De FINA World Cup voor vrouwen ging dit keer door in Nieuw Zeeland. Nederland haalde het daar in Christchurch voor Hongarije en Canada.
In het Nederlandse Veenendaal waren de junioren uit Joegoslavië dit keer de sterksten, ze graaiden de Europese titel mee voor de Sovjet Unie en Hongarije.
Met Tamas Farrago (1952-) als coach won Rari Nantes Arenzano Pescara. In eigen bad versloeg het zevental Spandau Berlin met 12-10, nadien ging het in Berlijn 9-9 gelijkspelen.
Sisley Pescara, met coach Ivo Trumbic (1935-) winnaar van de Europa SuperCup. De Italiaanse kampioen was de betere van Spandau Berlijn, Dinamo Boekarest en Partizan Belgrado.
De Europese beker voor bekerhouders was weggelegd voor het verrassende Posillipo Napoli dat de betere was van Vaterpolski klub Jug Dubrovnik.
Bij de vrouwen verdedigde het Nederlands Donk Gouda met succes zijn Europa Cup voor landskampioenen van het jaar voordien
In de Belgische competitie de derde titel voor Ghent Swimming Club, met de gebroeders Luc en Dirk Van Bouchaute.
Derde kampioenenviering voor BSG Motor Leipzig Nord in Oost-Duitsland en vierde winst in de bekerfinale.
Voor het eerst ook een Oost-Duitse bekercompetitie voor vrouwen, hier trok BSG Empor HO Halle-Neustadt aan het langste eind.
Bij de vrouwen daarentegen werd die voor het eerst betwist, Hohenlimburger SV nam die mee huiswaarts.
In Frankrijk won Cercle des Nageurs de Marseille voor de tweeëntwintigste keer het nationaal kampioenschap.
De Griekse titel ging voor de vijfendertigste keer al naar Ethnikos Piraeus, dat dank zij de 8-6 zege tegen Nautikos Omilos Vouliagmeni ook zijn negende bekerfinale won.
Bij de mannen won Ferencvárosi TC het pleit voor de negentiende keer. Opnieuw werd er met play-offs gespeeld, waaraan de eerste vier uit het klassement elkaar ontmoetten in halve finales. De eerste wedstrijd van de finale tussen Ferencvárosi TC en Tungsram SC eindigde op 8-8, in de tweede finale trok Ferencvárosi TC met 12-6 winst het laken naar zich toe.
De beker ging voor de eerste keer maar ook voor het laatst naar Budapesti Spartacus SC, dat in de finale met 12-10 de betere was van Tungsram SC.
De Italiaanse titel was voor de derde keer weggelegd voor Posillipo. De eerste wedstrijd van de 'best of three' in Napels werd met 9-7 verloren, maar nadien klopte het Canettorie Napoli met 9-8 en 5-6.
In Kroatië werd een eerste onofficieel kampioenschap voor vrouwen betwist met slechts twee deelnemende ploegen en dat zou de volgende twee jaar ook zo zijn. Die eerste editie werd door ŽVK Jadran gewonnen.
De Wild League voor de kusten van Dubrovnik werd dit keer binnengehaald door Copacabana, Dance kreeg 8-6 rond de oren in de finale.
Kauno „Banga“ haalde voor de vijfde keer op rij de nationale landstitel binnen en won ook voor de zevende keer de bekerfinale.
In Nederland de negende dubbel en evenveel titels en bekers voor de mannenploeg van AZC Alphen aan de Rijn.
In Portugal een nieuwe naam op de erelijst, Sport Algés e Dafundo won zijn allereerste titel en er zouden er nog heel wat volgen. Algés is een klein stadje dat er prat mag op gaan dat het in 1952 47 atleten naar de Olympische Spelen delegeerde. Op de Spelen van 2000 in Sydney won clublid Nuno Delgado (1976-) een bronzen medaille in het judo.
De Schotse beker werd voor de derde keer op rij door Dunfermline gewonnen, dit keer moest Warrender er in de finale met 15-10 aan geloven.
Een nieuwkomer in Spanje, Club Natació Catalunya Barcelona won voor het eerst het nationaal kampioenschap in de hoogste reeks en voegde daar door de gewonnen finale tegen C.N. Barcelona voor de tweede keer de beker aan toe.
De vrouwen betwistten hun eerste competitie, hier ging CN Molins de Rei met de eer aan de haal al kwam het nadien nooit meer in de schijnwerpers.
In Brazilië verlengde Flamengo uit Rio de Janeiro voor de vierde opeenvolgende keer zijn titel en haalde het ook zijn vierde beker op rij.
De eerste landstitel van Bruin Water Polo Club uit Los Angeles pinde meteen een zevenentwintigste nieuwe naam op de Amerikaanse tabellen. Hun enige titel overigens.
Achtste NCAA titel voor de University of California, dat UCLA Bruins in de finale met 14-11 versloeg.
28 jaar lang was Bob Horn de coach van het UCLA waterpoloteam. Hij leidde de Bruins naar drie NCAA titels, vier tweede plaatsen en zeven keer derde. In 1988 haalde het zevental zelfs de Amerikaanse titel, de eerste maal dat een ploeg uitsluitend samengesteld uit Universiteitsstudenten de Amerikaanse titel binnenhaalde. Horn leidde 36 leden van het nationaal team op en negen Olympisch geselecteerden. Zijn records mogen ook gezien worden: met de Bruins haalde hij vijftig opeenvolgende overwinningen in vijf jaar en hij coachte vier ongeslagen teams. Bij zijn terugtrekken uit het actieve trainerschap kon hij 487 overwinningen voorleggen, tegenover 188 gelijke spelen en slechts 8 verliespartijen.