Auteur Rob and JoyceGeplaatst op juni 23, 2008 Categorieën Amerika, Uncategorized1 reactie op Cottonwood Trail	
Tja. Wat moet je er van zeggen? In het voetballen wint niet altijd de beste ploeg (zie bijvoorbeeld de kwartfinale Kroatie – Turkije) maar vandaag was dat wel het geval. De veelbelovende groepswedstrijden van oranje lieten heel Nederland, en velen daarbuiten, denken dat de cup al zo ongeveer binnen was. Maar niets is minder waar: in Basel werden de jongens van Oranje compleet van de mat gespeeld door Rusland. Verdiend gewonnen, ik kan het niet anders zeggen.
Maar waar ging het mis? Werd, zoals wel vaker het geval is, de tegenstander weer eens schromelijk onderschat en was men in gedachten al bij een halve finale tegen Italië of Spanje? Heeft het Nederlandse team te vroeg gepiekt en was het momentum voorbij? Was de druk van de favorietenrol zo groot dat het ‘ons’ uiteindelijk genekt heeft? Of is het gewoon de magie van Guus Hiddink, die van elke middelmatige ploeg een mirakel weet te smeden?
Als ik de eerste reacties van de Nederlandse spelers lees, geeft iedereen ruiterlijk toe dat Rusland de betere ploeg was en de overwinning zodoende verdiende. Daarin moet ik ze gelijk geven. In 120 minuten voetbal was Nederland niet één keer gevaarlijk. Nergens was iets van de magie te bespeuren die de wereld deed kwijlen tijdens de wedstrijden tegen Italië en Frankrijk. Jammer, want ze kúnnen het dus wel.
Zoals de Amerikanen het zeggen: it’s no use crying over spilled milk. Maar stiekem keken we wel een beetje uit naar een klein Nederlands feestje volgend weekend, met Hollandse hapjes en een zelfgemaakte ‘hup Holland hup’-spandoek. Over vier jaar nog maar weer eens proberen.
Auteur Rob and JoyceGeplaatst op juni 22, 2008 Categorieën Media en Sport, Uncategorized1 reactie op Oranjebitter	
Soms kom je op internet, behalve nieuws en grappige websites, ook wel eens iets nuttigs tegen. Een poosje geleden stuitten wij op www.blurb.com, een website met een lelijke naam maar met een leuke functie: je kunt er je eigen boek maken.
Omdat we over ons verblijf in de VS al het nodige geschreven hadden en bovendien talloze foto’s gemaakt, leek het ons een aardig idee om een en ander in boekvorm te gieten. Wie schrijft, die blijft, nietwaar? Een fotoboek hadden we al eens eerder gemaakt bij Colormailer, maar in dit geval wilden we er graag meer tekst aan toevoegen. Het voordeel van zo’n fotoboek is dat je alles mooi gebundeld hebt, geen witte pagina’s overhoudt in je album, je niet zelf meer hoeft te passen en meten met foto’s en bovendien neemt het boek veel minder plaats in in je kast.
Op Blurb download je wat software en dan kun je aan de slag. Je hebt een eindeloze hoeveelheid layouts, lettertypes en thema’s tot je beschikking dus je kunt je naar hartelust uitleven. Nu zijn Rob en ik geen types voor al te veel frutsels, dus we hebben ons eigen boek vrij simpel gehouden. Het is een samenvatting van de teksten zoals ze eerder op de blog zijn verschenen, vergezeld van de mooiste foto’s die we de afgelopen zes maanden gemaakt hebben.