Kunnen de reparatiekosten voor een elektrische fiets vergoed worden, zodat een vrouw met een handicap makkelijk naar haar stage kan gaan?
Een stagebegeleider bij een ziekenhuis coacht een vrouw van in de 50 met een WIA-uitkering. Ze is afgekeurd voor werk vanwege een slecht gehoor en een geamputeerd been. Ze heeft vier kinderen; twee in de basisschoolleeftijd en twee jongvolwassenen. Ze is gemotiveerd om haar leven te veranderen. Via 'Blik op Talent' volgt ze een opleiding en loopt ze stage in een ziekenhuis. De vrouw zit in een minnelijk schuldentraject en heeft hierdoor een beperkt budget. Vanuit de Wmo heeft ze enkele jaren geleden een elektrische fiets gekregen om naar het werk te gaan. Ze gebruikt de fiets ook om de kinderen van en naar school te brengen en boodschappen te doen. Wanneer de accu van de fiets stuk gaat kan ze niet meer naar stage. Zelf kan ze de hoge reparatiekosten niet opbrengen.
Omdat de fiets niet alleen voor werk wordt gebruikt (de vrouw haalt namelijk ook haar kinderen op van school) verwijst het UWV de vrouw naar de gemeente. Maar omdat het gros van de uitkering van het UWV komt en de afdeling WPI alleen aanvult, vindt de gemeente dat de verantwoordelijkheid juist bij het UWV moet liggen. Uiteindelijk verwijst het WPI de vrouw naar de Wmo-desk omdat de fiets in eerste instantie vanuit de Wmo is gefinancierd. De Wmo-desk informeert dat de fiets niet meer in het pakket zit en dat de reparatie daarom niet wordt vergoed.
Volgens de Wmo-desk is ook al bij de aanschaf van de fiets een budget voor reparatiekosten uitgekeerd. Nu blijkt dat deze vergoeding direct met de uitstaande schulden van de vrouw werd verrekend. De Wmo-desk geeft aan dat er eventueel een reiskostencompensatie mogelijk is maar dat is geen passende oplossing voor de vrouw. Het komt erop neer dat niemand faciliteert.
De stagebegeleider vindt het onacceptabel dat iemand een opleiding niet kan voortzetten door een relatief klein probleem. Als ze een wirwar aan tegenstrijdige belangen ontdekt, vraagt ze opnieuw een gesprek aan met de Wmo-desk. Uiteindelijk komt er door de inzet van de stagebegeleider een aanvaardbare oplossing.
De stagebegeleider neemt met de verantwoordelijke medewerker van de Wmo-desk de situatie nog eens door. Ze concluderen dat de vrouw gemotiveerd is en het alsnog betalen van de reparatie een goede oplossing is. Terugkijkend stellen ze dat het uitkeren van een budget voor reparatie aan een vrouw met schulden toen niet verstandig was. Er kon niet worden verwacht dat ze dit geld had kunnen bewaren. Daarom heeft de Wmo uiteindelijk een bedrag van 850,- euro beschikbaar gesteld voor de reparatie. De fiets is nu gerepareerd en de vrouw kan weer gemakkelijk naar de stage.