Web 2.0 is en zal niet meer weg te denken zijn uit onze manier van communiceren met vrienden, kennissen en familie. Waarom dan niet met onze (toekomstige) personeelsleden, klanten, leveranciers en prospects? Onthoud alvast de nieuwe term “socialnomics”.
De vraag die we ons kunnen stellen is of we automatisch gebruik gaan maken van deze sociale netwerken of we het moeten forceren.
De on-line aanwezigheid van bedrijven is niet meer beperkt tot het hebben van een website. We zullen verplicht worden om een “sociale” communicatiestrategie uit te dokteren waarbij we op een realistisch haalbare wijze, stap voor stap, online diensten gaan integreren in onze dagelijkse bedrijfscommunicatie.
Dit geldt dubbel voor organisaties die diensten aanbieden zoals ministeries, gemeentebesturen, politieke partijen, ziekenfondsen, artsen, NGO’s, culturele verenigingen, enz enz…