september 8, 2020 by rubenvangogh
je verdwaald raakt in je zelf, ontheemd
Als ik een gedicht 'in opdracht' schrijf, probeer ik het altijd zo te schrijven dat het ook buiten de grenzen van de opdracht kan bestaan. De insteek, los van de concrete opdracht, is altijd: opname in een nog te verschijnen bundel. Bovenstaand gedicht is voor een project van Taal Doet Meer geschreven bij het door hem zelf opgetekende levensverhaal van een van de cursisten, in een tijd dat wij nog in een vertrouwde samenleving leefden. Opdracht geslaagd – ten minste, dat moet een komende bundel leren.