Fumarasedefici�ntie
Fumaarzuuracidurie (FA), een autosomaal recessieve stofwisselingsziekte, wordt meestal gekenmerkt door een vroege aanvang, maar veroorzaakt niet-specifieke klinische symptomen: hypotonie, ernstige psychomotorische stoornis, convulsies, ademnood, voedingsproblemen en frequente cerebrale misvormingen, samen met een distinctief aangezicht. Sommige pati�nten presenteren zich met slechts een matige intellectuele beperking.
Pasgeborenen vertonen vaak microcefalie en kunnen dysmorfie�n van het gelaat hebben. Ernstige encefalopathie manifesteert zich met voedingsproblemen, onvermogen om te gedijen, hypotonie, lethargie en epileptische aanvallen. In de meest ernstige gevallen zijn de APGAR-scores laag direct na de geboorte, waarop bradycardie en respiratoire insuffici�ntie kunnen volgen. De meeste kinderen bereiken geen visuele fixatie en zijn niet in staat om te spreken of te lopen. Minder zwaar getroffen individuen overleven tot na de kindertijd, maar de meesten vertonen niettemin een matige cognitieve achterstand. Er zijn meldingen dat sommige pati�nten zich met slechts matige cognitieve beperkingen presenteren. Een verhoogd risico op bepaalde tumoren werd ook gemeld, met name familiale leiomyomatose (zie deze term).
Chromatografie van organische zuren levert het bewijs van het uitgescheiden fumaarzuur, vaak geassocieerd met barnsteenzuur en alfa-ketoglutaarzuur. Hyperlactacidemie en matige hyperammoni�mie zijn andere veel voorkomende bevindingen. De diagnose kan worden bevestigd door meting van de fumaraathydratase-activiteit in leukocyten of gekweekte fibroblasten. MRI van de hersenen onthult diverse afwijkingen waaronder cerebrale atrofie, vergrote ventrikels en vergrote extra-axiale ruimtes voor cerebrospinale vloeistof (CSF), vertraagde myelinisatie voor de leeftijd, dunner worden van het corpus callosum en een abnormaal kleine hersenstam. Ontwikkelingsstoornissen, waaronder bilaterale polymicrogyrie en afwezigheid van het corpus callosum kunnen ook worden waargenomen.
Een verhoogde fumaarzuurspiegel in de urine kan worden veroorzaakt door metabole stress; daarom moet het testen op fumaarzuuracidurie herhaald worden nadat de pati�nt gestabiliseerd is. De differenti�le diagnoses omvatten polymicrogyrie en Leighsyndroom (zie deze termen).
Er is enkel een symptomatische behandeling beschikbaar voor FA-pati�nten. Een gastrostomie kan nodig zijn om het voeden van pasgeborenen te vergemakkelijken. Therapie�n om aanvallen onder controle te houden, mogen geen ketogeen dieet omvatten, wat gecontra-indiceerd is voor deze familie van enzymatische defecten. In sommige gevallen kan fysiotherapie nuttig zijn om scoliose te verminderen en de mobiliteit te verbeteren. Speciaal onderwijs en ergotherapie zijn nodig om de motoriek en taalontwikkeling in minder zwaar getroffen gevallen te proberen verbeteren. Voor pati�nten die overleven op lange termijn is een regelmatige controle op tumoren vereist.
De prognose is slecht, behalve voor deze pati�nten met enkel matige cognitieve beperkingen. Een volledig verlies van enzymatische activiteit is fataal tijdens de kindertijd met een ernstige psychomotorische handicap: verbale communicatie en zelfstandige mobiliteit blijven beperkt. Van sommige mildere gevallen werd gerapporteerd dat ze langer overleven, een diagnose die waarschijnlijk onderschat is.