Met het toenemen van de spanningen en kortsluitvermogens hadden bulkolieschakelaars steeds grotere hoeveelheden isolatieolie nodig. Hierdoor werden ze steeds 'bulkier'. In 1926 bouwde Siemens 220 kV schakelaars waarvan het vat alleen al zo'n vijf meter hoog was.
In de laatste generaties bulkolieschakelaars werd maar een klein gedeelte van de olie nodig om de lichtboog te doven: in de bluskamer rond de contacten. Het grootste deel van de olie diende voor isolatie. Toen er betere isolatiematerialen op de markt kwamen, was dat niet meer nodig.