Recensie van Moon Kager over Mea culpa | Hebban.nl
Nog nooit eerder zo verrast door de ontwikkelingen in een boek
door Moon Kager 05 maart 2016
•	384 pagina's
•	De Fontein Romans & Spanning
Over de Schrijfster;
Clare Mackintosh werkte jarenlang binnen de politiewereld. In 2011 begon ze als freelancejournalist en inmiddels is ze full time schrijfster. Mea Culpa was direct na het verschijnen een grote hit in Engeland en is inmiddels overladen met prijzen en lovende recensies.
De Omslag; Een hele mooie frisse omslag, met wat op liggende letters op de voorkant en de rug van het boek. Het geeft het, het boek net iets meer, de kleuren zijn opvallend en als ik in de winkel zou lopen en het boek zou zien liggen pak ik het even op, de Vlinder op de vensterbank maakt me nieuwsgierig. Het troosteloze uitzicht door het raam door de striemende regen, maakt het af de verdrietige uitstraling maakt dat ik gepakt ben en de achterflap wil lezen.
"Mea Culpa; Mijn Schuld"
Wanneer een alleenstaande moeder de hand van haar zoontje even loslaat, gebeurt het ondenkbare: hij rent de straat over en wordt aangereden door een auto. De bestuurder rijdt door. In een fractie van een seconde verandert Jenna's wereld in een nachtmerrie. Om de vreselijke waarheid te ontlopen verhuist ze naar een afgelegen plek aan de kust in Wales, maar de herinneringen, angsten en rouw zijn allesoverheersend. Inspecteur Ray Stevens leidt het onderzoek naar de dader. Vastbesloten om tot de bodem van de zaak te komen, zet hij zowel zijn professionele als zijn persoonlijke leven op het spel. Intussen wordt Jenna ingehaald door haar verleden, met alle verwoestende consequenties van dien…
"Mijn mobieltje was mijn laatste link met het verleden en ik voel me meteen bevrijd"
" Ik kan dit niet doen. Ik kan niet mijn hele leven vluchten voor de fouten die ik heb gemaakt."
Een boek, wat zo pakkend begint daar moet ik meer van weten. Zodra het ongeluk is gebeurt krijg je medelijden en voel je vooral mededogen voor de moeder. Ik wil gelijk weten waarom de automobilist door gereden is, wat heeft hij of zij op zijn kerfstok?
Clare Mackintosh heeft een heel fijne schrijfstijl, het boek is op een pakkende manier geschreven met een onderwerp wat denk ik iedereen wel pakt. Wanneer een automobilist een kind aanrijd met dodelijke afloop en dan door rijdt. Hier bij zal iedereen willen weten wie het gedaan heeft. En in Mea Culpa houd me dit helemaal bezig, het verhaal is in twee delen gesplitst, wanneer het eerste gedeelte uit is, ben ik serieus nog nooit eerder zo door een schrijfster op het verkeerde been gezet. Ik was zo verbaasd en was er gewoon van slag door, dit had ik echt nooit zien aankomen. Ik kan me niet herinneren dat dit ooit bij me is gebeurt tijdens het lezen van een boek.
De personages houden je vanaf het begin bezig, Ray en Kate de inspecteur en de rechercheur in opleiding, wat gaat hiermee gebeuren? En dan Jenna, zij zondert zich helemaal af van de bewoonde wereld, maar waarom wil ze niet gevonden worden? De omgeving van de plek waar Jenna zich terug trekt is zo beeldend beschreven dat ik me de omgeving zo voor ogen kan halen en mee dwaal met Jenna over het strand en de klippen. Clare beschrijft de personages zo duidelijk dat je met ze mee voelt en je krijgt zo`n duidelijk beeld van hen, dat het echte personen worden in je gedachten. Het lezen van dit boek is echt genieten.
Maar het vervelende is toch wel dat je zo lang in spanning zit, het gewone leven gaat ook door, de was moet ook gedaan worden, eten gekookt, maar ik wil door lezen ik wil weten waar het heen gaat. Maar dit is een luxe probleem, en ligt niet aan het boek maar aan mij.
In het tweede deel wordt de schrijfstijl anders, nog meer ben ik gebrand om achter de waarheid te komen. Er komt een nieuwe personage bij, waarvan de haren in mijn nek overeind gaan staan. Ik krijg echt de kriebels van deze persoon. Het verhaal ontwikkeld zich verder nadat ik van de verbazing bekomen was, en het gaat heel geleidelijk naar het plot toe maar Clare Mackintosh beschikt over de gaven beetje bij beetje meer prijs te geven, en je vast te grijpen en langzaamaan mee te nemen naar het plot. En dan komt dat plot helemaal aan het einde en nogmaals was ik verbaast. Het verhaal neemt je vanaf het begin mee in een flow, het houd je letterlijk gevangen tot het einde.
Menig maal ben ik verrast door een schrijver in een boek, maar nog nooit zo als dit maal door Clare Mackintosh, en niet eenmaal maar zelfs tweemaal.
Normaal delen we de sterren op in categorieën maar voor Mea Culpa geef ik gewoon in één keer 5***** sterren. Wauw wat een heerlijk boek hier gaan we echt nog meer van horen!!