Scheiden: hoe zit het met de alimentatie?
Na een scheiding verandert er veel. Je gaat van één huishouden naar twee huishoudens, de kinderen blijven niet altijd op dezelfde plek en zowel praktisch als financieel gaat het plaatje er heel anders uitzien. Eén van de financiële veranderingen na een scheiding is de alimentatie. In veel gevallen heeft één partner recht op alimentatie, voor de partner zelf en/of voor eventuele kinderen. Hier lees je meer over de vormen van alimentatie en de haken en ogen.
De meest bekende vorm van alimentatie is kinderalimentatie. Kinderalimentatie is bedoeld om ervoor te zorgen dat kinderen dezelfde dingen kunnen blijven doen als tijdens jullie huwelijk. Je kunt hierbij bijvoorbeeld denken aan een sport blijven beoefenen. Er is geen minimale hoogte voor kinderalimentatie, wel een maximale hoogte. Wie de kinderalimentatie betaalt en hoe hoog die is, hangt af van de inkomens van beide voormalige partners. In de meeste gevallen betaalt de partner die het meest verdient de alimentatie aan de partner waar de kinderen wonen. Kinderalimentatie moet tot het 21e levensjaar van het kind worden betaald, maar als het kind 18 jaar wordt, worden de afspraken niet meer tussen de ex-partners gemaakt, maar tussen de betalende ouder en het kind zelf.
Met het huwelijk komt een onderhoudsverplichting, waarbij je verplicht bent om als partners financieel voor elkaar te zorgen. Deze verplichting blijft bestaan na een scheiding. In de praktijk komt dit er meestal op neer dat de partner die het meest verdient partneralimentatie betaalt aan de partner die het minst verdient. Soms wordt de duur van partneralimentatie vooraf al afgesproken, bijvoorbeeld in huwelijkse voorwaarden. Als je gescheiden bent voor 1 juli 1994, dan geldt de alimentatie levenslang. Als je na die tijd gescheiden bent, dan geldt een periode van 12 jaar als er sprake is van een huwelijk met kinderen of een huwelijk zonder kinderen dat langer dan vijf jaar geduurd heeft. Heeft het huwelijk korter dan vijf jaar geduurd en hebben jullie geen kinderen, dan geldt een jaar alimentatieverplichting voor elk jaar dat je getrouwd bent geweest, met een maximum van 5 jaar.
Parteralimentatie en een nieuwe partner
Het recht op partneralimentatie vervalt op het moment dat de partner die alimentatie krijgt duurzaam gaat samenwonen of trouwen met iemand anders. Als je om een andere reden geen of minder partneralimentatie wilt betalen, dan kun je hiervoor de hulp van een advocaat inschakelen. Hier moeten echter wel goede redenen voor zijn, anders zal de rechter je aanvraag niet snel goedkeuren.
Alimentatie is een langdurige verplichting die tussen de partners bestaat en steeds weer terugkeert. Om daar geen last van te hebben, kiezen mensen er soms ook voor om de partneralimentatie af te kopen. Dat kan bijvoorbeeld door een eenmalige afkoopsom te betalen. Ook kan de alimentatie op andere manieren afgekocht worden, bijvoorbeeld door de overname van een (hypotheek-)schuld door de partner die alimentatie zou betalen, of door middel van overbedeling voor de partner die alimentatie zou ontvangen. Kinderalimentatie is niet af te kopen.
Als je ervoor kiest om partneralimentatie af te (laten) kopen, houd dan wel rekening met het volgende: als de alimentatie-ontvanger binnen twaalf jaar na het afkopen van de alimentatie een bijstandsuitkering aanvraagt bij de gemeente, dan kan de gemeente de betaalde bijstand verhalen op de alimentatiebetaler, omdat er nog steeds sprake is van een onderhoudsplicht. De gemeente hoeft in dit geval geen rekening te houden met afspraken die de voormalige partners onderling hebben gemaakt.