Vandaag een vrije dag ons programma. We beginnen met een beetje uitslapen, maar de warmte en het ritme van op tijd je bed uitkomen zorgen ervoor dat we toch op tijd wakker zijn. We zitten om half negen aan het ontbijt. Altijd weer afwachten zo'n eerste ochtend wat we kunnen verwachten. Hier liggen heerlijk vers gebakken dunne flensjes. Met honing gaan er die wel een paar in. Daarna nog wat vers fruit en ons ontbijt is wel weer compleet. Het is heerlijk rustig zo aan de rand van het zwembad. De temperatuur ligt al wel boven de dertig graden. De lucht is helder blauw met slechts enkele wolkjes. Michiel vraagt na het ontbijt of er nog fietsen staan, maar helaas zijn die allemaal al weg. We besluiten met de tuktuk naar het centrum te gaan en daar te kijken of we fietsen kunnen huren. In de eerste de beste straat die we inlopen zien we een zaak waar ze mountainbikes verhuren. Ze kosten maar drie dollar per dag. De fietsen zien er goed uit, dus doen we. De vrouw achter de balie noteert onze gegevens en wil graag als borg een paspoort hebben, maar dat gaan we natuurlijk niet doen. Gelukkig heb ik ook nog een kopietje bij me en daar neemt ze ook genoegen mee.
Om tien uur fietsen we in de richting van Angkor Wat. Na vijf kilometer komen we bij de kassa. We kopen een pas voor drie dagen. Ze maken aan de kassa een foto en die wordt gelijk op het entreebewijs gedrukt. Dat hebben ze mooi voor elkaar hier. En het kost niet eens veel tijd.
We fietsen verder en een paar minuten later komen de eerste tempels in zicht. Hier en daar nemen we een foto. Morgen komen we hier met een gids nog terug. Angkor Wat was ooit de grootste stad ter wereld en werd in 40 jaar gebouwd voor de belangrijkste koning van de Khmer-periode. Het complex is tussen de 9de en 13de eeuw gebouwd en slechts tientallen jaren geleden weer ontdekt. Het complex is eigenlijk een heel groot stuk bos, waarin op verschillende plaatsen tempels liggen. Er lopen een paar geasfalteerde wegen doorheen. Er is een korte en een lange route uitgezet. Omdat we morgen de korte route gaan doen, nemen we vandaag een kijkje bij de tempels op de lange route. En natuurlijk gaan we vanochtend kijken of we de drie caches die hier verstopt liggen, kunnen vinden. Er wordt veel bosonderhoud gepleegd; we zien de hele dag op allerlei plekken mannen en vrouwen werken aan het schoonhouden van de bermen. Bij elke tempel zit iemand om de kaartjes te controleren. En natuurlijk bij alle tempels, kraampjes met souvenirs en mogelijkheden om te eten. We vinden deze ochtend alle drie de caches die hier verstopt liggen. Het is wel echt een toeristische attractie hier, maar als we ons op de lange route begeven, wordt het gelijk een stuk rustiger. Het is warm, maar wel heerlijk om met de fietst te zijn. De wegen zijn goed begaanbaar, amper hoogteverschillen en omdat we ons gps bij ons hebben, weten we precies waar we zitten. De bewegwijzering is vooral in het Cambodjaans en helaas kunnen we daar geen touw aan vastknopen; net Chinese tekens, maar dan anders. Maar met ons gps kunnen we toch gewoon een bospad inslaan en komen we uiteindelijk weer op de geasfalteerde weg uit. Vanochtend zijn we langs Angkor Wat gereden, door Phnom Bakheng en hebben we een kijkje genomen bij Ta Keo. Daarna hebben we bij een van de vele restaurantjes geluncht. Ik heb heerlijk Cambodjaanse vegetarische noodles met ei op, terwijl Michiel een fruitlunch besteld heeft.
Daarna hebben we de fiets weer gepakt en zijn we aan de lange route begonnen. Eerst een kijkje genomen bij het schitterende Preah Kan en daarna doorgefietst naar Preah Neak Pean en Ta Som. Het is een uur of drie en wel weer tijd om een terrasje te pikken, want ons meegebrachte water heeft ondertussen een veel te hoge temperatuur bereikt. Dus maar weer een heerlijk blikje cola en een banaantje voor de vitamines. Op ons gemak fietsen we daarna verder richting uitgang. We rijden om half vijf het park uit en hebben dan nog zo'n twintig minuten te gaan naar de fietsenzaak. Het verkeer in Siem Reap is niet overdreven druk. We hebben al wel zo'n beetje door wanneer we waar moeten rijden. We zijn er alleen nog niet uit of ze hier ook voorrangsregels kennen. Wel stoplichten waarbij gewoon boven de weg wordt aangegeven hoe lang het licht op die bepaalde kleur blijft staan. Erg handig; zouden ze in Nederland ook eens moeten doen.
Tegen vijven zijn we bij de fietsenzaak. We krijgen onze kopie van de paspoorten terug en het wisselgeld. Daarna lopen we naar de supermarkt voor water en wat frisdrank. Voor de deur van supermarkt nemen we de tuktuk terug naar ons hotel. Voor twee dollar worden we weer afgezet voor de deur. We willen even lekker afkoelen in het zwembad, maar komen redelijk bedrogen uit. Het water is nog warmer dan de temperatuur van de lucht. Maar goed, toch wel lekker na ruim vijftig kilometer fietsen en een paar kilometer wandelen. Daarna snel douchen en omkleden, omdat om half zeven de tuktuk ons op komt halen voor de geboekte dansshow. Dat is eigenlijk niet ons ding, maar ja dit zit nu eenmaal in het door ons geboekte programma. De tuktuk is er na tien minuten wachten nog niet. Michiel loopt naar de receptie van het hotel. Die gaat bellen en Michiel krijgt de eigenaar van het hotel aan de lijn. Juist op dat moment komt onze tuktuk aanrijden. Hij verontschuldigt zich en brengt ons naar een restaurant in het centrum. In een grote hal kunnen ze vele busladingen vol mensen kwijt. We worden naar ons tafeltje gebracht, dat helemaal vooraan bij het podium is. Er zit al een orkestje te spelen. We bestellen wat te drinken en gaan dan eten van het buffet halen. Om kwart over zeven start de dansshow en we kijken elkaar aan leuk, maar het moet niet al te lang duren. De verschillende dansjes wisselen elkaar snel af. Na ruim drie kwartier zit de show er op en binnen twee minuten is de zaal helemaal leeggestroomd. Onze tuktuk chauffeur komt pas om half negen en dus wachten we buiten even. Als hij vlak daarna aan komt rijden, vindt hij hel heel vervelend dat we alweer hebben moeten wachten, maar wat maken die vijf minuten toch uit. Hij brengt ons netjes terug naar ons hotel. Als we uitstappen vertelt hij dat hij morgenochtend met de gids om acht uur klaar staat bij het hotel om ons op te halen voor een dagje Angkor Wat.