gepubliceerd op 11 september 2017 aantal reacties 0
JONKVROUW IN ZUTPHENSE TOREN
Zaterdag 10 en zondag 11 september was er op meer dan 4000 locaties door het hele land een Open Monumentendag. Dit jaar als thema 'Boeren, Burgers en Buitenlui. Dat spreekt mij wel aan uiteraard! Van oudsher was dit de slogan waarmee de stadsomroeper de aandacht van het publiek trok. Thonis van Grol was stadstrompetter van Zutphen, en wist ook de aandacht van het publiek te trekken. Zaterdag 10 september bezoek ik de plaats waar hij ooit woonde.
Thonis van Grol had de bijnaam 'Drogenap'. Nu wordt het monument dat ik heb bezocht wellicht al herkenbaarder? Inderdaad! De Drogenapstoren. Tijdens zijn dagen als stadstrompetter en stadsmuzikant woonde hij in de stadstoren 'de Saltpoort'. Hij woonde ter hoogte van de trans zodat hij als trompetter alarm kon slaan als de vijand in aantocht was. In de volksmond kreeg de Saltpoort toen de bijnaam Drogenapstoren. Maar hoe kwam Thonis van Grol aan die bijnaam Drogenap? Die kan hij gekregen hebben omdat hij graag een borrel lustte, een nap was namelijk een drinkbeker. Echter noemde men een portemonnee destijds ook een nap, dus kan het ook zo zijn dat hij arm was. Waarschijnlijk was door zijn passie voor de fles, zijn portemonnee meestal leeg.
Thonis woonde in de toren rond 1555 en had een prominente plaats in de geschiedenis. De Saltpoort is gebouwd in 1444- 1446. Grenzend aan de Berkel had deze poort een verbinding met de Markt. Dat was nuttig omdat er vlakbij de poort koggeschepen met zout aanlegden. Dit kostbare conserveringsmiddel werd verhandeld op de 'Saltmarkt' (de huidige zaadmarkt). De originele torenspits was bij de bouw wat mager uitgevallen, en daarom werd er in 1465 een hoge met leien gedekte spits geplaatst. Hij heeft maar kort als stadspoort dienstgedaan. Ten opzichte van de Spittaalspoort werd deze toren te weinig gebruikt, om het salaris van de poortwachter te besparen werd de Saltpoort dichtgemetseld. Hij bleef wel als uitkijktoren dienst doen. De torenspits die in 1465 was geplaatst had een windvaan met de beeltenis van een engel en een trompet. Heel even genoot de toren toen de bijnaam 'Engelenburg'. In 1555 kwam Thonis van Grol in de toren wonen, en kreeg de toren al snel zijn nieuwe bijnaam, die eeuwenlang zou overleven.
Thonis woonde er als ambtenaar gratis, dat was toen de gewoonte. Maar hij woonde er niet alleen want in de toren werden ook mensen gevangen gezet. De tralies zijn nog altijd voor de ramen aanwezig. In 1887 begint men in Zutphen met de aanleg van een waterleidingnetwerk, en wordt de Drogenapstoren ingericht als watertoren. Op het bestaande metselwerk werd een nieuw gedeelte opgetrokken, hierop kwam een ijzeren torenspits met houten betimmering en leibedekking. In de toren kwamen uiteindelijk 3 reservoirs. In 1928 werd de rol als watertoren overgenomen door de huidige watertoren aan de Warnsveldseweg. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de toren gedeeltelijk opgeblazen. De Duitsers hadden er geen enkele weet van dat toen de wapenvoorraad van het verzet werd vernietigd! In de jaren '60 kreeg de toren een nieuwe spits die in de originele stijl werd gebouwd. De karakteristieke dakkapelletjes werden uit kostenbesparing achterwege gelaten. In 1983 heeft men de toren tot woning omgebouwd en is jarenlang bewoond door de gemeentevoorlichter.
Sinds een aantal jaren wonen Laura en haar dochter in de Drogenapstoren, en op deze Open Monumentendag zetten zij de voordeur van hun bijzondere woonhuis open. De broer van Laura heeft de functie van poortwachter op zich genomen, en laat de vele belangstellenden in kleine groepjes van 20 mensen naar binnen. Wij kunnen mee met de rondleiding van 15.00 uur. Via een houten trap komen we in de huiskamer van Laura, waar eerst even een formuliertje voor de gemeente moet worden ingevuld. Meteen wordt duidelijk wat een bijzonder plekje dit is! Hoe bijzonder moet het zijn om hier zomers met je smoothie in het open raam te zitten! Heel veel mooie authentieke details, zoals de tralies voor de ramen, en een waanzinnig uitzicht over meerdere zijden van de stad Zutphen. Laura neemt ons omhoog de toren in, over een smal stenen trappetje met ongelijke treden. Hier is een dichtgemetseld poortje te zien, waardoor je vroeger op de stadsmuur kon stappen. We bereiken het slaapvertrek, waar een smalle steile houten trap verder omhoog voert naar de zolder van het huis. Laura geeft aan dat ze daar eigenlijk nauwelijks komt. Vanaf hier kijk je nog verder uit over de stad! Je kunt nog een verdieping hoger, over een nog steilere smallere houten trap. Dat laat ik graag aan Marc over, natuurlijk wel met de opdracht om foto's te maken.
Wat een leuke en spontane gastvrouw! Zij en dit speciale woonhuis passen perfect bij elkaar. Ik begrijp nu waarom de vorige bezoekers de poortwachter een hand gaven om hem te bedanken voor deze bijzondere rondleiding. Na een vrijwillige bijdrage bedanken ook wij Laura voor haar interessante verhaal en de mogelijkheid om haar woonhuis te mogen bezichtigen. Bijzonder detail: speciaal voor vandaag had Laura de vlag uitgehangen. En geloof me, dat is geen kwestie van minuten! Eerder van kwartieren, kijk maar eens op de foto's van binnen en buitenzijde waar die vlaggenstok zich bevind..