Dat gezegd hebbende, veel reacties die ik in kringen van moslims en daarbuiten heb gehoord, waren positief: leerzaam, onderhoudend, herkenbaar en meeleefbaar. Kijkers zo begreep konden zich identificeren met één of enkele deelnemers en dat kon verschillen per uitzending. En iedere deelnemers riep ook de nodige irritaties op. De karakters, want enige type casting lag hier toch wel aan ten grondslag, werden mensen van vlees en bloed, met hun eigen ideeën, zoektochten, hebbelijkheden en onhebbelijkheden. Dat is best knap wat ogenschijnlijk lag de lat niet zo hoog: laten zien dat De Moslim niet bestaat en dat er diversiteit is. Dat is, zou je zeggen dus, niet zo’n ambitieuze doelstelling want ja dat geldt voor iedere sociale categorie. Zoals Maxima ook al zei: “De Nederlander bestaat niet”. Maar kennelijk moet dat dan toch bevestigd worden en dat geeft mijns inziens toch aan dat de context van welke uitzending dan ook over religie, in het geval van moslims toch anders is dan die van christenen of joden om maar eens wat te noemen.