ARN - PST-fabriek breidt Module C uit
Module C verwerkt de vezelfractie, afkomstig uit module A. Deze vezelfractie bestaat uit vezels van allerlei aard: kunstmatige en natuurlijke, bijvoorbeeld stoelbekleding, kokosmatten, schuim (zetelvulling), plastic folie, enzovoorts. In deze module kunnen de vezels ook nog geagglomereerd worden, dit houdt in dat er door het inbrengen van warmte een compactere vezel gevormd wordt. De vezels krullen als het ware een beetje op.
Gezien de aard van het materiaal zal het de nodige vervuiling bevatten; deeltjes metaal, aanhangende koperdraadjes, plastic, maar ook steentjes en stukjes glas die opgesloten zitten tussen de vezels en zo met de fractie worden meegenomen. Om dit materiaal succesvol te kunnen agglomereren moet het worden voorbewerkt.
De eerste voorbewerkingstap vindt plaats in een impactmolen, die via een doseerbunker wordt gevoed. In dit apparaat worden de koperdraadjes zodanig rondgeslagen dat het los komt uit het vezelmateriaal en ze in propjes veranderen. Deze propjes, samen met alle andere kleine materiaaldeeltjes, worden in een zeef gescheiden voor verdere bewerking.
Het afgezeefde materiaal wordt over een scheidingstafel geleid; de lichte fractie wordt teruggebracht bij de vezelstroom, de zware gaat naar een magneet die het staal scheidt. Daarna wordt door middel van een scheidingstafel het koper eruit gehaald en met een eddy current het aluminium afgescheiden. Wat er overblijft, voornamelijk plastics, wordt naar module B gevoerd.
Het niet afgezeefde materiaal en de teruggevoerde lichte fractie van de scheidingstafel worden door een spinner geleid. In dit apparaat wordt het materiaal onder grote kracht ontstoft, waarbij het (ook) wordt ontdaan van de zware metalen die in dit stof zitten. De lichte fractie is hierna schoon genoeg om te kunnen worden geagglomereerd.
De agglomeratoren worden gevoed vanuit een tweede doseerbunker, die zijn materiaal van de spinners krijgt. In de agglomeratoren wordt het materiaal batchgewijs in een draaiende beweging gebracht, waarbij de temperatuur oploopt door de wrijving tussen de individuele materiaaldelen en de wand. Hierdoor verandert de vorm ervan: het krimpt, kleeft aan elkaar, krult op, scheurt weer los enzovoorts. De eindtoestand wordt bepaald door de procestijd en de temperatuur. De procestijd stelt men in, de temperatuur wordt beïnvloed door tijdens het agglomereren water op het materiaal te nevelen.
Een batch verwerken duurt hier ongeveer zes minuten. Het koelwater verdampt en verlaat de agglomerator als stoom via een dampuitlaat om terug tot water te worden gecondenseerd in een condensator.