Er zijn vele sites die claimen dat deze aanpak voordelen biedt. Attachment Parenting International bijvoorbeeld, stelt dat kinderen gevoeliger zijn voor de behoeften van anderen, omdat ze geleerd hebben te verwachten dat aan hun behoeften worden voldaan, dat ze met respect zullen worden behandeld en dat ze gelijke partners zijn in de familie.
Anderen stellen dat misschien meer moeite kost, maar wel effectiever is, omdat straffen en belonen enkel korte termijn oplossingen zijn. Zoals Alfie Kohn stelt, gaat het gebruik van beloningen en straffen over het kinderen iets aan doen en niet over het iets met de kinderen doen. Het hanteren van zachtaardig ouderschap of de aanpak van positieve discipline nodigt kinderen uit om samen te werken met hun ouders, zodat ze leren hoe ze als productieve leden in een gemeenschap kunnen leven.
De problemen die mensen zouden kunnen zien bij deze stijl van ouderschap komen over het algemeen voort vanuit een probleem met de definitie. Zachtaardig ouderschap is geen tolerant ouderschap. Tolerant ouderschap betekent nooit nee zeggen, geen driftbuien provoceren of huilen, en altijd het kind willen behagen. Deze stijl van het ouderschap is het tegengestelde van zachtaardig ouderschap.
Soms worden ouders die zachtaardig ouderschap gebruiken beschreven als ‘sanctimommies‘ (samenvoeging van sanctimonious mommies_ (sanctimonious betekent schijnheilig-red). Deze term impliceert dat ze schijnheilig zijn. Echter, het probleem ligt over het algemeen bij die individuele ouder en niet in de manier waarop zij het ouderschap uitoefenen.