Mensen zijn rare pro-cyclisch handelende wezens. In de winter willen we allemaal tegelijk ons huis isoleren. We rennen elkaar van de sokken naar de supermarkt als iemand beweert dat er tekort is aan toiletpapier, we kopen aandelen als de beurs op z ’n hoogst staat en dus alleen nog maar kan kelderen, we moeten en zullen allemaal in het spitsuur snel met de auto naar wekk of naar huis. We willen in de zomer allemaal tegelijk zonnepanelen. Pro-cyclisch handelen allemaal. Gekkenwerk.
Die reclame was niet zo gek. Als je in het najaar plannen maakt voor een PV systeem (of uitbreiding van je bestaande systeem) en die samen met een installateur uitwerkt, dan kunnen de panelen in de late winter of vroege voorjaar het dak op. Je hebt dan een hele lente en zomer volop plezier van steeds hogere opbrengsten.
Op de website van Trouw staat vandaag het stukje “De ambtenaar zit de duurzame burger in de weg“. Het schetst de frustratie van burgers die staan te popelen om te verduurzamen maar die de weg daartoe versperd zien door gemeenteambtenaren die absoluut niet meewerken omdat de gemeente haar eigen agenda heeft. Soms vraag je je af of je gemeente überhaupt wel een duurzame agenda voor haar burgers heeft. Gemeenten waarvan de swingende jongens en meisjes van de communicatieafdeling op bevel van een wethouder ronkende berichten rondsturen over hoe duurzaam de gemeente is met haar prestigeobjecten. Dat levert het ene wethoudermomentje na het andere op, maar ondertussen luistert men pertinent niet naar de eigen inwoners. Zeer herkenbaar!