Dag Sinterklaasjes van Jacques Vriens mogen we wel een klassieker noemen. Het verscheen in 1983 en beleefde vele herdrukken. Na al die jaren was het boek wel toe aan een flinke herziening en de schrijver ging ermee aan de slag. In de nieuwe uitgave komen geen zwarte Pieten meer voor, Sinterklaas komt nu met vrienden van over de hele wereld naar Nederland. Er zijn Pieten met lichte gezichten (die durven niet door de schoorsteen), roetveegpieten en meisjespieten die de kinderen Pieta noemen. Hier en daar is ook een regel in een sinterklaasliedje aangepast en het eerste hoofdstuk is in de nieuwe bewerking weglaten. De kinderen die de hoofdrol spelen hebben andere namen gekregen, ze heten nu niet langer Wouter en Mieke, maar Sam en Lieke en bange Frankje die wegkruipt onder de tafel als Sinterklaas de school bezoekt heet nu Olivier.
De herziene uitgave kreeg ook een nieuwe illustraties , deze keer gemaakt door Marja Meijer. Op de eigentijdse tekeningen zien we meer mensen van kleur, de kleding is wat moderner en we zien moeder fotograferen met haar telefoon.
Zo achter elkaar gezet zijn het heel wat veranderingen, maar voor wie het verhaal kent zal de herkenning toch groot zijn.
Het verhaal gaat over Lieke en haar jongere broertje Sam. Met hen beleven we de sinterklaastijd. Het begint de avond voor Sinterklaas zal aankomen. Lieke kijkt uit naar de komst van Sinterklaas en ze is vast plan de sint dit jaar een hand te geven. Sam begrijpt nog niet zoveel van het feest, maar hij geniet met volle teugen. Bang is hij niet voor de sint en zijn helpers. Lieke vindt het spannender. Als Sinterklaas tijdens de intocht voor haar staat durft ze hem toch geen hand te geven. Gelukkig komt Sinterklaas nog een keer op bezoek en ook komt hij naar school.
Wat dit sinterklaasboek tot een evergreen maakt is de vlotte schrijfstijl van Vriens en de humor. Vooral de kleine Sam draagt daar toe bij met zijn hilarische versprekingen, echt humor waar kleuters van houden. Herkenbaar is de verhouding tussen broer en zus. Soms drijft Sam Lieke tot wanhoop, bijvoorbeeld als hij haar chocoladeletter opeet of alle sinterklaasmutsen al heeft doorgekrast op de afteltekening naar pakjesavond. Gelukkig zijn er ook leuke momenten tussen broer en zus.
Het verhaal draait voornamelijk om de kinderen. Een enkele keer treedt een volwassenen naar de voorgrond om iets te vertellen over de sint en zijn pieten, bijvoorbeeld hoe ze het huis binnen komen.
Dag Sinterklaasje kan na deze herziening weer een tijdje mee. Nog altijd zijn de belevenissen van Lieke en Sam herkenbaar en nog altijd is dit boek een feest om voor te lezen.