Engeland, is dat niet een beetje dichtbij voor een uitwisselingsjaar? - Ik wil een tussenjaar in het buitenland
Franka koos voor een YFU-uitwisselingsjaar op een Engelse high school. Afgelopen augustus vertrok ze. "Er zijn nog geen drie maanden voorbij en ik heb nu al het gevoel dat ik niet genoeg tijd ga hebben."
"Je denkt misschien: Engeland, is dat niet een beetje dichtbij voor een uitwisselingsjaar? Waarom niet naar Argentinië, de VS of - ik noem maar wat - Chili? Op het YFU-voorbereidingskamp hoorde ik van anderen hoe ver weg ze allemaal gingen en toen was ik wel een beetje jaloers.
Maar nu ik hier zit, weet ik: dit is een fantastische ervaring. Het is hier heel anders. Ik leer een nieuwe cultuur kennen én ontmoet jongeren van over de hele wereld. Ik ben dus net zo ver weg als iemand die voor Australië koos."
"Engelsen zijn heel aardig en beleefd. Iedereen, maar dan ook echt iedereen, vraagt de hele tijd hoe het met je gaat. De buschauffeur, kassamedewerkers, leraren. Ik ben er nog steeds niet uit of ze een antwoord verwachten. Meestal zeg ik maar 'Fine, thank you. How are you?'.
Zelf ben ik altijd te laat met vragen hoe het met iemand gaat. De Engelsen hebben daar een radar voor geloof ik, ze zijn me altijd voor.
Dankjewel zeggen is ook typisch Brits. Als je de bus uitstapt, zeg je 'thank you' tegen de buschauffeur. Dat zie ik in Nederland nog niet gebeuren. Maakt dat de Nederlanders gewoon bot of de Engelsen extreem aardig? Ik blijf het in ieder geval doen en misschien neem ik het wel mee terug naar Nederland."
"Ik woon in Bedford, vlak bij Cambridge, Oxford en Londen. Lekker centraal, ik kan overal gemakkelijk heen. En ik heb ook al meer van de UK gezien. Afgelopen week was ik in Schotland op een tour met andere exchange students. Dat was echt super gezellig. Mijn gastgezin is heel leuk. Het kost tijd om je plekje te veroveren, dat wel.
Mijn gastmoeder en -zus kennen elkaar natuurlijk al veel langer. Ik snap niet altijd direct wat er aan de hand is, maar ze proberen me bij zoveel mogelijk dingen te betrekken. Ik kan gelukkig goed met ze praten. En ze kunnen lekker koken, dat is ook heel fijn. Andere uitwisselingsstudenten vinden het eten niet lekker en hadden het daar best lastig mee. Ze hebben erover gepraat met hun gastgezin en het gaat nu beter. Dat is trouwens één van de belangrijkste dingen om te doen, communiceren met je gastgezin. Als je dat niet doet, ontstaan er misverstanden en dat moet je echt zien te voorkomen."
"De school is heel leuk en interessant. Iedereen is aardig. Ik doe Sixth Form, dat zijn year 12 en 13, waarin je heel andere vakken volgt dan daarvoor. Voor mij is dat Psychology, Sociology en Media & Production. Lijkt dus totaal niet op de Nederlandse vakken. Alle Sixth Formers zijn 16 of 17 jaar oud: we hebben een eigen plek waar we kunnen studeren en chillen. En we hebben geen uniform maar wel een dresscode.
Er zitten in totaal zeven exchange students op mijn school. We trekken naar elkaar toe, dat is logisch. Meteen vanaf het begin waren we al een hechte groep. Aan de andere kant wil ik ook Engelse vrienden maken, dus daar doe ik bewust mijn best voor. Ik heb gisteren meegetraind met een voetbalteam en dat was hartstikke leuk. Na school ben ik vaak best wel moe, dus dan komt het er niet altijd van om iets te gaan doen, maar van het voetbal heb ik echt genoten."
"Al met al heb ik het heel erg naar mijn zin. Ik dacht dat ik misschien heimwee zou krijgen maar dat valt erg mee. Natuurlijk zou ik mijn eigen familie graag af en toe een knuffel willen geven. Maar vaker denk ik aan het moment dat ik weer moet vertrekken.
Ik heb nu al het gevoel dat ik te weinig tijd heb. Ik wil van niemand afscheid nemen, kan me een leven zonder iedereen die ik hier heb ontmoet niet meer voorstellen!"