Ik zie door de dromen het bos niet meer (2) | verhalenreeks | Vervolg?
Ik zie door de dromen het bos niet meer (2)
Sinds Sanne helemaal opgaat in een boek die ze te leen heeft gekregen van een collega, gebeuren er vreemde dingen. Verbeeldt Sanne dit zich? Of gebeuren er wel degelijk niet te verklaren dingen? Wil je hier achter komen? Lees je dan weer mee?
Heel even dacht ze dat
het echt was
Erik werd wakker en zag Sanne haar verschrikte gezicht. Hij schrok blijkbaar zo van haar gelaat dat hij in plaats van een 'goede morgen', meteen vroeg wat er was. 'Dit ga je niet geloven…' Antwoordde Sanne en ze vertelde wat er zojuist voor was gevallen. Erik barstte in een bulderend gelach uit. Heel even dacht ze dat ze echt in dat boek was geweest en Milou echt had ontmoet. Na de reactie van Erik, besefte Sanne ook wel dat dit met geen mogelijkheid kon en ze begon ook hard te lachen. 'Heel even dacht ik het wel, suf hè?!' Lachte Sanne. Ze legde het boek weer terug op het nachtkastje en besloot een douche te nemen. Dat zou haar vast goed doen. Die droom zat in heel haar lijf. De hele dag had ze een onbestendig gevoel. Die avond voor het slapen gaan, liet ze het boek maar even voor wat het was. Tot groot genoegen van Erik.
Toch pakte ze het
boek weer
Heel het weekend had Sanne het boek niet aangeraakt. Ze was zo onder de indruk van het voorval geweest. 'Heb je het boek al uit?' Vroeg Marga die maandag op haar werk. Marga was de betreffende collega waarvan Sanne het boek had geleend. Deze was nog lang niet uit, vertelde Sanne. Ze vertelde wat er voor was gevallen. 'De meeste dromen zijn bedrog, toch?' Was haar reactie. Meteen daarna liep ze weg. Wat een merkwaardige reactie. Sanne besteedde er verder geen aandacht aan; 'Het zal wel.' Dacht ze hardop.
Die avond durfde ze het aan om weer verder te lezen. Na exact twintig minuten wees Erik weer op zijn denkbeeldige horloge. Nu lukte het Sanne makkelijker om het boek weer weg te leggen.
Na het kletsen en nog even televisie kijken, viel ze weer in een diepe slaap. Ze gleed abrupt een droom in: Dit keer was Sanne gewoon thuis, toen de deurbel ging. Erik had een congres van zijn werk en was er de hele week niet. Paul stond voor de deur en verschafte zichzelf entree door Sanne een zet te geven, zodat ze noodgedwongen een stap opzij moest doen. Met een harde klap sloot Paul de deur achter haar. 'Dit was de laatste keer dat jij je met mijn leven bemoeide!' Hij greep haar haren aan de achterkant van haar hoofd vast en manoeuvreerde haar hardhandig tegen de muur naast de voordeur. Daarna liet Paul haar los en dreigde dat Sanne zich vanaf nu gedeisd zou houden, anders zou het niet bij haren trekken alleen blijven, zo vertelde hij. Vervolgens verliet hij de woning
Als perplex stond Sanne nu in de hal naast de voordeur. Ze wilde Hannah en Milou alleen maar behoeden voor Paul en nu was ze zelf slachtoffer geworden van zijn tirannie. Ze barstte in een onbedaarlijk gehuil uit en schrok wakker. Ze schoot overeind en hapte naar lucht. Het bed naast haar was leeg. Waar was Erik?!
Waar was Erik nou?
'Erik? Ben je in de badkamer?' Riep ze vanuit haar bed. Het bleef stil. Erik leek nergens te bekennen. Sanne sprong uit haar bed en doorzocht het hele huis. Maar hij was er gewoon niet! Ze keek op de klok, het was nog te vroeg voor Erik om op te staan. Ze belde hem ten einde raad op. Fluisterend nam hij zijn mobiel op. 'Waar ben je?' Vroeg Sanne. Erik vertelde dat hij deze week een congres van zijn werk had. 'Dat wist je toch wel?' Sanne loog dat ze het vergeten was en drukte Erik op het hart dat ze hem niet meer lastig zou vallen.
Ze sloeg haar handen voor haar gezicht en streek daarna haar vingers door haar haren. Nee, dit kon niet waar zijn! Ze rende weer naar boven, naar de slaapkamer en pakte het boek van haar nachtkastje. Ze las verder waar ze gisteren was gestopt. Van schrik liet ze het boek uit haar handen vallen. Ze las exact wat ze vannacht had gedroomd! Dit kon geen toeval meer zijn! Haar dromen waren telkens de volgende passages. Ze droomde het vervolg van haar boek en dat niet alleen, ze nam er zelf ook een prominente rol in en ze had invloed op hoe het verhaal verder ging, maar ook hoe haar dagelijkse leven verliep. Het verhaal in het boek en haar leven leken wel door en met elkaar verweven! Sanne dacht dat ze gek werd! Hoe was dit nu mogelijk? Niemand zou haar geloven! Ze geloofde het zelf niet eens…
Dit wordt wel eng zeg!
08-08-2018 23:58 • 1 reactie • Reageer
Best wel hé?!
09-08-2018 06:38 • Reageer
Volgens mij moet ik voor mezelf ook die 20 min regel gaan invoeren hahaha Je schrijft vloeiend en heel spannend!
04-07-2018 09:19 • 1 reactie • Reageer
Wat een mooi compliment! En leuk dat je meeleest 😃
04-07-2018 12:45 • Reageer
Dit verhaal zuigt mij ook mee. Dus hup, door naar deel 3.
23-05-2018 14:38 • Reageer
Ik zou er wel een beetje bang van worden! Goed geschreven weer, leest als een trein, heerlijk 😃👍
18-05-2018 15:28 • 1 reactie • Reageer
Anders ik wel! Ik had dat boek meteen al in de fik gestoken denk ik 😂
18-05-2018 17:22
18-05-2018 17:22 • Reageer
Ik heb wel eens een boek van mijn nachtkastje verbannen omdat het slechte energie uitstraalde (echt waar), maar dit slaat alles!
15-05-2018 13:57 • 1 reactie • Reageer
Dat is al griezelig genoeg! Boek wel uitgelezen?
15-05-2018 16:03 • 1 reactie • Reageer
Griezelig! Ik zou doen wat Schorelaar voorstelt: een snipperdag nemen, op klaarlichte dag het hele boek uitlezen, daarna een koffer inpakken en die week uit logeren gaan. Er moet een verklaring voor zijn. Erik lijkt mij niet echt een lieve man: zou hij hallucinogene middelen hebben gestopt in iets dat zij eet of drinkt?
15-05-2018 06:33 • 1 reactie • Reageer
Hopelijk is het niet de schuld van Erik! Of gewoon het boek in de fik?
15-05-2018 07:54 • 1 reactie • Reageer
Vreemd, fascinerend en heel boeiend!
15-05-2018 00:25
15-05-2018 00:25 • 1 reactie • Reageer
En het is pas net begonnen 😀
15-05-2018 07:53 • 1 reactie • Reageer
In een keer uitlezen dan kan je het volgende stuk niet meer dromen. 😞
14-05-2018 20:12 • 1 reactie • Reageer
Het wordt wel heel vreemd inderdaad en ik zou ook helemaal gek worden, zou het boek zelfs niet meer lezen!