Nederlandse wielrenners op het podium van grote wielerrondes | Sport: Diversen
Nederlandse wielrenners op het podium van grote wielerrondes
In mei 2017 is het Tom Dumoulin die als eerste Nederlander sinds Joop Zoetemelk in 1980 één van de drie grote wielerrondes weet te winnen. Tom Dumoulin is in die maand de sterkste in de Giro d'Italia. Dit was de eerste Nederlandse zege in 37 jaar! Kwamen we dan überhaupt wel in de buurt in die periode? Dat zeker wel! Nederlandse wielrenners vonden hun naam vaak genoeg in de top-10 van het algemeen klassement terug, maar de treden van het podium waren slechts aan vier Nederlandse ronderenners besteed.
Joop Zoetemelk – Tour de France 1980
Johan van der Velde – Tour de France 1982
Steven Rooks – Tour de France 1988
Erik Breukink – Giro d'Italia 1987 en 1988 en Tour de France 1990
Tom Dumoulin – Vuelta a Espana 2015
Tom Dumoulin - Giro d'Italia 2017 en 2018 en Tour de France 2018
Steven Kruijswijk - Tour de France 2019
Wie kwamen er dan in de buurt van een overwinning? Ondanks dat Nederland meerdere goede ronderenners heeft gehad in de afgelopen 35 jaar zijn er slechts vier wielrenners geweest die na 1980 daadwerkelijk het podium hebben gehaald. Daarnaast waren er vele top 10-klasseringen. Denk hierbij aan namen als Peter Winnen (4e), Michael Boogerd (5e), Robert Gesink (5e), Bauke Mollema (4e), Tom Dumoulin (6e) en Laurens Ten Dam (9e). Maar wie redden het dan wel?
Voor zijn zege in de Tour de France in 1980 was Joop Zoetemelk al vijf keer tweede geworden. In 1982 deed hij dit nog een keer over. Hij moest uiteindelijk 6 minuten en 21 seconden toegeven op de Fransman en vijfvoudig Tour de France-winnaar Bernard Hinault. Na zijn podiumplaats in 1982 kwam hij niet meer in de buurt van het podium. Hij nam in 1987 met een zege in de Amstel Gold Race afscheid van het professionele wielrennen.
De Tour van 1982 was een succesvolle voor Nederland. Naast zeven etappezeges en de tweede plaats van Joop Zoetemelk stond ook het talent Johan van der Velde op het podium. Hij werd derde. In Parijs moest hij 8 minuten en 59 seconden toegeven op de winnaar Bernard Hinault. Dichterbij kwam hij niet meer. Het jaar erop moest hij opgeven en daarna richtte hij zit meer op de Giro d'Italia. In 1986 kwam hij nog één keer terug, werd zestiende, maar droeg tijdens de vijfde en zesde etappe wel de gele trui. Hij stopte na het seizoen 1990 met wielrennen.
Steven Rooks had in 1988 zijn beste jaar als profwielrenner. Aan het eind werd hij gekroond als winnaar van de Wereldbeker. In de Tour de France van dat jaar won hij, na een solo, de twaalfde etappe naar l'Alpe d'Huez. Uiteindelijk kwam hij in Parijs 7 minuten en 13 seconden tekort op de Spaanse eindwinnaar Pedro Delgado. In de jaren erna wist hij niet meer tot de prestaties van 1988 te komen. Hij stopte aan het eind van het seizoen 1995 met wielrennen.
De enige Nederlander tot 2019 die vaker dan één keer op het podium van een grote ronde stond is Erik Breukink. Hij wist zelfs drie keer op het podium te geraken. Dit deed hij twee keer in de Giro d'Italia: in 1987 werd hij derde met een achterstand van 4 minuut 17 op de Ier Stephen Roche en een jaar later werd hij tweede op slechts 1 minuut 43 van winnaar Andrew Hampsten uit Amerika. In de Tour de France van 1990 wist hij nog één keer het podium te bereiken. Hij werd, mede dankzij twee tijdritzeges, derde. Uiteindelijk moest hij 2 minuut 29 toegeven op de Amerikaanse winnaar Greg Lemond. Hij stopte na het seizoen 1997 met wielrennen.
Een speciale vermelding moet er gemaakt worden voor Tom Dumoulin. In 2015 duurde zijn Ronde van Spanje precies 44 kilometer te lang. Tot en met de 20e etappe stond hij grote delen van de ronde bovenaan in het klassement. In de laatste bergrit werd hij ongeveer 50 kilometer voor het einde gelost en verloor hij zoveel tijd dat 'slechts' zesde werd in het eindklassement. Nederland was sinds de zege van Joop Zoetemelk in 1980 nooit meer zo dichtbij geweest!
In mei 2017 won Tom Dumoulin als eerste Nederlander sinds Joop Zoetemelk een grote wielerronde. Daarbij was het ook nog eens de allereerste Nederlandse overwinning in de Giro d'Italia ooit. Dumoulin won twee etappes, een bergrit en een individuele tijdrit, reed 10 dagen in de roze leiderstrui. Hij verloor deze na de 17e etappe, maar wist in de afsluitende individuele tijdrit deze met overmacht weer terug te veroveren. In 2018 herhaalde hij deze zege bijna, maar werd op de laatste vrijdag van de rittenkoers verslagen door Chris Froome. In de daaropvolgende Tour de France, waar Dumoulin zonder verwachtingen aan de start stond, wist hij een tweede plaats te halen achter een andere Brit, Geraint Thomas.
Zonder Dumoulin en Froome kregen andere renners dit jaar de kans om de Tour op hun naam te kunnen schrijven. Steven Kruijswijk was één van de kanshebbers op het geel en lang bleef het dan ook mogelijk om die trui eindelijk weer naar Nederland te kunnen brengen. Mike Teunissen was in 2019 sinds twintig jaar de eerste Nederlander die weer in het geel reed. Een Nederlander als eindwinnaar was nog veel langer geleden. Lang bleef Kruijswijk in de top staan en hield hij zicht op de gele trui. Uiteindelijk wist hij niet het geel te bemachtigen maar werd hij wel derde tijdens deze editie van de Tour de France.
De zege van Tom Dumoulin komt voor veel wielerkenners niet als een verrassing. Hij was in de afgelopen jaren dé Nederlandse hoop op een overwinning in een grote wielerronde. Of er na de Giro d'Italia 2017 snel weer een Nederlandse overwinning komt, is nog afwachten. Maar met het talent van jonge renners als Tom Dumoulin, Wilco Kelderman en Sam Oomen lijkt de toekomst van het Nederlandse ronderennen behoorlijk goed te zitten.