De Prijs Solidair 2011 | Niet in onze naam/Pas en notre nom | Solidair
De Prijs SolidairDossier communautaire crisis
Met deze prijs wordt een organisatie in het zonnetje gezet die een dam opwierp tegen het nationalisme via het evenement "Solidariteit maakt een cultuur groot" in de KVS, de reuzenpicknick "Ceci n'est pas een PICNIC" en de Frietrevoluties.
"In onze naam propageren de nationalisten een gesloten cultuur die alles herleidt of afmeet aan één aspect: de taal, of je nu man bent of vrouw, jong of oud, arbeider of CEO. Een constructie in functie van een uniformiteit die er niet is. In onze naam forceren zij een splitsing van het land die onze sociale zekerheid in gevaar brengt en de nefaste concurrentie tussen regio's en tussen mensen laat gedijen. Jan met de pet betaalt dan het gelag. In onze naam stevenen zij af op de (verdere) tweedeling van het land: tussen rijk en arm, en tussen Vlaams en niet-Vlaams. Dan dreigt een sociale en culturele kaalslag, de jungle van ieder voor zich. Dan wordt het eng en guur in ons land."
Dat schreven initiatiefnemers Lieve Franssen, Dirk Tuypens en Lebuïn D'Haese in het najaar van 2010 in hun tekst 'Solidariteit maakt een cultuur groot'. Het moet zijn dat hun middelvinger naar of vuist tegen de bekrompen ideeën van De Wever en zijn trawanten een gevoelige snaar raakte: op een paar dagen tijd zetten tweehonderd mensen uit de culturele sector gretig hun handtekening onder de tekst, van acteurs als Marijke Pinoy en Hubert 'Witse' Damen tot schrijvers als Geert Van Istendael en Dimitri Verhulst. Er zouden er nog meer dan duizend volgen, want ook buiten de cultuursector kwamen ze in beweging: vakbonden, studenten, academici… Een platform was geboren.
Sociologen geven telkens opnieuw aan: de Belgen zijn geen voorstander van een splitsing van hun land. Een klein deel wel, maar zeker niet de meerderheid. En toch blijft de politieke wereld in de ban van een splitsingsproces dat onvermijdelijk moet uitdraaien op ook een splitsing van de sociale zekerheid. En dus op de afbouw ervan. "Vanuit de Nieuw-Vlaamse Elite probeert men het gevoel te creëren dat alle Vlamingen het eens zijn met hen. Dan vind ik het heel belangrijk om te zeggen dat dat niet zo is", liet Tom Lanoye begin dit jaar nog optekenen in dit weekblad.
Dat is precies wat het platform maandenlang deed. Eerst met de petitie, later met een wervelende avond in een uitverkochte KVS in januari, met frietrevoluties overal te lande en met een reuzenpicknick in het park van Koekelberg in mei. En alleen al die naam: 'Niet in onze naam'. Zelden een vlag gekend die zo de lading dekt.