Nieuw onderzoek onthult het unieke, prachtige erfgoed van Inuit-sledehonden | DogZine
di, 12/03/2019 - 22:27
De Inuit, vroeger ook wel Eskimo's genaamd, leven al eeuwenlang vergezeld door hun sledehonden.In het wilde en onherbergzame Noordpoolgebied is er geen betere metgezel dan een hond, hoewel niet zomaar elk ras daarvoor ingezet kan worden.
Nieuw genetisch onderzoek suggereert nu dat toen de voorouders van de Inuit duizenden jaren geleden van Siberië naar Noord-Amerika migreerden, ze een speciale groep honden meenamen om hen te helpen met het jagen, hoeden en trekken van hun sleeën. Waar de Inuits ook gingen, gingen ook hun honden, tot uiteindelijk zowel de mens als de hond over het hele continent verspreid was. Zozeer zelfs waren de Inuit verbonden met hun eigen rashonden, dat ze de andere honden die al in de regio verbleven niet eens aankeken.
"Honden hebben net zolang als er mensen in Noord-Amerika wonen bij die mensen gewoond", zegt archeoloog Carly Ameen van de Universiteit van Exeter, "maar we laten hier zien dat de Inuit nieuwe honden naar de regio brachten die genetisch verschillend en fysiek anders waren dan eerdere honden." De inmiddels grotendeels verdwenen oorspronkelijke honden in Noord Amerika.
En de unieke genen van deze oer-sledehond leven nog steeds voort, zelfs tot op de dag van vandaag. Vergelijking van het genoom van 922 Arctische honden en wolven die in de afgelopen 4.500 jaar bestonden, suggereren nu dat moderne sledehonden enkele van de laatste directe afstammelingen zijn van dit Inuit-ras.
De beschikbare gegevens over dergelijke oude honden zijn weliswaar beperkt, maar de auteurs beweren dat ze sterk bewijs hebben dat menselijke migranten honden met zich meebrachten helemaal vanuit Siberië. En, hoewel sommige van deze oude genen al in Noord-Amerika aanwezig waren, lijkt de snelle dominantie en oostelijke expansie van de Inuit-honden hand in hand te zijn gekomen met menselijke migratie.
"Hoewel de Inuit waarschijnlijk niet verantwoordelijk waren voor de eerste verschijning van dit soort honden in Amerika, waren ze wel verantwoordelijk voor de aanzienlijke geografische uitbreiding van dit ras in het oostelijke Noordpoolgebied, waar ze tijdens de Inuit-periode de meest voorkomende haplotypes werden van de hele Noord-Amerikaanse Noordpool, " schrijven de auteurs . In feite, nadat de oude Inuit-hond op het continent was aangekomen, werden andere inheemse populaties bijna volledig vervangen - en dit spreekt boekdelen over hun bruikbaarheid.
Vergeleken met inheemse honden in Noord-Amerika vóór de Siberische migratie, waren Inuit-honden waarschijnlijk veel groter en met smallere koppen. In de loop van millennia is hun uiterlijk geleidelijk veranderd, en toch zijn sledehonden nog steeds enkele van de meest robuuste en krachtige hondachtigen die er zijn.
Het is niet moeilijk te raden waarom hun voorouders perfect waren voor sleeën, jagen, bescherming, kleding en, tijdens moeilijke tijden, zelfsals voedsel.
"Het gebruik van honden heeft hoogstwaarschijnlijk de snelheid verhoogd waarmee ze konden reizen, waardoor de migratie binnen een generatie of twee binnen de regio mogelijk werd, zoals archeologisch bewijs suggereert," vertelde paleogeneticus Tatiana Feuerborn aan Newsweek. "Bovendien zullen hondensleeën op het zeeijs hen ook in staat hebben gesteld efficiënt te jagen op de zeezoogdieren waarvan ze leefden."