De bijbel in de Nederlandse cultuur - Bijbelboeken - De bijbelse wereld
Sinds de grote ontdekkingsreizen die tot in de verste uithoeken van de wereld leidden, nam de behoefde aan landkaarten toe. De Amsterdamse cartografen uit de zeventiende eeuw genoten wereldfaam vanwege de nauwkeurigheid van hun producten. In het algemeen baseerden ze hun kaarten op empirische kennis, meegebracht door wereldreizigers die tijdens hun reizen nieuwe gegevens verzamelden. Ook het heilige land, het land waar de gebeurtenissen plaatsvonden die in de bijbel staan beschreven, werd precies in kaart gebracht.
De kaart van Claes Jansz. Visscher toont volgens het opschrift de ligging van het paradijs, het land Kanaän en de landen die door de aartsvaders bewoond werden. De kaartmaker geeft ook zijn bronnen aan, de Heilige Schrift en verschillende auteurs. Links en rechts naast de titel van de kaart zijn Adam en Eva te zien voor en na de zondeval.
Sommige plaatsen worden gekenmerkt door attributen die in de bijbel worden vermeld, of er wordt met een zin naar het bijbehorende verhaal verwezen. Zo is links Babel te herkennen aan de hoog boven de stad uitstekende toren. Ten noorden ervan ligt Nineve 'alwaer Ionas Prediekte'. Boven Babel ligt Ur, de stad van de Chaldeeën en vaderstad van Abraham, en helemaal links boven, bijna in het land der Meden, ligt de berg Ararat waar Noachs ark is gestrand. Ook ver naar het oosten ligt Susan, de stad van koningin Ester. Midden onderaan de kaart is Gelukkig Arabië getekend of het Rijk Saba waar de koningin vandaan kwam die kennis wilde maken met Salomo's wijsheid. In het noorden, in het gebied van het huidige Turkije, zijn veel plaatsen terug te vinden die de apostelen tijdens hun reizen bezochten.
Het meest problematisch moet voor Visscher de plaatsing van het Paradijs of de Hof van Eden, de Lusthof geweest zijn. Uitgaand van de beschrijving in Genesis 1–3 moet het paradijs zich op de aarde bevinden, maar geen van de ontdekkingsreizigers uit de zestiende en zeventiende eeuw heeft het kunnen vinden. Visscher plaatste het paradijs ten oosten van Babel in het gebied van de rivieren Eufraat en Tigris. Nog steeds wordt dit gebied als bakermat van de menselijke cultuur en beschaving gezien. Door de overvloedige watervoorziening van de twee rivieren moet het een haast paradijsachtige tuin in de woestijn zijn geweest. Tegenwoordig staat dit gebied bekend als Zuid-Irak.