Deinum MW1 > Wedstrijdverslag > Korfbal: SF Deinum MW1 - SIM MW1
SIM MW1
SF Deinum MW1 - SIM MW1
Het was echt zo'n typische gure, doordeweekse woensdagavond, de midweek wachtend op de nodige spelers om te kunnen vertrekken. De tassen met kleding waren inmiddels al wel uit 't washok van De Fjouwer gehaald. Enkele spelers kwamen zelf, ook onze scheidsrechter, de rest ging rond de klok van acht naar de sporthal. Daar aangekomen, was het nog even zoeken naar de juiste sleutel en de juiste maat sportkleding. Nadat de jazz-dance of iets in die richting het veld hadden geruimd, kon het vertrouwde inschieten beginnen. De korf werd al redelijk gevonden, dat beloofde wat.
Een kleine drie kwartier later was daar het eerste fluitsignaal en stelden beide ploegen zich op. In de aanval begonnen Nynke, Pytsje, Erik-Jan en Bjorn, in de verdediging begonnen Sonja, Bianca, Tjebbe en Frank. Sjoukje begon eerst op de bank en Bono bediende de knoppen. Geert floot in en beide ploegen zetten zich in beweging, en hoe. Baltempo hoog, aftasten tussen beide ploegen was bijna niet mogelijk. Niet dat dat nodig zou hoeven zijn trouwens. Wanneer we even een kleine duik in de historie maken, zien we verscheidene ontmoetingen tussen SIM en TDK terug komen en elk daarvan droeg ook wel weer een eigen verhaal, kortom, we konden aan de bak. Na 4 minuten hadden we een voorsprong weten te pakken met een tussenstand van 3-2. Veel doelpunten in een korte tijd, dat beloofde zeker wat. Nynke had 't vizier op scherp staan, zodat we aan de goede kant van de score konden blijven.
Met een kleine voorsprong halverwege de eerste helft, kwam Sjoukje het veld in voor Sonja, waarna Sonja vrij vlot daarna het veld weer in moest. Helaas vond Bianca haar enkel het wel genoeg, klapte dubbel, waarna het spel werd stil gelegd. Sterkte Bianca met het herstel! Na enig oponthoud pakte SF Deinum scorend de draad weer op en wist zodoende een voorsprong te behouden voor in de rust, bij mijn weten een gaatje van 2, 10-8.
Lang verhaal voor een eerste helft, maar er gebeurde dan ook weer genoeg, we kwamen niet los en dat kwam vooral door het feit dat SIM in principe net zo makkelijk meescoorde. Ze probeerden ons er verbaal wel onder te krijgen om zodoende de voorsprong te krijgen, SF Deinum deed 't niks en had 't daardoor al weer vlot over andere dingen in de pauze. Toch wel iets wat ik gemist heb. Even een half minuutje babbelen over de eerste helft en vervolgens werd er een afvalbak omgespoeld en gevuld met koud water, de vraag werd geopperd of de kantine er wel was, vervoer naar huis ineens of bleven we toch even nazitten. Was de kantine eigenlijk wel open of werd de kantine in Deinum als een goede 2e optie gezien en zo had 't makkelijk nog een hele 2e helft door kunnen gaan.
De 2e helft was een langere voor het gevoel dan de 1e helft. Er werd minder gescoord en het spel golfde meer op en neer. SIM werd een tikkeltje verbaler, moest ook wel, want het gaatje van 2 werd 5, ze moesten toch een manier zien te vinden. SF Deinum deed daar zelf vervolgens ook een schep bovenop waardoor 't weer een typische TDK-SIM werd. Via 13-8 werd het uiteindelijk toch weer 18-16. Met nog 5 minuten te spelen werd de 19-17 voorsprong vakkundig uitgespeeld, werd SIM gedwongen tot wanhoopsschoten, waardoor onze aanval bekeken en tamelijk onorthodox de minuten vol konden maken.