Helaas moest Suzanne eind van de middag werken, en gingen we mee de stad in om een terrasje te pakken, het was heerlijk met het zonnetje, maar die wind was venijnig koud later op de avond toen we na het eten teug naar de auto liepen.
Sta ik de volgende morgen opgewekt bij een Pokestop uit het pad van iedereen Pokémon te vangen, als er een jonge vrouw van begin twintig aan komt lopen met twee kleine hondjes aan de lijn, strikjes in hun haar en protserige jasjes aan. Het sacherijn druipt van haar gezicht af als ze langslopend commentaar op mij geeft: