Bij antistollingsmiddelen lopen patiënten echter na een paar dagen al grote risico’s. De kans op beroertes of CVA’s (propjes in de hersenen), door antistollingsmedicatie sterk gereduceerd, wordt direct een stuk groter als patiënten de medicijnen niet (meer) nemen. Bij VKA-gebruik werd dit door de trombosedienst middels de stoltest een stuk sneller opgemerkt.
Bovendien, voegt Brouwer toe, is het belangrijk dat de dosis van de DOAC correct gekozen wordt. “Soms vergeet men de dosis te reduceren als patiënten een verminderde nierfunctie hebben. Als dat gebeurt, verhoog je de kans op bloedingen en doe je de veiligheid van het middel tekort. Zo kan de winst ten opzichte van de VKA wegvallen.”