‘Wie voor een dubbeltje geboren is, wordt nou eenmaal nooit geen kwartje. Wijze woorden van mijn moeder.’
Sneller dan Jacques de kaas richting mond kon brengen stapte zijn moeder achter het bankje vandaan en pikte de traktatie in. Ze nam plaats op de stoel die ik ondertussen had aangeschoven. Een romig sliertje rekte zich uit vanaf de mondhoek tot aan haar dubbele kin.
‘De trainer van het schoolteam zag het niet zitten, oké? Hij zei me dat ik de top nooit zou bereiken.’