Atleet Tinus Osendarp - Stormfront
Atleet Tinus Osendarp
08-11-2004, 01:54 AM #1
Na een kort ziekbed stierf op donderdag 20 juni 2002 de 86-jarige Tinus Osendarp. Tinus Osendarp werd op 21 mei 1916 als Martinus Bernardus Osendarp te Delft geboren, was in de jaren '30 Nederlands beste sprinter aller tijden, werd "de snelste blanke ter wereld" genoemd toen hij in Berlijn (1936), achter Jesse Owens, het brons op de 100 en 200 meter won. Twee jaar later werd hij Europees kampioen op dezelfde afstanden. In de Tweede Wereldoorlog koos Osendarp de kant van de Duitsers, waarvoor hij na de oorlog een lange gevangenisstraf kreeg opgelegd. Osendarp werd op maandag 24 juni 2002 in besloten kring begraven.
Door zijn sportieve prestaties was Tinus Osendarp in de jaren dertig een ware sportheld in en buiten Nederland. In Europa was hij de toonaangevende loper tot in 1944, zijn laatste sportieve jaar. Na zijn succes in Berlijn werd hij in een rijtuig door Den Haag gereden en bejubeld.
Zijn snelste tijd - 10,3 - kwam met rugwind tot stand, zodat hij met 10,4 en 21,1 zijn beste prestaties leverde. Met 10,5 en 21,2 pakte hij de olympische plakken in Berlijn. Een derde medaille, op de 4 x 100 meter estafette, ging de mist in doordat het stokje uit zijn hand werd getikt.
De Duitse bezetters maakten dankbaar gebruik van zijn sportieve uitstraling als 'snelste blanke', zodat Osendarp lang internationaal actief kon blijven. In Nederland werd hij echter, vanwege zijn nationaal-socialistische sympathieën, regelmatig uitgefloten.
Osendarp was inmiddels werkzaam als politieman en werd lid van de Sicherheitsdienst (SD). Ook werd hij, net als zijn ouders, lid van de NSB en later van de SS. Hij nam deel aan de jacht op onderduikers en illegale werkers en had de dood van meerdere verzetstrijders op zijn geweten. Bij zeker 26 arrestaties was hij aanwezig. Tien van de betrokkenen overleefden de oorlog niet. Bij het proces tegen Osendarp, in 1948, bleek hij geen spijt van zijn opstelling te hebben gehad.
Osendarp kwam, ondanks de veroordeling tot twaalf jaar, al in 1952 vrij. De voormalig KNAU-voorzitter Frans Jutte heeft hem nog aan werk in de Limburgse mijnen geholpen. Osendarp leverde een teruggetrokken leven, maar werd later toch weer actief als sprinttrainer in het Limburgse. Voorts bleek een kleinzoon van hem, Jeroen Sunter, het vak ook te verstaan. Sunter werd jeugdkampioen 200 meter in 1987 (B-junioren, 22.28), maar stopte kort nadien.
Het leven van Osendarp kwam uitgebreid aan bod in het boek 'Osendarp', geschreven door Adriaan Venema (1990, ISBN 9051420315).
In een oude Haagsche Courant vond Venema, die later zelfmoord pleegde, het volgende citaat: 'Ik heb slechts gedaan wat mij is opgedragen en wat ik volgens mijn opvatting ook verplicht was te doen.'
In 1999 gaf Osendarp een zeldzaam interview aan de Volkskrant. Over zijn verleden zei hij toen: 'Ik mag fout geweest zijn, maar daar ben ik voor gestraft, en zwaar ook. Eigenlijk was ik niet meer dan een klein mannetje, dat toevallig een bekende Nederlander werd door de sport. En natuurlijk heb ik spijt, maar spijt komt altijd te laat.'
zie voor meer info over Olympia 1936:
http://www.polinco.net/forum/showth...p=5324#post5324
De sprinter Tinus Osendarp Stoerman Cultuur en Geschiedenis 4 02-25-2006 12:58 PM
Sport : Nederland op haar best, vergeten (blanke) atleet in te schrijven Gezonde Hollander Nieuwsberichten 2 08-20-2004 05:29 PM