In het immigratiebeleid kennen we de ‘gezinshereniging’. Een immigrant mag op een gegeven moment familie laten overkomen.
De Republikeinen in de VS vinden dat maar niks, en spreken niet over gezinshereniging, maar over chain immigration: keten- of kettingimmigratie. Aan een immigrant zit een keten van andere immigranten vast, soms wel vijftig in getal.
Een. ‘Gezin’ klinkt warm, gaat over mensen. ‘Keten’ klinkt koud, is een technische term. Met dat ketenimmigratie ontloop je de menselijke kant van van dit vraagstuk - je dehumaniseert het. En daardoor creëer je ruimte voor hardvochtige maatregelen.
Het begrip ‘chain migration’ duikt steeds vaker op. En als de pers het over ‘gezinshereniging’ heeft, kun je als Republikein opmerken dat dit een partijdig begrip is, een veel te rooskleurig beeld geeft van de werkelijkheid. Dat die partijdige pers verhult dat het om ketenmigratie gaat.