'Kleine momenten van geluk' | De Volkskrant
'Kleine momenten van geluk'
Je hebt vast wel eens meegeblèrd met One Day/Reckoning Song van de Israëliër Asaf Avidan (33). Hij tourt nu door Europa met zijn album Different Pulses.
GOVRIEN OLDENBURGER 13 april 2013, 00:00
Jouw muziek klinkt ouder dan je zelf bent. Klopt dat?
'Ja ik voel me ook ouder dan ik ben. Als kind was ik al bezig met heftige gedachten over leven en dood en stelde ik veel vragen. Maar ik ben wel optimistisch.
'Mijn nieuwe album Different Pulses gaat over hoop, het verlies en de wedergeboorte daarvan. Je vindt steeds weer iets anders om je aan vast te klampen en dat vind ik mooi. Vaak zijn het kleine momenten van geluk, ook al heb ik een hekel aan dat woord.'
Kunnen we jou goed leren kennen door je teksten?
'Ik denk door ze bij elkaar te nemen wel, niet door één lied in het bijzonder. Ik schrijf heel veel, omdat ik alles moet ventileren dat in me zit. Maar ik probeer de teksten wel open te laten, zodat iedereen zich ermee kan identificeren. Soms worden ze heel anders geïnterpreteerd dan ik ze bedoelde.'
Wat vond je van de remix van One Day/ Reckoning Song?
'Dat is een goed voorbeeld van een totaal andere interpretatie. Natuurlijk moet ik Wankelmut bedanken voor wat hij heeft gedaan voor mijn carrière. En vind ik het leuk dat er een heel nieuw publiek werd bereikt door die remix. Maar de zin 'One day baby we'll be old and think of all the stories that we could've told' schreef ik om een relatie te begraven. De interpretatie van Wankelmut was iets van 'Leef vandaag want je weet niet of je er morgen nog bent'. Mooi maar niet van mij.'
Hoe zie je jezelf als je oud bent?
'Ik hoop te worden als Leonard Cohen, die eind zeventig is en nog op het podium staat. Al zou het makkelijker zijn om een rustig leventje op een boerderij te beginnen. Leven als muzikant klinkt misschien stoer maar het is ook zwaar. Je moet veel basisdingen opgeven, zoals een thuis, familie en vrienden. Toch kies ik daar elke dag opnieuw voor. Waarom weet ik niet.'
Welk verhaal hoop jij te kunnen vertellen aan het eind van jouw leven?
'Geen enkel. In plaats van je af te vragen wat het doel van dingen is, vind ik dat álles een doel heeft. Het klinkt als een zencliché maar als je één klein ding per dag hebt dat het waard is om voor te leven, is dat mooi. Zielig, maar ook mooi.'
'Zingen, mijn vriendin, reizen. Als ik vrij ben, ga ik vaak naar een eiland bij Hawaï. De natuur daar is prachtig, net als de oceaan. Ik houd ook van mijn planten. Mijn hele balkon in Tel Aviv staat vol met planten: citrusbomen, kruiden en bloemen. Omdat ik er bijna nooit ben, heb ik een computergestuurd watersysteem gemaakt. Een vriend gaat elke week kijken of ze nog leven.'
Hoe rijm je dat met je rockbestaan?
'Ik denk dat je altijd een conflict in jezelf nodig hebt om een gelukkig leven te leiden. Ik in ieder geval. Als zeemannen thuis kwamen, hadden ze aan wal ook altijd nog een beetje zeebenen en wilden ze snel de zee weer op. Zo is het ook bij mij. Ik moet altijd snel weer terug op het schip. Anders verlies ik mijn interesses.'