In de praktijk zijn de kinderen van minder gefortuneerde ouders jaloers op het dure speelgoed van de buren in een koopwoning en hun vaders op de auto van de buurman. Zo gaan de voorstanders van heterogene klassen ervan uit dat de slimme kinderen de minder begaafde kunnen en willen helpen. En dat die laatste groep daar welwillend tegenover staat.
De praktijk die ik zelf dagelijks meemaak in het voortgezet algemeen volwassenen onderwijs (vavo) is dat slim vaak last heeft van dom om het maar even simpel en misschien wel politiek incorrect te stellen.
In de examenklas van de havo zitten leerlingen die van het vmbo zijn doorgestroomd en leerlingen die vanaf de brugklas al op de havo zitten. Tieners met een vmbo-achtergrond zijn over het algemeen gewoon veel drukker en onrustiger. Dat is niet alleen mijn eigen waarneming, de leerlingen zeggen het zelf ook tegen mij.
Wangedrag, agressie, spijbelen, geweld, sociale problematiek; het komt veel meer voor op de lagere niveaus dan op de hogere niveaus. Dat verklaart deels ook de impopulariteit van het vmbo en het streven van ouders hun kind op de havo of het vwo te krijgen.