Happy Tosti zet soep uit De Verspillingsfabriek op de kaart - Verspillingsfabriek
18/09/2017 - Ze zijn 'lekkah bezig', de jonge ondernemers achter Happy Tosti. Drie jaar geleden kwamen Sam Holtus en Jasper Kool van de Hotelschool in Den Haag. Met een missie: bewijzen dat je op een sociale manier geld kunt verdienen in een horecazaak. Het werd een tosti-concept, gemaakt en geserveerd door met mensen met een beperking, in loondienst. Inmiddels runnen ze met een derde compagnon, Wibe Smulders, drie 'Happy Tosti's' in Den Haag, Leiden en Hoofddorp en wonnen ze onlangs de ABN AMRO 'Start-up of the year award'. Op de kaart staat sinds kort ook de soep uit De Verspillingsfabriek.
"Eigenlijk wilden we de soep al eerder in het assortiment opnemen," vertelt Jasper. "Voorwaarde voor ons was dat deze verkrijgbaar moest zijn via onze grootleverancier Bidfood. Toen dat kon, zijn we de soep gaan afnemen. Grappig dat we er op de Horecava ook pas achter kwamen dat de soep gemaakt wordt door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Wij waren gewoon op zoek naar een goed product en staan volledig achter de grootschalige aanpak van voedselverspilling van De Verspillingsfabriek. Dat we ook beiden strijden voor het waarderen en opnemen in het arbeidsproces van mensen met een beperking is een tweede match."
Het leveren van kwaliteit is een speerpunt van Happy Tosti. Jasper: "Wij hebben 100 % focus op wat de gast beleeft en ervaart. Doordat we werken met mensen met een beperking is dat een extra grote uitdaging. Maar het bieden van waardevol werk voor deze groep, mag de gastbeleving nooit in de weg staan. Mensen moeten terugkomen omdat het broodje gewoon heel erg lekker is." Happy Tosti is in die zin een horecazaak als elke andere en heeft geen secundaire omzetstromen. Jasper: "We hebben ervoor gekozen te werken met mensen met een arbeidsbeperking in de breedste zin van het woord en met een breed scala van beperkingen. Bovendien verdient iedereen bij ons een salaris en maken wij dus geen gebruik van zorggerelateerde subsidies. Wij vinden: als iemand waarde toevoegt aan je product, moet je hem of haar daar ook gewoon voor belonen. Dat is mooi, maar ook zwaar. We moeten hard werken om een beetje rendabel te zijn."
Verschillende organisaties helpen Happy Tosti, zoals een jobcoach die er vier dagen per week is om te helpen bij het begeleiden van de werknemers. Sinds de gemeentes zelf en niet meer het UWV verantwoordelijk is voor deze doelgroep is het bijna niet te doen om de administratie allemaal zelf te doen. Wibe: "We hebben te maken met twaalf verschillende gemeentes waarmee we moeten communiceren. Bovendien heeft elke medewerker een heel netwerk om zich heen. De jobcoach-organisatie heeft ons ook geholpen met het opstellen van een handboek. Er is veel aandacht voor onze aanpak. We worden benaderd door andere sociale bedrijven en uitbreidingen staan op stapel. Locaties vinden blijkt moeilijker dan franchisenemers, die melden zich massaal aan."
"Zelf hebben we geen speciale trainingen gevolgd voor het omgaan met deze doelgroep," aldus Jasper. "We gaan gewoon enthousiast aan het werk met elkaar. We steken er tijd in om iemands zelfvertrouwen te laten groeien. Er werken hier veel autisten, in het begin vinden zij het contact met de gasten vaak doodeng, maar als ze eenmaal de drempel over zijn, zijn zij de meest enthousiaste medewerkers die we hebben. We hebben net weer iemand een vast contract gegeven, de vierde sinds de start."
Doordat er zoveel diversiteit in het team is, accepteren mensen veel van elkaar. We hebben een speciale WhatsApp groep met het personeel. Voor sommigen is dat het enige contact in hun telefoon naast hun ouders. Hier werken is voor velen meer dan een baan, het is een nieuw leven. Ook in het sociale aspect na het werk steken we energie. Na het werk een biertje drinken en een keer per kwartaal hebben we een borrel met alle vestigingen. Dan doen we de tent gewoon een dag dicht.
"Voor alle producten waar we mee werken geldt dat ze 'logisch' moeten zijn. Het verhaal erachter moet kloppen. Liefst nog met 'bio' ervoor, maar dat lukt gewoon niet altijd. Wibe: "Met de soep uit De Verspillingsfabriek trekken we de keten nog verder door: soep van verspilde groente, verwerkt en geserveerd door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt! Het lijkt me leuk om over een tijdje dit eens door te rekenen. Hoeveel uur werk een kom soep iemand heeft opgeleverd door onze samenwerking. Of zoveel liter per jaar is zoveel banen. Het is toch gaaf dat je op deze manier kunt bijdragen aan het geluk van anderen? We zijn ook fan van de koel verse ketchup uit De Verspillingsfabriek trouwens. Zodra die er is, zetten we hem goedkoper op de kaart dan die van Heinz. Ja, dat mag je gewoon opschrijven. We kunnen onze gasten niets verplichten. Willen we ook niet, maar ze een beetje opvoeden kan natuurlijk wel."