Therapieresistente hypertensie komt voor in 10-15% van de patiënten met hypertensie. Dit berust vaker op het niet-innemen van de medicatie volgens voorschrift dan daadwerkelijke 'therapieresistentie'. De reden van therapieontrouw verschilt per patiënt. Barrières die leiden tot therapieontrouw kunnen globaal ingedeeld worden naar praktische bezwaren, bijvoorbeeld een onhandig medicatieregime, en naar perceptuele bezwaren, zoals inschatten van de eigen gezondheid en het belang van medicatie. Betrouwbaar vaststellen van therapietrouw is een essentiële maar lastige eerste stap. Inschatting van de arts en navragen bij patiënt zijn onbetrouwbaar. Elektronische monitoring of het meten van medicatiespiegels is objectiever, maar wordt nog weinig toegepast. Pas als therapieontrouw met zekerheid is vastgesteld, kunnen gerichte interventies worden ingezet, zoals het gebruik van een voorgevulde ('baxter')geneesmiddelenrol of meer zelfmanagement inclusief het meten van de bloeddruk thuis. Omdat de reden voor therapietrouw en daarmee de beste aanpak behoorlijk kan verschillen, is het belangrijk de patiënt centraal te stellen.