Column: Meer Unie bij plantgezondheid dan bij volksgezondheid - LTO
Column - 9 november 2020
Column: Meer Unie bij plantgezondheid dan bij volksgezondheid
Wie de ontwikkelingen rond de verspreiding van het coronavirus in Europa volgt (en wie doet dat niet?) ziet grote verschillen in maatregelen die door overheden worden genomen. Zelfs de kleuren die de mate van verspreiding en het daarmee gepaard gaande risiconiveau moeten aangeven verschillen. Wat in het ene land code geel is wordt in het andere land als code oranje aangegeven.
Ook het dragen van mondkapjes is een lappendeken qua maatregelen per land, regio of zelfs stad. En dan heb ik het nog maar even niet over de grote verschillen in testcapaciteit per land.
Dat komt omdat landen en vaak zelfs regio's zelf gaan over hun eigen volksgezondheid. Op zich niks mis mee, maar het komt de efficiëntie, het draagvlak voor naleving en daarmee de effectiviteit van maatregelen doorgaans niet ten goede.
Bij plantgezondheid zien we het omgekeerde. Daar wordt héél veel door en vanuit 'Brussel' verordonneerd. Niet altijd plezierig misschien, maar met als grote voordeel dat de maatregelen in de verschillende landen en gebieden gelijk zijn, of tenminste de uitgangspunten dezelfde zijn. Zo zijn de monitoring, de protocollen voor uitvoering van maatregelen en onderzoek én het toezicht door Brussel bij plantgezondheid overal gelijk. Een zegen voor de bescherming tegen ongewenste praktijken en verspreiding van ziekten en plagen enerzijds en een gelijk speelveld voor ondernemers en onbelemmerde handel anderzijds.
Wat de betekenis is van deze door Brussel gereguleerde plantgezondheid leren we van het verloop van de Brexit. Laten we hopen dat redelijkheid en gezond verstand het winnen van opportunisme en chauvinisme. Wat in alle gevallen geldt is dat het nemen van eigen verantwoordelijkheid voor de gezondheid van onze planten het meeste perspectief biedt op een blijvend gezonde handel.