Als je, zoals ik, al héél lang in de binnenstad woont, zie je de dingen zelden nog met ‘nieuwe’ ogen. Nou ja, zo soms dringt de schoonheid of de lelijkheid van een stukje stad zomaar ineens ‘ongefilterd’ tot me door. Dat overkomt me na een vakantie bijvoorbeeld en zo héél af en toe als ik, min of meer per ongeluk, kom stil te staan op plekken waar ik normaalgesproken meestal doorloop. Blafmans is qua boomkeuze nu eenmaal onvoorspelbaar. Gisteren stond ik, met dank aan mijn viervoeter, nét even wat langer stil, bij die kebabtoko (HAS) op de hoek van dat enorme appartementencomplex, dat onlangs door de website Dordrecht.net terecht is utgeroepen tot het lelijkste nieuwe gebouw van de stad. In één oogopslag had ik daar zicht op het voormalige Zuiveringschap, op het deels tot café-restaurant omgebouwde postkantoor, op het ING-gebouw daar tegenover en het weer dáárnaast gelegen, nu leegstaande (op de sloophamer wachtende) ANWB-complex. Het viel mij op dat deze vijf gebouwen (ik tel het appartementencomplex waar ik naast stond ook mee) elkaar qua vorm en kleur eerder afstoten dan ‘aanvullen.’ De kleuren vloeken ten opzichte van elkaar en door de verschillende bouwstijlen (voor zover je van ‘stijl’ kunt spreken) en de gebruikte steensoorten roept het totaalplaatje een gevoel op van een rommelige tienerkamer, waar zojuist een handgranaat ontploft is. En het gekke is dat al die reuzenpanden (met uitzondering van dat ANWB-ding dan) op zichzelf niet eens écht lelijk zijn. Over smaak valt te twisten natuurlijk, maar het voormalige Zuiveringschap is best stijlvol, het Postkantoor aan de Johan de Wittstraat wás nooit een natuurlijke schoonheid, maar heeft door die renovatie (met onder andere die grote ramen) een leuk nieuw ‘smoel’ gekregen en met die ING-toren is op zichzelf ook niks mis. En toch doet het totaalplaatje pijn aan de ogen. Valt daar nog iets aan te doen? Nee dus… die dingen staan er nog wel een tijdje, dus we moeten het er mee doen. Ik kan mezelf hooguit voornemen om Blafmans voortaan elders uit te laten dan in dit stukje Boekarest aan de Merwede.
Gaat de PVV in Dordrecht nou wél of niet meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen? Ik hoop van harte van niet en dat nog niet eens omdat ik de club van gekke Geert een bedenkelijk clubje met bedenkelijke standpunten vind. Nee, ik hoop vooral dat deze partij dit eiland links laat liggen omdat ik er van overtuigd ben dat een lokaal ‘verdeel-en-heers-gezelschapje’ onder deze vlag deze stad uiteindelijk meer kwaad dan goed zal doen. Een PVV-fractie in de Dordtse raad, zo voorspel ik u, leidt alleen maar tot nóg meer geruzie en nóg meer inhoudsloos gebrul voor de lokale bühne. En laten we eerlijk zijn, de sfeer in de raad wás het afgelopen jaar al niet bepaald om over naar huis te schrijven. Mocht de PVV (die in Utrecht en Rotterdam wél gaat meedoen) enig heil in Dordt zien, dan rijst de vraag: wie gaan hier dan achter Geerts kruiwagentje lopen? Het gerucht doet al een tijdje de ronde dat de twee, inmiddels opgestapte BVD-dissidenten Eline van der Vorm en Martijn Groeneweg daar wel oren naar zouden hebben, maar dat kán en wil ik niet geloven. Waarom niet? Omdat ik me simpelweg niet kan voorstellen dat twee, in mijn ogen, intelligente en eigenzinnige mensen als Van der Vorm en Groeneweg zich laten lenen om voor Geert & co op dit eiland de marionet uit te gaan hangen. Want dát is waar deze partij, die eigenlijk geen partij, maar een onemanband is, naar zoekt… naar ‘achterbankviolisten’ die het niet in hun hoofd halen om aan de stoelpoten van ‘De Grote Geblondeerde Leider’ te zagen. En laten we eerlijk zijn, dat de twee BVD-spijtoptanten de laatste jaren binnen Beter voor Dordt behoorlijk aan stoelpoten gezaagd hebben, valt niet te ontkennen. Los daarvan is het, in mijn ogen althans, wel duidelijk dat de PVV lokaal louter klapvee zoekt en dat lijkt me nou nét geen passende rol voor ‘eigenheimers’ als Van der Vorm en Groeneweg. Mijn voorspelling: géén Dordtse PVV-deelname op 21 maart 2018 in Dordt. Over twee weken, als de inschrijftermijn verstreken is, weten we het zeker.