Goriënzingen - Gemeente Retie
Uniek in Vlaanderen en de rest van de wereld: de kinderen van Schoonbroek gaan GORIENZINGEN
Goriën, Goriën, gee-gaan, Hed-de geen kinnekes die meegaan? We zullen ze wel onthouwe bij onze Lieve Vrouwe. We zullen ze wel wat leere van onzen Lieven Heere Aa ... bee ... cee Geft de kinnekes een eike mee, of een centje in de bus.
Datum: 12 maart of eerste schooldag erna.
Traditioneel trekt de Schoonbroekse jeugd er op 12 maart op uit, maar als die dag geen schooldag is, verschuift de zangtraditie naar de eerstvolgende schooldag. Dan trekken de kinderen van de Schoonbroekse kleuter- en lagere school, uitgedost met kleurrijke bloemenkronen al zingend en toeterend richting de Goriënberg. De lagereschoolkinderen leggen de tocht te voet af; de kleuters mogen een plaatsje in de huifkar uitzoeken.
De heilige Gregorius was een Romeinse kerkvader die aan de basis lag van het katholiek onderwijs. Sinds de 8e eeuw werd zijn pionierswerk beloond door de inrichting van het Sint-Gregoriusfeest, wat kan gezien worden als het oudste schoolfeest binnen de Christelijke context. Sint-Gregorius werd patroonheilige van de schoolgaande jeugd. Rond 1700 evolueerde dit feest in onze regio tot een dag waarop de schoolkinderen op hun bedelzangtochten ook kattenkwaad uithaalden. Er waren zelfs regelmatig vechtpartijen tussen rivaliserende groepen. Dat was een doorn in het oog van menig bisschop die dit 'groot schandael' dan ook probeerde te onderdrukken.
Goriënzingen alleen nog in Schoonbroek
Tegen het einde van de 19e eeuw was het Goriënzingen op de meeste plaatsen verdwenen. Gelukkig bleef Schoonbroek dit eeuwenoud gebruik als kostbaar kleinood koesteren. Feit is dat dit Retiese kerkdorp op dit moment nog de enige plek in Vlaanderen is waar de kinderen Goriënzingen.
Om kwade demonen te weren, toetten onze voorouders - de Germanen - op ossenhoorns bij bijzondere gelegenheden. De Goriënzangers blazen er de winter mee uit het land en kondigen zo ook hun komst aan. Er zijn in Schoonbroek nog 5 familiehoorns die al decennia worden doorgegeven van generatie op generatie. En omdat de eerste bloemen zich in die periode laten opmerken in het landschap, verwelkomen de zangers de lente met een bloemenkroon.
Eieren op de Goriënberg
Op een bepaald moment in de geschiedenis kwamen de Goriënzangers tijdens hun tocht even verpozen en ravotten op de Goriënberg. Het gemeentebestuur heeft enkele jaren geleden dit prachtig stukje natuur terug in ere hersteld, en sinds 2012 zingen we niet meer van deur tot deur maar is de Goriënberg het einddoel van de zangers. Daar aangekomen krijgen ze traditioneel een eiergerecht voorgeschoteld: het ei staat symbool voor vruchtbaarheid, nieuw leven en kracht.