We leven in welvaart. Zelfs als je tweederde van ons voedsel weghaalt, dan nog is er overvloed. Omdat ik geen Lays chips koop en limonade met ladingen dodelijke High-Corn-Fructose siroop vindt mijn zoon dat ik hem tekort doe. Mijn dochter kijkt met minachting in mijn pannen; zij wil alleen pasta's, pizza en gebakken aardappelen zien. Een van de kernmerken van de GAPS conditie is de zichzelf beperkende eter met een voorliefde voor koolhydraadrijke voedingsmiddelen. Geen wonder dat ze niet vooruit te branden is. Ik betreur het dat ik het GAPS dieet niet voor hun geboorte ontdekte; maar helaas toen bestond het nog niet. Nu ik deze voedingstechniek uitgebreid bestudeerd heb, zie ik dat zij als kind al voldeden aan de criteria van echte GAPS kinderen met gedrags- en leerstoornissen. Ikzelf niet minder en mijn moeder ook niet. GAPS komt van mijn moederskant; leptine stoornissen van mijn vaders kant waar mateloosheid en geen nee kunnen zeggen tegen eten en drank een kenmerk is. Mijn grootmoeder ontbeet met roomsoezen, lunchte met kroketten en patat, herhaalde dat als avondeten en tussendoor dronk zij Riedel limonade en at zij tumtum. Op achtenzestig jarige leeftijd stierf zij aan een diabetisch coma. Zij had zichzelf haar graf in gedronken met 25 flessen Riedel cassis limonade die verspreidt rond haar sterfbed stonden. Als dat geen leptine conditie is. Haar man; mijn opa heb ik niet bewust gekend. Ook hij dronk zich zijn graf in, maar dan met alcohol. Alcohol is ook suiker en menig alcoholist die stopt met drinken ontwikkelt een verslaving voor zoete dingen.
Mijn zwager merkte laatst op waar de mateloosheid van mijn familie toch vandaan komt, ze zijn of mateloos met eten of met drinken. Leptine vermoedt ik. De resistentie voor leptine zet ons in de hongermodus; we willen meer en meer. Of het nu alcohol is of eten, het "Stop nu is het genoeg seintje" is stuk. Toen leptine ontdekt werd als hormoon, dacht men dat je gewoon extra leptine kon spuiten en dat de honger dan stopte. Fout gedacht; er is genoeg leptine, teveel zelfs bij overwichtige hongerlijders. Leptine is een boodschapperstof die aan een ontvanger vertelt: "Nu is het genoeg". De ontvanger echter zit in een permanente burn out door overconsumptie van koolhydraten en permanente leptine pieken. Zij sluiten zich op en af. Op hun huis staat een groot bord 'Buiten gebruik door overbelasting'. De ontvangers zitten overal als receptoren op cellen. Nieuwe cellen of receptoren inspuiten is onmogelijk. Pech voor de pharmacie; hier valt niets te verdienen. De cellen moeten ontzien worden en daarna opnieuw getraind en iets dat in jaren stuk is gegaan maak je niet in een week opnieuw. Het ligt aan de ernst van de conditie hoe lang het duurt. JK zelf zegt dat hij na drie maanden begon af te vallen. Op de internationale fora lees ik dat er veel mensen eerst aankomen, dan een tijd stil staan en vervolgens beginnen met afvallen. Soms na vier weken soms na vier maanden. Ik besluit mezelf een half jaar te geven. Ik heb mijn lichaam tenslotte lang verkeerd geïnstrueerd, laat ik niet verwachten dat ik dit één, twee, drie, omdraait met een paar weekjes dieet.

Sinds 1 januari 2006 werken het Energieonderzoek Centrum Nederland (ECN) en Wageningen Universiteit samen in een nieuw opgerichte organisatie, het Nationaal Kennisnetwerk Bioraffinage, dat tot doel heeft de toepassingsmogelijkheden van biomassa te verbeteren.
Biomassa levert schone energie. Bij de opwekking van energie uit biomassa komen weliswaar koolstofverbindingen in de atmosfeer, maar een gelijke hoeveelheid koolstof is bij de productie van de biomassa, kort tevoren uit de atmosfeer onttrokken. De netto balans wordt dus niet verstoord. Bij de verbranding van fossiele brandstoffen gebeurd dat wel. Wanneer steenkool, aardolie of aardgas wordt verbrand, wordt koolstof dat al miljoenen jaren diep in de aarde lag opgeslagen weer toegevoegd aan de grotendeels gesloten koolstofkringloop van de atmosfeer en het aardoppervlak.
Een ander voordeel van biomassa als energiebron is de onbeperkte beschikbaarheid. De beschikbare voorraad fossiele brandstof is min of meer eindig, terwijl biomassa op ieder moment nieuw kan worden aangemaakt.
Ten opzichte van andere schone energiebronnen heeft biomassa het voordeel dat de energie ook in toepasbare vorm kan worden opgeslagen. Windenergie, waterkracht, maar ook bijvoorbeeld energie uit kernfusie, zijn alleen toepasbaar als opwekkers van elektriciteit. Dat maakt de energiebronnen goed geschikt voor de industrie of als voeding van ons elektriciteitsnet, denk aan groene stroom, maar ongeschikt om ooit auto's of bijvoorbeeld vrachtschepen voort te bewegen. Met uitzondering van elektrische treinen is de gehele vervoersector volledig afhankelijk van fossiele branstof en dan vrijwel uitsluitend olie.
Tot de komst van de waterstofeconomie, waarbij waterstof kan dienen als medium om elektriciteit uit schone energiebronnen op te slaan, vormen (deels) uit biomassa gewonnen biobrandstoffen, zoals biodiesel, het enige alternatief ter vervanging van aadolie.
Biodiesel begint langzaam een plek te veroveren op de energiemarkt. Duitsland verbruikt inmiddels bijna 400 miljoen liter biodiesel per jaar. In 2010 moet 5,75% van alle gebruikte brandstof in het Europese wegverkeer een biologische oorsprong hebben, zoals staat vastgelegd in de Biobrandstof-richtlijn van de EU.