Hoewel gister een heerlijke rustdag was met leuke wandelingen en lekkere Ribeiro en tapas (wat doen oud-voetballers en torreros? Juist, ze beginnen en café) kost het me toch moeite om uit bed te komen als om half zeven de wekker gaat. Toch blijkt Arenas (met hostal Limo nu niet het schoonste dat ik onderweg ben tegengekomen) voor mij het ideale startpunt voor de oversteek van de Gredos. Het is weliswaar van Mombeltron (met een fraaie schandpaal en castello) een lange klim naar de pas, maar de stijgingspercentages, die voor de fietser per km worden aangegeven, niet extreem (4%-7%). Bovendien kun je in San Esteban del Vallen als laatste mogelijkheid koffiedrinken en wat eten. Alleen hopen dat de baas van Los Cuatros Amigos een beter humeur heeft, want vanmorgen was hij wat nors. De weg naar boven biedt prachtige vergezichten op de besneeuwde bergtoppen en het laagland. Op het wegdek staan aanmoedigingen geschilderd voor de (plaatselijke? ) wielrenners. Die zijn aan mij niet echt besteed, gezien het tempo waarmee ik bergop ga. Dat biedt wel ruimschoots gelegenheid te genieten van de stilte om me heen en van het enkele ree dat mijn pad kruist. Het is kwart voor twaalf als ik op 1575m boven ben. Na een snelle afdaling check ik in bij hostal Alberche in Burgohondo.