Aangevuurd door de screams, moves en gitaarvirtuositeit van frontman Laurens Houvast slaat de Trix collectief aan het headbangen. Bassist Frank te Riet bekijkt het vanuit alle hoeken van het podium en ziet dat het goed zit. Dit is geen ongeleid projectiel zoals Bark, maar wel een goed geoliede machine in overdrive, die op basis van een spervuur van snelle en melodieuze riffs doordendert. Het valt zelfs nauwelijks op dat het toch behoorlijk uitgesponnen nummers zijn. Drummer Marco Prij heeft het naar zijn zin en zijn voortdurende grijns roept bij mij weer een déjà vu gevoel op, jaren 80 thrash weet u nog? Vier nummers van hun eerste worp krijgen we voor de kiezen met Guerilla Insurgency als uitschieter en drie van de nog te verschijnen plaat. Afsluiter Black Magic, een old school Slayer kraker, maakt het speed/thrash eresaluut van Distillator helemaal af. Zelf geeft de band nog mee een voorkeur te hebben voor België. Meer een kennerspubliek heet het.