Van Baal besloot toen maar zelf de eerste stap te zetten: hij begon nieuwe en bestaande aandeelhouders van Shell te verenigen. “Elke groep die tenminste honderd aandeelhouders telt en gezamenlijk tenminste vijf miljoen aan waarde vertegenwoordigt, mag resoluties indienen. Daarover moet dan worden gestemd in de aandeelhoudersvergadering. Wordt zo’n resolutie aangenomen, dat moet het bestuur volgen.
De eerste keer dat we een resolutie indienden, in 2016, gebeurde er niet veel: we spraken de juiste taal niet. We redeneerden simpel: als Shell de Parijs-akkoorden volgt, dan mag tweederde van de olie- en gasreserves die nu al bekend zijn niet eens worden opgestookt. Die kun je dan maar beter in de grond laten zitten. En je moet al helemaal geen geld uittrekken voor de zoektocht naar nieuwe gas- en olievelden. Dus dat schreven we op.
Wat blijkt? Zo zég je dat niet, in die kringen. Het was ‘too prescriptive’, te voorschrijvend. “Men vond dat we als het ware op de stoel van het bestuur zitten. Dat was not done. De resolutie werd weggestemd.”
“Of we een jaar verspild hebben? Het was een leerzame ervaring.” Peinzend: “Je kunt alleen zoiets als Follow This beginnen als je niet precies weet hoe het werkt. Ik wist oprecht niet dat het allemaal zo conservatief was. Maar als je erover nadenkt is het logisch, want het bestuur is verantwoordelijk voor miljarden en nog eens miljarden. Dan mag je nooit de indruk wekken dat je iets geks aan het doen bent. Bovendien stemde 3 procent toch voor de resolutie, zij vertegenwoordigden een waarde van 2,5 miljard. Tel daarbij op dat eenzelfde aantal zich van stemming onthield, en je hebt ineens een serieuze boodschap.”
In 2017 probeerde Follow This het opnieuw. Hun resolutie was ditmaal gepantserd in adequaat omfloerst taalgebruik en riep op Shell ‘te steunen zijn doelen in lijn met Parijs te brengen’, maar het bedrijf mocht zelf uitzoeken welke stappen daartoe genomen moesten worden. “We stelden wel dat die doelen niet alleen de uitstoot die vrijkomt tijdens de productie moesten omvatten, maar met nadruk ook de uitstoot die klanten voortbrengen met producten van Shell moesten omvatten 3. Daarvan zeiden een heleboel grote pensioenfondsen meteen dat Shell daarvoor niet verantwoordelijk gehouden kan worden. Dat zou buiten hun ‘management scope’ vallen.”