ER IS GEEN WERELD | Autolyse
← PERSOONLIJKE NOOT #17
KORT TUSSENDOORTJE →
Geplaatst op 4 augustus 2017	door Frits
Los van mijn haat-liefde relatie met Een Cursus in Wonderen, staat er in die Cursus wel een opmerking die voor mij in één keer de illusie van deze schijnbare werkelijkheid heel duidelijk stelt: Er is geen wereld!
… en weg is alles.
Hieronder de context:
"De wereld op zichzelf is niets. Jouw denkgeest moet er betekenis aan geven. En wat jij erin aanschouwt zijn jouw wensen, die je ten tonele hebt gevoerd zodat jij ernaar kunt kijken en kunt denken dat ze werkelijk zijn. Misschien denk je dat jij de wereld niet hebt gemaakt, maar met tegenzin bent gekomen naar wat al was gemaakt en beslist niet stond te wachten tot jouw gedachten er betekenis aan gaven. Maar feitelijk heb je toen je kwam, precies gevonden wat je zocht.
Er is geen wereld los van wat jij wenst, en hierin ligt jouw uiteindelijke bevrijding. Verander slechts je denken over wat je wilt zien en heel de wereld zal onvermijdelijk in overeenstemming hiermee veranderen. Ideeën verlaten hun bron niet. [..] Het is geen trots die jou zegt dat jij de wereld die je ziet, gemaakt hebt, en dat ze verandert als jij je denken verandert.
Maar het is trots die beweert dat je in een wereld gekomen bent die volledig los van jou staat, ontoegankelijk voor wat jij denkt en volkomen afgezonderd van wat jij toevallig denkt dat ze is. Er is geen wereld! Dit is de kerngedachte die de cursus probeert te onderwijzen."
(Een Cursus in Wonderen, Les 132, Werkboek)
Nu ben ik niet iemand die gek is op het citeren van opmerkingen van anderen, met de air van 'zie je wel, hij zegt het dus het is waar'. Waar het me om gaat is dat mijn persoonlijke ervaring van 'wat waar is en wat niet' mij ontegenzeggelijk laat zien dat er geen wereld is, en zonder een wereld geen 'ik' en geen 'jij' — en dat houdt letterlijk de verdwijning van het universum in.
Dit is mijn absolute overtuiging, maar als ik er over na ga denken en het middels redenatie probeer te verklaren of aan een ander uit te leggen (wat ik steeds minder vaak doe) dan kan mijn verstand er niets mee. Het is namelijk voor het geest-lichaam-systeem onmogelijk te begrijpen dat het niet bestaat terwijl het de directe en tastbare ervaring heeft dat het rondloopt op deze aarde in dit universum.
Vandaar ook dat ik het eens ben met de stelling dat, als je middels logisch redeneren en je verstand jezelf probeert te bevrijden of te laten ontwaken uit de Droomstaat, dan gaat je dat nooit lukken — met, zoals je ziet, de nadruk op NOOIT. Als je het wilt begrijpen, als je het mentaal wilt snappen, dan zul je nooit ontwaken. Maar door er heel erg hard en serieus over na te denken kan het gebeuren dat je — bij wijze van spreken — voorbij je verstand en je denken 'schiet' en het een weten voorbij het weten wordt.
Dat is de waarde van het woordje 'VERDER'. Het vertelt je dat je niet moet opgeven wanneer het je niet lukt om het te begrijpen en niet moet stoppen wanneer je denkt en gelooft dat je het snapt en begrijpt en weet. En niemand kan je daarbij helpen, je moet het zelf doen.
(P.S.: Ik merk overigens dat ik alleen nog schrijf voor het schrijven, voor de bezigheid van het schrijven, omdat er niet zoveel anders is te doen en dit lichaam ooit schijnbaar een schrijver is geweest.)