Op vrijdag is het tijd voor het langverwachte plenaire debat. Vermoeid door het slaaptekort en zenuwachtig voor de speeches proberen de debaters zich voor te bereiden op deze laatste dag. De afgelopen dagen hebben zij keihard gewerkt aan resoluties, die tijdens deze zitting volledig afgekraakt of opgehemeld gaan worden.
Nadat de nu al leukste TikTok van het jaar opgenomen is door de debaters en voorzitters, wordt de plenaire zitting geopend. Na een openingspraatje van meneer van Nieuwenhuijzen en meneer Busz is het de beurt aan de commissie Energie om iedereen te overtuigen dat hun resolutie het enige is wat de wereld kan redden van klimaatverandering. Maar het blijft tijdens het debat over het amendement en zelfs tijdens het open debat akelig stil. Misschien hadden ze geen mening of misschien duurt het even voor iedereen om wakker te worden. Gelukkig zijn er commissieleden die de microfoon net iets te dicht bij hun mond houden, zodat iedereen snel wakker wordt geschud. Toch wordt deze resolutie niet aangenomen, waarna ik iemand enigszins ironisch “een goed begin is het halve werk” hoor fluisteren.
De tweede resolutie die wordt behandeld is van de commissie demografie. Er worden debatten gevoerd over subsidies, AOW-leeftijden en een orgaan waar niemand van snapt waar het voor is. Ook lijkt er een strijd te zijn tussen Oost- en West-Europa. Ondanks een zeer sterke slotspeech van de gedelegeerde van Tsjechië, wordt ook deze resolutie niet aangenomen.
Na de lunch lijkt iedereen weer wat meer energie te hebben en wordt de commissie Volksgezondheid besproken. Deze resolutie gaat over gezond eten, overgewicht en Jamie Oliver. Tijdens het debat zijn er verhitte discussies, waardoor ook de commissie niet meer zo goed lijkt te weten wat ze moeten zeggen. “Wij zijn van mening… van… aahh… sorry,” zegt een commissielid, waarna hij vlug de microfoon weglegt en weer gaat zitten. Deze onwetendheid komt ook terug bij de stemmig waar een “Vision of the House” is, wat eigenlijk gewoon betekent dat er een nieuwe stemming komt. Ook hier wordt besloten dat de resolutie niet aangenomen wordt.
Misschien lukt het de volgende commissie wel om hun resolutie aan te laten nemen, maar dit lijkt niet het geval te zijn. Waar iedereen bij de eerste resolutie bang leek om het vlaggetje aan te raken, vliegen ze nu in een seconde allemaal tegelijk de lucht in. Als een land niet de beurt krijgt, belandt het vlaggetje met een klap weer op tafel, wat vaak gevolgd wordt door een diepe, geïrriteerde zucht van de teleurgestelde delegatie. Het vraagstuk gaat over genderdiscriminatie, LHBTI-rechten en religie, al lijkt religie in deze resolutie vergeten te zijn. Dat deze resolutie niet aangenomen gaat worden is al erg snel duidelijk, maar als Polen een tegenspeech geeft met de oneliner: “vrouwen hebben meer rechten dan alleen het aanrecht,”is het definitief. Ook de vierde resolutie is niet goed genoeg voor onze kritische debaters.
Na de pauze lijkt de vermoeidheid weer te zijn toegeslagen. Je ziet debaters stiekem gapen en wegdommelen tijdens de speeches. Denemarken denkt al bij de zesde resolutie aanbeland te zijn en stelt een informatieve vraag over toerisme. Maar voordat we over dat onderwerp kunnen praten, moet eerst nog uitgebreid worden gedebatteerd over het onderwijs. Vragen over Engels-docenten worden niet beantwoord en er vinden discussies plaats over omkoping, voertalen en braindrains. Als er gezegd wordt dat “de commissie de plank een beetje heel erg misslaat” lijkt dit mij een perfecte samenvatting van niet alleen de commissie Volksgezondheid, maar ook van alle commissies die deze lange dag besproken zijn. Het spreekt dan ook voor zich dat deze resolutie weer afgewezen wordt.
Als laatste wordt de resolutie over toerisme besproken. In dit laatste uur proberen de debaters nog een laatste keer op te vallen en zijn ze zo enthousiast om te beginnen, dat er al tijdens de informatieve vragenronde vrijwel alleen inhoudelijke vragen worden gesteld. Maar ook de commissie probeert nog op te vallen en niet die ene zin te horen: “Hiermee is deze resolutie niet aangenomen. Er dient niet geklapt te worden.”