Recensie van Cisz Strasters over Dansen tot de zon komt | Hebban.nl
The Bookbabe
door Cisz Strasters	16 juli 2019
"Je hebt altijd een keus. Zelfs wanneer je denkt dat je met je rug tegen de muur staat, is er altijd iets wat je kunt doen. Je kunt altijd jezelf blijven." ~ p61.
De tranen bleven maar komen tijdens het lezen van de laatste pagina!! Wat een prachtig verhaal...
"Met elke slag van haar bonzende hard wist ze het met meer zekerheid dit moest liefde zijn." ~ p153.
Dansen tot de zon komt verteld het verhaal van Machteld, een dorpsmeisje met een passie voor dans. Wanneer door de dreigende uitbraak van Toverij de grenzen worden dicht gegooid, wordt zij aan het kasteel ontboden. De tweeling van de Heer Telfour, Albaric en Vallerie, staan op het punt te debuteren en hebben dansles nodig. Dat Machteld haar vak verstaat is al snel duidelijk. Terwijl de dreiging in de buurlanden steeds erger wordt, worden Machteld en Vallerie verliefd, iets wat absoluut verboden is. Maar de liefde tussen beide is zo sterk dat ze in een vreselijke situatue terecht komen.
In deze tijd zie je steeds meer boeken voorbijkomen met het thema diversiteit, en ik juich dat helemaal toe. We leven nu eenmaal niet meer in een maatschappij waarin de liefde niet enkel tussen een man en vrouw hoeft op te bloeien. Marieke Frankema heeft die liefde weer prachtige weten te vangen met haar verhaal. Daar waar ik in het vorige boek, Verblind, nog de emotie miste, maakt ze het in dit boeken weer dubbel en dwars goed. Juist de struggel van het onbekende, de druk van 'de maatschappij' en de angst zorgt ervoor dat dit verhaal binnenkomt. En dat alles is een historische setting, met een vleugje spirituele magie.
"Als je er iets aan kunt veranderen. Moet je dat doen. Als je er niets aan kunt veranderen, moet je het loslaten." ~ p217.
Dit is de schrijfkracht zoals ik die van Marieke Frankema ken, verwacht en waar ik elke keer weer naar uitkijk. Een heerlijke manier van vertellen, waarin het verhaal zacht je kabbelend meeneemt, en zonder dat je het beseft je hart aan het einde langs een waterval laat verpletteren. En zittend onder aan die waterval kan je alleen maar genieten van haar schoonheid, en vergeet je alle pijn. Dikke 5 sterren ♡