Aanranding - Blijf er niet mee rondlopen! - Psychotherapie praktijk Amsterdam Carolien Entrop
Een cliënt zei: "Soms flitsen nog steeds beelden van de aanranding door me heen. Ik ben sindsdien schrikkerig, ben op mijn hoede, wil alles in de gaten houden, kan me moeilijk ontspannen, een enkele keer heb ik een nachtmerrie".
Je leeft als een te strak gespannen veer en je wordt voortdurend overspoeld door een grote stroom van allerlei angstgedachten of piekergedachten. De paniek gaat je leven beheersen, terwijl angst dient om echt gevaar zichtbaar te maken. Het beperkt je dagelijks functioneren, want je gaat denken dat je iets niet meer aankunt of dat je iets niet onder controle hebt. Je hebt het niet in de hand. Je voelt je gefrustreerd, tekortschieten, bang of angstig of machteloos. Je hebt moeite met concentreren.
Je krijgt lichamelijke klachten, zoals spierpijn, vermoeidheid en door het zorgen maken, word je lusteloos, apathisch, somber en neerslachtig. Soms gaat het gepaard met duizeligheid, gevoelloosheid, je bent passief en immobiel, hebt verkrampte spieren, waardoor je hyperventilatie krijgt. (te veel en te snel ademen)
Het kan een hele tijd goed gaan en dan ineens wordt er iets aangeraakt waardoor je al je energie verliest. Dagelijkse stress momenten, een functioneringsgesprek, een verhuizing of een sterfgeval kunnen je veiligheid en zelfvertrouwen onder druk zetten. Ook een operatie of medische ingreep kunnen beelden van de aanranding weer naar voren halen, het is weer een situatie waarin je machteloos bent. Je spant je spieren weer aan, waardoor je je eigen emoties onder controle houdt en ervaringen in het "hier en nu" ga je vermijden en daar voel je je dan weer schuldig over.
Al deze schrik reacties zijn een confrontatie met een situaties die je eens niet onder controle had. Ineens komt een situatie boven waar je machteloos tegenover stond. De aanranding kun je niet vermijden. Hij komt op onverwachte momenten weer boven. Het ondermijnt wel je veerkracht.
familie, vrienden en je werk
Je bent geïrriteerd of gefrustreerd. Je hebt het gevoel ernstig tekort te schieten en machteloos te staan. Je hebt de neiging beslissingen uit handen te geven. Je omgeving vindt dat ook frustrerend en moet het verdragen zonder zichzelf of jou de schuld te geven of verwijten te maken. Ook al begrijpen ze nog zo goed waar het mee te maken heeft. Op een gegeven ogenblik is hun tolerantie ook op.
Alleen hieruit komen is moeilijk. Je hebt al cognitieve gedragstherapie of EMDR of een andere therapie geprobeerd, maar die bleken onvoldoende te werken. Belangrijk is dan te kijken wat er op lichaamsniveau gebeurt. Bel of mail: