Het Belgische 'Broederlijk Delen' is volgens mij zoiets als de Novib, maar dan nog veel extremer anti-Israel. De creativiteit die men aan de dag legt om Israel te bashen wanneer de Palestijnen iets hebben gedaan is verbijsterend, en men is bereid daarin heel ver te gaan.
Reeds meermaals kaartten wij de eenzijdigheid van NGO's als Broederlijk Delen (BD) aan als het om het Midden-Oostenconflict gaat. Deze maand ging de organisatie voort op haar elan en kregen we nogmaals een opmerkelijk staaltje desinformatie over ons heen  betaald met uw en mijn belastingsgeld.
Een alerte lezer van Joods Actueel vraagt zich af hoe Broederlijk Delen, Amnesty en company zouden reageren indien het zomerkamp omwille van een Israëlische actie zou worden gesloten. De consternatie zou alomtegenwoordig zijn, maar wanneer Israël niet de schuldige is, blijft het muisstil. De lezer neemt contact op met Broederlijk Delen en vraagt waarom er geen persbericht op de website staat om het geweld af te keuren. Indien de organisatie bezorgd is om het pleit van de weerloze Palestijnen en het onrecht dat hen wordt aangedaan, waarom dan een onderscheid maken waar dat 'onrecht' vandaan komt, vroeg hij zich af?
Met tegenzin blijkt nu. Want het bericht dat BD de wereld instuurt, is in de eerste plaats een aanval op Israël en vertikt het om Hamas en andere radicalen te veroordelen. Wat lezen we? BD is 'verontrust over de situatie' en 'Hamas gaat niet vrijuit'. Scherpe afkeuring, verontwaardiging, boosheid, geschokt zijn, vragen om maatregelen, allemaal termen die we wél te horen krijgen als de organisatie Israël de les spelt worden hier netjes geweerd.
Meer nog in hetzelfde bericht laat BD hun directeur Pol De Greve aan het woord. Zijn kijk op de zaak? "De invoer van schoolboeken, papier en kleurpotloden zijn omwille van zogenaamde veiligheidsoverwegingen verboden. Daarenboven zijn er nauwelijks recreatieve activiteiten voor kinderen en jongeren. Door de psychologische tol van de jarenlange opsluiting en zeker na de bombardementen van operatie 'Gegoten lood' in de winter van 2009 hebben zij er des te meer behoefte aan".
Vooraleer ik tot de kern van de zaak kom eerst even dit: Ik ben benieuwd wat het woord 'zogenaamde' bij 'veiligheidsoverwegingen van Israël' moet voorstellen? Ik ben ook verbaasd over het statement dat er 'nauwelijks recreatieve activiteiten voor kinderen zijn' als we weten dat de VN elk jaar meer dan 250.000 ervan entertainen in zomerkampen. En wat te denken van kleurpotloden en schoolboeken die Gaza niet zouden in mogen als we weten dat Israël via de VN wél schoolmateriaal heeft binnengelaten de voorbije maanden en thans bezig is met de coördinatie voor het importeren van 74 containerklassen en maar liefst 200.000 laptops voor schoolgaande kinderen in Gaza?
Maar dit alles terzijde. De vraag die ik me stel is wat dit allemaal te maken heeft met het zware incident in Gaza? De enige die hier met de vinger wordt gewezen  en dan nog op basis van foute informatie  is Israël. Directeur De Greve wenst aan de Palestijnse extremisten geen enkele kritiek te geven, zoveel is duidelijker.
Maar het wordt nog beter. Broederlijk Delen citeert in zijn communiqué VN directeur John Ging. Die verklaarde aan de pers en op zijn website dat dit 'een aanval was op het geluk van kinderen'. Maar kijk, BD vervolgt: "Ging waarschuwde al meermaals voor de gevolgen van Israëls afsluitingsbeleid dat het wetteloze klimaat creëert waarin kinderen opgroeien. Hoe kan je nu verwachten dat jongeren mensenrechten respecteren als ze in hun leven aan niets anders werden blootgesteld dan schendingen ervan?"
Met andere woorden, ocharme die brave Palestijnen. Hoe kan je het hen nu kwalijk nemen dat ze een zomerkamp voor kinderen kort en klein slaan als ze niet anders kennen omdat ze heel hun leven werden blootgesteld aan mensenrechtenschendingen door Israël. Wat een statement! Hier moet ik geen commentaar aan toevoegen.
Maar dat is toch een uitspraak van VN directeur Ging en niet van Broederlijk Delen hoor ik u zeggen. Toch niet helemaal. Wij gingen op zoek in tientallen nieuwsbronnen (ook van de voorbije jaren) en konden géén dergelijke uitspraak van Ging terugvinden! We belden zelf met de woordvoerders van UNWRA in Gaza en Jeruzalem, de heren Mshasha en Guness maar ook die konden het statement niet plaatsen.
Hallo Broederlijk Delen? Woordvoerder Karel Ceule: "Dit is een citaat uit eerdere gesprekken van John Ging met medewerkers van NGO's, onder andere met Broederlijk Delen." Ja ja, zo is het wel gemakkelijk. Tweede vraag: "U geeft dus toe dat het citaat niet actueel is en uit zijn context is gerukt des te meer omdat het spreekt over jongeren terwijl het geen jongeren waren die het zomerkamp hebben aangevallen. We kunnen ons niet anders dan de bedenking maken dat het communiqué kost wat kost de schuld hiervoor in de schoenen van Israël wil schuiven. Uw reactie?"
Een wijze raad aan Broederlijk Delen: het is best als je géén persbericht meer verstuurt over Palestijnse wandaden, zeker als je dit met tegenzin doet en dan alles uit de kast haalt om vooral Israël te beschuldigen. Dan liever het ander hypocriete spelletje waarbij je enkel het slechte van Israël aan bod laat komen en de Palestijnse misdaden met de mantel der liefde bedekt. Wees tenminste eerlijk in je deceptie? Of is zelfs dat teveel gevraagd?
Onderstaande aanklacht tegen Nederland is geheel terecht, maar ik heb wel de indruk dat politiek en media een klein beetje aan het wakker worden zijn. Laat, erg laat, rijkelijk laat en schandalig laat, maar beter laat dan nooit.
Een land dat het belagen en demoniseren van de eigen burgers goedpraat door dit een 'begrijpelijke reactie' te noemen op wat een ander land doet, verliest elk recht om andere landen op de vingers te tikken.
Prima idee van kamerlid Ahmed Marcouch om antisemitische scheldpartijen op straat flink te gaan aanpakken, desnoods met 'lokjoden'. Naast lessen over de holocaust is dit één van de maatregelen die het aantal scheldpartijen kan verminderen: daders lopen dan het risico onmiddellijk te worden ingerekend.
Het is hoog tijd dat er maatregelen worden getroffen, eigenlijk over tijd. Het Simon Wiesenthal Centrum drong onlangs bij de EU aan op 'ingrijpen in de oplaaiende epidemie van antisemitische uitingen in Nederland'. Dit is tekenend voor de situatie, al heeft het Centrum het in zoverre mis, dat het geen oplaaiende epidemie in Nederland is. Het is een slopend proces waartegen CIDI al tien jaar waarschuwt.
In 1999 signaleerde CIDI voor het eerst in de jaarlijkse monitor antisemitisme dat 'zichtbare' Joden vaak lastig werden gevallen op straat: 'Een Joodse inwoner van Amsterdam-Zuid meldt dat hij regelmatig door kinderen uit de buurt wordt uitgescholden voor Jood. De politie is op de hoogte.' En: 'Een Joodse jongen wordt lastig gevallen in een discotheek in Oude Wetering. Als hij naar buiten gaat, wordt hij in elkaar geslagen. De daders roepen daarbij 'Jood, Jood'.' In de aangifte wordt niet opgenomen dat er sprake is van antisemitisme.
In 2001  het aantal meldingen van lastig vallen van 'zichtbare Joden' was weer gestegen - begint de Monitor zo: 'Uit de geringe maatschappelijke reactie op de uitingen van antisemitisme moet geconcludeerd worden, dat er binnen de samenleving een gewenningsproces is opgetreden.'
De monitor memoreert 'het gemak waarmee antisemitisme geuit wordt, de bedreigingen tegen Joden, en de onvoldoende reactie van regering, justitie en politie' en zegt: 'In de meeste CIDI-rapportages over antisemitisme hebben wij aanbevelingen gedaan dat politie en justitie strenger dienen op te treden tegen antisemitisme.
Intussen werden 'bij de synagogen in de Lekstraat en Amsterdam-West de synagoge-bezoekers bijna wekelijks lastig gevallen door Marokkanen tussen de 15 en 40 jaar. Zij schelden hen uit voor 'vuile rot-Joden'.' Soms werden de bezoekers bedreigd met messen en bekogeld met stenen en andere voorwerpen. Monitor: 'Soms worden slachtoffers van antisemitische incidenten zo murw dat ze deze niet meer melden.'
Een samenleving die toelaat dat een hele groep burgers wordt gedwongen zich te verbergen, op straffe van uitschelden of erger, ondergraaft zichzelf. Dat schaadt niet alleen die ene belaagde groep. Een 'beschaving' die niet in staat of bereid is belaagde groepen tegen hun medeburgers te beschermen, verspeelt elk recht zich zo te noemen. Een land dat het belagen en demoniseren van de eigen burgers goedpraat door dit een 'begrijpelijke reactie' te noemen op wat een ander land doet, verliest elk recht om andere landen op de vingers te tikken.