The Hobbit: An Unexpected Journey – fiepke.nl
HomeFilmThe Hobbit: An Unexpected Journey
10 August 2013 Fiepke Film
Peter Jackson kan een trucje. Een trucje dat we na The Lord of the Rings wel kennen, maar verdraaid, wat is ie goed in z'n trucje. Laat een leger mensen/dwergen/elfen inrennen op een leger orks/goblins/ander gespuis, maak er een visueel spectakel van dat z'n weerga niet kent en voilà. Net als bij een kerel die van dertig meter hoog in een kinderbadje springt blijven er mensen op afkomen.
Terecht natuurlijk, want van The Lord of the Rings trilogie was The Two Towers toch wel het onbetwiste hoogtepunt. Louter veldslagen, vuur en wapengekletter, waarbij je je af en toe afvraagt of je naar een fantasy- of een actiefilm zit te kijken. In The Hobbit: An Unexpected Journey wordt de suspension of disbelief danig op de proef gesteld. Een scène als de ondergrondse matpartij in het goblinhol valt moeilijk serieus te nemen – zelfs voor wie met een uitgestreken gezicht naar hobbits en steenreuzen kan kijken.
Nu was The Hobbit oorspronkelijk bedoeld als kinderboek en The Hobbit: An Unexpected Journey laat zich dan ook prima met kinderogen bekijken. Op een necromancer, amputatie en hondsdolle warg hier en daar na dan. En het duurde maar 75 jaar voordat werd ingezien dat een verfilming van dit fijne boekje best op zijn plaats is.
Waarom die verfilming net als bij The Lords of the Rings (een dikke duizend pagina's literatuur) een trilogie moest worden was mij vooraf een raadsel. Een boekje voor het slapen gaan, waarbij de allerkleinsten zich mogen verheugen op partijtjes, draken en konijnentemmers: moet dat werkelijk acht uur filmmateriaal opleveren? Jawel, dat moet. Zoveel is mij na het zien van The Hobbit: An Unexpected Journey wel duidelijk.
Voor wie het verhaal niet kent en zich hiervoor tegen beter weten in niet schaamt: hobbit Bilbo krijgt tovenaar Gandalf op visite, die hem inschrijft voor een onvrijwillig avontuur. Hobbits houden niet van avontuur; hobbits houden van thuisblijven en lekker eten. Het doel van de reis is – nou ja, heb je het boek tegen de tijd dat het tweede deel uit is nóg niet gelezen, dan schrijf ik er vast iets over in de recensie van The Hobbit: The Desolation of Smaug.