Recensie: Amy Helm – This Too Shall Light | Blues Magazine
Ouderwets. Degelijk. Degelijk ouderwets. Ouderwets degelijk. Het geldt allemaal voor 'This Too Shall Light', het tweede solo-album van Amy Helm. Haar vader Levon draait zich vol trots om in zijn graf, als hij het album van Amy hoort. Amy heeft een gigantische muzikale staat van dienst. Als dochter van Band-drummer Levon Helm en singer-songwriter Libby Titus kreeg ze muziek met de paplepel ingegoten, ook al omdat moeder later een relatie had met Mac Rebbenack (Dr. John), die overigens zelf ook een goede vriend van vader Levon was.
In 1993 deed Amy backing vocals op een nummer van het tweede solo-album van Donald Fagen, die toen met Amy's moeder getrouwd was… Afijn, Amy heeft dus bepaald een degelijke muzikale achtergrond. Dat blijkt ook al uit het feit dat ze aan tientallen albums (in ieder geval meer dan 50) heeft meegewerkt.
Van 2001 tot 2011 maakte ze deel uit van Ollabelle, een zeer interessante, dynamische Americanaband, die fors wat gospel en folk in haar repertoire stopte. Na het overlijden van Levon Helm heeft ze een deel van zijn muzikale nalatenschap in ere gehouden. De befaamde Midnight Ramble Sessions in The Barn, de studio van Levon, vinden nog steeds plaats, nu met Amy als gastvrouw en drijvende kracht.
Op 'This Too Shall Light' is Levon Helm indirect nog te horen. Op het album staat The Stones I Throw, een nummer uit het pre-Band-tijdperk, in 1965 opgenomen door Levon and the Hawks. En zo is de muzikale cirkel van de familie Helm weer rond en kunnen we genieten van de titeltrack This Too Shall Light en van een aantal eigen nummers van Helm.
Naast haar versie van The Stones I Throw zijn er nog een paar andere covers te horen van nummers van T Bone Burnett, Allen Toussaint en Rod Stewart. Zijn Mandolin Wind krijgt een vertolking waar zowel Sandy Denny als Aretha Franklin in doorklinken. Interessant, dus.
'This Too Shall Light' is geproduceerd door Joe Henry, die albums produceerde van grootheden als Bonnie Raitt, Joan Baez, Solomon Burke en The Carolina Chocolate Drops. Om Amy uit haar 'comfort zone' te halen is het album niet in de studio van haar vader in Woodstock opgenomen, maar in de befaamde United Recording Studios in Hollywood, Los Angeles. Het uitgangspunt was de nummers niet van tevoren van A tot Z in te studeren, maar er zo fris mogelijk aan te werken. Het moest vooral '…very loose and live…' klinken. Dat is goed te horen in het a capella stuk Gloryland. Je hoort dat de stemmen elkaar zoeken, het loopt dus niet 100% perfect gelijk, maar klinkt inderdaad 'loose and light'.
Doyle Bramhall II speelt gitaar op 'This Too Shall Light' en de ritmesectie bestaat uit drummer Jay Bellerose (Robert Plant, Allison Krauss) en Jennifer Condos (Ray LaMontagne, Jackson Browne) op bas.