Richard de Mos - Bestuurdersnet
Richard de Mos (1976) is de politiek leider van de lokale partij Hart voor Den Haag/Groep de Mos, welke hij als raadslid en later wethouder Economie, Sport en Buitenruimte in de Haagse gemeentepolitiek vertegenwoordigde. Eerder was De Mos ook al namens de PVV lid van de gemeenteraad en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.
In september 2020 kondigde Richard de Mos aan zich verkiesbaar te stellen voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2021. Dat deed hij samen met advocaat Peter Plasman, met wie hij de nummers één en twee op de lijst van partij Code Oranje vormt.
Beginjaren van carrière
Richard de Mos begon zijn carrière in de Rotterdamse haven, nadat hij in 1998 aan het Rotterdamse Scheepvaart- en Transportcollege Jan Backx zijn mbo-diploma had behaald. In deze periode was De Mos sales manager bij Kuehne & Nagel en rondde hij zijn hbo-opleiding Marketing Management af aan Fontys Hogescholen.
In 2002 maakte De Mos de overstap naar het onderwijs. Als jeugdtrainer bij de lokale voetbalclub had hij gemerkt dat hij graag jonge mensen hielp. Daarop behaalde De Mos zijn pabo-diploma aan de Haagse Hogeschool – naast een bevoegdheid tot schoolleider – en ging hij aan de slag als leerkracht in de hogere klassen van de basisschool. In de klas kwam hij echter tot de conclusie dat het Nederlands onderwijs op de schop moest. Dat was dan ook de centrale boodschap van zijn afstudeerscriptie.
Start van politieke loopbaan
Opnieuw volgde een carrièreswitch. De verontrustende signalen die hij van de kinderen in zijn klassen opving, deden Richard de Mos in 2006 besluiten de politiek in te gaan. Hij stelde zich verkiesbaar namens de PVV en kwam op plek tien van de kieslijst terecht, één plek lager dan het aantal zetels dat de partij die verkiezingen behaalde. Daarop werd De Mos beleidsmedewerker voor de Kamerfractie. Hij bereidde Kamerdebatten voor die betrekking hadden op onder meer de portefeuilles Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, onderhield contacten met relevante branche- en lobbyorganisaties en schreef spreekteksten, persberichten, moties en Kamervragen.
Drie jaar na zijn intrede in de politiek werd De Mos lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Naast de gebruikelijke werkzaamheden die hierbij kwamen kijken, was De Mos in 2010 campagneleider van zowel de gemeenteraadsverkiezingen, als de landelijke verkiezingen. Datzelfde jaar trad hij eveneens toe tot de Haagse gemeenteraad.
In 2012 verliet Richard de Mos de partij. In de gemeenteraad van Den Haag ging hij als onafhankelijk lid verder, zijn Kamerlidmaatschap kwam na de verkiezingen van dat jaar ten einde.
Niet lang daarna was Richard de Mos een van de oprichters van een nieuwe lokale partij: Groep de Mos. Deze behaalde bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2014 drie zetels, destijds nog samen met Ouderen Partij Den Haag. In 2017 werd de naam gewijzigd in het huidige Hart voor Den Haag/Groep de Mos. Een jaar later werd de partij met acht zetels de grootste in de Haagse gemeenteraad en vormde het een coalitie met GroenLinks, D66 en VVD. De Mos werd wethouder Economie, Sport en Buitenruimte en was voortaan eerste locoburgemeester.
Met Hart voor Den Haag/Groep de Mos bedrijft Richard de Mos ombudspolitiek. Dat is een in Nederland nieuwe vorm van politiek, waarin mét de burgers in plaats van óver de burgers beleid wordt gemaakt en waarin hun belangen leidend zijn. De Mos' speerpunten als wethouder waren onder meer het versterken van de toeristische sector door topevenementen binnen te halen, het zorgen voor een schone en leefbare stad en het verbeteren van het ondernemersklimaat, met minder regels en een sterke horecabranche, voordat hij in 2019 zijn functie neerlegde en terugkeerde in de gemeenteraad.
In september 2020 kondigden Richard de Mos en advocaat Peter Plasman aan zich samen aan Code Oranje te verbinden, een jonge politieke beweging waarin De Mos en Plasman de nummers één en twee vormen. Met Code Oranje stelt De Mos zich opnieuw verkiesbaar voor de Tweede Kamerverkiezingen, die naar verwachting in maart 2021 plaatsvinden. Centraal staan onder andere een grotere invloed van de samenleving op de samenstelling van de politieke agenda en beleidsvorming, transparantie en openheid in politieke processen en een afscheid van partijbelangen.