25 augustus 2018: Wiebe is met zijn vrouw op een fantastische reis in Azië, o.a. door Nepal. Hij stuurde me prachtige foto's van een jungle tocht enz. Hij liet me ook weten dat zijn bloedwaarden en PSA een maand geleden voor vertrek naar Azië stabiel waren in vergelijking met laatste meting in februari 2018 dacht ik. Het gaat dus goed met Wiebe en als hij terugkomt van zijn reis in Azië zal hij me weer eens een update sturen van zijn situatie. Maar vooralsnog geniet hij met zijn vrouw van het leven.
15 januari 2018: Wiebe stuurde me weer een update van zijn situatie (prostaatkanker). Nu heeft hij er een heel verhaal van gemaakt van wat hij allemaal al heeft gedaan en met veel verwijzingen naar andere websites enz. Zijn PSA is opgelopen in het laatste halfjaar (september 2017) naar 3 maar weer stabiel de maanden daarop (december 2017). Wiebe was op vakantie afgelopen zomer en had te weinig prostasol. Heeft daarom deze in lagere dosis genomen maar eenmaal thuis weer zijn standaard dosis genomen en mooi te zien dat de PSA stabiliseerde.
Een PSA van 3 is zeker nog niet rampzalig maar m.i. wel reden om het in de gaten te houden. Maar dat weet Wiebe zelf ook wel. En mooi om te zien dat Wiebe heel soepel daarop anticipeert.
Met heel veel dank dat Wiebe zijn eigen ervaringen wilt delen. Grafiek staat onderaan deze laatste update.
Mijn leeftijd bij het schrijven van de meest recente update aan dit artikel is 69½ jaar, en ik ben onmiskenbaar van het mannelijk geslacht. Ik heb geen medische achtergrond, maar wel gewoon gezond verstand. En ik ben zeker ervaringsdeskundige. Bij mij werd in 2011 “out of the blue” ineens prostaattumor vermoed. Niet vanwege klachten ofzo. Ik was in de full swing van het leven. Het gebeurde zomaar, toen ik van huisarts wisselde, en de nieuwe huisarts bij wijze van routine even alles nakeek wat er na te kijken valt bij een nieuwe patiënt van mijn leeftijd. Achteraf mag ik nog wel van geluk spreken.