„Frankrijk heeft altijd goed individuen kunnen integreren: politici, componisten en schrijvers die van elders kwamen en wonderbaarlijk goed in onze cultuur pasten en die cultuur verrijkt hebben”, zei hij. „Maar nu gaat het niet meer om individuen maar om hele volkeren, die zich zo blijven zien: als volkeren.”
Gevraagd naar het moment waarop hij tot die visie kwam, vertelde hij over een toeristisch boek dat hij ooit maakte voor het departement Hérault. „In mijn beleving woonden migranten vooral in de banlieues van grote steden. Maar voor dat boek bezocht ik middeleeuwse kustdorpjes. En tussen de muren uit de tiende eeuw, de forten en Romaanse kerken trof ik een bevolking met baarden, pantoffels en hoofddoeken. Toen ik door gotische ramen naar buiten keek, zag ik gesluierde vrouwen. De bevolking was totaal getransformeerd, dat is verontrustend.”
Ja? „In het oude Frankrijk is de bevolking vervangen door een bevolking waartegen die dorpjes zich in de Middeleeuwen juist verzetten. De fortificaties aan de Languedoc-kust waren bedoeld om moslimveroveraars tegen te houden. Het is verontrustend je eigen land en zijn monumenten bewoond te zien door mensen uit een andere beschaving.” Die van de islam, dus. Maar niet alleen, haastte hij zich te zeggen. „Als het boeddhisten waren geweest, dan had ik ook gewaarschuwd.” Hij houdt van andere culturen, bezwoer hij. „Van Afrikaanse kunst en Italiaanse poëzie.” In zijn boeken beroept hij zich op anti-koloniale zwarte denkers als Aimé Césaire en Frantz Fanon.
En hij citeerde De Gaulle, voor wie Fransen „voor alles een Europees volk van het blanke ras, van de Griekse en Latijnse cultuur en christelijke religie” waren. Maar het is niet zo, vindt hij, dat die ‘autochtone’ Fransen nu alsnog meer kinderen moeten maken om in de meerderheid te blijven, zoals politici die met zijn ideeën aan de haal zijn gegaan bepleiten. „Er zijn al zoveel mensen”, zei hij.
De verkiezingen van 2017 waren voor Frankrijk „de laatste kans”, zei hij. Maar de campagnes gingen uiteindelijk vooral over Europa en niet over identiteit of immigratie. „We praten over onbeduidende dingen als de pensioenleeftijd of het homohuwelijk. Terwijl we met een demonstratie tegen etnische overstroming een groot succes boeken als er drieduizend mensen komen opdagen.”