wanneer het niet gebeurt/ wanneer het gebeurt – HenkvanStraten.nl
Geplaatst op 15 februari 2017 15 februari 2017 door Hendrik van Straten
wanneer het niet gebeurt/ wanneer het gebeurt
Het gebeurt niet wanneer je erop rekent, wanneer je je erop voorbereidt, wanneer je de ontsnappingsroute plant. Als je in de trein naar een Arabische man kijkt en hem verdacht vindt. Misschien draagt hij een djellaba, misschien heeft hij een baard. Misschien een kerel met een bomberjack, zenuwachtig, een Hollands vlaggetje op de mouw. Dan gebeurt het niet. Als je naar de uitgangen kijkt, als je inschat hoe snel je bij hem kunt zijn om hem te overmeesteren, waar op zijn lichaam je hem zult slaan, hoe je hem zult uitschakelen. Wanneer je hartslag omhoog gaat, wanneer je alert bent, wanneer je anticipeert en klaar bent voor actie. Dan gebeurt het niet.
Het gebeurt wanneer je verwrongen zit te peuren in je eigen kleine verlangens en zorgen. Wanneer je als De Denker van Rodin bent verworden tot steen, verhard, gestold, gefixeerd, blind, afgesneden van alles wat stroomt en bloeit en vloeit. De snerpende piekeringen. De recensent bij wie je boek niet terecht mag komen. De tv-redactie die het per se moet hebben. De krant die jou wel weer zal overslaan. Stapels op de tafels van de AKO en de Bruna: laat het zo zijn. De ingebeelde vragen van de interviews, de ingebeelde antwoorden, de ingebeelde fotopose. Nu nog iets verder voorovergebogen, de buikspieren nu nog iets meer aangespannen, de darmen nog iets meer verdrukt. Dan gebeurt het. Als de ramen net zo goed verduisterd kunnen zijn omdat je toch niets meer ziet. Als de zon uit de lucht kan worden gehaald, de wolken kunnen worden opgeborgen, de weilanden kunnen worden opgerold. Wanneer je hart alleen nog maar het gif van je eigen sores rondpompt.
Dan. Dan kijk je op en zie je de loop. Heel even komt de wereld terug, in alle hevigheid. Heel even zie je hoe groot, zie je de kleuren, ruik je de geuren, hoor je het fonkelende geruis van alle dingen. Dan gebeurt het. Bewegen heeft geen zin meer. Handelen is te laat. Er is de flits van het leven en je denkt: Ja, hier, dit. Dan gebeurt het.