Een niet-covalente binding of niet-covalente interactie is een elektromagnetische interactie tussen moleculen of tussen atomen van een molecuul waarbij geen elektronen gedeeld worden over de bindende partners (daarmee verschillen zij van covalente bindingen). De energie die vrijkomt bij de vorming van een niet-covalente binding ligt in de orde van 5-25 kJ/mol.

Er zijn verschillende soorten niet-covalente bindingen:
 waterstofbruggen
 ionaire bindingen
 vanderwaalskrachten
 hydrofobe interacties

Niet-covalente bindingen zijn de meest voorkomende bindingen tussen structuren in de supramoleculaire chemie en zijn onmisbaar voor de instandhouding van de driedimensionale structuur van grote moleculen, zoals de opvouwing van eiwitten en nucleïnezuren. Verder zijn ze betrokken bij verschillende biologische processen, waarbij grote moleculen zich specifiek en tijdelijk aan elkaar binden. Deze bindingen beïnvloeden ook sterk het ontwerpen van geneesmiddelen, de kristalstructuur en het ontwerpen van materialen (in het bijzonder bij de zelforganisatie van een molecule) en het maken van vele organische verbindingen.

Het scharen van waterstofbruggen onder niet-covalente bindingen is in wezen niet helemaal correct, omdat aangetoond is dat een waterstofbrug tot 10% covalent karakter bezit (het is in feite een bijzondere vorm van een dipool-dipoolinteractie).

Chemische binding
Fysische chemie