Goed, Louis laat dus zien dat alles korter kan. Geweldige voorstelling trouwens, die monoloog van Hans Kesting. Dat boek(je) is ook zo ongeveer klaar om gespeeld te worden, maar de manier waarop hij (met behulp van regisseur Van Hove) in het bijzonder de vader neerzet is onvergetelijk. Ik herken het milieu niet, ik behoor tot de bourgeoisie vermoedelijk, niet tot de uitgebuite arbeidersklasse, maar het zwijgen van de vader, het niet reageren, het binnenvetten, het oppotten, het gevoelens uit de weggaan, het afleiden, enzovoorts, herkent iedereen die een vader heeft (gehad).