, in een antwoord waarnaar we niet op zoek zijn.