Een juweel dat gedragen wordt, of het nu in het echt is of op een portret, spreekt een heel andere taal dan wanneer het in een etalage of vitrine ligt of in de hand wordt gehouden en dan dus geen contact meer heeft met de draagster en haar omgeving. Alleen door beide talen te leren spreken is het mogelijk om een juweel historisch en esthetisch te beoordelen.
In de afgelopen bijna vijftig jaar heb ik geprobeerd mij die talen eigen te maken: ik spreek ze niet vloeiend, maar ik kan me verstaanbaar maken en ik maak hiervan gebruik tijdens mijn voordrachten.
Hierin vertel ik altijd iets over streekjuwelen, koningshuizen, veilingen en antiekbeurzen, waarbij ik bovendien mijn best doe zo actueel mogelijk te zijn. Die actualiteit zorgt ervoor dat ik van tevoren moeilijk kan zeggen welke onderwerpen ik precies zal behandelen. Dat is helemaal afhankelijk van wat er op het gebied van juwelen in de komende maanden internationaal zal plaatsvinden.
Als juwelenhistoricus heb ik verschillende activiteiten ontwikkeld. Zo ben ik keurmeester voor juwelen tijdens een aantal belangrijke kunst- en antiekbeurzen in Europa, zoals de TEFAF, de Brafa en de Kunstmesse in Keulen. Daarnaast verleen ik mijn medewerking aan de televisieprogramma’s ‘Blauw Bloed’ van de EO, vanzelfsprekend vooral gericht op de juwelen van koninklijke families, en sinds 1996 ‘Tussen Kunst & Kitsch’ van de AVRO.