Greymouth, vrijdag 10 maart 2017 - Reisverslag uit Greymouth, Nieuw Zeeland van Gerard en Will de Bruijn en Janssen - WaarBenJij.nu
Greymouth maakt vandaag haar naam waar. Toen we vanmiddag hier terug kwamen was het grijs en regende het. Greymouth heeft haar naam overigens te danken aan de rivier Grey die hier uitmondt in zee, niet aan grijze luchten die hier ook heel vaak schijnen voor te komen.
We hebben onze ”tea” vanavond weer ”thuis” genuttigd. Gegrilde kip, kant en klaar gekocht, een bordje groene sla en een broodje erbij en weer zo’n overheerlijke yoghurt, vandaag met ”berry’s”.
Nog even terug naar gisteren. Tijdens onze busreis zagen we rotsen in de rivier die felrood gekleurd waren. Onnatuurlijk leek het, maar de kleur komt van schimmels die er op groeien. Het is het eerste wat op de ietwat poreuze rotsen kan groeien, daarna volgen grassen en heel veel later gaan er ook struikjes en boompjes op groeien.
Vanmorgen hebben we in een redelijk zonnig Westport bij Kathrine’s, een broodjeszaak van Duitsers, een broodje gegeten en wat meegenomen voor de lunch. Toen ging de reis weer terug over dezelfde prachtige kustweg die we gisteren ook hebben gereden. Mét wat leuke muziek via de iPhone, de Tomtom ingeschakeld als het nodig is en de lunch en een lekker sapje in het koeltasje kunnen we ertegen.
De eerste echte stop was bij een oude goudmijn in de buurt van Charleston. In de tweede helft van de 19e eeuw, om precies te zijn in 1867 ontdekte de Ier Wlliam Fox hier goud, zijn laatste goud ontdekking hier aan de westkust en ontstond een ”gold rush”. Vooral Schotten, Ieren en Engelsen probeerden hier hun geluk te vinden. Op het hoogtepunt telde Charleston 20.000 inwoners, nu nog maar een fractie ervan, de mensen leven nu grotendeels van toerisme. De goldrush heeft tot ongeveer het begin van WO I geduurd, toen moesten de mannen waarschijnlijk in dienst.
In deze oude goudmijn zagen we de gangen die gegraven zijn om de goudaders te vinden, de rails voor de karretjes met ijzer en goud houdende grond. Zelf konden we nog goud zoeken door water met zand in een ”gold pan” te doen, we zagen wel iets glinsteren maar het was te fijn om op te pakken. Wel leuk voor de kleine Nederlandse kinderen die er met hun ouders waren. Er was ook een rad van een watermolen en allerlei gereedschappen.
In Punakaiki hebben we twee stops gemaakt bij de ”pancake rotsen”, eerst de ”Truman Track ” gelopen naar de zee waar hele mooie rotsformaties van zandsteen liggen en even verderop de ”Dolomite Point Walk” naar nog fraaiere rotsen van kalksteen. Hier zijn ook ”spuitgaten” te zien waar het zeewater bij vloed met geweld binnenkomt.
We zien wel heel veel toeristen, allerlei nationaliteiten waaronder Fransen, Israeliërs, Duitsers en zelfs 3 ”Southern Belles” op leeftijd uit Tenessee!
In Greymouth ingecheckt bij ”The Sundowner”, een motel aan het begin van de stad. Boodschappen gedaan, gegeten en nu is de dag alweer bijna voorbij.
We moeten wel een beetje gaan voorbereiden wat we de komende dagen gaan doen en accommodatie zeker 2 dagen vooruit boeken anders zou het wel eens niet kunnen lukken of héél duur worden. Héél duur is dan ook echt duur want de prijzen zijn hier hoog!!!!
Heerlijk om mee te lezen. Even een goed bericht met je delen. Mijn HET is na 3 weken aan het krimpen en dat voelt heel fijn. We zijn op de goede weg.
Goed om te lezen dat het weer jullie goed gezind is wij hebben de slechtste zomer in honderd jaar gehad en De tijd hier op het noorder eiland was goed dus mogen we niet klagen met wat we hebben gedaan met de familie. Regen is onder weg naar het zuid eiland dus vraag hier en daar even hoe het weer gaat worden als jullie verder gaan langs de kust .gr rolf
Recept van de maand #5: Burgers van zoete aardappel met Griekse yoghurt, avocado en gekarameliseerde rode ui
Ook deze maand laat ik Anke van Junnekes recepten aan het woord. Deze keer geeft ze het recept voor burgers van zoete aardappel met Griekse yoghurt, avocado en gekarameliseerde rode ui.
Als alle eindejaarsindigesties verteerd zijn, snakt ons lichaam wel naar wat lichtere kost. Simpel eten. Niet te veel tralala. Misschien ook wel een paar vleesloze dagen, als je de nodige gourmetschotels naar binnen hebt gewerkt. Maar het blijft winter, de temperaturen beginnen dan toch eindelijk te dalen en je wilt nog geen afscheid nemen van comfort food. Deze veggieburgers zijn het perfecte compromis!
Als je gedroogde kikkererwten gebruikt, moet je ze eerst enkele uren laten weken in koud water en daarna nog een uurtje of 2 koken (kijk op de verpakking voor de instructies), die uit een bokaal kan je zo gebruiken. Leg de ongeschilde zoete aardappelen een uurtje in een oven van 200 °C tot ze botergaar zijn.
Haal het vruchtvlees uit de aardappels en plet het samen met de uitgelekte kikkererwten (verhoudingsgewijs gebruik ik 2/3de aardappelen, 1/3de kikkererwten). Voeg een beetje losgeklopt ei en wat bloem met panko of paneermeel toe. Meng tot een stevig, maar plakkerig mengsel (dat komt straks wel goed in de pan). Breng op smaak met geperste look, verse koriander, chili, zwarte peper en zout. Zet het mengsel tot gebruik in de frigo.
Was de tomaten en snij ze in fijne plakjes. Haal het vruchtvlees uit de avocado en snij ook deze in plakjes. Besprenkel met citroensap tegen het verkleuren. Snipper een rood uitje fijn en laat met wat boter en bruine suiker karameliseren op een zacht vuurtje.
Vorm kleine, platte burgers van het aardappelmengsel en bak ze aan beide zijden krokant in flink wat olijfolie.
Snij de broodjes open, besmeer met volle Griekse yoghurt (eventueel op smaak gebracht met verse groene kruiden) en beleg met de burgers, veldsla, tomaat, avocado en gekarameliseerde ajuin.