Franse Visserij, of Commissie/Frankrijk (HvJ EG 12 juli 2005, ECLI:EU:C:2005:444) is de roepnaam van een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen gewezen op 12 juli 2005, inzake een boeteprocedure van de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Franse Republiek. Het arrest heeft betrekking op de vraag of in het kader van dezelfde procedure op grond van artikel 228(2) EG-Verdrag (thans art. 260(2) VWEU) zowel een dwangsom als een forfaitaire som kan worden opgelegd.

Feiten en procesverloop 
In een eerdere inbreukprocedure had het Hof van Justitie een verklaring voor recht afgegeven dat de Franse Republiek, "door van 1984 tot 1987 niet te zorgen voor een controle die de naleving waarborgt van de communautaire technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden als voorzien in 's Raads verordeningen (EEG) nrs. 171/83 van 25 januari 1983 en 3094/86 van 7 oktober 1986" haar verplichtingen inzake de controle op visserijactiviteiten niet is nagekomen. Bij brief van 8 november 1991 heeft de Commissie de Franse regering verzocht haar de maatregelen mede te delen die waren genomen ter uitvoering van het arrest. Op 22 januari 1992 hebben de autoriteiten van de republiek geantwoord dat zij "al het mogelijke deden om in overeenstemming te handelen met de communautaire bepalingen".

Tijdens enkele controles bij Franse havens hebben inspecteurs van de Commissie evenwel de autoriteiten erop gewezen dat, hoewel de situatie verbeterd was, de controle op verschillende punten tekortschoten. Na de Franse Republiek te hebben uitgenodigd opmerkingen te maken, heeft de Commissie op 17 april 1996 een met redenen omkleed advies uitgebracht, waarin zij constateerde dat het arrest naar aanleiding van de inbreukprocedure niet was uitgevoerd, onder meer doordat de controle ontoereikend was, waardoor verkoop van ondermaatse vis mogelijk was.

Na enkele briefwisselingen besloot de Commissie een boeteprocedure aanhangig te maken bij het Hof van Justitie. Daar vorderde zij onder meer "de Franse Republiek te veroordelen om aan de Commissie (...) een dwangsom te betalen van 316 500 EUR per dag vertraging bij de tenuitvoerlegging van de maatregelen die nodig zijn om zich te voegen naar genoemd arrest Commissie/Frankrijk (...)".

Beoordeling door het Hof 
Het Hof overwoog ten aanzien van de gestelde niet-nakoming :

Naar aanleiding van deze constatering moesten de daarbij passende financiële sancties worden vastgesteld. Daartoe overwoog het Hof dat de Commissie de oplegging van een dwangsom had gevorderd, maar dat "gelet op de bijzondere kenmerken van de vastgestelde niet-nakoming", het op zijn plaats was na te gaan of de oplegging van een forfaitaire som een passende maatregel zou kunnen zijn. Het EG-Verdrag bepaalde evenwel (in artikel 228(2)) dat het Hof de lidstaat een forfaitaire som of een dwangsom kon opleggen, zodat de vraag rees of cumulatie van deze sancties mogelijk was.

De Deense, Nederlandse en Finse regering en de regering van het Verenigd Koninkrijk, die allen opmerkingen hadden gemaakt in de zaak, waren van mening "dat deze twee maatregelen complementair zijn, daar zij elk voor zich een afschrikkende werking beogen". De Franse, Belgische, Tsjechische, Duitse, Griekse, Spaanse, Ierse, Italiaanse, Cypriotische, Hongaarse, Oostenrijkse, Poolse en Portugese regering waren de tegenovergestelde mening toegedaan.

Het Hof overwoog:

Het Hof veroordeelde de Franse republiek tot de betaling van een dwangsom van  voor elke periode van zes maanden zolang het eerste arrest niet was uitgevoerd, en tot betaling van een forfaitaire som van

Relevantie 
Uit het arrest Franse Visserij blijkt dat het Hof van Justitie bevoegd is een lidstaat, na te hebben vastgesteld dat die de krachtens een arrest op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, zowel een dwangsom als een forfaitaire som kan opleggen.

Noten en/of referenties 

Franse Visserij