Blogduel: don't shoet me! – Waar ik het toch nog even over wil hebben…
26 maart 2011 15 december 2013
Mijn mond valt open. Werkelijk. Maar 17 paar schoenen? In totaal? Daar red ik het niet mee hoor. Het definitieve aantal kunstwerkjes in mijn kast – want dat zijn het – moet ik je helaas verschuldigd blijven. Schoenen maken de vrouw. Schoenen maken ons blij. Daarbij stimuleren we graag de economie. Zelfs in tijden van crisis. Overigens, mooie schoenen dragen doen we ook voor jullie! Weldoeners zijn we.
Fijn dat jouw stappers zo lekker zitten trouwens. Toegeven, daar zijn jullie slimmer in. Ook je kastruimteargument is overtuigend (lieve heer, mag ik extra ruimte?). Maar… hoe leef je met maar vier paar schoenen waarvan twee om mee te sporten? Mannen, wanneer dringt het door? Nette zwarte schoenen kunnen echt niet onder elke outfit!
Laat ik beginnen met te zeggen dat wij jullie schoenenobsessie ook waarderen. We kijken nu eenmaal graag naar mooie vrouwen. Een paar puike stappers horen daar bij. Net als een vrolijke glimlach. Dan hoor je ons niet klagen over een weekend zonder creditcard. Of net iets te lang te moeten doorlopen op zwarte schoenen onder een broek die niet matcht.
We zijn echter ook realistisch. Ook wij spenderen niet al ons geld nuttig. Zo ben ik zelf nauwelijks in staat een boekenwinkel te verlaten zonder met minimaal één exemplaar naar buiten te komen. Bezoek ik concerten van artiesten die ik eigenlijk alleen van naam ken. Of geef ik zo meer dan honderd euro uit om 90 minuten in een koud voetbalstadion te staren naar een rollende bal. Maar ach, het zijn voor ons juist die kleine geneugten des levens. Die maken het ons waard. Ook al vergeten we daardoor soms onze weldoeners van vrouwen. Met hun volle kasten.
Ik ben blij dat ik bovenstaande punten niet zelf aan hoefde te stippen. Straks had je nog gedacht dat ik alleen maar in stereotypes zou denken. Wat natuurlijk geheel onterecht is. Uit deze discussie blijkt maar weer: hoe verschillend we ook zijn, aan zelfkennis heeft het ons beiden nog niet ontbroken.
Oh en Michel…een weekend zonder creditcard? Dat heb ik een man nou nog nooit zo horen zeggen. Wanneer mag ik met dat stukje plastic geluk op pad? Jij redt het immers toch wel met je fijne zwarte schoenen.
Dit blogduel is niet alleen mogelijk gemaakt door uw favoriete blogster, maar ook door Michel van Kats: tekstschrijver, blogger én een van mijn Twitter-vrienden. Na een mislukte poging van ons beiden om op tijd een column in te sturen voor de columnwedstrijd van Grolsch en Nieuwe Revu, besloten we dat het tijd was voor revanche: door een blogduel. Selexyz, zet die handtekeningentafel maar klaar. Een nieuw dynamisch duo is born! We horen het trouwens graag als er nieuwe blogverzoeken zijn…of als we hier beter mee kunnen stoppen natuurlijk 😉