Goed je best doen, een hoge lat (voor jezelf), perfect werk willen afleveren en kramp wanneer dat niet lukt. Gewoon volgende keer nog beter je best doen. Want dat zie je heel goed: je bemerkt alles waar nog wat aan verbeterd kan worden en wat net niet goed genoeg is. En als jij het niet ziet, dan laat dat venijnige stemmetje – dat duveltje op je schouder – het je wel weten: “ stommerd … hoe kon je … tsj tsj tsj … kwakkelwerk … schaam je … kan je nu echt helemaal niets …”.
Voortdurend op je tenen lopen breekt je op. Uiteindelijk raak je in een staat van lethargie: je begint maar niet meer aan je taak omdat je toch nooit aan je eigen standaard en normen kan voldoen en dan die vreselijke stem aan te moeten horen. Dan maar niet! Je ontwikkelt een enorme aversie tegen het woord ‘moeten’; jij moet helemaal niets!!!
Een te hoge lat haalt ons helemaal onderuit. Je hebt zelden tot nooit een voldaan gevoel over jezelf of over het werk dat je hebt afgeleverd, Wat jammer.
Hoe zou het zijn om voldoening van je werk te hebben. Om ergens met plezier aan te beginnen omdat je weet dat je goed werk levert en omdat je weet dat ‘goed’ goed genoeg is?
Enig idee hoeveel rust en ontspanning dat geeft!? Tijdens de training hoor je een radicaal andere stem. Een stem die trots op je is, die blij is met wat je doet en die je ondersteunt in plaats van je afkraakt. Zo’n stem brengt rust en diep vertrouwen. Dat is de koers die je vanaf dat moment zult bewandelen: een wereld van verschil, een volkomen Ander Leven!
“Het is bijna niet te geloven maar het is echt waar: ik ben volledig hersteld! De continue stress, die blijkbaar in mijn systeem zat, is weg. En ik weet ook hoe ik die weg kan houden.” Lees meer