In reactie op Looise geeft Van der Wel aan dat er binnen Maersk wel degelijk een concrete aanpak is voor de gevolgen van digitalisering. De gemeente Rotterdam heeft meegedacht over de ontwikkeling van de werkgelegenheid in de Rotterdamse haven.
Dankbaar stelt dat we invloed hebben op de vraag hoe we omgaan met technologische mogelijkheden. Van der Wel is het hiermee eens. Bij Maersk is die invloed er. Het bedrijf zal nooit automatiseren enkel vanwege de kosten of om te besparen op arbeidskrachten. Voor de wijze waarop nieuwe technologie wordt ingezet, is draagvlak nodig bij werknemers en bij klanten.
Van der Wel herkent de opmerking van Dankbaar dat de angst voor het verdwijnen van banen ‘paniekzaaierij’ is. Van der Wel vindt overigens dat je de angst van mensen voor mogelijk verlies van hun baan serieus moet nemen. Wat op ons afkomt, is behoorlijk onzeker. Hij noemt het voorbeeld van Deutsche Post waar een commissie is ingesteld om het thema van de nieuwe technologie te demystificeren. Dit is beduidend veel beter dan een groep mannen achter gesloten deuren plannen te laten maken voor robotisering. Medewerkers moeten kunnen meepraten, anders krijg je angst.
Pot geeft aan dat de menselijke kant van het verhaal niet vergeten mag worden. Evenals bij Maersk, een Deens bedrijf, gebeurt, moet er in bredere zin worden nagedacht over de vraag: Hoe kunnen we mensen op een moderne en slimme manier betrekken bij nieuwe technologie?
Popma: in plaats van angst en onzekerheid helpt het als de OR op een nuchtere manier meedenkt over bijvoorbeeld de modernisering van een terminal. Medewerkers die eerder hoog in een kraan zaten, zitten nu op kantoor achter een beeldscherm met joysticks. Het gaat erom de mensen bij deze ontwikkeling te betrekken en ze om te scholen.