Ik vind het woord ook mooi omdat het woord scheuren me aan een blaadje A4 doet denken. Je schrijft een verhaal op een A4’tje, uiteindelijk blijkt het niks te zijn en dan scheur je het kapot. Zou god dan toch bestaan? Eindelijk ziet hij dat het bedenksel van hem is mislukt en scheurt hij het uit wanhoop kapot. Misschien denkt hij: weg met dat universum, zoveel imperfectie, ik kan het niet meer aanzien en gooit hij zijn uitvinding in de vuilnisbak.