De basis van de schikking wordt gevormd door een stevige stam waarbij de aanzet van de wortels nog te zien is. De stam verwijst in eerst instantie voor de stamboom van Jezus. Wat zijn Zijn wortels, waar komt Hij vandaan? De geslachtslijn is niet die van Maria maar van Jozef. Het gaat om het geslacht waarbinnen Messiaanse herinneringen leven; het geslacht van David, het geslacht van Abraham. Via Abraham loopt de lijn naar alle volken. Een lijn die Matteüs naar voren haalt. De verhalen bereiden voor op Zijn geboorte , de toekomst die door Zijn komst wordt gebaard. De stam verwijst ook naar alle mensen die ons zijn voorgegaan,de traditie waarin we staan en de toekomst waar we naar op weg zijn.
1ste advent 01-12-2012; Tamar Lezing: Genesis 38:1-30 en Matteüs 1:1-3a,
Tamar legt zich niet bij haar toekomst neer, die door Juda besloten wordt. Door een list neemt zij het recht in eigen hand en baart zij haar nieuwe toekomst. De naam Tamar betekent: ‘ dadelpalm’. Rechtop, zoals die palm, gaat zij door het leven. De palmtakken verbeelden haar gaan en staan. De sluier onderaan de stam geeft haar geborgenheid weer. Als gesluierde, de niet geziene, moet zij gaan voor haar echt, geeft zij zichzelf. Vanuit haar gave wordt een tweeling geboren. De twee trossen dadels zijn daar de takken van.
2de advent 08-12-2012; Rachab Lezing: Jozua 2 en Matteüs 1:1-4a
Langs de stam zien we het rode koord waarmee Rachab de verspieders helpt te ontsnappen. Het is een koord van hoop voor haar en haar familie. Haar daad, haar geloof zal vruchten afwerpen in de heilsgeschiedenis van het godsvolk. Daarom zijn er druiven verwerkt in de rode schikking onderaan de stam.
3de advent 15-12-2013; Ruth Lezing: Ruth 4 en Matteüs 1:1-6a
De trouw van Ruth aan Naomi verdrijft meer en meer het donker in hun leven. Bethlehem, het broodhuis, wordt een plaats waar de levensvreugde terug gevonden wordt. De korenaren staan voor de liefde van Ruth voor Naomi en voor Boaz. Het gevlochten brood, bestaande uit verschillende strengen verwijst naar de liefde en trouw van God, die stevig verstrengeld zijn met het leven van mensen.
4de advent 22-12-2013; Batseba Lezing: 2 Samuël 11 en Matteüs 1:1-6
Koning David kan geen weerstand bieden aan de mooie Batseba. Ze wordt zwanger en David verzint allerlei listen om Uria om de tuin te leiden. Wanneer dat niet lukt, laat hij Uria ombrengen. Dit alles vormt een schroeiplek in het leven van Batseba. We zien de plek op de stam. Een plek die blijft. Toch hebben het verdriet en de pijn niet het laatste woord. Met de geboorte van Salomo bloeit uit die verschroeide plek de roos van de liefde en de vrede.
Kerst 25-12-2013; Maria Lezing: Matteüs 1:18-25
Maria, vervuld van Gods Geest, brengt het kind ter wereld met de naam ‘God redt’. Dit kind zal hemel en aarde met elkaar verbinden. Dit kind zal nieuwe toekomst baren, door zijn weg van leven. Zijn geboorte is Gods goede gave aan de mensheid. Bij de stam zien we witte lelies die staan voor zuiverheid en onschuld, genade. De drie witte rozen- 3 het getal van volmaaktheid en wit de kleur van ongereptheid en zuiverheid- verbindt de oorsprong, de wortels, met de toekomst. Mooi en tegelijk zo kwetsbaar is het nieuwe leven.
Bevestiging ambtsdragers
De rode rozen verbeelden de ambtsdragers, te midden van de veelkleurige gemeente, de kleurige bloemenring. De rozen staan ook voor geheimhouding en vertrouwen. “Sub Rosa” betekent: in vertrouwen.De leiding van de Heilige Geest wordt verbeeld door het gipskruid.
Dit wordt nog eens benadrukt door het rode kleed. De hedera herinnert aan Gods eeuwige trouw.
De rode sierappels symboliseren het samen vrucht dragen. De handvormige bladeren zijn het teken van Gods dragende handen en de handreiking die de ambtsdragers geven. Ook gemeenteleden moeten aan hen een handreiking geven. Het is onze opdracht elkaar te dragen en tot steun te zijn. De 11 lichtjes herinneren aan de aanwezigheid van God
De ambtsdragers die afscheid nemen krijgen een gele roos. Deze staat voor het licht en glorie, welke jullie gebracht hebben bij gemeenteleden in de vorm van Gods woord en daad. Het staat ook voor luister, het luisterend oor welke jullie gegeven hebben.
De ambtsdragers die bevestigd zijn krijgen een rode roos. Deze staat voor liefde, Gods liefde. Vanuit Zijn liefde pakken jullie het ambtswerk in de gemeente op.
Liturgische Bloemschikking in de veertigdagentijd maart tot en met 20 april 2014
Zoek de stilte
De basisschikking; tijdens dit project is voor een poort gekozen als verbindende schakel tussen de lezingen. Een poort geeft een overgang aan: je komt van buiten en gaat naar binnen, of andersom. De poort staat ook voor ons zoeken naar de stilte. Vanuit ons dagelijks leven gaan we als het ware een poort door om ons te bezinnen op wat van waarde is voor ons persoonlijk leven en ons samenleven. In de stilte kunnen we op adem komen, om vervolgens met hernieuwde energie weer in beweging te komen.
Zondag 9 maart 1ste zondag: Thema; Uitbundige stilte
Lezing; Psalm 118:24-29, Matteüs 21:6-9
Deze eerste zondag van de veertigdagentijd kunnen we ons voorstellen dat wij langs de kant van de weg staan en zien hoe Jezus langs rijdt op een ezel. Er wordt gejuicht en geroepen. De verwachtingen zijn hoog gespannen: 'Deze stilte man op die ezel zal koning worden. Hij is de gezegende die komt in de naam van de Heer. Hij zal ons bevrijden'. Als teken van zegen zien we in de poort grote bladeren als gezegende handen. De komst van de Koning brengt zegen mee voor de mensen.... Alleen anders dan verwacht!
Zondag 16 maart 2de zondag: Thema; Schreeuwende stilte
Lezing; Jeremia 7:1-11, Matteüs 21:10-17
Na de intocht in Jeruzalem gaat Jezus naar de tempel. De tegenstelling tussen de stille man op zijn ezel en dezelfde man hier in de tempel kan niet groter zijn. Vanuit een heilige verontwaardiging worden de handelaars uit de tempel gezet. Aan de ene kant van de poort zien we felgekleurde bloemen. Zij vertellen over de felle woorden die Jezus gebruikt. Aan de andere kant zien we mos met witte tulpen. Dit vertelt over de rust en het gebed die Jezus voor ogen staan.
Zondag 23 maart 3de zondag :Thema; Gewelddadige stilte
Lezing; Psalm 118:13-23, Matteüs 21:33-46
Op deze derde zondag van de veertigdagentijd horen we de gelijkenis over de onrechtvaardige pachters. Aansluitend vertelt Jezus over de afgekeurde steen die tot hoeksteen wordt. In de poort zien we de hoeksteen.
Zondag 30 maart 4de zondag: Thema; Vragende stilte
Lezing; Psalm 110, Matteüs 22:41-46
Na de vragen, die we Jezus vandaag horen stellen aan de Farizeeën, wordt het stil. Het is een zwijgen waar niet veel goeds uit voorkomt. In dit zelfopgelegd zwijgen worden de plannen beraamd om Jezus monddood te maken, ja om hem te doden. Als teken van deze stilte zien we drie bloemen die dicht gebonden zijn. Erbij staat een witte open bloem die staat voor de Messias: teer en toch vol kracht.
Zondag 6 april 5de zondag: Thema; Verradelijke stilte
Lezing; Zachari 13:1-9, Matteüs 26:31-35
Vurig antwoordt Petrus op de woorden van Jezus dat zijn leerlingen hem die nacht zullen afvallen. ‘Al zou ik met u moeten sterven, verloochenen zal ik u nooit.’Hoe anders zal het gaan. We zien aan de ene kant van de poort drie felle harde bloemen die de stevig taal van Petrus weergeven. Daarbij een rechtopstaand blad als een zwaard
Zondag 13 april 6de zondag Thema; Angstige stilte
Lezing Jesaja 51:12-23 en Matteüs 26:36-46
De weg van Jezus die we deze veertigdagentijd volgen, begon met een vrolijke intocht. Nu bevinden we ons in de hof van Getsemane en is de sfeer dreigend. We horen hoe Jezus worstelt met zijn angst en intens bidt of er een andere weg is. Zijn bidden, zijn strijd, wordt weergegeven door de donkere callas. Aan de andere kant van de poort zien we het groene zachte mos. Het staat voor de leerlingen die slapen. In de stilte van de nacht zijn zij afgehaakt.
Goede vrijdag 18 april
We gedenken het lijden en sterven van Jezus. Het kruis staat achter de poort. Volgens een legende bloeiden er anemonen aan de voet van het kruis. Deze anemonen kleurden rood door het bloed van Jezus.
Zondag 20 april Pasen Thema; Weldadige stilte
Lezing Johannes 20:1-18
In de stilte van de tuin rondom het graf ontmoet Maria de opgestane Heer. Wanneer hij haar bij haar naam noemt, herkent ze hem opeens. Witte bloemen bloeien. Ze vertellen over het leven, dat sterker is dan de dood.