De ms Ameland / Robbenboot is speciaal voor het Wad ontworpen. Dit betekent dat het stabiele schip bij laag water in geulen kan varen, die u dichtbij de zeehonden en wadvogels brengen.
Verder zijn er nog een bar en cafetaria. In de twee salons zit u aan tafels met daarin een kaart van het Wad, zodat u de reis precies kan volgen. En speciaal voor kinderen is er een speelhoek aan boord. Kortom een comfortabele boot die van alle gemakken is voorzien!
De boot heeft een topdek, met een grandioos uitzicht over zee en eiland. Er is ook een zonnedek, waar altijd wel een plekje uit de wind te vinden is.
Mindervaliden : Voorzieningen voor rolstoelen e.d. zijn aanwezig, rolstoeltoilet, groot achterdek waar men vrij kan bewegen, zeer ruime binnensalon (9,5 meter)

Joop is op 24 november 1930 geboren in Amsterdam Noord en groeide op in Tuindorp. Hij beleefde veel plezier bij de kanovereniging en ontmoette hier zijn toekomstige vrouw Boukje. ‘De mooiste jongen van de vereniging had zijn zinnen op haar gezet, maar gelukkig ging ze er met mij vandoor’, grapt Joop. Het stel trouwde en nam hun intrek in een woning aan de Kinkerstraat in Amsterdam. Ze kregen 4 kinderen; Marian (68) die nu in het ouderlijk huis woont in Amstelveen, Marijke (65) woonachtig op Bali, Merel (55) in Hoorn, Pauline (50) in Uithoorn. ‘We lopen niet de deur bij elkaar plat, maar hebben een hele goed band met elkaar’, vertelt Joop trots. Als enige man te midden van al die vrouwen thuis, verklaart hij het 10 jaar leeftijdsverschil tussen zijn 2e en 3e dochter. ‘Ik had echt even tijd nodig om bij te komen’, grapt hij.
Op zijn 14e begon Joop op de technische avondschool. ‘Daar kwam op een avond iemand van de KLM om personeel te werven. Albert Plesman, de eerste president-directeur van de KLM, was namelijk op zoek naar jonge technici. En ik had het geluk dat ik op mijn 16e werd geselecteerd. Ik ging er maar liefst een dubbeltje op vooruit en zou nu 35 cent per uur gaan verdienen. Ik kwam op het KLM Internaat Dijnselburg Huis ter Heide (Zeist) terecht. Een prachtig gebouw, waar ik met 100 man werd opgeleid tot techneut. Na een half jaar werd er gekeken of je de mechanische of elektrische kant op zou gaan en werd je op Schiphol verder opgeleid. Ik kwam als leerling-monteur op de KLM-afdeling REPA terecht waar reparaties plaats vonden van wielen, remmen, hydraulische systemen. Al snel lonkte de functie van plaatwerker waar ik m’n creativiteit kwijt kon. Ik mocht toen aan de slag met reparaties van vliegtuigconstructies. Hier heb ik echt een leuke tijd gehad.’