Gore-Tex is een waterdichte stof. De stof werd in 1969 bij toeval ontdekt door Bob Gore.
De stof en de patenten zijn ondergebracht binnen het bedrijf W. L. Gore & Associates, een Amerikaans bedrijf dat in 1958 werd opgericht door Bill en Vieve Gore.

Geschiedenis
De ontdekking van Gore-Tex was bij toeval. Gore’s vader Bill vroeg Bob om een nieuw soort loodgieterstape te maken. Zij maakten daarvoor gebruik van PTFE (PolyTetraFluorEtheen) oftewel Teflon. Deze kunststof werd eerder gebruikt om elektronica te isoleren. Bob ontdekte dat een verhitte strook PTFE uitrekte tot acht keer de oorspronkelijke lengte. De opgerekte folie van PTFE brak niet, bleek poreus en vormde een sterk materiaal. Dit materiaal staat tegenwoordig bekend als Gore-Tex. Gore-Tex is ademend  mbt O² (doch niet-ademend voor C¹O² noch N², dus "ademend/winddoorlatend voor 21% ( 1/5de ) van de lucht ) en toch waterdicht, waardoor men (regen)water en mist-aanslag buiten kan houden zonder dat kleding gaat broeien ( doch personen met snel warme (eind)ledematen zullen wèl klamme en/of koude en/of hete handen/voeten/rug/nek krijgen) . Het materiaal wordt daarom veelal toegepast bij de productie van warme, waterdichte en ademende kleding, zoals regen-, motor- en zeilkleding. Ook merken zoals The North Face maken gebruik van Gore-Tex voor hun jassen.

Een ander materiaal dat het bedrijf heeft uitgebracht is Windstopper. Dit materiaal is niet waterdicht maar wel ademend, en wordt daarom voor de productie van thermisch ondergoed en het winddicht maken van fleecekleding gebruikt.

Het vochtdoorlatend vermogen van gore-tex en windstopper kent wel grenzen: als de drager door inspanning veel zweet, kan niet alle vocht afgevoerd worden en wordt de drager alsnog nat. Wel zit dit vocht aan de binnenkant en veroorzaakt het geen afkoeling door middel van verdamping.

Amerikaans bedrijf
Sportkleding
Beschermende kleding