Christine Jones, geboren als Christine Zacher (Teplitz-Schönau, 9 mei 1944 - 13 februari 2017) was een Oostenrijkse jazz- en blueszangeres, Fluxus-kunstenares en galeriehoudster.

Biografie 
Ze was de dochter van een architect en een lerares en studeerde 'Kunsterziehung' bij Robin C. Andersen aan de Academie van beeldende kunsten in Wenen. Ze sloot de studie in 1967 af met de titel Magistra Artium. Hierna studeerde ze tot 1971 aan de Freien Universität in Berlijn Amerikaanse archeologie (Altamerikanistik). In die tijd kwam ze in contact met de jazz. Ze zong op Amerikaanse folkblues-festivals en, later, in de Parijse jazzclub "Blue Note“, waar ze werkte met musici als Kenny Clarke, Nathan Davis en Pony Poindexter. Ze werd ontdekt door concertorganisator Horst Lippmann, die haar contracteerde. De zangeres ging in Berlijn wonen en trad op met Leo Wright, Duke Ellington, Dexter Gordon, Eugene Cicero, Fritz Pauer en Carmell Jones, met wie ze trouwde en een dochter kreeg, Stella Jones.

Na tien jaar (en haar scheiding van Jones) keerde ze terug naar Wenen en trouwde met de advocaat en musicus Klaus-Peter Schrammel (een achterkleinzoon van Johann Schrammel). Ook hiermee kreeg ze een dochter.

In 1980 richtte ze de band JONESMOBILe op, waarmee ze een album opnam. Ze maakte tevens platen met de gitarist Karl Ratzer (Wow, 1988) en de kunstschilder Christian Ludwig Attersee (Äpfelder Liebe).

Ze haalde de Oostenrijkse hitparade met I Don’t Believe en trad op in het Witte Huis en het Vaticaan.

In 1984 begon ze met haar man een kunstgallery, KUNST>KANZLEI, een gallery in de traditie van de kunstsalon uit de 19de en vroege 20ste eeuw. In de gallery hadden Fluxus-kunstenaars als Daniel Spoerri, Dick Higgins, Christo, Coco Gordon, Alison Knowles, Joe Jones, Padhi Frieberger en Ben Vautier hun eerste tentoonstellingen in Oostenrijk. Jones presenteerde hier ook haar eigen werk.

Discografie 
 1965: Christine-Spirituals, Folksongs, Blues. LP CBS 62626
 1981: Christi Ne Jones - Jonesmobile. LP Yedermann Productions YM 24581
 1982: Schlaf, Schlaf, Schlaf. Single YM 119872
 1983: Weihnacht zu Zweit - Attersee & Christine Jones. LP YM 119872
 1983: Grüß Gott. Single Weltweit Records/Echo 119382
 1988: Summertime - Christine Jones feat. Karl Ratzer. Single YM 119872
 1988: Trinity - Christine Jones. Maxi-Single YM 150044-1
 1988. Wow! - Christine Jones. CD YM 9544
 1992: Very Sometimes People. Maxi-CD YM G 9216-2
 1994: Aut of Austria Sampler. CD RMC 150002
 1996: Christine Jones - Live at EGA. CD YM11916
 1996: Christine Jones & the Jonesmobile - Narrative Jazz. Maxi-CD YM 12507
 1997: Christine Jones - Jonestones. CD YM 9871-2
 2000: Christine Jones - Tamin Bacon. CD YM 12508
 2001: Christine & Stella Jones - La Chica Evelvn. CD YM 77200
 2002: Jonesmobile im Ziegelstadl. CD YM 195201
 2003: Summertime - That Was Then. Compilation-CD UMG 980113
 2003: Summertime - This Is Now. Compilation-CD UMG 980854
 2004: Best of Christine Jones. CD UMG 986645
 2004: Nlghtmares - Jonesmobile. Single-CD YM 08154711
 2004: Christine Jones - Look Here Blues. CD YM 91301
 2005: Female - Verve Impressions. Compilation-CD UMC 983300
 2005: Christine Jones/Aaron Wonesch-Jonesch. CD ORF 411
 2010: Saxo Son I Schrammel Ton I Christine Jones. CD YM 1952
 2011: Äpfel der Liebe - Attersee & Christine Jones. CD YM 13411
 2014: Jonesmobile 33 -Live. CD YM 3033

Externe links 
 
 Christine Jones, discografie op Discogs
 Yedermann Productions KUNST>KANZLEI

Oostenrijks arrangeur
Blueszanger
Oostenrijks jazzzanger
Oostenrijks kunstenaar
Galeriehouder
Pseudoniem