In dit verhaal is natuurlijk geen goed of fout. Je mag het helemaal zelf weten hoe je hierin staat en wat je koopt of drinkt. Wat ik me wel afvraag is: wanneer is de markt verzadigd? Wat kan er allemaal nog komen en verzonnen worden door de brouwerijen wereldwijd. Of hoe kan de speciaalbier liefhebber nog blijven verbazen? De tijd zal het leren. Nogmaals dit is mijn gedachte en absoluut geen kritiek op wie of wat dan ook. Voor mezelf heb ik bepaald dat ik de gulden middenweg neem. Dat houdt in dat ik regelmatig blijf proeven van 'standaardbieren', die betaalbaar en breed verkrijgbaar zijn. En natuurlijk blijf ik ook regelmatig mijn zintuigen prikkelen door te snoepen van bijzondere en complexe bieren. Ik ben benieuwd of ik de enige ben, die op zoek is naar deze balans. Of is dit verhaal ook voor jou herkenbaar?