“In dit huis draag ik rode zachte pantoffels met herten. ’s Ochtends drink ik een grote mok koffie, die speciaal voor mij wordt gezet, terwijl de rest thee drinkt. Sinds mijn komst staat er nog een stoel aan de eettafel, en nu dekken ze voor 7. Er is altijd een gebed voor de maaltijd. In het Roemeens. Maar elke keer versta ik de woorden “We bidden tot U voor Oekraïne.”
We spreken onderling drie talen: met vader spreek ik Russisch, met moeder Engels. Voor hun kinderen vertalen ze het gesprek in het Roemeens. De twee jongsten verstaan ​​de talen die ik ken helemaal niet, maar dat houdt ons niet tegen om, ondanks de situatie, samen een geweldige tijd te hebben. We hebben nu al gemeenschappelijke tradities. Of beter gezegd, ik mag meedoen met hun gezinsmomenten. Elke avond spelen we “Corridor” en “Uno”, en op vrijdag kijken we naar de televisieshow “Survivor” en juichen we het blauwe team toe. Ondertussen leer ik het Roemeens beetje bij beetje – ik weet al hoe ik tot 19 moet tellen, ik ken 8 kleuren en een paar losse zinnetjes. De belangrijkste is: “Ik versta geen Roemeens”😂
Ik heb ook mijn eigen plaats in de auto. Onderweg klinken altijd christelijke liederen, die ik door en door ken in het Russisch – en we zingen mee in verschillende talen. In hun kerk klinken meer conservatieve liederen, en de dienst is volledig in het Roemeens. In het algemeen begrijp ik alleen de woorden “Jezus” en “Oekraïne”. Maar ik ben blij om in de tegenwoordigheid van God te zijn🙏🏻
Het gelach van kinderen klinkt altijd in het huis. Hier voel ik me veilig. Weet je hoe waardevol dat nu is?
Ik ben deze familie enorm dankbaar dat ze me in hun leven hebben toegelaten en voor me hebben gezorgd. Ik zou een paar dagen in Roemenië blijven, maar ik bleef 2 weken. En elke dag deden deze mensen er alles aan om me hier welkom te laten voelen.
Ik kan hun vriendelijkheid niet terugbetalen. Ik heb niets terug te geven… Maar elke dag bid ik dat God hen zal zegenen en 1000 keer zal belonen! Ik ben er zeker van dat Hij Zijn belofte na zal komen, want wie zegenrijk zaait, zal ook zegenrijk oogsten”
Na het verblijf bij het gastgezin is Irina afgelopen weekend doorgevlogen naar Duitsland. Als Mission Possible zijn we dankbaar dat deze voor ons onbekende mensen zo goed voor Irina hebben gezorgd. Hartverwarmend om te lezen hoe deze mensen haar liefde en geborgenheid hebben gegeven. We ondersteunen een aantal soortgelijke gezinnen financieel in Roemenië. Dankzij jullie giften is dat mogelijk! Dank jullie wel.