Wanneer het nieuwe lid vervolgens zijn eerste maandcontributie daadwerkelijk betaald heeft (en dit bedrag niet wordt teruggehaald door zijn/haar eigen bank), ontvangt u van ons een VVV bon ter waarde van € 10,00.

Opeens midden in het station zag ik op een televisiescherm een toespraak van de Duitse Paus.Hij had om zijn vinger een gouden ring leek wel wat fonkelde in mijn gezicht. Hij zat daar op het Duitse station een preek te geven. Ik volgde de preek maar kon er niets van verstaan.
Het station was vol met winkelende mensen. Mensen die alleen maar tevreden zijn met hun leven als ze shoppen en van braadworst met curry gaan naar een wafel met kersen. En overal hoorde ik de winkelkassa en ik voelde mij een mier in de mierenhoop. Was er een ster buiten hangende aan het firmament?
Nee maar heus binnen hield de paus een hele ernstige toespraak. Hij zat op een stoel belegd met robijnen en hij sprak over een watersnood of zo. En dat binnen het centraal station van Berlijn op een televisiescherm tussen de rekken met rokken,schoenen en tussen de aftershave en parfumwinkels. Het was een plechtige maar ook zeer vreemde vertoning op deze gewone niet kerkelijke dag, Angela Merkel was naar de kapper en ik luisterde naar die mooie heilige Woorden van de Heilige Paus uit Duitsland vanuit Rome.
Wij vervolgden onze tocht door het station. Je kon er prachtige schoenen kopen en je kon ook naar beneden, ver beneden via veel roltrappen tot in het duister naar een trein. Je moest dan een zwart gat in en uiteindelijk donderde de lift dan fataal de afgrond in. En buiten als je het al overleefde zag je dan elektrische treintjes op en neer komen met achter de raampjes grote hoofden.
Een conducteur stond er dan ook met een verkeersdriehoek te zwaaien op het perron. Vandaag was het een gevaarlijke dag, daarom. Maar wij mensen waren in de weer met shoppen en nog maar eens verder shoppen omdat dit ons hoogste doel in het leven is geworden. Sommige mensen hier namen de trein.
Waar naartoe? Je kon met de trein naar Wladiwostok en naar plekken op de wereld waar de mensen botjes door hun neus hadden en sprookjesboeken voorlazen onder de grote lamp aan de hemel.
Wij zijn de nieuwmensen en eigenlijk zijn wij getransformeerd tot de homo touristicus,de nieuwe toeristische mens. Ik ben zo toerist als het maar kan, om de tien minuten zit ik op een ander terras al weer fantaserend dat ik onder de Eiffeltoren loop en dan in Tokyo. Natuurlijk met een glaasje vol groene ranja.
Sinds wij toeristen zijn geworden zijn wij tam geworden en zoeken kraaltjes en spiegeltjes in verre landen voor onze letterbak, verder eten we overmatig op het terras. Pannenkoeken met strooisuiker, en we wensen de highlights te zien.