Renault 21 Nevada GTS (1992) review - AutoWeek
Deze pakezel kocht ik voor de vakantie, vanwege de zeven zitplaatsen. Kan er dan nog wel wat mee als je met z'n zovelen op vakantie gaat, zult u vragen.
Als ± de helft van het gezelschap uit kinderen bestaat wel. Daar hebben we immers ook een grote dakkoffer voor.
Het belangrijkste verschil met een Espace lijkt me de het feit dat bij laatstgenoemde de stoelen er in een handomdraai uit zijn en in deze Nevada de boel 'slechts' kan neergeklapt worden (tenzij er simpel gereedschap bij komt kijken).
Hoe dan ook, zelfs de driewielige tweelingbuggy past er weliswaar met de achterwielen eraf nog in, achter de tweede achterbank. In tegenstelling tot z"n opvolger is die tweede achterbank in de rijrichting geplaatst, zodat volproppen niet onmiddellijk ten koste gaat van de bijbehorende beenruimte.
Wegens hoge tevredenheid over mijn eerdere R21 maakte de hoge kilometerstand me niet ongerust.
De 1721cc benzinemotor loopt nog steeds mooi rond, ik begin te geloven in de verhalen dat sommige auto's mits hoffelijk behandeld de vier ton makkelijk halen, wel roestplekjes bijhouden, in dit geval alleen de raamomlijstingen.
Als er meer stations op de markt waren met een derde zitrij waarachter zowaar ook nog een acceptabele kofferbak schuilt zou ik geen ruimtewagen willen. Dit is net zo functioneel.
Het feit dat de voorstoelen op centrale rails staan vergroot de interieurruimte. Waarom dit concept (uit de Renaults 9 en 11) niet bewaard is gebleven is onbegrijpelijk. De voorstoelen zelf zitten lekker, maar de hoofdsteunen hadden hoger gekund. Jammer ook dat ze het achter zonder moeten stellen.
Hoewel enigszins deinerig (leeg of zwaar beladen) ligt het ding stabiel op de weg.
Verkeersdrempels neemt-ie zijdezacht en dat vergroot het zwevend-tapijt-gevoel. Een vreemde gewaarwording is dat bij scherpe bochten het stuur niet helemaal zelf terugdraait, alsof hij wat hulp nodig heeft.
De motor is stil en bromt alleen bij hevig acceleren vanaf zo'n 4000 toeren p/m. Op de snelweg is het alleen windgeruis wat je hoort. Daar zullen, naast het zonnedakje, de dakrails wel voor iets tussen zitten. Nog een nadeel van die dingen: vogels gaan er graag op zitten...
De verwarming / ventilatie verdient ook een vermelding : binnen de driehonderd meter rijden na een koude start wordt het interieur al voelbaar warmer (zonder dat er ook maar stationair is gedraaid), daarbij worden echter wel allerlei blaadjes in haast onversnipperde vorm het interieur ingeblazen. Een gaasje voor de luchtinlaat is geen overbodige luxe.
Het vebruik tenslotte zou ook een boodschappenauto niet misstaan : bij gemengd gebruik is 1 op 12 haalbaar, maar bij legale snelheden op B-wegen en snelwegen kan dat nog ki-lo-me-ters gunstiger. In tegenstelling tot wat z'n uitstraling doet vermoeden nodigt deze wagen echter uit om het reizen 'vlot' te laten verlopen.
Samenvattend: heel veel auto voor een dumpprijs.
P.s. de dealerwaardering geldt voor de Renaultspecialist, (die ik mij nog van vroeger herinner, recentelijk ben ik er nog niet geweest).
Update per 2005: met enige droefheid afscheid genomen van de Nevada, hij was tenslotte maar bedoeld voor de vakantie, en in ons huishouden past maar één (grote) auto. De nieuwe -liefhebbende- eigenaar vroeg zich bij de koop af of er misschien aan de teller geknoeid was, waarbij die de verkeerde kant op was gedraaid...
En waarom slechts misschien weer een Renault ? Omdat het dan wel weer een uit de vorige eeuw moet zijn !
Verlichting van enkele knopjes is uit.
Electrische ramen achter: of kapot of door een vorige eigenaar (slim) geblokkeerd om de zonwerende folie te beschermen.