Wat ben ik ontzettend blij en dankbaar voor alle ervaringen. Ik ben nog niet aan het einde, die 8 jaar gaan er nog veel meer worden, maar de laatste tijd sta ik iets meer stil bij al het bijzondere wat er al is gebeurd. Hoe ik met mijn vingers op het toetsenbord en de camera op me gericht, zoveel heb meegemaakt zonder er teveel bij stil te staan. Soms mis ik die tijden, ik had nog geen idee wat me te wachten stond en was het allemaal nog zo zorgeloos. En misschien is het ook mijn leeftijd, dat nu ik 25 ben, ik weer een volgende levensfase in ga. Ergens voelt het wel een beetje zo.
Ik ben iemand die zich alles altijd wat rooskleuriger herinnerd, dan hoe het destijds echt was. Want er was ook veel concurrentie en haat en nijd, waar ik het moeilijk mee had. Het beïnvloedde me en maakte me onzeker. Sowieso was ik onzeker, ik speelde het vooral op veilig, omdat ik negatieve reacties niet kon handelen. Ik wilde iedereen tevreden houden en dat ging natuurlijk niet. Maar een reis maak je niet zonder soms de verkeerde afslag te nemen of in een storm terecht te komen. En als ik terugkijk op de afgelopen jaren, dan kijk ik ondanks dat ik soms door de modder moest, er absoluut met een heel goed gevoel op terug.