Exposure – Claud in de Wolken
14 september 2012 2 december 2015 Claudia Verhey
Als de dood was ik. Chocolademousse kocht ik kant en klaar in de winkel en recepten met eiwitten erin meed ik als de pest. Tot mijn verjaardag dit jaar was aangebroken. Ik had een taart op het oog met ladingen rood fruit, en een hele lading slagroom en meringues als vulling. Maar het kan verkeren; heel Delft zijn we afgesjouwd voor merengues… Overal op, het leek wel of iedereen de Zweedse taart van Jamie Oliver ging maken. Met een knoop in mijn maag ging ik naar huis: oh mijn hemel, nu moet ik aan de bak.
Ik was de volgende ochtend al vroeg wakker. Na wat afleidingsmanouvres te hebben gevonden in het marineren van aubergines en courgettes, was het dan echt zover.
In een uiterste poging naar een uitweg ging ik eens googlen naar een recept. Ik kwam wederom bij mijn grote vriend Jamie terecht. Die maakte echter een heeeele grote meringue, een Pavlova. En had ik het maken van een pavlova niet altijd al op mijn lijstje staan? Als ik dan toch in het diepe zou springen, moest ik ook maar al the way. Het was immers toch veel te warm voor een taart gebaseerd op geklopte slagroom. 🙂
Voor een grote pavlova gebruik je vier a vijf eiwitten. Per eiwit gebruik je 50 gram suiker. Scheidt de eiwitten van de dooiers door de dooier steeds van de ene in de andere schaalhelft te kieperen (voorzichtig! Er mag geen spoortje dooier bij de eiwitten zitten), of gebruik een eierscheider.
Scheidt voor de zekerheid steeds het nieuwe ei boven een apart schaaltje: gaat het dan toch een keer mis, hoef je niet gelijk al je eiwitten weg te doen. Bewaar de dooiers of gebruik ze bijvoorbeeld voor de chocotaart uit de vorige post "Helpt tegen alles" .
Klop de eiwitten tot ze een beetje substantie krijgen (minuut of vijf) in een vetvrije grote kom. Voeg dan steeds in kleine beetjes (liefst per eetlepel) de suiker toe. Klop steeds ongeveer 20 tot 30 seconden tot de suiker volledig is opgenomen voor je de volgende portie suiker toevoegt (je mag geen korrels meer proeven). Voeg voor je de laatste portie suiker toevoegt een heel klein snufje zout toe. De eiwitten moeten alle suiker hebben opgenomen en het moet in pieken op je klopgardes staan (bekende tv koks keren de kom ondersteboven boven hun hoofd, en dan moeten de eiwitten er dus niet uitvallen :)).
Breng de eiwitmassa over op een met bakpapier beklede bakplaat, maak er een grote ronde cirkel van met overal ongeveer dezelfde dikte, maar er mogen best wat pieken op staan of een grote piek in het midden (staat wel grappig). Bak de pavlova een uur in een op 150 graden voorverwarmde oven. Hij is dan crispy van buiten en nog lekker elastiekerig van binnen. Voor het serveren moet ie wel even een uurtje afkoelen.
PS: serveer de pavlova zoals je maar wil. Ik heb een berg slagroom geklopt (had ik immers over), een lading gemengd rood en blauw fruit erover heen gekieperd, en bestrooid met poedersuiker. Mmmmmmm!