Memberrecensie van Resident Evil (NGC) door AlienWarrior - InsideGamer
Level 10 Nog 254 XP en dan is AlienWarrior level 11 83%
Aspirerend schrijver Bekijk alle badges
Volg AlienWarrior
0 leden volgen AlienWarrior
Memberrecensie | 25 oktober 2012 -
Het is een koude, donkere oktoberavond terwijl ik de achterkant van het doosje lees. "Pure Terror Cubed" staat er, daar word ik niet veel wijzer van. Ik doe het spel dus gewoon maar in m'n Cube. Mijn eerste Resident Evil avontuur gaat beginnen, dit is mijn dagboek.
Voordat het avontuur kan beginnen, moet ik kiezen tussen twee personen, namelijk tussen Chris en Jill. Ik kies Jill, want het oog wil ook wat. Beide personages hebben een andere verhaallijn, je keuze heeft dus verdere gevolgen in het spel. Chris is erg sterk, maar Jill kan bijvoorbeeld andere items bij haar dragen.
Ik maak deel uit van het Alpha team. Onze missie is het opsporen van het vermiste Bravo team. Maar wanneer we op onze plek van bestemming terechtkomen, worden we opgejaagd door een groep agressieve honden. Al snel komen we bij een groot landhuis, waar we veilig zijn voor de honden.
Ik merk op dat we Chris hebben verloren en ga op onderzoek uit. Al snel hoor ik wat smakkende geluiden en zie ik iemand iets van de grond eten, dat verdacht veel lijkt op een van de vermiste Alpha teamleden. De persoon draait zich om en wil zich nu te goed doen aan mij. Het is geen gewoon mens, maar een ondode, een zombie. Snel vlucht ik en opeens verschijnt een van mijn teamleden die hem neerschiet. Gelukkig maar, want het grootste deel van het spel moet je in je eentje zien te overleven. In de kamer staat een ouderwetse typmachine waar ik mijn spel opsla.
Ik merk al meteen op hoe mooi elke omgeving is weergegeven. Elke ruimte is tot in de details uitgewerkt, maar daarvoor zijn er wel laadtijden nodig. Gelukkig heb je hier niet zoveel last van, omdat de laadtijden verwerkt zijn in deuranimaties. In elke ruimte staat de camera vast op een bepaald punt, waardoor je de ruimte dus vanuit een punt ziet. Helaas is het hierdoor soms wel lastig om door de omgeving te lopen.
Voor de rest ziet het spel er ook goed uit, er zijn mooie filmpjes, de zombies zien er eng uit en de characters bewegen realistisch. Je kan dus goed zien dat er veel moeite is gestoken in de remake van het bekende Playstationspel. De graphics zijn gruwelijk verbeterd, waardoor de nachtmerrie nog realistischer wordt.
Niet alleen de graphics, maar ook het geluid werkt, op een goede manier, op mijn zenuwen. Er is een goede voice-acting, de characters komen geloofwaardig over in tegenstelling tot de vorige delen. Zombies kreunen, honden blaffen, maar de sfeer wordt vooral gecreëerd door de beklemmende achtergrondmuziek. Deze is namelijk erg rustig, maar kan soms plotseling overslaan als er iets spannends gaat gebeuren.
Ondertussen heb ik het huis al redelijk verkend. Hier en daar heb ik wat munitie en geneesplanten gevonden, ook heb ik een aantal zelfverdedigingswapens gevonden. Erg handig, want als een zombie me van achter grijpt, kan ik me toch nog goed verweren. Ook heb ik sleutels gevonden, want niet elke deur is open in het huis. Door sleutels en andere voorwerpen te onderzoeken kan je kijken waarvoor ze te gebruiken zijn. Verder staan er in het huis veel mysterieuze schilderijen en beelden. En zoals elke criticus heb ik daar natuurlijk ook commentaar op.
Vandaag heb ik elke ruimte nog eens goed doorzocht en stuitte daarbij op een aantal dagboeken en documenten. Dat maakte een grote indruk op mij, want er staan bizarre dingen in die hebben plaatsgevonden in dit huis. Inmiddels heb ik ook een itembox gevonden en dat was ook wel nodig, aangezien er veel meer items zijn dan ik bij me kan dragen.
Rustig loop ik door het horrorhuis, terwijl de honden buiten nog steeds blaffen. Maar opeens springen de honden door de ramen en jagen me de stuipen op het lijf. Ze vallen me aan en in paniek vuur ik een aantal schoten. Helaas kon ik niet goed richten door het camerastandpunt. You are dead.
Gelukkig kan je in een game weer opnieuw beginnen en ben ik dus niet meer dood. Vandaag wraak genomen op de honden, zoete wraak…
Niet alleen honden, maar ook zombies laten me regelmatig schrikken. Ik moet maar eens wat voorzichtiger omgaan met mijn munitie en gezondheid. En dan zijn er ook nog eens vallen die mij het leven zuur proberen te maken. Nee, zo zou ik niet dood willen gaan.
Na wat uitdagende puzzels ben ik aangekomen bij de eerste eindbaas. Toen ik die na veel moeite had verslagen, wilde ik meteen saven. Maar dat kon niet, want mijn inkt was op. Pas na lang zoeken had ik een potje met inkt gevonden en kon ik weer opslaan.
Ben eindelijk uit het huis, maar het avontuur gaat verder. Wanneer komt er een eind aan deze nachtmerrie? Hoewel ik het idee heb dat het ergste nog moet komen…
Het oordeel van AlienWarrior
Resident Evil is een griezelig goed spel, het heeft gruwelijke graphics, zenuwslopend geluid en een spannend verhaal. Maar vooral de sfeer en de dwang om te overleven maken dit spel uniek.