Op 1 juli jl. is zoals bekend de wijziging van de ladder voor duurzame verstedelijking (artikel 3.1.6 van het Besluit ruimtelijke ordening) in werking getreden. Onder andere is de eis geschrapt dat een nieuwe stedelijke ontwikkeling voorziet in ‘een actuele regionale behoefte’. In plaats daarvan moet voortaan ‘de behoefte’ aan de nieuwe ontwikkeling worden onderbouwd en afgewogen, hetgeen volgens de Nota van toelichting bij de wijziging (Staatsblad 2017, 182) moet gebeuren op het niveau van het verzorgingsgebied van de betrokken ontwikkeling. Een inhoudelijke wijziging is hiermee niet beoogd, wel een versimpeling. Uitspraken over de actuele regionale behoefte blijven dus van belang. Zo ook de uitspraak van de Afdeling van 16 augustus 2017 (EVCLI:NL:RVS:2017:2184), waarin de Afdeling oordeelde over de voorgenomen uitbreiding van het dorp Eemdijk met 64 woningen. De Afdeling toetst het vereiste van een actuele regionale behoefte indringend, wat vooral tot uiting komt in de uitvoerige bespreking en beoordeling van de door partijen over en weer in het geding gebrachte deskundigenrapporten. Die toetsing leidt tot gegrondverklaring van het beroep: de raad van Bunschoten-Spakenburg had verzuimd om te onderzoeken uit hoeveel woningen de harde plancapaciteit in Eemdijk bestond. Die bleek 17 woningen te bedragen. Omdat het plan 64 woningen mogelijk maakt, ontstond zo een overschrijding met 21 woningen van het in de provinciale Structuurvisie aan Eemdijk toegekende en binnen de regio Amersfoort afgestemde aantal van 60 woningen. Dit lijkt ‘klein bier’ in het licht van de zeer omvangrijke regionale behoefte, maar dat vermag de Afdeling niet te vermurwen. De raad had inzichtelijk moeten maken waarom er in Eemdijk behoefte was aan meer woningen dan voorzien in het regionale woningbouwprogramma.