De gewenste situatie is biologisch bepaald maar krijgt pas betekenis van zodra er informatie, die voor de persoon belangrijk is, uit de externe situatie (omgeving) toekomt. In de eerste levensfase gebeurt dit, zonder dat de baby er zich bewust van is. De hier bedoelde actie betreft dus: het invullen van belangen (wat voor de persoon belangrijk is) in de gewenste situatie zodat deze een betekenis krijgt.
Oordelen over situaties in het verleden hebben onze beeldvorming bepaald en het oordeel over de actuele situatie kan deze beeldvorming verder aanpassen.
Het vergelijken van de gewenste toestand (fysische behoefte) met de actuele ‘interne toestand’ ofwel van de gewenste situatie (psychische behoefte) met het oordeel over de actuele ‘externe situatie’.
Het begrip belang werd ingevoerd door Nico Frijda en hij gebruikt het in de betekenis van psychische behoefte (Frijda, De emoties 1986) wat in de context van zijn boek terecht is. Wij maken wel een onderscheid tussen belang en psychische behoefte omdat we stellen dat alle behoeften een louter fysiologische aard hebben. Zo niet zouden 'psychische behoeften en de ervaring van belangen' gelijktijdig moeten geëvolueerd zijn, wat niet het geval is. Behoeften zijn aangeboren en kunnen nooit worden ervaren, terwijl belangen pas gevormd worden (een invulling krijgen) na confrontatie met de omgeving. De mens en de 'dieren met een bewustzijn' leren hun belangen kennen tijdens de ontwikkeling van hun persoonlijkheid.
Een belang is essentieel verschillend van een verlangen. Een verlangen is een streeftoestand terwijl een belang een fysiologisch ingestelde en gewenste toestand is waarvan we ons bewust zijn. Naar belangen streven we niet, we leren ze de eerste maal kennen als ze niet vervuld zijn en van zodra ze vervuld worden, beschouwen we ze als evident.