Nieuw 'boerenreeuw' op Eppinga Sate
Willem Eppinga heeft zijn museum uit kunnen breiden met meer oudheden. Nieuwe oude handwerktuigen heeft hij uitgestald op o.a. de oude koeienstallen of tegen de muur. Alles heeft hij niet uit kunnen stallen en ligt boven op de hooizolder. Een volgende keer wil hij een hoeveelheid gebruiksvoorwerpen ruilen van zolder. Van een aantal van deze gebruiksvoorwerken weet Eppinga ook niet precies waar deze voor werden gebruikt. Zo oud zijn deze voorwerpen. Maar hij is er erg blij mee. Een klein Hielper kabinet staat al te 'pronk' in de ontvangstzaal.
Een collega van Willem Eppinga, Wiebe Sj. Bakker uit Workum is heengegaan. Bakker had in zijn woonplaats ook een landbouwmuseum en zijn laatste wens was om dit alles niet verloren te laten gaan. En dus werd aan het Gaasterlands streekmuseum gedacht en... geschonken.
Wiebe Bakker was in leven boer, dichter en schrijver en verzamelaar van oudheden uit
Een gedicht van Bakker is;
In ofskie is 'k moat ea ferlitte
faak fan wat jin dierber is.
De takomst kinne wy net witte
de oantis bliuwt, dat is wol wis.
Willem heeft het er maar druk mee. In de wintermaanden is zijn museum gesloten maar dan is er wel onderhoud aan de machines die binnenkomen of die al een hele tijd aan de kant staan. Deze machines zet hij dan in de ontvangstruimte voor de bezoekers waar het warm is en samen met familielid Jelte de Vries worden deze machines ontdaan van roest en opgeknapt en opnieuw in de juiste kleuren geverfd.
Deze machines staan nu binnen of buiten om bekeken te worden.
De ontvangstruimte staat er nu weer keurig bij. Alles ademt naar vervlogen tijden. Oude tafelkleden op de tafel en vloer, een vaas met heide er in. De antieken kop en schotelsjes staan al weer klaar, "vanavond komt er weer een groep van een 20 mensen', aldus Willem.
Zelfs de schotels en bekers waar ze vroeger uit aten en dronken staan op tafel. Het oude loophek voor de kinderen staat geflankeerd.
De wandelwagen aan de andere zijde waar de tweeling in heeft gezeten staat er ook bij. En vele foto's op oog hoogte aan een draad van deze taferelen.
In de doorloop naar de oude boerderij staat aan één kant van alles uitgestald. Even verderop het munster wat de melkcontroleur gebruikte om de kílogrammen melk te noteren die de koe gaf en daarnaast een houten bak waar de kleine flesjes in zaten. In elk flesje werd 's avonds en 's morgens een beetje melk van de koe gegoten met een mingel om het vet en eiwit percentage te onderzoeken.