In de omgeving waar we de Berliet vrachtwagen aantroffen, kregen we echter wel een brandstofprobleem. Nergens in de wijde omtrek is LPG te vinden en op benzine liep de oude dame niet helemaal lekker. Veel vapourlocks in de pomp en zonder de choke sloeg ze bij ieder stoplicht af. Een eenvoudige carburateur revisie au camping mocht niet baten dus vervolgden we onze weg maar richting de zee (Carcasonne) in de hoop wat meer LPG te kunnen vinden.
We moesten nog wel de Lodève doorkruisen.Wat is dat een prachtig en uitgestrekt gebied. We hebben uren gereden zonder maar een huis tegen te komen. De geweldige lichtgrijze rotspartijen met minimale begroeing deden me meteen denken aan de film 'Chateau de ma Mère'.
De enorme beklimmingen en afdalingen over smalle weggetjes zijn bekend terrein voor een 404, maar voor ons was het terrein minder bekend en we raakten een beetje verdwaald. In de bergen valt de duisternis snel als je in een heel diep dal bent en dus besloten we langs een riviertje ons kamp op te slaan. We hadden geen eten mee op een coulommiers kaas na die we uit het dashboardkastje visten. Een tent zetten we niet op, slapen onder de sterren is het fijnste wat er is.
In Carcasonne arriveerden we op le 14 Julliet en laat nou uitgerekend daar de grootste vuurwerkshow op Parijs na zijn. Auto geparkeerd tussen de duizenden fransen die met hun bus of auto in de berm geparkeerd stonden om van het feest te genieten.
De reis vervolgde zich naar het ordinaire oord Argelès-sur-Mer. Hier hadden we met 8 vrienden afgesproken en hebben we een week doorgebracht. Dit was het zuidelijkste waar we zijn geweest en na dit verblijf zijn we rustig aan weer noordwaarts gaan rijden. Onderweg pikten we een liftend Belgisch stelletje op dat nog wel een leuke plek kende in de buurt van Fronton. Ze hadden het over een onverharde weg richting de woonplek van een vriend van hen. Ik dacht dat een zandweggetje met een 404 geen probleem zou zijn, maar dit was een weg die alleen voor een 4x4 bestemd was. Het pad werd steeds smaller en de geulen werden dieper en modderiger, de auto zwabberde moeizaam door de dikke blubber en de takken krasten aan beide kanten over de auto. Er was geen weg terug en stil komen te staan in de dikke klei was het laatste wat ik wilde. De taferelen had zo de 'East African Safari' in de jaren '60 kunnen zijn; ook toen overwon de 404 het ruige terrein!
Die avond zittend bij een vuur in de middle of nowhere, hoorden we vlakbij twee schoten... gevolgd door een hagel van kogeltjes door het bladerdek boven ons! Volgens de Fransman was er niks aan de hand en maakten we volgens de buurman te veel herrie, hij had ook wel even kunnen vragen of het wat stiller mocht hoor.
Twee dagen later waren we in de buurt van Parijs en begonnen het olieverbruik en de blauwe walmen achter de Peugeot me een beetje zorgen te baren. Het lange stilstaan van de motor met daarna een intensieve trip van 4000 km, eiste nu toch zijn tol en net voor Parijs de laatste halve liter olie in de motor gegoten. Dit mocht niet baten want midden in de spits, in een tunnel op de Périphérique zonder vluchtstrook ging het rode lampje branden! Ik had geen enkele keus en ik moest door! De eerste afslag het drukke Parijs in en 5 liter huile minerale gekocht. Inmiddels was een van de 4 bougies vetgeslagen en reden we op drie kabouters verder naar een camping. De dag erna vond ik het wel mooi geweest en zijn we in een ruk door gereden naar Nederland. Bij de afslag Ede (waar ik woon) sprong het rode lampje weer aan en goot ik het laatste restje van de 5 liter can in mijn motor. 400 Km op 5 liter olie, tijd voor een revisie, maar je hebt ons thuis gebracht, trouwe Peugeot!