Marcella was geboren in Congo en werd op jonge leeftijd bijna volledig blind. Daardoor lukte het haar niet om in te treden in een kloosterorde. Gelukkig kon ze toch terecht in het begijnhof van Sint-Amandsberg, toen nog een gemeenschap van zo’n 150 begijntjes. Vanaf 1960 woonde ze dan in het Kortrijkse begijnhof met haar acht medebegijnen. Heel wat toeristen brachten haar een bezoekje. Marcella speelde hierop in door miniatuurbegijntjes te maken en te verkopen. De opbrengst schonk ze dan aan een vereniging voor zieken.
In de laatste jaren van haar leven kreeg ze extra veel aandacht. Zo mocht ze voor haar 90e verjaardag in het televisieprogramma Villa Vanthilt verschijnen en zei burgemeester Stefaan De Clerck bij haar 91e verjaardag dat ze een “levend stuk werelderfgoed” was. Op dat moment was Marcella 70 jaar begijn. Toen ze op 14 april 2013 overleed, werd er over de hele wereld over haar geschreven. Zo verscheen ze als eerste Vlaming in ‘The Economist’!