Terwijl de laatste antibiotica van de dag binnendruppelt sneuvelt mijn infuus. Goed getimed, want het infuus mag eruit voor nu uit en ik mag zonder gaan slapen. Morgen prikken ze wel weer nieuwe.
Voor ik ga slapen kijk ik nog even naar de slechtste brievenrubriek van Nederland. Ze zijn enorm enthousiast en een tikkeltje overdreven maar het kijkt lekker weg.
Ha jullie dachten zeker dat ik van de aardbodem verdwenen was he. Maar niets is minder waar, ik wandel nog gewoon rond. Ik zat gewoon een beetje in mijn maag met deze blog. Zal ik hem wel plaatsen, zal ik hem niet plaatsen. Tja dat zijn de zorgen des levens als het verder gewoon goed gaat, want ja het gaat goed en dat is super fijn! Maar ik zal er niet verder omheen draaien hier is die dan, de zal het ik hem wel of niet plaatsen blog.
Zoals jullie weten gaven in juni mijn nieren er echt de brui aan. De nefrologen hebben mij toen aan de dialyse geslingerd en dat gaat eigenlijk prima. Volgens de nefrologen is het nu echt hoog tijd om na te gaan denken over de volgende stap. Niertransplantatie.
Dialyseren is voor nu een prima oplossing, het heeft zelfs al een paar ziekenhuisopnames voorkomen. Dus wat dat betreft is dialyseren echt een uitkomst, maar het heeft ook een keerzijde. Het dialyseapparaat neem maar een klein deel van de functie van de nier over. Daarnaast is het niet goed voor je lichaam, met name de bloedvaten zijn er niet heel blij mee. Er moet dus een andere oplossingen en daar komt de niertransplantatie de hoek om kijken.
Vergeleken met een longtransplantatie moet een niertransplantatie appeltje eitje zijn. Maar het is en blijft een zware ingreep met risico’s. Bovendien heb je niet zomaar een nier, nieren zijn net als andere organen zeer schaars. Ik heb het geluk dat 5 dappere mensen zich hebben aangeboden als donor. Heel bijzonder dat mensen dat voor je over hebben! Vorige week is er bij een aantal van hen bloed afgenomen en dan horen we over een maandje of er een mogelijke donor bijzit.