De stolp review | BOEKEN & MUZIEK
Sylvia Plath's The Bell Jar gaat over een jonge student Esther Greenwood, die een maand van Massachusetts naar New York verhuist om te werken als gesponsorde gastredacteur voor een tijdschrift. In tegenstelling tot de meeste meisjes die New York bezoeken of wonen, is Esther Greenwood niet blij met de ervaringen of de geschenken die haar door de sponsors worden overladen. Ze voelt zich verdoofd, ongelukkig en ontevreden. Terwijl dingen om haar heen haar eerder negatief dan positief beïnvloeden, begint ze langzaam haar grip op de realiteit te verliezen.
Wanneer ze terugkeert naar Massachusetts en haar moeder, beginnen haar denkprocessen wild en grillig te zijn, en we kunnen voelen dat haar mentale toestand langzaam maar gestaag bergafwaarts gaat. Ze probeert zelfmoord, maar wordt gered door haar moeder, en uiteindelijk, nadat een sponsor haar naar een liefhebberziekenhuis verplaatst, begint ze zich goed te verbinden met haar nieuwe vrouwelijke psychiater en begint ze langzaam aan haar reis naar herstel.
The Bell Jar raakt aan verschillende thema's: geestesziekte, volwassen worden, genderongelijkheid en nog veel meer. Esther vindt dat ze geen carrière als schrijfster kan hebben en toch kan zijn wat de maatschappij van een vrouw van haar leeftijd verwacht: trouwen en voor het huishouden zorgen. Ze observeert de knikjes van goedkeuring en respect die ze krijgt van haar moeder en vrienden wanneer ze met Buddy begint, knikt ze nooit toen ze slechts een leergierig meisje was dat vele prijzen en beurzen ontving. Zelfs Buddy, haar vriend, verwachtte dat ze uiteindelijk zou stoppen met schrijven en een full-time moeder zou worden wanneer de tijd kwam. Al deze verwachtingen passen niet goed bij Esther, en deze gevoelens vergroten haar gevoel van vervreemding verder, waardoor ze diep in haar metaforische stolp wordt gevangen.
Haar volwassenheid is als geen ander in die zin dat ze depressief is door wat normaal moet gelden als nieuwe en opwindende ervaringen voor meisjes van haar leeftijd, maar toch handhaaft ze beknoptheid en waardigheid, zelfs in haar geleidelijke achteruitgang tot depressie en waanzin. Ze is van streek, voelt zich verkeerd begrepen en haar psychiater - iemand die verondersteld wordt de meest betrouwbare persoon te zijn waarmee ze kan praten en vertrouwen te kunnen nemen - lijkt geen aandacht te schenken aan haar woorden of probeert haar bron van pijn te begrijpen. Er is iets in haar grillige denken dat enigszins kalm is (op een gekke manier); zelfs als ze nadenkt over de verschillende manieren waarop ze haar leven zou kunnen nemen, is er nog steeds die waardige lucht om haar heen die haar laat geloven dat haar geest beter af is 'afgesloten' in plaats van een vals bestaan ​​te blijven leven zonder doel, een leven opgesloten in een stolp, verstikkend in haar eigen 'vuile lucht' zonder te ontsnappen.
De levensbeschrijving van Esther ligt erg parallel aan die van Plath, sommige details zijn indirecte maar feitelijke gebeurtenissen in haar levensgebeurtenissen. Net als Esther had Plath ook een zeer succesvol universiteitsleven opgebouwd, als ontvanger van vele prestigieuze prijzen en beurzen. Maar net als Esther ging ze ook door een acute depressie; het was na haar eerste zelfmoordpoging die ze schreef The Bell Jar, en we kunnen de weerspiegeling van haar gedachten in die van Esther zien. Plath laat de roman met een open einde achter en laat ons lezers zich afvragen of de stolp van Esther terugkomt om haar opnieuw te vangen. Helaas kwam het terug voor Plath zelf, toen ze een andere zelfmoord probeerde die deze keer fataal bleek.
Deze roman verdient alle erkenning die het toekomt; de schittering en authenticiteit ervan is luid en duidelijk. Plath was inderdaad een brein, en het is jammer dat ze weinig vertrouwen had in haar werken, of in zichzelf als een waardige vrouw en auteur. Ze was inderdaad een echte kunstenaar, een meestercomponist, vooral als het ging om poëzie. Het is alleen triest dat ze niet leeft om de grote impact van haar werken vandaag op literaire geesten wereldwijd te zien!
Leven is het zeldzaamste ding ter wereld. De meeste mensen bestaan, dat is alles.
The Bell Jar Review / Reaction (Januari- 2021)
Labels Artikel: The Bell Jar Review, Literary Fiction, Sylvia plath, de stolp, waanzin, genderongelijkheid, ije kanu