The Past and the Future of America's Whiskey
Een blend van commentaar en geschiedenis. Zo beschrijft de auteur zijn boek in de verantwoording, achterin. Reid Mitenbuler schrijft al geruime tijd voor diverse tijdschriften en kranten in de VS. Dit is zijn eerste boek. Niet alleen zijn schrijfstijl, die zeer onderhoudend is en een aantrekkelijke flow heeft, maar ook de grondige research die hij gedaan moet hebben voordat hij aan het manuscript begon, tonen dat hij zijn beroep als schrijver serieus neemt.
Het boek is opgedeeld in 18 hoofdstukken die de lezer meenemen door de geschiedenis van Amerikaanse whiskey, en later vooral geconcentreerd op bourbon. De historische feiten worden afgewisseld met persoonlijke observaties die het boek ver doen uitstijgen boven een droge opsomming van wat er in het verleden allemaal is gebeurd en waar de ontwikkelingen toe hebben geleid in de 21ste eeuw.
Mitenbuler heeft diep gegraven, dieper dan veel van zijn schrijvende tijdgenoten. Hij vond prachtige juweeltjes, voorheen onbekend, althans bij mij. De ambtenaar, in 1964 belast met de voorbereiding van de wet die moest leiden tot de erkenning van bourbon als een oorspronkelijk Amerikaans product, heette August ..... Bourbon ! Het is slechts een voorbeeld van de vele nice-to-know weetjes en feitjes waarmee het boek is doordrenkt.
De uitgebreide bronvermelding verleent het boek krediet voor wat betreft het historisch gehalte. De 12 pagina's lange index laat de lezer gemakkelijk direct naar een bepaald onderwerp zoeken en het commentaar van de auteur leest plezierig, niet in het minst doordat hij niet onbevooroordeeld lijkt. Hij schrijft zo objectief als een auteur mogelijk kan zijn.
Natuurlijk zitten er wat onvolkomenheden in, zoals in elk boek. Elijah Craig Straight Kentucky Bourbon bijvoorbeeld wordt niet in Bardstown maar in Louisville gedistilleerd, op de Bernheim Distillery van Heaven Hill; enkele geciteerde auteurs zijn niet opgenomen in de bronvermelding, waaronder Lew Bryson, Richard Collins en Heather Greene; Jack Daniel's wordt in een voetnoot afgeserveerd als "a bit of an anomaly" wat een tamelijk negatieve connotatie heeft en gezien de nummer 1 positie wereldwijd van het merk nogal 'out of place' is; Johnnie Walker en Tommy Dewar worden weggezet als distillateurs, terwijl het brokers en blenders waren; Jim McEwan is nog steeds master distiller van Bruichladdich terwijl hij al geruime tijd met pensioen is en vreemd genoeg wordt van de smokkelende kapitein Bill McCoy, die furore maakte tijdens de Drooglegging, met geen woord gerept.
Een van de weinige onderwerpen waar de auteur mogelijk een vooringenomen standpunt heeft, is whisky en eten. Dat fenomeen wordt volgens hem samen met de 'whisky sommelier' pas zichtbaar in 2012. Daar lijkt hij zijn elders uitstekende en diepgaande research niet echt goed uitgevoerd te hebben want deze combinatie is, letterlijk gezien, al meer dan een halve eeuw oud. Sta me toe hier even over uit te wijden om dat in het juiste – historische - perspectief te zetten.
In 1968 verscheen in de VS (!) het humoristische, 315 pagina's dikke Whisky in the Kitchen van Emanuel en Madeline Greenberg. Rond 1985 experimenteerde de gerenommeerde bier- en whiskyauteur Michael Jackson (†), in samenwerking met de universiteit van Pennsylvania, met het combineren van whisky en eten. De "Koningin" van whisky & food pairing, Martine Nouet, publiceerde haar eerste boek over het onderwerp al in 1999 – Les Routes du Malt – helaas nooit uit het Frans vertaald. Een paar jaar later zouden we gedrieën een van de eerste officiële whiskydiners presenteren, in het befaamde Craigellachie Hotel. Whiskydiners zijn inmiddels van een trend naar een classic gegroeid en op menig whiskyfestival niet meer weg te denken. In 2004 verscheen Whisky a la Carte van de Belgische whiskybuff Bob Minnekeer, compleet met een spreadsheet waarin het gemakkelijk is af te lezen welke whisky goed met welk gerecht combineert. In 2007 verschenen gebroederlijk naast elkaar The Whisky Kitchen en De Smaak van Whisky, respectievelijk van Graham Harvey en van ondergetekende. Het eerste is een echt kookboek, met zo'n 100 recepten en afbeeldingen, terwijl het tweede een smaakbelevingsboek is, inclusief vier 10-gangen diners waarin whisky wordt gebruikt, onder andere door 3 Michelin Star chef Jonnie Boer van de Librije. Hun sommelier heeft niet het bijvoeglijk naamwoord 'wijn' of 'whisky' nodig. Hij bestrijkt het hele spectrum van alcoholische dranken.
Laat al dat 'eten' je er echter niet van weerhouden om Bourbon Empire aan te schaffen. Het is een uitstekend en onderhoudend boek, zowel voor mensen die zich voor het eerst in de rijke geschiedenis van Amerikaanse whiskey willen verdiepen, als voor diegenen die ar al wat (of behoorlijk wat) van af weten.