BIZET: PIANOWERKEN, SEVERUS | B
BIZET: PIANOWERKEN, SEVERUS
Bizet: Nocturnes nr. 1 in F en 2 in D; Grande valse de concert; Esquisses musicales op.33 nr. 1-3; Variations chromatiques; Wals in C; Préludes nr. 1-4; Capriccio's nr. 1 in cis en 2 in C; Thème; Arlésiennesuites nr. 1 en 2; Chants du Rhin 'Lieder sans paroles' nr. 1-6; Magasin des familles nr. 1-3; Venise; Romance 'sans paroles' in C; Marine; Chasse fantastique. Julia Severus. Naxos 8.570831-2 (2 cd's, 1u. 38'41"). 2009
Van Bizet is bekend dat hij een heel goede pianist was, die met name handig was in het a prima vista spelen van operapartituren. Dat zou meteen enigszins kunnen verklaren waarom sommige van zijn pianowerken iets hebben van piano uittreksels van orkestrale werken.
Gek genoeg zijn veel van deze werken pas onlangs gepubliceerd. Des te aardiger er nu in vrijwel volledige vorm kennis mee te kunnen maken.
Vaak gaat het om salonmatige miniaturen, maar er zitten ook substantiële werken onder. Daartoe behoren de model Beethoven Variations chromatiques (met hun tremoli en pedaalbassen); de eerste zeven staan in c-klein, de laatste zeven in C-groot. Glenn Gould vond ze ook belangrijk en nam ze op (Sony SM2K 52654) en de Nocturne in D. Niet toevallig waren dat zijn laatste pianowerken uit 1868. Hij wat toen dertig en stierf zeven jaar later.
Bij de zes korte Chants du Rhin uit 1865 worden we vrij nadrukkelijk aan Mendelssohn herinnerd. 'La bohémienne' lijkt wel een voorstudie voor iets uit Carmen; van een aantrekkelijk romantisch gevoel zijn Rêves en Confidences vervuld en heel erg de moeite blijken ook de Trois esquisses musicales die uit 1858 en niet uit 1866 zijn. Meer boeiends vinden we in de beide luchthartige Caprices, de iets van Field hebbende Nocturne en de mooie Romance sans paroles. Dat de Grande valse de concert van Bizet is, zou wel niemand in een blinddoektest hebben geraden. Leuk is het om beide Arlésiennesuites nu eens tot op het geraamte gereduceerd te horen in eigen bewerkingen van de componist.
Het zeemansliedje Marine en Chasse fantastique zijn dan weer wat gewoontjes. Julia Severus, die zelf de toelichting schreef, verleent onopgesmukt alle nodige expressie en kleur aan deze sympathieke muziek.