Ik geef het eerlijk toe: voorlopig hoef ik even geen paard te zien. Over een paar weken misschien die witte schimmel, maar eerder niet. Dat krijg je na vijf dagen Military Boekelo.
Vijf? Ik hoor de verbazing. Ja mensen, het evenement onder de rook van onze bierbrouwerij duurt maar liefst vijf dagen. Terwijl het gros van de bezoekers meent dat de wedstrijd op zaterdag wordt gehouden. Jaarlijks trekken we er dan op uit, voor de collectieve herfstwandeling. De een neemt de hond mee, de ander blaast het stof van die rare hoed die een dag per jaar tevoorschijn wordt gehaald. Ik weet dat het standaard is in Boekelo, maar toch verbaast het me iedere keer weer opnieuw: zien en gezien worden. Man, man, man, wat vinden we dat toch belangrijk…