Strijd tegen armoede en eenzaamheid - Amsterdam Centraal
> Strijd tegen armoede en eenzaamheid
Strijd tegen armoede en eenzaamheid
door: Terrence Weijnschenk 29 April 2012
Buurthuizen en zorginstellingen moeten bezuinigen. Ook de burger moet het zuinig aan doen. Iedereen draagt noodgedwongen z'n steentje bij aan de heilige 3%-norm. Zwakkere groepen in de samenleving komen daardoor verder in de knel. De overheid trekt steeds meer haar handen af van deze mensen en doet een beroep op de 'zelfredzaamheid'.
Actieve burgers berusten daar niet in, gaan niet achterover geleund wachten tot de overheid eventueel komt helpen, maar komen tot de conclusie dat bewoners in de wijken meer voor elkáár kunnen en moeten zorgen. Alleen al in Amsterdam zijn daar diverse organisaties en individuele burgers mee bezig.
Eén van die groepen is de Stichting HIOB. HIOB is geen afkorting, maar wordt uitgesproken als Job. Die naam zou echter te veel verwarring scheppen, vandaar de alternatieve spelling. De stichting helpt zonder onderscheid mensen in moeilijke situaties.
De vrijwilligers van HIOB opereren met name in Amsterdam-West. In het stadsdeel woont een mengeling van mensen met verschillende inkomens. Stille armoede wordt een steeds groter probleem. De stichting is daarom hard op zoek naar een ruimte om vanuit te werken en zal in de nabije toekomst het werkterrein uitbreiden naar andere delen van de stad.
HIOB biedt hulp in de vorm van het leveren van goederen en diensten aan mensen die bijvoorbeeld na jaren in de psychiatrie of de verslavingszorg weer een bestaan opbouwen. Ook biedt HIOB mensen aan hun leven weer op de rails te krijgen na het wegvallen van hun partner. Bijvoorbeeld bij het opzetten van een kasboek of juridisch advies bij conflicten met de woningcorporatie.
De vrijwilligers (momenteel een half dozijn) bezitten uiteenlopende expertises waarmee zij mensen van dienst kunnen zijn, maar verwijzen ook mensen door naar andere instanties, waar nodig.
Initiatieven als de Stichting HIOB kunnen worden gezien als pre-eerstelijnshulp voor iedereen die wel wat ondersteuning kan gebruiken. Ooit gold het helpen van anderen als normaal, later werd het 'idealisme' genoemd. maar is het niet logischer om het realisme te noemen?
Het is een druppel op een gloeiende plaat, maar het is mooi om te zien dat er in tijden van nood dit soort particuliere initiatieven ontstaat.