De commerciële race naar het maanoppervlak is begonnen | De Morgen
De commerciële race naar het maanoppervlak is begonnen
Zo ziet de Audi Lunar Quattro eruit, die in 2018 uit de ALINA-sonde zal rollen. Beeld rv
✦Exclusief voor abonnees doorMichiel Martin 8 mei 2017, 18:48
In de zomer van 2018 vliegt de ALINA-ruimtesonde richting het maanoppervlak, geruggensteund door Audi en Vodafone. Ongeveer 45 jaar na de laatste Apollo-missie lijkt de commerciële wedloop richting onze dichtste buur open te barsten.
De maan spreekt al lang tot de verbeelding van de mens, maar volgend jaar lijkt het oppervlak eindelijk rijp voor een evolutie van exploratie naar exploitatie. Dan zullen namelijk twee 'Audi Lunar Quattros rondsnorren op de maan, weliswaar aan een veel lagere snelheid dan hun aardse broertjes (3,6 km/u). Het doel van de twee ruimtevoertuigen is om de 2,3 km lange weg richting de landingssite van Apollo 17 af te leggen en het overgebleven materiaal te gaan onderzoeken op slijtage. Al dat beeldmateriaal kan via de communicatieve infrastructuur van Vodafone dan meteen de Aarde bereiken.
De ALINA-sonde en het gesponsorde materiaal dat ze vervoert, werden ontworpen door de Duitse ruimte-ingenieurs van PTScientists. Zij zien het ronkende project vooral als een bewijs dat de private sector in staat is om 100 kg aan werkend materiaal naar de maan te versluizen voor minder dan 100 miljoen euro. Echt efficiënt of rendabel klinkt dat niet meteen, maar in de huidige ruimtecontext is het eigenlijk een prikje. Een aantal jaar geleden betaalde de NASA nog ongeveer twee miljard euro om een gelijkaardig voertuig, de Curiosity, op Mars af te zetten. En dat zou wel eens de deur op een kier kunnen zetten richting commerciële activiteiten op het maanoppervlak.
Want wie een betaalbare manier vindt om duurzame infrastructuur richting het nabijgelegen hemellichaam te krijgen, heeft daar meer mee te winnen dan de vele toeristische perspectieven die al langer de ronde doen. De maan is namelijk rijk aan lucratieve grondstoffen zoals Helium-3, een isotoop van helium die volgens sommige experts de uitweg biedt voor onze aardse energieproblemen. Eén kilootje Helium-3 zou bijna genoeg zijn om een land als Duitsland één jaar lang van energie te voorzien.
Op vlak van commerciële ruimtesponsoring zijn de bijdrages van twee wereldspelers als Audi en Vodafone vrij uitzonderlijk en dus blijft Philip De Man, expert ruimterecht aan de KU Leuven, sceptisch over het project. "Ik denk dat je dit samen met de Mars-kolonie van Elon Musk kan classificeren als een groot prestigeproject." Realistische baten ziet hij eerder voor het ruimtetoerisme, verwijzend naar de verregaande ruimteplannen van Virgin Galactic en Bigelow Aerospaceal in toekomstige reisbrochures. Al zou een mogelijke exploitatie van het maanoppervlak zelf niet meteen voor een juridisch probleem zorgen. "Zo lang een staat zijn goedkeuring verleent, kan je daar niet teveel tegenin brengen. De Verenigde Staten hebben in 2015 al een wet ingevoerd die commerciële activiteiten op de maan toelaat."
Volgens wetenschappers biedt de maan een schat aan lucratieve grondstoffen. Beeld REUTERS
Het internationale kader ligt echter een stuk lastiger, zo ziet zijn collega Jan Wauters. "Volgens het Maanverdrag uit 1979 kan niemand zich de maan toe-eigenen. Geen landen en al zeker niet geen bedrijven. Het is gemeenschappelijk erfgoed van de mensheid." Het verdrag werd wel niet ondertekend door de grootste ruimtemogendheden, zoals de VS en Rusland.
"Naast het feit dat de technologie nog helemaal niet ver genoeg staat om exploitatie een realiteit te maken, vormt het gebrek aan een internationaal juridisch kader een grote hindernis", denkt Wauters. Voor een mogelijke oplossing verwijst hij naar de ontginning van de oceaanbodem, waar commerciële activiteiten de geopolitieke belangen niet in het gedrang brengen. "Een eigendomsclaim is voor de oceaanbodem geen optie, maar een onafhankelijk orgaan kan wel licenties aanbieden ter exploitatie."