Alle moskeeën in Indonesië zijn in principe vrij toegankelijk, zolang men gepaste kleding draagt en de schoenen uittrekt. Ook moet natuurlijk respectvol met de moskee, de moskeegangers en de religie omgegaan worden. Een kleine bijdrage voor bijvoorbeeld het renovatiefonds van de moskee wordt op prijs gesteld.
De Grote Moskee Baiturrahman in Banda Atjeh is gebouwd door de Nederlanders in 1879, nadat zij verschillende moskeeën in Atjeh hadden vernietigd tijdens de Atjeh-oorlog. De architectuur van de moskee combineert Nederlandse koloniale en Indiase elementen. Ondanks dat de stijl dus niet typisch is voor Atjeh, is de moskee inmiddels wel een symbool voor de stad en de provincie. Na de grote tsunami van 2004 lag bijna de hele stad Banda Atjeh in puin, maar de moskee stond nog overeind. Een deel van de bevolking ziet dit als ingrijpen van Allah, maar deskundigen zeggen dat het komt doordat het water tussen de pilaren door kon stromen.
De grote moskee (Masjid Agung Darussalam) van het regentschap West-Soembawa werd in gebruik genomen in 2010, en is het grootste gebedshuis van de provincie. De lokale overheid hoopt dat de mooie nieuwe moskee het toerisme in de regio zal aanwakkeren. Een grote bibliotheek in de moskee moet ook het de studie van religie en wetenschap in de provincie bevorderen. Doordat de moskee tussen weilanden en mooie vijvers ligt is het gebouw erg fotogeniek.
De Grote Moskee van Bayur ligt in een klein dorpje, vlakbij het Maninjaumeer. In eerste instantie werd de moskee gebouwd aan het begin van de 20e eeuw, maar na de Indonesische onafhankelijkheid raakte het gebouw in verval. Sinds 2000 zet de lokale bevolking zich in voor het behoud van de moskee en na een grote renovatie ziet het er nu weer goed uit. De stijl van de moskee is gebaseerd op de rumah gadang-stijl van de Minangkabauers met het gebruik van pagodes, bekend uit Thailand.