Zij liepen de Merkusstraat uit, de jonge dag in, rank en hoog, zoals zij het leven zouden willen ingaan. Deze dag was het begin van het Grote Avontuur. Het leven was goed, alles was mooi, de huizen, de bomen, de modderige wegen, het tinkelende stoomtrammetje, alles. Zij hadden slechts oog voor elkaar.
[1919] De Vereeniging ‘Soerabajasche ziekenverpleging’ te Soerabaja. Het doel dezer vereeniging is de uitzending uit Europa, de aanneming en opleiding van ziekenverpleegsters, de beschikbaarstelling van ziekenverpleegsters door de vereeniging ter verpleging in particuliere woningen en in andere stichtingen of hospitalen, zoo in als buiten Soerabaja, alsmede de verpleging van alle godsdienstige gezindten in een of meer daartoe in te huren of aan te koopen inrichtingen voor ziekenverpleging. [Indië, geïllustreerd weekblad, 3, 14-15].
Soerabaiasche Ziekenverpleging: Eind 1922 werd het huidige gebouw op Darmo betrokken, dat is opgetrokken naar het ontwerp van architect C. Citroen. [Nieuw Soerabaia, 288]
Papa kreeg erge last van zijn oude kwaal, diabetes. Toen hij nog bij ons woonde, lapte Mama hem altijd op met inheemse kruiden, maar daar in dat sociëteitspaviljoen kwamen alleen westerse privéartsen en die wisten weinig beters dan hem maar naar het hospitaal te sturen. In het Dharmoziekenhuis zochten wij – Mama, Jacob, Karel, Ella, Ina en ik – Papa regelmatig op.