Historie – Sint Catharinakerkhof Eindhoven
GESCHIEDENIS VAN HET St. CATHARINAKERKHOF
St. Catharinakerk, gravure 1738
Het eerste kerkhof is ontstaan als hof rond de laatmiddeleeuwse St. Catharinakerk. Gelegen aan de zuidkant van de kerk, rond de toren, was een klein kerkhof van 23 are, wat voor de gemeenschap van 3000 zielen ruim voldoende was. Na de vrede van Münster van 1648 kwam de kerk in protestantse handen. Het begraven van katholieken bleef echter wel mogelijk om de kosten van onderhoud voor de kleine protestantse gemeenschap te verlichten. Voor een begraving in de kerk, zoals destijds nog mogelijk was, ontving de diaconie ƒ 6,30. Voor een begraving op het kerkhof ƒ 1,50. Er werden toeslagen betaald voor het luiden van de klokken, ƒ 2,- ( groot gelui) of ƒ 0,60 (klein gelui).
TWEEDE KERKHOF ( 1857-1877)
2de kerkhof ca 1890 aan de Vestdijk
Het merendeel van de grond van het huidige St. Catharinakerkhof werd op 15 september 1875 aangekocht: voor een bedrag van ƒ 3000,- kwam het kerkbestuur in het bezit van een perceel van 8,5 'loopens' groot (1 loopen is 1/6 hectare). De grond werd aan de noordzijde begrensd door het buitengoed Het Paradijs en het riviertje De Rungraaf, dat de grens vormde tussen de gemeenten Eindhoven en Gestel. Het gemeentebestuur van Gestel reageerde op 8 juli 1877 positief op het verzoek tot vergunning voor een bijzondere begraafplaats op grond van artikel 14 van de wet van 10 april 1869. De stadsarchitect J.H. van Dijck liet een gracht aanleggen rondom het hele perceel, met een haag thuja's als afscheiding, en een toegang aan de kant van het Klein Paradijs. Later, in 1916, werd deze gracht gedempt voor de bouw van de huidige monumentale muur.