Deze eerste soort is sinds de komst van de smartphone de meest veelvoorkomende mensensoort op en rond treinstations. Het is zelfs zo’n plaag geworden, dat ik de telefoonzombie rijp acht voor een gerichte actie door wildstandbeheer. Vooral omdat ze de gewone reiziger hinderen bij het halen van de trein en zich schijnbaar ongecontroleerd vermenigvuldigen. De telefoonzombie schuifelt langzaam door het station en over het perron, gebiologeerd naar zijn of haar smartphone starend. Het hoofd op onnatuurlijke wijze naar beneden gebogen, merkt dit exemplaar helemaal niets van wat er voor, achter, of opzij gebeurt.