Planeet Cinema - THE VANISHING
INDEX >> RECENSIES >> THE VANISHING
Hans Dewijngaert | 26/01/1997
George Sluizer maakte in 1988 ophef met zijn psychologische thriller Spoorloos. Vijf jaar later doet hij die krachttoer nog eens over - op z'n Amerikaans.
De remake heet The Vanishing en loopt voor drie vierde van de film parallel met het oorspronkelijke verhaal van Tim Krabbe. Alleen op het einde slaat scenarioschrijver Todd Graff een volkomen andere (oer-Amerikaanse) weg in. Het verhaal is simpel en sterk. Jeff toert met zijn liefje Diane doorheen het land. Als ze aan een benzinestation stoppen om een biertje te gaan kopen in een shop, keert Diane niet meer terug.
Jeff is de wanhoop nabij, zeker als de politie hem niet onmiddellijk wil helpen omdat ze net daarvoor nog een ruzie met elkaar hadden gehad. Hij gaat hopeloos naar Diane op zoek, maar ze blijkt onvindbaar. Drie jaar later heeft hij zelfs een nieuwe relatie aangeknoopt met Rita, maar zelfs dan kan hij Diane nog niet vergeten. Zijn zoektocht grenst aan het wannhopige en hij heeft er alles voor over om te weten te komen wat er met Diane is gebeurd. Of Diane nog in leven is of niet, doet er voor Jeff eigenlijk niet meer toe. Het is gewoon de onwetendheid die hem gek maakt.
Dat fascineert de ontvoerder van Diane. Barney is een psychopaat van het zuiverste water: op de school waar hij les geeft wordt hij ten zeerste gewaardeerd, en thuis is hij de onberispelijke huisvader. Barney heeft echter een obsessie: hij wil weten hoever hij met zijn verscholen en duistere slechtheid kan gaan. Die dwangvoorstelling zit in hem gebakken sinds zijn jeugd en heeft sindsdien heel de tijd in zijn geest gesluimerd.
Jarenlang heeft Barney tot in de ziekelijke perfectie de ontvoering voorbereid en als het eindelijk zover is, wil hij zijn slechtheid meten. Hij heeft haar van het leven beroofd en dan in de tuin van zijn zomerhuisje begraven, zegt u? Niet helemaal juist: hij heeft haar levend begraven...
De film mondt uit in een bloedstollende finale als Jeff oog in oog komt te staan met Barney, de moordenaar van zijn lief. Waar de Nederlands/Franse co-productie op een lugubere pointe eindigt, gaat dit verhaal nog een tijdje verder. Het oorspronkelijke verhaal is dan wel verkracht, maar de nieuwe dimensie die aan het verhaal wordt toegevoegd is helemaal niet storend of vergezocht. Meer nog, het laatste halfuur van de film is goed voor heel veel spanning en zelfs een vleugje horror.
Hoofdrolspelers Jeff Bridges, Kiefer Sutherland en Nancy Travis kwijten zich voortreffelijk van hun taak. Bridges is geknipt voor de rol als ziekelijke Barney, al komt hij soms nogal impulsief over. Kiefer Sutherland is de knappe, maar ongelukkige Jeff, terwijl Nancy Travis de rol van Rita op zich neemt, de nieuwe vriendin van Jeff die de sleutel zal zijn van de ontknoping.
In vergelijking met het origineel, heb je de indruk dat de nadruk meer op actie en emotie ligt; zodat de intellectuele dwaasheid van Barney, bijvoorbeeld, niet goed meer tot uiting komt.
Maar dat heb je natuurlijk met de Amerikaanse producties, die recht tot het hart willen spreken en een happy-end voorschotelen om de tranen van in de ogen te krijgen. Sluizer voelt dat perfect aan en presenteert met The Vanishing dan ook een spannend en emotioneel verhaal dat zeker de aandacht verdient die het kreeg.