Beuys' bijdrage aan de Documenta van 1982, waarmee hij - uitgerekend hij! - recorddeelnemer werd, bestond uit een uitbreiding van het bomenbestand van de stad Kassel met zevenduizend. ‘Stadt-Verwaldung’ in plaats van ‘Stadt-Verwaltung’ noemde hij deze action, die in werkelijkheid natuurlijk alleen met toestemming en medewerking van de ‘Stadt-Verwaltung’ verwezenlijkt kon worden. ‘Dat die samenwerking mogelijk is’, aldus de Frankfurter Allgemeine van 10-7-'82, ‘wordt door de politieke verhoudingen in Kassel verklaard: het sociaaldemocratische stadsbestuur kan hier namelijk sedert de laatste verkiezingen alleen nog met de welwillende steun van de Grünen regeren, waarvan Beuys, gelijk bekend, een van de belangrijkste woordvoerders is’.
Voor elke boom, die door of namens Beuys werd geplant, liet hij naast de ingang van het museum Fridericianum 7000 basalt blokken uit de Eifel deponeren. De blokken dienen ter bescherming van de bomen, die te zijner tijd de dikte van de blokken moeten aannemen. Hoewel Beuys bij herhaling van ‘een geschenk voor de stad Kassel’ sprak, kon daar in werkelijkheid natuurlijk geen sprake van zijn. Wat Beuys ‘schonk’ was het idee; al het overige moest betaald worden: per boom en steen 500 dm, in ruil waarvoor de schenker een door Beuys gesigneerde oorkonde ontving. Iedereen werd dus opgeroepen een boom plus steen aan Kassel te schenken, een stad die overigens allerminst stiefmoederlijk met bomen is bedeeld, maar dit feit moest natuurlijk wijken voor de overweging, dat de Documenta een uniek publiciteitskader voor deze action vormde. Reden waarom vele kunstenaars Beuys ervan beschuldigden de milieuproblemen ten gunste van zijn eigen image te misbruiken.
Driehonderdduizend mark werden door de Dia Art Foundation, een amerikaanse stichting, voorgeschoten om over de gehele wereld de reclametrom voor Beuys te roeren en het plaatselijke plant- en zetwerk te organiseren. Twintig boombureaus werden in diverse steden in Europa geopend; elk bureau heeft de plicht jaarlijks minstens 52 bomen en stenen aan de man of vrouw te brengen. In 1986, wanneer de volgende Documenta wordt gehouden, moet de aktie zijn afgesloten. Zij zal dan 3½ miljoen mark hebben gekost - een bedrag, waarvan Beuys zal zeggen, dat ze dit zeker waard was. Ze leverde hem immers 3½ miljoen aan gratis reclame op, want
geen televisie, week- of dagblad, dat onze goeroe niet minstens eenmaal, vergenoegd lachend, bij gelegenheid van deze Documenta in beeld bracht.
Hans v.d. Grinten, samen met zijn broer Franz oudste en grootste promotor van Beuys, thans directeur van het Nijmeegs Museum Commanderie, in een interview in nrc Handelsblad van 19 september 1981.