Zolang nauwkeurigheid met patiëntengegevens ontbreekt zal men niet zomaar vertrouwen dat het wel snor zit | De Volkskrant
CommentaarPatiëntengegevens
Zolang nauwkeurigheid met patiëntengegevens ontbreekt zal men niet zomaar vertrouwen dat het wel snor zit
Raoul du Pré 15 februari 2019, 18:46
Over privacy mag niet licht worden gedacht, maar de noodzaak om de uitwisseling van patiëntengegevens te verbeteren dient zich aan. Beeld ANP XTRA
Zolang je in 2019 nog bij de huisarts, de apotheek of de jeugdarts kunt komen zonder dat zij weten wat zich in de voorgaande maanden in het ziekenhuis heeft voltrokken, valt er aan de uitwisseling van ­patiëntengegevens in de Nederlandse zorg nog veel te verbeteren. Sinds de digitale mogelijkheden zich aandienden, is dit een moeizaam dossier voor zorginstellingen en de politiek. Met als dieptepunt de mislukte poging in 2011 van toenmalig minister Schippers om de Eerste Kamer te overtuigen van de deugdelijkheid van haar poging om de boel landelijk te regelen: haar wet werd vanwege privacybezwaren verworpen. Een meerderheid van de senatoren was er niet gerust op dat de medische ­informatie van patiënten veilig genoeg zou zijn.
De Eerste Kamer had gelijk dat daar niet licht over mag worden gedacht – niets is privacygevoeliger dan medische gegevens – maar het zorgde wel voor grote vertraging. Intussen drong de noodzaak tot vernieuwing zich verder op, bijvoorbeeld toen bekend werd dat jaarlijks honderden mensen overlijden nadat ze door miscommunicatie een verkeerde mix van medicijnen voorgeschreven hebben gekregen.
In de afgelopen jaren werd aan alle kanten, vooral op regionaal niveau, wel degelijk stug doorgewerkt aan verbetering. Maar die ontwikkeling blijft op één been lopen zolang zorginstellingen en de politiek de zorgen over de privacy niet wegnemen maar eerder bevorderen. De politiek doet dat met de aanhoudende pogingen om bijvoorbeeld ook zorgverzekeraars toegang te geven tot medische dossiers. De zorginstellingen slagen er intussen in eigen huis niet eens in om de uitwisseling te beperken tot diegenen die bevoegd zijn tot ­inzage. Dat bleek vorig jaar toen in het Haga-ziekenhuis liefst 85 medewerkers rondneusden in het dossier van een daar opgenomen BN'er. Het blijkt opnieuw nu in het Amsterdamse OLVG-ziekenhuis zo'n beetje iedere werkstudent op de administratieafdeling onbelemmerd toegang heeft tot alle medische dossiers. Van ­serieus privacybeleid is nauwelijks sprake.
Optimale zorg en patiëntveiligheid combineren met privacy is niet eenvoudig, maar het begint bij het volle besef onder alle betrokkenen dat nauwkeurigheid en striktheid geboden zijn. Zolang het daaraan ontbreekt kan van privacybeschermers en patiënten niet worden verwacht dat ze erop vertrouwen dat het wel snor zit.