Hieronder volgt een lijst van landen van de wereld in 1954.

Uitleg
 Op 1 januari 1954 waren er 87 onafhankelijke staten die door een ruime meerderheid van de overige staten erkend werden (inclusief Andorra). In 1954 verdween Triëst als onafhankelijke staat en kwamen Noord-Vietnam en Zuid-Vietnam erbij.
 Alle de facto onafhankelijke staten zonder ruime internationale erkenning zijn weergegeven onder het kopje niet algemeen erkende landen.
 Afhankelijke gebieden en gebieden die vaak als afhankelijk gebied werden beschouwd, zijn weergegeven onder het kopje niet-onafhankelijke gebieden.
 Autonome gebieden, bezette gebieden en micronaties zijn niet op deze pagina weergegeven.

Staatkundige veranderingen in 1954
 7 maart: de Republiek van de Maldivische Eilanden wordt weer het Sultanaat van de Maldivische Eilanden.
 21 juli: Frans-Indië wordt door Frankrijk aan India overgedragen.
 21 juli: Akkoorden van Genève. Opheffing van de Unie van Indochina. Vietnam wordt officieel onafhankelijk van Frankrijk en splitst op in Noord-Vietnam en Zuid-Vietnam. Frankrijk erkent ook de onafhankelijkheid van Laos en Cambodja.
 15 augustus: Dadra en Nagar Haveli wordt de facto onafhankelijk van Portugees-Indië.
 1 oktober: de Britse kroonkolonie Nigeria wordt een kroonkolonie met zelfbestuur.
 26 oktober: de onafhankelijke Vrije Zone Triëst wordt opgedeeld door Italië en Joegoslavië.
 15 december: de Nederlandse overzeese rijksdelen Nederlandse Antillen en Suriname worden landen binnen het Koninkrijk der Nederlanden.

Algemeen erkende landen

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

L

M

N

P

R

S

T

U

V

Z

Niet algemeen erkende landen
In onderstaande lijst zijn landen opgenomen die een ruime internationale erkenning misten, maar wel de facto onafhankelijk waren en de onafhankelijkheid hadden uitgeroepen.

Niet-onafhankelijke gebieden 
Hieronder staat een lijst van afhankelijke gebieden inclusief Åland en Spitsbergen.

Amerikaans-Britse condominia

Amerikaanse niet-onafhankelijke gebieden 
De Amerikaanse Maagdeneilanden, Guam en Puerto Rico waren organized unincorporated territories, wat wil zeggen dat het afhankelijke gebieden waren van de Verenigde Staten met een bepaalde vorm van zelfbestuur. Daarnaast waren er nog een aantal unorganized unincorporated territories: Amerikaans-Samoa, Baker, Howland, Jarvis, Johnston, Kingman, Midway, Navassa, de Panamakanaalzone, de Petreleilanden, Quita Sueño, Roncador, Serrana, Serranilla, de Swaneilanden en Wake. Deze gebieden waren ook afhankelijke gebieden van de VS, maar kenden geen vorm van zelfbestuur. Het Trustschap van de Pacifische Eilanden was een trustschap van de Verenigde Naties onder Amerikaans bestuur. Alaska en Hawaï waren als organized incorporated territories een integraal onderdeel van de VS en zijn derhalve niet in onderstaande lijst opgenomen.

Diverse eilandgebieden werden door de Verenigde Staten geclaimd als unorganized unincorporated territories, maar werden door andere landen bestuurd. De eilandgebieden Birnie, Caroline, Fanning, Flint, Funafuti, Gardner, Kersteiland, Malden, McKean, Nukufetau, Nukulaelae, Niulakita, Phoenix, Starbuck, Sydney, Vostok en Washington vielen onder het bestuur van het Verenigd Koninkrijk (als onderdeel van de Gilbert- en Ellice-eilanden). De eilandgebieden Manihiki, Penrhyn, Pukapuka en Rakahanga vielen onder het bestuur van de Nieuw-Zeeland (als onderdeel van de Cookeilanden); en de eilandgebieden Atafu, Bowditch en Nukunonu vielen onder het bestuur van Nieuw-Zeeland (als onderdeel van de Tokelau-eilanden).

Australisch-Brits-Nieuw-Zeelands territorium

Australische niet-onafhankelijke gebieden 
De externe territoria van Australië werden door de Australische overheid gezien als een integraal onderdeel van Australië, maar werden vaak toch beschouwd als afhankelijke gebieden van Australië.

Belgische niet-onafhankelijke gebieden

Brits-Egyptische condominia

Brits-Franse condominia

Britse niet-onafhankelijke gebieden 
In onderstaande lijst zijn onder meer de Britse (kroon)kolonies en protectoraten weergegeven. Jersey, Guernsey en Man hadden als Britse Kroonbezittingen niet de status van kolonie, maar hadden een andere relatie tot het Verenigd Koninkrijk. De Britse Salomonseilanden, Canton en Enderbury (een Amerikaans-Brits condominium), de Gilbert- en Ellice-eilanden en de Nieuwe Hebriden (een Brits-Frans condominium) werden door één enkele vertegenwoordiger van de Britse Kroon bestuurd onder de naam Britse West-Pacifische Territoria, maar zijn wel apart in de lijst opgenomen. Basutoland, Beetsjoeanaland en Swaziland werden door een vertegenwoordiger bestuurd onder de naam High Commission Territories, maar zijn ook apart in de lijst opgenomen.

Deense niet-onafhankelijke gebieden 
Faeröer was een autonome provincie van Denemarken en maakte eigenlijk integraal deel uit van dat land, maar werd vaak beschouwd als afhankelijk gebied. Groenland was een gewone provincie van Denemarken en had geen autonome status, maar werd ook vaak gezien als afhankelijk gebied.

Finse niet-onafhankelijke gebieden 
Åland maakte eigenlijk integraal onderdeel uit van Finland, maar heeft sinds de Vrede van Parijs (1856) een internationaal erkende speciale status met grote autonomie.

Franse niet-onafhankelijke gebieden 
Frans-West-Afrika was een federatie van acht Franse koloniën bestaande uit Dahomey, Frans-Guinea, Frans-Soedan, Ivoorkust, Mauritanië, Niger, Opper-Volta en Senegal. Frans-Equatoriaal Afrika was een kolonie die bestond uit vier territoria: Gabon, Midden-Congo, Oubangui-Chari en Tsjaad. De Unie van Indochina, ofwel Frans-Indochina, was een federatie die officieel bestond uit het Protectoraat Cambodja, het Koninkrijk Laos en de Staat Vietnam. De Democratische Republiek Vietnam (Noord-Vietnam) had zich in 1945 echter onafhankelijk verklaard en had de controle over een deel van Vietnam. Het Koninkrijk Cambodja en het Koninkrijk Laos hadden zich in 1953 onafhankelijk verklaard. In 1954 werd de onafhankelijkheid van Cambodja, Laos, Noord-Vietnam en Zuid-Vietnam (Staat Vietnam) erkend en werd de Unie van Indochina opgeheven. Algerije werd, met uitzondering van de zuidelijke territoria, bestuurd als een integraal onderdeel van Frankrijk, maar is wel apart in de lijst opgenomen.

Niet-onafhankelijke gebieden onder geallieerde bezetting

Indiase niet-onafhankelijke gebieden

Internationale niet-onafhankelijke gebieden

Italiaanse niet-onafhankelijke gebieden

Nederlandse niet-onafhankelijke gebieden 
Het Koninkrijk der Nederlanden bestond vanaf 15 december uit drie gelijkwaardige landen: Nederland, Suriname en de Nederlandse Antillen. Deze laatste twee waren vanaf die datum dus officieel geen afhankelijke gebieden van Nederland, maar werden vaak toch als zodanig gezien. Nederlands-Nieuw-Guinea werd geen land binnen het Koninkrijk, maar bleef een Overzees Rijksdeel van het Koninkrijk.

Nieuw-Zeelandse niet-onafhankelijke gebieden

Noorse niet-onafhankelijke gebieden 
Spitsbergen maakte eigenlijk integraal onderdeel uit van Noorwegen, maar had volgens het Spitsbergenverdrag een internationaal erkende speciale status met grote autonomie. Jan Mayen viel niet onder het Spitsbergenverdrag, maar werd wel bestuurd door de gouverneur van Spitsbergen.

Portugese niet-onafhankelijke gebieden
De Portugese overzeese provincies waren officieel een integraal onderdeel van Portugal, maar werden internationaal als Portugese kolonies beschouwd.

Spaanse niet-onafhankelijke gebieden

Zuid-Afrikaanse niet-onafhankelijke gebieden

Zie ook 
 Lijst van historische landen

1954
1954