Wat zijn de verschillen tussen de woorden van mensen die door de eeuwen door God zijn gebruikt en die stroken met de waarheid, en de woorden van God Zelf? | EVANGELIE VAN DE KOMST VAN HET KONINKRIJK
In feite is de waarheid de meest ware levensspreuk en de hoogste levensspreuk onder de mensheid. Het gaat namelijk om de eis die God aan de mens stelt en het werk dat God persoonlijk doet, vandaar de term levensspreuk. Het gaat niet om een levensspreuk als samenvatting van iets en evenmin om een beroemd citaat van een bijzonder iemand. in plaats daarvan gaat het om de uitspraak van de Meester van de hemelen en de aarde en alle dingen aan de mensheid, en niet om enkele kernachtige woorden samengevat door de mens, maar om het inherente leven van God. Vandaar dat het de hoogste levensspreuk wordt genoemd.
Je moet het werkelijke toepassingsgebied van de waarheid bevatten en begrijpen wat buiten het toepassingsgebied van de waarheid ligt.
Als mensen enige inzichten verwerven en enig begrip hebben op basis van hun ervaringen met de woorden van de waarheid, telt dit dan als de waarheid? Er kan hoogstens gesteld worden dat ze enig begrip van de waarheid hebben. Alle woorden van verlichting van de Heilige Geest zijn geen weergave van Gods woord, zijn geen weergave van de waarheid en maken ook geen deel uit van de waarheid. Het enige wat je kunt zeggen is dat die mensen enig begrip van waarheid hebben, en enige verlichting door de Heilige Geest. … Iedereen kan de waarheid ervaren, maar de situaties waarin ze ervaren zullen verschillend zijn, en wat ieder mens van dezelfde waarheid verkrijgt is verschillend. Maar zelfs als je het begrip van alle mensen combineert, kun je deze ene waarheid niet geheel verklaren; zo diep is de waarheid! Waarom zeg ik dat alles wat je hebt verkregen en al je begrip geen vervanging kunnen zijn voor de waarheid? Wanneer je je begrip communiceert met anderen, dan zullen ze daar mogelijk twee of drie dagen over peinzen, waarna ze het niet langer ervaren; maar een mens kan de waarheid niet volledig ervaren, zelfs niet in een heel leven, en zelfs alle mensen samen kunnen haar niet geheel en al ervaren. Hieruit kan dus opgemaakt worden dat de waarheid erg diepgaand is! Er is geen manier om met woorden de waarheid volledig uit te drukken. Wanneer de waarheid in menselijke taal wordt uitgedrukt, gaat het om een menselijk aforisme; de mensheid zal deze nooit volledig ervaren, en de mensheid moet leven met vertrouwen daarin. Een stuk van de waarheid kan ervoor zorgen dat de mensheid duizenden jaren voortleeft.
Een mens kan wel enige ervaring of licht hebben met betrekking tot een bepaald aspect of een bepaalde kant van een waarheid, maar hij kan anderen daar niet voor altijd mee voorzien; daarom is zijn licht geen waarheid; het is slechts een bepaald punt dat iemand kan bereiken. Het is gewoon de juiste ervaring en het begrip dat iemand moet hebben, wat hun praktische ervaring van waarheid is. Dit licht, deze verlichting en dit begrip die zijn gebaseerd op ervaring, kunnen nooit een vervanging zijn voor waarheid; zelfs als alle mensen slechts één zin van waarheid volledig hebben ervaren en ze al die woorden samen brengen, is dat nog steeds geen vervanging voor die ene waarheid. Zoals in het verleden is gezegd: "Ik vat dit samen met een adagium voor de menselijke wereld: onder de mensen is er niemand die mij liefheeft." Dit is een zin van waarheid, een zin die de ware essentie van leven is, een zin die het allerdiepst is, Gods eigen uitdrukking. Je kunt het ervaren. Als je het drie jaar lang ervaart zul je een oppervlakkig begrip hebben, als je het acht jaar ervaart zul je meer begrip hebben verworven, maar je begrip zal nooit de plaats innemen van deze zin van waarheid. Als iemand anders het twee jaar ervaart zal hij een beetje begrip hebben, als hij het tien jaar lang ervaart zal hij een hoger inzicht hebben, en als hij het een leven lang ervaart zal hij nog een beetje meer begrip verwerven, maar als jullie jullie beider inzichten bundelen – hoeveel begrip, hoeveel ervaring, hoeveel inzichten, hoeveel licht, of hoeveel voorbeelden jullie beiden ook hebben – kan dit alles nog steeds niet de plaats van die zin innemen. Wat bedoel ik hiermee? Ik bedoel dat het leven van een mens altijd het leven van een mens zal zijn; en hoezeer jouw begrip ook overeenstemt met de waarheid, overeenstemt met Gods bedoelingen en overeenstemt met Gods eisen, toch zal dat nooit een vervanging kunnen zijn voor de waarheid. Te zeggen dat mensen de waarheid hebben, betekent dat ze enige werkelijkheid bezitten, dat ze enig begrip hebben van Gods waarheid, dat ze enigermate werkelijk intreding hebben tot Gods woorden, dat ze enige werkelijke ervaring met Gods woorden hebben opgedaan en dat ze op het juiste spoor zitten in hun geloof in God. Slechts één zin van God is genoeg voor een mens om een leven lang te ervaren. Zelfs als mensen zouden beschikken over de ervaring opgedaan tijdens verschillende levens of tijdens meerdere millennia, dan zouden ze nog niet in staat zijn een waarheid geheel en grondig te ervaren. …
… Als je enige ervaring hebt van een aspect van de waarheid, kan dit dan de waarheid vertegenwoordigen? Het kan absoluut de waarheid niet vertegenwoordigen. Kun je de waarheid grondig verklaren? Dat kun je werkelijk niet. Kun je Gods gezindheid en essentie in de waarheid ontdekken? Dat kun je niet. Eenieders ervaring van de waarheid behelst slechts één aspect ervan, één deel, één toepassingsgebied. Wanneer je de waarheid binnen je eigen beperkte toepassingsgebied ervaart, kun je niet op de volledige waarheid ingaan. De betekenis van de waarheid openbaart de gewone natuur van de menselijkheid. Welk deel maakt jouw kleine beetje ervaring uit? Een zandkorrel op het strand, een druppel water in de oceaan. Daarom, hoe kostbaar jouw begrip en gevoelens uit je ervaringen ook zijn, zelfs als ze enorm waardevol zijn, ze kunnen toch niet als waarheid worden geteld. De bron van waarheid en de betekenis van waarheid bestrijken een erg breed terrein. Niets kan het weerspreken. … De dingen die de mensen hebben, het licht dat de mensen hebben verkregen, zijn echter slechts geschikt voor henzelf of voor enkele anderen binnen een bepaald toepassingsgebied. Ze zullen niet geschikt zijn binnen een ander toepassingsgebied. De ervaring van een mens, hoe diepgaand ook, is heel beperkt en zijn ervaring zal nooit de reikwijdte van de waarheid bereiken. Iemands licht, iemands begrip, kan nooit met de waarheid vergeleken worden.
uit 'Weet je wat waarheid werkelijk is?' in 'Verslagen van de gesprekken van Christus'
De praktijk van de mens en zijn kennis van de waarheid zijn allemaal toepasbaar op een bepaalde reikwijdte. Je kunt niet zeggen dat het pad dat de man gaat compleet de wil is van de Heilige Geest, want de mens kan enkel worden verlicht door de Heilige Geest en kan niet volledig worden gevuld met de Heilige Geest. De dingen die de mens kan ervaren liggen allemaal binnen de reikwijdte van de normale menselijkheid en kunnen het bereik van gedachten in het normale menselijke verstand niet overstijgen. Eenieder met praktische uitdrukking, ervaart binnen dit bereik. Wanneer zij de waarheid ervaren, is het altijd een ervaring van normaal menselijk leven onder de verlichting van de Heilige Geest, niet een ervaring die afwijkt van het normale menselijke leven. Zij ervaren de waarheid, verlicht door de Heilige Geest op het fundament van het leven van hun menselijke leven. Bovendien varieert deze waarheid van persoon tot persoon en is de diepte ervan gerelateerd aan de toestand van de persoon. Men kan enkel zeggen dat het pad dat zij bewandelen het normale menselijke leven is van een mens die de waarheid najaagt en dat is het pad dat wordt bewandeld door een normaal persoon die verlichting heeft ontvangen van de Heilige Geest. Je kunt niet zeggen dat het pad dat zij bewandelen het pad is dat wordt genomen door de Heilige Geest. In de normale menselijke ervaring is het werk van de Heilige Geest, omdat de mensen die het najagen niet hetzelfde zijn, ook niet hetzelfde. Daar komt bij dat, omdat de omstandigheden die zij ervaren en het bereik van hun ervaring niet hetzelfde zijn, omdat het een mengelmoes is van hun verstand en gedachten, hun ervaring tot verschillende hoogtes is vermengd. Elke persoon begrijpt een waarheid die in overeenstemming is met hun individuele verschillende omstandigheden. Hun begrip van de ware betekenis van de waarheid is niet compleet en bestaat slechts uit één of een paar onvolledige aspecten ervan. De reikwijdte waarbinnen de waarheid wordt ervaren door de mens is altijd gebaseerd op de verschillende omstandigheden van individuen en is daarom niet hetzelfde. Op deze manier is kennis van dezelfde waarheid die wordt uitgedrukt door verschillende mensen niet hetzelfde. Dat wil zeggen dat de ervaring van de mens altijd beperkingen met zich meebrengt en de wil van de Heilige Geest niet volledig kan vertegenwoordigen. Het werk van de mens kan niet worden opgevat als het werk van God, zelfs al komt datgene dat wordt uitgedrukt door de mens zeer goed overeen met Gods wil, zelfs al is de ervaring van de mens bijna gelijk aan het vervolmakingswerk dat door de Heilige Geest moet worden uitgevoerd. De mens kan enkel Gods dienaar zijn, door het werk te doen dat God aan hem toevertrouwt. De mens kan enkel de kennis uiten onder de verlichting van de Heilige Geest en de waarheden die hij uit zijn persoonlijke ervaringen heeft opgedaan. De mens is niet geschikt en voldoet niet aan de voorwaarden om een mond te zijn voor de Heilige Geest. Hij is niet bevoegd om te zeggen dat het werk van de mens het werk van God is.
Dit wil zeggen dat de communicatie van mensen verschilt van het woord van God. De communicatie van mensen betuigt hun individuele zicht en beleving, waarmee ze uiten wat zij zien en beleven op het fundament van Gods werk. Hun verantwoordelijkheid is om, nadat God werkt of spreekt, uit te vinden wat zij behoren te praktiseren of binnen horen te gaan, en het vervolgens aan volgelingen door te geven. Daarom vertegenwoordigt het werk van de mens zijn eigen intrede en handelswijze. Natuurlijk is dergelijk werk vermengd met menselijke lessen en ervaring of iets van de menselijke gedachten. Het maakt niet uit hoe de Heilige Geest werkt, of Hij nu werkt door een mens of door de geïncarneerde God, het zijn altijd de werkers die uiten wat zij zijn. Ook al is het de Heilige Geest die werkt, het werk is gebaseerd op wat de mens van nature is, omdat de Heilige Geest niet werkt zonder fundament. Met andere woorden, het werk wordt niet gedaan uit het niets maar is altijd in overeenstemming met werkelijke omstandigheden en echte situaties. Alleen op deze manier kan de menselijke gezindheid worden getransformeerd, dat wil zeggen dat oude opvattingen en oude gedachten kunnen worden veranderd. Wat een man uitdrukt is wat hij ziet, beleeft en zich kan inbeelden. Zelfs als het doctrines of opvattingen zijn, deze zijn allemaal bereikbaar door de gedachten van de mens. Los van de grootte van het werk van de mens, kan het niet de reikwijdte van zijn beleving overstijgen, dat wat hij ziet, of wat hij zich kan inbeelden of zich kan voorstellen. Wat God uitdrukt, is wat God Zelf is en het is buiten het bereik van de mens, dat wil zeggen, het gaat verder dan een mens kan bedenken. Hij drukt Zijn werk van het leiden van de gehele mensheid uit; dit is niet relevant voor de details van de menselijke ervaring, maar betreft daarentegen Zijn eigen management. De man drukt zijn beleving uit, terwijl God Zijn wezen uitdrukt – dit wezen is Zijn eigenlijke gezindheid en het is buiten het bereik van de mens. De ervaring van de mens is zijn zicht en kennis die hij heeft verworven op basis van Gods uitdrukking van Zijn wezen. Dergelijk zicht en dergelijke kennis worden het wezen van de mens genoemd. Ze worden uitgedrukt op het fundament van de eigenlijke gezindheid van de mens en zijn werkelijke kaliber; derhalve worden zij ook het wezen van de mens genoemd. De man is in staat te communiceren over wat hij ervaart en ziet. Over wat hij niet heeft ervaren of gezien, of iets wat zijn verstand niet kan bevatten, namelijk de dingen die hij niet in zich heeft, kan hij niet communiceren. Als wat een man uitdrukt niet tot zijn ervaring behoort, is het zijn inbeelding of doctrine. Kortom, er zit geen realiteit in zijn woorden. Als je nooit in contact bent geweest met de dingen van de samenleving, zou je niet in staat zijn om te communiceren over de complexe relaties in de samenleving. Als je geen familie hebt en anderen praten over hun familieproblemen, kan jij het grootste deel van wat zij zeggen niet begrijpen. Dus de communicatie van de mens en het werk dat hij doet vertegenwoordigen zijn innerlijke wezen.
En zo waren de brieven van Paulus in het Nieuwe Testament brieven die Paulus schreef voor de kerken en geen inspiraties van de Heilige Geest, en evenmin zijn het de directe uitspraken van de Heilige Geest. Het zijn slechts aansporende, troostende, bemoedigende woorden die hij tijdens zijn werk voor de kerken schreef. En dus vormen ze ook een verslag van een groot deel van het werk van Paulus in die tijd. Ze waren voor alle broeders en zusters in de Heer geschreven, en waren om de broeders en zusters van alle kerken in die tijd zijn advies te laten opvolgen en alle wegen van de Heer Jezus te laten volgen. Paulus zei helemaal niet dat, al waren het de kerken uit die tijd of in de toekomst, zij allemaal de dingen moesten eten en drinken die hij geschreven had, en evenmin zei hij dat zijn woorden allemaal van God afkomstig waren. Naar de omstandigheden van de kerk in die tijd communiceerde hij gewoon met de broeders en zusters, en spoorde hen aan en zette hen aan tot geloof; hij predikte gewoon of herinnerde hen en spoorde hen aan. Zijn woorden waren op zijn eigen last gebaseerd en hij steunde de mensen door deze woorden. Hij deed het werk van een apostel van de kerken uit die tijd, hij was een werker die gebruikt werd door de Heer Jezus en zo had hij de verantwoordelijkheid gekregen voor de kerken, had hij de taak gekregen het werk voor de kerken uit te voeren, moest hij leren over de situatie van de broeders en zusters. Hierom schreef hij brieven voor alle broeders en zusters in de Heer. Alles wat hij zei dat stichtelijk en positief was voor de mensen was waar, maar het vertegenwoordigde niet de uitspraken van de Heilige Geest, en hij kon God niet vertegenwoordigen. Het is een kolossaal misverstand en een enorme godslastering wanneer mensen het verslag van een menselijke ervaring en de brieven van een mens als het gesproken woord van de Heilige Geest aan de kerken behandelen! Dat gaat vooral op voor de brieven die Paulus voor de kerken schreef. Zijn brieven waren geschreven voor de broeders en zusters op basis van de omstandigheden en situatie van iedere kerk in die tijd. Ze waren bedoeld om de broeders en zusters in de Heer aan te sporen zodat ze de genade van de Heer Jezus konden ontvangen. Zijn brieven waren bedoeld om de broeders en zusters in die tijd aan te sporen. Je kunt zeggen dat dit zijn eigen last was, en ook de last die de Heilige Geest hem had gegeven. Hij was uiteindelijk een apostel die de kerken in die tijd leidde, die brieven schreef voor de kerken en een dringende oproep aan hen deed. Dat was zijn verantwoordelijkheid. Zijn identiteit was slechts die van een werkende apostel en hij was niet meer dan een door God gezonden apostel. Hij was geen profeet of voorspeller. Voor hem was zijn eigen werk en het leven van de broeders en zusters dus uitermate belangrijk. En dus kon hij niet namens de Heilige Geest spreken. Zijn woorden waren niet de woorden van de Heilige Geest en nog minder kon je zeggen dat het de woorden van God waren. Paulus was immers niet meer dan een schepsel van God en zeker niet de incarnatie van God. Zijn identiteit was niet dezelfde als die van Jezus. De woorden van Jezus waren de woorden van de Heilige Geest, het waren de woorden van God, want Zijn identiteit was die van Christus, de Zoon van God. Hoe kon Paulus Zijn gelijke zijn? Als mensen de brieven of woorden zoals die van Paulus als uitspraken van de Heilige Geest beschouwen en deze aanbidden als God, dan kun je alleen maar zeggen dat ze geen onderscheid weten te maken. Om het harder te stellen: is dit geen godslastering? Hoe kan een mens namens God praten? En hoe kunnen mensen buigen voor de verslagen van zijn brieven en de woorden die hij heeft gesproken alsof zij een heilig boek zijn, of een hemels boek? Kunnen Gods woorden terloops door een mens worden geuit? Hoe kan een mens namens God praten? Dus, wat denk je? Zouden de brieven die hij voor de kerken schreef niet met zijn eigen ideeën besmet kunnen zijn? Hoe zouden ze niet met menselijke ideeën besmet kunnen zijn? Hij baseerde zijn brieven voor de kerken op zijn persoonlijke ervaringen en de reikwijdte van zijn eigen leven. Zo schreef Paulus bijvoorbeeld een brief aan de Galatische kerken waarin een bepaalde mening stond, en Petrus schreef een andere brief met een andere kijk. Welke van de twee kwam van de Heilige Geest? Niemand kan dat met zekerheid zeggen. Dus kun je alleen maar zeggen dat beiden een last droegen voor de kerken, maar dat hun brieven hun gestalte vertegenwoordigen. Ze vertegenwoordigen hun zorg en steun voor de broeders en zusters en hun last voor de kerken. Ze vertegenwoordigen alleen maar menselijk werk, ze kwamen niet volledig van de Heilige Geest. Als je zegt dat zijn brieven de woorden van de Heilige Geest zijn, ben je absurd en pleeg je godslastering. De brieven van Paulus en de andere brieven in het Nieuwe Testament zijn gelijkwaardig aan de memoires van de meer recente spirituele figuren. Ze staan op één lijn met de boeken van Watchman Nee of de ervaringen van Lawrence, enzovoorts. De boeken van de meer recente spirituele figuren zijn alleen niet tot een Nieuw Testament samengesteld, maar het wezen van die mensen is hetzelfde: Het waren mensen die een bepaalde periode door de Heilige Geest zijn gebruikt en God niet rechtstreeks konden vertegenwoordigen.
uit 'Voorwoord' tot 'Het Woord verschijnt in het vlees'.
Vorige:Hoe moet men de stem van God herkennen? Hoe kan men nagaan of Almachtige God werkelijk de teruggekeerde Heer Jezus is?
Volgende:Wat zijn de verschillen tussen de woorden van God die zijn overgebracht door profeten in het Tijdperk van de Wet en de woorden die zijn verkondigd door de vleesgeworden God?