O.W. Fischer geboren als Otto Wilhelm Fischer (Klosterneuburg, 1 april 1915 - Lugano, 29 januari 2004) was een Oostenrijkse acteur.

Jeugd en opleiding 
Otto Wilhelm Fischer was de zoon van de jurist Frans Karl Fischer en diens vrouw Maria Schoerg. Hij bezocht de Langstögergassen-Volkschule en het gymnasium Klosterneuburg. Na zijn schoolafsluiting in 1933 studeerde hij meerdere semesters anglistiek, germanistiek en kunstgeschiedenis aan de universiteit van Wenen, voordat hij zich in 1936 aanmeldde bij het Max Reinhardt-seminarie om acteerlessen te volgen.

Carrière 
Via het Theater in der Josefstadt, de Münchener Kammerspiele en het Deutsche Volkstheater speelde hij zich naar het Burgtheater in Wenen, waarvan hij van 1945 tot 1952 lid was. Filmrollen waarin hij vanaf 1936 optrad, waaronder een sterk antisemitisch gedeelte in Wien 1910, leverden hem in 1944 een vermelding op in Joseph Goebbels Gottbegnadeten-Liste. In 1950 lukte hem de doorbraak in het na-oorlogse bioscoopcircuit met de hoofdrol in Erzherzog Johanns große Liebe. Tijdens het Duitse Wirtschaftswunder groeide hij naast Curd Jürgens uit tot de bestbetaalde Duitstalige bioscoopster. In talrijke films speelde hij een liefdeskoppel met Maria Schell of met Ruth Leuwerik.

Zijn terughoudende speelwijze en zijn uitspraken maakten hen in de eigentijdse duitstalige filmwereld onmiskenbaar. Zijn voorliefde voor zwartgallige en demonische figuren, zoals de Beierse koning Ludwig II en de helderziende Hanussen, fascineerden bioscoopbezoekers en critici. Twee maal voerde hij zelf de regie. In 1957 zou hij met de film My man Godfrey een Hollywood-carrière startten, maar Fischer kon zich niet vinden met het daar heersende studiosysteem, waardoor hij na enkele draaidagen werd ontslagen en werd vervangen door David Niven. Hij keerde terug naar Duitsland, waar hij direct weer aan zijn vroegere successen kon evenaren.

Privéleven en overlijden 
In 1942 trouwde Fischer met de uit Praag stammende actrice Anna (Nanni) Usell (1903 – 1985). Van 1949 tot 1952 had hij een verhouding met de actrice Gustl Gerhards (Dreizehn unter einem Hut). Vanaf de jaren 1960 woonde hij in Vernate in het Zwitserse kanton Tessin.

Hij erkende reeds in de jaren 1960, dat zijn glanstijd en die van de na-oorlogse films voorbij was. Desondanks speelde hij tot 1969 meer of minder succesvol in Europese films. Tot 1988 was hij ook te zien in tv-spelen, waaronder Das weite Land (1970, Arthur Schnitzler). In zijn latere jaren wijdde hij zich als privégeleerde en etymoloog aan de filosofie en theologie.

O.W. Fischer overleed  op 29 januari 2004 in de leeftijd van 88 jaar in een Zwitsers ziekenhuis in Lugano aan hartfalen. Zijn urn bevindt zich in zijn huis in Vernate. Zijn nalatenschap bevindt zich sinds 2009 in het Oostenrijkse Theatermuseum.

Onderscheidingen 
 1950, 1951: Donauweibchen
 1953–1956: Bambi
 1955: Silbernen Filmband (beste hoofdrolvertolker) voor Ludwig II.
 1956: Filmfestival San Sebastian: Silberne Muschel (regie, vertolker) voor Ich suche Dich
 1956: Prijs der Spaanse filmjournalisten (beste draaiboek) voor Ich suche Dich
 1958–1961: Bambi
 1958–1963: Bravo-Otto
 1959: Goldenes Filmband (beste hoofdrolvertolker) voor Helden
 1960: Österreichisches Ehrenkreuz für Wissenschaft und Kunst 1e Klasse
 1961: Europa-Prijs voor Das Riesenrad
 1961: Erelidmaatschap van de Vereniging der Spaanse filmjournalisten
 1970: Benoeming tot professor
 1977: Goldenes Filmband voor langjarig en voortreffelijk werk in de Duitse film
 1987: Cordon Bleu du Saint Esprit
 1987, 1990: Bambi
 1996: Großes Goldenes Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich
 1996: Ere-Romy voor het levenswerk
 Großes Verdienstkreuz van de Bondsrepubliek Duitsland

Filmografie (selectie) 

 1936: Burgtheater
 1939: Anton, der Letzte
 1940: Meine Tochter lebt in Wien
 1941: Der Meineidbauer
 1942: Wien 1910
 1942: Sommerliebe
 1943: Die beiden Schwestern
 1943: Sieben Briefe
 1943: Glück unterwegs
 1944: Spiel
 1944: Leuchtende Schatten (onvoltooid)
 1947: Triumph der Liebe
 1947: Das unsterbliche Antlitz
 1949: Liebling der Welt
 1950: Erzherzog Johanns große Liebe
 1950: Verträumte Tage / L'Aiguille rouge
 1951: Heidelberger Romanze
 1951: Das letzte Rezept
 1952: Bis wir uns wiederseh'n
 1952: Cuba Cabana

 1952: Tausend rote Rosen blühn
 1953: Der träumende Mund
 1953: Ein Herz spielt falsch
 1953: Solange Du da bist
 1953: Tagebuch einer Verliebten
 1954: Bildnis einer Unbekannten
 1954: Ludwig II. – Glanz und Elend eines Königs
 1954: Napoléon
 1955: Hanussen (ook regie)
 1955: Ich suche Dich (ook regie)
 1956: Mein Vater, der Schauspieler
 1957: Herrscher ohne Krone
 1957: El Hakim
 1957: Skandal in Ischl
 1958: ... und nichts als die Wahrheit
 1958: Peter Voss, der Millionendieb
 1958: Il bacio del sole
 1958: Helden
 1959: Whirlpool
 1959: Abschied von den Wolken

 1959: Menschen im Hotel
 1959: Peter Voss – der Held des Tages
 1959: Und das am Montagmorgen
 1960: Mit Himbeergeist geht alles besser
 1960: Scheidungsgrund: Liebe
 1961: Es muß nicht immer Kaviar sein
 1961: Diesmal muß es Kaviar sein
 1961: Das Riesenrad
 1962: Axel Munthe – Der Arzt von San Michele
 1963: Frühstück im Doppelbett
 1963: Das Geheimnis der schwarzen Witwe
 1964: Onkel Toms Hütte
 1965: El marques
 1966: Non faccio la guerra, faccio l‘amore
 1969: Lovebirds
 1970: Das weite Land
 1970: Die Fliege und der Frosch
 1986: Auferstehung in Lugano
 1987: Herbst in Lugano

Portretten en interviews 
 Das Künstlerporträt (1959; NWDR)
 Die Rückkehr des O.W. Fischer (1968; ZDF)
 Auferstehung in Lugano (1986; ZDF)
 Ich möchte noch erwachsen werden (1990; BR)
 Liebe, Tod und Teufel (1997; ORF)
 Wortwechsel (1998; SWF)
 O.W. Fischer im Gespräch mit Jürgen Fliege (2002; BR)
 Spiegel der Gedanken (2004; ORF)

Theaterrollen 
 Fritz in Liebelei van Arthur Schnitzler, debuut bij het Theater in der Josefstadt (1936)
 Kosinski in Die Räuber van Friedrich Schiller, Regie: Walter Bruno Iltz, Deutsches Volkstheater Wien
 Demetrius in Ein Sommernachtstraum van William Shakespeare Deutsches Volkstheater Wien (1938)
 Trenck in Baron Trenck der Pandur van Otto Emmerich Groh, Deutsches Volkstheater Wien (1940)
 Otto von Meran in Ein treuer Diener seines Herrn van Franz Grillparzer, Deutsches Volkstheater Wien
 Lionel in Die Jungfrau von Orleans van Friedrich Schiller, Deutsches Volkstheater Wien (1942)
 Rosenberg in König Ottokars Glück und Ende van Franz Grillparzer, Regie: Walter Bruno Iltz, Deutsches Volkstheater Wien (1942)
 Titelrol in Demetrius van Friedrich Hebbel; Regie: Walter Ullmann, Deutsches Volkstheater Wien
 Anatol in Frage an das Schicksal van Arthur Schnitzler (1946)
 Oswald in Gespenster van Henrik Ibsen Akademietheater Wien (1946)
 Saint Just in Dantons Tod van Georg Büchner (1947)
 Titelrol in Der Schwierige van Hugo von Hofmannsthal, 1967 bij de Salzburger Festspielen

Externe link 
 

Duits acteur