Blijf op de hoogte met ons dagboek - SyBaros - Volg onze wereldreis op de voet
Weer een stukje verder, nu in Guanaja
Na een woelig begin van het nieuwe zeiljaar, heel veel wind en veel regen, worden er weer een paar kalmere dagen voorspeld. Tijd dus om weer wat verder te trekken.
Het wordt opnieuw overwegend motoren maar we kunnen gelukkig ook nog een dik uur zeilen. Daar zijn we al blij mee.
Ik blijf het herhalen, je oostelijk bewegen in de Caraïben is niet de meest voor de hand liggende route.
De tegenvaller tot hiertoe is de vermaarde Baros visvangst. Door de harde wind van de laatste weken komt er heel veel gras los dat om en rond het koraal groeit. Dat komt bovendrijven en haakt zich dan vervolgens vast aan de aas van onze vislijn die we achter de boot meetrekken. Je moet zo vaak je lijn terug binnenhalen, het gras verwijderen om dan na een kwartier weer te zien dat het weer volhangt. Dat schiet zo niet op want geen vis die zo dom is om daar in te komen happen. We laten het dan maar zo voor deze kortere tochten. Hopelijk gaat dat in ieder geval binnenkort beter.
Dus weer wat verder, maar nog steeds in Honduras !
Feestdagen in Roatàn
De eerste dag na aankomst gidsen we onze Belgische en Zwitserse vrienden even rond. De bezienswaardigheden voor de zeilers zijn altijd, waar kan ik boodschappen doen, waar kan ik mijn gasfles vullen, waar kan ik benzine en diesel tanken, waar kan ik internet kopen, waar is er gratis wifi en het belangrijkste waar is de happy hour met het goedkoopste bier. En laten wij dat nu net allemaal weten. Dus dat toertje is alweer een succes.
De rest van de tijd wordt er hier niet zo veel uitgestoken. We snorkelen wel eens maar het weer hier laat het vaak niet toe. Zoals ook toen we hier eerder waren dit jaar op weg naar de Rio is het weer hier heel onbetrouwbaar en dan bedoel ik vooral de wind. We hebben het weer serieus voor onze kiezen gekregen. Dertig knopen wind met uitschieters naar 35 knopen en zelfs één avond hebben we 45 knopen gezien èn onze windmeter is gecalibreerd dus die geeft echt niet te veel aan. Alles gaat dan ook nog eens gepaard met bakken regen en hier en daar een zeilboot die van zijn anker gaat, natuurlijk ook allemaal in het donker of het holst van de nacht. We zeggen dit niet gauw maar allebei hebben we zoiets van ze zien ons hier nooit meer terug.
Uiteraard is het niet altijd zo erg en zeker niet alle dagen (alleen voelt het zo wel) en kunnen we onze regelmaat met betrekking tot het looprondje om de dag er gelukkig wel zo veel mogelijk in houden en gaan we ook weer wel wat rondjes wandelen. Verder is er aan boord van de Baros niet al te veel stress. Wind Song heeft het erger te verduren, die wachten en wachten op een pakket met een nieuwe stuurautomaat en een onderdeel voor hun generator wat uit de USA moet komen. Alles is verstuurd met Fedex maar het pakket is blijven hangen op het vasteland van Honduras en de douane heeft precies niet veel zin om het vrij te geven en met de feestdagen op komst en iedereen zat of onderweg belooft dat niet veel goed. Enige troost is dat er nog geen enkel weervenster voorbij is gekomen wat we echt zouden moeten nemen om verder oost te komen dus we kunnen nog wat wachten.
Over de feestdagen gesproken. Hier ook niet veel stress want aan kadootjes wordt er niet gedaan op de Baros en lekker koken wordt er elke dag gedaan … Maar om deze tijd toch ook niet zomaar te laten voorbijgaan spreken we af met Wind Song en Red Harlekin om kerstavond samen door te brengen op de Baros en oudjaarsavond zullen we aan boord van de Wind Song samenkomen. Alles uiteraard afhankelijk van het weer. Een paar dagen voor de bewuste kerstavond is het nog spannend want een koudfront zou naar beneden donderen vanuit Florida en heel veel wind met zich meebrengen. Maar gelukkig zijn de weergoden mild gestemd tijdens dit zogenaamde feest van de vrede dat ze ervoor zorgen dat er die avond praktisch geen wind staat en we zonder problemen al onze plannen kunnen uitvoeren. Met oudjaarsavond is het eigenlijk van hetzelfde laken een pak, geen wind, geen regen, perfect geregeld. De beide avonden zijn een succes qua eten en drinken en er wordt serieus wat over en weer gediscusieerd. We houden het de 31ste zelfs vol tot middernacht, een serieuze uitzondering omdat 21 u te boek staat als cruisers' midnight.
En dus is het nu alweer 2015 ….
Motortochtje naar Roatàn
Zoals voorspeld is er geen wind en dat maakt het alleen maar rustiger op zee qua golven. Altijd handig als je een motortochtje voor de boeg hebt. Rond kwart voor zeven komt het ankeruit de grond en varen we de baai van Utila uit. De zon is mooi opgekomen en het belooft een heldere dag te worden. In eerste instantie zijn we wat zenuwachtig omdat we natuurlijk voor het eerst weer eens wat langer de motor gaan gebruiken maar tegelijkertijd willen we alles nog eens goed uittesten want na Cuba zullen we weer een hele tijd naar het oosten moeten en dan komt er misschien wel wat meer motoren of motorzeilen bij.
We zetten ons grootzeil wel bij want de weinige wind die er is komt van het zuiden en zo geeft het zeil toch wat snelheid mee. Om het half uur checken we de temperatuur van de radiator en checken of er zeker nergens geen lek meer is en alles ziet er heel goed uit. De kapitein is gerustgesteld en het is niet vaak dat we blij zijn dat we moesten motoren.
Omdat het water zo vlak is houden we een goed gemiddelde en liggen we net op de middag al achter ons anker in French Key Harbor. Even later komt ook de Wind Song veilig tussen het rif doorgevaren en nog een uurtje later komt ook Red Harlekin binnenstomen. We zijn dus weer een eiland opgeschoven maar nog steeds in Honduras.