Medezeggenschapstructuren - LSR-Kennisbank
Medezeggenschapstructuren - LSR-Kennisbank(current)
Tegenwoordig richten veel organisaties zich op samenwerking. Er wordt niet alleen samengewerkt met dezelfde soort organisaties, maar ook met organisatie uit andere zorgsectoren. Zo ontstaan er grote zorgorganisaties waarin verschillende soorten zorg gebundeld worden: ziekenhuizen, verpleeghuizen, verzorgings- huizen, de thuiszorg, gezondheidscentra et cetera. De verschillende locaties functioneren doorgaans zelfstandig, maar vallen onder één raad van bestuur. Hoe wordt volgens de Wmcz de medezeggenschap hierover bepaald? Volgens de Wmcz moet iedere locatie van een organisatie over een cliëntenraad beschikken. In artikel 2, lid 1 staat dat de zorgaanbieder voor elke door hem in stand gehouden instelling een cliëntenraad instelt.
Artikel 2, lid 1 Wmcz
De Memorie van Toelichting van de Wmcz (waarin wordt uitgelegd wat er met sommige artikelen wordt bedoeld of wat eraan ten grondslag lag), die ook rechtsgeldig is, stelt dat er bijvoorbeeld bij één cliëntenraad voor één zorggroep geen sprake kan zijn van een adequate belangenbehartiging. Ook wordt deze cliëntenraad niet representatief geacht, omdat er doorgaans niet voldoende mensen in zitten die nauw betrokken zijn bij een bepaalde locatie. De Wmcz wil cliënten directe invloed geven op de zorg die zij ontvangen. De wet gaat daarom uit van een cliëntenraad op de plek waar de zorg wordt verleend; een lokale cliëntenraad. Die cliëntenraad krijgt alle bevoegdheden. Op die manier wordt medezeggenschap opgebouwd vanaf de basis, dicht bij cliënten. Op welke manier medezeggenschap in een grotere organisatie vorm moet krijgen, staat niet in de Wmcz. De wetgever heeft daar zo min mogelijk over willen vastleggen, zodat in de praktijk een passende medezeggenschapstructuur kan ontstaan.