De uitkomst? Lange werkdagen hebben geen invloed op de gezondheid. Verschijnselen die duiden op werkverslaving wel. Behalve gezondheidsklachten hebben workaholics meer behoefte aan hersteltijd, slaap en rust, zijn ze emotioneel uitgeput, cynisch en depressiever dan anderen. De chronische stress die zij ervaren, leidt tot langzame slijtage aan het lichaam en de gezondheid. De uitkomsten van het onderzoek uit 2010 waren in lijn met de twee casestudies, en andere cases waarover de onderzoekers vertellen in hun artikel.
Ten Brummelhuis en Nothard geven in het artikel uitvoerige verklaringen waarom onze lichamen een chronisch verhoogd stressniveau op de lange(re) duur slecht aan kunnen. Een van de oplossingen zou kunnen zijn: je moet je werk leuker vinden! Of ander werk zoeken dat je leuk(er) vindt. Sommige workaholics voeren dat argument (mijn werk is zo leuk) aan als reden waarom ze zo vaak, en intensief met hun werk bezig blijven. De onderzoekers vergeleken de gezondheid van workaholics die zich erg betrokken voelen bij hun werk met workaholics die zich niet (erg) betrokken voelen bij wat ze doen. En inderdaad, deze laatste groep had meer psychosomatische problemen. Percentueel is het verschil niet groot, maar wel significant volgens de onderzoekers.
Van je werk houden kan dus de nadelige gevolgen van werkverslaving verzachten, stellen Ten Brummelhuis en Nothard. Ook krijgen deze betrokken workaholics meer ondersteuning van hun netwerk en hebben ze betere professionele, interpersoonlijke en communicatieve vaardigheden. Dat helpt allemaal om de gezondheidsproblemen veroorzaakt door de werkverslaving binnen de perken te houden. Maar geen werkverslaving hebben is natuurlijk nog beter voor je gezondheid, zeker op de langere termijn.