Frozen Kids (review) | Lotgenoten Seksueel Geweld
Frozen Kids (review)
› Forum Lotgenoten Seksueel Geweld › Achtergrond & Informatie › Films, documentaires & TV programma's › Frozen Kids (review)
Dit onderwerp bevat 0 reacties, 1 deelnemer, en is laatst bijgewerkt op 18/02/2019 om 20:43 door Stefan.
18 februari 2019 om 20:43 #235155
Trailer Frozen kids
Frozen Kids, Bevroren Kinderen in het Nederlands, is een documentaire waarin mannelijke slachtoffers van seksueel misbruik hun verhaal doen. Gedurende de documentaire komen een 8-tal mannen aan het woord die vragen beantwoorden over het misbruik zelf, dus wat er gebeurde, voor en na het misbruik en hoe ze er nu tegenaan kijken. Uiteenlopende verhalen van jarenlang misbruik, mannen als dader, vrouwen als dader… en omdat het meer dan 1 verhaal is, zitten er ook wel dingen in die voor iedereen herkenbaar zullen zijn, wat bij mij ook zo was. Hierdoor voelen sommige dingen niet direct meer 'raar' of 'bizar', maar dan heb je een idee waar 't vandaan kan komen én gaan bepaalde (nare) gedachtes misschien weg… je bent er niet de enige mee.
De naam, overigens is de documentaire gewoon Nederlands, maar de titel in het Engels, slaat op 't feit dat als je misbruikt wordt, bevriest. Je kunt letterlijk niks doen. En ook met herbelevingen en nachtmerries kan dit terugkomen, zo wordt ook uitgelegd in de docu zelf.
Ik heb het niet allemaal in 1 keer gezien, ik kon het na een aantal minuten per keer niet meer zien, wat het juist wel aangeeft hoe intrigerend het is. Er worden geen doekjes gewonden om de woorden, feiten en gebeurtenissen van hoe zij dingen hebben beleefd, hoe ze het nu nog beleven en wat er met hen van terecht is gekomen (ook met de gevolgen van het misbruik). Ontwijken ze situaties? Denken ze nog vaak terug? Zijn ze (ernstig) beschadigd en op welke manier is dat dan? Allemaal vragen, die je over het onderwerp kan stellen, waar je antwoord op krijgt.
Ook is er 1 slachtoffer bij die zelfmoord pleegde nadat hij jarenlang werd misbruikt door z'n moeder. Hij hield een dagboek bij en de tekst daarvan wordt in beeld gebracht met een klein beetje muziek erbij.
Het enige waar ik me een beetje aan stoorde was de opbouw en dat 't dagboek niet werd voorgelezen (kun je goed doen, ondanks het misschien ook wel mooi is om het dagboek zo in z'n waarde te laten), maar vooral de manier van bewerken, dat haalde me soms uit de verhalen. Kan ik ze op zich niet kwalijk nemen, gezien het destijds 2012 was… dus inmiddels zouden ze het wel anders doen, maar verder echt wel mooi gedaan.
Openhartig, intrigerend, herkenbaar, emotioneel… Als je op zoek bent naar een mooie documentaire over seksueel misbruik bij jongens/mannen, waarbij de mannen zélf hun verhaal doen zonder er omheen te draaien, dan is dit zeker eentje die je moet kijken.