Ik woon in Ede. Al 21 jaar. En ik zal heel eerlijk toegeven dat het niet in de lijn van verwachtingen lag. “Over twee jaar zit ik in Nijmegen of Amsterdam, hoor,” riep ik tegen mijn ouders toen ik begon met mijn eerste studie. Rechten. Mijn ouders glimlachten altijd, en zeiden dat ze me vast wel
Op school had ik een overblijf-juf. Pittige vrouw. Pittig kapsel ook. Bloemetjesrok en bulderlach. Ze kon onwijs goede pleisters plakken, had een goede voorlees-stem en een onwijs grote vormfout in haar overblijf-programma: Het drong nooit tot haar door dat er zoiets als eetlust bestond. “De kindjes in Afrika hebben honger, liefje. Jij hebt gewoon trek.”
Afgelopen vakantie maakte ik de riante vergissing om bij een magazijn te werken, die ernaar streefde om de leukste vakantiewerkgever van het jaar te zijn. Dat betekent dat je boeken in dozen doet, samen met je collega’s van tussen de 16 en de 24, en dat er dan een springkussen buiten staat. Wel attent. Op
Eens in de zoveel weken krijg ik een vriendschapsverzoekje binnen. Erg leuk. De laatste tijd zit er een hoog quota buitenlandse dames onder dezen. Niet dat dit erg is natuurlijk. Dit soort dingen verbreedden je horizon ontzettend. Maar je kan echter duidelijk merken dat deze jonge vrouwen niet van hier zijn. Om te beginnen ken
“Je moet blij zijn met X, de kindjes in Afrika hebben dit helemaal niet,” hoorde ik vroeger altijd in mijn kerk. Ik werd er godsgloeiend geïrriteerd van. Nee, de kindjes in Afrika hadden geen eten. Maar dat ontnam mij mijn recht niet om boos te zijn op de spinazie die ik aan het eten was. Want die
Toen ik jonger was dacht ik dat het een goed idee was om te gaan studeren. Aan de andere kant dacht ik ook dat het een goed idee was om zand te eten toen ik jonger was. Zand eten kan ik iedereen afraden. Niet medisch verantwoord. Maar dat moet je me maar niet kwalijk nemen. Ik
Ik besloot enige tijd geleden dat het een goed idee was om te stoppen met Facebook. Ik was er teveel tijd aan kwijt. Elke keer dat ik online kwam bleef ik maar bezig met liken en chatten. En dat vrat tijd. Een paar maanden geleden kwam ik weer terug naar Facebook. Maar op de terugweg naar
“Luister, geen grote mond hier, je komt niet eens uit deze buurt,” snauwde een inwoner van de wijk Veldhuizen tegen een relschoppertje. “Gedraag je.” Het relaas werd gefilmd door PowNews en op het internet wijd en zijd verspreid. En zoals dat altijd gaat bij filmpjes van PowNews had iedereen er een mening over. De inwoner van
Het is een tijd van glorie voor het openbaar vervoer: de overheid neemt controle over bij Prorail zodat alles lekker loopt, Brussel opent haar vliegveld Zaventem weer en ik heb na twee jaar studeren ontdekt dat het best leuk is om een studenten-ov te hebben. Dat impulsieve tripje naar Amsterdam? Heerlijk! Treinreisjes zijn fantastisch. En