De melkboer die kwam bij ons in de straat, met z’n kar met een paard ervoor. Op die kar had hij melkbussen. Daar zat een kraantje aan. Je ging met je emmertje daar naar toe. En dan werd het met zo’n kan in liters afgemeten. Melk, soepenbrij, karnemelkse pap.
Er waren meerdere melkboeren in het dorp. Paul Wiersema, Kuipers, Ko Wiersema. Elk had zijn eigen klandizie. De gereformeerden kochten bij de gereformeerde melkboer. De mensen die niet kerkelijk waren, kochten bij de andere melkboer.
En dat was bij de kruidenier net zo. Wanneer jij als hervormde gezien werd bij de gereformeerde bakker, nou dan werd je een beetje scheef aangekeken. Dáár hoorde je niet heen te gaan. Je hoorde je onder je eigen volk te houden. Die splitsing was toen heel sterk.