Friedrich Silcher " + "
Philipp Friedrich Silcher, Duits componist en muziekpedagoog, geboren 27 juni 1789 in Schnait bij Schorndorf, gestorven 26 augustus 1860 in Tübingen.
Friedrich Silcher was de zoon van een schoolmeester uit Schnait im Remstal en was bestemd om leraar te worden. Nadat hij op een seminar in Ludwigsburg Carl Maria von Weber ontmoet had, wijdde hij zich volledig aan de muziek.
Silcher kreeg pianoles en les in compositieleer bij Conradin Kreutzer en Johann Nepomuk Hummel.
Vanaf 1817 werkte Silcher als muziekdirecteur aan de Eberhard-Karls-Universität van Tübingen, waar hij in 1829 de Liedertafel stichtte. In 1852 werd hij dr. h.c.
Het centrale punt van het werk van Friedrich Silcher was een muzikale opvoeding van het volk die sterk was beïnvloed door de pedagogie van Pestalozzi en verder zette hij zich in voor het bevorderen van de amateurkoren.
Silcher's 12 bundels vierstemmige volksliederen (waarin veel eigen, zeer populair geworden melodieën staan) hebben een grote invloed op de Duitse koorzang uitgeoefend en tot de zgn. Liedertafel-stijl geleid.
Verder publiceerde hij een driestemmig Choralbuch, drie bundels Sonn- und Festtagshymnen en Geschichte des evangelischen Kirchengesangs (1844).
Silcher was getrouwd met Luise Rosine Enßlin (1804-1871), met wie hij twee dochters en een zoon kreeg.