Op een heel organische manier laat ik ideeën toestromen. Pas na een paar pagina’s begin ik aan de compositie te denken. Bij Anna in kaart gebracht was het eerste hoofdstuk over podiumvrees effectief het eerste zaadje. Heel lang wist ik niet wat er mee te doen. Anna is het onzichtbare personage van dit hoofdstuk. Zij is plots aan mij verschenen en zo werd het een boek over haar.”