Voor Ruth van de Pol is de verwondering over het leven leidraad voor haar werk. Hierbij vormen het veranderende landschap en verkenningen in de natuur en het rivierenlandschap, cultuur, milieu, architectuur, licht, ruimte en tijd de bron. Die “dagelijkse verwondering, ervaringen in de (directe) omgeving geven mij inspiratie, zo niet ‘dwingen’ mij elke dag verslag te doen van grote en kleine gebeurtenissen“. Tijdens wandelingen kijkt zij goed om zich heen en neemt alles in zich op. Zo verzamelt zij haar materiaal, objecten en geluiden, tekent die en ‘speelt’ met hun betekenissen. Dit levert afwisselend concrete, meer associatieve of organische tekeningen op, foto’s, video’s en soms ook concepten voor ruimtelijk werk. Bij het schilderen in haar atelier zoekt zij naar een manier om de tijdloze fascinatie voor (rivier-)landschappen naar een eigen werkelijkheid op papier of doek te vertalen. Herhaaldelijk worden hierbij eerdere waarnemingen opgeroepen, bekeken en gereflecteerd. Beeldelementen worden aangepast. De vormentaal balanceert tussen figuratie en abstractie. Steeds meer neemt het schilderen zelf een belangrijke plaats in. Langzaam ontstaat er een nieuw beeld met (im)perfecties en accenten in soms uitbundig dan weer ingetogen kleurgebruik.