Ik begrijp dat jullie fijn jullie eigen leventje aan het leven waren. Alles verliep volgens vaste patronen, je kon precies op dezelfde tijden dezelfde dingen verwachten die op dezelfde manier gedaan werden. Zo hetzelfde dat je nergens meer bij hoefde na te denken of stil te staan, het ging als vanzelf.
Nu opeens, ZOMAAR, is opeens je partner een workshop, cursus of iets anders gaan doen om te kunnen groeien. En OPEENS moeten dingen anders. Het gaat allemaal niet meer vanzelf! Je partner denkt over dingen na… Je partner wil opeens gevoel uiten? Praten over wat er speelt? Ja maar dat kán toch niet!
Natuurlijk zijn we allemaal bang voor verandering. Natuurlijk is het niet leuk als JIJ niet wilt dat er iets verandert, maar je partner opeens wel verandert.
Maaarrrrrr, wie niet kiest maakt ook een keuze. Wie niet groeit, maakt ook een keuze. De keuze om iets níét te doen, is ook een keuze.
Als je jezelf ziet als “de partner van” dan hang jij je identiteit aan die ander. Dat voelt zwaar. We kunnen er allemaal aan wennen, maar het extra gewicht blijft.
Als vervolgens je partner kriebels krijgt om te willen groeien, dan is dat aan die persoon om die groei vorm te geven. Het is onze natuur om te willen blijven groeien, als individu en als groep, want zonder groei is er geen vooruitgang in de wereld, geen evolutie.
Wat ik doe, is dat ik mensen een mogelijkheid geef om te groeien. Duidelijk en effectief. Ik geef mensen de mogelijkheid om bij zichzelf naar binnen te gaan en te voelen wat er in ze omgaat en wat hun omgeving voor een effect op ze heeft. Dat zijn methoden en een denkwijze, ik heb niks te zeggen over wat ze voelen, het is hun eigen gevoel. Net als dat de eventueel daaropvolgende keuzen die gemaakt worden ook van hunzelf worden gemaakt.
Als jij als “Partner Van” je dan niet meer met jouw eigen partner voelt samenplakken, kan dat zijn omdat jij zelf te koppig aan dat oude systeem vast blijft houden.
Wanneer jij werkelijk luistert naar wat jóúw partner je te zeggen heeft en werkelijk interesse toont voor jóúw partner, dan kun je misschien meegroeien. Evolueren van de relatie heet dat. Sámen groeien. Dat is echt ongelooflijk tof, maar dat is mijn ervaring.
Dus, lieve “Partner Van”, kijk eens naar jouw eigen beeld van jouw leven en jouw partner. En kijk eens hoeveel jij jouw partner gunt. Vooral ten opzichte van je eigen overtuigingen omtrent hoe het leven, volgens jou, zou moeten zijn.
En hoe vaak jouw partner iets met je wilde delen en jij mokkend je hakken in het zand zette, voordat je mij de schuld geeft.