Wat was ik blij toen ik leerde lezen! Aan het ontbijt spelde ik alle teksten op de pindakaaspot en de hagelslag en op de achterbank van de auto las ik hardop alle letters voor die we tegenkwamen. Nu, miljoenen letters verder, is het alfabet voor mij nog steeds de mooiste uitvinding.
Letters en spelen-met-letters is mijn fascinatie. Architectuur en decoratie op alledaagse voorwerpen vormen een inspiratiebron voor mijn beeldtaal, getuige de lettervorm COR DOBA. De decoratieve schoonheid van de ‘onleesbare’ Arabische teksten op de muren van de Moorse architectuur in Andalusië in Zuid-Spanje diende als inspiratie. Ik wilde met onze hoekige Romein tot een dergelijke vormentaal komen: een schijnbaar onleesbare decoratie. De binnenvorm van de kapitalen van een klassieke schreefletter, de Egyptienne, was uitgangspunt voor het ontwikkelen van de lettervorm COR DOBA die door minimale kenmerken toch herkenbaar is als letter. Een manuscript is een boek is een verhaal … de tekst ERW ASEEN S is universeel en nodigt uit om je eigen verhaal te maken. Het rubber ruikt en refereert aan stempelen/drukken en nodigt uit om vast te pakken: het verhaal te openen … De losse lettervormen nodigen uit tot het maken van nieuwe lettercombinaties, van nieuwe letter ‘bouwsels’, van weer een eigen verhaal…: het ruimtelijk manuscript ERW ASEEN S is als een boekenkast vol verhalen. Door bij de COR DOBA als schijnbaar onleesbare decoratie een minimale interlinie en spatiëring te gebruiken (witruimte tussen regels en letters onderling) wordt gewerkt met het begrip ruimte in termen van grafisch ontwerpen. Bij de COR DOBA gaat het grafisch begrip ruimte nog verder: de COR DOBA is gebaseerd op de minimale vorm om nog als letter herkenbaar te zijn.