De eigenaar van Nuon, Vattenfall, is op zoek naar investeerders die geld willen steken in de energieleverancier. Uit recente cijfers blijkt dat Nuon in zwaar weer zit, en de Zweedse investeringsmaatschappij zoekt partijen die mee willen doen om zo het risico te spreiden. Inmiddels heeft het SP-Tweede Kamerlid Paulus Jansen bekendgemaakt dat hij het een goed idee zou vinden als de Nederlandse overheid een deel van Nuon terugkoopt.
Ondanks dat de omzet in het eerste half jaar van 2013 met 2,14 miljard stabiel was, maakte Nuon een verlies van bijna een half miljard euro. Volgens Nuon is het verlies vooral te wijten aan de toestand op de Nederlandse energiemarkt. Sinds de liberalisering stappen veel mensen over naar een goedkopere energieleverancier.
Nuon blijft desalniettemin wel investeren in duurzame initiatieven. Zo is er een windpark in aanbouw in de Wieringermeerpolder en opende dit jaar nog het park met de naam Zuidlob. Vattenfall wil Nuon op gaan splitsen in twee delen. Het ene deel zal bestaan uit de Scandinavische markt, het andere deel uit Nederland, Duitsland en Groot-Brittannië. Het Zweedse bedrijf zoekt vooral partners voor het tweede deel, om zo het risico te spreiden.
Als het aan SP’er Paulus Jansen ligt, koopt de Nederlandse overheid een deel van Nuon op. Volgens hem is het belangrijk dat de overheid een bepaald aandeel in de energievoorziening houdt. De SP was in 2009 dan ook tegen de verkoop, dat de overheid toen wel 10 miljard euro opleverde. De waarde van Nuon is inmiddels gedaald naar 6 miljard euro, dus financieel gezien is het een aantrekkelijke koop.
In het begin van de geliberaliseerde energiemarkt leek het opbouwen van klanten om ze enkele jaren later alweer door te verkopen een mooi verdienmodel. Klanten hoefden niet per definitie winstgevend te zijn, als er maar een groot klantenbestand werd opgebouwd. Nieuwe toetreders op de energiemarkt zorgden voor beroering om zich als felste en goedkoopste te positioneren om vervolgens een paar honderd duizend klanten in één klap van de hand te doen. Maar toen sloeg de crisis toe…
Vooral leveranciers zonder eigen centrales konden op relatief eenvoudige manier klanten winnen. Door slim energie in te kopen en vooral continu tegen de gevestigde garde aan te schoppen, hadden partijen als Oxxio en NL Energie al snel honderd duizend klanten aan zich weten te binden. Als je maar vaak genoeg in het nieuws bent, positief of negatief, stappen mensen wel een keer over. Dit leek de gedachte achter veel campagnes van bijvoorbeeld NL Energie. Denk aan de (irritante) reclames met Natasja Froger, Frans Bauer en bijvoorbeeld Maurice de Hondt. NL Energie deed dit slechts om verkoop te stimuleren. Het bedrijf heeft in 2009 al banken ingeschakeld om een verkoop te begeleiden. Zonder succes. Net als in veel andere sectoren, wordt het in de energiesector steeds lastiger om een bedrijf te verkopen.
Ook Oxxio stond lange tijd in de etalage. Deze leverancier werd in 2005 gekocht voor bijna 140 miljoen euro door Centrica. Zes jaar later, in 2011, werd de leverancier door Eneco gekocht voor de helft waarvoor het bedrijf in 2005 verkocht was. Eneco kreeg er in één klap 430.000 klanten bij, maar Oxxio was wel de helft minder waard geworden en dus met zwaar verlies verkocht.
Een energieklant scheen rond 2008 bijna 300 euro waard te zijn. In deze tijd lijkt 150 euro de realiteit te zijn. Voor veel leveranciers is een verkoop dan compleet van de baan en moeten ze zelf een rendabele propositie neerzetten. Dit vertaalt zich direct voor de consumenten. Een speler als NL Energie stunt opeens veel minder en richt zich niet meer op de kortlopende contracten maar gaat direct voor een 3 of zelf 5-jarig contact.
De energieleveranciers Greenchoice en UnitedConsumers zijn door leden van de Vereniging Eigen Huis (VEH) als beste beoordeeld in het klanttevredenheidsonderzoek 2013. Budget Energie wordt het minst hoog gewaardeerd.