Ollie en het kronkeldier - Wilma Geldof
'Vriendje hokt in de schuur'
Trouw Boeken, 10 september 2016
Naast het huis van zijn pleegouders vindt Ollie (10) een 'kronkeldier'. Een glibberig oceaanbeest met een lijf als een gigantische, geelbehaarde kurkentrekker en een zeehondenkop met lolly-oren. Ollie verstopt Kronkel in de schuur en is vastbesloten hem te houden, want in zijn leven heeft hij al iets te vaak afscheid moeten nemen.
Wilma Geldof debuteerde in 2001 met een boek voor achtplussers en schreef daarna weinig opvallende puberboeken. Tot ze in 2014 verraste met 'Elke dag een druppel gif', een aangrijpende young adult over een jongen uit een NSB-gezin, die haar de Thea Beckmanprijs opleverde. Ook 'Ollie en het kronkeldier', waarmee ze terugkeert naar een jonge doelgroep, steekt uit boven wat er voor kinderen rond de acht verschijnt.
Dat Ollie het kronkeldier heeft verzonnen, wordt snel duidelijk, want niemand anders ziet het beest. Heel origineel is dat niet, het stikt van de imaginaire vriendjes in kinderboeken, maar Geldof geeft er een interessante draai aan: de mensen om Ollie heen ontkennen Kronkels bestaan niet.
Ollies pleegzusje, zijn pleegouders en zelfs de dierenarts gaan mee in zijn fantasie, omdat ze aanvoelen dat het voor hem belangrijk is. Slechts af en toe zinspelen ze op het feit dat Kronkel niet echt is. Zo blijf je dicht bij Ollies belevingswereld.
Kronkel confronteert Ollie met zijn innerlijke blokkades: hij is bang voor de zee (omdat zijn ouders omkwamen bij een zeilongeluk), voor vissen (omdat die niet kunnen knipperen en dus álles hebben gezien) en kan zich niet overgeven aan zijn nieuwe thuis, waar hij altijd zal blijven, terwijl andere kinderen komen en gaan.
Daarom houdt hij Kronkel vast, ook al wil die liever terug naar zijn familie in zee. Mooi hoe Ollie via zijn fantasie zichzelf stapsgewijs helpt om met zijn situatie om te gaan.
Stilistisch had het boek preciezer gekund (zo staan er onnodige woordherhalingen in), maar Geldof schrijft vlot en komt af en toe met een ontroerende observatie of een geslaagd beeld. Zo herinnert Ollie zich dat hij als kleuter een keer zijn ouders kwijtraakte, omdat hij de verkeerde kant op liep. "Het was", schrijft Geldof, "alsof hij nog altijd de verkeerde kant op liep. Al drie jaar lang."
Wilma Geldof: Ollie en het kronkeldier Ill. Marieke Nelissen. Luitingh-Sijthoff; 168 blz. € 14,99. Vanaf 8 jaar.