Na een dag tuinieren heerlijk even een biertje drinken op een terras. Even wat mensen om me heen na een dag alleen te zijn geweest met al mijn gedachten. Gedachten zoals hoe een invulling te geven aan de nieuwe gastvrijheid, de 1,5 meter gastvrijheid.
Aangekomen bij het terras hoop ik dat ze daar het wiel hebben uitgevonden mbt deze gastvrijheid.
Bij een balie word ik opgevangen en begint het kruisverhoor over gezondheid, mijn huishouden en of ik me wel realiseer dat het personeel binnen die 1,5 meter komt. Heel keurig, maar het voelt zo onwennig.
De jongeman van de balie brengt me naar het terras en draagt me over aan de dame van de bediening. Ik krijg een plek toegewezen en zal daar moeten blijven zitten. Vervolgens komt een ander meisje me de kaart brengen die ze van een stapel op het buffet pakt.
Mn biertje is snel besteld en snel gebracht door een aardige jongeman. Het voelt alsof ik op een lopende band zit waar ieder een handeling aan mij moet verrichten. Ondertussen zijn er 4 mensen binnen de 1,5 meter geweest.
De 5de persoon komt met me afrekenen. Het is een dame die bij mijn vorig bezoek in januari opgevallen was. Ze was toen erg spontaan en zeer gastvrij. Ik vraag haar hoe ze het vindt, werken met al die regels. Er komt een ingestudeerd antwoord waarin ze laat weten dat ze van de gasten hoort dat ze zich veilig voelen bij deze manier van werken……
Het biertje was heerlijk en ik verlaat het terras. Zal “je veilig voelen” de nieuwe vorm van gastvrijheid worden?
Zet de deur voor ons open. We kijken met jullie mee naar de veilige gastvrijheid bij jullie in het bedrijf.