Hij wou zich zo graag voor een vierde keer kwalificeren voor de Olympische Spelen, maar door die ambitie kan definitief een streep. Die droom gaat aan hem voorbij; wat overblijft is een fantastische sportcarrière. Zeiler Pieter-Jan Postma stopt met topsport.
Pieter Jan Postma
De 37-jarige Pieter-Jan kon het startbewijs voor de Olympische Spelen van Tokyo niet binnenhalen en dat betekent dat het klaar is voor hem. De boot heeft hij donderdag verkocht.
Postma is een strateeg, kan goed starten, kan goed zeilen toch kon hij nooit een wereldtitel winnen. Dat doet zeer, maar hij heeft een mooie sportcarrière gehad, zegt Postma. "Hoogtepunten raken je, dieptepunten raken je. Het is sport, het is een hele reis en alles is een belevenis geweest."
Littekens
Het goud is vaak dichtbij geweest; op wereldkampioenschappen en op Olympische Spelen. Zoals op de Olympische Spelen in Londen, waar hij een strafrondje moest draaien en het goud uit zicht raakte. Bij het zien van een filmfragment van het moment dat het misging in Londen, vloekt Postma opnieuw. "Dat zijn natuurlijk littekens, maar ik denk dat het ook karakter maakt. Het maakt het verhaal ook rijk."
Misschien had Postma harder moeten zijn, zegt zijn oud-coach Jacco Koops. "Ik ben heel gevoelig", geeft Postma toe. "Ook tijdens een wedstrijd, ik stel graag ook de ander op de eerste plaats. Dat je het belangrijk vindt hoe het met de ander gaat. Ik heb het moeilijk gevonden om het mes op iemand anders zijn keel te zetten", zegt Postma. Ook sportjournalist Peter van der Meeren, die bij veel wedstrijden aanwezig was, omschrijft de Finn-zeiler als een sociale, meelevende man.
Keuzes
Als Postma terugkijkt op de afgelopen jaren, dan ziet hij dat om te groeien in de sport je steeds keuzes moet maken. En door ervaring werden die keuzes steeds sneller en beter. Toch waren er ook momenten dat er eigenlijk geen mogelijkheid was om een keuze te maken. Zoals toen zijn beide ouders ziek werden en naast topsporter Postma ook mantelzorger werd.
In april dit jaar moesten ze afscheid nemen van zijn moeder. "Het is een heel rijk gevoel, om die momenten bij mijn ouders te zijn geweest. Maar mijn vader heeft parkinson en ook een flinke tik gehad, met hem gaat het nu ook niet zo goed."
© Omrop Fryslân
Door de periode van mantelzorg ging de focus van de wedstrijden af. En nu hij zich niet kon kwalificeren voor Tokyo 2020 gaat er een streep door topsport. Hij zal de wedstrijden wel missen, zegt Postma. "Zeilen met wind en golven, op wat voor boot dan ook, is grandioos. Dan voor de wedstrijd: een paar minuten nog. Je voelt de spanning, neemt nog een momentje rust, kijkt over het water en dan ga je ervoor."
Koops zegt dat de Finn-klasse Postma ook zal missen, als tegenstander en ook als betrokken mens. "Het waren mooie jaren", besluit Postma.
Deel dit artikel
Twitter
Facebook
WhatsApp
Linkedin
Email
Kopieer url
Tips van de redactie
De Leeuwarder jaren van de Amerikaanse bondscoach Gregg Berhalter
Waddenacademie: eigen rechten kunnen het Wad beter beschermen
Sportclubs in de problemen door hoge energiekosten: "Kaalslag in het verenigingsleven"
Friese vlag weggehaald bij universiteitsgebouw in Groningen: DINGtiid sprak over het Fries
Orange the World vraagt aandacht voor geweld tegen vrouwen: actie in Heerenveen
Laatste nieuws
Watertaxi met Vlielander schoolkinderen niet meer door het donker; ouders maken zich zorgen na ongeluk