Een leven lang theater :: Drie grote vrouwen
Drie grote vrouwen (Three tall women) van Edward Albee
Gezelschap: Impressariaat Gislebert
Regie: Christiaan Nortier
Rol: vrouw in de laatste fase van haar leven
Met o.a.: Edda Barends en Caroline Almekinders
Na afloop van Drie grote vrouwen werd Ellen Vogel bevorderd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau en werd er een nieuwe roos naar haar vernoemd: de Ellen-Vogel-Roos, een roze roos met drie harten.
Klikt u hier om een fragment uit het 'Een leven lang' interview met Ellen Vogel te beluisteren waarin zij over Drie grote vrouwen spreekt.
Ontwerp: onbekend. Foto: Paul Huf / MAI. Collectie Theater Instituut Nederland.
In het stuk moest Ellen Vogel als de oude vrouw tot het einde van de avond in coma op bed liggen, volkomen roerloos. Dat was mogelijk gemaakt door een goed gelijkend afgietsel van haar hoofd te maken en dat tijdens de scènes te gebruiken. De actrice zelf kwam dan op een bepaald moment als geestverschijning het toneel op en keek bij het sterfbed terug op haar leven. Ze vond 'haar eigen beeltenis in coma' geen pretje en kon er nauwelijks naar kijken.
'En aanraken al helemaal niet. Echt afschuwelijk. Lig ik daar de hele tijd zelf als dooie op bed. Dat is confronterend hoor! Toen ik zag wat ontwerper Sjoerd Didden had gemaakt, dacht ik meteen: o God, dat ben ik. Het lijkt precies, maar ik lig er zo onesthetisch bij. Ik heb bedongen dat die kop na de tournee meteen wordt vernietigd. Want wat moeten ze er anders mee? Naar het Toneelmuseum? Alsjeblieft niet zeg.' (Geciteerd uit: Ellen Vogel. Een hommage van Tonko Dop en Anneke Muller (Terra Lannoo 2007)