Agent Joeri schrijft brief aan Sylvana Simons over DNB-dode: "Stoom kwam uit mijn oren" :: Nieuws.be
pageviews 30716
Op 6 februari 2019 vond er in de avond een schietincident plaats nabij de Nederlandse bank in Amsterdam. 2 collega's van mij reageerden op een oproep van de Marechaussee dat er bij de bank een gewapende man liep, die met dat wapen op mensen had gericht en geschoten. Mijn collega's waren al in de buurt en zijn meteen naar de plek gegaan waar de man voor het laatst gezien was. Aan de waterzijde van de bank werd de man aangetroffen. In zijn hand had hij een vuurwapen en later ook nog een mes in zijn andere hand. Hij kwam vervolgens schietend op mijn collega's aflopen. Deze collega's hebben zijn schieten meteen beantwoord door terug te schieten. Mijn collega's zijn, als ze geen uniform aan hebben, gewone mensen die wellicht een gezin hebben en familie. Ook hebben ze een breed sociaal leven. Toevallig werken ze bij de politie en 1 van de taken van de politie is om de orde te handhaven. Wij, als politie, moeten ergens in, waar andere mensen hard weg rennen.
Er ontstaat een behoorlijk vuurgevecht aan de waterzijde van de Nederlandse bank. De man komt steeds dichter bij mijn collega's en blijft op ze schieten. Vervolgens komt de man ook nog op hen af rennen. Mijn collega's gaan steeds meer schieten, omdat de man of niet geraakt wordt, of niet reageert op de treffers. Uiteindelijk gaat de man neer.
Ik was zelf in dienst tijdens dit incident als officier van dienst van de politie. Ik was toevallig dicht in de buurt toen dit gebeurde en was daardoor erg snel bij de bank. Daar trof ik 2 collega's, die helemaal van slag waren. Mijn eerste zorg was om te kijken of mijn collega's gewond waren. Andere collega's van mij hebben zich meteen om de neergeschoten man ontfermt.
Mijn collega's waren gelukkig niet gewond, maar ze waren helemaal bleek en compleet van slag. Mijn collega's hebben echt het idee gehad, dat zij hebben gevochten voor hun leven. Zij dachten dat de man die op hen af kwam rennen hen wilde doorschieten of doodsteken. Dat het achteraf om vermoedelijk een nepwapen gaat, doet niets af aan hun angst. Ik heb het wapen zelf gezien en geloof mij, als iemand dit wapen op mij had gericht dan zou ik ook schieten.
Zoals ik al eerder schreef zijn wij, bij de politie, gewoon mensen van vlees en bloed, maar zeker ook met gevoel. Wij zijn er echt niet op uit om onze wapens te gebruiken op mensen. Wij kennen echt wel de risico's van het schieten op straat waar mensen lopen. Wij zijn ons echt wel bewust van het feit dat, als wij gaan schieten, er slachtoffers kunnen vallen. Natuurlijk betreur ik het heel erg dat de man overleden is, dit is iets wat niemand wil. Ook is het heel erg dat de man op de fiets gewond is geraakt.
Ik hoop heel erg dat mijn collega's, als zij hun ogen dicht doen om te gaan slapen, niet constant het filmpje zien waar zij ingezeten hebben.
Ik ben benieuwd hoe uw reactie zou zijn geweest als 1 van mijn collega's het leven had gelaten op die bewuste plek.