Er bestaan geen dogma’s, bedoel ik maar. Een geintegreerde newsroom is al een jaar of wat de hoogste wijsheid onder innovatiegoeroes, een redactie dus waar oude en nieuwe media door elkaar en naast elkaar wordt gemaakt, waar de website wordt bediend en het radiostation en het weekblad en het dagblad van morgen.
Vaak deugt dat model. Even vaak niet. Vermoedelijk schieten veel oude kranten er niets mee op als ze geforceerd proberen alles tegelijk te doen. Omdat de verslaggevers het niet begrijpen, het advertentiebedrijf het tempo niet kan volgen, omdat de redactie juist in een veel hoger tempo vooruit wil of omdat de uitgever een geweldig idee heeft voor een advertentievehikel.
Met andere woorden: ik geloof die Juan van de varkenslippen niet. Het is me te simpel. Zonder ook maar een seconde de noodzaak van vernieuwing van kranten als branche te bagatelliseren, ben ik ervan overtuigd dat het eerder een zaak van maatwerk is.