Vanuit een bos op de Veluwe, welke met het passeren van de winter langzaamaan begint aan haar nieuwe seizoenscyclus, deelt Sven een korte beschouwing aan de hand van een gevonden tonderzwam – ook wel tondelzwam in de volksmond. Van de vervlechting van het bos tot het internet, van mycelium tot datingapps. Over verbinding en zingeving in het licht van de vergankelijkheid.
“Vrij noemt gij u? Uw heersende gedachte wil ik horen, en niet ‘dat gij een juk zijt ontdoken’. Zijt gij er een, die een juk ontduiken mócht? Menigeen heeft zijn laatste waarde weggeworpen, toen hij zijn dienstbaarheid van zich wierp. Vrij waarvan? Wat bekommert zich Zarathoestra daarom! Klaar echter moeten mij uw ogen kond doen: vrij waartóe?”