Van vertrouwen word je vrolijk - Flessenpost uit Bergen
Dit weekend bezocht ik het jazzfestival in Sterpigny, een onooglijk klein gehuchtje in het niemandsland van de Hoge Ardennen. Al veertig jaar organiseert Claude Lentz, met lange grijze baard en uitgewoonde spijkerbroek, dit magnifieke muziekfestijn. De beste jazzmusici vanuit de hele wereld hebben er inmiddels gespeeld: Duke Ellington, Dizzy Gillespie, Dexter Gordon, Bill Evans, Toots Thielemans, om er maar een paar te noemen. Het epicentrum is een oude hoeve, Ferme de Madelonne, een beetje vergelijkbaar met Hoeve Overslot. In het omliggende parkje staan tenten opgesteld met oude ijzeren stoeltjes en geïmproviseerde podia. Er staan een frittenkot en een bratwurstenkraam. Belgisch bier en drie kleuren wijn komen rechtstreeks uit de tap.
De achterliggende weilanden zijn bestemd voor kampeerders en auto's. Het gaat er gemoedelijk toe en de 1500 bezoekers schuifelen vrolijk van optreden naar optreden en van patat naar bier. Als ik consumptiebonnen wil kopen, blijk ik niet te kunnen betalen met mijn pinpas. De dichtstbijzijnde pinautomaat bevindt zich op een uur rijden. De welwillende ouvreuses zouden wel even met de baas bellen. En ja, even later staat zoon Lentz, een frisse dertiger, me te woord en begrijpt mijn probleem. Hij gaf me dertig bonnen en mailde me ter plekke zijn naam en banknummer. "Maak het maar over als je thuis bent", zei hij.
Waar maak je dit nog mee? Daar word ik nou zo vrolijk van. De sfeer was om te smullen en de muziek was overweldigend, tenminste, als je van jazz houdt. Op de terugreis liet ik ons dorp Bergen nog even in mijn hoofd de passeren met geweldige festivals als The Holland Music Sessions, Woodlands, Taverne Open Air, Jazz & Sail, Caribbean Night en Kunst10Daagse.
Wat een rijkdom. Ondertussen brengt de huidige RO-wethouder, met zijn ambtelijk team, schot in de lang liggende dossiers als Parkhotel, Oude Hof en Overslot en verschijnen her en der nieuwbouwplannen in onze gemeente voor jong en oud. Bravo! Het is dan wel zuur, dat ik lees dat zijn zusje wordt gestalkt door een gefrustreerde burger, die zijn zin niet heeft gehad. Als je het vertrouwen binnen een gemeenschap wil ondermijnen, dan eindig je tenslotte in een El Paso drama. Van vertrouwen en goede wil word je daarentegen heel erg vrolijk. Ik wens het ons allen toe.