Registratie van het laatste concert wat Bowie zou geven als Ziggy Stardust. De live versies zijn stuk voor stuk inferieur aan de studio opnamen, behalve bij Width Of A Circle, die rockt echt de pan uit.
Ben daar het niet helemaal mee eens: Wild Eyed Boy from Freecloud is schitterend en loopt heel mooi over in All the Young Dudes. Beide versie vind ik beter dan die in de studio
Dit album vandaag aangeschaft en wat ik er tot nu toe van gehoord heb, is behoorlijk goed! Hoor hier en daar zeker uitschieters. Ik ga ff verder met luisteren...
Wiki: Haar versie van de Negende Symfonie van Beethoven werd door David Bowie in 1973 gebruikt als openingsthema in zijn film "Ziggy Stardust & the Spiders from Mars".
My death is magistraal! Wat een emotie, wat een stem, wat een tekst! Bowie nam het origineel en maakte er een andere song van... een sterkere song.
Brilliante concert registratie. Bowie is hier op zijn scherpst; edgy, maar ook kwetsbaar en vertederend. 5* The width of the circle is één van de hoogtepunten van de popgeschiedenis.
Alleen geef mij maar de jaren 80 Bowie stem zoals bij de dvd serious moonlight tour, daar heeft hij echt werkelijk de perfecte stem.
Ik heb de DVD hiervan. David Bowie moet echt even op gang komen, maar vanaf 'Moonage Daydream' heeft hij de draad helemaal te pakken. Vanaf dat moment volgen stuk voor stuk waardige uitvoeringen, waarvan ik 'Space Oddity' en 'Width of a Circle' de hoogtepunten vind. Zeker als je het ziet is 'Width of a Circle' helemaal geweldig!
Dit concert is vooral heel erg leuk. De nadruk ligt soms wat meer op Bowie's kleding e.d. dan op de muziek. Bowie heeft echter wel betere shows gespeeld. 3,5* lijkt me eerlijk.
Al het hier bovengenoemde, met nog een paar toevoegingen : de beste versie van time met een hemelse mick ronson, idem voor moonagede daydream (mick ronson overtreft hier werkelijk zichzelf), space oddity (bloedmooi), white light/white heat : doet het origineel gewoonweg vergeten. een ware mijlpaal.
De tracklist hierboven is van de originele uitgave. Dit is die van de 2CD 30th Anniversary Special Edition, met ook langere tijden, zeker op het geweldige The Width Of A Circle (overgenomen van discogs.com):
Bowie en band in vorm. Jammer dat ik dit nooit live heb mogen aanschouwen, dat moet vast een super ervaring geweest zijn.
Minder geslaagd vind ik de Lou Reed song White Light / White Heat en het erg lange en rommelige Width of a Circle. De versie van My Death is daarentegen werkelijk prachtig!
Ik gooi er een hele boven op. Wat een feest is deze live plaat. Alles klopt gewoon. En dat heerlijke gitaarspel van Mick Ronson, Wat een muzikale held was dat... gelukkig houdt deze plaat die genialiteit vast en zal dat nooit sterven...