Help! Ik heb een sociale kater! - Notes of happiness
Voel je je wel eens eenzaam als je weer alleen bent na een fijn gezelschap? Word je dan een beetje verdrietig? Vind je het erg vervelend om weer naar huis te gaan? Misschien is er kans dat je last hebt van een sociale kater. In dit artikel deel ik mijn ervaringen en mijn tips om dit gevoel tegen te gaan!
Mijn ervaring met een sociale kater
De eerste keer dat ik van een sociale kater hoorde was bij mijn psycholoog. Ik voelde me wel eens down als ik gezellig bij vrienden was geweest en daarna weer naar huis ging. Thuis voelde ik me heel onrustig maar wist ik eigenlijk nooit waar dit vandaan kwam. Eigenlijk moest ik gewoon weer erg wennen om weer alleen te zijn. Als het dan ergens heel fijn was geweest, wilde ik dat eigenlijk zo lang mogelijk vasthouden. Zodra ik dan weer alleen was kwam mijn sociale kater weer tevoorschijn. Dit was natuurlijk helemaal niet fijn en hier wilde ik vanaf. Gelukkig heb ik samen met mijn psycholoog gekeken naar een aantal fijne hulpmiddelen.
Koester het 'verdrietige' gevoel
Dit is eigenlijk een beetje omdenken. Je verdrietig voelen kan namelijk ook iets heel moois zijn. Het betekent dat je het fijn vond dat iemand er was en dat je om diegene gaf. Je mag verdrietig zijn omdat die persoon of personen weer weg zijn. Maar koester dat gevoel. Het is iets helemaal van jou, diep van binnen. Wees er lief tegen en geef het een mooi plekje.
Iets wat mij helpt is mezelf afleiden. Als mensen bij mij zijn, ga ik tegelijkertijd met ze weg. Ik loop dan even een blokje om zoals ik wel vaker doe. Dan kom ik thuis en ben ik wel alleen, maar dat ben ik meestal. Het is dan niet extra vervelend om weer terug naar boven te gaan en alleen op mijn bed te zitten. Ik ga soms ook sporten of ik kruip gewoon lekker even in bed. Ik zet een serie op of lees een stukje uit een boek. Zo probeer ik niet in dat gevoel te blijven hangen maar mezelf lekker af te leiden.
Het is eigenlijk ook een mooi momentje om jezelf eens te verwennen. Je bent alleen en dat vind je soms lastig. Besteed dan even extra aandacht aan jezelf. Neem een lange douche, doe een maskertje op, wandel een rondje, maak iets lekkers voor jezelf of knuffel even met je knuffel. Doe iets wat jij fijn vind. Zo laat je ook aan jezelf zien dat het helemaal niet erg is om alleen te zijn. Het is best wel fijn! Je krijgt extra aandacht van jezelf. Hoe mooi is dat!
Nu is het natuurlijk niet in een keer weg. Ik heb er soms nog steeds last van maar ik weet wel dat het niet erg is om me zo te voelen. Ik kan het nu tenminste benoemen en uitleggen aan andere mensen. Sommige vinden het gek, anderen begrijpen me heel goed. Ik probeer er echt even een momentje voor mezelf van te maken. Even wandelen, theetje drinken en daarna is dat gevoel meestal wel weg. Vooral lief zijn en koester het gevoel dat je iemand mist. Dat betekend dat je liefhebt, wie wil dat nou niet?
alleen zijneenzaamhulpeloossociale katertips
12 januari 2018 at 08:46
Lijkt me heel naar om je zo te voelen! Gelukkig heb je manieren gevonden om dat te verhelpen. Ik heb er zelf eigenlijk nooit last van en vindt het juist fijn, lekker me-time :)
12 januari 2018 at 13:12
Ik heb echt net tegenovergestelde, haha! Ik vind het superleuk om af te spreken met vriendinnen en geef dat ook altijd de voorkeur boven een avondje tv of zo, maar daarna ben ik ook wel echt blij dat ik even op mezelf kan zijn. Als ik iets ga eten en erna nog ga drinken bijvoorbeeld, dan moet ik als ik thuiskom ook echt wel even nog een halfuurtje Spotify op hebben en gewoon even muziek luisteren of zo, haha.
13 januari 2018 at 21:10
Ik herken het wel in sommige situaties, maar gelukkig niet in hele erge mate. Als mijn vriend na een weekend weggaat, dan heb ik er soms last van. En na een vakantie met mijn vriend of vriendinnen heb ik het ook. Ik sta als troost dan inderdaad bewust stil bij het feit dat het mooi is dat ik mensen in mijn leven heb die ik kan missen.