Op het laatste terrein openbaren ze zich in het steunen op een boven ons geplaatste regeringsmacht, welke alles ten goede moet leiden. Zelfs onder de koenste sociale hervormers, en onder dezulken die het algehele revolutioneren van de maatschappij zeggen te beogen, vinden wij dit streven terug.
De beweging voor landnationalisatie, welke gedurende de laatste jaren in verschillende landen zich heeft ontwikkeld, geeft ons een treurig voorbeeld van het steunen op de regeringen met de naïeve verwachting dat door deze zekere utopieën zullen worden verwezenlijkt.
De voorstanders van landnationalisatie beogen ten dele, in navolging van Henry George, de schrijver van “Vooruitgang en Armoede”, de eenvoudige confiscatie van het grondeigendom door hetgeen zij noemen “de toe-eigening van de grondrente door belasting.”