Overzicht van de factoren die de hoogte van de hypotheekrente bepalen
Factoren hypotheekrente
De hypotheekrente is de vergoeding die een hypotheekinstelling ontvangt voor het beschikbaar stellen van een hypotheeklening. Het rentepercentage dat de hypotheekinstelling in rekening brengt, is opgebouwd uit 2 delen: de inkoopprijs die de bank zelf moet betalen voor het geld en een opslag.
Inkoopprijs voor de bank
Voordat een bank u een hypotheeklening kan verstrekken, zal de bank zelf geld aan moeten trekken. Dit kan de bank op verschillende manieren doen. Allereerst door het aanbieden van spaarproducten aan particulieren en bedrijven. U kunt hierbij denken aan spaarrekeningen en deposito's. In het verlengde daarvan ligt de optie om obligatieleningen uit te geven. Daarnaast hebben banken de mogelijkheid om geld te lenen van andere banken. Het lenen en uitlenen van geld vindt plaats op de vermogensmarkt.
Bij de vermogensmarkt wordt onderscheid gemaakt in de geldmarkt (korte looptijden) en de kapitaalmarkt (lange looptijden). Om een beeld te krijgen van de tarieven op de geldmarktrente, wordt vaak naar de Euribor rente tarieven gekeken. Dit zijn de rentetarieven waartegen een selectie Europese banken elkaar korte termijn leningen in euro's verstrekt. Om een beeld te krijgen van de tarieven op de kapitaalmarktrente, wordt vaak naar de rente op staatsleningen gekeken. Om u een beeld te geven van de actuele en historische renteontwikkeling, ziet u hieronder 4 grafieken met de historische tarieven van zowel Euribor als de 10 jaars staatsrente. De meest actuele Euribor tarieven vindt u in de tabel aan de rechterkant van deze pagina. Ook de rentes die de belangrijkste centrale banken berekenen, worden nauwlettend gevolgd om de renteontwikkeling te voorspellen.
10 jaars staatsrente - laatste jaar
10 jaars staatsrente - volledige looptijd
De opslag van de bank is een vergoeding voor:
Het debiteurenrisico is het risico dat de bank loopt dat het zijn uitgeleende geld niet terugkrijgt. Hoe groter dit debiteurenrisico, des te hoger de rentevergoeding die de bank zal eisen. Bij een hypotheek is de woning het onderpand van de lening. Op het moment dat de debiteur (de huiseigenaar) de hypotheeklasten niet betaalt, heeft de bank het recht om het huis te verkopen. Vanwege dit recht is het debiteurenrisico beperkt. De opslag zal daardoor vaak lager zijn dan bij andere leenvormen. Met name als de waarde van de woning hoger is dan de hoogte van de hypotheek hanteren banken vaak lage opslagen. Als de hypotheek wordt afgesloten met Nationale Hypotheek Garantie (NHG), is het risico van de bank helemaal beperkt. Hypotheken met NHG kennen daarom vaak zeer scherpe rentes.
Op het moment dat een bank geld uitleent in de vorm van een hypotheek, kan de bank het geld niet meer ergens anders voor gebruiken. Het geld staat als het ware geparkeerd. Normaal gesproken geldt dat de rentevergoeding die een bank wenst hoger wordt naarmate de leenperiode langer wordt.
Banken hebben allerlei kosten zoals personeel, huisvesting en marketing. Deze kosten zullen ze verwerken in het rentepercentage van hun hypotheken.
Iedere bank zal winst willen maken. Een deel van de winst zal uit de marge op hypotheken moeten komen.
Tussen de verschillende hypotheekinstellingen bestaan grote verschillen als we kijken naar de inkoopprijs voor geld en de gehanteerde opslagen. Daardoor bestaan er ook grote verschillen tussen de door banken en andere hypotheekinstellingen geboden hypotheekrente.
Voor een vergelijking van de actuele hypotheekrente standen van een groot aantal aanbieders, klik hier.
Hypotheekrente en hypotheek berekeningen
De hoogte van de hypotheekrente is een belangrijke factor bij het afsluiten van de hypotheek. Dit geldt allereerst uiteraard omdat de hypotheekrente voor een groot gedeelte de maandlasten bepaald. Daarnaast is de hoogte van de hypotheekrente van grote invloed op andere hypotheek berekeningen. Zo bepaalt de hoogte van de hypotheekrente en de daarmee samenhangende keuze van een rentevastperiode onder andere wat u maximaal kunt lenen.