In het visuele schors wordt van ieder vezel die beeld informatie stroompjes vervoert heel gestructureerd informatie over licht en donker bij elkaar gevoegd, waardoor licht donker contrasten gevormd worden.
Deze hypothese is erg nieuw, en nog gebaseerd op onderzoek uit 2016 dat in Nature werd gepubliceerd, Zoals meestal het geval is dit onderzoek gedaan bij zoogdieren. Maar de vermoedens zijn heel groot dat het bij de mens ook ongeveer zo werkt.
Alles samenvattend worden visuele beelden volledig uiteen gerafeld en vervolgens weer op verschillende plekken in het brein gecombineerd.
Recentelijk onderzoek heeft aan getoond dat de kleur blauw door sommige natuurvolken niet gezien worden, en hier dus ook geen woord voor hebben.
Nu weten we ook dat ieder individu een beetje anders gebouwd is. Iedereen op een andere manier leert. Dus dat ook iedereen op een andere manier de perceptie die in het brein wordt gevormd vertaald naar een concept dat herkent wordt. Deze herkenning is gebaseerd op hoe je hebt leren observeren.
Er wordt vanuit de ervaring een beeld opgeroepen. Dit beeld is echter geen toetsing van je waarneming.