Marije heeft al vijf weken een schilder aan huis: 'Het moet wel knap'
Flair - 17 juni 2020
Je bent hier: Home > Column > Marije heeft al vijf weken een schilder over de vloer: 'Inmiddels weet ik meer over hem dan over mijn collega's'
Marije heeft al vijf weken een schilder over de vloer: 'Inmiddels weet ik meer over hem dan over mijn collega's'
"De laatste weken heb ik elke dag een schilder over de vloer die de voorgevel moet verven. Willem heet hij. Een man van begin zestig. Zijn haren lang en grijs, zijn buikje van teddybeerformaat.
's Ochtends om negen uur stapt hij uit zijn oude witte stationwagen. Verfblikken in zijn hand. Hij schuifelt naar de voorgevel. Glijdt met zijn hand over het hout alsof hij het aait. Vanaf dag één zegt hij al dat als hij klaar is met onze deur, we daar onze haren in kunnen kammen. Franklin kijkt vanaf het eerste moment al bedenkelijk. "Hij zegt het mij iets te vaak."
'Inmiddels weet ik meer over hem dan over mijn collega's'
Maar ik zette door. Ik zag zijn ogen die oplichtten toen hij na het wegtrekken van een boordplaat onder de erker, visgraathout vond. Iemand die zo'n passie heeft voor wat hij doet kan alleen maar goed zijn, zo redeneerde ik. Ook toen het zeker twee weken duurde voordat hij ook maar een stuk schuurpapier had opgepakt. Elke keer komt hij, om twee uur later weer te vertrekken. Het schuurpapier is op. De plamuur heeft de verkeerde kleur. Of hij moet naar de dokter vanwege een fistel (ja, echt waar). Als ik hem rond half tien een kopje thee aanbied, zegt hij steevast "Lekker", loopt naar binnen, gaat zitten en praat aan één stuk door.
Marije over band met vader: 'Nu pas besef ik hoe belangrijk zoiets is als je opgroeit'
Inmiddels weet ik meer over hem dan over mijn collega's. Zijn ex die te goedgelovig is. Zijn collega wiens vrouw al zijn spaargeld heeft opgemaakt. Als hij dan na een uur schuren weer hijgend in mijn woonkamer staat, kan ik alleen maar instemmend knikken als hij zegt dat hij morgen verder gaat.
'Goedemorgen Willem'
Natuurlijk heb ik al de nodige grappige opmerkingen naar mijn hoofd gekregen: "Zo, jullie schilder wacht zeker tot het gaat regenen." En dan lach ik maar wat. Eén keer was Franklin het zat: hij belde Willem op en wilde weten wanneer hij nou klaar zou zijn. "Donderdag," zei hij. "Zeker weten." Maar donderdag ging het inderdaad regenen. En vrijdag was de plamuur nog niet naar zijn zin. "Want ja, je kunt wel snel willen, maar het moet wel knap."
'In de tussentijd houden we ons vast aan één gedachte: straks kammen we onze haren in de voordeur'
En daar had ik dan weer niets tegen in te brengen. Willem is duidelijk niet op te jagen en daar hebben we ons nu maar bij neergelegd. Na vijf weken is de aanblik van Willem in de ochtend zo gewoon, dat de kinderen bij het opentrekken van de gordijnen "Goedemorgen Willem!" roepen. In de tussentijd houden we ons vast aan één gedachte: straks kammen we onze haren in de voordeur."
Deze editorial van Marije komt uit Flair 25. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier.