10x kerststress met familie
10x Kerstfamiliestress
Kerst is heerlijk. Een rustpunt om even met de familie bij elkaar te komen en lekker de dag door te brengen en te eten en te drinken. Puur genieten. Toch? Nou, niet voor deze tien vrouwen, hoor.
Kim (29): "Als mijn schoonzus nog één keer een opmerking maakt over het eetgedrag van mijn kinderen, garandeer ik geen vredig kerstfeest. Ja, ze eten met hun handen. Dus?"
Marie (35): "Een hele avond met mijn zwager vind ik een immense opgave. Altijd diezelfde afgezaagde grappen en dat hij de helft van het eten laat liggen omdat hij het niet kent dus niet vertrouwt, irriteert me ook mateloos. Man, probeer eens iets nieuws, denk ik dan. Je zult het heus wel overleven."
Heel gezellig, maar niet heus
José (32): "Mijn schoonmoeder doet met kerst niks anders dan om de tien seconden roepen: 'Gezellig. Ja, echt gezellig.' Als iemand dat zo vaak zegt weet je één ding zeker: gezellig is het niet."
Help, mijn kind vliegt in de fik
Nicole (30): "Ze bestaan nog: mensen met echte kaarsen in de boom. Mijn oma bijvoorbeeld en aangezien we daar volgens traditie elk jaar kerst vieren, betekent eerste kerstdag voor mij zoveel als: voortdurend alert zijn, geen druppel alcohol en voorkomen dat mijn tweeling van zes in een straal van drie meter rondom de boom komt. Aan het eind van de avond ben ik kapot en heb ik geen hap gegeten."
Annemieke (27): "Mijn broer en zus kunnen niet met elkaar overweg en mijn vader en mijn broer ook niet echt, en mijn moeder ergert zich zo aan mijn schoonzus - de vrouw van mijn broer - dat ze de hele tijd van die blikken mijn kant op werpt om duidelijk te maken hoe erg het volgens haar allemaal is. Ik weet niet wat ik ermee moet en verval automatisch in mijn rol van het jongste, naïeve kind waarbij ik doe alsof ik het allemaal niet merk en heel overdreven lollig ga zitten doen, waar mijn man zich dan weer kapot aan ergert. Elke jaar weer vraag ik me af waarom we het onszelf aandoen om bij elkaar te komen met kerst."
Op twintig plaatsen tegelijk
Louisa (45): "Ik heb een zoon uit mijn eerste huwelijk, mijn man twee dochters uit het zijne. Mijn ouders zijn gescheiden en vieren allebei kerst met hun nieuwe partners waarbij ze het heel belangrijk vinden dat mijn zus en ik erbij zijn met onze gezinnen. De vader van mijn man is overleden en omdat hij enig kind is voelt hij zich geroepen beide kerstdagen zijn moeder onderdak te bieden maar ik ga haar natuurlijk niet meeslepen naar mijn familie. Kerst is voor mij, kortom, agendamanagement waar je niet goed van wordt."
Shirley (33): "Mijn man wil helemaal niks met kerst en heeft aangekondigd gewoon thuis te blijven. Dat zegt hij elk jaar en hij heeft het nog nooit gedaan, maar altijd weer die hakken in het zand en dat ik hem dan moet gaan overhalen, daar word ik doodmoe van."
Appen vanaf september
Natascha (29): "Wie maakt het voorgerecht? Wie het hoofdgerecht? En zal ik dit recept doen, of dit, of dit, of heel iets anders? En wil degene die de wijn meeneemt er wel even rekening mee houden dat het precies deze Malbec uit 2008 moet zijn want anders is mijn hele gerecht verpest, ja. Ziehier: de familiegroepsapp, traditioneel opgericht door mijn moeder op 1 september (geen grapje, echt), die ik consequent op stil zet anders word ik gek."
Iedereen dronken naar huis
Rebecca (28): "Op een of andere manier ben ik terechtgekomen in de traditie dat we met de hele familie, inclusief mijn oma van 91, op kerstavond bij mij thuis eten. Ik doe alles, mijn man schenkt alleen de wijn in, niemand biedt ooit aan om te helpen en aan het eind van de avond gaat iedereen, inclusief oma, dronken naar huis en valt mijn man op de bank in slaap. Vervolgens sta ik in mijn eentje op te ruimen tot half drie 's nachts, waarna ik exact vier uur kan slapen tot mijn zoon van 2 wakker wordt. Vorig jaar stelde ik voor om met z'n allen uit eten te gaan, maar toen viel iedereen boos over mij heen."
Antoinette (33): "Mijn drie zoons zijn gewoon niet goed in aan tafel zitten en stil zijn. Niet langer dan twintig minuten althans. Ik zie de misprijzende blikken van mijn schoonmoeder alweer voor me als ik ze toestemming geef om van tafel te gaan als het voorgerecht pas net achter de kiezen is, en ik vind het echt stom van mezelf dat ik me haar zuinige 'kwestie van opvoeden'-gezicht toch altijd weer persoonlijk aantrek."