De roman kreeg buitengewoon veel aandacht in de dagbladpers. Elk dagblad van enig niveau wijdde minstens een recensie aan de roman, veelal weer gevolgd door een of meer interviews. De auteur zelf ontving een overstelpend aantal reacties en een grote hoeveelheid uitnodigingen voor lezingen, interviews, signeersessies en deelname aan radio- en tv-programma's.
De recensenten blijken unaniem zeer lovend. In elke recensie treft men wel kwalificaties aan als: ‘indrukwekkend’ en ‘adembenemend’. Die positieve waardeoordelen berusten in hoofdzaak op de volgende aspecten: de knappe wijze waarop de auteur het ‘subtiele midden’ bewaart tussen afkeer en medeleven, onbegrip en respect (Peters); het aangrijpende aspect van de constante dreiging en de ‘met elkaar strijdende krachten van godsdienst en huwelijk’ (De Reus); het ‘inlevingsvermogen’ waarmee de auteur de radicalisering van zijn hoofdpersonage voelbaar maakt (Pruis); het effectieve gebruik van literaire middelen als stijl en compositie (Baycili); het overtuigend oproepen van een voor velen onbekende godsdienstige wereld (Cartens).