De afgelopen twee weken hebben ruim 1600 ouderen gebeld naar het FNV-meldpunt om huishoudelijke zorg terug te claimen. Voor 1200 ouderen gaat FNV Zorg & Welzijn de hulp terug claimen.
Volgens de vakbond hebben ouderen uit bijna 200 gemeenten gebeld voor hulp bij het terugvorderen van de huishoudelijke hulp. Twee weken geleden heeft vakbond FNV een meldpunt opgezet voor mensen die die hun huishoudelijke hulp onterecht zijn kwijtgeraakt. Voor 1200 mensen gaat de bond nu zorg terug claimen bij de gemeenten.
Veel gemeenten hebben bezuinigd op de huishoudelijke hulp, maar zij zijn op 18 mei door de hoogste bestuursrechter, de Centrale Raad van Beroep, teruggefloten. De rechter bepaalde dat gemeenten verplicht zijn hun inwoners te ondersteunen als zij zelf hun huis niet schoon kunnen maken. Lees meer over de uitspraak>>
Gemeenten hebben onterecht 310 miljoen euro overgehouden op huishoudelijke hulp. De FNV wil dit rechtzetten en roept cliënten daarom op contact met hen op te nemen. Lees meer>>
De vijf gemeenten waar de meeste meldingen uit kwamen zijn Enschede, Amsterdam, Rotterdam, Apeldoorn en Helmond. Sarah Dobbe, campagneleider van FNV Zorg+Welzijn, vindt het schokkend dat in bijna 200 gemeenten de ouderen blijkbaar te weinig zorg krijgen. ‘En het is schrijnend dat in zo veel verschillende gemeenten thuiszorgmedewerkers onterecht hun werk hebben verloren.’
De gemeenten Amsterdam en Rotterdam hebben inmiddels aangekondigd dat zij hun beleid ten aanzien van toewijzing van huishoudelijke hulp zullen aanpassen. Ook kleinere gemeenten, zoals Hollands Kroon en Schagen, willen dat doen. De FNV blijft cliënten helpen hun recht op huishoudelijke zorg te claimen: ‘Voor elk uur zorg dat terugkomt, komt ook een uur werk terug.’
Uit een onderzoek van FNV en het AD blijkt dat er in 2015 minstens 17.000 mensen met een vast contract in de thuiszorg en ouderenzorg zijn ontslagen. De oorzaak daarvan ligt bij de vele bezuinigingen die zijn doorgevoerd. Lees meer>>
Hoe gaat het met de mensen die verstandelijk wat kwijt zijn? Is daar hulp voor of moeten ze zelf maar zien hoe ze het ermee doen?
De zoektocht van Sabine Uitslag (CDA) in haar column naar de definiëring en kwantificering van mantelzorg - en de vele reacties die daarop volgden - schreeuwt om uitleg. Mezzo, de Landelijke Vereniging voor Mantelzorgers en Vrijwilligerszorg, wil daar gehoor aan geven.
Het klaarmaken van een ontbijtje voor je partner of de nachtelijke zorg voor een (gezonde) baby moeten we niet verwarren met mantelzorg; de langdurige zorg voor een chronisch zieke, gehandicapte of hulpbehoevende partner, ouder, kind of ander familielid, vriend of kennis. Nederland telt 1,1 miljoen mantelzorgers die minimaal acht uur per week en/of langer dan drie maanden voor een naaste zorgen. Daarvan is bijna een half miljoen mantelzorgers (zwaar) overbelast. Zij zorgen 24 uur per dag en 7 dagen per week voor een ander. Dit valt allang niet meer onder de noemer ‘gezelligheid’.
Tot zover de definities en de cijfers. Maar naast deze begripsverwarring vraagt Sabine Uitslag zich tevens af waarom we vandaag de dag mantelzorg willen kwantificeren door er eisen en verwachtingen aan te stellen, terwijl dit in het verleden werd gezien als iets vanzelfsprekends. Vooropgesteld moet worden dat mantelzorgers hun belangrijke werk nog steeds zien als iets vanzelfsprekends en zij doen dit met liefde. Zij zijn, zoals Sabine Uitslag terecht stelt, van onschatbare waarde en beseffen dat maar al te goed. Daar is de laatste jaren niets in veranderd.
Wat wel is veranderd, is de vraag naar en de druk op de informele zorg (mantelzorg en vrijwilligerszorg). Verschillende aspecten liggen hieraan ten grondslag. Zoals het feit dat ouderen in het verleden eerder naar een verpleeg- of verzorgingshuis verhuisden, terwijl zij er tegenwoordig voor kiezen om langer thuis te blijven wonen. Dit heeft een gunstig effect op de totale zorgkosten (80 procent van de zorg in Nederland wordt gegeven door mantelzorgers!) maar zou onmogelijk zijn zonder de inzet van die mantelzorgers en vrijwilligers. Tel daarbij op de vergrijzing, de toename van het aantal chronisch zieken en de huidige kabinetsplannen waarin een groot beroep op de zorgzame samenleving wordt gedaan en het recht van chronisch zieken op zorg en ondersteuning wordt aangetast. Je moet constateren dat de informele zorg aan de ene kant vaak de oplossing is voor ingewikkelde kwesties en aan de andere kant in de knel komt door tegengestelde wensen vanuit de overheid. Denk bijvoorbeeld aan het streven om meer vrouwen (vaak mantelzorgers en zorgvrijwilligers) deel te laten nemen aan het arbeidsproces en de stijging van de pensioensleeftijd.
De conclusie is dus eerder dat door demografische en economische omstandigheden mantelzorg vanuit de overheid steeds meer als vanzelfsprekend wordt gezien. Het huidige aantal zwaarbelaste mantelzorgers geeft wel aan dat die grens van vanzelfsprekendheid is bereikt.
Betekent dit dat het einde van het mantelzorgtijdperk in zicht is? Absoluut niet. Maar wanneer we de informele zorg overvragen zijn we verder van huis. Daarom is erkenning en ondersteuning van mantelzorgers en zorgvrijwilligers cruciaal. Nu meer dan ooit. Gelukkig constateert Mezzo dat er vele politici zijn die deze mening delen.
Paul Steehouwer, manager communicatie en voorlichting bij Mezzo, de Landelijke Vereniging voor Mantelzorgers en Vrijwilligerszorg
Zo.. interessant bericht. Interessante de-escalatie technieken worden gebruikt. In de column van Sabine gaat het er toch om dat je jezelf geen mantelzorger mag noemen als je je vader iedere dag zijn steunkousen aan en uittrekt en dagelijks voor hem kookt. Kun je ons ook uitleggen welk belang daar achter zit. Wat is het belang van deze definitie-aanscherping. Wat staat de (psuedo-) mantelzorgers te wachten, want dat is de stress die dwars door de verhalen heen klinkt.
Het kan aan mij liggen, maar iemand die denkt op de wijze van Mevr. Uitslag, zou niet in de kamer moeten zitten.
Hoop ook voor haar dat dat niet gaat gebeuren, ze zou zich helemaal verloren voelen in deze harde wereld……
Beste Sabine, Als je meer wilt weten over mantelzorg en wat dat betekent, heb ik een gouden tip voor je. Meld je aan als vrijwilliger voor steun aan mantelzorgers. Sinds kort doe ik dat ook, naats mijn full-ttime baan. Kost niks, hooguit twee uur in de twee weken. Wat je dan wel moet kunnen is: LUISTEREN naar wat mantelzorgers en hun dierbaren te vertellen hebben. Dat kan je eigen lever verrijken maar vooral dat van de mensen voor wie je in de Tweede Kamer zit!!!
Als je als politica een mening hebt en de volwassen leeftijd hebt bereikt en ook nogeens handelingsbekwaam bent en niet onder curatele staat,dan mag ik ook verwachten dat je de woorden die je spreekt in media en politiek weloverwogen en doordacht voor het voetlicht brengt.Niets is minder waar en weer hanteert men de in het baseball zo geliefde “hit and run technic” Dus een harde klap geven niet nadenken en hard weglopen om te scoren op het volgende honk.En waarom ?? Omdat Wilders het ook doet en het komt zo lekker stoer over.Het gaat dus niet om een demografisch criterium maar om een demagogisch criterium of is dat te moeilijk voor een politica van haar volume ?? De overheid zijn wij overigens allemaal,omdat de politici door ons bij matig bezochte verkiezingen op verkiesbare plaatsen zijn gezet..Nederigheid in uitoefening van ambt zou wellicht dan ook als humaan bij de kiezers en bevolking kunnen overkomen en dus niet hautain gedrag doorspekt met valse beloftes omtrent beschaving en niet aan tornen etc,daar kopen de mensen niets voor.
Dit is de aandoening van een mantelzorger, die niet goed wordt van de omgeving, die de mond vol heeft van mantelzorg om vervolgens geen poot uit te steken.
Wat zou het goed zijn als Sabine Uitslag inging op deze commentaren. De afstand politiek en burger moet toch ook voor haar als politica een gruwel zijn. Nu eens geen werkbezoeken maar reageren, daal af uit die ivorentoren en ga praten met de mantelzorger, liefst incognito.
Hartelijk dank Sabine voor je geweldige stukje populisme. Een betere reclame kun je bijna niet maken. Nu weten de lezers van je stukje in ieder geval waar ze niet op moeten stemmen.
Blijkbaar is het CDA compleet vervreemd van goede burgers die nog wel weten wat zorgzaamheid en empathisch inlevingsvermogen is.
Ik zou u graag één keer mee willen nemen naar mantelzorgers, vrijwilligers en keihard werkende medewerkers in de zorg. Misschien gaan uw ogen dan wel open.
beste Sabine , volgens mij heb je geen recht van spreken als je niet weet wat mantelzorg inhoud. en dat moet ons vertegenwoordigen in de tweede kamer?
je komt uit een prachtig dorp met een uitstekend verzorgingshuis, waar je prima werk kan verrichten als mantelzorger . laat je daar is in en probeer je in de mensen in te leven en dan spreken je wel weer via een andere colum met een andere visie op het mantelzorgen.