De belangrijkste taak van een afsluiting is natuurlijk dat de wijn in de fles blijft en er geen lekkage op kan treden, hoe klein ook. De natuurkurk is van oudsher zeer geschikt vanwege een belangrijke eigenschap van kurk, namelijk zijn elasticiteit en de daarmee samenhangende veerkracht. Bij lage temperaturen krimpt een kurk iets, bij hogere temperaturen zet hij wat uit en dat gedurende vele jaren. Een fles wijn die onder verschillende omstandigheden (luchtvochtigheid, temperatuur) bewaard wordt zal op deze manier goed afgesloten blijven. Een kunststofafsluiting bezit deze veerkracht veel minder: eenmaal gekrompen zal zo’n afsluiting niet of nauwelijks uitzetten en kan er lucht van buitenaf binnendringen of, erger, wijn gaan weglekken.
Kunststofafsluitingen zijn eigenlijk een goede oplossing voor wijnen die maximaal twee tot drie jaar bewaard kunnen worden. De schroefdop sluit echter hermetisch af. Gedurende de rijping van wijn op fles kan er geen lucht in en ook geen wijn uit. Dat betekent dat bijvoorbeeld de frisheid en fruitigheid van wijn langer behouden blijft. Natuurkurk is, zeker op de langere termijn, toch enigszins poreus, waardoor zeer minieme hoeveelheden lucht – waarin zuurstof – uiteindelijk door de kurk heen in de wijn kunnen doordringen. De meningen verschillen of dit nu een positieve of negatieve eigenschap is: door het kleine beetje lucht, zeer fijn gedoseerd, rijpt een wijn wellicht juist beter. Anderen vinden dat dit oxidatie veroorzaakt met versneld verlies van fruitigheid. Helemaal geen lucht, zoals bij een schroefdop, kan wijn op termijn zelfs reductief maken, wat een licht bedompte geur met zich meebrengt. Die overigens, wanneer de wijn eenmaal in het glas is uitgeschonken, door de inwerking van zuurstof uit de lucht snel kan verdwijnen.