Je boterham verdienen met kunst. Het is slechts weggelegd voor een handvol kunstenaars. Toch slaagde Frans van den Berg uit Puttershoek erin om in korte tijd naam te maken met zijn schilderijen. Hij is nu 7 jaar fulltime aan de slag als kunstenaar. Hij verkoopt zijn schilderijen en werkt ook veel in opdracht voor bedrijven en particulieren. “Wat je ziet is realistisch, maar door te kiezen voor bijvoorbeeld een afwijkende compositie, apart kleurgebruik en een losse schilderstijl ontstaat er een ongewoon en spannend beeld.”
Voordat Frans aan de slag ging als kunstenaar werkte hij in de reclamewereld. “Ik volgde een creatieve opleiding aan het SintLucas en de Willem de Kooning Academy en werkte een aantal jaar als ontwerper/illustrator en art director. Uiteindelijk heb ik 25 jaar een eigen reclamebureau gehad. Ik wilde altijd op mijn vijftigste kunstenaar zijn, maar als je mede werkers in dienst hebt dan kun je niet zomaar stoppen. Zij hebben ook een gezin te onder houden. Het was uiteindelijk de crisis die ervoor zorgde dat ik de tent moest sluiten. De reclamebranche stond toen zwaar onder druk.”
Het roer om
“Dat was voor mij het moment om mijn droom te volgen en me volledig op het schilderen te richten. Ik was toen 57. En kijk waar ik nu sta. Hier ben ik oprecht trots op. Ik word gevraagd om te doen wat ik het allerliefste doe: kunst maken. Zo heb ik recent een schilderij opgeleverd van de Europoort aan een Zwitsers bedrijf. Nu werk ik in opdracht aan vier portretten en een groot schilderij van de Waalhaven.”
Schilderen in de polder
Het tekenen en schilderen zat er al op jonge leeftijd in. “Ik kom uit een creatieve familie. Mijn ouders schilderden allebei en mijn zus ontwerpt stoffen. Ik woon in Puttershoek en heb prachtig uitzicht over het polderland schap. Als ik wakker word en vanuit mijn slaapkamerraam de ochtendnevel in combinatie met de eerste zonnestralen zie, dan zorgt dit voor een prachtige sfeer. Ik spring dan meteen mijn bed uit, zet een pot koffie, kleed me vervolgens aan, pak de koffiekan en spring binnen vijf minuten de auto in met mijn schilderspullen. Het mooie licht kan immers snel weg zijn. Ik zoek een mooi plekje in de polder. Ik ken er zo ongeveer iedere grasspriet en leg het ontwaken van onze wereld vast in een schilderijtje en/of foto. Dit materiaal gebruik ik uiteindelijk als compositie voor mijn echte, grote(re) werken. Ik kleur de wereld niet altijd mooier in dan de werkelijkheid laat zien. In mijn landschappen zie je bijvoorbeeld ook lichtvervuiling, fabrieksrook en vliegtuigstrepen, maar het zal altijd een landschap zijn waar je graag naar kijkt: de mooie polder, maar ook sporen van de mensen die er wonen zijn zichtbaar.”
Lijk- en like garantie
Naast landschappen schildert Frans ook portretten. Beide soorten werken kenmerken zich door een losse schildertechniek die het midden houdt tussen realisme en impressionisme. Frans legt uit: “Mijn portretten zijn sterk gelijkend. Lijkgarantie noem ik dat. Maar ik schilder vaak met aparte kleuren of verrassende composities. Dat maakt het werk dan juist weer een beetje surrealistisch. Je herkent de persoon of omgeving meteen, maar het is zeker geen foto. Iets in het schilderij geeft je het gevoel van spanning. Dat heeft een aantrekkingskracht op mensen en dat zorgt dan weer voor likes.”
Sterren op het doek
De aantrekkingskracht van zijn werk blijkt ook uit het feit dat Frans gevraagd is om mee te doen aan Sterren op het Doek. Zijn expositie
tijdens de First Art Fair in Amsterdam in maart bleef niet onopgemerkt bij de programmamakers. Binnenkort schittert de Hoeksche kunstenaar zelf op het witte doek.