Hunger of Hungerus Frisus was bisschop van het sticht Utrecht binnen de organisatie van de Rooms-katholieke kerk van ca. 854 tot 866. Hij is na zijn dood door de kerk heilig verklaard en dit wordt op 22 december gevierd.

Na de dood van zijn voorganger Liudger van Utrecht werd aanvankelijk diens neef Craft als opvolger aangewezen, een zeer vermogend man. Deze weigerde echter omdat de Noormannen in het gebied heersten en hij zich zorgen maakte dat zijn kapitaal voor hen niet veilig was. Nu werd de mismaakte kanunnik Hunger aangewezen. Aanvankelijk leefde hij in goede verstandhouding met de Noormannenkoning Rorik van Dorestad die Utrecht en bijna heel Friesland bestuurde, die zich tot het christendom bekeerde. Later werden gebouwen met rijkdommen in Utrecht toch aangevallen door Noormannen, zodat de bisschop en alle andere Utrechtse geestelijken de wijk moesten nemen naar Sint-Odiliënberg bij Roermond, waar koning Lotharius II hun in 858 het Sint-Pietersklooster ter beschikking stelde. Later vestigde hij zich in de abdij Prüm in de Eifel en ten slotte in Deventer.

Hunger schijnt een godvruchtig man geweest te zijn die zich, in tegenstelling tot zijn voorganger Liudger, niet met zelfzuchtige familiepolitiek inliet, wat overigens gebruikelijk was. Families met grootgrondbezit probeerden dat formeel onder te brengen bij de kerk door op hun grond een klooster te stichten en het bestuur ervan in eigen hand te houden. Op deze manier hoefde men geen (militaire) diensten te verlenen aan de wereldlijk heer.

In de zaak van het kinderloze huwelijk van Lotharius II met Theutberga verdedigde hij op theologische gronden de instandhouding van dat huwelijk, maar Lotharius II verstootte desalniettemin zijn vrouw om de erfopvolging veilig te stellen en trouwde met Waldrada, bij wie hij al een zoon had.

Heilige in het christendom
Nederlands heilige of zalige
Karolingisch heilige
Bisschop van Utrecht
9e-eeuws bisschop
Bisschop in de Nederlanden in de 9e eeuw