Ik heb uw prachtige brief op 17 augustus ontvangen. Ik had me dus niet vergist toen ik uw welwillendheid inriep.
Ik heb onmiddellijk naar mejuffrouw Daubrun geschreven om haar te vertellen wat ik had gedaan zonder haar medeweten, en om haar te laten weten wie ze zou moeten bedanken voor het geval dat die heren, dankzij u, direct weer met haar de banden zouden aanknopen.
Voor wat mij betreft, het is aannemelijk dat zij me niet meer zullen roepen, vanwege de nogal bruuske en bizarre manier waarop zij gebroken hebben.
Mocht u iets horen, positief of negatief, wilt u dan alstublieft zo vriendelijk zijn, mevrouw, om me dan iets te schrijven.
En u, mijn waarde Malassis, denk niet dat ik een gemeen grapje wil maken door u vanavond zo weinig te sturen.
U had kunnen raden dat wanneer ik een beetje treuzel, ik dan al mijn rust wil hebben voor mijn werk waaraan ik veel zorg wil besteden.
Ik heb maar een hele dag nodig om een beetje orde te scheppen in die Dictionnaire, en die dag verdeel ik dan over twee dagen.
Ik ga u LES NOUVELLES HIST[OIRES] EXTR[AORIDNAIRES] toesturen, en ik hoop dat het tweede voorwoord u net zo zal bevallen als het eerste.
De hartelijke groeten aan uw moeder, en ook mijn vriendschappelijke groeten aan uw zwager, die ZATERDAG bij me zou komen, maar niet is geweest.