We AHR together! | Barbara Verbeek
Waar de meeste mensen dol zijn op concerten met bekende bands of waar mijn vrienden alle festivals aflopen met bekende dj's, kun je mij daarentegen echt blij maken met een wijnreis naar een mooi wijngebied.
De wijnboer is de artiest en de entertainment is de educatie die je krijgt. Ik ben in mijn optima forma als ik naar het buitenland mag.
Dus toen ik eindelijk weer na anderhalf jaar een uitnodiging kreeg om mee te gaan op een wijnreis naar de Ahr vanuit het Duitse wijninstituut, hoefde ik niet lang na te denken.
De Ahr is het meest unieke en beste pinot noir ( =spätburgunder) gebied van de wereld met zijn enorme verscheidenheid in verschillende bodems.
Denk aan leisteen of grauwecke of het mineralige zandsteen die wijnen geeft die finesse hebben, elegant en slank zijn en kruidigheid bezitten of de wijngaarden met zandsteen, die juist volle , zachte en ronde wijnen voort produceert.
De meeste wijngaarden zijn gelegen op terrassen of indrukwekkende steile hellingen en de Ahr heeft haar eigen microklimaat omdat de Eiffel haar beschermd tegen kou en wind.
Zelf was ik er juli 2020 een week lang geweest met Barend.
We wisten niet dat er zo'n mooi wijnparadijs zo dichtbij Nederland was. We hebben illegaal gekampeerd tussen de wijngaarden in het dal en aten in heerlijke restaurants. We proefden prachtige wijnen bij Weingut Betram en weingut Meyer-Näkel. Grootse wijnhuizen met een grootse toekomst!
We wandelden de 35 kilometer lange Rotweinwanderweg , dwars door de wijngaarden in de warme zon en we waren gelukkig!
Het afschuwelijke nieuws van half juli van dit jaar sloeg in als een bom!
Het lieve kabbelende riviertje de Ahr was, door overmatige regenval, uitgegroeid in een hele korte tijd tot een kolkende watermassa van 8 meter hoog. Deze massa heeft alles vernietigd wat op zijn weg lang. De riolering, het treinspoor, de wijngaarden in het dal , alle huizen langs de Ahr. De schade was niet te overzien!
Het Pinot Paradise was een oorlogsgebied geworden.
We kregen na een langere tijd een bericht van het Duitse wijninstituut dat de reis aangepast en wel doorging met een dag vrijwilligerswerk in de Ahr. Dit betekende dat we de boeren gingen helpen met schoonmaken van de flessen in de ondergelopen kelders en helpen met het oogsten van de wijngaarden op de steile hellingen..
Dus daar gingen we begin oktober met 27 wijnprofessionals. de groep bestond uit bekende sommeliers van beroemde hotels en restaurants, restauranteigenaren, wijnschrijvers en pers, wijnimporteurs, bekende meesterkoks en medewerkers van wijnwinkels. Ze waren er allemaal!
We startten de eerste dag in de Ahr met een ontvangst op de fachschule für sommeliers en een uitgebreide wijnproeverij van 12 verschillende wijnproducenten uit de Ahr.
Iedere producent had een mooie wijn verzorgd.
We begonnen met Sekt (mousserend) van blanc de noir (spätburgunder) .
Blanc de noir betekent dat de blauwe spätburgunder direct na de oogst zachtjes geperst wordt. Zo krijg je wit druivensap. Hier kun je sekt van maken maar ook witte wijnen van spätburgunder. Verder was er ook rosé van spätburgunder maar ook fruitige en zelfs krachtige rode wijnen van spätburgunder van gewone wijngaarden uit het dal tot aan de Grosses Gewächs (GG) dus de Grand Cru wijngaarden met de beste ligging op de steile leisteen hellingen.
De conclusie was dat iedere wijngaard zijn eigen terroir heeft. Iedere bodem doet weer iets anders met de spätburgunder maar ook de werkstijl en filosofie van de wijnmaker is kenmerkend voor de verschillende stijlen wijn uit de Ahr.
Ik snap wel waarom ze de Ahr het Pinot paradijs noemen.
Daarop volgend kregen we een masterclass Ahr en een overzicht wat er nu precies gebeurd is.
'Dat het water in zeer korte tijd tot wel 8 meter hoogte kwam. Dat kelders vol liepen, wijnvaten wegdreven, de gevulde rvs tanken omvielen en hele hotels weggevaagd werden. Verschrikkelijke verhalen dat het infrastructuur weggeduwd is en dat er plekken zijn buiten het hart waar alle kerosine en andere schadelijk afval als bv.ruwe olie neergeslagen zijn aan het einde van de brede vallei en hele delen afgegraven moeten worden.
S'avonds hadden wij een afspraak met een vijftal bekende wijnboeren die bekend staan als de nieuwe pioniers; De mannen van Weingut Deutzerhof, weingut J.J. Adeneuer, weingut Kreuzberg, weingut Peter Kriechel, weingut Maibachfarm, weingut Meyer-Näkel en weingut Nelles.
Deze mannen zagen in dat de Ahr een enorme potentie heeft om een grote jongen te worden. Filosofie? Met de hand oogsten, de oogsttijd bepalen op de PH waarde en niet op het suikergehalte van de druiven. Dze mannen gaan voor handwerk, voor kleine oplage en hoge kwaliteit!
Ze vertelden over hun verdrietige ervaringen maar ze lieten ook zien dat ze sterk waren en dat er zoveel mensen meehelpen vanuit andere landen of wijnboeren uit andere wijngebieden die zichzelf aanbieden om te helpen in de wijngaarden. Ze voelden een enorme solidariteit met elkaar en een enorme veerkracht. We proefden een deel van hun wijnen die gered waren uit de ravage. Sommige wijnen hadden beschadigde etiketten of er zat nog wat modder op.
Ik kan u wel vertellen dat op deze avond er wel wat tranen zijn weggepinkt.
De dag daarop ging de wekker om 06h00 en stonden we om half negen verspreid bij verschillende wijnboeren in de getroffen wijndorpen Altenahr, Mayschoss, Dernau, Rech en Heimersheim om een dag te helpen.
Wij gingen oogsten bij de coöperatie van Mayschoss.
Deze wordt als een van de beste wijncoöperaties van Duitsland gezien.
We hebben van 09h00 tot 15h00 geoogst op 2 verschillende wijngaarden. Deze waren zo enorm steil dat ik met mijn stevige bergschoenen keer op keer over de stukken leisteen naar beneden gleed.
Het was zwaar lichamelijk werk, het uitzicht op de verwoeste dorpen aan de Ahr was emotioneel zwaar en de kwaliteit van druiventrossen aan sommige wijnranken waren intens slecht.
Daar was ook een reden voor. In de 7 weken voorafgaand aan deze dag dacht iedereen meer aan opruimen en opbouwen van riolering en elektriciteit dan aan het wegknippen van de trossen of de bladeren om de trossen genoeg zonlicht en wind te geven.
Gelukkig waren er ook hele goede percelen met een optimale rijping die het gebrek aan aandacht ruimschoots overleefd hadden.
Het was een ervaring om nooit meer te vergeten. Er waren in onze groep verschillende mensen aanwezig die wel 30 jaar in het wijnvak zitten maar nog nooit een dag hebben geoogst. Ja! Voor de foto even. Ik was daar ook een van.
Laten we het zo stellen: Vanaf nu drink ik mijn fles wijn nog langzamer en met meer geduld dan voorheen, want ik had na 5 dagen nog steeds pijn in mijn rug……
Wil jij ook meehelpen in de Ahr als vrijwilliger zoals wij dat hebben gedaan? Meld je dan aan via deze link: www.helfer(at)ahrwinzer-hilfe.de
Of stort een klein centje op de volgende bankrekeningnummer van het Duitse wijninstituut. Zij zorgen ervoor dat het naar de Ahr en zijn mensen gaat. Er moet nog veel gebeuren!