Carry Tefsen: verschil tussen versies - Beeld en Geluid Wiki
Carry Tefsen: verschil tussen versies
Versie van 11 okt 2020 om 17:33 (brontekst bekijken)
(→‎Film en televisie)
Huidige versie van 11 okt 2020 om 17:34 (brontekst bekijken)
| functies = [[:Category:Acteur|Acteur]], [[:Category:Presentator|Presentator]]
| bekend_van = ''[[Zeg 'ns AAA]]'', ''[[Op goed geluk]]'', ''[[Blue movie]]''
| periode_actief = 1971 - heden
| periode_actief = 1965 - heden
| werkt_samen_met = [[Sjoukje Hooymaayer]], [[Coen Flink]], [[John Leddy]], [[Manfred de Graaf]]
Huidige versie van 11 okt 2020 om 17:34
Carry Tefsen in De Lemmings (1980)
Naam Carry Tefsen
Geboren Amsterdam, 6 augustus 1938
Bekend van Zeg 'ns AAA, Op goed geluk, Blue movie
Periode actief 1965 - heden
Werkt samen met Sjoukje Hooymaayer, Coen Flink, John Leddy, Manfred de Graaf
Veelzijdig actrice die na haar jarenlange succes als Mien Dobbelsteen geen last van het Swiebertje-effect blijkt te hebben.
2 Aan het toneel
3 Film en televisie
4 Mien Dobbelsteen
5 Op goed geluk
6 't Schaep en nog meer rollen
Carla Tefsen wordt geboren op de Nieuwendammerdijk in Amsterdam-Noord. Haar muzikale ouders raden haar een carrière op de planken af. Haar vader ziet haar liever in het onderwijs: 'kunst is mooi, maar niet voor je beroep.' Aanvankelijk gaat ze dan ook na de vormschool aan de slag bij een kleuterschool in Weesp. Ondertussen neemt ze balletlessen en krijgt ze de kans om als danseres in te vallen bij de show van Kees Manders en Rika Jansen in de Moulin Rouge op het Thorbeckeplein in Amsterdam. Ze is dan net zwanger. Na drie maanden kan ze meedoen met de KRO-revue van Berry Kievits en Gerard Walden. Kees Manders is er niet blij mee en dreigt met een proces. Berry Kievits adviseert om haar naam te veranderen in Carry, want dat klinkt vlotter. Via Will Spoor, bij wie ze op de mimeschool zit, komt Tefsen in contact met Jaap van de Merwe. Enige tijd speelt ze in zijn cabaretgroep. Vervolgens krijgt ze een kleine rol in de musical 'Oliver' met Johnny Kraaykamp.
Twee seizoenen lang speelt ze (voor niks!) met o.a. Jenny Arean en Sylvia de Leur in het voorprogramma van Wim Kan. Daarna volgen rollen in 'Anatevka' met Lex Goudsmit en 'De Man van La Mancha' met Guus Hermus. Haar leven verandert wanneer ze mag spelen bij het Amsterdamse Volkstoneel van Beppie Nooy. Hier is ze meerdere seizoenen werkzaam en speelt ze voor het eerst in het beroemde stuk 'De Jantjes' (1961). Later in haar carrière speelt ze het stuk nog twee keer, wanneer Joop van den Ende het opnieuw uitbrengt (in 1997 en 2004).
Tefsen is al in 1965 op televisie te zien. Ze maakt deel uit van het programma Ik hou van Hollands van regisseuse Kitty Knappert, waarin kijkers liedjes aanvragen. Deze liedjes zingt ze zowel solo als in het ensemble. In 1971 is Tefsen voor het eerst te zien in een speelfilm. Voor de pikante scènes in Blue movie deinst ze niet terug. Ook speelt ze in Keetje Tippel van Paul Verhoeven. Op televisie verschijnt ze in de dramaserie Waaldrecht en de registratie van de André van Duin-revue Dag dag heerlijke lach. Ze voelt zich echter niet helemaal in haar element als 'leading lady' naast Van Duin en een eigen nummer in de revue komt moeizaam van de grond.
Haar samenwerking met regisseur Nico Knapper begint in 1970 wanneer ze meespeelt in het programma Kort en klein met onder meer Elsje de Wijn en Jeroen Krabbé. Daarna volgt de comedy Ieder zijn deel met als tegenspeler Piet Hendriks. Het grote succes komt met Zeg 'ns Aaa. In de comedyserie van de VARA vertolkt Tefsen huishoudster Mien Dobbelsteen. Ze neemt de telefoon op met luide, schelle stem en de woorden: "met de assistente van Dokter van der Ploehoeeeeeeg". Het aanwezige studiopubliek buldert van de lach. Mien Dobbelsteen blijkt het favoriete personage van de kijker. De serie trekt meer dan vijf miljoen kijkers en loopt van 1981 tot 1993. Er volgen nog theaterversies en een minder geslaagde herneming in 2009 bij RTL. Dat jaar ontstaat er ophef omdat Tefsen te zien is als Mien Dobbelsteen in een reclame voor een wasmiddel. De VARA spant een proces aan omdat hier geen toestemming voor is gevraagd. De omroep wordt in het gelijk gesteld maar de campagne mag toch worden afgerond.
Tefsen heeft ondanks de vele jaren dat ze Mien Dobbelsteen heeft vertolkt geen last van het zogeheten Swiebertje-effect. Ze schudt het imago gemakkelijk van zich af door meer serieuze rollen te spelen in Vrouwenvleugel en Dichter op de Zeedijk. Er volgen nog vele andere rollen zowel in het theater als op televisie. Verder ontwikkelt ze zich ook tot kunstschilder.
Van 1987 tot en met 1992 presenteert Tefsen de eerste datingshow op de Nederlandse televisie, Op goed geluk. Een single man of vrouw kiest uit drie kandidaten de "ideale partner". De vragensteller moet blindelings afgaan op de antwoorden van de kandidaten; zij zitten achter een waaier. Het moment dat de waaier wordt weggehaald staat bij de televisiekijker van weleer in het geheugen gegrift. Tefsen roept steevast met haar kenmerkende stemgeluid: "Op goed geluk!" Het presenteren is een eenmalig uitstapje.
't Schaep en nog meer rollen
Het grote publiek ontdekt opnieuw haar acteertalent in de remake van 't Schaep met de 5 pooten (2006). Hierin speelt ze op ingetogen wijze Opoe Withof, die de toekomst van de andere café-gasten voorspelt aan de hand van het koffiedik. Vanwege het grote succes van de serie worden er meerdere vervolgen gemaakt. In de laatste Schaep-serie waaraan ze meewerkt ('t Schaep in Mokum) staat ze opnieuw naast André van Duin. Opoe Withof is gaan hemelen en meldt zich bij Van Duin die als engel Petrus bij de hemelpoort staat.
De pensioengerechtigde leeftijd is ze ruim gepasseerd, maar stilzitten is er niet bij. In 2013 speelt ze in de musical 'Flashdance' en in 2015 in 'Billy Elliot'. In 2017 doet ze mee aan Gouden Jaren van Omroep Max. Hiervoor reist ze met zangeres Sandra Reemer, zanger Ben Cramer, componist Laurens van Rooyen, actrice Willeke van Ammelrooy, danseres Penney de Jager, oud-voetballer Johnny Rep en presentatrice Noraly Beyer voor een lang verblijf naar Yogyakarta, de culturele hoofdstad van Indonesië. De acht willen met name te weten komen hoe hun leeftijdsgenoten leven, wonen en werken.
Ze voegt zich in 2019 bij de omanido-club ("oud maar niet dood") in Het geheime dagboek van Hendrik Groen. De serie over een Amsterdams bejaardenhuis trekt wekelijks 1,7 miljoen kijkers.
In 2012 wordt Tefsen benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Ze ontvangt de koninklijke onderscheiding uit handen van burgemeester Eberhard van der Laan van Amsterdam.
- Carry Tefsen echt live - opgetekend door Lou Polak en Carry Tefsen. Uitgeverij Heiermann & Co, 1987 - Carry Tefsen: zestig jaar in de schijnwerpers. Uitgeverij Spectrum, 2018