7 April kwam er een moeder hamstertje bij mij in de opvang, met 5 kleine hamstertjes van toen nog maar 15 dagen jong. Ze kwamen in een tomaten emmertje (waar van die snoeptomaatjes in zitten) met een paar gaatjes er in en zaagsel. Bij de deur afgegeven aan de persoon die ze naar mij zou brengen. Via haar vorige baasje ben ik er achter gekomen dat dit haar derde nest was, de dame zelf is van september 2015 ongeveer. Dit houdt in dat ze sinds december elke maand een nestje op de wereld heeft moeten zetten, te beginnen als tienermoeder.
Hier aangekomen heb ik de moeder met haar kroost verhuist naar een duna multi (een antirommelkooi van 70x40cm) waar de kleintjes goed konden groeien en de moeder kon bijkomen van haar laatste nestje. Helaas was niets minder waar..
Het meisje was onwijs mager, grote stukken achter haar oren kaal en het was duidelijk dat al de energie die ze had in de zwangerschappen had gezeten: ze was helemaal uitgemolken.
Op 12 april vond ik haar zo hardhandig worden naar haar kleintjes dat ik ze uit elkaar heb gehaald, moedertje kreeg een eigen kooi om op rust te kunnen komen, en de kleintjes hadden inmiddels al tandjes. Met genoeg krachtvoer redden die het wel, de dame zal wel te zwak zijn om de kleutertjes nog te voeden. Helaas zag ik al snel de buik van de moeder groeien, nest 4 komt er aan. De reden dat ze van nest 3 af wilde.
Nadat de vraag was gesteld of ze misschien na haar nestje terug kon, en ik dit heb overwogen (ik wil namelijk goed luisteren naar de mensen die ik help), heb ik de afspraak gemaakt dat ik dat niet doe om miscommunicatie te voorkomen. Afstand is afstand, dit deed het oude baasje verdriet maar gelukkig begreep ze dit wel. Nadat ik had verteld dat ik zeer streng ben in het zoeken van nieuwe baasjes was ze gelukkig gerust gesteld. Ik zou dus voor zowel de moeder als de kindjes een goed thuis zoeken. Afgesproken.
Echter, een bedankje of enige vorm van sympathie bleef uit. Ook was er aangegeven dat de moeder absoluut niet nog eens zwanger kon zijn (de mannelijke hamster in kwestie zou voordat het nestje was geboren al weg zijn gehaald), wat jammer is omdat ik zo goed mogelijk wil inspelen op de behoeften van het diertje dat ik opvang. Gelukkig voerde ik haar sowieso goed bij zodat ze weer op krachten kon komen. Nu maar hopen dat het genoeg is voor de volgende kleintjes.
Na 3 verschillende verhalen te hebben gehoord over wat er nu precies is gebeurd: nestjes expres, nestjes per ongeluk & het zouden twee mannetjes zijn, heb ik het hele verhaal eigenlijk naast me neer gelegd. Tot ik bericht kreeg dat ze de moeder toch wel graag terug zou willen… Het moedertje die zwak, half kaal en zwanger was van haar vierde nest in zes maanden tijd. Niet te geloven. Voor het eerst ben ik zó boos geworden dat ik de persoon in kwestie van de pagina heb gegooid en het hele verhaal (met print-screens) openbaar heb gezet, terwijl dat normaal helemaal niet mijn manier van werken is. Toch was het nodig dit keer, en alle liefdevolle reacties van mijn volgers stroomde binnen. Zowel privé als openbaar lieten mensen me weten dat het beestje het niet beter kon treffen dan op dit moment bij mij.
Ooit een dier naar het asiel/opvang gebracht in zwakke toestand, en zodra ze hem opknappen hem weer terug willen? Raar verhaal toch.
En zo zijn we in het heden, ik heb de rust door mijn ‘uitspatting’. Mama hamster loopt nog steeds met een enorm dikke buik en kale plekken rond, ze eet gelukkig als een bouwvakker én ze is onwijs levendig. Het gaat spannend worden hoe het volgende nestje zal gaan. Heb er steeds meer vertrouwen in dat ze het zelf zal overleven, maar misschien heeft ze de voedingsstoffen zo hard nodig dat ze haar vierde nest opeet. Dit klinkt misschien raar, maar is puur natuurlijk. Zou haar ook zeker niks kwalijk nemen na alle ellende die ze heeft moeten doorstaan. Hiernaast een foto van gisteren (13 april).
Ps: De titel van dit stuk, zoals je al kon raden, is nu haar naam. Umi betekend moeder. Ze mag na haar vierde nestje hier blijven omdat ik er voor 100% zeker wil zijn dat ze een goed leven krijgt zonder ook nog maar één keer zwanger te raken.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie, Mijn huisdieren, opvang door Vera. Markeer de permalink als favoriet.