In mijn vorige blog beschreef ik de term abstinentie. 'Na drie jaar alcohol en nicotine vrij geleefd te hebben, dronk ik per ongeluk uit het alcoholhoudend glas bier van de dame waarmee ik een eerste date had die dag'. Ik ben kort geleden door diarree rigoureus gestopt met de inname van beide stoffen. Na drie jaar abstinent te zijn geweest heb ik een jaar lang weer alcohol gedronken en sigaretten gerookt. Ik realiseer me, zie en begrijp omdat ik heb ervaren, dat gematigd drinken of roken niet past bij mij.
Nadat ik 10 dagen geleden gestopt ben merk ik dat de diarree is verdwenen. Ik wordt s'nachts niet meer wakker om naar het toilet te sprinten of als ik voor ontspanning naar het water ga hoef ik niet langer met mijn rol toiletpapier de struiken in te springen. Ik onderstreep het belang van totale abstinentie dus. Totale abstinentie oftewel onthouding van alcohol en nicotine. Dit is voor mij nodig om de verslaving volledig achter me te kunnen laten, zonder dat er kans is op terugval.
Ik heb dus ervaren als ik me zelf toesta en aanvaard nadat ik bedenk dat ik 'gecontroleerd wil drinken' dit gedrag voor mij niet werkt. Als ik bedenk en innerlijk ervaar dat ik gecontroleerd wil drinken voor mij een signaal is dat ik zucht heb. Meestal heeft dit met een dagelijkse situatie te maken die me innerlijk stress oplevert. Zo heb ik uiteindelijk door meerdere terugvallen ervaren 'voor mij werkt máár een remedie' en die is 'het eerste glas bier laten staan' en 'de eerste sigaret laten liggen'.
Wanneer ‘gecontroleerd drinken’ wordt toegestaan tijdens de behandeling alcoholverslaving, duurt het verslavingsproces lang en zal de na-behandeling meerdere malen zwaarder zijn. Ik realiseer me, zie en begrijp 'er moet rigoureus en resoluut afscheid worden genomen van verslavende gewoontes, waardoor de afkickverschijnselen het snelst voorbij zullen zijn'.
Door ervaring heb ik voor mezelf bewezen dat totale abstinentie van alcohol en nicotine voor mij werkt! Bij mijn alcohol en nicotine verslaving was er naast een geestelijke afhankelijkheid sprake van lichamelijke afhankelijkheid. Per vergissing dronk ik een slok alcoholhoudend bier waarop mijn lichaam onmiddellijk reageerde. Dit in combinatie met mijn geestelijke afhankelijkheid. Zo heb ik ervaren dat alcohol de intensiteit en heftigheid van mijn negatieve gedachten sust. Diarree was voor mij aanleiding te stoppen met alcohol en nicotine. Daarop kreeg ik afkickverschijnselen zoals hoofdpijn, pijn in mijn benen en vermoeidheid. Maar de diarree verdween.
Ik begon me zorgen te maken over mijn alcohol gebruik. Ik besprak mijn zorg met mijn leidinggevende op het werk (vrijwilligerswerk). Ik ging in gesprek met de praktijkondersteuner van mijn huisarts en besprak dit met m'n buddy van een online schrijfcursus. Echter, ik bleef drinken. Omdat ik me zorgen maakte ben ik gestopt. Want ik dacht vaak aan een vriend die is overleden aan darmkanker. Iemand die ook geregeld bier dronk en sigaretten rookte. Ik dacht 'als ik maar geen kanker krijg'. Er was ook een periode dat ik dacht 'kreeg ik maar kanker dan was ik snel dood'. Op dat moment heb ik de sigaretten weg gegooid en de flessen bier laten leeg lopen in de gootsteen.
Duidelijkheid - 'voor mij werkt máár een remedie' en die is 'het eerste glas bier laten staan' en 'de eerste sigaret laten liggen'.
Betrokkenheid - begrip en inlevingsvermogen dat stoppen met alcohol en nicotine een proces is waaraan ikzelf toegewijd heb gewerkt om zelfinzicht te verkrijgen in de aanleiding voor mijn gebruik.
Humor - ik was erg verantwoordelijk en af en toe perfectionistisch in de naleving van afspraken met zowel mezelf als met anderen. Met humor kan ik relativeren en mezelf op een ontspannende wijze onder ogen komen en verantwoordelijkheid nemen.
Zelfregie - Ik realiseer me dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn gedachten en de keuzes die ik maak en de gevolgen die hieruit ontstaan.