Geschiedenis van de kat - deel 2 worldwidebase
van de kat - deel 2
Zie ook onze pagina's : de huiskat de wilde kat geschiedenis van de kat - deel 1
In de zeventiende eeuw werden katten opnieuw geïntroduceerd in 'beschaafde' kringen. Onder de impuls van het Franse hof, vooral vanaf Lodewijk de vijftiende, verwierf de kat opnieuw de status van 'troeteldier'. Meer nog, in de salons werd menige discussie gehouden over het thema van de 'mystieke krachten' van de kat.
In de negentiende eeuw kwam het 'nuttigheidsaspect' van de kat weer op de voorgrond. Door de groei van de steden ontstonden steeds meer archieven, die dankbare broeinesten bleken voor knaagdieren. Zij bouwden er hun nest en vraten er gaten in het papier. Ook andere creaties van de nieuwe tijd, zoals pakhuizen, spoorwegdepots, postkantoren en bibliotheken hadden af te rekenen met een knaagdierenoverlast. Om die te verdelgen werden katten 'aangeworven'. Voornamelijk in Engeland waren die 'katten in staatsdienst' erg populair. Zelfs bedrijven deden een beroep op katten, die aangeworven werden als personeel. Een aantal van deze 'officiële' katten werd beroemd : zo doodde een tabbypoes voor het White City Station in Londen zo'n 12.480 ratten in zes jaar tijd en ving een tabbykater die voor een bedrijf in Lancashire werkte, gemiddeld 10.000 muizen per jaar !
Tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen elke graanoogst van levensbelang was, werd in Engeland een programma opgezet waarbij katten ingeschakeld werden om de knaagdierenpopulatie op boerderijen onder controle te houden. Uit een studie was gebleken dat op boerderijen waar ratten en katten in dezelfde mate vertrouwd zijn met de omgeving, de kat een overlast van ratten kan verhinderen, maar niet alle ratten kan verdelgen. Wordt de boerderij echter rattenvrij gemaakt met behulp van andere middelen (zoals vergif of rattenvallen), dan is de kat in staat nieuwe indringers op afstand te houden, en dat in een straal van 45 meter rond het huis en de schuur.
Een andere bevinding was dat katten die gevoed worden door de eigenaar, zich meer thuis voelen, en dus betrouwbaarder zijn. Wordt de kat echter niet gevoed door de eigenaar, in de veronderstelling dat ze zelf maar voor haar voedsel moet instaan, dan blijkt ze gaan reden te hebben om uitgerekend op de eigen boerderij te gaan jagen, en trekt ze ook naar velden, bossen en andere boerderijen. Uiteraard is ze in dit geval nauwelijks van nut voor de eigenaar.
In de periode na de Tweede Wereldoorlog, die gekenmerkt wordt door de opkomst van pesticiden en bestrijdingsprogramma's voor knaagdieren, achtten de gemeenten het niet nodig om nog langer katten als muizenvangers te huisvesten in moderne gebouwen. Langzamerhand verliest de kat dus opnieuw haar functie als knaagdierenverdelger, en het is niet zo denkbeeldig dat ze eens overbodig zal worden, zoals het geval was met de fretten die eertijds in Griekenland als muizenvangers werden ingezet.
Gelukkig stellen we heden ten dage vast dat de huiskat een vaste plaats in onze maatschappij heeft verworven en er heel veel dierenliefhebbers de kat in hun hart dragen. Toch moeten we jammer genoeg ook vaststellen dat de kattenpopulatie in de dierenasiels steeds maar toeneemt.