Femke Reijerman - Van Stad naar Land
Femke Reijerman – Fotografe
Van 3-hoog naar een woonboerderij
In 2016 zijn we verhuisd van Amsterdam naar Enspijk. Wij zijn: Femke, Patrick en onze twee kinderen Resa (11) en Rafael (5).
Bijna iedereen zegt: " Goh wat een grote stap, dat zal wel wennen zijn!" Voor ons is de overstap eigenlijk geen dag gek geweest.
We hebben 15 jaar met veel plezier in Amsterdam gewoond, maar toch veranderde het wel sinds de geboorte van de kinderen. We woonden drie en vier hoog op een hele mooi plek. Maar heel praktisch was het niet met de kids en mijn werk als fotograaf. Iedere keer al die trappen op, met maxi-cosi's, de kinderwagen, fotoapparatuur, boodschappen etc.
Het einde van de gemiddelde werkdag kan je je op deze manier visualiseren: De auto vaak met knippers voor de deur, snel alles uitladen eerst halverwege de trap dan een plekje zoeken voor de auto, kinderen naar boven en dan de rest van de spullen. Het moet gezegd, het was wel goed voor je conditie.
Mijn man heeft een baan in de reclame & fotografie, met veel deadlines. Hij had een studio in de stad en was ook 's avonds weinig thuis. We wilden hierom graag een studio aan huis, maar in Amsterdam was dat voor ons niet haalbaar.
met twee kinderen op de fiets in de spits, boodschappen aan het stuur en de viool van mijn dochter op mij rug
Knipper lichten aan, uitladen, kinderen naar boven
Bij mij was de druppel dat ik met twee kinderen op de fiets in de spits, boodschappen aan het stuur, een kind voor en een achterop en de viool van mijn dochter op mij rug terug fietste naar huis en echt het gevoel had dat iedereen het liefst door me heen wilde fietsen. Het hebben van die constante prikkel en energie van anderen werd mij een beetje veel.
Ons praktische wensenlijstje bestond uit een beneden huis met tuin, een werkplek voor mijn man en ideaal gezien ook een voor mij. In eerste instantie hebben we op heel verschillende plekken gekeken, boven Amsterdam, het groene hart in de buurt van Woerden, in de buurt van Utrecht. Op een gegeven moment hebben we een paar huizen gezien in de Betuwe en toen is de beslissing gevallen om specifiek daar te zoeken omdat we dat qua ligging en omgeving een hele fijne plek vonden.
In eerste instantie wilde we geen klushuis, maar we wilden vaak zoveel aanpassen aan de huizen die we bekeken, dat we toen de lijst mooie klushuizen, zijn gaan bekijken. Het eerst klushuis dat we toen hebben bekeken, hebben we gekocht. Mijn man (degene die het meest sceptisch was over verbouwen) zag het helemaal voor zich: " oh dan zetten we tijdelijk een stacaravan in de tuin en verbouwen we het huis" . Dit huis voelde meteen goed.
We hebben een half jaar met veel plezier in de caravan gewoond.
En eigenlijk hebben we de stad geen moment gemist ondanks dat we in echt een heel klein dorpje wonen. We vinden de rust heerlijk en als we zin in reuring hebben zoeken we die op, we wonen vlak bij Utrecht en Den Bosch en hebben nog veel vrienden in Amsterdam. Het is ook wel fijn om te merken dat de wereld niet ophoudt bij Amsterdam, je leeft daar toch in een soort bubbel.
De omschakeling van iedere dag (of soms meerdere keren per dag) boodschappen doen naar een of twee keer per week was heel snel gemaakt en bevalt eigenlijk beter. Het is ook heerlijk om je auto gewoon voor de deur op je eigen erf te parkeren. Het is allemaal zo veel praktischer en minder gedoe. We zijn snel opgenomen hier, het is ook een dorp met vrij veel import.
We hebben ook meteen mensen te eten uitgenodigd als we dachten hé die zijn leuk. Dat helpt. En het af en toe verdwaalde schaap of een koe voor je deur is ook erg grappig.
Wat ik soms mis is dat je hier zoveel meer met de auto doet door de afstanden, in Amsterdam deed ik bijna alles op de fiets. Het enige wat ik soms lastig vind (niet eens zozeer voor mijzelf) is dat de kinderen niet zomaar naar de sport of vriendjes en vriendinnen kunnen fietsen of lopen. Dit komt natuurlijk mede doordat we ervoor hebben gekozen in een klein dorp zonder voorzieningen te gaan wonen. de kinderen hebben er niet echt last van volgens mij, maar soms zie ik meisjes uit het hockeyteam van mijn dochter gezellig samen fietsen en dan gun ik haar dat ook.
Dit is iets waar ik over na zou denken bij je keus. Het is voor ons zeker niet een dealbreker geweest omdat we zo'n ontzettend fijn huis hebben gevonden wat we in een grotere plaats waarschijnlijk niet zo snel hadden kunnen vinden. Maar het is wel iets om in je beslissing mee te nemen.
En we missen de lekkere afhaal restaurants, hier komen we niet veel verder dan de Chinees. Gelukkig is er sindskort een hele lekkere food-truck gekomen met heerlijke pizza!