Albert-Pierre Sarraut (Bordeaux, 1872 – Parijs, 1962) was een Frans politicus van de Parti Radical. Sarraut was twee keer premier van de Derde Franse Republiek: in 1933 en 1936.

Levensverhaal
Sarraut was van 1912 tot 1914 en opnieuw van 1917 tot 1919 gouverneur-generaal van Frans Indochina. Op 10 juli 1940 stemde Sarraut voor een optekening van een nieuwe constitutie onder leiding van Philippe Pétain. Het betekende in principe het einde van de Franse Derde Republiek en de totstandkoming van Vichy-Frankrijk. Daarna verliet Sarraut de Franse politiek. Nadat zijn broer Maurice in 1943 bij Milice werd vermoord, nam Sarraut de leiding over van de krant La Dépêche de Toulouse. De krant was eigendom van de familie Sarraut.

Sarraut overleed in 1962 in Parijs.

Kabinet Sarraut I (26 oktober-26 november 1933)
 Albert Sarraut – Premier en minister van Marine
 Albert Dalimier – Vicepresident en minister van Justitie
 Joseph Paul-Boncour – Minister van Buitenlandse Zaken
 Édouard Daladier – Minister van Oorlog
 Camille Chautemps – Minister van Binnenlandse Zaken
 Georges Bonnet – Minister van Financiën
 Abel Gardey – Minister van Economische Zaken
 Eugène Frot – Minister van Arbeid en Sociale Zekerheid
 Jacques Stern – Minister van Scheepvaart
 Pierre Cot – Minister van Luchtvaart
 Anatole de Monzie – Minister van Onderwijs
 Hippolyte Ducos – Minister van Pensioenen
 Henri Queuille – Minister van Landbouw
 Francois Piétri – Minister van Koloniën
 Joseph Paganon – Minister van Publieke Werken
 Émilie Lisbonne – Minister van Volksgezondheid
 Jean Mistler – Minister van Media
 Laurent Eynac – Minister van Commercie en Industrie

Kabinet Sarraut II (24 januari-4 juni 1936)
 Albert Sarraut – Premier en minister van Binnenlandse Zaken
 Pierre Étienne Flandin – Minister van Buitenlandse Zaken
 Louis Maurin – Minister van Oorlog
 Marcel Régnier – Minister van Financiën
 Ludovic-Oscar Frossard – Minister van Arbeid
 Léon Bérard – Minister van Justitie
 Francois Piétri – Minister van Marine
 Louis de Chappedelaine – Minister van Scheepvaart 
 Marcel Déat – Minister van Luchtvaart
 Henri Guernut – Minister van Onderwijs
 René Besse – Minister van Pensioenen
 Paul Thellier – Minister van Landbouw
 Jacques Stern – Minister van Koloniën
 Camille Chautemps – Minister van Publieke Werken
 Louis Nicolle – Minister van Volksgezondheid en Lichamelijke Beweging
 Georges Mandel – Minister van Media
 Georges Bonnet – Minister van Commercie en Industrie
 Joseph Paul-Boncour – Minister van Staat en Permanent Lid van de Volkenbond. 

Premier van Frankrijk
Frans minister van Binnenlandse Zaken