De ondertussenheid: verder met de gedachtenwisseling? - Henk Medema
Wat moet je nu geloven, als er geen hekjes meer om je geloof staan? Op een verrassende manier brak, bij het MissieNederland congres afgelopen vrijdag, Matthijs Vlaardingerbroek in z'n live blog alle muren open - oh, evangelisch Jericho! En daarna zette Evert Jan Ouweneel ons nog meer aan het denken: wat, als er bij de huidige staat van het christendom geen enkele reden meer te bedenken is om christen te zijn, of te blijven? Dan heb je er nog één: Christus zelf.
Het christelijke geloof is niet een concept. Het is een persoon. Het is Iemand. HIJ IS.
Dit is waar, maar het is veel schokkender dan we denken. Ik denk dat een aantal mensen verwarmd naar huis zijn gereden (het was een kortstondig hittegolfje, die dag), en voldaan dachten: precies, Jezus, dat vind ik nou ook. Er stilletjes aan toevoegend: maar natuurlijk wel de Christus der Schriften. (Zoals ik de Bijbel uitleg, dat weer wel!)
Hekjes weg. Maar hoe kun je in zo'n ongelooflijke ruimte leven, gelovend leven, als er nergens meer grenspaaltjes worden aangewezen?
Ik probeer een paar paaltjes te plaatsen - maar niet aan de randen, juist zo dicht mogelijk bij het centrum. Volg me: is dit waar het om gaat? Of is het nog anders? En reageer…
1. Verlangen naar Jezus, Gods woonplaats
We denken aan God Zelf. De Vader was zó enthousiast over zijn Zoon, dat Hij op een moment het hemelgordijn aan flarden scheurden: dít is mijn Zoon, van Hem hou ik meer dan van wie ook, hier wil Ik wonen! Niet meer in de tabernakel, niet in de tempel, nee: bij HEM.
Als je dat Godswoord hebt gehoord, word je er zelf ook door geraakt. Waar God woont, wil jij ook wonen. Zoals in Psalm 27:4 - 'Het enig wat ik verlang: wonen in het huis van de HEER, alle dagen van mijn leven'. Of zoals Jezus beloofde: 'Mijn Vader en Ik zullen bij je komen wonen' (Johannes 14:23).
2. Dromen van Christus, de belichaming van God
Waar je naar verlangt, dat achtervolgt je in de slaap. Wonderlijk, als de Geest neerdaalt: 'Je oude mannen [en vrouwen!] zullen dromen' (Handelingen 2:17). Niet alleen tijdens een middagdutje: dromen van Christus betekent dat je jezelf er een reële voorstelling van gaat maken hoe Hij 'eruit zou zien' als Hij nu op de aarde was. Dat is geen fantasie, het is écht. Jezus is niet meer op aarde, maar wij wél, we zijn samen de Kerk, en die wordt 'het lichaam van Christus' genoemd.
Als je echte, diepgevoelde verlangens hebt, lopen die uit in dromen. Hoe zou het er kunnen uitzien als de discipelen hun Koning zouden navolgen, aan Wie alle macht gegeven is in hemel en op aarde? Hoe zal stråks, na de Wederkomst, zijn Rijk eruit zien? Een leeuw als huisdier, samen met een lam?
3. Wakker zijn: onderscheiden waar God werkt in de wereld
Volhouden in het gebed, dankend klaarwakker zijn, biddend voor de spits van Gods werk - dat is wat Paulus in Kolossenzen 4:2vv zegt. Vorige week was 'wakker zijn' het onderwerp van de Nacht van Gebed: een nachtje niet slapen, maar de ogen biddend wijd open houden. Meer dan ooit hebben wij toegang tot informatie over alles wat er gebeurt in de wereld, maar je moet een innerlijk ontvangstkanaal hebben om erop te kunnen letten en erop te reageren.
4. Wandelen: de wegen van de Heer gaan
Veel van zijn brieven heeft de apostel Paulus in gevangenschap geschreven. Hij kon geen kant meer op, maar hij bleef bidden en z'n medegelovigen oproepen tot gebed 'dat God deuren voor ons opent om het mysterie van Christus te verkondigen'. En die gelovigen, zelf op vrije voeten, mogen iedere gelegenheid benutten, wijs tegenover buitenstaanders, op de goede manier reagerend (Kolossenzen 4:2-5). Verlangen, dromen, of zelfs waken is niet voldoende. Het Lam volgen waar het ook heen gaat (Openbaring 14:4), consequent je voeten richten op de weg van de vrede.
Het zijn maar vier suggesties om profetisch te leren zien hoe we in deze chaotische, pijnlijke wereld wat kunnen betekenen voor mensen, namens God. Want HIJ IS, en zo is Hij graag zo dicht mogelijk bij de mensen: adembenemend, ontroerend dichtbij.