Aangekomen bij het meer (de Headamsleat) is er een prachtig plekje waarbij we aan het water kunnen staan. Op het water tientallen rond- en platbodems, we herkennen er zelfs enkele. Ze lijken allemaal wat aan het oefenen, parcours verkennen of zo, de wedstrijd is nog niet begonnen. De zon schijnt volop en er staat een stevige wind. Ideaal zeilweer, lijkt me. We maken koffie en genieten van het schouwspel.
Wanneer rond 12 uur de wedstrijd écht is begonnen, wordt ook het parcours snel duidelijk. We staan écht op een prachtplekje, de schepen moeten vlak voor onze neus een boei ronden en meteen daarna overstag. Ook Femma vindt het prachtig en “wil hier nog wel een tijdje blijven”. Dat doen we dan maar.