Hoe kan het men over het algemeen een paar blote borsten op een catwalk normaal vindt, maar dat wegkijkt bij een man met alleen muts op? Heeft de modewereld verschillende taboes doorbroken? HKU-studenten Thijs Adriaans en Liset Geerlings tonen werk onder leiding van Rony Platenkamp. Hierbij worden genderrollen ter discussie gesteld en zo de toekomstbeleving van seksualiteit belicht.
Naast dit thema werd ook de relatie tussen mens en kleding bekeken. Hasmik Matevosyan heeft vier jaar besteed aan het onderzoeken van de vraag hoe modemerken mode kunnen ontwerpen en produceren die aan de behoeften en eisen van de doelgroep voldoet en tegelijkertijd duurzaam is. Ze merkt op dat er teveel kleding wordt geproduceerd die niemand wil hebben en pleit voor kleding van hoge kwaliteit tegen een eerlijk loon, gemaakt van milieuvriendelijke materialen en toch betaalbaar voor de consument. Belangrijk hierin is de interactie tussen ontwerper en klant; co-designing.
Hasmik Matevosyan studeerde in 2012 af aan de HKU richting MA Fashion Communication Design. Hasmik is expert op het gebied van kledingpsychologie en duurzaamheid in mode. In haar boek Paradigm shift in Fashion stelt ze een nieuw ontwerpproces en businessmodel voor aan modemerken én een nieuwe rol aan de retailers. Ze deelt haar conclusies van het vier jaar durend onderzoek en brengt ze een aantal case-studies naar voren. Het boek is hier te koop. Hasmik is ook redacteur van Stylink en heeft op 13 oktober een TEDxTalk gegeven over het onderwerp. Zie ook haar website.
In mode lijkt men zich geen zorgen te maken over wat mannelijk en wat vrouwelijk is. Modellen op de catwalk hebben vaak een androgyne uiterlijk en mannen showen evengoed vrouwelijk ogende kleding als andersom. Het taboe is wat dat betreft al lang en breed van de tafel. Dit is echter geen representatie van hoe het er op straat aan toe gaat. Daar word je als man niet makkelijk geaccepteerd als je een jurk draagt.
De collegezaal uit lopend hoor ik verschillende reacties en vragen groeien onder de mensen om me heen. Hoe werd er gedacht over de openingsperformance? Is het echt zo dat er in mode geen marktonderzoek naar behoeften van consumenten wordt gedaan? Voelden anderen zich wél compleet vrij om te dragen wat ze willen? Zijn termen als mannelijk en vrouwelijk überhaupt nog wel relevant?
Als ik in de ingang van de hal bij Oudenoord een bijna naakte man op een bank aantref, blijf ik, net als de rest van de wachtende mensen, op veilige afstand. Hoewel naakt in de modewereld niet zo'n taboe meer lijkt te zijn, voelt het hier best ongemakkelijk. Ik ben beland in de performance van Liset Geerlings. Zij stelt vragen over ons 'like-gedrag' op social media. Een groot beflapje dat bijna een kledingstuk wordt verwijst naar het likken van dingen. Lik je alles wat je lief hebt? Een beetje ontgoocheld door deze onverwachte confrontatie loopt het publiek de zaal in.