Bourignon was zich ten zeerste bewust van het potentiële effect van de advertenties. Via dit medium zou de nieuwsgierigheid naar haar geschriften geprikkeld kunnen worden en dat zou volgens haar de verkoop van haar boeken bevorderen. Voorwaarde was dan wel dat haar geschriften in ‘buitengewone’ termen werden aangeprezen, bijvoorbeeld als ‘lichten die uit de H. Geest zijn voortgekomen’.60 In de aankondigingen van La solide vertu waren dit soort kwalificaties achterwege gebleven en dus waren deze advertenties in Bourignons ogen weggegooid geld geweest. Toen zij De Lindt en Poiret in 1679 opdroeg om voor zes verschillende nieuwe uitgaven van haar hand te adverteren, schreef zij dan ook precies voor hoe deze geschriften moesten worden aangeprezen. Bovendien moest van haar in de advertentie ook worden vermeld dat er nog veel andere ‘merveilleux Doctrines & veritez’ zouden volgen.61