De vermeende leiders zijn inmiddels bekend. Zoals de voormalige kleinschalige tuinder Danilo Calvani of Lucio Chiavegato, timmerman uit Verona en verantwoordelijk voor de regionale afdeling van Life [een organisatie van kleine ondernemers die dicht bij de Lega Nord staat]. Maar iedere dag duiken er nieuwe leiders op, als paddenstoelen. En ze ageren zonder rationele beweegreden, zonder ideologie. Er zijn er die dreigen boeken te verbranden in Savona, zoals Hitler in mei 1933, en er zijn er zelfs die op het Loreto-plein in Milaan mensen willen ophangen, zoals daar in 1945 gebeurde met Benito Mussolini.
[[De verscheidenheid aan demonstranten die tot geen enkele politieke partij behoren, vormt de rode draad van deze vreemde protestbeweging]] die zelfs de leider van de Vijfsterrenbeweging Beppe Grillo lijkt te zijn voorbijgestreefd. Er is geen gemeenschappelijke regie.
Aanhangers van extreemrechtse groeperingen hebben de instructie gekregen om alleen het volkslied te zingen, maar tegelijkertijd bevinden ze zich zij aan zij met de harde kern van jonge voetbalsupporters die spreekkoren tegen de politie vormen. Ze hadden tijdens de stemming over de motie van wantrouwen in Rome moeten zijn, maar juist door die organisatorische problemen hebben ze ervoor gekozen hun ‘mars’ een paar dagen uit te stellen.
Van Piëmont en Veneto tot Apulië wordt Italië overspoeld door een tsunami die kop noch staart heeft en volgens onverschrokken historici “in zekere zin gelijkenissen vertoont met de opstand in de Vendée” ten tijde van de Franse revolutie: de kern bestaat niet toevallig uit een grote groep mensen van boerenadel, traditionele monarchisten en katholieken die lijkt op de groep opstandelingen van destijds in de Vendée.
Er zijn ondernemers bij die failliet zijn gegaan door de economische crisis, zoals in de Noord-Italiaanse provincie Vercelli, waar verschillende landbouwers de straat zijn opgegaan, zowel werkgevers als werknemers. Er zijn ook zelfstandige vrachtwagenchauffeurs die geconfronteerd worden met stapels rekeningen van Equitalia die veel van hun collega’s tot zelfmoord hebben gedreven. En er zijn de kinderen van de recessie: volgens de OESO is de jeugdwerkloosheid in Italië in oktober gestegen tot 41,2 %, een toename ten opzichte van de 40,05% in september.
“De mensen zijn vastberaden, er sluiten zich steeds meer mensen bij de protesten aan. Alle lagen van de bevolking zijn vertegenwoordigd, van artsen tot werklozen en uitkeringsgerechtigden. Mensen die om vier uur ’s ochtends opstaan en ’s avonds om tien uur thuiskomen en aan het eind van de maand nog niet rond kunnen komen omdat ze niet genoeg geld in de portemonnee hebben”, aldus Luca Taddei van de beweging ‘Coordinamento 9 dicembre’ (die het protest van de Forconi steunt).
De moeilijkheid is om de meest extremistische groeperingen, de infiltranten, tegen te houden. Zoals in het geval van Turijn, dat, zoals enkele parlementsleden opmerken, in de Italiaanse geschiedenis altijd al de stad is geweest waar protestbewegingen ontstonden, met de Rode Brigades in de jaren zeventig als extreem voorbeeld.