De ik van 9... - LimesKind
De ik van 9...
De piek in de sociaal- en emotionele fase
Gepubliceerd: 31-01-2020 | 22:57:00
Laatst gewijzigd: 24-05-2020 | 18:09:11
Een meisje, uit mijn praktijk, komt boos en verdrietig uit school.… Haar bff speelt met een ander meisje uit de klas en er was ook niets leuk op school! Ze is verdrietig en dat blijft ze. En er is geen plek voor relativeren. De onzekerheid en eenzaamheid overheersen. Ouders vragen zich af: is het vroege puberteit? Voelt ze zich echt zo alleen? Hoe serieus moeten we dit nemen?
Een kind van 9 jaar zit in de piek van de sociaal-emotionele fase. Het 'wie ben ik?'-bewustzijn wordt gevormd, waardoor kinderen anders kijken naar het leven, en de dood. De emotionele basis wordt gelegd voor de rest van het leven. Welke mensen zijn belangrijk voor me? Bij wie hoor ik? En wat is mijn plek? Als kindercoach herken ik deze fase in veel kinderen rondom de 8-10 jaar. Het gaat gepaard met intense emoties, waaronder verdriet, boosheid, onbegrip, eenzaamheid, jaloezie, frustratie. Het is een struggle voor het ene kind en een vloeiender proces voor het andere kind, maar alle kinderen gaan hier doorheen. Een fase die ook wel wordt verward met de puberteit. Dit komt door het eigengereide gedrag dat kinderen in deze fase laten zien. Ze worden mondiger, brutaler, nemen geen blad voor de mond en kunnen direct en kritisch uit de hoek komen. Dat lijkt op puberteit, maar dat is het niet.
Ouders begrijpen of herkennen hun kind vaak niet en vragen zich af of zij iets niet goed doen. Hun opgewekte dochter verandert in een onzeker meisje dat veel bevestiging nodig heeft. De ouder moet weer mee naar school als er een nieuwe juf is, 's nachts moet er een lichtje aan en veel knuffelen is een must. Daarentegen kan het juist ook helpen om zich af te zonderen op een eigen plekje om op te laden… niets aan het hoofd hoeven hebben… aarden, tot zichzelf komen. Het is een ingewikkelde tweestrijd. Voor deze kinderen, maar ook voor de omgeving behoorlijk verwarrend.
Ik zie of kinderen al in deze fase zitten of er 'doorheen' zijn. Het is een wonderlijk en interessant proces en gaat op gevoel. Als kindercoach help ik ouders en kinderen graag met de vragen die zij hebben, om begrip te kweken, rust te brengen en te 'zien'. Dat is wat de 'ik van 9' nodig heeft.