Dimon mag blijven van aandeelhouders JP Morgan - NRC
De pyrrusoverwinning van Jamie Dimon van eergisteren is een nederlaag voor de pleitbezorgers van goed ondernemingsbestuur. Ruim tweederde van de aandeelhouders van JP Morgan was ervóór om hem te laten aanblijven als president-commissaris én uitvoerend directeur, op de jaarvergadering van de bank in Tampa, Florida.
Dimon en de raad van commissarissen waren veel tijd kwijt aan het veiligstellen van het behoud van zijn functies, die ze ook hadden kunnen steken in het besturen van de (qua bezittingen) grootste bank van Amerika. Deze episode maakt duidelijk waarom het een goed idee is de twee rollen van elkaar te scheiden.
Als bijna een derde van de aandeelhouders tegen Dimon stemt, is dat niet bepaald een motie van vertrouwen. Het is echter een flinke verbetering ten opzichte van vorig jaar, toen 40 procent van de aandeelhouders voor een splitsing stemde, een paar weken nadat de bank een verlies op de effectenhandel in Londen bekend had gemaakt, dat uiteindelijk zou oplopen tot 6 miljard dollar (4,6 miljard euro).
De steun kwam nadat de commissarissen hard – en tot het laatste moment – hadden gelobbyd om Dimon aan het roer van zowel het managementteam als de raad van commissarissen te houden. Ze waren zelfs zo ver gegaan om te waarschuwen dat een verandering in het leiderschap ontwrichtend zou zijn voor de bank. Daarmee werd op weinig subtiele wijze gesuggereerd dat Dimon zou opstappen als hij zijn zin niet zou krijgen.
Er zijn echter dringender zorgen voor de bank, uiteenlopend van het voorkomen van soortgelijke verliezen tot het repareren van de betrekkingen met de toezichthouders. Als de hele raad van commissarissen onafhankelijk zou zijn geweest, zou dat een geloofwaardiger controle van de baas hebben betekend en helpen verzekeren dat het streven naar winst de bank en haar aandeelhouders niet zou blootstellen aan onnodige risico's.
In plaats daarvan hield commissaris Lee Raymond de aandeelhouders op de vergadering voor dat wat telt de manier is waarop de commissarissen vorig jaar de crisis hebben afgehandeld. Met andere woorden, dat hij zijn rol als puur reactief ziet. Dat had een verontrustend signaal voor de aandeelhouders moeten zijn.
Een paar wijzigingen in het risicocomité van de bank lijken waarschijnlijk. Raymond zinspeelde daar althans op. Drie commissarissen – David Cote, James Crown en Ellen Futter – kregen voor hun herverkiezing minder dan 60 procent van de stemmen. Als zij uit het risicocomité worden verwijderd, of de raad zelfs zouden moeten verlaten, zou dat een kleine overwinning zijn.
Maar in het geval van Jamie Dimon hebben de aandeelhouders gekozen voor angst en voor diens persoonlijkheid, en niet voor een goed ondernemingsbestuur. Dat is een grote teleurstelling.