Ons IUI en IVF-traject deel 2 | familie | dochter | ivf
Ons IUI en IVF-traject deel 2
Zoals jullie misschien gelezen hebben in mijn vorige post zouden we naar Tilburg gaan. Zo gezegd , zo gedaan.
Ik weet de precieze data niet meer maar het was ergens in juni dat we daar een afspraak hadden bij het centrum voor voortplantingsgeneeskunde. Afspraak bij een vrouwelijke fertiliteitsarts. Pfoe, opgelucht. Ik vond het toch een fijner idee om bij een vrouw te gaan want ja als je eenmaal dit traject ingaat dan zijn je intieme delen niet meer zo intiem, lijkt eerder op een open huis . Maar goed, gesprek met haar gehad , alles uitgelegd en wat we al gedaan hadden en tot de conclusie gekomen dat we in aanmerking kwamen voor IVF.
Verdere afspraken gemaakt voor prik instructie want bij dit traject moet je je elke dag met medicijnen injecteren, althans in mijn geval. Nu was dit echter nog een grote stap voor mij aangezien ik panisch ben voor naalden!! Nu ben ik super geholpen tijdens dit spreekuurtje bij de assistente, ze nam ruim de tijd voor mij, want ja ik barstte weer eens onbedaarlijk in huilen uit! Ze deed het eerst voor op een soort zachte bal en daardoor moest ik bij mezelf oefenen. Gelukkig viel het mee en ging dat thuis dus ook een stuk beter. Nou was het nog geen favoriet maar met de nodige trucs ben ik er door gekomen.
Medicijnen waren dus opgehaald en thuis begonnen met prikken en de eerste controle echo stond gepland. Even kijken hoe het er voor staat met mijn eitjes . Ze waren goed aan het groeien en we zouden als het zo door gaat voor de punctie terug mogen komen. Dus afspraak gemaakt voor de punctie waar ik als een berg tegen op zag want ja wat kon je verwachten qua pijn ?? Manlief zijn zaad ingeleverd , ik kreeg een spuit in mijn bil , dat was morfine voor de pijn. Ze hadden geadviseerd om 2 paracetamol in te nemen dus dat had ik braaf gedaan.
Eenmaal in de stoel begon de punctie. Gelukkig duurt de behandeling maar een 15 a 20 minuten maar jee fijn is anders. Maar ach je moet er wat voor over hebben zullen we maar zeggen! Gelukkig hebben ze redelijk wat eicellen kunnen afhalen dus is het niet voor niets geweest. Na een beetje bijkomen in de stoel en weer een beetje bekwaam genoeg weer richting huis. Dan is het afwachten of er genoeg embryo's gevormd zijn!! Spannend! De punctie kan ik nog herinneren was op 21 juli 2016 . Na een belletje hoorden we dat er 6 embryo's tot stand waren gekomen! Dus 24 juli 2016 terug voor de terugplaatsing!! Na een paar minuten was het embryo geplaatst in mijn baarmoeder. Ik vergeet de woorden niet meer van de fertiliteits arts: krijg er nu nog tranen van in mijn ogen: we gaan de mooiste embryo terug naar huis brengen!!
Na twee weken als ik niet zou menstrueren mocht ik een test en moest sowieso dan terug komen om bloed af te nemen om te kijken hoe hoog het hormoon was.
Op 3 augustus en 6 augustus heb ik testen gedaan. 3 augustus was de verjaardag van de oma van mijn vriend en 6 augustus was de verjaardag van mijn oma. Hoe mooi was dat ! En beide testen waren hartstikke positief!! We konden het echt niet geloven en waren nog wat terughoudend. Maandag , ik geloof 8 augustus, terug naar tilburg voor bloedafname. Dat was vroeg in de ochtend. Daarna gelijk door naar mijn werk want was ingedeeld. Diezelfde middag mocht ik bellen voor de uitslag. Aan de lijn een zeer lieve verpleegkundige en antwoordde met; Gefeliciteerd je bent hartstikke zwanger!! Mijn hormoon was over de 1300!!
Ik was zo gelukkig op dat moment . Toen ik de telefoon had opgehangen barstte ik in huilen uit. Ik zat op dat moment op mijn werk, in het kantoortje. Helemaal euforisch mijn vriend opgebeld en het goede nieuws medegedeeld!! Ook hij was super blij!!
Zo bijzonder vond ik dit traject! Na de 1e IVf poging zwanger mogen worden!!
Op 17 april 2017 is ons kleine wonder geboren en hebben haar Djill genoemd!!
Het was in ons geval gelukkig mogelijk!!
Liefs , lou
Geweldig dat jullie zo'n mooi wondertje mochten verwelkomen in jullie leven, nu inmiddels al weer bijna 1 jaar oud. Genieten met een grote G, want het gaat zo snel haha