Soms heb ik geluk. Dat voelt fijn. Dan denk ik dat ik een goed mens ben, want karma! Zoals die keer dat ik in de tram zat en mijn contactlens verloor. Ik zat in mijn oog te wrijven en plop! Weg. Nergens te vinden. En zonder lenzen zie ik echt heel weinig. Gelukkig had ik er nog één in dus was ik maar half slechtziend. In blinde paniek zocht ik mijn kleding af, de vloer bij mijn voeten, mijn stoel, het achterhoofd van de passagier voor mij. Niets! Ik moest en zou hem vinden dus ik ben blijven zitten tot we aankwamen bij de remise in Scheveningen.