De samenhang tussen stilte, licht en zwaartekracht vormt de inhoud van het werk van Jan Andriesse. In zijn schilderijen van regenbogen en de kleuren van het spectrum schildert hij als het ware daglicht. Licht dat door een prisma of door water gebroken wordt, laat de kleuren zien waaruit het is opgebouwd. Andriesse poogt in zijn werk het immateriële te materialiseren in verf en zo de sensatie van daglicht weer te geven. Het ruimtelijk manuscript bestaat uit een proefstrook met de kleuren van het spectrum. Het lange lint ligt opgerold in een spiraalvorm in een ombouw van massief elzenhout. In zijn werk probeert Andriesse het onbegrensde, het allesomvattende licht te vangen. Voor Vedute is het vastgelegd binnen de beperkingen van een ruimtelijk manuscript. Maar een tipje, een deel van de sensatie van licht kan worden onthuld als het lint uit het blok wordt gehaald en haar kleurenpracht wordt ontrold.
‘Alle kleuren van het kleurenspectrum tezamen vormen het licht van de zon. Diezelfde kleuren tezamen in verf vertaald geven een morsig zwart. Deze paradox blijft een moeizaam feit.’