uitg Thoth, 2012 , 144p p.
Tags: Den Haag, impressionist, joods, vrouwenportretten
Kunsthistorica Willemien de Vlieger-Moll was niet alleen de initiatiefnemer van de zomermanifestatie Isaac Israels in Den Haag die plaats vond in vier musea. Ze gaf ook nog een schitterend boek uit over deze impressionist die leefde van 1865 tot 1934 en vooral bekend werd door zijn schilderijen van mooie vrouwen.
Isaäc Israels kwam uit een Amsterdams orthodox-joods milieu, met een grote voorliefde voor schilderkunst en literatuur. In 1871 verhuisde hij met het gezin naar 's-Gravenhage, waar hij tot zijn dertiende jaar op school was. Isaäc oefende zich daarna zowel in het lezen en spreken van een aantal talen, gestimuleerd door de vele familiereizen, als in het tekenen en schilderen. Wat betreft het laatste kreeg hij enig onderricht van zijn vader en bezocht hij een korte periode (1878-1880) de Haagse academie, waar hij contact kreeg met o.a. Bauer en Dijsselhof. Hij kreeg al snel bekendheid met zijn portretten en militaire onderwerpen in de min of meer gedetailleerde impressionistische stijl van die tijd, die aansloot bij de schildersstijl van zijn vader.
In 1882 verwierf zijn De begrafenis van de Jager een eervolle vermelding in de Parijse Salon en een gunstige kritiek in Le Figaro. Ook in eigen land behaalde hij in 1883 op de Internationale tentoonstelling in Amsterdam een hoge onderscheiding. Toch wist Israels, hoewel zijn kansen voor het grijpen lagen, hieruit onvoldoende munt te slaan. Tegen de zin van zijn ouders verhuisde hij in 1887 van Den Haag naar Amsterdam, waar hij al een jaar lessen gevolgd had aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten. Isaäc wilde niet voortgaan in het spoor van zijn beroemde vader, maar had als doel een eigen stijl te zoeken: het vastleggen van een impressie; hij probeerde schetsmatig een moment uit het volle leven te grijpen en hiervan een samenvattende karakteristiek te geven. Het ging hem niet om gedetailleerde afwerking, maar het onderwerp bleef het belangrijkst. Dit in tegenstelling tot de Franse impressionisten, bij wie het vooral ging om een ver uitgewerkt licht-, zon- en kleureffect. Met deze stijl behoorde hij tot de zg. Amsterdamse impressionisten, van wie Breitner de belangrijkste vertegenwoordiger was. Isaacs werk toont duidelijk verwantschap met dat van Breitner, met wie hij een tijdlang in het hetzelfde huis een atelier had.
Andere voor hem invloedrijke tijdgenoten zijn de Franse schilders Manet, De Toulouse-Lautrec en Degas en de Duits-joodse schilder Max Liebermann, die veel contact had met de familie Israels. Het omvangrijke oeuvre van Isaäc Israels (3000-4000 schilderijen en duizenden tekeningen, aquarels en pastels) kan min of meer als op zich zelf staand beschouwd worden. Nieuwe stromingen in de schilderkunst beïnvloedden hem niet meer, hij hield vast aan zijn eigen eenmaal verworven stijl. Van zijn kant was er ook geen sprake van vernieuwende invloed, en men kan dan ook geen duidelijke volgelingen aanwijzen. Hij heeft ook nooit zijn ideeën over kunst gepubliceerd.
De auteur en samenstelster Willemien de Vlieger-Moll heeft zijn werk uit de Haagse perioden uitgekozen en beschreven. Zij heeft dat met zéér veel passie en geestdrift zodat alles goed uit de verf komt en toch ook toegankelijk blijft. Zij focust vooral op de beginjaren, zijn Amsterdamse periode, het strandleven, het leven in Den Haag en talrijke vrouwenportretten. Het boek heeft ca. 120 goede illustraties, waarvan negentig in kleur en dertig oude foto's. De literatuuropgave behelst vooral titels over Haagse geschiedenis met betrekking tot de kunstenaar. Voor zowel liefhebbers van Haagse historie als voor liefhebbers van de Haagse School een boek om te koesteren.