Wie krijgt er nog geen genoeg van de verhalen van Stephen King? De man heeft zijn hele leven al aan een hoog tempo uitstekende horrorverhalen geschreven en is misschien wel dé horrorreferentie in de literatuur. Lezers krijgen geen genoeg, en filmstudios blijkbaar ook niet. Na zoveel verhalen, is Firestarter aan de beurt.
Toegegeven: het is weer een remake. Het boek dat in 1980 verscheen, werd al in 1984 verfilmd met de jonge Drew Barrymore in de hoofdrol. Het draait allemaal om de jonge Charlie die pyrokinetische krachten bezit en dingen met haar gedachten in brand kan doen vliegen. Wie jonge kinderen heeft, weet hoe impulsief ze kunnen zijn en hoe gevaarlijk dat is. Dat is net wat deze film illustreert: hoe een impulsief kind, dat niet goed weet hoe ze met haar gevoelens moet omgaan en hoe ze te vertalen naar de buitenwereld, soms kan ontploffen. Een goede metafoor, voor het echte leven van een elfjarig meisje. Dat verhaal wordt op zich goed verteld en de opbouw van de film is prima.
De rest... is nu en dan wat minder. Het is niet meteen duidelijk onder welke omstandigheden ze de krachten kreeg en waarom de organisatie verantwoordelijk voor haar en haar ouders' krachten zo vermeden moet worden. Ook zijn haar krachten en de omstandigheden waarin ze opduiken nogal variabel. Dat zorgt verhaalgewijs voor verwarring en het verhaal begint halverwege de film serieuze gebreken te tonen. De acteerprestaties, vooral bij de jonge Ryan Keira Armstrong, zorgen gelukkig voor een degelijke verfilming, samen met toch wel enkele intense scènes. Maar een topper in het universum van Stephen King-verfilmingen? Dat is het net niet.
Stephen King zijn boeken verdienen haast allemaal een verfilming, maar net als It, krijgt Firestarter nu een remake. Welke van de twee versies beter is, laat ikzelf in het midden, maar net als Drew Barrymore indertijd, levert Ryan Keira Armstrong een knappe acteerprestatie af, in een film die niet de hele tijd kan overtuigen.