In de winter van 1944 werd er in de Ardennen zwaar gevochten tussen de Duitsers en de bevrijders, de geallieerden. In een zwaar bewolkte nacht raakte een Duits toestel de weg kwijt. Het vloog niet terug naar Duitsland, maar vloog plotseling boven Benthuizen. Daar stortte het neer. Het verhaal gaat over wat er met de bemanning gebeurde.
Aan het einde van 1944 werd er hevig gevochten in de Ardennen. De bevrijders, de geallieerden, waren in juni op de Franse kust geland en probeerden via Frankrijk en België Duitsland aan te vallen. De Duitsers vochten hard terug. Op 27 december had een Duits toestel de opdracht gekregen de Duitse troepen op de grond te ondersteunen met luchtaanvallen. Het was een gloednieuw vliegtuig, een Junker 88. Toch viel al gauw een deel van de apparatuur uit. Het vliegtuig was ook aan de achterkant beschoten. De bemanning besloot terug te keren. Op dat moment ontstond er een dik wolkendek. De piloot kon zich nergens meer op oriënteren en raakte verdwaald. Zo verdwaald dat het net buiten Benthuizen zou neerstorten. Dat gebeurde op het land van boer Slootmaker aan de Slootweg.
Bij de crash van de bommenwerper kwamen direct twee van de drie bemanningsleden om het leven. De derde, Eberhard Scheve, werd uit het toestel geslingerd en was bewusteloos. De familie Slootmaker was na het horen van de klap buiten gaan kijken wat er aan de hand was. Ze zagen het vliegtuig wel liggen maar Eberhard niet. Die kwam na uren pas weer bij. Hij schoot een lichtkogel af, zag het toestel liggen maar herkende niet waar hij was. Eberhard was gewond, hij had het koud en besloot door de wei en slootjes naar de boerderij te kruipen. Niemand deed open. Wat verderop stond nog een huisje waar een familie uit Zeeland woonde. Zij moesten daar weg omdat het land daar onder water was gezet door de Duitsers.
Eberhard had een zware hoofdwond en botbreuken in zijn gezicht. Hij werd binnen op een stoel gezet. Dokter Pols uit Zoetermeer werd erbij gehaald en niet veel later werd de Duitse man naar het legerhospitaal in Den Haag gebracht. Daar werd hij geopereerd.
Het vliegtuigwrak op het land van Slootmaker moest bewaakt worden, zodat niemand er onderdelen uit zou halen. Dat betekende dat zes Duitsers werden ingekwartierd in de huiskamer van de boerderij van Slootmaker. Om de beurt hielden drie soldaten de wacht bij het wrak dat vanuit de kamer te zien was. Het duurde vier weken voordat al de brokstukken waren afgevoerd. Het wrak trok veel kijkers, vooral de oudere kinderen vonden het reuze interessant. De jeugd van Benthuizen zag kans om ongezien munitie, een kapot kompas en brokstukken te stelen.
Het was voor de familie Slootmaker lastig maar ook spannend om de Duitse soldaten in huis te hebben. Zoon Rien en neef Theo zaten beiden in het verzet. Op de kast in de kamer waar de Duitsers ‘woonden’’ stond een radio. Niemand mocht nog een radiotoestel hebben, laat staan luisteren naar de radio. Gelukkig is de radio niet ontdekt, anders had het nog slecht kunnen aflopen met de familie Slootmaker.
Eberhard Scheve kwam op 7 september 2002 samen met zijn vrouw, zoon en kleinzoon terug naar de plek des onheils om zijn hulpverleners van toen te bedanken. Hij was toen 97 jaar oud. Leden van de familie Slootmaker, de Zeeuwse familie en dokter Pols waren bij het bezoek aanwezig. Op de plaats waar het vliegtuig was neergestort werden kransen voor de omgekomen bemanningsleden gelegd.