In totaal schreven 31 teams van de UEFA zich in voor de kwalificatie van het Wereldkampioenschap voetbal 1966. Deze teams werden verdeeld in 9 groepen, de winnaar van de groepen kwalificeert zich voor het hoofdtoernooi. Dit kwalificatietoernooi startte op 24 mei 1964 en de laatste wedstrijd werd gespeeld op 29 december 1965. Engeland was als gastland automatisch gekwalificeerd voor het hoofdtoernooi.

Gekwalificeerde landen

Groepen en wedstrijden
Legenda

Groep 1
België had een talentvolle generatie met als belangrijkste speler Paul van Himst. Ze eindigden gelijk met Bulgarije en er moest een beslissingswedstrijd gespeeld worden in Florence, Italië. De Bulgaren wonnen met 2-1 dankzij twee doelpunten van Georgi Asparuhov, later gekozen als beste Bulgaarse speler van de twintigste eeuw, voor Stoitsjkov.

 

 

 

 

 

Omdat België en Bulgarije gelijk eindigden in de poule werd er een extra play-off gespeeld, op neutraal terrein.

Groep 2
West-Duitsland en Zweden, in 1958 een halve finale in de eindronde, moesten uitmaken wie naar deze eindronde mocht gaan. De Duitsers revanceerden zich voor die nederlaag door na een 1-1 in West-Berlijn met 1-2 te winnen in Stockholm. Het was het debuut van Franz Beckenbauer.

Groep 3
Frankrijk moest het opnemen tegen hun angstgegner Joegoslavië. Ze verloren in 1950, 1954 en 1958 op het WK en in 1960 een halve finale op het EK. Nu waren de wedstrijden tegen Noorwegen doorslaggevend: Frankrijk haalde vier punten en Joegoslavië maar ēēn. Vooral de 3-0 nederlaag in Oslo was opvallend en de Joegoslaven eindigden nu zelfs als derde in hun groep en misten voor het eerst sinds 1938 een eindronde.

Groep 4 
Tsjecho-Slowakije was halvefinalist op het laatste WK, maar had de pech om het Portugal van Eusébio te loten. Eigenlijk was de strijd al na de eerste wedstrijd beslist door een overwinning van Portugal in Bratislava. Een gelijkspel in Lissabon was genoeg voor kwalificatie van de debutant.

Groep 5
Het Nederlandse voetbal beleefde moeilijke tijden. Tijdens kwalificatie voor het Europees Kampioenschap van 1964 verloor het nota bene van Luxemburg en tijdens deze cyclus won het alleen van Albanië. Al was er nog hoop, in 1964 debuteerde ene Johan Cruijff bij Ajax. De strijd ging tussen Zwitserland en het Noord-Ierland van George Best. De Ieren speelden in de laatste wedstrijd gelijk in Albanië, waardoor Zwitserland de tickets kon bestellen. Zij hoopten op een beter WK dan in Chili 1962, waar ze alle wedstrijden verloren.

Groep 6
Hongarije had totaal geen problemen met Oost-Duitsland en Oostenrijk en werd gezien als een outsider voor de titel met spelers als Ferenc Bene en Flórián Albert. Hongarije had nog steeds een goede generatie gezien het winnen van Ferencváros van de Jaarbeursstedenbeker in 1965.

Groep 7
De Sovjet-Unie was het meest constante team van Europa van de laatste jaren en dat bewezen ze deze cyclus. Alleen de laatste wedstrijd tegen Wales ging verloren, maar toen was alles al beslist. Grote man van de Russen was nog steeds de doelman Lev Yashin.

Groep 8
De tweevoudig wereldkampioen Italië had serieuze tegenstand van Schotland en Polen. De Polen verspeelden hun kansen door te verliezen van Finland, de Schotten werden uiteindelijk in Napels verslagen met 3-0. Italie hoopte het nu eindelijk weer goed te doen op een WK, want sinds de titel van 1938 overleefden de Italianen nooit de tweede ronde.

Groep 9
Syrië trok zich terug om de Afrikaanse teams te steunen die zich terugtrokken omdat er te weinig plaatsen waren voor hun. Europees kampioen Spanje plaatste zich via een beslissingswedstrijd ten koste van Ierland. Grote man bij de Spanjaarden was Luis Suárez, de strateeg van Internazionale.

 

Ierland en Spanje eindigden gelijk, daardoor bepaalde een extra play-off op neutraal terrein welk van deze landen door mocht naar het hoofdtoernooi.

Externe links
Details op rsssf.com
Details op fifa.com

Voetbal in 1964
Voetbal in 1965
Wereldkampioenschap voetbal kwalificatie UEFA
Wereldkampioenschap voetbal 1966 kwalificatie