Het komt erop neer dat de samenwerking media en woordvoerders verreweg van ideaal is. Dat is niks nieuws, want het schuurt, wringt en spant nog steeds aan alle kanten. Het zit blijkbaar ook nog steeds diep, want ik las dit: “Hoe om te gaan met de vele woordvoerders in Nederland die het nieuws willen beheersen.” Alsof het voorlichtersgilde een soort van plaag is, die bestreden moet worden.
De algehele en algemene kritiek: Voorlichters schermen veel te veel met de organisatiebelangen en geven daarom vaak nietszeggende antwoorden, zijn niet bereikbaar en willen te veel invloed uitoefenen. Ik moet zeggen, het is herkenbaar. Wel jammer dat het onderzoek maar één kant belicht.
Waarom? Omdat ik beide kampen ken. Ik begon ooit als journalist bij de Elburger Courant, werd bij Politie Flevoland binnengehaald als redacteur voor de vele offlinemiddelen die er toen nog waren, maar werd daar ook woordvoerder. Die voorlichtersrol vulde ik wat anders in bij GGD IJsselland en GGD Nederland, voordat ik nu bijna een jaar eigenaar ben van Mediabureau MEER. Tussendoor was en ben ik nog steeds sportjournalist bij diverse kranten.Die twee verschillende rollen betekent schakelen tussen bijvoorbeeld een reportage over een lezing van Hugo Borst in de bibliotheek van De Wijk en een media-advies aan spelers van Coniche Topvolleybal Zwolle.