veelvuldig kritisch over de crisis schrijven en ook het overheidsbeleid geregeld de maat nemen. https://www.ftm.nl/dossier/coronacrisis
De kritische stukken hebben voor mijn gevoel meestal als inhoud dat (a) het beleid niet ver genoeg gaat (gechargeerd gezegd: alles zou op slot moeten), en (b) over hoe financiële belangen effectief beleid in de weg zitten.
Ik kan mij geen (of nauwelijks) stuk herinneren waarin wordt ingegaan op de onderbouwing voor dat relatief harde beleid. Denk aan de aanname van 120.000 Covid doden (aanzienlijk dodelijker dan de Spaanse Griep) waarmee wordt geschermd door een gedeelte van de epidemiologen (zie Volkskrant brief), het oprekken van definities (de definitie 'jongere' lijkt nog wel eens opgerekt te worden naar 50+), en mensen die overlijden als gevolg van beleidskeuzes (omdat onderzoeken niet doorgaan), worden langzaamaan in ieder geval in de media ook als COVID slachtoffers geteld - iets wat een eerlijke evaluatie van het gevolgde beleid in de weg staat.
Er wordt wel in regelmatig in de media redelijk negatief gedaan over het Zweedse beleid, maar nergens wordt gekeken waarom in een aantal landen met veel strenger beleid (België) de cijfers slechter zijn.