“Ondertussen ben ik weer samen met verschillende mensen op de Floriade geweest – en ik moet eerlijk zeggen, dat het er steeds mooier is geworden!
Zo’n dagje uit op de Floriade doet mij niet alleen plezier, omdat er altijd weer nieuwe bloemen en planten bloeien, het doet mij ook plezier, omdat ik er veel mensen vanuit verschillende landen heb mogen ontmoeten! Dus – voor mij is de Floriade een “ontmoetingspunt van de culturen ter wereld” – en DAT vind ik het allermooist!”
Ik persoonlijk voel mij ook tot nadenken gestimuleerd, bijvoorbeeld als ik op de Rabo Earthwalk ben geweest, waar men een “nieuwe blik op de wereld” krijgt of als ik iets over de geschiedenis van een land heb gelezen of als ik erover nadenk, waar ik (nog meer) zonne-energie producten in mijn eigen leven kan gebruiken.”
Èen van de emotioneelste momenten in het park was voor mij, toen ik in het tropische paviljoen ben geweest. Het paviljoen is heel mooi, ik voelde mij als of ik ergens door het oerwoud zou wandelen. Aan het einde was plotseling een klein filmpje te zien over een storm in Azië, waarbij veel mensen om het leven zijn gekomen. Een klein meisje, dat overleefd had, vertelde het verhaal, hoe zij de hand van haar zusje moest los laten en later was iedereen van haar familie gestorven. Op de achtergrond was muziek van Sting “fragile” te horen, en mensen hebben kaarsjes aangestoken. Mijn groep en ik zaten onder de palmbomen aan een klein riviertje en het was voor ons zo ongelofelijk “live”, dat wij moesten huilen. DAT is ook iets, wat de Floriade laat zien: hoe andere mensen op de wereld (moeten) leven en hoe gelukkig wij hier in Europa (eigenlijk) kunnen zijn.”
Afgelopen weekend was het warmste, wat ik op de Floriade heb meegemaakt. Maar, er waren meer mensen aanwezig, dan ik had gedacht. Bij de entree in de Innovatoren zat een piano- speler. Met “Veur altied eine Venlonaer” voelde ik mij meteen op mijn gemak. Naast mij zat een groep vanuit Indonesië. Wij begonnen meteen te spreken over “God en de wereld” en later zaten wij in de schaduw onder de grote bomen aan het water bij het Indonesische paviljoen. In het Floriade theater begonnen mensen uit India te dansen en later in het Chinees paviljoen zagen wij mensen uit de hele wereld boeiend kijken naar de betoverende waterlelies in de vijver – een aanblik zoals bij een schilderij van Monet.