Brandon slaapt. Voor de verandering eens niet tegen mij aan, maar tegen een kussen van de bank. Nog even en hij is vier jaar bij ons. Elf wordt hij dit jaar. Als er ooit een hond was die graag bij mensen is, dan is het Brandon wel. Op de filmpjes die we zagen van toen hij nog in het Spaanse asiel woonde, deed hij niets anders dan alle aandacht vragen van de verzorgers. Nu krijgt hij alle dagen héél veel knuffels, is er altijd iemand bij hem en mag hij slapen op een zachte bank. Soms komen dromen uit, Brandon kan er van meepraten.