Boevenfeest: Sportieve vakantiepret
De vakantie is bijna voorbij. Tijd om even terug te kijken naar alle hoogtepunten van deze andere vakantie dan anders. De afgelopen weken hebben onze boefjes zich van hun sportieve kant laten zien. Ik zal een aantal van deze sportieve uitspattingen aan jullie laten zien.
Samen met twee vriendjes en hun moeder maakten we een mooie tocht in een kano. We hadden een mooie opstelling gemaakt. Manlief ging met de twee kleinste boefjes de boot in, zelf stapte ik in de kano met onze oudste boef. Vlakbij het prachtige Kasteel Heeswijk startte onze tocht van zo'n 9 kilometer. Het was prachtig weer en met het oudste boefje vormde ik een geweldig team. Ik had er niet bij verteld, dat ik in mijn jonge jaren nog een blauwe maandag op kanovaren heb gezeten. Dit was dan ook een kolfje naar mijn hand.
Manlief bleek wat minder snel met de kleintjes. Samen met de boot met de vriendjes genoten zij vooral van de prachtige omgeving en kwamen ze zigzaggend vrolijk bij het eindpunt aan. Ze hadden vooral genoten van de "high peddels", die ze met de vriendjes onderweg hadden kunnen doen.
Vorig jaar genoten onze boefjes in Noorwegen enorm van een middagje klimmen in een klimpark. Het leek ons wel een goed idee om dat hier in de buurt nog maar eens een keer te gaan doen. Al snel kwamen we uit bij het Klimbos in de bossen van Goirle. De boefjes mochten alle drie de klimuitrusting aantrekken en na een uitgebreide instructie kon het klimmen beginnen. Aanvankelijk vonden ze het wel even spannend en durfden ze niet echt de hoogte in. Onze oudste boef wilde heel graag de vrije val proberen. Met wat hulp van de instructeur aan de kant kwam ze omhoog en daarna ook, na behoorlijk wat overredingskracht, ook weer omlaag.
Nu wilde onze boevenzoon ook. Omhoog klimmen kostte hem geen enkele moeite, maar het naar beneden springen was toch wat spannender. Gelukkig wist hij ook springend de grond te bereiken. Ons kleinste boefje wilde dit ook nog proberen. Ook zij kwam moeiteloos weer op haar pootjes terecht. Ook de andere klimmetjes werden allemaal getest.
Na het klimmen maakten we nog een mooie wandeling met allerlei opdrachten en speurwerk. Het programma werd afgesloten met het maken van een kampvuur, waar marshmallows konden worden geroosterd. Het kostte manlief wel even wat oefening om met de vuurstenen het vuur aan te krijgen. Gelukkig blijkt hij toch stiekem nog wel enige Expeditie Robinson-kwaliteiten in zich te hebben.
Manlief had voor de twee oudste boefjes ook nog enkele sportieve uitdagingen in petto. Ze wilden in de vakantie wel een grote fietstocht maken. Manlief bedacht een mooie ronde met een goede bestemming. Vroeg in de ochtend vertrokken ze op weg naar Uden, waar een nichtje van ons woont. Zij was heel blij met even wat afleiding, omdat ze hoogzwanger op de bevalling zat te wachten. Het werd echt een fietssafari volgens de boefjes. Onderweg zagen ze heel veel verschillende dieren, waar ze soms voor stopten en soms heel hard voorbij fietsten. Zo zagen ze kamelen (bij de kamelenboerderij), alpaca's (hele schattige kleintjes, bij de alpacafarm), maar ook de bekende boerderijdieren en polderdieren.
Eenmaal in Uden werd er heerlijk geluncht en werden er PSV-Jumbo-plaatjes geplakt. Toen begon de terugreis, waar ze een andere route namen via een tante in het prachtige Reek. Een regenbui leek even roet in het eten te gooien, maar gelukkig kon er in het bos even gepauzeerd (en geschuild) worden. Aan het einde van de dag stond er bijna 60 kilometer op de teller. Met wat pijnlijke billen maar met een heel goed gevoel vielen ze die avond vroeg in slaap.
Met dezelfde twee boeven ging manlief ook nog een middagje waterskiën. Wat vonden ze het spannend de dagen daarvoor. Eenmaal in Best keken de boefjes hun ogen uit. Wat gingen ze allemaal hard en goed. Gelukkig mochten ze starten op het oefenbaantje. Met een enorme helm en twee enorme ski's strompelden ze naar het baantje. De eerste pogingen op de ski's waren nog pittig. Vooral de oudste boef liet zien, dat je ook zonder waterski's kunt waterskiën. Op haar buik stuiterde ze helemaal naar het einde. Ze had niet gehoord, dat ze ook eerder mocht loslaten.
Gelukkig werd er snel een prachtig alternatief geboden. Onze boefjes mochten het proberen op een racebordje, waar ze op hun knieën konden racen. Dat ging bij ons oudste boefje meteen helemaal goed. Onze boevenjongen lukte het redelijk, maar hij viel er af en toe nog af. Gelukkig mocht manlief toen ook meedoen. Op schoot bij zijn vader lukte het soms aardig, maar ging hij ook nog regelmatig met een flinke plons het water in. Daarna mocht hij het proberen op de rug van zijn vader. Die moest gaan liggen en dan kon het boevenkereltje echt racen. Dat was echt een perfecte manier van waterskiën. De uren vlogen voorbij. De bordjes mocht manlief voor ze sjouwen, want die waren echt te zwaar. Verder was alles perfect.
We hebben in de vakantie heel veel gezwommen. De warme dagen brachten we meestal door in ons zwembadje in de tuin, waar heerlijk werd geplonst, gespetterd en gezwommen. De boefjes vonden het ook wel leuk om een keer het plaatselijke zwembad te bezoeken. Verschillende vriendjes van school troffen we daar, maar ook een lieve vriendin met haar man en kindjes. Het werd een heerlijk sportief dagje. Zelf ben ik niet zo'n fan van zwembaden, maar met deze temperaturen kon ik zelf genieten van het water.
Manlief wist de boefjes ook nog over te halen om met hem te gaan hardlopen. Ons kleinste boefje ging op haar step mee. Dat was een slimme zet. Zij was de enige, die niet aan het mopperen was onderweg. Steppen en hardlopen bleek een goede combinatie. Dat hebben ze nog een paar keer meer gedaan. Samen kunnen ze inmiddels een rondje van 10 kilometer gemakkelijk steppen/rennen.