Ory: “Als je ouderschapsverlof neemt, krijg je 750 euro per maand. Een alleenstaande krijgt 1.035 euro. Dat is veel te weinig. Het gevolg is dat amper 2 procent van die verloven worden opgenomen door alleenstaande ouders.”
Pintelon: “De bedragen en termijnen moeten omhoog. In België krijgen kersverse vaders twee weken vaderschapsverlof, moeders zijn vijftien weken thuis na de bevalling. In die periode creëer je patronen die járen doorwerken: mama zorgt voor de kinderen en het huishouden, papa gaat voor zijn carrière. Zo vergroot tijd ook de kloof tussen de geslachten. In Zweden krijgt een vader drie maanden vaderschapsverlof.”
Pintelon: “Dat is een gamechanger voor de gelijke verdeling van het onbetaalde thuiswerk tussen beide partners. Rutger Bregman (Nederlandse historicus en opiniemaker, red.) zegt terecht dat de grote winnaars van het vaderschapsverlof niet de vaders, maar de moeders zijn.”
Ory: “Die verloven worden in ons land nog te veel als een last beschouwd. Betaalde arbeid staat centraal, omdat die onze economie doet draaien. Maar een samenleving kan ook niet zonder zorg. Als je oog hebt voor wat een kind en bij uitbreiding de samenleving nodig heeft, dan moet je besluiten dat onbetaalde arbeid te weinig wordt gewaardeerd.”
Pintelon: “Veel tweeverdieners doen een beroep op hun ouders om de gaten dicht te rijden, omdat ze het zelf te druk hebben. De grootouders vangen de kinderen op na school, zorgen dat er eten is, helpen bij het huiswerk, doen de strijk en zorgen tussendoor nog voor hun eigen zieke ouders. Ik ken mensen die hun schoonmoeder bij hen laten inwonen, omdat het anders niet lukt. Al dat onbetaalde zorgwerk gebeurt nu door vijftigers en zestigers.”
Pintelon: “Maar wie gaat dat doen, als mensen steeds langer moeten werken? De informele zorg is nu al in vrije val.”