[BLOG] "Ik liet me met opzet zwanger maken door mijn partner die geen kinderen meer wou" | Camille Calmar
Een kinderwens kan soms in alle hevigheid toeslaan bij vrouwen. Er bestaan dan ook allerlei uitdrukkingen om een hevige kinderwens te omschrijven "babykoorts" "rammelende eierstokken" "de biologische klok die tikt".
Ik kon me nergens meer vertonen. Overal werd ik geconfronteerd met mijn kinderwens
Ik was al ruim de 30 voorbij toen het ook mijn omgeving begon op te vallen dat wij nog geen aanstalten maakten voor kinderen. Bij de kraambezoeken kwam steevast de vraag "en jij Ilse, wanneer beginnen jullie er aan?" "Het staat je echt hoor Ilse". "Niet te lang wachten hoor Ilse, voor je het weet zijn je vruchtbare jaren voorbij".
Dirk was blind en doof voor mijn verlangens, mijn verdriet. Hij ging er zo 'gemakkelijk' over. Hij had er geen zin in, het paste nu niet, hij voelde niets voor kinderen, kinderen zouden ons leven veranderen en we hadden het toch goed? Een mooi groot huis, auto's op de oprit, verre reizen, spaarcenten, een paar eigendommen hier en in het buitenland. Ik had niets om over te klagen volgens hem. Ik had alles wat mijn hartje begeerde en als ik iets wou moest ik het maar vragen. Zolang het maar geen "kind" was.
Ondertussen begonnen veel vriendinnen aan rondje 2 en zelfs 3 en 4 van de kinderen. Toen ik de 35 passeerde polste zelfs mijn gynaecoloog waar ik jaarlijks op controle ging naar mijn kinderwens. Toen ik zei dat ik die echt wel had, adviseerde ze om die niet meer te lang uit te stellen. Ze wees me op de risico's van een 'geriatrische zwangerschap'. Wat een afschuwelijk woord ook, ik werd gewoon te oud voor kinderen. Binnenkort zou mijn lichaam het laten afweten en dan zou mijn kans voor eens en altijd "verkeken" zijn. Ik geraakte in paniek. Ik wou dit echt niet. Ik wou geen leven zonder kinderen. Ik wou ook geen leven zonder Dirk. Ik hou van Dirk. Ik kan me geen andere man in mijn leven voorstellen. Hem verlaten was gewoon geen optie. Ik hield van hem en hij van mij.
Het duurde niet lang voor ik met een positieve zwangerschapstest in de badkamer stond. Mijn geluk kon niet op. Ik was zo gelukkig, zo intens en ongelofelijk gelukkig. Ik was 37 en eindelijk zwanger, mijn droom zou in vervulling gaan. Maar niemand mocht het nog niet weten.