Samen spelen, samen delen - het OpgroeiHuis
Het rijmt zo lekker en waarschijnlijk is dat ook de reden waarom het zo blijft hangen: "samen spelen, samen delen." Het klinkt ook zo enorm logisch: als je met iemand anders aan het spelen bent, dan moet je het speelgoed delen. Er wordt alleen een ding vergeten: kinderen zijn niet op volwassenen-logica ingesteld.
De leus wordt vaak al bij dreumesen gebruikt. Kleine mensjes die, zoals de natuur het bedoeld heeft, nog compleet egocentrisch zijn. Speelgoed waar ze een half uur geleden op uitgekeken waren wordt weer ongelooflijk populair zodra een ander het vast heeft. Het enige dat op die momenten door hun hoofden schiet is: "ik moet dat hebben!"
Vaak wordt er dan even "samen spelen, samen delen" gezegd, het speelgoed wordt van het kind dat het zojuist had afgepakt geconfisqueerd en weer teruggegeven aan het andere kind.
En daar gaan we mis met onze volwassenen-logica. Het "samen spelen, samen delen" zegt hen nog niks. Het confisqueren van het speelgoed (ook al is dit om terug te geven) is eigenlijk hetzelfde als wat het kind zojuist deed: afpakken. En het zorgt er ook meteen voor dat de twee de situatie niet zelf kunnen oplossen. Het gebeurt namelijk nog weleens dat het 't andere kind helemaal niks kan schelen dat er net wat is afgepakt. Of dat er toch een reactie komt, zoals hard huilen. Vaak wordt afgepakt speelgoed dan algauw terug gegeven.
Laat kinderen zelf hun probleempjes oplossen
Als volwassenen willen we graag de problemen van onze kinderen oplossen. Soms slaan we daarin door, door problemen op te lossen nog voor ze er zijn. Kijk liever of de kinderen het zelf kunnen oplossen en stap pas in zodra dat echt nodig is.
En wees eens eerlijk: zou jij al jouw 'speelgoed' met anderen willen delen, onder het mom van "samen spelen, samen delen," omdat dat zo 'hoort?'