Preview: The Last Guardian - Gameliner
Op 8	juli 2016 om 10:00
De releasedatum van The Last Guardian, de spirituele opvolger van Ico en Shadow of the Colossus, nadert. Eindelijk, want we hebben er lang op moeten wachten. De titel is namelijk al sinds 2007 in ontwikkeling. Oorspronkelijk moest The Last Guardian exclusief voor de PlayStation 3 verschijnen. Echter ontstonden er op den duur plannen voor een nieuwe console, de PlayStation 4, en was het beoogde platform achterhaald. In 2015 dook The Last Guardian weer publiekelijk op, met een labeltje van de PlayStation 4. Nu, negen jaar later, gaat het gebeuren; we mogen kennismaken met de jongen en diens trouwe vriend Trico. Hopelijk wordt ons geduld beloond.
Samen alleen in een onbekende wereld
De verteller van het verhaal in The Last Guardian is een oude man. Hij herleeft zijn herinneringen en neemt je mee op reis naar zijn verleden. Als kleine jongen wordt je wakker in een eeuwenoude en verlaten ruïne. Je bent gekidnapt en je lichaam is voorzien van onbekende tatoeages. Je bent helemaal alleen, staat op, strompelt door donkere gangen vol gevaar en vindt uiteindelijk Trico; een wezen vergelijkbaar met een griffioen, die in mum van tijd hartjes over de hele wereld heeft verovert. Trico is gewond en angstig, met speren in zijn rug en een ketting om zijn nek. Je besluit het wezen te bevrijden. Echter is Trico niet direct een vriend op wie je kunt rekenen. Je moet zijn vertrouwen winnen, terwijl je een weg terug naar de bewoonde wereld probeert te vinden te vinden.
Uiteraard staat de band en samenwerking tussen de jongen en Trico centraal. Samen bereik je moeilijke plekken en versla je krachtige vijanden. Denk overigens niet dat Trico onmiddellijk doet wat jij wil. Trico is nu eenmaal een wild dier met een eigen instinct. Soms luistert hij braaf naar je, maar kijk niet raar op wanneer je enkele minuten later compleet genegeerd wordt. Naarmate de tijd vordert en jullie band groeit, kun je Trico meer bevelen geven en luistert hij beter. Tot die tijd kun je beter inspelen op zijn instinct. Je kunt hem bijvoorbeeld de juiste weg op lokken door een stukje voedsel in de juiste richting te gooien. Ook verraadt de kleur van Trico's ogen zijn gemoedstoestand. Door dit soort eigenschappen en onderlinge interacties komen de karakters echt tot leven.
Onvoorspelbaar gedrag van Trico kunnen leiden naar geheime plekken
In The Last Guardian worden actievolle momenten afgewisseld met diverse puzzels. Uiteraard los je de puzzels samen met Trico op. Je kunt zelf naar hartenlust klauteren, klimmen en springen, maar sommige plekken zijn nu eenmaal buiten handbereik voor de kleine jongen. Gelukkig helpt Trico je verder door bijvoorbeeld zijn rug als ladder aan te bieden. Echter heb je af en toe te maken met Trico's onvoorspelbare gedrag, maar wie een andere methode zoekt, vindt altijd een andere oplossing. Verder zorgt zijn gedrag en de wijze waarop je hiermee omgaat er, volgens creative director Fumito Euda, voor dat elke speler te maken heeft met een andere Trico. Hieruit kun je opmaken dat iedere ervaring uniek is. Ik ben benieuwd.
Sommige puzzels los je op met de bliksem uit Trico's staart. Echter kan het lastig zijn om deze aanval onder controle te houden. Het is dan niet erg om het even op te geven en Trico de vrijheid te geven om de omgeving te verkennen. In principe is de wereld van The Last Guardian niet geheel open, maar er is voldoende ruimte om op verkenning te gaan. Als je Trico de tijd geeft, kun je zomaar op verborgen locaties stuiten die je anders niet was tegengekomen. Tevens zijn deze rustmomenten een manier om de locaties in je op te nemen, want een deel van het verhaal wordt op deze manier verteld. Een mooie uitwerking van het principe 'Show, don't tell'. Op basis van hints ontwikkel je je eigen theorieën. Het is natuurlijk maar de vraag of deze theorieën juist zijn of dat het verhaal een andere richting inslaat.
In de eerste video wist Trico mijn hart te veroveren. Ik wil ook een Trico, dacht ik bij mezelf en zette The Last Guardian op mijn wenslijstje. Natuurlijk is een meeslepend verhaal en intuïtieve gameplay belangrijk, maar ik kijk vooral uit naar de band tussen de kleine jongen en het aandoenlijke doch dodelijke wezen. In de diverse video's wordt Trico duidelijk neergezet als een wild dier met een eigen instinct en manier van communiceren. Bij zijn gepiep sla ik vertedert een hand voor mijn mond. Alleen ik heb Ico en Shadow of the Colossus nooit gespeeld. Ik ben enigszins bang dat veel van de charme verloren gaat doordat ik geen ervaring heb met de eerdere spellen. Of misschien is het juist goed. The Last Guardian bevat veel van dezelfde elementen. Potentiële frustraties zoals Maar dit zagen wij tien jaar terug zullen moeiteloos langs mij heengaan. Hoe dan ook, ik kijk er naar uit!