Is de hoofddoek wel een religieus symbool? | Cultuur & Psychologie blog
Gepost door: Voestermans and Verheggen | 2 juni, 2017
Is de hoofddoek wel een religieus symbool?
De discussie over Islamitische kledingvoorschriften is weer opgelaaid naar aanleiding van de suggestie de moslimvrouwen bij de politie te tooien met een hoofddoek om op die manier bij deze beroepsgroep diversiteit naar overtuiging en sekse te bewerkstelligen. En naar aanleiding van boekaverboden in diverse Europese landen. De argumenten voor worden doorgaans ontleend aan voorbeelden elders. De praktisch ingestelde Britten blijken er geen been in te zien: Sikhs bij de politie dragen tulbanden en moslimvrouwen een hoofddoek. Wat is daar nou tegen? Je mag toch voor je geloof uitkomen?
Het tegenargument benadrukt dat deze functionarissen neutraliteit moeten uitstralen. Keppeltjes, kruisjes, tulbanden en hoofddoeken verraden vooringenomenheid en die is bij deze beroepen niet wenselijk.
Nu lijkt het mij helemaal niet zo erg om net zoals in Engeland praktisch te zijn en zoveel mogelijk de heftige gevoelens rond dit thema te temperen. Maar ik vind dat je in dat geval wel moeten weten waar je je niet langer druk om maakt. Bij keppel, tulband en kruis laat je toe dat eerbied voor God, haardracht in naam van het geloof (en de tulband als praktische oplossing voor zoveel haar) en openlijk je geloof in de verlossing belijden worden toegestaan bij het uitoefenen van het ambt. Het zijn religieuze symbolen. De eerbied ervoor wordt verordonneerd door een gevestigde religieuze praktijk.
Twee zijn voorbehouden aan mannen. De kippa, omdat gelovige Joodse vrouwen nu eenmaal geen speciale aansporing tot eerbied voor god nodig hebben, de mannen wel en het keppeltje herinnert ze daaraan, de tulband omdat nu eenmaal alleen de mannen hun haren moeten laten groeien. Het kruis wordt door gelovigen van beiderlei kunne geëerd.
Hoe zit dat met de hoofddoek? Is die vergelijkbaar met tulband, keppel en kruis? Gaat het hier ook om een gevestigde religieuze praktijk? Nee. De hoofdoek is geen religieus symbool. Er zit geen religieus geīnspireerde redenering onder maar een seksuele. Sommigen zeggen dat die seksuele steunt op een religieuze maar dan sla je cruciale stappen in de rechtvaardiging over. De hoofddoek is een door mannen afgedwongen voorzorg die de vrouwen moeten nemen om mannen niet in de verleiding te brengen hun begeerte te laten opspelen. Het gaat in dit geval om een tamelijk ouderwetse seksuologie en niet om een religieuze aangelegenheid. Het religieuze argument dat op die manier voorkomen wordt dat mannen hun begeerte laten prevaleren boven hun godsvrucht, wordt er met de haren bij gesleept. Het gaat dus om een mannelijk-seksueel en niet om een godsdienstig project.
Nogmaals, misschien moeten we aanvaarden dat vrouwen zich vrijwillig schikken naar wat mannen kennelijk uit voorzorg nodig denken te hebben. In een wereld waarin mannen wellicht seksueel worden overprikkeld, hebben de moslima's mogelijk een punt. Zo houden ze de mannen van het lijf, maar de religieuze rechtvaardiging fungeert in dit geval louter als dekmantel. Het is maar dat we dat weten als we de hoofddoek bij de politie toestaan.
Geplaatst in cultuurpsychologie, Religie, Wetenschap | Tags: diversiteit, hoofddoek, moslima's, seksuele praktijken