Pagina:Heemskerck op Nova Zembla.djvu/175 - Wikisource
Pagina:Heemskerck op Nova Zembla.djvu/175
een kind, die het nog een beetje armer hadden, want ze leefden van het overschot, dat ze van de Russen kregen. Een stuk visch, eenige koppen, die deze wegwierpen, werden door de Lappen met groote dankbaarheid opgeraapt, zoodat zelfs onze zwervelingen, ondanks al hun eigen ellende, nog medelijden met ze hadden.
"Nee, meester, dat is zoo!—Maar, wat is dàt?... Ze komen hierheen,—regelrecht op ons af... En de voorste... dat lijkt!... Gans elementen! het is Gerrit de Veer! Het is Jan Hillebrantsz!" En plotseling voorthollend juicht hij, schrééuwend van blijdschap: "Gerrit! Jan! Goeie, beste kerels, zijn jullie daar?—Kijk, ik ben Jacob Evertsz! En dat... (Meester kòm dan toch,
Afkomstig van Wikisource NL, de Vrije Bron. "https://nl.wikisource.org/w/index.php?title=Pagina:Heemskerck_op_Nova_Zembla.djvu/175&oldid=93275"