Het middeneiland van een rotonde is een stuk niemandsland, een vacuüm in een overvol landschap, het oog van de storm. En dat blijkt om annexatie te schreeuwen, om identiteit, om invulling en betekenis.
Omwonenden, bedrijven, woningcorporaties, ambitieuze wethouders en regionale kunstkringen lopen over van enthousiasme om rotonde-ontwerpen te realiseren. En anders zet de plaatselijke middenstand er wel reclameborden op: voor een paar honderd euro doet Nederland zijn openbare ruimte graag in de uitverkoop.
Het Rotondologisch Genootschap – opgericht door Jonker en Van den Boomen – blikt manmoedig in de spiegel die de rotondes ons voorhouden.