Tijdens het congres zal de rol van sport in verschillende schalen van identificatie centraal staan: van lokaal, regionaal en nationaal tot transnationaal. Philip Dine zal laten zien dat organisaties in Bretagne met moeite de eigen sportieve tradities levend hielden in de sterk gecentraliseerde Franse eenheidscultuur. In Vlaanderen geldt het veldrijden als de meest eigen sport, maar hoe breed is dat gedragen onder de Vlaamse bevolking? De verering van nationale sporthelden laat zien hoezeer hun betekenis wordt bepaald door context: Abe en Atje wekken in Friesland andere associaties dan in de rest van Nederland. Soms leidt de omarming van een sterk geglobaliseerde sport als voetbal tot een uitvergroting van de lokale of regionale identiteit. Jon Verriet laat zien dat dit het geval is bij de Friese en Gelderse profclubs met hun felle onderlinge rivaliteit.
Overal in Europa – en daarbuiten – werkt nationalisme weer als een ontembare stemmenmagneet en kritische beschouwing en een beter begrip ervan zijn urgent. Sport biedt een grote variatie aan gedeelde – nationale? – ervaringen met een intense symboliek. Voor allerlei gemeenschappen wordt door sport de saamhorigheid en eigen uniciteit onderstreept, vooral als er veel (internationaal) prestige op het spel staat.