De Edisons van 1970 werden op 11 september van dat jaar bekendgemaakt door de jury, die onder leiding stond van Willem Duys. Evenals voorgaande jaren werden de Edisons pas veel later uitgereikt, namelijk op 26 februari 1971 in de RAI in Amsterdam.

Volgens de jury werden de Edisons uitgereikt aan de beste plaatproducties die tussen 1 september 1969 en 31 augustus 1970 waren uitgebracht.

Neil Young won twee Edisons: een solo, en een als lid van Crosby, Stills, Nash & Young. Hij was de eerste artiest die in één jaar twee Edisons kreeg.

Winnaars
Internationaal
 Vocaal: Udo Jürgens voor Das Goldene Udo Jürgens Album
 Vocaal: Peggy Lee voor Is That All There Is?
 Vocaal: Dusty Springfield voor From Dusty with Love
 Vocaal: Mel Tormé voor Raindrops Keep Falling on my Head
 Pop: The Band voor Stage Fright
 Pop: Chicago voor Chicago Transit Authority
 Pop: Crosby, Stills, Nash & Young voor Déjà Vu
 Pop: The Dillards voor Copperfields
 Pop: Bob Dylan voor Self Portrait
 Pop: Everly Brothers voor Original Greatest Hits
 Pop: Jimi Hendrix voor Band of Gypsys
 Pop: Joni Mitchell voor Lady of the Canyon
 Pop: Elvis Presley voor Worldwide 50 Gold Awards
 Pop: Rod Stewart voor An Old Raincoat Won't Ever Let You Down
 Pop: Neil Young voor Everybody Knows This Is Nowhere
 Jazz: Louis Armstrong voor Satchmo!
 Jazz: Quincy Jones voor Walking in Space

Het winnende album van Chicago staat ook bekend als simpelweg Chicago.

Nationaal
 Vocaal: Frans Halsema voor Tour de Frans
 Vocaal: Herman van Veen voor Morgen
 Pop: Golden Earring voor Golden Earring
 Cabaret: Paul van Vliet voor Een Avond aan Zee
 Jeugd: De Fabeltjeskrant voor Het Dierenbos Zingt
 Instrumentaal: Ekseption voor Beggar Julia's Time Trip
 Instrumentaal: Chris Hinze voor Vivat Vivaldi
 Volksrepertoire: Johnny Jordaan voor Tussen Kerstmis en Nieuwjaar

Edison Music Awards