op 10/02/15 14:00
borstkanker. Meintje Haringsmacolumndepressiesneeuwziek	Zorg
Genieten – Column Meintje Haringsma	Mijn borstkanker en het hele traject van behandelingen had ik graag over willen slaan. Heel graag. Meer dan graag. Want ik vond het vreselijk. Toch heeft deze ziekte ook gezorgd voor iets positiefs: ik geniet veel meer van de kleine dingen. Blijkbaar moet je dus eerst heel erg ziek worden voordat je tot dat besef komt. Want ik was altijd een piekeraar en een doemdenker. Had last van depressies. Slikte pillen voor die depressies. Net voordat ik hoorde dat ik aan de ziekte leed, was ik daarmee gestopt.
En stoppen met antidepressiva is geen gemakkelijke opgave. Maar door heel langzaam af te bouwen lukte het me (lees hier hoe dat moet) . En toen kwam ik in die vreselijke chemo's terecht eens in de twee weken. Naast kaalheid, veel gewichtsverlies door de misselijkheid en doordat je smaak enorm verandert, dook ik daardoor ook weer in een depressie. Blijkbaar kan dat door die middelen.
Ook had ik een veel te klein vangnet om me heen. Geen ouders meer, beste vriendin een aantal jaren daarvoor aan kanker overleden, andere beste vriendin die in Zwitserland woonde en geen partner. Ik zag het helemaal niet meer. Mijn broer was een enorme steun, maar hij had ook zo zijn eigen verplichtingen. Met de hulp van de echtgenoot van mijn overleden vriendin klom ik er langzaam weer bovenop. Hij kwam enkele dagen per week een maaltijd voor me bereiden, we spraken wat. Maar alleen al het feit dat hij er was, maakte dat het allemaal draaglijker werd. Durven vragen om zulke ondersteuning is voor een single met kanker denk ik wel heel erg belangrijk. En er moeten mensen voorhanden zijn.
Maar ik dwaal af. Genieten dus. Vorige week sneeuwde het 's nachts. En toevallig ben ik gek op sneeuw. Mijn lief had nog nooit sneeuw in het echt gezien, omdat hij uit donker Afrika komt. En daar valt nu eenmaal geen sneeuw. Gek als kinderen trokken we iets diks aan en rolden we door de sneeuw, stonden we in de bui, zeepten elkaar in en maakten een sneeuwpop. De ochtend daarvoor stond ik met een agrariër op een landbouwperceel of proefveldje. Het was mooi stil in de polder, de zon stond hoog aan de hemel, de lucht was schoon en heerlijk. Ik stond daar zo en zei:' Wat is dit toch mooi!'. We waren even stil, lieten het even op ons inwerken en wat ik daar voelde was puur geluk.
Leven in blessuretijd zoals ik het altijd omschrijf doet dit blijkbaar met je. Of met mij in dit geval.
Meintje Haringsma had borstkanker. Twee keer per maand schrijft ze erover. Meer lezen? Ze heeft zelf ook een blog www.ikhebkanker.blogspot.com
Populair	Waar zit vitamine B12 in? En waarvoor is het goed? Strottenhoofdkanker. Wat zijn de symptomen? En wat is de overlevingskans? Menstruatiepijn kan erg hinderlijk zijn. Wat kun je er tegen doen? Hoe herken je een hartinfarct? Hartaanval vrouw anders dan man Experimenteren met lachgas. Hoe werkt dat? En wat zijn risico's? Lees het volgende artikel: Niet storen: ik ben buiten – ontspannen met Mariska van Gennep	Carina Twerda