Het atx-formaat is momenteel veruit favoriet bij hardwareliefhebbers. Hoewel steeds meer onderdelen geïntegreerd zijn op moederbord en processor, en er dus zelden veel insteekkaarten nodig zijn, lenen grotere behuizingen zich kennelijk toch meer voor mooie – rgb-verlichte – showcases.
Wie meer functioneel naar het fenomeen pc kijkt, realiseert zich al snel dat je doorgaans een systeem bouwt met één videokaart, twee geheugenmodules, en pakweg een ssd en een harde schijf. Daarmee laat je op een atx-moederbord vele aansluitingen onbenut en in een atx-behuizing vooral heel veel ruimte leeg.
Mini-itx is een voor de hand liggend alternatief. Deze vierkante formfactor meet 17 bij 17 centimeter en biedt daarbinnen voldoende ruimte voor een moderne pc. Dat is mogelijk door de genoemde hoge mate van integratie. De usb controller, pci-e aansturing, netwerk en audio, het zit allemaal op de printplaat, hetzij direct via de chipset, hetzij met een aparte chip. Bovendien levert de processor de geheugencontroller en nog meer pci-e lanes, terwijl ook een basale videokaart daarin vaker niet dan wel is opgenomen. Hierdoor is het prima mogelijk om op het kleine oppervlak van een itx-bord alle functionaliteit te bieden die je nodig hebt.
Doe je dan helemaal geen concessies? Natuurlijk wel: je hebt per definitie geen mogelijkheid om twee videokaarten te plaatsen (want er is maar ruimte voor één pci-e slot), qua geheugensloten ben je tot twee beperkt en er zijn doorgaans wat minder aansluitpunten voor sata-opslag. Bovendien is de printplaat vaak wat complexer met zoveel functionaliteit op zo’n klein oppervlak, wat de prijs opdrijft: wie klein wil zijn, moet bijbetalen, met andere woorden.