In het oorspronkelijke wetsvoorstel kwam uitzondering voor uitsluitende of bijzondere rechten niet voor. Deze uitzondering werd geïntroduceerd door de Kamerleden Ten Hoopen en Vos. Met hun amendement wilden de betreffende Kamerleden er voor zorgen dat de autonomie van decentrale overheden bij de behartiging van het algemeen belang volledig gerespecteerd zal worden. Decentrale overheden, zoals provinciale staten en gemeenteraden, krijgen volgens de Kamerleden zelf onverkort de ruimte om te bepalen of er sprake is van een economische activiteit in het algemeen belang. Indien decentrale overheden of bestuursorganen van het Rijk een economische activiteit als algemeen belang beschouwen is de wet in het geheel niet van toepassing.
De WM&O kent een lange voorgeschiedenis. Vanaf de jaren tachtig van de vorige eeuw gingen steeds meer overheidsorganisaties activiteiten op de markt verrichtten met als doel de terugval in (overheids)inkomsten te kunnen compenseren. Hierbij werd evenwel uit het oog verloren dat publieke organisaties oneigenlijke voordelen op de markt konden hebben ten opzichte van particuliere ondernemingen, wat marktverstoringen tot gevolg kon hebben. Het vaker optreden van de overheid op de markt leidde tot een toenemend aantal klachten. Naar aanleiding hiervan kwam het kabinet in oktober 2001 met een wetsvoorstel. Dit wetsvoorstel stuitte echter op felle kritiek, waarna het kabinet weer terug naar de tekentafel moest. Het duurde tot begin 2008 vooraleer een nieuw wetsvoorstel naar de Kamer gezonden kon worden. En nu is de WM&O dan eindelijk een feit.