Pierre Broodcoorens (Brussel, 1885 - Terhulpen, 1924) was een in het Frans schrijvende Vlaamse schrijver, van Oost-Vlaamse afkomst maar geboren in Brussel. Hij was dichter, dramaturg en romancier, en werd beïnvloed door Georges Eekhoud en Camille Lemonnier. Hij is vrijwel volledig in vergetelheid geraakt.

Hij was een overtuigd socialist en Vlaams-nationalist. In werken zoals Le carillonneur des esprits en Le sang rouge des Flamands brengt hij hulde aan de Vlaamse weerstand tegen verdrukking en bezetting door vreemde mogendheden (Fransen, Spanjaarden).

Werken
 Eglesygne et Flourdelys. Pièce en trois actes, en vers blancs
 La Mer. Légende lyrique en quatre parties
 Le Roi de la nuit
 Le coin des Tisserands
 La foi du doute: poèmes
 Le miroir des roses spirituelles
 Boule-Carcasse
 Petit Will
 La Parabole du figuier stérile
 Histoires merveilleuses
 Le brave sergent Champagne
 Seigneur Polichinelle, récits
 Le siège de Berlin
 Le roi aveugle
 Les Rustiques
 Le carillonneur des espritsDeze dichtbundel bestaat uit vijf delen: "Clocke Roeland"; "Les Soleils d'antan"; "Les Orages passants"; "Les Deuillants processionnaires"; "les Horizons précurseurs".
 Le sang rouge des FlamandsDeze roman verscheen in 1914 als feuilleton in het socialistische dagblad Le Peuple. Tijdens de Eerste Wereldoorlog verscheen in Berlijn een Duitse vertaling, Rotes Flamenblut, die door de Duitse bezetter, tegen de wil van de auteur in, gebruikt werd als propagandamiddel. Broodcoorens schijnt hieronder erg geleden te hebben en er in 1918 een zenuwinzinking door gehad te hebben.

Referentie
Graziana Geminiani, Pierre Broodcoorens: uno scrittore tra la Fiandra e la Germania Annali Online di Ferrara - Lettere Vol. 1 (2006), 147-160.

Vlaams romanschrijver
Vlaams toneelschrijver
Vlaams dichter
Belgisch Franstalig schrijver