Weergaven: 2724
Reactie van Theodora Besse op 26 November 2020 op 14.06
Jeannette, ik kijk nooit in de app, behalve om een nieuwe attestation aan te maken. 't Zal me allemaal worst wezen, zolang ik het niet krijg. Het enige waar ik me druk over maak zijn de praktische dingen: wat moet en wat mag je en hoe belazer ik de boel zo slim mogelijk om de politie (zie ik nergens) om de tuin te leiden en zonder Corona op te lopen. Die loop ik hier thuis niet zo snel op en in mijn dorp, in de mijn en langs de rivier ook niet.
Ik heb nog nooit mijn handen extra gewassen, een mondkapje vis ik uit me tassie vlak voor ik de supermarkt in ga en ruk het weer af zodra ik buiten kom en dan verdwijnt het weer in me tassie. Ik heb er nog nooit een gewassen. Boodschappen heb ik altijd meteen na thuiskomst uitgepakt.
Ik ken Fransen (vrij jong, eind 30) die nergens meer komen. Boodschappen laten ze thuis bezorgen of ze bestellen ze per internet en halen ze af. Bij de drive doen ze de klep van de achterbak open, zij gaan weer de auto in en de supermarktmedewerker moet hun inkopen vervolgens in de achterbak leggen. Als hij weer naar binnen is, sluiten ze de achterklep. De boodschappen blijven dan een hele nacht in de auto liggen voor ze ze uitpakken. Zo wil ik niet leven, ook niet een beetje. Afstand houden is het enige wat ik doe, omdat dat bij mij al jaren goed geholpen heeft tegen griep.
Ik leef meer als: vriezen we dood, dan vriezen we dood. Bang voor de derde golf? Bang voor dit en voor dat? Dan heb je toch geen leven meer?
Reactie van Susan op 26 November 2020 op 17.51
Oostenrijk is klaar voor de wintersporters.
Reactie van ineke blom op 27 November 2020 op 20.02
Mijn buurmeisje loopt stage. Ik zie haar en haar ouders bijna dagelijks, dan staan we op afstand, gewoon normaal. We vallen elkaar niet om de nek. Nu hebben haar ouders gevraagd of ik haar een aantal ochtenden naar haar stage adres wil brengen omdat zij dan verhinderd zijn. Tuurlijk, geen probleem. Maar het meisje, naast mij in de auto, dat vind ik toch een risico. Ze komt op haar stageadres (een winkeltje) de hele dag in contact met verschillende mensen, op collège staat ze gezellig met haar medeleerlingen zonder maskers te kwekken. Dus ik ben verstandig, ik doe een mondkapje op in de auto. Maar o, wat voel ik me daar naar bij. Alsof ik haar niet vertrouw, alsof ik haar een nare bron van besmetting vind. Ik weet dat ik het juiste doe, maar het voelt heel vervelend. Herkennen jullie dat?
Reactie van Susan op 27 November 2020 op 20.28
Je doet in deze tijd het juiste vind ik, je kan ook voorstellen om samen een mondkapje om te doen ter bescherming voor elkaar.
Reactie van Theodora Besse op 28 November 2020 op 6.16
Wat Susan zegt, is een waardevolle suggestie. Een mondkapje dient niet ter bescherming van jezelf, maar van anderen. Pas als je buurmeisje ook een mondkapje draagt, ben jij echt beschermd. En zij ook, omdat jij er al een draagt.