De Europese betrekkingen met Afrika waren een ander groot onderwerp in Timmermans toespraak. De socialistische gedelegeerden in Lissabon peperde hij grondig in, dat men zich geen illusies hoefde te naken. Afrika is de noodlotsbeschikking van het Europese continent. “Of de Europese belasting betalers schoven de problemen van het door geweld en armoede geplaagde continent terzijde, óf ze zouden “honderden miljoenen mensen, alleen al uit Nigeria, te verwelkomen hebben” ,die op de vlucht slaan voor de demografische explosie in hun land en in Europa alles blokkeren.
“Dus, over wiens lot wordt door wie beslist: De Afrikanen over Europa’s lot. of de Europeanen over het lot van Afrika? Wij zitten in hetzelfde schuitje. Onze lotsbestemmingen zijn met elkaar verweven.”
Hierna propageerde hij de hoogste prioriteit voor dit vraagstuk, daar de bevolkig van Afrika zich tot het jaar 2050 zal verdubbelen tot 2,2 miljard mensen. Het zou gaan om een “gemeenschappelijke verantwoording”, om greep op dit probleem te krijgen. Het zijn juist de socialisten, die geloofden, dat er geen verschillende rassen bestaan, maar slechts één, het menselijke ras. Als zodanig drónken van eigen goedheid barstte Timmermans los in een Phillipica tegen “Nationalisten”, die hij voor de voeten wierp, dat ze vijanden nodig zouden hebben en andere landen zouden haten.
De Nederlander sloot zich daarbij geheel aan bij “his master’s voice”. Op 28 november had Timmermans’baas Juncker in de toestand van zijn wijd en zijd bekende “gezondheidshalve aangeslagenheid”een Tweet verstuurd, die het volgende inhield: