Visie en stijl van werken van Marion Lang
In mijn werk als psycholoog en therapeut vind ik de aard van de relatie met mijn cliënt van het allergrootste belang. De relatie met de cliënt is het fundament voor een succesvolle behandeling. Ik werk dan ook vanuit een warme en oprechte betrokkenheid en probeer de cliënt al bij binnenkomst zoveel mogelijk op zijn gemak te stellen.
Tijdens de behandeling staat de cliënt voor mij centraal. Ik volg diens wensen, inzichten en uiteraard ook het tempo van herstel. Daarbij heb ik een onvoorwaardelijk vertrouwen in het zelfhelend vermogen van de mens. De meeste cliënten kunnen volledig herstellen van hun klachten. Wanneer een volledig herstel niet mogelijk blijkt te zijn (zoals bijvoorbeeld bij persoonlijkheidsstoornissen), kan er op zijn minst gewerkt worden aan een verbetering van de kwaliteit van leven. Iedereen kan beter worden!
Mijn stijl van werken wordt gekenmerkt door:echtheid in het contact, openheid en verbinding, betrokkenheid en gelijkwaardigheid, het belang van een verantwoordelijke houding ten aanzien van het eigen leven, inspiratie en vertrouwen (in het zelfhelend vermogen van de mens) en last but not least: hart voor mijn vak!
Hoi Marion, misschien vind je het overbodig dat ik zomaar een berichtje stuur, maar ik wil je even laten weten, dat ik de afgelopen maanden zo ontzettend blij geweest ben met je therapie! In een maand tijd zijn namelijk mijn vriendin en mijn zus overleden. Beiden zijn vanaf februari erg ziek geweest en hebben in het ziekenhuis gelegen. En ondanks dat ik tot eind mei dagelijks op bezoek ging en later thuis voor mijn zus heb gezorgd tot het einde toe, en dat tussen mijn werk door, en dan ook extra zorg voor mijn moeder had, heb ik heel goed voor mij zelf kunnen zorgen en heb duidelijke grenzen gesteld. Ik ben er heel sterk doorheen gekomen! Iedereen zegt dan ook, als ze in mijn ogen kijken, dat ik er heel goed en sterk uitzie. En zo voel ik mij ook! Ik ben er van overtuigd, dat ik alles heb gedaan zover als het kon en voel mij ook nergens schuldig over. Ik weet, dat ik het goed heb gedaan en dat geeft mij ondanks alles een goed gevoel. Dit was even in het kort wat ik je wilde vertellen, om je te laten weten dat jouw therapie nog steeds goed werkt. Lieve groetjes,
EMDR na de amputatie van mijn linker onderbeen
Ik heb er wel 100 uur over gepraat met verschillende psychologen. Dat heeft me niet echt veel geholpen. In de EMDR-sessie met Marion ben ik voor het eerst op de plek van het trauma geweest. Ik had het namelijk nooit werkelijk en bewust meegemaakt! Door een motorongeluk ben ik mijn linker onderbeen kwijtgeraakt. Het was verschrikkelijk: het ongeluk zelf, maar ook alles wat daarna volgde! Na de EMDR-sessie is er een last van mijn schouders af gevallen. Voor de sessie voelde ik me 'vies' van het akelige proces dat volgde op het ongeluk. Na de sessie voelde ik me 'schoongewassen'. Ik voel me nu bevrijd van alle ellende. Het was bijzonder! Heel erg bedankt!
Jeroen, (voormalig) timmerman
EMDR na de kanker van mijn dochter van 7 jaar
In mijn eerste mail aan Marion schreef ik: "Wat is wijsheid?". Mijn dochter had toen precies een jaar geleden de diagnose kanker gekregen (zij was toen 7 jaar). Met onze dochter ging het een jaar later stukken beter, de intensieve behandeling was een paar maanden daarvoor afgerond en de kanker was weg, maar met mij ging het helemaal niet goed. De verwerking en het besef van die hele stressvolle, zorgelijke periode kwam in alle hevigheid naar boven. Ik wist dat ik uit de overlevingsmodus kon komen, maar kon mijn weg in het normale leven niet vinden. Na het intakegesprek vroeg ik Marion nog: "Kunt u mij echt helpen, word ik weer mezelf?". "Het komt echt goed", zei Marion tegen mij. Zij stelde een EMDR sessie voor. Deze sessie was heftig: met de koptelefoon (waar klikjes op te horen waren) stelde Marion mij vragen en nam mij mee naar één bijzonder emotioneel moment. Dat moment beleefde ik heel intens, heel emotioneel werd ik daarvan, maar na die hevigheid voelde het alsof deze emotie afzwakte en mijn lijf instroomde/wegebde. Marion bleef mij vragen naar wat daarna gebeurde wat ik daarna voelde en alles kwam in één sessie naar boven: van de vermoeidheid, van alle ballen hoog houden naar de hevigheid van de zorg om je kindje, van de boosheid, van de vraag waarom moest zij dit meemaken, waar is dit goed voor, naar het besef dat zij nu beter is. Het gaat goed met haar, ik weet de afloop, het is ok, zij ís ok….Afscheid nemen van deze onbeschrijflijk zware periode wil ik niet, want het hoort bij ons, heeft ons ook het besef gebracht dat geluk écht in die kleine dingen zit. Marion vertelde mij dat ik het ook nooit vergeet, maar die angst, boosheid, zorg, die mag ik wel loslaten. Dát is het en zó voelde dit na die ene sessie! Ik ademde dieper, het zware gevoel 'in mijn zijn' was weg…. wat een on-ge-loof-lijk-e ervaring. Diezelfde dag op weg naar huis merkte ik, dat ik alweer iets anders kon voelen : hé de zon schijnt, de vogels fluiten. Dat heb ik al die tijd niet gevoeld…Vanaf die eerste sessie is het beter met mij gegaan. Een tweede sessie was voor mij om de ziekte van onze dochter te verwerken (of te accepteren) niet eens meer nodig. Wijsheid is voor mij EMDR gebleken.