Hoe hebben de mensen rondom ons (zoals deze Afghaanse jongeman op de Griekse metro) een oorlog beleefd? Hoe werden ze erdoor bepaald en bedreigd?
We spreken over vluchtelingenstromen en een asielcrisis, over verre oorlogen en over geschiedenis als een abstract gebeuren. Wat over het hoofd gezien wordt, is dat elke vluchteling een mens is, met een complex verleden en een gecompliceerde toekomst. Hebben we romans nodig om empathie te voelen of lezen we beter waargebeurde verhalen?