Als je dezelfde kant van TikTok bezoekt als ik, heb je misschien virale video’s gezien die zijn gemaakt door jonge vrouwen met ondertitels als “mannen zullen nooit begrijpen hoe het is om in jouw vlooientijdperk te zijn” en “de vrouwelijke drang” om deel te nemen in verschillende destructieve gedragingen. Opmerkingen en reacties van andere gebruikers zoals “dit is zo echt” en “de meiden die het snappen, snappen het” verschijnen meestal onder deze video’s.
Dus wat is Fleabag en waarom identificeren mensen zich ermee?
“Fleabag” is een donkere komedieserie met in de hoofdrol en gemaakt door Phoebe Waller-Bridge. De serie volgt een jonge vrouw (eenvoudig bekend als Fleabag) in Londen terwijl ze door haar liefdesleven en trauma navigeert. Ze is een gecompliceerd en soms moeilijk personage, die met haar pijn omgaat door erin te wentelen, iedereen weg te duwen die haar probeert te helpen of een zelfspot maakt. In het afgelopen jaar lijkt “Fleabag” een cult-aanhang te hebben ontwikkeld onder Gen-Z-kijkers.
Een formatie van deze cult-aanhang is via TikTok. TikTok-gebruikers, met name jonge vrouwen, identificeren zichzelf met het karakter van Fleabag door inhoud te maken die zichzelf als “net als zij” bestempelt, wat aangeeft dat ze herkenbaar is aan haar destructieve gedragingen als een jongere die met trauma omgaat. Door deze signalen en hun herhaling in gebruikersinhoud is het “Fleabag-tijdperk” een identiteitsclub geworden: een groep gebruikers die een trend volgt en sociale signalen en codes gebruikt om aan te tonen dat ze erbij passen.
Deelnemen aan een trend is een ritueel, een indicator van het passen in en begrijpen van de huidige culturele referenties die deel uitmaken van die trend. Elke keer dat een gebruiker zich bezighoudt met deze video’s, produceren ze hun identiteit via een reeks sociale signalen. Zelfs het leuk vinden van een van de video’s draagt ​​bij aan iemands online identiteit, vooral op het zeer algoritmische platform van TikTok. Als je een video leuk vindt over het “Fleabag-tijdperk” zorgt ervoor dat er in de toekomst vergelijkbare video’s in je feed zullen verschijnen. Deze interacties zijn identifiers die gebruikers situeren in het ritueel van een trend. Door trendparticipatie bevestigt een gebruiker automatisch zijn positie in de identiteitsclub, wat aangeeft dat hij deel uitmaakt van deze culturele referentie.
Aparajita Bhandari van Cornell University en Sara Bimo van York University suggereren dat mensen online identiteiten produceren “door zich bezig te houden met (via gevarieerde en multidimensionale praktijken zoals identificatie, indexicaliteit, enz.) De visuele media-objecten die door anderen in hun netwerk zijn gemaakt en geplaatst”.
Denk aan jouw social media platform naar keuze. Heb je een zelf samengestelde profielpagina? Welke media kies je om aan anderen te laten zien, en waarom? Is het om uw waardering voor een vriend of significante ander te tonen? Om aan andere Mitski-fans aan te geven dat je naar het Mitski-concert bent geweest? Wie volg je op dit platform – vrienden, familie, hoe zit het met beroemdheden of organisaties? Wat voor soort inhoud verschijnt er op uw “verkennen” -pagina en hoe is het in die categorie terechtgekomen? Waarschijnlijk door het algoritme dat zich voedt met uw betrokkenheid bij vergelijkbare inhoud. Elke beslissing die we nemen over onze inzet op sociale media, bouwt onze online identiteit op.
Emmeline Clein van BuzzFeed News suggereert dat deze nieuwe trend van nihilistisch, ‘dissociatief feminisme’ in Fleabag-stijl opkomt als een tegenreactie op het flitsende ‘girlboss-feminisme’ van de vroege jaren 2010. De identiteitsclub uit het “Fleabag-tijdperk” wordt exclusiever vanwege de wortels van de trend in vrouwelijkheid of vrouwelijk-geassocieerd gedrag dat wordt weerspiegeld in “Fleabag”. Herhaalde zinnen in deze video’s zijn “mannen zullen het nooit begrijpen” en het is “alleen voor meisjes”. Volgens Rayne Fisher-Quann is er een groeiende prevalentie van jonge vrouwen online “express”.[ing] hun identiteit door middel van een kunstig samengestelde lijst van de dingen die ze consumeren, of willen consumeren … deze verzamelingen van culturele trends … dienen vaak impliciet om iemands psychische aandoeningen op een chique manier aan het publiek te signaleren.” “Fleabag” is een voorbeeld van een lijstitem dat mensen gebruiken om hun niche-interesses te signaleren en contact te leggen met gebruikers met dezelfde identiteit. Ironisch genoeg is het doel om jezelf en je interesses als ‘niche’ te categoriseren, omdat het je in deze identiteitsclub brengt.
Een TikTok-video gepost door gebruiker @beezlebubbas is een perfect voorbeeld van het gebruik van het trefwoord “Fleabag-tijdperk” als een cultureel signaal om iemands emotionele toestand te signaleren en een platform voor relatabiliteit te creëren. In de video is een gebruiker te zien die zich voordoet als twee verschillende mensen in gesprek (om de video uit te leggen, zal ik de ‘verschillende mensen’ Persoon A en Persoon B noemen). In de eerste clip is te zien hoe Persoon A praat met persoon B buiten het scherm. De tekst op het scherm luidt: ‘Ik heb moeite om voet aan de grond te krijgen in de wereld. ik ben zelfvernietigend, impulsief en gewoon in een spiraal om het bij elkaar te houden. In de tweede clip zien we persoon B aan de andere kant van het gesprek verbaasd kijken met het bijschrift op het scherm “?????”. In de volgende clip herformuleert Persoon A hun eerdere verklaring en zegt: “ik ben in mijn vlooientijdperk”. Persoon B knikt dan begrijpend in de volgende clip, wat aangeeft dat ze weten wat Persoon A bedoelt nu ze de sociale cue van het ‘Fleabag-tijdperk’ hebben gebruikt. Door te laten zien dat men de referentie die centraal staat in de trend begrijpt, kan men zich positioneren in de identiteitsclub.
Wat betekent het om je aan te sluiten bij een groeiende groep mensen die zichzelf identificeren door hun ‘niche’-interesses? Over het algemeen is de productie en validatie van identiteit online geen slechte zaak, maar gewoon onderdeel van hoe we met elkaar omgaan op elk social media platform. Soms kunnen deze identiteitsclubs goed zijn, omdat ze gebruikers in staat stellen online vrienden met gemeenschappelijke interesses te vinden. Relatabiliteit kan een positieve sociale verbinding zijn voor iemand die merkt dat hij zelfvernietigend gedrag vertoont of het mentaal moeilijk heeft. Het kan verfrissend en leuk zijn om te zien dat ze niet alleen zijn.
Een identiteitsclub als deze heeft echter de kracht om destructief te worden als het als een trend wordt beschouwd. Zelfidentificatie met Fleabag kan de nonchalance van destructief gedrag cool en wenselijk maken. Anderen pikken dit gedrag misschien op om deel te nemen aan de rituelen van de trend en laten zien dat ze deel uitmaken van de identiteitsclub, maar dit gedrag is ongezond. Kortom, degenen die in het begin geen “Fleabag-tijdperk” meemaakten, zouden het misschien oppikken omdat het trending is.
Terwijl TikTok-trends zich blijven ontwikkelen, is het belangrijk om je bewust te zijn van hoe identiteitsclubs werken en hun positieve of negatieve impact op het leven van gebruikers buiten de app.
[email protected]
Facebook
Twitter
Pinterest
WhatsApp
Vorig artikelMaren Altman: Crypto’s TikTok-astroloog
Volgend artikelDe heetste TikTok-uitdaging? Geen gegevens delen met China
admin
https://tiktoks.nl
LAAT EEN REACTIE ACHTER Annuleer reactie
Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in
Je hebt een verkeerd e-mailadres ingevoerd!
Vul hier uw e-mailadres in
Bewaar mijn naam, e-mailadres en website in deze browser voor de volgende keer dat ik een opmerking maak.