In de stad van Cardijn verzamelden 150 catechisten uit heel Vlaanderen voor een dag vorming en samenzijn. Kerknet was erbij.
Niets dan tevreden gezichten aan de Sint-Martinusbasiliek in Halle, zaterdag. 150 catechisten uit heel Vlaanderen verzamelden er voor het slot van de eerste catechistendag. Inspirerend én gezellig, vatten enkele deelnemers het samen.
Heel wat lof was er voor Joris Polfliet (Interdiocesane Commissie voor Liturgie), die in de voormiddag de eucharistie doorlichtte. Wat doén we eigenlijk in de eucharistie, wat betekenen die woorden en rituelen écht, hoe is een viering opgebouwd? Het werd een geanimeerde lezing, met heel wat 'aha-momenten'.
Op de middag vertrokken de deelnemers in groepjes voor een korte of langere wandeling in de groene omgeving van Halle, thuisstad van kardinaal Cardijn. Onderweg kregen ze bezoek van Stijn Van den Bossche (algemeen secretaris van de Interdiocesane Commissie voor Catechese) en mgr. Lode Aerts (de nieuwe bisschop-referent voor catechese), die de deelnemers per plooifiets gezwind tegemoet snelden. En zo zag je in de velden bijzondere gesprekken ontstaan tussen catechist en bisschop.
De dag werd afgesloten met een eucharistieviering in de Sint-Martinusbasiliek van Halle, die tot verrassing van plaatselijke gelovigen en passanten werd voorgegaan door de Brugse bisschop.
Ook mede-organisator Stijn Van den Bossche (ICC) blikte tevreden terug: Ik denk dat deze formule voor herhaling vatbaar is. Dat zeiden ook veel mensen na afloop: dit smaakt naar meer. Samen wandelen in de natuur: ook dat is ‘verbonden zijn’.
Ze toonde aan dat liturgie iets van ons allemaal is, dat we soms gewoon de liturgie haar werk moeten laten doen.
Het tijdschrift 'Still' sprak met 3 eenzame mensen en 2 hulpverleners. Hoe word je eenzaam, hoe ga je ermee om en wat kun je eraan doen?
Bijna 1 op de 4 zestigplussers in België voelt zich eenzaam, zo blijkt uit recent onderzoek van de Koning Boudewijnstichting. Toch is het vaak een taboe.
Hugo besefte dat hij eenzaam was toen hij op een dag een kleine boodschap ging doen, maar onderweg viel en in het ziekenhuis belandde. 2,5 week later kwam hij weer thuis. De deur stond nog open en de televisie nog aan. Sindsdien heeft hij contact met een buurvrouw.
Madeleine heeft een zoon, een dochter en drie kleinkinderen. Maar ze mist haar man. Gelukkig is er ook haar hond Bolleke en psychologe Sien. Bij die laatste doet ze het verhaal van haar miserie, iets waarover ze liefst niet teveel babbelt.
Sien • Eenzaamheid is meestal niet het eerste probleem waarmee mensen tot bij ons komen, maar we lezen het tussen de lijnen. We bespreken hun interesses en laten hen kennismaken met ons aanbod.
Griet • Er zijn ook wel zorgweigeraars. Spijtig genoeg moeten we soms echt wachten tot het fout loopt en ondertussen hopen we maar dat er geen ernstige schade is. Anderen willen dat je de hele dag naast hen zit.
Sien • Ergens alleen naartoe stappen, blijft voor veel mensen een enorme drempel. Daarom geven we in het dienstencentrum infosessies over hoe je best het eerste contact legt. Dat je het gesprek op elk moment beleefd kan afbreken, bijvoorbeeld. Of dat je op zoek kan gaan naar gemeenschappelijke interesses. Evidente tips die mensen vaak vergeten.
We mogen zeker ook intimiteit niet uit het oog verliezen. Oudere mensen zijn vaak nog op zoek naar een partner.
Daar wordt te weinig naar geluisterd. Vandaar dat we vanuit het OCMW Gent een soort datingprogramma opstartten. Weet je, soms vragen mensen me gewoon om een knuffel.
Griet • Er is ook ons project Buren Voor Buren waarmee we mensen met elkaar proberen te matchen. Soms zitten mensen met hele simpele zorgvragen. Ze worden ziek, moeten binnenblijven en vinden niemand om hun hond uit te laten. Dan is het fijn als een buur even bijspringt.
Hugo • Persoonlijk hoef ik geen contact omwille van het contact. Ik heb nood aan iemand waar ik een keer iets persoonlijks tegen kan vertellen, zoals een goede kameraad. Tentoonstellingen bezoeken, een uitstap doen, samen filosoferen, de actualiteit: daar liggen mijn interesses. Het journaal mis ik nooit en ik lees veel, vooral non-fictie.
Bij de mensen die ik ontmoet, voel ik me vaak niet thuis. Het zou fijn zijn om iemand te ontmoeten met wie ik op dezelfde golflengte zit.
Lucien • Mijn buurvrouw komt elke dag een kwartier koffie drinken. Het is een brave vrouw maar ze vertelt altijd over het weer. Ik heb haar graag, maar dat zijn geen gesprekken.
Griet • Geloof in hen en zoek naar hun krachten. Geef hen autonomie en doe niet alles in hun plaats.
Sien • Ouderen zijn niet alleen verbonden via contacten, maar ook via hun verleden en spullen die daarnaar verwijzen.
Het is vaak een heel slecht idee om de inboedel te verkopen als een oudere naar het rusthuis vertrekt.
Madeleine • Klopt. Ik heb mijn sleutels dicht bij mij. Ze zijn allemaal van mijn vorige woning. 19 jaar geleden verloor ik er mijn man. Het lijken 19 dagen. Ook de meubels heb ik nog. Zo voel ik me nog met hem verbonden.
Lees het hele artikel online in de tweede editie van Still, het magazine van de broeders van Liefde. Ontdek hoe je je kunt abonneren op dit gratis 6-maandelijkse tijdschrift.