Via woningruil. We woonden op een bovenwoning in de Generaal de Wetstraat. We zagen een advertentie in de krant en daar hebben we op gereageerd. We kregen ons huis bijna niet, want ons gezin was te klein, maar het is toch goed gekomen. In die tijd was de huur elf gulden per week. Dat werd wekelijks opgehaald bij de mensen thuis.” De Patrimoniumbuurt was voor meneer de Mooij geen onbekende buurt: “Ik heb van 1934 tot 1939 met mijn ouders op de Spaarndamseweg 68 gewoond. De huizen op dat rijtje vallen ook nog onder onze buurt.” Daarmee is meneer De Mooij zeer waarschijnlijk de eerste bewoner van de Patrimoniumbuurt die nog steeds in onze buurt woont.