qip – On Ephemeral Substrates | Zware Metalen
Geschreven door Kris Hadermann op 02-12-2016 om 18:45 uur.
Geen afkorting, Maciej vond het gewoon cool om de q en de omgekeerde q (ook wel p genoemd) kort bij elkaar te zetten. De stichter van het niet zo onbekende Sirrah heeft drie jaar aan dit soloproject gewerkt. Voor een Pool die in Noord-Ierland woont, is dat een hele poos.
Een ionische gitaarsound doet dat werkstuk aanvankelijk nogal bleek lijken. Eerst lijken vooral de beklemmende onderzeeërelectronics, zoals het themesong voor Das Boot die heeft, de eerste viool te gaan bespelen. Die akelige, adervernauwende soundscapes met gevarieerde mechanismesignalen bouwen samen met fijnbesnaarde ijzerdraadgitaartjes op naar een climax.
Een climax die kan tellen. Abrassieve basbedrummingen, brutale impactriffs en agressieve cybernetica persen zich samen tot hevig inslaande kometen. Het is even wennen aan de gecompresseerde en toch verzengende gitaarsound, die geen massa lijkt te hebben. Laat je niet misleiden: Maciej haalt er episch mee uit. De kraterslaande riff van A Moral Nuance Of Coding Stealth bijvoorbeeld, of de zelfontbrandende riff van Humanity+ zorgen voor de boekdelen. Voeg daar de nikkelsmeltende brul en heel veel Engelstalige spreeksamples bij en de intense industrial deathmetalsonisfeer is geschept.
Drie jaar werken heeft hier echt wel geloond. Dit is tot in de puntjes verzorgd, gecomponeerd, gearrangeerd en verrassend geproducet. Trek er wel wat tijd voor uit, naar industrial normen is hij met net geen uur redelijk lang. Niet te beluisteren als een qip zonder kop mat andere woorden!