Kosuga raakte zo geïntrigeerd dat hij over de fotograaf ging schrijven. Uit waardering dat iemand nog over hem publiceerde nam een neef van Fukase contact op. In 2014 stichtte die met twee andere erfgenamen de ‘Masahisa Fukase Archives’, met Kosuga als directeur. Een productieve: hij catalogiseerde en scande foto’s en negatieven, stelde tentoonstellingen samen, liet bij uitgevers een handvol fotoboeken verschijnen en maakte een vuistdikke overzichtscatalogus die tegelijkertijd met de nieuwe expositie in Amsterdam is uitgebracht.
In Foam is een keuze uit de series in dat boek te zien. Zoals Fukases vroege werk, dat bewijst dat hij al snel experimenteerde met kleur en montage. Intrigerend zijn de afdrukken die hij in de jaren tachtig maakte met een 90 kilo wegend Polaroidtoestel. Hij versierde fotoafdrukken met punaises, naalden en draad en maakte daarvan nieuwe opnames. Die foto’s hebben een ‘speelse maar ook voodoo-achtige’ uitstraling, zoals curator Haest het noemt.
Uiteraard hangen Fukases veelgeprezen ravenfoto’s er, die hij ook in kleur blijkt te hebben geschoten. Eveneens sterk zijn de portretten die hij van zijn familie maakte met de oude camera in de studio van zijn vader. Als grap stond Yoko daar met ontbloot bovenlijf bij. Dat werd een running gag door de jaren heen, waarbij zij na de scheiding is vervangen door modellen. Later staat hij zelf op die plek, onder meer met een bivakmuts op.