Eenzaamheid is iets van het verleden. Alle dingen die je niet wenst horen bij het verleden. Ze zijn al weer weg. Alles dat niet gewenst is, is bezig te vertrekken. Eenzaamheid, die altijd al illusie was, is vertrokken. Eenzaamheid is een misvatting. Gooi het nu weg.
Een gevoel van eenzaamheid is iets dat je denkt van het eten. Het is een gedachte als elke andere. Het is niet iets dat bij je op bezoek komt. Het komt niet van buiten jou. Het woont binnen in je.
Waarom zou je een gevoel van eenzaamheid willen houden ? Je houdt er aan vast als aan een plant. Je geeft het water. Je snottert en je voelt je verloren.
Je eenzaam voelen is een manier om te zeggen: “Kijk eens hoe alleen ik ben! Niemand houdt van me.” Je hunkert naar je weet niet wat, en dus wacht je totdat je gered wordt.
Wanneer je jezelf erop betrapt dat je je eenzaam voelt, vergeet jezelf dan en denk aan iemand anders. Denk eraan wat een kleine vriendelijkheid van jou zou kunnen betekenen voor iemand die zich alleen voelt. Schuif een stoel bij en vrolijk iemand anders leven op.
Wanneer er niemand voor jou is om bij op bezoek te gaan, bezoek dan in gedachten diegenen die een groet goed kunnen gebruiken. Zegen hen met je gedachten.
Eenzaamheid komt voort uit het denken over jezelf en hoe alleen je bent. Je zit jezelf verhalen te vertellen. Vertel jezelf liever andere verhalen.