Weekoverzicht: telefoonhysterie, oproepje & een nieuwe pan | IKBENIRISNIET
maart 20, 2016 september 22, 2017 35	Persoonlijk, Weekoverzichten
Welkom bij een nieuw weekoverzicht! Van telefoonhysterie tot uren staren naar een Excel-bestandje.
Ik heb al eerder iets geschreven over Yosa yoghurt (op basis van haver); ze hebben nu ook een naturel variant die ik mocht proberen. Lekker! Vooral met gekleurde hagelslag en eetbare confetti die ik er zelf aan toevoegde, ha. Toch superknap hoe ze een zuivelvrije yoghurt lookalike kunnen maken van haver!? Ik zou er niet op komen. Ondertussen ging Steve voor het eerst motorrijden sinds hij zijn motorrijbewijs heeft. Dus ik vermaakte mezelf met How to change the world, een docu over het ontstaan van Greenpeace en at noodlesoep als lunch. Terwijl ik mijn hart vasthield. (Steve kwam levend terug, no worries.) 's Avonds aten we patat, maar dat was niet fotogeniek genoeg om vast te leggen. #bloggerstruggles
Ik begon de dag vrolijk en enthousiast met het maken van een to do lijst en wandelde met Ollie. Hij is nog heel bang voor grote honden dus die probeer ik zo veel mogelijk uit de weg te gaan tijdens het wandelen voor nu; ik vind het belangrijk dat hij nu eerst goed kan wennen en kalmer wordt, ons meer gaat vertrouwen, enzovoort. Dus huppelden we via een omweg de andere kant op toen ik een grote loslopende poolhond in mijn ooghoek zag. Eenmaal thuis brak de paniek uit, want mijn telefoon was WEG. Wat een drama. Via 'zoek mijn iPhone' zag ik het puntje van mijn telefoon op de plattegrond op een heeele andere plek dan waar ik was. Wat bleek: de mensen van de grote poolhond hadden mijn telefoon op de grond gevonden, maar omdat ik er zo snel vandoor ging, konden ze me niet bijhouden. Ze waren zo lief om met Steve te whatsappen (omdat er een hartje achter zijn naam stond), die mij weer een berichtje stuurde met hun adres zodat ik mijn geliefde telefoon kon ophalen. Pfiew! Ik kon gelijk kennis maken met hun grote fluffy hond. Ze vertelden dat ik me geen zorgen hoefde te maken om hem, hij kwam namelijk ook uit het asiel en is vroeger mishandeld, daardoor is hij net zo bang voor andere honden. Och!
Historisch moment: ik was 10 minuten te vroeg op de afspraak met mijn thesis-begeleidster. Beetje jammer: zij was 10 minuten te laat. De week ervoor had ik de eerste versie van mijn inleiding gemaild en daar kreeg ik feedback op. Ik was er een béétje zenuwachtig voor omdat ik geen idee had of ik in de goede richting zat en wat haar verwachtingen waren. Maar ze was erg positief, yes! Wel heb ik een giga to do list kunnen maken van alle punten die ik nog verder moet uitwerken voor onze volgende afspraak over drie weken. Het voelt nu nog als duizend stuiterballen in mijn hoofd. Eenmaal weer thuis werd er een superfijn pakket van Green Gypsy bezorgd; Green Gypsy is de blog van Kim en zij is nu naast haar blog ook een webshop begonnen. Zo leuk! Ze verkoopt pakketten zoals die op bovenstaande foto, maar ook losse kruiden. 's Avonds probeerde ik een telefoonvrije avond te houden, omdat ik het zo treurig van mijzelf vond dat ik in paniek was geraakt door de telefoonhysterie van maandag. Maar na een uur rende ik als een junk met afkickverschijnselen naar boven om mijn telefoon weer te pakken want ik kon me nergens op concentreren. (Als je nu denkt JEZUS Iris doe 's normaal, dan biedt het artikel getiteld What smartphone addiction looks like when you're living with ADHD wellicht wat meer perspectief.)
In de keuken maakte ik mijn eigen fotostudio en ging weer aan de slag voor HEMA. Ik maakte onder andere kruidenboter, jum. Daarna een lange wandelen met Olliebol gemaakt en zo kon ik weer met een fris hoofd verder met mijn thesis. Als je snel last hebt van modder & pudding in je hoofd kan ik het aanraden om met een hondje te gaan wandelen. Wellicht moet ik een ADHD-coaching-met-hondenwandelingen-therapie gaan ontwikkelen. Ik wil ook later bijen in mijn tuin en dan kaarsen van bijenwas maken met kindjes met autisme. Ik krijg het er nog druk mee.
Yesss eindelijk kocht ik een nieuwe pan. Dat stelde ik al veel te lang uit, terwijl al mijn pannen krakkemikkig zijn. Ik ben benieuwd hoeveel ziektes ik al heb opgelopen door de beschadigde antiaanbaklagen. Dus nu deed ik het gelijk goed en ging ik voor deze pan (affiliatelink want mijn derdehands grillpan is ook aan vervanging toe) met een laag van keramiek. Dat is gelijk een stuk duurzamer omdat het langer mee gaat en er zitten geen giftige stoffen in. En met het oog op de afvalvrij-challenge waar ik aan mee doe, kocht ik een siliconen bakmat bij HEMA. Het is zonde dat bakpapier niet recyclebaar is, dat moet normaal bij het restafval. Omdat de challenge bedoeld is om helemaal geen restafval meer te produceren is zo'n siliconen bakmatje een handig alternatief! Voor Michelle deed ik een verlaat verjaardagscadeautje op de post en daarna ging ik weer verder met een heus moederdag-recept voor HEMA. Het is zoooo mooi en lekker geworden, dus houd de HEMA blog rond moederdag in de gaten als je benieuwd bent!
Om mijn lijst met blogs over chronische ziekte voor mijn thesis uit te breiden, plaatste ik een oproep op mijn blog. Daar wordt zo goed op gereageerd! Je mag er nog steeds op reageren trouwens, mocht je aanvullingen hebben. Ik heb nog geen tijd gehad om op iedereen te reageren, maar echt súperbedankt in ieder geval, ik heb er heel veel aan. Inmiddels bestaat mijn lijst al een uit een stuk of 150 blogs. Per blog wil ik extra informatie toevoegen, zoals of de blog van een man of vrouw is, over welke aandoeningen er wordt geschreven, of de blog volledig is gericht op de ziekte of een combinatie, etc etc etc. Om zo een beeld te geven van hoe deze blog niche er in Nederland uitziet. Dat wordt dus nog heeeeeel wat uurtjes staren naar een computerscherm. (Maar ik ben al lang blij dat ik niets met SPSS hoef te doen, dus mij hoor je niet klagen.) 's Avonds aten we vegaburgers, één burger moest op normaal brood omdat een hondje (ik zal geen namen noemen) zo'n hamburgerbroodje ook wel lekker leek. Ik draaide me om om de vegaburgers uit de pan te halen en HAP! Weg was 'ie.
Ons huis begon langzamerhand op een zandbak te lijken, met dank aan Ollie's moddervoetjes. Ik heb zelfs voor het eerst in maanden weer gedweild, ik háát dweilen zo erg dat ik liever genoegen neem met een ranzige vloer. Nu is alles weer mooi schoon. Voor nu. 's Avonds maakte ik risotto met doperwtjes en feta, en dat is écht een aanrader.