Hoe 'le jambon-beurre' de schooltijd van Egbert redde – frankrijk.nl
Home >> Ontmoeten >> Le jambon-beurre, het Franse troostbroodje
Franse keuken, gastblogger Egbert Ausems, kantine, lunchgerecht
Nu Egbert weer boterhammen staat te smeren voor zijn schoolgaande zonen herinnert hij zich zijn eigen schooltijd in de Elzas. De schoollunches waren destijds een degustatieve uitdaging. Maar stiekeme tochtjes naar de bakker boden verlossing.
Nu de scholen weer begonnen zijn en de routine weer op gang is gekomen, sta ik weer iedere ochtend boterhammen te smeren voor de jongens. Iets wat mijn moeder vroeger nooit deed want wij bleven in de kantine (ofwel le réfectoire) lunchen. Productiemaaltijden die rond 11.30 uur werden aangeleverd in een witte camionnette, waarvan sommige gerechten dermate dubieus waren dat je je weleens afvroeg of er niet al eerder op gekauwd was.
De cuisinière serveerde de gerechten ook op een bijzonder liefdevolle manier en kwakte en pollepel 'szjwiek' (de enige benaming die ik hiervoor kan bedenken om het spul te verwoorden) op je bord en riep er bij "SUIVANT!"… Met les copains hadden we snel een oplossing bedacht om die a-culinaire lunch over te slaan. Als eerste in de rij staan, de lunchstrippenkaart laten afstempelen en dan snel via de zijdeur weer naar buiten.
Vervolgens ging iemand le Surge (Surveillant Général, ofwel de conciërge) afleiden en gingen stiekem een paar jongens naar de boulangerie om de hoek van de straat een jambon-beurre halen, 'avec cornichons' voor mij 'et juste du beurre' voor compaan Baptiste. Een absolute lekkernij! Daar heb ik er naar schatting 2.000 van gegeten, realiseer ik mij… (à 1 sandwich per dag in 7 jaar tijd – reken maar uit!)