Op stap met mijn kastarts is ook steeds twee modellen mee. Twee Chinese vrijwilligers, model tegen wil & dank, dat wel. Vastgelegd met of zonder hun weten. Ofwel: ze lopen steeds in beeld, willen of niet. Zoals hier, twee ukkies in een oud steegje. Een steegje in een oud dorpje, tegen een bergflank op gebouwd. Een dorpje vol met oudjes. Alleen de omaatjes en opaatjes zijn hier gebleven. Hun kinderen zijn al lang naar de stad verhuisd. De stad in de vallei. Hun kleinkinderen komen langs in het weekend. Dan zit dit dorpje opeens vol leven terug. Dan klinkt er volop lawaai. Tussenin valt het stil. Tenzij mijn twee kornuiten buiten spelen natuurlijk 😉