De Slag bij Simancas (ook Alhandega of al-Khandaq genoemd) was een militaire strijd die op 19 juli 939 op het Iberisch Schiereiland begon tussen de troepen van de koning van León Ramiro II en de Omajjaden kalief Abd al-Rahman III bij de muren van de stad Simancas.

De strijd voltrok zich nadat het leger van Abd al-Rahman III in 934 naar de noordelijke christelijke gebieden was gelanceerd. Abd al-Rahman III had een groot leger califale jagers verzameld, met de hulp van de Moorse gouverneur van Zaragoza, Abu Yahya. Koning Ramiro II van León leidde de tegenaanval met een leger bestaande uit zijn eigen troepen, die van Castilië onder graaf Fernan Gonzalez, en de Navarrese onder García Sánchez I.

Arabische getuigen vertellen een spectaculaire zonsverduistering die plaatsvond op de eerste dag van de strijd:

Toen het leger in de buurt van Simancas aankwam, was er een vreselijke zonsverduistering die de aarde van een donkergeel bedekte te midden van de dag en het vervulde ons en de ongelovigen met angst, omdat geen van beiden in hun leven zoiets als dit had gezien. Er gingen twee dagen voorbij zonder dat een van beide partijen beweging maakte.

De strijd duurde enkele dagen, waarbij de geallieerde christelijke troepen als overwinnaars tevoorschijn kwamen en de Omajjadische strijdkrachten bestormen. Furtun ibn Muhammad, wali van Huesca, hield zijn troepen afzijdig van de strijd. Hij werd opgejaagd in de buurt van Calatayud door Salama ibn Ahmad ibn Salama, naar Córdoba gebracht en gekruisigd voor zijn Al-Qasr.

Simancas
Simancas
Militaire geschiedenis van de islam
930-939
Geschiedenis van Castilië