Carolina van Bourbon-Parma (Parma, 22 november 1770 – Dresden, 1 maart 1804) was een prinses van Parma en een prinses van Saksen.

Ze was de oudste dochter van hertog Ferdinand van Parma en aartshertogin Maria Amalia van Oostenrijk. Haar grootouders aan vaderskant waren, hertog Filips van Parma en diens echtgenote prinses Louise Elisabeth van Frankrijk, dochter van koning Lodewijk XV van Frankrijk en koningin Maria Leszczyńska. Haar grootouders aan moederskant waren, keizer Frans I Stefan en keizerin Maria Theresia van Oostenrijk.

Op 9 mei 1792 trad Carolina in het huwelijk met prins Maximiliaan van Saksen, vijfde en jongste zoon van keurvorst Frederik Christiaan van Saksen en diens echtgenote Maria Antonia van Beieren.

Ze werd moeder van zeven kinderen:

 Maria Amalia (1794-1870), prinses van Saksen.
 Maria Ferdinanda (1796-1865), trouwde met groothertog Ferdinand III van Toscane, een zoon van keizer Leopold II
 Frederik August Albert Maria (18 mei 1797 - 9 augustus 1854), werd na de dood van zijn neef, koning Anton, koning van Saksen.
 Clemens (1798-1822), prins van Saksen.
 Maria Anna (1799-1832), trouwde met groothertog Leopold II van Toscane, enige zoon van groothertog Ferdinand III van Toscane
 Johan Nepomuk Maria Jozef (12 december 1801 - 29 oktober 1873), werd na de dood van zijn oudere broer, Frederik August, koning van Saksen.
 Maria Josepha Amalia (6 december 1803 - 17 mei 1829), zij trouwde met de Spaanse koning Ferdinand VII.

Prinses Carolina stierf op 1 maart 1804 in Dresden. Haar man, prins Maximiliaan, stierf op 3 januari 1838, 34 jaar na haar dood. Maximiliaan hertrouwde op 7 november 1825 met prinses Maria Louisa van Bourbon-Parma, dochter van koning Lodewijk I van Etrurië en daardoor een nichtje van Carolina.
Carolina was een Dame in de Maria-Luisa-Orde van Spanje.

Bourbon-Parma