Spannend verhaal: verboden (deel 11)
'Margot keek Tim vragend aan. Ze zag iets in zijn blik. Iets wat haar rillingen bezorgde.'
april 9, 2016 Bijgewerkt: september 20, 2021 3 min leestijd
Wat voorafging: Liesl wordt gearresteerd voor de moord op haar professor en ex-minnaar Alec.
De kerk zat een uur voordat de begrafenis begon al afgeladen vol. Overal in de gangpaden stonden mensen recht. Het was alsof iedereen erbij wilde zijn. Alsof ze deze tragedie van op de eerste rij wilden meebeleven. Alsof ze letterlijk het bloed wilden proeven dat gevloeid had. Alecs bloed.
Margot sloot een paar tellen haar ogen. Ze kon niet geloven dat hun professor dood was. Vermoord. En wat ze nog minder kon geloven, was dat haar klasgenote én vriendin Liesl nu van moord beschuldigd werd. Maar hoe graag ze het ook wilde ontkennen, alle bewijslast wees genadeloos in Liesls richting.
Ook Margot en haar klasgenoten waren door de politie ondervraagd geweest. Ze konden niet anders dan hun vermoedens over de relatie tussen hun klasgenote en professor uitspreken. Ook Liesls vreemde gedrag van de ochtend dat Alec vermoord was, bevestigde wat voor iedereen meer dan duidelijk was.
Haar klasgenoten waren keihard in hun oordeel naar Liesl toe. Ze vonden dat zij het zelf gezocht had. Dat Alec de relatie met Liesl had beëindigd, vond iedereen niet meer dan logisch. Liesl had toch moeten inzien dat het tussen een studente en een professor nooit wat kon worden. Dat zij er allebei een andere relatie op nahielden. Dat Alec daarenboven getrouwd was. Wat had Liesl dan gedacht? En ten koste van wat?
Nee, niemand had enig begrip voor Liesl. Zelfs al was het verbreken van de relatie door Alec gigantisch uit de hand gelopen en was er een handgemeen aan te pas gekomen, dan nog kon niemand begrijpen waarom Liesl Alec gewurgd had.
Margot keek Tim vragend aan. Ze zag iets in zijn blik. Iets wat haar rillingen bezorgde.
Het orgel weerklonk plotseling en iedereen ging uit respect rechtstaan. Margot zag hoe de lijkkist langzaam het gangpad in gedragen werd. Voor het eerst zag Margot Sandra, Alecs vrouw, die gesteund door een jonge vrouw achter de kist liep. Achter hen liepen familie en vrienden. Langzaam liep het gezelschap naar voren, waar de kist in het midden werd geplaatst. Talrijke bloemen en kransen werden op en rond de kist geplaatst. Toen iedereen weer ging zitten, zag Margot hoe een grote foto van Alec op de kist geplaatst werd. Het benam Margot de adem toen ze besefte hoe groot het contrast was tussen de foto waarop Alec stond zoals zij hem kenden en het levenloze lichaam in de kist.
Toen de afscheidsplechtigheid begon, werd Margots aandacht plotseling getrokken door een aantal mensen die vanuit het gangpad nog een plaats in de kerk zochten. Een man bleef achter een zuil staan. Iets in zijn houding viel Margot op.
Ze stootte een klasgenote naast haar aan.
'Hé', zei ze stil. 'Kijk eens. Is dat Tim niet?'
De klasgenote volgde haar blik.
'Welke Tim?' vroeg ze toen.
'Tim. Liesls vriend.'
De klasgenote bekeek de man wat langer.
'Ik weet het niet zeker', zei ze. 'Ik heb Tim nog maar één keer ontmoet.'
'Ja', knikte Margot toen. 'Ik ben er bijna zeker van. Volgens mij is hij het.'
De klasgenote keek Margot aan.
'Wat raar dat hij hier is.'
'Ja', knikte Margot. 'Dat vind ik ook. Is het niet een beetje ongepast dat hij hier is?'
'Mmm', reageerde haar klasgenote. 'Anderzijds is ook hij een slachtoffer, niet?'
Margot beet op haar onderlip. Iets vertelde haar dat het niet logisch was dat uitgerekend Tim hier was. Ze kreeg er een wrang gevoel in haar lichaam door.
Op dat ogenblik keek hij om. Alsof hij voelde dat er over hem gesproken werd. Zijn blik kruiste die van Margot. Ze zag dat hij haar herkende. Hij wist dat ze Liesls beste vriendin was. Margot sloeg haar ogen niet neer maar keek hem vragend aan. Ze zag iets in zijn blik. Iets wat haar rillingen bezorgde. Toen draaide hij zijn hoofd bruusk weg.