Pluizuit – Recensies van kinder- en jeugdboeken Tot later – Pluizuit
Hart van goud. Jonas is dood. Hij verongelukte tijdens de terugreis uit Frankrijk, waar hij zijn dertiende verjaardag gevierd heeft. Vanuit die 'andere kant' vertelt Jonas zijn kort, maar goed gevuld leven: vanaf zijn geboorte over zijn leven in zijn familie, zijn hobby's, schoolervaringen, vrienden en beginnend pubergedrag, tot na de begrafenis. Daarna neemt hij afscheid van diegenen die zijn 'achtergebleven'.
Tot later. Jonas is ondertussen al een hele tijd geleden overleden, maar hij is niet 'weg'. Hij heeft zich een plaats weten te geven in 'hier-ergens-tussenin' en geeft van daaruit zijn ideeën weer over het loslaten dat kan (en moet) gebeuren zodat het leven voor de 'achterblijvers' niet een krampachtig vasthouden wordt.
Dit boek bevat twee delen. Het eerste deel is het integrale boek uit 2011 'Hart van goud' dat kort na de dood van Jonas is verschenen.
Het personage van Jonas wordt het best beschreven, want Jonas zelf is aan het woord. Hij blijkt een erg sociale, bewuste jongeman te zijn geweest, die voor iedereen goed wilde doen. Hij huppelde zorgeloos en opgewekt door het leven. Hij beschrijft zijn familie en vrienden ook als schitterende mensen.
Zelfs na zijn dood is Jonas optimistisch gestemd. Hij is niet verdrietig, cynisch, gefrustreerd of boos. Hij overschouwt zijn leven en concludeert bij elke beschreven gebeurtenis dat het goed is geweest. Hij heeft er zich bij neergelegd dat hij een heel aantal dingen niet zal ervaren en meemaken, maar blijft daar erg nuchter onder.
Het is een monoloog van Jonas. De korte stukjes dialoog in cursieve letter – fragmenten uit zijn leven – komen vlot over en zijn heel herkenbaar voor jonge lezers.
In 'Tot later' is Jonas nog steeds aan het woord. Maar hij is ondertussen geëvolueerd tot iemand die heel erg goed weet te verwoorden hoe het is om daar 'aan de andere kant' te zijn. Waar 'tijd' niet bestaat. Door veel meer filosofisch aan het woord te zijn, komt dit deel van het verhaal meer ingetogen en doordacht over. Jonas heeft zijn plaats gevonden en van daaruit wil hij ons aan deze kant van het leven duidelijk maken dat angst voor de dood eigenlijk ongegrond is en helemaal niet nodig. Omdat er zoveel voor in de plaats komt.
Op één of andere manier heeft de auteur dit op een erg mooie manier weten te verwoorden; met de onzichtbare, ongrijpbare en onverklaarbare steun van Jonas.
Het boek is in een gemakkelijk leesbare taal geschreven, in een eenvoudige stijl, al is er een verschil tussen het eerste en tweede deel. Dat tweede deel is veel filosofischer en misschien voor een enkeling wat 'zweverig'.
Een echt 'emo-relaas' met een heel erg positieve instelling over en uitstraling naar het leven. Het kan voor heel wat mensen een houvast zijn, hoop geven en vertrouwen dat alles ooit goed komt. Het gegeven blijft lang nazinderen bij de lezer.