‘Lekker!’ roepen de broers in koor en lachend lopen ze naar het naastgelegen huis. Zelfs Pippo komt op de vrolijkheid af, en volgt ze. Mary voelt zich, ondanks dat ze onzeker was, goed en leest de post, terwijl de broers de dieren gaan voeren.
‘Vreemd,’ zegt ze fronsend, als ze een brief opent met een bekend handschrift, en nog verbaasder is Mary als ze de eerste regel daarvan leest. “Lieve Mary, als je dit leest ben je waarschijnlijk in gevaar!” een rilling bekruipt haar en uit gewoonte roept ze haar hond. Dan leest ze verder.
“Het ongeluk van je moeder, dat ze tijdens het mengen van het voer was uitgegleden en daardoor voorover in de silo was gevallen, is niet helemaal waar, iemand heeft haar geduwd!” Mary schrikt en kijkt even op naar haar hond, die voor haar zit.
“Ik word door iemand gechanteerd. Voor hem zijn wij een sta-in-de-weg! Hij heeft al meerdere dingen uitgehaald, en na de dood van je moeder, ons ook bedreigd. Ga met deze brief zo snel mogelijk naar de politie, wij konden hun hulp niet inschakelen, omdat ze dan jou zouden vermoorden.” Versteend leest Mary de brief nog een keer en als ze de laatste woorden leest, zegt ze zachtjes: ‘Ik ook van jou papa!’ Dan gromt Pippo en Mary staat verschrikt op als Bas ineens de kamer binnenkomt.