'Over de zorg niet te klagen' | Rivierenland | AD.nl
Bianca van den Boezem samen met verpleegkundige Marcella van Steenis. Ze zien elkaar regelmatig wanneer Van den Boezem voor een terugkerende behandeling in het ziekenhuis komt. © COR DE KOCK
'Over de zorg niet te klagen'
Gebak op bed voor patiënten in het Gorcumse ziekenhuis. Sommigen zijn 'vaste klant'; ze komen er al jaren voor hulp.
Anja Broeken 04-11-17, 11:00
Gerrit Kant uit Nieuwpoort is een van de eerste patiënten die deelt in de feestvreugde in het Beatrixziekenhuis in Gorinchem. In zijn kamer op de dagbehandeling maakte AD-hoofdredacteur Hans Nijenhuis eerder deze week bekend dat het Beatrix zich opnieuw het beste ziekenhuis van Nederland mag noemen. ,,Leuk'', reageert hij. Al doen lijstjes hem niet zoveel. ,,Ook op sportgebied vind ik dat niet zo interessant.''
Hij is onder behandeling voor hemochromatose, een stofwisselingsziekte waarbij het lichaam te veel ijzer opneemt. ,,Sinds enige tijd moet ik regelmatig naar het ziekenhuis voor een aderlating. Ja, ouderwets bloed aftappen. Als ik binnenkom, word ik bij naam begroet.'' Kant vindt die persoonlijke aandacht wel belangrijk.
,,Het lukt ons meestal om tijd voor onze patiënten te maken'', zeggen Bianca Duijzer en Marjette Ambachtsheer, beiden werkzaam op de dagbehandeling. De eerste werkt er al veertien jaar, de ander zes jaar. ,,Dat is het mooie van een kleinschalig ziekenhuis als dit: dat persoonlijke contact met de patiënten. Maar ook met de artsen. De lijnen zijn kort: als er wat is, kunnen we ze gewoon bellen en staan ze binnen een mum van tijd op de afdeling.''
Duijzer is verbonden aan de dagbehandeling oncologie. ,,Dat is inderdaad de afdeling waar mensen onder meer chemokuren krijgen. Het klinkt zwaar en dat is die behandeling ook. Maar dat wil niet zeggen dat er niet gelachen wordt. Juist wel. Het is niet alleen maar somberheid. Daar is die persoonlijke aandacht misschien extra belangrijk.''
Duijzer ziet Bianca van den Boezem uit Gorinchem in een kamer op de dagbehandeling zitten. Die veert op als ze de verpleegkundige op de gang ziet en reageert: ,,Hé hallo! Dat is een tijd geleden.'' De 57-jarige Gorcumse is al elf jaar 'vaste klant' op de dagbehandeling. ,,De eerste jaren zagen we elkaar regelmatig, maar tegenwoordig kom ik veelal op een dag dat zij niet werkt'', zegt Van den Boezem.
,,Het is inderdaad best een tijd geleden dat we elkaar gezien hebben'', reageert Duijzer. Haar collega Marcella van Steenis, ook verpleegkundige op de dagbehandeling, bekommert zich tegenwoordig om mevrouw Van den Boezem.
Het persoonlijk contact is geen factor die meeweegt in de beoordeling voor de AD Ziekenhuis Top 100. Maar voor zowel personeel als patiënten weegt het zwaar, zo blijkt.
Als 17-jarige heb ik in het Beatrix vakantie­werk gedaan.
Patiënt Bianca van den Boezem
Een groot deel van de verpleegkundigen in het Beatrixziekenhuis werkt in deeltijd. Volgens recente cijfers telt het ziekenhuis aan de Banneweg 359 gediplomeerde verpleegkundigen die gezamenlijk 244 voltijdsbanen invullen. Die verpleegkundigen werken niet alleen op de dagbehandeling. Zij zijn ook verbonden aan de opname-afdelingen.
,,Mevrouw Van den Boezem komt hier al langer dan ik er werk'', vertelt Marcella van Steenis. ,,Ik werk sinds een jaar of acht op de dagbehandeling, maar ik heb inmiddels al wel mijn 12,5-jarig jubileum in dit ziekenhuis achter de rug. Ik ben hier als leerling begonnen.''
Ze ziet mevrouw Van den Boezem eens in de twee weken wanneer ze komt voor medicatie die alleen in het ziekenhuis gegeven kan worden. ,,Ik heb problemen met mijn longen, waardoor ik de rest van mijn leven vast zit aan regelmatig ziekenhuisbezoek. Het is vervelend, maar het is helaas niet anders. Ik moet eens in de twee weken naar de dagbehandeling. Over de zorg hier heb ik niet te klagen. Dat heb ik eigenlijk ook nooit gehad. Voor mij is het Beatrixziekenhuis het beste ziekenhuis. Dat het zich het beste van het land mag noemen, is voor het personeel een mooie blijk van waardering.''
In de beleving van de Gorcumse is het Beatrix altijd een prima ziekenhuis geweest. ,,Natuurlijk ken ik de verhalen van jaren en jaren geleden: toen stond het slecht bekend. Maar zo heb ik het zelf niet ervaren. Als 17-jarige heb ik hier vakantiewerk gedaan. Daaraan heb ik ook mooie herinneringen.''
Bianca Duijzer (rechts) en Marjette Ambachtsheer (links) met collega Selina in een stoel van de dagbehandeling. © COR DE KOCK
Van Steenis zegt over de eerst positie in de AD Ziekenhuis Top 100: ,,Zo'n erkenning is inderdaad een mooie vorm van waardering. Het zegt eigenlijk gewoon dat wat we doen, we goed doen. Ik vind het belangrijk om mensen de zorg te geven die ik zelf ook zou willen krijgen. En ja, natuurlijk bouwen we hier op de afdeling persoonlijke contacten met mensen op. Dat brengt het werk met zich mee. En dat maakt ook dat je soms weinig woorden nodig hebt om elkaar te begrijpen.''
Van den Boezem knikt: ,,Soms kom ik hier en dan gaat het gewoon niet goed. Dat hoef ik niet te zeggen, dat zien ze aan me. Sterker nog, als ik thuis voel dat het niet goed gaat, bel ik en dan komt het hele circus in beweging. Zo'n moment leidt vaak tot een spoedopname. Niet prettig, maar het is een geruststellende gedachte dat als ik bel, er meteen naar me geluisterd wordt.''
Volgens Van Steenis en haar collega's is het onvermijdelijk dat verhalen van patiënten hen soms persoonlijk raken. ,,Gelukkig kunnen we er met elkaar over praten.Dat is soms nodig. Thuis gaat dat minder, omdat je om te beginnen geen persoonlijke dingen over patiënten mag vertellen. Maar het is voor buitenstaanders moeilijker te begrijpen wat dit werk met je kan doen.''
Tussen patiënten die regelmatig op de dagbehandeling verblijven, ontstaan ook banden. Van den Boezem: ,,Ik kom een meneer die ook in Gorinchem woont zo af en toe tegen tijdens het boodschappen doen. Dan stoppen we ook om met elkaar een praatje te maken en te vragen hoe het gaat. We hebben niet dezelfde klachten, maar zitten door dat regelmatige ziekenhuisbezoek wel in hetzelfde schuitje.''
7:02 Het meubilair op de Grote Markt is weggehaald. Normaal maken de terrassen plaats voor de najaarskermis… die er niet komt. Na de kermis blijft het plein leeg voor de sinterklaasintocht die ook niet doorgaat en ook het winterfestijn bevindt zich op glad ijs.