Slechts één ding houdt de zonneballon nog tegen
Browse: Home / Zonneballon produceert dag én nacht stroom
Zonneballon produceert dag én nacht stroom
De energie van de zon oogsten met panelen op jouw dak is natuurlijk geweldig, maar op een grijze en bewolkte dag heb je er minder aan. Bovendien leveren zonnepanelen – uiteraard – alleen overdag stroom op. Een zonneballon hoog in de atmosfeer heeft daar allemaal geen last van. Het eerste prototype is nu volop in ontwikkeling.
Een gezamenlijk team van Franse en Japanse wetenschappers werkt aan het NextPV-lab in Tokio aan een prototype van een zonneballon waarvan ze hopen dat hij over pakweg twee jaar de lucht kan ingaan. Het bijzondere aan de ballon is dat hij vliegt op waterstof, een hyperlicht goedje dat decennia geleden ook al werd gebruikt in zeppelins. Die waterstof produceert de ballon overigens zélf, door met de energie geoogst uit zonlicht een elektrolyseproces aan te drijven dat watermoleculen opsplitst in waterstof en zuurstof. Waar dat water vandaan moet komen? Van de atmosfeer natuurlijk, want behalve zuurstof en stikstof barst het in de lucht van de waterdamp.
Door hem op een hoogte van (minstens) zes kilometer te laten zweven, kan de ballon genieten van een volstrekt onbewolkte hemel. Bovendien is het zonlicht op die hoogte veel intenser dan op de grond, zodat de organische zonnecellen op de ballonwand méér energie uit het zonlicht kunnen halen dan conventionele fotovoltaïsche cellen. De onderzoekers die momenteel aan het prototype sleutelen, mikken dan ook op een rendement van de zonnecellen dat drie keer hoger ligt dan bij de zonnepanelen op onze daken.
De ballon zal trouwens niet alleen zonlicht omzetten in elektriciteit, die hij via een kabel naar een grondstation stuurt. Hij zal ook continu waterstof aanmaken dat gevoed wordt aan een brandstofcel – en zo nu en dan aan de ballon zelf als die dat nodig heeft. De brandstofcel neemt 's nachts de functie van de zonnepanelen over, zodat de ballon 24 uur per dag elektriciteit blijft produceren. Daarmee is de transformatie van dit stukje zonne-energie op grote hoogte van een intermitterende energiebron – lees: een bron die werkt met onderbrekingen – tot een non-stopenergiecentrale voltooid.
De ontwerpers van de zonneballon moeten nog wel een oplossing vinden voor een lastig probleem: hoe ontwikkel je een kilometerslange kabel die voldoende stroom naar de grond kan vervoeren en die bovendien licht genoeg is om de ballon in de lucht te houden? Het ligt voor de hand dat die kabel flinterdun moet zijn, maar bezit hij dan nog wel genoeg capaciteit om de productie van de zwevende energiecentrale niet in de weg te staan? Het antwoord wordt verwacht over twee jaar.