De foto is genomen vanaf de Trans-Canada Highway die oost-west loopt. De weg op de foto loopt noord-zuid. Bijna alle wegen in Canada lopen noord-zuid of oost-west. Door het dorpje loopt parallel aan de Highway de spoorlijn, en aan de spoorlijn staan de graansilo's. Daaromheen liggen de uitgestrekte landbouwgronden. Dit dorpje is zeer typerend voor vele andere dorpjes in het Canadese prairiegebied.
De zon zit linksboven, net buiten beeld. Door het felle licht ontstaan er allerlei reflecties binnen het lenzenstelsel, daardoor wordt het contrast enorm verlaagd. Dit geeft de foto een zacht sprookjesachtig licht.
Dit werd de koudste nacht die ik ooit heb meegemaakt; 38 graden vorst. Toen deze foto werd genomen was het ook al erg koud. Bij zeer lage temperaturen gaat de camera erg stroef werken. De film wordt dan zo bros dat hij gemakkelijk kan breken.
Deze foto is 's ochtends vroeg genomen. Het stereffect van de zon komt doordat ik hier het kleinste diafragma heb gebruikt. De donkere voorgrond, die eigenlijk niet zo interessant is, krijgt toch weer wat diepte door de reflecterende rails.
Deze foto is genomen vanaf het statief vanwege de vrij lange sluitertijd. De drie jongetjes bleven heen en weer lopen en stonden bijna nooit goed voor de juiste compositie, dus ik heb lang moeten wachten totdat alles precies goed was. Het werd heel snel donkerder. De zon was al enige tijd onder. De reflectie van de door de zon gekleurde wolken is nog te zien.
De vuurtoren van Port Burwell in de winter van 1969/1970. Dit haventje ligt aan het Erie-meer. De warme gloed van de avondzon vormt een mooi contrast met het blauwreflecterende sneeuw- en ijslandschap.