jezelf weer zijn - Praktijk voor muziektherapie en muziekactiviteiten
Vandaag had ik de laatste therapiesessie met een puber van 17. Op mijn vraag hoe het nu ging kwam het antwoord 'wel goed!' De huilbuien waren de afgelopen tijd verdwenen en ook verder was het oké, ondanks de drukte van de eindexamenperiode.
Het hoe-voel-ik-me-cijfer was gestegen van een 5,5 de eerste keer tot een 8 nu.
Twee maanden geleden kreeg ik de vraag om iets te doen aan het zelfvertrouwen en de assertiviteit. Vooral het spelen op de grote ketelpauk die ik heb staan deed zijn werk.
In een zich versnellend ritme met aansluitend een steeds sterker wordende roffel kwam er veel energie los en konden alle negatieve emoties zich ontladen.
Af en toe gepaard met tranen, maar die luchtten op en maakten de weg vrij naar het voelen van de eigen kracht. Ook bij het spelen op de kromhoorn werd duidelijk hoe stevig de persoonlijkheid van deze puber was. De innerlijke kracht was echter in de woelige tijd van het puberen verscholen geraakt onder laagjes onzekerheid, spanning, zichzelf verstoppen en zich niet meer uiten. Opgesloten in zichzelf met af en toe een emotionele uitbarsting zoals die zich in de puberteit kunnen voordoen. Maar deze puber had er last van en zat niet lekker in haar vel.
Iedere week kwam er een stukje meer van haar oorspronkelijkheid naar buiten, de vrolijkheid, meer zelfvertrouwen, de innerlijke rust en ontspanning die zij had als zij zichzelf kon zijn. Dit werd vooral hoorbaar in de improvisaties op de metallofoon. Een stevige slag en energieke ritmes vulden de therapieruimte.
De huilbuien en boze uitvallen thuis namen af, als er iets was kon ze dat goed vertellen en ze durfde steeds vaker voor zichzelf op te komen, op een manier die voor haar goed was.
Onze laatste muzieksessie stond in het teken van rust, ontspanning, soms een drempel voelen maar er rustig overheen stappen. Deze puber had door de muziektherapie leren voelen hoe ze haar eigen weg kan gaan zonder zichzelf te verliezen in aanpassingsdrang aan de omgeving. Muziektherapie is en blijft prachtig!