Willem Lengton | open monumentendag
Home / Overleden Zwolse voetballers WO2 / Willem Lengton
Wim Lengton werd aan de Molenweg 207 geboren als zoon van de winkelier en handelsagent Antonie Lengton en Jacoba Dijkstra. Hij had één jongere broer. Het hervormde gezin woonde na zijn geboorte op verschillende adressen in Assendorp en de binnenstad. Daar was ook de zaak van vader Lengton gevestigd aan de Luttekestraat.
Wim werd in 1929 verkenner bij Groep I van de Zwolse padvinderij. Als padvinder bezocht hij in 1937 de Wereldjamboree in Vogelenzang. Ook voetbal had zijn belangstelling. In april 1935 is hij als PEC'er geselecteerd voor een vertegenwoordigend elftal van de Noord-Centrale Voetbalbond. Hij is dan middenvelder. In september 1941 is hij lid van der lagere-elftallencommissie van ZAC en bij die club bridgete hij ook in april 1942.
In 1937 begon Wim aan de officiersschool in Kampen. Daarna werkt hij als bureauchef bij het Rijksbureau voor de Werkverruiming in de Emmastraat en woonde bij zijn ouders in de Julianastraat. In mei 1940 was hij als vaandrig bij de Grebbelinie, waar na de Duitse inval hevig werd gevochten.
Toen Wim zich in juni 1943 moest melden voor de Arbeitseinsatz, dook hij onder in Soest. Daar kwam hij in aanraking met de lokale verzetsgroep. De ploeg, waarvan Lengton al snel de leiding kreeg, kraakte distributiekantoren om bonkaarten voor de onderduikers te stelen. Inbraken bij het Zwolse Rijksbureau waar Wim had gewerkt en bij bevolkingsregisters moesten de Arbeitseinsatz frustreren.
Na verraad verkaste Wim naar Amersfoort. Een overval op het distributiekantoor daar, waarbij hij niet was betrokken, liep mis. Als gevolg daarvan werd ook Wim opgepakt in de nacht van 12 op 13 februari 1944. Pogingen om hem vrij te krijgen mislukten.
Op 10 april werd hij overgebracht naar het zogenoemde Oranjehotel in Scheveningen. Drie dagen later werd hij door het Polizei Standgericht in Den Haag ter dood veroordeeld en een dag later gefusilleerd op de Waalsdorpervlakte; precies één jaar voor de bevrijding van Zwolle.
In zijn laatste brief schreef hij: "Ik ga heen als een goed Nederlander die z'n woord van trouw niet heeft gebroken". Op 13 april 1946 werd Wim herbegraven op de erebegraafplaats in de Bloemendaalse duinen. Een half jaar daarvoor had de Zwolse padvindersgroep I zijn naam aangenomen en heette vanaf toen: Vaandrig Lengton Groep.