We hebben met een aantal gemeenteleden een prachtige week in Frankrijk gehad. Uiteraard een mooie omgeving. Je raakt werkelijk onder de indruk van de prachtige schepping. Vooral in de bergen voel je je zo klein en kwetsbaar. Wat is onze God groot! Er was een goede sfeer met elkaar. En in zo'n week leer je elkaar ook weer beter kennen. We werden voorzien van heerlijke maaltijden.
's Avonds gingen we de diepte in aan de hand van enkele passages uit het Evangelie van Johannes. Steeds stond een ontmoeting met Jezus centraal. We stonden onder andere stil bij de ontmoeting van Jezus met de Kananese vrouw (Joh. 4). Daar leerden we dat Jezus ons door en door kent, dus ook de duistere kanten van ons bestaan en ons toch liefheeft. Hoe wonderlijk mooi is dat! We luisterden naar een ontmoeting met de Farizee�rs (Joh. 8). De mannen van het 'moeten'. Daar leerden we dat de waarheid je vrij maakt. Christus geeft ons vrijheid door ons te binden aan Hem. En een ontmoeting van Jezus met de discipelen (Joh. 13). De Meester wast als een slaaf de voeten van de leerlingen. Hier laat Jezus zien dat Hij een Meester-knecht is. Een voorbeeld voor ons, om niet elkaars oren te wassen, maar de voeten. Nederigheid en dienstbaarheid dus.
Mensen vragen zich wel eens af of dit nu een vakantie is of een werkweek. Eigenlijk weet ik dat niet zo goed. Ik ervaar het als vakantie en werk tegelijk. Natuurlijk vraagt het voorbereiding en leiding, maar ik krijg er heel veel energie van om met mensen bezig te zijn rond de Bijbel. En het is mooi om te zien wanneer mensen openbloeien en zich meer richten op Christus. Daarom mogen we God danken voor wat Hij ons ook hierin weer gegeven heeft.