Langs de Leieboorden van het kunstdorp Latem (18 oktober 2020) - Wandelblog Didier Reynaert
18 oktober 2020 15 februari 2021
Ik begon mijn wandeling door de Oost-Vlaamse Leiestreek vanaf de parking van het Parkbos, het Gentse stadsbos. Via de kasteeldreef wandelde ik tot bij het Kasteel Borluut in Sint-Denijs-Westrem. Op weg naar Sint-Martens-Latem pikte ik het traject op van het GR128-pad (Vlaanderenroute) dat ik verder zou volgen tot bij het kunstenaarsdorpje Deurle.
Ik stapte voorbij de Koutermolen en het Sint-Martinuskerkje van Sint-Martens-Latem. Het witte kerkje en de omgeving zijn als dorpsgezicht beschermd. Het dorpje was op dit vroege uur duidelijk nog in zondagmorgen-modus. De Leie maakt achter het kerkje een prachtige bocht. Dit is een heel mooie, schilderachtige omgeving. Geen wonder dat zich hier in het verleden heel wat kunstenaars kwamen vestigen. Ik was er helemaal alleen en kon er gestoord enkele plaatjes schieten.
Ik wandelde verder door de Latemse Meersen, langs de boorden van de meanderende Leie en voorbij het veerpont in Baarle.
Het Cyriel Buyssepad leidde mij tot bij het bakstenen kerkje van Deurle. De schrijver was voor de drukte vanuit Afsnee gevlucht naar Deurle. In zijn residentie op de Molenberg, achter het kerkje van Deurle vond hij de rust en inspiratie en kon hij zich optimaal wijden aan zijn literaire werk. Cyriel Buysse hield heel veel van deze streek en voerde destijds zelfs campagne voor het behoud van het mooie Leie-landschap tussen Astene en Gent. Rondom het kerkje van Deurle ligt het kleine dorpskerkhof. Hier liggen heel wat kunstenaars begraven en er is ook een grafkapel van de familie de Spoelberch. Een vriendelijke heer wees mij het graf aan van kunstschilder Gust De Smet en vertelde mij dat het beeld boven op de grafsteen een geschenk was van zijn vriend Constant Permeke.
In Deurle verliet ik het GR-pad. Ik wandelde terug via de wijk Hooglatem. Om wateroverlast in deze wijk te vermijden werd hier een bufferbekken aangelegd: de Westerplas. Een mooi aangelegd vlonderpad door de vallei van de Rosdambeek bracht me terug tot bij het Parkbos Grand Noble, genoemd naar het gelijknamige kasteel.