In zijn column van 1 november 2003 'De beste stuurlui staan aan wal' stelt John Tan op de website van Promotie een schaakrechtsvraag aan de orde.
In een HSB-partij van de Promotie-speler Timo Leenman raakt Timo in tijdnood. Iemand is in tijdnood als hij minder dan vijf minuten bedenktijd heeft op zijn klok. De FIDE-regels regelen in artikel 8.4 dat hij dan niet verplicht is te noteren. Of een speler in tijdnood nu wel of niet noteert, moet hij zelf weten: het is zijn keuze.
Echter, er gebeurt iets bijzonders. Timo blijft noteren. Daarop attendeert de scheidsrechter hem erop dat hij dat niet meer hoeft te doen. Vervolgens stelt John Tan de rechtsvraag aan de orde of deze mededeling wel geoor-
loofd is. Hij vindt dat de scheidsrechter het weliswaar goed bedoelde maar dat hij dat niet mag doen. De reden waarom dat zo is, weet John niet.
Naar mijn mening leidt toepassing van de formule
(zie: De bevoegdheid van de scheidsrechter )
tot het volgende. Op grond van de hoofdregel mag de scheidsrechter niet ingrijpen, niets meedelen. Rijst de vraag of er een uitzonderingsregel van toepassing is. Nergens staat in de FIDE-regels dat de scheidsrechter een speler erop mag attenderen dat hij bij tijdnood niet hoeft te noteren. Daarom is de scheidsrechter niet bevoegd de mededeling te doen.
In het geval van Timo heeft de scheidsrechter zich niet objectief en boven de partijen opgesteld. Hij is gaan meeschaken en heeft de belangen van de tegenstander van Timo geschonden.
Hoewel de scheidsrechter heeft voorgezegd, kan hij niet op grond van artikel 13.7 van de FIDE-regels uit de speellocatie verwijderd worden.