Verse sneeuw dóet iets met de wereld, betovert, maakt alles - zelfs de hardste kanten - mooi en zacht. Als je er doorheen loopt, en zelfs als je er alleen maar naar kijkt, worden giftige gedachten geabsobeerd en even later álle gedachten stilgelegd. Stil, dat is het. En dan rest slechts ongecompliceerd kind zijn, 'voor even maar, heel even'.