Pre-opening Racoon Creek | Ik ben Jaqueline.
Gepubliceerd door Jaqueline op 23 december 2019 23 december 2019
Een dag na sinterklaas, kwam er een leuk mailtje van Wildlands binnen. Met de vraag, of ik als één van de eerste, het nieuwe verblijf Racoon Creek en de interactieve Sonar station te bekijken. En een heel klein mini preview van Wildnights 2020 te bekijken.
Hier hoef ik niet lang over na te denken. Natuurlijk, wil ik de Racoon Creek als eerste zien. En de rest ook natuurlijk. Snel kijken, of mijn man ook kan. Helaas, hij heeft nachtdienst. Hmmm, dan toch maar niet heen gaan? Nee, dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen. Voordat ik er erg in heb, heb ik mij opgegeven.
Via sociale media, hou ik de bouw van Racoon Creek in de gaten. In de tussentijd ook nog even in levende lijve gekeken. Hoe ver ze waren. Tja, als je in Wildlands bent. Dan ben je natuurlijk wel nieuwsgierig.
Eindelijk is het dan zover. De pre-opening van Racoon Creek. Toch een beetje gespannen, ga ik naar Wildlands. Eenmaal binnen, is alle spanning weg. En voel ik mij helemaal thuis. Van een lieve dame krijg ik een kop warme chocolade melk en een stukje banketstaaf.
Met zijn allen, lopen we naar het nortica theater (waar de zeeleeuwenshow) wordt gegeven. Zo hé, die zit lekker vol. Dat had ik niet verwacht. Gelukkig zit ik droog. In de tussentijd, is het namelijk gaan regenen.
Na een welkomst-, en dankwoorden. Wordt er nog verteld over Racoon Creek. Dat we heel misschien, de wasberen kunnen zien. Vanaf volgend jaar komen daar ook de stinkdieren. En ze willen gaan kijken, of de zeehonden er ook bij kunnen. Dit zal de eerste keer zijn, in een dierentuin, waar de drie dieren samen gaan leven. Ook komen volgend jaar de vogels. En kunnen we kijken naar de aquaria.
Dan is het de hoogste tijd, om naar Racoon Creek te gaan. Eerst mogen de kinderraad van advies en de klankboordgroep, voor de opening. Daarna gaan we in groepjes heen, om te kijken. Zodat iedereen de tijd heeft, om goed rond te kijken.
Gelukkig regent het niet zo hard. Wanneer ik eindelijk heen mag, om te kijken. Wauw, wat ziet het er mooi uit. En het ruikt ook nog eens lekker. Je waant je in een grote schuur. En ook een beetje in het buitenland. Waar het hout, via het water bij de zagerij komt. Zoals ik al had verwacht, laten de wasberen zich nog niet zien. Wie weet, als ik over een paar dagen weer ga kijken.
Nog even een kijkje nemen bij de nieuwe Sonar station. Door de drukte, heb ik er nog niet veel van kunnen zien. Gelukkig, heb ik alle tijd, om nog een keertje te gaan kijken.
Ik ben heel nieuwsgierig, of de ijsberen en pinguïns ook buiten zijn. Helaas, zie ik geen pinguïn, maar de ijsberen zijn wel buiten. Ze liggen lekker te slapen in de grote riool buizen. Jammer genoeg, heb ik er geen foto van kunnen maken. Er van genieten, is ook al prachtig.
Voordat ik naar huis ga, loop ik nog even langs de uilen. Na wat ik vanavond allemaal heb gezien. Ziet het er al prachtig uit. Nortica is niet langer meer het saaie kindje van Wildlands. Ik zal nu sneller en vaker hier heen gaan. En het niet meer zo gauw links laten liggen.