Aijaja, dushi julia i tur dushinan.
Masha danki Julia voor het mooie verhaal over de mulo tijd op negropont.
Ik zat hier op de lagere school toen we op Klein- en Groot Rio Canario woonden. De zeilclub met zijn steigers lag toen nog achter het later gebouwde gymlokaal en Pim Kemper en zijn maten zaten hier achter de dushinan aan, waaronder mijn oudere buurmeisje op de Emmalaan 4, Bonnie Faber. Later woonden we op Juliana dorp en kwam ik weer naar de Negropont school voor de Mulo. Shon Nicolás Piña kan ik me nog vaag herinneren, ik kreeg eerst spaans bij juffrouw Slokkers op de P.S.C., WAAR IK VÉÉL PROFIJT VAN HEB GEHAD. Ondertussen verhuisden de zeilbootjes naar Brakkeput en was er op landgoed Asiento (nu Biesheuvel) een zwembad bij gekomen! Met de heerlijke fruitbomen: mispels (in India shiku´s) mangos, tamarindas als lolipops, dadels en knipas (cenepas) Wij jochies lekker smullen in de bomen en Lieshout de badmeester maar schreeuwen, dat we naar beneden moesten en wij rustig wachten, de rijpe vruchten waren veel te lekker. Hij kreeg ons niet te pakken, alleen moesten we in het zwembad oppassen, dat hij ons niet met zijn lange bambustok kon berijken, want "TOK" had je een tik op je hoofd. Die zelfde meneer vuurde je echter toch aan bij de zwemwedstrijden!
De lagere school had ik zo´n beetje meegehuppelt, bij de eerste MULO werd dat eigenlijk een herhaling v.d. stof en ik had een goed geheugen en een reken en mathematika knobbel. Verder was de klas zeer onrustig en kregen we steeds "strafexamens": geschiedenis kapitel 1 tot 5 en ieder maar leren als een gek. Tijdens de busrit van Julianadorp naar de school leerde ik de jaargetallen, las dat briefje nog even door voor het examen en schreef als eerste die jaargetallen op: "1600 slag bij Nieuwpoort" enz. Met daarna nog een verhaaltje over meer als een zijde. Het kon niet missen, de jaargetallen klopten en de leraar las de rest al niet meer. Zo werd ik met geluk eerste van de klas en meester Colijn stuurde mij naar de P.S.C. Het eerste jaar nog in de stad en het tweede jaar aan de Schottegatweg en hier hupte ik weer steeds net over. In 1955 verhuisden we naar Haarlem waar ik op de beroemd beruchtigte H.B.S. B kwam, de school van Peter Schilperoort (Dutch Swing College!) Hier was het niet zo gezellig als op de P.S.C. dus ik dacht "wegwezen" en leerde vlot voor een goede eindlijst. Hoogte punt in Haarlem waren de dansschool Martijn en het jaarlijkse dansfeest, ook op het schoolfeest: steeds met de Dutch Swing College Band en de Harlem Ramblers! Ook de feesten op het Kennemer Lyceum waren vlot, kennelijk had ik hier een dubbelganger, die zelf niet feeste en ik had steeds vrije toegang: mogelijk was dat Bert Steenhuizen, die ging alleen maar voetballen. Ik bouwde modelvliegtuigen en vloog zweefvliegtuigen bij de Kennemer Zweef Club.
Dolce recuerdonan, daar komen vele naar boven: één daarvan is de muziek. Speelden wij op Corsou in de tuin, dan speelde één van de buren wel Chopin. Ook de vele conjunctos met Ruudi Plate, Juan Serrano en de antilliaanse walsen van de gebroeders Palm e.a.. Maar Chopin is steeds bij mijn beste componisten: b.v. zijn COMPLETE NOCTURNES door Daniel Barenboim. Deutsche Grammophon, digital Stereo 453 022-2 heerlijke melodieen en tempi. Van de zelfde Daniel Barenboim (uit Beunas Aires) and friends: Tango v.d. Besten