Jean-Pierre Deweer (Oudenaarde, 6 november 1923 - aldaar, 1 november 2013) was een Belgisch militair, auteur, historicus, oogarts en politicus.

Biografie 
Vanaf zijn 16de was Deweer lid van het reserveregiment van het Belgisch leger. Gedurende de Tweede Wereldoorlog was hij actief in het verzet als koerier en in het verzamelen van inlichtingen. In 1948 studeerde hij af aan de Universiteit van Gent als oogarts.

In Oudenaarde was hij actief in verschillende organisaties waaronder ook de politiek en was gemeenteraadslid van Oudenaarde van 1976 tot 1988, lid van de vrijwillige brandweer, voorzitter van de Lions Club Oudenaarde en ondervoorzitter van het Rode Kruis Oudenaarde. Hij zat ook in het beheerscomité van de gevangenis van Oudenaarde en was Justitiecommandeur van de Orde van Sint-Jan van Jeruzalem.

Deweer overleed aan kanker. De uitvaartplechtigheid vond plaats in de Sint-Walburgakerk te Oudenaarde. Hij was getrouwd en had vier kinderen.

Bibliografie 
Deweer publiceerde 7 boeken over militaire geschiedenis. Waaronder volgende:
 Marlborough kwam terug  (1987)
 De Slag aan de Schelde 1918 (1988)
 De militaire geschiedenis van Oudenaarde van het begin tot 1900. (2008)
 De bijzonderste militaire gebeurtenissen van de XXste eeuw beleefd vanuit een kleine Vlaamse historische stad (2013)

Erkentelijkheden 
 Kruis van Commandeur in de Orde van Leopold II
 Kruis van Officier in de kroonorde
 Kruis van Officier in de Leopoldsorde
 Oorlogskruis met zwaarden
 Burgerlijk Kruis I
 Bundes Verdienstkreuz 1° Klasse des Verdienstordens der Bundesrepubliek Deutschland
 Chevalier de l' Ordre des Palmes Academique de la République Française
 General Service Cross van het Verenigd Koninkrijk
Medaille Meester Strijder voor Europa
 Medal of Merit
 Groot Officier in de Orde van het Belgische Rode Kruis

Gemeenteraadslid van Oudenaarde
Belgisch medicus
Vlaams schrijver
20e-eeuws schrijver
21e-eeuws schrijver
Belgisch verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog