Hankido is een Koreaanse vechtkunst gebaseerd op drie basis principes. Aan de hand van twaalf zelfverdedigingstechnieken leert de beoefenaar deze principes te begrijpen en toe te passen. Hankido kan door jong en oud worden beoefend en bevordert de gezondheid.
Hankido werd ontwikkeld door grootmeester Myung Jae-nam (1938 – 1999) en in 1989 door hem geïntroduceerd in Nederland samen met meester Ko Baek-yong. Daarmee begon de wereldwijde verspreiding van hankido. Ook nu onderhoudt de Nederlandse HKD Federatie nog steeds nauwe contacten met meester Ko Baek-yong die in de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoel zijn eigen internationale trainingscentrum runt.
In tegenstelling tot veel andere vechtkunsten waarbij heel veel technieken worden geleerd, worden in hankido twaalf basis zelfverdedigingsoefeningen (hosingi) onderwezen. De beoefenaar leert aan de hand van deze oefeningen de juiste principes voor een correcte zelfverdediging. Door het steeds herhalen van een beperkt aantal oefeningen, zal de beoefenaar zich in deze technieken bekwamen en ze leren toepassen in allerhande situaties.
De twaalf technieken worden vergezeld door 24 ademhalingsoefeningen, hwansangdobeop genoemd. Twaalf oefeningen voor de uitvoerende partij, cheongibeop genaamd, en 12 oefening voor de ontvangende partij, jigibeop. Aan de hand van deze oefeningen leert de beoefenaar naast een juiste ademhaling ook een juiste houding. Een groot bijkomend voordeel is dat deze oefeningen de hankido-er in staat stelt om te trainen ook wanneer er geen partner voor handen is.
In Hankido worden drie basis technieken onderwezen, samdaewolli genoemd. Deze drie principes worden ondersteund door een drietal basisoefeningen. De drie principes zijn deze van de cirkel (won), ryu (vloeiendheid) en hwa (harmonie).
Eén van hankido’s basis principes is deze van de cirkel. Hankido technieken werken met ronde bewegingen die de kracht van de tegenstander afleiden en neutraliseren. Je gaat dus niet tegen de kracht van tegenstander in, maar beweegt in eerste instantie met zijn beweging mee om zo zijn kracht te neutraliseren. Je kunt op deze manier je tegenstander uit evenwicht nemen. En dat stelt je weer in staat om tegenstander te controleren. De basistechniek die bij dit principe hoort, wordt jeonhwanbeop genoemd.
Het Chinese karakter hiernaast wordt in het Koreaans uitgesproken als won en betekent ‘cirkel’, het symboliseert het eerste principe.
Om het tweede principe te illusteren wordt vaak het voorbeeld van water genomen. Je bewegingen moeten stromen zoals ook water stroomt. Water vloeit met de stroom mee, maar kan ook veel kracht ontwikkelen. Water blokkeert niet, maar stroomt om een object heen. Door de bewegingen van je tegenstander niet direct te blokkeren (je tegenstander niet stil te zetten), kun je een betere controle uitoefenen op zijn bewegingen. De basistechniek die bij dit principe hoort, wordt yeongnyubeop genoemd.
Het Chinese karakter hiernaast wordt in het Koreaans uitgesproken als ryu en betekent ‘vloeien’, het symboliseert het tweede principe.
Het derde principe is een samenspel van de eerste twee principes. Door deze twee principes juist toe te passen, ontstaat er een harmonie tussen de bewegingen van de tegenstander en die van de verdedigende partij. Je voelt als het ware de energie van de tegenstander en kunt deze sturen. De basistechniek die bij dit principe hoort, wordt simhwabeop genoemd.
Het Chinese karakter hiernaast wordt in het Koreaans uitgesproken als hwa en betekent ‘harmonie’, het symboliseert het derde principe.
Een groep technieken die speciale aandacht verdienen zijn de Muyedobeop oftewel dansende zelfverdediging. Door de twaalf standaard zelfverdedigingsoefeningen in dansvorm uit te voeren, kan iedereen deze oefeningen leren. Met name het derde principe wordt door de harmonieuze bewegingen benadrukt.