Dit zou in de tegenwoordige tijd geschreven moeten worden is een vertaalde roman van Helle Helle uit 2011, met de Deense titel: Dette burdes skrive i nutid, waarvoor ze op 24 januari 2012 De Gyldne Laurbær ontving.

Verhaal

De 21-jarige hoofdpersoon Dorte vertelt aan het begin van het boek dat ze een jaar zelfstandig heeft gewoond in een bungalow vlak bij het station van Glumsø, waarbij ze veinsde in Kopenhagen te studeren. Ze vertrekt er, nadat ze eerder al bij tante Dorte, Per, Lars en wederom tante Dorte had gewoond. In het afgelopen jaar heeft ze haar jonge leven voor haar komst naar de bungalow met de lezer besproken. Het samenwonen als 18-jarige met Per Finland, in een verbouwde stal op het erf van zijn ouders. Na een abortus vertrekt ze plotseling naar Per zijn neef, Lars, met wie ze op zijn kamer gaat samenwonen. Als ze ook hem in gedachten ontrouw is gaat ze terug naar haar 24 jaar oudere tante Dorte. Op hun deur staat als naambord Dorte X2, totdat de komst van de nieuwe vriend van tante, Hardy, Dorte naar de bungalow aan het spoor in Glumsø voert.

In de bungalow raakt ze sluipenderwijs verliefd op de stationschef Knud. Als zijn vriendin een weekje weg is, komt het tot intiem lichamelijk contact. Vervolgens duikt een oude bekende, Hase, op en Dorte besluit wederom afscheid te nemen. Aan het eind van het boek vraagt de stationschef of ze hem wil schrijven. Dorte denkt van niet. Het boek eindigt met de titel:

Dit zou in de tegenwoordige tijd geschreven moeten worden

Roman uit 2011
Werk van Helle Helle