Het Vlaams Artsenverbond is duidelijk: De Vlaamse Gemeenschap moet meer artsen opleiden. Dit moet helpen om de verfransing van de Brusselse gezondheidssector en aldus Brussel in het algemeen tegen te gaan.
Dit komt als reactie op het recente wetsvoorstel van Minister Frank Vandenbroucke (Vooruit) waarin niet enkel het historische overtal aan Franstalige artsen door de vingers wordt gezien, doch het voorstel stelt ook een nieuwe methode voor om de quota voorop te stellen – en deze zal zeer waarschijnlijk leiden tot hogere quota in de Franstalige Gemeenschap.
In het nieuwe voorstel wordt namelijk afgestapt van de verdeelsleutel op basis van bevolkingsaantal gehanteerd door het Rekenhof en wordt voorgesteld om de quota te laten bepalen door de gemeenschappen zelf – tot daar is het VAV alvast akkoord. Doch deze ‘autonome’ quota worden wel gebaseerd op advies van de federale planningscommissie, die zich hiervoor in grote mate laat leiden door de activiteitsgraad van de artsen. Deze laatste ligt beduidend lager in Franstalig België en dit zal hoogstwaarschijnlijk leiden tot hogere quota.
Behalve het risico op toenemende verfransing in Brussel en de Rand, zullen ook de gezondheidsuitgaven blijven stijgen in Franstalig België, wat – in het huidige kader – zal leiden tot nóg meer kosten voor de Vlaamse belastingbetaler.
Voor dit eerste euvel is het opleiden van meer Vlaamse artsen de enige tegenmaatregel – en, zo duidt het VAV, er is sowieso een tekort aan tandartsen, geriaters, pediaters, psychiaters en huisartsen in Vlaanderen. Twee vliegen in één klap!