In de eerste eeuw voor Christus dwong Julius Caesar de Senaat hem tot 'dictator voor het leven' te benoemen. Zijn opvolger, zijn adoptiefzoon Augustus, droeg de familienaam 'Caesar' van zijn adoptiefvader, en werd daarmee de eerste 'keizer'. De familienaam 'Caesar' droeg Augustus vervolgens ook weer over op zijn opvolger, zijn adoptiefzoon Tiberius. Belangrijke aanspreektitels van de keizer waren princeps ('de eerste', waarvan 'prins') en imperator ('gebieder' = opperbevelhebber). De Romeinse keizer had absolute macht en leek hiermee op de moderne 'dictator', maar de Romeinen gebruikten deze term niet voor hun keizers.