Natuurlijk zijn we gebaat bij lage geneesmiddelkosten. Immers, zo houden we de zorg betaalbaar. Bij gelijkwaardige geneesmiddelen kiezen we in het NHG-Formularium voor de laagste prijs. Als neveneffect maken we ons daarbij afhankelijk van de (massa)productie van geneesmiddelen ver weg, in een of twee fabrieken. Onverkwikkelijk wanneer zulke goedkoop geproduceerde plofpillen verontreinigd blijken met schadelijke stoffen.
Onze minister werkt aan oplossingen, zoals een aan te leggen voorraad van vijf maanden. Of dit verlichting zal geven, is de vraag. Het streven om de productie terug in Europa te krijgen klinkt positief, al profiteren we daar op korte termijn niet van. Wat we zelf kunnen doen? Conform onze richtlijnen inzetten op een gezonde leefstijl en daarmee het gebruik van geneesmiddelen voorkomen.
Ik heb vroeger veel gekanood. In eerste instantie word je gegrepen door de stroom en kan je niets anders doen dan je mee laten voeren en zorgen dat je niet kopje onder gaat. Langzamerhand begin je de keerwaters te zien; de rotsen waarachter je kunt schuilen. Waar je even stil kunt liggen om bij te komen en te kijken hoe je verder gaat. Je leert technieken om ook tegen de stroom in te komen zonder zelf uitgeput te raken. Op een gegeven moment zoek je de moeilijkere watervalletjes en de hoge golven zelf op. Gewoon, voor de lol. Je kan je bijna niet meer herinneren hoe je begon. Je geniet van hoe soepel alles gaat.
Lang voordat ik huisarts werd, hielp ik als informaticus bij het verbeteren van bedrijfsprocessen. Mijn collega was door een groep vooruitstrevende huisartsen gevraagd advies te geven over hoe ze hun patiëntenzorg beter konden organiseren.