4.1.5. Nieuwjaarswens – Von Meijenfeldt
Bij de fraaie tekeningen bevindt zich een Nieuwjaarswens van Johan August (1808-1878) aan zijn opa en oma Pieploo, alsook zijn tante Engeltje Pieploo, de 24-jarige zus van zijn moeder. De grootouders Pieploo waren de peetouders van Johan August.
De kwaliteit van de tekening is zodanig, dat Jantje deze op 2-jarige leeftijd natuurlijk niet zelf maakte. Omdat een derde soortgelijke tekening afkomstig is van de stamvader zelf, ligt het voor de hand dat hij de tekenaar was. De tekst van de gedichtjes zijn bovendien in het handschrift van de stamvader zelf geschreven.
Het gaat om een pentekening, ingekleurd met verf. In het hart van de tekeningen staat een twaalfregelig gedichtje.
…en bestaat uit een gedicht, omkaderd door lijnen met vier bastions en een kroon en omgeven door twee lauriertakken met strik.
De belijningen en bastions lijken een beetje op de vesting in het Zweedse wapen. De kroon boven het gedicht is een gravenkroon.
Dit is een prikkel om eens naar het Zweedse geslacht te kijken. Daar is een frappante gelijkenis. De compositie van tekst met gravenkroon en twee lauriertakken met strik is in alle details terug te vinden op de vloer in de St. Andreas Kirche in Nehringen, namelijk op de afdeksteen van de graftombe van de graven Meijerfeldt!
Hiermee is een heel directe verbinding tussen de Nederlandse stamvader en Nehringen gevonden. Hoe de stamvader aan de compositie op de afdeksteen kwam is giswerk. Hij kan uit zijn geheugen hebben geput, een kladje bij zijn papieren hebben gevonden, vóór de jaarwisseling van 1811 zelf naar Nehringen zijn gereisd en het hebben nagetekend, of hij kan een schets hebben gekregen van de Pommerse getuigen bij de doop van zijn zoon Johan August in 1808.