Yves-Jean Edmond Emile Marie du Monceau de Bergendal (Ukkel, 23 oktober 1922 – Brussel, 27 juli 2013) was een Belgisch ondernemer en senator, volksvertegenwoordiger en burgemeester in Ottignies voor de PSC.

Levensloop
Graaf Yves du Monceau was de enige zoon van graaf Jean du Monceau (1890-1966) en van Yvonne Crets. Hij trouwde met Raymonde Vaxelaire (1925), mede-erfgename van de winkelketen Au Bon Marché. Ze kregen twee zoons en twee dochters, waaronder Diego du Monceau.

Hij had pas zijn humaniora beëindigd aan de abdijschool van Maredsous, of de Tweede Wereldoorlog deed hem op de vlucht slaan. Hij kwam terecht in Marokko en vertrok vandaar naar Londen. Hij behaalde een diploma aan de militaire academie Sandhurst en vervoegde het Belgisch leger. Hij nam deel aan de Bevrijding van België, als verbindingsofficier bij de Brigade Piron en bij het Canadese leger. Du Monceau kreeg verschillende onderscheidingen, onder meer de Belgische Grootofficier in de Leopoldsorde, Commandeur in de Orde van Leopold II en Ridder Commandeur in de Orde van het Britse Rijk. Hij werd ere-luitenant-kolonel bij de pantsertroepen.

Na een korte periode te hebben gewerkt in de Belgische multinational Sofina, werd hij actief in de familieonderneming van zijn vrouw en werkte mee aan de ontwikkeling ervan in België en in Belgisch-Congo. Hij was ook mee verantwoordelijk voor de fusies met Innovation en Grand Bazar, tot aan de oprichting van de GIB Group, waarvan hij ondervoorzitter was.

In 1958 was hij adjunct commissaris-generaal voor het paviljoen van de Heilige Stoel op de Wereldtentoonstelling in Brussel.

Yves-Jean du Monceau de Bergendal was ere-ambassadeur van Orde van Malta in de Democratische Republiek Congo en in Tsjechië en Groot-Kruis van de Magistrale Gratie van de Soevereine Orde van Malta.

Politieke activiteiten
Du Monceau was ook politiek bedrijvig.

Van 1952 tot 1994 was hij gemeenteraadslid en van 1959 tot 1989 burgemeester van Ottignies. Hij was een van de voornaamste initiatiefnemers tot de oprichting van de universiteitsstad Louvain-la-Neuve op het grondgebied van zijn gemeente, die de naam aannam van Ottignies-Louvain-la-Neuve en het predicaat 'stad' verkreeg.

Van 1971 tot 1974 en van 1977 tot 1978 zetelde hij in de Senaat als rechtstreeks gekozen senator voor het arrondissement Nijvel. Daarna was hij van 1978 tot 1985 provinciaal senator voor Brabant en van 1985 tot 1987 lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers. Door het toen bestaande dubbelmandaat was du Monceau de Bergendal van 1971 tot 1974 en van 1977 tot 1980 ook in de Cultuurraad voor de Franse Cultuurgemeenschap en van 1980 tot 1981 en van 1985 tot 1987 lid van de Waalse Gewestraad en de Franse Gemeenschapsraad.

Van 1991 tot 1994 was hij ook nog provincieraadslid van Brabant.

Literatuur
 Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
 Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1994, Brussel, 1994.
 Christian LAPORTE, Le sauveur de l’UCL entre dans l’Histoire, in: La Libre Belgique, 29 juli 2013
 Christian LAPORTE, Comte Yves du Monceau de Bergendal, in: Bulletin van de Vereniging van de Adel van het Koninkrijk België, oktober 2013.

Burgemeester van Ottignies-Louvain-la-Neuve
PSC-politicus
Monceau
Belgisch volksvertegenwoordiger
Belgisch senator
Belgisch ondernemer
Monceau
Belgisch militair in de Tweede Wereldoorlog
Brabants provincieraadslid