In 2002 begon de actrice Supansa Nuangpirom, tegen alle adviezen van vrienden en bekenden in, met een wijngaard in de nabijheid van Bangsaray.
De wijngaard, nu ook gecombineerd met een bloemenpark, geniet dagelijks van honderden en in het weekend zelfs van duizenden bezoekers. Zij proberen de eigengemaakte snacks en koekjes gemaakt van druiven en genieten van het heerlijke 100% zuivere druivensap. Deskundigen roemen het kwaliteitsniveau.
De bezoekers wandelen door de bloementuin of lopen een eindje langs de oever van Silverlake en pikken snel een paar druiven als niemand kijkt. Deze verleiding is begrijpelijk als je bedenkt dat het voor de meeste Thai de eerste keer is dat ze druiventrossen zien.
Op het terrein is er de mogelijkheid een rit te maken in een paardenkoets, met een Quad de omgeving te verkennen of een tochtje te maken met een peddelboot op het kunstmatige meer.
Daarnaast is er zelfs de mogelijkheid de omgeving vanuit de hoogte te bekijken, dan wel hoog gezeten op de rug van een olifant of zelfs in vogelvlucht, vanuit een ultralight......!! Let wel, alles kan, niets moet.
Aan de andere kant van de weg bevindt zich een onlangs geopend restaurant dat aan een Spaanse haciënda doet denken. Grote vensters gunnen je een blik naar binnen. Te gekke decoraties, in uniform gekleed personeel, witte tafelkleedjes, stoffen servetten en meerdere wijnglazen op de tafel……… wij vervolgen onze weg naar de ernaast gelegen pizzeria. Met zowaar een originele houtgestookte oven…! Wat we wel missen is een beetje Italiaanse flair, Italiaanse muziek en….Lambrusco. De pizza, behalve de prijs niet echt Italiaans, was overigens prima…… net als het uitzicht over de bloementuin, de wijngaard en Silverlake.
Vlak in de buurt, tussen Silverlake en Big Buddha ontstond een tijdje terug een klein Karen dorp waar enige Padong Karen, de langnekken een thuis vonden. Karen dorpen vind je voornamelijk in de dieper gelegen berggebieden ten noorden van Chang Mai, Mae Hong Son en Birma. De langnekvrouwen rekken al vanaf hun kinderjaren hun nek uit met messing ringen om te voldoen aan hun schoonheidsideaal. Het bestaan van deze voor ons wat moeilijk te begrijpen traditie is een gegeven, om dit te "exporteren" naar toeristische gebieden uit puur winstbejag gaat ons wat ver dus dit dorpje laten we voor wat het is.