Laat ik dan weer terugkomen op een eerdere bijdrage van mij. Ik had een citaat in mijn Duitse forum gegeven. Na veel heen en weer geschrijf vroeg mijn opponent, een goede bekende van mij, om de bron.
Als je bij die site kijkt, schat ik dat zo'n 50 procent van de bijdragen absoluut neutraal is. Laat 40 procent dan nog eens "vakkundig gecamoufleerd" nazifreundlich zijn. Dan is het eigenlijk bij slechts 10% van de bijdragen duidelijk te merken.
Ik geef je op een briefje dat veel mensen absoluut niet weten dat die site bruin is. Net zo min als ik het van die door mij eerder geciteerde site wist.
Een rechts-extreem persoon, ja, die weet ze vrijwel allemaal te vinden, denk ik. Net zoals een extreem linksgericht persoon van de meeste marxistisch getinte sites de adressen heeft.
Van iemand die noch het een noch het ander is kan en mag je niet verwachten dat hij ze (allemaal) kent. Bovendien heeft hij een dubbel probleem. Hij moet zowel bruine als rode adressen kennen.
Alleen als je b.v. een hakenkruis of een hamer en sikkel ziet, ben je direct gewaarschuwd. Maar anders...
Zo'n lijstje lijkt me ook niet zo effectief, maar je kunt via Google of Wikipedia vaak al veel te weten komen over bepaalde sites. Check ook altijd wat de doelstellingen zijn van de site, wie erachter zitten en naar welke bronnen verwezen wordt. Bronkritiek dus.
De eenvoudigste oplossing is vaak om even iets verder te zoeken via google. Neem nu als voorbeeld die tabellen die je aanhaalde van Martin Hohmann en Germar Rudolf. Die laatste kende je al dus je had kunnen weten waar je aan toe was want zijn naam staat er gewoon erbij. Hohmann is een kwestie van intoetsen bij google en je krijgt onmiddellijk een aantal duidelijke, betrouwbare links. Zo ook met de IHR, even googlen en je weet wat je voor je hebt.