Frans de Greve (Arnhem, 13 augustus 1803 - Den Haag, 13 oktober 1877) was een Nederlands rechtsgeleerde. 

De Greve was een zoon van mr. Willem Hendrik de Greve (1774-1851), president van het provinciale gerechtshof van Gelderland 1838, en Geertruid Slichtenbree (†1817). Hij trouwde in 1829 met Eva Joanna Wilhelmina Sluiter (1807-1874), dochter van de bekende predikant ds. Isaäc Sluiter en Anna Arnoldina Sophia Metelerkamp en lid van de familie Sluiter; uit dit huwelijk werden vier zonnen geboren.

Op 25 augustus 1803 werd hij gedoopt te Arnhem. Hij was na zijn studie (die hij cum laude afsloot met een promotie op 30 november 1825) eerst advocaat vanaf 1825 en hij werd hoogleraar aan de Universiteit van  Franeker in 1828 (tot 1842). De Greve trad als raadsheer toe tot de Hoge Raad der Nederlanden in 1842. Hij werd vicepresident in 1855 en president in datzelfde jaar van de Hoge Raad. Dat laatste zou hij blijven tot zijn overlijden.

Nederlands advocaat
President van de Hoge Raad der Nederlanden
Vicepresident van de Hoge Raad der Nederlanden
Raadsheer in de Hoge Raad der Nederlanden
Hoogleraar aan de Universiteit van Franeker