In schril contrast tot de wensen van Mulisch en Van der Heijden en zijn vrouw, staat het verlangen van Marten Toonder om de achternaam van zijn twee kleinkinderen na de scheiding van hun ouders – zij een Toonder, hij niet – te veranderen. Wim Hazeu tekent het op in zijn biografie: ‘In 1976 werd de scheiding uitgesproken tussen Mari-Lou en Joos Kat. Marten kwam meteen in het geweer. Zijn kleinkinderen, de zesjarige Milou en de driejarige Aino, moesten zijn achternaam gaan dragen, in plaats van de naam van hun vader. Pas eind 1980 werd dit bij Koninklijk Besluit geregeld.’