Uit de conclusie van repliek blijkt overtuigend dat [ gedaagde ] veel aandacht vroeg van X.. Maar het begin van een onderbouwing dat dit met het ongeval te maken had, ontbreekt. Met verwijzing naar wat is overwogen in 2.15 oordeelt de rechtbank dat de hoeveelheid tijd die X. besteedt aan contacten meteen cliënt moet voldoen aan de dubbele redelijkheidstoets. Het is aan X. feiten en omstandigheden te stellen waaruit dat blijkt en ook om die stellingen te concretiseren. Dat deed X. niet. Daar komt bij dat de fase waarin dit dossier zich bevond toen X. erbij betrokken was, niet meer inhield dan het verzamelen van medische informatie. Want de juridische aansprakelijkheid was geen punt van discussie meer toen X. 'aantrad' en de medische gegevens waren pas compleet na haar defungeren als belangenbehartiger van [ gedaagde ] . Uit de stellingen van X. volgt niet dat haar declaratie zelfs maar in de buurt komt van wat redelijk is.
Daar staat tegenover dat ASR te weinig heeft betaald. Onweersproken is dat X. verschotten heeft gedeclareerd tot een bedrag van ongeveer € 4.000,-. Daarin zijn reiskosten begrepen. Die schat ASR op € 626,-. ASR vindt dat te veel. Maar dan blijft een bedrag van ongeveer € 3.400,- aan verschotten overeind, dat geen kritiek heeft ondervonden van ASR in deze rechtszaak. Dan is het betalen van € 1.300,- méér aan totale voorschotten te mager voor de periode van een kleine twee jaar dat X. actief is geweest. Omdat in het dossier verdere aanknopingspunten ontbreken om tot een berekening te komen van een redelijk bedrag aan extra buitengerechtelijke kosten, schat de rechtbank dit ambtshalve op € 2.000,~. Dit is inclusief kantoorkosten en btw.