Sinds het ontstaan van de supergroep heeft deze 'Royal Southern Brotherhood' al wel enkel wijzigingen moeten ondergaan in hun bezetting, iets wat als logisch mag worden beschouwd want hoe kan je de drukke agenda van al de frontmannen samen laten vloeien. Zo was er in 2014 de vervanging van Mike Zito door Bart Walker en werd een jaartje later Devon Allman ingeruild voor Tyrone Vaughan .
Na hun award genomineerde album 'Don't Look Back' uit 2015 was het dan ook een logisch gevolg of oprichters Cyril Neville en drummer Yonrico Scott (Derek Trucks Band) konden niet anders dan de andere leden aan het werk te zetten. Dit nieuwe 'The Royal Gospel' is dan ook meteen de vuurdoop voor de allernieuwste aanwinst bassist Darrell Phillips.
Alhoewel dit album 'Gospel' in de titel heeft moeten we toch een beetje wachten op de Gospel want deze Brotherhood beginnen er stevig aan met 'Where There's Smoke There's Fire' en zoals ze zelf zingen, when there's a will, there's a way. Met 'I've Seen Enough To Know' krijgen we meteen al wat soul en funk meegeleverd.
Zowel Cyril als Bart Walker nemen de vocals voor hun rekening en meteen wordt ook het gemis van Devon weggewerkt. Met 'Blood is Thicker Than Water' moet Cyril Neville zich thuis voelen want na een snijdende gitaar-intro voelt dit nummer aan als eentje van The Neville Brothers, de enige echte New Orleans sound. Met 'I Wonder Why' nemen deze Koninklijke broederschap een beetje gas terug al blijft de soul aanwezig en steekt een lichte vorm van hedendaagse gospel de kop op mede door Norman Ceaser aan de B3, like if a child is born.
Voor de productie van deze 'The Royal Gospel' tekende David Z en het album werd opgenomen in de 'Dockside Studio' in Lousiana. Bij het begin wisten deze Royal Southern Brotherhood nog niet echt waarheen met de muziek maar zoals alles kwam alles fijn in orde alsof er 'Good Mojo' mee was betrokken. Sinds het ontstaan van deze groep in 2011 brachten ze eerst in 2012 hun 'selftitled' album uit en met deze nieuwe staat de teller al op 4 studio albums.
Met 'Face Of Love' krijgen we een semi-akoestisch nummer, een song die ons ver weg neemt van alle dagelijkse beslommeringen. Nummers als 'Land Of Broken Dreams' en 'Spirit Man' voldoen aan de hoge verwachtingen die mogen worden gesteld worden bij deze supergroep. Na het funky 'Can't Waste Time' voelen we ons terug in New Orleans en met afsluiter 'Stand Up' steekt de enige echte gospel dan eindelijk de kop op.