Als wij vaker zoiets doen – bidden met hart en ziel – zullen wij anders in het leven staan. De moeilijkheden zullen er nog zijn, maar met de Verrijzeniskracht van de Heer zullen wij alles beter aankunnen. En … zijn verrijzenislicht zal ons de goede weg door het leven wijzen.
Broeders en zusters, wij willen even kijken naar de eerste man, die het lege graf binnenging. Petrus moet bij het graf zijn aangekomen met een mengeling van stormachtige gedachtes en gevoelens; gevoelens die varieerden van schuldgevoel – omdat hij zijn lieve Meester had verloochend – tot hoop, dat de Heer inderdaad weer zou leven.
Wanneer Petrus de lijkwade ziet liggen, netjes opgevouwen, moet hij waarschijnlijk weer terugdenken aan zijn eigen daad waardoor Jezus op zo'n vreselijke manier aan zijn einde is gekomen. "Eerst spreek ik – denkt Petrus – in het bijzijn van anderen over mijn onvoorwaardelijke trouw aan Hem; ik zou desnoods mijn leven voor Hem geven; en als het erop aankomt, ontken ik, dat ik zijn leerling ben en laat ik Hem in de steek. Als Hij werkelijk verrezen is, dan moet ik Hem zien. Hij weet dat ik een lafaard ben en een verrader. Zal Jezus mij nog nodig hebben voor zijn Koninkrijk?"
Kunnen wij ons een voorstelling maken van dat eerste gesprekje tussen de verrezen Heer en Petrus? "Heer, waarom zoudt U zich nog langer met mij inlaten? Ik heb gefaald!" Waarop Jezus iets antwoordde als "Petrus, dat is allemaal verleden tijd. Ik ken jouw hart. En Ik ken jouw liefde. Binnenkort komt de heilige Geest en Die zal jou een kracht geven, groter dan jij je kunt voorstellen. Leef dus in vrede. Ik wil, dat jij voor mijn Kerk gaat zorgen."
Geen motie van wantrouwen voor Petrus. Hij mocht – ondanks wat hij misdaan had – de eerste paus worden. En ook wij worden nooit door de Heer weggestuurd, maar overladen met nieuwe genade, nieuwe kansen.
Moge die waarheid ons dezelfde kracht geven als de apostel Petrus ontving. En zoals Petrus deze waarheid verder vertelde, aan iedereen die het maar horen wilde, laten ook wij zo aan familie en vrienden, aan collega's op het werk, deze waarheid voorhouden. Allereerst door onze positieve levenshouding en – desgevraagd – door een mooi geloofsgetuigenis. Zijn wij allemaal kleine apostelen, mannen en vrouwen en kinderen, die voor anderen goed nieuws hebben: Kom, ook jij hoort erbij.