Het verhaal van La Mama & Edwin leent zich er bij uitstek voor om dat zware onderwerp van de bio-industrie in hapklare brokken op te dienen. Een waargebeurd sprookje: mooi, licht en hoopvol.
Wieteke Biesheuvel wijdt er haar column in het dubbeldikke zomernummer van de Libelle aan: ‘Verhalen vertellen zit haar in het bloed, gepassioneerde betrokkenheid bij dierenwelzijn nog meer. Praten met Dafne Westerhof, varkens-hoedster op Het Beloofde Varkensland, is een feest omdat ze nooit zonder mooie woorden zit. Wanneer Dafne vertelt hang je aan haar lippen en ik moet op deze plek echt even een waargebeurd sprookje doorgeven.’
‘Ook hier in Heerhugowaard blijft La Mama nog rond waaien. Wij hebben bij ons elk jaar de Volksspelen. Een groot spektakel met versierde wagens en een soort zeskamp. Een van de wagens stond in het teken van La Mama. Op de wagen stonden een paar mensen verkleed als varken compleet met ligbad en rollator en natuurlijk haar eigen huisje Villa Varkensgeluk.’
Staan Boer Edwin met vrouw en kinderen langs de kant van de weg naar die optocht te kijken, komen La Mama & Edwin ineens op een praalwagen voorbij. En dat daar een vergadering over geweest is bij die club van de Volksspelen. ‘Jongens wat gaan we dit jaar doen? Laten we die gepensioneerde zeug doen! Ja! Lachen! Wie gaat er met een varkenskop? Ik! Nee, ik! Ja en dan doe ik die big!’