Desert Haze (2014) recensie Desert Haze (2014) recensie
Regie: Sofie Benoot | 110 minuten | documentaire, geschiedenis, western | Acteurs: Liesbeth De Ceulaer
Na de cinematografisch indrukwekkende documentaires 'Fronterismo' en 'Blue Meridian' brengt Sofie Benoot ons nu haar derde film gesitueerd in het Amerikaanse landschap. 'Desert Haze' vertelt het verhaal van de menselijke sporen in het uiterste westen van Amerika, waar de ruige woestijn op het eerste zicht niet veel meer dan lege ruimte en indrukwekkende landschappen tentoon lijkt te stellen. Benoot laat zien dat er toch mensen leven in dit onheilspellend uitziend gebied en toont ons aan de hand van geologische en archeologische sporen de geschiedenis van de menselijke aanwezigheid.
'Desert Haze' is, net zoals zijn voorgangers, vooral in cinematografisch opzicht genieten geblazen. Benoot weet heel mooi de kleuren van het uitgestrekte landschap weer te geven. Het is vaak ongelooflijk hoe mooi de woeste bergen het late zonlicht op weten te vangen of hoe de wolken schaduwen over het zand werpen. Benoot neemt sommige interviews met bewoners in de woestijn zelf af, wat een surrealistische indruk maakt: alsof het beeld van mensen in dat landschap misplaatst lijkt te zijn. Ook de gesprekken die de regisseuse bij natives thuis opneemt schetsen een mooi portret: je krijgt vaak frappante anekdotes te horen terwijl een gigantische bizonkop je vanaf de muur achter de sofa aanstaart. Benoot neemt lang haar tijd om elk beeld tot de kijker door te laten dringen, waardoor de vaak stilstaande taferelen net schilderijtjes lijken.
Het is even wennen aan het tempo van de film, het gaat namelijk allemaal enorm traag, maar dat past eigenlijk wel mooi binnen de context. 'Desert Haze' laat ons met unieke karakters kennismaken, zoals een Japanner die naar Amerika trok na het horen van een nummer van Jimmie Rodgers omdat hij wilde zien waar het geluid vandaan kwam. Van de geschiedenis van de Shoshone tot de dood van John Wayne, Benoot beperkt zichzelf niet in verhalen. Dat is niet altijd positief. De documentaire lijkt soms een beetje doelloos te zijn, mist aan kader en perspectief. Benoot heeft het wellicht iets te groots aangepakt waardoor het de documentaire ontbreekt aan diepgang. Maar laat dat geen obstakel zijn om de film te bekijken, 'Desert Haze' blijft een poëtisch pareltje.