Stichting JAS: Syp Wynia – Nederland en Corona; Het beschermen van de kwetsbaren is ronduit mislukt
Geen mondkapjes, geen testen, geen controle6-6-2020
'Er overleden dit jaar tot dusver 9000 mensen meer dan normaal'
'Snel ingrijpen, plus testen, opsporen en isoleren'
'Het virus zou niet zo besmettelijk zijn en er was weinig kans dat het Nederland zou bereiken'
'Beleidsmatig is de Nederlandse Coronacrisis al gauw een schaarstecrisis'
Beleidsmatig is de Nederlandse Coronacrisis al gauw een schaarstecrisis. Daags nadat op 27 februari de eerste Nederlandse besmetting is vastgesteld waarschuwt RIVM-virologiedirecteur Jaap van Dissel – het lekte later uit via De Volkskrant – het ministerie van Volksgezondheid voor 'een wereldwijde schaarste van beschermingsmiddelen, vooral van mondkapjes. Van Dissel:
"In de media moet aandacht komen voor het belang van goed gebruik van de schaarse persoonlijke beschermingsmiddelen. Onnodig gebruik moet worden teruggedrongen."
'Wie niet getest wordt, is officieel niet besmet'
Dat er bij iedere besmetting een contactonderzoek nodig is, wordt eind februari wel erkend door het RIVM, maar ook binnen de kortste keren weer opgegeven. Anders dan in Duitsland en België wordt er niet meteen massaal GGD-personeel voor bron- en contactonderzoek geworven. In mei 2020 blijkt uit onderzoek van RTL dat er in Duitsland per 1000 inwoners 20 Corona-contactonderzoeken zijn gedaan en in België 13,9. In Nederland zijn er slechts 4,4 onderzoeken.
'Groepsimmuniteit klinkt als een morbide experiment met Nederland en wordt de volgende dagen dan ook ingeslikt'
'Waar ondertussen wel een groot probleem groeide, was in de bejaardenhuizen'
'Het kabinet beloont discipline door bij stukje en beetje de lockdown weer los te laten'
'Het doel om de kwetsbaren te ontzien is ronduit mislukt'
Jaap van Dissel van het RIVM, de rechterhand van het kabinet, erkende het overigens ook (in het AD): 'We concentreerden ons in het begin heel erg op het in stand houden van de ziekenzorg en de IC-capaciteit, en dan zie je nu dat die kwetsbare groep erg getroffen wordt.' De verpleeghuizen staan overigens niet op zichzelf. De Coronacrisis zette later, in mei, ook de slachthuizen in de spotlights. Veel personeelsleden – doorgaans Oost-Europeanen – liepen zowel in de huisvesting, bij het transport als op de werkplek grote risico's en menigeen bleek ook daadwerkelijk besmet. Hoe intelligent de lockdown ook geweest moge zijn, het leidde niet tot bescherming in delen van de samenleving die doorgaans toch al wat minder in het licht staan.
Wordt het niet eens tijd in Nederland, in navolging van Spanje, dat de verantwoordelijken voor het desastreuze beleid waardoor honderden ouderen stierven, vervolgd gaan worden wegens dood door schuld?