De Joodse Tempel: wat was de Joodse Heilige Tempel? | Mens en Samenleving: Religie
De Joodse Tempel: wat was de Joodse Heilige Tempel?
De Heilige Tempel (in het Hebreeuws Beit Hamikdash) was een grote met meerdere verdiepingen tellende bouwsel dat het kern van het Jodendom was, haar meest heilige plek, Het stond op de Berg Moria in Jeruzalem. De omvang was ongeveer zo groot als een voetbalstadion. Wat was haar betekenis voor het Joodse volk?
De Eerste Beit Hamikdash werd gebouwd door Koning Salomo in het jaar 833 voor de gewone jaartelling en vernietigd door de Babylonische koning Nebukadnezar in het jaar 423 voor de gewone jaartelling. De Tweede Beit Hamikdash werd opgeleverd in het jaar 349 voor de gewone jaartelling door de joden die terugkeerde uit de Perzische Ballingschap, geleid door Ezra en Nechemia. In het jaar 37 vanaf de gewone jaartelling renoveerde koning Herodus de Tempel, maar in het jaar 69 werd de Tempel door de Romeinen verwoest.
Er zijn erg weinig architectonische gegevens over de Eerste Tempel bewaard gebleven, in tegen stelling tot de Tweede Tempel waar veel gegevens over bekend zijn. Beide bestonden uit een lange, majestueuze, versierde en geometrische hal (heichal) omgeven door wijde getrapte binnenplaatsen en kasteelachtige stenen muren. De buitenmuren beschreven een rechthoek waarbinnen de getrapte
De Tweede Tempel zoals die er ongeveer uitgezien moet hebben / Bron: Koenb, Wikimedia Commons (CC BY-SA-3.0)
binnenplaatsen en de hal in het centrum waren. Binnen de brede binnenplaatsen waren buiten vloerruimten voor de duizenden pelgrims die de drie jaarlijkse feesten (Pesach, Sjavoeot en Soekot) bijwoonden, een groot altaar waar duizenden dieren en vogels werden gebracht als offer en opslagplaatsen en staffaciliteiten voor de honderden priesters en Levieten (die de priesters hielpen). De hal behuisde een kleine altaar, een ceremonieel broodrek, een menora en het Heilige der Heiligen waarin de Ark van het Verbond stond. Het Heilige der Heiligen was een ruimte zo hemels dat de fysieke wetten werden onderbroken binnen zijn grenzen. Het werd alleen binnengetreden door de Hoge Priester, de meest spirituele menselijk wezen, op Jom Kippoer, de meest spirituele dag van het jaar.
De centraliteit van de Tempel in het joodse bestaan wordt gereflecteerd aan het feit dat vele van de mitswot gerelateerd zijn aan de Tempel: dagelijkse en wekelijkse offers, feestelijke pelgrimstochten en offers, persoonlijke, vrijwillige en verplichte offers, agrarische tienden, kwalificerende criteria voor de priesters en Levieten, Tempel rituelen en de do's en don'ts voor al het bovende -we hebben het over ongeveer 180 mitswot (van de 613 in totaal).
Wat was/is de betekenis van de Tempel?
Het probleem met het woord 'tempel' is dat Indiana Jones het gebruikte. Het beeld dat veel mensen hebben is van een jungle, fakkels, hiërogliefen, donkere verboden ingangen, etc.
De werkelijke Tempel
Tegenwoordig, wanneer je spiritualiteit wilt, kijk je in jezelf of naar de wereld om je heen en ga je naar een rabbi om te vertellen wat het is waar je naar kijkt. Spiritualiteit is overal waar je het wil vinden. Vroeger was spiritualiteit verspreid en voornamelijk geconcentreerd op één fysieke plek. Wanneer je spiritualiteit zocht ging je naar die plek: de Tempel. De Heilige Tempel was de plek waar Gods aanwezigheid door het universum fysiek gevoeld kon worden.
Toen de Tempel er stond was God werkelijk voor iedereen. Om Hem te vinden reisde je naar Jeruzalem en verbond je met Hem in Zijn Tempel. De Tempel was een symbool van God: majestueus. Het was een altaar voor God en al de dingen dat 'God' betekent: verantwoordelijkheid, moraliteit, ethiek, liefde, medeleven, nederigheid. Het was een plaats waar men spiritualiteit vond: de priesters dienden in stilte in ontzag voor God buiten woorden, de Levieten zongen liefdesliederen voor God, de pelgrims stemden hun relatie met God af, de beelden, de geluiden.
Je hoefde niet Joods te zijn om naar de Tempel te gaan -koningen en boeren van elk land en cultuur reisden lange afstanden om het allemaal te ervaren (zie I Koningen 8:41-43 en Jesaja 56:7). De Tempel was de enige belangrijke structuur in de maatschappij die structuur bood aan de maatschappij. Toen werd het vernietigd.
Met de vernietiging van de Tweede Tempel, veranderde God zijn wijze van interactie met het universum. Tot de vernietiging was de Tempel het raam naar God; spiritualiteit had een fysiek huis in Jeruzalem.
Met de vernietiging, verplaatste God tijdelijk de Tempel van zijn geografische lokatie en plaatste het binnen ons. In plaats van te reizen naar Jeruzalem wilde God dat we Hem in onze binnenste Jeruzalem vinden. Nu zijn onze lichamen onze Tempels, onze zielen zijn onze ramen, onze gedachten zijn onze priesters en onze dierlijke instincten zijn onze offers. We kunnen niet drie keer per dag fysieke offers brengen, maar we kunnen drie keer per dag bidden. We kunnen niet drie keer per dag Tempeldiensten bijwonen, maar we kunnen drie keer per dag onze zielen vullen. We kunnen onze tekortkomingen niet goedmaken door dierlijke offers, maar we kunnen onze innerlijke dieren offeren -onze hormonen, onze lusten, onze verlangens. We kunnen God niet in Jeruzalem vinden; we moeten Hem in ons vinden.
Als de tijden van de Tempel waren dat God naar beneden afdaalde, dan zijn de tijden van onze ballingschap die ons naar boven reiken. Dit is Gods Meesterwerk. De twee ervaringen leggen het grondwerk voor de derde en laatste Tempel. Een tijdperk waar God aanwezig is in onze harten en gedachten en in de fysieke wereld om een nieuwe realiteit te verwezenlijken: het tijdperk van de Masjiach.
Torastudie: Jakob vecht met de engel - Genesis 32:2-27In Genesis 32:2-27 vreest Jakob Ezau te ontmoeten. Hij stuurt van tevoren een geschenk naar Ezau om hem gunstig te stell…
Torastudie: Jakob vlucht - Genesis 30:21-43 en 31:2-43In Genesis 30:21-43 wordt verteld hoe Jakob zijn veestapel wist te vergroten. In Genesis 31:2-43 staat hoe Jakob Laban o…