Recensie 'De toneelclub' van Nathalie Pagie | Met mijn neus in een boek
Recensie 'De toneelclub' van Nathalie Pagie
8 juni 2013 door Plien Graphic Art
Uitgever: Meulenhoff Boekerij bv
Uitgave: Pocket, 221 pagina's
Het boek heb ik gekregen van de uitgeverij Meulenhoff Boekerij.
Elin zoekt na een verbroken traumatische relatie haar heil in een nieuwe stad en een nieuwe baan. Ze wil helemaal opnieuw beginnen en haar verleden achter zich laten. Vooral Daniël, haar charmante maar ook gewelddadige ex, wil ze vergeten.
Het is Nathalie Pagie haar debuutboek.
Ik vond het wel een goed boek. Elin was een personage met diepte en het was interessant om haar strijd met zichzelf te lezen. Maar het duurde naar mijn belevenis wat lang voor er actie in kwam. Ik had op een gegeven moment, oké, ik weet nu wel hoe onzeker Elin kan zijn en wat haar verbroken relatie met haar heeft gedaan. Hoe haar relatie is met haar moeder en dergelijke.
Toen er eindelijk wat ging gebeuren was ik al over de helft van het boek. Het was mijn nieuwsgierigheid naar Elin dat ik door wilde lezen. Ik wilde weten hoe Elin zich ontwikkelde.
Nog een reden dat ik door wilde lezen was, vanwege zinnen waar je even bij gaat nadenken of je dat in jezelf herkent. Want ik herkende op bepaalde punten mezelf in Elin. Misschien wilde ik daarom doorlezen, zijn er nog meer zinnen die een reflectie van mezelf waren of waar ik het zelf ook mee eens was?
'het verleden uitwissen gaat niet, maar je kunt er wel bewust voor kiezen je leven er niet meer door te laten beïnvloeden.'
'Hij hield ervan na te denken voordat hij zich een mening vormde en ergerde zich aan mensen die dat niet deden en ook hun mening verkondigden als ze zich niet in het onderwerp hadden verdiept.'
'Ze had haar leven passief geleefd. Het leven overkwam haar, ze speelde zelf amper een rol, anderen bepaalden haar levensloop.'
De bovenstaande zin was het keerpunt in haar leven. Door dat besef ging zij haar leven veranderen, toen werd het ook spannend.
Wat vind ik uiteindelijk van het boek? Een goed boek, maar het duurde me te lang voor er wat gebeurde. Vooral bij genre thriller heb ik bepaalde verwachtingen, dat er iets gebeurd in de eerste helft van het boek.
plaatjes van internet
Dit bericht werd geplaatst in Boekrecensies en getagged met boek, de toneelclub, Gelezen, nathalie pagie, recensie. Maak dit favoriet permalink.
← Ask to… Lisa Unger
Recensie 'De tuin van de blinde' van Nadeem Aslam →
8 thoughts on "Recensie 'De toneelclub' van Nathalie Pagie"
8 juni 2013 om 22:01
Toch weer gevonden 😉
9 juni 2013 om 09:07
Ik denk persoonlijk dat ik het bij dit boek snel zou opgeven. Ik hou niet van boeken waar niet veel actie in zit 😉
10 juni 2013 om 11:44
Het belangrijkste van een goed boek is dat de schrijfster dingen aan de orde stelt, stellingen poneert en, nog beter, vragen stelt, bijvoorbeeld over het leven. Iedereen die een beetje schrijven kan, die kan een thriller schrijven maar een thriller die dieper gaan en vragen stelt, is heel bijzonder. Misschien ben je een beetje te ongeduldig geweest. Misschien moet je zo'n boek, nu je eenmaal de afloop weet, nog eens opnieuw lezen maar nu vanuit de dingen waarvan jij zegt: ze laten je er even bij stilstaan.
16 juni 2013 om 11:48
Ik ben zeker ongeduldig geweest met dit boek. Vooral als ik nu later even op terug denk… Die inleidende stuk was denk ik toch nodig geweest om tot inzicht te komen waarom zij tot die daden was gekomen. Ik denk dat ik inderdaad later opnieuw even moet lezen.