Er bestaan ongeveer zes duizend soorten, waarvan er al heel wat niet meer bestaan. Je vindt ze al aan de kust tot zeer diep in de oceaan. Zelfs op diepe plaatsen waar nog nooit mensen geweest zijn. Je vindt ze enkel in zout water. Sommige zo groot als je vingernagel, anderen wel tot meer dan één meter lang
Deze dieren hebben wel een skelet dat eigenlijk juist onder de huid zit. Het zijn losse platen die soms aan elkaar gegroeid zijn en een stevige schaal vormen. Stekels en knobbels steken vaak door de huid naar buiten. De huid is soms bedekt met schaarvormige uitsteeksels. Deze stekels helpen mee om te verdedigen of om voedsel te vangen.
Er is veel verschil in de manier hoe deze dieren eten. Sommigen eten vlees, anderen eten planten. Nog anderen zuigen restjes uit het water. Dat noemen we filteren. Met een opening in de vorm van een zeef halen ze eten binnen. Hun voetjes hebben de vorm van een buisje en steken door de huid naar buiten. Ze worden gebruikt om zachtjes verder te kruipen. Bij anderen worden ze gebruikt om eten te verzamelen. Alle dieren hebben een soort mond om eten naar binnen te brengen, maar geen uitgang waardoor hun mest naar buiten moet. Alles moet dus weer langs de mond passeren.
Er zijn dieren die mannetje en vrouwtje tegelijk zijn. Maar als ze paren, doen ze dat op een vreemde manier. De zaadjes van het mannetje en die van het vrouwtje worden zomaar in het water gespoten. Daar ergens in het water vinden de zaadjes elkaar. Die groeien uit tot kleine larven die zich met de stroom van het water laten meevloeien. Er zijn ook dieren waar hun jongen er al uitzien al echte diertjes.
Er bestaat nog een andere manier om jongen te krijgen. De volwassen dieren nemen een stuk van zichzelf, een arm bijvoorbeeld, en laten dit uitgroeien tot een volwassen dier.