ECLI:NL:RVS:2012:BW3894, voorheen LJN BW3894, Raad van State, 201109272/1/A2
ECLI:NL:RVS:2012:BW3894
201109272/1/A2
Bij besluit van 25 november 2010 heeft het college vergunning verleend voor het kappen van bomen op diverse locaties op De Kol in Holten.
201109272/1/A2.
[appellant A] en [appellant B], beiden wonend te Holten, gemeente Rijssen-Holten,
tegen de uitspraken van de rechtbank Almelo van 18 juli 2011 in zaak nrs. 11/213 en 11/214 in de gedingen tussen:
[appellant B] en [wederpartij] (hierna ook tezamen in enkelvoud: [wederpartij]) en [appellant A]
Bij besluit van 1 maart 2011 heeft het college de door [appellant A] en [wederpartij] daartegen gemaakte bezwaren niet-ontvankelijk verklaard.
Bij uitspraak van 18 juli 2011, verzonden op 20 juli 2011, heeft de rechtbank het door [wederpartij] daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard, het besluit van 1 maart 2011 vernietigd en het door [wederpartij] gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van dezelfde datum heeft de rechtbank het door [appellant A] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.
Tegen deze uitspraken hebben [appellant A] en [wederpartij] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 24 augustus 2011, hoger beroep ingesteld.
[appellant A] en [wederpartij] hebben nadere stukken ingediend.
Nadat partijen bij brieven van 12 en 22 januari 2012 daartoe toestemming als bedoeld in artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht hebben verleend, heeft de Afdeling bepaald dat het onderzoek ter zitting achterwege blijft en het onderzoek gesloten.
2.1. Vaststaat dat de bomen waarvoor bij besluit van 25 november 2010 een kapvergunning is verleend, inmiddels zijn gekapt. Gelet daarop kunnen [wederpartij] en [appellant A] met deze hoger beroepen niet meer bereiken dat de bomen behouden blijven. Desgevraagd hebben [wederpartij] en [appellant A] bij brief van 11 december 2011 gesteld dat zij desondanks belang bij het hoger beroep hebben, omdat de omstandigheid dat de bomen zijn gekapt niet afdoet aan de onrechtmatigheid van de verleende kapvergunning. De bestuursrechter is evenwel slechts gehouden tot inhoudelijke beoordeling van een bij hem ingediend beroep tegen een besluit van een bestuursorgaan, indien de indiener daarbij een actueel en reëel belang heeft. Indien dat belang is vervallen, is de bestuursrechter niet geroepen uitspraak te doen wegens de principiële betekenis daarvan. Nu [wederpartij] en [appellant A] geen rechtens te beschermen belang meer hebben bij de door hen ingestelde hoger beroepen, dienen deze niet-ontvankelijk te worden verklaard.