2.19 Het Waterschap betwist dat zij in de winter van 1995/1996 op onzorgvuldige wijze zout heeft gestrooid op de weg ter plaatse van de percelen van [eiser] (en [getuige 1]). Het Waterschap stelt voorts dat het causaal verband tussen het beweerdelijk onzorgvuldig strooien en de gestelde schade ontbreekt. Ten slotte betwist het Waterschap (de hoogte van) de gestelde schade. Subsidiair beroept zij zich op eigen schuld aan de zijde van [eiser] daartoe stellende dat de soort heg die door [eiser] is gepland (te weten haagbeuk) minder zoutresistent is dan andere soorten afscheidingsbegroeiing (bijvoorbeeld haagliguster of coniferen). Als professioneel hovenier had [eiser] daarmee rekening kunnen en moeten houden en een andere soort grensafscheiding moeten kiezen. Door dit na te laten dient de geleden schade voor eigen rekening en risico van [eiser] te blijven.