Austin Hobart Clark (Wellesley (Massachusetts), 17 december 1880 - Washington D.C., 28 oktober 1954) was een Amerikaans zoöloog. Hij was actief op diverse terreinen van de (biologische) wetenschap, waaronder oceanografie, mariene biologie, ornithologie en entomologie. Hij was wereldspecialist op het gebied van stekelhuidigen, en met name zeelelies.

Leven 
Austin Hobart Clark werd geboren in Wellesley, Massachusetts, als zoon van de architect Theodore Minot Clark en zijn uit Frankrijk afkomstige echtgenote Jeannette. In 1903 behaalde hij zijn bachelordiploma aan Harvard University. Op 6 mei 1906 huwde hij met Mary Wendell Upham, met wie hij vijf kinderen kreeg. Mary overleed in december 1931. Clark hertrouwde in 1933 met Leila Gay Forbes.

Werk 
In 1901 organiseerde Clark een wetenschappelijke expeditie naar Isla Margarita in Venezuela. Van 1903 tot 1905 was hij onderzoeksleider op de Antillen. Van 1906 tot 1907 leidde hij een onderzoeksteam op de USS Albatross, een schip van het U.S. Bureau of Fisheries, dat met name werd ingezet voor diepzee-exploratie. In 1908 accepteerde hij een aanstelling bij het National Museum of Natural History in Washington D.C., die hij tot aan zijn pensioen in 1950 hield.

Clark bekleedde functies bij gerenommeerde wetenschapsgezelschappen. Hij was voorzitter van de Entomological Society of Washington, en vicevoorzitter van de American Geophysical Union. Ook gaf hij leiding aan de persvoorlichtingsdienst van de American Association for the Advancement of Science.

Clark was (co-)auteur van meer dan 600 publicaties, merendeels revisies van al eerder beschreven diergroepen of beschrijvingen van nieuwe soorten, geslachten of hogere taxa. Een van zijn bekendste algemene werken is The New Evolution (1930). Samen met zijn tweede echtgenote schreef hij The Butterflies of Virginia (1951).

Honderden soorten, geslachten en hogere taxa kregen hun wetenschappelijke naam van Clark. Daaronder Ara guadeloupensis (1905), Amazona martinicana (1905; inmiddels uitgestorven), de Regenboogparkiet (Psephotellus varius, 1910), het garnalengeslacht Laomenes (1919) en de zeester Copidaster lymani (1948).

Zoögenese 
Clark is bij het Engelstalige publiek vooral bekend om zijn aangepaste versie van de evolutietheorie, genaamd "zoögenese". Hij zette zijn ideeën erover uiteen in het boek The new evolution: zoogenesis (1930). Met zijn theorie bestreed hij het idee van één enkele stamboom voor al het leven. Volgens Clark ontstonden de belangrijkste vormen van leven op Aarde los en onafhankelijk van elkaar.

Publicaties 
algemene werken

revisies en publicaties met nieuwe taxa

Externe links 
 Zoonomen.Net - Austin Hobart Clark
 Titels van Clark in The Biodiversity Heritage Library
 

Amerikaans zoöloog