Boer zoekt Vrouw - Een kijkje in Joriens dagboek
Een kijkje in Joriens dagboek
21 maart 2017 - Pagina delen op:
Afgelopen zondag verliet Jorien de boerderij van David. Haar Boer zoekt Vrouw Internationaal-avontuur kwam hiermee ten einde. Hoe heeft zij de dagen met David en de andere vrouwen beleefd? We geven je een kijkje in haar dagboek van de logeerweek.
Spanning heerst een klein beetje. Heb er voornamelijk heel erg veel zin in. Lol beleven, gezelligheid.
Voorbereiding ging goed. Tas op tijd klaar met hulp van stiefmama en gezellig film gekeken. Goed geslapen. Ochtend rustig opstarten en puntjes op de i zetten.
De reis ging best snel. Ik was op tijd op Schiphol. Nog wel m'n boardingpass verloren in het bagagerek. Gelukkig kreeg ik een nieuwe. Tijdens de vlucht spelletjes op de iPad gespeeld en gepraat met medepassagiers. Voor we het wisten waren we geland in Boekarest.
Spanning stijgt wel wat meer nu we vlakbij zijn en we morgen bij David zijn. Proberen goed te slapen!
Wat was het een dag. Redelijk geslapen en na lang wachten zagen we David weer. Super leuk om er te zijn en geen druk te voelen dat je elkaar een paar minuten of uren gaat zien. Na de rondleiding lekker geluncht en daarna de handen uit de mouwen. Verstand op 0 en maaien. Ondertussen een beetje kletsen en vooral heel veel lol hebben! Uiteindelijk naar Davids huis, wat een leuk huisje. Gelijk vakantiegevoel en relaxt. David heeft gekookt wat hilarisch was en uiteindelijk ook nog lekker! Gelukkig goeie gesprekken gehad en hem beter leren kennen.
Was een leuke maar ook intense dag. Nu door de vermoeidheid goed slapen en morgen weer een leuke dag tegemoet!
De dag begon behoorlijk vroeg. 07:00 opstaan, 07:30 vertrek.
David wilde ons een varkensboerderij laten zien zodat we een idee kregen waar hij naartoe wil met zijn bedrijf. Erg leuk uiteraard. Maar het is een hele onderneming. Om een varkenshouderij binnen te gaan moet je een formulier ondertekenen dat je niet in aanraking bent geweest met varkens en andere dieren die ziek zijn. Daarna moet je indouchen (echt douchen inclusief haar wassen etc.). We kregen vervolgens een Mariopakje aan en konden eindelijk naar binnen. De geur kwam je tegemoet al in de gangen. We begonnen bij de pasgeboren biggetjes, echt te lief! De navelstreng zat soms nog vast. Ik zou ze echt wel mee willen nemen. Vervolgens gingen we naar de kleuterbiggen. Hier heb ik er ook een kunnen pakken en vasthouden. Wat kunnen ze schreeuwen zeg, af en toe echt heftig.
We sloten af in de 'peuterspeelzaal' waar de biggen over een week opgehaald zullen worden voor transport.
David heeft ons heel wat kunnen vertellen en uitleggen. Erg leuk en mooi om te zien hoe iemand gepassioneerd vertelt. Ook hebben we nog de zeugenstal gezien en hoe een zeug geïnsemineerd wordt.
Bizar maar ergens ook grappig. In de stallen heb ik nog een fijne een op een gehad met David. Een aantal dingen kunnen bespreken heeft mij en hem goed gedaan. Ik dacht ook ten goede, maar dit bleek uiteindelijk niet zo te zijn. De wachttijd voor het keuzemoment was lang en zenuwslopend. Mijn gevoel was goed maar dit mocht niet baten. Hij is bang dat wij in de toekomst gaan botsen omdat we zoveel op elkaar lijken.
Ik denk daar nog steeds anders over. Dat komt omdat ik, voor mijzelf, wel iemand gelijkwaardig nodig heb om echte maatjes te kunnen zijn die op de juiste momenten steun bij elkaar vinden en een luisterend oor hebben. Desondanks gun ik David het allerbeste toe. Het is nog steeds echt een leuke man. Zodra hij het laatste papiertje heeft zal hij als Speedy Gonzalez een superboerderij neerzetten in Roemenië. Heel veel succes en aan de dames; veel plezier, wees jezelf en volg je hart!
En daar zit je dan. Eerder dan verwacht in het vliegtuig terug naar Nederland. Ondanks een kleine teleurstelling voel ik me goed. Jammer dat ik niet meer van Roemenië heb kunnen zien. Ik was erg benieuwd wat er nog allemaal op de planning stond. De twee dagen waren intens, maar ik heb het erg leuk gehad. David heb ik in een korte tijd redelijk goed leren kennen en het is echt een leuke, lieve, spontane gast. David, wish you all the best in everything. Iedereen van BzV bedankt voor de goede zorgen!
In de avond ben ik thuisgekomen. Heerlijk om weer in mijn eigen bed te slapen. Heb ook gelijk echt bijgeslapen en geen wekker gezet. Het lijkt wel een droom. Alsof het niet heeft plaatsgevonden. Een maand geleden heb ik mijn brief gestuurd en ik zit nu al weer thuis en is het niets geworden. Af en toe bevliegt me nog een teleurstelling van hoe mooi het had kunnen aflopen, maar ben alsnog erg blij dat het nu is afgelopen in plaats van later als ik misschien wel verliefd op hem was geworden.
Gelukkig zijn mijn familie en vrienden blij dat ik weer thuis ben en krijg ik ook gelijk leuke dingen op de agenda! Het 'gewone' leven gaat verder. De nieuwsgierigheid begint te groeien naar de uitzendingen en ook houd ik Roemenië in mijn achterhoofd. Hopen op een goede afloop! Afwachten en geduld. Nogmaals dank voor het avontuur en de ervaring. Ik zou het zo weer doen! Liefs, Jorien.