Top 10: De tien meest opvallende samenwerkingen van Paul McCartney
Peter June 18, 2015 Lijsten
Vandaag wordt Sir Paul McCartney 73 jaar. Maar woorden als stoppen of rustiger aan doen staan niet in zijn woordenboek. Zo stond hij vorige week nog twee avonden achter elkaar in de Ziggo Dome, waarover bijna alleen maar positieve recensies verschenen. En McCartney verraste begin dit jaar vriend en vijand door samen te werken met rapper Kanye West en Rihanna. Met het nummer FourFiveSeconds scoorde hij voor het eerst in jaren weer een wereldwijde hit.
Paul McCartney heeft tijdens zijn solocarrièrre vaker met andere (uiteenlopende) artiesten samengewerkt. Natuurlijk was dit nooit meer zo sterk als zijn werk met zijn voormalige schrijverspartner John Lennon tijdens de periode dat hij in The Beatles zat. En ook niet alle collaboraties pakten goed uit. Toch zijn er ook samenwerkingen geweest met artiesten die vrij onopgemerkt bleven. Zijn 73ste verjaardag in het jaar dat hij met Kanye West de handen ineen heeft geslagen leek ons daarom een goede reden om eens een lijstje van die opvallende samenwerkingen te maken.
Voor het album Tug Of War nam Paul McCartney drie duetten op, waarvan twee nummers met Stevie Wonder. Ebony & Ivory werd hiervan een grote hit, maar staat niet bepaald bekend als één van de betere nummers van beide artiesten. Minder bekend, maar eigenlijk beter, is het andere nummer: het funky What's That You're Doing? Jaren later zouden beide artiesten nog eens samenwerken. Op het album A Time To Love van Stevie Wonder uit 2005 speelt Paul gitaar op het titelnummer. En in 2012 speelde Stevie Wonder een harmonicasolo op het nummer Only Our Hearts op Pauls jazz album Kisses On The Bottom.
9. Carl Perkins
Op hetzelfde album Tug Of War stond ook een ander duet met een oude rock & roll-held van The Beatles: Carl Perkins. Het nummer is in jaren '50 rockabilly-stijl. Aan het einde van het nummer is te horen dat Carl Perkins moet lachen. Het verhaal gaat dat hij zou hebben gelachen om een mop die McCartney tijdens de opname vertelde. Later zouden ze nog eens een nummer opnemen: My Old Friend.
Heel bekend is het niet dat McCartney ook ooit met Johnny Cash in de studio heeft gezeten. Voor diens album Water From The Wells Of Home namen de twee het countrynummer New Moon Over Jamaica op, waarin Cash's vrouw June Carter en Linda McCartney de achtergrondkoortjes zongen. Het album werd echter geen groot succes, en daardoor is deze samenwerking niet heel bekend.
Hoewel Eric Clapton natuurlijk de beste vriend van George Harrison was heeft hij ook meerdere keren samengewerkt met Paul McCartney. In 2001 speelde Clapton mee op McCartney's Freedom tijdens The Concert For New York. Een jaar later speelden beiden op een tributeconcert voor George Harrison in de Londense Royal Albert Hall de nummers Something en While My Guitar Gently Weeps. Bij Something begon McCartney het nummer solo op ukelele, waarna Clapton later met band inviel. Sinds een aantal jaren speelt McCartney het nummer ook op deze manier tijdens zijn concerten als eerbetoon aan Harrison. Hierna hebben ze nog twee keer samengewerkt. In 2012 op het album Kisses On The Bottom nam Eric Clapton de gitaarsolo van My Valentine voor zijn rekening. Een jaar later was McCartney weer te horen op Claptons album Old Sock in het nummer All Of Me.
In 1981 belde Michael Jackson naar McCartney met de vraag of hij zin had om met hem nummers te schrijven. In eerste instantie dacht McCartney dat het een grappenmaker was, maar het was echt Michael Jackson. Op zijn succesvolle album Thriller verscheen het duet The Girl Is Mine. Later bleek dit een metafoor te zijn voor de Beatlesrechten. Een jaar later scoorden beiden weer samen een hit met Say Say Say. Dat verscheen ook op McCartney´s album Pipes Of Peace. Op dat album stond ook nog een ander nummer met Jackson: The Man. Het verhaal is natuurlijk bekend hoe het met de vriendschap tussen beide heren is afgelopen. McCartney liet op een avond aan Jackson een boekje zien met nummers van Buddy Holly – waarvan hij de rechten bezit – en adviseerde hem dat het kopen van rechten van songs een goede investering was. 'Maybe I buy your songs one day' zei Jackson als grap. Twee jaar later was dit echter geen grap meer, en kocht hij doodleuk de rechten van de nummers van The Beatles op.
Paul McCartney noemde ooit God Only Knows van The Beach Boys het mooiste liedje ooit gemaakt. Echter, in de jaren '60 voelde Brian Wilson een competitie tussen The Beatles en The Beach Boys. Hoewel The Beatles zich liet inspireren door The Beach Boys, wilde Wilson ze graag overtreffen met het album Smile. Toen hij echter Sgt. Pepper hoorde, kreeg hij een zenuwinzinking. Ondanks dat zijn beide heren later bevriend geraakt. Op Wilsons album Gettin' In Over My Head uit 2004 staat het duet Friend Like You.
In 1969 speelde McCartney bass, drums en deed hij achtergrondzang op het nummer My Dark Hour van The Steve Miller Band. Op de hoes van het album Brave New World, waarop het nummer terechtkwam, staat McCartney vermeld onder het pseudoniem Paul Ramon. Een pseudoniem dat hij eerder had aangenomen tijdens de eerste tournee van The Beatles door Schotland. Hier hebben de Ramones hun naam aan ontleend. In 1997 werkten de twee opnieuw samen voor Pauls veelgeprezen album Flaming Pie, waarop Steve Miller is te horen in Used To Be Bad.
3. Dave Grohl, Krist Novoselic & Pat Smear
Menig Nirvanafan (inclusief Kurt Cobains weduwe Courtney Love) werd in eerste instantie niet erg blij van het nieuws dat Paul McCartney ging samenwerken met de overgebleven leden van Nirvana. Maar uiteindelijk valt er weinig aan te merken door Nirvanafans, want het nummer Cut Me Some Slack werd niet uitgebracht onder de naam van Nirvana. En het was ook niet bedoeld als een Nirvana-reünie waarbij McCartney de rol van Cobain zou overnemen. Dave Grohl nodigde McCartney uit om een bijdrage te leveren aan de soundtrack van de documentaire Sound City. Voor Grohl was de reden dat The Beatles hem had geïnspireerd, en dat hij nu met één van hen iets opnam op het mengpanel uit de studio die hem veel had gebracht. Het leverde het stevige Cut Me Some Slack op. Niet alleen een van de meest verrassende samenwerkingen van McCartney, maar ook een van zijn stevigste rocksongs van de afgelopen jaren. Terecht met een Grammy beloond.
Nadat de platen van Paul McCartney in de jaren '80 zeer kritisch waren ontvangen, schakelde hij de hulp in van Elvis Costello. Met hem schreef hij een hele rits aan nummers die op albums van beide heren terecht kwamen. O.a. McCartney's hit My Brave Face en Costello's hits Veronica en So Like Candy kwamen voort uit deze schrijfsessies.
In de jaren '90 sloeg McCartney de handen ineen met producer Youth. Onder de naam The Fireman (een verwijzing naar de zin 'the fireman rushes in' uit het Beatlesnummer Penny Lane) brachten ze twee albums uit met daarop experimentele ambient-house. McCartney deed er in de jaren '90 geen promotie voor, en zelfs voor veel fans was het niet bekend dat hij achter The Fireman zat. Dat veranderde definitief in 2008 met het album Electric Arguments. In tegenstelling tot de twee Fireman-albums uit de jaren '90 stonden hier nummers op waarvoor McCartney teksten had geschreven en ook zong. Ook speelde hij bij tournees tussen 2009 en 2012 nummers van het album, waaronder Sing The Changes en Highway.