'Niet iedereen komt op tv' - Helden
2006: Ireen Wüst is op haar eerste Olympische Spelen meteen goed voor goud. Op de 3000 meter in Turijn blijft ze op haar negentiende Renate Groenewold (l) en Cindy Klassen voor.
"Ik ging zonder druk naar Turijn, was 19 jaar. Bij TVM zeiden ze: 'Deze Spelen komen nog te vroeg, we willen je de tijd geven om te ontwikkelen.' Ik zag Renate als favoriet voor goud op de 3000 meter, in haar luwte wilde ik ervaring opdoen. In de zomer voor de Spelen van 2006 was ik ook nog overtraind geweest, ik wilde me zo ontzettend graag bewijzen. In het najaar kreeg ik een verplichte vakantie in Inzell opgelegd, ik mocht maximaal een half uurtje per dag fietsen. Een paar maanden later was ik olympisch kampioen. En op het podium liet ik me ook nog eens verleiden om zo'n rare theemuts op m'n hoofd te zetten. Zou ik nu niet snel meer doen."
We zagen je in Turijn jubelen van vreugde en tegelijkertijd een arm om de schouders van Groenewold slaan.
"Het voelde heel dubbel. Bij Renate stond 12 februari 2006 al vier jaar rood omcirkeld in haar agenda. In Salt Lake had ze zilver gewonnen en de bedoeling was om in Turijn goud te halen. Maar ik won… Ik had zoveel aan Renate te danken, had urenlang in haar slipstream gefietst en geschaatst, ze had me talloze tips en tricks gegeven. We waren ook nog eens roomies in Turijn. Ik was heel blij, maar tegelijkertijd dacht ik, toen ik Renate zag: oeps, ik heb eigenlijk jou je gouden medaille afgepakt. Vond ik lastig."
Hoe reageerde Groenewold?
"Ze was blij voor me, maar moest tegelijkertijd haar teleurstelling verwerken."
Wat was de impact van die gouden medaille in Turijn?
"Enorm. Ik ging erheen als talent en kwam terug als olympisch kampioen. Ik was er totaal niet op voorbereid hoe het zou zijn om ineens herkend te worden op straat. Toen ik terugkeerde in Brabant, was het ineens 'ons Ireen'. Ik moest daar heel erg aan wennen."
2017: Ireen pakt in Thialf haar vijfde Europese titel allround. In de arrenslee treft ze die andere gouddelver, Sven Kramer.
"Op deze foto zie je goed hoeveel er in tien jaar tijd is veranderd. In 2007 won ik in Heerenveen mijn eerste wereldtitel allround. Sven won toen ook zijn eerste wereldtitel. Na afloop zaten we allebei in een aparte slee. En tien jaar geleden wisten we nog niet wat selfies waren en Instagram bestond nog niet, ik had toen net mijn eerste iPhone in Amerika gekocht. Hier zitten we met een telefoon en al foto's makend in de arrenslee."
Hoe is de band met Kramer na al die jaren?
"Ik beschouw Sven als mijn schaatsbroer. Al in 2003 kwamen we elkaar tegen, bij Jong Oranje. En daarna maakten we de overstap naar TVM. Ik merkte meteen aan hem dat hij in tegenstelling tot ik uit een schaatsfamilie kwam, met een oud-topschaatser als vader. Zijn manier van topsport beleven is een heel bijzondere. Al op jonge leeftijd liet hij niets aan het toeval over, op elk detail lette hij. Ik heb daar veel van geleerd."
Jij bent 22 dagen ouder, jullie zijn tegelijkertijd opgekomen, hebben alles gewonnen wat er te winnen valt en staan nog altijd aan de top.
Lachend: "Ik ben wel een vrouw, hè, ik heb wat meer dalen gehad."
Maar jij hebt meer olympische medailles.
"Klopt, maar Sven heeft, op 2011 na toen hij eruit was met die dijbeenblessure, jaar in jaar uit alles gewonnen. Hij heeft geen dalen gekend. Ik heb zoveel respect voor Sven."
Jullie zijn sinds 2014 geen ploeggenoten meer. Hoe gaan de gesprekken nu?
"We maken nog steeds dolletjes, hebben nog steeds vaak contact. Het is niet dat we bij elkaar over de vloer komen, maar als we elkaar zien is het altijd goed. We appen elkaar af en toe."
Mis je hem weleens als ploeggenoot?
"Ja, er zijn momenten dat ik Sven en ook de andere mensen van de laatste jaren TVM mis. Het was vrij uniek hoe het ging binnen die ploeg."
'Als elke centimeter telt'
Dylan Groenewegen is de sprinter op wie iedereen let. Hoe goed is [...]
Dylan Groenewegen is de sprinter op wie iedereen let. Hoe goed is de 26-jarige spurter van Jumbo-Visma? We vroegen het […]