Twee dames op leeftijd stappen de trein in en schuifelen naar de dichtstbijzijnde coupé. Een jongen en een meisje staan direct op om de dames hun plek aan te bieden. Dankbaar gaan ze zitten. “Heeft het toch een voordeel hè, zo’n grijze bos!” Ze giechelen en woelen demonstratief even met hun vingers door hun haar.
Mijn laptop staat op de grond, ik heb mijn oordopjes in mijn oren gestopt en ik ben me aan het installeren op het vloerkleed. Voor mijn knie moet ik een paar keer per week wat oefeningen herhalen, zo ook weer vanavond.
Iemand die me van een afstandje zou bekijken, zou niet anders denken dan dat ik een fitnessprogramma heb aangezet om mee te sporten. Als ze echter op mijn laptop zouden kijken, zou ik keihard door de kneuterige mand vallen. Goudkleurig deeg, dampende ovens en decoratiespulletjes vullen mijn scherm.
Ik heb nog nooit zo vaak in mijn achteruitkijkspiegel gekeken. Een echtpaar van 80+ zit samen te schaterlachen in hun kleine witte autootje. De iele schoudertjes schudden op en neer en hun lach werkt ontzettend aanstekelijk, hihihihi.
“Gaat dit te ver?” Ik ben met mijn hand in de prullenbak aan het spitten naar oude kassabonnetjes. Vanmorgen allemaal weggegooid onder het mom: ‘goed bezig’.
Uitgerekend vanavond krijg ik een mail van Scoupy dat je morgen elk uur je kassabon kunt insturen om het geldbedrag terug te winnen. Uiteraard. Normaal zwem ik in de bonnetjes!
Helaas zwemmen de bonnetjes nu in de restjes tomatensoep, gebruikte gezichtsreinigingsdoekjes en lekkende melkpakken.
“Als u voor €0,02 euro verder winkelt, zullen wij uw bestelling gratis bezorgen.” Stelletje flauweriken daar bij bol.com.