Als jullie gasten te laat zijn voor jullie bruiloft -
Als jullie gasten te laat zijn voor jullie bruiloft
Gastblog geschreven door Manon Snoeker
Goede tijdsplanning trouwceremonie is onontbeerlijk
Tijd is een handig ding. Echter, niet iedereen hanteert hetzelfde begrip van tijd. Wij kennen ze allemaal wel, de notoire laat-komers en de mensen die altijd stipt op tijd of zelfs iets te vroeg zijn.
Als trouwambtenaar neem ik het uur dat de gemeente beschikbaar stelt voor een huwelijksvoltrekking altijd goed door. Het is fijn als een bruidspaar weet wat zij kunnen verwachten en zich bewust is van het feit dat zij niet het enige stel zijn dat trouwt, een uur later staat er weer een stel op het bordes om hun mooiste dag te beleven; een goede tijdsplanning is dan onontbeerlijk
Dit keer had ik voor het voorgesprek afgesproken op het Raadhuis, het bruidspaar zou naar mij toe komen. Doorgaans zijn stellen op tijd of iets te vroeg. Dit keer waren zij wat verlaat. De helft van het bruidspaar was Antilliaans en terwijl ik wachtte realiseerde ik mij dat ik niet verbaasd was. 10 minuten later dan verwacht kwamen zij binnen, de dame putte zich uit in verontschuldigingen dat zij te laat waren waarop ik zei dat het mij reuze mee viel. Hetgeen de bruidegom in lachen deed uitbarsten.
Wij spraken over van alles en nog wat, namen de hele ceremonie door. Het viel mij hoe relaxt de bruidegom in het leven staat; als hij wakker wordt en adem kan halen is hij gelukkig. Daar kan ik nog wat van leren, ik ben dan wel altijd op tijd maar ik loop altijd te rennen en moet mijzelf regelmatig voorhouden dat ik wat rustiger moet doen en wat meer mag genieten van alles wat mij ten deel valt. Dat ik kan ademhalen als ik wakker word vind ik eerlijk gezegd heel gewoon.
Tijdstip aanvang trouwceremonie
Ik grapte dat hij wel op tijd moest zijn voor zijn eigen huwelijksvoltrekking en wij spraken af dat het een idee was om de gasten te vragen een half uur van tevoren aanwezig te zijn, dan zouden we het merendeel van de 80 genodigden wel in de trouwzaal hebben als het moment van trouwen was aangebroken…
De grote dag brak aan en ruim een half uur van tevoren verzamelden zich familie en vrienden op de trap, allemaal feestelijk uitgedost, allemaal vrolijk en vol zin in een feestje. Het bruidspaar was zoals afgesproken 10 minuten van tevoren aanwezig maar er waren nog maar 30 gasten. Met mobieltjes aan hun oor waren familieleden aan het inventariseren waar de rest van de genodigden uithing. Vader kwam naar mij toe en zei dat oma-in-de-rolstoel op dat moment werd ingeladen in een taxibus, of wij nog even konden wachten. Ik vroeg waar zij dan werd ingeladen want, zo wist ik, oma woont in het westen van het land…maar dat was in een hotel hier in de buurt. Natuurlijk wachtten wij even. Toen iedereen binnen was werd er nog druk gebeld, er waren nog mensen onderweg, nog drie minuutjes wachten. En dat kon; zij waren het enige bruidspaar die dag. Het volgende clubje kwam binnen. Uiteindelijk, 25 minuten na de geplande aanvangstijd, zijn wij begonnen. Ongeveer 50 van de 80 genodigden waren aanwezig. De sfeer was heerlijk ontspannen en niemand maakte zich druk over de afwezigen.
Top trouwceremonie
Er werd gelachen, er was een traan, het was heel ontspannen en feestelijk. Iedereen was overduidelijk happy. Hier en nu was wat er toe deed. Morgen, dat zien we dan wel weer.
En zo kan het ook. Ergens zal de gulden middenweg zijn tussen stipt op tijd en met de agenda in de hand leven enerzijds en je niet druk maken en blij zijn dat je bestaat anderzijds. Deze twee culturen op die bewuste dag door mij verenigd in het huwelijk. Een mooie mix.