Deuteronomium 31 : 6 Goede moed
Exodus 33 : 14 en 15 Gods aangezicht
Micha 7 : 7 Uitzien
Openbaring 22 : 13 Janus of Jezus
Mattheüs 28 : 20 Alle dagen met u
Psalm 4 : 7 Wie? Gij, o Here!
Psalm 31 : 16 Mijn tijden
Jesaja 7 : 14 Immanuël - God met ons
Psalm 121 : 5 Onze schaduw
op: 1 januari 1993
Deuteronomium 31 : 6
Deuteronomium 31 : 1 - 8
Daarna ging Mozes heen, en sprak deze woorden tot gans Israël,
En zei tot hen: Ik ben heden honderd en twintig jaren oud; ik zal niet meer kunnen uitgaan en ingaan; daartoe heeft de Here tot mij gezegd: Gij zult over deze Jordaan niet gaan.
De Here, uw God, die zal voor uw aangezicht overgaan; die zal deze volken van voor uw aangezicht verdelgen, dat gij hen erfelijk bezit. Jozua zal voor uw aangezicht overgaan, gelijk als de Here gesproken heeft.
En de Here zal hun doen, gelijk als Hij aan Sihon en Og, koningen der Amorieten, en aan hun land, gedaan heeft, die Hij verdelgd heeft.
Wanneer hen nu de Here voor uw aangezicht zal gegeven hebben, dan zult gij hun doen naar alle gebod, dat ik u geboden heb.
Weest sterk en hebt goeden moed, en vreest niet, en verschrikt niet voor hun aangezicht; want het is de Here, uw God, Die met u gaat; Hij zal u niet begeven, noch u verlaten.
En Mozes riep Jozua, en zeide tot hem voor de ogen van gans Israël: Wees sterk en heb goeden moed, want gij zult met dit volk ingaan in het land dat de Here hun vaderen gezworen heeft, hun te zullen geven; en gij zult het hun doen erven.
De Here nu is degene, die voor uw aangezicht gaat; die zal met u zijn; Hij zal u niet begeven, noch u verlaten; vrees niet, en ontzet u niet.
Weest sterk en hebt goede moed... want het is de Here, uw God, die met u gaat.
Het nieuwe jaar begon eigenlijk niet zo best. Er was ineens een potdichte mist. Je kon geen hand voor ogen zien. Bovendien was het verraderlijk glad. Het had een groot aantal verkeersongelukken tot gevolg, waaronder ook ernstige met dodelijke afloop. Misschien zijn deze weersomstandigheden wel een beeld van hoe we tegen 1993 aankijken. Onwillekeurig blik je vooruit, de toekomst in. Maar die is volstrekt duister. Je kijkt in het donker van de nacht tegen een dichte sluier van mist aan. Morgen is voor ons al verborgen, zegt een gedicht. U en ik, wij weten niet wat de dag van morgen biedt. Bovendien kent het leven zijn gevaren. Het is soms erg glad op de levensweg. Je kunt nog wel eens onderuit gaan. Je kunt onverhoeds tegen onaangename dingen botsen. Dat kan overmacht zijn. Maar wij mensen kunnen ook door eigen schuld, door onze zonden, uitglijders maken. Zo kunnen we met enige zorg tegen het nieuwe jaar aankijken. Wat zal het ons brengen? Geluk of ongeluk? We kunnen ook tegen concrete dingen opzien.
Eens stond het volk Israël ook op het keerpunt tussen oud en nieuw. De tocht door de woestijn was ten einde. Een periode van 40 jaar rondtrekken werd afgesloten. Ze stonden op het punt het door God beloofde land binnen te trekken. Maar ze wisten dat dat niet gemakkelijk zou gaan. De volken, die in Kanaän woonden, moesten daarbij immers overwonnen en verdreven worden. Bovendien trad hun oude vertrouwde leider Mozes nu af om plaats te maken voor Jozua. De Here had immer tot Mozes gezegd: gij zult over deze Jordaan niet gaan. Maar Mozes geeft zijn volk op dit keerpunt bemoedigende woorden mee. "Weest sterk en hebt goede moed, en vreest niet, en verschrikt niet voor hun aangezicht; want het is de Here, uw God, die met u gaat; Hij zal u niet vergeten, noch u verlaten."
En voor deze woorden mogen wij ook ons hart openstellen. De Here wil met ons meegaan, ook het nieuwe jaar in. Mensen moeten elkaar bij keerpunten in het leven wel eens loslaten. Mensen gaan niet altijd met elkaar mee. Mensen wisselen elkaar af. Een predikantswisseling en een verandering van gemeente is daar een van de vele voorbeelden van. Maar 't kan ook een verandering van baan zijn of in de samenstelling van ons gezin. Mensen komen en gaan. Ze trekken een tijdje met elkaar op, om elkaar dan weer los te laten. Bij de dood laat je elkaar helemaal los. Maar de Here zal ons bij geen enkel keerpunt vergeten of verlaten. Hij gaat in zijn trouw met ons verder. Hij geeft in zijn goedheid weer nieuwe mensen, die een poosje met ons meetrekken. Maar Hij is er bovenal zelf.
Ook wij kunnen wel eens vrezen en verschrikken voor het aangezicht van machten, die de vervulling van Gods beloften verhinderen. Machten van oorlog en geweld, machten van onrecht en willekeur, van uitbuiting, van tuchteloosheid en ordeloosheid. Hun indrukwekkende daden worden dagelijks in de krant beschreven. Ze zijn zo sterk. Hoe krijg je ze ooit uit de weg geruimd? Je bent toch veel te zwak om deze vijanden van God en zijn volk te overwinnen en te verdrijven? Hoe kan er ooit een goddelijk land van heil en vrede ontstaan? Maar juist in die strijd wil de Here met ons zijn. Juist daarin wil Hij zijn kracht in onze zwakheid volbrengen. Wie aan zijn beloften van zaligheid en een Koninkrijk van vrede en recht vasthoudt, wie daarin blijft geloven en daarvoor blijft vechten, die zal in die strijd de Here met zich hebben. En daarbij denken we met name aan de Here Jezus. Hij is immers de Jozua van het nieuwe verbond. Jozua en Jezus zijn in verschillende talen toch dezelfde woorden en betekenen: de Here redt. Jezus heeft de kwade machten van deze wereld in wezen al overwonnen. Jezus is bezig ze met de verborgen en zachte krachten van zijn Woord en Geest te verdrijven. Jezus zal voor het Land van beloften zorgen voor ieder, die tot zijn volk wil horen.
Weest daarom sterk en hebt goede moed. Ook ziende op het nieuwe jaar. We gaan niet de mist in. We gaan niet onderuit. Maar we gaan met de Here, die een vaste burcht is, een toevlucht voor de zijnen. Die, als het leed drukt en het lot dreigt, zijn hulp doet verschijnen. Die aardse machten welras verloren laat gaan en Christus ons als sterke Held terzijde doet staan. Wees dapper, hart, houd altijd goede moed! Hij is getrouw, de bron van alle goed!