In november ben ik alweer 1 jaar werkzaam als ZZP-er. De vlieger gaat wel op voor het gezegde dat tijd vliegt wanneer je ergens plezier in hebt, want voor mijn gevoel is het jaar echt voorbij gevlogen!
Mijn concentratie schiet altijd alle kanten op. Ik zie op mijn werk ook veel kinderen die niet stil kunnen zitten, of zomaar met een andere opdracht of een andere taak gaan beginnen.
Over iets meer dan een week begint voor mij het werk op school weer. Ik kijk ernaar uit, want ik mag beginnen met een nieuwe uitdaging.
De titel dekt de lading eigenlijk wel zo’n beetje. Na drie maanden thuis te hebben gezeten werd het tijd om mezelf weer eens nuttig te maken binnen deze maatschappij.
Wow! Het is gewoon al een half jaar geleden dat ik jullie voor de laatste keer uitgebreid heb bij gekletst(praat) en als ik het me goed herinner ging het vooral over ZZP-dingen en dan met name over hoe druk ik het wel niet had.
“Heb je al gehoord dat ze is gestopt met werken?” “Ja! Én strijken doet ze óók al nooit! Wat zou haar man daar eigenlijk van vinden?”
Inmiddels is er al meer dan een week verstreken sinds ik al dan niet tijdelijk stopte met werken in de zorg.
Buiten de deur thuiswerk doen? Huh? Natuurlijk is thuis de beste plek om te werken. Of je nou aan je scriptie werkt, die ene roman of zoals mij aan mijn website.
Nog niet zo lang geleden schreef ik hier voor sommigen misschien een ietwat verontrustend berichtje. Oke, ik geef toe het klonk niet heel erg lekker.
Een van de minst leuke dingen aan ZZP’er zijn is toch wel het verzekeringsgebeuren en de administratie. Mij kennende heb ik dan ook lang als een struisvogel het stukje verzekeringen genegeerd.
De datum van mijn laatste werkdag nadert met hoge snelheid en ik voelde de druk om alvast wat opdrachten aan te nemen.
BAHBAH! Ken je dat gevoel dat je blij bent maar ook weer helemaal niet? Dat had ik al van vorige vrijdag, want vandaag was het einde van mijn eerste werkweek na mijn “baby –