Net voorbij de 5 km zie ik één van de wedstrijdlopers verslagen aan de kant zitten, om even later een andere deelnemer op de grond te zien liggen. Ze proberen hem te reanimeren dus het is een ernstige zaak. Als EHBO’er kijk ik gelijk of er voldoende hulpverlening is en of ik moet bijspringen. Dat is niet het geval, maar het voorval raakt me wel. Het gebeurt vaker maar toch is het anders als het voor je neus gebeurt. Eenmaal voorbij de drankpost hoor ik in de verte de gillende sirenes. Later hoor ik overigens dat de loop achter ons zelfs stilgelegd is. ’s Avonds op de bank lees ik het bericht dat er iemand overleden is, maar volgens de details komt de omschrijving niet overeen met wat ik gezien heb. Ik heb de organisatie een mail gestuurd, even afwachten dus. Voor de jongen die overleden is en zijn familie is het in ieder geval triest. De andere kant van de loopsport. Of welke sport dan ook.