Vandaag, op de plechtigheid van de geboorte van Johannes de Doper, tijdens deze eucharistie, zijn we getuige van de ritus van de zegen van de abt, de nieuw gekozen abt van dit klooster.
we kunnen zeggen dat het zo is gebeurd of dit is toeval of
erkennen dat er in het christelijke leven geen ongelukken zijn en dat alles ‘voor iets’ gebeurt, vat het op als een uitnodiging.
God nodigt ons uit om goed te luisteren wat hij ons vertelt.
wat zegt deze ritus en het woord van God vandaag aan mij?
Wat zegt het aan u Vader Abt?
Wat zegt het aan ieder van ons afzonderlijk?
Johannes de Doper is de patroon en het prototype van een monnik. Monniken vonden een patroon voor hun leven in het leven van Sint-Jan.
– hij leefde een ascetisch en eenvoudig leven. Dat wij een leren riem om ons middel dragen, is zelfs door hem geïnspireerd.
Maar een uiterlijke manier van leven is niet genoeg. De manier van leven kan ons helpen bij een transformatie van het hart, kan behulpzaam zijn bij het integreren van de hele persoon (wat we in de benedictijnse traditie habitare secum noemen), maar dit gebeurt niet automatisch doen en is geen garantie van succes.
Het leven van Johannes de Doper is niet te scheiden van het leven van Jezus. Zijn missie en alles wat hij heeft gedaan en gezegd, kwam door Jezus:
‘Ik ben de stem van iemand die roept in de woestijn. Maak een recht pad voor de Heer om op weg te gaan! ‘
Zijn manier van leven en zijn missie is zonder Jezus onbegrijpelijk.
Net als de onze – Vader Abt.
We kunnen alleen een recht pad maken dat de Heer moet reizen.
We kunnen alleen een stem zijn van iemand die in de woestijn schreeuwt. En het minst: zoals Johannes de Doper zei:
‘Niemand kan iets hebben tenzij God het geeft. Hij moet belangrijker worden terwijl ik minder belangrijk word ”.
In de praktijk betekent het – dienst.
Dat doet abt Gerard al bijna 40 jaar. En ik denk dat hij daardoor nu gemakkelijk zijn plaats onder de broeders kan innemen en kan zeggen: ik heb mijn deel gedaan!
Dat is alles!
Ik moet bekennen dat dit soort getuigenissen voor mij, jonge abt, erg belangrijk en bemoedigend is. Bedankt vader!
Soms denken we dat we volledig en vrij kunnen beslissen over ons leven, onze missie, onze taken. Op de een of andere manier is het waar.
Maar vandaag overtuigen Jesaja en het evangelie van Lucas ons dat de missie ons vanaf het begin heeft gekozen. God kiest een persoon voor de missie en dringt er dan sterk op aan deze op zich te nemen.
Waarom dringt hij er sterk op aan en beveelt of dwingt hij niet. Omdat hij ons erg respecteert. We kunnen zeggen: nee!
we hebben allerlei wensen en verwachtingen, iets wat ons erg interesseert en waarvoor wij warm lopen. Maar vaak staan ​​we voor de taak die we moeten doen. Deze taak staat in het heilsplan van God.
niemand wordt lid van het klooster om abt te worden – tenminste dat hoop ik !!
Maar goed, we hebben onze eigen voorkeuren …
En op een dag vragen abt of de gemeenschap ons om iets te doen wat we niet willen doen, zoals om abt te zijn.
Dit gebeurt in ieders leven. We doen wat we willen, en opeens staan ​​we voor de opgave, die groot is en die ons te zwaar lijkt.
Mijn spirituele vader vertelde mij ooit: In elke situatie heeft u drie opties:
je voorkeuren en interesses te vergeten, want je hebt je taak te doen. Maar dan zal je heel snel opbranden.
je kunt ook zeggen niet geïnteresseerd te zijn in een dergelijke baan: ik heb mijn eigen weg. Dan leef je een leven van illusie.
God spreekt tot ons gekleed in het dagelijks leven. Elke taak staat in het heilsplan van God.
We kunnen naar de mate van het mogelijke de idealen waarvoor wij warm lopen een plaats geven in ons leven en met onze taak verbinden.
En het gaat niet om zomaar een taak. Dit is een taak in het heilsplan van God en omdat het zo is weten we nooit: