Waarom hebben wij mensen een probleem met de ene vorm van parasitisme, maar niet met de andere vorm? Blaschke verwijst naar het concept Trinitarian Ecology.34 Blaschke legt deze vorm van ecologie verder uit. Waarom hebben we problemen met een foutief parasitisme? Omdat ze gebroken relaties weerspiegelen. Dit brengt Blaschke tot de tweede video: Als God slechte parasieten niet direct geschapen heeft waar komen deze dan vandaan? In de tweede video gaat Blaschke in op de Phasiinae een groep vliegen die eieren legt in andere insecten. De larf eet de insect dan van binnenuit op. Dit zouden we niet verwachten in de wereld voor de zondeval. Een van de eerste parasitologen, Antonio Vallisneri (1661-1730), was een christen en onderzocht insecten.35 Blaschke citeert Vallisneri die schreef: “It is not reasonable to suppose that God would have placed the first worm in [Adam’s] body, …Man was to be free of all kind of diseases…”. Maar deze wormen zijn zo aangepast aan hun omgeving dat ze misschien al wel in het lichaam moeten hebben gezeten maar functioneel zijn geweest. Blaschke citeert verder: “these [worms]…would by gently licking the [intestines] and by healing them, do their host a kindly office. … But [after the fall] these worms were made the Ministers of Divine Justice and raised an insurrection upon him.” Onder creationisten is deze grondgedachte uit het begin van de 18e eeuw nauwelijks gewijzigd. Je kunt deze hypothese volgens Blaschke testen door middel van onderzoek. De hypothese luidt zo dat alle parasieten gedifferentieerd zijn vanuit een nonparasitaire voorouder in de laatste 10.000 jaar. Blaschke testte, samen met twee van zijn studenten, deze hypothese. Tijdens hun onderzoek vonden ze inderdaad verschillende parasieten die een nonparasitaire voorouder hebben (gehad). In de vier phyla die ze onderzochten kwam dat maar liefst 63 keer voor. Bemoedigend om een jonge wetenschapper zo aan het werk te zien!