De Rechte Koraalzwam (Ramaria stricta) mag er qua vormgeving naar onze mening ook best zijn. De vertakkingen van deze zwam staan parallel aan elkaar en wijzen loodrecht omhoog. Deze steeltjeszwam, die veel weg heeft van koraal, is vrij algemeen in ons land. De rechte koraalzwam komt voor op plantenresten, takken, houtsnippers en stronken van loofbomen. De soort is doorgaans oker- tot vleeskleurig. Naarmate ze ouder worden, worden ze - zoals bij veel paddenstoelen - steeds bruiner.
De vorm van deze Sombere Honingzwam (Armillaria ostoyae) is die van een traditionele paddenstoel, compleet met hoed. Deze hoed is veelal vleeskleurig tot lichtbruin en bevat donkere, vezelige schubjes. De vlokkige steel is in de regel lichter van kleur en heeft meestal donkere vlokjes en een witte ring. Ook de onderkant van de ring bevat donkere vlokjes. Deze honingzwam groeit meestal in bundels, op zowel dood als levend loof- en naaldhout. De soort komt vooral voor op zandgrond. De aanwezigheid van de donkere vlokjes onderscheidt de soort van de Echte Honingzwam (Armillaria mellea).
De zogeheten Rupsendoder (Cordyceps militaris) ziet er ten opzichte van de andere drie soorten nóg weer heel anders uit. Het lijkt wel een oranje knotsje vol met kleine wratjes en bobbeltjes. Het is, wat men noemt, een parasitaire zwam, die leeft op in de grond begraven liggende vlinderpoppen. Vandaar de naamgeving. De pop dient aldus als voedsel voor de rupsendoder. Het zal duidelijk zijn dat hieruit nooit een vlinder tevoorschijn zal komen. In Nederland komen rupsendoders vrij algemeen voor. Enigszins verwarrend is dat een bepaalde graafwesp dezelfde naam draagt.