Meneer Wateetons reed de afgelopen dagen met de bus en de vriendin van Nederland naar Slowakije en kwam door Oostenrijk. Door iets vaker dan nodig af te slaan of te remmen wist hij net aan twee dagen uit het land te persen. Met bijna 84 duizend km2 en een geschiedenis tot in Romeinse tijd verdient Oostenrijk misschien meer aandacht, maar de volgende dingen vielen meneer in die twee dagen op:
Aangeharkt. Alles ziet er piekfijn uit, elke grassprietje staat recht, elk gebouw is af, elk bordje is leesbaar. Veel bordjes, sowieso. Dat valt in retrospect destemeer op nadat je twee meter de grens van Slowakije bent gepasseerd, waar alles direct weer een vertrouwde oostblokteringbende is. Meneer vond die gelikte netheid maar niks.