Toen ik aankondigde dat ik een serie preken over de geloofsbelijdenis zou gaan houden, zei iemand tegen mij dat hij daar blij mee was. Hij had grote moeite met verschillende artikelen uit de geloofsbelijdenis. Eén daarvan was de hemelvaart. Als kind had hij geleerd om dat letterlijk op te vatten. Hij kon daar niets meer mee, maar er was ook niet iets voor in de plaats gekomen. Ik hoop voor hem en voor iedereen, dat in deze preek de Hemelvaart betekenis krijgt.
De hemelvaart van Jezus speelt zich af in de tijd na Pasen. De leerlingen van Jezus zijn bedroefd nu Jezus niet meer bij hen is. Maar in diezelfde periode gebeuren ook dingen die hen blij maken. Soms – zomaar ineens – ervaren ze dat Jezus dichtbij hen is. Het zijn maar korte momenten, die zomaar weer voorbij zijn, en het is anders dan eerst, maar toch.
Soms, zomaar ineens, ervaren ze: dit is Jezus. Hij is hier, bij ons. Die verschijningen van Jezus geven hen moed. Op zulke momenten, ontdekken ze stukje bij beetje hoe ze verder kunnen met alles wat Hij hen heeft geleerd. Nu kun je zeggen: de hemelvaart, het moment dat Jezus wordt opgenomen in de hemel. Het is eigenlijk zo’n verschijning van Jezus. Daardoor wordt de leerlingen duidelijk hoe Jezus voortaan bij hen is. Door die hemelvaart zien we hoe Jezus bij ons is. De Hemelvaart gaat dus niet over de verdwijning van Jezus, de Hemelvaart vertelt ons hoe Jezus bíj ons is. Ik zal uitleggen, wat ik daarmee bedoel.