VeggieJudy's Volkstuin: Wie is de mol?
Een carrière als detective zit er voor mij duidelijk niet in. In mijn fotoblog van 5 februari vroeg ik me af wat dat mysterieuze hoopje aarde zonder sneeuw in mijn tuin was. Ik dacht: wie gooit dat hier nou neer? en zocht naar sporen in de sneeuw. Toen die er niet bleken te zijn, gaf ik het al snel op. Een paar snuggere volgers hadden het wel meteen in de gaten: dit moet natuurlijk het werk van een mol zijn!
O nee, een mol! Die mijn prachtige tuin-in-wording helemaal gaat omploegen! Hoeveel zouden er wel niet zitten!? Er was maar één mogelijkheid. Ik moest van die mol af - op een nette manier. Maar van vangen schijnen ze zoveel stress te krijgen dat ze meestal doodgaan. En ze uitzetten op een andere plek brengt ze in het territorium van een andere mol, wat ze vaak ook niet overleven. Als het je überhaupt lukt om dat beest te pakken te krijgen. O help.
Tot ik een prachtig verhaal van een tuinder elders in Nederland las. Van die mol heb je helemaal niet zoveel last; hij lust jouw groenten namelijk niet. En wat hij wel eet, is voor jou alleen maar een voordeel: allerlei ondergronds gespuis dat jouw groenten wél aantast. En daar is hij maar druk mee: de hele dag gangen graven. En dat in z'n dooie uppie, want zodra kleine mollen groot zijn, gaat het gezin uit elkaar en neemt ieder zijn eigen gebied in. Het beetje aarde dat zo'n mol af en toe omhoogstuwt, schijnt ook nog eens prima potgrond te zijn. Mijn sympathie voor de mol steeg met elke alinea die ik las. Groot was dan ook mijn verontwaardiging toen ik in de kolom naast dit verhaal de "molvriendelijke" methoden zag om die arme beestjes uit de weg te ruimen: zijn gangen laten vollopen met water, er mottenballen in strooien, of visafval, of... glasscherven. Nou ja zeg! Blijf van mijn mol af!
Gepost door VeggieJudy op 20:44
hannie 8 februari 2012 om 22:40
Mollen zijn vooral de grote vijand van liefhebbers van supergladde gazons. Dat staat niet mooi, van die hoopjes aarde op een grote groene vlakte. Mollen zijn volstrekt geen vegetariers, ze eten insecten enzo. Veel plezier met je nieuwe vriend!
Mimi 10 februari 2012 om 09:58
Judy en haar mollie!
Es 12 februari 2012 om 12:26
grappig heb van de week een soort gelijk verhaal en foto geplaatst op www.tuinderijganzert.blogspot.com