Paul, de column is weliswaar van Jelle Reumer, dus ook de nuttige metaforen komen van zijn kant. ;) Hij leidde met deze column het debat tussen Frans Saris en Cees Dekker in, in Utrecht. Het was een leuk debat trouwens, zoiets zou vaker moeten plaatsvinden.
Ik vind het ook een goede metafoor. Ik zeg zelf altijd: we moeten 'met losse handen' leven; we zijn geen kinderen, maar volwassenen, dus we moeten het handje van onze fantasievader loslaten, en zelfstandig ons leven proberen op te bouwen. Kleine kinderen verschuilen zich nog achter de rok van hun moeder en zijn bang voor dingen die ze nog niet kennen. Maar als je 'groot' bent, moet je leren de dingen tegemoet te treden en ermee om te gaan. Daar zou ook de opvoeding van kinderen op gericht moeten zijn; niet op een escapistisch verschuilen achter een niet bestaande ouder, uit angst voor de dood of het onbekende, maar op de confrontatie met het leven, en het ontwikkelen van ons vermogen om dit zo goed mogelijk te doen.