Wij hadden niet echt afscheid genomen van elkaar. Niet de gelegenheid gehad om elkaar te vertellen hoeveel wij, over en weer, voor elkaar betekend hebben. Niet kunnen bespreken hoe het vervolg van het leven met onze 3 kinderen er uit zou kunnen zien. Niet kunnen delen hoe wij naar de dood keken. Achteraf zie ik dat ook onze eigen angsten over dat onderwerp een rol speelden.
Direct na haar overlijden zag ik voor het eerst sinds weken haar lichaam zonder slangen en snoeren. Maar ook als een ‘ding’, levenloos.