Annette gaat na het overlijden van haar moeder nog steeds niet graag naar buiten - Omroep Brabant
20 juni om 09:00 • Aangepast 27 juni om 10:54
Annette Koks verloor haar moeder door het coronavirus.
In de video vertelt Annette over het overlijden van haar moeder:
Nu haar moeder is overleden begint voor Annette het verwerken. Ze merkt dat ze het prettig vindt dat ze thuis moet werken. "Er komen soms nog huilbuien en je bent meer prikkelbaar", vertelt ze. De terrassen zijn weer open en er kan langzaam steeds meer. "Ik ben daar nog wel huiverig voor", vertelt Annette. "Ik zal nog niet met plezier naar een winkel gaan. Dat zal uiteindelijk wel komen, maar nu nog niet."
"Laatst was ik met een vriendin gaan wandelen. In de bossen was een heel groot hotel met een terras. Ze zei: 'Kom we gaan even een kop koffie drinken.' Ik ben uiteindelijk wel meegegaan naar dat terras. Maar het voelde niet fijn. Er zat daar niemand, alleen wij, wat dat betreft hoefde ik geen schrik te hebben. Het voelt gewoon nog niet goed."
"Ik had erbij willen zijn."
"Ik begrijp wel dat anderen het heel fijn vinden dat alles weer opengaat", zegt Annette. "Dit zal er voor mij nu wel bij horen dat mijn moeder is overleden. Ik heb dat van zo dichtbij meegemaakt. We waakten met een masker op, handschoenen aan, een bril op en een pak aan. Dan kom je echt in de coronastrijd. Dat zal ik niet snel vergeten."
Een van de moeilijkste dingen vindt Annette dat ze op het laatste moment van het leven van haar moeder er niet voor kon zorgen. "Ik kan wel dealen met het feit dat ze is overleden", vertelt ze. Ze was natuurlijk al heel lang ziek. Maar ik heb altijd gezegd: 'Jou help ik altijd.' Alleen nu was ik er niet. En hoe moet zij zich gevoeld hebben. Misschien heeft ze gedacht: 'Waar blijven ze nou? Waar zijn ze nu? Ik zit hier alleen.' Dat doet wel pijn. Ik had erbij willen zijn."
Na het overlijden kwam de puzzel van een uitvaart. Daar werd een hele mooie oplossing voor gevonden. De zoon van Annette woont nu in het huis van haar moeder. Gonny was gek op de tuin en met name de treurwilg die er staat. Haar laatste reis begon onder die treurwilg.