Candy ging al op jonge leeftijd de straat op om met schooien te zorgen voor wat eten. Toen hij 13 jaar oud was nam een vriendje hem mee naar de Kaduna Club waar hij als ballenjongen soms wel 20 cent per dag kon verdienen! Overdag vulde hij zijn tijd met het slaan tegen een kale bal met een gebroken racket op blote voeten totdat het tijd was om laat in de middag als ballenjongen voor de rijke leden van de tennisclub aan de slag te gaan.
Door toedoen van de Venlose stichting CO Foundation kreeg het leven van Candy een sprookjesachtige wending. Op de club werd door de CO Foundation een tennistoernooi georganiseerd voor junioren. De hoofdprijs was 25 Euro en onwaarschijnlijk maar waar, een door de KLM heel genereus gratis ter beschikking gesteld retourticket naar Amsterdam! Hoewel Candy één van de jongste deelnemers was speelde hij letterlijk de wedstrijden van zijn leven. Geheel onverwacht won hij de finale en kreeg zodoende de mogelijkheid om naar Nederland te reizen.
Candy landde op 9 oktober 2000 op Schiphol en keek zijn ogen uit. Met nieuwe schoenen en z’n eerste echte tennisracket bezocht hij een aantal tennisscholen. Daar werd zijn grote natuurlijke aanleg voor het spelletje door de Nederlandse coaches onmiddellijk herkend. Zonder serieuze training kon Candy zich meten met de nationale toppers in zijn leeftijdscategorie.