'De medewerker vertelde me ook hoe alles in zijn werk ging. Samen deden we voorafgaand aan de zitting een rondje door de rechtbank en we bespraken de zitting voor en na. Ik wilde de dader niet tegenkomen op de dag van de zitting. De medewerker regelde dat dit niet kon gebeuren; dat was heel fijn.'
'Op de dag van de zitting vond ik het enorm spannend. Ik denk dat iedereen het spannend vindt om in de rechtszaal te spreken; je moet gaan staan, en alles is nieuw. Wat ik erg fijn vond, is dat ik zelf mocht bepalen waar ik wilde staan. Ik hoefde niet per se naar voren te lopen, ik mocht spreken vanuit achterin de zaal, waar ik zat. Toen ik eenmaal stond, voelde ik me heel krachtig. Nu was het tijd voor mijn kant van het verhaal. En het ging goed: ik heb alles zelf kunnen vertellen. Na afloop voelde ik me opgelucht. Ik dacht vooral: "Ik heb gezegd wat ik wilde zeggen, doe ermee wat je wil". Dierbaren, de medewerker van Slachtofferhulp Nederland en een aantal mensen van de politie lieten me weten dat ze het heel krachtig vonden.'
'Wat ik wel jammer vond, is dat de dader mijn schriftelijke slachtofferverklaring van te voren al had ontvangen. Ik had gewild dat hij de woorden voor het eerst uit mijn mond zou horen.'
Spreekrecht kan u helpen het misdrijf een plek te geven. We raden u aan het spreekrecht goed voor te bereiden. Wij kunnen u daarbij helpen.
‘Aan iedereen die gebruik mag maken van zijn of haar spreekrecht, raad ik aan deze mogelijkheid met beide handen te grijpen. Voor mij was het een stukje afsluiting van een moeilijk proces. Ik wilde laten weten wie ik was en wat het met mij heeft gedaan. Ik ben niet een slachtoffer op papier; ik ben echt en hier ben ik. Als je zelf niet kan of wil spreken, laat het dan iemand anders doen. Een dierbare, de medewerker van Slachtofferhulp of de rechter. Laat iemand anders jouw verhaal vertellen, zodat jouw verhaal alsnog wordt gehoord.’