Menschen » Baekelmans, Lode » 1917 - Pag. 54 | Delpher
eigenaardige keukenprobeersels smaken, die de oude kantoorknechten beurtelings opdischten. — 's Avonds dronken zij een borreltje en speelden gezellig kaart.
Een vacantiegevoel overmeesterde den getrouwen kassier.De. straat gaf hem nieuwe indrukken,hij volgde het langzaam terugkeerend leven, liep op ongewone uren weg om een verzonnen boodschap te verrichten, bezocht andere koffiehuizen. Zijn gesprekken liepen over nieuwe onderwerpen, het leven bood versche zorgen en andere uitzichten, zijn toekomst was niet meer afgesloten.
De brief van den Bestuurder, waarin er hulde gebracht werd aan zijn gedrag, hield de belofte in eener nieuwe bevordering... In zijn oogen won hij aan gewicht en beteekenis.
Eindelijk, begin November, keerde zijn gezin weer. Nu kwam er weer wat evenwicht in zijn dagelijksch leven... De portier had zijn dienst hernomen, de klerken kwamen de een voor, de andere na, aan hun lessenaars terug.
Janssens was de onmiskenbare leider, de trouwe, die zijn post niet verlaten had.
Niemand wist .waar Peeters verzeild was. Een beweerde hem ontmoet te hebben te Amsterdam, een ander verzekerde dat hij naar Engeland was overgestoken.
In de maand Januari hernam het postverkeer. Een der eerste uitdeelingen bracht een doodskaart.
Aandachtig, woord voor woord, las Janssens'- het doodsbericht van zijn vriend Peeters, zei dan met kalm en onbewogen gelaat tot de bedienden:
— Mijnheeren, onze collega Peeters, overleed te Groningen, op 26 October 1.1. na een korte en pijnlijke ziekte.
Baekelmans, Lode,"Menschen . -". z.u.1917. Geraadpleegd op Delpher op 21-10-2021, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMUBL07:000000255:00011