Het eiland Hvar - Reisverslag uit Hvar, Kroatië van Albert Vermeij - WaarBenJij.nu
Ouderkerk a/d Amstel 14:57 sitemap
Dit dagboek is 138356 keer bekeken
Reisverslag Het eiland Hvar
8 juni 2016 | Door: Albert Vermeij
Aantal keer bekeken 387 Aantal reacties 0 Hvar, Kroatië
De klok van het klooster waar ik het in het verslag hiervoor over had luidt de klok om kwart voor acht
voor het aanbreken van de nieuwe dag. Daarna laat hij elk heel en half uur van zich horen tot zoals al eerder beschreven, acht uur 's avonds. Vandaag staat het dicht bij de camping gelegen eiland
Hvar op het programma. Korcula iets verder gelegen willen we over een paar dagen bezoeken.
Bij Drvenik nemen we de veerboot naar Sucuraj op het eiland Hvar. Voor de prijs van 114 kuna, bijna
15 euro voor auto en 2 personen, brengt hij ons in een half uurtje naar de overkant. Vanaf de boot
hebben we een mooi uitzicht op het Biokovogebergte die wij achter ons laten. Varend over het Neretjlanski Kanaal met rechts het eiland Peljesac en zijn lage bergen hopen we een glimp op te vangen van dolfijnen die je hier ook kunt tegenkomen. Helaas blijven we daarvan verstoken. Een enkele zeilboot siert wel het water van het Kanaal. We rijden de ferry af en begeven ons op
het eiland Hvar. Smalle wegen leiden ons door een heuvelachtig tot bergachtig landschap met de bekende olijfbomen afgewisseld met enkele pijnbomen en struiken waarvan ik de namen niet weet.
Wijnranken kom je hier ook veelvuldig tegen, net als de lage muurtjes opgetrokken van stenen en keien die je op elk eiland tegenkomt. Zal dit als afzetting dienen van stroken land voor verschillende eigenaren? Gdinj is een leuk klein dorpje met een nauwe doorgang waarbij tegenliggers elkaar
de ruimte moeten geven om er door te kunnen rijden. Dat lukt in dit geval uitstekend. Op weg naar ons uiteindelijke doel, de plaats Hvar op het gelijknamige eiland, kunnen we het impossante Biokovo gebergte niet uit het oog verliezen. Tot aan de plaats Jelsa krijgen wij een adembenemend uitzicht op
het Hvarski Kanaal met aan de overkant het eiland Brac. Voorbij Starigrad leidt de weg ons naar de
andere zijde van het eiland Hvar en krijgen we zicht op het Korculanski Kanaal die zijn weg vindt tussen de eilanden Korcula en Hvar. Na 71km bereiken we de plaats Hvar. We parkeren onze auto op
een parkeerplaats waar allemaal VW-cabrio's staan geparkeerd die door een groep is gehuurd voor een rondrit. Later komen we ze in Stari Grad weer tegen.
De Stad Hvar, parel van Dalmatië
Hvar is de grootste stad op het eiland Hvar en tevens een van de drukst bezochte steden van de kust
van Dalmatië door zijn vele oudheidkundige bezienswaardigheden. Vanaf de haven heeft men een
mooi uitzicht op de 7 eeuwen oude stadsmuren met daarvoor de palmenpromenade. Deze stadsmuren boden vroeger bescherming tegen de vele piraten op zee. Het centrum kent een plein
(Piazza) en is tevens een van de mooiste van Dalmatië. Om het plein heen liggen de heilige Stephan
Kathedraal, de paleizen van Groda en de mooie huizen van Burag, die terrasgewijs oplopen.
We gaan weer terug naar Sucuraj. We doen dit via het stadje Stari Grad zo'n 7 km verwijderd van Hvar. In Stari Grad (letterlijk Oude stad en op zijn italiaans Cittavecchia) zijn de oudste menselijke resten gevonden van activiteit en is ook de oudste nederzetting op de Adriatische eilanden.
Sinds 2008 is het cultuurlandschap rondom Stari Grad Unesco Werelderfgoed. Lopend in deze plaats komen we de VW-Cabrio's tegen, bezig aan hun rondrit. We stappen in de auto en vervolgen onze
weg naar de veerboot in Sucuraj. Onderweg stoppen we nog voor een paar foto momenten waaronder een door bomenoverkapt weggedeelte, en een close-up van een mooie olijfboom.
In Sucuraj moeten we wachten op de ferry en maken van de gelegenheid gebruik om er in de buurt
ervan Sucuraj te verkennen. Het wordt een rustige terugreis over een vrijwel rimpeloze zee.
Op de camping aangekomen pakken we een boodschappentas en gaan ook op zoek naar een
geldautomaat. De eerste hebben we gevonden, de tweede ook, alleen was deze nog out of working.
We hadden al besloten om een pizza bij her restaurant van gisteren "Viterska Vila" te halen.
Uiteindelijk zijn we maar op het terras neergestreken en hebben we hem daar ook maar opgegeten.
Bij terugkomst op de camping wacht ons nog de afwas. Gelukkig is het geen hele berg en is de klus zo geklaard. Na de afwas trek ik een zwembroek aan en ga in de zee me nog wat opfrissen na vrijwel een hele dag in de auto . Liggend in de zee geniet ik van het uitzicht op het Biokovogebergte en het