Dit was 2018! - Breg Blogt
2018 duurt nog maar een paar dagen en dan beginnen we aan een nieuw jaar, een nieuw hoofdstuk. Ik krijg altijd enorme opruimkriebels in die eerste week van januari, geen idee waar dat vandaan komt… Voor we beginnen aan het nieuwe jaar, neem ik je graag nog even mee terug naar 2018. Het jaar waarin ik een enorme sprong in het diepe nam, het jaar waarin ik mezelf nóg beter leerde kennen en het jaar waarin een langgekoesterde droom uitkwam…
Het jaar begon met een feestje, toen mijn blog op 5 januari drie jaar bestond. Ik schreef gekscherend dat het de langstdurende hobby uit mijn volwassen bestaan was. Als je me toen had verteld dat het nu mijn bedrijf was, had ik je waarschijnlijk vierkant uitgelachen. Ik was er van overtuigd dat ik nog jaren zou werken in mijn toenmalige baan en dat mijn blog een hobby zou blijven.
Ik schreef die maand een openhartig artikel over mijn kinderwens toen ik nog single was. En veel liefde volgde op het artikel 'Een metertje liefde'.
Ik sloot de maand af met een dagje met mijn blogvriendinnen in Roermond.
De maand waarin we carnaval vierden! Helaas was Etienne ziek en ging ik alleen met Laurens op stap. We hebben leuke dagen gehad, waar ik de hoofdprijs voor betaalde door daarna ziek te worden. Ieder jaar is dat weer vaste prik! 😉
In februari zette ik de eerste stappen in een nieuwe richting, toen ik startte met een coachingstraject bij De Personal Planner. Ik ging met Lein aan de slag om meer structuur en overzicht in mijn werk te krijgen. We hadden hiervoor wekelijks een videocall, waarin steeds duidelijker werd wat mijn eigenlijke missie was. Toch had dit nog even wat tijd nodig…
Ik sloot de maand af met een spoedcursus complimenten geven en ontvangen, want oh, wat is dat soms moeilijk!
Deze maand was best wel beladen. De verjaardag van mijn lieve papa en zijn sterfdag, die maar 4 dagen uit elkaar liggen, zorgden ervoor dat ik niet lekker in mijn vel zat. Het gemis was -en is nog steeds- enorm. Ik schreef een openhartige blog over het gevoel dat een jaar maar vijf minuten lijkt te duren. Gelukkig bracht deze maand ook mooie dingen met zich mee, zoals een weekend Brussel met mijn vriendin Tessa. We kennen elkaar al sinds 1999 en omdat Tes in Londen woont zien we elkaar niet zo vaak. Tijdens dit weekend kletsten we uren bij en hielpen elkaar met dilemma's en keuzes. Ik genoot er enorm van, ook al had ik van tevoren een beetje buikpijn…
Ik schreef deze maand ook over Laurens en zijn middagdutjes. Op de vraag of het goed kwam als hij naar school zou gaan, kan ik inmiddels volmondig JA antwoorden. Héél soms stort hij nog in na school, maar eigenlijk zijn de dutjes heel natuurlijk naar de achtergrond verdwenen.
April doet wat ie wil, dat werd wel duidelijk! Deze maand hakte ik de knoop door om te stoppen met mijn werk en voor mezelf te beginnen. Het was een beslissing waar ik grondig over had nagedacht en hoe ik het ook bekeek, dit was dé oplossing. Ik was niet gelukkig op mijn werk en de gevolgen hiervan kregen grote impact op mij als persoon en op ons gezin. Ik heb ontzettend veel geleerd uit deze periode en ben er nog iedere dag trots op dat ik voor mezelf en mijn gezin heb gekozen.
Het was een muzikale maand, waarin we zowel Di-Rect als Racoon live zagen, allebei lekker in Maastricht. Het waren twee onvergetelijke avonden met een gouden randje! Ik maakte deze maand bekend dat ik een van de tien ambassadeurs ben voor Parkstad Limburg Theaters, een ontzettend leuke klus!
We vierden een hele gezellige Koningsdag om de maand mee af te sluiten.
Een spannende maand, waarin ik mijn laatste werkdag maakte en waarin ook voor Laurens een eind kwam aan een tijdperk. Hij verliet het kinderdagverblijf en ging op zijn vierde verjaardag dus voor het eerst naar de basisschool!
Ik was in de tussentijd aan het solliciteren geslagen, omdat ik volledig voor mezelf beginnen nog te spannend vond. Helaas ontving ik een afwijzing op een toffe functie en dat zette mij aan het denken. Ik nam even wat rust en hakte opnieuw knopen door. In overleg met Etienne besloot ik om al mijn energie in mijn bedrijf te steken en om er geen baan bij te zoeken, zolang dat niet echt nodig was. De rust die deze beslissing met zich meebracht was echt een verademing! Ik stortte mij op de opleiding tot Copywriter, waar ik eind april me was begonnen. Ik wilde mijn natuurlijke schrijftalent versterken met theoretische kennis en toetsen in hoeverre mijn eigen kwaliteiten al aan de norm voldoen. Terwijl ik dit schrijf, eind december, is de opleiding afgerond en wacht ik op mijn getuigschrift!
Een bericht gedeeld door Breg Blogt (@bregblogt) op 15 Mei 2018 om 10:56 (PDT)
Juni begon vol inspiratie met het Blogger by Nature event in Soest. Het was een gezellige en leerzame dag met veel blogcollega's. Die avond had ik een bijzondere ervaring, toen ik een look-a-like van mijn vader zag in een restaurant.
Juni was ook een maand vol liefde! Etienne en ik vierden ons 7-jarig jubileum en hoewel ik een ietsiepietsie baalde dat daar geen ring aan te pas kwam, had ik totaal niet verwacht dat deze drie dagen later tijdens Pinkpop alsnog tevoorschijn kwam! Na de grote schrik die we de dag voor Pinkpop hadden, vanwege mijn oogmigraine, was dit echt een enorme verrassing! We zweefden op een roze wolk en al onze dierbaren zweefden met ons mee!
Laurens ontroerde veel mensen door die maand op date te gaan met onze buurvrouw. Die twee hebben een bijzondere vriendschap met een gouden randje…
Op 1 juli was het zo ver: Bregje Boer Teksttovenaar werd geboren! Ik plaatste een blog, waarin ik vertelde dat het tijd was voor een nieuw avontuur. De reacties waren overweldigend en gaven mij al het vertrouwen en een enorme boost! Ik dook meteen vol overgave in mijn nieuwe werk en wat was (en is!) het genieten! We telden in die week meteen af naar de zomervakantie. Voor het eerst had Laurens zes weken vrij en omdat we geen BSO gebruiken, was het even puzzelen. Gelukkig hebben we dankzij de opa en oma's een mooie planning kunnen maken en Laurens heeft een heerlijke zomer gehad. Ik nam zelf ook twee weken vrij, zodat ik overdag alle tijd had voor die kleine kabouter. Als Etienne 's avonds thuiskwam dook ik nog even achter de laptop. We vertrokken ook nog voor twee weken naar Zeeland en Rotterdam, waar we genoten van en met elkaar.
Laurens begon augustus bij mijn moeder in Dordrecht, zodat ik weer een paar dagen kon werken. IWe misten hem enorm, maar gelukkig had hij het heel gezellig bij oma. Het hoogtepunt voor hem was de treinreis terug naar huis samen met oma. Ik verraste mama met de vraag of ze mij wil weggeven tijdens de bruiloft. In de laatste vakantieweek deden we nog allemaal leuke dingen en voor ik er erg in had waren die zes weken weer voorbij gevlogen! Stiekem vond ik dat wel fijn, want zodra Laurens weer naar school ging kon ik echt aan de slag met mijn bedrijf. Ik kreeg leuke opdrachten en genoot enorm van deze nieuwe stap.
September was een soort extra vakantiemaand. We begonnen met het laatste kampeertripje van dit jaar. De nachten waren koud, de dagen lekker warm en we hadden het heerlijk! Later die week ging ik op pad voor mijn blog. Stond ik de ene dag nog met mijn voeten in de klei bij een event over aardappelen, werd ik de volgende dag in de watten gelegd met een nieuw lingeriesetje. Het leven van een blogger is nooit saai! 😉
Terwijl we nog maar amper terug waren van de camping kon ik mijn koffer opnieuw inpakken. Dit keer voor een bloggersweekend bij Center Parcs Limburgse Peel. Een weekend vol wijntjes, lekker eten en goede gesprekken. Daarna volgden twee volle werkweken en die sloten we af met opnieuw een weekend weg! Dit keer bezochten Etienne, Laurens en ik Golden Lakes Village in de Belgische Ardennen. Ondanks de regen hadden we een heel fijn weekend samen! Ik werkte een dag in Den Bosch met mijn collega en vriendin Merel, met wie ik mooie plannen smeedde voor 2019.
September bracht ook de bevestiging voor iets wat ik al langer vermoedde. Ik liep al lange tijd met fysieke klachten, die me steeds meer belemmerden in mijn dagelijkse leven. Uiteindelijk kreeg ik de diagnose fibromyalgie. Ik startte met een traject bij de fysiotherapeut om mijn spieren sterker te maken en dat blijkt -drie maanden later – zijn vruchten af te werpen. Er zijn nog steeds dagen met pijn, maar het is onder controle, een hele verademing!
Het hoogtepunt van september was toch wel het kopen van mijn trouwjurk! Het was een enerverende dag met een mooi einde. Ik kan niet wachten tot ik mijn jurk in februari kan ophalen!
In oktober openden Etienne en ik de jacht op de perfecte trouwringen, die we na een aantal winkelbezoekjes vonden in Maastricht. Voor ik er erg in had was het alweer herfstvakantie en we brachten een zonnige dag door in Billy Bird Park Hemelrijk, samen met Charlotte en haar gezin. De rest van de vakantie bracht ik veel tijd door met Laurens, hij ging een nachtje logeren bij zijn peettante en we gingen samen met de trein naar mijn moeder. Zo'n treinreis met een kleuter is een hele onderneming, maar wat was het leuk! In alle drukte van deze maand ging ik nog een nachtje weg met Monique, in opdracht van Limburg Lonkt. Ik kan het iedereen aanraden: even onderduiken in het heuvelland, een lekkere wandeling maken en bourgondisch genieten.
In de eerste wek van november moest ik even pas op de plaats maken. Ik had mezelf te veel (werk)druk opgelegd en dat kwam er allemaal uit. Ik besloot om mijn agenda in de week daarna leeg te vegen en dat was maar goed ook. Een paar dagen later werd ik ziek en kon ik niet veel anders dan daaraan toegeven. Ik deed het hoognodige qua werk en zorgde er verder voor dat ik weer opknapte. Na een dikke week was ik weer op de been en kon ik weer terug in het normale ritme. Eind november stond er weer een dagje voor Limburg Lonkt op het programma. Ik mocht met Etienne naar Thermae 2000, wat een verwennerij! We sloten de maand af met een weekendje Venlo, dat we hadden gewonnen met onze verlovingsfoto tijdens Pinkpop!
En, ik verraste samen met Charlotte zes van onze lieve collega's met een kerstpakket! Het was ontzettend tof en dankbaar om te doen, de reacties waren goud waard!
December brak aan en alles draaide om Sinterklaas. Iedere dag om 18.00 moest iedereen stil zijn, want de jongste bewoner moest het Sinterklaasjournaal kijken. Hij beleeft het hele feest zo vol overgave, ik vind het helemaal te gek! We vierden pakjesavond met mijn schoonfamilie en daarna keerde de rust weer enigszins terug in huis. Ik mocht ook deze maand weer op stap voor Limburg Lonkt, dit keer ontdekte ik mijn eigen stad, Maastricht. We bezochten de Limburgse première van The Color Purple,gingen een dagje naar de kerstmarkt in Duitsland, bereidden ons voor op kerst en toen was het ineens 24 december…
We vierden Kerstavond met mijn schoonfamilie, 1e Kerstdag met mijn familie en 2e Kerstdag met ons eigen gezin. Het waren gezellige en relaxte dagen. We sluiten het jaar af met een weekend met fijne mensen, lekker eten en wijntjes en bubbels.
Als je het tot hier hebt gered, heb je -als je straks echt helemaal uitgelezen bent – precies 2018 woorden gelezen. Dit vond Etienne wel een grappig idee. Dus daarom zit ik nu nog wat aan elkaar te praten tot ik bij de 2018 ben. Dankjewel voor het lezen van mijn blogs, voor de lieve reacties en alle steun: zonder mijn lieve lezers ben ik nergens! Ik hoop dat je nog vaak terugkomt in 2019!!