Islamnota PKN en Interreligieus Bidden
Geloven Christenen en Moslims in die ene zelfde God en kunnen ze samen bidden?
De islamnota van de PKN houdt dit niet voor mogelijk.
Maar het gebeurt al zo'n 20 jaar in meerdere plaatsen in Nederland.
Vanaf 1993 zijn in Friesland interreligieuze Vieringen op 21 maart: de Internationale Dag tegen Racisme en Discriminatie en later ook op 5 mei: Bevrijdingsdag, 8 maart: Internationale Vrouwendag en op andere dagen die we als inwoners van Nederland samen delen. Vanaf het begin ben ik hierbij betrokken. In deze Interreligieuze Vieringen wordt ook gebeden.
'Interreligieus' betekent dan dat verschillende religies naast elkaar staan. In Friesland kiezen we daarbij voor gelijkwaardigheid van de verschillende religies en van vrouwen en mannen. Centraal staat het samen spreken, ieder vanuit eigen geloof en levensovertuiging.
Het samen bidden doen wij zoals dat bij ieder van ons past. Bij het bidden maken we geen mix van onze gebeden, maar bidden na elkaar en staan daarbij bewust naast elkaar vanuit het gevoel van wederzijdse verbondenheid en het willen instaan voor elkaar als gelovige.
In de Islamnota wordt gesuggereerd dat 'interreligieus' betekent dat je geloven worden vermengd. Dit is beslist niet waar. Gelijkwaardigheid betekent geen gelijkheid. Belangrijke verschillen zijn en blijven er tussen het Christelijke en Islamitische geloof.
'Hebben jullie als voorgangers nu wel of niet tot dezelfde God gebeden?' Deze vraag wordt vaak aan mij als dominee gesteld door medechristenen en geen één keer aan mijn Islamitische, Hindoestaanse en Joodse collega door hun geloofsgenoten. Van te voren spreken wij als voorgangers uitgebreid over deze vraag. Wij geloven dat ons eigen geloofsboek getuigt van het bestaan van één God, die wij als mensen vanuit verschillende invalshoeken leren kennen. Wij belijden echter ieder, God als de Schepper van het hemelse, aardse en van al het levende. Een God die mens en schepping liefheeft en mensen vraagt en opdraagt om met zorg voor elkaar en voor de schepping te leven. Hiervoor worden de mensen richtlijnen voorgehouden waar vanuit zij, samen met andere mensen, kunnen leven op een vreedzame, rechtvaardige en liefdevolle manier.
Dit geloven en belijden de imam, pandita, rabbi en ik als dominee ieder op onze eigen manier en dit vormt tijdens de Viering dan ook het uitgangspunt van ons handelen en spreken. Er is geen sprake van dat wij dan ieder tot onze eigen God bidden. Wel bidden wij, ieder vanuit onze eigen geloofsbeleving en op onze eigen manier, tot die ene zelfde God. We doen dit vanuit het besef dat we elkaar als schepselen van die ene God, nodig hebben om in vrede samen te kunnen leven. En wij geloven dat de oproep tot vrede de kern is van ieder ons geloof.
Na het bidden volgt de Vredesgroet. Daarbij leggen we onze handen in elkaar en wensen elkaar en de aanwezigen onze eigen vredesgroet toe: de Vrede van God, OHM Shantiehi, Shalom, Salaam, de Vrede van Christus, Vrede voor alle mensen.
Corry Nicolay is door het contact met Moslims theologie gaan studeren en predikant geworden. Zij was daarvoor onderwijzeres, oecumenisch opbouwwerker en beleidsambtenaar voor het Minderhedenbeleid van de politieke Gemeente Heerenveen. Zie het themanummer van Contact - 'Interreligieus Vieren en Bidden' en www.kleurrijkgeloven.nl