S10 dendert onverminderd voort | Trouw
MuziekrecensieS10
Vlinders (Noah's Ark)
Frank Hettinga 13 november 2020, 01:00
Ga er maar aan staan. Je bent Stien den Hollander, alias S10. Twintig jaar. Je hebt vorig jaar je debuutplaat 'Snowsniper' gedropt, overal positief ontvangen. Lyrisch zelfs. De kwaliteitskranten, televisie en radio; allemaal gaan ze aan de haal met je uiterst persoonlijke verhaal. Over licht aan het einde van een tunnel vol depressies en psychoses.
Het klinkt misschien cru, maar zie dan dáárna nog maar eens inhoudelijk een sterker album af te leveren. Maar van de welbekende molensteen van De Tweede Plaat is geen sprake. Op 'Vlinders' dendert S10 onverminderd voort – met gastbijdrages van onder anderen Ronnie Flex, Zwangere Guy en Wende Snijders.
Ze zingt zichzelf moedig toe, in haar zoektocht naar veiligheid, geborgenheid. In 'Masker Af': 'Je vader die niet voor je rent. Je moeder wilde jou niet echt. Jij bent alleen van jezelf.' Of neem de ballad 'Gelogen', doordrenkt van liefdesverdriet. 'De muren praten tegen mij. Alles wordt ineens zo wazig. Vlinders zaten in mijn aders. Dat veranderde in pijn.'
Haar indringende zang op autotune, de spooky synthesizers en haar teksten; ze blijven nog lang naspoken in het hoofd. Zoals ze zegt in 'Wat Ze Willen': 'En het stopt niet, tot 't ochtend wordt, tot 't later wordt, tot 't avond wordt, ben ik kapot'.