Gephyrostegus is een geslacht van uitgestorven reptiliomorfe amfibieën, en het typegeslacht van de familie Gephyrostegidae. De enige soort, Gephyrostegus bohemicus, was een klein dier met een lengte van tweeëntwintig centimeter (de staart niet meegemeten), en met een min of meer hagedisachtige bouw. Hij had grote ogen en een groot aantal kleine, puntige tanden, wat wijst op een leven als actieve insectenetende jager. Overblijfselen ervan zijn gevonden in Nýřany in Tsjechië, daterend van ongeveer 310 miljoen jaar geleden (Moscovien, Boven-Carboon). Aanvankelijk werd gedacht dat het een lid was van de Seymouriamorpha, maar nu wordt het geslacht, samen met Bruktererpeton, in de familie Gephyrostegidae geplaatst, waarvan de fylogenetische positie onduidelijk is. Verschillende fylogenetische studies geven aan dat Gephyrostegus alleen in de verte verwant is aan amnioten, verder weg dan diadectomorfen, lepospondylen en seymouriamorfen.

Beschrijving 
Met een lengte van tweeëntwintig centimeter van de snuit tot aan de cloaca was Gephyrostegus een van de kleinste (zo niet de kleinste) geavanceerde reptiliomorfen ooit gevonden. De typesoort is Gephyrostegus bohemicus, waarvan het type het exemplaar is, waarvan de schedel en verspreide elementen van het voorste postcraniale skelet zijn behouden. Een ander bekend exemplaar is een gearticuleerd postcraniaal skelet, dat alleen de staart en enkele vingerkootjes mist. Brough en Brough (1967) noemden de soort Gephyrostegus watsoni voor een kleiner, mogelijk juveniel individu, eerder beschouwd als een individu van Diplovertebron punctatum. Carroll (1970, 1972) beschouwde het holotype van Gephyrostegus watsoni als een skelet van een onvolwassen individu van G. bohemicus. Het skelet van het kleinere individu heeft enkele van de kenmerken die de skeletten van larven van discosauriscide seymouriamorfen kenmerken en de morfologie is over het algemeen zeer vergelijkbaar met die van volwassen exemplaren. Carroll (1970, 1972) stelt dat hoewel het skelet van Gephyrostegus enige aanpassingen vertoont voor het leven op aarde (bijvoorbeeld in de specialisatie van de tarsus), het ook enkele eigenschappen heeft behouden die kenmerkend zijn voor aquatische niet-vruchtbare tetrapoden, zoals de grote omvang van de schedel en de losse bevestiging van de wervelelementen, waardoor deze over het algemeen niet zo goed is aangepast aan de terrestrische omgeving als amnioten. Volgens Carroll bracht Gephyrostegus waarschijnlijk een groot deel van zijn volwassen leven op het land door, maar er mag van worden uitgegaan dat het reproductieve gewoonten in het water heeft behouden.

Brough en Brough (1967) beschouwden Solenodonsaurus als een later synoniem van Gephyrostegus, maar andere auteurs beschouwen ze als een afzonderlijke geslachten. Sommige exemplaren geclassificeerd door Brough en Brough (1967) als individuen van Gephyrostegus bohemicus werden vervolgens erkend als basale Eureptilia. Hun 'exemplaar I' werd het holotype van Brouffia orientalis, terwijl 'exemplaar II' het holotype van Coelostegus prothales werd.

Uitgestorven amfibieën