Dit verhaal schreef ik ter gelegenheid van het verschijnen van de roman Parttime astronaut van Renée van Marissing, in september 2017.
De geschiedenis wordt geschreven door winnaars. Dat zijn immers degenen die overleven. Over de Trojaanse oorlog weten we het meest dankzij de Ilias, het epos dat Homeros erover schreef. Wie won de Trojaanse oorlog? De Grieken. Waar kwam Homeros vandaan? Precies. Uit Griekenland.
Maar gek genoeg spelen daarmee niet alleen de winnaars een hoofdrol, maar ook de verliezers. Iedere winnaar heeft immers ook een verliezer nodig voor zijn verhaal. De Griekse held Achilles versloeg de Trojaanse strijder Hektor, maar niet toevallig is het een scène met Héktor die wordt gerekend tot de meest indrukwekkende uit de Ilias: Hektor die aan de vooravond van het ultieme gevecht met Achilles afscheid neemt van zijn vrouw Andromache en hun kindje.
Zowel winnaars als verliezers staan dus vaak vooraan op het podium in onze verhalen. Maar wat als je geen van beiden bent? Wat als je überhaupt niet deelneemt aan het gevecht? Omdat je niet kunt of niet wil? Er moeten veel van dit soort mensen zijn. De ruimte voor op het podium is immers beperkt. Wie geeft deze mensen een stem?