Meidoornnaald
Eind vorig jaar besloot ik om tijdens de heilige nachten in december voor elke maand van 2020 een boom te kiezen om me vervolgens die hele maand lang in alles rond die boom te verdiepen. Hoe ik dat deed kun je lezen in dit bericht.
Zo ontdekte ik dat je van een doorn van de meidoorn een naald kunt maken. Het is wel een prutswerkje waarbij voorzichtigheid geboden is. Je maakt het gaatje met een scherp klein mesje en de doorn barst snel en als het mesje uitschiet dan kun je jezelf bezeren. Gebruik een versgeplukte doorn, want die is nog niet zo hard. Werk eerst aan de ene kant van de doorn en wannneer je bijna op de helft van de doorn bent aangekomen met het gaatje, werk dan vanaf de andere kant. Op het laatst kun je nog een kleine spijker gebruiken om het gaatje mooi rond en open te maken. Schil de doorn voor zover nodig is om de naald glad te maken en als je dat mooi vindt schil hem dan helemaal.
Zo'n naald gebruik je natuurlijk alleen voor een speciaal werk. Voor mij gaat er van de meidoorn heel veel troost uit. Ik koos ervoor om met de naald een vingerlabyrint te maken. Een labyrint staat voor "levensweg". Je verdwaalt er niet in zoals in een doolhof. Nee je wordt vanzelf naar het midden geleid, naar de kern. Ik gebruikte een katoenen doek als ondergrond en wol en hennep voor het labyrint. In een lastige periode van mijn leven toen ik worstelde met mijn gezondheid, bood het mij troost dit labyrint te maken. Later bleek het ook mijn creativiteit weer "aangezet te hebben". Wat bijdroeg aan mijn herstel.
Meidoorn werd vroeger veel gebruikt als natuurlijke erfafscheiding, haar doornen maakte een heg ondoordringbaar.