Overtuiging - Clear Conduct
24-10-2011 - Robbert
Je vroeg me in je vorige blog of toezichthouders zich moeten richten op het voorkomen van schadelijk gedrag of op het voorkomen van illegaal gedrag.
Het flauwe antwoord is uiteraard: dat hangt van de situatie af. De belangrijke stap voor elke toezichthouder is inzien dat deze lastige toezichtafweging ook voor hem opgaat. En dat er dan geen gemakkelijk of risicovrij antwoord is.
Niet ingrijpen daar waar sprake is van schadelijk maar niet illegaal gedrag, is risicovol. Schade vindt immers plaats. En de maatschappij kijkt vroeger of later naar de toezichthouder: Waarom deed u niets, tandenloze toezichthouder? Ingrijpen terwijl er geen wettelijke grondslag is, is tevens risicovol. Wie bent u immers, belerende toezichthouder, om te bepalen dat iets wat de wetgever toestaat eigenlijk schadelijk is en aangepakt moet worden? En alleen de wetgever een signaal geven dat de wetgeving aangepast dient te worden, is evenmin een overtuigende optie. Want wat doet u gedurende de soms lange periode waarin de wet nog niet is aangepast?
De toezichthouder kijkt dus tandeloos toe of gaat buiten zijn boekje om indien hij geconfronteerd wordt met een situatie van schadelijk maar niet illegaal gedrag.
Ik denk dat een toezichthouder deze lastige afweging alleen goed kan maken indien hij uit overtuiging handelt. Dit vraagt een sterk ontwikkelde toezichtidentiteit en een goed verhaal. De toezichthouder begrijpt WAAROM hij er is, namelijk om een bepaald maatschappelijk doel na te streven, zoals goede en betaalbare zorg of eerlijke en transparante financiële markten. En zijn acties vloeien direct voort uit deze WAAROM. De toezichthouder maakt daarbij altijd de link tussen doel en middel, overtuiging en actie, helder.
Heb je een half uur voor een zeer indrukwekkende verhandeling over overtuigingen? Kijk dan naar Simon Sinek.