Om te beginnen moet in het gehele onderwijs de volgende regel gelden: “Ieder mens is ongelijk aan een ander mens, behandel ze dan ook niet als gelijk.” Overigens is dit ook het uitgangspunt van het meest effectieve anti-pest beleid, als iedereen wordt opgevoed met de wetenschap dat iedereen anders is dan de ander zal pesten veel minder voorkomen en plaatsmaken voor acceptatie en waardering, maar dit ter zijde. We waarderen de prestaties van iedereen tenslotte ook niet als gelijk, waarom moet je dan als mens ineens wel gelijk zijn aan andere. Ik wil daarmee niet zeggen dat de ene mens per definitie beter is dan de ander maar wel anders. Als je dat accepteert en er naar handelt, ontstaat de eerste voorwaarde voor ontplooiing en talentontwikkeling; waardering. Uit waardering voor de ander en voor zijn specifieke kwaliteiten ontstaat vanzelf de ruimte die iemand nodig heeft om zich te kunnen ontwikkelen. Dat betekent dat je een veel meer persoonlijke benadering moet kiezen in het onderwijs. Leerkrachten, docenten, medeleerlingen en in het bedrijfsleven leidinggevenden en collega’s, moeten hun (mede)leerlingen of (mede)werknemers veel beter leren kennen en geïnteresseerd zijn in hen als mens. Dat is de eerste stap waaruit waardering kan voortvloeien. Die waardering is de eerste voorwaarde voor ontwikkeling.
De verwachtingen die we samen hebben van onze leerlingen (en werknemers) zijn vastgelegd. Curricula, examens, onderwijsprocessen, functieprofielen, taakomschrijvingen, alles is in regels gevat en geborgd. Dat maakt processen beheersbaar en efficiënt. (En maakt dat kosten redelijk voorspelbaar, dat wil niet zeggen lager, zijn.) Maar het houdt mensen klein en werkt beperkend. Er is vrijwel geen ruimte voor een persoonlijke route of talentontwikkeling.-Uiteraard zijn er uitzonderingen en zijn profielen in het voortgezet onderwijs een klein stapje in de goede richting maar het moet op een ander, meer persoonlijk niveau. Er bestaan experimentele schooltypen waarbij er vanuit wordt gegaan dat de leerling zijn eigen onderwijs volledig kan vormgeven en inrichten maar dat is geen logische keuze. In de natuur leren “kinderen” van hun “ouders” alle overlevingsstrategieën. Het is een taak van een volwassene om met het kind op onderzoek uit te gaan en het kind in aanraking te brengen met “de wereld en de mogelijkheden in de wereld.” Zo kan het kind, samen met de volwassene zijn talent ontdekken en in de ruimte van waardering zich beginnen te ontwikkelen.- Mensen inperken met regels en standaardisering heeft dus tot gevolg dat ze niet kunnen excelleren, niet ontdekken waar het talent en de passie zich bevindt en verworden tot producent van efficiëntie, wat niet per definitie gelijk is aan een hoog rendement, omdat het eenvoudigweg niet volledig effectief is.
Als we waarde hechten aan persoonlijke ontwikkeling, nieuwe Einsteins willen stimuleren zich te ontwikkelen, als Nederland een kenniseconomie wil zijn en innovatie een belangrijke component is binnen dat product, moeten we op scholen (te beginnen op de basisschool) het unieke individu erkennen, kans en ruimte geven. Talenten opsporen, passie vinden, elkaar waarderen en ontwikkelingsruimte scheppen. En een ieder verdient het ongelijk (niet gelijk aan de ander) behandeld te worden. Hiervoor is niet alleen een andere structuur in het onderwijs nodig maar ook een herziening van onderwijsmethodiek en ruimte voor vrijheid van onderzoek naar talent, interesses en passie.
In het bedrijfsleven moet er ruimte komen voor eigenaarschap, ondernemerschap, verantwoordelijkheid en innovatie. Een voorbeeld van hoe het ook kan blijft Ricardo Semler die werknemers ziet als mensen met een passie en talenten, met innovatieve ideeën en ambities en ze binnen het bedrijf daar ruimte voor geeft, niet in de laatste plaats door ze te waarderen als mens.

Een denitrificatie-unit voor de behandeling van het spuiwater kan aanwezig zijn. Het behandelde spuiwater mag niet worden teruggevoerd naar de luchtwasser. Een van de redenen is dat het sterke broeikasgas lachgas (N2O) kan vrijkomen.
In een denitrificatiebassin wordt aan het spuiwater een koolstofbron (meestal melasse) toegevoegd. Het nitraat en nitriet in het spuiwater worden in een zuurstofloze omgeving door bacteriën omgezet in stikstofgas (N2). De benodigde stoffen (zoals suikers) voor de groei van de bacteriën komen uit de koolstofbron.
Uit onderzoek bij denitrificatiesystemen bij veehouderijen, blijkt dat een groot deel van de afgevangen ammoniak wordt omgezet in lachgas. Dit is ongewenst omdat lachgas een broeikasgas is. Denitrificatiesystemen kunnen alleen worden toegepast als de productie van lachgas wordt gecontroleerd en voorkomen. Dit kan door betere procesmonitoring en procesregeling.
Het controleren van de gewenste procesomstandigheden is complex. Er is nog geen luchtwassysteem met denitrificatie binnen de veehouderij ontwikkeld wat er in is geslaagd om de productie van lachgas te reguleren en te minimaliseren. Op basis van de beschikbare kennis is het daarom op dit moment niet mogelijk om algemene randvoorwaarden voor de toepassing van denitrificatie te beschrijven zonder het risico van hoge lachgasproductie.
Terugvoer in de luchtwasser na denitrificatie is niet toegestaan. De Technische advies commissie Regeling ammoniak en veehouderij (Tac-Rav) heeft op 21 juni 2016 geadviseerd (pdf, 126 kB) om denitrificatie niet toe te staan vanwege de vorming van lachgas.
Het plaatsen van een denitrificatie-unit én de terugvoer van het gezuiverde water in het luchtwassysteem (recirculatie) is een wezenlijk ander luchtwassysteem dan de biologische luchtwassystemen die in de Omgevingsregeling staan. Zo'n systeem moet eerst worden getoetst voordat dit systeem kan worden opgenomen in bijlage VI bij de Omgevingsregeling en breed kan worden toegepast.
Wanneer het water na de behandeling niet wordt teruggeleid naar de luchtwasser is de denitrificatie-unit geen onderdeel van het luchtwassysteem. Denitrificatie is dan een functioneel verbonden activiteit zonder rijksregels. De gemeente kan zelf bepalen welke regels zij hiervoor stelt.
De denitrificatie-unit moet niet worden verward met een nitrificatie-unit. In een biologisch luchtwassysteem vindt altijd nitrificatie plaats. Daarnaast is het mogelijk dat een biologisch luchtwassysteem aparte reactoren heeft buiten de luchtwasser waarin een deel van het nitrificatieproces plaatsvindt. Dit kunnen bijvoorbeeld een opvangbak of stalen tanks zijn die parallel of in serie zijn geschakeld. Deze specifieke uitvoering staat dan in de systeembeschrijving.
In rioolwaterzuiveringsinstallaties (rwzi’s) wordt ook gewerkt met denitrificatie. Om dit proces te beheersen en de vorming van lachgas te voorkomen, zijn voor de rwzi’s optimale procesparameters vastgesteld. Deze worden geregeld en gemonitord (zie het rapport ‘Emissie van broeikasgassen van rwzi’s’ van STOWA, rapport 2010-08).
Melse, R. W.; Van Hattum, T. G.; Huis in ’t Veld, J. W. H.; Gerrits, F. A. (2012) Metingen aan twee luchtwassystemen in een vleeskuikenstal met conditionering van ingaande ventilatielucht. Rapport 503. Wageningen UR Livestock Research, Lelystad.