Dubbelkuch | Roelofs.eu
Dubbelkuch
Geplaatst op 1 februari, 2013 door
Ik liet me mooi meedeinen op het griepgolfje dat een paar dagen geleden het land overspoelde. Ik was niet beroerd genoeg om uitgebreid het bed te houden, maar voelde me gammel genoeg om toch een middag een meer dan uitgebreid dutje te doen. Toen op teletekst stond dat de griepepidemie over zijn hoogte punt heen was krabbelde ik weer helemaal op. Had ik niet moeten doen. Want een paar dagen later begon ik weer te blaffen. Een droge hoest die geen enkel soelaas biedt, die de getroffen keel alleen maar pijnlijker dicht lijkt te schroeven. En zie: ook teletekst meldde dat het aantal griepgevallen hoger was dan de week er voor. Ik had weliswaar tegen deze aanval een stormvloedkerinkje opgetrokken van strepsils, bentasils, vitamine D en kauwtabletten met heel veel vitamines, maar ergens was er toch een bres in mijn nog nauwelijks op peil gekomen afweer geslagen. Het hoesten en kuchen nam weer in alle hevigheid toe. Zo zelfs dat ik de presentatie van de nieuwe Nijmeegse stadsdichteres aan mij voorbij moest laten gaan. Mijn geproest, genies en gekuch zou menig voordracht hebben verstoord en daar had ik mezelf en menig ander geen plezier mee gedaan.
Toen Gade gisteravond thuis kwam deelde ze mee dat zij het ook had. Had ik haar in de eerste golf ongemoeid gelaten, nu had ik haar wel degelijk aangestoken. Of mogelijk had zij het op haar werk opgelopen. Ook daar heerste het fors. En zo kuchten, proestten en niesten wij ons in grote gezamenlijkheid met onze dubbelkuch de nacht door. Een droge kuch die maar heel af en toe het verlossende craquelé van een zich oplossende slijmophoping in zich draagt. Echt ziek zijn we niet. Een beetje gammel.
Vanochtend zou ik bij een oud collega koffie gaan drinken. Ze belt al heel vroeg op. Zo vroeg dat ik haar beluister via de voice mail een paar uur later. Ze hoeft niets te zeggen. Ik hoor het zo al. Een stem gedempt door watten, een nasaal geluid. Zij is echt ziek. De afspraak schuiven we op. Totdat we samen uitgekucht zijn.