Ambrosia's tafel is een vzw die specifiek werkt rond multimediale geletterdheid of mediawijsheid. Dat betekent dat we mensen willen stimuleren bewust om te gaan met media en die media te gebruiken om een dialoog aan te gaan met elkaar.
Kunst, cultuur, media en erfgoed vormen de achtergrond waartegen we werken aan talentontwikkeling en innovatie, rond diversiteit en inclusie. Omdat we ervan overtuigd zijn dat enkel wie de traditie kent aan de toekomst kan werken en dat de kloof tussen lage en hoge cultuur veel minder onoverkomelijk is dan sommigen ons willen doen geloven.
In de praktijk werkt Ambrosia's tafel rond wijk-tv, televisie van en door buurtbewoners en rond mediawijsheid en multimediale geletterdheid (www.platformrondmediawijsheid.be).
Al te vaak staren we ons bij multimedia blind op de technische kant van die nieuwe media.Techniek wordt dan een drempel, terwijl dat helemaal niet hoeft.
Ten eerste worden die nieuwe media alsmaar gebruiksvriendelijker, zeker voor jongeren die de native speakers zijn van deze nieuwe mediatalen.
Maar daarenboven gaat het in wezen niet om het medium, maar om de mogelijkheid tot dialoog.
"Creativiteit is respectvol zijn voor de taal die het dichtste aansluit bij je persoonlijkheid. We leven in een tijd die verbale communicatie overvaloriseert. Wie vlot praat is duidelijk in het voordeel. Je moet praten over je gevoelens, over je ideeën, je moet standpunten formuleren. De realiteit is dat deze aanleg zeer ongelijk verdeeld is. Er zijn heel wat jongeren die zich het best voelen als ze emoties mogen uitdrukken in dans, zang, muziek, beeldtaal enz. Al die talen verwijzen we in het dagelijkse leven naar de zijlijn. (…) Daar ligt voor creatieve opvoeding een grote kans. Jonge mensen worden uitgenodigd om die taal te verkennen die hen het beste ligt en zo vast te stellen dat er respect, en meer nog, interesse kan zijn voor die taal. Dat het belangrijk is werk te maken van de taal die je in je draagt…"
schrijft kinderpsychiater Peter Adriaenssens in "Gedeeld/Verbeeld", het eindrapport van de Commissie Onderwijs Cultuur.
Dat is de kern van de methode die we met AT ontwikkeld hebben om met mensen te werken rond media.
Waarbij we niet vertrekken vanuit media of vanuit een opgelegde taal. Maar vertrekken vanuit de ontmoeting tussen ik en de Ander.
Als die ontmoeting respectvol is - op ooghoogte en met waardering van de sterkte van de ander, in plaats van gefocust op wat de Ander niet kan of op zijn gemis, en dus met respect voor de blik van de Ander — ontstaat er een situatie waarin wij ons veilig en thuis voelen.
En in zo'n situatie ontstaat telkens vanzelf de goesting tot dialoog.
De goesting om mezelf te vertellen, te tonen, te uiten.
En vermits alle media en alle talen gelijkwaardig zijn mag ik vanzelfsprekend de taal, het medium, kiezen dat me het beste ligt.
De praktijk leert telkens weer dat iedereen op dat moment in zichzelf ervaart dat hij perfect in staat is om zichzelf te uiten.