Men moet dus goed begrijpen dat crisis = meer independentisten geen simpele oorzaak-gevolgrelatie is, maar dat die crisis ons een economische cultuur heeft leren kennen die verschilt van de onze en die ons bijgevolg niet kan toelaten ons potentieel te ontplooien.
En terwijl de Catalaanse samenleving meer in detail kennis nam van de onverzoenbaarheid van het Spaanse Merk met zijn natuurlijke voortgangsmodel, bleef de beweging voor volksraadplegingen zich maar uitbreiden,bleef men de volkssoevereiniteit in de praktijkbewerkstelligen, bleef men verenigingen oprichten die konden bijdragen tot het ontwikkelen van een argumentarium voor onafhankelijkheid en voor de uitoefening van het universeel recht van de Catalanen op zelfbeschikking.