Van Stackpole Military History Series ben ik momenteel het verslag van Otto Carius himself aan het lezen:Titel, Tigers in the mud.
Ik heb het via bol.com voor 16 euro thuis laten bezorgen en hongerig begon ik te lezen omdat er nogal wat lof over dit boek geschreven stond.
Wat mij opvalt aan het boek: Het Engels is slecht vertaalt. Er staan soms zinnen in die mijn zoon van 9 beter zou vertalen. De manier van schrijven is niet aantrekkelijk, niet spannend elke keer worden dezelfde woorden en opbouw gebruikt. Het verslag zelf qua inhoud is redelijk mat en bijna saai. Wat ik had verwacht en gehoopt is dat er totaal geen details in staan hoe het was om met een Tiger 1 te werken en te vechten. Uiteraard weet ik wel het één en ander over onze gemeenschappelijke hobby, maar ikzelf word niet veel wijzer van dit boek. Jammer.
Ik neem aan dat je bedoelt dat het Duits slecht is vertaald. Het boek is al van 1960. Uitgeverij Fedorowicz heeft het blijkbaar snel-en slecht laten vertalen (mocht niks kosten) en later de rechten weer doorverkocht aan Stackpole, bekend van zijn goedkope produkties. Typisch een boek voor de Amerikaanse markt.
Bepaalde naieve groepen houden daar erg van verhalen over SS en Tigers. Vandaar de gunstige beoordelingen. Ik denk dat ik het het boek al een jaar of dertig heb in het Duits. Ik vond het toen ook al iets in de trant van Carell (Schmidt) en Kernmayer (Erich Kern). Alleen konden die wel schrijven. Carius heeft het naar mijn mening nogal met zichzelf getroffen, In het boek veel kameraadschap, superioriteit over de Russen, Bezoek aan Himmler waar hij erg over uitweidt en vooral het verdedigen van Duitsland tegen de bolsjewistische horden. Het enigste waar ik wijzer van werd was iets meer over Carius zelf, die hoort in dezelfde categorie als Rudel en Skorzeny.
Genoemde boeken zijn gelijk aan Kurt Meyers zijn boek "Grenadiere". Voor mij maakt hem leuk dat er wat handtekeningen ingezet zijn, dat ik zijn dochters heb ontmoet en gesproken. Het orgineel van Meyer mogen zien maar dat is dan ook het enige echt spannend eraan. Het boek leest veel meer weg als een spannend jongensboek met feiten en fictie door elkaar. En ook veel geschreven uit invloeden van na de oorlog. Heel dramatische accounts over JABO aanvallen op burgerdoelen maar vergeet dan te vertellen dat de duitse Stuka's in de vroege oorlogsjaren net zo actief waren op burgerdoelen. Leuk om x te lezen en aantal feiten eruit te halen.