SNOOZECONTROL - Malke - When The Sigh Comes To Us
Malke - When The Sigh Comes To Us
Erik Vandamme 5 januari 2018
De Spaanse band Malke ontstond in 2013. Dit trio brengt volgens hun biografie een combinatie tussen dark ambient, postrock en post metal. Alleen al dat was in het verleden voldoende reden om ons de oren te doen spitsen. Malke bracht naast een demo in 2014 ook hun debuut EP op de markt. Iets wat ons niet was ontgaan. Meer nog, wij namen de EP Days After Tomorrow onder de loep en schreven daarover. "Kortom, Malke heeft met Days After Tomorrow bewezen dat donker en duisternis, niet gelijk moeten staan met gevaar en pijn. Nee, deze plaat gehuld in het duister van de nacht, geeft ons een soort gemoedsrust die we zelden tegen komen in het vaak rauwe wereldje van angsten die we tegen komen in postmetal, met dark ambient invloeden. Waar, laat dit duidelijk mag zijn, ook niets mis mee is. Maar het kan ook anders, dat bewijst Malke met deze EP." Eind 2017 liet Malke weer van zich horen met een nieuw meesterwerk When The Sigh Comes To Us. Door de eindejaarsfeestelijkheden en dergelijke meer, was die release ons een beetje ontgaan. Niet getreurd, we gaven dit kleinood ondertussen enkele luisterbeurten en waren vooral onder de indruk van het gevarieerde aanbod op deze schijf.
Wat Malke zo bijzonder maakt, is dat de band een door deze aanpak een heel ruim publiek aan instrumentale muziekliefhebbers over de streep kan trekken.Want snoeiharde sludge metal, lekker zwevende dark ambient of pure post rock tot post metal. Je komt het allemaal tegen op deze schijf. Dat voelen we al aan bij de eerste song Proim. Een bont allegaartje van instrumentale huzarenstukken, enorm veel tempowisselingen en aanspreken van uiteenlopende emoties. We merken het niet alleen bij deze song. Het is feitelijk hoe Malke over de gehele schijf tewerk gaat. Song na song de luisteraar daarbij op een dwaalspoor brengen, om dan - eens je denkt het te snappen - weer aangenaam te verrassen. Ook bij Ira Sub Anima, Arboreo, Cycas Revoluta, Ira Supra Anima. Is het dus net die uiteenlopende wendingen binnen elk van de songs, wat ons het meest over de streep trekt.
Malke trekt dus vooral alle registers van de instrumentale muziek, in die brede zin van het woord, helemaal open om je enerzijds te bedwelmen en tot een rustpunt te brengen. Om anderzijds je tegen een geluidsmuur te kwakken, zonder enig medelijden. En toch worden niet echt geluidsmuren afgebroken. Maar wordt je wel telkens opnieuw door elkaar geschud, en blijft verweesd achter. Malke bewijst hierdoor trouwens dat ze nog steeds zoekende zijn naar de juiste sound. Blijven evolueren en zichzelf opnieuw uitvinden. Is dan ook de rode draad doorheen When The Sigh comes to us. Het eindpunt is duidelijk nog niet bereikt, integendeel. Een ander opvallend gegeven. Malke varieert niet enkel in muziekstijlen, ook wat duurtijd van de songs betreft zit er veel variatie binnen deze plaat. Sommige stukjes duren amper twee minuten, andere kleppers zijn vijf tot acht minuten puur instrumentaal genot.
Dat Malke met deze bijzonder gevarieerde aanpak nog niet is doorgebroken binnen het post rock tot post metal wereldje verwonderd ons toch. Het komt namelijk zelden voor dat elk instrumentaal genre verpakt zit binnen één plaat en band. Kortom. Bent u liefhebber van instrumentale muziek, in de heel, heel brede zin van dat woord? Dan is deze plaat en band een 'must have' om aan uw collectie toe te voegen. Post metal, post rock, ambient tot Dark ambient worden hier zowaar vermengt tot een magische geheel, alsof dat heel logisch en normaal is. Is dan ook onze eindconclusie.
De luisteraar heeft echter altijd het laatste woord. Dus check het gerust zelf uit via de bandcamp pagina van Malke