de oude slee een waargebeurd verhaal
De slee was een groot succes. (Foto: )
Op de vierde dag van de kerstvakantie stopt er een vrachtwagen voor de deur, de man vraagt is hier de familie Smits? "Ja", zegt moeder. De man zet een groot pak in de gang en rijdt weg.
Delft - Moeder roept haar zoon Laurens: "help eens even." "Wat is dat nou?" "Ik weet net zoveel als jij," lacht moeder, samen brengen ze het pak naar boven. "Van wie is dat?" roept Floortje, ze ligt voor het raam op de rustbank en heeft de auto gezien. Ze zou willen helpen, maar dat gaat niet, ze heeft haar been op twee plaatsen gebroken. Na het ziekenhuis ligt ze nu met haar been in het gips. Ze is de laatste dagen uit haar humeur, ze heeft al gedacht: Bah ik wou dat het ging regenen en dat het geen kerstfeest werd.
Intussen hebben moeder en Laurens het pak opengemaakt, daar staat: "Och, de oude slee", zegt moeder, zij slaat de handen in elkaar, "die komt van oma. Er is een brief bij, wat enig. Oma stuurt hem speciaal voor jou Floortje, omdat je niet kunt lopen. Nu kan Floor ook in de sneeuw, de slee is groot genoeg voor een meisje van acht jaar en dan zal ik je trekken." Floor weet niet wat ze moet zeggen, ze vindt het zo fijn. Laurens vindt het een gek ding, hij heeft liever een bobslee, maar voor Floor is het leuk.
Als het avond is gaat het weer sneeuwen, er ligt nu een flink pak sneeuw. Als de slee naar buiten gaat lachen de buurjongens. "Wat een gek ding, mag jij daar in zitten?" plagen ze. Hij is voor Floor, nu kan zij ook in de sneeuw. Dat vinden zij een goede oplossing, opeens lijkt de slee lang zo gek niet meer. Vader maakt er een stevig touw aan dan draagt hij Floortje naar buiten, ze is dik ingepakt ze heeft een plaid om haar benen. Vader trekt en Laurens duwt, ze maken een heel lange boswandeling. Het is er nu zo mooi, de bomen aan de zijkanten zijn dik besneeuwd, Floortje geniet. Als ze thuis weer op de rustbank ligt, tintelen haar wangen nog van de kou, morgen gaan ze weer heeft vader beloofd.