(variatie op) echine à la bière de garde – volume12
(variatie op) echine à la bière de garde
Wij eten eigenlijk zelden varkensvlees. Ik eet al graag eens een kotelet, maar mijn huisgenoten zijn daar niet echt tuk op. Een varkenshaasje, ho maar, dat gaat er wel in, maar van de rest ben ik genoodzaakt ver weg te blijven. Te droog, heet dat dan, en dan zijn ze beiden precies gemakshalve de superlatieven vergeten waarmee ze mij hebben overladen na de bereiding van mijn varkensgebraad. "Zooo mals!", klonk het toen –of ik moest tijdens de bereiding zwaar aan de champignons gezeten hebben.
Niettegenstaande heb ik een tijd geleden, samen met het derde deel van de Homarus trilogie, de vertaling van Cochon & fils (Van het varken) gekocht. Vol schitterende recepten à l'ancienne.
Dinsdag stond ik bij onze slager om er kalfsschenkel te kopen voor osso buco, maar omdat hij er geen in huis had besliste ik à l'improviste (wat is dat toch met de Frans vandaag) om nog eens iets van het varken te kopen. Ik ging naar huis met een stuk varkensschouder van 700+ gram.
Ik had een aantal opties maar gezien ik mijn bereiding (wegens tijdsgebrek) heb moeten uitstellen tot donderdag, en gezien ik des donderdags met Henri naar diens trompetles trek, ben ik terecht gekomen bij het gerecht uit de titel: varkensschouder met bruinbier.
Nu heb ik geen idee wat bruinbier juist is (waarschijnlijk Rodenbach, denk ik nu), maar ik had –zoals steeds– Orval in huis, en bij mijn weten ziet dat bruin. Probleem opgelost? (Op wikipedia wordt verteld dat het bier traditioneel uit de Franse regio Pas-de-Calais afkomstig is.)
Ingrediënten: varkensschouder (700+ gram), 1 fles Orval, 3 niet te grote ajuinen, 3 teentjes knoflook, 2 laurierblaadjes (ik heb de lijst aangepast aan wat ik heb gebruikt).
Bak uw varkensschouder langs alle kanten bruin. Voeg er de grof versnipperde ui, de geplette knoflook en laurierblaadjes bij. Laat even bakken, en blus met het bier. Als het bier begint te borrelen, zet u het vuur laag (flink laag; stand 3/12 in mijn geval).
Ga naar de trompetles. Laat zo'n anderhalf uur op het vuur staan. Overgiet het vlees regelmatig met het braadvocht/bier, zo vraagt het recept. In mijn geval zat het gebraad in een creusetpan, een zware gietijzeren pan met dito deksel, en dat zorgt (een beetje) voor een natuurlijke 'bevochtiging'. Dat, en ik had geen keuze natuurlijk.
Verwarm de oven voor op 180°C. Begin ondertussen aan de voorbereidingen voor uw groenten (erwtjes!) en bijgerecht (couscous). Als er nog veel braadvocht/bier overblijft, dan haalt u het vlees uit de pan, en laat u het vocht inkoken (bewaar het vlees onder zilverpapier). Ik heb het meeste vocht gebruikt om de couscous te maken.
Bak het vlees nog zo'n 15 minuten in de oven, en overgiet het regelmatig met het ingekookte braadvocht.
Ziezo. Smakelijk!
(Het beste varkensvlees dat ik ooit al heb gegeten, klonk het deze keer. Benieuwd hoe lang ze dat gaan onthouden.)
Geplaatst op 7 december 2007 Auteur brunoCategorieën etenTags kookkunst, recept, voedsel
5 gedachtes over "(variatie op) echine à la bière de garde"
7 december 2007 om 16:59
Orval is toch veel te lekker om mee te gaan koken? Ik ga altijd voor een fles pied boeuf, bruin natuurlijk
Ik eet wel graag varkensvlees, maar ben het een beetje beugegeten. Als je mama één van de kinderen is die het familiebedrijf draaiende houden, dan krijg je meer dan genoeg varkensvlees op je bord, geloof me.
Van varkenshersenen tot varkenspoten, jawel.
7 december 2007 om 17:35
Rodenbach is 'rood' bier, 'bruin' bier is b.v. Oudenaards zoals Liefmans Oud Bruin (en Gouden Band om erbij te drinken), licht zoet en rijp. Voor varkensvlees is Rodenbach overigens wel lekker door de lichtzure smaak, vind ik zelf.
Wij zijn ook niet zo tuk op varkensvlees (alé, ik dan toch) maar da's toch een receptje dat ik zal uitproberen.