Grand Perspective | Benjamin Van Esser
Grand Perspective bestaat uit vijf delen die elkaar zonder onderbreking opvolgen. Het vierde deel is volledig geïmproviseerd.
- De kleine nootjes moeten gezien worden als een indicatie voor een mogelijk toonhoogteverloop. De noten die de muzikanten spelen moeten zeker niet deze zijn die op de partituur staan. Enkel de curve die de nootjes maken dient ongeveer te worden gevolgd. Het ritme dient wel te worden gerespecteerd.
- Maat 26 van het eerste deel bij de strijkers: proportionele notatie. De noten dienen staan daarbij genoteerd waar ze ongeveer in de maat dienen te klinken. Elke muzikant kan dit individueel interpreteren, de maatstrepen dienen daarbij als referentie.
- Maat 46 van het eerste deel bij de piano en de vibrafoon: de tempoaanduidingen bij elk individueel instrument wijzen op de tempi die elke muzikant afzonderlijk dient te spelen, los van elkaar.
- Maat 45 van het tweede deel: de viool speelt een cadenza, en mag spelen wat ze wil.
- Het vierde deel, de improvisatie, komt voort uit de derde beweging. De opname van het werk (verkrijgbaar bij MATRIX) illustreert hoe dit kan gebeuren. Uiteraard kan het ook op een volstrekt andere manier.
- Maat 64 van het vijfde deel: elke muzikant speelt de rimtes en de voorgeschreven toonhoogtes individueel, los van elkaar. Op het teken van de dirigent gaat iedereen zonder onderbreking – en los van of alle noten gespeeld zijn – door naar maat 65.