Zo. Dus jij bent storyteller. Of verhalenverteller. Of copywriter. Of hoe je jezelf ook noemen wilt. Je helpt bedrijven, organisaties en ondernemers om hun verhaal te vertellen. Met veel deskundigheid. Met veel ervaring. En natuurlijk ook met heel veel plezier. Je weet hoe je moet luisteren, hoe je tussen de onuitgesproken regels door moet lezen. Je laat de mens achter de SEO zien, de levende have achter de handel en het verhaal achter de bedrijfstaal. Natuurlijk gebruik je daar een gedegen stappenplan, pardon: strategie voor, zodat je klant na jouw - uiteraard - professionele begeleiding het echte verhaal kan vertellen. Het verhaal dat stiekem lag te sluimeren totdat jij het duidelijk, trefzeker en raak zou verwoorden. Net als je duizend andere collega's. Maar wie ben jij nu eigenlijk zelf?
Oplettende lezers zullen nu meteen schrijven dat ik het hier al eerder over heb gehad. Punt 1: je hebt helemaal gelijk. Punt 2: in het kader van contentcurating vond ik dat het eigenlijk wel moest kunnen. Punt 3: hoewel ik nog altijd niet Van Dalen heet, hoop ik stiekem nog wel eens antwoord te krijgen. Dat hoeft niet per se allemaal tegelijk. Integendeel. Ik heb liever een goed gesprek dan een geroezemoes van mensen. Jij als contentmarketeer, tekstschrijver of andere functionaris die zich met storytelling en communicatie bezighoudt, wil toch ook dat je bedrijf dankzij het door jou gevonden verhaal in gesprek komt met de klant/ lezer/ iets anders namelijk... Je wilt dat het verhaal van je klant gehoord, gelezen, gedeeld en 'geliked' wordt.
En daarom luister jij eerst. Misschien omdat je weet dat dat zo hoort. Omdat dat professioneel is. Dat lees ik op zoveel sites van storytellers, communicatieprofessionals, etc. De intro van deze blog is nog niet half zo ludiek als ik 'm graag zelf had verzonnen. Iedereen is professioneel. Iedereen wil een eerlijk, echt verhaal vertellen. Iedereen kan goed luisteren. En iedereen is opeens een storyteller en niet 'gewoon' een communicatieprofessional, omdat je als bedrijf zonder storyteller tegenwoordig toch echt 2.0 bent. Om maar even een overigens verder bloedirritante reclame te citeren: kom op nou! Je zult het met de beste bedoelingen doen en als je niet minstens een klein beetje kunt luisteren, kun je het wel vergeten in het communicatievak. Tegenwoordig.
Communicatie is geen kwestie meer van zenden en slikken. Zoals al die marketinggoeroes ook zeggen. In die filmpjes en artikelen die je graag deelt. Zoals al je duizend andere collega's. Je moedigt bedrijven aan om zich vooral heel erg te profileren. Terwijl je jezelf verschuilt achter het mom van storyteller. Maar ik zou eigenlijk graag willen weten wat jij nu zelf denkt. Het kan me niet schelen dat die expert tig jaar ervaring heeft en dat zijn boeken miljoenen keren als warme broodjes over de toonbank zijn gegaan. Oh, ik weet er alles van. Als journalist heb ik de taak en het voorrecht om eigenlijk vanaf de zijlijn verslag te doen. Oh, wat erg, oh, wat erg. Snel opschrijven. (Waarbij ik tot mijn opluchting gelukkig dan wel weer kan constateren dat alle ellende nog altijd 'nieuws' is en niet de status quo, hoewel je tegenwoordig wel eens anders zou denken.) Ik sta erbij en kijk ernaar. Geen gezicht. Veilig en vertrouwd.
Dus ik snap het wel. En toch ook weer niet. Als ik als jouw klant wordt uitgenodigd om vooral de mens te zijn die ik volgens jou ook nog ben, lijkt het me ergens logisch dat ik ook jou wil kennen. Of in elk geval menselijk. Ik wil weten wat jou 'jou' maakt. En niet een van je duizend andere collega's. Ik wil jou niet omdat je toevallig in de buurt woont. Omdat andere mensen van je zeggen dat je altijd zo geweldig professioneel bent. Ik wil jou om wie je bent. Om je oprechte inlevingsvermogen. Om je improvisatievermogen die je dankzij je levenservaring laat zien als die fantastisch uitgekiende strategie van jou toch niet helemaal blijkt te werken. Omdat -verrassing - klanten ook mensen zijn die zich niet laten vangen in plannen en uitgedachte campagnes. Die soms zo onvoorspelbaar zijn, onverwachte verlangens blijken te hebben. Net als jij.