Eigenlijk wilde Yvon Jaspers een eigen boerderijtje beginnen en daar tv over maken, maar dat past nooit in vier afleveringen. Onze boerderij wel! Al zou ze liever veertig afleveringen van dit nieuwe programma hebben gemaakt.
"Ik wil tot in mijn vezels snappen hoe het is om boer te zijn en hoe meer ik leer, hoe meer ik me realiseer hoe weinig ik ervan wist. Het is erop of eronder, de dood of de gladiolen. Het is nog nooit zo moeilijk geweest om als boer te overleven. We zijn na Amerika het tweede agrarische exportland van de wereld. Knap! Mensen komen van heinde en verre om van ons te leren. Maar is het duurzaam? Moeten we niet kleiner of meer bijzonder? Die transitie is nu gaande. In Onze boerderij ga ik opnieuw langs bij Boer zoekt vrouw-deelnemers en bij andere boeren om te ervaren hoe het nou écht is om in deze turbulente tijd een agrarisch bedrijf te runnen. Leven zij hun droom of is het af en toe ook een nachtmerrie?"
Risicovol bestaan
"Van de boeren die ik ken, en dat zijn er inmiddels heel veel, is er niet één die boer-zijn niet het allermooiste beroep vindt. Maar het is een harde wereld. Een boerenbedrijf runnen is risicovol. Je moet immense investeringen doen en het is maar de vraag of je die ooit terugverdient. Verder moet je goed zijn voor het milieu, zorgen voor de natuur, zorgen dat je dieren een goed leven hebben en dan ook nog een paar centen verdienen om te overleven. Ga er maar aan staan. Ik loop al jaren rond met dit programma-idee. Ik zou het zo mooi vinden als we meer de waarde van ons eten zouden zien. Ik wil dat mensen anders naar hun eten gaan kijken. Dat ze weten hoe het is om als boer te ondernemen en welke risico's daarbij komen kijken. Na het zien van Onze boerderij kun je niet meer gewoon door een supermarkt lopen of door Nederland fietsen. Bij elke akker die je ziet, denk je: hier zit een verhaal achter. Bij elke boodschap die je doet, denk je: hier zit een heel leven achter. Deze boer is 24 uur per dag, zeven dagen per week bezig voor deze aardappel. Ik denk dat je gelukkiger wordt als je weet dat die aardappel op je bord van die of die boer is. Het feit dat je weet dat er veel liefde in zit, maakt het lekkerder."
"Ik denk dat Boer zoekt vrouw meer verdieping krijgt als je Onze boerderij hebt gezien. Onze boerderij gaat meer op het boerenleven in dan Boer zoekt vrouw, waarin we er niet aan toe komen om ook de agrarische verhalen te vertellen. Ik loop al veertien jaar voor Boer zoekt vrouw over die boerenerven en nóg wist ik niet wat de boeren allemaal voor hun kiezen krijgen. Het heeft zelfs míjn ogen geopend. Zo heeft Jan op Texel zijn hele kudde schapen moeten vervangen vanwege een ziekte en heeft Agnes voor miljoenen geïnvesteerd in een koeienstal die nu voor een deel leeg staat vanwege een milieumaatregel. Het zijn dramatische en indrukwekkende verhalen over passie en dromen. Ik denk al jaren dat dit programma er moet komen. Er komen nu vier afleveringen aan, maar dat moeten er veertig worden."
"In de stad kunnen we niet zonder het platteland. Minstens drie keer per dag hebben we die boeren nodig. Wíj kunnen ons huidige werk doen omdát er boeren zijn; anders zouden we nu onze kippen voeren en boerenkool planten. In de stad zijn we gewend - vérwend - dat ons eten in de winkel ligt. En nog goedkoop ook. Maar achter die aardappel op je bord gaat een verhaal schuil waar je u tegen zegt. En dat verhaal begint bij die boer. Ik heb nu gezien hoeveel liefde er kan zitten in een aardappel, tulp of glaasje melk. Er zit zoveel werk achter. Van het kiezen van de juiste soort en het bewerken van de grond tot het bidden tot de weergoden en het op het juiste moment rooien. Iemand heeft zijn ziel en zaligheid ervoor gegeven. Je wordt met die passie geboren, denk ik. Met boerenliefde. Dat stroomt door je aderen of niet.