23 januari Velavadar - Champaner - Reisverslag uit Vadodara, India van Lojan & Thei Visschers - WaarBenJij.nu
Reisverslag 23 januari Velavadar - Champaner
23 januari 2018 | Door: visschers
Aantal keer bekeken 124 Aantal reacties 1 Vadodara, India
23 januari Velavadar - Champaner
Vandaag verlaten we de natuur en wordt het weer eens wat tijd voor cultuur.
Tijdens het ontbijt in The Black Buck lodge wordt alles uit de kast gehaald. Het ene is nog lekkerder dan het andere. We laten het ons goed smaken. Misschien de laatste keer dar we ECHTE koffie krijgen.
Er moet een flinke afstand worden afgelegd, dik vijf uur rijden. Aan de overkant van de weg lopen rijen pelgrims, onderweg naar Palitana. Ze zwaaien met rode vlaggen en hebben rode sjawls om.
Op de weg ligt helaas een dood Black buck vrouwtje. Waarschijnlijk gesneuveld door een auto. Helaas niet ver of hoog genoeg gesprongen. Maar de een zijn dood is de ander zijn brood. Diverse honden doen zich tegoed aan het kadaver.
De onvruchtbare, zoute grond gaat langzaam over in groene landbouwgrond en er verschijnen meer en hogere bomen. Eerst rijst en graan en dan tabak en bananen. Een grote groep ooievaars is net geland. Enkele nakomers zwabberen nog door de lucht en proberen elegant te landen. Hoe ze die baby's kunnen laten bezorgen is me een raadsel.
Overal langs de weg staan vrachtauto's met panne. Bij gebrek aan een gevarendriehoek worden takken en stenen gebruikt. De chauffeur ligt er vaak levensgevaarlijk onder. Dat die roestbakken uberhaupt nog rijden. In Vadodara, een grote drukke stad en culturele hoofdstad van Gujarat, gaan we naar het Laxmi Vilars Palace. Een extravagant paleis uit 1890. Het is wel vier keer zo groot als Buckingham Palace. De Maharadja liet er voor zijn Europese gasten in 1930 een eigen golfcourse aanlaggen. Deze werd in 1990 openbaar. Nu spelen de apen er tikkertje.
Het is gedeeltelijk toegankelijk voor publiek maar binnen mogen we helaas geen foto's maken. De hoge beschilderde plafonds zijn de moeite waard evenals de kleurrijke glas in lood ramen. Het paleis is gigantisch en heeft een mix aan stijlen. Binnen drinken we koffie en nemen een lekker gebakje als lunch. De toiletten zijn ontzettend smerig maar je kunt wel zeggen dat je in een paleis naar de wc bent geweest.
In Vadodara is het erg druk. Vooral in de winkelstraat waar we doorheen moeten. Iedereen is op pad om inkopen te doen.
Champaner, waar ons Heritage Resort ligt is nog eens anderhalf uur rijden. Vanaf de hoofdweg gaat het langs talloze dorpjes en boerderijen. Mensen en dieren houden zich buiten voor hun gammele huisje op.
Champaner Heritage Resort bestaat uit twee grote gebouwen/huizen. Beide 150 jaar oud. Al die tijd in familiebezit. Een is een groot creme-kleurig huis in traditionele plaatselijke stijl en het tweede ligt wat verder weg en is een rood huis in Engelse stijl. Na de begroeting en de thee krijgen we een rondleiding in beide huizen en mogen we zelf onze kamers uitzoeken. Ons hart zegt het traditionele huis maar er zijn hier een aantal smalle, stijle trappen te beklimmen. Beneden staan allemaal meubels uit 1870. Loodzwaar en gebeeldhouwd. Zelfs een troon. Mooie schilderijen en foto's van de eigenaren.
Het Engelse huis is wat soberder maar ook mooi en stukken praktischer. Dan nemen we hier een kamer. Geen kamer maar een balzaal. Het plafond is wel 6 meter hoog en ook de rest heeft gigantische afmetingen. Er zou wel eens een doekje en een veger doorheen moeten want erg proper is het niet. Terwijl er personeel zat rondloopt maar die zijn liever lui dan moe.
De manager stelt ons aan de eigenaar voor. Hij mag zich nog steeds prins noemen want de originele titel Maharadja is afgeschaft. Ieder gast wil hij persoonlijk ontmoeten en een handje geven.
De gebouwen staan in een mangoboomgaard. 3500 mangobomen die in volle bloei staan. We zeggen tegen de manager dat we die gaan natellen en kijken of het ook wel klopt. Hij kan er wel mee lachen.
Onder de veranda staan wat luie rotanstoelen en beneden op het grasveld is een fotocrew bezig met opnamen. Een paartje moet allerlei poses aannemen en ze worden van alle kanten gefotografeerd. Verschillrnde dansjes worden ingestudeerd en er gaat zelfs een drone de lucht in. Een behoorlijke poppenkast allemaal. En het gaat maar door en door.
Als we om half acht naar de eetzaal lopen zijn ze nog steeds bezig. Het schijnt een pre marriage video te zijn. Een soort voorproefje van hun huwelijk dat hier plaats gaat vinden. Maar dit heeft al Bollywood-achtige proporties. De crew leden worden behangen met kerstboom lampjes en doen ook mee. Het paartje moet elkaar nog steeds verliefd aankijken maar zelfs een kusje is verboden. Beetje te zoet allemaal.
Het avondeten is een samengeraapt allegaartje maar smaakt buitengewoon goed. Maar goed dat we alledrie van die vuilnisbakken zijn.