132. Je moet maar kranten lezen, dan verrast niets je meer.
In de New York Times van mei 1973 wordt in een hoofdartikel al gewezen op de bedreiging van het Westen door een energie-krisis. Nixon zinspeelt in die zomer op het lot van Mossadek in Perzië.
In de zomer van 1973 houden de amerikaanse mariniers woestijnoorlog-manoeuvres. In de International Herald Tribune van 26 september dat jaar wordt besproken wat dit kan betekenen: zijn de amerikanen misschien van plan om voorzorg te nemen betreffende het bezetten van arabiese landen wegens een energiekrisis, wegens de toenemende arabiese kontrole van de arabiese golf?
In juni 1973 is al gesproken over de oliekrisis, zie de Neue Zürcher Zeitung, 29 september 1973. Dayan wil met enig genoegen een streek van twintig à dertig kilometer ten oosten van het Suezkanaal ontruimen en daar dan geen enkele egyptiese soldaat toelaten en bepaald ook niet de hele Sinai ontruimen. Golda Meir spreekt echter van een strook van tien tot vijftien kilometer. Dit is een herhaling van een aanbod van 1971.
Ik zie een israëliese man voor de televisie, die verbeten zegt dat hij de woorden vrede en verzoening van de kant van de arabieren nog nooit heeft gehoord. Is dat zo? Van die mensen wil een deel hun land terug en een ander deel náár hun land terug. Maar zij liggen nu onder, op hun rug. De vent die bovenop zit wil ze 'vrede' laten zeggen, eerder gaat hij er niet af.
William R. Polk in The International Herald Tribune, 15 oktober 1973: Psichologies worden Israël zowel als de arabieren gedreven door de geesten uit het verleden: die van afslachting en die van genocide waarbij men zich onvoldoende teweer heeft gesteld, dus die van vernedering en van zwakheid. De arabieren hebben geleefd met hun trotse beschaving onder imperialisme en kolonialisme. De laatste britse troepen verdwenen pas in 1956 kort nadat ze met de fransen weer geland waren.