De lente in mijn braadslee | Prakkie kookblog
← Nieuw in de pannenhoek!
Ach wat lief… →
De lente in mijn braadslee
Geplaatst op maart 31, 2011	door Prakkie
Wandelend door de velden afgelopen dagen viel me iets op. Als wandelaar ken ik de seizoenen en de veranderingen die dat met zich mee brengt: het schroeien van de zomer, blad aan bomen donkergroen, nageslacht van vogels en vee richting volgroeïng. De herfst met paddenstoelen (altijd mandje mee!) en geurig bos. De winter met sporen van wild. En het voorjaar natuurlijk de ontluiking van het leven, ontbottend groen, maar ook: lammetjes!
En nu zul je denken: Prakkie, wat een sentimenteel idee, dat kennen we niet van jou! O, maar ik bedoel het ook niet sentimenteel, maar kijkend naar zo'n weitje met dartelende jonge schaapjes loopt bij mij steevast het water in de mond. Sta dan in gedachten te meten of zo'n beestje gekanteld in mijn braadslee past. O, en dan wellen er ideeën voor recepten op! Heerlijk! Lamsvlees, zoo mals. En weinig aan doen hè! Want zo al lekker.
Tip: naar de Turkse toko! Daar kost lamsvlees (of schapenvlees en geit, ook smullen!) een schijntje bij wat de superstore vraagt. En heb je wel eens goed gekeken wat er dan in zo'n schuimbakkie ligt bij Appie c.s.? Daar vul je nog geen holle kies mee! Terwijl mijn Turkse slager me een lappen levert! Daar moet je bijna twee barbecue's (of grill-platen) voor naast elkaar zetten.
"Slager, doe me maar het hele beessie!"
En die slager dan ook blij natuurlijk.
Maar tot mijn verbazing constateerde ik dus, wandelend tussen dat culinaire groen, dat er nog geen zicht was op lammetjes. Hè, het is toch lente?
"Lammetjes, waar zijn jullie??"
Dit bericht werd geplaatst in 1. Vers! De nieuwe berichten en getagged met eten, koken, lam, lente. Maak dit favoriet permalink.
3 reacties op De lente in mijn braadslee
maart 31, 2011 om 21:59
Oh maar lammetjes zijn slim, die kunnen wel raden wat jij denkt en staan te beven achter dat bosje in de verte, wedden?
april 1, 2011 om 13:47
Kat, het is dat ik niet in mijn eigen foto kan stappen, want anders zou ik dat nu doen, reuze benieuwd of je gelijk hebt. Khad ook niet de illusie dat de beestjes zouden staan trappelen van ongeduld om in mijn braadslee te springen. Tja, in dat geval wordt het duurzaam jagen: met pijl en boog!