Wetsinge " + "
Het Wetsingermaar en de Wetsingerzijl zijn genoemd naar Wetsinge. Dit duidt erop dat het in oude tijden een belangrijk dorp moet zijn geweest. De eerste bewoning van de wierde van Groot Wetsinge stamt uit de 3e eeuw v.Chr. In de wierde zijn verschillende vondsten gedaan, waaronder een aarden lampje uit de 1e eeuw. De wierde vormt onderdeel van een cluster van wierden langs de oostelijke oever van de Hunze. Een nog gave wierde verheft zich aan de overzijde vanKerk van Wetsinge
Wetsinge viel onder de hoofdelingen uit het geslacht Onsta, die ten noordoosten van Wetsinge de Onstaborg bouwden (gesloopt in 1801). De datering van het bakstenen koor dat het tufstenen koor verving is onzeker[3], maar wordt geplaatst op midden 16e eeuw. Tussen 1616 en 1630 (dus nog voor de sloop van de oude toren) werd een nieuwe toren gebouwd aan westzijde van de kerk, die de oude verving. Later werd aan de zuidmuur een steunbeer aangebracht. Begin 19e eeuw raakte de kerk in verval en in 1840 werd ze net als die van Sauwerd gesloopt om te worden vervangen door de in hetzelfde jaar, onder leiding van architect P.M. Kruizinga, gereedgekomen kerk aan de molenstreek, halverwege tussen Wetsinge en Sauwerd. De plek van de nieuwe kerk werd vervolgens in de volksmond Klein Wetsinge genoemd. Later kreeg het streekje een eigen plaatsnaambord. Deze kerk heeft een sobere neoclassicistische gevel. Waarschijnlijk werd de preekstoel overgeplaatst naar de nieuwe kerk en vanuit de vroegere Sauwerdse kerk werd de kerkklok uit 1609 overgebracht. De gecombineerde hervormde gemeente Wetsinge-Sauwerd fuseerde later tot de PKN-gemeente Adorp-Wetsinge-Sauwerd. Het huidige kerkorgel van orgelbouwer Jan Doornbos stamt uit 1914 en verving een kabinetorgel, dat een tweede leven kreeg in een café in het dorp. de weg tussen Winsum en Groningen; de Schellingheheert. Rond 1890 werd de wierde van Groot Wetsinge aan oostzijde voor een klein deel afgegraven. Dit gedeelte werd bemalen door het molentje van de Lugtenborg's polder.