Met ups en downs: Fantastisch.
"Lief," zei ik, "ik heb een supermooi liedje gehoord op mijn iPhone. Ik heb het zeker tien keer op repeat gezet, maar toen moest ik mijn muzieklijst afsluiten en nu weet ik niet meer hoe het heet of wie het zong." (Ter info: hij vult mijn afspeellijsten met allerlei muziek die ik goed vind, maar ook met dingen waarvan hij vindt dat ik ze moet leren kennen.) De echtgenoot sprak: Oei, dat is wel vervelend. En wat wilt ge dan dat ik doe? "Ja, het was een rustig liedje en een stukje tekst ging erover dat een oud meneertje was doodgegaan en dat zijn vrouw dan een paar dagen later ook doodging, gewoon van verdriet. En dat het misschien wel een rare manier was om het te zeggen, maar dat de zanger zo aan zijn lief wilde laten weten dat hij ze graag zag." Er ging geen belletje rinkelen. Was het een groep of een zanger? "Een zanger!" Een jonge of een oude? "Een jonge, denk ik toch." Hij noemde nog een paar zangers op, maar die waren het allemaal niet. "Maar nee!", verzuchtte ik. "Het is iemand die ik niet kén, hé, en al die ge nu opnoemt die ken ik toch?" Hij dacht het eens slim te gaan spelen en begon te zoeken naar de laatst afgespeelde nummers, maar ongeduldig herinnerde ik hem eraan dat de nummers die daar stonden, dateerden van nádat ik de lijst volledig had moeten afsluiten.
En dan zei hij plots: Ik weet het! Wacht! En hij zat er boenk op. Hij scrollde en hij vond dit voor me terug: