Een korte stijlbeschrijving van verschillende tijdvakken, kan steun bieden voor het herkennen en het kiezen van het juiste product.
12de - 16de eeuw. Een decoratieve stijl, waarin houtsnijwerk veelvuldig werd toegepast. Veel gebruikte motieven waren: Spitsbogen, rozetten en klavertjesvier.
13de - 17de eeuw. Een klassieke architectonische ordening met veel symmetrie wordt belangrijk. Overdadige ornamenten worden toegepast in de vorm van mythologische en bijbelse figuren.
17de tot begin 18de eeuw. De stijl was zwaar, groots en theatraal met uitstulpende vormen en rijk, vaak verguld, houtsnijwerk. Motieven zoals adelaars, trofeeën, leeuwenklauwpoten waren repeterend.
Begin tot midden 18de eeuw. Een lichte, speelse informele stijl. Vloeiende vormen in pastelkleuren met motieven van bloemen, schelpen, C- en S. krullen domineerden.
Georgian / Neo-Classicisme
Midden tot eind 18de eeuw. Een stijl, die de karakteristieke vormen uit de Klassieke Oudheid opnieuw deed herleven. Motieven zoals meanderranden, sfinxen, lauwerkransen en korenaren, zag men opnieuw verschijnen.
1790-1830. De stijl was zwaar classicistisch, met strenge rechtlijnige vormen ter verheerlijking van de toen heersende regimes. Vaak voorkomende motieven waren acanthusbladeren, dierenmaskers, scarabeeën en zwanen.
1837-1901. Wedergeboorte van historische stijlen, met nadruk op zware versieringen en snijwerk. De motieven uit eerdere perioden werden veelvuldig tezamen toegepast (eclecticisme).
1860-1939. Een stijl gekenmerkt door eenvoudig ambachtelijk vakmanschap. De versieringen waren vaak naturalistisch van vorm en passend bij het onderwerp. Ook Keltische en Japanse motieven bleken aantrekkelijk.