Eens drie maanden proberen om te kijken of schrijven iets voor je is? Kop thee er bij en laat maar stromen die woorden. Gewoon lekker thuis op de bank of in de tuin.
“Je hebt mij op miraculeuze wijze weten over te halen mijn inspiratie in woord en geschrift neer te zetten. Ik heb al eerder pogingen tot schrijven gedaan en nu ik echt ben gestart voel ik me daar heel blij door.”

Patiënte A, vrouw, 30 jaar. Druk en agressief, wordt ook wel de schrik van de afdeling genoemd. Maximale dosering kalmeringsmiddelen. Werkzaam in de gestichtsweverij. Tien jaar woonachtig in M. Vandaag begonnen met tweemaal daags een ampul chloorpromazine (Lactargil).
Anna was een geval apart. Wij waren wel wat gewend in het gesticht, maar zij stal de show. Zij was de zon onder de zotten, de koningin van het krankzinnigenbal. Ze was knokig en mager en maar vijf jaar ouder dan ik. Haar hele lichaam was beweging. Haar hoofd schudde, haar schouders schokten, haar grijsblauwe ogen flitsten heen en weer en haar voeten tikten op de linoleumvloer. Met haar dikke blonde haar en hartvormige gezicht had ze best mooi kunnen zijn, maar schoonheid vervaagt als je in een onverwoestbare jurk met opengekrabde benen de hele afdeling tot huilen gilt. De artsen spoten haar regelmatig vol kalmeringsmiddelen waarna ze uitgeteld onder de zware wollen dekens lag.