Het valt niet mee om in deze dagen het hoofd niet bij Corona/Covid-19/SARS-CoV-2 te hebben. Toch ging met name het begin van de ‘Coronacrisis’ een beetje langs mij heen. Ik kreeg het nieuws wel mee, maar had geen idee wat er zich afspeelde in ziekenhuizen, supermarkten en op de straten, aangezien ik op bed lag te herstellen van een operationele ingreep (10 maart j.l.).
De eerste dag lag ik, nog soezig van pijnstillers en restanten narcosemiddelen, voornamelijk op bed te Netflixen. Dat wil zeggen: ik keek een stukje serie, viel in slaap, spoelde terug en keek opnieuw. Dat leverde in het begin wel anderhalve aflevering per dag op, plus een gedrogeerde blik op Coronanieuws, wat op dat moment nog letterlijk ver van mijn bed was. Na een paar dagen lukte het me om een uurtje beneden te zijn. Tijd die ik opvulde met kortstondige activiteiten. Weer iets later, kon ik zelfs overeind blijven zitten om te tekenen – daarover later meer. Dit alles tussen het steeds bijlezen over de ontwikkelingen rondom het virus door.