Ik zit op dit moment niet lekker in mijn vel. Ik ben al met mijn stiefmoeder (mijn biologische moeder is gestorven) naar de huisarts geweest en die heeft me doorverwezen naar de praktijkondersteuner, omdat ik me nu denk ik een half jaar snij. Ik zit daar nu denk ik 6/7 weken. Ze begrijpt me goed! En is super lief. Ik had ruzie met mijn vader en stiefmoeder in de kerstvakantie en ik zit er nog steeds mee. Altijd als iets me te moeilijk wordt draai ik mijn hoofd en negeer ik mijn ouders. Daar kunnen ze niet tegen en zijn dan ook heel boos geworden. Mijn vader pakte me beet en zijn arm kwam denk ik perongeluk bij mijn keel dus ik moest hoesten. Mijn stiefmoeder zei hierop niet zo overdrijven! Dus ik zei terug laat me gewoon met rust! Vervolgens loopt mijn vader huilend weg omdat hij niet meer weet wat die moet doen. Dan komt mijn stiefmoeder aan de kant zitten waar ik naartoe kijk. En ik draai men hoofd weer weg. Ze pakt me hard bij mijn arm en ik draaide men hoofd naar haar toe. En zei ik haat je. Toen moest ik naar boven. En mijn stiefmoeder schreeuwde naar me wat mij betreft kun je dood neer vallen! Dat deed mij zoveel pijn, want ze weet dat ik zelfmoordgedachten heb, maar ze geloofd niet dat het zo slecht met me gaat.
Gisteravond ook weer heftige ruzie gehad met mijn ouders. Er zijn namelijk teksten over mij op de wc deuren van school verschenen met daarop mijn voor en achternaam met depressie. Ik heb dat thuis verteld en ze GELOVEN ME GEWOON NIET! Ze denken dat ik het zelf doe! Maar dat doe ik niet. Dus ik negeerde ze gisteravond met de wekelijkse ondervraging van de wc deuren. Dat werd me niet in dank afgenomen. Ik moest naar boven En mijn stiefmoeder kwam eventjes "gezellig" met mij praten nog een keer. Ze zei dat ik eerlijk antwoord moest geven op deze vraag: zit jij ermee dat het zo gaat thuis met de communicatie tussen ons tweeën. Dus ik zei eerlijk nee ik zit er niet mee, want voor mij neemt ze de plaats van mijn moeder in. Ze werd zo boos dat ze een doek van mijn kindertijd van mijn kledingrek aftrok en die is nu kapot. Ze sloeg de deur super hard dicht.
Ik kan er oprecht niks aan doen dat mijn stemming wisselt per dag, bij mij is dat gewoon heftiger dan bij andere mensen. Ook kan ik er op dit moment niks aan doen dat ik blokkeer, maar daar ben ik aan het werken met de praktijkondersteuner.
Bedankt voor het lezen! Ik hoop dat iemand me advies kan geven.
Ik snap dat je het zwaar hebt met je moeder en ik vind het vreselijk voor je dat ze is overleden...
Je bent eerlijk in je verhaal en ik moet je heel eerlijk zeggen.. je maakt het je vader en stief ma niet makkelijk.
Je moet je pijn en verdriet delen en niet laten opkroppen in je hoofd. Dat ze je moeder niet kan vervangen is hartstikke logisch en dat hoeft ook niet. Maar praat eens goed met je stiefmoeder en vader en niet alleen je praktijkondersteuner. Je vader en stiefmoeder kunnen ook erg gefrustreerd raken door je gedrag en dan zeggen ze of doen ze dingen wat ze helemaal niet willen doen. Praat met ze alsjeblieft.