Dat herhaalde “aanschijn” (prosoopon) is veelbetekenend, omdat het onmiddellijk doet denken aan die eerdere centrale scene in hoofdstuk 9: de verheerlijking van Jezus op de berg. In vers 29 lezen we: “En het geschiedt terwijl hij bid dat het aanzien (to eidos) van zijn aanschijn (tou prosoopou) anders wordt en zijn kleding stralend wit.” De verheerlijking van Jezus is zijn verheffing aan het kruis. Het lijkt of met de scene op de berg dit besef bezit van Jezus heeft genomen. Met zijn veranderde aangezicht richt hij zich nu strak (esterizen – van sterizo – vastzetten) op Jeruzalem. Zijn veranderde blik is de blik op zijn komende lijden. Zijn aanschijn is: trekkend naar Jeruzalem en voor dát aanschijn zendt hij zijn aankondigers uit.