Kalkan - Turkije
Het van oorsprong Griekse vissersdorp Kalkan ligt op een van de mooiste plekken van de grillige westkust van Turkije en is een uitstekende basis om het achterland, het antieke Lycia te ontdekken. Hoewel er in de laatste decennia behoorlijk wat is bijgebouwd, is Kalkan vergeleken bij plaatsen als Bodrum en Kusadasi een prima plek als je langs deze kust iets meer rust en minder massa-toerisme zoekt. Het nachtleven is aanwezig, maar veel beperkter. Het sfeervolle oude centrum heeft zeer steile straatjes met tal van leuke winkeltjes en restaurants. De oude witgepleisterde huizen zijn gebouwd in de typische "Kalkan-"stijl en hebben nog fraai bewerkte houten balkons uit de Ottomaanse periode, vaak begroeid met schitterende bougainville.
Kalkan ontleent haar bestaansrecht aan het feit dat de baai waaraan de plaats ligt de enige veilige haven tussen Fethiye en Kas vormt. In de 19e eeuw was de haven van Kalkan belangrijker dan die van Fethiye of Alanya. Toen werden zijde, olijfolie, wijn en houtskool en landbouwproducten per kameel vanuit het achterland aangevoerd en vanaf de haven naar alle uithoeken van het Ottomaanse rijk verscheept. Het oude centrum van Kalkan dateert uit die periode. In 1921 vertrok het Griekse bevolkingsdeel uit de stad. Veel Grieken vestigden zich op het eiland Meis (Castellorizo) en rond 1950 viel door verbeterde infrastructuur in het achterland de economische functie van de haven van Kalkan grotendeels weg. Hoewel de haven vanaf 1960 vooral gebruikt werd door welgestelde Engelse jachteigenaren werd Kalkan pas in de jaren tachtig van de vorige eeuw weer wakker met de komst van het toerisme in de streek.
Als je van snorkelen of duiken houdt, ben je in Kalkan zeker aan het goede adres. Ook liefhebbers van wandelen zullen zich hier niet snel vervelen. Direct achter Kalkan voeren paden de bergen en heuvels in. Daarnaast zijn er op beperktere schaal fietsroutes.
Het antieke Xanthos
Vlak achter Kalkan liggen een aantal interessante plaatsen uit de antieke oudheid, zoals Xantos, eens de grootste stad van Lycia. De trotse en onafhankelijke bewoners van Xantos vochten zich letterlijk dood toen de Perzen in de 6e eeuw voor Christus binnenvielen. Toen Brutus in de 1e eeuw voor Christus op het punt stond Xantos in te nemen, doodden de mannen alle vrouwen en kinderen en begroeven zichzelf daarna levend.