Sweethippos: Personal - The Best Night
De foto die je hierboven ziet is gemaakt door The Script tijdens het concert in Ziggodome!
Het was zó geweldig. Ik weet niet waar ik moet beginnen en ook niet waar ik moet eindigen. Dit was mijn tweede concert in mijn leven (de eerste was Jan Smit...) en verder had ik wel al een aantal festivals gezien, maar dat is ZO anders! Ik ga maar gewoon bij het begin beginnen en een lekker lang artikeltje typen.
Ik was vrijdag de eerste twee uur naar school, waarna ik naar huis fietste in de extreme kou met mist. Thuis had ik nog even een paar uurtjes om mijn spullen te pakken, en om 14 uur ging ik in de trein. Er zaten meisjes bij me in de trein die ook naar het concert gingen, waardoor ik me een beetje meer bewust werd van hoe veel mensen er eigenlijk gingen. 17.000 is heel veel! Na een treinreis kwam ik voor het eerst in mijn leven op Schiphol, waar ik de WC zocht en daarna de goede bus naar Soesja. Soesja liet me erg schrikken en toen liepen we naar haar huis, kletsten, aten en gingen naar Ziggodome!
We konden de ingang van de Ziggodome eerst écht niet vinden, maar uiteindelijk wel. De buitenkant van het gebouw is heel nice met veel licht. Er stonden drie redelijk lange rijen toen we aankwamen, en we gingen eerst in de verkeerde rij staan, voor ingang Noord, terwijl we eigenlijk bij Zuid naar binnen moesten. Het maakte niet veel uit, aangezien we toch zitplekken hadden. Om iets na 20 uur zaten we op onze plekken, terwijl het voorprogramma al bezig was. Het voorprogramma was 'The Original Rudeboys', wat ik ook erg leuk vond. Maar daarna kwamen onze helden! Ik werd helemaal gek toen ik ze op zag komen, en al helemaal toen ze begonnen met één van mijn favoriete nummers Good Ol' Days!
Ik vond het zó leuk dat ze met dat nummer begonnen. Daarna kwamen ook nog allemaal hoogtepunten. Het leuke aan het hebben van drie albums is dat The Script een heel concert kon vullen met alle geweldige, goede, leuke hits. We Cry, Breakeven, Science & Faith, The Man Who Can't Be Moved, If You Could See Me Now, Before The Worst, If You Ever Come Back, Nothing, I'm Yours, Six Degrees of Seperation, You Won't Feel A Thing. En als toegift nog For The First Time en Hall of Fame. Ik heb twee nummers helemaal meegezongen, en bij de rest kende ik ook een groot gedeelte. Soesja en ik zaten op de tweede ring links van het podium en keken er recht op. Ondanks dat het misschien niet heel dichtbij was, vond ik het prima plekken en ik vond het leuk dat we ook het publiek konden zien.
Bij het laatste nummer, Hall of Fame, werd iedereen echt helemaal gek. Ik gooide daar al mijn overige stem eruit, en daarna was het afgelopen :( Ik heb het hele weekend op een wolk geleefd, de CD's weer vaak gedraaid. Het is zó leuk om het live gezien te hebben, wauw. Het concert in Ziggo Dome was het op één na grootste concert dat The Script ooit deed, en je kon ook echt zien dat ze genoten.
Verder: Belden ze met de telefoon van iemand uit het publiek: 'There are 17.000 people who want to say hello to you!' En dat was zó leuk! Stel dat je ineens gebeld wordt door The Script. Mag best ;) Ook gooide de gitarist in tien seconden een flesje bier naar achteren, liep Denny door het publiek en ik heb gewoon de hele avond genoten. Perfect! En oja, ze zijn Iers.
De volgende dag ging ik met Soesja naar Bagels en Beans en daarna terug met de trein. Toevallig zat ik bij Marieke in de trein, dus dat was nog even heel gezellig.