Als het gaat om deze bescherming, zal Gladius de steeds groter wordende dreiging van DDoS-aanvallen aanpakken. Deze aanvallen in de vorm van cybercriminaliteit kostten in 2017 ongeveer $150 miljard. Tegelijkertijd besteedden bedrijven in datzelfde jaar gemiddeld maar $5000 per maand aan beveiligingsmaatregelen om deze aanvallen te voorkomen.
Veel bekende bedrijven zoals de BBC, GitHub en Blizzard Entertainment hebben inmiddels ervaren hoe duur en verwoestend deze DDoS-aanvallen kunnen zijn; een gemiddelde aanval kost naar verluidt ca. 2,5 miljoen dollar. Veel sites maken ook gebruik van CDN-diensten om de wachttijden te verkleinen, zodat gebruikers over de hele wereld toegang hebben tot webpagina’s zonder de merkbaar langere laadtijd. Gladius maakt gebruik van de bekende blockchain en peer-to-peer toepassing om alle de computers in het netwerk bij elkaar te brengen. Op deze manier creëren ze een zeer effectieve en veilige CDN die tegelijkertijd beveiligd is tegen DDoS-aanvallen.
Nu we weten waar Gladius voor staat en welke dienst het levert is het ook heel interessant om te zien hoe dit allemaal in z’n werk gaat.
Elke computer kan onderdeel worden van het Gladius netwerk door een node te worden in een pool. Door simpelweg de desktop-peerclient te downloaden en te installeren kan hier zonder te veel kennis aan meedoen. De gebruiker kan dan de CPU- en opslagruimte van zijn machine verhuren, evenals de bandbreedte van de verbindingen.
De CPU wordt vervolgens gebruikt om verbindingen met websites te valideren en hiermee direct schadelijke activiteiten blokkeren. De opslagruimte en bandbreedte worden gebruikt om (op afstand) content op te slaan en af ​​te leveren aan mensen die op internet browsen. Met grote pools van honderden of zelfs duizenden gebruikers, zal Gladius eenvoudig alle verzoeken (die 24/7 door gaan) kunnen blijven verwerken.
Bovendien biedt deze peer-to-peer-structuur ook een verhoogde beveiliging. Elke site wordt beschermd door duizenden pools, die allemaal tegelijkertijd zullen moeten worden aangevallen om schade te kunnen aanrichten.
Pools kunnen uit meerdere nodes of uit individuen bestaan. Gebruikers vinden hun voorkeurspool via een soort van marktplaats. Hier kunnen ze informatie vinden over de reputatie van de pool, de bandbreedte, maximale cachegrootte, locatie en kosten. Om onderdeel te worden van een pool, doet de gebruiker een verzoek via een smart contract. De pool kan het verzoek weigeren als het van mening is dat de gebruiker niet goed genoeg is. Dit kan bijvoorbeeld zijn gebaseerd op een tekort aan CPU-kracht die geleverd kan worden.