Cremeren of begraven - een moeilijke keuze?
Deze keuze kan worden gemaakt op religieuze, principiële of financiële basis.
Religie: er zijn mensen die vanuit de religie niet voor een crematie willen kiezen. Bij GUV Berkenhove is ook al eens een lezing gehouden door een protestantse dominee. In de zeer interessante geprekken met gelovigen bleek wel dat de Bijbel geen richtlijn geeft voor wel of niet cremeren. Die keuze moet men zelf maken.
Principieel: het moeten kopen en onderhouden van een graf door nabestaanden is voor sommigen al een reden niet voor een begrafenis te kiezen. Men wil de nabestaanden niet belasten met deze verplichting.
Financieel: de kosten van een graf en grafmonument bedragen rond de 4000 Euro. Een crematie kost rond de 1100 Euro. Ook dat is voor een aantal mensen een belangrijke reden om voor cremeren te kiezen.
Inmiddels kiest dan ook meer dan 60% in Nederland voor cremeren, daarom hieronder nog wat extra uitleg over cremeren. Maar het is en blijft uw persoonlijke keuze.
Cremeren wat is dat eigenlijk?
Het is belangrijk om te weten dat iemand die doodgegaan is zijn lichaam niet meer nodig heeft. Het lichaam is eigenlijk alleen maar het omhulsel, het huisje, waarin gewoond is. Daarvan nemen we tijdens een uitvaart afscheid. De nabestaanden (de echtgenoot en kinderen) beslissen of het lichaam begraven wordt of dat het lichaam gecremeerd wordt. Het cremeren van een lichaam is het verbranden van een lichaam met een speciale oven.
Na de afscheidsdienst wordt de kist naar de oven gereden. De crematie vindt bijna meteen na de dienst plaats. De bloemen worden weggelegd, ze gaan niet mee de oven in. In de ovenruimte worden metalen delen zoals handvaten van de kist afgehaald. Een vuurvast steentje met een uniek nummer gaat mee de oven in om bij de as te blijven. Dat zorgt ervoor dat men later precies weet welke as van welke overledene is. De verbranding gaat door de hoge temperatuur in de oven van wel 1000 graden Celsius, snel en schoon. De oven is roodgloeiend maar er zijn geen vlammen te zien. De hoge temperatuur zorgt ervoor dat de kist vanzelf gaat branden. Na ongeveer twee uur is het cremeren klaar.
De metalen deeltjes van sieraden en protheses worden de volgende dag uit de as gehaald. In Nederland wordt dit bij alle crematoria opgehaald en de opbrengst van het edelmetaal (goud en zilver) aan goede doelen geschonken.
De grove as wordt kleiner gemaakt zodat er alleen een fijne stof overblijft. Deze wordt, samen met het steentje, in een asbus gedaan. Dan gaat de urn naar de Algemene Nis, een bewaarruimte voor asbussen, waar de asbus minimaal één maand blijft. Dat moet volgens de Nederlandse wet. In die tijd kan de familie besluiten wat ze met de as doet.
Er zijn namelijk veel mogelijkheden: verstrooien op een strooiveld, bijzetten in een graf of urnenkelder of urnenmuur (columbarium). Ook mag je de urn meenemen naar huis. Sommige mensen doen een deel van de as in een sierraad of strooien wat as op een geliefde plek van de overledene. Voor dat laatste moet je wel toestemming vragen aan de eigenaar van de grond.