Jongeman vecht voor zijn leven na ongeval (Kontich) - Het Nieuwsblad
Jongeman vecht voor zijn leven na ongeval
02/10/2010 om 00:00 door Leonard Muylle - Print - Corrigeer
Tars Peeters. ena Foto: © Vanderjeugd Emanuel
'Elke dag zie je dat soort ellende op het nieuws', stamelt Jan Peeters, Tars' vader. 'Maar nooit houd je er rekening mee dat het wel eens jouw kind zou kunnen zijn dat zoiets meemaakt. Een absolute nachtmerrie.'
Voor de familie Peeters uit Kontich stortte afgelopen zondagnacht hun wereld in. Zoon Tars studeert sinds begin dit jaar aan de hotelschool Ter Duinen in Knokke en wilde met twee nieuwe vrienden een stapje in de wereld zetten. Het drietal sprong in de auto, maar dat ritje liep slecht af. In een bocht op de Koninklijke Baan in Oostduinkerke verloor de bestuurder de controle over zijn wagen. De auto smakte tegen een elektriciteitspaal van De Lijn. Tars, die op de achterbank zat, werd levensgevaarlijk gewond. De bestuurder van de wagen bleek niet over een geldig rijbewijs te beschikken Intussen vecht Tars nog steeds voor zijn leven in het ziekenhuis van Veurne. Voor de hele familie Peeters zijn het bange dagen. 'Tars' hersenstam is geraakt en de toestand is zeer zorgwekkend. Maar we hopen en we blijven hopen', houdt hij zich sterk. 'Elke dag die Tars krijgt, is een gewonnen dag.'
De familie trekt zich op aan de vele steunbetuigingen die ze sinds het ongeval heeft ontvangen. 'Tars heeft op drie scholen gezeten', vertelt vader Peeters. 'En op elke school heeft hij een hoop vrienden achtergelaten. Die posten nu massaal op Tars' facebooksite, dat doet ons ongelofelijk veel deugd. Ook zijn vriendin komt bijna elke dag naar Veurne. Telkens heeft ze lieve woordjes voor hem bij. Dat arme meisje is helemaal van den dijk, ze zien elkaar zo graag...'
Ondertussen hebben de dokters de kunstmatige coma opgeheven met de bedoeling Tars zelfstandig te laten ademen. 'Het worden spannende uren', zucht Jan. 'Maar als het hem lukt, zijn we al een stap verder. Tars' droom om ooit chef-kok te worden, moeten we voorlopig even vergeten. Als hij het overleeft, dan weten we nog niet hoe hij eruit komt. We moeten wachten en hopen.'