Motivatie, tegenslagen, vakantie plannen etc. -
15 maart 2018 29 april 2018
Het was weer een enerverende maand kunnen we wel zeggen. Na een behoorlijke griep er weer vol goede moed tegenaan.
Helaas is dat soms makkelijker gezegd dan gedaan, want hoe bizar is het hoe je conditie in elkaar stuitert na een weekje griep. Naja weekje, 1,5 week plat gelegen met wat begon als een verkoudheidje wat al snel omsloeg naar een keelontsteking/griep met alles wat daarbij hoort. De details zal ik jullie besparen.
Weer enigszins opgeknapt weer naar het werk, en dat was me vermoeiend. Maar kom op we kunnen het. Sporten liet ik nog even achterwege, eerst die werkdagen maar door komen.
Na de eerste week werken voelde ik me fit genoeg om de hardloopschoenen weer aan te trekken met Evy in de oren en gaan. Wel zo verstandig om les 1 op te starten, en dat was maar goed ook want het leek wel alsof ik het serieus voor het eerst deed. Goed ook weer achter de rug, de volgende keer gaat vast wel weer beter, en dat klopte ook voor een deel, want man wat deed me enkel vaag de eerste twee dagen na het lopen.
Ik hoor je denken heb je wel de juiste schoenen aan dan?
Ja ik heb prima schoenen, echter heb ik wel een oude blessure. Eehmm wat dan? Bijna twee jaar geleden heb ik mijn enkelbanden ingescheurd, dus eigenlijk is deze blessure nog niet eens heel oud. Wat doe je dan? Ja we maken een afspraak bij de fysio, zo gezegd zo gedaan. Gelukkig heb ik een hele fijne waar ik meestal bijna direct terecht kan.
Deze beste man had alleen niet het allerbeste nieuws, mijn enkelbanden schijnen het hardlopen alles behalve grappig te vinden, ofwel of ik helemaal gestoord was dit überhaupt te willen. Ja eigenlijk wel, soms wil ik gewoon niet toegeven dat mijn lijf dingen niet kan die ik wel wil. Dan maar zo verstandig zijn om dit aan mijn teamleden te melden, ik doe niet mee tijdens de marathon van Rotterdam, snik. Deze tegenslag zag ik ook even niet aankomen en ging me ook niet heel makkelijk af.
De motivatie om te gaan sporten was wel even ver te zoeken
Maar ik heb mezelf weer opgepakt en hop die sportschool in, er zijn toch zat dingen die ik wel kan doen met een halfbakken enkel. Volle bak aan de krachttraining, met een beetje cardio, want dat vind ik zo verschrikkelijk saai in een sportschool.
Binnenkort ga ik beginnen met fietsen, dit kan wel met een slechte enkel, godzijdank iets wat ik buiten kan doen. Met doel the ride of the roses in Goes. (120km) Waarom een klein doel stellen als het ook zo'n doel kan zijn.
Naast deze tegenslag ben ik ook al lekker bezig met de volgende vakantie, Costa Rica baby. 12 mei is het zover dan mag ik weer fijn het vliegtuig in. Ticket is geboekt en de voorbereiding is begonnen. Wat voor moois heeft dit land te bieden? Regenwouden, stranden en het belangrijkste mijn beste vriendinnetje. Die heeft de moedige stap gezet hier naartoe te verhuizen afgelopen januari, en die moet ik dus gaan opzoeken. Lijkt me logisch.
Nu ben ik naast mijn werk ook nog eigen baas bij Manelle Haar & Zo en daar zit ik momenteel ook niet stil. Een dag of 4 in de week lekker aan het werk in de avonduurtjes, ja ik weet het dat is druk. En dan komt de vraag alweer snel naar boven, moet ik dan een dag minder voor de baas gaan werken? En ik kan je zeggen ik vind deze vraag best eng. Want ja dan gaat je vaste inkomen omlaag en vul ik dat dan wel aan met mijn eigen werk? Een vraag waar je eigenlijk nooit met zekerheid antwoord op kan geven. Gaan we sprong wagen of niet? Ik heb nog even geen idee.
Wel dat ik het op deze manier niet vol ga houden, werkweken van 70 uur zijn toch best wel pittig. Vooral als je ook nog graag een sociaal leven wilt hebben, een blije hond en een opgeruimd huis.
En misschien ooit eens een vent tegen wil komen! Want laten we eerlijk zijn, single zijn heeft zijn voordelen, en ook nadelen. Waar en wanneer ga je ooit iemand tegenkomen als je alleen maar werkt en je huishouden doet?
Weer genoeg om mee bezig te zijn de komende tijd en over na te denken. Nu eerst dagdromen over de komende vakantie en het zien van mijn beste vriendinnetje.