Wij stonden 2-1 achter. Nog vijf minuten te gaan. Zij lieten ons komen en loerden op de counter. Hun snelle, behendige spits had in de eerste helft twee keer toegeslagen. Bij die eerste goal stond hij meters buitenspel, maar de wedstrijd was net begonnen en onze wisselspeler die de eerste helft moest vlaggen, was nog druk met zijn telefoon.
Als ik mijn vlag niet omhoog had gestoken, was die spits er weer vandoor geweest. Nu hield ik ons in de wedstrijd. We konden nog koploper blijven.
De spits probeerde de buitenspelval nog zo handig te omzeilen. Vanuit buitenspelpositie maakte hij een rondje om zijn mandekker en hield even in, maar niet lang genoeg. Een zwemmer die al te ver voorover op het startblok staat. Op het moment van de pass stond de spits een meter buitenspel, misschien een halve meter. Toegegeven, scherp gevlagd. Maar buitenspel is buitenspel.
De gelijkmaker viel niet meer. De tegenstander was nu de koploper. Bij het handen schudden was ik geen dief meer.