Recensie - Kurtág: Kafka-Fragmente - Melzer, Stark - OpusKlassiek
Caroline Melzer (sopraan), Nurit Stark (viool)
BIS-2175 • 58' • (sacd)
Opname: oktober 2012, Studio Gärtnerstrasse, Berlijn
complete video opname van de productie
ECM audio opname met de partituur
trailer van de BIS productie
György Kurtág (1926) is een man van weinig noten. Zo weinig dat hij zich ernstig zorgen maakte en de hulp zocht van een bevriende psychiater. Zij adviseerde hem om van de nood een deugd te maken en zich te concentreren op aforismen. Het werd zijn redding. Jaren later schreef hij de cyclus 'Kafka-Fragmente' en droeg ze op aan die geestelijke mentor, Marianne Stein. Uit veertig splinters is een indrukwekkend geheel ontstaan van bijna een uur lengte. De tekstfragmenten stammen uit dagboeken en brieven van Franz Kafka, en zijn gezet voor sopraan en viool. Kurtág werkte er aan van 1985 tot 1987, de eerste uitvoering vond plaats tijdens de Wittener Tage für neue Kammermusik, door Adrienne Csengery en Andras Keller. Zij verzorgden tevens de cd-première voor het label Hungaroton, in 1995.
Sindsdien verschenen er nog drie opnamen, voor Ondine met Anu Komsi en Sakari Oramo, en door Juliane Banse en alweer András Keller voor ECM. Nu mogen we daar een derde registratie voor het label BIS aan toevoegen, gemaakt in super-audio, met sopraan Caroline Melzer en violiste Nurit Stark
Deze uitvoering is gebaseerd op een productie waarin de muziek van Kurtág wordt gecombineerd met een video-installatie, gemaakt door Isabel Robson en Susanne Vincenz. De voorstelling was op verschillende plaatsen in Europa te zien, en kan nu in zijn geheel op internet bekeken worden; hij staat in stukken geknipt op youtube, maar beter is het om naar bovenvermelde website te gaan, waar ze in haar geheel en in samenhang te volgen is. Dat is tegelijk ook het eind van het goede nieuws over deze productie, want u moet hem zien en niet horen. Caroline Melzer is een operazangeres met een talent voor eigentijdse muziek, maar helaas vertoont haar stem gebruikssporen. Dat stoort in een theaterproductie veel minder dan op een pure geluidsopname. Wat dat betreft blijven we voorlopig aangewezen op de schitterende uitvoering die Juliane Banse en András Keller in 2006 maakten voor ECM (klik hier voor de recensie).