God, doet U weleens wat? - Lazarus
God, doet U weleens wat?
| 15 sep. 2015
Het is een mens niet mogelijk, te bewijzen dat God niet bestaat. Maar een kind dat schreeuwt van ellende, bewijst het. (Adriaan Roland Holst)
Ik ben nog niet klaar met U en de vraag over het lijden. U ziet ze wel hangen, in zuidelijke streken, bij een kerk meestal: de zogenaamde 'votieven'. Vaak in Spanje of Italië. In Nederland zullen ze ook wel te vinden zijn. Die votieven bestaan uit een tekst of een afbeelding als dank voor door U of door een van uw heiligen verleende gunsten. De genezing van een ziekte, bijvoorbeeld. Soms staan de krukken van een genezen verlamde er nog bij. Ze lijken te zeggen: 'Bidden helpt, want God helpt.'
Al die oprechte dankbetuigingen doen bij mij een even oprechte vraag opkomen. Waar zijn de krukken van de verlamden die niet werden genezen? Waar zijn de votiefteksten van hen die moesten vaststellen dat het gebed niet hielp, omdat U niet hielp?
Uw onvoorspelbare doen
Doet U weleens wat? Ik vraag het maar weer eens. Ja, zeggen sommigen, kijk maar naar die dankbetuigingen. Maar wat zeggen die ontbrekende dankbetuigingen dan? Zwijgen zij niet luidkeels over uw willekeur? Roepen zij niet stemloos over uw onvoorspelbare doen of laten?
Of is mijn vraag een domme vraag? Misschien kloppen mijn vooronderstellingen niet. Ik ga ervan uit dat alle mensen recht hebben op uw helpende hand. Maar wie zegt dat U zo in elkaar zit? Moet ik niet eenvoudig accepteren dat U handelt naar eigen believen? Als ik er problemen mee heb, komt dat wellicht door de filters van mijn denken. Mijn idee dat U een Vader bent die al zijn kinderen zou moeten helpen, is misschien zo'n filter. Ik neem dat woord 'Vader' wellicht veel te letterlijk. Mogelijk ligt het dus aan mij.
Toch blijft het knagen. 'God helpt.' Kun je dat blijven volhouden? In de kinderafdeling van een kankerziekenhuis bijvoorbeeld? Laat ik het U maar eerlijk zeggen: als die bewering daar niet klopt, klopt ze nergens.