Incanto Images Fotografie: Grotten van Remouchamps
Wat gaat de tijd toch snel, het is al even een poosje terug dat we ons meiden weekend hadden in de Ardennen, wat hadden we een slecht weekend uitgezocht in November, maar we vermaken ons wel met zo met z'n drietjes. Loes en Gonnie kunnen gelukkig een aardig woordje over de grens en zo komen we er wel in het buitenland. Drie dagen de prachtige herfst kleuren langs het wildwaterriviertje La Hoëgne op de foto zetten, spelen met lange sluitertijden. Alleen we hadden geen rekening gehouden dat het wel eens heel slecht weer zou kunnen zijn. De zondag en dinsdag hebben we ons goed ingepakt tegen de regen en langs de La Hoëgne gelopen maar wat doen we de maandag..?? er is in dit gebied heel veel moois te zien, maar haast allemaal in de open lucht. En voor de maandag is nog slechter weer voorspeld, we spreken af dat we lekker uitslapen en kijken wat de dag ons brengt, en het is zowaar droog als we aan het ontbijt zitten. Het schema wordt door genomen en we besluiten toch om een buiten actievetijd te gaan doen, de Watervallen van Coo gaan we doen, tassen snel inpakken en naar Coo rijden, onderweg komen we al donkere wolken tegen, zullen we het droog houden, nee dus, na de watervallen van Coo gaan we daarom maar even iets droogs bekijken, de planning bespreken we even tijdens ons bammetje eten en de nieuwe bestemming worden de grotten van Remouchamps.
We komen precies op tijd aan voor de volgende rondleiding. Wanneer Gonnie de
kaartjes wil gaan betalen zie ik een bordje dat er niet gefotografeerd mag
worden. En daar komen we juist voor, maar we laten onze charmantste kant
zien, zie je het voor je met verlopen koppen van de regen, maar de gids doet
niet moeilijk en we mogen foto's maken. Maar het is er super donker en knopjes
vinden in het donker, dat heb ik nog niet geoefend, maar het lukt, alleen de iso
staat op zijn hoogst. Iso H2 dat is 25600iso, je snapt dat er veel ruis hierbij te
voorschijn komt, daarom op sommige plekken de foto iets in elkaar gelopen. Zeg
maar dat de mascara is uitgelopen.
Wanneer we naar binnen lopen zitten er nog twee mensen te wachten, we
krijgen bijna een privé rondleiding met 5 man. We gaan een wandeling
maken door de grotten en met een bootje varen we aan het
De gids heeft duidelijk zijn eigen tempo om door de grotten te lopen, we
snappen nu wel waarom er niet gefotografeerd mag worden, het is er veel
te donker met obstakels, natte en gladde paden en dan moet je nog door
lopen ook, is haast niet te doen voor ons, we willen toch kijken of we er
mooie plaatsjes kunnen maken. Het is allemaal zo indrukwekkend
Gelukkig hebben we soms even de tijd om foto's te maken, de gids verteld
ons over de Stalagmieten en Stalactieten en wij maken gebruik van deze
tijd om de kerstboom even goed te bekijken. Het zijn druipsteen vormen
wat hier ontstaan is, onze gids verteld er leuk over maar na zoveel maanden
weet ik het echt niet allemaal meer.
Via een 80 treden trap, die zo lekker makkelijk loopt, spierpijn in de boven
benen, moet toch meer mijn best doen op de sportschool, kwamen we op
een plek wat ze ook wel de "grote zaal" noemen
Daar worden in gedeeltes de grot belicht, en dat zonder statief hebben we
het er alle drie best moeilijk mee, want wat is het hier donker. Het kerststal,
je moet het er maar in zien, is ook aanwezig.
Wat doet deze trap daar..?? moeten wie die ook op klimmen....
Gelukkig schijnt niet overal de kerstverlichting, hier zien we mooie kleuren
van de grot. Nog net niet alle kleuren van de regenboog, het groen tussen
de crème strepen is een heel apart gezicht.
De wandeling gaat in een rap tempo, we zien veel mooie plekken maar de
gids wil eigenlijk toch wel dat we een beetje bij elkaar blijven, wat begrijpelijk
is. We dachten dat we hier heerlijk droog zouden zitten, fout gedacht, we
krijgen soms een dikke druppel op ons bolletje.
Na de wandeling gaan we weer terug naar de ingang, en wel met een bootje.
Het boottochtje gaat over het riviertje Rubicon wat kronkelt door de
grotten van Remouchamps. De twee stuurlui, eentje voor en eentje achter,
brengen ons op een veilige manier met stokken duwend op de bodem, door
de tunnels van de grotten. Soms moesten we zo ver buiken dan we bijna met
onze bips op de bodem van het bootje zaten, een hele ervaring, zo heb
ik nog nooit in een bootje gezeten.
Het was een hele mooie en bijzondere ervaring deze grotten en onze dag was
weer om, terug naar ons hotel door het prachtige landschap van de
Ardennen, de mooie herfst kleuren zijn tegen de bergen
nog heel mooi te zien.
Labels: Ardennen, Grotten van Remouchamps
Maria 9 februari 2014 om 10:25
Je moet er wel wat voor doen, maar dan heb je ook wat!
Wat imposant. Grotten zijn altijd een beetje mysterieus en dat breng je met je mooie foto's wel over.
Knap staaltje Yvon!
HANS-PETER ZÜRCHER 9 februari 2014 om 11:51
Mystisch und zauberhat, eine grossartige Fotoserie liebe Yvonne...
Marjon 9 februari 2014 om 13:11
Ja het is mooi daar binnen. Je magniet fotograferen omdat het flitslicht invloed heeft op de rotsesn binnen. tenminste dat is mij toen verteld toen wij daar binnen waren. Maar ja als fotogek wil je toch foto's maken en dat heb ik toen ook gedaan maar dan wel zonde flits uiteraard. Ruis valt erg mee en de lichten die op de stalagtien en stlamieten schijnt geeft toch een goede belichting.
Ghita Pluijmaekers 9 februari 2014 om 13:39
Mooie impressie van jullie tochtje door de grotten. Ik ben onder de indruk van de foto's want je had nauwelijks licht.
De gekleurde verlichting vind ik wat minder, maar dat zegt niets over jouw foto's, die zijn echt heel goed.
Loes Belovics 9 februari 2014 om 16:48
Dacht dat je ze allemaal al had weggegooid....
Di blogje is dus heel verrassend en wat leuk om weer even de wandeling door de grotten te maken, en nu hoef ik niet zo snel te lopen!
Mooie uitdrukking: uitgelopen ;-)
Inderdaad zijn de details wat uitgesmeerd of zoals jij het noemt uitgelopen. Net als bij het spookslot. Zie persoonlijk toch liever meer detail en dan neem ik wat ruis wel op de koop toe.
Niettemin allemaal weer knap gemaakte platen, want dit was echt wel hogeschoolwerk.
Sandra Holtackers 9 februari 2014 om 18:59
Deze grotten heb ik nog niet bezocht. Het lijkt me inderdaad erg uitdagend om daar eens met m'n fototoestel rond te lopen.
Jammer dat het officieel niet mag, maar door het lage aantal deelnemers aan de rondleiding denk ik dat de gids daarom heeft toegestemd.
Erg mooi vastgelegd. Ik zou het je denk ik niet zo na doen!
Nieske Siepel 9 februari 2014 om 19:40
Tjonge zulke mooie foto's
en dat op 25600 ISO...proficiat,
Gonnie van de Schans 9 februari 2014 om 19:42
Hoi Yvonne, wat dacht jij ik wacht met deze serie tot het weer past bij het weekend in de Ardennen: regen en wind. Ik had jouw foto's niet meer verwacht, maar wel leuk om ze te zien. De neutraal gekleurde grotten blijf ik het mooist vinden. Jij hebt de kerststal! Knap, die was zo hoog en ver weg en dat in die donkere grot. Zou daar het trapje voor staan, dan kunnen ze er af en toe een kaarsje bij branden.
Leuk om er weer even terug te zijn.
Joke (Jokes Camera) 9 februari 2014 om 20:00
Ondanks het weinige licht heb je echt prachtige foto's gemaakt, Yvonne. Aan zo'n ISO hoef ik niet eens te dénken. Prachtige serie, waarvan ik de laatste trouwens ook heel mooi vind. Groetjes, Joke
Linda 10 februari 2014 om 20:25
Ottars fotoblogg 10 februari 2014 om 21:43
Hilde 11 februari 2014 om 02:46
jullie zijn echt niet bij de pakken blijven zitten, nee duidelijk niet rap door een regenvlaag(je) uit jullie lood geslagen. een toch een droge plek gevonden om fotogenieke plaatjes te maken. zo hebben jullie geljk ook wat kunnen oefenen in ongewone lichtomstandigheden. Proficiat voor jullie optimisme! de foto's mogen best gezien worden.
goshie zeg, is het toch nog een unieke dag geworden Yvonne! En met zijn drieën is het altijd meer 'fun' dan alleen;-) !
ceesvg 11 februari 2014 om 18:54
Lijkt me heel moeilijk om foto's in een grot te maken met dat licht daar, en dan moet je ook nog door lopen :-) Maar het is jou weer zeer goed gelukt, zoals altijd.