#trueselfie: Al 21 jaar ervaring met depressie - MIND Young
abunchofcolorsmaayke
Een jaar geleden kreeg ik weer last van depressieve gevoelens. Ik zonderde me af, ging niet meer sporten, wilde niet meer afspreken met mensen. Het liefst wilde ik na het werk meteen mijn bed in en alleen maar slapen. Mijn vriend Brian verwonderde zich vaak: 'We hebben een heerlijk huis, een mooie auto, een lieve kat, vertel me dan waarom je zo verdrietig bent.' Ik kon het hem gewoon niet uitleggen. Soms had ik gewoon geen woorden om gedachtes te omschrijven, een andere keer was ik te emotioneel om het uit te leggen. Het ging van kwaad tot erger. Tot het punt dat ik mezelf écht niet meer uit bed kon krijgen. Mijn vriend Brian en ik besloten dat ik me (wéér) moest aanmelden bij GGZ in Geest. Daar werd ik na een wachtperiode geplaatst bij een Basis GGZ psychologe, met wie ik best aardig kon opschieten. Ook kreeg ik van de psychiater Prozac (fluoxetine) voorgeschreven en hoewel ik het vreselijk vond om weer medicijnen te nemen, besloot ik om dit toch maar te doen.
Geel = Het gaat goed. Ik voel me lekker. Geen enkele sombere gedachte. Groen = Ik voel me prima. Het gaat wel ok. Blauw = Het gaat niet goed, ik heb sombere en negatieve gedachtes Rood = Ik voel me erg slecht. Veel depressieve gedachtes. Zwart = Help. Suïcidale gedachtes.
Het ging van kwaad tot erger, ik werd enorm angstig, heb hele dagen in bed gelegen, hoorde stemmen in mijn hoofd, had gedachtes van zelfdoding. Echt verschrikkelijk, ik dacht dat ik écht gek werd. Op een nacht werden de gedachtes van zelfdoding me teveel. Ik heb urenlang in een soort foetushouding gelegen, bevend. Toen ik weer 'grip' had op mijn lichaam, maakte ik mijn vriend wakker en vertelde dat ik me 'zwart' voelde. Tevens belde ik mijn zusje. Als ik niet aan mijn vriend had verteld dat ik me 'zwart' voelde, was ik er niet meer geweest...
Mijn zusje en haar vriend stapten meteen in de auto en kwamen meteen naar me toe, ze woont in Groningen, ik in Aalsmeer. Mijn zusje is orthopedagoog, en herkende veel signalen. Al voordat ze bij mij was aangekomen had ze de crisisdienst en de huisartsenpost al gebeld, ze had geregeld dat ik meteen mocht langskomen. Bij de huisartsenpost keken ze of ik echt wel naar de crisisdienst moest, ik kreeg een 'JA' en mocht doorrijden naar Haarlem. Eenmaal op de crisisdienst aangekomen moesten we echt enorm lang wachten. Ik zat daar met mijn zus, haar vriend (ook pedagoog), mijn vriend en ik. Volgens mij moesten we wel 2.5 uur wachten voor de dienstdoende psychiater met mij kon praten. Toen ze eenmaal beschikbaar was, vroeg ze of ik alleen met haar wilde praten, of dat mijn naasten er ook bij mochten zijn. Ik vond dat laatste fijn, ik dacht dat het beter was om 'open kaart' te spelen. Het was een erg lieve vrouw, ik gok van mijn leeftijd. Ze stelde heel veel vragen, veel over vroeger, over trauma uit mijn jeugd. Het was erg fijn dat mijn zusje er was, die kon heel veel dingen confirmeren, en waar nodig beter uitleggen. Als ik eraan terugdenk, krijg ik nog tranen in m'n ogen, hoe fijn het was dat zij er voor mij was. De psychiater zei dat ik last had van een dissociatie, ze dacht dat ik heel slecht reageerde op de Prozac. Ik kreeg wat verdovende middelen voorschreven (naast de oxazepam die ik al thuis had), ik kreeg Lorazepam en Quetiapine. Ook werd ik doorverwezen naar een ander specialistisch centrum voor trauma's bij het VU in Amsterdam. De Prozac mocht ik niet meer slikken.
De manier van communiceren met kleur heeft mij, en mijn familie enorm geholpen. Je kan wel zeggen dat het mijn leven heeft gered. Ik weet zeker dat als het voor mij werkt, het ook voor anderen kan werken. En daarom wil ik me inzetten om lotgenoten kennis te laten maken met de kleurenkaarten. Zodat het een hulpmiddel kan zijn in donkere tijden. Niet alleen voor hen, maar ook voor hun naasten. Ik heb een website in elkaar geklikt waar je gratis je eigen kleurenkaartjes kunt samenstellen. Die stuur ik dan naar lotgenoten toe. Ik noem het: 'a Bunch of Colors.org', maar voor mij betekent het veel meer dan 'een boel kleurtjes'.