Iets voor 9 begon de muziek en samen telden we af tot de start. We gingen rustig van start en eigenlijk was de hele run op een relaxed tempo. Voorop was een auto met een geluidsinstallatie waar vrolijke muziek uit schalde daarnaast was er een zeer enthousiaste spreker die de boel lekker opzweepte. Vlak voor de start sprak ik een man (sorry ik ben zijn naam vergeten). Hij kwam uit Amerika en de Parijs marathon zou zijn eerste marathon worden buiten de USA. Hij had er al wel 36 gelopen en benoemde naar mij vooral ook om rustig te starten en vooral te genieten want je eerste marathon al je altijd bij blijven. Bij de start was ik echter al enthousiast aan het foto’s maken en toen we daadwerkelijk begonnen met lopen voelde het ook direct als een feestje.
We gingen als eerste door het Louvre. Ik probeerde foto’s te maken en te filmen. Ik was niet aan het opletten waar ik liep en voor ik het wist struikelde ik al over de keien die daar liggen. Het ging net goed en de man waar ik al eerder mee sprak kwam bezorgd naast me lopen om te vragen hoe het ging. Hij gaf me de tip om goed te blijven opletten, het zou jammer zijn om door deze funrun morgen niet te kunnen starten. Ik gaf aan dat ik door mijn enthousiasme afgeleid was en besloot om mijn telefoon maar even weg te stoppen.