* Ze was nog maar tien jaar ten tijde van de bevrijding van West-Zeeuws-Vlaanderen. ,,Maar", zegt Emmy Cornelis uit lJzendijke, ,,je bent geen kind meer, als je hebt meegemaakt wat wij in oktober 1944 hebben meegemaakt." Emmy moest met haar vader, moeder en drie andere kinderen begin oktober lJzendijke verlaten. Het gezin woonde aan de Nieuwstraat, vlakbij de kerk waarvan het Duitse leger de toren wilde opblazen. Dat deden ze later ook. Het gezin Cornelis was toen al vertrokken, naar een broer van haar vader, Peet Cornelis. Hij had een boerenbedrijfje - 'wat koeien en een beetje land' - tussen Hoofdplaat en buurtschap Nummer Eén. De Canadezen rukten op langs deWesterschelde, van de Paulinapolder aan de Braakman in de richting van Breskens. Ze moesten dus over Hoofdplaat en Nummer Eén. Dat het een verkeerde plek was, bleek vlak voor de bevrijding. De schuilkelder waarin Emmy met haar familie en die van haar oom Peet zat, kreeg een voltreffer, door de opening van de schuilkelder. ,,Mijn oom en zijn jongste kind waren op slag dood. Mijn moeder, die zwanger was, raakte ernstig gewond." Een chaos was het. Burgervluchtelingen moesten naar Oost-Zeeuws-Vlaanderen.
De Queens Own Rifles of Canada beginnen vandaag om 9.00 uur hun aanval op IJzendijke. De vorige dag hadden ze posities ingenomen ten oosten van het stadje, in de Groote Jonkvrouwpolder Benoorden, en hadden er zware artilleriebeschieting plaatsgevonden. Dinsdag 17 oktober trekken ze IJzendijke binnen.