Kodaline is al jaren een publiekslieveling op festivals in Nederland. Gevoelige ballads, van het type waar dan toch een tamboerijn invalt, zo net voordat het nummer openvouwt tot arena-proporties. Ze spelen vandaag aardig wat nummers van een nog te verschijnen album. Onhandig voor het meezingen, zou je denken. Maar gelukkig zit er wel telkens een break in die woordeloos mee te brullen is. In principe een perfecte opening van de dag.
Het is alleen zo’n show dat alles tegenzit. Al bij de openingstrack ‘Ready’ spelen de commercials op de schermen door, in plaats van de band te tonen. Tegelijk valt de microfoon een paar keer uit, en blijft hij de rest van de show gevaarlijk kraken. En om het af te maken, heeft de zanger echt niet zijn dag. Het is een beetje als die Beatles anekdote. Op de vraag of ze geloofden of Ringo Starr de beste drummer van de wereld was, zou John Lennon grappend gezegd hebben dat ie niet eens de beste drummer uit de band was. Zo is het vandaag ook met Kodaline. Zanger Steve Garrigan is niet eens de beste zanger van de band. Het gaat zo vaak mis: qua timing, zijn stem slaat over, hij zingt vals. De technische problemen maken het hem overigens ook echt niet makkelijk, maar toch hoop je van een band met zo veel ervaring dat ze zich er overheen kunnen zetten. Het zat er vandaag niet in.
Gelukkig heeft Kodaline wel de hits. Op afsluiter ‘All i Want’ kan de band een beetje gas terug nemen, omdat er op het veld zo hard meegezongen wordt.