Vukatør Vilkas ~Fera leider~
Canagan :: Algemeen :: Vestri Fera Deel |
Onderwerp: Vukatør Vilkas ~Fera leider~ wo dec 08, 2010 3:29 am
Naam: Vukatør Vilkas [Vuu-kaa-teur Viel-kas]
Overige namen: Fortis Potenti [For-tis Poo-ten-tie]
Hele naam: Vukator Fortis Potenti Vilkas
Titel: Fera leider van de Lupus
Soort: Lupus
Grootte: Een kop groter dan de normale Lupus.
Vachtkleur: Zwart met een blauwe gloed in het maanlicht.
Oogkleur: Geel met rood
Geboorte plaats: U'Conodri
Geboorte datum: 10 februari 1954
Sterrenbeeld:Waterman [lucht]
Talen Allenmaal
Ouders: Gestorven in een gevecht.
Broers of zussen: Een jonger zusje.
Pups/jongen: Misschien ergens...
Beroep Fera leider
Vooral te vinden: Ondergesneeuwd ford [eerste dementie],U'Conodri
Status Shagerijnig.
Vukatør Vilkas is een Lupus die niet veel geeft om anderen. Ook let hij niet op zijn uitspraken of hij dat dier er mee kan kwetsen. Een gevecht slaat hij ook nooit af, maar genaden geven doet hij pas als je op het punt staat dood te gaan. Hij is tegen het Paradijs, maar om de Fera verder uit te moorden hoeft voor hem ook niet behalven als de dieren tegen zijn draad in gaan en hij in een woede aanval komt. Meestal is hij op zoek naar etens voorraden. Hij is erg in zijn eigen wereld gebogen en zou daarom ook niet veel over zichzelf vertellen. Het is ook niet z'n prater, maar hoe beter je hem leert kennen hoe meer hij wel zal praten. Vukatør praat makkelijker met solo reizigers, omdat ze soms makkelijker om te halen zijn om niet naar het paradijs te zoeken. Ook maken ze in zijn ogen meestal andere bijzondere dingen mee.
Vukatør heeft alle talen leren spreken doordat toen zijn ouders nog leefden ze heel streng tegen hem waren en heel veel van hem verwachten. Een jeugt heeft hij ook niet gehad. Hij moest altijd trainen of leren. In die tijd heeft hij ook zijn eetpatroon aangepast waardoor hij nu bijna niks hoeft te eten om toch zijn buik te vullen.
Vukatør reist veel rond om het mensen tegen het paradijs te vergoten. Daardoor kan hij ook gedeeltelijk alle talen.[Rest komt nog]
Vukatør Vilkas staat onder de stijdlittekens. Hij heeft een groot litteken over zijn ogen lopen van links naar rechts, maar door de jaren heen is zijn vacht er overheen gegroeit. Nu kun je die alleen maar zien als je heel goed kijkt of de wind op zijn hoofd staat. Ook zijn poten, zowel voor als achter, staan helemaal onder de littekens. Zo heeft hij er een op zijn rechter voorpoot die lijkt op een wazige S. In zijn nek heeft hij twee grote littekens. De ene loopr van achter zijn oor over zijn keel naar zijn voorpoot. De anderen loopt van onder zijn kin naar zijn rechter oor. Hij heeft moeite met zijn staart te bewegen doordat die gebroken is geweest en snee zo diep heeft gehad dat het bot zichtbaar was. Daar missen ook fors de plukken haar. Verder zijn er overal in zijn lichaam bijtwonden te vinden. Vooral in zijn nek, voorpoten en buik.
Hij heeft een zwarte vacht en als hij buiten in het maanlicht is dan komt er een blauwe gloed ever heen.
Vukatør Vilkas heeft niet altijd geelrode ogen gehad. Ze waren normaal geel, maar doordat hij in een gevecht een ferme klauw over zijn ogen heeft gehad is het bloed in zijn ogen gekomen en kwam er naarst het geel het rode er bij.
Ook is hij zwaar gespierd door het jaren trainen en vechten.
Door alle littekens en gezichts uitdrukking ziet hij er altijd gevaarlijk en eng uit.
Vukatør Vilkas heeft altijd al moeite gehad met zijn woede te beheersen. Vroeger had hij ook veel ruzie met zijn vader. Die heeft tevens ook dat grote litteken over zijn ogen gemaakt. Zijn vader was een heel erg dominand waardoor zijn moeder nooit iets kon of mocht doen. Vukatør komt uit een nest van vier, maar doordat zijn vader nog al sla graag was heeft hij zijn twee broertjes doodgeslagen. Zijn zusje heeft het wel nog overleefd doordat Vukatør het vaak heeft opgenomen voor haar en de klappen heeft opgevangen. Als hij alles zou doen wat zijn vader wilde zouden er geen klappen vallen maar die belofte was hij nooit na gekomen. Ondanks dat zijn vader de leider was heeft hij het nooit aan het volk laten zien wat hij zijn famillie aan deed. In zijn 18e levens jaar is hij bij zijn vader, moeder en zusje weg gelopen. Hij had nog wel tegen zijn zusje gezecht dat ze mee moest maar ze wilde niet. Zelf was hij vooral door de eerste dementie aan het reizen gegaan en zijn vechttechnieken steeds verder uit te werken. Toen hij 40 was kreeg hij van een uil te horen dat zijn vader overleden was en dat hij terug moest keren naar zijn huis om het leiderschap over te nemen. Bij thuiskomen was zijn moeder en zusje verdwenen en van de omwonende had hij te horen gekregen dat ze een paar jaar eerder vertrokken waren maar niemand wist waar heen. Vukatør had zijn oude huis in brand gestoken en had zelf een huisgebouwd en daar verder geleefd en geheerst. Twee jaar geleden kwam de grote heisa uit dat de mensheid uitgestorven was en dat de wereld over 20 tot 30 jaar zou vergaan. Bij de vergadering met alle andere Fera leiders was voor zijn kant niet goed uitgelopen. Iedereen wilde naar het paradijs gaan zoeken zoals de vos voorspeld had, maar hij vond het nog al nutteloos, energie verspilling en onnodig. Het leven hier was goed. Niemand is zeker dat ze ooit het paradijs zullen vinden en of daar andere soorten leven. Misschien breekt daar wel oorlog uit en dan vinden ze weer dat ze hier beter zitten. Bij terug keer heeft hij aan het volk verteld wat er besproken was en wat hun gingen doen. Een gedeelte kwam in opstand en er viel een gevecht. Er waren verschillende doden gevallen, maar Vukatør gaf daar niks om. Hun waren de gene die zich tegen hem hadden gekeerd terwijl hij de leider was.
(mocht hier iets in staan wat niet klopt of niet mag, PM me dan alsjeblieft dan zal ik het veranderen.)