Afgelopen week moest ik voor onze coachopleiding een aantal coaches observeren. Ik vind het altijd heel interessant om te zien hoe een coachgesprek verloopt. Als observeerder zit je soms op het puntje van je stoel: dan wil je de coach wel toeschreeuwen dat ze het patroon moet benoemen. Soms spat de energie van een gesprek af en is het echt genieten. En soms gaat een gesprek in principe goed, maar denk je aan het einde van het gesprek ... 'Hmmm ben benieuwd wat de deelnemer hier echt mee doet".
1. OBA of andere meditatie oefeningen
gebruiken in onze coachplannen en coaching regelmatig meditatie oefeningen. Onder andere om te accepteren wat je voelt. Gedachten zitten vaak in je hoofd, gevoelens in je lichaam. Als je boos bent bijvoorbeeld bal je je vuisten en frons je. Wil je dat een deelnemer dichterbij zijn of haar gevoelens komt, dan is een meditatie oefening waarbij je het lichaam scant op gevoelens, heel nuttig. Het doel is dat je deelnemer ervaart dat gevoelens in het lichaam zitten en dat dat oke is. Als je je gevoelens kunt toelaten, accepteren, de ruimte geeft, hoef je ze niet weg te duwen door bijvoorbeeld te gaan eten. Lees hier meer over OBA
Een tweede techniek is dat je al coach benoemt wat je denkt dat de ander voelt, het liefst in combinatie met wat je ziet. Je zegt dingen als: ik kan me voorstellen dat dit je heel kwaad maakt. Of: je bent waarschijnlijk bang voor ... Of: Ik zie dat je boos bent ... etc.
Het punt is dat je heus fout kan zitten met dit 'raden van gevoel' maar dat dat niet uitmaakt. Als je goed zit, zal de ander dit beamen. Als je niet goed zit zal je deelnemer het ontkennen en wellicht al aangeven wat ze wel voelt. Zo niet, dan kun je het gesprek direct de goede richting op sturen met vervolgvragen als: Ik denk dat veel mensen in deze situatie wel boos zouden zijn, herken je dit: dat jij moeilijk boos kunt zijn? Of: Als je niet boos bent, wat speelt er dan, denk je?