Kan een mens leven zonder ego? - Zelfkennisforum
Kan een mens leven zonder ego?
24 mei 2013, 14:04 #1
Dat betekent ego voor mij, erg nuttig, onmisbaar, maar helaas te lang aangehouden waardoor het "waarheid" is gaan lijken.
Hans en ieder ander, kan een mens leven zonder ego?
24 mei 2013, 14:32 #2
Nee,....wel handig om het te gebruiken wanneer het nodig is, en vooral af te leggen wanneer niet.
Dat laatste vind ik wat moeilijk soms,....moeilijk,....vaker dan soms,...
24 mei 2013, 14:34 #3
Heee, de vraag der vragen!
Ik heb altijd gedacht dat een mens niet egoloos kan zijn. Ik zie het leven als een te spelen spel, en daarom heb je zo je pionnetjes (in meervoud, jawel!) in te zetten (meervoud, omdat je bijv. aan een kind al een ander 'gezicht' toont dan aan een volwassene, en als je boos bent of je moet verdedigen, of iemand voor je wilt winnen, etc. heb je ook zo je 'gezichten' nodig). Daarachter zit dan misschien een 'ware aard', een blanco scherm, wat dan ook. Maar je bent nou eenmaal zichtbaar. Je doet of toont wat dat betreft altijd iets, je maakt hoe dan ook keuzes daarin. (Je kunt niet onzichtbaar zijn.)
Maar goed, zoals zo vaak is het misschien een kwestie van definitie? Hoe je je toont, hoeft misschien niet een ego-kwestie te zijn, maar is dit w?l als je je aan de beelden, gezichten, maskers, pionnetjes hecht? Als je ze belangrijk vindt? Zoiets?
24 mei 2013, 14:40 #4
Hans, wanneer is het nodig dan?
We hebben toch gewoon dat lichaam wat van nature al op dingen reageert?
Maar mogelijk zie ik wat over het hoofd.
24 mei 2013, 14:48 #5
Als iemand mij aanvalt en ik ben erg moe, dan strek ik mijn rug en zie er veel sterker uit dan ik werkelijk ben op dat moment, als de aanval over is, kan ik dat weer afdoen.
Toen ik kind was deed ik dat ook, maar had niet door dat het tijdelijk zou zijn.
24 mei 2013, 14:57 #6
Hans, dat zou ik geen ego noemen maar een natuurlijke reactie van het lichaam.
Mijn inziens kunnen we geheel zonder ego.
Ik zie ego meer als dat psychisch beschermingssysteem en dat is geheel iets anders dan het geheel vanzelf functionerend lichaamsbeschermingssysteem.
Ego behoort tot de belevingswereld.
In de werkelijke wereld redt het lichaamsbeschermingsmechanisme en het natuurlijke geheugen zich prima.
24 mei 2013, 15:07 #7
Toen ik kind was, was de werkelijke wereld er ook en toen heeft mijn ego mij beschermd, ik had me naar alle waarschijnlijkheid voor de trein gegooid als ik toen vol had beseft hoe het zat.
Dus een beschermingssysteem lichamelijk of psychisch maakt niet zoveel uit, met dat verschil dat ik in mijn jeugd niet geleerd hebt dat psychische ook weer uit te zetten.
Ook het lichamelijke beschermingssysteem word beinvloed door het denken, het schat in of het moet rennen of sterk houden.
Maar zoals jij ego verstaat heb ik het nu niet meer nodig.
24 mei 2013, 15:12 #8
Ook het lichamelijke beschermingssysteem wordt beinvloed door het denken, het schat in of het moet rennen of sterk houden.
Hans, dat kan door het denken beinvloed worden maar werkt het beste zonder invloed van het denken. Het denken is er niet voor nodig en trouwens veel te traag.
Voor mij zijn denken en ego synoniem maar dat is ander verhaal en niet on-topic.
24 mei 2013, 15:18 #9
Maar zoals jij ego verstaat heb ik het nu niet meer nodig
24 mei 2013, 16:03 #10
En wat wordt er precies onder verstaan?
Als je bv. iets doet of laat om niet het welzijn van je kinderen in gevaar te brengen is dat dan ego of zuiver overleving instinct? Lijkt me lastig in deze wereld, als je er actief aan deelneemt en je wilt niet alleen overleven maar ook wonen, eten en drinken volgens de gangbare mogelijkheden. En dat reikt verder dan alleen maar vruchten plukken uit een boom en gewoon in een hutje op de hei wonen. (wat niet eens meer mag). Want alles moet volgens bepaalde (regels en normen (ingegeven vanuit allerlei belangen). Is het dan nog mogelijk om dat zonder ego te doen?