27 juli 2018 10 maart 2020 ~ Rob
Die verwachting is niet meer reëel (dat blauwtje van onlangs even daar gelaten). Sterker: de afstand die ze teweegbrengt, werkt júíst teleurstelling in de hand. Want doordat ik anderen op afstand houd, laat ik maar een deel van mezelf zien, stel ik maar een deel van mezelf beschikbaar en geef ik de ander maar deels de gelegenheid zichzelf aan míj te laten zien. Zo stel ik dus constant twee personen teleur.
Vanzelfsprekend zit niet iedereen op mij te wachten, noch zou ik met íédereen dikke vrienden of meer kunnen worden, maar door de afstand die ik in stand houd (hield), veeg ik de mogelijkheid van tafel om erachter komen óf we vrienden of meer kunnen worden.