Suzuki-Ambassador Loïck Luypaert: dol op de Swift én vol ambitie! | Suzuki
4 minuten 28/09/2017
De Red Lions zijn hot. De Belgische hockeymannen haalden de EK-finale en willen op de Olympische Spelen in Tokio (2020) op het hoogste schavotje eindigen. Een van de absolute gangmakers is Loïck Luypaert. Niet alleen in zijn spel streeft hij naar perfectie, ook naast het veld heeft hij oog voor de details. In de aanloop naar de Spelen rijdt hij met een honderd procent Japanse Suzuki Swift. Kwestie van al wat in de sfeer te komen. "Het kan nu niet meer misgaan."
Loïck Luypaert is niet toevallig ambassadeur van Suzuki. Net als onze ingenieurs mikt hij hoog, héél hoog. "Na de huidige internationale successen van de Red Lions geloven we allemaal dat we in 2020 weer van de partij zullen zijn op de Olympische Spelen. Het is nog lang, en er zijn nog enkele kwalificatietoernooien in de aanloop naar Tokio. Maar als je ziet hoe we de laatste jaren presteren, inclusief de zilveren medaille op de Spelen van 2016, dan zou het niet meer mis mogen gaan."
Voorbereid als een pro
Wie als chauffeur de baan opgaat, is maar beter helemaal voorbereid. Lees: uitgeslapen, alert en met een frisse blik. Ook de Red Lions laten niets aan het toeval over. Loïck: "We pakken elk toernooi op dezelfde manier aan. Zo proberen we altijd op voorhand een kijkje te nemen, om de situatie ter plaatse goed te kunnen inschatten. Japan lijkt ons helemaal anders dan Rio, zeker op organisatorisch vlak. Alles zal veel strikter verlopen, zoveel is zeker."
De Japanse technologie is verfijnd, en hetzelfde kan gezegd worden van de Japanse keuken. "Op de Spelen heb je in de 'kantine' een echt wereldaanbod aan voedsel. Omdat het allemaal sportmensen zijn die dat voorgeschoteld krijgen, weet je dat alles prima in orde is. En de keuze is zo groot dat je in heel die periode nooit hetzelfde hoeft te eten."
Passie van het eerste uur
Loïck komt uit voor Braxgata, zijn oude club uit Boom. Eerder speelde hij bij Herakles, Lier, SV Kampong uit Utrecht en bij de KHC Dragons uit Brasschaat. In 2011 won hij de Gouden Stick voor beste Belgische belofte. De hockeypassie sloop er bij Loïck al bijzonder vroeg in: "Ik was amper drie toen ik voor het eerst een hockeystick vastnam. Omdat ik zoveel energie had, schreven mijn ouders me toen al in bij de club, ook al speelde ik samen met kinderen van 6."