Donetsk bereidt zich voor op een bevroren toekomst | Fleurdeweerds website
← Heibel in de nachttrein naar Donetsk
Met schuldgevoel, maar toch weg uit Oekraïne →
Net als Donetsk wilde Transnistrië en Abchazië zich afscheiden van hun land en werden in hun separatistische strijd geholpen door Rusland. Nu zijn het obscure staatjes die door het westen niet erkend worden en bekend staan om wapensmokkel en witwaspraktijken. Ze zijn arm, hangen vol met de nodige sovjetsymbolen en posters die de schoonheid van de regio benadrukken en er lopen veel militairen rond.
De situatie in de volksrepubliek Donetsk doet er steeds meer aan denken. Sinds vorige winter wordt er nauwelijks nog gevochten. De hotels puilen niet langer uit met Tsjetsjeense vrijwilligers.
De soldaten bij de grenspost – een in beslag genomen tankstation – staan er ontspannen bij. Ze grinniken als ze mijn perspapieren zien. "Niets vervelends schrijven hè meisje, anders mag je niet meer weg" zegt er eentje, tikt op zijn kalasjnikov en knipoogt.
De rust is genoeg wedergekeerd voor de autoriteiten om een heus overheidssysteem op te bouwen. Zo is er een eigen geheime dienst, een werkende belastingdienst, rijden de bussen en zijn de schappen aardig gevuld. Met Russische producten. Oekraïense supermarkten en tankstations zijn overgenomen door de staat. In de nieuwe emblemen die over de bedrijfsnamen zijn geplakt is de vlag van de republiek verwerkt.
In plaats van een perscentrum dat willekeurig visa uitdeelt is er nu een systeem dat samenwerkt met de Russische geheime dienst. Journalisten worden flink doorgelicht voordat ze toestemming krijgen om te komen.
Betalen gaat in roebels, de horloges staan op Moskou-tijd.
Ook de bevolking lijkt zich neer te leggen bij de 'bevroren' toekomst. " Iedere dag die verstrijkt lijkt een hereniging met Oekraïne onwaarschijnlijker", zegt ICT-er Aleksander Belik die hier woont. "Maar we staan achter onze keuze, we moeten wel."
"Het is zoals het is", zegt ook een vrouw in een bontjas op straat in Donetsk. "Liever in een bevroren conflict dan oorlog", mompelt ze en loopt aan een Stalin-poster voorbij zonder hem op te merken.