SwashVillage | Miep Gies Biography
Startpagina Historische figuren Miep Gies Biography
Hermine Santruschitz Gies, beter bekend als Miep Gies, hielp Anne Frank en haar familie te verbergen voor de nazi's en redde haar dagboeken.
Miep Gies werd op 15 februari 1909 in Wenen geboren bij Oostenrijkse ouders, maar vanwege ziekte en verarming werd ze naar Nederland gestuurd voor verzorging en verbonden met haar pleeggezin. Ze trouwde met een Nederlandse man en werkte voor Otto Frank, waardoor hij een hechte band kreeg met zijn gezin. Samen met verschillende collega's verborg ze de Franken meer dan twee jaar in een geheim bijgebouw voor hun ontdekking door de Gestapo. Ze heeft Anne Frank gered's dagboeken en bracht ze later terug naar Otto Frank, de enige overlevende van zijn familie. Hij liet ze publiceren. Gies nam haar eigen memoires uit die tijd op in 1987 en stierf op 11 januari 2010 op 100-jarige leeftijd.
Miep Gies werd geboren als Hermine Santruschitz (Santrouschitz in het Nederlands) op 15 februari 1909 in Wenen, Oostenrijk, de tweede dochter van werkende Oostenrijkse ouders. Omdat er weinig werk was en voedseltekorten frequent waren in de nasleep van de Eerste Wereldoorlog, werd Hermine opgenomen in een Nederlands programma voor ondervoede kinderen.
In december 1920 werd ze bij de familie Nieuwenburg in Leiden geplaatst om haar kracht en gezondheid te herstellen. De familie heeft haar Miep de bijnaam gegeven, en niet alleen de naam is gebleven & # x2014; Miep bleef lang na de eerste drie maanden bij haar pleeggezin en verhuisde met hen naar Amsterdam. Ze ging terug naar haar familie in Wenen toen ze 16 was, maar de angst om daar te blijven belette haar om volledig van het bezoek te genieten. Ze was erg opgelucht toen haar ouders haar vertelden dat ze haar liefde voor haar geadopteerde land en gezin begrepen en accepteerden.
Miep beëindigde haar opleiding op 18-jarige leeftijd en kreeg een baan in het kantoor van een textielbedrijf, waar ze werkte tot ze 24 was, toen ze werd ontslagen vanwege de depressie. Na enkele maanden werkloosheid waarschuwde een buurman Miep voor een mogelijke functie bij Nederlandsche Opekta, een bedrijf dat ingrediënten voor het maken van jam voorzag. Ze interviewde met Otto Frank, die vanwege de nazi-onderdrukking van de Joden Duitsland met zijn familie en zijn bedrijf was ontvlucht. Ze bonden zich door hun gebroken Nederlandse en vloeiende Duits, en toen Miep haar jam-test doormaakte, begon ze meteen voor hem te werken.
Miep en haar vriend, Jan Gies, speelden jarenlang maar konden niet'het zich niet veroorloven om te trouwen. Ze vonden eindelijk huisvesting, maar kort daarna, in het voorjaar van 1940, vielen de nazi's Nederland binnen en werd Miep bevolen terug te keren naar haar geboorteland Wenen. Miep had de dreiging gevoeld en had in 1939 een brief aan koningin Wilhelmina geschreven in een poging de Nederlandse nationaliteit te verkrijgen. Vanwege een gelukkige band met haar oom'In het Weense ambtenarenapparaat kon Miep binnen de vereiste tijd haar geboorteakte halen. Zij en Jan Gies huwden op 16 juli 1941, met Otto Frank en zijn familie, inclusief zijn dochter Anne, aanwezig.
De Franken verbergen
In juni 1942 besloten de Franken, gezien de verslechterende situatie voor de Joden, om zich te verschuilen in het geheime bijgebouw van hun kantoorgebouw. Samen met een paar anderen stemde Miep ermee in om een ​​'helper' te zijn, die hen voedsel bracht dat ze van verschillende kruideniers zou verzamelen met illegale rantsoenkaarten die haar man had gekocht als onderdeel van het Nederlandse verzet. Miep en haar collega's hielden ook het bedrijf overeind, zorgden voor inkomsten en maakten het gebouw tot een onopvallend centrum van activiteit. Op hun suggestie brachten Miep en Jan zelfs een nacht door met de acht mensen die zich schuilden boven, waar ze zich herinnerde: "De angst ... was zo dik dat ik het op mij kon voelen drukken."
Zij en haar collega's konden het gezin meer dan twee jaar verborgen houden, maar uiteindelijk werden ze verraden. Het bijgebouw werd op 4 augustus 1944 door de nazi's overvallen en de inzittenden werden naar concentratiekampen gestuurd. Miep heeft Anne Frank gevonden's dagboeken en leg ze weg voor het gezin's terug.
Maar alleen Otto Frank kwam terug. Toen ze hoorden dat de rest van het gezin in de kampen was omgekomen, gaf ze hem de dagboeken.
Otto bleef bij de Gieses wonen tot 1953. Miep beviel van haar en Jan's zoon, Paul, in 1952. Hoewel Anne'De dagboeken waren gepubliceerd in 1947, Miep had ze nooit gelezen, maar Otto haalde haar uiteindelijk over om dit in hun tweede druk te doen. Ze zei: "Hoewel ik veel weende, bleef ik denken: 'Anne, je gaf me een van de beste cadeaus die ik ooit heb gekregen.'"
Miep Gies stierf op 11 januari 2010, in een verpleeghuis na een val, slechts een maand verlegen voor haar 101e verjaardag.
Ze publiceerde een memoires, Anne Frank herinnerd, in 1987, die een verlichte brug vormt naar het achterhuis. Als een vrouw van moed en overtuiging toerde en gaf ze lezingen over de lessen van de Holocaust en Anne Frank's erfenis, maar Miep stond er altijd op dat ze geen held was; ze deed gewoon wat veel andere 'goede Nederlanders' deden. Anne Frank zei over haar: "We zijn nooit ver van Miep's gedachten. "En inderdaad, Miep en haar man reserveerden 4 augustus als een speciale dag van herinnering.
Miep ontving laat in zijn leven vele prijzen, waaronder de Orde van Verdienste van de Bondsrepubliek Duitsland, de Yad Vashem-medaille en de Wallenberg-medaille. Door deze laatste eer te aanvaarden, zei ze: "Ik ben ervan overtuigd dat we niet moeten wachten tot onze politieke leiders deze wereld een betere plek maken."