Maar er was nog een kwestie waarbij de ARP van Kuyper en de katholieken een gezamenlijk doel nastreefden: de sociale kwestie. Zowel onder de aanhangers van de ARP als van het katholieke smaldeel in de Kamer waren relatief veel arbeiders. Tijdens het bewind van het kabinet Pierson (1897-1901), dat bekend zou komen te staan als ’het kabinet van sociale rechtvaardigheid’ kwam verbetering van het lot der arbeiders op de agenda.
1om het beeld compleet te krijgen: de liberalen (oud- en jong liberalen samen) hadden toch nog altijd 47 zetels. De meest radicale liberalen, de Vrijzinnig democraten, hadden 4 zetels en de ‘sociaal-democraten’ 3. Met andere woorden: er was nog altijd een niet-confessionele (vrijzinnige) meerderheid van 52 zetels die principieel koos voor overheidsfinanciering van uitsluitend het openbaar onderwijs.