Ik hoopte dat hij zou luisteren, dat hij onze avonturen niet voor lief nam. Maar het was te laat, ik was veranderd in een object, en objecten worden bezongen, die draag je niet. Ik probeer me elke dag te herinneren hoe de dichter en ik door de stad vlogen. Terwijl ik weet dat ik iedere keer wanneer ik eraan terugdenk, ik de volgende keer weer iets vergeten ben. Dat is het treurige van de herinnering, elke keer als je eraan denkt, brokkelt er iets af.