Wij kunnen met zijn allen wel negatief gaan zitten doen of afwachten, maar dit is niet echt nuttig nu. Wat dan wel?
Het is allemaal begonnen met de manier waarop er op mijn school werd gekeken naar de gemaakte proefwerken.
Bij het terugkrijgen van mijn proefwerk, was ik alleen maar gericht op de rode aantekeningen die op het blaadje waren geschreven, want alles wat ROOD was, was FOUT. Heb jij ooit een proefwerk teruggekregen waar op stond geschreven hoeveel GOEDE antwoorden je had opgeschreven?
De reden dat ik hierover schrijf, is dat deze manier van denken en kijken en die zelfs de kinderen anno 2009 nog van school meekrijgen, ons “helpt” om onze aandacht te richten op het slechte, het niet positieve, het negatieve, het niet goede, het niet gewenste.We gaan hierin zelfs zo ver, dat wanneer iets goed is gegaan, we dit negatief neigen te belonen: “Dat ging niet verkeerd” of “da’s niet zo gek!”
We leren hiermee onbewust onze fouten en misstappen bij elkaar op te tellen en onze successen over het hoofd te zien. Ik heb mensen begeleid, die niet eens in staat waren om ook maar één ding op te noemen die ze goed vonden van en aan zichzelf.
Deze programmering is onderdeel geworden van de cultuur waarin we leven, want veel ouders zijn op dezelfde wijze geprogrammeerd en zo geven we deze manier van denken over van generatie op generatie.
Niet om van winkel naar winkel te gaan en te kijken wat er allemaal wordt aangeboden, maar alleen omdat ik het heerlijk vind om naar mensen te kijken. De manier waarop ze lopen, de manier waarop ze staan, hoe ze kijken, hoe ze praten, de woorden die ze gebruiken en met name wat ze uitstralen.
Natuurlijk, het is een interpretatie van momenten, maar wat kom ik dan toch weinig jonge mensen tegen die kracht, power en zelfvertrouwen uitstralen in hun houding, de manier waarop ze staan, lopen, kijken… etc.
De gedachte beroert me dan tegelijkertijd, wat graag ik met die vele jonge mensen, onze volgende generatie, een paar keer een wandeling zou willen maken om ze bewust te laten worden van de onaangeroerde krachten die in ieder mens schuilgaan en ze vervolgens te helpen om dát te realiseren, maar ja… misschien willen ze dat helemaal niet, omdat ze dat natuurlijk ook niet hoeven te willen.
Ik zou ze graag willen leren hoe eenvoudig en plezierig het is om zelfvertrouwen te hebben, tevreden en gelukkig te zijn met zichzelf, mogelijkheden en persoonlijke kansen te zien, makkelijk contacten te kunnen leggen en zichzelf te presenteren, hun mening te kunnen uiten en al wat niet meer zij.