De Lannoy is een oorspronkelijk Zuid-Nederlands geslacht waarvan leden sinds 1816 tot de Nederlandse adel behoren.

Geschiedenis 
De stamreeks begint met Martin de Lannoy die in 1548 overleed; zijn weduwe, Maria van de Wielle, woonde in 1575 te Ellignies-lez-Frasnes (bij Doornik). Hun zoon Marc de Lannoy vluchtte wegens de geloofsvervolgingen omstreeks 1567 van Doornik naar Antwerpen; daar werd hij op 5 augustus 1569 geëxecuteerd. Een zoon van hem, Martin de Lannoy vertrok in 1582 naar Keulen maar verbleef later ook te Dordrecht en te Wezel. Een zoon van de laatste, ds. Arnold de Lannoy (1590-1635) werd Waals predikant en vestigde zich in 1619 te Leiden. Vanaf het begin van de 18e eeuw werden leden van het geslacht militair.

Bij KB van 20 februari 1816 werd een nazaat, Jacques Arnold Henri de Lannoy (1734-1823), verheven in de Nederlandse adel en verkregen hij en zijn nageslacht het adelspredicaat jonkheer/jonkvrouw.

Enkele telgen 

Ds. Arnold de Lannoy (1590-1635), Waals predikant
Ds. Abraham de Lannoy (1623-1655), Waals predikant
Dr. Arnold de Lannoy (1653-1710), medisch doctor, poorter, raad en burgemeester van Vlissingen
Henri de Lannoy (1691-1771), officier in Statendient (1724-), laatstelijk generaal-majoor
Jhr. Jacques Arnold Henri de Lannoy (1734-1823), officier in Statendient, laatstelijk luitenant
Jhr. Jacques François de Lannoy (1766-1838), officier in Statendient (1788-), laatstelijk luitenant-kolonel
Jhr. Carel Frédéric de Lannoy (1814-1873), officier, laatstelijk kapitein
Jhr. Lodewijk David Cornelis de Lannoy (1858-1922), luitenant-generaal

Nederlands adellijk geslacht