Vaak is door gereformeerden gezegd dat die bijzondere gaven alleen in de begintijd van de kerk voorkwamen. De bijzondere gaven – is de redenering – gebruikte God bij de start van de kerk. Dat was de tijd dat het fundament werd gelegd. En nu de kerk op dat fundament verder opgebouwd wordt, zijn die ‘startversterkers’ niet meer nodig. We hebben geen tongentaal meer nodig, maar het sprekende Woord. Het gaat niet om profetieën, maar om de uitleg van de Bijbel.
Dat standpunt dat God na de begintijd een streep heeft getrokken, heeft men niet uit de duim gezongen, maar verdedigd vanuit de Bijbel. Kijk – zegt men – Jezus heeft zelf bijzondere gaven voor die start beloofd.
Wie gelooft en gedoopt is zal worden gered, maar wie niet gelooft zal worden veroordeeld. Degenen die tot geloof zijn gekomen, zullen herkenbaar zijn aan de volgende tekenen: in mijn naam zullen ze demonen uitdrijven, ze zullen spreken in onbekende talen, met hun handen zullen ze slangen oppakken en als ze een dodelijk gif drinken zal dat hun niet deren, en ze zullen zieken weer gezond maken door hun de handen op te leggen.
Ik hoorde van een Amerikaan dat men op grond van deze tekst in sommige kerken giftige slangen heeft. Wie een groot geloof heeft, pakt giftige slangen op.
Dat is echt een groot geloof. Zouden wij ook niet zo’n groot geloof moeten hebben? Zou je geen lid van zo’n geweldig gelovende kerk moeten worden? Hoe denk je erover?
Ik zou daar geen lid worden, want ik ben panisch voor slangen. Ik ben als kind deels in de jungle opgegroeid en die schrik zit me nog in de benen. Bovendien is het geen teken van groot geloof als je met giftige slangen gaat spelen. Dan ben je meer een mafketel. En wat is de fout in de redenering? Men doet alsof je de woorden van Jezus zonder meer direct in onze tijd kunt overzetten.