Home of Hope Part 1 - Stichting Wingwalkers
Beste Ropafielen,
Onlangs hebben jullie het berichtje misschien op facebook zien verschijnen dat ik, Roanne Bruin, dit jaar niet mee ga als fysiotherapeut met de Wingwalkers maar de zon op zoek en 5 maanden in Sri Lanka als vrijwilligster ga werken in Home of Hope. Inmiddels ben ik hier alweer een maand en de tijd gaat snel dus dat is een goed teken. Mede dankzij de goede sponsoring vanuit Stichting Wingwalkers heb ik mijn sponsorgeld bij elkaar gekregen en daarom wil ik graag schriftelijk laten weten waar het nu allemaal heen is gegaan.
Home of Hope is een kinderhuis of eerder gezegd een kinderdorp waar ongeveer 90 kinderen wonen waarvan de ouders niet meer voor hun kunnen zorgen. Het kinderdorp is opgericht door het Sri Lankees echtpaar Sharmini & Alfy. De kinderen zijn in de leeftijd tot 18 jaar en wonen in woongroepen, jongens en meiden gescheiden en begeleidt door een moederfiguur. Rond 7 uur worden zij naar school gebracht en rond 2 uur komen de meeste weer terug. Voor hen verzorgen wij de zwemlessen in de middaguren. Zo is er elke middag een jongensgroep en een meisjesgroep die een half uur zwemles krijgen. De kinderen van het kinderdorp krijgen ook elke middag van half 5-half 6 de tijd om te sporten. Er is een speeltuin, trampoline en een grasveld met korfbalterrein. Zo leren wij van de oudere meiden Elleh, de vrouwelijke vorm van softbal. Verder zijn er enkele kinderen met een fysieke of geestelijke beperking.
Zo heb ik sinds kort een meisje met een diplegie (red: dubbelzijdige verlamming) in behandeling. Zij gaat nog niet naar school en daarom behandel ik haar dagelijks samen met een stagiaire. Dit houdt in dat haar coördinatie en spierkracht heel slecht zijn waardoor zij niet in staat is zelfstandig te lopen. Dit door een storing vanuit de hersenen. Ook had zij geen goede schoenen. Maar mede dankzij de container die onlangs is gekomen, hebben we aardig wat schoenen in voorraad en zat er ook voor dit meisje van 9 jaar een mooi paar bij. Met de schoenen had ze al veel meer steun en liep ze met minder moeite door de loopbrug.
De rest van de dag werk ik in de "medical". Een grote oefenruimte met veel speeltoestellen, ballen, puzzels. Dit alles gekocht en gekregen doormiddel van donaties en sponsors. We behandelen kindjes die wekelijks komen en niet te ver weg wonen, maar dus ook het vervoer naar Home of Hope kunnen betalen. Daarnaast komt er elke week een bus. De bussen komen op de woensdag en halen de kinderen met ouders op die verder weg wonen. Deze blijven van woensdag op donderdag slapen en krijgen dan in die twee dagen intensief therapie. Oefentherapie, psychomotorische therapie (therapie voor mensen met psychosociale/motorische problemen waarbij de nadruk ligt op het bewegingsgedrag), logopedie en hydrotherapie (in het zwembad). Deze bussen komen eens in de maand. Dan hebben we nog een bus van de Navodja school die elke dinsdag komt. Dit zijn voornamelijk kinderen met het downsyndroom. Super leuke groep die eerst individuele therapie krijgen, daarna groepstherapie in het water en tot slot op het korfbalterrein een groepstherapie. Dit is een groot feest.
In mijn eerste maand heb ik vooral kennisgemaakt met hoe en wat alles werkt. Het werktempo ligt erg laag, maar dat is een kwestie van aanpassen. Ook besef ik heel goed dat zonder sponsors het weeshuis hier niet zou draaien: "It's all about the money" en die komt van de sponsors waaronder Stichting Wingwalkers.
Ik houd jullie op de hoogte van mijn werkzaamheden. Maar hier hebben jullie alvast een globale indruk van Home of Hope.