De termen rebreathing en warmtestuwing zie je een aantal keer voorbij komen in de richtlijnen. Wat is dat nu precies?
Bij rebreathing ademt het kind steeds zijn eigen adem weer in. Doordat het lichaam de zuurstof uit die adem opneemt, en je dus lucht met minder zuurstof uitademt, bevat deze lucht bij elke ademhaling steeds minder zuurstof. Omdat je wel kunt ademen (je stikt niet), krijg je geen reflex om naar lucht te snakken. Het is dus een heel stil gevaar, maar het is ook iets wat je zoveel mogelijk kunt proberen te voorkomen. Rebreathing komt voor bij materialen waar de lucht in kan blijven hangen, waardoor je het dus weer opnieuw in kunt ademen. Om die reden worden kussens, knuffels, dekbedden en andere gevulde materialen afgeraden bij jonge kinderen. In gevulde stoffen kan die adem namelijk het makkelijkst blijven hangen.
Warmtestuwing houdt in dat je het te warm krijgt en die hitte niet kwijt kunt. Dit klinkt misschien niet zo gevaarlijk, maar als dit te sterk wordt, kan dit juist heel gevaarlijk worden. Warmtestuwing is iets wat vooral gevaar oplevert voor mensen die hun temperatuur minder goed kunnen reguleren, zoals baby’s en jonge kinderen, maar ook ouderen. Om deze reden worden materialen die minder goed reguleren, zoals plastic, en dingen die te sterk isoleren, zoals een dekbed, afgeraden voor jonge kinderen.