Vrije Geest Meta Gemert schrijver voor Hartgeschreven.
Toen "Hartgeschreven" mij vroeg vanuit welke invalshoek ik mijn bijdragen wilde leveren, moest ik daar heel lang over nadenken. Uiteindelijk heb ik mezelf omschreven als 'gnosticus', maar nu heb ik een nieuwe jas aangetrokken die past me veel beter past: 'vrije geest'. De gnosis is voor mij wel een inspiratiebron, net als het boeddhisme, de Tao, Jezus Christus, Krishnamurti, mystieke uitingen in het Jodendom, de Islam, en alles waarvan je in het dagelijks leven inzicht krijgt. Mijn inspiratiebronnen wisselen en zijn allemaal wegen naar geestelijke vrijheid en liefde.
"Een vrije geest is een mens die zich niet beperkt voelt door enige conventies of gevestigde moraal, maar die probeert integer te zijn, vanuit liefde en een eigen moraal handelt en die buiten de hokjes denkt." Zo staat 'vrije geest' ongeveer beschreven op wikipedia.
Krishnamurti zei het zo: "Als we zeggen dat een bepaalde werkelijkheid bestaat, of als we zeggen dat het onmogelijk is om die werkelijkheid te ervaren, dan versperren we onszelf in beide gevallen de weg."
Soms denk ik dat ik weet hoe het zit, hoe de (geestelijke) werkelijkheid eruit ziet, maar meestal is dat een projectie van mijn wereldlijke gedachten. Er zijn alleen kleine momenten geweest, waarop ik een idee kreeg hoe de leegte voelt die je kunt bereiken door loslaten en meditatie. De leegte waarin je de volheid ervaart van de connectie met het Al. Het waren flarden van een herinnering aan Eenheid, aan het soort liefde die in het Grieks "Agape" heet. Omdat de geest op dat moment geen enkele binding meer heeft met welke geloofsovertuiging of ideologie dan ook, is dat de vrije geest.
Vanochtend hoorde ik mezelf zeggen: "Ik moet nog heel veel leren" en toen zei een stem: "Jij moet helemaal niets leren, jij moet ONT-leren!" Daarmee zei die stem dat ik nog geen vrije geest bèn. Vrije geest zijn, is dus mijn doel, en ik heb waarschijnlijk nog wel een paar levens nodig om het te bereiken.