Ik ga naar Hongarije en neem mee... - Doclines
3 juli om 18:16
Gisteren, Hemelvaartsdag, legde ik de laatste hand aan de vijfde tekening van het jaar. Het betreft een opdracht voor een klant, die ergens in de Gelderse Betuwe woont.
Ze is een ambitieuze vrouw, die een juridisch adviesbureau beheert en binnenkort het werkstuk in ontvangst hoopt te nemen. En daar is een reden voor.
Zij en haar echtgenoot hebben plannen om deze zomer naar Hongarije te verhuizen. Men zal zich afvragen: naar Hongarije, om een mooi vrijstaand woonhuis in zo'n pittoresk dorpje te verruilen voor een totaal ander land?
Mijn klant schreef dat zij het wonen in Nederland als niet meer prettig ervaart. Zij maakt zich zorgen over de toekomst van ons land. In Hongarije lijkt zij betere leefmogelijkheden te zien met meer natuur, ruimte, een schoner milieu en een rustiger leefpatroon. Kortom, een plezieriger leven.
Mijn klant en haar echtgenoot hebben gekozen voor de provincie Baranya, een prachtig deel van Hongarije. Hier is veel natuur en worden grote wouden afgewisseld door open stukken en groene heuvels. De streek staat bekend om haar vruchtbaarheid en druiventeelt. Het is de wijnstreek van Hongarije.
Volgens mijn klant wordt er veel aan biologische landbouw gedaan zonder dat je als consument te duur uit bent wanneer je zuivere, op natuurlijke wijze verbouwde groenten en fruit koopt. Ook mijn klant wil het een en ander gaan telen.
Inmiddels zijn zij en haar man al heel ver met de voorbereidingen ten behoeve van de komende verhuizing. Ik wens hun een mooi nieuw leven toe in het ongerepte gebied.
Tot zover het aanstaande Hongarije-avontuur. En dan nu de tekening.
Het huis is een villa in min of meer noord-Nederlandse bouwstijl, zoals de herenboerderijen en landgoederen in Groningen en Friesland. Het huis is omstreeks 1890 gebouwd; het exacte bouwjaar is helaas niet bekend, maar ik vermoed dat het rond 1895 à 1900 zal zijn geweest.
Degene die de villa liet bouwen, was een Groningse schoolmeester. Hij wilde in het destijds nog vrij onbekende, dorpje een scholengemeenschap oprichten en voor zichzelf een huis bouwen. Met zijn project hoopte hij het plaatsje uit zijn isolement te halen en voor de lokale bevolking meer werk te creëren. Begin 1900 was het gebruikelijk om kleine, achtergebleven gehuchten welvarend te maken met meer werkgelegenheid en rijkdom.
Om deze tekening tot stand te brengen, heb ik, evenals de vorige, ontzettend veel inspanning moeten leveren. Ik moest alles intensief berekenen en uitwerken. Ja soms meerdere malen opnieuw. Baksteentjes, dakpannen, raamkozijnen, hekwerk en groenvoorziening.
En dit alles zo minutieus en strak mogelijk….. Oef!
En men hoeft zich niet af te vragen onder welke omstandigheden. De dagen vóór de Hemelvaart waren zó warm dat ik er niet meer optimaal aan kon werken.
De airco in mijn woning draaide op volle toeren, maar als ik deze even moest stopzetten, dan sloeg de warmte razendsnel toe.
Vooral dinsdag en woensdag waren slechte dagen. Prettig wandelen in de ochtend was er niet meer bij en de middagen duurden uiterst lang. Het tekenen schoot er uiteindelijk dan ook bij in.
Ik vond het aanhoudende zonnige en warme zomerweer ongelooflijk vervelend. Geen lol aan.
Ik denk dat deze vroeg-zomerse uitspatting voor meer mensen 'té' geweest is. Behalve dan voor degenen die water in de buurt hadden, daarin een pootje konden baden of zwemmen, of met een bootje konden varen.
Zonde eigenlijk van een anders zo fijn jaargetijde met buiten zulke schitterende kleuren en heerlijke geuren!
Maar gisteren kwam dan eindelijk de verlossing. Met regen en sterke afkoeling. Dit betekende opfrissing en een nieuwe opleving van de natuur! Ook ik leefde op.
Ik kon weer volop aan de slag met tekenen. Het lukte me zelfs het omvangrijke werkstuk te voltooien en er een foto voor Facebook van te maken.
Intussen heb ik contact met mijn klant opgenomen. Ze bleek bijzonder verrukt te zijn. Toen zij de foto van haar tekening op haar computerscherm zag, kreeg ik via de mail een blijde reactie:
"Wat een prachtige tekening. De tranen sprongen in mijn ogen toen deze op mijn scherm tevoorschijn kwam. Het is heel erg mooi geworden, met ook een stukje van mijn allerliefste buren, hun prachtige woning en een stukje van ons kantoor (bijgebouw links) erop. Wat een mooie, blijvende herinnering, dank je wel!"
De komende dagen rust ik uit. Eventjes niet tekenen en andere prettige dingen doen, want die zijn er genoeg.