Auteur Topic: Caledonian Sleeper anno 2016 (gelezen 9848 keer)
« Reactie #30 Gepost op: 08 maart 2017, 09:03:48 »
Toch wel klaar dit weekend HJ?
« Reactie #31 Gepost op: 08 maart 2017, 09:44:09 »
Is jouw werk al klaar dan?
« Reactie #32 Gepost op: 08 maart 2017, 10:05:34 »
In gedachten al heeeeeel lang....
« Reactie #33 Gepost op: 08 maart 2017, 18:15:18 »
Neuh, vóór morgen krijg ik dit niet meer af.
Als de Royal Mail nou gewoon zijn werk gedaan had, iopv 3 maanden doen over een enkeltje UK-NL...
soit. De lol is er niet minder om.
Inmiddels ook een kleurtje uitgezocht voor de herspuit:
Lufthansa Blau, nr350 van Revell. Komt aardig overeen met de kleur van de Hornby bakken.
Humbrol 104 schijnt hetzelfde te zijn.
« Reactie #34 Gepost op: 14 maart 2017, 22:42:13 »
plamuren?
Met verf, revell 56 en revell 350. Beetje dikke drab in de kieren en schuren maar. En weer een beetje dikke drab in de kieren en schuren maar. Kan vast handiger, maar het werkt voorlopig wel.
Ook verder gegaan met de inrichting.
Lik verf en daarna preisers prakken. En Chinezen vernaggelen, want ik ben door mijn zittende reizigers heen. Dus: figuurtjes middendoor jassen, beetje bijvijlen en in hun stoel prakken.
De zitbak en de frietkraam:
Het zitrijtuig van dichtbij. Zoek de gemutileerde Chinezen...
Enkele passagiers hebben een deken omgeslagen. Deze moest ik maar eens verven als de superlijm droog is. Anders plakt mijn kwast vast. De dekens werden gemaakt van bog roll. Zo wordt dat materieel in het -vooralsnog- Verenigd Koninkrijk genoemd: bog roll.
De lounge car:
De ober staat de hertensalade aan te bevelen.
https://www.sleeper.scot/images/menus/Nov2016/Nov2016FD.pdf
Allemaal leuk en aardig, maar waarom komt die man niet door met mijn drankje?
Tot slot de sleeper cars. Deze hebben inmiddels een interieur, zoals bekend. En van sommige coupés is het rolgordijn omhoog, zodat het interieur ook nog -min of meer- zichtbaar is, door het veel te kleine raampje.
Hier dus ook maar wat mishandelde Chinezen in gefixeerd, meest weer voorzien van deken uit bog roll.
Zoals je ziet: de tussendeur tussen 2 coupés is open. Hier heeft een gezin een plekje gevonden. Vader en moeder liggen beneden al onder de wol. De oudste linksboven ook. De jongste is nog veel te opgewonden van dit Grote Avontuur en ligt nog voluit te kwebbelen dat ze later, als ze groot is, altijd met de nachttrein wil reizen. Ook naar haar werk.
« Reactie #35 Gepost op: 19 maart 2017, 12:09:38 »
Mooi klooiweer.
Er viel nog iets te verbeteren aan de daken. Want deze bestaan uit zo'n 25 platen, maar dat wordt in model niet weergegeven.
Dat werd dus krassen met een scherp mes:
Links nog onbewerkt, rechts al gedaan.
Hoe zet je een rechte lijn op een krom vlak? Met een gewone liniaal gaat dat niet. Maar met een oude medicijnstrip wel. Die gebruikte ik dus als geleiding voor mijn breekmes.
Vervolgens nog aan beide zijden een extra deur maken in de BUO. En een trede uitvijlen onder de deur. En handgrepen aanbrengen.
Omdat deze trein mee moet naar de beurs koos ik voor een wat grovere uitvoering van de handrails in styreen. Oogt wat minder subtiel, maar zo hoef ik niet bang te zijn dat er een handgreep afbreekt. En dat is ook wat waard. Keuzes, keuzes.
De bakken werden behandeld met schuurmiddel, afgewassen en staan nu te drogen. Straks maar eens een eerste verflaag aanbrengen met de luchtkwast. Ben onderhand wel een beetje flauw van het geschuur en geplamuur en geschuur en geplamuur en...
Fingers crossed, want ik heb maar een heel simpele beginnersspuit en nauwelijks ervaring. Ach, als het niet lukt komt het ook wel goed. Duurt het hooguit wat langer.
« Reactie #36 Gepost op: 19 maart 2017, 12:38:09 »
Het smoelt al beter zo met naden op het dak
« Reactie #37 Gepost op: 19 maart 2017, 15:27:15 »
Ja, zo leek het nog wel wat.
Maar de verfspuit legt de gebreken genadeloos bloot:
Zijwand van de BUO. Hier moet nog wat gevuld en geschuurd worden.
Zijwand van de BUO (zitrijtuig).
Naden van het geulde raam zijn nog zichtbaar. Even schuren.
Zijwand van de RLO (dining car)
HIer zijn de gevulde ramen vrijwel onzichtbaar.
Wat echter vooral opvalt:
de beide wagens lijken wel gespackt, ipv gespoten.
Is dit nu de beruchet overspray? Verf niet genoeg verdund, in combinatie met teveel lucht?
Het ziet er niet uit zo, van dichtbij. Gelukkig zijn deze gebreken met het blote oog vrijwel niet zichtbaar.
Affijn, dast wordt weer plamuren en vooral schuren. Al kan ik zo langzamerhand eerder van polijsten spreken...
En ik moest maar eens op zoek naar een compressor. Want die luchtflessen is enorm behelpen, ik ben er wel een beetje flauw van.
Fles in een emmer water, te hoge druk, te lage druk, fles binnen de kortste keren leeg. Nog net genoeg lucht in een andere fles om de spuit te reinigen. Geklooi van niks.
Dual Action pistool zou ook wel geinig wezen trouwens...
« Laatst bewerkt op: 20 maart 2017, 00:02:04 door Hendrik Jan »
« Reactie #38 Gepost op: 19 maart 2017, 21:17:28 »
Ondertussen wel twee trapjes gekleid. Ze komen aan de Brake.
Dit was de makkelijkste. Want ook de stelbalk is van styreen, dus dat was makkelijk plakken.
Deze ging wat lastiger:
De bovenste zit weer aan de stelbalk, de onderste twee zitten (geheel prototypisch) aan het draaistel. Dat is van een ander, flexibeler plastic gemaakt. De treden werden met secondelijm gelast.
Links van de deur en rechts van het grote raam zie je nog wat witte verfklodders in de witte grondverf. Als deze droog zijn, gaat er nogmaals een schuurpapiertje overheen.
En dan maar wachten op een simpel compressortje. deze zit in een Revell basic set, met gravity feed spuit. Heb nu nog zo'n startding met zuigbuis. Hier in Kampen zit een modelbouwzaakje waar ze dat ding wel kunnen leveren. En ik steun ze graag, want het is altijd handig zo'n zaak om de hoek te hebben.
« Reactie #39 Gepost op: 19 maart 2017, 23:25:56 »
Hendrik Jan, ik ben ook zo begonnen met luchtflessen. Mijn ervaring was dat de druk langzamer minder werd en dat daardoor de boel ging sputteren.(water: door afkoeling??) Ik heb toen ook gekeken naar een eenvoudig compressortje. Heb me overgehaald toch een betere compressor aan te schaffen bij een teken-verfwinkel in Utrecht. Met regelbare druk en een waterafscheider en gebaseerd op een koelkast compressor. Nu na 15 jaar nog steeds plezier van. De spuit zelf (geen dual action) nog zeker een paar jaar gehanteerd.
« Reactie #40 Gepost op: 20 maart 2017, 10:46:39 »
gewoon fatsoenlijke compressor en een double-action-spuit regelen, ja, kost even wat maar t scheelt je zoveel ergernis... En dan verknal je je spuitwerk straks nog steeds wel es, maar dan ligt het nog maar aan 2 factoren in plaats van 12, dus de kans dat je er een beetje vat op krijgt is een stuk groter.
« Reactie #41 Gepost op: 24 maart 2017, 19:17:52 »
Verfkanon is in bestelling.
Ondertussen zoek ik een manier om de coaches van binnenverlichting te voorzien.
Iemand ervaring met de pick ups van DCC Concepts?
« Reactie #42 Gepost op: 25 maart 2017, 00:12:11 »
Ik neem er maandag wel een paar mee....
« Reactie #43 Gepost op: 25 maart 2017, 15:45:06 »
Ik denk trouwens dat ze goed zelf te maken zijn van wat messingdraad 0,4 of 0,6.
« Reactie #44 Gepost op: 31 maart 2017, 22:30:24 »
ja hoor. Zelf doen, mama!
Eerst naar de Crea Bea winkel voor een rolletje messingdraad ø 0.4mm
Dan nog een oud elektriciteitssnoer.
En dan wat handenarbeid.
Eerst een as uit een rijtuig genomen.
Voor alle rijtuigen geldt: de assen zijn dubbelzijdig geïsoleerd.
Dan kun je stroom rechtstreeks van het wiel opnemen. Maar M=F*d. Je moet stroom dus zo dicht mogelijk bij de as opnemen. Anders neemt de rolweerstand meteen flink toe.
Liever nog vàn de as opnemen. Het liefst via het lager, maar dat werd me te veel geklooi.
As uit elkaar gepeuterd:
Beide wielen losgehaald. De wielen zijn geïsoleerd van de as met een plastic busje-met-flens. Uit één wiel werd het busje uitgedrukt.
Nu een stukje koperlitze uit een oud snoer gevlooid. 1cm is zat.
Steek het dunne draadje door het busje.
Vouw het langs de buitenkant van het busje weer terug. Ik voer het draadje terug via de buitenzijde van het busje, dus waar geen flens zit.
Wurm het busje weer in het wiel. Let erop dat het busje recht in het wiel zit, wil straks het wiel niet mooi haaks op de as.
Over diezelfde as gesproken...
Druk het wiel weer op de as. Let op, dat het koperdraadje niet uit de bus gedrukt wordt.
Nu maken wiel en as contact, via het koperdraadje. Tenminste, dat neem ik aan. Maar aanname is de moeder aller verkloting. Even nameten met de multimeter. Weerstand blijkt 0 Ohm te zijn.
Neem de messingdraad, wikkel deze een paar slagen om de as. Niet te strak, niet te los. En wel lekker schuin laten weglopen zoals op de foto. Waarom? Daarom!
Waarom? Daarom! Omdat we de windingen niet te strak willen hebben, rollen we ze scheef op de as. Druk nu de windingen in elkaar. Hierdoor komen ze wat losser om de as en neemt de rolweerstand enorm af. De afgeknipte laatste winding staat hier nog naar buiten. Deze moet een beetje naar binnen worden gebogen. Anders komt het uiteinde tegen het andere wiel aan en ontstaat kortsluiting.
Ook nu weer even de multimeter pakken. Eén pool op het wiel, de ander op het uiteinde van de zelfgedraaide pickup. Weer 0 Ohm
Nu nog nalopen of de rolweerstand laag is. En of de wielen niet slingeren. Als de wielen slingeren (de kans is het grootste bij het contactwiel, vanwege het extra koper in de bus) moet je de boel aandrukken. Als de pickup losjes om de as zit en het hele spul soepel over tafel rolt is het goed.
Een verstandig mens soldeert nu eerst draadjes aan de messing pickups, voordat hij de wielen weer in de draaistellen hangt.
Maar omdat ik net ontdekte, dat de stift uit mijn soldeerbout pleite is, druk ik de assen toch maar op hun plek.
Al bij al blijkt deze operatie eenvoudiger dan verwacht. Mijn hele sleep is nu van zelfgeflanste pickups voorzien. Nu die soldeerstift nog terugvinden, grmbl grmbl.
Uiteraard volstaat het om slechts 1 wiel van de as te drukken. Dan de pickup maken. En dan de litze om de bus en de hele handel weer in elkaar drukken. Het kan ook met alufolie trouwens, maar dit is minder kwetsbaar.