Hoewel de beveiliging van het NOS gebouw te wensen overliet, waardoor de 19 jarige Tarik Zahzah met een (nep) wapen de studio kon binnendringen, ging toch alle lof terecht naar de bewaker, die Tarik voor de camera moest brengen. Gelukkig is er verder niets ernstigs gebeurd en kon de overvaller zonder zijn opgeëiste zendtijd worden ingerekend. Toch was er op tv nog ruim een uur niets meer dan ‘het NOS-geduld beeld,’ gevolgd door een reporter, vanuit Studio Den Haag, die een belangrijk deel van de verdere avond NIETS bleef melden.
Zelf heb ik begin jaren tachtig ook een bezetting meegemaakt, van Dagblad het Vrije Volk in Rotterdam. Of eigenlijk, heb ik die bezetting zelf opgezocht. Ik was op dat moment voor de krant in Groningen. Het was een vrijdag en voordat ik naar huis ging, had ik mij voorgenomen eerst langs de krant te gaan. Ergens op de A28, in de buurt van Zwolle, werd het boeiende praatprogramma op mijn autoradio onderbroken door een extra bericht. “Een onbekend aantal mensen van Molukse afkomst zijn het gebouw van Dagblad Het Vrije Volk in Rotterdam binnengevallen en houden daar de redactie in gijzeling. Over hun motieven is nog niets bekend. De directe omgeving van de Witte de Withstraat is afgezet.”
Oef en nu? Ik had nog zo’n 150 kilometer te gaan, het was 16:00 uur en ik zou niet voor half zes bij de krant zijn. Zal ik dan toch maar naar huis rijden? Maar dan wel maandag eerst naar de krant, alvorens opnieuw naar het Hoge Noorden af te reizen. Dat ongemak zag ik niet zitten en ach, anderhalf uur verder, zal de rust in Rotterdam wel zijn teruggekeerd. Via de radio hoopte ik van de situatie op de hoogte te blijven.
Mooi niet, het bleef bij het herhalen van eerder persbericht. In die tijd was het niet zo, dat bij een uitzonderlijke gebeurtenis alle persmuskieten met z’n allen naar de plaats delict toogden, om van minuut tot minuut te melden dat er verder nog niets was gebeurd. Onzin-TV had zijn intrede nog niet gedaan.
Met het indraaien van de Witte de Withstraat zag ik direct dat de afzetting nagenoeg was verdwenen. Wel moest ik een oom agent vertellen dat ik zelf ook van de krant was. “U kunt rustig naar binnen, de bezetters zijn nog wel binnen, maar van een gijzeling is er geen sprake meer.” Toch enigszins met knikkende knieën ging ik naar binnen en groette de bezetters allervriendelijkst.
Achteraf zijn er door radio/tv niet veel woorden meer aan vuil gemaakt.
0115
Een gedachte over “Onzin TV”
Henk februari 1, 2015 om 9:44 pm
Ik herinner me hier niets van terwijl ik uit je verhaal opmaak dat het tijdens de wervingsactie voor Wigbold’s hobbykrantje, de weekeditie, was. Ik zal al wel in het Schouwtje hebben gezeten.