Maar goed, hoe zijn deze kandidaten gevonden? Door te kijken naar de gegevens van de Kepler-ruimtetelescoop, de planetenvinder die veel te vroeg is heengegaan en in 2018 buiten gebruik is genomen. Met deze telescoop keek men naar zogenaamde overgangen (transits), waarbij een exoplaneet voor het oppervlak van de moederster langs trekt en hierbij een klein beetje van het sterrelicht doet dimmen.
Helaas zijn de kandidaat-exomanen te klein om zelf hun eigen transits te creëren. In plaats daarvan verraden ze hun aanwezigheid door de zwaartekrachtinvloed die ze uitoefenen op hun moederplaneet. Als een planeet ongestoord kan rondcirkelen dan zal het sterlicht op periodieke momenten tegengehouden worden. Soms kunnen hier onregelmatigheden bij voorkomen, waardoor de transits een paar minuten te vroeg óf te laat plaatsvinden.