De film: Inglourious Basterds. De acteur: Christoph Waltz, hij speelt SS-Standartenführer Hans Landa. De scène: Hans Landa zit in een restaurant aan tafel met de Joodse Shosanna. Hij heeft apfelstrudel besteld voor hen beiden. Beleefd en ingetogen, de situatie volkomen beheersend strijkt hij met zijn hand wat kruimels van het tafellaken; beveelt Shosanna te wachten met eten tot de cream is geserveerd voor op de strudel. Ik denk dat Shosanna zit te pissen van angst. De grootste en indrukwekkendste filmschurk. De geluiden, de montage, de close-up van de cream, zo goed. Zie: https://www.youtube.com/watch?v=Sn35dWgffTk Maar je moet uiteraard de gehele film zien om deze scène tot in je merg te voelen.
Een koop is voor mij nooit een miskoop want ik koop omdat ik blij word van kopen. Maakt me niks uit wat ik koop, als ik maar koop.
Schapenvlees op Ijsland. Ze doen daar niet aan import, eten alleen hun eigen schaapjes. De dieren krijgen geen anti-biotica en andere medicijnen. Ze lopen er vrij rond en eten lekker besjes, allerlei soorten gras, kruiden, kortom, je krijgt een puur schaapje.
Ik aan de coke zat. Manman, wat ben je dan gelukkig. Alleen dat gedoe ervoor en erna, dat doet er afbreuk aan, dus ik ben er maar weer mee gestopt.
Zeg dat maar eens tegen mijn demonen die me des nachts bezoeken, die laten zich niet wegsturen met je bent maar bijgeloof.
Dat ik gasten vergeet iets in te schenken; dat ik alle groenten pureer; dat ik de aanblik van plastic niet kan verdragen.
Van alles, het kan niet op. Ik lieg vooral veel over mijn reden van afwezigheid op allerlei feestjes en andere baldadigheden. Wat ik ook veel doe is mijn mond houden. Dat is ook een vorm van liegen. Als iemand iets zegt wat niet klopt (vooral als het over mij gaat) dat laat ik die onjuistheid gewoon bestaan. Geen idee waarom ik dat doe. Het heeft me al vaak in moeilijkheden gebracht. Eigenlijk zit ik voortdurend in de moeilijkheden