Want gebaren zijn de taal van het hart van doven, ook voor de communicatie van het geloof. Het IDP ziet graag dat doven volwaardig kunnen meedoen in de gemeente van Christus. Daarvoor is gebarentaal onmisbaar. Het IDP bevordert het gebruik van deze taal in de plaatselijke kerken.
We ervaren in het dovenpastoraat in de huidige situatie vergrijzing en krimp. Maar we verlangen naar een verfrissing en verlevendiging. En we willen ook de dove jongeren bereiken met het evangelie van Jezus Christus, jongeren in en jongeren buiten de kerk. Daarom kozen we in het beleidsplan voor een tweesporenbeleid. We gaan door op het aloude spoor en we ontwikkelen een spoor gericht op jongeren. Bij beide is gebruik van gebarentaal leidend. En we gaan de moderne communicatiemiddelen optimaal benutten. Onder de zegen van God hopen we het doel te bereiken dat horende en dove gelovigen, jong en oud, samen gemeente van Christus zijn.