Ik ben nog steeds schrijver!
'Eureka, ik ben nog steeds schrijver!'
Dat is zo'n beetje het gevoel dat afgelopen week overheerste. Naast schrijver ben ik namelijk ook copywriter. En aangezien 99% van mijn inkomsten uit die betaalde opdrachten voor bedrijven, overheden en natuurorganisaties komt, gaat er ook 99% van mijn tijd aan op.
Begrijp me niet verkeerd. Ik doe dat graag en sommige opdrachten zijn zo creatief en geven zoveel voldoening, dat de grens tussen proza en copy soms flinterdun is. Zo maak ik regelmatig boekjes voor kinderen over natuur, geschiedenis en wetenschap. Compleet met een personage of verhaallijn.
Of ik schrijf speelse teksten uit het perspectief van een hond voor een bedrijf dat gezonde hondenvoeding maakt. Of een eindejaarscampagne volledig in kerstsfeer. Of ik schaaf het scenario voor een kleutervoorstelling over ons sterrenstelsel bij en schrijf meteen de tekst voor een liedje, dat niet enkel op muziek wordt gezet maar waarbij zelfs een heuse videoclip wordt gemaakt.
Oh, en als ik niet tegen een deadline vecht, dan ben ik wel blogs aan het schrijven voor deze site, teksttype.be of woudapen.be. Of een nieuwsbrief. Facebookupdates. Gratis e-books.
De onrust van de schrijversziel
Het zal je dus niet verbazen dat ik het afgelopen jaar nauwelijks aan het schrijven van proza en poëzie ben toegekomen. En dat voelde ik. Het woog op me, maakte me onrustig op een manier die ik niet kan uitleggen. Iedereen die schrijft, begrijpt het wel. Dat gevoel dat je gewoon moet schrijven, creëren, iets op de wereld zetten. Ideeën die al weken of maanden in je hoofd sluimeren, die er gewoon uit moeten. Of dat manuscript dat voor 90% klaar is en smeekt om eindelijk een boek te mogen worden. Een voortdurend gezeur ergens in je achterhoofd.
De week tussen kerst en nieuw, die voor mij volledig in het teken van mijn nieuwe verhalenbundel stond, was een verademing. Dagenlang had ik slechts één prioriteit, diende ik één doel: mijn boek afwerken. En daarom voelde ik me, voor het eerst sinds lange tijd, weer een échte schrijver. Ik was bijna vergeten hoe goed dat voelde.
Het is heerlijk om je uren, dagen of zelfs weken aan een stuk op slechts één taak te concentreren. Om helemaal in je geschrijf op te gaan, zonder voortdurend op de klok te moeten kijken of je mails te checken. Het is ongelooflijk wat je in zo'n intense schrijfperiode op papier krijgt, hoe je jezelf overstijgt en een betere schrijver wordt.
Vanaf nu onderschat ik nooit nog het effect van geconcentreerd, ongestoord schrijven. Mijn goede voornemen voor 2018 is dan ook helder als het water van de Noorse fjord die me in juni nog inspireerde tot het schrijven van talloze gedichten over de woeste Noorse landschappen en de norse mensen die het bevolken: regelmatig tijd inlassen, waarin ik me enkel op proza en poëzie concentreer. Enkel zo kan ik groeien als schrijver.