In zijn boek 'Hoe Jezus de wereld op zijn kop zet' schrijft Shane Claiborne dat mensen hem vaak vragen wat voor iemand Moeder Teresa eigenlijk was. 'Soms lijkt het wel alsof ze zich afvragen of ze daadwerkelijk licht gaf of een aureool had. Ze was klein, gerimpeld en kostbaar, misschien wel een beetje nors, als een prachtig, wijs, oud omaatje. Maar wat ik nooit zal vergeten zijn haar voeten. Haar voeten waren misvormd.
Elke ochtend staarde ik ernaar. Ik vroeg me af of ze misschien lepra had opgelopen. Op een dag legde een zuster het me uit. “Haar voeten zijn misvormd omdat we net genoeg schoenen krijgen voor iedereen en Moeder niet wil dat iemand anders het slechtste paar krijgt. Ze spit de hele stapel door en kiest zelf de slechtste schoenen. Dat doet ze al jaren en daardoor zijn haar voeten helemaal vervormd.” Haar voeten zijn dus vervormd door jarenlange naastenliefde.'
Als je mensen vraagt wie ze het meest bewonderen, zeggen veel mensen: “Moeder Teresa”. Zij haalde het beste uit haar leven. Dit lijkt een tegenstelling. Ze cijferde zichzelf tenslotte helemaal weg, nam haar kruis op en volgde Jezus.
Het leven is een bijzonder en prachtig geschenk. In de Bijbel worden we steeds opnieuw aangespoord om dit geschenk niet te verspillen, maar om het optimaal te benutten.
Uit een enquête onder jongeren bleek dat 50% van hen beroemdheid als een belangrijk levensdoel ziet. Vroeger wilden mensen beroemd zijn om iets wat ze deden. Nu is beroemdheid zelf het doel. Roem heeft een soort goddelijke status gekregen. Mensen willen niet alleen beroemd zijn, ze verafgoden mensen die de sterrenstatus hebben bereikt.
Voor iemand met ambitie is roem hetzelfde als zout water voor iemand die dorst heeft. Hoe meer je krijgt, hoe meer je wilt. Madonna, in de jaren tachtig van de vorige eeuw waarschijnlijk de beroemdste vrouw ter wereld, heeft wel eens gezegd: “Ik ben pas gelukkig als ik net zo beroemd ben als God.”