februari 5, 2020 februari 5, 2020 lem2
In een stralend zonnetje reed ik gisteren naar De Hilt, een theater gevestigd in het nieuwe cultuurgebouw van Eemnes, waar ook de bibliotheek en de sportzaal een ruime plek hadden gekregen. Twee voorstellingen van een kinderopera voor de groepen 1 en 2 van het basisonderwijs. Wat een uitdaging om daar de aandacht bij vast te houden. Het stuk heette 'Het boompje' en werd uitgevoerd door 'Alle hoeken van de kamermuziek'.
Er was nog een ander obstakel, dat merkten we pas tijdens het eerste stuk. De leuningen van de stoelen konden ingeklapt worden met veel geluid. Dat had de eerste rij al snel ontdekt en omdat de juffen allemaal aan de buitenkanten zaten, was de uitdaging compleet. De zaal was duidelijk niet op de experimenteerlust van de kinderen gebouwd. Ze gingen er mee aan de haal en het was bij het eerste optreden van Het Boompje onrustig.
In de pauze dachten we naarstig na over hoe we dat probleem zouden kunnen tackelen. Om te beginnen alle leuningen inklappen was één manier. Twee rijen volwassenen in het midden de andere. Dan werden de oncontroleerbare rijen overzichtelijker. Goed plan. Het vergde wat meer voorbereidingstijd eer iedereen op de juiste plek zat, maar bij de tweede voorstelling was er veel meer rust en ruimte om geboeid te kijken naar de verrichtingen van de spelers. De muziek was sfeervol en de kostuums van het allerkleinste dennenboompje in het bos ingenieus gemaakt.
Het verhaal is de bewerking van het boek 'Het Boompje' van Loek Koopmans en gebaseerd op een oud gedicht van Friedrich Rückert: Vom Baümlein, das andere Blätter hat gewollt (1813). De kleine dennenboom is ontevreden over haar stekelige naalden en vraagt zich af wat er zou gebeuren als ze van goud zou zijn. De tweede keer als ze van glas zou zijn en de derde keer als ze zacht en wuivend blad had. Er komt een dief langs om haar goud te stelen, de wind blaast haar glas kapot en een geit eet haar malse blad op. Bedroefd accepteert ze dat ze nog steeds prikkende naalden heeft. Maar als het winter wordt en alle bomen hun bladeren verliezen staat dat klein dennenboompje fier groen te wezen in al haar pracht. Ze is tevreden met zichzelf, zoals ze is, want iedereen heeft mooie kwaliteiten. Een heerlijk verhaal.
De instrumenten zijn niet alledaags. Een trombone, een tuba, een harp, een hoorn, maken het extra spannend of grappig en vormen de rode draad. Een gewaagd maar ook een zeer geslaagd stuk om de kinderen kennis te laten maken met deze speelse vorm van muziek.
Als je naar het theater gaat dan ga je op chique. Daar hadden ze gehoor aan gegeven. ik zag jongens met vlinderdassen en stropdassen en meisjes in prinsessenjurken. De haren stijf in de gel of opgestoken.Alle dames en heren moesten nog even naar het toilet, want onder de voorstelling kon dat niet. Twee van de muzikanten hielden een inleidend praatje buiten de zaal om te vertellen dat er alleen maar gezongen zou worden en niet gesproken. Een goede voorbereiding is het halve werk.
Fijn om weer helemaal aan het werk te zijn. Uiteindelijk zijn de voorstellingen de kers op de taart, al was het alleen maar om al die verwachtingsvolle toetjes aan het begin en de rode wangen van de spanning achteraf. De weg terug naar huis was lang genoeg om alle indrukken te overpeinzen en op te slaan. De boodschap was er een om te koesteren. Je bent goed zoals je bent.
Vorig berichtProost
Volgend berichtLotsverbondenheid
7 gedachten over "Je bent goed zoals je bent"
Pingback: Je bent goed zoals je bent – Bespiegeling
februari 5, 2020 om 8:04 am
Een kinderopera lijkt me inderdaad een stevige uitdaging voor beweeglijke beentjes. Fijn dat het jullie is gelukt. De boodschap is mooi.
Ik ontdek een prachtige inkijk in de bib. Daar wil ik ook graag een boek ontlenen!
februari 5, 2020 om 11:52 am
Het was wel feest op zich ❤️
februari 5, 2020 om 10:52 am
Dat is zeker een mooie boodschap. En ook fijn om te te lezen dat het probleem van de onrust goed was op te lossen!
Ja, dat was even hard nadenken, maar het hielp. De boodschap kwam binnen en werd dankbaar meegenomen. 😉