kerosine/definitie, toepassingen, & Facts | Auber sans la peur
kerosine, ook gespeld als kerosine, ook wel paraffine of paraffineolie genoemd, ontvlambare koolwaterstofvloeistof die gewoonlijk als brandstof wordt gebruikt. Kerosine is meestal lichtgeel of kleurloos en heeft een niet-onaangename karakteristieke geur. Het wordt verkregen uit aardolie en wordt gebruikt voor verbranding in kerosinelampen en huishoudelijke verwarmingstoestellen of ovens, als brandstof of brandstofcomponent voor straalmotoren, en als oplosmiddel voor vetten en insecticiden.
Kerosineolielamp.
aardolieraffinage: kerosine
hoewel het gebruik ervan als verlichtingsbron sterk is afgenomen, wordt kerosine nog steeds op grote schaal gebruikt over de hele wereld in koken en ruimteverwarming…
ontdekt door de Canadese arts Abraham Gesner in de late jaren 1840, werd kerosine aanvankelijk vervaardigd uit koolteer en schalieoliën. Na het boren van de eerste oliebron in Pennsylvania door E. L. Drake in 1859 werd aardolie al snel de belangrijkste bron van kerosine. Vanwege het gebruik ervan in lampen, kerosine was de belangrijkste raffinaderij product voor enkele decennia tot de komst van de elektrische lamp verminderde de waarde voor verlichting. De productie verder daalde als de opkomst van de auto gevestigde benzine als een belangrijk aardolieproduct. Niettemin, in veel delen van de wereld, kerosine is nog steeds een gemeenschappelijke verwarming en koken brandstof, evenals een brandstof voor lampen. Standaard commerciële straalbrandstof is in wezen een hoogwaardige direct-run kerosine, en veel militaire straalbrandstoffen zijn mengsels op basis van kerosine.
chemisch is kerosine een mengsel van koolwaterstoffen. De chemische samenstelling hangt af van de bron, maar het bestaat meestal uit ongeveer 10 verschillende koolwaterstoffen, elk met 10 tot 16 koolstofatomen per molecuul. De belangrijkste bestanddelen zijn verzadigde paraffinen met rechte en vertakte ketens, evenals ringvormige cycloparaffinen (ook bekend als naftenen). Kerosine is minder vluchtig dan benzine. Het vlampunt (de temperatuur waarbij het een ontvlambare damp in de buurt van het oppervlak produceert) is 38 °C (100 °F) of hoger, terwijl dat van benzine zo laag is als -40 °C (-40 °F). Deze eigenschap maakt kerosine een relatief veilige brandstof om op te slaan en te hanteren.
met een kookpunt tussen ongeveer 150 en 300 °C wordt kerosine samen met diesel beschouwd als een van de zogenaamde middendestillaten van ruwe olie. Het kan worden geproduceerd als "direct-run kerosine," fysiek gescheiden van de andere ruwe olie fracties door destillatie, of het kan worden geproduceerd als "gekraakte kerosine," door chemisch ontbinden, of kraken, zwaardere delen van de olie bij verhoogde temperaturen.