Martin-Clément Misson (Brussel, 12 februari 1769 - 14 april 1853) was een Zuid-Nederlands edelman.

Geschiedenis
 In 1775 verleende keizerin Maria-Theresia erfelijke adel aan Jean-Maximilien Misson, secretaris bij de Raad van Brabant, getrouwd met Jeanne Robyns.
 In 1776 werd ook Robert Misson opgenomen in de erfelijke adel.

Martin Clément Misson
 Misson was bewaarder van het zegel en werd in 1826, onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, erkend in de erfelijke adel. Hij trouwde in 1800 met Eugénie de Janti (1779-1839) en ze kregen negen kinderen. Geen enkele van de zes dochters trouwde, terwijl de drie zoons trouwden en twee van hen afstammelingen hadden.
Paul-Maximilien Misson (1801-1879) promoveerde tot doctor in de rechten. Ten tijde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden werd hij benoemd tot kabinetssecretaris van de minister van Binnenlandse Zaken en kabinetschef bij de minister van Waterstaat. In België werd hij eerste griffier van de Senaat. In 1856 werd hem de titel baron verleend en in 1873 werd de titel uitgebreid tot al zijn afstammelingen. Hij trouwde in 1838 met Charlotte van der Burch (1804-1868), dochter van graaf Charles van der Burch, luitenant-generaal.
Paul Misson (1839-1891), doctor in de rechten, werd burgemeester van Vieux-Waleffe. Hij trouwde in 1873 met Isabelle Mincé du Fontbaré (1853-1921). Het echtpaar bleef kinderloos.
Victor-Auguste Misson (1804-1881), arrondissementscommissaris voor Bergen, voorzitter van het Rekenhof, trouwde in 1839 met Silvie Leclercq (1813-1866) en ze kregen zes kinderen.
Charles Misson (1847-1932), afdelingshoofd bij het Rekenhof, trouwde met Gabrielle de Munck (1852-1884) en ze kregen drie zoons die voor nazaten zorgden, met afstammelingen tot heden.

Literatuur
 Généalogie Misson, in: Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1871.
 Alphonse MISSON, Le livre de mon frère.
 Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge'', Annuaire 1994, Brussel, 1994.

Zuid-Nederlandse adel (voor 1830)
Belgische adel in de 19e eeuw