Advent, kind of Koning? | De Bazuin
Home»Advent, kind of Koning?
`En er waren herders in diezelfde landstreek, die zich ophielden in het veld en des nachts de wacht hielden over hun kudde. En opeens stond een engel des Heren bij hen en de heerlijkheid des Heren omstraalde hen, en zij vreesden met grote vreze. En de engel zeide tot hen: Weest niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die heel het volk zal ten deel vallen: U is heden de Heiland geboren, namelijk Christus, de Here, in de stad van David. En dit zij u het teken: Gij zult een kind vinden in doeken gewikkeld en liggende in een kribbe. En plotseling was er bij de engel een grote hemelse legermacht, die God loofde, zeggende: Ere zij God in den hoge, en vrede op aarde bij mensen des welbehagens.
En het geschiedde, toen de engelen van hen heengevaren waren naar de hemel, dat de herders tot elkander spraken: Laten wij dan naar Betlehem gaan om te zien hetgeen geschied is en ons door de Here is bekendgemaakt. En zij gingen haastig en vonden Maria en Jozef, en het kind liggende in de kribbe. En toen zij het gezien hadden, maakten zij bekend hetgeen tot hen gesproken was over dit kind. En allen, die ervan hoorden, verbaasden zich over hetgeen door de herders tot hen gezegd werd. Doch Maria bewaarde al deze woorden, die overwegende in haar hart. En de herders keerden terug, God lovende en prijzende om alles wat zij hadden gehoord en gezien, gelijk het hun gezegd was.`
Het bekende kerstevangelie uit Lukas 2: 8-20. Een kind in een kribbe, een voerbak voor dieren. Dat is het teken voor de herders. De Here Jezus, gekomen op aarde, als kind, als kleine baby. Het Woord dat vlees is geworden. (Joh. 1: 14). Een machtig heilsfeit. Een eeuwenoude verbondsbelofte vervuld. Eeuwenlang is door Gods kinderen gewacht op dit heilsfeit. Verlangend gewacht. Verlangend gewacht op de komst van dat ene Kind.
`En ik zag de hemel geopend, en zie, een wit paard; en Hij, die daarop zat, wordt genoemd Getrouw en Waarachtig, en Hij velt vonnis en voert oorlog in gerechtigheid. En zijn ogen waren een vuurvlam en op zijn hoofd waren vele kronen en Hij droeg een geschreven naam, die niemand weet dan Hijzelf. En Hij was bekleed met een kleed, dat in bloed geverfd was, en zijn naam is genoemd: het Woord Gods. En de heerscharen, die in de hemel zijn, volgden Hem op witte paarden, gehuld in wit en smetteloos fijn linnen. En uit zijn mond komt een scherp zwaard, om daarmede de heidenen te slaan. En Hijzelf zal hen hoeden met een ijzeren staf en Hijzelf treedt de persbak van de wijn der gramschap van de toorn Gods, des Almachtigen. En Hij heeft op zijn kleed en op zijn dij geschreven de naam: Koning der koningen en Here der heren.` (Openbaring 19: 11-16).
In de adventstijd is onze aandacht altijd zo sterk gericht op de komst van dat Kind. En, nogmaals, het is goed om daarbij stil te staan. Om na te gaan hoe de Bijbel spreekt over Gods beloften. Over het uitzien naar de komst van de Verlosser. Over de vervulling van die oude beloften. Over de bijzondere wijze waarop de HERE aan de vervulling van zijn Woord heeft gewerkt.
` En nadat Hij dit gesproken had, werd Hij opgenomen, terwijl zij het zagen, en een wolk onttrok Hem aan hun ogen. En toen zij naar de hemel staarden, terwijl Hij henenvoer, zie, twee mannen in witte klederen stonden bij hen, die ook zeiden: Galileese mannen, wat staat gij daar en ziet op naar de hemel? Deze Jezus, die van u opgenomen is naar de hemel, zal op dezelfde wijze wederkomen, als gij Hem ten hemel hebt zien varen.`
Onze Here Christus zal weerkomen. Dat is de vaste belofte die we hebben. Maar als Hij weerkomt op de wolken, dan komt hij niet als Kind. Nee, dan komt Hij als de grote Koning! Als de Here der heren. Schitterend om te zien. Bekleed met het gewaad van Zijn Middelaarswerk. Aan het hoofd van Zijn hemelse legers, gehuld in blinkend wit. Dan komt Hij om te oordelen. Om vonnis te vellen. Én om de zijnen vrij te spreken.
Als wij aanbidden, dan aanbidden we onze Koning. Onze Here, komend in macht en heerlijkheid. Als we verwachten en verlangen, dan verwachten en verlangen we de Overwinnaar, de Here der heren. Het Kind is opgegroeid, heeft Zijn werk gedaan en is verheerlijkt en Koning geworden.
Wat moeten we dan met advent? Afschaffen? En het kerstfeest ook meteen maar weg? Nee, natuurlijk niet. Ook advent, ook de verwachting van Gods heil is deel van Gods Woord. Hoort bij de geschiedenis van Gods volk. Hoort bij de geschiedenis van de gemeente van de Here. Laten we daar maar rustig aandacht aan besteden. Laten we maar heel gewoon de Here loven en eren om de verwachting van de Heiland. Een verwachting die God zelf in stand heeft gehouden.
Eigenlijk is ieder zondag zo advent. Ja, iedere dag van ons leven. Steeds als we bidden: Kom, Here Jezus, kom spoedig, dan is het advent.