Je moet niet te diep in het glas gekeken hebben om een scheef glas te zien. Als de natuurkunde je een beetje helpt, kan het ook. Strooi wat zout of zand op een tafel en maak er een hoopje van. Vul een glas half met water en probeer het dan schuin in het zand of zout te plaatsen. Om het nog wat spectaculairder te maken, blaas je -eenmaal het glas schuin staat- wat van de korreltjes weg.
Dit heeft alles te maken met de ligging van het zwaartepunt en het steunpunt. Het steunpunt is de plaats waar de rand van het glas de tafel raakt. Het zwaartepunt ligt hoger dan het steunpunt, namelijk in het glas (aangezien er water in het glas zit).
Bij het plaatsen van het glas heb je gemerkt dat het glas slechts in één welbepaalde positie blijft staan, je kan het niet zomaar een halve centimeter naar links of rechts duwen, want dan helt het over en valt het glas om. De welbepaalde stand waarin het glas wel overeind blijft, is net de toestand waarbij het zwaartepunt precies boven het steunpunt ligt.
Dit evenwicht is bij dit glas water niet erg stabiel, maar de zout- of zandkorreltjes helpen om het glas schuin op de tafel te plaatsen.