Dean Woods OAM (Wangaratta, 22 juni 1966 – 3 maart 2022) was een Australisch wielrenner, die zowel op de weg als op de baan actief was.

Loopbaan 
Al bij de junioren behaalde Woods internationale titels en in op de Olympische Spelen van 1984 in Los Angeles won hij op de ploegenachtervolging de gouden medaille, samen met Michael Grenda, Kevin Nichols en Michael Turtur. Hij zou op de Spelen van 1988 (Seoel) nog een zilveren medaille op de individuele achtervolging en een bronzen medaille op de ploegenachtervolging winnen, en acht jaar later, op de Spelen van 1996 (Atlanta) nogmaals brons op de ploegenachtervolging. Dit was tevens zijn laatste ereplaats, want na dit seizoen beëindigde hij zijn professionele carrière.

Een jaar na zijn olympische titel, op Australia Day 1985, kreeg hij de Medaille van de Orde van Australië uitgereikt voor zijn diensten voor het Australische wielrennen.

Woods overleed op 55-jarige leeftijd aan kanker.

Belangrijkste overwinningen 

1983
  Wereldkampioen achtervolging, Junioren

1984
  Olympisch kampioen ploegenachtervolging (samen met Michael Grenda, Kevin Nichols en Michael Turtur)
  Wereldkampioen achtervolging, Junioren

1986
  Achtervolging op de Gemenebestspelen
  Ploegenachtervolging op de Gemenebestspelen (met Glenn Clarke, Brett Dutton en Wayne McCarney)

1988
  Achtervolging op de Olympische Spelen
  Ploegenachtervolging op de Olympische Spelen (met Brett Dutton, Wayne McCarney en Stephen McGlede)

1991
 1e etappe, deel A Ronde van Zweden

1993
 2e etappe Herald Sun Tour

1994
 Zesdaagse van Grenoble (met Jean-Claude Colotti)

1996
  Ploegenachtervolging op de Olympische Spelen (met Bradley McGee, Stuart O'Grady en Timothy O'Shannessey)

Resultaten in voornaamste wedstrijden 

|
|}

Ploegen 
 1989 - Team Stuttgart
 1990 - Team Stuttgart
 1991 - Team Deutsche Telekom
 1992 - Kelly Sport (tot 30/04)
 1992 - Southern Sun-M Net-Supersport (vanaf 15/05)
 1993 - Jayco-Qantas

Externe link 

Australisch baanwielrenner
Australisch wielrenner
Australisch olympisch kampioen