Nagenoeg zonder concerten was 2020 een raar jaar. Toch is er veel mooie muziek gemaakt. Destroyer blies me omver met de ingetogen heftigheid van Have Me Met, Waxahatchee dreef me tot tranen met haar intense Americana-album Saint Cloud. De erfpachters van Prince trakteerden ons op alle outtakes van Sign O’ The Times, terwijl Bob Fosko ons achterliet met het lieflijke liedje Fluiten. De pandemische tijdgeest werd goed gevat in albumtitels als The New Abnormal (The Strokes) en The New OK (Drive-By Truckers).
Het meest geraakt werd ik door drie hartenkreten over de teloorgang van de Verenigde Staten, die dit jaar eindelijk afscheid namen van de onberekenbare en polariserende president Donald J. Trump.