Vuurtoren - Venero Armanno | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl
AEX 539,4
Vuurtoren - Venero Armanno
06 december 2004 16:37 06-12-04 16:37 Laatste update: 06 december 2004 16:39 Update: 06-12-04 16:39
Zwoel boek over de Siciliaanse gemeenschap in Australië. De jonge Salvatore leert zijn eerste grote liefde kennen, Gabriela, die zijn leven blijvend zal veranderen.
Op de kaft staat 'literaire thriller', gek genoeg. Want Vuurtoren is geen thriller, al verdwijnt Gabriela uit het leven van Salvatore zonder een spoor na te laten. Ook geen spoort dat wijst op een misdaad. Dit is gewoon een roman, hetzij wel een mooie roman, met een fijnbesnaarde schets van een jonge knul wiens hart en lendenen in de hens worden gezet door zijn roodharige buurmeisje Gabriela. Zij is een intrigerend kind en lijkt in haar eigen wereld te leven, hoeveel kussen hij ook van haar kan krijgen in ruil voor karamelsnoepjes. Maar het is die afstandelijke eigenzinnigheid van haar die hem halfgek maakt van verliefdheid.
Eveneens interessant is hoe het leven van de Siciliaanse migranten in Australië wordt beschreven. Het gehinkel tussen hun Zuid-Italiaanse roots en het nieuwe thuisland down under, levert boeiende informatie op. Want ook in Amerika, waar de meeste Italianen begin twintigste eeuw naartoe trokken, waren zij van alle nieuwe immigranten degenen die het langst the Italian Way bleven volgen, door vast te houden aan hun tradities, strenge godsdienst en te huwen met partners uit het thuisland. Het leidt vanzelfsprekend tot conflicten met hun nieuwe omgeving, waar Salvatore zijn eigen weg in moet zien te vinden.
Vuurtoren comeback
En dan heeft hij ook nog te kampen met het verlies van Gabriela, in het tweede deel, dat daardoor niet voor niets Bloed heet (het eerste heet Liefde). Als hij zijn leven weer op de rails heeft en getrouwd is - in deel drie, dat passend Pasta is genoemd - krijgt hij er lucht van Gabriela weer in zijn omgeving is opgedoken. De Vuurtoren van zijn jeugd gaat weer kriebelen, maar Sal is inmiddels volwassen. Wat resteert zijn herinneringen van toen, die in het nieuwe leven een andere plaats moeten krijgen. Wel met de nodige sores, dat wel. Maar een boek is nooit literair zonder drama, en Armanno houdt tot de laatste regel die Siciliaanse vlammen erin.