Dating blog van 50plusmatch.nl: Eiken Huwelijk
Afgelopen week zag ik op het journaal een echtpaar dat het "Eiken Huwelijk" vierde. Ik had er nog nooit van gehoord en het is ook een respectabel aantal jaren, namelijk 80 jaar! Mevrouw is 101 jaar oud en meneer is 100 jaar oud. Ze wonen nog zelfstandig. Door hulp van thuiszorg en de kinderen was dat mogelijk, zo werd vermeld. Die kinderen hebben ondertussen ook al een mooie leeftijd bereikt.
Wij allen hier op 50pus match komen niet meer in aanmerking voor zo'n lange huwelijksperiode. Tenminste daar ga ik vanuit, uitzonderingen daargelaten. Of we zijn gescheiden, of weduwe/weduwnaar. Wat me opviel bij het zien van dat huwelijkspaar was dat ze uitstraalden hoe gelukkig ze samen waren. Elkaars hand vastpakten, elkaar blikken toewierpen waarbij geen woorden nodig zijn. De vertrouwdheid die daar uitsprak. Ook wij hier zijn allen op zoek naar die vertrouwdheid en hopen die opnieuw te vinden in een partner die bij ons past. Door een scheiding, of overlijden van een partner zijn we in een gewilde, of ongewilde situatie beland, welke voor ons verdere leven consequenties kan en zal hebben, zowel in materiële, als in gevoelsmatige zin. Bovendien hebben we wat verloren, zijn het samenzijn kwijt. We zijn ineens single. Wat we hadden, willen we nog eens ervaren door met een nieuwe partner onze toekomst te beleven, maar ook te verzekeren. Een mens is nu eenmaal niet geboren om alleen te blijven. We verlangen weer naar die geborgenheid binnen een relatie. O.a. door weg te kunnen kruipen bij die ander, minder de eenzaamheid te voelen, maar ook ons weer zeker kunnen voelen door de gehechtheid samen. Ons weer veilig kunnen voelen, omdat je bij onzekerheden samen naar oplossingen kunt zoeken en je je daardoor sterker voelt. Samen kunt delen.
Na alle bovenstaande wensen van ons ieder te hebben benoemd, vraag ik me toch af, waarom het zo moeilijk lijkt, of is, om een geschikte partner hier te vinden. Ik weet het, er zijn successtory's, echter ik weet ook, dat er over een langere periode nog steeds dezelfde gezichten hier aanwezig zijn. Komt het door onze leeftijd, wijzer geworden door onze ervaringen, we niet meer zo lichtzinnig denken………..Je hebt toch een andere toekomst te verwachten, dan toen je jong was! Of is het de angst voor opnieuw beschadiging, indien je weer een verbinding aangaat? Stellen we onze verwachtingen te hoog in? Ook kan het zijn dat je zo vasthoudt aan het beeld van jouw prins op het witte paard, wat al vanaf je puberjaren verankerd ligt in jouw genen, nog steeds de boventoon voert. Dat beeld is natuurlijk ook nu verouderd en daar zul je ook rekening me moeten gaan houden. En…..niet onbelangrijk, na een periode ga je wennen aan de vrijheid, gevoelsmatig zal je ook hierover moeten dealen. Ik weet de oorzaak niet. Wie het wel weet, mag het zeggen………..
Tijdens een date kwamen we in ons gesprek over onze toekomst te discussiëren over onze tijd die ons, in dit geval als 60plusser, nog rest. Hei zei, dat hij het gevoel van haast hebben, maar niet van zich af kon zetten. Mijn tijd is nog maar kort, was zijn mening. Of hij dan ook minder selectief was in zijn keuzes, zijn gevoelens, zijn eisen, vroeg ik hem. "Nou nee, eigenlijk niet, ik vind dan de kwaliteit van leven wel belangrijker". En als je honderd wordt………………?
Wie weet worden we hier allemaal honderd, zoals het echtpaar met het Eiken Huwelijk en kunnen de jonge 50plussers onder ons nog hun Gouden Huwelijksfeest vieren.