'Voor de kunst heeft dit ook gevolgen. De zogeheten avant-gardestrategie wordt onmogelijk. De 'traditie van de breuk' (Octavio Paz) stopt als de cultuur van de opinie elke breuk onmiddellijk in haar weefsels absorbeert. De avant-garde is dan per definitie historisch geworden, en wijzelf worden ergens na het einde van de geschiedenis geparkeerd. […] Toch blijft het nieuwe koppig pogen zich te manifesteren, maar wel anders dan in meer historische tijden.'