BERINGEN (B - Limburg)
Aperitieven - Pintje drinken - Mijnmuseum - Terrilwandeling
3 + 4 feb 2006
Als opener van het camperseizoen kan dit treffen tellen !! Franco en Liliane waren onze gastheer en -vrouw en ze hebben ons een prachtig weekend geschonken. De parking van het mijnmuseum werd onze tijdelijke stek voor een nacht of 2. Onze gastheer Hans Hofer van het mijnmuseum had gezorgd voor elektriciteitsaansluitingen zodat er stroom was voor iedereen. Voor water was ook gezorgd. WC lozen kon ook. Dus alles was voorhanden.
Aankomst op vrijdagnamiddag en de aperitief staat al klaar. Ik had dat snel gezien en parkeerde me naast de aperitieftafel.
Piloteke schonk zijn eigen sapje uit : iets met braambessen en vlierbessen. 't Was lekker ! Op het forum hadden er een paar geopperd om wat activiteiten te doen zoals fietsen of petanqueën maar daar we niet aan toe gekomen.
Agent57 en GI. Niet alle mensen van het forum kennen elkaar en maakten graag kennis.
Kolibri had zijn hond Django mee.
Clement, onze reizende professor.
The Shadows ;-)
Rechts : Franco, de organisator
Na onze aperitief buiten, hadden we nog meer dorst en vonden lekker Koolputtersbier in het Melkhuisje.
20.00 u ... Er is ambiance...
23.00 u ...
24.00 u ... Ronyd in actie
01.00 u ... De straffe verhalen komen nu boven.
Zaterdagmorgen. Een enkeling had een houten kop, een andere sliep uit tot een uur of 10... Nog steeds geen petanquers te zien... Enkele mannelijke fietsers die iets goed te maken met hun wederhelft kwamen aangereden en verdwenen snel in hun camper...
Steenkolenmijn van Beringen : 1907-1989.
Laatste wagen : 28.10.1989.
Totale produktie : 79.096.505 ton
We staan vlak voor de mijnschachten. Er komen steeds meer MH's aan. We halen net de 50 niet.
Zaterdagnamiddag om 13.00u is het verzamelen voor het mijnbezoek.
Tijd voor een eerste groepsfoto.
De grote groep zet zich in gang ...
De mijn was vroeger niet alleen belangrijk voor het werk. Rondom de mijn ontstond een volledig dorp met woonwijken, winkels, sportvelden, een cultureel centrum, een wandelpark,...
De 4 gidsen vangen ons goed op. Eerst krijgen we een pakkende film te zien over een mijmerende mijnwerker.
Daarna gaan de 4 groepen hun eigen weg in het museum. Wij trekken naar de maquette. Een videofilm toont het bovengrondse werk van de mijnsite anno 1957 : van het schoonmaken en het transport van de steenkool tot de badzaal, de bureaus van de directie en het sociale leven, zoals de school en de academie.
Een klank- en lichtspel verklaart ons de werking van de mijn.
De lichten gaan uit en de maquette licht op. Ook dit onderdeel zit heel knap in elkaar.
Na de maquette krijgen we de werktuigen te zien. Modern gerief kon de mijnsluiting niet redden.
In het geologie museum : klokstenen
Met veel enthousiasme legt de gids uit hoe men proefboringen deed.
Uitleg over het luchtverversingssysteem.
We bevinden ons niet in de mijn, maar in de kelders van het museum.
De mijnschachten werden heel waarheidsgetrouw nagebouwd.
Een mijnfiets
Na het mijnbezoek gaan we de terril op. De beklimming is niet zwaar en duurt zo'n 1u30.
Rita vraagt entreegeld ? Steenkool die boven gehaald werd, moest gescheiden worden van stenen voordat men hem kon verkopen. Daarom werd de steenkool 'gewassen'. De stenen werden opgestapeld en zo ontstond de steenberg.
Na de sluiting van de mijnen kreeg de steenberg een nieuwe bestemming. Hij werd bezaaid en wandelwegen werden aangelegd. Op de top heb je een prachtig vergezicht over de ganse mijncité en de einder reikt tot aan de schachttorens van de andere mijngemeenten.
Maar de mist belemmerde fel het uitzicht.
We werpen nog een laatste blik op de mijn en dalen terug af om ons klaar te maken voor het avondeten.