Edo VS Neon - Van Historisch Edo naar Modern Tokyo || The Travel Tester
Home > ONTDEK BUITENAARDSE ERVARINGEN IN HET DAGELIJKS LEVEN > Japan Reisgids > Edo VS Neon – Van Historisch Edo naar Modern Tokyo op één Dag!
september 9, 2006 juni 23, 2020
Edo VS Neon – Van Historisch Edo naar Modern Tokyo op één Dag!
Ik bezoek het oude Edo Tokyo Museum en het hypermodern Park Hyatt Hotel uit de film 'Lost in Translation'.
Gisteren heb ik echt de tijd van mijn leven gehad!
In de ochtend had ik eigenlijk niet zoveel plannen. Ik wilde in ieder geval naar het Edo Tokyo Museum, dat is maar twee haltes met de metro van het hostel vandaan en de rest van de dag zou ik wel zien.
Bij het ontbijt sprak ik een Duitse jongen, Martin die met twee vrienden die avond naar 'Shinjuku' zou gaan om wat te gaan drinken. En voor ik het wist had ik een uitnodiging, zo simpel gaat dat ook hier dus in Japan.
Boodschappen zijn ook Spannend
Het museum was echt heel bijzonder. Er waren veel gebouwen uit de oude Edo tijd (oude woord voor Tokyo) nagemaakt en zo kreeg je, naast alle spullen die er te bekijken waren een heel goed beeld hoe Tokyo in de loop van de tijd veranderd is. En al dat moois heb ik weer met mijn kortingsbonnen en nu ook omdat ik student ben (jaja, ik weet het, liegen mag niet, maar is wel 100 yen korting lieve mensen!) voor maar iets van 3 euro kunnen zien.
ZIN VAN DE DAG: watashi wa gaksei des (waatashie waa gaksei des – ik ben student)
Oh pap, trouwens, alle souvenirs die er waren hebben we zo'n beetje al van jou of Katsu gekregen, heb dus maar niets gekocht daar, haha! Ik zie in Asakusa hier trouwens ook veel dingen die al bij ons thuis liggen, echt leuk om dingen te herkennen!
Na het museum even wat boodschappen gedaan bij de supermarkt. Ik was bang dat ik haargel voor pindakaas zou aanzien of zoiets, vanwege de onduidelijke verpakkingen, maar dat viel eigenlijk reuze mee.
Het enige wat ik steeds fout blijf doen is het inschatten van drankjes. Als ik denk dat het frisdrank is, blijkt het zuivel-achtig te zijn en als ik denk dat het een yoghurtdrank is, blijkt het vaak een mierzoet, dun sapje.
Ach ja, dat houd je alert hè?
Na de boodschappen even in het hostel gezeten met de voeten omhoog, want ik wilde het echt even iets rustiger aan doen na die 20 kilometer van gister, het moet hier wel leuk blijven natuurlijk.
Rond half 7 kwamen ik, Martin en zijn vrienden (Clemens uit Oostenrijk en Neki-nog-wat uit Duitsland (maar oorspronkelijk uit Japan) bij elkaar en vertrokken we richting stad.
We aten heerlijk in een mini Japans tentje, waar je aan een bar zit en je eten besteld via een ticket-machine, met van die plaatjes als bij de groenteafdeling bij Albert Heijn. Het eten kwam op een heet bord binnen en de stoom sloeg er dus vanaf, echt supergoed, de blaren zijn inmiddels wel weer weggetrokken hoor.
Na het eten gingen op weg naar een gebouw, het Park Hyatt Hotel, waar ze de hotel-scenes van de film Lost in Translation hebben opgenomen.
Onderweg loop je echt door een chaos van mensen, neon en wolkenkrabbers (en dan heb ik het niet over de Rembrandttoren, nee over WOLKENKRABBERS), niet te geloven wat een bende. Hier zul je nooit een ster of überhaupt lucht zien en vanuit de ruimte kunnen de marsmannetjes zo in je tas kijken, zoveel licht is er.
We zijn in dat hotel, dat uit drie enorme gebouwen bestaat, naar de 49e verdieping gegaan (en later naar de 52e) en hebben daar aan de champagne gezeten (ja, toe maar!) en van het uitzicht genoten. Dat was echt zo fantastisch, onbeschrijflijk hoe mooi die lelijke stad 's nachts en vanaf die hoogte kan zijn.
Je moet er staan om het te geloven, dus ik zou zeggen: kom allemaal even langs, want dit heb je in Diemen-Zuid niet hoor!
Dit was 'm weer even voor vandaag, ik ga nu bedenken wat ik vandaag ga doen, maar ik word met de dag relaxter. Ik ben hier ten slotte in December weer (urg), dus tijd zat.
Het is moeilijker om vanuit dit air-gekoelde (nee, juf Nienke heeft geen groen boekje bij haar) hostel in te schatten hoe warm het buiten is. Ik zit hier te bevriezen, maar buiten vallen de mussen.. (ehhh… kraanvogels ?) van het dak zeg maar. Dewa mata!