Hersenmetastasen. Deze zijn meestal gelegen net onder de hersenschors op de overgang naar de daaronder gelegen witte stof. De verschijnselen kunnen samenhangen met de lokalisatie (neurologische verschijnselen) of bestaan uit epileptische aanvallen. Bij een metastase in de kleine hersenen kunnen duizeligheidsklachten optreden of kan de hersenvochtcirculatie gestoord raken. Er treedt dan vorming van een waterhoofd (hydrocefalie) op. De beste behandeling is gecombineerd chirurgisch-radiotherapeutisch, dat wil zeggen verwijderen gevolgd door bestraling. Dit geldt voor een enkele of z.g. solitaire metastase. Bij meer dan één metastase heeft opereren meestal niet zo veel zin meer of is technisch niet goed haalbaar. Met de toegenomen mogelijkheden van gerichte bestraling, kunnen metastasen steeds beter bestraald worden vooral wanneer er sprake is van meer dan een metastase. Vaak wordt dan gekozen voor een hele speciale vorm van bestraling, n.l. gericht met stereotactische apparatuur of in de "gamma-knife". Met deze methode kunnen meerdere tumoren tegelijkertijd behandeld worden, maar deze mogen dan niet groter dan 4 cm in doorsnede zijn. Ook moet gekeken worden of er nog metastasen elders zijn en hoe die de prognose bepalen. Meestal zullen de hersenmetastasen echter op korte termijn de duur en de kwaliteit van het leven beïnvloeden. Soms kunnen hersenmetastasen optreden zonder dat een primaire tumor bekend is, en zelfs zonder dat er bij gericht zoeken eentje wordt gevonden. Over de optimale behandeling van hersen metastasen worden regelmatig richtlijnen gereviseerd. Het is aan de dokter en de patiënt om te kijken wat in zijn individuele geval op het moment na de operatie het beste behandel voorstel is.
Metastasen in de wervelkolom. Wanneer een metastase in de wervelkolom groeit, blijft dit vaak tot het bot beperkt en zal dan worden behandeld met bestraling en soms met chemotherapie die al gegeven werd voor de oorspronkelijke tumor. Als de metastase buiten het bot gaat groeien en op het zenuwweefsel gaat drukken kan dit neurologische verschijnselen en pijn geven. Als de tumor drukt op het ruggenmerg kan dit krachteloosheid in de armen en/of de benen, gevoelloosheid en verminderde controle over de sluitspieren geven. Meestal treden de metastasen op in de borstwervelkolom, maar alle lokalisaties zijn mogelijk. De behandeling kan bestaan uit uitsluitend bestraling, wanneer dit snel genoeg kan gebeuren, of uit operatie. Dit laatste zal eerder gebeuren als er b.v. nog geen primaire tumor bekend is, iets wat geregeld voorkomt. Ook zal geopereerd moeten worden als de stabiliteit van de wervelkolom bedreigd is. Via verschillende technieken is het mogelijk om met schroeven, plaatjesstaven, cilinders, kooitjes e.d. weer een voldoende stevige constructie te maken. (Linken naar sponydlodese) Dit zijn grote operaties, zodat vooraf een goede inschatting van de conditie van de patiënt moet worden gemaakt. De verdere behandeling hangt af van de primaire tumor en het stadium van de ziekte, iets waar de neurochirurg doorgaans geen bemoeienis mee heeft, maar zal moeten worden behandeld door een oncoloog.
Niet iedere hoofdpijn is het gevolg van een hersentumor. Integendeel, meestal gaat het om een onschuldige vorm van hoofdpijn. Wanneer iemand echter over hoofdpijn klaagt die daar nooit eerder last van heeft gehad en bovendien wanneer er sprake is van misselijkheid of braken kan nader onderzoek gerechtvaardigd zijn. Het best hiervoor beschikbaar is de CT-scan, een onderzoek.