Burggraaf Alfred Felix Armand Simonis (Verviers, 14 januari 1842 - aldaar, 6 april 1931) was een Belgisch politicus voor de Katholieke Partij.

Biografie

Familie 
Alfred Simonis behoorde tot de familie Simonis en was een zoon van André Simonis (1805-1870) en van Marie-Elisabeth de Grand'Ry (1807-1880). Zijn vader was industrieel, schepen van Verviers en voorzitter van de Kamer van Koophandel. Alfred trouwde in 1865 in Verviers met Berthe de Grand'Ry (1844-1911), dochter van Jules de Grand'Ry, burgemeester van Eupen, en Euphrosine Dumon, dochter van Augustin Dumon. Ze kregen drie dochters en een zoon:
 Marie-Euphrosine Simonis (1866-1945), trouwde in 1890 in Verviers met Emile de Lalieux de La Rocq (1862-1918), burgemeester van Nijvel en volksvertegenwoordiger. Ze kregen twee zoons en een dochter, maar zonder nakomelingen.
 André Simonis (1867-1951), provincieraadslid van Luik en senator, trouwde in 1903 in Wierde met zijn nicht Marie-Thérèse de Moreau (1867-1943), dochter van Alphonse de Moreau, advocaat, burgemeester van Wierde, provincieraadslid van Namen, volksvertegenwoordiger, minister, directeur van de Nationale Bank van België. Ze kregen een zoon en een dochter, met afstammelingen tot heden.
 Isabelle Simonis (1871-1941)
 Léonie Simonis (1874-1943)

Hij was een schoonbroer van Jules Poswick, schepen van Verviers en volksvertegenwoordiger, en een neef van Emmanuel de Biolley, provincieraadslid van Luik, gemeenteraadslid van Verviers en senator.

In 1908 werd hij in de erfelijke Belgische adel opgenomen met de bij eerstgeboorte overdraagbare titel van burggraaf.

Carrière 
Simonis promoveerde tot ingenieur (1863) aan de Universiteit van Luik en werd mede-eigenaar en bestuurder van de vennootschap Iwan Simonis, producent van wollen laken en stoffen.

Van 1868 tot 1870 was hij provincieraadslid van Luik. In 1870 werd hij verkozen tot katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Verviers, een mandaat dat hij vervulde tot in 1878. In 1884 werd hij senator en oefende dit mandaat uit tot in 1919. Van 1908 tot 1911 was hij voorzitter van de Senaat.

Op industrieel vlak was hij:
 lid van de algemene raad van de Algemene Spaar- en Lijfrentekas,
 bestuurder en voorzitter van La Lainière,
 bestuurder van Verviétoise pour la construction de machines,
 bestuurder van Compagnie du Congo pour le commerce et l'industrie,
 bestuurder van Fabrique nationale d'armes de guerre,
 voorzitter van de Compagnie austro-belge du pétrole,
 bestuurder Compagnie belge pour le commerce et l'industrie,
 bestuurder en voorzitter Tramways verviétois,
 bestuurder Société des mines et fonderies de plomb et de zinc de Stolberg et de Westphalie,
 voorzitter Société d'électricité de l'Est de la Belgique,
 medestichter Banque populaire de Verviers,
 bestuurder van de Banque d'outremer.

Literatuur 
 Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, Standaard, 1972
 Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894, Brussel, Académie royale de Belgique, 1996.
 Ginette KURGAN-VAN HENTENRYK en Jean PUISSANT, Dictionnaire des patrons en Belgique. Les hommes, les entreprises, les réseaux, Brussel, De Boeck Université, 1996, 546-547.
 Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1998, Brussel, 1998.

Katholieke Partij (België)-politicus
Luiks provincieraadslid
Belgisch volksvertegenwoordiger
Voorzitter van de Senaat (België)
Belgisch ingenieur