In armoede leven heeft ingrijpende psychologische en persoonlijke gevolgen. ook al zijn de sociaal-psychologische mechanismen die een rol spelen bij het ontstaan en bestendigen van armoede gekend, het belang ervan dringt nog onvoldoende door bij de samenleving en de beleidmakers. vandaag merken we een toenemende individualisering en culpabilisering, waardoor de armoede nog toeneemt en extra schade berokkent aan wie erin leeft. het op waarden gebaseerde empowermentparadigma biedt een geschikt denk- en interventiekader om een positievere beeldvorming en ommekeer teweeg te brengen.