14 Mei Villar de Mazarife – Carrión de los Condes, 127 km
Hilda, de vrouw van Tío Pepe, verzorgt het ontbijt op een vriendelijke wijze, zodat opgewekt vertrokken wordt richting León. Het is wat donker bewolkt maar in ieder geval droog. Villar ligt in een vlakke omgeving met bebouwde van bevloeiingssystemen voorziene akkers.
Vlakke akkers bij Villar de Mazarife
Villar de Mazarife - Carrión de los Condes, 127 km, dagtraject 32
Villar de Mazarife - Sahagún
Naar León is het toch nog 28 km door dorpjes meestal aan een Río gelegen met Bodegas. Dit is het gebied van de licht golvende Páramo, waar woeste gronden steeds meer in cultuur gebracht worden. Toch vallen de velden met Orchissen op, waaruit blijkt dat het nog behoorlijk ongeschonden is.
Velden met Orchissen
Santovenia met Bodegas
Nadat onder de autosnelweg doorgestoken is, nadert León, met 136.000 inwoners een grote stad met een rijk verleden.
Wapen van León
Hier is gemakkelijk een dag door te brengen en eigenlijk is het aan te bevelen de stad als halteplaats te nemen. Er is een mooie Refugio van de Benedictinessen, waar de mannen en vrouwen nog ouderwets gesepareerd worden! Ga niet naar de kazerneachtige Refugio/jeugdherberg aan de rand van de stad, welke elke ambiance ontbeert.
De Correador
Langs de Correador (stiervechter arena) gaat het de binnenstad in waar ook de Refugio van de nonnen ligt.
León, of Llión in de oorspronkelijke Bable taal, is nu nog de provinciehoofdstad van de gelijknamige provincie, onderdeel van de autonome gemeenschap Castilië en León. Het aantal inwoners is 136.000.
De geschiedenis van León gaat terug tot ver voor de jaartelling. In de Romeinse tijd was er een permanent kamp om de handelswegen en vooral het goud te beschermen, dat in grote hoeveelheden gedolven werd in Las Médulas bij Ponferrada in de Bierzo streek (meer dan 20.000 Romeinse ponden per jaar). Dit werd vervoerd naar Sevilla over de Via de la Plata.
In 722 waren de laatste Visigotische vorsten erin geslaagd (Don Pelayo) bij Cavadongo in Asturië, de Moren te weerstaan, waarna ze in Oviedo hun zetel hadden. Al in 742 veroverden ze León en deze werd in 950 hoofdstad onder Ramiro II, ofwel "de Duivel", zoals de Moslims hem noemden. Deze vorst versloeg de Moslims in Madrid, Toledo en Cordoba. Hij begon met de Repoblacion (herbevolking) van de verlaten Meseta. Het graf van Jacobus was hierbij belangrijk geworden en werd Europees bekend door de steun van de Abdij van Cluny. Hierdoor ontstond de Camino Francès. In de 10e Eeuw werd vooral uitgebreid naar het zuiden en oosten richting Burgos.
León in 1030, groen is Moors
Burgos werd machtiger en noemde zich Castilië. Ondanks vele onderlinge oorlogen was Castilië – León verreweg de machtigste Christelijke staat op het Iberisch schiereiland en Koning Alfonso de VI werd als eerste gekroond tot Keizer van Spanje in 1085.
Onder Alfonso de IX was de laatste opleving met verovering van Extramadura en de oprichting van de Universiteit van Salamanca in 1212. In 1188 werd het eerste burgerparlement de "Cortes de León" opgericht.
Verenigd Castilië en León
Het meest opvallende bouwwerk is de Kathedraal in het centrum. Deze voor Spanje unieke kerk is gebouwd in 1254, onder invloed van Cluny, in de Noord Franse Gotische stijl (grondplan van de kathedraal van Reims) en heeft zo ongeveer de mooiste gebrandschilderde ramen. De Santa María de la Regla wordt dan ook het huis van licht of Pulchre Leonina genoemd.
Leóns naam is afkomstig van het Romeinse Legioen. Hoewel de leeuw in het wapen anders zou vermoeden. De oorspronkelijke Romeinse stadsmuren hebben de verschillende belegeringen overleefd, waardoor het zelfs lange tijd een toevluchtsoord is geweest tegen de aanvallen van de Muzelmannen. Maar de verschrikkelijke Al-Mansur verwoestte León grondig in 987, waarna de herbevolking definitief op gang kwam.
☼ Al-Mansur Ibn Abi Aamir
Al-Mansur was de genadeloze leider van Andalusië – Cordoba en geheel Moors Spanje. In 57 campagnes bevocht hij de Christelijke staten, waarvan hij de meeste slagen won. In 997 brandschatte hij Santiago en liet haar klokken door Christelijke gevangenen naar Córdoba slepen. Het graf van Santiago met al zijn heiligdommen moest vernietigd worden. Hoewel de gebouwen al brandden en uitbreidde naar het Graf werden de Moren opeens getroffen door verschrikkelijke plagen, waardoor ze terug moesten trekken. Al-Mansur overlijdt plotseling met de meeste van zijn kompanen, waardoor het met nog smeulende as bedekte graf gespaard wordt. De klokken van Santiago werden 240 jaar later door Moorse krijgsgevangenen teruggevoerd in 1236, toen Ferdinand III van León en Castilië Córdoba veroverde.
Kalfaat van Córdoba in 1000 op hoogtepunt macht van Al-Mansur
Oorspronkelijke Romeinse muren
Het mooist bewaard is het Pantheon der koningen in de Basiliek van San Isidoro uit 1063. Hier liggen de schrijnen van 25 Leonese Koningen en Koninginnen uit de 11 en 12e eeuw. Hoewel beschadigd door de Franse troepen van Napoleon. Er liggen ook de relieken van San Isodoro, kerkvader en Bisschop van Sevilla in 600. De Fresco's zijn in 1100 aangebracht, prachtig rijk en behouden. De oorsprong van het Spaanse Koninkrijk is hier goed te zien.
Pantheon der Koningen
Kruisbeeld Ferdinand en Sancha uit 1063
Het klooster van San Marcos is nu een dure Parador voor de betere toeristen, maar een oorspronkelijk Pelgrims Hospitaal. Boven de ingang een mooi reliëf van Santiago Matamoro.
Relief Matamoro San Marcos
Het Casa de Botines (Laarzen) uit 1894 ligt dicht bij de Kathedraal en is onmiskenbaar gebouwd door Gaudi. Hoewel één van zijn rustiger bouwwerken.
Casa de Botines van Gaudi
León is een schatkamer vol oudheden en historisch goedbewaarde gebouwen. Bovendien een gezellige grote stad waar veel te zien is. De trein stopt hier waardoor goed aan en af te reizen is naar Nederland. Veel pelgrims starten hier of vervolgen de route.
León uit is zoeken maar er wordt de meest simpele route gevolgd langs de Carretera de N601 naar Mansilla de las Mullas. Een drukke en niet direct de meest prettige weg, maar schiet wel lekker op door de voorsteden. In Villarente was eertijds een smalle en gevaarlijke brug, waar nu een keurig pad voor lopers en fietsers gemaakt is. Na Mansilla begint de eindeloze boompjesweg over de Meseta weer naar Sahagún.
De eindeloze boompjesweg begint weer!
In Reliegos wordt gestopt bij hetzelfde Café als op de heenreis. Door de kou moet nu binnengezeten worden. De kastelein is een kleine Spanjaard en nog even prettig gestoord. Vandaag alleen maar een Omelet want zijn vrouw is er niet. De muren binnen zijn compleet volgeschreven met wensen van Pelgrims.
Net onder de spoorlijn door wordt een Nederlandse Pelgrim "Huub" tegengekomen. Huub is welbekend in het Genootschap, oud militair, en vaste bezoeker van de vergaderingen. Maar hij loopt ondanks zijn 76 jaar toch nog elk jaar de Camino Francès. Huub ziet er rot uit en vertelt een slechte nacht gehad te hebben in El Burgo Ranero. Hij is gewoon ziek door het slechte weer precies zoals ik heb ondervonden in Santiago. Als ik hem dit najaar tref bij het Genootschap in Schoorl is het allemaal goed afgelopen en zegt hij dat ik er nu ook niet zo goed uitzag die dag!
Schepers zijn hier nog
Het eindeloze weggetje met zijn aangeplante boompjes om de 9 m loopt door kleine dorpjes met de modderhuizen. Een scheper met zijn kudde is een welkome onderbreking. Mooi hoe ordelijk dit met behulp van zijn honden verloopt.
Modderhuis (Adobe)
Bercianos de Real Camino bestaat bijna helemaal uit Modderhuizen die het toch opvallend lang uithouden. Sahagún wordt via de brug over de Río Cea binnengereden.
Río Cea Sahagún
Het stadje in stokt het verkeer; eerst heeft een kudde schapen voorrang. Dwars door de straatjes golft de kudde naar huis, de weg tekenend met de kleine ronde zwarte keuteltjes.
Opstopping in Sahagún
In de Pastelería is de koffie met gebak weer heerlijk. Bovendien is er een Nederlands fietsechtpaar die nog op de heenreis zijn. Ze doen het kalm aan, hebben ook al materiaalpech gehad met een kapotte velg maar komen er wel.
Het laatste stuk naar Carrión de los Condes is toch nog een kleine 40 km maar gaat met de wind achter en over goede wegen langs Calzadilla de la Cueza lekker vlug, zodat om 18:00 uur bij de Nonnetjes van Espíritu Santo een bed gevonden wordt.
Een verrassing als de buurman in het bed naast mij Gerard uit Doetinchem is, onderweg naar Santiago, daarna naar Porto en retour naar Nederland. Hij maakt veel kilometers per dag en een echte fiets "Die Hard". Samen eten we bij het gezellige en goede restaurant tegenover de kerk zodat het een leuke avond wordt. Terug in de Refugio liggen de meeste Fransen en Oostenrijkers al te slapen zodat we moeite doen niemand wakker te maken hoewel het nog vlot voor tienen is. Toch 127 km weggezet vandaag zodat het totaal nu 3112 km is!