Jhr. Mr. Johan Antonie (Antoni) de Jonge (1864-1927)
Op het strand van Scheveningen. Bezoekers op en bij een golfbreker met op de achtergond de contouren van een badkoets. (Bron: Panorama Mesdag, Den Haag)
Jonkheer Johan Antoni de Jonge was de oudste zoon van een invloedrijke Haagse familie. Net als Hendrik Willem Mesdag kreeg ook hij van huis uit liefde voor de kunst mee maar lag een carrière als kunstenaar niet voor de hand; dat was toen in gegoede kringen nu eenmaal ongebruikelijk. Hij ging rechten studeren in Leiden en in 1889 vestigde hij zich als advocaat in Den Haag.
Tijdens zijn studie volgde hij lessen bij de Haagse Tekenacademie en later bij enkele Haagse kunstenaars. Hij werd lid van Pulchri Studio en deed mee aan tentoonstellingen. In 1903 stopte hij met zijn werk als advocaat. In het Haags adresboek zette hij kunstenaar achter zijn naam, maar ondanks zijn keuze voor het kunstenaarschap beschouwde hij het meer als een roeping dan als een beroep. Hij was erg bescheiden over zijn werk en exposeerde en verkocht weinig. Als kunstenaar bleef hij relatief onbekend. Bij zijn dood werd hij vooral geroemd als sociaal bewogen mens, die functies bekleed had in talloze liefdadigheidsinstellingen en commissies.
Johan Antoni de Jonge neemt een eigen plaats in bij de tweede generatie schilders van de Haagse school. Hij was vooral tekenaar en aquarellist en vond zijn onderwerpen in zijn directe omgeving. Haarscherp geobserveerd legde hij die in snelle schetsen vast: elegant van lijn, makkelijk en zonder pretenties.
Hij had een voorliefde voor het strandleven in Scheveningen; zijn zonnige tafereeltjes geven een fraai beeld van de badplaats rond 1900. Daarnaast was hij een vaardig portrettist en tekenaar van landschappen. Johan Antoni de Jonge stierf kinderloos. Na zijn dood kwam het grootste deel van zijn oeuvre terecht bij zijn familie die eind jaren '50 het merendeel schonk aan de Nederlandse staat. Er is zelden werk van De Jonge te koop. (Bron: Wikipedia.org)