Op mijn terugreis met een Peugeot cabriolet krijg ik twee bijna dood ervaringen te verwerken in een etmaal.
Als ik door een tunnel rijd bekruipt me een spookachtig gevoel. Ik heb net een Nederlandse vrachtwagen gepasseerd en voel een enorme rukwind als ik uit de tunnel kom. De auto heb ik niet meer onder controle. Ik probeer pompend te remmen. Maar de Peugeot lijdt een eigen leven trekt zich niets van me aan wat ik ook doe. Midden op de weg draait ze in het rond en ik weet als de auto omslaat ben ik dood….ik hoor de vrachtwagen vervaarlijk remmen en kijk telkens in een tunnel met wit licht. Ik denk deze bijna dood ervaring moet ik serieus nemen. Mijn einde nadert. Ik zie alleen maar de tunnel met het witte licht afgewisseld met een pikzwarte nacht. Ik word duizelig van het draaien van de auto en het witte licht verblindt me. Ik zie niets meer, hoor alleen de amechtig remmende vrachtwagen die me rakelings passeert. Ik voel me wegglijden…25 jaar, toch een paar mooie jaren op de SS Nieuw Amsterdam denk ik nog e