Ik wandel veel met Nelson in natuurgebied waar hij niet los mag lopen. Hij loopt nu altijd aan een leren riem maar heeft dan eigenlijk geen kans om wat te snuffen of voor me uit te lopen. Ik heb geeb flexlijn omdat ik altijd bang ben dat ik dan een salto mortale maak als Nelson met vliegende vaart aan het eind van de lijn komt.
Zijn er hier ervaringen? Een sleeplijn vind ik niks, heel de tijd dat gehannes met een lange lijn...
Ja hier ook. Maar vind het toch niet ideaal ik heb dan wel kleine hondjes en heb voor flex gekozen omdat ik ze niet zo makkelijk los laat en ze zo toch wat vrijheid hebben.. Vind die grote dingen in je hand onhandig en dan heb ik nog wel een klein maatje. Een sleeplijn lijkt mij ook onhandig
Tristan (Beagle) heeft in Drenthe altijd aan de flex gelopen, omdat hij hier absoluut niet los kon. Hij had supersnel door tot hoever de lijn ging, en liep ook bijna nooit keihard door totaan het einde.
Iedere lijn 15 kg bulldog maar nooit omver getrokken. Ze lopen eigenlijk heel rustig en slaan niet snel op hol ;-)
Ik liet Yvar ook wel eens uit aan de flex lijn, maar ik heb liever een 5 meter lijn.. ik kan zijn trekkrachten dan beter doseren dan met een flex. Daar kwam ik ook te vaak het einde van de lijn tegen waarbij mn arm er bijna af vloog >:( Bij een 5 meter lijn gebruik ik 2 handen, wat met een flexlijn niet gaat.. Ik denk wel dat het uit maakt wat voor 5 meter lijn je hebt. Die van mij is erg licht en kan niet in je hand schuren.. Ik heb er goed grip mee Ik had trouwens wel zo'n elastisch tussenstuk aan de flex en dat scheelt wel iets..
Met de flexlijn deed ik altijd een tuig om (zo ook bij speuren) en met een tuig om mocht hij trekken.
Van jongsafaan heb ik hem geleerd dat hij nooit tot het einde van de lijn mocht lopen en dat deed hij dan ook niet. Dat terwijl hij dat met een leren riem dus wel deed.
Met een flexlijn trainde ik het 'loslopen' met hem, voordat hij aan het eind van de riem kwam terugroepen met een snoepje. Kwam hij niet dan stopte ik de lijn, zodat hij nooit het einde bereikte.
Daar heb ik veel plezier aan gehad in het natuurgebied acter ons hond, wat begrazingsgebied is met schapen etc. en waar honden niet los mogen.
Bij Sofi is het nooit gelukt, die loopt goed aan een leren riem, maar met de flex moest ze altijd naar het einde.
Hier naast gewone riemen ook flexlijnen. Ik moet alleen zorgen dat ik konijnen eerder of gelijk zie als Sergi, dan hoef ik alleen maar "ik zie 'm ook" te zeggen en dan is het goed. Zie ik 'm niet en hij wel, dan heb ik 2 dagen last van m'n schouder. Maar verder kan hij heerlijk in het bos snuffelen en konijnen- en muizenholen checken aan de flex.
Wij lopen ook met een flex, de 10 meter variant. Groot en zwaar, maar toch loop ik er ook vrij gemakkelijk wat langer mee. Wij behandelen Oscar aan de lijn alsof hij losloopt. Dus niet hengelen, maar commando's geven. Om hem te leren hoe lang de lijn is, heb ik heel wat keren gebruld dat ie remmen moest , maar hij leerde het snel en knalt zelden tot nooit in het einde van de riem. Ik probeer ook altijd zo tactisch mogelijk te lopen, zodat ie zoveel mogelijk meters heeft om te rennen.
Ik vind het ook een ideaal compromis als hij niet los kan. Ik heb dan echt wel het gevoel dat ie zijn ei goed kwijt kan.
Wij hebben een commando eraan toegevoegd: einde. Dat betekend dat ze bijna aan het einde van de lijn zijn en dan moeten ze inhouden.
Als ik andere mensen zie aankomen of honden, paarden. Dan roepen wij de jongens bij ons. Op deze manier trekken ze eigenlijk zelden. Alleen als ze heel graag ergens willen snuffelen trekken ze wel maar dan sta ik stil ( voor ze aan het einde van de lijn zijn ) en houd de riemen tegen mijn buik en zet me schrap. Ik ben te nu toe nog op beide benen blijven staan
Maar ook met alledrie de damesch liep ik de rondjes 's avonds in het "dorp" (net erbuiten, buitengebied) aan de flexi. Dat ging prima. Ik heb me slechts 1 keer om een boom moeten wikkelen omdat ze alledrie in volle vaart aan het einde van de lijn, dezelfde kant op wilden rennen.