Het voordeel van eigen ondernemer zijn is dat je kunt gaan en staan waar je wilt. Ik ben niet afhankelijk van een baas bij wie ik verlofdagen moet opnemen en ook niet van een kantoor waar ik elke dag op een bepaald tijdstip verwacht word. Het enige wat ik nodig heb om aan het werk te kunnen, is mijn laptop en een redelijk stabiele internetverbinding, zodat ik af en toe Google Translate of het synoniemenwoordenboek kan raadplegen. Ben ik de vertrouwde omgeving van mijn thuiskantoortje even zat, zou ik bij wijze van spreken dus zo het vliegtuig kunnen pakken naar een of andere tropische bestemming, om daar mijn werkzaamheden voort te zetten.
En dat is precies wat ik de afgelopen dagen deed. Dat mijn ouders nu in Zuid-Afrika wonen, was voor mij het ideale excuus om zelf ook weer eens een bezoekje aan mijn geboorteland te brengen; even het laatste stukje van de winter(depressie) overslaan, om straks met frisse moed het voorjaar in te huppelen. Mijn laptop ging mee. Want, zo waarschuwde ik mijn ouders, 'ik moet wel gewoon werken, hoor'. Deadlines blijven immers deadlines. Maar natuurlijk vind ik het geen enkel probleem om mijn werk af en toe te onderbreken als er iets leuks op de planning staat. Zo ben ik dan ook wel weer. Wat vandaag niet lukt, haal ik morgen wel weer in.
Over onderbrekingen gesproken, ik was even vergeten dat een leven in Zuid-Afrika meer onderbrekingen kent dan ik in eerste instantie had bedacht. Zo valt hier meerdere keren per dag zomaar ineens de stroom uit, omdat de enige energiemaatschappij die het land rijk is niet voldoende capaciteit heeft om het hele land van stroom te kunnen voorzien. Maar ja, als je dan net heel dringend het online woordenboek moet raadplegen, of je laptop zonder batterij zit… Tja, zo gaan die dingen in Afrika, zou je zeggen. Maar hoewel ik van geboorte Afrikaanse ben, was ik er met mijn Hollandse gedachtegangen toch te gemakkelijk van uitgegaan dat flexwerken hier eigenlijk geen probleem zou zijn.
Kragonderbrekings, noemen ze dat hier. Op z'n Nederlands kan dat behoorlijk negatief klinken, alsof je je energie eventjes wegvalt. En letterlijk gezien is dat natuurlijk ook zo. Maar tot nu toe ervaar ik zo'n kragonderbreking eigenlijk vooral als positief. Ik laad er juist van op. Een paar uur lang geen wifi hebben of niet op je laptop kunnen werken heeft ook voordelen. Nadat je even onthand bent, omdat je geen whatsappjes meer kunt ontvangen, of het versturen van dat belangrijke mailtje toch nog even een paar uur uit moet stellen, moét je simpelweg wel op zoek naar kraglose alternatieven.
Zonder dat ik het van tevoren wist, blijkt deze reis dus een leerschool, waarin ik ontdek hoe (ongezond) afhankelijk ik van mijn elektronische apparatuur ben geworden. Maar tegelijkertijd ervaar ik ook hoe heerlijk het kan zijn om er even zonder te moeten. Ik leer me vervelen en ben al halverwege de stapel boeken die ik hier hoopte te lezen. Ik bruis van de ideeën voor nieuwe boeken om te schrijven, de tuin, de inrichting van ons huis – die er zonder tijd om te dagdromen echt niet waren geweest. En soms zit ik gewoon te niksen, waarvan ik altijd dacht dat ik dat echt niet kon. Ik luister naar de vogeltjes, snuif de geuren van Afrika op, zie hoe de wolken voorbij drijven… Zo'n kragonderbreking is dus zo slecht nog niet. Misschien moeten ze dat in Nederland ook eens wat vaker proberen.