Schoonmaken in de nacht - Medisch Spectrum Twente
Schoonmaken in de nacht
HomeMedisch Spectrum Twente | Corona | Schoonmaken in de nacht
Tijdens de coronaperiode in het voorjaar zag het werk er voor schoonmaker John Wielheesen heel anders uit. De werkdruk was hoog, kamers moesten gedesinfecteerd worden en hij werkte elke week een keer in de nacht. "Het is geweldig hoe we ons hier als team doorheen gesleept hebben."
John werkt al bijna zes jaar met veel plezier als schoonmaker in Medisch Spectrum Twente (MST). Een periode zoals afgelopen voorjaar had hij nog niet eerder meegemaakt. "Het werken toen is heel indrukwekkend geweest", vertelt John. "We werden een keer gebeld om een kamer schoon te maken en toen zagen we nog net hoe een overleden patiënt naar het mortuarium werd gebracht. Heel heftig."
John vertelt dat eigenlijk alles anders was. "Op de afdelingen met corona- en coronaverdachte patiënten werkten we in een beschermend pak, met een masker en een bril. Daardoor krijg je het snel warm en benauwd. Je went er wel aan, maar fijn werken is het niet. En we moesten na het schoonmaken van elke kamer de bril desinfecteren met alcohol."
Het schoonmaken van de kamers op die afdelingen ging volgens een coronaprotocol. John: "We gebruikten bijvoorbeeld meer chloor, de wanden moesten altijd gedesinfecteerd worden en de gordijnen moesten er steeds af om gewassen te worden. Uiteindelijk zijn de gordijnen er helemaal af gegaan, het is namelijk heel zwaar om telkens 'boven je hoofd' te werken. Nu is er een soort folie tegen de ramen geplakt."
Ook zag het rooster er voor John en sommige collega's anders uit. "Zo heb ik ineens weer nachtdiensten gedraaid. Normaal werken we met een calamiteitenteam, dat opgeroepen kan worden buiten de reguliere werktijden om. Maar afgelopen voorjaar was dit team altijd aanwezig. Ik maakte daar onderdeel van uit en daardoor moest ik ook 's nachts werken. Dat was af en toe best zwaar. Soms kwam ik thuis, sliep ik een paar uur en vervolgens zat ik met mijn kinderen alweer aan het ontbijt, omdat mijn vrouw moest werken."
De teamspirit is volgens John nooit verloren gegaan. "We waren er voor elkaar en spraken veel over de bijzondere periode waar we in zaten. We hebben het echt samen gedaan. Het is dan ook heel fijn om te merken dat de omgeving zo begaan was. Familieleden vroegen me om goed op mezelf te passen en mijn collega's en ik kregen veel complimenten. Het doet me goed dat zowel mensen binnen als buiten MST hun waardering voor ons werk uitspraken", besluit John.