Het huis met de blauwe luiken is zo goed als af. Het omslag is ontworpen (en ik vind het zo mooi geworden). Het boek krijgt echt de uitstraling die ik tijdens het schrijven voor ogen had: de lezer onderdompelen in de sfeer van het zonnige Franse zomerlandschap.
Dus de buitenkant staat. Nu de binnenkant nog, maar ook die is op een haar na gereed. Ik zit as we speak aan de zetproef te werken. Nou ja, niet op dit moment, want nu schrijf ik
dit blog, maar vanmorgen, en ook straks weer, zat ik met rood en groen potlood de in boekvorm opgemaakte pagina's te checken. Een pagina zonder foutjes krijgt een groene krul in de rechterbovenhoek. Pagina's met foutjes krijgen een rood kruis; daar moet nog wat worden aangepast door de bureauredacteur van Boekerij. Het gaat daarbij om dingen als afbreekfouten en het invoegen of weghalen van een enkel woord. Soms moet er nog iets cursief worden gemaakt of is er een hoofdletter teveel of te weinig.
Nu de tekst in boekopmaak uitgeprint voor mij ligt, leest het heel anders dan op het computerscherm, of zelfs op een geprinte correctieversie. Het leest als een echt boek, en dat verhoogt het leesplezier enorm. En tot mijn opluchting en blijdschap geniet ikzelf ook weer/nog steeds van het verhaal over Anneloes die gebroken heeft met haar man en hun leven in Wassenaar, en een heel nieuw bestaan opbouwt in die mooie Franse streek die ik zelf zo goed ken.
Het duurt nog even voor het boek in de winkel ligt: in juli. Maar dat is wel dé periode om van deze zomerse roman te genieten. Bij voorkeur op een camping of in een vakantiehuisje in Frankrijk, maar thuis in de achtertuin of op een exotische strandlocatie kan natuurlijk ook heel goed. Waar dan ook, ik hoop dat mijn nieuwe roman deze zomer veel lezers een meeslepende leeservaring zal bezorgen.