Op de misschien ietwat cultuurbarbaarse vraag wat het nut van poëzie is in onze huidige tijd, heeft Lars een kort antwoord: poëzie heeft geen enkel nut. ‘Ik heb daarover een goede quote van de Utrechtse dichter Ingmar Heytze, die poëzie en dichters precies beschrijft zoals het is: “Dichters hebben weinig directe invloed op hun omgeving. Haal alle dichters en gedichten uit de wereld weg en je zult merken dat de meeste mengkranen, lichtschakelaars, centrifuges, diesel- en benzinemotoren nog werken. Er is alleen niemand meer om zich daarover te verwonderen, of waarover dan ook. Dichters weten dat allemaal, maar ondervinden er betrekkelijk weinig last van.” Dat is precies zoals poëzie is. Poëzie heeft op zichzelf geen zin, ook al kan het wel helpen. Veel mensen sturen me berichtjes dat ze in donkere tijden zich vastklampen aan mijn versjes en daar wat aan hebben.’
Dat poëzie je helpt de wereld beter te begrijpen en je ogen kan openen, gelooft Lars niet zozeer. ‘De mensheid heeft dat allemaal al in zich. Je moet de poëzie niet belangrijker maken dan het is. Poëzie is slechts het duwtje in de rug. Soms de verkeerde kant op. Poëzie kan ook heel deprimerend zijn, maar daarvoor hebben we alcohol’, grijnst Lars. Tijd voor de tweede ronde bier.