bus – Geldnerd.nl
De wraak van een tweewieler
Bericht gepubliceerd op:27-08-2020
Geldnerd is geen fietser. Jarenlang was ik één van de schaarste Nederlanders zonder fiets. En toen ik er eenmaal eentje cadeau kreeg van Vriendin werd die al snel gestolen. Daarna heb ik er zelf een gekocht. Met twee stevige sloten. En een verzekering die ik uiteindelijk eind 2019 heb opgezegd. En we hebben natuurlijk geen auto, als het echt nodig is dan huren we er een.
We hebben ook geen eigen stallingsruimte in Geldnerd HQ. Onze fietsen staan dus buiten. In weer en wind. Ik gebruikte de fiets niet vaak. Voor woon-werkverkeer gebruikte ik meestal de tram. Maar dat is de afgelopen maanden wel veranderd… Een enkele keer heb ik de afgelopen maanden de trein genomen, maar blij word ik daar niet van. Corona heeft van mij een OV-mijder gemaakt. In elk geval waar het bus en tram betreft. Die heb ik sinds medio maart niet meer gebruikt, en ik verwacht ook dat dit de komende periode zo zal blijven. Misschien, als het in het najaar weer koud en nat wordt. Maar voorlopig gebruikt Geldnerd de benenwagen en de fiets.
Dat was even wennen, zowel voor mijzelf als voor de fiets. Want ik heb een nieuwe baan, en ben dus iets meer op pad om mijn collega's te leren kennen. Daarvoor heb ik met iedereen een persoonlijke afspraak gemaakt, om samen te fietsen / wandelen / koffie te drinken / te borrelen. En mijn fiets nam dus wraak. Wraak voor het feit dat ik hem / haar / het drie jaar lang een beetje verwaarloosd heb. Want de fiets stond daar maar, zonder enig onderhoud.
De eerste week ging best goed. Maar daarna begon de ketting te ratelen. En liep eraf. Meer dan eens. Nu was ik vlak bij een groot NS-station met fietsenmaker. Waar ze dat gelukkig konden verhelpen terwijl ik mijn afspraak had. En twee dagen later liep mijn achterband eraf. Die ook al wel een forse bult had, dat mag wel gezegd worden. Ook dat gebeurde weer vlak bij datzelfde NS-station. De fietsenmaker herkende me nog. En kon me wel helpen, maar dan moest mijn fiets wel een nachtje overblijven. Dus nam ik maar een OV-fiets mee, want ik had diezelfde avond ook nog een afspraak elders in Geldnerd City. Dus 'zonder fiets' was even geen optie.
Inmiddels staat de teller daarmee op € 68,40 aan reparaties plus € 3,85 voor de huur van de OV-fiets voor een dag. Niet gebudgetteerd. Maar gelukkig zijn er genoeg posten waar meevallers op zijn. Dus gebeuren er geen ongelukken in de financiën van Geldnerd.
Neemt jouw tweewieler wel eens wraak?
Bericht gepubliceerd op:19-12-2016
Geldnerd en Vriendin hebben geen auto. Ik heb zelfs geen fiets. Wel een paar wandelschoenen en een OV-kaart, daar heb ik genoeg aan. In een vorig leven had ik wel een auto, en ook in het Verre Warme Land heb ik er eentje gehad. Maar nu we terug zijn in Nederland is de behoefte meteen weer verdwenen.
We wonen in een grote stad, en parkeerruimte hier is schaars. Je hebt een parkeervergunning nodig om de auto hier neer te zetten, en voor gasten is het betaald parkeren. We werken allebei ook in deze stad, en het openbaar vervoer is goed. Met bus, tram of fiets zijn we sneller op ons werk dan met een auto. Nog even los van het feit dat je ook bij onze kantoren niet zomaar kunt parkeren. En we hebben een OV-kaart van de werkgever, of kunnen een fietsvergoeding krijgen.
Als we een auto nodig hebben, huren we er een. Voordeel is dan ook dat we iets kunnen huren dat precies past bij het doel wat we nodig hebben. Iets klein maar fijn om naar onze familie te gaan (die aan de andere kant van het land woont en met het OV minder goed bereikbaar is). Een grotere auto voor bijvoorbeeld een vakantie. Of onlangs twee keer een busje tijdens de verhuizing.
Het scheelt gewoon ook veel geld. Toen ik nog een auto bezat, kostte mij dat zeker € 3.000 per jaar (met het gemiddeld aantal kilometers dat we reden). En dat was nog exclusief de afschrijving. In 2016 heb ik tussen mei en december (mijn periode in Nederland) € 1.250 uitgegeven aan mobiliteit. Ongeveer € 700 daarvan is autohuur. En dat is hoger dan in een normaal jaar, vanwege onze terugkeer uit het Verre Warme Land en de verhuizing begin december. Maar het is nog steeds minder dan de helft dan wat ik in het verleden uitgaf aan alleen maar mijn auto. Daarvoor kan ik Albert heel vaak de grote boodschappen laten bezorgen.
Als je kinderen hebt en/of op een plek woont waar het openbaar vervoer niet zo goed is, is het natuurlijk een stuk lastiger om het zonder auto te doen. Maar volgens mij hebben nog steeds heel veel mensen een auto omdat ze vinden dat dat 'hoort'. Al las ik onlangs wel dat jongeren steeds minder vaak een auto bezitten. De auto-industrie begint zich al zorgen te maken.
Voor mij is een auto altijd een gebruiksvoorwerp geweest. Voor veel mensen is het meer dan dat, een 'lifestyle item', de 'heilige koe'. Er kunnen hele sterke emotionele redenen zijn om een auto te hebben. Een gevoel van vrijheid en onafhankelijkheid. Mijn vader vond het best wel lastig toen hij een tijdje geleden wegens gezondheidsproblemen even geen auto mocht rijden.