DE GAVEN VAN DE 'RAADGEVER'
Een liefdevol begrijpen van de complexiteit van het leven in het algemeen en van het kerkelijk leven in het bijzonder. Rigide, onbarmhartige raadgevingen, ook al worden ze onder de noemer van het evangelie geformuleerd – het evangelie vereist dit, dus moeten we zo doen! – missen de fundamentele kwaliteit van het begrijpen van de menselijke ellende, van de geleidelijkheid. (…)
Een groot gevoel voor goede raad als gave. Omdat goede raad een gave is, moet er om gebeden worden en kun je niet pretenderen dat je die al hebt. Omdat het een gave is, moeten we in onthechting tot haar naderen. Goede raad is geen wapen waarvan ik me kan bedienen om anderen tegen de muur te zetten: het is een gave ten dienste van de hele gemeenschap (…).
Raad geven is een moment van onderzoek en creativiteit.
Men mag een zaak niet te snel in één bepaalde richting sturen door het eerste het beste idee te lanceren dat opkomt, maar dient daarentegen eerst op onderzoek te gaan naar omstandigheden, voorwaarden, mogelijke oplossingen (…).
De contemplatie van het gelaat van Jezus en van het gelaat van de Kerk die we willen. (…)
Beslissingen nemen in de Kerk heeft als doel om het gelaat van haar Heer steeds beter af te beelden (…). Het broederlijk kerkbeeld is een weerspiegeling van het gelaat van Jezus, einddoel van heel de weg die de Kerk gaat.