Inmiddels kan ik vaststellen dat de aannemer écht begonnen is, dat de eerste kalkzandstenen muren op hoogte zijn en dat ik op de vloer van de woonkamer kan staan, dat voelt toch anders dan alsmaar naar een tekening staren. Ik treed niet in detail, maar de hoofdoorzaak van de vertraging van negen maanden – het lijkt wel een zwangerschap – is dat de crisis in de bouw zó snel voorbij was dat overal gebrek aan is: tijd, communicatie, personeel, deskundigheid en materiaal. Afgelopen weekend kwam Job voor het eerst kijken op de bouwplaats. Ik zie hem in gedachten al met z’n rolstoel uit de lift rijden naar die nieuwe ruime slaapkamer, het licht tegemoet.