De zwangere vrouw van Brant, Weintje Claesdr., zat op dat moment nog in de kelder van het kasteel opgesloten. Zij moest na de bevalling hetzelfde lot ondergaan. De baljuw voelde er echter weinig voor de ontstane onrust onder de bevolking nog meer aan te wakkeren. Ze bedachten dat Weintje Claesdr. een inwoner van Westenrijk (Zuidland) was en dat ze dus daar haar straf moest ondergaan. De vrouw beviel midden januari 1560 van een kind. Even ten noorden van het dorp was een diepe put, ontstaan door een doorbraak van de Gooidijk, die toen nog de brede Bornisse of Wiedele begrensde. In die put werd Weintje, in een nacht aan het einde van de maand, verdronken. Sindsdien heette die poel ‘de Onzalige’, later verbasterd tot ‘den Ozaal’. Waar haar kindje, een jongen of een meisje, gebleven is, is niet bekend.
Zuidland (of Westenryk) wilde maar niet in de pas lopen en dus werd het dorp onder speciaal toezicht van de Inquisitie geplaatst. Dat betekende dat een toezichthouder van de kerkelijke rechtbank zitting kreeg in het dorpsbestuur. Toch was de nieuwe leer niet tegen te houden. Zelfs de geestelijkheid in het dorp bleek bevattelijk. Pastoor Marcus Overwaart dreigde in 1553, dus nog voor de verdrinking van Jan Jansz. Brant en Weintje Claesdr., publiekelijk terechtgesteld te worden, omdat hij verdacht werd van het verkondigen van Luthers gedachtegoed. Op het laatste moment herriep hij zijn denkbeelden, waarna hem het leven werd geschonken.
In de decennia daarna lijkt de parochie langzamerhand tot het protestantisme te zijn overgegaan. Hoe dat precies is gegaan, is niet bekend.
In de negentiende eeuw ontstond onder het Zuidlandse kerkvolk wederom rumoer. Landelijk werd de Nederlandse Hervormde Kerk steeds meer onder toezicht van de staat gebracht, wat haar van haar elan beroofde. Lokaal kreeg Zuidland in 1835 een gematigde predikant die in de ogen van de kerkgangers veel te weinig op had met de orthodoxe traditie. Deze predikant, Eduard Jacob van Spankeren, ‘stond’ maar liefst 45 jaar in Zuidland. Een groot deel van de gemeente snakte naar een zuiverder verkondiging van de ware leer.