Alphadon is een geslacht van uitgestorven buideldierachtige zoogdieren die voorkwamen in het Laat-Krijt. De fossielen werden voor het eerst beschreven en benoemd door George Gaylord Simpson in 1929.

Kenmerken  
Er is niet veel bekend over het uiterlijk van Alphadon, omdat het alleen bekend is van tanden, een onderkaak en schedelfragmenten. Het groeide waarschijnlijk uit tot ongeveer dertig centimeter en leek misschien op een moderne opossum. Afgaande op zijn tanden was het waarschijnlijk een omnivoor, die zich voedde met fruit, ongewervelde dieren en mogelijk kleine gewervelde dieren. Alphadon had een zeer goed reuk- en gezichtsvermogen om zijn eten op te sporen, zowel overdag als 's nachts. De mogelijke snorharen hadden ook kunnen helpen bij het vinden van voedsel.

Leefwijze 
De dertig centimeter lange dieren leefden in bomen en voedden zich met insecten, kleine vertebraten en fruit. Het waren goede klimmers, mede dankzij de grijpstaart en opponeerbare tenen. Vanwege hun geringe grootte en manier van leven hadden soorten uit dit geslacht niets te duchten van de dinosauriërs, met wie ze hun habitat deelden.

Vondsten 
Fossielen werden gevonden in Noord-Amerika, met name in Alberta en New Mexico.

Taxonomie 
Het geclassificeerde type van Alphadon is de Alphadon marshi. Acht andere soorten zijn bekend. De soort Alphadon jasoni werd oorspronkelijk beschreven door Storer (1991). Het werd vervolgens overgebracht naar het herpetotheriide geslacht Nortedelphys. Recente fylogenetische studies groeperen het met andere noordelijke niet-buideldieren Metatheria zoals Albertatherium en Turgidodon.

Fylogenie 
Een fylogenetische analyse van 2016 is hieronder weergegeven:

Uitgestorven buideldieren