De dag op post 4, ter hoogte van de Scheveningse Keizerstraat, is om tien uur begonnen met een briefing. Op een bord noteert Titia (16) de windrichting (zuidwest), -kracht (4) en de tijden voor hoog en laag water. De auto’s – oranje met zwaailicht – worden gecontroleerd, en de boten. Twee reddingen moet deze post tegelijkertijd kunnen uitvoeren. Als ze zijn aangemeld bij de kustwacht en de brandweercentrale kunnen 112-meldingen bij hen terechtkomen en begint het werk.
Al is het geen werk. Alle strandwachten zijn vrijwilligers. Pim Bazuin, postcommandant, is politicoloog. Joost de Graaf is ict’er. Deze dag zijn er op post 4 veel studenten en scholieren met vakantie; vanaf je veertiende mag je meelopen en leer je de zee lezen, een zomer later kan je strandwacht-in-opleiding worden. Vanaf je zestiende – als alle zwemexamens en EHBO-trainingen zijn gehaald, ben je junior lifeguard. Het vinden van nieuwe vrijwilligers is geen probleem, zegt Bazuin. Veel komen binnen via broers en zussen, de zwemlessen die de reddingsbrigade biedt, of wervingsacties.
Het behouden is wél een probleem. Het is een hobby. Maar wel één waar minimaal 120 uur per zomerseizoen moet worden ingestoken, naast de verplichte EHBO-cursussen, zwemtrainingen en examens. Alles wordt betaald met subsidie (vorig jaar ruim 154.000 euro), ledencontributies en donaties.
Het is ook een club. Er wordt samen gegeten, relaties ontstaan, strandwachthuwelijken. „Je moet blind op elkaar vertrouwen, acties zijn soms heel heftig. Zeker als iemand het niet haalt”, zegt Pim Bazuin. En dan is het gewone werk soms raar. „Dan heb je zes reanimaties gedaan en gaat het op kantoor over koetjes en kalfjes.”
Boven in het torentje zit Julius (18) met voor zich twee mobilofoons, een telefoon en een groot scherm. De Reddingsbrigade Haaglanden is aangesloten op het C2000-netwerk van de brandweer. Met een verrekijker speurt hij de kustlijn af. Vanuit post 4 kun je nét onder de pier kijken.
Aan de andere kant staat op drukke dagen nog een post. Nog wel; de gemeente heeft aangekondigd in plaats van vier zomerse reddingsposten er twee over te willen houden, die dan wel het hele jaar moeten worden bemand. Nu bewaken de strandwachten drie zomermaanden lang het strand en in het voor- en naseizoen zijn er twintig brandweermedewerkers die op vrijwillige basis lifeguard zijn. De politie stootte twee jaar geleden haar reddingstaken af.
Onderwijl wordt het strand drukker. Er zijn surfscholen bijgekomen, snelle motorboten die langs de kust varen, en strandtenten verhuren planken en bootjes, zonder, zoals de Haagse Reddingsbrigade in haar jaarverslag constateert, „duidelijke instructies”.
Buiten het seizoen gebeurt er ook meer: de Reddingsbrigade is bijvoorbeeld óók bij de Nieuwjaarsduik, de Sinterklaasintocht, de Red Bull-strandrace, en het – dit jaar afgelaste – Vuurwerkfestival. En in haar Strandnota zegt de gemeente Den Haag dat de kust „jaarrond aantrekkelijk” moet zijn, met paviljoens die altijd open zijn én activiteiten en (sport)evenementen.
„Als je de ambitie van de gemeente ziet…” Bazuin maakt de zin niet af. Nu houdt de stranddag voor post 4 om zes uur op. Joost de Graaf zegt: „Maar de trend is dat mensen aan het eind van de dag na het werk wat komen eten op het strand en dan nog gaan zwemmen.”