Het leven van zijn biologische vader kan samengevat worden als 'toenemend gefrustreerd en wrokkig'. Terug in Kenya raakte hij zwaar aan de alcohol. Her en der verwekte hij nog wat kinderen. Drie keer kreeg hij een ernstig auto-ongeluk. Bij het tweede raakte hij zwaar gehandicapt. Bij het derde ging hij dood.
In zijn autobiografie schrijft Obama soms lyrisch over zijn biologische vader: toen hij hem eens een keer kwam opzoeken bracht hij een basketbal mee als cadeautje en de zoon werd daarna een fanatiek basketballer.
Bij een ander bezoek nam hij hem mee naar een jazz-concert en dáárdoor werd zijn interesse voor muziek in het algemeen en jazz in het bijzonder gewekt.
Ik moet niets hebben van verhalen over Obama als stiekeme volgeling van Mohammed, als belichaming van een 'Nieuwe Wereld Orde' of als trekpop van deze of gene buitenlandse regeringsleider.
Dat hij over de Turkse premier spreekt als 'our prime minister' is raar, maar in mijn ogen geen bewijs van zijn ondergeschiktheid (aan Erdogan of Mohammed) wel een illustratie van zijn ongeschiktheid voor het ambt dat hij bekleedt.
Wie behalve een illustratie ook een duidelijk verhaal wil over die ongeschiktheid kan terecht bij Barry Rubin: Turkish Prime Minister Erdogan Praised at White House as He Puts Knife In U.S.’s Back