gent-wevelgem – barbarossamoves
Gepost op 30 maart 2018 1 april 2018 door barbarossamoves
eigenlijk voorzien om een ronde van vlaanderen te doen, en toch… geen verkeerde beslissing, om gent -wevelgem te rijden, dat kon ons ook smaken…eens iets anders, 't voelt ook anders, klinkt ook anders, tja tuurlijk wat anders…
samenkomen om 8:00h in onze vertrouwde stek,
waar ons een rijkelijk gevulde tafel ontbijt werd voorgeschoteld, met de gegeerde koffie, ge zou er voor opstaan…
eens de magen gevuld , de blaas geledigd, de nodige info verstrekt, de rijlaarzen opgepoetst, de weg aangevat met onze stalen ros, de frisse neus halen flirtend met de frans-belgische grens, richting Kemmel…
onderweg (Adinkerke) een pis-stop ingelast, om het nodige vocht te vervangen(in-uit) een warme koffie kan wonderen doen, eerlijk… een frisdrank kan dat ook…
na het nuttigen van de geschonken dranken, de weg verdergezet, flaneren tussen de toeristen, welke mijn respect wegdragen , om het voleindigen van hun grillige sport, zowel vrouwen als mannen, natuurlijk het respect slinkt naarmate men enkelingen tegenkomt die erin slagen de toeristenbond te up-graden naar t(er)oeristen…
beetje verlies hebt je altijd zekers…
men komt dan aan in voor de Fransen, Bailleul, et pour les Flamands, Belle, in een plaatselijk restaurantje "la Pomme D'OR", om ons middagmaal te nuttigen, na ons aperitiefje Picon, ha ja; we zitten niet voor niks op de Picon-route…
een half kieken naar binnen gespeeld…met ruim voldoende wijn, en een dessertje… nog een laatste koffie, en wijle weer ribbedebie op de naar avontuur hunkerende paardekracht…de Kemmel, langs alle kanten bekeken, en bereden, tussen alsook in de weg, van de t(er)oeristen… t moet maar zo geestig niet zijn…
ietsje later deed de werking van de wijn haar intrede… er wordt een pis-stop ingelast…
ergens in een huisje van vertier, met een kranig klein oud vrouwtje, doch ze mag er zijn… zo'n kroegje welke je enkel nog in deze streek kan vinden…geen tralala… geen toeters en bellen… nee enkel drank en leute…en respect voor elkander…
hoor ik daar de plicht roepen, nee maar de stal roept, en we keren huiswaarts, ttz richting…nog een snelle stop in het Arsenaal, waar ons de gedekte tafel: stuutjes met gehakt wacht…