Tijdens onze visvakanties gaan we al een aantal jaar naar forellenvijver de Woldstek in Ruinerwold. Na uren ploeteren aan de Meinesloot om een visje boven te halen (met wisselend succes), is dit elke keer weer een hoogtepunt van de week. Er wordt namelijk veel gevangen. Heel veel.
Tot afgelopen seizoen mankeerde er nogal wat aan onze voorbereiding voor deze leuke activiteit. Terwijl wij als begeleiding nog bezig waren met stoelen neerzetten, aas halen en hengels klaar maken werd de eerste forel al aan de haak geslagen. Vreugde maar vooral paniek alom (“Ik heb beet, kom me helpen!!!”), want het van de haak afhalen van een forel is een kunstje dat de meeste van onze gasten niet kennen. Die beesten slikken namelijk de haak volledig in. Zo ongeveer tot in hun darmen, om het maar even smakelijk te brengen. Tegen de tijd dat we gearriveerd waren bij de eerste forel en een schepnet hadden gevonden, kondigde forel nummer twee zich al aan. En nummer drie. Zo blijf je achter de feiten aan lopen. Of achter de forellen…