Pensioen? Niet voor de juf
© Leonie Groen
Hanny Herinx (67) met haar kleinkind Yfke Schiphorst (3). Herinx is nog steeds niet uitgekeken op kinderen en daarom geeft ze nog altijd met liefde les. ,,Kinderen reageren puur."
Leonie Groen 13 mrt. 2018
Leerkracht Hanny Herinx (67) uit Velserbroek is al twee jaar met pensioen. Ze staat desondanks een à twee dagen in de week als invaller voor de klas in IJmuiden. Pittig vindt Herinx het.
,,Ik heb liever dat de scholen een jonge leerkracht bellen. Ik wil niemand het brood uit de mond stoten, maar er is niemand anders voor het invalwerk", zegt Herinx. Ze kwam als voorleesoma binnen op de school van haar kleinkind, cbs Het Kompas in IJmuiden.
(Lees hier: Juf Hanny: 'Twee decennia beknibbelen op onderwijs')
Toen ze daar door hadden dat oma in het verleden les had gegeven in alle groepen en brede ervaring heeft als intern begeleider en in het werken met culturele minderheden, werd ze direct gevraagd om af en toe in te vallen op een van de drie locaties. Nu geeft Herinx ook les op haar oude school, cbs Origon.
Na meer dan veertig jaar voor de klas is de Velserbroekse niet uitgekeken op kinderen. Ze vindt ze niet beweeglijker dan vroeger.
,,Ik snap wel dat ze druk zijn. Kijk nou eens, zo'n grietje", wijst ze op haar kleindochter Yfke Schiphorst op wie ze past. De driejarige laat haar nieuwe booties zien. ,,Hoe vind je ze?"
Herinx lacht. ,,Kinderen reageren heel puur. Ze zijn nieuwsgierig naar je. Kom ik in een klas, dan vertel ik altijd iets over mezelf en daar volgt altijd een leuk gesprekje uit." Haar grijze haar lokt altijd vragen uit: 'bent u niet te oud om te werken, juf?'.
Op school verkeert de gepensioneerde invalleerkracht in een luxepositie. Handelingsplannen? Hoeft ze niet te maken. Citotoetsen? Gaan aan haar voorbij. Oudergesprekken? Niks mee van doen. Herinx moet vooral zorgen dat de klas doorgaat.
(Lees hier: Invalleerkracht basisschool is bijna onvindbaar)
Maar als de invaller van de dag ervoor vergeten is de elektronische leeromgeving Snappet goed af te sluiten, waardoor de helft van de klas niet verder kan, doet de invalkracht niet moeilijk.
De andere helft heeft misschien een taakje dat nog af moet, er is vast een uitzending van het Jeugdjournaal te vinden en anders tovert Herinx een handwerkje uit de hoge hoed. ,,Je moet flexibel zijn, maar dat vind ik juist leuk."
De Velserbroekse vindt het invallen best pittig. ,,Ik reken en spel met de kinderen. Ik geef zo goed mogelijk instructie." Maar ze kent de kinderen niet of niet goed genoeg en weet niet wat de regels en de afspraken in de klas zijn.
,,Er zijn er altijd die je uittesten: 'mag ik daar zitten tijdens het stil lezen, mogen we samen lezen'. Een autist is meteen van slag als hij zijn eigen juf niet heeft. Sommigen zijn eropuit je boos te krijgen. Ze doen soms gekke dingen."
Al met al gaat de kwaliteit van het onderwijs er niet op vooruit, vindt Herinx. De invaljuf is wat haar betreft vaak een veredelde oppas. Ze denkt dat de schooldirecteur ook een groot deel van zijn tijd kwijt is aan het rekruteren van invallers, het verdelen van groepen over andere groepen of het naar huis sturen van kinderen.
Herinx wordt betaald naar haar laatste salaris. Ze doet het werk niet voor het geld, hoewel het extraatje welkom is.
De gepensioneerde Pierre Pourchez, die invalt op zijn oude school, obs Bijvanck in Blaricum, vertelt op de website van de Algemene Onderwijsbond dat een groot deel van zijn salaris weer naar de belastingdienst gaat.
Hij oppert om het invalwerk voor gepensioneerden belastingtechnisch aantrekkelijker te maken. Hij zegt geen andere gepensioneerden te kennen die les geven.
Herinx kent ze ook niet, behalve dan een vriendin van tachtig die op vrijwillige basis handvaardigheid geeft op een school. ,,Veel problemen worden opgelost met parttimers. Hen wordt gevraagd om te komen werken op hun vrije dagen."