Gedichtbespreking Literatuurkunde Zondag - Remco Campert (4e klas vwo) | Scholieren.com
Zondag - Remco Campert
Gedichtbespreking door A.
Het gedicht 'Zondag' is geschreven door Remco Campert. Remco Campert wordt op 29 juli 1929 geboren in Den Haag als zoon van de schrijver Jan Campert en de actrice Joekie Broedelet. Als hij besluit schrijver te worden verlaat hij de middelbare school. Hij schrijft verschillende romans, maar hij dicht ook. Hij debuteerde met Vogels vliegen toch.
Ik vind Zondag een goed gedicht. De stijl van Remco Campert is humoristisch en zijn onderwerpen gaan vaak over de kleine dingen, de kleine gevoelens die zouden kunnen gebeuren. Ook hier is dat weer terug te vinden. Want wie verheugd zich niet om op een vrije dag buiten iets leuks te gaan doen en dat het dan regent, waardoor je leuke idee niet door gaat?
De stijl van Zondag is door Campert heel mooi gekozen. Er zit alliteratie in. Bijvoorbeeld de stevige stammen. Daardoor loopt de zin tussen de stevige stammen van de bomen goed door en krijg je er als het ware een beetje warm gevoel bij. Je ziet de hoge bomen al boven je oprijzen. Ook het enjambement is goed gekozen.
Als Campert dat enjambement niet had gekozen, dan had er gestaan: tussen de stevige stammen van de bomen dicht boven de aarde. Dat zou je misschien hebben kunnen lezen dan de stammen van de bomen dicht boven de aarde stonden. Dat het bijvoorbeeld Bonsai boompjes konden zijn.
De structuur is ook heel goed gekozen. Het eerste stuk is heel wollig en heeft een diepe betekenis:
Dan denk je: nu komt het, en dan komt er heel droog: Maar het regende.
Er wordt niet gerijmd in het gedicht, maar dat is niet erg. Het geeft juist een serieuzer sfeertje aan het geheel.
In de zinnen en van de hemel ver genoeg verwijderd om me een mens op zijn plaats te voelen wil Campert duidelijk maken dat een mens niet zo belangrijk is als hij zelf denkt. Dat een mens niet meer dan een nietig wezentje op een enorme Aarde is.
Het is een waarschijnlijk gedicht. Je denkt zelf ook wel eens: ik ga leuk dat doen, en dan blijkt het weer tegen te zitten. Dat is realistisch, en de lezer snapt ook het gedicht over gaat.