Bombardementen Syrië en Irak treffen vooral burgers - DeWereldMorgen.beDeWereldMorgen.be Bombardementen Syrië en Irak treffen vooral burgers - DeWereldMorgen.be
woensdag 18 mei 2016 09:30
Amerikaanse functionarissen verklaarden aan het Amerikaans dagblad op 19 april aan het tijdschrift USA Today dat als gevolg van de nieuwe gedragsregels, de zogenaamde 'rules of engagement', meer burgers zullen worden gedood door luchtbombardementen.
Uit vorige rapporten van de Britse organisatie Iraq Bodycount blijkt dat dit soort "passieve rapportage" in oorlogsgebieden slechts een kleine fractie van het werkelijke aantal burgerslachtoffers weergeeft. Dat getal is nog kleiner in gebieden buiten elke overheidscontrole en buiten het bereik van de conventionele media, zoals Raqqa in Syrië of Mosoel in Irak. De menselijke drama's die zich voltrekken in de steden Ramadi en Fallujah blijven helemaal buiten beeld.
In de Westerse hemisfeer heeft de VS de informatieoorlog zo geperfectioneerd dat de meeste Amerikanen en Europeanen bijna niets weten over de werkelijke impact van de westerse militaire operaties daar. Majoor Ralph Peters, verantwoordelijk voor "toekomstige oorlogsvoering" bij de Deputy Chief of Staff voor Intelligence van het Amerikaans leger, schreef al in 1997 in een militair tijdschrift:
"Wij zijn meesters in informatie oorlogsvoering… Er zal nooit vrede heersen. Op ieder moment van ons leven zullen er meerdere oorlogen over de hele wereld woeden. Gewelddadige conflicten zullen de krantenkoppen blijven domineren, maar de culturele en economische strijd zal uiteindelijk meer beslissend zijn. De feitelijke rol van de Amerikaanse strijdkrachten zal er in bestaan de wereld veilig te houden voor onze economie en open voor onze culturele overheersing. Om dat te bereiken zullen we een behoorlijk aantal mensen moeten vermoorden." Een duidelijke boodschap!
Jammer genoeg werkt deze propaganda. De meeste televisiekijkers zijn zelfs blij dat IS wordt bestookt met luchtbombardementen, ook al krijgt die televisiekijker een opgeschoonde, meestal verdraaide versie van de feiten: de mythe van de 'propere oorlog'.
Bovendien komt er een zesvoudige verhoging van de 50 Amerikaanse Special Forces die nu reeds in Syrië aanwezig zijn. Daarnaast zijn er al 4.000 Amerikaanse soldaten actief in Irak. Het Witte Huis heeft verklaard dat die "geen gevechtsmissies uitvoeren" en slechts worden ingezet in een "adviserende en assisterende capaciteit", om lokale milities te trainen die ISIS direct aanvallen.
Hoe komt het dan toch dat er in 2016 al zes Amerikaanse soldaten werden gedood in rechtstreekse gevechten met IS? Moeten we de termen 'assisteren' en 'adviseren' misschien iets ruimer interpreteren?
Veel overheidsgebouwen zijn vernietigd. Zoals Amerikaanse ambtenaren vertelden aan het tijdschrift USA Today, worden dergelijke aanvallen vaak 's nachts uitgevoerd, zogezegd om het aantal burgerslachtoffers te beperken, maar bewakers en burgers in de aangrenzende gebouwen zijn er dikwijls slachtoffers van.
15 arbeiders – meestal vrouwen – werden gedood en 20 gewond bij een luchtaanval op een kledingfabriek.
67 doden – meestal vrouwen en kinderen – en 38 gewonden bij bombardementen op 5 telefooncentrales.
Amerikaanse luchtaanvallen hebben vele honderden, zo niet duizenden burgers gedood in Mosoel en een groot deel van de civiele infrastructuur vernietigd, waarvan mensen afhankelijk zijn om te overleven. Toch is dit slechts het begin van de Amerikaans-Iraakse campagne om Mosoel te heroveren. Anderhalf miljoen burgers zitten ingesloten in een stad die 30 keer meer burgers telt dan Fallujah v??r de aanval in november 2004, waar Amerikaanse mariniers 4.000 tot 6.000 mensen, voornamelijk burgers, hebben vermoord.
Het internationaal humanitair recht is absoluut duidelijk: militaire aanvallen op burgers, civiele gebieden en de civiele infrastructuur zijn ten strengste verboden. De aanwezigheid van enkele duizenden IS-strijders in een stad van 1,5 miljoen mensen kan geen willekeurige bombardementen en aanvallen op burgerdoelen rechtvaardigen. De VN-missie in Irak waarschuwde de Amerikanen al in een mensenrechtenrapport in 2007: "De aanwezigheid van individuele strijders onder een groot aantal burgers verandert het civiele karakter van een gebied niet."
Het bombarderen van voedselopslagplaatsen, meelfabrieken en waterzuiveringsinstallaties zijn eveneens oorlogsmisdaden. Jean Ziegler, de speciale VN-rapporteur voor het recht op voedsel, protesteerde in 2005, toen de Amerikaanse troepen diverse steden belegerden in Irak: "Een drama vindt plaats in volledige stilte in Irak, waar de bezetter door een volledige blokkade, uithongering en afsluiting van voedsel en water gebruikt als oorlogswapen." Hij noemde dit "een flagrante schending van het internationaal humanitair recht."
Nu de VS haar bombardementen opvoert tegen Mosoel en andere steden onder controle van IS blijken de gecontroleerde lekken van deze nieuwe 'rules of engagement' een 'informatie-operatie' te zijn om politieke goedkeuring te krijgen voor luchtaanvallen die oorlogswetten schenden en grote aantallen burgers zullen doden,
Ramingen wijzen uit dat bijna één op vijf Irakezen lijdt aan een psychische aandoening, een duizelingwekkend cijfer, hoger dan eender welke koorts- of andere epidemie. Er zijn echter geen middelen beschikbaar voor traumabegeleiding. De VN-Wereldgezondheidsorganisatie blijft ondertussen Oostindisch doof voor deze 'epidemie'. Toch heeft Irak dringend behoefte aan psychologen. Experts schatten dat er zo'n 5.000 nodig zijn, terwijl er slechts 400 in het hele land zijn. In ieder geval zal een eventueel helingsproces vele generaties in beslag nemen.
Casestudies in andere landen hebben bewezen dat traumatische gebeurtenissen – oorlog, genocide of bijvoorbeeld het geweld tijdens de apartheid in Zuid-Afrika – een nefaste invloed hebben gehad op het collectieve geheugen van een land en een volledige maatschappij veranderen.
Ook in Fallujah, de stad die strijdt tegen honger en belegering, wordt zelfmoord vaak gezien als enige oplossing. Er woedt een humanitaire crisis. Kinderen sterven van honger voor de ogen van hun families. "De bevolking van Fallujah wordt belegerd door de overheid, gevangen gehouden door IS en de mensen sterven van honger", aldus Joe Stork, adjunct-directeur Midden-Oosten van Human Rights Watch. "De strijdende partijen moeten ervoor zorgen dat de humanitaire hulp de burgerbevolking bereikt."
IS is ontstaan uit de oorlogsdrift van de Amerikaanse overheid. De fundamentele contradictie van de 'war on terror' is dat Amerikaanse agressie en andere oorlogsmisdaden bestaande Wahhabistische jihadigroepen zoals IS en Al Qaeda serieus hebben versterkt. Die zien zichzelf als een bolwerk tegen buitenlandse agressie en neokolonialisme in de islamitische wereld. Ondertussen blijven de Amerikaanse oorlogen en geheime operaties tegen seculiere vijanden, zoals Saddam Hoessein, Khaddafi en Assad, chaos creëren, waarin deze jihadisten hun ideologie met veel succes kunnen slijten.
Amerikaanse ambtenaren, niet in het minst President Obama, hebben openlijk erkend dat er "geen militaire oplossing" is voor dit jihadisme. Toch hebben opeenvolgende Amerikaanse regeringen bij iedere nieuwe crisis bewezen dat zij niet kunnen weerstaan aan de verleiding van militaire escalatie. Ze veroorzaakten slagvelden waarbij ongeveer 2 miljoen mensen werden gedood. Ze stortten een dozijn landen in complete chaos, waardoor Wahhabistisch jihadisme kon worden geëxporteerd van zijn oorspronkelijke teruggetrokken havens in Saoedi-Arabië, Afghanistan en Pakistan naar landen over de hele wereld.
"De soennitische Arabische inwoners van Noord- en West-Irak werden tien jaar lang gemarteld, geterroriseerd en vermoord door doodseskaders die de steun hadden van de VS en Iran. De soennieten zagen toen de heerschappij van IS als het minste van twee kwaden. Als de VS en hun Iraakse en Westerse bondgenoten nu doorgaan met hun aanval op Mosoel, zal het daaruit volgend bloedbad het Wahhabistisch jihadisme een nieuwe boost geven. Mosoel wordt dan een symbool van martelaarschap in de Arabische wereld, net zoals Fallujah, Guantanamo dat waren en de slachtoffers van Obama's drone oorlogen dat zijn.
"You can bomb the world to pieces, but you can't bomb it into peace", zong Michael Franti in de nasleep van 11 september 2001. Hij vervolgde: "Military madness. The smell of flesh and burning pain. So I sing out to the masses: Stand up if you're still sane!"
Hij was lid van het Internationale organisatiecomité van het Wereld Tribunaal over Irak (2003-2005) en co-coördinator van de Global Campaign Against the Assassination of Iraqi academics. Hij is tevens co-auteur van 'Rendez-Vous in Bagdad', EPO (1994), 'Cultural Cleansing in Iraq', Pluto Press, Londen (2010), 'Beyond Educide', Academia Press, Gent (2012), Global Research Online Interactive I-Book 'The Iraq War Reader', Global Research (2012), 'Het Midden Oosten, TheTimes They are a-changin', EPO (2013).