LICG Kids - Gewone doosschildpad
Nee, niet zonder de hulp van je ouders. Doosschildpadden kunnen ziek worden als hun leefomgeving niet goed is, dus je moet genoeg ervaring en kennis hebben. Het zijn geen knuffeldieren: ze kunnen krabben en bijten.
Gewone doosschildpadden kunnen heel oud worden, soms wel wel meer dan 100 jaar! Dat zijn natuurlijk wel uitzonderingen.
De doosschildpad komt aan zijn naam doordat hij een scharnierend buikschild heeft. Bij gevaar kan hij zich terugtrekken in zijn schild en het dan dichtklappen. Hij zit dan in een soort 'doos'.
De gewone doosschildpad houdt een winterrust of, als het echt koud is, een winterslaap. Bij winterrust eet hij bijna niets en laat zich niet veel zien. Dit gebeurt meestal tussen oktober en april. Als je je schildpad buiten houdt, gaat hij in winterslaap en dan graaft hij zich in en eet niks. Alleen gezonde schildpadden mogen in winterslaap gaan, want als ze zwak zijn overleven ze het niet!
Het rugschild van de gewone doosschildpad kan geelbruin tot zwart zijn, met soms een gele tekening. Het buikschild is geel tot bruin en kan verschillende tekeningen hebben. Een volwassen gewone doosschildpad is 11 tot 22 centimeter lang. Je hebt gewone doosschildpadden in verschillende grootte, kleur en tekening. Deze soort is verdeeld in vier groepen (ondersoorten): de Carolina doosschildpad, de drieteen-doosschildpad, de Florida doosschildpad en de grote doosschildpad. Gewone doosschildpadden worden tussen de 30 en 40 jaar oud, maar heel soms worden ze nog veel ouder!
Gewone doosschildpadden zijn moerasschildpadden die vooral op het land leven, maar ze kunnen zich ook goed in het water redden. De gewone doosschildpad komt voor in bijna heel Noord-Amerika en in Mexico. Hij leeft meestal in een bosachtig gebied, in de buurt van water. De dieren 'praten' met elkaar door aanrakingen en trillingen, en kunnen goed zien en ruiken. De gewone doosschildpad is overdag actief, maar als het te heet wordt, schuilt hij in de schaduw of in het water.
Gewone doosschildpadden kunnen jongen krijgen als ze ongeveer vijf jaar oud zijn. Na de paring kan het vrouwtje het zaad van het mannetje bewaren tot het moment dat haar het beste uitkomt. Soms legt ze de eieren pas jaren later. Een vrouwtje kan meerdere keren per jaar drie tot acht eieren leggen. Ze legt ze in zanderige grond of rulle aarde. Na 70 tot 125 dagen komen de eieren uit. De pasgeboren schildpadden zijn dan ongeveer drie centimeter lang. In het eerste jaar groeien ze gemiddeld drie centimeter.
Bijzonderheden over de gewone doosschildpad
De gewone doosschildpad valt onder CITES-regels. Het doel van CITES is om de handel in bedreigde dier- en plantensoorten goed te regelen. Vraag bij aankoop om de CITES-papieren.
Een gezonde gewone doosschildpad heeft geen beschadigingen, is actief, zwemt goed en recht en kijkt helder en alert uit de ogen. Let daarop als je er een koopt.
Schildpadden zijn geen groepsdieren, maar ze kunnen wel samen met andere schildpadden. Zorg dan wel dat het allemaal doosschildpadden zijn en ongeveer even groot, anders kunnen ze elkaar (per ongeluk) pijn doen als ze over elkaar heen kruipen.
Voor één volwassen schildpad heb je een terrarium nodig van minstens 90 x 60 x 40 centimeter. Er moet een ondiep zwembadje zijn waarin de schildpad kan weken. Daarnaast moeten er twee of meer schuilplaatsen zijn. Op de bodem kun je houtsnippers of turf gebruiken. Dit materiaal houdt vocht vast en dat heeft de schildpad nodig. Verder heb je UV(B)-verlichting nodig en een warmtespot, waaronder het ongeveer 30 graden is.
Als je je schildpad buiten wilt houden, moet je een ren van minstens 150 x 180 x 120 centimeter maken. Buiten kan de schildpad zelf ook wat extra eten zoeken, zoals naaktslakken en regenwormen. Maak een omheining van hout of bakstenen. Gewone doosschildpadden zijn goede klimmers, dus maak de omheining minstens 40 centimeter hoog en dek de ren af met gaas. Als je geen betonnen of betegelde bodem hebt, moet je het hek diep ingraven, anders graven de schildpadden een gang onder het hek door. Ook buiten hebben de schildpadden schuilplaatsen nodig en een ondiep zwembadje of een modderpoel. Zorg ervoor dat er zonnige plaatsen zijn, zodat de schildpad zich kan opwarmen.
De gewone doosschildpad is een alleseter. Je kunt in de dierenspeciaalzaak schildpaddenvoer kopen, bestaande uit gedroogde vliegen en larven. Je moet dat wel aanvullen met stukjes vlees en insecten, naaktslakken, regenwormen, (water)planten, groenten en fruit. Aanvullend kun je vitaminen in het eten doen. Door eierschalen en sepiaschelpen te geven zorg je dat je schildpad voldoende kalk binnenkrijgt. Jonge gewone doosschildpadden moet je elke dag voeren. Als ze een half jaar zijn hoef je nog maar drie tot vier keer per week te voeren, en zijn ze ouder dan twee jaar dan nog maar twee tot drie keer per week. Geef het eten 's ochtends, zodat de schildpad de hele dag heeft om het eten te verteren. Leg het neer op een plaat of een vlakke rots, zodat hij geen andere viezigheid binnenkrijgt.
Schildpadden houden hun terrarium niet lang netjes, daarom zul je de boel regelmatig moeten schoonmaken. Haal elke dag voedselresten en mest uit het terrarium. Vervang een keer per week de bodembedekking. Het water van het badje kun je het best een keer per week verversen. Je moet altijd je handen wassen als je met het terrarium bezig bent geweest. Een schildpaddenterrarium zit vol bacteriën, waar ook mensen ziek van kunnen worden. Gebruik geen schoonmaakmiddelen in het water, want dan wordt je schildpad ziek. Vooral als je hem binnen houdt, moet je het terrarium elke dag met water besproeien zodat de schildpad niet uitdroogt. Als je denkt dat er iets niet in de haak is met hem, ga dan naar de dierenarts.
NIET… vastpakken als het niet nodig is. Als het toch moet, pak ze dan heel voorzichtig aan het schild bij de achterpoten. Draai schildpadden niet op hun rug, dan komen zijn organen in de knel.
NIET… pasgeboren schildpadjes bij de ouders laten, anders heb je kans dat ze worden opgegeten!
WEL… zorgen dat er altijd een plek in het terrarium is, waar het vrouwtje haar eieren in kan leggen. Vrouwtjes kunnen altijd eieren leggen, ook zonder mannetje. Als het vrouwtje haar eieren niet kwijt kan, kan ze ziek worden. Vraag de dierenarts om raad.