Jaroslav Labský (Praskačka, 27 november 1875 – Praag, 28 oktober 1949) was een Tsjechisch componist, militaire kapelmeester en fagottist.

Levensloop 
Labský was de zoon van een leraar, organist en fluitist Josef Labský. Al in zijn jeugd ontwikkelde hij zijn groot muzikaal talent en speelde meerdere muziekinstrumenten zoals viool, klarinet, bugel en dwarsfluit. Van 1891 tot 1896 werkte hij als muzikant in verschillende orkesten en ensembles, bijvoorbeeld in Istanboel in het orkest van het "Amerika theater" en in het orkest van het "Hotel de France" in de toen nog Griekse stad Smyrna, nu: İzmir. 

In 1896 werd hij fagottist in de militaire muzikkapel van het Infanterie Regiment nr. 18 in Theresienstadt onder leiding van Jan Baudis, dat in 1899 verplaatst werd naar Olomouc, toen heette het nog Olmütz. In 1900 bleef hij in Olomouc, maar veranderde zich tot de muziekkapel van het Infanterie Regiment nr. 99 onder leiding van Eduard Zink, maar ging later weer terug naar het infanterie regiment nr. 18. Gedurende deze periode besloot hij zijn muzikale vaardigheid uit te breiden en studeerde van 1901 tot 1904 harmonie en contrapunt bij Josef Nešvera in Olomouc. In 1905 veranderde hij zich en werkte in de militaire muziekkapel van het Infanterie Regiment nr. 84 in Krems an der Donau onder leiding van Josef Laßletzberger. In 1908 werd hij lid van de muziekkapel van het Infanterie Regiment nr. 1 in Wenen. Aldaar studeerde hij aan de Hochschule für Musik und darstellende Kunst Wien, nu: Universität für Musik und darstellende Kunst Wien. Van 1914 tot 1918 werd hij kapelmeester van de muziekkapel van het Infanterie Regiment nr. 37 in Oradea, toen heette het nog Großwardein. Later werd het regiment naar Zagreb en naar Belgrado verplaatst. 

Na de Eerste Wereldoorlog en oprichting van de Republiek Tsjecho-Slowakije werd hij kapelmeester van de muziekkapel van de garnizoen Kutná Hora, die in 1920 samengevoegd werd met de muziekkapel van het 21e Infanterie Regiment in Čáslavice. In Čáslavice bleef hij tot 1923 nam ontslag van de militaire dienst. Van 1925 tot 1927 was hij dirigent van het Filharmonisch orkest van Kutná Hora en ook van de schuttersvereniging in deze stad. Van 1929 tot 1940 was hij dirigent van de muziekkapel van de Nationale Garde in Praag. Hij werd onderscheiden als Officier in de Belgische Leopoldsorde.

Als componist was hij zeer productief en schreef rond vijfhonderd werken, vooral voor harmonieorkest. Van zijn liefst 230 marsen is de mars Olympiáda wel de bekendste; verder schreef hij rond 80 walsen en polka's, maar ook de opera Hadráři en de operettes Námluvy, Mužům boj en Závěť.

Composities (Uittreksel)

Werken voor harmonieorkest 
 1916 Santa Lucia-Marsch
 1925 V dobré náladě (Směs pijáckých písní)
 1928 Sportsman, mars
 37er Regimentsruf-Marsch
 Amateur
 Ať žije naše republika, selectie
 Až nás mili kamarádi
 Fučík, Pro udatné
 Generál Husák
 Hoch die Landwehr
 Husitské války
 Kommandeur-Marsch
 Marionetten-Tanz
 Meletta
 Moldau Salut (Prager Leben)
 Musik vor
 Směle vpřed (Mutig voran)
 Naše zpěvy, selectie
 Nezapomeňte na mě, treurmars
 Od Šumavy k Tatrám, selectie
 Olympia (Defilier Marsch), mars
 Olympiáda
 Pochod narodnich gard, mars
 Pomni na smrt, treurmars
 Prapory zavlajte, mars
 Pražské povstání, Nové republice, mars
 Prevrat, mars
 Pro pechotu, mars
 Radost ze života, mars
 Secessions-Marsch
 Sila a zdar, mars
 Stadion, mars
 Treu dem Vaterland
 Tužme se
 V kole svatebním
 Věnec ruských písní
 Věrnost vlasti, Na zdar
 Vždy s úsměvem, mars
 Weckruf
 Zdar nove republice, mars
 Zpěvem k srdci, selectie

Muziektheater

Opera

Operettes

Werken voor piano 
 Pražské povstání, Nové republice, mars

Bibliografie 
 Bohumil Pešek: Olympia, Směle vpřed, Tužme se, in: Zpravodaj Klubu absolventů Vojenské konzervatoře – VHŠ a Svazu vojáků v záloze, č. 84, září 2005. 
 Otto Bošek: Vyprávění o starých vojenských hudbách, převážně pražských. S dodatkem o dudácích píseckého pluku, Praha: Elka Press, 1997. 76 p., ISBN 978-8-090-16949-4
 Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, ISBN 3-923058-07-1
 László Marosi: Két évszázad katonazenéje magyarországon: A magyarországi katonazene története, katonakarmesterek, 1741-1945, Budapest: Zrínyi, 1994. 242 p., ISBN 978-9-633-27233-6
 Fritz Rathner: Die bewaffnete Macht Österreich-Ungarns 1618–1918 in ihren Märschen, Kierspe: Deutsche Gesellschaft für Heereskunde, Arbeitskreis Militärmusik, 4 Teile in einem Band, 1983.
 Miroslav Bláha: Povídání o vojenských hudbách, nepublikovaný rukopis, pp. 256–257
 Paul E. Bierley, William H. Rehrig: The Heritage Encyclopedia of Band Music - Composers and Their Music, Westerville, Ohio: Integrity Press, 1991, ISBN 0-918048-08-7
 Robert Rohr: Unser klingendes Erbe: Beiträge zur Musikgeschichte der Deutschen und ihrer Nachbarn in und aus Südosteuropa unter besonderer Berücksichtigung der Donauschwaben von den Anfängen bis 1918, Passau: Verlag Passavia, 1988. 394 S., ISBN 38-7616-134-7
 Emil Rameis: Die österreichische Militärmusik von ihren Anfängen bis zum Jahre 1918, Ergänzt u. bearb. v. Eugen Brixel. - Tutzing 1976. 208 S., 4 Bl. Abb. (Alta musica 2). ISBN 3-795-20174-8 ISBN 978-3-795-20174-6
 Joachim Toeche-Mittler: Armeemärsche, 3. Teil - die Geschichte unserer Marschmusik, 2. Auflage, Neckargmünd, Kurt Vowinckel Verlag, 1977.

Externe link 
  Biografie door Bohumil Pešek – Eva Vičarová op de internetpagina van "Český hudební slovník osob a institucí"

Tsjechisch componist
Tsjechisch dirigent
19e-eeuws componist
20e-eeuws componist
Fagottist