Zondag 10 september om 10::00 uur
JEKA 12 ZO
TVC Breda 5
G(r)as geven
Je moet erbij zijn geweest om het te geloven. Jeka 12, voor de vaste volgers is dat het voormalige elfde, speelt op gras. En op wat voor mat. Kortgemaaid, een beetje nat, strak als het spreekwoordelijke biljartlaken. De ochtendzon wat flauwtjes, de temperatuur ideaal, amper wind en met een keironde Derby Star. Wat overigens echt heel anders is dn een eironde Copa. Wat ging het balletje lekker rond, wat liep de mat lekker, wat waren de glimlachen breed en wat voelden de ouwe spieren en gewrichten na de wedstrijd en zelfs de volgende ochtend fijn aan. Het leven van een voetballer op leeftijd, en op letterlijke jongste aanwinst Willem de Jongh na is het hele 12e op leeftijd, is zoveel mooier als hij zijn hobby op zondag mag uitoefenen op een sappig grasveld. Maar ja, dit was vorige week. Uit in Rijsbergen. Ook deze zondagmorgen was alles weer perfect. Het weer, de voorpret, de nieuwe Derby Star, de zin. De aanwezigheid van vier fantastische grasvelden en maar twee thuiswedstrijden om tien uur. En dus konden de spieren gespaard worden, de gewrichten ontzien en de lol vergroot. Konden.....
Om half tien begon op veld zes JEKA 4, ook niet meer de jongsten en ook allemaal liefhebbers (met de Robin Hood of Don Quichotte van de kunstgrasbestrijding op doel) aan de warming-up. Op veld 7, de chemische kniedodende mat ernaast, sjokte het twaalfe zich warm. Met een schuin oog kijkend naar de hard zingende en schreeuwende en dudielijk onder invloed zijnde nummer tien van de tegenstander. Op kunstgras dus. Terwijl de velden 1,2,3 en 4 onbespeeld en gulzig lonkend lagen te wachten. Ik doe er nu een beetje poetisch en meewarig over, maar eigenlijk is het gewoon een schande en een aanfluiting dat op zo'n mooie septemberochtend de hobby-ochtend van zoveel duurbetalende voetballers naar de gallemiezen wordt geholpen.
Dat we vandaag voor de beker dan ook nog eens een ouderwets vervelende tegenstander troffen hielp ook al niet. Schelden, slaan, doorslaan om niets, het randje opzoeken, vlaggen bij elke bal diep, alle ingredienten van een naar ploegje waren aanwezig. Scheidsrechter Meesters deed het heel verstandig en in de rust grepen de vijf of zes verstandige spelers van TVC in en spraken hun medespelers toe. Na rust was het dus minder erg. Lees dit vorige zinnetje nog eens en denk er eens goed over na. Het gaat over bekerpotje op zondagochtend. We wonnen, we wonnen zelfs dik- en dikverdiend omdat we ook na de veilige voorsprong gas bleven geven en we kregen eigenlijk geen kans tegen. Lichtpuntjes op een ochtend die zoveel leuker had kunnen zijn. Met een andere tegenstander, maar vooral op een echt veld.