Joseph Antoine Hubert de Blanckart (Alsdorf, 24 juni 1796 - Bardenberg, 4 mei 1873) was een Duits staalfabrikant en lid van de adel in het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk België.

Levensloop
Joseph de Blanckart was een zoon van Charles-Alexandre von Blanckart (1772-1811) en van barones Marie-Françoise de Negri de Zweibrücken. Hij trouwde in 1834 met gravin Marie-Emerence de Liedekerke-Surlet (1800-1837). Ze hadden een enige zoon. De echtgenote stierf in het kinderbed samen met een tweede doodgeboren zoon.

In Duitsland behoorde hij tot een familie van maîtres des forges. In de Zuidelijke Nederlanden getrouwd, genoot hij in 1816 adelserkenning met de titel van baron en benoeming in de ridderschap van de provincie Limburg. 

Het echtpaar von Blankart - de Liedekerke ging wonen op het kasteel van Lexhy, eigendom van de Liedekerkes, in Horion-Hozémont (nu Grâce-Hollogne). In 1852 bouwde de weduwnaar er, in vervanging van het bouwvallige kasteel, een aanzienlijk kasteel in neoklassieke stijl, later versierd in het fronton met het dubbele wapenschild van zijn enige zoon en diens echtgenote. Het echtpaar erfde ook, langs de familie de Liedekeke-Surlet, het kasteel van Harlue in Bolinne bij Eghezee.

De enige zoon was baron Charles Alexandre Maximilien de Blanckart (Horion-Hozémont, 1836 - Bonn, 1897), doctor in de rechten en in de natuurwetenschappen, die op het oorspronkelijke kasteel van Horion-Hozémont geboren was en in 1867 op het nieuwe kasteel trouwde met barones Jeanne von Hövel (Siegen, 1844 - Horion-Hozémont, 1915). Ze hadden een zoon Joseph (1871-1893), die ongehuwd stierf, en twee dochters, die respectievelijk trouwden met graaf Fritz de Borchgrave d'Altena (zij erfden en bewoonden het kasteel) en graaf Léon de Hemricourt de Grunne.

In mannelijke lijn stierf de familie uit in 1897 en in vrouwelijke lijn in 1968.

Aan Joseph de Blanckart herinnert in Grâce-Hollogne de "Rond-point de Blanckart", dit is een rotonde waar 6 wegen uit de wijde omgeving nagenoeg symmetrisch op aansluiten. Aan deze rotonde is tevens het kasteel van Lexhy gelegen is.

Théodore de Blanckart
Joseph had een broer, Theodore (Pruisisch) Freiherr von Blanckart, van wie een zoon, Adolphe von Blanckart (1841-1909), trouwde met Marie-Thérèse von Heinsberg (1849-1927). De weduwe verkreeg in 1923 inschrijving in de Belgische adel, met de titel baron of barones voor de wettige afstammelingen uit haar huwelijk met Adolphe von Blanckart. Ze had echter slechts twee dochters.

Literatuur
 E. WITTERT VAN HOOGLAND, De Nederlandsche adel, 's Gravenhage, 1913.
 François LECOMTE, Inventaire des archives du château de Lexhy, Rijksarchief Luik, Brussel, 1973 
 Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1984, Brussel, 1984.
 Luc DUERLOO & Paul JANSSENS, Wapenboek van de Belgische adel, Brussel, 1992.

Belgische adel in de 19e eeuw
Zuid-Nederlandse adel (voor 1830)
Ridderschap van Limburg