Een dagje relaxen, boek lezen, muziek luisteren en helemaal niets hoeven helpen om mijn gedachten te ordenen en tot rust te komen.
Ik ben me zeer bewust dat ik niet veel geluk heb met mijn ziek zijn, maar wel heel veel geluk dat ik mijn ziek zijn kan dragen op de manier waarop we het nu doen. Samen met JW wordt het allemaal zoveel makkelijker. Natuurlijk hebben we het zwaar samen, JW misschien nog wel zwaarder dan ik soms, maar beide genieten we ook nog en zijn we bevoorrecht dagjes weg te kunnen plannen, steden te zien en straks weer lekker te skieen.
Ik hoef trouwens niet altijd maar op reis en vind het ook heel fijn om thuis te zijn en niet teveel te doen. De laatste week heb ik gewoon niet heel veel gepland, sliep ik beter en dan merk ik meteen dat ik zoveel meer energie heb.
Voor de partner is het ook zeer moeilijk en dat moet men niet onderschatten. Jullie staan er samen voor en dat scheelt een hoop.
ik volg je weblog al een tijdje maar we zijn lotgenoten alleen ik ben een aantal jaartjes ouder dan jij(47jaar)en heb 2 kinderen 1 van 14 jaar en 1 van 18 jaar en ook ik heb niet kleincellige long kanker in een vergevorderd stadium en ook ik slik sinds 22 september tarceva en doe het volgens mij niet eens zo gek net als jij ik neem me petje voor je af meis als je positief ingesteld bent dan red je het nog een heel eind heb ik wel in de gaten ik ben pas 9 maanden verder sinds ik weet dat ik ziek ben maar ben nog niet van plan om het binnenkort al te gaan opgeven