Fotobespreking thema water: Mike en Arnold - Natuurfotografie
Fotobespreking thema water: Mike en Arnold
29 september 2016 | bekeken:
In deze fotobespreking blikken we terug naar het eerste thema"water". Nieuw in ons team is Jody Zweserijn die deze twee beelden heeft uitgekozen om haar eerste bespreking op te doen. Een silhouet van een eend op het wad en een creatieve reflectie van bergen in een stroompje.
Panasonic Lumix DMC-FZ200, ISO 160, 1/1600, f/5. op 81mm. Ik heb geen specifieke vraag over mijn foto, maar altijd leerzaam om andermans visie te lezen... Fotograaf: Arnold de Lange
Deze foto is op een mooi moment gemaakt: bij een zonsopkomst of -ondergang. Het licht van de zon is op deze momenten het minst fel en geeft een warme gloed af. En kan zoals in jouw foto, zelfs goudkleurig oplichten. De reflectie van het licht in het water vind ik erg mooi. De foto heeft een fijne rustieke sfeer door de eenvoud en het is direct duidelijk wat het onderwerp van deze foto is: de bergeend. De foto wekt bij mij een gevoel op van rust, warmte en ook wel van een beetje eenzaamheid. Dit laatste door de solitaire eend.
Het is goed dat je ervoor gekozen hebt de eend te fotograferen op het moment dat deze zich in het lichte water bevond. Had de eend op het donkere zand gelopen dan was deze op de foto niet zichtbaar geweest. Had je de eend dan zichtbaar willen maken dan had je de belichting op het donkere zand moeten afstemmen en was het water nagenoeg wit geworden en overbelicht geweest. Overbelichting in de foto is aan de linkerzijde in het water al zichtbaar. Het overbelichte deel leidt de aandacht van de eend af, en dat is jammer. Tijdens het fotograferen had je het meest felle van de lichtreflectie buiten beeld kunnen laten door een aantal stappen naar links te maken, de camera iets meer naar rechts te oriënteren of iets meer in te zoomen.
Een goed punt van de compositie is dat de eend rechts is geplaatst en links de foto inkijkt. Hij staat vanuit de breedte gezien mooi op de gulden snede lijn. Vanuit de lengte bekeken staat de eend nagenoeg in het midden. De zee aan de bovenzijde leidt mijn ogen steeds naar boven en weg van de bergeend. De horizon lijkt iets scheef te staan. Je zou kunnen overwegen met een 4×6 uitsnede het bovenste deel met het water en links het overbelichte deel van de foto af te snijden. De eend wordt iets meer naar boven gepositioneerd, de horizon oogt niet meer scheef en wat dan overblijft is een symmetrische, nog méér rustige foto, waarbij niets meer afleidt van het belangrijkste onderwerp, de bergeend in prachtig goudkleurig licht.
Je had iets meer kunnen inzoomen, wat twee problemen tegelijk had opgelost: de strook water boven en het overbelichte deel links waren buiten beeld gevallen. Ik zie aan de instellingen dat je de camera automatisch zijn werk hebt laten doen en de belichting heb je hierbij niet gecompenseerd. Daardoor zijn de lichte delen in de foto écht licht en de donkere delen écht donker. Door deze instelling verandert alles wat zich vóór het licht bevindt in een silhouet en tekent zich scherp af bij de lichte achtergrond. Een nadeel van de automatische stand van een camera is dat je als fotograaf geen invloed hebt op de instellingen. Bij de instellingen ISO 160, diafragma f5 en sluitertijd 1/1600 had je vanuit stand A (diafragmavoorkeuze) met een hoger diafragmagetal kunnen werken, want er was genoeg ruimte in de sluitertijd. Een hoger diafragmagetal geeft meer scherptediepte.
Naast het hierboven beschreven uitsnijden, zou je ervoor kunnen kiezen om in nabewerking met hooglichten het licht een beetje te temperen zodat het minder fel is. Je zou de schaduwen iets op kunnen lichten, zodat er een beetje meer structuur ontstaat in het zand en dit ook als zodanig herkenbaar is. Dit is ook een beetje een kwestie van persoonlijk smaak. Mocht je de foto niet willen uitsnijden, dan kun je de foto recht zetten door de waterlijn iets naar rechts te hellen.
Een beetje anders dan je zou verwachten bij het thema water en juist daarom vond ik het leuk deze in te sturen. Dit is een foto van een beekje in de bergen in Oostenrijk tijdens een flinke wandeltocht. Genomen met mijn Canon EOS 7D + EF 24-105/4 L IS USM. Ik ben gewoon in zijn algemeen benieuwd wat ik aan dit beeld had kunnen verbeteren. Fotograaf: Mike Koopmans
Ik zie twee oevers en een watergedeelte in het midden. In het water worden heel duidelijk een boom en takken gereflecteerd. Wat daar tussendoor gereflecteerd wordt was mij in eerste instantie niet geheel duidelijk, maar na goed kijken vermoedde ik dat het een besneeuwde bergwand is. Later las ik je toelichting en die bevestigde mijn vermoeden. In die context kan ik me zo voorstellen dat deze foto gemaakt is tegen het einde van een (berg)wandeling, waarbij jij tijdens de wandeling lang tegen de berg hebt aangekeken. Je daalt af tussen de bomen die het zicht tot de berg doen wegnemen. Maar de berg blijft je achtervolgen en is hij niet meer in directe zin te zien, dan laat hij zich desnoods zien als reflectie in water. Kortom dit beeld kan flink op de fantasie van de kijker werken! Mijn fantasie ten spijt, ik zou het leuk vinden om te lezen wat jouw ideeën waren toen je de foto maakte?
Je hebt gewerkt met een centrale compositie. Het scherpe deel ligt exact in het midden, de reflectie van de boom en de takken zijn haarscherp. Je hebt nagedacht over de scherptediepte in je foto: scherpe reflectie en onscherpe oeverranden. Het is lastig om een bergwand te identificeren uit de wit/grijze delen tussen de takken. Er is hierdoor een risico dat kijkers de foto vroegtijdig "loslaten" omdat het meest boeiende deel in de foto lastig te herkennen is. Misschien was het mogelijk geweest om tijdens het maken van de foto de camera wat hoger, lager, of meer naar links of rechts te richten om ook een stukje bergcontour mee te nemen.
De hele reflectie is als een spiegel. Met uitzondering van een rimpeling aan de linkerzijde. Persoonlijk vind ik dat jammer, want in het totaalbeeld oogt het als een vlek. De spiegeling van de boom, takken en bergwand is in de totale foto een relatief klein gedeelte. Aan de linker en rechterzijde zijn 2 donkere delen water te zien, waarin niets gebeurt en die eigenlijk geen functie hebben. De beide oevers zijn behoorlijk geproportioneerd, onscherp en licht van kleur waardoor ze veel aandacht trekken. Welke betekenis hebben de oevers voor jou? En waarom laat je ze een grote rol spelen in de foto? Je zou in een 4×6 uitsnede zowel van de oevers als van de donkere delen water een stuk kunnen afsnijden. Je zou zelfs kunnen overwegen de oevers helemaal weg te snijden. Alle nadruk komt dan op de essentie van de foto te liggen: de reflectie.
Bij het maken van de foto kun je met een groter diafragmagetal de oevers ook scherp maken. Of je kunt verder inzoomen en de oevers minder proportioneel maken of zelfs geheel uit beeld houden.
Het is mogelijk om de rimpeling glad(der) te krijgen door met een hele snelle sluitertijd te werken. Ook met een hele langzame sluitertijd krijg je de rimpeling gladder, maar dan wordt uit de hand fotograferen lastiger. Ik kan me voorstellen dat je geen statief bij je hebt tijdens een bergwandeling.
Als nabewerking wil ik je 3 tips in overweging geven:
Je kunt een uitsnede maken zoals ik hierboven al beschreef.
Je zou de oeverzijden donkerder kunnen maken door in nabewerking gebruik te maken van vignet of vignettering. Dit om nog meer de aandacht op de spiegeling te krijgen en houden.
Je zou de foto in zwart/wit om kunnen zetten, ook dit met het doel voor aandacht op de spiegeling. Uiteindelijk zit in dit deel ook het minste kleur.
Door Michel op 2 oktober 2016 om 10:18
Arnold, zelf ben ik ook zeer tevreden over Panasonc camera's. Ben dit jaar overgestapt op de GX8, omdat ik net als jij het maximale wel uit de FZ200 had gehaald. Het mooie daarvan is dat de GX8 dezelfde batterijen gebruikt als de FZ200 dus het bijkopen van reserve batterijen was niet nodig. Ik moet zeggen dat ik erg tevreden ben met de GX8 en is voor mij een goede stap geweest na de FZ200.
Door Arnold de Lange op 2 oktober 2016 om 14:50
Ik wilde de FZ1000 eigenlijk overslaan, omdat de FZ200 nog wel even meekon, en de opvolger van de FZ1000 kiezen, maar die is recent uitgekomen en valt me toch iets tegen…
Nu ook overwegend om de systeemcamera's van Panasonic eens goed te bestuderen… Fijn dat jij er in ieder geval tevreden over bent !
Door Michel op 1 oktober 2016 om 10:53
Als reactie op de foto van Arnold wil ik nog even opmerken dat, gezien de gebruikte camera (Panasonic Lumix FZ200) er niet veel ruimte voor een kleiner diafragma is. Waar de gemiddelde DSLR camera makkelijk een diafragma van F18 of hoger kan instellen komt de FZ 200 maximaal tot F8 en bereik je bij deze camera bij F4 – F5 wel de beste scherpte. Uit ervaring kan ik vertellen dat fotograferen met deze camera in de A stand hier inderdaad de voorkeur heeft. Als je dan ook nog in RAW of RAW + jpg fotografeert kun je met een goed bewerkings programma veel meer details uit de foto halen. Ik weet natuurlijk of deze foto in RAW is gemaakt of in jpg.
Door Arnold de Lange op 1 oktober 2016 om 15:14
Dank je wel voor je reactie en toelichting, Michel…
Ik ben al jaren zeer tevreden over Panasonic en de samenwerking met Leica, maar het wordt langzamerhand wel echt tijd voor iets anders / beters… Ik heb het maximale er wel uitgehaald, denk ik…
Door Jody Zweserijn op 29 september 2016 om 20:16
Hallo Arnold, leuk dat ik je heb kunnen verrassen met de bespreking van jouw foto. Ik heb het heel graag gedaan. Dank je wel ook voor jouw uitgebreide reactie.
Het is goed dat je bewust gekozen hebt voor het licht in de foto en het licht in de linker bovenhoek. Bewuste keuzes maakt ook dat je je redenen weet waarom je iets gedaan hebt en kun je op een ander moment bewust voor een eventuele andere uitvoering kiezen. Voor wat betreft de lichte linker bovenhoek kan ik alleen zeggen dat het menselijk oog altijd trekt naar het lichtste punt in de foto en volgens mij is dat niet jouw onderwerp. Maar zo werkt ons brein nu eenmaal.
Ten aanzien van de scheve horizon heb je gelijk. Er is so wie so geen horizon op de foto te zien. Wel loopt een belangrijke horizontale lijn een beetje schuin af naar rechts en dat geeft idd de optische illusie dat de foto een beetje scheef staat. Het lastige is, de kijker ziet dit en vindt er wat van.
Arnold, ik hoop dat je met veel plezier blijft fotograferen. Een wie weet, komen we nog eens een foto van je tegen. Hartelijke groet, Jody
Door Arnold de Lange op 29 september 2016 om 23:16
Dank je wel voor je heldere feedback op mijn reactie, Jody… Dat waardeer ik zeer…
Door Arnold de Lange op 29 september 2016 om 14:45
Wat onverwachts dat deze foto toch nog besproken wordt.
Allereerst dank voor de uitgebreide beoordeling. Altijd leerzaam en leuk om te lezen hoe een foto op iemand overkomt.
Het is inderdaad een foto gemaakt bij zonsondergang in de Kwade Hoek.
De redelijk felle reflectie van de zon links in beeld is in mijn ogen geen overbelichting, maar eigenlijk gewoon hoe de situatie ter plaatse was. Ik wilde het felle zonlicht niet laten overheersen, maar het hoorde mijns inziens wel echt bij de sfeer en de beleving van dat moment, dus vandaar de bewuste keuze om het in de compositie op links te laten zien.
De reden om de bovenste laag met zeewater te laten zien, is dat ik het beeld interessanter vond met verschillende waterstructuren.
Wel enigszins verbaasd over de opmerking over de scheve horizon. Als er iets is waar ik me aan stoor, dan is het aan een scheve horizon, want dat is toch echt de minimale basis waar je op moet letten. Mogelijk geeft de foto de optische illusie van een scheve horizon doordat de verschillende waterpartijen niet allemaal uit rechte lijnen bestaan, maar de horizon is absoluut recht.
Verder mijn complimenten voor je duidelijke en fijne schrijfstijl en de tijd die je genomen hebt om de foto te bekijken en dank voor het selecteren van de foto !
Altijd interessant om foto's te bespreken, dus hopelijk geeft mijn reactie ook weer iets meer duidelijkheid over mijn visie en de gemaakte keuzes.