Zuid-Transsylvanië, de geheime tuin van Roemenië - Verleg je horizon
06/02/2017	by Anne Wesseling	0 Comments 29 Views
Het sprookje van de zeemeermin die voor altijd in Kroatië wilde blijven
Zuid-Transsylvanië, de geheime tuin van Roemenië
06/02/2017	by Anne Wesseling	in Roemenië
Ga even achterover zitten, sluit je ogen en stel je dit voor: een dorp met lage huizen en onverharde straten. Er spelen kinderen op straat en midden op de weg nemen de musjes een zandbad. Het ruikt naar kamille. Er is een kerk, hooggelegen, met muren eromheen. In de kerk ruikt het naar vers hout, ze zijn de kerkbanken aan het renoveren.
Waar we zijn? In Biertán, een klein plaatsje ten noorden van Sibiu, in de Roemeense regio Transsylvanië. We kwamen hier voor die kerk, want dat is een zogenaamde 'weerkerk'. Zo'n vestingkerk is omringd door een, twee of soms zelfs drie muren, zodat de bevolking er kon schuilen voor invallende bendes, en rondreizende handelaren er veilig konden overnachten. Er zijn tientallen weerkerken, op de landelijke route die we kozen van Sibiu naar Sighisoara. Maar die in Biertán is de grootste.
Als we teruglopen naar de auto komt een oude vrouw haar huis uit voor een praatje. 'Gutentag!', zegt ze vriendelijk. Duits, middenin Roemenië? Ja, en zo bijzonder is dat eigenlijk niet. Al in de middeleeuwen werden Saksische ambachtslieden naar de regio gehaald. Ze bouwden niet alleen de kerk in Biertán, maar ook de citadellen en burchten en stadsmuren in de steden. 'Siebenbürgen', heet de streek in het Duits. De zeven steden waren zeven burchten, met Duitse namen: Sibiu was Hermannstadt. En Sighisoara was Schäßburg.
Dracula èn meer
De vrouw spreekt trouwens behalve Duits ook Roma en Hongaars – en Roemeens natuurlijk. 'Ach, dat ging allemaal vanzelf, je leerde het op straat, tijdens het spelen,' vertelt ze. 'En mijn man was Hongaars. Waar komen jullie vandaan? Nederland? Vinden jullie het mooi hier?' Nou, en of we het mooi vinden. En niet alleen vanwege die kerken, of over hoe je in zo'n eenvoudig gesprekje al meer leert over de diversiteit van de bevolking. De regio Transsylvanië, in het noordwesten van Roemenië, roept in het buitenland vooral associaties op met het romanpersonage Graaf Dracula (die trouwens geïnspireerd was op de middeleeuwse heerser Vlad Dracul), maar het zou zonde zijn het alleen daarover te hebben. Transsylvanië is zoveel meer dan die twee norse koppen op de koelkastmagneten!
Als je vanuit Sibiu naar het westen rijdt, richting de uitlopers van de Karpaten, kom je in een landelijk gebied met smalle wegen, overal paard-en-wagens met het hooi hoog opgestapeld, mannen met traditionele dophoedjes op een bankje voor het huis. Je moet hier vooral geen haast hebben en eigenlijk kun je je het beste te voet verplaatsen. Dan heb je tijd voor een praatje – soms in het Duits, soms met handen en voeten. Het is een ander tempo, hier. En ik ben er maar steeds niet uit: aan de ene kant is het bijna sprookjesachtig, met die bossen en burchten. Aan de andere kant is de geschiedenis hier vaak keihard geweest voor de mensen die er woonden. Dus je wilt er ook weer niet romantisch over doen.
Misschien dat ik daarom steeds weer aangetrokken wordt door die weerkerken. Omdat er troost en bescherming van uit gaat. Soms moet je ergens een sleutel vragen, soms staat de deur gewoon open. Maar altijd is het beschut. Je komt in een soort geheime tuin. Met smalle paadjes tussen verwilderde struiken door. Waar het stil is, waar je insecten hoort, waar je de geur van wilde bloemen ruikt. En waar je je kunt voorstellen dat er iemand op de poort klopt, om te vragen of je een brief wilt bezorgen aan de koning.
5 bezienswaardigheden in Transsylvanië
De Maria Tereza zoutmijn in Turda. Diep onder de grond in de enorme zoutkoepels is een klein attractiepark aangelegd, met een reuzenrad, minigolf en bowlingbaan. Niet missen: bootje varen op het ondergrondse zoutmeer.
Het Kasteel van Bran, het kasteel van Graaf Dracula, met een wirwar van gangen, trappen en kamertjes rond een sprookjesachtig binnenplaatsje met een waterput.
De citadel van Sighisoara. Vooral mooi in de schemering, als het rustig is: je waant je in de middeleeuwen.
De Transfagarasan, een haarspeldweg die geroemd werd door de mannen van Top Gear ('the best road in the world!') maar die ook bekend staat als Ceausescu's folly omdat de aanleg nogal wat mensen het leven kostte. We noemen hem omdat we er in de schemering een beer zagen, langs de weg. Een beer!.
De zout-route wordt gereconstrueerd, een historische route van 50 kilometer, in de Romeinse tijd werd hier al zout langs vervoerd. Prachtig wandelgebied!
Wil je je ook laten betoveren door het sprookjesachtige Transsylvanië, bekijk dan eens de 10-daagse wandelreis van SNP. Je maakt prachtige wandelingen over het Roemeense platteland en wordt hartelijk ontvangen door gastgezinnen.
Jaap Scholten, 'Kameraad Baron – een reis door de verdwijnende wereld van de Transsylvaanse aristocratie' (uitgeverij Contact, €15, ebook €5,99) en 'Roemeense lente' van Volkskrant-correspondent Olaf Tempelman (Rainbow-pocket, €10), twee indringende en prachtige boeken over de bewogen geschiedenis van Roemenië.