SNTH - Successtories
S u c c e s s t o r i e s
Via jullie site SNTH, was Santos op 9 december 2012 bij mij komen wonen.
Ik had voor die tijd 3 Duitse herders gehad (gelijktijdig), Aston, Rex en Zorro.
Rex 3 jaar, had botkanker moest laten inslapen 2002.
Aston was 13 jaar geworden, was op 12 dec. 2006 heengegaan.
Zorro was 12 jaar geworden en op 22 juni 2012 heengegaan.
Ik besloot eerst geen honden meer te nemen, bij de gedachte weer zoveel verdriet te
moeten verwerken, wanneer er hond kwam te overlijden. Maar na een tijdje miste ik toch een hond.
Een maatje die je liefde, aandacht en verzorging kan geven en weer lekker einden kan gaan wandelen.
Ik had 5 A4 formulieren met allemaal hondjes, waarvan ik er dan 1 zou adopteren, dus niet weer een pupje nemen.
Het liefst had ik ze allemaal willen adopteren, maar ja dat gaat helaas niet.
Hondjes uit dierenasiels, Spanje, Turkije enz., via "Baasje gezocht" kwam ik Santo's foto tegen en werd ik naar de site van SNTH verwezen. Had met Magda gesproken en zo was de bal aan het rollen gegaan.
Uiteindelijk was dan de keuze op Santos gevallen. Santos zou vanwege te weinig tijd hele dagen alleen zijn. Na de eerste kennismaking met Santos was ik gelijk verkocht, zo'n snoepie. Hoefde niet lang over na te denken en gebeld dat ik hem wilde adopteren.Ik had de eerste maanden best wel moeilijk gehad, hij ineens bij zijn baasje weg en ik een hond die toch al 5 jaren een ander baasje had en een band met hem moest opbouwen. Santos was loslopen gewend trok erg aan de riem en aangezien Santos zo'n 43 kilo weegt, was het best wel een hele klus om hem goed aan de voet te laten lopen.
Nu heb ik hem 1 1/2 jaar en loopt nu goed aan de voet, maar wanneer hij weet dat ik hem op een bepaalde plek laat zwemmen of met de bal laat rennen is hij zo enthousiast dat hij voordat we er zijn weer begint te trekken, gelukkig minder als in het begin. Wordt steeds beter.
Santos is een echte knuffelbeer en ook zeer actief, hij vindt het ook leuk om gestofzuigd te worden, kan ik hem gelijk gaan kammen en borstelen.
Hij is ook stapelgek met Mark mijn zoon, logeert zo nu en dan bij hem. Miranda mijn dochter, Mark en ik zijn stapelgek met Santos en ik blij dat toen de keuze op Santos was gevallen.
Ik zal Santos heel veel liefde, aandacht en een goede verzorging geven.
Lizzie kwam 8 januari bij ons wonen. Een rood witte Ierse Setter. Toevallig ontdekt op de website van de SNTH. Ze is snel een soort vanzelfsprekendheid geworden in ons gezin. In middels de beste vriendin van onz e rode Ierse Setter Paddy. Begint in de ochtend met een uurtje stoeien na het ontbijt. Lekker samen slapen voor een groot deel van de dag.
Ze is wel erg nieuwsgierig en bemoeit zich met alles wat er in huis gebeurt. Staat dan achter je mee te kijken hoe de kipppen eten krijgen,hoe de hortensia door haar toch beter gesnoeid kan worden.
Kijken of er nergens iets te eten ligt! Daar moesten we wel aan wennen. Bij Paddy kon je brood gewoon laten ligggn. Lizzie pakt het brood zelf wel uit!
Het is een bezig bijtje! Maar na een lange wandeling in het duin, stort ze 's avonds in.
Ze ligt dan het liefst boven op je, of moet je ergens aanraken. Paddy deed doet dit ook, dus bewegen als je TV kijkt moet bewegingsloos gebeuren. Als je opstaat wordt er afkeurend gekeken om zich even later weer tegen je aan te vleien.
Ze weet haar charmes prima aan te wenden bij de kinderen in de buurt en leert steeds meer andere honden kennen. Ze is dan nog wel terughoudend, maar gelukkig is Paddy in de buurt om een beetje op haar te passen.
Ook samen met hem een kluif delen is een vast onderdeel van de dag geworden! Wij zijn heel blij met haar en aan haar te zien is zij ook blij met ons.Is een heerlijk dier met een echt Iers karakter. Tikkeltje eigengereid, soms wat onmogelijk,maar o zo lief!
Corrie en Donné Nouwens
We hebben twee Jack Russells; Maud (2005) en C0 (2007).
Maud en Co zijn broer en zus en via herplaatsing bij ons gekomen. Maud in 2008 en Co in 2010.
Hun vorige baasje moest om gezondheidsredenen afstand van ze doen. Co is eerst ergens anders geplaatst maar moest ook daar vanwege gezondheidsproblemen van het baasje weer weg. Eigenlijk per toeval kwamen we er achter dat Co een nieuw huis zocht.
Omdat ze één jaar samen hebben gewoond bij hun eerste baasje klikte het direct (ze kenden elkaar nog).
Inmiddels zijn ze erg aan elkaar gehecht. Ze doen eigenlijk alles samen.
Het zijn zeer actieve jacks die graag spelen en spelletjes doen. Bijna dagelijks spelen ze met stokken en "hun" ringetje in het bos en duiken ze als het even kan het water in. Ook als het koud is!
Omdat ze voldoende beweging krijgen zijn het thuis soms net katten. Ze liggen graag samen in hun mand te snurken. En dat kan vooral Maud zeer hard. Co droomt graag hardop.
Autorijden vinden ze op zich leuk maar het moet niet te lang duren. Tijdens vakanties dicht bij huis gaan ze daarom bijna altijd mee. Wanneer we wat verder van huis gaan logeren ze in hun vaste hondenpension.