Zo heb ik me bijvoorbeeld al vaak afgevraagd waarom het creëren van een prachtig – of zelfs alleen maar aangenaam –, keurig met de werkelijkheid overeenstemmend beeld, meteen al kunst mag heten in plaats van dat het slechts getuigt van kundig vakmanschap. Van de andere kant vond ik het eveneens verbijsterend hoezeer er in de kunstwereld geapplaudisseerd wordt voor matig ogend werk wanneer daar een verrassend – of zelfs alleen maar helder – idee aan ten grondslag ligt. En zie:
“Hoe meer ambachtelijkheid, expressiviteit, harmonie, glans er in een kunstwerk was te zien, hoe minder ideeën en inhoud er aan zo’n werk werden toegeschreven. Lelijkheid die zich duidelijk als lelijkheid presenteerde was daarentegen geen probleem, want door je daar als kunstenaar mee te associëren nam je voldoende afstand van de mainstream, van het primitieve verlangen naar esthetische bevrediging.”