Pelgrimspad deel 2 - Reisverslag uit Steensel, Nederland van Nico en Ria Knotters - WaarBenJij.nu
Heinerscheid 17:31 sitemap
Reisverslag Pelgrimspad deel 2
5 november 2016 | Door: peregrinus
Aantal keer bekeken 187 Aantal reacties 4 Steensel, Nederland
Aangezien het 2e deel in herdruk was, ontvingen wij ons "routeboekje" Pelgrimspad deel 2 pas eind juli. Hoewel wij eerder van plan waren onze pelgrimage te vervolgen, zijn wij pas op 4 november weer op pad gegaan. Wij hebben absoluut geen spijt om onze voettocht naar Rome uit te stellen. Haast hebben wij niet. Wat is er mooier dan dat de geboorte van onze kleindochter Lena Beau aan dit uitstel ten grondslag lag! Vandaar dat we ook een foto van haar bij dit verslag hebben opgenomen, wij zijn immers super trotse opa en oma!
Het is altijd een gepuzzel om wat meerdaagse etappes in elkaar te knutselen, omdat wij het liefst met Openbaar Vervoer naar begin en eindpunt willen reizen. En dan ook nog tussendoor in een B&B willen overnachten met een restaurant in de buurt. Daarbij komt ook nog dat wij Brabant niet echt kennen.
Enfin, vrijdag 4 november vertrokken we om 07:22 met de trein uit Meppel en om 09:24 waren we in 's Hertogenbosch. Op het station NS hebben we eerst een stempel in onze Pilgrim Passports laten zetten (zie foto). Wij kwamen er pas na 203 kilometer lopen (Pelgrimspad deel 1) achter dat je in een paspoort allerlei stempeltjes kan verzamelen.
Wat is het pelgrimspaspoort?
Het pelgrimspaspoort, voorzien van stempels, gekregen tijdens de tocht, geeft toegang tot overnachtingsplaatsen om te kunnen laten zien dat men een serieuze pelgrim is.
Meest gebruikelijk is om een stempel te vragen als men gaat overnachten: bij een refugio, in een hotel of op een camping. Men kan ook een stempel vragen bij een bar, de VVV of bijvoorbeeld de lokale bakker.
Bij het voltooien van de tocht ontvangt men met een volle stempelkaart een Testimonial dat kan worden opgehaald voor gelovigen in de sacristie van de St Pieter en voor seculieren bij de Opera Romana Pellegrinaggi
Onze eerste wandeldag ging door de Brabantse Meijerij. Via Vught, Esch en 't Eind, door het heidegebied Kampina, naar Spoordonk, waar we al wandelend een B&B hadden geregeld. In de voorbereiding hadden wij gepland om drie dagen te gaan wandelen met gemiddeld 20 kilometer per dag. Maar wij hadden er zo'n zin in, dat we na 2 uur lopen besloten om er 2x30km van te maken. Dus de eerder gereserveerde B&B's afzeggen en een nieuwe regelen. Wat is zo'n smartphone dan handig.
Met al dat opportunisme blijft de realisatie wel een voldongen feit. Kapot moe en met invallende duisternis strompelden wij tegen 17:00 uur Spoordonk binnen. Het B&B lag aan de andere kant buiten het dorp. Wij hebben ze verwittigd dat wij eerst in het dorp zouden gaan eten, en daarna later op de avond het B&B zouden betrekken. Ze zouden ongerust kunnen worden.
Uit eten in Spoordonk kan je volop. In de "Spoordonkse Watermolen" kan je koffie drinken en lunchen. Ze serveren echter geen diner, wat ze je ook niet zeggen als je binnenkomt. Dus na 5 minuten gingen wij weer buiten, de uitbater keek niet op of om...
In "Onze Wereld" kan je wokken, er is zelfs show-cooking en een buffetdiner. Dat vonden wij wat minder smakelijk, want er werd nog gestofzuigd terwijl het buffet al klaar stond. Ook daar stonden wij binnen 5 minuten weer buiten.
Gasterij "de Merode" is een gewoon dorpscafé annex cafetaria. Gezellig, ongecompliceerde kaart, veel lekkere biertjes, dus wij hebben genoten.
In Spoordonk verwijzen diverse bordjes naar "H.EIK". Dit is een schitterende kapel, de Heilige Eik, iets ten zuiden van Spoordonk, in het bos. Na een heerlijke overnachting in "De Ouw Skuur" hebben wij in het kapelletje een kaarsje aangestoken voor iedereen die ons dierbaar is. Na dit devotief moment weer voorwaarts naar Middelbeers. Daar haakten Tiny en Arie aan, waarmee we de rest van de route door de Brabantse Kempen hebben vervolgd. De wandeling gaat over de Kuikeindse- en Landschotse heide. En door diverse bos- en landbouwgebieden. En dat alles in schitterende herfstkleuren!
In het dorp Vessem is een ontmoetingsplaats voor pelgrims: de Jacobushoeve. Daar hebben wij een kopje koffie gedronken. Bij het opdienen werd tegen ons gezegd dat het eigenlijk de bedoeling was dat wij de koffie zelf in de keuken hadden moeten ophalen. Als boetedoening (wij zijn immers pelgrims) hebben wij onze kopjes maar afgewassen. De beheerder moest toch op zoek naar wisselgeld, want hij had niet terug van een tientje… Na de afwas kregen wij een stempel in ons paspoort. Overigens was de gemiddelde leeftijd van de bezoekers in de Jacobushoeve ver boven de tachtig en leek het meer op een bejaardensoos dan op een verzamelplaats van dolende gelovigen/
-seculieren.
Uiteindelijk bereikten wij op ons tandvlees het eindpunt van onze wandeltocht in Steensel. Het was pas zaterdagavond, nog een weekenddag te gaan. Toch nog maar een etappe er aan vast plakken? Nee, die staat nu gepland in december.
7 november 2016 16:13 | Door: Jeannett
8 november 2016 14:40 | Door: Lida
Ha ha hi. Wat een inspiratie. Sorry, bloos, eigenlijk nooit aan gedacht om een wandeltocht te doen. Misschien dan toch maar?
Prachtige kleindochter trouwens :-)
16 november 2016 09:08 | Door: paul
Het lijkt er op dat ze in de watermolen toch echt heel iets anders produceren dan water!! Mooi foto's Volgende keer maar een kinderwagen mee dan kunnen Wouter en Marjolein ook eens een weekeindje uitslapen.