Deze stad wilden we absoluut bezoeken. Misschien wel door de link die we altijd tussen deze stad en de EU (lees: Brussel, waar we dit museum bezochten) maken. De polemiek rond deze stad was ons bekend, dus wij er naar toe.
Normaal bezoeken we een stad door enkele musea uit te pikken en ons verder te laten leiden door het lot. Hier pakten we het een keer anders aan. We vonden een wandeling van ongeveer een 6-tal km die ons langs de verschillende must-sees van de stad zouden brengen. En we hebben het ons niet beklaagd. We passeerden inderdaad langs prachtige plekjes en notoire gebouwen. Zo konden we de waterkering van Vauban bewonderen in de wijk Petit Paris, passeerden we aan het Palais Rohan en aan de kathedraal (die ons aan de buitenkant meer kon bekoren dan aan de binnenkant) of aan het Place Kléber.
De stad zoals we die we in de eerste lentezon leerden kennen, kon ons bijzonder bekoren. De stad straalt een gemoedelijke, gezellige sfeer uit. Heerlijk dus. We hadden gerust nog een paar uur op een terrasje van de zon en het gezelschap kunnen genieten.
Voor de liefhebbers… een gigantisch museum over de oorlog met gigantisch veel ongeziene voertuigen (tanks allerhande, vrachtwagens, motoren,.. en ja, zelfs een boot), kostuums, geweren,… Verrassend is ook dat dit museum, dat blijkbaar ook een afdeling in het Bulgaarse Varna heeft, een bijzondere collectie van het Bulgaarse leger heeft.
We dachten een stad vol kunst en cultuur te zien maar misschien hebben we net de verkeerde kant van Basel gedaan want echt begeesterd van de stad werden we niet. We zagen wel de bekende fonteinen van Tingeuly maar daar stopte het.