Tot 1950, toen het Volksbevrijdingsleger Tibet binnenviel, was Tibet een onafhankelijk land, met een theocratische regering. In de uithoeken van Tibet was de macht in handen van lokale strijdheren. Sinds 1950 wordt het gebied tot het land China gerekend door China, vaak spreekt men van een bezetting van Tibet. De hoogste religieuze en politieke leider in het Tibet van voor de bezetting, de Dalai Lama, vluchtte na eerst een aantal jaren met de Chinezen te hebben samengewerkt in 1957 naar India, waar hij sindsdien een regering in ballingschap leidt.
Tibet is zeer hooggelegen: het zuiden van Tibet ligt in de Himalaya, de rest in het Tibetaans Hoogland. Het wordt traditioneel opgedeeld in de regio's Kham (oosten), Amdo (noorden), Ü (centraal), Ngari (westen) en Tsang (zuiden). De hoofdstad is Lhasa, waar zich ook de (voormalige) residentie (het Potala-Paleis) van de Dalai Lama bevindt. Andere steden zijn Shigatse, Chamdo en Nagqu.
De naam Tibet is afgeleid van Tubbat, zoals vroege Arabische geschiedschrijvers het oude koninkrijk noemden. In de Orkhon-inscripties (voorloper van het Turks) uit de achtste eeuw na Christus heeft met het over Tüpüt.
Volgens de Chinese census van 1996 leven in de Autonome Regio Tibet 2,44 miljoen Tibetanen. Waarschijnlijk leven er inmiddels ook zo'n 2 miljoen etnische Han-Chinezen in T.A.R., waarbij nog zo'n 200.000 Chinese soldaten moeten worden opgeteld. In de Chinese provincies Qinghai, Sichuan en Yunnan leven waarschijnlijk nog eens meer dan 5 miljoen Tibetanen. Buiten Tibet leven nog eens 120.000 Tibetanen in ballingschap verspreid over de wereld. In oostelijk Tibet (Kham) behoren veel inwoners tot de Khampa's, die nauw verwant zijn aan Tibetanen. Andere minderheden zijn Lhopa en Monpa in het zuidoosten, en de Hui moslims, die in de loop der tijd zich als handelaren in Tibet vestigden, net als ze in China deden. Tibetanen zijn ook nauw verwant aan de Qiang in Sichuan, de Ladakhi's uit India en de Sherpa's uit Nepal.
De fysiek van Tibetanen is aangepast aan het leven op grote hoogten, waar zij geen problemen van ondervinden. Niet-Tibetanen daarentegen hebben vaak moeite met de grote hoogte van Tibet.
In Tibet wordt door het grootste deel van de bevolking de lokale stroming van het boeddhisme aangehangen: het Tibetaans boeddhisme (ook wel Lamaïsme genoemd), waarin zowel het Mahayana- als het Vajrayana-boeddhisme beoefend worden. Ook de oorspronkelijke religie van Tibet, het Bön, heeft nog steeds aanhangers. Sinds de inval van de Chinese Communistische Partij is het boeddhisme onderdrukt en zijn er monniken gedood, gemarteld of gevlucht. De meeste slachtoffers zijn rond de opstand in 1959 en de jaren erna gevallen. Over het aantal slachtoffers bestaat geen consensus tussen de Tibetaanse regering in ballingschap en de regering van de Volksrepubliek China.