Wat houdt het eigenlijk in dus, die Academie? Een lesprogramma, zeg ik soms, wanneer ik mijn gesprekspartner een twee uur durend betoog wil besparen, maar dat dekt de lading niet. De Academie is niet alleen een lesprogramma. Het is een uitgebreide, bijna niet na te vertellen samenspel tussen sprekers, coaches, ideeën, lunches en diners, locaties, gesprekken tijdens wandelingen en autoritten, perspectieven en bijzondere mensen – de deelnemers, die steeds overtuigder raken dat ze wél iets kunnen veranderen in die grote, ingewikkelde voedselwereld. Zo verandert elke deelnemer ook zelf. Dat schuurt niet alleen, dat levert de mooiste dingen op. Een nieuw product of een nieuw onderzoek. Een samenwerking. Zelfvertrouwen. Vrienden, ook gewoonweg. Het beste aan de Academie is namelijk dat we elkaar duwtjes in de rug geven en uitdagen net iets verder te gaan, maar dat ieder ook de ruimte krijgt om de verandering te starten zoals dit bij hem of haar past. Voor de één is dat het suikergehalte verlagen voor een groot frisdrankmerk, voor een ander is dat een scharfilet op het menu zetten, of een brood bakken van het mooiste meel dat er is. Daarvoor hoef je niet het volledige systeem te snappen of te doorgronden, of dé oplossing te weten die alles beter, nee, perfect maakt. Je hoeft alleen maar eens te praten met die varkenshouder, die veganist, die lobbyist of die activist.