Het spel van drummer Moser, tot slot, is niet zozeer de motor waar de muziek om draait (wat hij soms ook wel is), maar een van de speelse elementen binnen het geheel. De drums klinken soepel, krachtig of juist subtiel waar dat nodig is, niet al te opdringerig maar wel steeds duidelijk aanwezig. Dat is hij vooral in het laatste stuk van de avond, ‘Dikri’, een traditional met veel korte accenten die door Moser ritmisch strak worden gehouden. In datzelfde stuk gaat hij echter ook helemaal los, tegelijk met een krachtige solo van Dikeman. Samen met Almeida is hij verantwoordelijk voor de stevige groove in ‘AHAP’.