De avond voor het huwelijk hebben Wichard en ik lekker traditioneel apart geslapen. Hij bij een van zijn beste vrienden, ik thuis met mijn moeder, kleine Juul en twee vriendinnen. ‘s Ochtend waren we al om zeven uur wakker van de zenuwen. Na een liquid breakfast (koffie!!!) stortten vriendinnen Hester Werner en Anne-Kaisa Faber zich op mijn haar en make-up. Ondertussen liep het huis vol met familie en vrienden en werden de eerste flessen champagne ontkurkt.
Om 15.00 uur was het dan zover. Aan de arm van mijn vader liep ik richting de Duif, waar de huwelijksinzegening zou plaatsvinden. Van de zenuwen had ik al de ene na andere sigaret gerookt, maar toen mijn normaal zo nuchtere vader ineens heel emotioneel werd, had ik het natuurlijk helemaal niet meer.
Eenmaal binnen bij de Duif zag ik Wichard voor het altaar staan. De kerk zat bomvol vrienden en familie maar eerlijk gezegd is dat allemaal een beetje langs me heen gegaan. Ik zag alleen hem en voor de rest niemand, zo raar… Nadat singer / songwriter Dotan het nummer ‘You got the love’ akoestisch ten gehore had gebracht, begon de ambtenaar een praatje en voor ik het wist stonden we tegenover elkaar om ‘Ja!’ te zeggen…