Maar ik herinner me ook nog de reis naar Amerika in 2009, waarbij ik de week daarvoor proestend op bed lag. Bang dat ik bij de douane werd tegengehouden uit angst voor vogelgriep. Wat natuurlijk niet gebeurde. Er is menig reis geweest waarop ik zonder stem vertrok, maar de laatste keren kon ik dat afkloppen. Tot deze week…
Zaterdag kreeg ik keelpijn, zondagochtend was ik brak. Maar zondagavond voelde ik me wel weer goed. Tot ik maandag misselijk wakker werd, toch besloot naar het werk te gaan en in de trein totaal niet lekker werd. Ik heb twee uur doorgebracht op kantoor en ben naar huis gegaan, mijn bed in. Bang voor buikgriep, die thank god niet doorzette. Dinsdag werkte ik thuis, nog even rustig aan. Die keel die werd alleen niet beter, mijn stem werd heser en de klieren zetten op. Ik hoest met name ‘s avonds en ‘s morgens als een otter. Maar dat mag de pret niet drukken: we’re going to Ibiza.
Na dit bericht gaat mijn computer uit, haal ik nog even een doekje door het huis en dan dropt de buurvrouw ons bij het station. Maar de pret begon eigenlijk gisteravond al. Aan de hand van diverse blogs, drie reisgidsen en een top vol documenten van een collega van Ferry stelde ik een wishlist samen. Op de valreep reserveerde ik nog even voor een closing party (het feestseizoen wordt hier begin oktober traditioneel afgesloten met feesten vol dj’s) in een toffe beachclub. Waarmee ik de man onwijs blij maakten.