Dit semester kwamen ze allemaal langs op mijn scherm: medestudenten aan het ontbijt, in badjassen, liggend in bed of op de bank, zittend voor een toren aan kratten pils. Gelukkig mag de webcam nu even uit.
In mijn omgeving zijn onlangs nogal wat mensen afgestudeerd. Ze haalden hun diploma’s af bij de receptie, kregen die per aangetekende post thuisgestuurd of woonden een sobere ceremonie bij. Daarna was het tijd om digitaal te solliciteren. De meeste gediplomeerden vonden gelukkig snel een baan en werken nu vanuit huis met collega’s die ze vaak nog nooit hebben gezien.
Zo ook een vriendin die werd toegelaten tot een door haar felbegeerd traineeship. Ze verhuisde toevallig het weekend voor haar eerste werkdag, niet ideaal, maar een baan is een baan en een huis een huis.
Die maandag liet ze haar kamer vol half-uitgepakte dozen achter om bij de balie van het kantoor een laptop van de zaak op te halen. Weer thuis trok ze een stoel uit de keuken en schoof die onder haar chaotische bureaublad, klaar voor de online kennismaking. Voordeel van zo’n verhuizing zijn natuurlijk de nog kale witte muren – dat oogt toch net wat professioneler dan een collage foto’s van avonden die zonder polaroidmeneertje zeker vergeten waren.