Wim van der Klugt
Nadat Wim op 31 juli 1938 werd geboren als achtste kind en vierde zoon, krijgt hij bij het H. Doopsel de namen Wilhemus Jacobus Johannes mee. Grootvader Jacob Hoogenstraaten is dan pas een jaar eerder gestorven en vader Jan runt de bakkerij aan de 's-Gravendamseweg 19. Op dit adres groeit Wim ook op en net als zijn broers en zusters gaat hij naar de kleuter- en lagere school van de St. Victor parochie. Daarna bezoekt hij de VGLO school in Noordwijkerhout waarna hij een opleiding volgt als stoffeerder. Dat is een vak dat hij praktisch de rest van zijn werkzame leven trouw blijft.
Als kleine jongen wordt er wat bijverdiend bij Jan van de Burg, de poelier waar onder andere kippen geplukt moeten worden. Al op relatief jonge leeftijd gaat Wim werken en hij is onder meer knecht bij van Gerven in Voorhout, V&D in Leiden en de Koning in Katwijk. Bij veel familieleden heeft Wim tapijt gelegd of behang "tegen de muur gespuugd" (om het met zijn eigen woorden te zeggen). Hij was ook handig met de naaimachine en heeft o.a. de gordijnen gemaakt voor het Vierkant. Later werkte hij nog bij Mecanorma, een screen printing bedrijf. De afgekeurde vellen met afwrijfletters waren razend populair bij de neefjes en nichtjes. Met hen kon hij het toch erg goed vinden. De spelletjes "kurken" waarbij de kurk gevangen moest worden als er een zes gegooid was onder de dobbelbeker, waren zeker een hoogtepunt.
Als derde zoon (Jan en Piet gingen hem voor) vervult Wim ook zijn militaire dienstplicht en hij is gelegerd in de kokschool van de Doelenkazerne in Leiden. Hij kaart met haar, gaat mee met het verteren van de kaartpot maar is ook van de partij bij reizen naar Bill en Bep in Californi� en Lida en Piet in Australi�. Hij blijft in Duin en Dal wonen nadat Moeke in 1984 verhuisd is naar Puyckendam.
Als het gezin in 1960 verhuist naar Duin en Dal 34, verhuist Wim ook mee. Hij is jarenlang de steun en toeverlaat van Moeke. Nadat het huis verkocht werd, is hij korte tijd in een zomerhuisje gaan wonen bij Jan de Wit aan het Langeveld. In de zomer daarop neemt hij naar een kamer in Hotel Vierkant, in Lisse. Daarna krijgt hij een woning toegewezen aan de Teunisbloem 4 in Noordwijkerhout. ��n van de hobby's van Wim is kaarten, voornamelijk klaverjassen, wat hij met overgave en op elk moment van de dag doet. Als er geen drie andere belangstellenden zijn, is hij altijd wel te porren voor een "tweemansie". In de competitie om de Klugtenbokaal gooit hij regelmatig hoge ogen. Verder is hij een verwoede visser en een fanatiek biljarter bij Biljartvereniging Piet Gijs. Daar speelde hij met zijn hartsvriend Nol Uitendaal die altijd een goede band met heeft gehouden.
Ook van munten had Wim verstand en hij kocht regelmatig verzamelingen waaruit hij dan de "krenten" haalde en het overschot voor een goede prijs doorverkocht. Dan hebben we het nog niet gehad over de "paardjes". Menigeen is door Wim meegenomen naar Duindigt en ingewijd in de details van het wedden op de winnaars. Wim vertelde altijd wel wat hij gewonnen had. Over wat hij had ingezet was hij minder open.
Zoals alle Nederlanders had Wim een fiets, later gevolgd door een echte bromfiets. Nadat Pa in 1970 was overleden ging Wim de blauwe Solex berijden die achtergebleven was. Later toen Wim zijn rijbewijs had, heeft hij een tweetal Lada's gehad, een grijze en een gele.
Wim's gezondheid laat vaak te wensen over. Hij wordt regelmatig geholpen met het verwijderen van talgklieren die opspelen, maar ook zijn schildklier en lever functioneren niet naar behoren. Uiteindelijk overlijdt Wim aan een hartstilstand op 10 januari 1989.