Aardewijsheid - Othila en de Wolven
Ik heb 17 jaar gewerkt als zelfstandig medewerker aan Europese Wolvenprojecten. De bedoeling was het biotoop te beschermen van de wolf en te inventariseren. Het belangrijkste werk was het sensibiliseren van de plaatselijke bevolking, met ander woorden landbouwers, herders en jagers.
In landen als Spanje en Italië was dat een plezier om samen te werken met hen. Deze landen hebben een gezonde wolvenpopulatie. In Frankrijk waar ik woon is dat anders. De Fransen hebben moeite met het aanvaarden van de wolf. Wolven werden door de aanwezigheid van de mens gedwongen zich terug te trekken naar het hooggebergte waar minder voedsel te vinden is, waardoor de populatie achteruit ging.
Maar de wolf is als de mens, hij weet te overleven. In Frankrijk - meer bepaald in de Alpen en de Pyreneeën - worden de schapenkuddes als maar groter vanwege onze 'Ziekelijke Europese landbouwpolitiek'. De schaapherder wil al te graag zijn kudde halveren indien de prijzen leefbaar waren. Er zijn herders met een duizendtal schapen die tot in het hooggebergte gaan om voedsel te vinden. En natuurlijk zal de wolf zo'n lekkere schapenbout niet ongemoeid laten.
Voor hem is een schaap, een ree, een konijn of muis, hetzelfde. Maar dat kunnen de Fransen niet snappen. Ikzelf was in mijn jeugd schaapherder in de Beierse Alpen. Wij pastten ons aan aan de natuur, dat wil zeggen, we bleven bij de schapen en elke avond gingen de schapen op stal, veilig opgesloten. We hadden ook geen duizend dieren. Maar ja we leefden ook sober en het was een andere tijd. We hadden geen 'dikke 4x4', geen zwembad, geen zes mobiele telefoons en 60 tv-zenders.
Ik ga je vertellen over de Grijze Europese - en de Iberische Wolf daar ik vooral in Spanje heb gewerkt.
Wunjo was de eerste wolf in mijn leven. Ik was zeven jaar en woonde bij mijn grootmoeder Brighid in het Boheemse Woud. Brighid had Wunjo gevonden in het woud, hij was nog een welp en was waarschijnlijk achtergelaten door zijn moeder.
Wanneer een wolvin teveel welpen heeft dan zal ze de zwaktsten doden. Wunjo was om welke reden ook niet dood en lag op een twintigtal meter van het wolvenhol dat verlaten was. Het kon ook zijn dat de wolvin was opgeschrikt van iets en haar welp gewoon heeft achtergelaten.