Op de proeftafel enkele 'oude' wijnen om te beoordelen of die in 2019 nog mee mogen doen (mochten ze niet) en natuurlijk ook een aantal lekkere wijnen om het jaar goed mee te beginnen.
Proefnotitie achteraf; Het is maar goed dat we een aantal wijnen getest hebben want ze hebben allemaal de toets der kritiek niet doorstaan. Alle 'Split' wijnen hebben een hele chemische plastic bijsmaak gekregen en zijn rijp voor de gootsteen. Ook de twee Pinot Noir's uit Belgie en Luxemburg hebben de tijd niet overleefd en konden zo weg. De Heritage Chardonnay is een eenvoudig maar lekker glas, de Soave heerlijk fris. De Hex von Dasenstein was aardig maar niet heel bijzonder. De Tarani, Apasio en Corvina waren de best verkochte wijnen in de webwinkel in 2018 en dat was niet voor niets. Lekkere wijnen voor een mooie prijs.
Vervolgens kregen de deelnemers een aantal blindgemaakte flessen te proeven. Zouden deze 'ooit vergeten op te drinken' wijnen nog goed zijn, en zouden de deelnemers kunnen herkennen welke wijn in het blinde glas zit? De keuze waren de volgende wijnen;
De tweede set van de avond was een collectie met wijnen uit een kelder in Scherpenzeel. Waren het juweeltjes of was het azijn. Geproefd werden;
En we eindigden weer met twee mooie wijnen, waarvan de tweede ingebracht door proever Kees van Zijl (dank je wel)
Proefnotitie achteraf: Nou, dat waren wel heel veel wijnen om op één avond te proeven. Van de eerste sessie was de La Tour de By 2004 nog een topwijn. Ook de pinot Blanc uit luxemburg en de Grand Ordinaire uit 2013 waren nog drinkbaar, maar niet meer met heel veel plezier. De meeste deelnemers wisten toch (geholpen waarschijnlijk door flesvorm of opdruk op de kurk), de juiste fles uit de serie te benoemen. Van de tweede serie was de Uchizy 2017 natuurlijk heel goed te drinken, waarbij de 1991 een heel eind op zijn retour was. Vooral het kleurverschil (donker geel tegen water wit) was heel overduidelijk. Beide Villars Fontaine waren nog goed te drinken alleen vonden de meeste deelnemers (waarschijnlijk door het vele hout) hem niet erg aangenaam. Bij beide flessen waar twee versies van waren (een goede en eentje met een te laag wijn niveau), was duidelijk het verschil te proeven tussen de geoxideerde en de normaal gevulde variant. De eijn van Bouchard viel (omdat het zo'n gerenomeerd wijnhuis is) toch een beetje tegen. De laatste drie waren mooi uitgerijpte juweeltjes waar we met veel plezier van hebben genoten. Al met al een leerzame en bijzondere avond.