Het had onder de pet moeten blijven, maar het is inmiddels publiek geheim dat een medewerker van één van de Big4-kantoren vroegtijdig naar huis is gestuurd van het jaarlijkse skitripje, nadat hij zijn behoefte had gedaan in een plantenbak van het hotel waar het gezelschap verbleef.
Op het moment dat de medewerker deze daad beging, was zijn intentie waarschijnlijk niet om zijn kantoor in figuurlijke zin een poepie te laten ruiken. Ondanks dat is het hem in letterlijke zin wel gelukt.
Het laatste nieuws (6 april) was dat intern onderzoek gedaan wordt naar de gevolgen voor deze medewerker. Dat riep bij mij de vraag op of zo’n actie een ontslag op staande voet rechtvaardigt? Persoonlijk denk ik van niet. De wet stelt namelijk een aantal cumulatieve eisen aan een ontslag op staande voet, naast dat ook alle omstandigheden van het geval worden meegewogen. Dat klinkt vaag, is het misschien ook wel, maar gaat ver. Zo kan de persoonlijke situatie van een medewerker, hoelang hij ergens heeft gewerkt en of hij goed heeft gefunctioneerd, het omslagpunt bepalen of een gegeven ontslag wel of niet in stand blijft. Aan de andere kant, denk ik dat de dader het wel vrij makkelijk op een akkoordje zal gooien en via de achterdeur de organisatie zal verlaten.
De frustratie zat ‘m uiteraard in het incident zelf, maar wat nog gevoeliger lag was de hoge snelheid waarmee dit bericht rondging en bij velen op hun smartphone terechtkwam. Als een olievlek verspreidde de foto van de bewuste plantenbak zich via social media. Ook de interne memo van de voorzitter van de Raad van Bestuur werd gretig gedeeld en verder verspreid, ondanks dat het memo duidelijk was dat delen en doorsturen van dergelijke ongewenste berichten consequenties met zich kan meebrengen. Dan ga je je toch afvragen wat de juiste consequentie is voor het verspreiden van de berichten? Kan hier dan ontslag op staande voet aan verbonden worden?
Een onsmakelijke maar interessante zaak voor de rechter om zijn handen aan vuil te maken. In figuurlijke zin dan.