Dat was een familiebijeenkomst waarbij ook de Canarische volksmuziek niet ontbrak aan de hand van de parrandas, of ranchos de ánimas (volop meegezongen liederen). "De zin ervan was, dat ze niet meer onder de levenden verkeren, maar dat men dit niet als zodanig een feest kon noemen, omdat het een spiritueel karakter heeft,” zo vertelt José Alberto Hernández, de regionale voorzitter ban de ‘Orden del Cachorro’ (‘Orde van de Jonge Honden’).