“Maatregelen”, “afstand!”Geen dag gaat voorbij dat wij deze woorden niet minstens een paar keer horen. Maar ook “eenzaamheid”en “let op elkaar.”Al met al ervaar ik vaak een ietwat sombere, negatieve stemming in de samenleving, Alsof we de woorden hoop en positiviteit niet meer kennen. Daarom voelde ik de behoefte om met deze blog te komen. Want..Wat kunnen we allemaal nog wel? Laten we daar eens naar kijken. We kunnen met onze geliefde een blokje om wandelen, gezellig samen op de bank een film kijken of een spelletje spelen .Of eindelijk aan die hobby beginnen waar je nooit tijd of rust voor had.
En ook op afstand kun je veel positiefs doen. Denk aan die alleenstaande buurman of buurvrouw, waar je kunt aanbellen en op afstand een praatje kunt houden. Kijk eens naar de glimlach die je op diens gezicht brengt. Een mooier cadeau bestaat er toch niet?! Of iemand bellen die je al een tijd niet gesproken hebt. Mogelijk iemand die ook veel alleen is. Je hoort dan al aan de intonatie van de stem of de woorden van diegene dat je zijn of haar dag een stukje mooier hebt gemaakt. Vooral in deze virtuele tijd kan er veel. Ja het is anders, maar het is er wel!
Kaartjes maken voor de mensen die opgesloten zitten in de verpleeghuizen. En ookal zie je ze niet, ik weet zeker dat er even een krul in de mondhoeken zal zijn of een traan van dankbaarheid.
Wat kan er nog veel! En wat mooi dat we kunnen bijdragen om de wereld een stukje mooier te maken!
We balen dat de horeca dicht is. Uiteraard leef ik ook mee met de horecaondernemer en andere werkende mensen waarbij hun inkomen op het spel staat. Maar ook daar kunnen we mee helpen! Dek bijvoorbeeld de tafel thuis op een chique manier, bestel bij jouw favoriete horecagelegenheid en ga thuis uit eten! Er kan nog zoveel, Het is een kwestie van omdenken.. Het leven is nog steeds best heel mooi. De verkleuring van de bomen, de paddenstoelen die overal zijn. Het vraagt alleen om te zien met de ziel en het te beleven. Carpe diem!
Ook leert deze tijd ons een hoop. Rutte heeft het al sinds het begin van de crisis over “het nieuwe normaal.” En nu komen we bij de discussie “Wat is normaal?”Ja wat is eigenlijk normaal? We vinden het normaal om “even”een hapje te gaan eten. “Even”naar de bios vanavond, 'Oh ja vanavond gaan we even naar het theater.', Etcetera. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Realiseren wij ons wel dat het hele bijzondere dingen zijn die we best mogen waarderen? Als we ons dat niet al realiseren, zorgt de huidige tijd er wel voor dat we dat doen. Het nieuwe normaal. Kortom omdenken. Wat is het leven dan toch eigenlijk mooi, vinden jullie niet? Nou ik ga nu mijn jas aantrekken en even lekker naar het bos om de geuren en kleuren van de herfst in mij op te nemen. Ik wens iedereen een prachtige dag!