Met de macht der wanhoop, vecht ik reeds jaren om een kleinwild jacht in de Condroz te behouden. Een permanent gevecht tegen windmolens.
De voorvechters op de eerste rij zijn wij, de positieve jagers van de JLLC, die opkomen voor het behoud en verbetering van het habitat en biotopen en die helpen bij het aanplanten van hagen allerhande. (op taluds, boorden etc). We moeten dromen dat de landbouwbedrijven vluchtplaatsen voorzien rond hun maaibreedte, dat de maaiers trager over de velden zullen rijden, dat ze niet 's nachts over die velden razen en zo patrijzen, hazen, fazanten en reeën opslorpen met die machines. Dat het sproeien en gebruik van ontbladeringsmiddelen minder gebruikt worden. Als slot dromen we ervan dat de gemeenschap niet meer alleen denkt in termen van massa productie ten nadele van de natuur, dat we kunnen genieten van de natuur zonder deze uitgebuit te zien, maar door er verstandig mee om te springen.
Iedereen, alle partijen.
Wij als jagers zijn een helpende hand, een supplement met veel impact.
De dag dat jagers en milieuactivisten begrijpen dat hun gevecht niet onverenigbaar is , zal de natuur haar rechten terugvinden. Alle belanghebbende (jagers, milieuactivisten en landbouwers) zouden beter begrijpen dat hun gemeenschappelijk doel wel verenigbaar is.
Deze droom mag dan wel niet zo groots zijn als die van M. L. King, hij is niet minder belangrijk en met een gemeenschappelijk doel: het welzijn van iedereen.
Deze droom is diep in mij geankerd. De dag dat al deze voorzieningen op ons jachtrevier hun nut bewijzen voor wild, fauna en flora, dat de jagers en andere positieve milieubeschermers begrijpen dat hun meningen niet onverenigbaar zijn en kunnen samenwerken voor dit eenzelfde doel, dan pas zal de natuur haar rechten terugvinden.
Dan pas zullen we genieten van een bruisende natuur vol leven en diversiteit. Ook omwille van een doordachte, evenwichtige predatie-regeling. Pas dan kunnen we zonder schaamte deze manier van leven doorgeven aan onze kinderen en kleinkinderen.