Hello sister. Na een lange tijd niet geblogd te hebben, is nu de tijd aangebroken om de draad op te pakken. Inspiratie hiervoor is zeker jouw laatste blog over de Camino. Want door mijn pensionering ben ik in een nieuwe fase van mijn leven gekomen. En wil ik een nieuw evenwicht gaan vinden in mijn reis door de tijd.
Stoppen met werken hoe moeilijk kan het zijn?
Misschien heb ik onderschat wat stoppen met werken doet of met mij zou doen, want stoppen met werken hoe moeilijk kan het zijn?
​Dit heb ik niet zelf verzonnen maar is de titel van het boek van Sjikke Mulder en Heleen Untied. Hierbij een passage uit dit boek, waarin ik me helemaal kan vinden:
"Ik ben me bewust dat dit een heel nieuwe levensfase is, je moet jezelf opnieuw uitvinden. Ik raad andere vrouwen daarbij aan om voor structuur in hun leven te zorgen, anders vliegen de dagen voorbij en verzuip je zomaar". En dat laatste is nog niet helemaal gelukt. Maar gelukkig kan ik ook wat met de tip uit het genoemde boek: "Je moet de tijd nemen voor het proces en niet in paniek raken als je de zwarte kant ziet. Het gaat over!"
Dus reizen we vrolijk verder en laten we ons vooral laten inspireren door de mooie dingen die op ons pad komen.
Ja de camino, die ons al jaren intrigeert. Ik denk echt dat we daar toch iets mee moeten. Zouden we niet kunnen beginnen met een wandeling van het Pieterpad? Om een begin te maken en wie weet ooit nog eens de Camino te doen.
Onze gemeenschappelijke interesse gaat ons voeren naar een nieuwe film "Van Gogh of wheat fields en clouded skies, Save the date ;-)
Volgende keer meer over de (nieuwe) dingen op mijn pad.
Klik hier om het boek Stoppen met werken hoe moeilijk kan het zijn te bestellen.
Een sfeerimpressie van het boek
Een pdf van het boek
For where am I to go? And by what shall I steer? What is to be my quest? Bilbo went to find a treasure, there and back again; but I go to lose one, and not return, as far as I can see.' LOTR
Aan Ria, van Anja
Hola Hermana, Hey sister,
Ik zat je vakantiefoto's van Zuid-Engeland van vorig jaar te bekijken en kreeg visioenen van Lewis en Midsommer murders. Tja beetje maf misschien om dat laatste aan een romantische Jane Austen vakantie te linken maar deze series kijk je alleen al vanwege de fraaie landschappen, de prachtige sfeerbeelden van pittoreske graafschappen (waarvan in de eerdergenoemde series soms geen inwoner van in leven blijft, lijkt het wel ;)) en de prachtige tuinen en indrukwekkende kathedralen. En niet in de laatste plaats ook voor de indrukwekkende universiteiten.
Een ruige pelgrimstocht
En dat brengt me bij, met even een sprong naar waar ik al een tijdje van in de ban ben, de Camino.
Iedereen die deze tocht loopt heeft zo zijn eigen verhaal en redenen om deze ongeveer 850 kilometer lange pelgrimstocht aan te gaan en het is zo inspirerend om te zien wat hun daartoe bracht. Vergelijk het maar met het boek en de film Wild die ons inspireerde tot het maken van onze reis via uitstapjes en onze blogpost.
Blessings en blaren
Het lopen van de camino levert, naar wat ik erover gelezen heb, behalve strijd en blaren ook humor, zelfinzicht en de nodige inspiratie op, om toch vooral maar door te gaan en verder te zoeken naar dat wat buiten jezelf ligt. Maar wat je ook terugvindt, het moet toch wel iets zijn dat überhaupt al in de menselijke natuur gelegd is gezien het feit dat het merendeel van de mensen onder alle omstandigheden een manier vindt om door te gaan, in plaats van neer te gaan.
Pelgrimeren is incasseren
Pelgrimeren is incasseren, heb ik begrepen. Het lijkt wel alsof je pas met al je bagage (letterlijk en figuurlijk), ver weg van huis en met veel kilometers in de benen opnieuw leert geloven, opnieuw leert te vertrouwen dat je geholpen wordt bij dat wat op je pad komt. Of staan we er dan pas meer open voor? Om dat te weten te komen zouden we hem zelf moeten gaan lopen natuurlijk.
Hartelijkheid all over the place
Ik heb een keer een artikel in dagblad Trouw gelezen over waarom een pelgrimspad nu eigenlijk zoveel goedheid in mensen naar boven haalt. Want behalve dat je ergens onderweg zal vinden wat je nodig hebt, ontvang je onderweg ook gulle hartelijkheid en goedheid van de vele vrijwilligers die al die reizigers een betaalbaar en soms zelfs gratis onderdak, eten en drinken of praktische en morele steun aanbieden.
Camino quote
Weet je waar ik ook aan moest denken? Aan hoe we eigenlijk via een dagje uit bij onze online camino aankwamen; LiRiAn De reis. Een van de eerste inspiratiefoto's die we plaatsten op onze oude website, LiRiAn De reis, was er een met een camino quote: It's your road and yours alone. Others may walk it with you, but no one can walk it for you. En op de huidige startpagina staat een soortgelijke quote: Never Look back unless you are planning go that way, Henri David Thoreau - Het is allemaal onderdeel van jouw weg. Wel, dat is vast ook geen toeval.
De pelgrims van Vincent
En dit is ook niet toevallig, ik heb iets met Vincent van Gogh! (Oh, dit zou raar klinken als je het letterlijk opvat en hij nog in leven zou zijn 😊). Maar wat denk je, deze mooie uitspraak komt van Van Gogh: We are pilgrims on the earth and strangers; we have come from afar and we are going far. - Wij zijn pelgrims, ons leven is een lange wandeling op reis van de aarde naar de hemel, Vincent van Gogh, 1853 – 1890.
Nou, ik sluit af voor nu met deze mooie quote die het avontuur, de echtheid en het positieve in al die verhalen en dat wat ons zo aantrekt in Vincent van Gogh en in een pelgrimstocht als die van Cheryl Strayed in Wild en niet te vergeten in onze eigen tocht via LiRiAn, mooi samenvat in: It is good to have a journey toward, but it is the journey that matters in the end, Ernest Hemingway
Ik wens je een goede weg!
Liefs, con todo mi amor
​Deze blogpost is eerder geplaatst op onze oude website; LiRiAn De reis.
Alle blogs bij elkaar zijn te lezen in ons ebook dat binnenkort te bestellen via de webshop van LiRiAn Art. Stuur een berichtje via de