Dr. Clay Thompson is de uitvinder van de “Thompson terminal point tafel”. In 1955 introduceerde hij voor het eerst een behandeltafel met een hoofd-gedeelte met een “droptechniek”. Deze bleek zo succesvol dat hij uiteindelijk alle secties van de tafel voorzag met deze specialistische chiropractische techniek. Hij maakte hierbij gebruik van Newton’s wet van vertraging:
Een object in rust blijft in rust en een object in beweging blijft in constante beweging totdat er een externe kracht op wordt uitgeoefend.
Een kracht dat op een object wordt uitgeoefend geeft het een versnelling a welke gaat in de richting van de kracht en heeft een grootte die omgekeerd evenredig is aan de proportie van de massa m van het object: F=ma.
Wanneer een object een kracht uitoefent op een ander object, de laatste beoefend een kracht gelijk grootte en in tegengestelde richting op het eerste object. Dit staat bekend als de wet van actie en reactie.
Bij deze techniek wordt gebruik gemaakt van een specifiek onderdeel van de chiropractische behandeltafel. De tafel is opgedeeld in secties, het hoofd-, borst-, lende- en het bekkendeel. De kussens van deze secties kunnen ieder afzonderlijk 1-2 cm worden opgetild d.m.v. een hydraulisch systeem. Het gewicht van de patiënt ter hoogte van het opgetilde deel wordt gewogen en doormiddel van een variabele veerspanning “zwevend” gehouden. Door met de hand op b.v. het bekken te drukken, het kussendeel staat hier dan omhoog getild, wordt de tegendruk van de variabele veer overwonnen en valt het kussen 1-2 cm naar beneden en komt tot een harde stop. Dit wordt door de patiënten gehoord als een klap, maar wordt veroorzaakt door het kussen dat op het onderframe van tafel tot stilstand komt. De patiënt ligt tijdens de correcties op zijn/haar buik. Er wordt dus een korte versnelling in de correctie ingebracht. Tijdens de abrupte stop wordt de bewegingsenergie omgezet in een stimulering van de gewrichten en omliggende structuren. Deze techniek wordt meestal als zeer prettig ervaren, snel en zacht.