Rush is een Canadese progressieve rockband, bestaande uit Geddy Lee (zang, bas en toetsen), Alex Lifeson (gitaar) en Neil Peart(drums).
Rush werd opgericht in 1968 door Alex Lifeson (gitaar), John Rutsey (14 mei 1953 - 11 mei 2008) (drums) en bassist Jeff Jones. Na korte tijd wordt Jeff Jones vervangen door bassist/zanger Geddy Lee (eigenlijk Gary Weinrib). Thuisbasis is Toronto, Canada. Ze coveren dan alleen werk van bijvoorbeeld Cream, Jimi Hendrix en The Who. Totdat hun eerste album verschijnt treedt eerst nog een toetsenist toe, die weer verdwijnt; Geddy stapt uit en dan weer in de band en Rush is voor een tijdje zelfs opgeheven. In 1971 wordt het de groep toch menens. Toen in 1974 het titelloze debuutalbum verscheen bestond de band uit zanger/bassist Lee, gitarist Lifeson en drummer John Rutsey. Op dit eerste album liet Rush een sterke invloed van Led Zeppelin horen. Nadat Rutsey nog hetzelfde jaar de groep verlaat wordt Neil Peart aangenomen als vervanger. Hij wordt de belangrijkste tekstschrijver en zorgt voor meer diepgaande teksten dan daarvoor. Bij "Caress of Steel" gaat Rush al langzaam meer richting progressieve rock, met kant 2 (toen nog op lp met 2 kanten) als goed voorbeeld daarvan, gezien de opbouw. Met "2112" maakt Rush definitief de stap richting progressieve (hard)rock met wederom een nummer op het album dat een hele lp-kant beslaat. Na hun live-album (het afwisselen van 4 studio-albums met een live-album wordt daarna gemeengoed voor Rush) doen er bij "A Farewell to Kings" voor het eerst toetsen hun intrede, gespeeld door Geddy Lee. De muziek wordt ook complexer dan op voorgaande albums. De toetsen worden tot en met "Exit ... Stage Left" vooral ter opvulling gebruikt. Bij "Signals" tot en met "Hold your fire" worden de toetsen veel dominanter en is er van dehardrock die Rush in het prille begin maakte niet veel meer over. Met het album Roll The Bones betreedt Rush de jaren negentig. Op dit album staan bekende nummers als Dreamline, Bravado en de titelsong Roll The Bones. In 1993 volgt Counterparts en wordt over het algemeen goed ontvangen. Na het uitbrengen van het album Vapor Trails in 2002, toert Rush door Brazilië, en geeft de band een spectaculair optreden in Rio de Janeiro. Ter ere van hun dertigjarig bestaan toert Rush over de hele wereld. De band speelt dan vooral bekende nummers als Xanadu, 2112, The Spirit Of Radio, Tom Sawyer en Subdivisions. Op 1 oktober 2004 sloten Lifeson, Lee en Peart de tournee af met een ruim drie uur durend concert in Ahoy Rotterdam.
In 2008 werkten de band en andere bekende artiesten uit de VS, het Verenigd Koninkrijk, Canada en Zuid-Afrika samen aan het album Songs for Tibet, een steunbetuiging aan Tibeten dalai lama Tenzin Gyatso. Songs for Tibet verscheen tijdens de Olympische Zomerspelen 2008 in de Volksrepubliek China die werden geopend op 8 augustus: het album werd op 5 augustus uitgebracht via iTunes en vanaf 12 augustus via muziekwinkels overal ter wereld. Sinds de Invasie van Tibet in 1950-1951 bezet China het land met - volgens critici - een wijdverbreide politieke, religieuze en culturele onderdrukking tot gevolg.[1]
In de zomer van 2010 ging de documentaire "Beyond The Lighted Stage" in première. Het betrof hier een overzicht van het veertigjarige bestaan van de band aan de hand van niet eerder getoond archiefmateriaal en interviews met de bandleden. In Noord-Amerika startte in die zomer de "Time Machine Tour" waar onder andere het complete album "Moving Pictures" uit 1981 ten gehore werd gebracht. In juni 2010 kreeg Rush een ster op de beroemde Hollywood Walk of Fame. Diezelfde maand verscheen een nieuwe single met de naam "Caravan". De twee nummers daarop, Caravan en BU2B, verschenen op het volgende studioalbum "Clockwork Angels" dat in juni 2012 uitkwam. Op 27 mei 2011 werd in het kader van de Time Machine Tour ook Nederland (Ahoy, Rotterdam) aangedaan.
Op 2 juni 2013 deed de band de Ziggo Dome aan tijdens hun Clockwork Angels tour. Datzelfde jaar werd Rush opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.