Onno Sickinghe (Groningen, 24 februari 1688 - Groningen, 25 augustus 1756) was een Nederlands politicus en burgemeester van Groningen.

Leven
Sickinghe was een telg van het Groninger geslacht Sickinghe en zoon van luitenant-kolonel Feio IV Sickinghe (1654-1696) en Elisabeth Tamminga (ca.1655-1694).
Hij stond vanaf 11 augustus 1706 ingeschreven bij de Rijksuniversiteit Groningen in het Album Studiosorum. Hier studeerde hij rechten.

Op 17 juni 1713 trouwde Sickinghe met Johanna Willemina Tamminga (1687-ca.1729), dochter van Burgemeester Eijlko Tamminga en Allegonda Eeck, dochter van burgemeester Sicco.
Samen kregen zij twee kinderen; een zoon en dochter. 
Zijn zoon Eilko Tamminga Eger Sickinghe was eveneens burgemeester van Groningen in 1788, 1789, 1791, 1792 en 1794 en lid van de Raad van State.

Werk
Na zijn studie begon Sickinghe op 28 april 1717 als rentmeester der venen van de stad Groningen. 
Op 11 februari 1718 wordt hij genoemd als ambtman van het Goorecht. Op 24 mei 1721 begon zijn carriere als raadsheer bij het gerechtshof van het gewest Groningen; als zodanig komt hij voor in de jaren 1722,24,25,27,28,30,31,34,36,37,38,40,41,43,44,46,47,50,51 en 53.
Onno was de laatste Sickinghe die in de Ommelander politiek een rol speelde. Hij was voor de Ommelanden lid van de provinciale rekenkamer in 1721 en voor Feerweerd compareerde hij tussen 1711 en 1717 op de landdag. 
Daarna trok hij weer richting de stad. Hier verwierf hij het groot burgerrecht in 1713 en het klein burgerrecht in 1716/1717.
In 1723, 26 en 29 was Sickinghe ordinaris van de raad der Admiraliteit te Harlingen. In 1733 was hij lid van de Raad van State.
Sickinghe was Drost der beide Oldambten in de jaren 1736,39,45,48 en 49. In 1742 en 1755 was hij lid van de Gedeputeerde Staten van Stad en Lande. In 1752 van de Generaliteitsrekenkamer.
Onno Sickinghe was in 1754,1755 en 1756 Burgemeester van Groningen.

Sickinghe overleed in 1756 op 68-jarige leeftijd en werd begraven in de Martinikerk van Groningen.

Onno