Monoctonus is een geslacht van parasitoïde insecten uit de familie van de schildwespen (Braconidae), onderfamilie Aphidiinae. Het zijn kleine vliesvleugelige insecten waarvan de larven parasiteren in bladluizen, die ze geleidelijk van binnenuit opeten, waarna ze verpoppen en uitvliegen. Vanwege dit gedrag zijn sommige soorten bruikbaar bij de biologische bestrijding van in de land- en tuinbouw schadelijke bladluizen.

De wetenschappelijke naam Monoctonus werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Alexander Henry Haliday in 1833. Haliday beschreef Monoctonus aanvankelijk als een ondergeslacht van Aphidius. Als soorten noemde hij Aphidius Monoctonus nervosus en A.M. caricis. In dezelfde publicatie beschreef Haliday nog de volgende ondergeslachten van Aphidius: Ephedrus, Trionyx (later veranderd in Toxares; Trionyx was reeds in gebruik voor een geslacht van schildpadden, benoemd door Étienne Geoffroy Saint-Hilaire), Praon en Trioxys.

Soorten
Volgens Encyclopedia of Life behoren volgende soorten tot het geslacht Monoctonus:
Monoctonus allisoni Pike & Stary 2003
Monoctonus campbellianus Pike & Stary 2000
Monoctonus caricis (Haliday, 1833)
Monoctonus cerasi (Marshall, 1896)
Monoctonus crepidis (Haliday, 1834)
Monoctonus fotedari Bhagat, 1981
Monoctonus gallicus Stary, 1977
Monoctonus hispanicus Tizado, 1992
Monoctonus leclanti Tomanovic & Stary 2002
Monoctonus ligustri van Achterberg, 1989
Monoctonus longiradius Takada, 1966
Monoctonus mali van Achterberg, 1989
Monoctonus nervosus (Haliday, 1833)
Monoctonus pacificus Pike & Stary 2000
Monoctonus pseudoplatani (Marshall, 1896)
Monoctonus similis Stary & Schlinger, 1967
Monoctonus tianshanensis Stary, 1978
Monoctonus washingtonensis Pike & Stary, 1995
Monoctonus woodwardiae Stary & Schlinger, 1967