Amsterdam wordt in de jaren '30', net als de rest van de wereld, hard getroffen door de economische crisis. Veel Amsterdammers verliezen hun baan. Halverwege de jaren '30' zijn zo'n 50.000 mensen in de stad afhankelijk van een steunuitkering. Dit is een zware last voor Amsterdam. Om de schulden te beperken besluit de gemeente te bezuinigen op praktisch alles, ook op de werklozenondersteuning.
Dit valt niet in goede aarde bij de Amsterdamse werkloze arbeiders. Op 4 juli 1934 wordt er in De Harmonie aan de Rozengracht een protestbijeenkomst gehouden door het Werkloozen Strijd Comité, opgericht door de Communistische Partij. Van daaruit trekken arbeiders de stad in en er ontstaan overal gevechten tussen demonstranten en de politie. De onrust is het grootst in de Jordaan, waar veel arbeiders wonen.
De volgende dag is de opstand nog niet voorbij. Arbeiders vechten met de politie en winkels worden geplunderd. In het noordelijk deel van de Jordaan werpen de arbeiders barricades op en halen ze de bruggen op. De politie durft er niet meer te komen. Op 7 juli wint de Amsterdamse politiemacht de controle over het gebied terug.
Amsterdamse volksbuurt ten westen van de Prinsengracht, met in het noorden de Noorderkerk op de Noordermarkt. Tijdens de bezetting is er een schuilkelder. Bij de ingang van de kerk staat een bronzen beeld van drie vrouwen ter nagedachtenis aan het Jordaanoproer in juli 1934. Aan de gevel van de kerk zijn plaquettes aangebracht ter herinnering aan de oproep tot de Februaristaking en ter nagedachtenis van tijdens de Tweede Wereldoorlog gevallen buurtgenoten.