III. DE REDDER DER STAD
Na een jaar succesvol preken deed zich te Antiochië een incident voor dat aan Chrysostomus de gelegenheid bood om zijn prestige als redenaar en werkelijk leider van de volksmassa nog te verhogen, 't Is de meest bekende episode uit zijn prediking aldaar, de episode van de keizerlijke beeltenissen.
In het begin van 387 werden namelijk in de stad, tot dekking van de legerkosten en van grote publieke feestelijkheden, buitengewoon hoge belastingen geheven. De tijd was slecht gekozen, de schatting veel te hoog. Het volk klaagde, eerst bij den bisschop Flavianus, dan bij den stadhouder. Het mocht niet helpen. Sommige administrateurs begonnen al druk uit te oefenen. Aanstonds schoolden de ontevredenen samen. Met geweld en dreigkreten drongen zij naar de Agora1), begonnen daar met stenen te werpen naar de keizerlijke beelden, haalden ze neer en verbrijzelden ze. Zelfs de beeltenis van de grote weldoenster der stad, de overledene keizerin Flacilla, bleef van de ontering niet gespaard. Dit was iets verschrikkelijks, zeker zo erg als een aanslag op den keizer zelf. Dit misdrijf, voornamelijk door sommige muitzieke vreemdelingen gepleegd, werd de ganse stad aangerekend. Al de inwoners zouden voor de roekeloosheid van weinigen moeten boeten. Wat men in opgewonden stemming van het oproer niet