Woordenboek der Nederlandsche Taal: In Zeeland en op de Zuidhollandsche eilanden, ook in Vlaanderen, wordt bil gebruikt voor dij.
Ze hebben een windel rond zijn linkerbil gedaan. Door die valpartij was die opzij helemaal geschaafd.
Een beetje lenteweer en ge ziet al direct de korte rokjes en de blote billekes over ’t straat flaneren.
Die mens wist nu eens letterlijk wat een billenkletser was se. En maar gieren van het lachen en heel de tijd met zijn vlakke hand op zijn bil slagen. Ik denk dat als die ’s avonds zijn broek uitdeed, wel een rooi plek had.
Niet algemeen zegt VD?? Diegene die in Vlaanderen nooit ribbeltjes in zijn of haar billen heeft gehad omdat hij of zij op zo’n rieten stoel heeft gezeten, mag het hier eens komen uitleggen…
Die toelichting van Flipper gaat over de SN betekenis van bil: de kaken van de poep a.h.w. Het lemma zelf gaat over het bovenste deel van de benen, de bovendij eigenlijk.
Bil in de betekenis van dij is volgens VD geen algemeen Belgisch-Nederlands terwijl het volgens mij wel is. Ik denk dat de voorbeelden in heel VL begrepen en gebruikt worden.
Ik heb wel een kleine nuance aangebracht. Ik ben geen bioloog/fysioloog of welke loog dan ook, maar ‘dij’ is misschien iets te ruim. Ik denk dat de VL bil enkel op de bovendij betrekking heeft (van lies tot ergens halverwege dij).
En er is nog een belangrijke opmerking: Bij dieren kan de bil wel degelijk de hele dij, bout of zelfs het hele been zijn. (vgl. kikkerbil)
die (boven)dij klopt niet, vrees ik. Den bil is heel het gedeelte van het been boven de knie tot de lies, of tot de poep. Allez, bij mij is dat toch altijd zo geweest :)
Haha Bon, dan kunt gij model staan voor de definitie van ‘bil’. Spijtig dat Van Dale geen geïllustreerde encyclopedie is:)