We waren Nestor Burma wat uit het oog verloren, maar nu Emmanuel Moynot na twee delen door Nicolas Barral het stokje weer overneemt, willen we de speurneus niet opnieuw van onze radar zien verdwijnen. Nestor Burma tegen QED is een geraffineerde detectivestrip met heerlijke teksten (hoewel we het als Vlaming moeilijk hebben met het te Nederlandse Bargoens met in Parijs misplaatst klinkende woorden als "juten" en "prinsemarij"). De grootste clichés van het genre zijn aanwezig: de drinkende, rokende detective met een cynische houding, bedrog, verraad, wantrouwen, tegenwerking, de moeizame relatie met een commissaris tot een achtervolging op de daken van Parijs toe. Nestor Burma hoeft daarom niet opnieuw uitgevonden te worden als het origineel nog niet stuk is. En dit elfde album lijkt ons nog het meest tegen het origineel aan te leunen, en dan bedoelen we vooreerst Jacques Tardi's eerste bewerkingen. Moynot vult het in de titel vermelde QED dan ook op een andere manier in: als afkorting voor quod erat demonstrandum, Latijns voor wat bewezen moest worden.