We hebben een vernissage, de tweede unit van BRAINBOX2. De jongens van ZILKE - die in crox hun eerste single brengen - stellen op in de grote zaal. Het bezoekersaantal - het gaat om een veelvoud van de lui die de Brusselse Biënnale deden - valt tegen. Ja die Brusselse Biënnale, dat is me ook wat. Maken ze zich dik dat ze voor de sector geen geld zouden hebben en smijten ze met geld voor een project dat niets maar dan ook werkelijk helemaal niets voorstelt.
1. De genodigden staan her en der, ze praten, maken grapjes, drinken muskaatwijn, ze staan in de keuken, ze staan in de doorgang, ze staan in het salon, over het eerste voorgerecht wordt met lovende bewoordingen gesproken terwijl ze voorlopig alleen weet hebben van de ingrediënten en dat met die ingrediënten getoverd zal worden: kappertjes, tot kwartjes verhaspelde stukjes kerstomaat, olijven, octopus.
De muskaatwijn, een Rivesalter, werd op smaak gebracht met vers citroensap. Boris hamert op een xylofoon, whack pok boem. De muskaatwijn is voorbeeldig. Met Johan en Heleen komt het gesprek op gladde Vlad en die Roma familie in het blauwe huis. Ze terroriseren de buurt.
2. De geschenken belanden op het aanrecht: Suite d'un Goût Etranger van Marain Marais en musique maronite, voorts een catalogus met een overzicht van het werk van Mark Manders en een tekening met de merkwaardige en bijzondere titel 'een werk voor Johan De Wilde'.
4. De feesttafel. Een chianti classico 2004 van Castell'in Villa en voorgerecht 2. Na het varkensgehakt, op smaak gebracht met wilde bospaddestoelen, komt het gerecht met octopus, tonijn, schijfjes pasta, lookschilfers en kappertjes op tafel. Boris is in topvorm, hij bouwt een replica van 9/11. De muziek is van Esbjörn Svensson, de verdronken pianist. Stefaan bestudeert het flesje balsamico blanco.
5. Een nieuw element: de pompoensoep. Is geen pompoensoep natuurlijk want gesmolten goud op smaak gebracht met een snippertje colibri, vlinderkeutels en een norse scheut wolkazijn. Het gesprek komt op UBUsound.