“Vrienden spelen een instrumentele rol in onze persoonlijke ontwikkeling. Je ziet welke keuzes zij maken, je bespreekt je levenskeuzes met hen. Misschien bespreek je ook politiek met hen of je werksituatie. Zij vormen mee ons wereldbeeld.” Diverse filosofen, waaronder Michel Foucault, zagen dat een sociaal leven dat is ingericht rond een diversiteit aan banden, in plaats van rond de romantische partnerrelatie en kernfamilie, veel moeilijker te vatten en te controleren is. Zo’n leven verwart iedereen die ons braaf in een keurslijf wil houden of ons in een marketingcategorie wil steken, stelt Franssen.
Tot slot kan vriendschap op zichzelf al een tegengif zijn tegen de kilheid van marktdenken en individualisme, schrijft Franssen. “Een vriendschap onderhouden vraagt namelijk dat je voorbij je eigen belangen kan kijken. Dat je soms iets doet voor een ander, iets waar je zelf niet direct baat bij hebt. Vriendschappen aangaan, ondanks alle mechanismen die ons op onszelf proberen terug te werpen, kan al een stok zijn die we in het wiel steken van de neoliberale ratrace.”