Want ik ben nog altijd werkzoekende en zal niet ontkennen dat dat me erg moeilijk valt. Ik heb twee prachtige kinderen waar ik zielsveel van houd, maar bij vlagen overvalt me een gevoel van nutteloosheid en heb ik het idee dat alles waar ik de afgelopen jaren voor gewerkt heb allemaal voor niets is geweest. Dit blog zorgt ervoor dat ik alle vaardigheden die ik me de afgelopen jaren bij mijn onderzoek aan verschillende universiteiten eigen heb gemaakt, toch nog nuttig kan maken. Dat voelt goed.
Dat gezegd hebbende, moet ik bekennen dat ik toch ook wat ambivalent ben over het hoge bezoekersaantal, maar uiteindelijk toch ook erg blij. Want enerzijds legt dit aantal de lat voor volgend jaar bijzonder hoog. Anderzijds ben ik er ook trots op dat er blijkbaar een groeiend aantal unieke bezoekers hun weg naar mijn blog weten te vinden. En ik hoop dat dat aantal zal blijven groeien.