Dit boek gaat niet over katten: De leestip -
Je verwacht het niet, maar dit boek gaat niet over katten. Terwijl je toch echt een parmantig kijkende kitten op de cover ziet. Waarover gaat dit boek dan wel?
Het boek De leestip is het debuut van Shelly King en gaat over Maggie, een jonge vrouw werkzaam in de IT in Silicon Valley. Dat wil zeggen; ze was tot voor kort werkzaam. Vanwege de kredietcrisis is ze haar baan kwijt geraakt en nu slijt ze haar werkloze dagen al lezend in een tweedehandsboekwinkel. Een veelbelovend romantisch begin van een verhaal.
Wanneer ze in een oude uitgave van Lady Chatterley's Lover de 50 jaar oude correspondentie van twee geliefden vindt, begint ze een zoektocht naar deze Henry en Catherine. Ondertussen raakt ze bevriend met de eigenaar van de boekhandel, sluit zich aan bij een leesclub, begint een publiciteitscampagne voor Henry en Catherine, wordt en passant verliefd op Rashjid, een man die als passie heeft het repareren van fietsen, en raakt in allerlei verwikkelingen verzeild.
Ik had een haat-liefde verhouding met dit boek. Ik begon er in en zei na 5 bladzijden 'dit wordt niks'. Later pakte ik het toch weer op en raakte alsnog in het verhaal, maar het effect van wel/niet is het hele boek bij me gebleven. Shelly King weet het ene moment hele stukken meeslepend te vertellen, komt met heel rake levensbeschouwingen, om je vervolgens als lezer weer een hele andere – platte – kant mee uit te nemen. Ze beschrijft het personage Rashjid bijvoorbeeld met heel veel zachtheid, om hem later in het boek via de coulissen te laten verdwijnen. Net als het liefdesverhaal van Henry en Catherine. Het gegeven voor dit verhaal – een liefdescorrespondentie vinden in een klassiek liefdesverhaal als Lady Chatterley's lover – is ijzersterk. Het is geen nieuw gegeven, er zijn zat romantische verhalen geschreven over een dergelijke speurtocht aan de hand van brieven – maar de uitwerking maakt blijkbaar het verschil.
Het hele verhaal komt gewoon niet van de grond.
De correspondentie blijkt namelijk helemaal niet 50 jaar geleden te zijn geschreven, maar slechts de zomer er voor. Bovendien zijn Henry en Catherine niet onbekenden die Maggie nog gaat leren kennen, nee, het blijkt om mensen te gaan die ze al kent én die van elkaar dachten dat ze met iemand anders correspondeerden (begrijpt u het nog?!). Elke verhaallijn gaat als een nachtkaars uit. Vreselijk zonde.
Nog een gekkigheidje van het boek, wat me heel erg opviel en me zelfs nogal stoorde; bijna elk personage had een t-shirt met opdruk of opschrift aan. Dit werd steeds uitvoerig beschreven. Ik dacht 'what's with all the t-shirts?!' (ja je raakt vanzelf besmet met dat Silicon Valley virus) het leek namelijk nergens toe te dienen. Dus wijdde ik er een tweet aan. Shelly King – in person – legde me uit dat dit het 'uniform' van Silicon Valley was. Dat verklaarde het. Of misschien toch niet helemaal, want ook al is het op waarheid gebaseerd, het beschrijven van die t-shirts diende voor het verhaal nog steeds nergens toe. Behalve dan misschien de blik van de schrijfster zelf op Silicon Valley? Beschouwend, een beetje cynisch, maar ook met humor.
Vind ik dit boek een leestip?
Ach, wat zal ik er van zeggen. Het verhaal golft, het pakt je en het laat je weer los. Het is niet consistent van kwaliteit, maar het is ook geen flutverhaal. Laat ik het zo zeggen; als je tijd over hebt is dit een leuk boek, maar er zijn heel snel betere boeken te vinden. Helaas ontkom ik er niet aan om twee echte minpunten aan dit boek te noemen. Als eerste komt de titel De leestip nergens terug in het verhaal. Misschien niet verwonderlijk, want de originele Engelse titel is The Moment of everything.
Het tweede minpunt is het kaft. Want waar is die guitige zwarte kitten? Nou, die is er dus niet. Say what?! Dat zwarte kitten op de kaft heeft dus helemaal geen rol in het verhaal! De enige kat die in het verhaal voorkomt is de kat in het tweedehands boekwinkeltje en dat is geen guitige kitten, maar een chagrijn en heeft nauwelijks een rol van betekenis. Hebben we te maken met een copy cat en heeft de uitgever een beetje mee willen liften op het succes van Dewey the library cat?