Verrassing in de kelder | Lucyindelucht
1 jaar AK24
Art Keller vierde vorige maand haar een-jarig bestaan. AK24 is te vinden in de kelder van Café Puschkin, op Ridderschapstraat 1. Krista van der Bron, Kalle Nobbe en Edmond Landwehr vormen het team achter de presentatieruimte.
Elaine Vis sprak met Edmond Landwehr, de artistiek leider van dit jonge initiatief.
Kalle Nobbe, eigenaar van café Pushkin en Edmond Landwehr
'Het was een zwaar jaar voor ons' zegt Edmond lachend 'wel héél leuk, veel geleerd en het kan alleen maar beter worden'.
Begin 2018 vertelde hij mij over een proef van een jaar met heel divers werk. Na een jaar zou er dan een lijn uitgestippeld worden. 'Maar wij gaan nu gewoon door. Toen wist ik niet dat dit zó goed zou slagen. Wij zijn het blind begonnen, maar het bleek het waard'. De ingezette koers word bestendigd.
AK24 presenteert 24 exposities per jaar met voornamelijk jonge kunstenaars uit Utrecht stad en de regio. De exposanten krijgen de vrijheid en de mogelijkheden om iets bijzonders neer te zetten. Sommigen verkopen er voor het eerst werk. Landwehr: 'We worden overstelpt met aanvragen. Tachtig procent van de exposanten is onder de dertig. Voor mij is het zaak om te schiften en de kwaliteit te bewaken. Ik ga op atelierbezoek en onderhoudt contact met kunstenaars, zodat ik nieuwe exposities kan bedenken. Ik visualiseer of iets past in de kelder.
[...]In Rotterdam, waar ik op de Willem de Kooning Academie zat, wordt je met name als jonge kunstenaar dood gegooid met projecten en uitnodigingen deel te nemen aan exposities. Maar hier in Utrecht zijn weinig plekken waar je terecht kan of je kan ontwikkelen'.
Jeroen Schokkin in AK24
In Utrecht is er onder andere Exbunker en De Nijverheid. Maar zij richten zich meer op mensen die wat langer afgestudeerd zijn en waarvan het werk iets rijper is. En dat geldt zeker voor expositieruimte Moira. In AK24 exposeren jonge kunstenaars meestal voor het eerst.
'Ik heb in AK24 maar een paar plekjes voor oudere kunstenaars. Ik merk wel dat zij een meer uitgekristalliseerde eigen stijl hebben en gewend zijn om te exposeren. Dat gaat hen makkelijk af. Voor mij is het na dit jaar, nog belangrijker geworden dat de kunstenaar die ik uitnodig echt 'dedicated' is en dat ik hem niet uit bed moet trekken. Daar heb ik mij in het verleden soms op verkeken. Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen, maar je leert gaandeweg wel wat bij.'
Opening expositie Deeffeed en Jan is de Man
In AK24 zijn solo- en duo-tentoonstellingen in een kelder met ±40 vierkante meter vloeroppervlak. De ene keer is er een museale opstelling, de andere keer gaat het werk een relatie aan met de ruimte. Je wordt verrast, maar er zijn ook exposities die erg braaf zijn, binnen de geijkte lijntjes. Het krachtige underground werk van Deeffeed en Janis De Man werd, gek genoeg, door de kunstenaars keurig gepresenteerd in lijstjes op de wand.
Ondanks dat je als bezoeker via de site weet welke kunstenaar of kunstenaars exposeren, blijft de verrassing. Er is ruimte voor experiment als de kunstenaar dat wil De bezoeker kan een ware ontdekking doen, soms is het werk of de opstelling van bijzondere kwaliteit. En een enkele keer niet. Dat is inherent aan dit soort podia. AK24 schommelt een beetje tussen kunstenaarsinitiatief en galerie/expositieruimte in. Een plek waar de charme bestaat uit de geboden verrassing en voelbare enthousiaste energie.
expositie Fashion Forward, 2018
'In principe worden de kunstenaars hier op handen gedragen. Het is leuk om de jonge garde de eerste exposure te bieden, een eerste uitdaging. Ik zoek niet iets uit in de ateliers, maar ik geef de kunstenaars ruimte. Soms breng ik mensen bij elkaar. Ik geef de regie uit handen, maar dan moet ik wel weten wat ik doe. Op het atelier zie ik werk en dan ga ik in overleg. En soms, kijk ik daarna mijn ogen uit. Zo een sterke presentatie had ik dan toch niet helemaal verwacht'.
detail werk Marin Hondebrink
Rosa Maria van den Hove en Marin Hondebrink
In de kelder ontmoet ik Rosa Maria van den Hove en Marin Hondebrink. Edmond heeft hen samengebracht op hun gemeenschappelijk fascinatie voor textuur en kleurgebruik. Rosa Maria maakt opgevulde stoffen objecten en Marin schilderijen en beelden met een huid van papier, gips, klei, lak, epoxy en pigmenten.
De interactie, tijdens twee dagen opbouw, voegt direct iets toe in het werk van deze kunstenaars. Bij het opstellen van hun werk ontstaan nieuwe beelden. Ze onderzoeken hoe het werk 'in elkaar kan groeien'.
Rosa Maria plaatst lakleer opgevulde buisvormen in de holtes van een bestaand object van Marin. En voor een schilderij van Hondebrink maakte Rosa Maria een kussen met gouden franjes.
Marin 'Het is juist leuk om te kijken wat je kunt met elkaars werk. Waarom zou dit meegebrachte wandobject geen vloersculptuur kunnen worden? Ik vind het wel mooi als mijn werk weer verandert, dat doe ik zelf ook in het atelier'. Hier is een prachtig experiment gaande waar beide kunstenaars vast 'rijker' van kunnen worden.