Wanneer helpt of doet tweetaligheid pijn? | Cholloventas
Wanneer helpt of doet tweetaligheid pijn?
door Sara Guirgis en Kristina Olson
ouders vragen vaak wat zij kunnen doen om hun kinderen voor te bereiden op de wereld die steeds meer met elkaar verbonden is. Vaak ging het daarbij om het aanmoedigen van kinderen om een tweede taal te leren of, voor immigrantengezinnen, om ervoor te zorgen dat zij hun moedertaal aan hun kinderen doorgeven. Tweetaligheid (vloeiend in twee talen) stelt mensen niet alleen in staat om te communiceren met anderen die deze talen spreken, maar ook om verschillende culturen en verschillende manieren van denken beter te begrijpen. Als zodanig, er is geen tekort aan programma ' s, taal onderdompeling scholen, online materialen, en andere opties worden verkocht aan ouders om hun kinderen aan te moedigen om vloeiend in een tweede taal te worden.
terwijl velen van ons de intuïtie delen dat het leren van twee talen beter is, of geloven dat ons verteld is dat uit de media of wetenschappelijke studies, het feitelijke bewijs gemengd is. Dr. Ellen Bialystok, hoogleraar psychologie aan de York University, bestudeert al bijna 40 jaar de voor-en nadelen van tweetaligheid. Zij en haar team hebben bewijs gevonden aan beide kanten van het tweetaligheid argument. Zij stellen vast dat kinderen die regelmatig meer dan één taal spreken (tweetaligen), gemiddeld kleine taalkundige nadelen hebben, maar ook cognitieve voordelen ten opzichte van kinderen die slechts één taal spreken (éénling).
een van de bevindingen van deze studies was dat tweetaligen wat de woordenschat betreft kleine nadelen hebben ten opzichte van monolinguïsten. Hoewel de grootte van de woordenschat of het lexicon van een individu sterk varieerde, hadden monolingalen gemiddeld meer woordenschat in hun ene taal dan tweetaligen in een van hun talen alleen. Ook was de tijd (in milliseconden) die nodig was om woorden op te halen bij het denken iets langer voor tweetaligen. Dus, dat gevoel krijg je als je probeert te denken aan een woord en het komt gewoon niet naar je toe—dat is de ervaring die tweetaligen vaker hebben. Deze kleine nadelen van tweetaligheid kunnen te wijten zijn aan het oplossen van het cognitieve conflict van het kiezen van het woord uit de juiste taal, in plaats van gewoon het juiste woord te kiezen, zoals monolinguïsten doen.
echter, de inspanning die de hersenen moeten leveren voor het beheer van deze "gezamenlijke activering" van beide talen leidt tot de cognitieve voordelen die voor tweetaligen boven monolinguïsten worden waargenomen. Tweetaligen hebben, gemiddeld, een sterkere uitvoerende controle, wat betekent dat ze verbeterde cognitieve vaardigheden in gebieden die niets te maken hebben met taalkunde, maar eerder algemene beheer van cognitieve functies. Deze verbeterde executive control verhoogt het vermogen van tweetaligen op gebieden zoals werkgeheugen, remmende controle, cognitieve flexibiliteit en multitasking. In het bijzonder, tweetaligen zijn vooral goed in taken die het monitoren van conflicten te betrekken, een vaardigheid die men veel oefenen als het proberen om woorden uit het ene lexicon te gebruiken, terwijl het vermijden van die uit een ander.
om te begrijpen waarom deze verbeteringen in de tweetalige hersenen optreden, is het nuttig om te weten over neuroplasticiteit. Neuroplasticiteit beschrijft hoe onze hersenen veranderen in ons leven. Verbindingen tussen hersencellen versterken en verzwakken naarmate we informatie reorganiseren, naarmate we leren en naarmate we ouder worden. Neuroplasticiteit is de reden waarom patiënten met hersenletsel vaak in staat zijn om ten minste gedeeltelijk te herstellen , en waarom mensen met een tekort in de ene fysiologische zin (slecht zicht, bijvoorbeeld) soms een grotere capaciteit kunnen ontwikkelen in een ander van hun zintuigen (d.w.z. beter gehoor). Het uitvoerend controlecentrum van de hersenen is het primaire gebied dat verantwoordelijk is voor het beheer van dubbele talen en het oplossen van conflicten. Omdat tweetalige kinderen meerdere talen leren en gebruiken (op het juiste moment woorden uit de juiste taal volgen en gebruiken) oefenen en versterken ze hun uitvoerende functie via neuroplasticiteit.Hoewel tweetalige kinderen voor elke taal een iets kleinere woordenschat hebben dan hun leeftijdsgenoten die slechts één taal spreken, krijgen ze een cognitief voordeel door de uitvoerende functie te versterken. Deze bevindingen lijken te gelden over etniciteit en sociaal-economische status. Het is belangrijk op te merken dat deze voordelen werden gezien bij volledig tweetalige kinderen die beide talen regelmatig gebruiken in plaats van af en toe. Ook, hoe langer een individu tweetalig is, hoe meer cognitief voordeel ze krijgen. Hoewel deze voordelen alleen bemoedigend zijn, kunnen tweetalige kinderen ook profiteren van de bevindingen van Dr.Bialystok die suggereren dat tweetaligen een later begin hebben (gemiddeld ongeveer 4 jaar) van dementie en de ziekte van Alzheimer op oudere leeftijd.Hoewel er een groot aantal voordelen zijn voor het 'tweetalige brein'—voordelen voor Uitvoerende controle en geheugen—die van toepassing zijn op een breed scala aan situaties buiten de linguïstische context en slechts een paar kleine nadelen, is het veilig om te zeggen dat tweetaligheid geen remedie is-alles voor het ontwikkelen of maximaliseren van alle cognitieve en linguïstische vaardigheden. Dat gezegd hebbende, is het ook veilig om te zeggen dat tweetaligheid veel heeft bij te dragen aan het ontwikkelende brein. Naast verbeteringen in cognitieve en taalvaardigheden heeft tweetaligheid natuurlijk ook vele andere voordelen, zoals het vermogen om te communiceren en verbinding te maken met meer van de wereldbevolking en de bijbehorende mogelijkheden om te reizen. Zo zouden ouders niet alleen de cognitieve voordelen maar ook de sociale en ervaringsgerichte kunnen overwegen wanneer zij beslissen of het onderdompelings-of verrijkingsprogramma zinvol is voor hun kinderen.