'Samenkomen van de gemeenschap heeft prioriteit' – Waar twee of meer in mijn Naam
Waar twee of meer in mijn Naam
over samen lokale kerk blijven
Hoezo sluiten?
27 september 2016 27 september 2016 waartweeofmeer
'Samenkomen van de gemeenschap heeft prioriteit'
Toch vreemd, hoe de situatie van vandaag in het verleden door de kerkelijke overheid zo goed werd voorspeld, maar hoe ze nauwelijks twintig jaar geleden een heel andere lijn voorstond. Zo ook Jozef De Kesel, aartsbisschop van Mechelen-Brussel (BE):
"In normale omstandigheden zal een kerkgemeenschap op zondag de eucharistie vieren. Wanneer er echter geen gewijde voorganger is, is dit niet mogelijk. Wat moet die gemeenschap in zo'n geval doen? In de zeer nabije toekomst zullen nog veel meer parochies zonder residerende priester zijn. Binnen afzienbare tijd zal het priestertekort ook echt nijpend worden. We moeten over die vraag nu reeds [1993, nvdr] nadenken.
Het is niet doordat een christelijke gemeenschap geen priester in haar midden heeft en dus de eucharistie niet kan vieren, dat ze daarom ontslagen is van haar plicht om samen te komen op zondag. Men zou natuurlijk ook van mening kunnen zijn dat ze om hun zondagsplicht te vervullen, dan maar naar een andere parochie naar de mis moeten gaan.
Deze oplossing is helemaal niet zo vanzelfsprekend. Want ook in dat geval doet deze christelijke gemeenschap niet wat ze op zondag móét doen, namelijk samenkomen. Het samenkomen van de gemeenschap moet prioriteit hebben op de individuele vervulling van de zondagsplicht. De voormalige bisschop van Breda merkt terecht op:
'Het is verantwoord om ter wille van het samenkomen van de gemeenschap ter plaatse af te zien van persoonlijke deelneming aan de Eucharistie op zondag elders.'"
"niet goed dat een levende plaatselijke kerk in haar bestaan bedreigd wordt, omdat vele van haar leden systematisch deelnemen aan de eucharistie in een andere plaatselijke kerk."
Hoe dit te rijmen valt met kerksluiting is niet duidelijk. Tenzij men de fusie van parochies als truc gebruikt om bovenstaand bezwaar weg te werken. Zo lijkt het wel, in de stijl van plannen die nu voorliggen.
citaat uit: Jef De Kesel, Omwille van Zijn Naam: een tegendraads pleidooi voor de kerk (Tielt: Lannoo, 1993), p. 175.
Previous Geduld: een cruciale deugd
Next Blijvende littekens
God verhuist? – Waar twee of meer in mijn Naam schreef:
3 oktober 2016 om 20:31
[…] voor kerken die willen vernieuwen. In de veranderingen die kerken en de samenleving doormaken, zijn gelovige gemeenschappen van wezenlijk belang. Zij leveren de verhalen die de dominante ontwikkelingen tenminste […]
Zelf een verhaal, ervaring, persbericht, vraag, suggestie, correctie of wat dan ook? We horen het graag van je via tweeofmeer@outlook.com