Het is inmiddels oktober en het is tijd voor een nieuwe nieuwsbrief, want er is een hoop gebeurd. We zijn weer druk bezig met de kerstpakketten en we hebben er twee nieuwe medewerkers bij: Joas en Estelle. Joas werkt twee dagen in de week bij ons en Estelle loopt stage vanuit Stip VSO, op de donderdag.
En ondertussen is Madelief, onze stagiaire van Nimeto, bij ons gestart.
Ze schrijft onder andere deze nieuwsbrief ;-)
Pop In The City Utrecht
De 21e september was het gezellig druk bij echtWaar. Wij deden namelijk mee aan het Pop In The City evenement in Utrecht. Het is een evenement georganiseerd voor vrouwen om een Europese stad op een originele, leuke manier te leren kennen. Over de hele dag verspreid kwamen er 150 vrouwen langs. Op iedere locatie kregen ze challenges en bij ons was de opdracht, een stukje weven en engeltjes maken. De vrouwen waren erg enthousiast over echtWaar en wat we hier doen. Bij het weggaan kregen ze nog een klein presentje mee: een sausbakje of een borrelbekertje met het logo van Pop In The City. Er waren ook medewerkers van echtWaar aanwezig; zij hebben geholpen met het begeleiden van de activiteiten.
Ga voor meer informatie over Pop In The City naar de website: www.popinthecity.com.
Werkplaatsvrijwilliger van het kwartaal: Petra Tops
Genomineerd
En dan krijg je ineens een appje van echtWaar: “Peet, je bent genomineerd als vrijwilligster van het kwartaal en wil je een stukje schrijven voor in de nieuwsbrief”? Natuurlijk wil ik dat en wat een eer. Ik mag het hele kwartaal met een oranje feesthoedje op, op het planbord staan. En dat terwijl ik niet eens jarig ben. Dat is pas in april en dan word ik alweer 54 jaar.
Ik ben in het trotse bezit van 2 dochters; Fay van 23 en Puck van 21 jaar en zoals velen al weten mag ik mezelf al 3 jaar Ruth haar vriendin noemen. Ik ben een echte globetrotter en heb al op heel wat plekken gewoond waaronder: Aalst-Waalre, Eindhoven, Alphen a/d Rijn, Curaçao, Assen en inmiddels alweer 2 jaar in Nieuwegein. Een hele omschakeling van het rustige noorden naar het o zo drukke Utrecht e.o.
Na mijn havo heb ik de grafische MTS gevolgd en heb ik bij verschillende drukkerijen mogen werken. Helaas moest ik re-integreren omdat er te weinig werk was in deze sector en zo kwam ik op de taxi terecht. Dit doe ik momenteel nog steeds. ‘s Ochtends en ’s-middags een paar uur en daartussen werk ik 4 dagen bij echtWaar. Deels als vrijwilliger en sinds mei ook als zzp’er voor met name het afwerken van de bekers.
Ik vind het heerlijk om creatief bezig te zijn; niet te veel denken maar lekker doen en zoveel mogelijk genieten. Dit doe ik onder meer door eropuit te gaan met mijn motor, mijn elektrische fiets en vooral veel leuke dingen doen met vrienden en familie.
echtWaar is een heerlijke werkplek waar we met z’n allen werken aan een product. Je mag en kan hier jezelf zijn en juist die dingen doen die jij leuk vindt en kunt. Alles binnen je eigen mogelijkheden.
Het mooie is ook dat hoe langer je hier meedraait hoe meer je in de ontwikkeling van het proces komt en hoe meer ik het bedrijf ook zie groeien. Mijn petje af voor iedereen en ik zeg: ”laten we in stijgende lijn verdergaan”.
Lieve groetjes Petra Tops
Festival Pasticvrij
Op zaterdag 12 oktober stonden we op het Festival Plasticvrij in Doorn. Onze voorzitter Pauline en secretaris Annemarijn waren erbij met een kraam op de informatiemarkt. Het festival werd georganiseerd door Goedvolk Utrechtse Heuvelrug. Het is een initiatief van de inwoners zelf. Het doel van het festival is bewustwording creëren, je te inspireren en je te leren hoe jij stappen kunt zetten die bijdragen aan een minder grote plastic footprint. Veel mensen waren erg enthousiast en positief.
Van onze verslaggever:
Virgil Versteeg
Ik ben Virgil en ik werk hier bijna één jaar (in januari werk ik hier één jaar). Het was in het begin even wennen, maar het lukt en ik heb het zeker naar mijn zin. Ik kan met iedereen opschieten en goed met ze praten.
Ik heb het ook goed met de twee bazinnen, Loes en Irma waar ik ook goed mee kan praten. Zij leren mij veel in de textiel, wat ik redelijk leuk vind, maar de collega Ruth die leert me veel in het gietwerk voor bekers, kopjes, waterkannen en soepkommen, met een domtorentje erop. Dat vind ik echt leuk.
En er loopt een hele lieve hond, die op de dagen dat ik er ben gelijk naar me toe komt, omdat ze een knuffel wil en mijn hond ruikt. Dan drinken we met z’n allen een bakje koffie en daarna gaan we aan het werk.
Artikel over Ayse in DUIC zaterdag 5 oktober 2019
de Domtoren volgens...
In de afgelopen jaren hebben we acht Domtorens verzameld en er komen nog weer nieuwe Domtorens aan. We hebben nu de Domtoren volgens Jan, Anne, Hosnia, Ayse, Els, Tonneke, Stefan en Judith. Maar wat is nou eigenlijk het verhaal achter hun Domtoren? Deze keer vroegen we het aan Jan en Anne, de makers van de eerste twee Domtorens.
de Domtoren volgens Jan
Jan is bijna 75 en een man van weinig woorden.
Jan heeft de allereerste Domtoren van echtWaar getekend. Je bent begonnen met alle raampjes en je hebt daarna pas de buitenkant getekend.
"Ik vond het heel leuk om de Domtoren te tekenen. Ik ben nog nooit op de Domtoren geweest.”
Maar je hebt hem wel vaak gezien in het echt?
“Ja, ik heb er wel zo voor gestaan.”
Wat staat er op jouw Dom?
“Volgens mij een vlag. Dat zijn ramen denk ik. Ik denk dat er ook een klok op de Dom zit. Ik heb hem hoger getekend. Ik ben er heel lang mee bezig geweest. Ik heb er wekenlang aan getekend.”
Toen dachten wij laten: we jouw Dom op een beker zetten en iedereen vond hem heel mooi.
“Ja?
Ik heb wel eens onder de poort van de Dom gelopen. Hoog hè?"
Ja, heel hoog. Maar je bent nooit naar boven geklommen?
“Nee, dat zou ik ook niet willen, hij is te hoog, dat vind ik een beetje eng.
Ik ben trots op mijn Dom.”
de Domtoren volgens Anne
Anne is 28 en een vrouw van veel woorden.
Hoe heb je de Domtoren getekend, waarom teken je hem zo?
“Er komt een nieuwe Domtoren, ze gaan een nieuwe maken. De Domtoren zat vroeger vast aan de kerk, door een windhoos viel het dak, vroeger in een storm. De echte Domtoren heeft een klok. Ik heb er een kruis op getekend.”
Heeft de echte Domtoren geen maantje er bovenop?
“Euhh neeehh, er zit een gouden Sint-Maarten bovenop de kerk. Door het kruis kun je zien dat het een kerk was, vroeger. De Dom heeft ook een carillon, met je vuist en pink bespeel je hem, dat doet een vrouw. Vader Jacob wordt gespeeld, ik vind dat mooi. De Domtoren is heel hoog. Ik ben nog nooit op de Dom geklommen, hoogtevrees. Ik afraid. Heel erg bang. De Domtoren in Engeland is de Big Ben.
Binnen in mijn Domtoren is een trap. Te veel treden, hoogtevrees. Ik durf niet op de trap, nee dat durf ik niet, heel eng.”
Hoeveel treden heeft de trap dan? “ Zes, Zes trappen. Acht treden. Acht treden per trap. Papa is boven in de punt, dak is beetje puntig. Ik durf niet boven, ik sta bij het poortje. Papa staat op de Dom.”
Staat pappa te zwaaien?
"Ja, bij het poortje staan vind ik niet eng.”
echtWaar buschauffeur van het kwartaal: Frits van de Brug
De Vleutensebaan
Op de Vleutensebaan leer je vanzelf je niet op te winden in het verkeer. Echt helemaal willekeurig werkende verkeerslichten springen op rood en groen, zonder dat je er ook maar iets aan kunt doen. De enige logica is dat als ik er met de bus aan kom rijden, het verkeer op de zijweg altijd groenlicht krijgt en ik dus rood. Gülcan en Halit kunnen er over meepraten. Het is zoals het is, een wijze les van Halit…
Alle gekheid op een stokje, ik leer door de echtWaar bus te rijden, elke maandagmiddag en dinsdagochtend, dat “een heer in het verkeer” zijn veel leuker is dan haastig en geïrriteerd op weg te zijn. Want er wordt wat gecrost, geracet, voorgekropen en gechagrijnd in het verkeer. Des te leuker zijn de wuifjes en bedankjes over en weer, als er rekening met elkaar wordt gehouden.
Dat laatste heb ik echt geleerd in Nieuw-Zeeland, waar je gewoon even plaats moet maken (is een verkeersregel) als je ziet dat iemand je wil inhalen. Of onlangs in Canada, waar je elkaar om de beurt op een gelijke kruising de voorrang geeft, naar gelang de volgorde van aankomen. Heel relaxed en heel beleefd.
Rijden op de bus vind ik leuk. Soms is het stil in de bus, soms wordt er gezellig gekletst. Bij mij staat meestal radio 4 aan, klassieke muziek. Maar als Halit de bus instapt, wordt het RTV Utrecht of Sky, want dat vindt Halit beter te pruimen dan klassiek. Met Els luister ik dan wel weer graag naar meeslepende koorzang.
Het is een grote familie bij echtWaar. Ik voel me daar goed thuis. En de bus rijden brengt mij terug naar het jongetje van 8 jaar, dat thuis met de tafelstoelen en de draaikruk van de piano, de stadsbus liet rijden van Apeldoorn-Zuid naar het station en weer terug, met haltes en al. Als ik dan op dinsdagochtend klaar ben, is er koffie en uit het raam kijkend, de spoorbaan met treinen die komen en treinen die gaan, net als de bus op de Vleutensebaan.
Ik ben van de grote en kleine treinen en deel met Anne de liefde voor de oude grote stoomlocs, zoals die in Beekbergen en Rotterdam. En ook van de muziek, filmmuziek, klassiek, jazz en natuurlijk de saxofoon. Ik speel in het saxofoonorkest Cabrales. We hebben wel eens bij echtWaar gespeeld, op de opening. En ik houd van vogels en wandelen, dat gaat vaak goed samen, met verrekijker en telelens en al!
Na mijn werkzame leven, ik ben 72, is het erg leuk om ook op deze manier met de echtWaar bus me verdienstelijk te maken en eigenlijk is het veel meer dan dat, omdat ik er veel voor terug krijg van de medewerkers en de begeleiders. En ook die Vleutensebaan zal blijven komen en gaan. Op de fiets weer terug naar huis heb ik daar geen last van.
Frits
Ontmoet Triodos Festival
Op zaterdag 2 november wordt er door de Triodos Bank een festival georganiseerd. Het festival is bedoeld voor particuliere klanten en aandeelhouders. Op het “Ontmoet Triodos Festival” wil Triodos Bank hun klanten in contact brengen met ondernemers die bij Triodos Bank bankieren.