De vroolijke heilige » Florentius, P. » 1915 - Pag. 120 | Delpher
De vroolijke heilige
leven van den zaligen Crispinus van Viterbo, Leekebroeder van de orde der Minderbroeders-Capucijnen
Florentius, P.
"Helmond"
374340722
om op te gaan langs denzelfden weg. Een ieder toch, zegt de H. Paulus heeft de hem eigene gave. En daarom moet men er wel op bedacht zijn bij de keuze van een levensstaat God te bidden, dat Hij zijnen wil doe kennen. Wee u, afvallige kinderen, zegt de Heer, dat gij een plan volvoert, hetwelk niet uit Mij is, en dat gij een webbe weeft, en niet naar mijnen geest. De zalige Crispinus vroeg steeds dat licht van God, als men bij hem te rade kwam en hij zag er niet tegen op af te houden van het kloosterleven, wanneer hij wist, dat God zulks niet verlangde.
De zusters van het klooster St. Paul te Orvieto hadden aan haar klooster een kweekschool verbonden. Een der kweekelingen, Rosalinda Pazzaglia uit Ischia, had het vaste voornemen gemaakt den sluier aan te nemen en zich in het klooster. God toe te wijden. Op zekeren dag echter kwam de wonderbare Capucijn, Broeder Crispinus, haar kamer binnen en ontsluierde haar met diepen ernst, de reden, waarom zij besloten had zuster te worden.
"Het is alleen uw verlangen uwe meesteres welgevallig te zijn, dat gij het klooster wilt ingaan; uw overdreven gehechtheid aan haar is daarvan de eenige beweegreden. Maar u moet weten, dat zulk een roeping niet van God komt en Hij, dezelve onmogelijk kan zegenen. Gij maakt u, ter wille van een vrjendin, ongelukkig voor geheel uw leven."
Wie beschrijft de verwondering van het meisje als zij zich zoo ontdekt zag, en welk een strijd moest het meisje beleven tusschen haar te groote genegenheid tot hare leermeesteres en de ernstige waarschuwende vermaning van den heiligen broeder. Doch Crispinus bracht ook hierin hulp. Hij bezocht haar een tweede maal en voorzegde, dat zij in het huwelijk zou treden en moeder worden van een zoon. Dan verwijderde zich Crispinus. En de ondervinding leerde een keer te meer, dat hij waarheid gesproken had. Het meisje verliet weldra het klooster en huwde een zeer rijken, en tevens zeer vromen jongeling, Fabius Cartiglione genaamd. Wel had zij met veel strijd en moeite te kampen, zoowel van den kant des duivels als van den kant der wereld, zooals Crispinus haar voorspeld had, maar het huwelijk had plaats en als na vijf jaren de priester bij het heilig doopsel van het eerste kind van Rosalinda vroeg, hoe het kind zou genoemd worden, dan antwoordde men: het moet Crispinus genoemd worden, tot aandenken aan den eenvoudigen kapucijn.
Florentius, P., "De vroolijke heilige : leven van den zaligen Crispinus van Viterbo, Leekebroeder van de orde der Minderbroeders-Capucijnen : -". "Helmond", 1915. Geraadpleegd op Delpher op 04-12-2020, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMKB02:100001698:00007