Uit elkaar gaan… Of je nu zelf de beslissing hebt genomen of de ander, bij scheiden hoort altijd pijn, rouw, verwerking.
Als de kinderen nog klein zijn komt er ook nog bij dat je, nog voor je er zelf klaar voor bent, geconfronteerd wordt met het samen vinden van een kinderregeling.
Of je bent iets ouder, de kinderen zijn het huis uit, maar ineens moet je alleen of toch tenminste ‘anders’ verder: je leven wordt overhoop gehaald…
De bemiddelaar helpt je bij alles wat nodig is, en je wil wel….. maar toch: wat gebeurt er met jezelf? Hoe kan je tegelijkertijd je eigen verdriet, pijn,… en mogelijke andere emoties een plaats geven? Hoe ga je verder met je leven?