Emo van Romerswerf " + "
Emo van Romerswerf
Emo van Romerswerf, de neef van de bekendere Emo van Bloemhof, stichtte rond 1200 een klooster bij Jukwerd, het Nijenklooster bij den Dam (Rozenkamp). Emo van Romerswerf is ook de oudste Groninger die we persoonlijk kennen.
Emo stichtte zijn een klooster op z'n eigen grondgebied. Hij woonde in Romerswerf, een naam die nu is verdwenen. Misschien gaat het om de plaats die nu Wierhuizen heet, maar in de 16e eeuw Ranswerd, wat een verbastering van Romerswerf kan zijn. Daar vlak boven Appingedam begon deze Emo een klooster, maar het lukte hem niet om veel volgelingen te vinden. Zijn instelling leidde een kwijnend bestaan. Hierin bracht zijn neef verandering.
Emo van Romerswerf wilde in Romerswerf een religieuze communiteit beginnen. Benedictijnen uit het Oldenklooster waren bereid gevonden zich daarbij aan te sluiten; spoedig verlieten zij Romerwerf weer na een conflict met Emo. Toen ook andere kloosterstichtingen aldaar mislukten schoot de pastoor van Huizinge in 1208 zijn neef Emo van Huizinge, nu ook wel Emo van Bloemhof genoemd, te hulp. Beide Emo's stichtten toen een dubbelklooster (met een vrouwen- en een mannencommuniteit).
Het nieuwe klooster van de beide Emo's kreeg in 1209 de naam 'Nijenklooster bij Den Dam' (Nygenof Nien Cloester by den Damme). De gelovigen van de kerk van het nabijgelegen Wierum (Wittewierum) hadden vertrouwen in de stichting en besloten hun kerk aan het Nijenklooster te schenken, waar Emo van Huizinge de grondslag legde voor een mannenklooster.
De schenking door de Wierumse gemeenschap stuitte op grote bezwaren van ene Ernestus. Deze lokale edelman en kerkvoogd had de bisschop van Münster achter zich staan. Om zijn nieuwe stichting te behoeden reisde Emo van Huizinge naar Rome om bij de paus in beroep te gaan en diens steun te verwerven. Dat lukte, want Innocentius III sprak de zegen over de Wierumse kloosterstichting uit.
Tussen 1213 en 1214 werd te Wierum het nieuwe klooster gebouwd. De nonnen van het dubbelklooster bleven achter in Romerswerf, dat voortaan Rozenkamp werd genoemd. In 1214 werd het nieuwe klooster Bloemhof (Floridus Hortus) gedoopt. Op 1 november 1217 sloot het klooster zich formeel aan bij de Orde der Reguliere Kanunniken van Prémontré('premonstratenzers' of 'norbertijnen').
Emo van Huizinge werd op 23 mei 1225 door de norbertijner orde aangesteld als abt van Bloemhof. Een jaar later overleed zijn neef Emo van Romerswerf. .