amazing grace – by willemijns
HomelevenscirkelsVERHAALTJESamazing grace
13-05-2022 14-05-2022 Leave a Comment on amazing grace
in liefdevolle beweging is er een verandering in mij gaande.
Ken je het liedje;
"amazing grace, how sweet the sound, that saved a wretch like me…
i once was lost, but now iam found, i was blind and now i see".
zo lang ik me kan heugen heb ik een band gehad, gevoeld met Jezus en zijn vader GOD. jaren geleden vertelde een man mij dat hij mijn hart zag. en dit had hij zelden gezien, echter mijn hart was omgeven met een gouden rand. ik had geen idee wat het betekende, en dus vervolgde hij zijn korte uitleg. hij zag dat ieder die in de tijd van Jezus in zijn nabije buurt was geweest, dit zichtbaar voor hem was via het hart. uiteraard heel erg mooi en toen wist ik waarom mijn aanhang naar Jezus en GOD zo groots is.
toen ik als 8 jarig meisje in 1980 mijn communie deed, voelde ik dat als iets heel heiligs. iets tussen mij, GOD en zijn Zoon, Jezus. dat was een speciaal gevoel, alsof ik toen werd gezien. de vreugde die het me gaf was een ervaring van haaaaleluja, echter van korte duur.
that saved a wretch like meee
in de loop der jaren verdwaalde ik veel. ik raakte van wal, ik voelde me vaak alleen, eenzaam en gebroken. ik was op zoek naar mijzelf, via allerlei wegen. ze zijn ondoorgrondelijk en houden je weg uiteindelijk of brengen je thuis. van heks tot godinnen, van duister in de wereld tot sjamanisme, van door de aarde heen naar de engelen. ik vond mezelf, maar waar hoorde ik bij en hoorde ik ergens bij. want dat alleen zijn dat voelde ik te vaak. en soms dacht ik dat het een goede richting was, maar alleen als ik GOD hoorde, het bron bewustzijn dat voelde ik dat ik er vreugde van kreeg. al het andere was echt voor mij een soort van bypas.
kort zijsprongetje: mijn opleiding die ik heb genoten was de huishoud school. dat is het enige legale papiertje van school diploma dat ik ooit in ontvangst genomen heb. ik vond het geen leuke school, echter de naam van de school brengt me wel tot dit onderwerp, "de BRON", hoe bijzonder dat is. en oh ik kreeg catechisten (bijbel leer) van een echte zuster, haar haam en haar voorkomen zie ik nog altijd voor me. Zuster Arnoldi. terug naar nu.
i once was lost but now i am found…
doordat een vrouw tot me zei dat ik door de aarde moest, bracht me dat veel onrust. als ze had gezegd dat ik mijn lijf mocht bewonen, was dat helder geweest. want dat was onbewoond. de afgelopen paar jaar, had ik me omhult in het donker. ik moest meer van donker weten om het licht te bereiken. echter ook omdat een onderdeel in mij naief kon zijn. want donkerte vroeger in mijn wereld bestond niet. en dat terwijl donkerte al heel vroeg in mijn leven zichtbaar was. toch ik kon nooit geloven dat het bestond. nou ik weet dat het bestaat en dat het in allerlei krachten aanwezig is om ons van de BRON weg te houden. waar de verlossing is. vreugde. het licht en de waarheid. in die tijd voelde ik me niet fijn. gebroken, alleen, alles behalve levendig! ik voelde dat ik langzaam aan het doodgaan was. heel letterlijk en heel figuurlijk. tot iemand via sociale media haar "come out to come in" bracht en haar boekje opendeed tot GOD en Jezus, dat bracht mij thuis.
i was blind and now i can see.
mijn weg is altijd helder geweest, alleen ik was blind geworden, want de route heeft vele bijwegen. en zijwegen… de hoofdweg is terug gevonden, terugkeren naar de Bron. haaaaleluja!
my coming in
en zo is dit mijn uit de kast komend, come in zegt Jezus me. kom binnen, welkom in mijn HUIS!
en deze inkomst is zeker niet gemakkelijk. want in de afgelopen dagen voel ik me alleen ook al wetende dat ik gedragen wordt. pel ik langzaam oude laagjes van wat ik dacht af. geef ik mijn zorgen aan de heer, leg ik pijn in zijn handen, en laat ik de salvation door me heen stromen. wordt alles gewassen, mag ik het neerleggen voor zijn voeten, of in de enorme oneindige handen van de BRON, GOD.
overigens wil dat niet inhouden dat het makkelijk is. nee, dat is het niet, dat heb ik de afgelopen dagen ondervonden. ik ben veel aan het opruimen, letterlijk en figuurlijk. loslaten wat klaar is, wat gedaan is, wat haar werk gedaan heeft. want alles wat is geweest, heeft ook haar werk goed gedaan om de hoofdweg terug te vinden. we vergeten dat de vele wegen die leiden naar Rome, ook goed zijn zodat je helder jezelf hervindt. God heeft mij gevonden of eigenlijk andersom, ik ben thuis gekomen.
het thuiskomen zet ik voort in het werk dat ik mag doen. want dat is niet veranderd. net als bijvoorbeeld een massage van de voeten, jouw voeten die gelijk staan voor de voetstappen die Jezus ons voorgelopen is.
ben ik aan het veranderen, ja, echter mijn hart is dezelfde, nog altijd gevuld en nog altijd gevend. alleen mijn leiding is veranderd en wat dat verder brengt, geen idee, alleen GOD zal het weten!