Appelzuur is het zwak organisch zuur dat onder meer in appels voorkomt (het zorgt voor de zure smaak van groene appels). Het maakt, samen met onder andere wijnsteenzuur, deel uit van de tweewaardige hydroxycarbonzuren.

Synthese van appelzuur 
Appelzuur en de zouten van appelzuur, de zogenaamde malaten worden langs chemische weg gemaakt uit fumaarzuur of via biochemische processen door bacteriën en schimmels. Bekende zouten zijn natriummalaat (E 350), kaliummalaat (E 351) en calciummalaat (E 352).

De systematische naam van appelzuur is 2-hydroxybutaandizuur.

Stereo-isomeren 
Er bestaan twee stereo-isomeren van appelzuur, appelzuur L en appelzuur D, doordat het één asymmetrisch koolstofatoom heeft: het derde koolstofatoom in de structuurformules.

Appelzuur en fotosynthese 
Vooral succulente planten kunnen 's nachts, als de huidmondjes openstaan, CO2 opnemen en vastleggen als appelzuur. Overdag als de zon schijnt kunnen zij dan met gesloten huidmondjes, om verdamping zo veel mogelijk te beperken, appelzuur weer afbreken en fotosynthese uitvoeren.
Zie verder Crassulacean Acid Metabolism.

Toepassingen 
Het wordt als zuivere stof vooral in levensmiddelen gebruikt onder de naam E 296, maar er zijn ook verschillende verbindingen van appelzuur in de chemische industrie. In cosmetica komt het soms voor in plaats van citroenzuur.

Appelzuur wordt onder andere voor het volgende gebruikt:

 bij de wijnproductie om snel een goede smaak te krijgen
 in snoepgoed
 in cosmetica om de zuurgraad te corrigeren of als chemische peeling
 voor het bereiden van malaten

Plantenstof
Cosmetica-ingrediënt
Voedingsadditief
Hydroxyzuur
Dicarbonzuur
Fotosynthese
Chirale verbinding