Vol verbazing kijk ik naar de uitslag van mijn MBTI-test… INFJ. Intuitive, Feeling, Judging, en uhm, die I staat toch voor Introvert of niet? Een naar gevoel trekt naar mijn buik, introvert: dat wil toch niemand zijn? 'Dat is toch hetzelfde als mensenschuw, niet in staat fatsoenlijk te communiceren, te stil, te onzichtbaar? Gewoon per definitie eigenlijk ongeschikt?'
'Oh my god, hoe red ik me hier nu uit… voor elke functie moet je alles behalve stil zijn, enthousiast en communicatief vaardig is een must! Hier kan ik onmogelijk mee verder komen… het angstzweet breekt me uit, ik kan het shaken hier. Had ik die test echt niet anders in kunnen vullen?'
Waar gebeurd? Nee, maar een aantal jaren geleden had ik dit wel kunnen denken als ik de test toen maakte. Ik probeerde het namelijk altijd te verhullen, dat introvert zijn, door me soms wat anders voor te doen dan ik was. Niet altijd handig voor mezelf, maar ik paste me aan om er toch maar bij te horen. Gevolg was dat ik een rol speelde, die heel wat jaren heeft geduurd.
En dat is wat ik in de praktijk terug hoor, dat je eigenlijk wordt gevraagd een rol te spelen. Misschien zelfs wel verplicht door je werkgever die van je vraagt laat je eens wat meer zien en horen. Tijdens een sollicitatiegesprek krijg je bijvoorbeeld te horen: "Je kunt maar beter niet te veel werken met mensen want je komt niet zo goed uit je woorden nu." Echt gebeurd. Gelukkig niet bij mijzelf, maar toch.
Lees ook: Brainstormsessie? Zo wordt het geen teleurstelling
Als introvert op een achterstand
Feit is, dat als je introvert bent, je op een achterstand staat. Maar waarom eigenlijk? Waarom word je niet gewaardeerd zoals je bent, maar getraind om je anders voor te doen? Omdat dat nu eenmaal de norm is?
Wat denk je van deze: "Op de offerte staat toch niet dat dit een traject is voor introverten ofzo? Dat klinkt zo negatief". Uit de mond van een introvert persoon zelf! Tja, het beeld wat we over onszelf hebben is dus ook al niet positief. Hoe wil je dan dat iemand anders positief naar je kijkt? En ik vind het nog logisch ook dat je zelf zo denkt. Het is tijd om wat aan dit beeld te doen.
En dat begint bij jezelf: Ik kan steeds meer lachen om mezelf en om wat ik al die jaren geprobeerd heb vol te houden. Dodelijk vermoeiend was dat, het kost bakken energie. Uiteindelijk win je het niet met vechten tegen jezelf, de rol die je denkt te moeten spelen. Accepteer wie je bent, en draag dit uit: ben er trots op. Je hebt kwaliteiten, juist omdat je introvert bent. Werken vanuit je kwaliteiten zal je veel meer opleveren dan je proberen aan te passen aan wat hoort.