Pedagogiek - Volume 33, Issue 2, 2013
Authors: Siebren Miedema, Gerdien Betram-Troost & Wiel Veugelers
https://doi.org/10.5117/PED2013.2.MIED
https://doi.org/10.5117/PED2013.2.SCHR
Dit artikel brengt de hedendaagse ontwikkelingen in beeld van Europese organisaties met een focus op hun visie op religie en onderwijs. Aandacht wordt met name geschonken aan de Raad van Europa en de Europese Unie, maar ook aan de OSCE. Deze organisaties faciliteren de geregelde dialoog met kerken en geloofsgemeenschappen ten aanzien van hun bijdrage aan democratische processen, sociale cohesie en burgerschap, waarbij ook de eigen agenda van deze religieuze gemeenschappen aandacht krijgt.
Het artikel richt zich in het bijzonder op de plaats en de rol van religie in het onderwijs zoals die expliciet tot uiting komt in de rapporten van de Raad van Europa wanneer de religieuze en levensbeschouwelijke dimensie van interculturele dialoog en intercultureel onderwijs, democratische burgerschapsvorming en onderwijs gericht op mensenrechten in het geding is. Ook de Europese Unie is duidelijk gecommitteerd aan de dialoog met geloofsgemeenschappen, daarbij rekening houdend met de verschillen die bestaan in de respectieve natiestaten met betrekking tot de relatie van kerk en staat. Het aspect van religie in het onderwijs is om die reden veel meer impliciet in vergelijking met de Raad van Europa.
Authors: Patrick Loobuyck & Leni Franken
https://doi.org/10.5117/PED2013.2.LOOB
https://doi.org/10.5117/PED2013.2.JACK
In dit artikel wordt een schets geboden van de wetgeving en de beleidsdiscussies met betrekking tot de vormgeving van het godsdienst- en levensbeschouwelijk onderwijs in Engeland tot aan 2013. Vooraf wordt nog kort ingegaan op de vigerende systemen in Noord-Ierland, Schotland en Wales. Het duale Engelse systeem wordt uitgelegd met bekostiging van zowel openbare ('community') scholen als ook bepaalde denominationele scholen. Duidelijk wordt hoe het ontwerpen van curricula voor het godsdiensten levensbeschouwelijk onderwijs gaandeweg werd overgedragen aan lokale autoriteiten, waaraan de overheid op nationaal niveau steeds minder wettelijke eisen verbond. Secularisatie en pluriformisering van de samenleving blijken de belangrijkste stoot te hebben gegeven voor veranderde doelstellingen voor het godsdienst- en levensbeschouwelijk onderwijs en tot een verbreding van deelnemers aan de lokale vormgeving van het curriculum. Hierdoor kwamen ook meer religieuze en levensbeschouwelijke tradities aan bod. Overheidsbeleid is van grote invloed in dezen. De vorige Labourregering wilde inzetten op versterking van de cohesie in gemeenschappen en daar paste het genoemde beleid uitstekend bij. De huidige coalitieregering voert beleid dat andere vakken dan godsdienst/levensbeschouwing bevoorrecht, en de lokale overheden kunnen minder bijdragen aan het gezamenlijke curriculum. Daarnaast is de opleiding van specialistische leraren godsdienst/levensbeschouwing onder druk komen te staan.