vier mei | RENÉE RAADSHEER
een dag waar wij altijd om acht uur een minuut stilte houden. Als respect naar alle slachtoffers van de tweede wereld oorlog. De tweede wereld oorlog die eenenzeventig jaar geleden is. Het voelt zo ver weg, het klinkt zo lang geleden maar eigenlijk is het dus nog best heel dichtbij. Ik wilde eigenlijk niks over deze dag schrijven, wat moet ik nu weer erover schrijven, schrijf ik niet hetzelfde als vorig jaar?
Ik wil dank je wel zeggen, ook al voelt dat als te weinig. Al die mensen die gevochten hebben voor ons, zodat wij weer normaal konden leven en daardoor zelf het leven verloren. Onschuldige mensen die overleden, mensen van alle leeftijden, van jou leeftijd, mijn leeftijd, mijn oma haar leeftijd, alle leeftijden. Mensen die het verdiende om te leven, zonder daar voor te hoeven vechten. Wat als deze mensen niet voor ons hadden gevochten, hoe zou het er dan uit zien op de dag van vandaag.
Ik kan er niet veel over zeggen, want wat weet ik er nou van. Het enige wat ik ervan weet zijn die filmpjes van televisie, het internet. De verhalen vanuit mijn geschiedenis boek, verhalen vanuit leesboeken, films en de musical Soldaat van Oranje. Je zou mij alles kunnen wijs maken over de oorlog.
Ik hoorde laatst dat vier mei steeds een minder grote waarde krijgt voor veel mensen, dat begrijp ik wel, elk jaar hetzelfde riedeltje, om acht uur een minuut stil. Ik snap het wel want als ik zou overlijden gebeurd dat ook niet en toch kan je het niet met elkaar vergelijken want ik heb niks gedaan voor de wereld, ten minste niet iets zoals al deze mensen die zijn overleden. Ik vind het erg, dat het minder waarde krijgt. Ik vind het belangrijk dat wij eens in het jaar even stil staan bij het feit dat wij zonder deze mensen een heel ander leven hadden kunnen hebben en dat zij gevochten hebben voor de vrijheid, die wij nu hebben.
Hetzelfde geld voor geschiedenisles. Ik moet je bekennen dat ik niet altijd even goed opletten maar ik vind het een belangrijk vak. Iets leren over wat er is gebeurt in de wereld, allemaal gebeurtenissen waardoor wij nu leven zoals wij leven. "Ja maar het is niet nodig, we kunnen het allemaal Google." Dat is zo waar maar zeg nou eerlijk, als jij deze les niet krijgt ga jij in de vrije tijd echt niet uren alles wat je op Google erover vindt lezen. Ik denk dat het idee niet eens in je op zou komen om het in te typen.
Dat was even off topic, maar wat ik eigenlijk wil zeggen is dat ik dankbaar ben dat ik mede dankzij al die mensen die zijn overleden in de Tweede Wereldoorlog, dat ik nu in vrijheid leef. Dus bij deze