Uit Hei en Dennen: Krantenkoppen » Vechtdal Centraal
Home / / Uit Hei en Dennen: Krantenkoppen
Wij lezen twee kranten, één om de realiteit in de wereld te ervaren en de andere met grote koppen als 'Grotere zorgen om Céline Dion'. Dat het om de Telegraaf gaat mag duidelijk zijn. Sensatielust wordt aangewakkerd, terwijl je bij voorbaat weet, dat het uit de lucht gegrepen is. Gelukkig is de Stentor er ook nog, waar we gewoon het nieuws van de dag uit vernemen. Het hebben van twee kranten is prettig als je met z'n tweetjes bent, Gerrit begint met de Stentor en heeft deze krant aanmerkelijk sneller gelezen dan ik de Telegraaf. De leukste en meest spraakmakende weekkranten zijn natuurlijk het Ommer Nieuws en de Dalfser Courant. De column van mijn twee mede columnisten lees ik als eerste. Ze zijn enorm geestig, puntig en geven een blik op hun innerlijke belevingswereld. Is er verschil tussen mannen en vrouwen in columns? Ik denk het wel. Alle drie bezitten we de nodige humor om onze gedachten kracht bij te zetten. We zijn geen journalisten, die bijvoorbeeld een brand rapporteren. Of de vroegere columnist, die in het mooie dialect zijn verhalen schreef. Mijn tante Gé Steen-Dijks belde hem op als ze het niet eens was met de inhoud van zijn 'stukkie'. "Muj is goed luustern Dieks, waj daor schrieft klopt niks van." Zij las hem de les en legde daarna met grote voldoening de telefoon neer. "Zo, dat zal hem leren, foj foj, ut mut niet gekker word'n."
Ik heb mijn leven te danken aan mijn tante Gé en oom Johan. Zij hebben mij gered. Ik was een oorlogswinter baby uit Rotterdam en zag er bij aankomst uit als een 'gevild konijn'. Nou, dat konijntje werd al gauw een dikkerdje dankzij de pap van verse koemelk. Dat ik in Ommen familie heb is een kostbaar cadeau. Mijn nichtjes wonen vlakbij en als ik ze zie, voel ik de familieband. Het grappigste van tante Gé waren haar telefoongesprekken met mensen die te uitvoerig spraken. Zij legde dan de telefoon op de vensterbank en pakte hem na een paar minuten weer op met de woorden: "Ja ja ut sà wè", om hem daarna weer naast zich te leggen. Zij bezat een grote geest. Lang heb ik gedacht dat zij de baas in huis was, maar dat bleek helemaal niet zo te zijn. Gek hè, en of het ook echt zo was? Wat je ziet is niet altijd wat er daadwerkelijk is.