Over de haag – Alcyons nest
maandag, 14 augustus 2006 door Alcyon
Vandaag een vrije dag. Wat doet een mens dan? Een haag opkuisen natuurlijk!
De haag in kwestie is een monster van wel 70 meter lang, van meidoornbomen. Crataegus in ronkend Latijn. Een tiental jaren geleden werden die Latijnse namen er ingehamerd bij mij. Blijkbaar stevig genoeg, want de naam borrelde spontaan bij mij naar boven.
Eigenlijk vind ik dat wel mooi, zo'n meidoornhaag. In de lente bloeit ze prachtig met witte bloemen (sommige soorten dragen roze bloemen) en nadien komen er rode besjes op. De vogels vinden zo'n haag prachtig om in te nestelen. In deze haag stond ook nog een eenzame vlier (Sambucus nigra) en een sleedoorn (Prunus spinosa). Zo'n hagen dragen een eeuwenlange geschiedenis met zich mee…
De sleedoorn en de meidoorn dragen beide doornen van meer dan een centimeter lang, zodat koeien er niet zullen van eten. Daarom was zo'n haag een natuurlijke prikkeldraad. De gesnoeide twijgen werden vroeger bijeengebonden en dienden als brandstof voor de broodoven, heb ik mij laten vertellen.
Door de opkomst van prikkeldraad en omdat men dacht dat ze een belangrijke waardplant waren voor perenvuur (Erwinia amylovora, yes! Mijn geheugen laat mij niet in de steek! Op dit vlak toch…), een ziekte die ernstige schade kan aanrichten in de fruitteelt, werden vele hagen gerooid. Terwijl ze al eeuwen deel uitmaken van het Vlaamse landschap. Caesar ergerde er zich nog aan, omdat de ondoordringbare hagen de opmars van zijn legers hinderden.
Meidoornthee zou het hart versterken, en van de bloesems kan je likeur maken. Van sleedoornbesjes kan je gelei maken, maar ook weer een likeur, eens de vorst over de besjes is gegaan. Zoals bij mispels. Ik denk dat men vroeger van zowat alles likeur maakte…
Inmiddels zou aangetoond zijn dat de relatie tussen perenvuur en meidoorn maar beperkt is (INBO). Te laat voor de vele kilometers hagen die al weg zijn natuurlijk.
Allemaal mooi en wel, maar eer je een meidoorn aanpakt, moet je stevig beslagen ten ijs komen. De doornen boren moeiteloos door laarzen en handschoenen heen als je niet voorzichtig bent.
De regen heeft ons ondertussen naar binnen gejaagd. Zodoende kan ik dadelijk, als mijn bijdrage voor vandaag klaar is, de rest van de namiddag wijden aan het uit mijn duim peuteren van een stuk doorn…