Bye Bye Hodgkin: Bijna bijna de uitslag
Bijna bijna de uitslag
Toen Mark en ik vanavond nog even een klein kopje koffie dronken omdat we de nieuwe koffie wilde testen, grapte we nog dat we ervan wakker zouden liggen. Dus.. Daar lig ik dan, 01.29 uur. Vanuit de babyfoon hoor ik de kindjes diep in slaap en ook langs me is het stil. Buiten stormt het, heerlijk vind ik dat! In ons nieuwe huis, slapen we net als in ons oude huis, onder het schuine dak en omdat we nu echt op het platteland wonen (lees: in het open veld) waait het echt enorm hier. Als ik dan in bed lig onder een dikke deken in onze mooie slaapkamer is het net alsof we aan zee wonen. Je hoort de wind gewoon harder worden, soms is het net alsof het huis het maar net aankan. Net, is precies genoeg.
Net is ook precies dat beetje geluk dat ik hoop te hebben op een goede scanuitslag aanstaande woensdag. Oooooh alleen het idee al dat ik gewoon schoon ben (nee ik typ niet 'zou zijn' ik BEN gewoon schoon dat moet! Punt) maakt me echt zooooooo blij. Zou ze het echt zeggen? Gewoon, dat de arts ons een hand geeft, glimlacht met een knipoog en zegt 'ik ben dan wel de vervangende arts, maar ook ik kan goed nieuws brengen!' Je bent schoon, klaar, je hebt gewonnen! Echt! Zou het? Wauw daar krijg ik gewoon hartjes van in mijn ogen! Ik hoop het ZO!
Dan zou ik eindelijk weer durven bouwen aan de toekomst. Weer aan de slag gaan op het werk.. Starten met de revalidatie en weer op weg gaan naar gewoon. Maar dan bijzonder gewoon.. Mijn leven heeft inmiddels zo'n mooi gouden randje gekregen. Ik ben zo dankbaar voor deze tweede kans.. Ik heb er zoveel van geleerd en vooral hoe ik echt moet genieten. Er is niets belangrijker dan je gezin.. Je leven en het leven voor elkaar.
Kijk, het werkt ik val inmiddels bijna in slaap. Byebye hodgkin, welkom nieuw leven ;) ik ga erover dromen!! Dat is beter dan de enge angstaanjagende spanning die soms door mijn lijf giert bij het idee dat het misschien toch niet goed zou zijn. Daaaaag daar heb ik nu geen tijd voor ;) slaaplekker!!!
Enne duimen he!! Woensdag rond de middag ;)
Wij zijn zo blij voor je Ineke.
Voor jullie allemaal.
Wij gaan d'r vanavond op proosten !
"Proosten, op de goede toekomst voor jullie."
Heel veel groeten van Willemien en Peter
10 februari 2016 om 12:47
Mijn naam is Ineke, samen met Mark en onze twee mooie kindjes Tren en Femke wonen we in Velden. Terwijl we druk bezig zijn met al onze toekomstplannen, worden we overvallen met het nieuws dat ik de ziekte van Hodgkin heb.
Ondertussen heb ik van september 2014 t/m april 2015, 8 ABVD kuren gehad. Helaas zorgde dit niet voor een complete remissie, sterker nog de ziekte is nog vóór de eindscan terug gekeerd. In Juli 2015 ben ik gestart met 3 GDP kuren gevolgd door een autologe stamceltransplantatie in November 2015. Hopelijk gaat deze behandeling me wel genezen. Op deze blog deel ik al mijn ervaringen en strijdlust om deze ziekte te verslaan, maar ook de vele emoties en zwakke momenten. Ik zal dit gevecht winnen!