In de coronacrisis is de publieke opinie in de greep van absurde oordelen | Spiritualia
door Tsenne Kikke - woensdag 14 oktober 2020 5:49
Professor klinische psychologie Mattias Desmet (UGent) legde uit waarom een groot deel van de bevolking tijdens de coronacrisis opvallend gemakkelijk maatregelen aanvaardt die diep in hun plezier, vrijheid en welvaart 'snijden'.
(Nota: ik zou - als het moet - hebben rechtgestaan, om de anderen te laten inzien hoe verkeerd ze waren. Jij?...)
Mattias Desmet: We moeten het onder ogen zien: ook in de coronacrisis is de publieke opinie in de greep van absurde oordelen. Het bekendste voorbeeld is natuurlijk dat het gerapporteerde aantal coronadoden in woonzorgcentra veel te hoog was omdat men àlle doden telde, maar ook tal van andere gerapporteerde cijfers, bijvoorbeeld de besmettingsgraad en het reproductiegetal, waren onrealistisch.
(Nota: waarschijnlijk waren ze niet allemaal aan covid-19 gestorven. Verwachtte Mattias Desmet dat men alle lijken zou gaan onderzoeken? Tal van andere gerapporteerde cijfers waren onrealistisch? Momenteel zijn er 173.000 besmettingen gerapporteerd. Zelfs indien we dat cijfer halveren, wijzigt niets aan de huidige situatie van meer dan 30.000 besmettingen per week. In Nederland de voorbije week: 35.000.)
Hoe verkeerd ook, dergelijke boodschappen bepalen de publieke opinie. Ze worden naar voor geschoven door experts, vaak op de nationale televisie, waardoor het lijkt alsof ze algemeen aanvaard worden. Net als in het experiment van Asch volstaat dit voor veel mensen als bewijs van hun juistheid: 'Het kan toch niet dat iederèèn verkeerd is', 'Ze zouden het toch niet zeggen als er niets van aan is', enzovoort.
Massavorming rijst vaak op in een maatschappelijk klimaat verzadigd van onbehagen, angst en gebrek aan zingeving (zie bijvoorbeeld de 300 miljoen dosissen antidepressiva per jaar in België en de burn-outepidemie). In zo'n sfeer is de bevolking buitengewoon gevoelig voor verhalen die de oorzaak van hun angst benoemen en op die manier een gemeenschappelijke vijand in het leven roepen - het virus - die vervolgens 'vernietigd' moet worden.
Nota: Over welke 'mens' heeft hij het? Hoe definieert hij een 'zinvol bestaan? Het feit dat hij met een vraag eindigt, wijst er waarschijnlijk op dat hijzelf daarop het antwoord niet kent. Logisch..., indien je met dat soort van denken behept bent. En, die man loopt met de titel 'professor' rond. 'k Schreef het al eerder: zelfs een mens met een hoog IQ kan het bewustzijnsniveau van een aardappel hebben.