Bij het kiezen wat ik ga lezen laat ik me het liefst leiden door tips van anderen. In het echte leven gebeurt het vaker dat ik anderen een boek aanraad dan dat mensen mij adviseren, maar als het wel gebeurt dan is de kans groot dat ik het echt ga lezen. In elk geval noteer ik alle tips in mijn lange leeslijst, zodat ik later nog weet wie het heeft aangeraden. De meeste tips komen van collega-boekbloggers. Van sommigen weet ik inmiddels wel dat we ongeveer dezelfde smaak hebben en anderen schrijven zo overtuigend dat ik bijna naar de bibliotheek wil rennen om het betreffende boek te lenen. En dan maar hopen dat ik het net zo mooi vind als de tipgever…
vraagt Martha deze week. Het gebeurt mij heel af en toe dat ik een boek lees dat anderen geweldig vinden en waar ik niet eens doorheen kom. Meestal leg ik het stilletjes weg, maar bij heel bekende boeken wil ik er nog weleens over bloggen. Ik ben dan gewoon eerlijk over mijn leeservaring. Dit gebeurde bijvoorbeeld bij een boek van Dan Brown, van Karl Ove Knausgård en bij de klassieker Zen and the art of motorcycle maintenance.
Toch probeer ik altijd om het zo te omschrijven dat anderen voor zichzelf kunnen bepalen of ze het willen lezen. Want iemand heeft het aangeraden, diegene vond het heel goed en het zou dus best kunnen dat de lezer van mijn blog juist van zulk soort boeken houdt. Aan de andere kant vind ik het ook prettig als andere bloggers schrijven over boeken die ze zijn tegengevallen. Dan weet ik dat ik dat boek kan overslaan of dat ik in elk geval nog verder moet speuren naar meningen van anderen. Er zijn namelijk zoveel geweldig mooie boeken dat ik geen zin heb om mijn tijd te besteden aan saaie verhalen.
Ook op mijn boekenclub wordt duidelijk dat smaken enorm verschillen. Wat de één geweldig vindt, kostte de ander veel moeite om te lezen. Op zo’n avond worden ook altijd wel wat titels uitgewisseld, net als bij het Boek-van-de-maand-gesprek in de bibliotheek. In het echt over boeken praten blijf ik toch het leukste vinden.
Ik vind het ook heel leuk om bloggers te volgen die ongeveer dezelfde leessmaak hebben. Van hun tips kun je dan wel op aan. Maar dan kan het alsnog tegenvallen.
‘In het echt over boeken praten blijf ik toch het leukste vinden’. Daar ben ik het helemaal over eens :-) . Wat een goed boek is voor de ene, kan inderdaad wel eens tegenvallen voor de andere. Heeft denk ik ook wel met leeftijd en zo te maken. Zo zijn er boeken waarvoor je ‘klaar’ moet zijn, zoals die Karl Ove Knausgard wat bij mij dan weer een hele grote indruk heeft nagelaten…
Tja wat er met die Knausgard gebeurde weet ik ook niet… had verwacht dat ik het net zo mooi zou vinden als zoveel anderen.