En toen kocht ik bij Louet een tweede scheringboom...... een kerstlopertje was snel bedacht maar minder snel gedaan hihi. Ik wilde namelijk monnikenrand maar dan in de lengte. Hoe dat moest, geen idee. Maar met logisch nadenken en ruitjespapier komt een mens een heel eind. Niet alle eer komt toe aan mijn grijze cellen, er bestaan gelukkig ook nog weefboeken en zoiets als een beetje ervaring. Maar toch was het een reuze gepuzzel. Mooie bijkomstigheid van het zelf uitzoeken is dat ik nu ook weet hoe het weefsel eigenlijk in elkaar steekt. Ik snap het principe en dat is wel zo fijn. Meer foto's komen nog. Mijn toestel is ter ziele en dit is het toestel van mijn lief, moet ik nog even mee leren omgaan geloof ik. Alle andere foto's zijn namelijk mislukt :-)