Double Bill on Tour
Music : Paul Goodman, Gugum Gumbira
Dancers : Julia Mitomi, Leroy Dodson, Aafke de Jong
Double Bill is a brief Dutch (and Indonesian) tour of two older productions by Gerard Mosterd danced by a new cast.
Unfolding (2003) : An abstract physical interdisciplinary solo project on defining Asian and European identity.
Ketuk Tilu (1999) : A dance-video project about the attempt to achieve break through three dimensionality by the black listed Jaipongan movement.
Unfolding - 1
Unfolding - 2
Unfolding - 3
Ketuk Tilu Solo
Saturday, February 6 20:30 Kit Tropentheater Amsterdam
Tuesday, February 9 20.30 *** Vrijthof Theater, AINSI Maastricht
Friday, February 19 20:30 De Regentes Den Haag
Friday, March 5 20:15 Theater Achterom Hilversum
Thursday, March 11 20.30 Het Kruithuis Groningen
Saturday, March 27 20:30 Krater Theater Amsterdam ZO
Thursday, April 1 20.30 Theater de Lieve Vrouw Amersfoort
*** Maastricht introduction starts at 19:30
Trouw, 4 Feb 2010
Tropentheater Program
In 'Ketuk Tilu' staat de Jaipongan, een dansmuziekstijl uit Bandung centaal. FOTO KAROLIEN DE PAUW.
'Ketuk Tilu' en 'Unfolding' van Gerard Mosterd. 6/2 KIT Tropentheater Amsterdam, daarna tournee, zie www.gerardmosterd.com
'Een indringende interactieve, fysieke reis door een Euro-Aziatisch geheugen.' Zo omschrijft Gerard Mosterd zijn voorstelling Unfolding. Hij geeft hiermee meteen een aantal kernthema's van zijn werk aan.
In Ketuk Tilu onderzoekt Gerard Mosrecd zijn Europees-Aziatische identiteit. Hij breekt in het stuk nadrukkelijk met de tweedimensionaliteit van het Indonesische theater, dat stoelt op het traditionele poppenspel. Hij bereikt dit onder meer door het inbrengen van elementen van jaipongan. Deze dansvorm ontstond toen president Soekarno in 1961 rock and roll en andere westerse muziek- en dansvormen verbood. Hij daagde Indonesische musici uit om de eigen, inheemse muziek en dans nieuw leven in te blazen. (Gugum Gumbira, een componist, orkestleider en choreograaf uit Sunda (West-Java), ontwikkelde hierop jaipongan, een dans die gebaseerd is op de traditionele Sundanese Ketuk Tilu muziek en de bewegingen van Pencak Silat De Indonesische regering was echter 'not amused' met deze ontwikkeling, de dans werd veel te sensueel gevonden. Pogingen om jaipongan te onderdrukken hadden een averechts effect: de muziek en dans werden er alleen maar populairder door, ook toen besloten werd de ban op buitenlandse muziek op te heffen. In de jaren '80 beleefde jaipongan een hoogtepunt. Tegenwoordig vinden we deze stijl vooral terug als podiumdans maar ook buiten de podia blijft de dans populair – nu tegen de zin van veelal streng-islamitisch georiënteerde machthebbers.