Het boek van Jan Poortenaar heeft niet de pretentie, nieuwe historische ontdekkingen te melden over het leven en de werken van Rembrandt; het geeft de beschouwing van een kunstenaar over een der grootste meesters van de schilderkunst. Dit boek werd uit diepe bewondering voor Rembrandt geschreven, en daaraan dankt het ook zijn grote aantrekkelijkheid. Van persoonlijk archiefonderzoek heeft de schrijver blijkbaar afgezien, want in het voorwoord vermeldt hij, dat zonder de onderzoekingen van geleerden als Bredius, Hofstede de Groot, Bode, Valentines en anderen, zijn boek niet zou geschreven zijn. Toch heeft de schrijver één bron wel benut, en op uitstekende wijze, n.l. de kunstwerken zelf van Rembrandt. Hier vond hij ruimschoots de inspiratie voor zijn boeiende observaties, rake typeringen en enthousiaste beschrijvingen. Somtijds heeft de schrijver wel wat veel kritiek op de historici die meer onderzoekers zijn dan fijnproevers; dit doet dan afbreuk aan de gaafheid van het boek. Maar overigens is dit werk, dat thans in de vierde druk verschijnt, door inhoud en door de fraaie uitgave een waardige bijdrage tot de viering van het Rembrandtjaar.