Naast de beiaard omvat het Torenmuseum de kerkschat met zilverwerk en daarnaast gewaden, beelden, vaatwerk en schilderijen. Op de hoogste verdieping onder het 18de-eeuwse dakgebinte wordt de geschiedenis van de toren uit de doeken gedaan en is er ruimte voor thematentoonstellingen.
In 1852 laat pastoor De Wit zijn kerk vergroten in neogotische stijl met een nieuw koor, een kruisbeuk en twee portalen. Bij die vergroting zijn de oude pilaren aan de koorzijde opnieuw gebruikt, waardoor die nu wat bejaarder zijn dan de rest van het koor. De dochter van dokter Joris draagt niet haar steentje maar wel haar glaasje bij aan deze kerk, in 1895 zorgt zij voor nieuwe gekleurde glasramen. (rij 1 foto 5)