Het gesprek | erikdelaporte
Hij groette en zij beantwoordde zijn blik. Ze zaten zij aan zij bezijden de stofweg. Tijdloos. Ze dreven naar een opening in de tijd die hen in staat stelde om daarachter te kijken. Intimiteit en samenhang, een verbinding die uit zou mondden in een verbintenis. Het oude huisje naast de bakker, gesprekken bij de driesprong. Maar je moest erin geloven want anders kon je dat niet zien. Wat het nog meer betekende was nog niet aan de orde. Stekeblind was hij. Stekeblind.