on September 27, 2018 Oktober 7, 2018 By Hanna Lukács
Cas Oorthuys is een van de meest invloedrijke Nederlandse fotografen van de 20e eeuw. Hij wilde in zijn vroegere fotografie arbeid en spel vertonen.
Echter ging hij fotografie steeds meer zien als communicatiemiddel, door te combineren en te herschikken.
In 1920 ontstond "de Nieuwe Fotografie", waarbij werd gespeeld met compositie, licht, hoogteverschillen en lijnen. Aanvankelijk werd de fotografie als verlengde van de nostalgische schilderkunst toegepast. De Nieuwe Fotografie werd echter als een moderne, onafhankelijke kunstvorm gezien. Een voorbeeld hiervan is dit portret van een Hongaarse fotografe Eva Besnyö met wie hij later ook veel heeft rondgereisd voor zijn werk. Er is gebruik gemaakt van een ongewoon hoog standpunt en de diagonale lijnen zijn heel bewust in beeld gebracht.
Ik hou van zijn reisfotografie door Europa en Noord-Afrika. Sommige zwartwit foto's spreken mij enorm aan door de dynamiek in de beelden, de rijke contrasten en het bewust geplaatste lichtinval. Ik kan er lang naar kijken. Ik kan zelf alleen maar dromen om te reizen voor mijn werk. Echter denk ik dat die tijd zoals Cas heeft geleefd en gewerkt niet meer van hedendag is. Zijn werk is uniek omdat hij een van de eerste reizende fotografen was die ook zijn werk op deze manier (d.m.v. reisboeken) uitgaf. Tegenwoordig is er massaproductie op die markt.
Renée Hilhorst heeft ook inhoudelijk verteld over haar expositie die ze heeft gekregen als 'uitzonderlijk talent' d.m.v. haar selectie tijdens de eindexamens op de HKU. Het was interessant om te horen hoe ze haar persoonlijke groei heeft ervaren en de tips die ze gaf; ga om met oudere medestudenten, zij kunnen je begeleiden door meer lastige periodes en blijf bij jezelf.Ze is met een film afgestudeerd in haar studie fotografie.
Verder was er nog een tentoonstelling genaamd 'De Mix, Nederlandse fotografen toen en nu' waar vier werken te zien waren die ieder een reactie hadden op een werk uit het archief. Dat sprak mij wisselend aan. Een deel ging over de Oud-Hollands veehouderij, Over Boswachters en over Noord-Afrika. De boswachtersreportage (zoals ik het ervaarde) sprak mij het minst aan omdat het erg statisch en soms bijna ongemakkelijk geposeerd was.
De tentoonstelling over Afrika was sfeermakend met een video waar met geïmproviseerde instrumenten werd gespeeld en sfeervolle foto's waar de dorpsmensen op pure manier werden vastgelegd.
Wat ik ook indrukwekkend vond was de fotobibliotheek, zo onwijs veel boeken, o.a van Europa, VS en 'de rest van de wereld', zoals de bibliothecaris zo trots zei. En hij heeft gelijk. Alleen hier al kan je de helft van je studietijd doorbrengen. Helaas dat het helemaal in Rotterdam is, het is toch een flinke reis, zoals ik dat gister heb ervaren.
Verder kregen we ook inhoudelijk te horen over de opslag en bewaarmethodes van de negatieven in het archief. De meeste dia's worden bewaard op 3° om zo de schimmels in de atmosfeer en verval van de dia's te beperken. Ook zijn de foto's in de expositie van Cas Oorthuiys onder bijzondere omstandigheden behandeld en zitten ze in lijsten die hun eigen afgesloten, neutrale, milieu hebben. Dit allemaal om de werken zo goed mogelijk te bewaren.