Het verhaal van Ernest en Elisabeth Cassutto: Epiloog
Ernest en Elly ontmoetten elkaar voor het eerst tijdens een jongerenconferentie van Messiasbelijdende joden in Amsterdam, 1948. Messiasbelijdende joden zijn joden die christen geworden zijn, maar tegelijkertijd hun joodse achtergrond en cultuur willen bewaren. Kort nadat zij elkaar ontmoetten verloofden zij zich. Ernest vertelde Elly over zijn eerdere verloofde Hetty, waarop zij hem voorstelt om hun eerste dochter ter nagedachtenis aan Hetty te vernoemen. Ernest en Elly Cassutto trouwden op 22 april 1949, een dag voor de achttiende verjaardag van Elly.
De andere gezinsleden van de Cassutto's overleefden de oorlog. Ook de broer van Elly overleefde de oorlog, maar haar ouders niet. Ernest werd kort na zijn huwelijk predikant binnen de Nederlands Hervormde Kerk. In 1952 emigreerde het gezin Cassutto naar de Verenigde Staten. Toen zij in Amerika waren aangekomen werd hun eerste tweeling geboren. In 1960 kregen zij een tweede tweeling. Ernest werd door zijn kerk aangesteld als zendeling onder de joden in New Jersey. In 1968 accepteerde Ernest een beroep van de Presbyteriaanse Kerk (USA) om voorganger te worden van de Emmanuel Hebrew Christian Congregation in Baltimore, Maryland. Hier bleef hij wonen tot zijn pensioen in 1979.
Ernest Cassutto op de preekstoel in Baltimore,
studeerde af in 1977. Elly werd een fulltime moeder en ondersteunde haar man. Later besloot ze haar gevoel voor talen te gebruiken door onderwijzeres te worden aan de Carroll County Schools in 1978.
Ernest H. Cassutto overleed aan een vorm van de ziekte van Alzheimer in maart 1985. Hij werd 65 jaar. Zijn vrouw overleed ongeveer een jaar daarvoor op 5 mei 1984, 44 jaar na de bevrijding, aan de gevolgen van een hersentumor. Zij werd 53 jaar. In hoeverre hun jonge leeftijd van overlijden verband houdt met datgene wat zij ondergingen en ervaren hebben gedurende de jaren van de holocaust is speculatief.
Ik hoop dat u, beste lezer, een indruk hebt gekregen van de moed, het geloof en de vriendelijkheid van deze twee mensen en ook van hen die hen lieten onderduiken, verder hielpen en opkwamen voor de vervolgden in hun midden. Door het voorbeeld van mijn ouders en hun beschermers is in mij een liefde voor studie, respect voor de geschiedenis en geloof in God ontstaan. Ik hoop dat hun geschiedenis een bijdrage levert aan de verdere verspreiding van hun bediening, die bestond uit liefde, bewogen zijn met elkaar, blijven geloven tijdens moeilijke tijden en vergeving van het ergste kwaad. Vanuit deze achtergrond zijn deze pagina's gemaakt, zodat de gedachtenis aan hen blijft voortbestaan.
georgec@umd5.umd.edu (e-mail alleen in het Engels)
Met dank aan Hetty Cassutto Haden en Albert Rodrigues, die mij geholpen hebben met het omzetten van ons persoonlijke foto album in een stuk geschiedschrijving over hoe onze ouders de holocaust hebben overleefd. Dank aan Calvin Haden, Matt Pierce en Eric Seiler voor hun artistieke hulp en bij het digitaliseren.