Elly Griffiths – Beenderhuis | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl
Vierde thriller van Griffiths, met de archeologe Ruth Galloway in de hoofdrol, biedt weer een plezierig amalgaam van geschiedenis, oude tradities en moderne 'murder mystery'.
De Ruth Galloway-reeks begon in 2009 met Dodencirkel, later volgden Offersteen (2010) en Springvloed (2011). Het decor Norfolk is een belangrijke factor in de detectives, met de grote stukken drasland waar regelmatig opgravingen worden gedaan.
Ruth kwam beroepshalve in contact met inspecteur Nelson, ook een constante in Griffiths' reeks, wanneer er curieuze vondsten tussen de artefacten werden aangetroffen.
In deze vierde thriller is Ruths voormalig kalme leven een stuk drukker. Met name door Kate, haar dochtertje dat ze aan een one night stand met Nelson heeft overgehouden. En door Cathbad, de lokale vrijetijdsdruïde, via wie de lezer een altijd een interessant kijkje krijgt in de stokoude geschiedenis van Norfolk en toenmalige heidense tradities.
De spil van Beenderhuis wordt gevormd door het eeuwenoude geraamte van bisschop Augustine wiens kist wordt geopend. Er lijkt wel een vloek op te rusten want daarna vallen er doden. Daarnaast speelt een patricische familie Smith een hoofdrol die een collectie beenderen en schedels van Aboriginals in hun bezit heeft.
De stoffelijke resten zijn trofeeën van de Smith-voorvaderen, die er onfrisse koloniale gewoontes op nahielden. Een beweging die zich de Elginisten noemt, houdt zich actief bezig met het repatriëren van de Aboriginal-knekels.
Beenderhuis biedt wederom een levendige mix van hedendaags 'murder mystery' en archeologische wetenswaardigheden. De complexe verhouding tussen de getrouwde Nelson en Ruth wordt verder uitgediept, en Griffiths verlevendigt het verhaal met vele personages en hun eigen mysteries.
Ondanks de soms lugubere details zijn de Ruth Galloway-thrillers nooit duister, en dat is met name dankzij de onbevangen houding van de archeologe. Na het bijwonen van de opening van een oude grafkist gaat ze shoppen voor het verjaarsfeestje van Kate, zoiets. Het is illustratief voor de soepele pen van Griffiths die eigenaardigheden moeiteloos aan het dagelijks leven koppelt.