Restaurant Ankara is een Turks restaurant gelegen in Oudburg, de buurt die - als je de nabij gelegen Sleepstraat en omgeving erbij rekent - grof geschat ongeveer 95 tot 99% van de Turkse restaurants in Gent herbergt. Het kan ook 100% zijn. Het restaurant bestaat al meer dan 25 jaar, overgedragen van vader op zoon, en is na al die tijd nog steeds druk bezocht.
Het interieur valt eerder ongezellig te noemen (denk papieren onderleggers met reclame voor middenstanders uit Sint-Niklaas), maar ongezellig op zo'n manier dat het net wél weer gezellig wordt. Een fenomeen dat moeilijk te definiëren valt, maar dat wel eigen lijkt te zijn aan het gemiddelde Turkse restaurant.
Verwacht geen vernieuwende gerechten of innovatieve keuken bij Ankara, neen, de traditionele Turkse comfort food is wat je hier op de kaart ziet staan: mezze, verschillende grillades, Turkse moussaka … En soms hoeft dat ook helemaal niets meer te zijn. Als aperitief neemt Captain Critic een rode porto, waarbij hij een simpel aperitiefbordje met zwarte olijven, gemarineerde rode paprika en licht pikante groene pepers geserveerd krijgt, samen met een grote mand smakelijk Turks brood.
Jammer genoeg volgt al direct het grote bord mezze dat de kapitein als voorgerecht besteld heeft. Iets meer tijd om rustig van het aperitief te kunnen genieten, ware welkom geweest. Vervelend dus dat die zo snel kwam, maar gelukkig stemt de aanblik van de schotel mezze de kapitein wel instant tevreden. Börek (bladerdeeg met gekruide feta), calamares, dolmades (gevulde druivenbladeren), gebakken aubergine, een scampi, feta, gebakken aardappelen, Russische salade, cacik (yoghurt met komkommer en look), tarama (mousse van lompviseitjes), hummus, antep ezmesi (pikante paprikapuree) en een kip-currysalade. Wie van een berg eten als deze niet vrolijk wordt, wekt toch enige argwaan op bij Captain Critic. Alles lijkt vers en huisgemaakt, en de smaak van de verschillende bereidingen varieert van best lekker tot zéér lekker. De favorieten van de kapitein zijn in dit geval de knapperige börek en de heerlijk zachte en zoute tarama.
Als hoofdgerecht heeft Captain Critic maar opnieuw geopteerd voor zijn all time favorite in Turkse restaurants: köfte. Vier gegrilde lamsgehaktburgertjes met daarbij een gepofte aardappel met lookboter, rijst met kikkererwten, groene erwten en wortel, en een hoeveelheid rauwkost (tomaat, ijsbergsla, rode kool, geraspte wortel, komkommer en zoete ui). Qua presentatie zeker geen kunstwerk op een bord, maar de köfte zijn meer dan geslaagd: mooi gegrild en het vlees is nog lekker sappig. Niets is immers zo verschrikkelijk als droge köfte, of het moest een bezoekje aan de Saoedische ambassade in Istanboel zijn. De aardappel is smakelijk, terwijl de rijst en de rauwkost eerder saai zijn, maar op dat vlak zijn rijst en rauwkost zoals Wouter Beke: geregeld saai, en op hun meest opwindende momenten lichtjes slaapverwekkend.
Gezien de grootte van de porties bij Ankara, is de kapitein het exploderen nabij. Hij zou het zichzelf echter niet kunnen vergeven een Turks restaurant te verlaten zonder een portie baklava naar binnen te werken. En die baklava is geslaagd: mierzoet, maar dat is een wezenlijke eigenschap van baklava. De chocoladesaus uit een fles en de slagroom uit een bus hadden wel niet gehoeven.
Tot slot: de uitbaters van Turkse en Griekse restaurants zullen het wel niet graag horen (na ouzo en raki is de favoriete drank van de gemiddelde Griek en Turk namelijk elkaars bloed), maar laat ons nu eens eerlijk zijn en stoppen met elkaar wat wijs te maken: de Turkse en de Griekse keuken zijn perfect inwisselbaar en zo goed als exact hetzelfde. Of je yoghurt met komkommer en look nu 'tzatziki' noemt of 'cacik', de kapitein maak je niets wijs. Op een Turks of een Grieks bord mezze ligt exact hetzelfde en ook 'köfte' en 'keftedes' kan zelfs een doorgewinterd Turks of Grieks grootmoedertje niet van elkaar onderscheiden. Schud elkaar de hand, Turkse en Griekse vrienden, vergeef elkaar, en ga eens bij elkaar op restaurant!