Zorgprofessional Julian heeft een ervaringsverhaal geschreven dat hij graag met ons wilde delen. Sinds hij detacheert, krijgt hij hier veel vragen over. Hij merkt dat al deze vragen logisch zijn maar niet nodig als je kijkt naar de realiteit.
Julian:
Inmiddels een jaar geleden ben ik via Interchange aan het werk gegaan als IC-Verpleegkundige. Ik ben toen met een gezonde dosis zenuwen gestart met detacheren in de zorg. De intensive care van het Spaarne Gasthuis was mijn eerste opdrachtgever, hier werk ik nog steeds.
Julian (33)
Ik vond het allemaal maar spannend. Ja, welke nieuwe baan is dat niet? Toch had ik er ook veel zin in. Ik heb leuke en goede gesprekken gehad met mijn vaste contactpersoon bij Interchange, Romina. Romina komt zelf ook uit het vak dus dat praatte extra gemakkelijk. Ook tijdens de kennismaking met het Spaarne heb ik een goede indruk gekregen. Dit maakte de start iets minder spannend.
Vragen als: ‘Hoe word ik als externe ontvangen en behandeld? Hoe voelt het als je weet dat je niet voor lange termijn bij een team hoort? Hoe stel je je op als professional die komt versterken? Krijg ik alle nare klusjes? Hoe gaan ze mij roosteren?’, zorgde voor zenuwen.
Mijn ervaringen tot nu toe?
Een warm welkom op de Intensive care van het Spaarne. Mijn nieuwe collega’s toonden interesse en zagen niet alleen maar iemand die kwam detacheren. Ze waren meedenkend in het roosteren, ik voelde mij welkom. Al snel voelde ik mij ook onderdeel van het team.
Van begin af aan heeft Interchange als een stabiele basis gevoeld. Alle vragen die ik had en nog steeds heb worden zo snel mogelijk beantwoord. Alles was van begin af aan netjes geregeld. Om de zoveel tijd praat ik bij met Romina, een werk gerelateerd gesprek of gewoon even kletsen. Dit kan zijn met een kopje koffie voor mijn avonddienst of via een telefoontje of WhatsApp gesprek.
Daarnaast leer ik door te detacheren veel nieuwe mensen kennen. Zowel in het ziekenhuis als mede zorgprofessionals van verschillende specialismes die via Interchange werken. Deze kom ik tegen op de werkvloer, maar ook bij teamuitjes en trainingen.
Tijdens de trainingen en uitjes van Interchange merk je dat het gesprek snel op gang komt, ook al kende je elkaar nog niet. Misschien heeft het ermee te maken dat je allemaal dezelfde instelling hebt en makkelijk contact maakt. Ik merk dit ook echt bij een training. Iedereen zit hier omdat ze het echt willen. Hierdoor vliegt de training voorbij terwijl je veel leert en elkaars ervaringsverhalen hoort.
Kortom, waar voorheen een vaste werklocatie als veilig voelde, begint inmiddels het avontuur mij te benieuwen. Wat zal mijn volgende werkplek zijn? Misschien wil ik zelf wel een bepaald ziekenhuis of afdeling leren kennen. Inmiddels begin ik te beseffen dat er tal van mogelijkheden zijn via Interchange en dat ze open staan voor mijn eigen ideeën.