MOESDISTEL een zeer gebruiksvriendelijk "wilde" groente UIT DE NATUUR of JE TUIN – HET RECEPTENBOEK VAN NEDERLANDS DIS
MOESDISTEL een zeer gebruiksvriendelijk "wilde" groente UIT DE NATUUR of JE TUIN
augustus 15, 2020	 posted by paul hoftijzer in groente, verse kruiden & fruit, hoofdgerecht, ontbijt, voor- of lunch-gerecht, uit de natuur of tuin, vegetarisch
De moesdistel (Cirsium Oleraceum),die plaatselijk ook wel kooldistel werd genoemd is een overblijvende wilde plant uit de composietenfamilie, die een lange tijd hier vrij zeldzaam was, maar tegenwoordig komt de plant veel meer voor. Om die reden staat Moesdistel ook niet meer op de rode lijst van bedreigde plantensoorten. Moesdistel is vroeger in tijden van hongersnood door mensen regelmatig gegeten. Koeien zijn er niet dol op en mijden de plant, maar ook boeren houden er niet van omdat de plant gedroogd helemaal uit elkaar valt.
De plant wordt 60 tot 150 cm.hoog. Ondanks dat de plant distel wordt genoemd heeft het slappe bladeren en zijn de doorns op de stengels niet scherp. De onderste bladeren zijn donkerder en veer-spletig, ongedeeld. De bladeren rond de stengel, stengel-omvattend en lichtgroen tot geelgroen. De geel-witte bloemhoofdjes zitten in grote, bleke schutbladeren. Moesdistel bloeit van juli tot september. Bloemen zijn 2 tot 3 cm. groot.
Moesdistel = een waardplant
De plant groeit vooral op natte plekken, vlakke heidevelden, nat ( vloei-)bos en weilanden door om heen liggend. Ook ziet men de plant rond beken en rivieren. De plant groeit bij voorkeur op stikstofrijke grond.
Het komt vrijwel in heel Europa voor, in de bergen ( zoals de Alpen) zelfs redelijk hoog toto 2000 meter.
Men kan de plant gewoon als groente telen.
De bladeren hebben een koolachtige smaak. Jong kunnen ze rauw in salades verwerkt worden.
De grotere bladeren kunnen geblancheerd gebruikt worden om groente-, graan- en vleespakketjes mee in te pakken.
Gehakte bladeren en de geschilde stelen kunnen in soepen en sauzen gebruikt worden.
Ook de wortels kunnen gegeten worden. Vooral ook bij suikerziekte zijn de wortels prima, omdat ze Inuline bevatten. Ze kunnen zowel rauw geraspt door salades als gekookt gegeten worden.
Smoothie-liefhebbers gebruiken tegenwoordig het jonge blad.
De thee van de wortels werd vroeger medicinaal gedronken onder andere bij reuma.
De bloemen kunnen net als artisjokken gekookt gegeten worden. ( kook de nog groene, maar wel uitgegroeide bloemen 10 tot 15 minuten in zout water met wat citroensap. Af laten druipen en met wat olie ( olijf- of kool-zaad) bedruppelen. Net als artisjok afpellen ( de bloem is wel veel pluiziger, de bodem heeft echter een lekkere smaak). Wel meerdere tegelijkertijd koken want de bloemen zijn niet zo groot.
MOESDISTELSTAMPPOT
400 gram moesdistelblad aangevuld met zuring, zevenblad, snijbiet en grove spinazie
½ rode ui of sjalot
Wat zonnebloempitjes
Boen de aardappels schoon en kook ze met weinig water en wat zout in de schil in ongeveer 20 minuten gaar. Afgieten , even iets laten afkoelen en pellen. De aardappels fijn stampen met wat melk tot een puree. Op smaak maken met wat nootmuskaat en zout.
De "wilde"en andere groente wassen en eventueel wat kleiner snijden. Sjalot of ui fijn snijden en in de boter aanbakken, dan de knoflook fijngesneden erbij en als laatste wat zonnebloempitjes. Licht kleuren. Op smaak met wat peper en zout. Dan de groente erbij en zo lang bakken tot de groente verkleurd en gebakken is ( 3 tot 5 minuten ongeveer). Eventueel en scheutje room er door, zeker als het te droog begint te worden. Komt er veel vocht vrij kan men wat paneermeel toevoegen.