SallandTrail 2013, mooi maar zwaar. - Trailrunning Community
Regelmaat geeft vertrouwen
Vooraf aan de SallandTrail ben ik begonnen aan meer regelmaat in lopen. Door mijn longontsteking en de pech met mijn zooltjes heb ik de afgelopen maanden erg weinig kunnen trainen. Dus besloot ik mijn trainingen voorafgaand aan de SallandTrail eens flink op te voeren. Afgelopen donderdag sloot ik mijn derde training af in 5 dagen, met een totaal van 75km. Geen last van pijntjes (behalve wat stijfheid, maar dat is normaal). Een voor mij goede basis voor een tocht van 50km over onder andere Sallandse Heuvelrug regio Nijverdal.
De SallandTrail 2013
Bij aankomst in Nijverdal werd ik net als vorig jaar verwelkomd door Bertus. Meer deelnemers dan vorig jaar voor alle afstanden. De 50km afstand kon met 75 deelnemers starten en de 25km afstand was explosief gegroeid. Ook dit keer hoefde ik niet aan te sluiten in een rij. De 50km balie was op dat moment leeg en met een nummer op mijn linker hand (voor mijn tas) ben ik boven gaan omkleden. En ja, wat doe je aan… Hoewel het wat kouder is besluit ik toch om in een korte broek te lopen. Wel kies ik voor 3 lagen bovenkleding met als bovenste laag een wind/regendichte jas. In mijn Racevest Surge slechts 4 Innerme repen en 2 liter water. Naast mijn camera heb ik eigenlijk verder niks meegenomen. De bevoorrading bij de SallandTrail is helemaal super, dus waarom meer meedragen.
Met Gerard loop ik naar buiten en zwaai nog even naar een voorbij flitsende gehaaste Peter Jan, nog 5 minuten. Buiten zie ik vele bekenden en praat nog wat met Paul die ook bij de 80km trail tijdens het Mont Blanc weekend gaat starten. Aan de rand van het startvlak kom ik Gerwin tegen en we besluiten de eerste 25km samen te lopen. Onze laatste gezamenlijke run was een stage tijdens de Salomon 4-Trails in Zwitserland vorig jaar en tijdens de eerste 25km konden we mooi even bijpraten. Gerwin was te laat voor de aanmelding 50km en besloot het rondje van 25km twee maal te lopen. Dan rond 10:00u. begon de groep te lopen en daar gingen we, de eerste kilometers op zoek naar mijn ritme van de dag.
Duurlopen en ritme
'En, zit je nu al in je ritme?' Dit vroeg Gerwin me op kilometer 12 geloof ik. Tja, eerder vertelde ik Gerwin dat ik met regelmaat pas na kilometer 10 in mijn ritme kom. 'Nou, nog niet', was mijn antwoord. Toch wel maf, ben je al 12km onderweg en nog ben je niet in je ritme. Voor mij is het een geweldig gevoel als het lopen een soort van "Van zelf" gaat. Zonder na te denken passeer je de paden en het lopen kost geen moeite. Ik was dan ook blij dat ik 3km later kon mededelen dat het ritme gevonden was. En wat voor een ritme…. met gemiddeld 11-11,5km liepen wij over de paden. Lachend vertelde ik Gerwin dat door mijn trainingen met Mildred mijn snelheid met 1 tot 1,5km verhoogd was…. Dus, een tip als je wilt werken aan je snelheid als duurloper. "Loop een paar uur met iemand die structureel sneller loopt". Vlak voor de 2e drankpost bij het zwembad worden we ineens niet rond de zandkuil, maar door de zandkuil geleid. Bovenaan de kuil zien we Marek, hij sluit aan voor de laatste 3km van de eerste lus.
'Hai Bertus'. We zijn weer terug bij de start en Bertus vraagt hoe het gaat. Heerlijk de betrokkenheid. We zijn het er over eens dat de kuil nieuw is en dat het parcours door de regen zwaarder is dan vorig jaar. Maar, we hebben er zin in en met veel enthousiasme begin ik aan het tweede gedeelte. Na ongeveer een kilometer gaan Marek en Gerwin rechtdoor voor het volbrengen van het tweede rondje en ik draai naar links de nieuwe tunnel door om aan de andere kant van het spoor te komen. Ik zie uit naar deze lus. Vorig jaar heb ik samen met Wilbert dit gedeelte gelopen, nu loop ik hem alleen. Het is en blijft een geweldige route.
Het is een gegeven. Op een zeker moment ga je voelen dat je over het 30km punt heen ben. De wil is er, volgens mij de conditie ook, maar je lijf moet gewend zijn aan lang achterelkaar doorlopen. De afgelopen maanden ben ik niet boven de 32km gekomen dus had ik zo rond de 35km even een dingetje, een even doorzetten-situatie. Daarbij draaide de wind van flink mee naar flink tegen en begon het extra te regenen. Na 3,5 uur lopen door de regen begint je door en door nat te worden. Dan is de combinatie van de wind, de regen en de kou op de open vlakte van de Sallandse Heuvelrug geen basis om stil te staan of te gaan wandelen. Dan krijg je het ijskoud. Door de koude wind en de regen begon ik wazig te zien, te koude ogen misschien? Na een heuvel, een bocht en een lange afdaling herkende ik goed waar ik was…. 500 meter van de verzorgingspost. Daar stonden de vrijwilligers van de SallandTrail. Met heerlijke warme thee werd ik verwelkomd. We kenden elkaar nog van vorig jaar, een vrolijk moment. Deze korte onderbreking had me goed gedaan. Ik besefte dat ik mezelf warm kon rennen, terwijl de vrijwilligers daar in de kou in afwachting waren van zo'n 75 deelnemers. Koud en nat hoor daar op de hei….. En dan…. daar is het weer, … het ritme was weer terug. Met groot gemak schoot ik weer de prachtige bossen in op weg naar de finish.
Koud maar tevreden
Tot de 40 kilometer heb ik alle heuvels omhoog kunnen rennen, na de 40km was dat er wel een beetje af. Voor de tweede keer kom ik bij de tunnel. Ik besef dat ik er bijna ben en wordt op dat moment ingehaald door een dame. 'Kom op, we zijn er bijna', roept ze. Ik hoor me roepen; 'Pfff, ben helemaal leeg'. En ja, dat was ook zo. Het was zowaar een beetje op met deze jongen. Maar…, dan is er altijd nog wel een beetje wil en energie over. Ik besluit achter haar aan te lopen en in haar tempo ben ik de laatste kilometer vervolgt naar de finish. Ik passeer de finishlijn en besef dat ik binnen ben. Fijn, ik ben er was mijn gedachte. De dame voor mij eindigde als 4e dame, zelf bleek ik de 16e heer te zijn die over de finish kwam. Dik tevreden bedank ik Bertus. Hij zegt; 'Sjezus, je ziet wit van de kou, hup naar binnen!' Haha, en ja daar had hij gelijk in… wat had ik het koud.
Ik keek op mijn horloge en zag dat ik moest opschieten. Om 18:00. een eetafspraak in Tilburg… Even snel omkleden en met blubberkuiten in de trainingbroek achter het stuur terug naar Brabant. Nou, na 120km was de tinteling uit mijn vingers, de kou was eindelijk uit mijn handen.
Het was weer een mooie dag daar in Nijverdal. Ik heb genoten. Bertus heeft met zijn groep vrijwilligers opnieuw een geweldig evenement neergezet. 08-03-2014, de datum van de 3e editie staat al vast. Net als vele anderen zal ik ook proberen daar opnieuw bij te zijn. Dit keer hoop ik op de zon, dan zie ik de Sallandse Heuvelrug eens in een andere setting.