Er volgde een agressieve Duitse tegenaanval met machinegeweren en mortieren. Tientallen Canadezen raakten gewond of sneuvelden, onder wie majoor Herbert Lambert. Ook diverse Duitsers kwamen om in de gevechten.
In de loop van de ochtend stak er wind op en die blies het rookgordijn weg. De geallieerden werden zichtbaar: ze kwamen vol onder Duits vuur te liggen. Vooral de kano-teams kregen voltreffers te verwerken. Ook de vlammenwerpers werden geraakt.
Doel was nu ook om geallieerde tanks in de buurt te krijgen. Aan de westkant werkte de genie aan een pontonveer om de tanks over te zetten. Dat was zwaar omdat alles vastvroor. Vanuit Besoijen aan de oostkant konden in de loop van de avond twee Sherman-tanks doorkomen, ter bescherming van de troepen.
Vuur van machinegeweren en kanonnen maakte veel slachtoffers op deze dag. Maar ook de kou zorgde er voor dat soldaten verkleumd waren en met ernstige bevriezingsverschijnselen uitvielen.