visitors: 780219
Feb 07. 2014, Nieuwe Nor
Dat Anneke van Giersbergen een grote populariteit geniet, dat is welbekend. De goedlachse voormalige zangeres van The Gathering is sinds de start van haar solocarrière een graag geziene artiest in zowel binnen- als buitenland. Is het niet vanwege haar werk, dan wel vanwege haar innemende persoonlijkheid. Elk concert is een gezellig samenzijn van Van Giersbergen en het publiek. Het maakt niet uit of ze haar stoere rocknummers speelt of haar kwetsbare ballads, altijd weet ze van een optreden een fijne samenkomst te maken.
In tegenstelling tot de optredens in het Paard en in de 013 is de Nieuwe Nor in Heerlen niet uitverkocht. En dat terwijl de Nor niet bepaald een grote zaal is. Niettemin wordt Van Giersbergen door de Limburgers met open armen ontvangen. Niet alleen door het publiek, maar ook zeker door de Nieuwe Nor zelf die de Brabantse zangeres met een slagroomtaart hebben ontvangen. Waarom het geen echte Limburgse Vlaai is geworden, dat zullen we nooit weten.
Voordat we Van Giersbergen te horen krijgen mag KinKobra het publiek opwarmen. De band speelde eerder als voorprogramma bij onder andere Triggerfinger die erg enthousiast over deze Zuid-Hollandse band was. De eenvoudige maar pakkende rock ligt goed in het gehoor en het is dan ook zeer begrijpelijk dat ze gevraagd zijn om bij een drietal shows van Van Giersbergen op te treden. De band is er ook erg content mee; dat is al meteen duidelijk. Helaas wil het publiek niet echt los komen. Behalve een aantal fotografen blijft iedereen op respectabele afstand tot het podium. Zanger Pascal Molenaar is aangenaam verrast als hij erachter komt dat er nog tijd is voor een paar nummers. Die kans grijpt de band natuurlijk graag aan maar tijdens dat laatste nummer lijkt het dat er iets te lang gerekt wordt.
Als Anneke van Giersbergen het podium betreedt is de zaal tot aan het podium volgepakt met publiek. Het is moeilijk voor te stellen dat de zaal niet uitverkocht is, zo druk is het. We worden al direct getrakteerd op enkele nummers van haar nieuwste album Drive die een mooie opening van het optreden zijn. Van Giersbergen komt in eerste instantie wat verlegen over. Die verlegenheid is na het eerste nummer al snel verdwenen waarna het optreden in een versnelling komt. Het publiek reageert enthousiast hoewel het zo nu en dan wel wat gemotiveerd moet worden. Na de anekdote over de taart (nee, geen vlaai) is het hek van de dam. We krijgen een mooie afwisseling van de heerlijke rock en een paar heerlijke ballads die Van Giersbergen vol overtuiging zingt met niet meer dan haar akoestische gitaar als begeleiding. Juist tijdens die rustige nummers krijgen we de kracht van de Brabantse zangeres te horen; een stem die staat als een huis, zuiver en gezongen met een bedrieglijke eenvoud. Als het tempo wordt opgevoerd wil die stem jammer genoeg wel eens overstemd worden door de instrumenten. Wat ze ook zingt en hoe ze ook zingt; de glimlach verlaat haar gezicht geen enkele keer.
Van Giersbergen grijpt ook terug naar het vroegere werk met onder andere 'Saturnine', 'Even the Spitits are Afraid' en '1000 Miles Away from You'. Ze sluit de eerste set af met 'Strange Machines' dat we nog kennen uit de The Gathering-tijd. Ze komt terug voor de onvermijdelijke toegift met een bijzonder kwetsbare uitvoering van 'Leaves' onder begeleiding van toetsenist Victoria. Het laatste nummer dat we deze avond te horen krijgen is 'The Best Is Yet To Come'. Misschien is dit een stille hint naar wat we in de komende jaren van Anneke van Giersbergen kunnen verwachten.