Zuster Marcelliana is de oudste inwoner van Meierijstad
Tekst en foto's: Angeline Vermeer.
za 9 feb 2019, 15:05 • 1458 keer gelezen
SCHIJNDEL | Zuster Marcelliana van den Boomen is geboren op vrijdag 1 februari 1914. Voorafgaand aan haar 105de verjaardag vertelde de oudste inwoner van Meierijstad haar verhaal aan DeMooiSchijndelKrant. Zuster Marcelliana is nog bijzonder helder van geest, zeker voor iemand van die leeftijd. Wat moeilijk ter been en zo goed als doof, verder functioneert ze nog prima. Vanwege haar doofheid verliep het gesprek door middel van een kladblok waarop de vragen werden geschreven. Antwoorden ging prima, de zuster praatte honderduit over haar leven als kloosterlinge.
Heeft u de naam Marcelliana zelf gekozen en hoe luidt de naam die u van uw ouders hebt gekregen?
"Nee, ik heb die naam toegewezen gekregen van de congregatie. Ik ben er wel blij mee hoor. Soms werd ik gekscherend ook wel Marske of Marcelleke genoemd. Mijn ouders hebben me de naam Petronella Margareta gegeven, vernoemd naar mijn opa en oma. Ik ben geboren in Eindhoven, op Strijp. Mijn vader overleed toen ik nog een klein kind was en toen ik vier was hertrouwde mijn moeder met mijn nieuwe vader, samen met hem kreeg ze nog zes kinderen, Van de Vleuten genaamd. Vorig jaar vierde ik dat het honderd jaar geleden was dat ik een zusje kreeg. We verhuisden naar Zeelst, ons huis werd afgebroken omdat daar het vliegveld moest komen. Ik heb dus twee vaders gehad, maar mijn tweede vader zelf heeft drie moeders gehad. Zíjn vader zei 'Als Onze Lieve Heer niet ophoudt, dan houd ik ook niet op."
Heeft u altijd werk mogen doen wat u leuk vond?
"Op eenentwintigjarige leeftijd trad ik in bij de Zusters van Liefde in Schijndel. Eigenlijk wilde ik helemaal niet naar Schijndel maar toen ik in Veghel en Rooi was gaan kijken zei mijn gevoel toch dat het Schijndel moest worden. Ik heb nooit geen spijt gehad van mijn keuze, het kloosterleven is goed geweest voor me. Ik nam het werk zoals het kwam, eerst in de tuin en later in de huishoudelijke dienst in het Anna Ziekenhuis in Geldrop. Ik werkte daar meer rondom het ziekenhuis dan erin, eigenlijk was in overal inzetbaar. Na de kleine gelofte ben ik in Geldrop gaan wonen en nadat het ziekenhuis overging naar leken kwam ik terug in Schijndel, naar Annahof."
Hoe word je toch zo oud? Leeft u heel gezond?
"Ja dat weet ik ook niet. Ik heb daar niet om gevraag hè, om zo oud te worden. Er ook niet echt iets voor gedaan, het is gewoon zo gelopen. Je moet het leven nemen zoals het gaat, hoe het op je pad komt."
Welke dag zou u nog wel eens over willen doen? Wat waren de hoogtepunten in uw leven?
"We hoeven toch zeker niets meer over te doen. Die dagen hebben we gehad, we moeten naar de toekomst kijken. Hoogtepunten in mijn leven waren onder meer de bedevaarten naar Kevelaer en Handel. En natuurlijk mijn werk bij het ziekenhuis."
Hoe denkt u over andere godsdiensten dan het Christendom?
"Zij moeten ook leven volgens hun geloof. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik als Christen ben geboren. Ik ben zo opgegroeid en heb het leven als Christen aanvaard. Naar mijn mening ben ik goed terecht gekomen."
Waar maakt u zich zorgen over? Ook wat betreft de maatschappij?
"Ik heb nooit geen zorgen gehad. Over de wereldproblematiek kunnen we onszelf wel zorgen maken. Ik heb het nieuws altijd wel bijgehouden maar ik kon en kan er ook niet veel aan veranderen. Aan de jongere generatie zou ik mee willen geven dat ze goed moeten zijn voor elkaar."
In honderd en vijf jaar is natuurlijk ontzettend veel veranderd. Maar wat is hetzelfde gebleven, wat is nog precies zoals vroeger?
"Het samen bidden in het koorgebed. Vroeger gebeurde dat meermalen per dag, nu is dat nog twee keer. Een Rozenhoedje bidden is nog hetzelfde als honderd jaar geleden."
Hoe gaat u uw verjaardag vieren?
"Met de andere zusters hier en wat familie. Het bezoek komt een beetje verspreid, niet alles in één keer, dat wordt te druk. Op maandag komt de burgemeester nog op bezoek"