De titel van het symposium is 'Maakbaar landschap, op zoek naar de balans tussen herinnering en belofte'. Vertrekpunt is het onderzoek dat landschapsarchitect Henk van Blerck deed naar de kwaliteit van het landschapsontwerp tussen 1945 en 1970, een periode waarin grote maatschappelijke opgaven hebben geleid tot enorme landschappelijke veranderingen. Centrale vragen bij het symposium zijn welke ervaringen uit het verleden kunnen worden gebruikt bij de grote ruimtelijke en maatschappelijke veranderopgaven van nu. En hoe worden erfgoed en natuur momenteel verbonden met duurzame energie, infrastructuur, regionale economie en een toekomstbestendige woon- en werkomgeving?
Kim Kool en Mirte van Laarhoven studeren momenteel af aan de master Landschapsarchitectuur van de Academie van Bouwkunst. Kim Kool stelt in haar afstudeerplan nadrukkelijk de rol van de landschapsarchitect aan de orde op het gebied van erfgoed en natuur. Ze ging op zoek naar het verhaal en de ziel van de Atlantikwall en onderzocht hoe nieuwe denkbeelden kunnen bijdragen aan het voortbestaan van dit unieke militaire landschap dat op het punt staat te verdwijnen.
In haar afstudeerplan onderzoekt Mirte van Laarhoven hoe de rivierdelta van Arnhem-Nijmegen tot aan de Noordzee kan worden ontwikkeld tot ‘het grootste aaneengesloten natuurgebied van Nederland, waarbij recreatie als bouwsteen functioneert en recreanten iets toevoegen aan het landschap in plaats van enkel gebruiker te zijn’.
Robbert Jongerius studeerde onlangs af aan de masteropleiding Landschapsarchitectuur met het afstudeerwerk ‘Nationaal Rivierpark Niederrhein’ waarin hij stelt dat de Niederrheinse Laagvlakte, tussen Duisburg en Stadsregio Arnhem-Nijmegen, hét sleutelgebied is voor de hoogwaterproblematiek en dijkversterkingsopgaven in zowel Nederland als het Duitse Rhein-Ruhrgebied. De 18.000 hectare aan potentiële retentieruimte in het grensgebied kan leiden tot een waterstandsverlaging van een halve meter bij Lobith. Door de enorme schaal van het project ziet hij een kans om grote ruimtelijke agenda’s – waterveiligheid, ecologie, recreatie en energie – te adresseren en in een parkontwerp te integreren. Dit levert een gelaagd landschapspark op en een robuust recreatief netwerk. Het park wordt dankzij strategisch geplaatste waterkrachtturbines een blauwe energiemotor waarmee zowel stadsregio Arnhem-Nijmegen als het Ruhrgebied van schone energie kan worden voorzien.