Graaf van Parijs (in het Frans: Comte de Paris) was in de Karolingische tijd de titel van de plaatselijke machthebber van het gebied rond Parijs. In 888 werd de graaf van Parijs, Odo, gekozen tot koning van Frankrijk. De titel stierf uit toen Parijs de koninklijke residentie werd, maar werd vele eeuwen later opnieuw gegeven door koning Lodewijk Filips I van Frankrijk aan zijn kleinzoon Philippe van Orléans, later de orleanistische troonpretendent, om de connectie met de oude Capetingische koninklijke familie te accentueren.

Pepiniden 

 Grifo (751-753), zoon van Karel Martel en zijn tweede vrouw Swanahilde

Girardijnen 

 Girard I (752-778)
 Stefanus (778-811), zoon van vorige
 Bego van Toulouse (815-816), broer van vorige
 Leuthard I (816), zoon van vorige, ook graaf van Fézensac
 Girard II (816), zoon van vorige en broer van Adalhard de Seneschalk, alsook hertog van Viennois
 Leuthard II van Parijs (vanaf 816), zoon van Bego van Toulouse
 Adalhard (877), paltsgraaf, vader van Adelheid van Parijs, vrouw van Lodewijk de Stamelaar

Welfen 

 Koenraad (858-859)
 Jozef (902-906)

Robertijnen 

 Odo I van Frankrijk (tot 888)
 Robert van Bourgondië (888-923)
 Hugo de Grote (923-956)
 Hugo Capet (956-996)

Bouchardijnen 

 Bouchard I de Eerbiedwaardige (1005), ook graaf van Vendôme, Corbeil en Melun
 Reginald, ook bisschop van Parijs

Orléanisten 

 Philippe van Orléans (1838-1894)
 Henri van Orléans (1908-1999)
 Henri van Orléans (1933-2019)
 Jean van Orléans (1965)