Hallo vanuit Leeds! Ik ben een danser die werkt met Ability en werd gevraagd een blog te schrijven over mijn persoonlijke ervaringen binnen het Erasmus+ Shift project.
Ik ken veel woorden en kan je veel vertellen over dans,inclusie en doceren. Maar, natuurlijk is het niet genoeg alleen de woorden te kennen het gaat ook om het doen en het zijn. Een gesprek is meer dan spreken, zoals dans meer is dan techniek. Wanneer ik dans denk ik aan de woorden en de vormen die ik ken en probeer ik deze te her creëren. Creatie is iets anders, ervan uitgaande dat je neemt wat je kent en dit ontwikkeld in iets anders, wat een stuk moeilijker is voor mij.
Mijn liefde voor dans zit hem in het nemen van lessen en de vrijheid zit hem in het volgen. Bij Ability wordt ik uitgedaagd om het plezier te vinden in anders bewegen, van binnen uit. Ik word geholpen te vinden wat beweging betekend en het voelt zowel vreemd al briljant. Het stukje body awerness is hier in een zeer bruikbare skill voor mij. We gebruiken veel objecten, visuele en tast cues. Deze verbeteren de connectie tussen mijn hersenen en verschillende delen van mijn lichaam, waardoor ik bijvoorbeeld beter correcties kan verwerken. Het verbaasde me hoe snel en betekenisvol deze verandering zich voordeed. Als kind had ik één school, één docent, één techniek en één manier van leren tot mijn beschikking. De vraag of dit de juiste manier was voor mij, kwam niet eerder bij mij op.
Ik had geluk dat nooit iemand mij heeft tegen gehouden dingen te doen. Zo lang ik het aan kon en me kon aanpassen, was ik welkom. Voor lange tijd dacht ik dat dit inclusie was. Bij Ability draait het om samen verschillend leren. Dit gegeven vind ik heel mooi. Er wordt gelijktijdig gebruik gemaakt van gevarieerde communicatie methodes voor verschillende leer stijlen en voorkeuren. Aan het einde van de rit zijn wij allen lerende en ik waardeer dat de verschillen de norm zijn. Unieke geesten en lichamen betekenen diversiteit en dit maakt de omgeving creatief. Ik ben altijd terughoudend in het vragen naar, of accepteren van aanpassingen. Bij Ability pas ik me aan voor anderen waardoor ik voor mijzelf aanpassingen zoek zonder dat ik het door heb. Ik verwachte te leren een betere docent te zijn en had niet verwacht een betere danser te worden. Het proces laat me waarderen dat aanpassingen niet valsspelen of oneerlijk zijn, ze zorgen eerder voor eerlijkheid, gelijke toegang en mogelijkheden.