Grove onzorgvuldigheid
Ten behoeve van een onderzoek naar eventuele bloedarmoede is op een dag bloed afgenomen van de 15-jarige Pascale. Na het bloed afnemen zit zij een tijdje op een stoel. Als ze dan opstaat valt ze plotseling flauw. Haar gezicht komt bij de val op de vloer terecht, waarbij zij haar gebit beschadigt. De ouders van Pascale eisen een schadevergoeding van het ziekenhuis op grond van grove onzorgvuldigheid.
Slechts bij hoge uitzondering vallen mensen flauw nadat de bloedafname al een tijdje gelden is gebeurd. Dit oordeel van het Hof, dat als verweven met 's Hofs waardering van de omstandigheden van het geval in cassatie slechts in beperkte mate op zijn juistheid kan worden onderzocht, geeft geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting.
De Hoge Raad behandelt ook nog het kostenaspect: om bij iedereen iemand te zetten om op te letten of de persoon niet flauwvalt, zou een veel te kostbare zaak zijn. Dit kan ook niet van het ziekenhuis verwacht worden.
Door Raymond Hilger|2022-01-11T16:58:34+01:00april 12th, 2016|Burgerlijk recht|Reacties uitgeschakeld voor HR 06-11-1981, 1982, 567 Bloedprik