Ik ga hier gewoon even mijn gedachten op papier zetten. In het begin dacht ik dat het allemaal zo'n vaart niet zou lopen met dat virus. De uitspraken van Maggie De Block en Marc Van Ranst zijn daar niet vreemd aan. Het was toch maar zoiets als een griep, maar dan eentje waar nog geen vaccin voor was. Toch? Nu blijkt dat het toch wel iets meer is dan dat.
'Blijf in uw kot' … Maggie heeft gemakkelijk praten. In uw kot blijven is helaas niet voor iedereen weggelegd.
Ik kreeg gisteren een paniektelefoontje van mijn schoondochter. Wat moet zij met haar kind? De scholen worden gesloten, de crèches niet. Moest onze Kleine Man twee maanden ouder zijn geweest, dan was hij nu verplicht thuis. Nu niet. Nu zit hij een hele dag met een grote groep andere kinderen samen in één relatief kleine ruimte. Ook ik vind dit niet logisch. Zeker niet nu we weten dat er ook peuters en kleuters met het virus besmet zijn. En onze Kleine Man is al zo vaak ziek!
Op haar werk (OCMW) zijn ze nog niet zo ver dat er kan thuisgewerkt worden. Bovendien hebben twee van haar collega's zich vorige week ziek gemeld en er moet per afdeling altijd minstens één persoon aanwezig zijn voor permanentie. Wie is de pineut denk je?
Mijn zoon is werfleider op de werf van het nieuwe ziekenhuis in Antwerpen. Er gaan geruchten dat dit in ijltempo moet worden klaargestoomd om als 'corona-ziekenhuis' te dienen. Eén verdieping per week zouden ze aankunnen … als iedereen aan boord blijft. Thuiswerken is voor hem sowieso geen optie want hij moet zijn mensen aansturen. Het risico op besmetting is gigantisch op zo'n bouwwerf waar soms honderden mensen tegelijkertijd rondlopen en moeten samenwerken.
De NMBS schrapt vanaf vandaag bijna honderd ritten van piekuurtreinen van en naar Brussel. Sorry, maar daar is mijn verstand echt te klein voor. We moeten bij elkaar uit de buurt blijven, we mogen niet meer in groep gaan wandelen of fietsen in de openlucht maar we mogen wel opeengepakt in een treinstel zitten.
Er zijn geen mondmaskers meer voorradig want de stock is sinds 2009 niet meer aangevuld. Laat hij of zij die hiervoor de verantwoordelijkheid draagt even opstaan alsjeblieft!
Colruyt kan zijn collect & go bestellingen niet meer aan. Onze kinderen maken daar altijd gebruik van met hun drukke leven. Zoonlief probeert al sinds donderdag een bestelling te plaatsen voor afhaling eind deze week (dat zijn tien dagen!!), niet meer mogelijk. Vanmorgen zat hij alweer om 6 uur aan zijn laptop om het nog maar eens te proberen. Tevergeefs. Tja, dan zit er niks anders op dan tussen het volk in de rij te gaan staan.
Een complete lock down, zoals in Spanje en Italië, lijkt mij op dit moment de enige aangewezen maatregel om de ziekte niet verder te verspreiden. En dat komt misschien nog wel, maar dan zijn we hier in België nog maar eens te laat.
Voilà, ik hoop dat het wat rustiger wordt in mijn hoofd nu ik dit even heb neergeschreven want het houdt me veel meer bezig dan ik zou willen.
Zorg goed voor jezelf, lezer, en voor je medemensen.
Auteur MyriamCGeplaatst op 16 maart 2020 Categorieën blog
26 gedachten over "Corona"
IK begrijp je perfect, ook in mijn hoofd dwarrelen constant piekergedachten. Zelfs 's nachts kan ik ze niet echt stop zetten.
We evolueren naar Spaanse toestanden, mijn vraag is 'kan je dan niet beter toch wat gaan hamsteren?'
Naar ik las maken kinderen het vaak door zonder symptomen en zou het goed zijn als zij alvast immuun worden tegen het virus. Alleen mogen ze het vooral niet over zetten op de grootouders, die kwetsbaar zijn. Daarom blijven crèches open, maar dan bedenk ik, wat met de kinderverzorgers?
Die fraude met die mondmaskers is verschrikkelijk. Ik denk dat er nog lijken (niet letterlijk hoop ik) uit de kast zullen vallen.
En wat de NMBS betreft is een regelrechte schande, zij 'profiteren' vaan de gelegenheid, want de machinist vooraan zit totaal afgezonderd en zou dus kunnen blijven rijden. En ondertussen proppen ze de mensen in overvolle rijtuigen….
Ik begrijp en deel je ongenoegen, je vele vragen, je angst, Myriam, heel goed!
Ik begrijp mijn schoondochter wel hoor. Wannes is zo vaak ziek. Heeft onlangs nog in het ziekenhuis gelegen met valse kroep. Dat is zó akelig om te zien en te horen. Als (groot)ouder wil je nog liever zelf ziek zijn dan dat je (klein)kind ziek is.
Wij houden hem nu vandaag bij maar de zus van schoondochter staat in het onderwijs en moet niet meer naar school deze week omdat ze zelf ook een kleintje heeft. Zij gaat Wannes mee opvangen. Een hele geruststelling voor iedereen.
16 maart 2020 om 13:29
Mooie oplossing. En zo blijft iedereen creatief.
16 maart 2020 om 12:17
Ik begrijp je ook, het waait echt niet zomaar over.
Neen, al deden ze dat een week geleden wel uitschijnen!
16 maart 2020 om 12:38
Ik kan je betoog alleen maar bijtreden.
Ik moest het kwijt, ik slaap er niet meer van.
16 maart 2020 om 13:52
ik heb zelf mondmaskers gemaakt in vrolijke stofjes
16 maart 2020 om 13:59
Ik heb zelf geen mondmaskers nodig Vind het wel een schande dat er niet beter gezorgd wordt voor zij die als eersten met de besmette patiënten in contact komen. Weer typisch Belgisch!
16 maart 2020 om 14:15
Wel belangrijk om niet ziek te worden als je gaat winkelen en er veel volk is . Man is 78 en risicopatient door zwakke longen. Dochter heeft copd. Dus luxe is het niet
Kan me er iets bij voorstellen. Lucht op, he? 😉
16 maart 2020 om 16:25
Ik begrijp je frustratie, het houdt ons allen heel erg bezig, vooral omdat er op korte termijn geen verbetering in zicht is. Ik hoop dat jij en je familie veilig deze bangelijke situatie doorkomen.
16 maart 2020 om 16:32
Dank je. Ik hoop hetzelfde voor jou op het mooie Kreta.
16 maart 2020 om 17:08
Ik heb middelste (Brussel) gevraagd naar hier te komen. Meer plek voor man plus vrouw plus hond plus kat dan daar in de grote stad waar je misschien binnenkort ook niet meer naar buiten kunt. Bah.
Klopt. Ik zou nu ook niet graag in de stad wonen!
16 maart 2020 om 18:54
Wij ventileren hier ook veel tegen elkaar. Er zijn zoveel onbegrijpelijke en rare reacties en gedragingen. Het valt soms niet te rijmen.
Wat zwaar voor jouw kinderen. Zo'n druk, niet te onderschatten. Dan ben ik nog blij dat ik in het onderwijs werk. De druk is nu toch even van de schouders want die moeten we er niet bij hebben. Helaas is dat dus voor velen niet zo.
Normaal gezien moesten we allemaal voor de opvang naar school, maar er kwam maar 1 leerling opdagen vandaag. 'T Ja, een middelbare schoolleerling kan best al alleen thuis blijven als de ouders werken. Met die kleintjes, dat is een groter probleem.
Verder is het nu digitaal werken en opdrachten geven en nazien.
16 maart 2020 om 19:19
Deze situatie is niet alleen voor onze kinderen zo hoor.
Ik maak me wel zorgen over mijn zoon. Hij zorgt niet goed voor zichzelf. Hij gaat maar door, kent geen ziek zijn (zelfs al is hij ziek). Je kan plichtsbewust zijn, maar je kan daarin ook overdrijven en dat doet hij. Nu ga ik hem een tijd niet zien, dus kan ik het ook niet in de gaten houden als hij te ver gaat. Kleine kinderen, kleine zorgen … grote kinderen, grote zorgen.
Helemaal waar Myriam. Daar hoef je mij niets meer over te vertellen. Ik begrijp jouw grote zorg.
17 maart 2020 om 05:12
Het is toch echt moeilijk om een evenwicht te vinden hè. Een balans, in het hoofd… zoeken naar rust. Schrijven helpt, en dan moet je dat doen. Eens ventileren en reacties krijgen doet deugd.
Ik begrijp maar al te goed dat je je zorgen maakt over je zoon en schoondochter en de Kleine Man. Je kan ook niet veel anders hè. Want er zijn geen gemakkelijke oplossingen. Ons kleinste Piepje gaat ook nog naar de onthaalmoeder, maar dat is in beperkte kring. De oudste kan gelukkig thuis blijven. Mijn schoonzoon mag vanaf vandaag thuis werken. Dat is een goede oplossing, maar simpel zal het voor hem ook niet worden. Mijn dochter blijft voorlopig werken. Als journalist kan je ook moeilijk stoppen met werken. Maar ergens vermoed ik toch dat het stilaan allemaal wat minder zal worden. Ze werkt bij de regionale zender en vermits alle evenementen etc. stopgezet zijn, zal hun workload toch wel significant verminderen.
Ik kan je maar één tip geven: leef dag per dag. Kijk niet te ver vooruit. Dat helpt al helemaal niet. Flauwe tip maar hey, 't is toch een tip 😉 En blijf kijken naar wat mooi is.
17 maart 2020 om 08:17
Nou.. ik begrijp jouw gepieker wel.. maak mij er ook genoeg zorgen om😥
Het van me afschrijven heeft wel wat geholpen.
Het is een bizarre tijd! Ik ben blij dat we hier samen thuis kunnen werken… het is zelfs van moeten. Voor vele anderen is het inderdaad miserie (geen opvang-werkloos)…. laat ons hopen dat als iedereen doet wat hij/zij mag doen of niet mag doen, zich daar aan houdt, dat de situatie zo snel mogelijk stabiel wordt.
20 maart 2020 om 10:08
Dat het snel voorbij is en dat iedereen er gezond en wel mag uitkomen, dat hopen we allemaal wel denk ik.