'Er was om de haverklap wat aan de hand, en dan trad ik weer op als een soort brandweer', vertelde Buiter in 2009 in een interview met stadshistoricus Beno Hofman. In de Volkskrant zei Buiter in 2007 vergoelijkend: 'Het was de tijd van de confrontatie. Ze waren jong en hemelbestormend.'
Het kwam goed tussen Buiter en de stad. Veertien jaar was hij burgemeester. De stad stal zijn hart - hij bleef er wonen. Tot zijn laatste dag hield hij contact met Wallage en Van den Berg.
Hij was trots op zijn jongens. Die trots was wederzijds. Tijdens het burgemeesterschap van Wallage prijkte een geschilderd portret van Buiter aan de muur van de burgemeesterskamer.
Ja, hij geloofde dat ze hem zagen als een vaderfiguur, zei Buiter in 2009. 'Die rotjongens', noemde hij ze liefkozend; zijn rooie jongens van weleer. En: 'Vier zeer intelligente rakkers.'

Volkskrant Ochtend: Zo raakt de coronacrisis de arbeidsmarkt in uw gemeente | De maat is vol, Obama keert zich tegen zijn opvolger Trump