Verenigd Koninkrijk: een veilige plek voor huisdieren bij huiselijk geweld | IFAW - International Fund for Animal Welfare
Verenigd Koninkrijk: een veilige plek voor huisdieren bij huiselijk geweld
Wie kent niet de bijzondere, nauwe band die vaak bestaat tussen mensen en hun huisdier? Zo'n bijzondere relatie moet niet alleen worden gekoesterd, maar ook beschermd. In gezinnen waar sprake is van huiselijk geweld wordt de liefde tussen mens en huisdier niet alleen op de proef gesteld, maar soms zelfs misbruikt om de slachtoffers nog verder te kwellen. Dieren worden dan een middel om de menselijke slachtoffers te controleren, te bedreigen, te intimideren en bang te maken. In veel gevallen worden huisdieren mishandeld of zelfs gedood.
Hulp aan mensen en dieren die het slachtoffer zijn van huiselijk geweld is van essentieel belang. Paws for Kids – een door het IFAW gesteunde Britse organisatie – verandert en redt elk jaar levens door essentiële ondersteuning te bieden, waarbij de dieren die in de knel komen, niet worden vergeten. Vorige week hoorde ik de ontroerende verhalen van twee slachtoffers en hun huisdier die met hulp van Paws for Kids een veilig toevluchtsoord en nieuwe hoop vonden. De verhalen van Sally en haar Yorkshire terrier Daisy, en van Monica en haar Jack Russell Pip illustreren het best hoe onmisbaar het werk van deze organisatie is. Daarom wil ik u hun verhalen niet onthouden….
Sally en Daisy
Sally's partner mishandelde haar zo zwaar dat ze in het ziekenhuis belandde. Tijdens haar opname werd haar vier jaar oude Yorkshire terrier Daisy ernstig mishandeld en verwaarloosd. Kort voordat Sally uit het ziekenhuis werd ontslagen, werden Daisy's vijf weken oude puppy's bij haar weggehaald en werd ze drie dagen lang in gewonde toestand alleen in huis achtergelaten. De dader zei dat hij de puppy's had verkocht. Hij weigerde Sally toestemming te geven om Daisy te laten steriliseren, en ze durfde haar niet naar de dierenarts te brengen omdat ze dan zou moeten uitleggen waar Daisy de hele dag was. Sally en Daisy kregen allebei hulp van Paws for Kids. Sally werd tijdelijk ondergebracht in een blijf-van-mijn-lijfhuis en Daisy kon terecht in een pleeggezin. Toen Daisy voldoende was hersteld, werd ze gesteriliseerd en kreeg ze nog extra zorg voor haaruitval en dwangmatig likken- volgens de dierenarts het gevolg van teveel stress. Daisy kreeg steroïdetabletten en na een tijdje was haar vacht weer vol en gezond. Inmiddels is ze herenigd met haar eigenaresse en woont het tweetal naar volle tevredenheid in een eigen huis.
Monica en Pip
Pip is een 8 jaar oude Jack Russell Terrier en is de hond van Monica, die ernstig werd mishandeld door haar drugsverslaafde partner. Hij mishandelde ook Pip, door haar te schoppen, op haar te gaan staan, en voortdurend zijn hand naar haar op te heffen alsof hij haar ging slaan, en door naar haar en Monica te schreeuwen. Pip is een angstig hondje, dat heel vaak heeft moeten toezien hoe Monica werd bedreigd en mishandeld. Monica hoorde uiteindelijk van Paws for Kids via een maatschappelijk werker van een opvanghuis voor vrouwen. Toen ze door haar partner in elkaar werd geslagen omdat ze probeerde te voorkomen dat hij bij Pip heroïne inspoot, besloot ze haar gewelddadige situatie te ontvluchten. Gelukkig is Pip inmiddels volledig hersteld. Terwijl Monica in een opvanghuis zat, werd zij verzorgd in een pleeggezin van Paws for Kids. Nu woont Monica in een nieuwe woning in een andere regio dan haar gewelddadige ex, en is Pip met haar herenigd. Pips tijdelijke verzorger zag dat Pip doodsbang was voor andere mensen. Vooral als er bezoek kwam en Pip zich in een afgesloten ruimte bevond, reageerde ze soms agressief. De huisdierencoördinator van Paws for Kids ging intensief met Pip en haar tijdelijke verzorger aan de slag om haar te socialiseren. Dit was niet alleen goed voor Pip zelf, het zorgde er ook voor dat ze in haar pleeggezin kon blijven en uiteindelijk terug kon naar Monica. Tijdens de opvangperiode liep Pip een baarmoederontsteking op, en ze werd opgenomen in een dierenkliniek, waar ze ook werd gesteriliseerd. Ze kreeg extra medicijnen voor haar infectie, en werd uiteindelijk weer helemaal gezond verklaard. Vervolgens werd ze gechipt en kon ze met Monica in haar nieuwe huis worden herenigd.
Vrouwen als Sally en Monica leven dagelijks in angst en gevaar – vaak vangen ze zelf de klappen op om hun huisdier te beschermen. Zonder een programma als Paws for Kids blijven veel slachtoffers in hun gewelddadige situatie zitten, omdat ze hun geliefde huisdier niet willen achterlaten. En als ze eenmaal het moeilijke besluit hebben genomen om het geweld te ontvluchten, staan ze bij gebrek aan een veilige opvangmogelijkheid voor hun huisdier voor een onmogelijke keuze: hun huisdier voorgoed weggeven, of in laten slapen. En dat is een beslissing waarvoor niemand zich gesteld zou moeten zien.
Niemand zou zich gedwongen moeten voelen geweld te accepteren of zijn geliefde huisdier op te offeren omwille van zijn eigen veiligheid. En geen enkel dier zou moeten lijden onder mishandeling of zelfs moeten sterven omdat er simpelweg geen andere opties zijn. Zoals Paws for Kids het recent verwoordde: "gezinnen bestaan uit een combinatie van volwassenen, kinderen en dieren, waarbij het welzijn van ieder lid afhankelijk is van het welzijn en de steun van de ander leden." Als je dieren helpt, help je daar mensen mee, en vaak geldt het omgekeerde evenzeer. Als we de nauwe band tussen mensen en dieren onderkennen, koesteren en beschermen, ziet de wereld er voor iedereen een beetje beter uit.
*Met dank aan Paws for Kids, en in het bijzonder Sally en Monica voor het delen van hun bijzondere verhalen. Om privacyredenen zijn de namen van de betrokkenen veranderd. Subscribe to Hanna Lentz