Nieuwe Veluwe 1 2014 by GAW ontwerp + communicatie - Issuu
Kan één enkele vogelsoort een kunstenaar tot in lengte van dagen inspireren? Martin Brandsma verpandde zijn hart aan de klapekster, Hans Waanders aan de ijsvogel. Die beperking blijkt rijke oeuvres voort te brengen. Galerie Wit toont hun werk: zii-prrrih!
zii-prrih: vogels nader
Martin Brandsma tekent met als biologen de klapekster naar het leven en op ware grootte.
Om met de titel van de tentoonstelling te beginnen: zo klinken de ijsvogel (zii) en de klapekster (prrrih) volgens de Collins Bird Guide van L. Svensson. Maar Hans Waanders (1951-2001) had zo'n contactroep niet nodig om in de ban te raken van de ijsvogel. Eentje over de Maas zien scheren was genoeg voor een aardverschuiving in zijn werk. Martin Brandsma (1974) ervaart keer op keer dat je
NIEUWE VELUWE 1/14
een klapekster met andere ogen kunt zien dan een wetenschapper in de regel doet. Gelaagder, minder droog. Twee kunstenaars die hun fascinatie voor een enkele vogelsoort jaar in jaar uit hebben omgezet in conceptueel beeldend werk, met een voorliefde voor papier en het boek als drager. Ze hebben elkaar nooit ontmoet, alhoewel ze beiden aan Academie Minerva in Groningen
hebben gestudeerd. Hans Waanders overleed in 2001, ruim voordat Martin Brandsma cum laude afzwaaide (2012) en verder werkte in zijn Friese atelier. Een docent attendeerde Brandsma op het oeuvre van Waanders, dat dankzij een stichting nog met enige regelmaat getoond wordt. Brandsma maakte kennis met Petra van Koppen, de weduwe van Waanders. Ze waren benieuwd naar elkaar en het werk. Ze hielden