Kelly's geboorteverhaal: snelle geboorte in de gezinsauto (ep.51) - Informatie - 2022
Kelly's geboorteverhaal: snelle geboorte in de gezinsauto (ep.51)
Kelly: We hebben thuis gewerkt. Het zou stoppen, het zou beginnen. Er was geen patroon. Mijn man belde de doula, die in East Bay woont, en zei: 'Dit is al een tijdje aan de gang.' We hebben 's ochtends bij haar ingecheckt en ze zei: "Oké, nou, weet je, ik kom langs, ik zal kijken wat er aan de hand is." Dus ze kwam binnen en [vroeg] "Wat voel je?" en ik vertelde het haar en zij - weet je, ik ging op mijn handen en knieën zitten en ze heel, heel kalm, omdat ze ook een yoga-instructeur is, zei: 'Weet je, Miguel' - mijn man - 'ga de auto inpakken, het is het is tijd om te gaan, "weet je, en ik heb zoiets van" Ik word ziek, ik ga ", weet je. Ze zegt: "Word ziek, het is goed."
We stapten in de auto en begonnen te rijden, en ze startte me met de ademhaling van de bevalling in een laat stadium, en ik zei: "Dat is waar we zijn? Dat is waar - maar ik heb de ruggenprik nodig, zoals dat is wat ik nodig heb." Ze zei: "Het komt wel goed", weet je, ze was gewoon een geweldige coach en erg rustgevend. 'Je bent in orde,' zei ze. 'Je water is niet gebroken.' En zodra ze dat zei, brak mijn water, en dan is het alsof Aan. Dus tegelijkertijd is mijn man aan de telefoon met het alarmnummer en ze zeggen: "Je moet nu even stoppen", omdat ze me konden horen, en de coördinator zei: "Weet je, we moeten om hiervoor te zorgen, stop dus even. " En hij stopte en zowel de doula als ik zeiden: 'Niet trekken - we zijn er bijna.' We waren echt heel dichtbij.
"Niet doen," zei ik net. "Ik kan niet - ik kan niet - ik moet pu - het komt eraan" - zoals dit het is. Dus de coördinator vroeg mijn man om uit de auto te komen en te kijken wat er aan de hand was en hij zei: "Oh, weet je, het gaat goed met haar", en toen hoorde ik hem zeggen: "Uh-oh", omdat ik denk dat de baby was aan het bekronen.
Ik weet niet hoe ze uit de auto stapte, maar ze deed het en ze leverde het hoofd. Zodra ze de portieren van de auto openden, hoorde ik de sirenes. Er waren gewoon ... er waren maar een heleboel mensen daar, en ze leverde het hoofd af en gaf het door aan het hoofd van de paramedicus, deze man Sal.
De baby huilde niet meteen, en dat is waar, weet je, Sal zich zorgen over maakte, het hoofd van de ambulance, en ik denk dat hij daarom lang bij ons bleef. Ze hebben het koord doorgesneden, en toen hebben ze haar op mijn borst gelegd en ons in een deken gewikkeld en ons in de ambulance gestopt.
Toen we in het ziekenhuis aankwamen, ontmoetten de dokters ons buiten en Sal kwam met ons mee, maar zij, weet je, deden al het andere. Er was nog steeds, weet je, de nageboorte en, weet je, er zijn nog steeds, weet je, wat reparatiespullen en het laten wegen en baden van de baby en al dat spul.
En toen schaamde ik me, want het zijn net 2 of 3 ladderwagens en het zijn allemaal brandweermannen uit San Francisco, weet je, ik denk dat ze een kalender hebben.