In 1794 was het huis van de pastoor nog formeel eigendom van Oldhagensdorp (dan eigenlijk Middachten geheten) gezien de betaling van de kosten van het onderhoud. Gerardus Campman was in die tijd pastoor, van 1793-1799. In 1800 worden twee huizen overgedragen van Middachten naar de kerk, die vanaf 1795 werd erkend. Het ging toen waarschijnlijk om het lage en om het hoge huis. Het is niet duidelijk vanaf wanneer beide huizen door de pastoor en zijn huishoudster zijn bewoond en gebruikt.
Op enig moment werd de zolder van het (hoge) huis tot bedehuis verbouwd voor het houden van missen op werkdagen. Op zon- en feestdagen bleef de huiskapel van Oldhagensdorp in gebruik, in ieder geval tot 1778. 's Winters werd daar op een afgeschoten zolder de mis opgedragen, en 's zomers in een schuur in de tuin. Aan het einde van de 18e eeuw werd er wat soepeler omgegaan met katholieken, en in 1795 was er de Bataafse revolutie, met als gevolg godsdienstvrijheid, en kon er mogelijk aan het Kerkplein ook meer.
Op zolder werd toen mogelijk ook de kist aangetroffen met de erfenis van Egbertus Rentinck, uit Haarlem, bestaande uit een paar schilderijen en veel documenten, waarvan een deel met indrukwekkende zegels. Het lijkt er op dat dit materiaal onberoerd meeging in de verhuizing naar de nieuwe pastorie in 1858, tot ene pastoor Koets in de jaren 1920 de mooiste stukken voor zichzelf uitzocht en meenam naar zijn volgende standplaats, Amsterdam. Via een grote omweg langs het bisschoppelijk archief zijn de stukken inmiddels weer verenigd in het HCO te Zwolle – zij het in twee volledig gescheiden afdelingen.