"Nadat ik voor het eerst in de zorg had meegelopen, vroeg ik me af waarom ik dit niet eerder ben gaan doen. Wat is dit dankbaar werk!"
"Het enige wat écht wennen was, waren de vroege uurtjes. Dat was ik vanuit de horeca natuurlijk niet gewend. Verder zat ik eigenlijk meteen op mijn plek".
Mathijs zijn carrière heeft zich voornamelijk afgespeeld in de horeca. Met mensen werken en voor ze zorgen is iets wat hem altijd goed heeft gelegen. Eigenlijk had Mathijs zijn loopbaan prima op de rit. Tot de corona uitbraak..
Tijdens de tweede lockdown leek het erop dat Mathijs thuis zou komen zitten. Er waren op dat moment onvoldoende werkzaamheden om aan de gang te blijven. Thuis op de bank zitten en niks doen is niet aan hem besteed. Hij schreef zich in voor helpende hand, een "corona-baan", bij Vitalis. In de tussentijd is Mathijs aan de slag gegaan in een magazijn. Na twee dagen stopte hij hier mee, hier werd hij écht niet gelukkig.
Eigenlijk vrij snel daarna kon hij via Vitalis aan de gang in de zorg. Vanaf het eerste moment wist hij dat hij op de juiste plek zat. Hij kwam in een team terecht waar ze veel voor elkaar over hebben en hij werd fijn ontvangen, zowel door collega's als door de bewoners.
Via Lefgozer (M/V) bij Vitalis kreeg Mathijs de kans om een leerwerktraject te volgen tot verzorgende IG. "Voor mij zitten er een aantal voordelen aan dit traject. Dat je in 1.5 jaar opgeleid wordt tot verzorgende vind ik echt een enorm voordeel. Daarnaast was de overstap financieel voor mij goed te doen. Ik vind het een leuke uitdaging dat wij de eerste Lefgozers binnen Vitalis zijn. Studeren is wel weer wennen, maar ik vind het echt super interessant. Vooral anatomie en wondzorg, maar ook welzijn vind ik leuk om te doen. De opleiding is enorm veelzijdig".
Als Mathijs na een dag werken naar huis rijdt, heeft hij een goed gevoel. "Ik kan écht iets betekenen en dat maakt me ontzettend blij. Ik krijg veel voldoening van het werk. Ik heb nog geen negatieve ervaringen opgedaan, tot nu toe vind ik alles nog even bijzonder!". De eerste keer iemand wassen vond hij best spannend. "Ik moest echt even een drempel over, maar ik wist ook dat het erbij hoorde. Nadat ik het eenmaal een keer gedaan had was de drempel weg".
Het gezin van Mathijs, zijn vrouw en 4 kinderen, staan compleet achter zijn keuze. Voor Lefgozer is dat ook één van de voorwaarden. Om een carrièreswitch te maken moet je leven goed in balans zijn. "Mijn vrouw zei nog net niet "eindelijk" toen ik vertelde dat ik de stap wilde gaan zetten. Zij heeft altijd gezegd dat ik een goede voor de zorg zou zijn."
We vroegen Mathijs waarom hij denkt dat de man-vrouw verhouding in de zorg zo scheef ligt. "Ik denk dat het een soort stigma is, dat is zo gegroeid. Net zoals er in de bouw meer mannen werken dan vrouwen. Het zou wel goed zijn als er meer mannen in de zorg komen werken. Ik denk dat het in zijn algemeenheid goed is om een gevarieerd team te hebben; man vrouw, jong en oud".