Een ode aan alle partners ja. Want ondanks dat wij, zwangere vrouwen, het ook echt niet altijd even makkelijk hebben, krijgen de mannen (of vrouwen natuurlijk) het ook zwaar te verduren. 9 maanden lang moeten zij rekening houden met ons humeur, de hormonen en onze nesteldrang. En daar mogen we ze best wel eens voor bedanken.
Het begint al vanaf het moment dat de eerste zwangerschapstest wordt gedaan. De hormonen gaan vanaf dat moment namelijk alle kanten op. Het ene moment is je vriendin vrolijk en het volgende moment staat ze te huilen omdat ze de pot augurken niet open krijgt. En wie krijgt daar 9 van de 10 keer de schuld van? Juist ja, de man. Ook moeten zij maar van het een op het andere moment beseffen dat er straks een baby in huis is. Bij ons vrouwen gaat dat nou eenmaal wat sneller. Er leeft immers echt een klein wondertje in je. Voor de man kan dat echter net even iets anders gaan, het besef komt gewoon net wat later dan bij ons. En in combinatie met de hormonen kan dat best wat strijd op leveren.
Om nog maar niet te spreken van alle kwaaltjes rondom de zwangerschap. Het kan maar zo zijn dat jij je net nog tip top voelde, maar de volgende dag ineens elke ochtend misselijk op staat. Je bent ook wat vaker moe in het eerste trimester en manlief moet dat allemaal maar begrijpen.
Als je als man zijnde denkt dat je het ergste hebt gehad in het eerste trimester, dan staat je het derde trimester nog te wachten. Dit is de periode dat bij de meeste vrouwen de nesteldrang toe slaat. En halleluja gelukkig is die niet bij iedereen even erg, want je krijgt wat te verduren. Van kastjes die van binnen en buiten gepoetst worden tot hele muren die opnieuw geverfd moeten worden. En dat verven, dat raad je al, dat mag de man natuurlijk doen.
Dus nee, echt makkelijk hebben de mannen het ook niet in die 9 maanden. Iedere vrouw, hoe positief ingesteld dan ook, zal in haar zwangerschap klagen. En tegen wie? Juist ja, de man is altijd de steunpilaar. Een rots in de branding, die ieder kwaaltje en alle hormonen weerstaat. Om nog maar niet te spreken over alle oncharmante momenten in de zwangerschap, ook deze nemen ze vaak voor lief. Ik geloof dat we ze best wat vaker mogen bedanken. In plaats van een bevallingskado voor de vrouw, verdienen zij na 9 maanden ook best een presentje, een schouderklopje.
Lieve mannen, partners, rotsen in de branding, bedankt dat jullie er voor ons zijn. Bedankt dat jullie ons gezeur aanhoren en ons vergeven wanneer er weer een boer of scheet door de lucht vliegt. En geloof me, het wordt beter. Dit is een ode aan jullie, omdat jullie dit meer dan ooit verdienen.