In zijn Insead-blog somt Guilliaume Catella drie nefaste gevolgen op van micromanagement:
1. het creëren van bottlenecks in beslissingen: omdat alles gecontroleerd, afgestemd en ingepast moet worden, ontstaan er grote vertragingen en wordt er aan kleine details soms overmatig veel tijd besteed;
2. mensen die dingen creëren willen een verschil maken en/of deel uitmaken van een groter geheel; micromanagers daarentegen hebben de neiging om iedereen kort te houden; "talent killing" noemt Catella het;
3. micromamagers verliezen het grote plaatje uit het oog omdat ze zich focussen op elk klein detail; wie heeft er dan wel oog voor?
Hoewel Catella in zijn blogpost vooral startende ondernemers aanspoort om zelf niet in deze val te trappen, geldt hetzelfde voor oprichters die managers aantrekken. En ook voor het gros van gevestigde organisaties.
Mijn oplossing is eenvoudig op papier, maar in bestaande organisaties lastig in te voeren omdat ze regelrecht ingaat tegen gevestigde machten.
Management is eigenlijk een staffunctie: het houdt zich bezig met het vergroten van effectiviteit en efficiëntie. Om die reden zijn managers weliswaar vitale spelers, maar dat houdt geen enkele noodzaak in om meteen ook aan het hoofd van het bedrijf te staan.
Net zoals experts op het gebied van kwaliteit, compliance, etc. bindende adviezen geven maar geen ceo zijn, kan dit ook m.b.t. effectiviteit en efficiëntie.