Ik heb jarenlang de jongste jeugd getraind en gecoacht, zoals ook Hilde en Ellen, die de stick aan mij doorgaven. In 1996, ging ik met mijn dochter Joël mee naar een eerste training bij HC Haarlem. Trainster Els Maas, vroeg mij of ik ook mee wilde doen, om het zo voor mijn dochter wat makkelijker te maken. Sinds die middag ben ik nooit meer bij HC Haarlem weggegaan. Ik werd trainer, coach, trimmer, scheidsrechter én veteraan.
Vanwege de grote ledentoeloop heb ik, samen met Ruud van Hooydonk, de carrousel-trainingen voor de jongste jeugd gestart, inclusief het inschakelen van jonge spelers bij de trainingen. Erwin, die al eerder de Stick kreeg, nam het stokje van mij over.
Heb je zelf ook gehockeyd?
Als kind zat ik op voetbal, maar ik hockeyde met mijn broers en vriendjes. Op zondagmiddag ging ik meestal naar de wedstrijden van HOCO in het Brabantse Oisterwijk. Een vriend, die keeper was bij Tilburg, leerde me keepen en op school mocht ik meedoen in het schoolteam. Bij HC Haarlem startte ik bij de trimmers en werd al snel gevraagd om met de Veteranen mee te doen.
Tot 3 jaar geleden heb ik actief gehockeyd als trainer-speler van de trimmers. Vanwege nekklachten hockey ik nu zelf niet meer, maar train ik nog altijd met veel plezier de trimmers en afgelopen jaar de JC3 en JA3. Van de JA3 ben ik komend seizoen voor het 3de jaar coach.
Waar staat HC Haarlem voor?
Als je voor het eerst bij Haarlem komt, hoor je wel eens dat het een familieclub is. Bij mij heeft dat even geduurd. Nu ik zelf al 25 jaar actief aan de club verbonden ben, begrijp ik dit beter. Ik ken inmiddels heel veel (groot)ouders en (klein)kinderen, of beter gezegd: zij kennen mij. Zeker als ik fluit, zie ik veel verschillende generaties langs de lijn.
Fluiten is voor mij spelbegeleiding: bij de allerkleinsten door ze spelenderwijs regels en tactiek bij te brengen. Bij selectieteams als JC1 en JD1, die ik regelmatig fluit, gaat het om strak, helder en rechtvaardig fluiten, zodat de jongens weten waar ze aan toe zijn. Ik vind het nog altijd een uitdaging een wedstrijd zo goed mogelijk te begeleiden. Je op allerlei manieren inzetten voor de club, met elkaar. Dat typeert HC Haarlem.
Wat weten wij echt niet over je?
Wisten jullie dat ik al vele jaren lid ben van Petanque Club d’Orion? De banen liggen naast voetbalclub Bloemendaal, vlakbij HBS. En weten jullie dat ik twee kleindochters heb die 2 dagen per week bij mij komen spelen? Het zal niet lang meer duren dat ik met de oudste, die al een eigen hockeystickje heeft, op het veld te zien zal zijn. Haar moeder Myrthe hockeyt vanaf haar zevende bij HC Haarlem. En zus Joël hockeyt nog altijd bij AMVJ. Dus straks hockeyen 3 generaties bij HC Haarlem.
Van B naar A?
En nu die aparte subtitel nog. Komend jaar komen 4 nieuwe jongens vanuit de B naar JA3. "Wat leuk”, appte één van de ouders me, "hij begon bij jou in de Benjamins, en keert nu bij jou terug in de A”. Dus, van B(enjamin) naar A!
Aan wie geef ik de stick door?
Aan twee jonge talenten, Puck (M8E1) en Teun Nellissen (JD1). Vader Flip ken ik al jaren van de donderdagtrimmers, en moeder Carolien is nu – naast coach en trimmer - trimcoördinator van de maandagtrimmers. Een echte hockeyfamilie. Wel jammer dat ik Puck en Teun niet meer als Benjamin heb kunnen trainen.