The Journey - Part two: Doubtful Sound of silence - Reisverslag uit Goes, Nederland van Paul Riet - WaarBenJij.nu
Reisverslag The Journey - Part two: Doubtful Sound of silence
29 december 2014 | Door: Paul van Riet
Aantal keer bekeken 115 Aantal reacties 1 Goes, Nederland
The Journey - Part two: Doubtful Sound of silence
Tl;DR: langs Queenstown geweest. Tenmidden van alle sensatie de stilte opgezocht. Door Doubtful sound gevaren.
Vrees niet, ik ben jullie niet vergeten! Door alle hectiek, het meeten met mensen en afronden van de studie kwam dit verslag op de achtergrond te liggen. Maar het einde van het jaar nadert snel en dus is het ook tijd om dit verhaal (voor de mensen die er nog op wachten) af te sluiten.
Na een lange busrit komen we aan in Queenstown, dé plek voor adrenaline op het Zuidereiland. Deze plaats is opgebouwd uit ski-winkels, organisaties voor allerlei extreme sporten, hotels en cafés. En souvenirwinkels natuurlijk.
Aangekomen bij de backpackers rollen we in een Australisch vrijgezellen feest. Ondanks de gaarheid van de busrit gaan we mee de stad in. Want hoe beter een stad te verkennen dan tijdens een vrijgezellenfeest!Veel cafés later kom ik eindelijk mijn kussen tegen en is het tijd om te slapen. Queenstown wacht!
Het is een schitterende locatie. Omringt door hoge besneeuwde bergen en aan een gigantisch meer. We lopen overdag rond om te kijken wat er allemaal te beleven is. Een tochtje over de wildwaterrivier staat in ieder geval op de planning. Daarnaast plannen we ook om langs Doubtful sound te gaan door een tip van een aantal Kiwi's van het Noordereiland.
De wildwaterrivier was erg gaaf! Met de helikopter vliegen we naar een klein strandje. De boten worden opgeblazen en we verdelen ons over de boten. Het eerste stukje gaat vrij simpel en we krijgen uitleg over de verschillende commando's waar we naar moeten luisteren. Dan is het tijd voor de eerste paar rapids. Dan wordt duidelijk waarom de commando's nodig zijn. Met grote moeite houden we iedereen aan boord. Maar het is een geweldige ervaring en de blauwe plekken meer dan waard. Het enige jammere was dat we erg snel bij het einde aankwamen.
De volgende dag wilde Roy zich graag aan een touwtje van de berg afgooien, iets waar ik niet direct op zat te wachten. Daarom besloot ik om alleen te bergen in te trekken. Met motivationele muziek op klim ik naar het restaurant dat bovenop de dichtstbijzijnde heuvel. Eye of the tiger heeft goed geholpen want de top wordt eerder bereikt dan de bedoeling was. Maar er lopen nog paden verder de bergen in en de tocht gaat door. Met knallende muziek op loop ik verder. Er zijn niet veel mensen die gaan lopen in deze stad, want ik kom maar één of twee mensen onderweg tegen. Even zwaaien en weer door. Ik loop nog wat door tot ik besluit om mijn jas uit te doen. In het zonnetje lopen is aardig warm. Maar daarvoor moeten de oortjes even uit de oren.
Even ben ik bang dat de harde muziek het eindelijk van mijn gehoor gewonnen heeft. Maar ik hoor wel mijn eigen ademhalen. En de muziek die uit de oortjes komt ook.
Dan komt de realisatie dat er voor het eerst sinds dagen geen mens of dier te horen is. Er waait ook nauwelijks wind en is geen boom dichtbij om geluid te maken. Ik zet de muziek uit om het geheel even in me op te nemen. Na dagen drukte met alles om je heen nu ineens volledige rust in je eentje. De wind waait in de verte door de bomen. Zonder de muziek aan te zetten loop ik door. We zijn de sneeuwgrens ondertussen gepasseerd en het enige geluid is het knarsen van sneeuw waar nog niemand op getrapt heeft. Na verloop van tijd moet ik weer terug naar de bewoonde wereld (er staat nog meer op de planning), maar dit moment is er een om nooit meer te vergeten.
Iets anders om niet meer te vergeten was de tocht naar Doubtful sound. In een dagvullend programma varen we over meren, komen langs de meest schitterende watervallen en bergen en genieten we ondanks te kou van een schitterend stukje Nieuw-Zeeland. Na een paar uur varen besluit te kapitein om de motor even stil te zetten. Ook hier in Doubful sound een moment van stilte. In de verte hoor je de watervallen denderen en iedereen wordt ook stil. Op het klikken van de Aziatische camera's na dan. Weer een schitterend moment.
De planning is strak en we moeten na een paar dagen alweer door voor het laatste deel van reis. Daarover snel meer!
29 december 2014 11:31 | Door: Jan en Anja
Leuk om deze mooie ervaring terug te lezen. Besef dat je op dit moment nog net korter terug bent als dat je weg geweest bent.