Lovestory. – Squatsandbrownies
Salam Aleykoum (Vrede zij met jou),
Laten we deze post maar beginnen met vrede. Want hoewel de media anders toont, staat islam in de eerste plaats voor vrede.
Velen van jullie weten dat islam voor het grootste deel van mijn leven, een deel van mijn leven is geweest. Een deel met vele ups en downs. Meer downs als ups, maar islam is er altijd geweest. Ik geloof nu oprecht dat dit is omdat niet ik islam heb gekozen, maar Allah mij heeft gekozen om moslima te worden. En dat het dus ook zeker tijd nodig heeft om "zomaar te veranderen". Maar omdat Allah mij heeft gekozen, en ik niet hem, heeft het geen nut om voor Islam weg te lopen, Hij zal me altijd inhalen.
Dit heb ik heel lang niet leuk gevonden, maar nu ben ik op een punt gekomen dat ik écht dankbaar ben hiervoor. Ik ben zo ongelooflijk dankbaar dat Hij heeft volgehouden. Dat Hij vertrouwen heeft in mij, dat Hij precies weet wat ik nodig heb. Islam geeft mij rust. Islam is momenteel het enige op de wereld waarvan ik rustig word. Er is rust in mijn hoofd en rust in mijn hart. En dat is zo fijn. Zo ongelooflijk fijn. Alles wat zal moeten zijn zal er zijn, en alles wat niet heeft gemogen, zal weg van mij blijven. Mijn volledige vertrouwen leggen in mijn geloof. Zelf niets hoeven plannen. Heerlijk.
Ik ben veel te lang weg gelopen voor wie ik echt wil zijn, omdat ik in de eerste plaats bang ben om anderen te kwetsen. Om niet aan hun verwachtingen te voldoen. Daarom heb ik jaren voor anderen geleefd, naar hun normen en waarden. Maar waar heeft dat me gebracht? Juist ja. Nergens. Ik zat begin dit jaar zes weken thuis met een depressie.
Ik heb veel tijd gehad om na te denken over wat ik wil in het leven en over wat voor mij belangrijk is. Hoe ik mijn nabije toekomst wil leven en hoe ik als vrouw in de verre toekomst wil zijn. Hoe een huwelijk ik wil en hoe ik mijn kinderen wil opvoeden. En ik kom maar bij één woord uit: Islam. Islam, Islam, Islam.
En de mensen die écht oprecht van mij houden, die zullen mijn keuze uiteindelijk aanvaarden, na vele gesprekken en vele vragen; die ik graag voer en graag beantwoordt. Met de wil van Allah. De mensen die enkel bij me waren als levensles of de mensen die niet in mijn leven horen, die zullen van mij verwijderd worden. Hoe pijnlijk ook. Ik weet dat het beter voor me zal zijn.
Ik ben gelukkig. Is dat niet het belangrijkste?
"Ik ben al veel te lang een rups geweest, en hoewel de veiligheid die "rups zijn" me geeft, voel ik dat het tijd is om een vlinder te worden".
Posted in: Home, Lifestyle | Tagged: belgischeblogger, blogger, girl, happiness, islam, lifestyle, love, lovestory, muslim, muslimah, Newblog, peace, thoughts, writing