Sylph kijk op tegen haar oudere zus Dulci. Ze is een voorbeeld door haar zelfverzekerdheid en levenservaring. Op een dag verdwijnt ze spoorloos en blijft Sylph met haar vader en moeder achter. Haar moeder stort zich op de drank en haar vader is vrijwel nooit meer thuis.
De schrijnende situatie wordt gedetailleerd beschreven in bijzondere beeldspraak. Toch greep het verhaal mij niet. Ik kwam er niet in en het werd wat langdradig. Pas later in het boek werd mijn interesse weer gegrepen door een plottwist die het verhaal op z''n kop zette. Hierna wilde ik het boek eigenlijk nog een keer lezen om het echt goed te kunnen begrijpen.