Paddenstoelen kijken (níét plukken) in het Voorsterbos in Flevoland | De Volkskrant
Paddenstoelen kijken (níét plukken) in het Voorsterbos in Flevoland
Aflevering 292: ja, ook in de Noord-oostpolder heb je bos, met een heel gebied speciaal voor paddenstoelen.
Caspar Janssen 9 oktober 2018, 19:39
Bij Flevoland denk je aan eindeloze akkers doorsneden door rechte wegen en vaarten, maar ik ga eerst naar het Voorsterbos. Het paddenstoelenreservaat in, het is tenslotte het seizoen. Aangelegde bossen in de Noordoostpolder, op grond die minder geschikt is voor landbouw, vandaar dat het kon, in 1949. Sinds tien jaar is dit bos officieel paddenstoelenreservaat, alles in het gebiedje is erop gericht paddenstoelen te gerieven – het is hier ook verboden ze te plukken. De keileembodem is geschikt en de boomsoorten zijn erop aangepast, loofbomen zoals haagbeuken, die zwammen vormen. En er ligt dood hout in de greppels tussen de bomen. Ook mos gedijt goed in de schaduw van het loofbos, in de vochtige lucht, de bomen lijken in sokken te staan. Ik ga de paddenstoelen vandaag niet allemaal proberen te herkennen, ik zie al snel tientallen soorten vanaf het pad. Toch heb ik de indruk dat het nog beter kan, zeker zeshonderd soorten zouden hier voorkomen. Het is nog best droog, een fikse regenbui zou weleens kunnen helpen.
Helmmycena in het Voorsterbos Beeld Caspar Janssen
Het bos uit, de 'boomweide' in. Dit was intensief bemest boerenland, niet bevorderlijk voor 'kritische' paddenstoelensoorten, vandaar dat de bovengrond is verwijderd, elders op het veld is geplagd. Her en der zijn bomen aangeplant, een winterlinde springt in het oog, er zit een groepje putters in de top. Een gevarieerd parklandschap moet dit worden, op verschillende grondsoorten, dat is in principe ideaal voor paddenstoelen. Maar vanzelf gaat het dus niet, en het kan nog jaren duren voordat het paddenstoelenparadijs daadwerkelijk ontstaat.
Door naar het nabijgelegen Waterloopbos, mensenland, en het is zaterdag, dus is het druk. Hier was het Waterloopkundig Laboratorium, er lopen geulen door het bos, en in plassen liggen waterloopkundige modellen, allemaal gebruikt voor onderzoek. De Deltageul bij het startpunt is zojuist omgevormd tot kunstwerk. Na een tijdje geloof ik het wel met die modellen, maar het waterrijke bos is ook rijk aan paddenstoelen en libellen. Je verwacht het niet in Flevoland, sjokken door beukennootjes, in het vroege najaarslicht dat door het bladerdak van de beuken schijnt. Maar het kan.