Waar is de ziel van Lotto-Soudal?
Verschillende media belichtten de laatste dagen de transfer van Stan Dewulf naar AG2R. Oliver Naesen krijgt zo extra steun bij de zoektocht naar zijn eerste winst in een monument. Het is niet de eerste transfer van Lotto-Soudal die, sinds het aantreden van John Lelangue, de wenkbrauwen doet fronsen. Wat is er aan de hand bij de Belgische World Tour ploeg?
Sinds het aantreden van John Lelangue als CEO is er op zijn zachtst gezegd veel veranderd bij Lotto-Soudal. Hij hamerde op een drietal pijlers bij zijn aantreden. Zo benadrukte hij dat de sportieve bevoegdheid bij Marc Sergeant bleef. Ondertussen werd Sergeant "weggepromoveerd" van sportief manager tot adviseur en neemt Lelangue als één van de weinige CEO's zelf vaak plaats naast de ploegleiders.
Het volgende essentiële punt bleek het blijvend inzetten op de U23 ploeg en de talenten die hieruit voortkomen, samen met het benadrukken van de Belgische identiteit. Anderhalf jaar later verloor de ploeg heel wat talentrijk en Belgisch bloed waaronder Ilan Van Wilder, Stan Dewulf, Jens Keukeleire, Tiesj Benoot en Victor Campenaerts. Lelangue weigert voor augustus aflopende contracten te onderhandelen en dreigt zo ook andere talenten als Harm Vanhoucke te verliezen.
Tegen de achtergrond dat Stan Dewulf nu bij AG2R zou tekenen is de quote dat hij "tijd zat heeft om de aflopende contracten te verlengen" ongelukkig.
Succesverhalen als voorbeeld
Succesvolle ploegen werken aan een brede basis en zetten volop in op talent en recrutering van talentvolle jongeren. Hierbij nemen ze af en toe een risico en nemen ze de bluts met de buil. Het volstaat niet alleen om jongeren aan te werven. Het is ook nodig om hen een perspectief en een plan op langere termijn te geven. Eén van de sterke punten van Jumbo-Visma is bijvoorbeeld dat ze met een volledig uitgewerkt plan op lange termijn naar een, mogelijk nieuw, renner stappen. Het geeft aan de jongeren een teken van vertrouwen en professionaliteit. Jumbo-Visma tekende zo contracten met jeugdige toppers Foss, Kuss, De Plus en Van Aert.
De lijst van aangetrokken talenten van Team Sunweb is eindeloos : Leknessund, Van Wilder, Donovan, Brenner,... Oudere en stagnerende renners worden bedankt voor bewezen diensten.
Team Ineos kiest voor Sosa, Sivakov, Hayter, Rodriguez.
Het verhaal en de voorbeelden van de transfers van Deceuninck-Quick Step zijn ondertussen ook bekend.
Het is een duidelijk weerkerend patroon bij de succesvolle teams: volop inzetten op een stimulerende en professionele omgeving om talenten snel te laten ontwikkelen tot toppers. Vertrouwen, planning en investering in omkadering staan hierbij centraal. De piramide wordt onderaan aangevuld en de onderste lagen worden het sterkst gevoed en gefinancierd.
Vis noch vlees bij Lotto-Soudal
Het beleid van Lotto-Soudal staat haaks hierop of is eerder vis noch vlees. Verschaeve, Cras en Van Moer zijn voorbeelden van jeugdige renners die wel een contract en vertrouwen kregen. De laatste twee seizoenen werden daarentegen ook ouderdomsdekens als Gilbert en Degenkolb aangetrokken. Deze dure toppers op retour kunnen op korte termijn misschien voor enkele zeges zorgen en, wie weet, nog eens zegevieren in een groot monument.
Hun hoge loon blokkeert echter financiële middelen die geïnvesteerd kunnen worden in de basis van de ploeg.
Ze zorgen bovendien voor een onevenwicht. De aparte contactbubbels in de voorbereiding op de belangrijkste seizoensdoelen tellen voor iedereen, behalve voor Gilbert en Ewan bijvoorbeeld. Het lijken details, maar het groepsgevoel en de één voor allen, allen voor één mentaliteit van de ploeg van Patrick Lefèvre is dan heel ver weg.
Het is een extra alarmsignaal als zelfopgeleide renners, zoals van Wilder, hun looneisen ingewilligd zien en inspraak krijgen in hun programma en toch kiezen voor andere projecten.
Lotto-Soudal heeft trouwe sponsors en langdurige contracten met hun partners. Het opent de deur voor een mooi plan op lange termijn, gebaseerd op geduld en een duidelijke carrièreplanning voor een jonge, grotendeels Belgische, ploeg.
De realiteit toont een ander gelaat en de transfer van Stan Dewulf lijkt de spreekwoordelijke druppel. Het toont een verouderde, niet-werkende ploegstructuur gestoeld op autoritair leiderschap. Een omgeving die niet uitnodigt om het maximum uit de jeugd te halen. Renners die het DNA van de ploeg vormen vertrekken en worden vervangen door projecten op korte termijn. Doodzonde met een opleidingsploeg van dat niveau.