A whole new world.. : Disfunctionele Huisvrouw
« Kater | Homepage | De tweeeeede ronde! »
Om 10h stipt haal ik mijn vélo uit de garage, nadat vriendin J. mij nog enige bemoedigende woorden heeft toegesproken van het genre : "niemand ter wereld maakt zo'n ophef van een fietstochtje", waarvoor nogmaals mijn dank. Het vertrekken is even zoeken want door de Torpedorem kan je de trappers niet naar achter trappen om comfortabel in gang te geraken. Maar daar gaat ze dan! Passend gekleed in jeans IN de laarzen om niets tussen de spaken te krijgen en een driekwart jas om dezelfde reden. Hier is over nagedacht, beste lezertjes!
Het tweede fietspad dat ik moet nemen is al direct afgesloten wegens bermwerken met graaf-en graaimachien. Ik wurm mij langs de (bewegende!)achterkant en ik ben net voorbij als de man een boom afknakt waardoor er BOINK achter mij op een auto een stuk neerkomt. Dat was al bijna wijlen de kersverse fietsster. Een beetje verder kan ik terug op het fietspad en dan gaat het vooruit. Zalige winterzon (die helaas soms wel in mijn ogen schijnt) en geen wind van betekenis. Ik voel acuut het Alladinliedje A Whole New World opborrelen en neurie verder 'A new fantastic point of view'.
In geen tijd ben ik in het centrum. De winkel waar ik mijn broek moet afhalen is natuurlijk gesloten, wat had je gedacht maar ik heb nog een jasje van Vogel ter reparatie af te geven aan de overkant. Dan maar de terugweg aangevat. Het Gevaarlijke Kruispunt Waar Elke Week Wel Iemand Wordt Doodgereden trotseer ik voor de tweede keer dapper ,in het kielzog van universitaire jongelingen die, anders dan ik niet omkijken of er niemand van achter de hoek komt gescheurd. Ik was al van toen het nog rood was aan het omkijken , oogcontact makende met de automobilisten die mij mogelijkerwijs niet zouden zien. Hoewel dat vrij onwaarschijnlijk is met de vélo die natuurlijk ook getooid is met knalgroene fietstassen mét bloemen.
In geen tijd ben ik weer net voor waar Bob de Bouwer nog steeds gevaarlijk staat te doen met zijn machien en besluit dan maar het fietstunneltje in te schieten en ineens naar de GB in de aangrenzende gemeente (JAWEL!) te fietsen.
Op de fietspaden moet ik bij tegenliggende collega's wel een beetje uitwijken want het stuur van de Electrabike is zo'n beetje in Harley Davidsonstijl en dus stukken breder dan van een andere fiets. In de GB bel ik vriendin J. om mijn avontuur uit de doeken te doen. Ze vindt mij heel dapper en is duidelijk trots op haar avontuurlijke vriendin. Denk ik.
Fietstassen volgeladen gaat het weer naar huis. Niet moe, want ik ben natuurlijk in topconditie, duh, en heel voldaan zet ik mij nog even neder om De Tocht te overmijmeren. Ook al moest Vriendin J. niet trots zijn op mij, ik ben het zelf wel, puh!
11:43 | Permalink | Tags: fiets, verkeer | Commentaren (3)
Ik ben ontroerd, zo schoon. We zijn fier op u.
Gepost door: Pingu | 27 november 2006
Prachtig, gewoonweg prachtig dat je op jou leeftijd nog eens een fiets ter hand neemt.De mijne staat hier in de kelder te verstoffen en te wachten tegen dat mijn dochter groot genoeg is om daarmee te fietsen.
Gepost door: muis | 27 november 2006
Proficiat! Amai, wat een "vet coole" fietstassen ;o) . En al ineens gaan boodschappen doen! Sjieke dinges zenne!