Ype Poortinga (Rinsumageest, 28 mei 1910 – Leeuwarden, 2 december 1985), geboren Ype Rinses Poortinga, was een Friese schrijver en verhalenverzamelaar. 

Hij studeerde Duits aan de Rijksuniversiteit Groningen en promoveerde daar in 1940 op de Friestalige dissertatie It Fryske Folkstoaniel 1860-1930. Hij werd wetenschappelijk medewerker aan de Fryske Akademy. Ook was hij redacteur van het weekblad Frysk en Frij.  

Zijn vader was boer op de boerderij die gebouwd is waar voorheen de grote Tjaarda State stond, naast de hervormde kerk van Rinsumageest. In deze plaats is een straat naar hem vernoemd, de 'Dr. Ype Poortingawei', evenals in Leeuwarden, de Ype Poortingawei.

In 1950 mocht Poortinga de Gysbert Japicxpriis in ontvangst nemen. Zijn bekendste werk is de roman Elbrich.

Bibliografie 
1938 - Noedlik doel 
1940 - It Fryske Folkstoaniel 1860-1930 
1942 - Sinneblink 
1946 - De jonkerboer
1947-1949 - Elbrich 
1949 - Bline leafde
1966 - Ik haw in man stellen
1967 - Duveldei op Grienlân (Over zeehondenknuppelen, walvisvangst, schipbreuk en overleven op Groenland).
1970 - Kin myn hynder hjir ek stâltje? 
1976 - Och, myn leave jonge
1982 - Fryske folksforhalen: Hûndert pûn klûntsjes en in karre fol lytsjild 
1982 - Twa dagen dokter 
1983 - It bûnte boek 
1986 - De skat ûnder de parrebeam
1986 - Ik ha 't ris hân  (De sterke verhalen van Jan Hepkes Wouda opgeschreven door Ype Poortinga).

Zie ook 
 Volksverhalen van Nederland

Externe link 
 
 

Fries schrijver