Nieuws - Column Mgr. de Korte: Vasten en rechtvaardigheid...
Column Mgr. de Korte: Vasten en rechtvaardigheid
​Vorig jaar heb ik voor het eerst in Oeteldonk het carnaval gevierd. Als bisschop mocht ik toen prins Amadeiro in het bisschopshuis ontvangen. Dit jaar kwam de prins weer langs. Bij de ontvangst kunnen grappen en grollen natuurlijk niet ontbreken. Het tweegesprek met de prins had overigens een meer serieuze ondertoon.
Ik ben in mijn geboorteplaats Vianen niet met carnaval opgegroeid. In ons gezin bestond alleen de gewoonte om op Vastenavond voor de kinderen iets lekkers te bakken. Moeder maakte pannenkoeken, poffertjes of wafels. Uitbundig carnaval vieren is dan ook niet aan mij besteed. Naast dat ik de prins heb ontvangen, ben ik naar het Oetelconcert geweest. Zo maakte ik op een bescheiden manier iets van carnaval mee. Bij ieder feest zijn er mensen die geen maat kunnen houden, dat geldt helaas ook voor het carnaval. Wanneer mensen hun grenzen kennen en de ander in zijn waarde laten, kan carnaval voor iedereen een feest zijn. Een feest van heilzame relativering en verbroedering.
Inmiddels is met Aswoensdag de Veertigdagentijd weer begonnen. Wij worden uitgenodigd om ons te bezinnen op de betekenis van het leven, het lijden en sterven van Christus. In mijn jeugd had ik een vastentrommeltje. Het snoepgoed dat ik in de vastentijd kreeg, werd daarin bewaard. Op zondag maar met name na Pasen mocht je uit dat trommeltje snoepen. In mijn parochiekerk waren de beelden met paarse doeken bedekt en de luiken van het hoofdaltaar waren gesloten. Zo werd thuis en in het kerkgebouw de versobering die past bij de voorbereiding op Goede Vrijdag en het Paasfeest duidelijk merkbaar. Vanaf de zestiger jaren van de vorige eeuw verschoof de aandacht van persoonlijke "versterving" naar de inzet voor meer sociale rechtvaardigheid. De zuigkracht van de huidige cultuur is groot. Als wij door de stad lopen worden wij voortdurend verlokt om leuke spullen te kopen of anderszins te consumeren. Het is heel goed om het individuele vasten en de inzet voor gerechtigheid met elkaar te verbinden. Minder kopen en het uitgespaarde geld ter beschikking stellen van de Vastenactie is nog steeds een prima combinatie.
Dit jaar worden tijdens de Veertigdagentijd verkiezingen voor de gemeenteraad gehouden. In onze steden en dorpen leeft bij niet weinig mensen het nodige onbehagen. Sommige partijen maken van dit ongenoegen gebruik om mensen te verleiden tot negativisme en extremisme. De Veertigdagentijd is bij uitstek een tijd van verbinding. Bekoelde relaties kunnen worden vernieuwd en gebroken relaties worden hersteld. Dat geldt voor ons persoonlijk leven maar ook voor het maatschappelijk leven. De tijd dat bisschoppen een stemadvies geven ligt gelukkig ver achter ons. Toch hoop ik dat u bij de komende verkiezingen kiest voor een partij die mensen verbindt in plaats van uiteen drijft.
In de liturgie van de Veertigdagentijd worden wij betrokken bij de laatste fase van het leven van Jezus. Wij trekken met Hem mee op weg naar Jeruzalem, richting het kruis. Voor veel Nederlanders is het zonder aanloop in één keer Kerstmis of Pasen. De Kerk leert ons te wachten en te waken. Daarvoor is er de Advent en de Veertigdagentijd. De komende weken op weg naar het Paasfeest wordt ons een spiegel voorgehouden. Als christenen zijn en blijven wij altijd leerlingen van de Heer. Iedere dag kunnen wij ook steeds meer leerling worden. Juist in de voorbereiding op het Paasfeest mogen wij groeien in geloof, hoop en vooral liefde. Als God ons in Christus liefheeft, wie zijn wij dan dat wij elkaar niet van harte liefhebben? Ik wens u een vruchtbare Veertigdagentijd.