Christendom en Bolschewisme » » [1930] - Pag. 31 | Delpher
Aan een ieder, die het weten wilde, kon dus de werkelijke opvatting van de kerk bekend zijn, maar de onwetende communisten herhaalden met innig leedvermaak hun "onthullingen", dat er geen rehquien waren en dat het allemaal maar misleiding was, om het religieuse gevoel uit te buiten; dit religieuse gevoel zelf moest dus, als het van zulke dingen leeft, als valsch en ongegrond beschouwd worden. De geestelijkheid, de hoogere zoowel als de lagere, van den bisschop af tot den novice (den monnik in den proeftijd) toe, werd als een onderdrukkerstroep uitgescholden, hun cultus voor de bron en oorzaak van het domhouden van het volk alle religie voor louter bijgeloof, de religieuse aandoeningen van den mensch voor een erfelijk, kunstmatig gevoed kwaad of tenminste voor een ingewortelde kwaadaardige ziekte verklaard.
Verstandige menschen vreesden voor zichzelf niets van deze stuitende lastertaal, ze waren slechts bezorgd voor het volk — maar de geloovigen bleven ongeschokt in hun vroom vertrouwen en alle "onweerlegbare" realistische argumenten voor het niet-bestaan van rehquien en hun vervalsching lieten de vromen in hun ziel wijken voor de diepe overtuiging, dat de reliquien zich eenvoudig "in de diepten der aarde begaven", zich voor de goddeloozen verborgen hielden, zoodat ze niet ontdekt konden worden en hun vervolgers zelfs allerlei poetsen bakten. Zoo werd de orthodoxe eenvoud door het booze plan van de communisten slechts des te sterker in haar geloof bevestigd, men stroomde in bonte scharen in de ontwijde kloosters, las daar ononderbroken smeekgebeden hield ter nagedachtenis aan alle plaatselijk vereerde heiligen zielemissen in de kerken, en ging, toen men te weten kwam dat de ontvoerde rehquien in musea en in schuren waren, daarheen om ze te vereeren.
De bolschewisten zagen, dat het vuur dat ze ontatoken hadden en dat om zich heen sloeg, gedoofd moest worden; de opspoorders van de zonden van anderen moesten de sporen van hun eigen misdaden trachten uit te wisschen. Ze staakten plotseling hun lage rehquieninquisitie, verstopten deze op onbekende of ontoegankelijke plaatsen, vernietigden nog zooveel mogelijk de, in de Synodale archieven bewaarde acten over de vinding der reliquien, en deden al hun best. de herinnering aan deze heele. voor hen zoo treurige geschiedenis uit te wisschen. Ze trachtten nu tot een algemeens aanval over te gaan om het religieuse volksbewustzijn met één beslissende atheïstische slag te verdooven. Er werd in Petroorad een grof spotstuk "Het Hemelsche Mechanisme" vervaardigd, dat alle religieus geloof met communistische gruwelijkheid bespot waarbij aan God en aan de heiligen als karikaturen de schandeujké rollen van bedriegers en oplichters waren toegedacht. Voor de opvoering werden de beste communistische krachten gebruikt die