Het duurde tot 1862 voordat de triaden en de daarop volgende rijtjes aan elkaar gekoppeld werden tot het eerste periodiek systeem, namelijk de {{w|Telluric helix}}. De Franse geoloog {{w|Beguyer de Chancourtois}} rangschikte de elementen in een cilindrische vorm naast elkaar op volgorde van atoommassa. Hierdoor kwamen de triaden onder elkaar te staan, en de elementen met bijna gelijke atoommassa naast elkaar. Elementen met vergelijkbare eigenschappen verschenen daardoor onder elkaar. Later bleek zijn systeem naast elementen ook ionen en verbindingen te bevatten.
Een jaar later, in 1863, classificeerde de Britse chemicus {{w|John Alexander Reina Newlands}} 56 elementen in 11 groepen gebaseerd op hun overeenkomstige eigenschappen. Daarbij merkte hij op dat eigenschappen van elementen regelmatig terugkeerden met tussenpozen van acht elementen. In 1864 publiceerde hij zijn tabel als de '''wet van de octaven''' (hierbij refererend naar de [[w:octaaf (muziek)|octaaf]] uit de muziek, met een interval van zeven). Hoewel deze ''octaafwet'' door veel van zijn tijdgenoten bespot werd, was er niemand die de wet onderuit kon halen.
===Tabel van Mendelejev===
In 1869 publiceerde de Russische scheikundige {{w|Dmitri Mendelejev}} een periodieke tabel die niet alleen op atoommassa was gebaseerd, maar ook op [[{{w:|elektronenconfiguratie|elektronenstructuur]]}}. Onafhankelijk van Mendelejev ontwikkelde de Duitser {{w|Lothar Meyer}} gelijktijdig een tabel die veel overeenkomst vertoonde met de tabel van Mendelejev. Maar omdat Mendelejev zijn werk eerder publiceerde gaat de eer niet naar Meyer. In 1906 kreeg Mendelejev de Nobelprijs voor zijn werk.