De driedelige documentaire met betrekking tot de interviews die Van Reybrouck heeft afgenomen, is gewoon waardeloos. Zonder voorkennis begrijp je niets van de situatie in die jaren zoals geportretteerd in deze documentaire. Daarnaast zijn de geïnterviewden bijna allemaal rond de 100 jaar oud en gezien het geheugen van de mens in zijn algemeenheid in combinatie met de scherpte van hun huidige geestvermogens kan men daar ook weinig meer van verwachten. De opbrengst van die interviews is dan ook ronduit schraal. Maar Van Reybrouck heeft er vast een leuke wereldreis aan overgehouden, betaald door zijn financiers. Wat mij het meest bijgebleven is van deze documentaire dat Van Reybrouck een opmerking maakt over het feit dat uiteindelijk Aziaten tegen Aziaten vochten, hiermee doelend op de Nepalese Ghurka-soldaten die dienst deden in het Brits Indische leger en door de Britten werden ingezet tegen de Indonesiërs. De indruk wordt gewekt dat de blanke westerse koloniale mogendheden het voor elkaar kregen dat Aziaten tegen elkaar uitgespeeld werden. Dat het hier niet om een raciale kwestie gaat maar om natie’s die elkaar te hulp schieten bij een opstand geeft wel aan dat Van Reybrouck een cultuurmarxist is.