Nasi met tranen en een happy bubble op bestelling - Column Autisme | Gezondheid & Co
op 25/05/16 10:00
autismecolumnColumn AutismeDinand WoesthoffGuusje Nederhorsthappy bubbleschoolTine van Knijffzoon	Zorg
Nasi met tranen en een happy bubble op bestelling – Column Autisme	Ineens, boven de nasi, komen de tranen. Ik lees een interview in een vrouwenblad met Dinand Woesthoff en zijn vrouw Lucy. In 2004 overleed Guusje Nederhorst, in Lucy vond Dinand zijn tweede grote liefde. Ze hebben drie zoons en het interview gaat over de happy bubble waarin het gezin zit.
En dan komen de tranen. Het komt niet van de chili. Het komt van de andere scherpe smaak die ik ineens in mijn mond heb. Mooi, die happy bubble. Mooi, die normen en waarden die zij overbrengen aan hun kinderen. 'Wie goed doet, goed ontmoet", zeggen ze. Ik gun het ze: dit gezin heeft genoeg meegemaakt. Heerlijk toch, als je zo in het leven kunt staan?
Hoeveel normen en waarden wij ook over willen brengen, we weten nooit wat er bij onze zoon met autisme echt binnenkomt. Hoop en verwachtingen moeten we bijstellen. Steeds weer bijstellen. Ook nu stel ik bij. Want ik zou dit niet. Ik zou niet schrijven over onze situatie, onze zoon. Maar ik kan er niet omheen. Want bij elk verhaal dat ik de laatste weken hoor over autisme, elk gesprek met elke moeder, denk ik: dit gaat ook over ons. Het is geen toeval, dat deze moeders steeds op mijn pad komen. Ik moet daar iets mee.
Maar vorige week moest ik vooral bellen. En mijn man ook. Regelen, afspreken, bevestigen, verder bellen. Onze zoon met autisme is 6,5 jaar en gaat overstappen van een cluster-2 school naar een andere school voor speciaal onderwijs. We dachten steeds dat we nog tijd hadden. Verkeerden te lang in de gelukzalige onwetendheid dat alles nog "open". We hebben zelfs een heel prettig gesprek gehad op een reguliere basisschool. Die school heeft mijn man vandaag af moeten bellen: het gaat niet lukken, onze zoon op een gewone school.
De gewone school reageerde ontzettend lief en ontzettend eerlijk. Ik denk dat daar de tranen vandaan komen. Waren ze maar onredelijk geweest, hadden ze ons maar gewoon niet willen accepteren. Dan kun je doen wat je gewend bent: boos worden. Dat hoor ik van zoveel auti-ouders: boosheid om het onbegrip, laaiend om het niet geaccepteerd worden. Lief en eerlijk: het is wennen.
Onze zoon weet niet hoe dik zijn dossier al is. Dat hoeft hij ook niet te weten. Het enige dat hij hoeft te weten is dat hij na de zomervakantie waarschijnlijk naar een andere school gaat. Waarschijnlijk, want een Commissie van Toelating zal zich buigen over alle papieren. Waarin zwart-op- wit alles omschreven staat. En waar wij elke keer weer handtekeningen onder zetten. Omdat het moet, omdat we willen dat hij op de goede plek zit. Omdat we daar, achter de schermen, al 3,5 jaar alles voor doen. Wat onze grote vent betreft is het enige dat wij gedaan hebben, een nieuwe fiets bestellen. Hij heeft recht op happy bubbles, hij is zes. Wij huilen soms een beetje, boven de nasi.
Populair	Strottenhoofdkanker. Wat zijn de symptomen? En wat is de overlevingskans? Waar zit vitamine B12 in? En waarvoor is het goed? Hoe herken je een hartinfarct? Hartaanval vrouw anders dan man Menstruatiepijn kan erg hinderlijk zijn. Wat kun je er tegen doen? Op leven en dood: Mannen in omhelzing – Column longarts Sander de Hosson Lees het volgende artikel: 250 nieuwe gevallen huidkanker op themadag	Carina Twerda