"Quo vadis?" » Sienkiewicz, Henryk » [ca.1905] - Pag. 381 | Delpher
HOOFDSTUK LXVÏT.
In hot begin schee.1 de opstand der Gallische legioenen onder \ index in het geheel niet gevaarlijk te zijn. De Keizer was pas dertig jaar oud en daarom waagde niemand het te hopen, dat de wereld zoo spoedig reeds bevrijd zou worden van het juk, waaronder zij gebukt ging. Men wist, dat de legioenen reeds herhaaldelijk waren opgestaan, ook onder vroegere heerschers, maar dit had nooit eene verandering van regeering ten gevolge gehad.
"Wie." vroeg het volk zich af, "kan na Nero den troon bestijgen, nu alle nakomelingen van den goddelijken Augustus om het leven zijn gebracht?"
Er waren er zelfs velen, die sedert zijn vertrek naar Achaea vóór hem waren, omdat Helios en Polythetes, aan wie hij de regeering over Rome en Italië had opgedragen, nog moord dadiger huishielden dan hij zelf.
Niemand was zeker van leven of eigendommen. Do wet beschermde niemand meer. Deugd kende men alleen bij name; alle familiebanden waren verbroken, de diepgezonken mensehheid had de hoop op redding opgegeven. Uit Grie kenland kwamen berichten van de grootste triomfen van den Keizer, van de duizenden overwinningen, die hij behaald, van de mededingers, die hij verslagen had. Om den opstand bekommerde hij zich in 't geheel niet, soms zelfs sprak hij er zijne verrukking over uit.
Hij wilde niet eens Griekenland verlaten; eerst toen Helios hem berichtte, dat een langer wegblijven het verlies zijner heerschappij ten gevolge zou kunnen hebben, begaf hij zich naar Napels.
Hier speelde en zong hij ondanks de berichten over het steeds aangroeiend gevaar. Tigellinus deed alle moeite hem aan 'I verstand te brengen, dat de vorige opstanden minder gevaarlijk waren dan deze, omdat toen de legioenen zonder aanvoerder waren, maar dat er nu een man aan het hoofd stond die van de oude koningen van Gallië afstamde, een beproefd en bekwaam soldaat, maar al zijn pleiten was vergeefseh.
"Hier," antwoordde Nero, "hangen de Grieken aan mijne lippen, de Grieken, die alleen de kunst van luisteren ver staan eu daarom mijn gezang volkomen waardig zijn."
Sienkiewicz, Henryk, ""Quo vadis?" : roman : -". Misset, [ca.1905]. Geraadpleegd op Delpher op 07-04-2020, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMSFUBA02:000012937:00006