De meivakantie was er een van knopen doorhakken en handtekeningen zetten. Ik denk dat we ruim honderd handtekeningen gezet hebben in een week. Pakketten papier met Italiaanse teksten schoven onder onze pennen door.
Eerder hadden we al gesprekken met enkele aannemers gevoerd, die een offerte hadden uitgebracht. We waren het samen meteen met elkaar eens, Antonio Aimo, eigenaar van ‘Aimo Costruzioni’ zou onze aannemer worden. Nog tijdens dit bezoek aan Italië werd het aannemerscontract, bestaande uit een flinke stapel tekeningen en een omvangrijk document dat per bladzijde in drievoud door de aannemer, de architect en door ons samen getekend en gestempeld werd.
Vervolgens moest een bankrekening geopend worden, in bezit van ons nieuwe Italiaanse mobiele telefoonnummer, voorwaarde om een rekening te kunnen openen, werden we door een zeer hulpvaardige en spraakzame medewerkster van de lokale bank uit Carrù geholpen, in het Italiaans natuurlijk. Ook daar spuugde de printer grote hoeveelhede nieuwe documenten uit die in tweevoud ondertekend moesten worden.
Ten slotte werd meteen de bouwvergunning aangevraagd. Voor deze aanvraag moest eerst een zogenaamde Marca da bollo gekocht worden bij de Tabacchi. Dit is een soort postzegel waarmee leges voor de aanvraag van de bouwvergunning betaald worden.
Met stapels tekeningen en ook een maquette leverden we het verzoek voor een bouwvergunning in bij de burgemeester.
Voor de volgende dag nodigde de burgemeester ons uit om te komen kijken naar de Rally del Piemonte. De race ging de heuvel op, het dorp door en weer naar beneden. Natuurlijk wel leuk om even te kijken.
Wie zijn wij?
Yvonne Koorengevel: “Bij het ministerie LNV werkte ik aan de verduurzaming van ons voedsel. Om ook in de toekomst voldoende en verantwoord voedsel te hebben moeten we meer plantaardige en minder dierlijke producten consumeren.”
Govert Visser: “Als docent en tuinarchitect werkte ik met studenten Outdoor Design aan het klimaatadaptief ontwerpen van de buitenruimte bij diverse projecten. Daarnaast was ik betrokken bij de restauratie van de prachtige tuin van Villa Pizzo aan het Comomeer.”
“Recent zijn we allebei met pensioen en hebben wij meer tijd om te genieten van cultuur, natuur en de Italiaanse keuken. Daarnaast richten wij ons op de omvorming van onze tuin in Cigliè, met als rode draad de principes van permacultuur, klimaatadaptatie en biodiversiteit.”