Overweging van Pasen 2015 door p. George Zeegers | titusbrandsmaparochieoss
Overweging van Pasen 2015 door p. George Zeegers
5 april 2015 titusbrandsmaparochieoss	Een reactie plaatsen
Goede morgen beste mensen, Welkom hier vanmorgen. allemaal op ons Paasbest hier, feestelijk, want het is Pasen. We hebben een intense week gehad, de lijdensweek van Jezus. Gisterenavond n de avondwake hebben we het vuur ontstoken in de nacht, het doopwater gewijd, onze doop hernieuwd, de nieuwe Paaskaars gewijd. We hebben ze hier binnengedragen. Nu vandaag vieren wij de apotheose, het sluitstuk van deze week: de opstanding en verrijzenis van onze Heer.
Moge dit een mooie viering zijn.
Het is altijd een heel vreemd én indrukwekkend moment als je bij het sterven van een medemens staat. Je vraagt je af wat er gebeurt, je realiseert je nauwelijks dat deze mens er niet meer is, terwijl zijn of haar lichaam nog zo tastbaar is.
Bij een begrafenis als de kist langzaam in het graf neegelaten wordt, is dat nog weer zo, maar niet meer zo intens. En hoe dichter je bij de overledene leefde, hoe meer je met hem of haar verbonden was, des onwerkelijker is de dood. De dood hoort in onze beleving niet bij het leven. Onze geliefden willen we vasthouden en we houden ze ook vast in ons geheugen, vaak ook in ons doen en laten.
Maar met ons verstand hoort de dood helemaal bij het leven. Ons leven is sterfelijk. Wij slijten. Ons lichaam is onderhevig aan verval en samen daarmee ook onze geestelijke vermogens; we dragen ziektes mee die ons de baas worden op enig moment. En het is ook niet mogelijk als alle mensen zouden blijven leven, dan was onze aarde gauw te klein. We weten dat. We begrijpen dat. Met ons verstand is de dood onherroepelijk het einde van ons bestaan. Dood, af, uit, amen!
En toch blijft de dood een groot mysterie. Het grootste mysterie waar de mens van alle tijden en de mensheid als geheel altijd mee heeft geworsteld en blijft worstelen.
Wij hebben geluisterd naar een verhaal van een leeg graf. Maria van Magdala, Maria Magdalena zeggen wij meestal, had zeker een bijzondere band met Jezus. Zij wordt met naam genoemd bij de vrouwen die stonden onder het kruis en zíj is de eerste bij het lege graf. Ën Zij is de eerste aan wie Jezus verschijnt, al denkt zij aanvankelijk dat het de tuinman is.
En Petrus zal vervolgens de eerste zijn die de werkelijkheid van dat lege graf zal openbaren en verkondigen: "Ze hebben Hem aan het kruishout geslagen en vermoord,. God heeft Hem echter op de derde dag doen opstaan."
Jezus is gedood, gestorven in het graf gelegd én Hij is verrezen. Dat is het verhaal van het christendom, het verhaal van onze geloofsgemeenschap ook. Het verhaal voor ieder van ons. God staat in het leven van ons mensen, van ieder van ons én Hij laat niet af. Hij zal ons niet in de dood achter laten. zal elke mens roepen bij zijn naam. Wat een boodschap, beste mensen.
Met ons verstand zien we hier niets van. Onze huidige rationele wereld wil hier niet aan. En inderdaad: De dood hoort bij het leven. Maaaaar…Het leven hoort niet bij de dood. Ik wil maar zeggen: Leven is de maatstaf. Leven is onze eerste werkelijkheid , niet de dood. En dat is wat wij vandaag mogen en willen vieren. Wij zijn tot leven geroepen! Onze bestemming is te leven. Hier, nu …zegt de Schrift en zeggen die oude verhalen van de Schrift….nu, én… later na dit aardse sterfelijke leven.
Hier in dit leven mogen en moeten wij ons wijden aan het leven. Ons eigen leven en het leven van de andere. Dat moeten wij dienen en koesteren. De dood is om ons heen, veel meer is het leven om ons heen. Op elk moment in ons eigen leven, in het leven van de ander naast ons, is het leven de bron, de krachtbron ook; zijn wij uitgedaagd om het leven te zoeken en te vinden, want overal is het om ons heen. Pasen zegt ons: de dood is overwonnen en kan ons leven niet vasthouden, want het leven is van God.
Hij lééft, Christus is verrezen!!!.
Vorig berichtOverweging van zondag 22-3-2015 door p. George ZeegersVolgend berichtOverweging van zondag 11-4-2015 door p. George Zeegers