Lente in het Oosterpark | oost-online.amsterdam
Home Rob Zwetsloot Lente in het Oosterpark
Dat park is na de renovatie genomineerd voor het Jaarboek landschapsarchitectuur en stedenbouw, ook wel bekend als het jaarboek Blauwe Kamer. Heel toepasselijk, want bij het minste of geringste spatje regen staat het park blauw. Naar verluidt zijn de verantwoordelijke bestuurders in het Stadsloket juichend in polonaise door de gang getrokken toen het nieuws van de nominatie bekend werd. Ze wilden in het park graag een feest aanrichten om dit heugelijke feit te vieren, en lekker blauw te worden. Helaas hadden ze deze winter zelf een alcoholverbod ingesteld, dus jammer maar helaas.
Dat alcoholverbod wordt trouwens door de grote groep levenskunstenaars die daar in grote groepen verzamelen om hun dagelijkse portie alcoholhoudende drank te nuttigen massaal genegeerd. Er is voor de blauwe knoop daar nog veel goed werkte doen.
Ondertussen is die nominatie natuurlijk geheel terecht. Dat bleek toen er weer een paar buien gevallen waren. Het Oosterpark was veranderd in een prachtig zompig moeras met ondergelopen paden en grasvelden en verzuipende bomen. Het was een schitterend gezicht. Die transformatie van park tot verstilde lagune, tot wetland met een exotische betoverende schoonheid. Een magisch landschap. Een aantrekkingskracht die moeilijk in woorden is uit te drukken. Ongekende landschapsarchitectonische kwaliteiten. Met verzonken zichtlijnen. Met geheel nieuwe natuur, recreatiemogelijkheden en voorzieningen. Je zou het ook een modderpoel kunnen noemen.
Voor knaagdieren is dit waterrijke Oosterparkpark ideaal. Daar is dan ook een enorme toename van. Sympatieke en onschuldige knagers schieten met twinkelende pretoogjes tussen de paden heen en weer. Het betreft hier een mytisch dier, van allochtone afkomst, dat vaak ten onrechte gestigmatiseerd en gediscrimineerd wordt, het multiculturele karakter van dit park onderstreept en een positieve bijdrage levert aan de beeldvorming van deze immigranten. Slachtoffer van vele vooroordelen, maar dankzij ons visionaire stadsdeelbestuur nu ook volledig participant in gebruik van het park. Ik heb het hier over de rattus norvegicus, ook wel bekend als de bruine rat.
Net als ik wachten deze dieren met smart op het begin van de lente in het Oosterpark. Dan zijn we ook eindelijk verlost van al het nepnieuws, alle opgeklopte hysterie en alle nonsens rond de verkiezingen waarmee we op dit moment worden doodgegooid. Ik wordt gek van al dat verkiezingsnieuws. Al die kranten. Al die online berichten. Al die tv programma's. Al die leugenachtige propaganda. Al die zelfingenomen mannetjes en vrouwtjes. Al die beloftes die gebroken gaan worden. Al die praatjes voor de vaak. Al die holle verkiezingsretoriek. Al die zogenaamde opwinding.
Al die kouwe drukte. Ik heb er genoeg van. Ga me er helemaal voor afsluiten. Ga maar eens een paar goede boeken lezen. Wachten op goed weer. Op de lente. Zou er ook een partij zijn die me goed weer belooft?