Ludwig August Theodor Beck (Biebrich, 29 juni 1880 – Berlijn, 20 juli 1944) was een Duitse officier en Generaloberst. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij betrokken bij de aanslag op Hitler.

Levensloop 
Beck nam in 1898 dienst bij het 15e artillerieregiment van het Pruisische leger. Van 1908 tot 1911 bezocht hij de Militaire academie in Berlijn, waarna hij in 1912 een functie kreeg bij de Generale Staf. Tijdens de Eerste Wereldoorlog vocht hij aan het westfront. In 1919 ging hij deel uitmaken van de Reichswehr. Op 1 oktober 1933 werd hij benoemd tot chef van het Truppenamt (een "schaduw" Generale Staf). In 1935 werd de Reichswehr gereorganiseerd tot Wehrmacht, Beck werd stafchef van de Generale Staf van het Heer (de Duitse landmacht).

Verzet tegen Hitler 
In 1938 sprak hij zich uit tegen de annexatie van Sudetenland in Tsjechoslowakije. Ervan overtuigd dat de Deutsche Wehrmacht niet sterk genoeg zou zijn om tegen Frankrijk en Engeland een eventueel komende oorlog te winnen, probeerde hij veel officieren in zijn omgeving ervan te overtuigen om massaal ontslag te nemen om zo Hitler op andere gedachten te brengen. Dat lukte niet, onder meer door tegenstand van generaal Walther von Brauchitsch. In augustus 1938 nam hij als enige ontslag.

Inmiddels had hij de nodige mensen om zich heen verzameld die ook tegenstanders van het bewind van Adolf Hitler waren. Een aanslag op het leven van Hitler werd voorbereid, na het slagen hiervan zou Beck staatshoofd worden en proberen vrede te sluiten met het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk.

Aanslag op Hitler 
Verschillende plannen voor een aanslag op Hitler werden op het laatste moment stopgezet, maar uiteindelijk werd op 20 juli 1944 door kolonel Claus Schenk von Stauffenberg een bomaanslag gepleegd. Deze mislukte echter, Hitler overleefde de aanslag. Beck was de enige officier in burgerkledij onder de militairen die de aanslag beraamden op die dag. Hiermee wilde hij de humanitaire kant van de zaak benadrukken en niet zozeer zijn militaire overtuigingen. De samenzweerders werden door generaal Friedrich Fromm op het hoofdkwartier van het leger aan de Bendlerstrasse in Berlijn opgepakt en meteen ter dood veroordeeld. Aan Beck werd de "gunst" verleend om zelfmoord te mogen plegen. Twee pogingen om zichzelf dood te schieten mislukten echter, hij raakte alleen zwaargewond. Daarop schoot een Feldwebel van de Wehrmacht hem dood.

In 1956 werd een Duitse kazerne in Sonthofen ter nagedachtenis naar hem vernoemd: de Generaloberst-Beck-Kaserne.

Militaire loopbaan 
 Fahnenjunker: 12 maart 1898
 Fähnrich: 8 oktober 1898
 Leutnant: 18 augustus 1899
 Oberleutnant: 17 september 1909
 Hauptmann: 1 oktober 1913
 Major i.G.: 18 april 1918
 Oberstleutnant: 15 april 1923
 Oberst: 1 november 1927 - 1 november 1929
 Generalmajor: 1 februari 1931
 Generalleutnant: 1 december 1932
 General der Artillerie: 1 oktober 1935
 Generaloberst: 31 oktober 1938 - 1 november 1938

Decoraties 
 IJzeren Kruis  1914, 1e en 2e Klasse
 Ridderkruis in de Huisorde van Hohenzollern met Zwaarden op 17 juli 1917
 Kroonorde (Pruisen), 4e Klasse
 Onderscheiding voor Trouwe Dienst (Pruisen)
 Ridder der Eerste Klasse in de Albrechtsorde met Zwaarden
 Ridder der Eerste Klasse in de Frederiks-Orde met Zwaarden
 Hanseatenkruis van Hamburg
 Friedrich August-Kruis, 1e en 2e Klasse
 Hanseatenkruis van Bremen
 Kruis voor Trouwe Dienst (Schaumburg Lippe)
 IJzeren Halve Maan
 Dienstonderscheiding van Leger en Marine voor (25 dienstjaren)

Zie ook 
 Lijst van deelnemers aan het complot van 20 juli 1944

Duits generaal
Duits verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog
Duits militair in de Tweede Wereldoorlog
Duits geëxecuteerd persoon
Duits militair in de Eerste Wereldoorlog