noch bedreigingen van den zaakgelastigde des pausen, noch betuigingen van gewaande broederlijke liefde iets vermochten op het gemoed van onzen Protestant, waarop de ontboden broeder den schijn aanneemt van te vertrekken, alle hoop opgevende, om hem tot zijn oud geloof terug te doen keeren. Hij zegt hem vriendelijk vaarwel en vertrekt.
Weldra terugkeerende, zendt hij den booswicht, die hem vergezelde, vooruit met brieven naar zgn broeder, tevens vermeldende, dat ook deze zoo aanstonds zelf komen zou.
De Protestantsche broeder geen kwaad vreezende, las de hem toegezonden letteren; maar eensklaps neemt de ontaarde mensch de bjjl, die zij onderweg van een timmerman gekocht hadden, heft haar omhoog en brengt den onschuldigen broeder zulke slagen aan het hoofd toe, dat hij dood nederzijgt. De schuldigen stijgen in allerijl te paard en rennen heen. Maar daar was ook een stem des bloeds, die om vergelding riep. Alhoewel de ontaarde broeder door de Roomschen toegejuicht werd, zoo was hij nochtans aan de folteringen van een kwaad geweten ter prooi. Een innerlijke onrust, een doodelijke gejaagdheid verteerde zijn levenskrachten, totdat hij eindelijk, als een andere Judas, moorddadige handen aan zijn eigen leven sloeg en zich verhing.
Treffend bewijs, dat zelfs de natuurlijke liefde door de zonde kan worden uitgebluscht, maar tevens, dat dezelfde God, die in den vroegen morgenstond des tijds de stem des bloeds van Abel door een rechtvaardige vergelding beantwoordde, nog leeft, om reed» hier op aarde gericht te houden over de daden der menschen.
Leer ons alzoo onze dagen tellen, opdat wij een wijs hart bekomen!
és. 90: 12.
Eens kwam ik haastig in mijn kamer en wierp bij ongeluk mijn kristallen uurglas op den grond. Ik dacht, dat het gebroken was en niet meer gemaakt zou kunnen worden. Ik nam het op en kreeg aangaande mijn gevallen uurglas de navolgende overdenking.
Hoeveel kostelijke oogenblikken heb ik zonder eenig leedwezen weggeworpen! Mijn' uurglas was maar van kristal; maar elk uur is kostbaarder dan de schoonste parel; ik vreesde slechts, dat mijn uurglas gebroken zou zijn; maar de verspilde tijd is onherstelbaar