Indien men resident is en het belastbare inkomen beneden de belastingvrije voet blijft, is het toch raadzaam om aangifte te doen voor de inkomstenbelasting. Men kan dan een zogenaamde “nihil-aangifte” (laten) indienen, waarmee men kan aantonen dat er in elk geval aangifte is gedaan. Dit is namelijk een voorwaarde om voor verlenging van uw residencia in aanmerking te komen.
Niet-residenten (buitenlanders die niet voldoen aan bovenstaande criteria) dienen in Spanje eveneens inkomstenbelasting te betalen indien zij eigenaar zijn van Spaans onroerend goed. De inkomstenbelasting heeft dan betrekking op het zogenaamde ‘huurwaardeforfait’ van de eigen woning. Niet-residenten uit de Europese Unie zijn over 2% van de door de gemeente vastgestelde kadastrale waarde (valor catastral) respectievelijk 20% (over 2015) en 19% (over 2016) belasting verschuldigd. Heeft de gemeente de kadastrale waarde van de woning in de tien voorafgaande jaren herzien, dan geldt een grondslag van 1,1% in plaats van 2%. Voor niet-ingezetenen van de EU geldt zowel voor 2015 als 2016 een heffingspercentage van 24%.