Daar lijkt enige verandering in te komen. Het buzzword in Brussel is tegenwoordig ‘strategische autonomie’. Dat betekent zoveel als dat Europa geopolitiek het lot weer meer in eigen hand wil nemen. Economisch, technologisch en militair-strategisch.
De EU is zich de afgelopen jaren rot geschrokken. Het werd overvallen door de ‘Krim schok’, de ‘China schok’, de ‘Trump schok’ en de ‘Erdogan schok’. Uit al die schokken is de inmiddels beroemde uitspraak voortgekomen: ‘Europa moet een geopolitieke speler zijn, geen speelveld!’
Beschikt het naoorlogse Europa met zijn pseudopacifistische bevolking wel over de juiste strategische cultuur voor geopolitiek machtsspel?
Niet het schaakbord waarop grote, assertieve of autoritaire machten hun verdeel-en-heersstrategie kunnen spelen, maar een EU die zelf handelingsbekwaam is en zich met een zekere eenheid en kracht extern kan laten gelden.