Dynatoaetus is een geslacht van uitgestorven roofvogels behorend tot de Accipitridae die in het Pleistoceen in Australië leefde. De typesoort is Dynatoaetus gaffae

Fossiele vondsten 
Van Dynatoaetus werden in de jaren vijftig van de twintigste eeuw de eerste fossielen gevonden in de Mairs Cave in de Flinders Ranges, maar pas na uitgebreidere vondsten bleek het om een reuzenarend te gaan. Ook fossielen van andere locaties zoals het Lake Eyre-bekken en de Naracoorte Caves in South Australia en de Wellington Caves in New South Wales bleken tot deze roofvogelsoort te behoren. De vondsten dateren uit het Plioceen en Pleistoceen, 5,3 miljoen tot 50.000 jaar geleden.

Verwantschap 
Dynatoaetus behoort tot een clade die ook de Circaetinae met de slangenarenden en Filipijnse apenarend en de Aegypiinae omvat.

Kenmerken 
Na de vrouwelijke Haasts arend is Dynatoaetus de grootste roofvogel die bekend is uit Australasia. Dynatoaetus was twee keer zo zwaar als een wigstaartarend met een spanwijdte van ongeveer drie meter. Wat betreft leefwijze was Dynatoaetus vermoedelijk vergelijkbaar met de apenarend. Het was een actieve roofvogel met robuuste achterpoten en krachtige klauwen. De korte, robuuste tenen waren net als bij de kroonarend en harpij geschikt voor het aanvallen en vast houden van grote, tegenstribbelende prooidieren. Kangoeroes, wombats en grote vogels waren mogelijke prooidieren.

Leefgebied 
Dynatoaetus was een bewoner van de droge binnenlanden en gematigde kuststreken. Het deelde zijn leefgebied met een andere grote roofvogel, de gier Cryptogyps.

Havikachtigen
Uitgestorven roofvogels
Pleistoceen