Er was echter een groot nadeel aan deze hybriden. Hoewel de druiven goed van smaak waren had de wijn die er van gemaakt werd een onaangenaam aroma dat ‘foxy’ noemt en volgens velen een associatie met mottenballen oproept. Hoewel er duizenden pogingen werden ondernomen slaagde men er niet in een hybride te ontwikkelen waarvan men een goede wijn kon maken. De oplossing werd gevonden in het enten van onze klassieke kwaliteits-wijndruiven. De hybride onderstok zorgde voor een ondergronds druifluisresistent wortelgestel terwijl bovengronds de ent van onze klassieke wijndruiven onze oude wijnkwaliteit kon voortbrengen. Frankrijk, waar de hybriden inmiddels alom waren aangeplant, vaardigde een verbod uit om nog langer hybriden voor de wijnbouw aan te planten. Duitsland, waar de druifluis van veel later arriveerde, schakelde onmiddellijk van wortelechte wijndruiven over op deze welke op hybride-onderstokken werden geënt. Duitsland heeft nooit ervaren welke voor de wijnkwaliteit desastreuze gevolgen het massaal aanplanten van hybriden zou hebben. Hierin ligt de verklaring waarom Duitsland blijft geloven in het ontwikkelen van hybriden voor de wijnbouw.