“Mag ik iets vragen, bent u van het CIDI?” … “Ik ben blogger en schrijf over het Lijden van de Palestijnse Bevolking, maar ik ben nergens lid van” Het mocht niet baten. Van Agt had ons al in zijn beperkte voorstellingsvermogen tot vertegenwoordigers van het CIDI gebombardeerd …
Op dat moment hebben we nog helemaal niets gezegd en zijn al gebrandmerkt. Luidkeels protesteer ik hiertegen en zeg dat wij wel voor onszelf kunnen spreken en dat hij niet ook nog eens ons als “mensen van de tweede rij” hoeft te bestempelen.