Ik ben een kind van de Fixkes-generatie. In hun liedje Kvraagetaan wordt heel mooi beschreven hoe mijn jeugd tot ongeveer mijn tiende eruit zag op televisie. Er was inderdaad nog geen GSM en ook nog gene VTM. Als ik naar televisie keek, waren het vooral feuilletons zoals Merlina en het fantastische A-Team, die me voor eeuwig en drie dagen zullen bijblijven. De Parafix en B.A. Baracus rulen forever. Dino’s waren in deze periode uit mijn leven zeker niet aan mij besteed. Ja, ik heb ooit de film Jurassic Park gezien. Alleen moet ik tot mijn scha en schande toegeven dat ik de film wel vier keer heb moeten stopzetten omdat hij mij te gruwelijk was. Een trauma, dat ik heel mijn leven lang heb meegedragen.
Tot dit jaar …. Toen ontmoette ik Dino Kamiel uit de gelijknamige reeks van Kaatje. Een ietwat lieve, onhandige dino, die het wel cool vindt om stoer te zijn. En toch lukt het hem niet altijd. Ja, er zijn toch dino’s die wat gemeenschappelijk hebben met ondergetekende blogkunstenaar. Kamiel is in feestmodus dit najaar. Samen met zijn vrienden Viktor en Kaatje gaat hij de theaters langs. Want het is tijd voor het grote verjaardagsfeest van Kaatje. De officiële aftrap is tijdens het slotweekend van september in het Antwerpse Theater Elckerlyc. Dinofans, feestvierders en jonge avonturiers weten alvast waar ze naar toe moeten gaan. Doe Dino Kamiel alvast de groeten van mij!