Het Kers-lied is een voorbeeld van een contrafact. De onbekende dichter (Oudaen?) schreef boven zijn lied als melodie-aanduiding ‘O Kersnagt schoonder enz.’, een toespeling op het beroemde ‘O Kersnacht, schoner dan de dagen’ van Joost van den Vondel, dat fungeerde als Rey van Klaerissen in zijn toneelstuk Gysbrecht van Aemstel (1637). Zo werd het nieuwe Kers-Lied van de gemeente bij ’t Lam tevens een hommage aan Vondel, die ooit lid was van deze gemeente. Vijf bewerkte strofen uit Vondels lied zijn als gezang 510 opgenomen in het Liedboek uit 2013, aan de totstandkoming waarvan ook de doopsgezinden meewerkten. De oudste overlevering van de melodie dateert van 1644; het betreft een vierstemmige zetting van Dirk Jansz. Sweelinck, groot improvisator en tevens opvolger van zijn beroemde vader Jan Pietersz. Sweelinck als organist van de Oude Kerk te Amsterdam. Dirk Jansz. was mogelijk ook de componist van de prachtige melodie. Enkele barokke loopjes uit de melodie zijn verdwenen, maar je waant je bij het horen ervan terug in de Gouden Eeuw.
Ten slotte het Passcha-Lied, met de beginregels: ‘Hoe groot de vrugten zijn, Door Christus dood verworven’. Ook dit lied is een contrafact: het werd gemaakt op de ‘Stemme’ van De liefde voortgebragt, de beginregel van een gedicht uit de Stichtelyke Rymen van Camphuysen. De Nederlandse melodie kwam in de twintigste eeuw in de Engelse kerkmuziek terecht, en verspreidde zich in talloze liedboeken van verschillende kerken in Groot Brittannië, de Verenigde Staten en Canada, zo ontdekte kerkhistoricus W. Nijenhuis. Van het Nederlandse Paaslied bestaan enkele Engelse bewerkingen. Een ervan is te vinden in The Cowley Carol Book als lied 51: ‘This joyful Easter-tide’. Onder de liedtitel wordt vermeld: “Words written for the tune of Hoe groot de vrugten zijn, from David’s Psalmen, Amsterdam, 1685” (Nijenhuis 1979, 51). Het einde van elk couplet bestaat uit een viermaal herhaalde uitroep: ‘arisen’.
Bij het laatste ‘arisen’ wordt de ‘i’ een vreugdevol, over negen noten verdeeld glissando, precies als in het oude Nederlandse Passcha-Lied:
Op dezelfde Nederlandse melodie is nog een ander Engels paaslied geschreven, dat Nijenhuis aantrof in The Oxford Book of Carols (1956, nr.10). De beginregel - ‘How great the harvest is’ - is een zinspeling op de beginregel van het Nederlandse Passcha-Lied uit Amsterdam: ‘Hoe groot de vrugten zijn’.
Voorwaar, oude liederen zijn het, die bij het Lam en de Toren meer dan honderd jaar dienst hebben gedaan, die via Haarlem nog uitwaaierden naar doperse gemeenten elders in het land tot aan Harlingen toe en waarvan enkele melodieën soms nog ergens ter wereld klinken. Oude liederen, waarvan de teksten thans in digitale vorm opnieuw toegankelijk worden gemaakt.
Voor de transcriptie ten behoeve van de digitale editie is gebruik gemaakt van de versie van 1705 (KB Den Haag, signatuur: 2 J 46:2).