Good Veurein - 73 - 74
In deze aflevering van Good Veurein gaat het over het gebruiken van ons dialect. We staan er gewoonlijk niet zo bij stil, want je krijgt je moederstaal met de paplepel ingegoten door je ouders. In Limburg is de eerste taal vaak het Limburgse dialect dat je ouders spreken.
Maar dat hoeft natuurlijk niet zo te zijn. Er zijn genoeg Limburgers voor wie het dialect niet de moederstaal is omdat de ouders het niet spreken of omdat de ouders menen dat het beter is voor de ontwikkeling van hun kind is als ze meteen Nederlands leren spreken.
Klopt dat wel? Heeft het voordelen als je dialect spreekt of heeft het ook nadelen? En kun je het dialect ook op latere leeftijd nog leren? Good Veurein ging op zoek naar antwoorden.
We spreken met drie inwoners van Maastricht en met taaldeskundige Leonie Cornips, verbonden aan het Meertensinstituut en de Universiteit van Maastricht. Zij is groot voorstander van het spreken van dialect in de peuterspeelzaal naast het Nederlands. 'Uit onderzoek van de afgelopen 15 jaar blijkt dat tweetalige kinderen op een aantal punten een taalvoorsprong hebben op eentalige kinderen. Bovendien is het ook goed voor het zelfrespect van het kind'.
Ben je op zoek naar informatie over over dit onderwerp kijk dan eens op de website Mestreechtertaol.nl of op de site van de Veldekekring Maastricht: www.veldekemestreech.nl Op de site www.limburgzingt.nl vind je allerlei Limburgse liedjes en veel informatie over de verschillende dialecten in Limburg staan op www.Limburgsedialecten.nl Bij www.gildemaastricht.nl kun je informatie vinden over lessen die zij verzorgen voor het leren van het Mestreechs. Leonie Cornips heeft een eigen website met allerlei informatie over haar onderzoek naar dialect: www.leoniecornips.com
Uitvaart nu!
aflevering nr 74
Afscheid nemen van iemand die je dierbaar is, is één van de moeilijkste momenten in je leven.
Jarenlang was de kerk de plek waar wij afscheid namen. Pastoor of dominee gaven invulling door middel van christelijke symbolen en rituelen.
Tijden veranderen. Er is behoefte aan een meer persoonlijke manier van afscheid nemen, met eigen inbreng en eigen gekozen rituelen. Een afscheid dat recht doet aan het leven dat de overledene heeft geleefd. Een afscheid ook waar de nabestaanden kracht uit kunnen putten om verder te gaan.