Rachid en Karym redden zichzelf uit zinkende boot: 'Dacht dat het over was' - Omroep Brabant
Rachid en Karym redden zichzelf uit zinkende boot: 'Dacht dat het over was'
24 april om 17:36 • Aangepast 2 mei om 17:12
De twee mannen die zaterdagmiddag op de zinkende plezierboot zaten op de Maas bij Oijen, hebben de aanvaring met een vrachtschip ternauwernood overleefd. Een van de mannen, Rachid, kwam vast te zitten in het water en dacht even dat hij het niet zou overleven. "De hulpdiensten kwamen aan toen ze zichzelf hadden gered", vertelt Agnes van der Meer, de moeder van Rachid. Agnes zoekt getuigen van de aanvaring.
Zaterdagmiddag voeren Rachid (42) en Karym (35), de zoon en schoonzoon van Agnes, over de Maas. Ze zaten op een splinternieuwe boot, een kruiser van ruim negen meter lang, die Agnes en haar zus die dag voor 17.000 euro hadden gekocht. De mannen zouden de kruiser naar hun woonplaats in Rijnsburg varen, terwijl Agnes en haar zus weer naar huis reden. "De boot was perfect. De vorige eigenaar had er zeven maanden keihard aan gewerkt", vertelt Agnes.
Drie kwartier na de aankoop ging het mis. Bij Oijen kwamen Rachid en Karym in botsing met een vrachtschip, waarna de kruiser zonk. "Het was heel rustig op het water. Rachid en Karym voeren rechts. Ze hadden niet achterom gekeken en zagen het 80 meter lange containerschip totaal niet aankomen", vertelt Agnes. Ze voert het woord namens haar zoon en schoonzoon, die volgens haar nog in shock zijn.
"De kruiser sloeg meteen om." Volgens Agnes kon Karym van de boot springen, maar haar zoon Rachid niet. "Hij kwam vast te zitten in de boot. Waaraan weet hij niet meer, want hij was helemaal gedesoriënteerd. Hij kreeg geen lucht en dacht dat het einde verhaal was." Gelukkig wist haar zoon zichzelf toch los te maken en boven water te komen. "Hij weet niet eens meer hoe, maar het is gelukt."
De mannen klommen op de rubberen boot die achter de boot hing. Ondertussen had de vrouw van de schipper van het vrachtschip een ladder uitgegooid. "Ze riep dat ze naar haar moesten peddelen en hielp ze op het schip."
"Het eerste wat ze moesten doen, was een blaastest."
Rachid en Karym zijn niet ernstig gewond geraakt, maar het gaat zondag niet heel goed met ze. "Ze hebben de hele nacht nachtmerries gehad. Vooral mijn zoon heeft in doodsangst geleefd. De beelden blijven zich steeds in zijn hoofd herhalen. Hij heeft ook een bult op zijn hoofd, pijn in zijn borst en last van zijn knieën."
"Het wordt anders een gevecht om wie de schuldige is."
De politie onderzoekt nog hoe de aanvaring precies kon gebeuren. De familie is in ieder geval van mening dat de twee mannen niets fout hebben gedaan. Daarom zoekt Agnes mensen die de aanvaring hebben gezien. "Het wordt anders een gevecht om wie de schuldige is."
Hulpdiensten rukten massaal uit na de melding van de aanvaring. Die kwamen aan toen de mannen al veilig en wel op het containerschip stonden. Agnes baalt van de manier waarop de hulpdiensten met haar zoon en schoonzoon omgingen. "Ze waren onderkoeld en kregen wel een isolatiedeken om. Maar het eerste wat ze daarna moesten doen, was een blaastest. Ze hadden niet gedronken. Ze deden niets fout", vindt ze.
Vrijwilligers brandweer geëmotioneerd
Rens van Lieshout, postcommandant van de brandweer in Maasbommel, laat na het verhaal van Agnes weten dat er wel degelijk goed is omgegaan met de twee mannen die op de boot zaten. "Onze vrijwilligers zijn diep geraakt door het verhaal van mevrouw. Ze zijn juist direct te hulp geschoten", vertelt hij zondagavond. Dat de slachtoffers een blaastest moesten doen, is volgens Van Lieshout de standaardprocedure na een ongeluk.
Vrijwilligers van de brandweer waren die zaterdagmiddag met een boot op de Maas bij Oijen om twee veulens uit het water te redden, toen ze de gezonken boot zagen. Rachid en Karym waren toen net op het containerschip geholpen. "Onze vrijwilligers zijn er direct naartoe gegaan om te helpen. Een van die brandweermensen werkt in het ziekenhuis en heeft de twee mannen meteen volgens het ambulanceprotocol geholpen en onderzocht. Daarna zijn ze naar de ambulance gebracht en daar verder geholpen."
Volgens Van Lieshout waren de vrijwilligers die zaterdag te hulp schoten dan ook geëmotioneerd, toen ze lazen dat hulpdiensten niet goed met de zoon en schoonzoon van Agnes zouden zijn omgegaan. "Ze hebben zelfs nog geluk gehad dat wij al zo dichtbij waren, want sneller dan dit kunnen de hulpdiensten echt niet ter plaatse zijn."