Gastblogger Jolien: ik wilde geen bridezilla worden | Loves2Love
6 juni 2018	• 0 Comment
Vorige keer vertelde gastblogger Jolien (26) over haar romantische aanzoek. Vandaag schrijft ze over wat er na dat aanzoek allemaal moest gebeuren.
Een verloving betekent stress
Een verloving staat voor velen gelijk aan stress. Omdat ik in het dagelijks leven een stresskip ben had ik verwacht dat ik ook een bridezilla zou worden. Maar ik wilde er echt alles aan doen om dit te voorkomen. Toen we thuis kwamen van ons weekendje begonnen we te brainstormen: in welk seizoen zouden we trouwen, geven we een groot of een klein feest, wie nodigen we uit?
Het leuke aan verloofd zijn is dat je iedereen op de hoogte mag brengen (en natuurlijk het showen van je ring). Wat heb ik hiervan genoten! We besloten om het niet zomaar eventjes te vertellen. We hebben gedurende het hele weekend foto's genomen en hebben onze verloving dan ook bekend gemaakt met een korte diapresentatie. Sommigen hadden het direct door, anderen niet. Dit zorgde voor enkele hilarische momenten maar ook wel eens een traantje.
Ook nog een huis aan het bouwen
Omdat we tijdens onze verloving ook nog eens bezig waren met het bouwen van een huis wilde ik wel met alles opschieten. Vooral zodat er weinig stress zou zijn als de datum dichterbij kwam. Mijn vriend zei dat ik gek was en tijd genoeg had. Maar hij zag hoe ik genoot van het plannen en liet me mijn gang gaan.
Dan het plannen: Eerst een datum. Dit leek ons het belangrijkste. Zo konden we bepalen hoeveel tijd we hadden om alles te plannen. Trouwen in de zomer leek ons perfect. Hoewel je in België geen zekerheden hebt op goed weer is dat toch de voornaamste reden dat we kozen voor 16 juli 2016.
Het volgende op de agenda was de fotograaf. Toekomstige bruidjes/ bruidegommen die een relatie hebben met een fotograaf zullen wel weten waarover ik het heb. Ik was verloofd met een fotograaf en dat maakte het direct een stuk moeilijker om iemand te vinden naar de zinnen van mijn vriend. Er was altijd wel iets wat hem niet zinde. We hadden wel iemand op het oog maar dat wil niet zeggen dat ze nog vrij zou zijn.
Gelukkig was ze onze dag nog vrij. Alleen hadden we nog een klein bijkomend probleempje. Wij zijn van Oost-Vlaanderen, zij woont in midden Nederland. Dat zorgde ervoor dat het 2 à 3 uren rijden was om bij elkaar te komen. Maar ook dit kon ons niet tegenhouden en gelukkig haar ook niet! Ze was net afgestudeerd als fotografe, maar zoveel talent! Op onze checklist konden we nog een vinkje zetten. De fotografe was in orde.
Het volgende op onze lijst was onze feestzaal. We wilden graag vrij tradioneel trouwen dus voor ons een feestzaal met een menu en daarna een dansfeest. Mijn mama werkte vroeger in een feestzaal en al van kleins af aan droomde ik ervan om 'mijn' trouwfeest daar te laten doorgaan. Ook mijn toekomstige zag dit wel zitten. Het is vlakbij waar we wonen dus gemakkelijker kan je het niet hebben. Een ander stel had al een optie op de zaal, het was dus voor ons even afwachten of mijn meisjesdroom in vervulling kon gaan. Ook daar hadden we geluk. De feestzaal werd gereserveerd voor ons. Op naar het volgende! Maar daarover vertel ik jullie volgende keer meer.