Windhinder in de Sluisbuurt – Akropolistoren
De zichtbaar vermoeide man loopt met zijn fiets aan de hand over de smalle slingerende route over de diverse sluisdeuren van Nieuwendam naar de Sluisbuurt op het Zeeburgereiland. Van een buurt kan je nog niet spreken. Een mobiele hei-installatie staat werkloos in het zaterdagzonnetje. Gebouwen in aanbouw staan als holle skeletten kriskras verdeeld op het immense bouwterrein. De man wacht geërgerd bij een van de sluiskolken op de pleziervaartuigen die binnenvaren. Hij leest de namen op de boten. De houtjes-touwtjes creativiteit daarin komt hem potsierlijk over. Zijn lichaam verstijfd. Hij voelt woede opkomen. Zeer grote woede. Een woede die slecht valt te beteugelen. Hij weet wat hem te doen staat. Hij moet snel handelen wil hij weer rust vinden in zijn hoofd. De man knijpt in het handvat alsof hij het metaal eronder wil verpulveren…