The Dwarf Empire, een attractiepark in Zuid-China, is het rijk van 70 dwergen, waar zij twee keer per dag een show opvoeren voor toeristen. In de expositie schuiven verschillende werkelijkheden langs en over elkaar heen. Wie kijkt er naar wie? De Wilde toont een diffuus rollenspel en laat ook zien hoe zijzelf onderdeel werd van een kunstmatige realiteit.
Het park werd opgericht door vastgoedondernemer Cheng Mingjing om zijn kleine medemens aan werk te helpen en een veilig onderkomen te bieden. Is het park een sociale voorziening of een eigentijdse mensenzoo? Zijn de kleine mensen gelukkig? De Wilde verbeeldt deze vragen in een visuele puzzel, maar laat duidelijke antwoorden achterwege. Ze licht de gelaagde werkelijkheid van het pretpark uit, van de ministeriële nepfuncties van de dwergen, gekooide vlinders in een vergane vlindertuin tot de Chinese beeldcultuur die tot in de gedeelde slaapkamers van de dwergen doordringt. Een illusie die in stand wordt gehouden, maar ook scheurtjes vertoont.
In dit universum kreeg De Wilde onverwacht eveneens een rol toebedeeld. Met haar lengte, blonde haar en blauwe ogen werd zij de uitzondering, de afwijking van de norm. Zowel toeristen als dwergen maakten van haar een personage en een foto-object.