Het is niet alleen de snelheid en de manier waarop de Nikon D850 in staat is om zulke hoge datavolumes zo snel te verwerken wat indrukwekkend is. De AF-reactie is namelijk net zo goed als op het Nikon D5 vlaggenschipmodel. Hij is waanzinnig nauwkeurig en reageert snel. Dit is zelfs het geval wanneer hij wordt geconfronteerd met de snelste onderwerpen en de slechtste lichtomstandigheden.
Uiteraard zijn er andere redenen om voor twee camera's te kiezen, zoals de mogelijkheid om in een oogwenk van de ene naar het andere objectief/opstelling over te schakelen. Live gebeurtenissen hebben de neiging om zich in hun eigen tempo te ontvouwen en zullen niet wachten terwijl je van objectief wisselt.
De D850 is natuurlijk niet perfect. Het kantelbare touchscreen is geweldig, maar beperkt zich tot één enkele bewegingsas en biedt geen touchbediening van de belangrijkste belichtingsinstellingen. De contrast gebaseerde Live View AF is langzamer dan de on-sensor fase detectiesystemen van concurrerende camera's (en de nieuwere Nikon Z7). Tot slot bleek de Snapbridge draadloze connectiviteit enigszins onvoorspelbaar en onbetrouwbaar.
Geen van deze punten heeft echter een enorme invloed op de aantrekkingskracht van de D850. Het is een absoluut sensationele camera die nu net zo indrukwekkend is als toen hij voor het eerst werd uitgebracht. Als systeeemcamera's inderdaad de wereld overnemen, dan zal de D850 zeker de voordelen die digitale spiegelreflexcamera's bieden perfect vertegenwoordigen.