Zaterdag dag 5, 15 augustus 2015 - Reisverslag uit Kanchanaburi, Thailand van Masja - WaarBenJij.nu
Reisverslag Zaterdag dag 5, 15 augustus 2015
15 augustus 2015 | Door: Masja
Aantal keer bekeken 109 Aantal reacties 0 Kanchanaburi, Thailand
Zaterdag dag 5, 15 augustus 2015
Na een vroeg ontbijt om 6:00 uur en uitchecken werden we om 6:30 uur opgehaald door onze gids van vandaag. Ze heet Suzan en spreekt redelijk, wel wat moeilijk verstaanbaar Engels. We verlaten vandaag Bangkok en gaan naar de River Kwai. We zullen het hotel met het personeel wel missen, vooral de dame van de bar bij het zwembad en tevens de masseuse. Zij was zo lief..
Onderweg moeten we nog een paar mensen oppikken die ook naar de River kwai gaan.
Na een uurtje rijden hebben we een koffiestop.
Bij ons in de bus zit ook het Nederlands gezin dat ook bij ons in het hotel in Bangkok zat. Zij gaan naar het Resotel. Een hotel aan het water. Verder zijn er nog mensen die naar het jungle house gaan, dit is de luxere versie van onze rafts en er is nog een camping.
Wij hebben in ieder geval geen stroom. Suzan zei dat ons verblijf voor een honeymoon was. Zij ging wel zwemmen met Stijn.
Na nog 1,5 uur rijden komen we aan bij " The bridge over The River Kwai". Hier kregen we de tijd om wat rond te lopen en natuurlijk foto's te maken. Een deel van de groep was al eerder uitgestapt om het laatste stukje met de longtail boot te gaan. Wij doen dit niet omdat we die nog gaan krijgen als we naar onze raft gaan.
De brug is niet meer de oorspronkelijke brug en ziet er dan ook niet oud uit, eigenlijk maakte hij niet zo'n indruk op me. Ik had me er meer van voor gesteld.
Maar ik kan me voorstellen wat een hels werk het moet zijn geweest.
Na dit bezoek zijn we doorgereden naar het War Museum en de begraafplaats.
Het museum was niet groot, maar wel leuk opgezet. Er waren veel foto's. Ook werd er gebruik gemaakt van poppen om je een idee te geven hoe bv het veldhospitaal er uitzag in die tijd.
Verschrikkelijk, je kunt je direct voorstellen waardoor er zo veel mannen gestorven zijn in die tijd. Ik moet zeggen dat dit mij wel raakte. De mannen die als gevangenen hier naar toe werden vervoerd dachten nog dat ze het goed zouden krijgen, er werd ze veel verteld en beloofd; goed eten, goed onderkomen, goede werktijden enz, helaas waren dit allemaal leugens. Ze moesten 18 uur per dag werken en kregen nauwelijks te eten.
Wij kunnen ons hier ( gelukkig) geen voorstelling van maken.
Er zijn hier ook veel Nederlanders gesneuveld.
Tijdens ons bezoek aan het museum liepen er veel mannen in uniformen rond, bleek later na dat de Nederlandse ambassadeur er was. Ik ben nog even het kerkhof opgegaan. Bij de Nederlandse graven stonden allemaal vlaggetjes. Toch vond ik dit niet zo indrukwekkend als het militair kerkhof in Margraten.
Vervolgens zijn we weer met de bus verder gegaan naar de rivier. Hier namen we afscheid van de dagjesmensen. Zij ging naar de trein en wij werden met een pick-up naar de longtailboot gebracht. Weer een vervoersmiddel dat we kunnen afstrepen op onze gedaan lijst. Hier maakten we ook kennis met onze gids voor de komende dagen. zijn naam was Bly en hij klonk ook erg blij. Een leuke jongen die zich genoeg moeite deed en ook een woordje Nederlands sprak tegen Stijn.
Ook de longtailboot was wel stoer. Die ging behoorlijk hard en was lekker verfrissend door al het water dat opspatte.
Na een ritje van 20 minuutjes kwamen we aan bij ons verblijf voor de komende 2 nachten. "Floatel The River Kwai Junglerafts"
Allemaal drijvende hutjes aan elkaar vast met in het midden het restaurant.
Als eerste kregen we een heerlijke lunch. Natuurlijk rijst met verschillende soorten vlees, groenten en als dessert meloen en ananas.
Na de lunch konden we naar onze kamer.
Een houten huisje met 2 bedden, een apart hokje met douche, nouja een slang waar koud water uit komt en een wasbakje. Warm water hebben we niet omdat er nergens stroom is. De verlichting wordt gemaakt door middel van honderden olielampjes, die ' s avonds aangemaakt worden.
Boven onze bedden hingen klamboes. Dit is zo mooi, juist door de eenvoud.
Snel onze zwemkleding en reddingsvest aan en de rivier in. Je sprong vanaf het eerste vlonder erin en liet je met de rivier meedrijven naar het laatste vlonder. Hier eruit klimmen en weer van voor af aan. De stroming was behoorlijk hard. Stijn vond dit natuurlijk super. Wij trouwens ook hoor.
Om 16:30 werden we door onze gids meegenomen naar een stam de "Mon's". We kregen een rondleiding door hun dorp en er werd om van alles uitgelegd over hun leefwijze. Het is een volk dat van oorsprong uit Birma kwam, daar gevlucht is en in de bergen is gaan wonen. Ze hebben hun eigen gebruiken nog.
Stijn had een aantal minions meegenomen en deze aan de kindjes daar uitgedeeld. Ze waren er blij mee.
Ook kwamen we bij een klasje uit. Dit zijn de kinderen die door de week naar school gaan in de Thaise school en in het weekend hier in het dorp nog les krijgen in hun eigen taal. Dit om er voor te zorgen dat ze deze taal ook nog kunnen blijven spreken en hun cultuur niet helemaal vervaagt.
In het klasje heeft Stijn ook nog minions uitgedeeld. Leuk om die stralende gezichtjes te zien.
De mensen in dit dorp leven van het werken op en voor de rafts en maken voorwerpen van bamboe die ze verkopen.
Terug bij onze hut hebben we nog in het water gespeeld en wat gelezen. Het is nog steeds erg warm.
Om 19:00 uur was het diner. Dit was lekker, maar leek veel op de lunch.
We zitten aan tafel met een Duits koppel dat tegelijk met ons is aangekomen en samen met ons de excursies hier doet. Zij blijven alleen maar 1 nacht.
Na het eten werd er een show opgevoerd door mensen van de stam. Nou, sorry hoor, maar wat een pokkenherrie.. Als je er een cd van had hoef je de deur van je huis niet meer af te sluiten als weggaat, inbrekers blijven vanzelf wel weg. Ook deden ze verschillende dansjes.
Stijn moest al snel plassen en Ronny offerde zich maar wat te graag op om met hem mee te gaan. Zat ik daar... En terug komen, ho maar.
Gelukkig duurde het niet zo lang.. Hoewel een half uur was toch wel 40 minuten te lang. Pfff.
Ik hoop niet dat ze zich opgeven voor The Voice of zo iets..
Daarna hebben we nog een tijdje bij de bar gezeten, nu waren de mannen natuurlijk wel weer aanwezig...
Het zag er hier erg gezellig uit met allemaal die lampjes..
Rond een uur of 22:30 zijn we het bed in gedoken, waren toch om 5:00 uur al op...
Klinkt erg gezellig in bed: je hoort alleen maar de geluiden van de natuur: vogels, krekels, olifanten en kabbelend water onder je.