Hoogsensitieve kinderen hebben meer tijd nodig om alle prikkels te verwerken. Als ze overprikkeld raken, kunnen ze dit uiten door druk gedrag en/of negatieve emoties. Hoogsensitiviteit komt veel voor bij hoogbegaafden.

Sietske van der Wegen is sinds augustus 2018 Procesbegeleider Integrale Locatieplannen bij T-PrimaiR. Zij vervult de rol van vraagbaak, intermediair en kritische vriend voor de locatieleiders van basisscholen en kinderopvang, gericht op het vinden van de juiste samenwerkingspartners en het begeleiden van het Integraal Locatieplan-proces.
Van 2007 tot 2018 is Sietske leerkracht in het primair onderwijs geweest. Ze heeft in deze periode op een Jenaplanschool gewerkt als onderbouw- en middenbouwleerkracht. Hiernaast vervulde zij de rol van Wereldoriëntatiecoördinator met een passie voor Onderzoekend en Ontwerpend Leren.
In 2009 heeft Sietske de Master SEN afgerond en in 2017 de Master Leren en Innoveren (MLI). Hierdoor heeft ze zich kunnen ontwikkelen en neergezet als adviseur en begeleider van professionaliseringstrajecten. Ze ziet ontwikkelkansen voor organisaties binnen de verbinding tussen wetenschappelijk onderzoek en de dagelijkse onderwijspraktijk.
Ze maakt zich graag sterk voor haar beroepsgroep door actief een bijdrage te leveren aan de professionalisering van collega’s binnen en buiten het primair onderwijs. Zo heeft zij in het schooljaar 2017-2018 gewerkt als onderwijs ambassadeur voor de Onderwijscoöperatie.
Momenteel zet ze zich nog altijd actief in voor netwerk-, en voorlichtingsbijeenkomsten en actieve meedenk- en werksessies.
Ook is ze actief binnen de denktank van MeetUp013. Samen met een bont gezelschap van onderwijsmensen organiseert ze evenementen om het Tilburgse onderwijs te verbinden.

Welke vrouw wil nou niet mooi gevonden worden? Natascha kan erover meepraten en probeerde jarenlang te voldoen aan het ideaalbeeld van slank en strak. Maar na een paar harde levenslessen weet ze inmiddels; echte schoonheid zit van binnen. Tijdens een bezoek aan een cliënt, die de maatschappij zou omschrijven als onvolmaakt en lelijk, wordt ze daarin nog een keer bevestigd. Dwars door alle imperfecties heen ziet ze, als ze écht kijkt. een andere vorm van schoonheid… ziet ze Jezus. Haar vraag aan jou: voor welke schoonheid kies jij?
Recent kreeg Natascha de vraag: Kan God ook werkzaam en aanwezig zijn in niet gelovige mensen? Vanuit eigen ervaring kon zij daar volmondig ja op zeggen: God bemoedigde haar via een overtuigd atheïst met een passie voor muzikale flashmobs.
Op Urk licht brengen? Dat was niet per se wat Natascha in gedachten had toen ze onlangs, in de mood voor een lekkere portie paling, een bezoek bracht aan het vissersdorp. Licht? Jezus? Daar weten ze op het Bijbelgetrouwe Urk toch al alles van? Natascha voelde zich nou niet direct geroepen om het Licht te verkondigen. Maar God besloot anders. Hij had zijn leerling discipel Natascha nodig. En zo belandde ze in een gesprek over God, met de eigenaresse van een klein, bijzonder kunstgalerietje. Over een God die mensen loslaat, maar toch eigenlijk ook niet…
Natascha vraagt het zich vaak af… Na weer een goed bedacht maar klunzig uitgevoerd plan: waarom kiest een perfecte God elke keer weer feilbare mensen uit om te werken in Zijn koninkrijk?! Dat is toch wachten op problemen? Natascha zocht naar het antwoord en kwam tot verrassende ontdekkingen.
LUME-vrouwen verlangen ernaar om licht te zijn in deze wereld. Maar hoe ziet “licht zijn” er eigenlijk uit? Hoe doe je dat? En kan elke vrouw “licht zijn” in deze wereld? Natascha vraagt het zich af en ontdekt door een ernstig zieke vriendin ineens het ware Licht!
Gekwetst worden… Elk mens krijgt er wel eens mee te maken. Maar wat doen we er vervolgens mee! Slaan we terug? Of kiezen we voor vergeving? En hoe moet dat eigenlijk; vergeven?! En levert het je iets op? Natascha werd onlangs door God uitgedaagd om te kiezen voor vergeving en kwam met Zijn hulp tot verrassende uitkomsten.
Natascha verlangt ernaar verschil te maken. Geroepen te zijn. Er komt iets moois op haar pad en Natascha ervaart dat als Gods plan. Ze stort zich er vol op. Maar tegen alle verwachtingen in, komt er abrupt een einde aan. Het begin van een pijnlijk proces van afsluiting… en overwinning. Maar voor wie?
Hoe kunnen wij, relationele wezens nog in relatie met elkaar leven als de angst voor besmetting en ziekte regeert? Natascha worstelt met die vraag en deelt haar opmerkelijke ervaringen als zorgverlener: Bejubeld en tegelijkertijd gemeden worden in tijden van corona angst. En ineens drong het tot haar door dat Jezus waarschijnlijk diezelfde ervaring moet hebben gehad. Maar is de vraag is, wat was Zijn antwoord en willen we daar Hem in volgen?
Met samengeknepen billen rent Natascha door de supermarkt. De Corona angst heeft ook bij haar inmiddels genadeloos toegeslagen. 'Is dit het einde', vraagt ze zich af. Zijn wij mensen de controle nu definitief kwijt? En hoe moet het dan in vredesnaam verder?! Terwijl ze zich dit angstig afvraagt ontstaat er ook een andere vraag. Op wie wil zij nu eigenlijk echt vertrouwen? Het antwoord daarop blijkt een nieuw begin, in het angstige tijdperk van Corona.
Natascha wil graag licht zijn, maar ze vraagt zich vaak af hoe… Is het wel mogelijk licht te zijn wanneer je het idee hebt niet meer te verspreiden dan de geur van een natte, stinkende wierrookkaars? En anderen dit ook nog eens lijken te bevestigen? Natascha stond om het punt haar vlammetje uit te blazen, maar God greep in.