Tokyo: Senso-ji, festivals en Shinjuku - Lisa on Air
Afgelopen zaterdagochtend zijn we aangekomen in Tokyo. Na een nachtvlucht van zes uur en weinig slaap, hadden we nog genoeg energie om de stad in te gaan. We sprongen gelijk op de fiets en kregen zo al een goed beeld van de stad.
Na drie dagen in Japan kregen we niet het idee dat dit een stad is met meer dan 36 miljoen inwoners. De metro was best rustig, in tegenstelling tot Bangkok waar je in zeker drie personen hun gezichten hijgt. In Tokyo kunnen we de meeste keren zitten en ook op straat valt de drukte best wel mee. Totdat we maandag aankwamen in de wijk 'Shinjuku'.
Terug naar zaterdag waar we met de fiets op pad gingen. Er zijn door de stad heen veel punten waar je een fiets kunt pakken. Hiervoor moet je je wel eerst aanmelden op de website en vervolgens krijg je een code doorgestuurd waarna je de fiets kunt openen. Erg makkelijk en een bijkomend voordeel: het zijn elektrische fietsen en dat maakt die heuvel net een stukje leuker. Tja na zes maanden in Maleisië word je lui.
Op zondag sprongen we weer op ons favoriete vervoersmiddel, dit keer naar 'Yoyogi Park' voor de 'Super Yosakoi'. Elk jaar in het laatste weekend van augustus is er een enorme parade waarbij het district 'Meiji Jingu' wordt geëerd. Aan deze parade doen meer dan 100 dansgroepen mee zowel jong als oud. Iedereen draagt de mooiste kleding en achter de groep loopt de vlaggendrager. Hij heeft een belangrijke en ook vooral zware rol.
Dit weekend was het dubbelfeest, want in de wijk 'Roppongi Hills' was nog een festival bezig, de 'Bon Festival'. Midden in een winkelcentrum, in de arena, stond een vierkanten podium waar de mensen omheen dansten. Een gezellig feest waarbij iedereen, ook in kimono, om het podium heen beweegt in verschillende soorten dansen. Uiteraard hebben we zelf ook nog even meegedaan.
Aan het einde van de middag was het tijd om 'Shinjuku' zelf te bekijken. Dus ondergronds liepen we in 25 minuten naar de gekte van Tokyo. Overal waar je kijkt zie je kleurrijke uithangborden met reclame, enorme zebrapaden met duizenden mensen en óveral restaurants. We wisten echt niet wat we zagen en hebben dit ook nog niet eerder in een Aziatische stad gezien. Zo veel om naar te kijken, je komt zeker 20 ogen te kort. De kleinste restaurants die je ooit hebt gezien, een winkel met te kleine puppy's, een robot restaurant en ontelbaar veel gokhallen met oorverdovend geluid.
Hier hebben we een paar uur rondgelopen en waren blij dat we daarna terug de metro in konden naar het hotel. Ik denk dat we hier deze week een keer teruggaan om het nog een keer te bekijken. Ondanks dat het zo'n grote chaos is, is het wel een georganiseerde chaos. De stad is veilig, schoon en goed geregeld met bewakers en agenten die het verkeer leiden en toeristen de weg wijzen.
'Senso-ji tempel'
De eerste dag fietsen we naar de 'Senso-ji tempel'. Hier zagen we veel vrouwen en mannen in kimono's rondlopen. Het ziet er heel gezellig en kleurrijk uit en je hoort deze mensen al in de verte aankomen. Ze lopen op houten teenslippers (schuifelen eigenlijk, het gaat niet heel snel) en dat maakt een klakkend geluid wanneer ze lopen. Bij de tempel hebben we even rondgelopen en zijn toen weer de fiets opgesprongen. Na het avondeten (durf het bijna niet te zeggen, maar het was pasta dus niet Japans) hebben we de metro teruggenomen naar het hotel.
'Observatory Deck'
Maandag was Jeroen nog een dagje vrij en namen we de metro naar het drukste metrostation van de wereld: Shinjuku Station. Eerst hadden we niet door dat het hier zo druk is, wel groot. We liepen een kwartier lang ondergronds om vervolgens uit te komen bij 'Tokyo Metropolitan Government Office'. De lift bracht ons in 54 seconden naar de 42everdieping naar het 'Observatory Deck'. In New York gingen we naar 'Top of the Rock' voor het uitzicht over de stad en betaalden hier 40 dollar per kaartje voor. Hier is het allemaal gratis en kun je zelfs even lekker zitten voor een goede koffie en wat souvenirtjes.