In mei 2014 meldde The Guardian dat enkele van 's werelds beste beveiligingsonderzoekers met aanklacht waren bedreigd voor hun inspanningen om kwetsbaarheden in internetinfrastructuur bloot te leggen.
De Amerikaanse Computer Fraud and Abuse Act verbiedt hacking of inbraak in particuliere netwerken en systemen. Maar experts op het gebied van internetbeveiliging gebruiken hackingprojecten om beveiligingsfouten aan het licht te brengen met de bedoeling deze te verhelpen. Het Critical.IO-project bracht een zwakte in het UPnP-protocol aan het licht die tot 50 miljoen computers in gevaar bracht en herstelde het – door privécomputers te hacken.
In geen van deze gevallen had Facebook de privacywetgeving overtreden. Maar in elk geval, gebruikers ontdekten dat hun informatie werd gebruikt op een manier die ze niet hadden verwacht en niet leuk vonden. Dit verontrustende en onverwachte gebruik van onze persoonlijke gegevens wordt beschreven door een fenomeen dat bekend staat als de 'kruipfactor'.
De kruipfactor toont aan dat bedrijven, om privégegevens ethisch te gebruiken, heel duidelijk moeten zijn over wat ze ermee doen – zelfs als wat ze ermee doen legaal is. Anders worden mensen een beetje eng.
Andere bedwelmende slachtoffers zijn onder andere Mel Gibson en de politiechef van de LAPD. Daders zouden kunnen beweren dat deze mensen hebben gekregen wat ze verdienden – maar hun acties zijn moeilijk te verdedigen.
Ten slotte is een manier waarop de privacy van elke internetgebruiker wordt geschonden door overheidstoezicht. De regeringen van de meeste landen, waaronder de VS en die in Europa, tappen internetverkeer aan als onderdeel van nationale veiligheidsprogramma's.