Ierland is algemeen bekend als het land van singer-songwriters. Als je "Land Of Escape" hoort, het nieuwe album van Ben Reel, dan weet je dat dit geen toeval is. In feite presenteert de Ier hier twaalf parels van songs met de beste songwriting. Niet zo opwindend, dat is de kunst van deze singer-songwriter, maar hoe hij deze teksten uit zijn mouw weet te schudden, dit is pas het moeilijkste werk. Zijn politieke en persoonlijke teksten lopen vlekkeloos in elkaar over, zijn stem heeft iets ingetogens maar weet altijd het hart te raken. Stilistisch gezien kun je Ben Reel niet classificeren. Je hoort slide gitaren, een Hammond, akoestische gitaarbegeleiding maar opmerkelijk is zijn pianospel in een aantal tracks, dat meestal onopvallend op de achtergrond blijft en toch mooie accenten legt.
Ben Reel komt uit Silverbridge in South Armagh. Na zijn schooltijd begon hij aan zijn muzikale carrière en begon zijn eerste live-optredens en compilatiepogingen met de band Trim The Velvet. De muziek hielp Ben ontsnappen aan de rellen in Noord-Ierland. Op vijftienjarige leeftijd hield hij zijn eerste gitaar in zijn handen. Hij werd geïnspireerd door Bruce Springsteen en Neil Young, wiens gitaargrepen stevig in Ben's hart verankerd zijn gebleven en hem nog steeds beïnvloeden bij het schrijven en het uitvoeren van zijn eigen songs. En nu zoveel jaren later komt het nieuwe album "Land Of Escape" op de markt. Dit album is zijn achtste studioalbum met twaalf nummers waar je na een lange nacht naar moet luisteren. Net als je iets rustigs nodig hebt. Ben neemt werkelijk een stap terug ten opzichte van zijn voorganger, het album "7th" (2015) en concentreert zich nu opnieuw op puur akoestische geluiden. De Ier produceerde ook opnieuw zijn eigen muziek alsof hij alleen wist hoe hij moest klinken.
Ben's folkmuziek belichaamt werkelijk een down-to-earth geluid dat zich door de jaren heen als goede wijn heeft ontwikkeld. Je kunt verschillende invloeden vinden, van rock, blues, folk, americana, country tot zelfs reggae. Een kleurrijke smeltkroes die de muziek van Ben Reel uniek maakt. In het verleden zijn er enkele succesvolle samenwerkingen geweest met Hal Ketchum en de legendarische saxofonist Blockheads, Gilad Atzmon en nog veel anderen. Ook schreef hij samen songs met David Olney, John Hadley, Sergio Webb en Irene Kelley. Maar hier op zijn nieuwe album zijn het de ervaren rotten, Michael Black (drums), Ronnie O'Flynn (bas), Micky McCarney (gitaar), Gerry Black Jnr (gitaar) en Julie Anne Black (backing vocals en percussie, die Ben Reel in vele genres bijstaan en voornamelijk foutloos spelen. "Land Of Escape" is dan ook een sterke plaat, een plaat die weliswaar anders klinkt dan zijn voorgangers, maar deze klonken gelukkig ook niet allemaal identiek. Maar wat mij betreft blijft Ben Reel continu aan de goede kant van de streep.
De single "Soldier Of Love" heeft een sterke melodie omwille van een rijk klinkende Spector-achtige productie met spetterend en vlijmscherp snarenwerk, maar ook met ruimte voor de piano. De invloed van The Beatles is zelfs te horen met een Harrison achtige slidegitaar. "Rise Like the Sun" is afkomstig van het album "10", een compilatie van Ben's werk van 1999 tot 2009. Ook de andere songs vertonen veel piano, akoestische gitaar, soms een beetje bluesy, dan weer jazzy. In zijn songs worden invloeden uit de alt-country vermengd met het atmosferische en duistere dat de muziek uit Ierland zo vaak kenmerkt. Maar het is vooral ontspannen muziek die zachtjes klopt, en zelfs wat nostalgie heeft. De plaat luistert makkelijk weg, maar onder het duidelijk aanwezige suikerlaagje bevatten de songs toch onmiskenbaar het eigenzinnige stempel van Ben Reel. "Land Of Escape" is dan ook een typische Ben Reel plaat die weer net iets anders klinkt, precies zoals je dat van een muzikant van zijn kaliber verwacht. Net als een goede kok prikkelt Ben Reel alle smaakpapillen. Zoet staat daarbij dit keer centraal en dat is op zijn tijd eigenlijk best lekker, al mag er de volgende keer best wel weer wat meer bitter bij.