De vlieg op de muur neemt de woonkamer in zich op. Het zonlicht dat weerkaatst op het laminaat, de pluizen die over de vloer dansen alsof ze aangeraakt zijn door een woestijnwind uit een sprookje van 1001 nachten, gevallen kruimels, de spin in haar web, maar bovenal: het wezen in de ochtendjas. Het wezen beweegt zich met reusachtige stappen door de ruimte, met in zijn ene poot een bassin met een heet dampend, groen getint meer erin en in de andere een plateau met een voedselberg er op. Een berg die omringd wordt door in het vuur geharde korsten en die in het midden dooraderd is met een brokkelige poepkleurige pindapasta.
Elke dinsdagochtend ga ik naar yin yoga. Tijdens deze les vouwen we onze ledematen in ongemakkelijke houdingen en blijven daar minutenlang in zitten. Hoe ongemakkelijker, hoe beter, want zo werken de houdingen in op het bindweefsel. Dat wordt hierdoor soepeler en gezonder. De kunst is om te ontspannen en de zwaartekracht zijn werk te laten doen. Daarbij zoek je je persoonlijke grens op. Ongemak is oké, pijn niet.

Nog voordat uw baby kan tellen, kunt u al een idee krijgen van de wiskundeknobbel waarmee uw kind is uitgerust. Dat blijkt uit nieuw onderzoek. Kinderen van zes maanden oud die goed onderscheid kunnen maken tussen kleine en grote groepen voorwerpen zijn op latere leeftijd veel beter met getallen.
Wanneer baby’s ter wereld komen, kunnen ze nog niet tellen. Simpelweg omdat ze de woorden om bijvoorbeeld tot tien te tellen, niet kennen. Maar dat wil niet zeggen dat ze geen besef van hoeveelheden hebben. Onderzoekers vermoeden dat baby’s een primitief gevoel voor aantallen hebben. En zodra ze de woorden die bij bepaalde aantallen horen (één, twee, drie, enzovoort) leren, bouwen ze met die kennis voort op dat primitieve besef.
Een nieuw onderzoek onderschrijft die hypothese nu. De onderzoekers verzamelden 48 baby’s van zes maanden oud. De baby’s werden voor twee schermen gezet. Op het ene scherm waren altijd acht stippen te zien. Wel veranderden de stippen regelmatig van positie en grootte. Op het andere scherm waren afwisselend acht en zestien stippen zichtbaar. Baby’s die onderscheid konden maken tussen de twee verschillende hoeveelheden, keken langer naar het scherm waarop het aantal stippen veranderde.