Een eerste voorwaarde voor vrede is: innerlijke vrede. Hoe bereik je dat? Vrede ervaar je vaak door rust en stilte, door reflectie en door een stapje terug te doen uit onze soms chaotische en inhumane wereld, uit het lawaai en de drukte, bijvoorbeeld in de natuur. Dan ontmoet je jezelf, de ander in jezelf, word je bewust van je eigen referentiekaders, kun je compassie/vrede hebben met jezelf en vandaar uit vrede en compassie met de ander. Vrede – met de ander – begint met vrede in jezelf. Met werken aan een hart waarin vrede heerst. Dat is al behoorlijk hard werken.
Vrede ervaren is meer dan een afwezigheid van gevaar: het is een kwaliteit en een vaardigheid van mensen, een vermogen dat wij onszelf en onze kinderen kunnen aanleren. Beleven van een gevoel van vrede geeft ons ook weer rust en openheid, wat een basis is voor het aangaan van contact/de verbinding met de ander/vreemden om ons heen. En dat is de volgende stap.
Echt contact met de ander aangaan, vraagt om oprechte nieuwsgierigheid naar die ander en de bereidheid om buiten de eigen referentiekaders te treden; om je open te stellen. Het vraagt om een open gesprek, een dialoog, met oprechte vragen en dus met veel luisteren en uit laten praten, met het opschorten van dat snelle oordeel en vooroordeel. Binnen De Vrijplaats oefenen we daar regelmatig mee.
Gebaseerd op dezelfde principes maar met het accent op verbindende communicatie zonder verbaal of fysiek geweld is geweldloze communicatie.
Vier elementen – in feite dezelfde als voor goede feedback back geven – liggen hieraan ten grondslag:
en een verzoek formuleren (een voorstel op basis van wens of behoefte, welk eventueel met een tegenvoorstel kan worden beantwoord om zo samen naar een oplossing te komen).