1916 Rooms Katholieke Reclasseringsvereniging - Canon Reclassering in Nederland, Details
Tweet 1916 Rooms Katholieke Reclasseringsvereniging
Verzuiling en ontzuiling van de reclassering
'Bezoeken van gevangenen' is in de christelijke traditie een van de 'Zeven werken van barmhartigheid': "Toen ik gevangen was, kwamen jullie naar mij toe" (Bijbel in gewone taal, Mattheüs XXV, 36). Maar pas in 1916 werd een uitgesproken katholieke reclasseringsvereniging opgericht. Sinds het midden van de negentiende eeuw waren er al katholieken in hoofd- en afdelingsbesturen van het Genootschap tot Zedelijke Verbetering actief geweest en er waren ook altijd wel katholieke celbezoekers geweest. Maar het hield niet over. Katholieken waren vanouds vooral actief in de zorg voor mensen die buiten eigen schuld in moeilijkheden waren gekomen: bejaarden, behoeftige kraamvrouwen, stille armen, of melaatsen in de missiegebieden. Dat een ex-gedetineerde een goed mens kon zijn en een kans verdiende, was moeilijk te geloven. Zou reclasseringswerk het zondebesef niet ondermijnen?
1894 Pieter en Adolf Daens
1939 Meisjesstad
Extra Protestants Christelijke Reclasseringsvereniging (1928- 1975)
Met de oprichting in 1928 van de Protestants Christelijke Reclasseringsvereniging (PCRV) werd duidelijk dat de reclassering echt verzuild was. Sinds 1916 was er al een katholieke reclasseringsvereniging en het protestantse Leger des Heils deed sinds de jaren 1890 al eigen reclasseringswerk. Het Genootschap gold als liberaal.
Het initiatief voor de PCRV kwam vanuit een aantal orthodox-hervormde en gereformeerde verenigingen. Herman Dooyeweerd, de invloedrijke hoogleraar gereformeerde filosofie aan de Vrije Universiteit, was de eerste voorzitter. Het bezoeken van gevangenen werd beschouwd als een christelijke roeping voor vrijwilligers en overheidssteun werd kordaat afgewezen. Na 1945 liep het aantal vrijwilligers terug en kwamen de eerste professionals in dienst.
Professionalisering en overheidssteun kregen ook de PCRV in hun greep. Ook bij het PCRV-werk ging de meeste aandacht naar de voorlichtingsrapportages en raakten zorg en nazorg uit beeld. Onder invloed van scholing in psychologie en caseworkmethodiek én door het samenwerken met andere reclasseringsverenigingen seculariseerde de doelstelling. In 1965 had het ideaal van bekeren tot het christelijk geloof plaatsgemaakt voor "het aanvaarden van de reclassent in zijn anders zijn, met zijn eigen bedoelingen en zijn eigen streven".
In 1975 fuseerden PCRV, RKRV en Genootschap tot de Algemene Reclasseringsvereniging (ARV). Het reclasseringswerk van het Leger des Heil bleef zelfstandig en buiten de fusie.
L.J. Rogier (1966), Evolutie der reclassering. Gedenkschrift bij het vijftigjarig bestaan van de Katholieke Reclasseringsvereniging op 16 december 1966. Nijmegen.
Hans Barendrecht (2007), Geven om gevangenen. De geschiedenis van de Protestants Christelijke Reclasseringsvereniging, in: V. Kingma en M.H.D. van Leeuwen, Filantropie in Nederland. Amsterdam: Aksant, p. 92-109.
Marcel Krutzen (2010), Reclasseringswerk in de Oostelijke Mijnstreek De Rooms-Katholieke Reclasseringsvereniging, afdeling Heerlen in 1920. Het Land van Herle, 2010, 1, p. 1-10.
W.M. Lindemann en Th. F. van Litsenburg (1990), De Algemene Reclasseringsvereniging en haar voorgangers 1823-1986. Den Bosch.