Medewerkers van Archeologie Delft bezig met onderzoek. Het metselwerk op de bodem van de put is van de fundering en het gewelf van de kelder uit de 14e eeuw. Hierop staan twee van de poeren van de fundering van de poort uit de 15e eeuw.
Binnenzijde van de kelder van de 14e eeuwse fase van de Schiedamse poort.
Gezicht op de funderingen aan de Zuidwal, naar het noordwesten gezien.
De funderingen konden gedeeltelijk worden vrijgelegd en onderzocht. Een verrassende ontdekking was dat de aangetroffen resten van twee opeenvolgende stadspoorten bleken te zijn. De oudste poort bestond uit een zware fundering met binnenin een kelder van 2 bij 8 meter groot. De kelder met tongewelf was nog geheel intact. Op basis van de bakstenen moet dit poortgebouw in de eerste helft van de 14e eeuw zijn aangelegd. Vermoedelijk werd het bovendeel van de poort al in 1359 gesloopt toen Delft de verdedigingswerken moest slopen op last van de graaf van Holland.
Halverwege de 15e eeuw werd een nieuwe stadspoort gebouwd met nieuwe kelder bovenop de oude funderingen. De nieuwe fundering bestond uit 6 of 8 poeren van 2 meter dik met daartussen een dunnere muur. Het plafond van de kelder bestond uit een kruisgewelf.In de 18e eeuw werd de 15e eeuwse kelder volgegooid met bouwpuin en mest. De poort werd in 1836 afgebroken om meer ruimte te maken voor het verkeer over de Zuidwal.