Ik hoop ook dat ik een leuke moeder ben, want ik combineer niet voor niks mijn leuke baan met twee dagen thuis zijn. We gaan elke week naar de peutergym en gelukkig vindt Ole het ook leuk om naar een marktje of een cafétje te gaan (om een fristi te drinken). Ole is nu op een geweldig leuke leeftijd dat samen met hem zo gemakkelijk is. Hij kan zelf lopen en vooral aangeven wat hij wil en ik kan hem dingen uitleggen die hij dan begrijpt, zó fijn! Samen grapjes maken of zijn verhalen vind ik zo leuk!
Zwanger zijn is aan mij niet besteed, ik vond/vind het vreselijk! Natuurlijk heb ik ook wel dat speciale gevoel dat ik het zo bijzonder vind dat er een mensje in mij groeit, maar verder ben ik zwanger, omdat we graag een kindje willen. Bij Ole was ik tot zes maanden toe misselijk, met spugen alles erop en eraan. Daarbij kreeg ik CTS (carpaal tunnel syndroom) en peesontstekingen in mijn duimen (onder invloed van vocht vast houden en hormonen) en liep ik halverwege de zwangerschap met speciale spalken en kon ik mijn handen nauwelijks gebruiken. Ook kreeg ik een speciale injectie in mijn duimpees (één hand tegelijk), waardoor je eerst 3 dagen vergaat van de pijn en daarna je hand weer enigszins kunt gebruiken. Ik kreeg zelfs een assistent op mijn werk om mijn mails voor mij te tikken!
De ontstekingen zijn tijdelijk iets minder geworden, maar kwamen na het stoppen met borstvoeding weer net zo hard terug. Zat ik dan met een kleine baby van 5,5 maand die ik met pijn en moeite kon tillen. Mijn zwangerschap van nu verloopt nog niet heel anders. Weer ben ik vanaf het begin misselijk en moest ik spugen. Ik voel ook mijn handen al weer opkomen, maar ben er beter op bedacht. Ik heb wel het gevoel dat alles uitvergroot is, vooral het misselijk zijn, maar misschien komt dat omdat je ook een peuter hebt rond lopen. Ik ben in elk geval nog steeds sneller moe, en ga graag mee een middagdutje doen als de kleine die nog wil doen, of ’s avonds op tijd naar bed.