"In Amerika zijn artsen en plastisch chirurgen nu verplicht om de patiënt te wijzen op alle risico’s. In Nederland is er nog steeds weinig of geen voorlichting. Er is inmiddels wel een nieuwe richtlijn opgesteld door de Nederlandse Vereniging voor Plastische Chirurgie (NVPC), waarin staat dat patiënten recht hebben op informatie over de risico's. Helaas blijkt alleen uit ervaringsverhalen dat dit nog steeds niet gebeurt. Daarnaast is er sinds de laatste vier jaar een registratieplicht, dus er wordt nu bijgehouden wie wat precies krijgt. Dat is heel belangrijk, omdat in het verleden het nogal eens voorkwam dat plastisch chirurgen er siliconen implantaten in deden terwijl de patiënt om bijvoorbeeld hydrogel vroeg.
Verder is het nu zo dat als je je implantaten al een hele tijd hebt en je hebt klachten, het veel geld kost om ze eruit te laten halen. Veel vrouwen kunnen deze explantatie dan ook niet betalen, terwijl de klachten erger worden. Daarom ben ik samen met Jamie Crafoord - die zelf ook heel ziek is geweest - een petitie gestart, zodat de explantatie voor vrouwen met dit soort klachten hopelijk in de toekomst vergoed wordt. Die petitie is nu naar de Tweede Kamer."
"Als ze contact met mij opnemen en ernstige klachten hebben, dan stuur ik ze door naar het Amsterdam UMC, de siliconenpoli. Inmiddels is daar al een wachttijd van anderhalf jaar, terwijl die patiënten ziek zijn en nu geholpen moeten worden. De ernstige gevallen proberen we naar voren te halen, maar dat geeft al aan hoe ernstig het is. Wereldwijd zijn er inmiddels miljoenen vrouwen met klachten."
"Blijf alert. Luister goed naar je lichaam en als je merkt dat je klachten krijgt en deze erger worden, en passen binnen het spectrum van BII, dan moet je naar een arts en ze laten explanteren. Je knapt dan vaak vrij snel weer op. Je kunt het ook eerder laten doen als je bang bent of het niet vertrouwt, maar dan zit je wel (op dit moment nog) met het financiële plaatje."
Henry Dijkman is docent cel-, weefsel- en ziekteleer bij de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen (HAN). Daarnaast is hij gespecialiseerd in nanotechnologie en doet hij al 20 jaar onderzoek naar siliconen borstimplantaten. Hij heeft al veel vrouwen met klachten geholpen.

Eindelijk is het de wedstrijddag. Ik sta tegen de muur geleund en heb de beste plek. De wedstrijd begint. Byron krijgt de bal en loopt rustig naar voren. Kevin en Axel willen de bal af pakken maar Byron doet goden tijd en hun vliegen door de lucht. Zo gaat het door tot hij voor het doel staat. Hij doet god weet en scoort. Zo gaat een tijdje door. Dan raakt een jonge gewond waar van ik de naam ben vergeten. En Steve neemt zijn plaats in. Na een paar wissels en gewonde spelers. Gaat James er in. Opeens zie ik de managers weglopen ik loop er snel achter aan. Ik zie ze twee bewakers afluisteren. Dan komt er nog een aan geeft hen een spiegel en roept kijk hier en ik zie die meiden snel wegrennen. Ik ga snel bij de deur staan en luister af. Ik kon het niet goed horen maar ik hoor iets over gods bla bla bla? Ik loop snel terug naar het veld. Heel raimon ligt op de grond. Gelukkig fluit de scheidsrechter snel voor het eind van de eerste helft. Ik loop naar het team. 'Gaat het?' vraag ik. 'Ja!' antwoord het team. Ik hoor Nelly vertellen over hun kleine avontuurtje. In het tweede deel van de wedstrijd ga ik even uit het stadion, ik weet dat raimon gaat winnen. Ik kijk of "dark" een ontsnapping ding heeft maar ik zie niks. Ik loop terug naar de wedstrijd en zie dat het gelijk staat. Byron heeft alle hoop opgegeven. Mark, Erik en Bobbie doen de fenix genomineerd met de flammentornado. De doelman rent het doel uit en ze scooren. Raimon viert een feestje ze hebben gewonnen!! Ik grijns en kijk naar Byron na een tijdje kijkt hij mij ook aan. Ik wenk hem met mijn hoofd.	
Als ik een kleine tip mag geven, zoals Sam al reageert gebeurt er heel veel in dit hoofdstuk en dat is super en biedt heel veel ruimte om te schrijven en je mag die ruimte wel iets meer nemen. Als je wat uitgebreider schrijft, dan is het meer alsof de lezers het met het personage ervaren, in plaats van een verslag lezen. Wat hoort Moon precies? Hoe voelt ze zich? Wat denkt ze? Is ze gespannen, is ze bang, is ze blij?
Door wat uitgebreider over zulke dingen als gedachten en emoties te schrijven is het makkelijker om de personages te leren kennen, om met ze mee te leven en om sfeer te creëren in je verhaal!