Opinie: 'Maak van de noordoever van het IJ een park met doorgaand fiets- en wandelpad'
Het is tijd om de noordkant van het IJ serieus te gaan nemen en daar een parkachtige omgeving te creëren, schrijft Harkolien Meinsma.
Harkolien Meinsma 24 februari 2022, 03:00
Skateboarder in het Oeverpark in Noord, vlakbij filmmuseum Eye. Beeld Katrien Mulder/ANP
In het jaar 2000 besloot stadsdeel Noord unaniem dat de noordelijke IJ-oever openbaar wordt, een groen karakter krijgt en dat er tenminste een wandel- en fietspad langs komt.
Deze uitgangspunten zijn voor het eerst gehanteerd bij de ontwikkeling van het oude Shellterrein. Daar wordt naar hartenlust gerecreëerd en tegelijk prettig gewoond.
Maar sinds die tijd is aan bijna niets te merken dat er een doorgaande verbinding langs de noordoever komt. Wel kwam er een beloopbaar pad van de Meeuwenlaanpont tot aan het Wilhelmina Dok. En door de weilanden voor Schellingwoude kwam een wandelpad tot de Oranjesluizen, doorgaand gemaakt met behulp van twee trekpontjes.
Maar een beweegbare brug over het Motorkanaal, die al verscheidene malen is toegezegd, is er nog niet en ook met het doortrekken van het fiets-wandelpad van het Motorkanaal tot het Oostveer wordt geen haast gemaakt. Jammer, want juist de aanwezigheid van die wandel-fietsverbinding langs het water zou bewoners en ondernemers het vertrouwen geven dat er iets moois gaat komen.
Commissie D'Hooge heeft zich voornamelijk gericht op de noord-zuidverbindingen over het IJ, maar daarnaast zijn de oost-westverbindingen van belang.
Ten zuiden van het IJ is het pleit beslecht. Daar ligt de nadruk op de autoverbinding, de tweebaans IJboulevard. Het is een onmisbare dwarsverbinding, als het de stad ernst is de woon-en werkplekken in Amsterdam ook met gemotoriseerd verkeer bereikbaar te houden. Voor fietsers en wandelaars zijn er aan de zuidoever van het IJ geen aantrekkelijke doorgaande routes langs het water gekomen. Des te meer reden om aan de noordkant de dwarsverbindingen voor langzaam verkeer prioriteit te geven.
Heel lang was de oude Waterlandse Zeedijk de belangrijkste oost-westverbinding aan de noordkant van het IJ. Door aanslibbing en inpoldering was allang een nieuwe oever ontstaan. Het wordt tijd die nieuwe oever serieus te nemen en deze om te vormen tot een waardig parelsnoer met goed vormgegeven wanden en aangename verblijfsplekken. Succes verzekerd. Het is de enige bezonde oever van het IJ, het water waar Amsterdam haar ontstaan aan te danken heeft.
In veel Europese hoofdsteden is een park-/leisureachtige inrichting gekomen langs het water waar die steden hun ligging aan te danken hebben. Geef ook de IJoever deze meerwaarde nu het nog kan, en zie af van het fantasieloos uitponden van de noordoever.
Tot slot, zolang er nog geen prettige oost-westverbindingen over land zijn, verdient het aanbeveling de ponthaltes met kleine ponten langs de oever te verbinden (IJ-hopper, Circleline). Zo wordt het IJ naast de belangrijkste verbinding naar het achterland van de haven van Amsterdam, tevens een soort rotonde voor langzaam verkeer van waaruit routes uitwaaieren naar alle delen van de stad.