De gebondenheid aan de voorouderlijke grond waar het jubeljaar symbool voor staat, zorgde er ook voor dat families bij elkaar woonden. Bredere families waren zo ook in staat om enerzijds samen de religieuze en familiale hoogtijdagen te vieren en anderzijds voor elkaar te zorgen wanneer dit nodig was. Zo bestond een sociaal weefsel dat een gecentraliseerde verzorgingsstaat overbodig maakte. In onze tijd, met zijn grote mobiliteit, waarin van werknemers verwacht wordt dat ze bereid zijn naar de andere kant van het land te verhuizen als ze daar wèl werk kunnen vinden, merken we de sociale gevolgen daarvan. Het aantal mensen dat vereenzaamt is schrikbarend. En wat te denken van de Poolse mannen en vrouwen die huis en haard, hun ouders en andere familie, hun buurt, hun kerkgemeenschap, verlaten om elders in Europa te gaan werken? Zo bezien spreekt er, niet alleen met het oog op arm en rijk, maar ook met het oog op het instandhouden van familiale banden en sociaal weefsel, veel wijsheid uit de oudtestamentische normen van sabbats- en jubeljaar.