Christina van Gogh (19e eeuw) was een Nederlandse onderwijzeres en schrijfster die jarenlang in Suriname verbleef.

In 1864 verschenen in Amsterdam Van Goghs Vertellingen van een Surinaamschen vogel. De schrijfster had zich eerder met het genre beziggehouden in de Vertellingen van eene Vlieg aan de jeugd (1853), toen zij nog "op den vaderlandschen bodem ademde". In dat jaar verscheen ook haar historisch verhaal Graaf Willibald. Van Gogh moet eind 1853 of begin 1854 in Suriname zijn aangekomen. Zij droeg een sprookjesachtige vertelling, "De grijze toovenaar" bij aan het Jaarboekje 1856 van het Surinaams letterkundig genootschap Oefening kweekt kennis.

In haar Vertellingen van een Surinaamschen vogel richt zij zich vanuit Suriname tot de "jeugdige landgenooten" in Nederland. Zij beschrijft de vogels van het land, de rivieren, het klimaat, aleer een sprekende papegaai voor twaalf avonden lang de verteller wordt. Hij passeert een hele reeks lieden die allen worden afgemeten op de schaal van deugd en ondeugd, slechte maar toch vooral ook goede meesters.

In haar zoetgevooisde, vergoelijkende oordeel over de slavenmaatschappij passeerde de schrijfster haar collega P.J. Andriessen met gemak.

Over Christina van Gogh 
 Michiel van Kempen, Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur, Breda: De Geus, 2003, dl. I, pp. 371, 389-390.

Nederlands kinderboekenschrijver
Slavernij in Suriname
Surinaamse literatuur