While Heaven Wept - Suspended At Aphelion | Metalfan.nl Review
While Heaven Wept viert dit jaar het vijfentwintig-jarig jubileum. Dat doet de progressieve metalformatie op gepaste wijze met het uitbrengen van de zesde full length Suspended At Aphelion. Een conceptalbum over de bitterzoete acceptatie van het niet behalen van bepaalde doelen in je leven, ondanks dat je er alles aan doet. Een plaat in de traditie van 2112 van Rush: één nummer van veertig minuten gesplitst in elf delen. De vergelijking met Rush schept hoge verwachtingen. Gelukkig heeft de Amerikaanse band mij nog nooit teleurgesteld en ik ging dan ook met veel vertrouwen luisteren naar het nieuwste materiaal.
Direct valt op dat Suspended At Aphelion minder uitgesponnen nummers bevat en meer een emotionele achtbaan is. Het nieuwe werk is progressiever en energieker. Ik kan me voorstellen dat er fans zijn die de melancholische sfeer en de doom-elementen van de voorgangers in eerste instantie missen. Het vergt dan ook meerdere luisterbeurten om de plaat goed te begrijpen maar gaandeweg openbaart zich een geweldig album dat je elke keer weer met plezier opzet. De grootse compositie The Furthest Shore van Vast Oceans Lacrymose is nog het meest representatief voor het nieuwe materiaal. Harmonisch gezien mag het dan een progressief werk zijn met invloeden uit de jaren zeventig (King Crimson, Rush) en tachtig (Queensryche, Fates Warning), het bevat nog altijd veel herkenbare While Heaven Wept-elementen uit de hele discografie.
Muzikaal is het hoogstaand en rijk, niet in de laatste plaats door de gastmuzikanten. Mark Zonder (Warlord, ex-Fates Warning) geeft het geheel veel kleuren middels zijn gevarieerde drumwerk. Christopher Ladd speelt alle fraaie klassieke gitaarpartijen en Mark Shuping voorziet enkele nummers van sfeervolle cello- and viool-melodieën. Victor Arduini (ex-Fates Warning) en componist Tom Phillips spelen samen nog een solo van meer dan twee minuten die Reminiscence en Lifelines Lost verbindt. Waar Fear Of Infinity nog 'uitgekleed' was, worden op deze nieuwe full length de tracks, mede dankzij de gasten, van veel nauwkeurig uitgewerkte details voorzien. Een genot om naar te luisteren.
Suspended At Aphelion is het hoogtepunt van de carrière van While Heaven Wept. Dat dringt in eerste instantie nog niet door maar gun het een aantal luisterbeurten en je gaat steeds meer moois ontdekken. Wel zal het voor de fans van het oude uur slikken zijn dat de meeslepende melancholie en doom-elementen van eerdere platen hebben plaatsgemaakt voor een progressievere benadering. Het is een modern klassiek meesterwerk waarbij je naar je favoriete secties kunt skippen, maar dat het beste in zijn geheel te beluisteren is. Sommige dingen in het leven mogen dan onbereikbaar zijn, While Heaven Wept heeft in ieder geval het doel om het beste album in zijn geschiedenis te maken, behaald.
Officiële While Heaven Wept Website
Reactie van bakvet op 09-10-2014 om 13:44u
Hoge verwachtingen zijn nu nog hoger.
Reactie van Metal Meepy op 09-10-2014 om 18:29u
Ook deze gaan we in z'n geheel proberen, maar het nummer Icarus and I vond ik niet direct overtuigend. Mogelijk hetzelfde probleem als Scar Symmetry? Ik hoop het niet, want Mark Zonder hoor ik altijd graag.
Reactie van Quarlon op 09-10-2014 om 22:55u
Icarius and I inderdaad niet overtuigend. Vond juist de doom elementen interessant zoals bij Vast Oceans. Met een 85 kan het met de discografie van WHW nooit de beste plaat zijn lijkt me. Ga het zeker luisteren
Reactie van Progressive Jeff op 10-10-2014 om 20:58u
Vast Oceans Lacrymose is een topalbum. Zojuist nog eens beluisterd en nu de nieuwe erachteraan :) WHW was inderdaad altijd het sterkst in de tragere passages met de doom-elementen. Melancholisch, meeslepend. Een album waar je direct een connectie mee hebt. Suspended At Aphelion viel me in eerste instantie tegen. Ik miste de connectie, de doom-elementen. Ik moest erg wennen aan de kortere nummers en de zang die wat hard in de mix stond maar naarmate je vaker gaat luisteren went het wel en ga je het album steeds mooier vinden.
Reactie van Rob op 11-10-2014 om 09:53u
Afgaande op het nummer Icarus and I zou ik deze plaat niet kopen. Wat een langdradigheid.
Reactie van VaDeR op 11-10-2014 om 21:58u
Vind het juist stukken beter en prettiger dan het al het vorige werk. Wordt de eerste plaat die ik WEL koop van deze band ;) Overigens geeft de band zelf aan dat deze plaat wat meer luisterbeurten nodig heeft....