Maar de abbé antwoordde slagvaardig: „En de dichters dan? Hebben die niet altijd het wonderbaarlijke bezongen?"	
Henriëtte Amélie merkte op, hoe de gastvrouw bijna niet raakte aan de spijzen op haar bord, en in de wijze, waarop zij voor zich uit staarde, lag iets als ongerustheid of ergernis of verdriet.