Veel grootschalige bio-energie projecten blijken desastreus voor de natuur. Bovendien helpen ze niet bij het tegengaan van klimaatverandering. Dit blijkt uit een vandaag uitgekomen 'zwartboek' van BirdLife Europa en Transport & Environment. In het rapport zijn acht projecten in Europa in kaart gebracht.
Het grootste deel van onze groene energie bestaat uit bio-energie (in de EU maar liefst 65%). Bio-energie wordt opgewekt door verbranding, vergisting of vergassing van organische producten, zoals hout. Veel van de bio-energie wordt echter op een wijze geproduceerd die zeer schadelijk is voor de natuur en bovendien bijdraagt aan opwarming van de aarde door CO2 emissies.
Het schokkende BirdLife-rapport neemt projecten onder de loep in onder meer Duitsland, Frankrijk, Italië en Rusland. In Duitsland wordt niet alleen een steeds groter deel van het landbouwareaal gebruikt voor het produceren van bio-energie, maar ook veengebieden worden omgeploegd voor biogas en omgezet in monoculturen van vooral mais. Op dit moment al ruim een miljoen hectare. De verwachting is dat het aantal boerenlandvogels hierdoor nog eens met 10% extra afneemt, terwijl deze groep vogels in heel Europa al keihard achteruit gaat.
Het rapport legt ook ondubbelzinnig bloot, dat er in Rusland massaal bossen worden gekapt om in Europa opgestookt te worden in energiecentrales van grote energiereuzen zoals het Zweedse Vattenfall en het Duitse RWE. Zelfs beschermde bossen in het Italiaanse Emilia Romagna zijn gekapt voor bio-energie! Deze zogeheten ‘rivierbegeleidende bossen’ herbergen een schat aan bijzondere planten en dieren. Maar onder het mom van groene energie zijn zelfs dit soort unieke en beschermde bossen niet veilig voor kap.
BirdLife Europa wil hiermee de ogen openen van de EU en nationale regeringen en geeft met dit wetenschappelijke rapport een duidelijk signaal: de natuur in Europa zal ernstig achteruitgaan als dit soort desastreuze bio-energieprojecten verder toeneemt.

Iets meer dan 7 kilometer weg ontbreekt er om de verbinding N41 tussen Dendermonde en Aalst te vervolledigen. Deze verbinding moet een betere ontsluiting van de regio Dendermonde verzekeren. Op de gewestplannen, opgemaakt in de jaren 70 van vorige eeuw, werd het wegtracé opgenomen, maar bijna 50 jaar later is deze verbinding nog steeds niet gerealiseerd. Het is de laatste grendel op de ontsluiting van een belangrijk economisch potentieel tussen Brussel, Antwerpen en Gent, in het hart van de economische ruit van Vlaanderen.