Klein juweeltje over mystieke wijsheden en gedachten die in het dagelijks leven toepasbaar zijn en troost kunnen bieden. 'Je geeft pas echt, wanneer je geeft van jezelf' en 'Liefde is in de wereld de enige vrijheid'. Dit zijn woorden over de liefde, over waarheid en schoonheid, over leven en dood van de filosoof en dichter Kahlil Gibran. De dageraad, het morgenrood is voor hem een teken van hoop. Het is de tijd van stil, aandachtig luisteren. Na de duisternis van de nacht volgt het licht, dat ook in de pozie van Gibran doorschemert. De Libanese Gibran (1883-1931) vertrekt met zijn familie op 12-jarige leeftijd naar Amerika. Later reist hij naar Azi en Europa, waar hij ook schilderlessen volgt. Daarna volgen publicaties waarin hij een fakkeldrager wordt voor de nieuwe tijd en zich tevens inzet voor de bevrijding van de vrouw. Beroemd wordt hij door het boekje 'De profeet', waarin hij verhaalt over de ware schoonheid van het leven, die achter alle verdriet schuilgaat. In het onderhavige boekje vindt men een overzicht van de mystieke wijsheden uit zijn verschillende publicaties. Bevat bronvermelding en veel witruimtes tussen de korte teksten. Herdruk met nieuwe vertaling. Herdruk met nieuwe vertaling.
Franca Duindam
Uitgeversinformatie
Zoals het morgenrood dag en nacht verbindt, zodat ze elkaar toebehoren, zo spreken de woorden van Kahlil Gibran van de verborgen eenheid van de tegenstellingen van het leven, verbinden ze de hoogten van de geest met de diepten van het hart door de kracht van de liefde. Goed en kwaad, vreugde en smart, licht en schaduw ze horen bij elkaar voor diegene die zit met de ogen der wijsheid die, onafhankelijk van het oppervlakkige oordeel van de mensen, met de kracht van de liefde in de diepte blikken en zien hoe de bloem leeft met de wortels in de nacht van de aarde en met de bloesem in het licht van de hemel: Alleen langs het pad van de nacht bereikt men het morgenrood.