Eerste indrukken: zelfs de zwervers zeggen gedag | Weblog van Jan Kees, Alie, Julia en Bo
Eerste indrukken: zelfs de zwervers zeggen gedag
Na slechts 3 dagen in Amerika vallen al veel dingen op: in de buurt van ons hotel zijn veel zwervers/junks (?), maar die zijn uitermate vriendelijk: tot onze verbazing begroeten ze ons zelfs met een vriendelijk "good morning" , of een " god bless the family" . Het zou natuurlijk door de kinderen kunnen komen, dat weten we niet.
Verder zijn ze hier extreem informeel: we hebben al een paar keer onze naam moeten opgeven, en wij zijn in Nederland gewend dat we dan onze achternaam noemen. Maar elke keer als we dat deden, vroegen ze: is dat je voornaam? Nou, nee natuurlijk. In een restaurant werden we als "M" genoteerd, omdat ze Meindersma teveel moeite vonden. We moesten wachten tot we opgeroepen werden. Maar in plaats van " de familie zus en zo", hoorden we alleen maar voornamen omroepen. En op het continue " Hi, how are you'll doing" , breng ik nog steeds alleen maar een hakkelend "thanks" uit. Het voelt zo raar om tegen een wildvreemde te zeggen: hoe gaat het met je …
Amerika is een echt autoland. Overal kun je met de auto komen, brede vierbaanswegen dwars door de stad, het stratenplan ziet eruit als een dambord met alleen maar rechte lijnen, brede parkeerplekken in de parkeergarage onder het hotel. Brede auto's ook, een Smart zou hier bijzonder uit de toon vallen. Steeds vaker hoor ik mezelf uitroepen: die Amerikanen moeten helemaal gek worden in Europa. Auto's waarin je moet schakelen in plaats van een automaat, de weg zoeken in een doolhof van straatjes die niet logisch genummerd zijn, inparkeren in de krappe parkeergarages …