zeven makkabeeën - moors magazine
henri meunier en etienne le roux
zeven makkabeeën
Zeven Makkabeeën is het eenentwintigste en laatste deel in de reeks Zeven. Drie reeksen van zeven verhalen waarin steeds zeven hoofdpersonen de hoofdrol speelden. Zeven – zeven – zeven, een mooi getal om mee te eindigen.
Het verhaal begint in het midden van de achttiende eeuw als de geheimen van de befaamde Victor Frankenstein worden veiliggesteld. Die sluimeren vervolgens een eeuw of wat ergens in Engeland in een grote kist tot ze per ongeluk worden ontdekt door de Lord of the Sea van de Britse Navy, die samen met de Britse premier het plan opvat om de Zuidpool te veroveren, zodat ze in ieder geval een moreel voordeel behalen op de Duitse keizer Wilhelm II.
Daarvoor willen ze, met de techniek van Frankenstein, zeven doden reanimeren – onlangs overleden mannen die perfect geschikt lijken voor deze klus. Maar ze blijken daarbij net iets te veel vooraannames te hebben gemaakt die niet blijken te kloppen.
Zo lijkt niet iedereen blij met een nieuw leven, en vader en zoon, waarvan ze dachten dat die wel een buitengewoon innige band zouden hebben, blijken een iets ingewikkelder relatie te hebben dan was voorzien. Hoe dat allemaal precies uitpakt, en of dat tweede leven wel zo'n geweldig goed idee was, dat zul je zelf moeten lezen, maar er blijken heel wat haken en ogen aan te zitten, en die worden door Meunier en Le Roux allemaal mooi uitgetekend.
Zeven Makkabeeën is een ietwat macabere, maar zeer waardige afsluiter van een bijzondere serie strips. Een aanrader.