Wat krijg je dan? De keuze uit een a- en b-parfumerie. Maar hoe communiceer je dit subtiel naar je klanten? A is het beste, b is middelmaat? Van b naar a is een logische stap voor een klant, van a naar b onmogelijk lijkt me niet. A is duur, b is zoals dat heet betaalbaar. En dan heb ik de waanzinnige kortingen nog niet meegerekend: 20, 40, soms wordt er gestunt met zelfs 50 procent. Hecht niet veel waarde aan deze dumpkortingen. De Consumentenbond toonde onlangs aan dat hier nogal creatief mee wordt omgesprongen. Ik zeg: kortingen bestaan niet, daar betaal je op de een of andere manier voor.
Deze spagaat tussen niche en massa, maakt duidelijk dat het verschil tussen de haves en de havenots steeds zichtbaarder wordt in de maatschappij. En daar speelt de parfumindustrie op deze manier op in zonder het te benoemen. En deze discrepantie wordt steeds wijder: meer en meer mega-rijken nemen ook geen genoegen meer met niche. Je denkt toch echt niet dat Beyoncé en Lady Gaga hun geuren ‘voor de fans’ zelf gebruiken.
Die laten als ze zin hebben een privé-parfumeur in hun eigen privéjet overvliegen voor een bespoke service. En voor de maatschappelijke ‘pechvogels’ resteren de koopjes, de left overs. Die zijn goedkoper dan je denkt. Al die mallotige en ‘vage’ geuren – met vaak originele namen – die je tegenwoordig overal kunt kopen – ook bij de ketens. Action en die andere prijsknallers hebben soms voor € 4,99 al een ‘echte’ geur van 100ml.