Net als Sinatra, de hamburger en Jerry Springer waaide ook dit fenomeen de oceaan over naar Europa. Vele West-Europese landen kennen inmiddels een snel groeiend slamcir-cuit. In Duitsland, waar in 1997 de eerste nationale slam werd gehouden, zijn slams mateloos populair. Zelfs in het doorgaans toch tamme Zwitserland zijn poëzieslems een hype. Natuurlijk bleven de Lage Landen niet achter. Het Groningse poëzie- en muziekgezelschap Dichters uit Epibreren was er, via contacten met Duitsland, als een van de eersten bij. Op dat moment was er wel al zoiets als een performers-traditie, met Johnny van Doorn, Diana Ozon, Deelder en Lanoye als boegbeelden en bovendien kende Nederland al een traditie van de zogenaamde Open Podia, waar elke dichter, hoe goed of slecht ook, zijn werk kon voordragen. Ook literaire festivals waren inmiddels ingeburgerde gebeurtenissen, rap bracht leven in