Mazda 5 2.0 CiTD lp Family Edition (2010) review - AutoWeek
Mindsurfer10
5 2.0 CiTD lp Family Edition
Mazda 5 2.0 CiTD Style
Na een kleine 7500 km vind ik het tijd voor een eerste review.
Na een 3-tal weken levertijd (hij stond blijkbaar al op de boot toen we hem bestelden) werd onze nieuwe Mazda afgeleverd.
'Nieuwe Mazda', want het was reeds onze 2de nieuw gekochte Mazda.
Door wijziging van werk moet deze wagen namelijk 2 auto's vervangen: een Mazda 323 met 170.000 km, die we 8 jaar terug nieuw gekocht hebben, en een Peugeot 308SW, een bedrijfswagen met 33.000 km, die we 13 maanden in ons bezit gehad hebben.
We konden verder met 1 wagen, omdat ikzelf voortaan met de trein ga werken, en mijn vrouw de fiets kon nemen. De 323 was aan vervanging toe, gezien ons gezin ondertussen uitgebreid is met 2 kinderen, en we ondertussen gewend geraakt waren aan de luxe van 308SW met full options.
Een goed jaar geleden hadden we uitgebreid rondgekeken bij de keuze van de bedrijfswagen, en we hadden al een goed idee over wat er allemaal op de markt te verkrijgen was.
Onze shortlist bevatte dus maar 3 wagens, een Peugeot 5008, een Mazda 6 SW en een Mazda 5. De beslissing is uiteindelijk op 1 dag gevallen, en had alles te maken met de garage.
Bij de Peugeot garage bezuinigen ze blijkbaar zodanig op personeel, dat je een hele voormiddag staat rond te draaien in de garage, totdat er uiteindelijk iemand naar je toekomt en je telefoonnummer vraagt om dan terug te bellen. En dan wachten ze vervolgens zo lang, tot we ondertussen al 2 testritten gedaan hadden met beide Mazda's, en de bestelling al gebeurd was.
Uit ervaring weet ik dat dit bij deze Peugeot-garage dagelijkse kost is, zodat je zelfs met een afspraak nog eindeloos lang moet wachten voordat je zelfs maar iemand te spreken krijgt. En dat was ik kotsbeu. Maar goed, dit is geen garagereview.
Over de verdere service bij Peugeot had ik overigens geen klachten.
Gezien de Peugeot ongeveer alle denkbare opties had die te verkrijgen waren, lag bij mij de lat erg hoog, zodat we bij Mazda sowieso bij de topversies uitkwamen. Wat overigens nog betekende dat we heel wat opties moesten missen, omdat die gewoon niet te verkrijgen zijn op de 5. Geen bi-xenon, geen parkeersensoren vooraan, geen follow-me home, geen glazen dak, geen ingebouwde navigatie, geen RT4-telefonie, geen halfleren kuipzetels,.... Maar goed, dat zijn dan ook allemaal dingen die niet kapot kunnen gaan ;-).
Het enige wat ik overigens echt mis, zijn de kuipzetels, en in veel mindere mate de interne navigatie.
De keuze tussen de 5 en de 6 was overigens ook vlug gemaakt na een testrit. Alhoewel voordien bij mij de voorkeur lag bij de 6, moest ik na de testrit al vlug toegeven dat de 5 veel meer een familiewagen is dan de 6, en gezien er geen kilometers meer gemaakt worden voor het werk, was het niet moeilijk kiezen.
Wat heeft ons uiteindelijk over de streep getrokken?
De schuifdeuren, de vele opbergvakken, de slimme constructie van het middelste zitje (die bij ons toch onbruikbaar is door de 2 kinderzitjes), de riante kofferruimte mét de 2 ingebouwde zitjes,de verschuifbare 2de rij...
Persoonlijk vind ik de SAP-versie een zeer geslaagde versie, met zijn LED-achterlichten, en volledige uitrusting zoals boordcomputer, achteruitrijsensoren, vele opbergvakken, automatische airco, enz.
We hebben als extra nog een trekhaak bijgevraagd.
Voor een MPV is het een mooie verschijning, waarbij de schuifdeuren absoluut geen afbreuk doen aan het geheel.
Dat er bovendien niet zoveel van rondrijden is voor mij absoluut geen nadeel.
Het interieur is strak, alles zit op de juiste plaats, en het instrumentenpaneel is duidelijk en overzichtelijk. Dat je moet switchen tussen de klok, en de indicators van brandstofverbruik vind ik een misser. Dit hadden ze anders moeten oplossen. Ook zit de sigarettenaansteker te laag, en op een moeilijk bereikbare plaats.
De zetels zijn goed, maar voor mij geven ze iets te weinig zijdelingse steun. Maar ik ben dan ook de kuipzetels van de Peugeot gewend.
De geluidisolatie is uitstekend, al vind ik dat de deurrubbers nogal goedkoop zijn vastgemaakt.
De handrem moet je goed hard doortrekken, anders durft de auto wel eens alleen op wandel te gaan. Volgens de dealer is dit een tijdelijk probleem, dat zichzelf moet oplossen.
Hij rijdt echt fantastisch, de trekkracht is altijd meer dan voldoende, en het contact met de weg is goed.
Alhoewel ik echt geen zware voet heb, ben ik er toch één keer in geslaagd de auto te laten uitbreken in een bocht, maar daar verdenk ik de standaard meegeleverde (goedkope) Toyo-banden van. De volgende banden zullen zeker andere zijn.
Het enige waar ik echt van geschrokken ben, is het verbruik. Dit is onze eerste MPV, en blijkbaar is dit voor een zo'n type voertuig een behoorlijke waarde, maar volgens de boordcomputer verbruikt hij 7,5l per 100 km. Op reis naar Frankrijk (weliswaar goed bepakt) geraakte ik zo nog geen 800 km ver op een tank.
Ik was op voorhand gewaarschuwd, en ik had me aan een 7 liter verwacht, maar dit vind ik dus echt veel. Ik hoop (tegen beter weten in?) dat dit nog naar omlaag gaat. Daarom heb ik de gebruikskosten op 'Voldoende' gezet.
Eerste 10.000 km zijn gepasseerd
Na een kleine 6 maanden zijn de eerste 10.000 km gepasseerd. Dus de eerste keer onderhoud.
Absoluut geen bijzonderheden. Auto rijdt prima, we voelen de 5 hoe langer hoe beter aan, en enkele voordelen eigen aan een MPV beginnen hoe langer hoe beter te bevallen:
het viel me onlangs nog op dat ik over een obstakel keek door mijn hogere zit, terwijl ik vroeger er gewoon tegenaan zat te kijken. Dat heeft zo zijn voordelen bij onoverzichtelijke kruispunten, en zo zijn er wel wat.
Het probleem met de handrem heeft zich niet meer voorgedaan, maar dat kan ook komen doordat we nu altijd erop letten dat de handrem goed hard is doorgetrokken.
Verbruik is een klein beetje gedaald tot 7,4 l/100 km. Binnen een dikke maand gaan de winterbanden erop, nu al even aan het rondkijken...
Reeds 20.000 km een probleemloze auto
Vorige week is onze auto voor de 2de keer in onderhoud geweest in de garage.
Geen enkele opmerking tijdens het onderhoud. De auto rijdt zoals verwacht probleemloos, en verteert korte en lange afstanden zonder mopperen.
Zijn er dan geen negatieve punten? Toch wel; hier en daar zijn er toch wel kleine ongemakken die het vermelden waard zijn.
Tijdens de aankoop hebben we een module laten plaatsen die de achteruitrij-sensoren uitschakelt als we achteruitrijden met iets aan de trekhaak. Nu we een fietsdrager hebben, blijkt dit niet te werken.
Dit wordt echter onder garantie vervangen, terwijl de auto ondertussen reeds ouder is dan een jaar. Geen probleem.
Als het vriest, blijken de schuifdeuren erg gemakkelijk aan te vriezen. Temperaturen onder het vriespunt en een beetje vocht zijn voldoende om de 2 schuifdeuren muurvast te zetten. De gewone deuren gaan dan nog zonder problemen open. Ik heb er talkpoeder over gewreven, heb de rubbers met vaseline ingesmeerd, maar niets helpt echt. Er blijft water staan in de bovenste rubbers, en dat blokkeert de boel. Als er iemand een oplossing weet, dan hoor ik het graag.
Nu met de zomer in aantocht hebben we toch extra zonneschermen besteld bij Mazda voor de ruiten van de schuifdeuren. De zijruiten zijn al verduisterd, maar nu we naar Italië gaan deze zomer, willen we de zon zoveel mogelijk buiten houden.
Het is een dure investering, maar het is de moeite waard.
Bij mijn vorige auto had ik zonneschermen die wegschoven in de deur, en dat was nog beter, maar dit is toch ook erg goed. De schermen blijven gewoon zitten, en je kan het raam opendoen.
Het verbruik is nog altijd erg hoog: dit blijft stabiel op 7,5l per 100 km. Daarom blijven de verbruikskosten op voldoende staan.
In 1 jaar en 9 maand hebben we 30.000 km met onze Mazda5 gereden. Dit is naar onze normen niet veel. Zoals eerder gezegd, wordt de wagen niet gebruikt voor woon-werkverkeer. Daarvoor hebben we het openbaar vervoer en de fiets.
Indien ik de auto intensief voor het werk nodig zou hebben, zou ik waarschijnlijk een andere nemen.
Het is een evenwichtige gezinsauto, met voor iedere passagier voldoende comfort en ruimte. En dat is waarvoor hij ook gebruikt wordt. Het gebeurt eerder zelden dat er maar één persoon in de wagen zit; meestal zitten er 2 tot 4, en af en toe zelfs 6 personen in.
Het is een ideale auto om mee naar de winkel te gaan: het gebeurt zelden of nooit dat je met rode kaken moet staan omdat iets er niet inpast, alhoewel het niet echt een grote auto is. De schuifdeuren zorgen ervoor dat zelfs mensen die niet meer zo goed te been zijn vlot in en uit kunnen stappen.
Voor de chauffeur is het comfort voldoende, zonder echt uit te blinken. De zetels zijn goed, maar indien ik er hele dagen in zou moeten zitten, zouden ze me al snel tegenstaan. De display is oké, alles is degelijk, maar eigenlijk ook een beetje ouderwets.
In de bijna twee jaar dat we met de Mazda rijden, heeft de boordcomputer zich nog geen enkele keer moeten resetten. Dat is een prestatie: bij mijn vorige auto's vielen ze vroeg of laat altijd wel een keer uit; meestal als ik op de autosnelweg reed aan 120 km per uur. Heeft altijd een vies gevoel, ook al startte de computer altijd direct terug op.
In het dagelijks verkeer is het een eerder dure auto: het verbruik staat nu op 7,4 l/100 km, en de DPF oliewissel bij het onderhoud is altijd een dure zaak. We doen nochtans erg ons best om het verbruik zo laag mogelijk te houden.
Gelukkig gaat er bijna nooit wat stuk bij een Mazda. Hopelijk is dit bij deze 5 ook zo.
Er is één storend puntje bijgekomen: als we ergens op of af rijden durft de voortrein wel eens te kreunen. We hebben het niet vermeld bij het onderhoud, maar vermoedelijk doe ik het de volgende keer wel.
Samengevat kan ik wel stellen dat we tevreden zijn over de Mazda5, omdat hij perfect past in de verwachtingen die we voor de komende jaren hadden bij de aanschaf van de nieuwe auto.
Kilometers verteren zonder problemen
Onze 5 heeft alweer zijn onderhoud van 40.000 km achter de rug. Gewoon nazicht; geen bijzonderheden. Het piepen van de vering vooraan werd nagezien, en gesmeerd. Ik merk eigenlijk niet zoveel verschil; in de zomer heeft de Mazda er sowieso minder last van.
Onmiddellijk daarna zijn we voor een weekje naar het Noorden van Nederland getrokken. Tot daar rijden, auto achterlaten en na een week weer oppikken. Afstand 850 km, bijna volledig snelwegkilometers. Voordien getankt, en vlak erna opnieuw. 51 liter ging erin, ofte een nette 6 liter per 100km. Zo heel af en toe lukt het dan toch... Het is nog altijd geen zuinigheidswonder, maar met deze waarden kan ik wel leven.
Binnenkort komt er weer een bedrijfswagen bij, dus zal de 5 minder gebruikt worden. Die is wel een stuk kleiner, dus de 5 helemaal vervangen zal die echter niet doen. Dat was overigens ook niet de bedoeling. Twee grote auto's is er 1 teveel voor ons.
Door de komst van de Mercedes wordt de Mazda minder gebruikt.
Toch denken we er niet aan om hem weg te doen; hij komt af en toe erg goed van pas.
Zo hadden we hem vorige week nog mee op onze reis naar het zuiden van Frankrijk. Oerdegelijke, betrouwbare wagen.
Koffer zo gevuld dat we nog vrij zicht hadden door de achterruit. Als je dan anderen ziet met propvolle koffer, dakkoffer en eventueel nog een aanhanger...
Misschien ligt het wel aan ons dat we op vakantie niet zoveel ballast wensen mee te zeulen.
In ieder geval: een zee van ruimte in de koffer.
De 5 verteert net zo goed de kilometers aan 130 km per uur op de autosnelweg, de files in Parijs, als de haarspeldbochten in de Cantal. Altijd voldoende marge; nooit het gevoel dat we teveel vragen.
Dat hij daarbij een flinke slok lust, nemen we er dan maar bij.
Het enige wat ik echt miste van de Mercedes was dat de Mazda geen USB-aansluiting heeft, en dat de kwaliteit van de audio toch wel tegenvalt. CD's wisselen is echt niet meer van deze tijd.
Zo degelijk dat het saai wordt
Onze zolder werd verbouwd, en daarvoor moest deze eerst leeg gehaald worden. Talloos waren de ritjes waarbij de Mazda tot de nok gevuld pendelde tussen ons huis en de tijdelijke opslagplaats.
Volgeladen met boeken, speelgoed, en wat een mens allemaal verzamelt als hij een grote zolder heeft. Ook een aantal ritten met een aanhangwagen werden afgewerkt.
Nooit, maar dan ook nooit, had ik het gevoel dat het buiten het bereik van de Mazda lag. De laatste verhuis was een sofabed van ruim twee meter breed. We hebben de flexibiliteit van zowel de sofa als van de Mazda tot het uiterste moeten oprekken, maar het ging toch.
Daarna op vakantie naar Oostenrijk. Koffer gevuld tot aan de afdekhoes en rijden maar.
En dan stoot je wel eens op een luxe-optie die niet op de Mazda zit, en wel op de Mercedes.
Over de ontbrekende mp3-aansluiting heb ik het al gehad.
De hill-assist had ook wel van pas gekomen omdat het hotel op een steile helling lag, en wij daar nu eenmaal niet aan gewend zijn. Zeker niet als de auto geladen is met 3 volwassenen en 3 kinderen.
Maar, er zijn geen brokken gemaakt, en ook geen gewonden gevallen. Het kostte enkel af en toe flink wat zweetdruppels.
Samengevat kunnen we wel stellen dat onze auto ons na ruim 4 jaar nog steeds veel plezier levert, en we hopen dat hij nog een hele tijd bij ons zal blijven.
Met pijn in het hart hebben we deze auto verkocht.
Na zeven jaar hadden we er amper 73000 km mee gereden, en dan wordt het toch wel een dure auto.
Niets dan lof: wil je een betrouwbare wagen waar je letterlijk alle kanten mee uit kunt, dan is hij zeker het overwegen waard.
We hebben hem vervangen door een Mazda2.
We hebben zoveel vertrouwen in het merk en de garage, dat we de beslissing bijna met de ogen dicht namen om onze derde Mazda aan te schaffen.
Wat we uiteraard niet gedaan hebben: een proefrit en wat stevig onderhandelen hoort er gewoon bij.
In de Mazda 2 vinden we een betrouwbare en uiterst complete stadswagen, die er erg goed uitziet van binnen en van buiten.