Objectieve alliantie tegen Big Tech - De Standaard
dinsdag 13 februari 2018 - Commentaar
Het idee dat de technologiegiganten zoals Facebook, Google en Amazon na hun snelle groei in de voorbije jaren te groot zijn geworden om nog door iets of iemand aan banden te worden gelegd, is aan revisie toe. Het geld stroomt bij die bedrijven nog steeds binnen, maar dat maakt hen paradoxaal genoeg ook kwetsbaar. Ze kunnen het zich niet permitteren hun imago van 'krachten van het goede' te verliezen. Daarop is hun businessmodel immers gebaseerd.
Ze kunnen zich niet permitteren hun imago van krachten van het goede te verliezen
Als ze te opzichtig gaan botsen met de belangen en de inzichten van hun gebruikers, zagen ze de tak af waarop ze zitten. Hun succes is gebouwd op het om­verwerpen van de manier waarop we zoeken, communiceren, werken, kopen en dus kortom: leven. Maar dat ze zich toch aan een of andere vorm van regelgeving en toezicht zullen moeten onderwerpen, wordt stilaan onvermijdelijk.
Het gevaar voor de techreuzen komt van twee kanten tegelijk, dat bleek gisteren weer. Een Duitse rechtbank oordeelde dat Facebook onwettig gebruikmaakt van de informatie die het over zijn gebruikers heeft. En de voedings- en cosmeticagroep Unilever, een van de grootste adverteerders ter wereld, wil dat sociale media niet langer haarden van racisme, haat, fake news en andere vormen van misbruik zijn.
De betrokken multinationals zien die laatste bui al een tijdje hangen. Facebook en Twitter hebben de voorbije maanden geïnvesteerd in aanzienlijke teams van toezichters die al te gortige mededelingen uitwieden. De stelling dat hun systemen slechts neutrale platformen zijn en dat ze niet aansprakelijk zijn voor wat anderen erop posten, is onhoudbaar gebleken.
Het scenario toont gelijkenissen met het wilde kapitalisme van een eeuw geleden. Toen waren er nog overheden die groot genoeg waren om, in de naam van het algemeen belang, al te machtige monopolies in het gareel te houden of zelfs op te splitsen. Dat wapen kunnen zelfs de Verenigde Staten of de Europese Unie niet meer hanteren. Wel kunnen ze met boetes de uitwassen van te veel marktdominantie intomen.
Grote adverteerders daarentegen zijn uiterst gevoelig voor de omgeving waarin hun boodschappen verschijnen. Een context die met te veel negativiteit omringd is, stoort hen. Zij kunnen knijpen waar het pijn doet: in de portemonnee. Dat opent de weg naar een ongewoon, maar vruchtbaar objectief bondgenootschap.
De boodschap is positief: de burger is niet reddeloos overgeleverd aan big tech. Hij moet zich alleen bewust zijn van zijn macht en niet bang zijn om ze te gebruiken, als consument en als kiezer.