Bij pow is een enorme hoeveelheid energie nodig, elke node in het netwerk berekent immers hetzelfde waarbij de snelste wint, en bij pos is het de houder die de meeste tokens inzet (stake) in een tijdelijk smart contract degene die de hoogste beloning krijgt. dBft is eigenlijk een aanpassing van het pos-protocol waardoor de nadelen, namelijk wie de meeste tokens bezit, krijgt het meeste uitgekeerd, zijn weggevaagd. Groot nadeel aan dBft is dat decentralisatie lastig is, al is er discussie mogelijk over de werkelijke decentralisatie van andere grote cryptovaluta en -assets.