Zo’n veertig taalminnaars voelden zich op de zwoele zomeravond van 23 juni geroepen om de kanselrede van Manon Uphoff correct te noteren, tijdens het tweede Groot Kerkdictee. Het was een oecumenisch gezelschap: naast dominee De Jong van de Domkerk nam de aimabele oudkatholieke aartsbisschop Vercammen plaats, achter een gereformeerde ouderling vond ik zelf, als belijdend atheïst, een tafeltje.
Aan beroepschristenen kun je de organisatie van een evenement als het Groot Kerkdictee wel overlaten. De tweede editie van dit evenement verliep volgens een strak schema en blonk uit door een gevarieerd, onderhoudend programma. Midscheeps posteerden zich de schrijvers, geflankeerd door een indrukwekkend bataljon correctoren. Vanaf de kansel heette dominee Netty de Jong de aanwezigen welkom, waarna auteur Manon Uphoff haar dictee stipt op tijd mocht voorlezen. Als liefhebber van fraai dicteeproza was ik blij verrast. In het Lutherjaar 2017 kon de hoofdpersoon natuurlijk alleen de augustijner monnik zijn, die vijfhonderd jaar geleden zijn 95 stellingen aan de kerkdeur spijkerde. Maar Uphoff richtte haar aandacht vooral op de wereldse kant van de hervormer, met name op diens hang naar langdurige copieuze maaltijden – zijn Tischreden zijn niet voor niets beroemd.
Sheraz, zes maanden geleden gevlucht uit Syrië, wilde hoe dan ook meedoen.Zijn prestatie werd niet meegeteld in de scores, maar wel beloond met het Groene Boekje uit handen van schrijfster Manon Uphoff.
Voor deelnemers die zich hadden voorbereid op ecclesiastisch jargon en theologische haarkloverij, viel de keuze van Uphoff minder gunstig uit. Zij bestookte haar publiek met gastronomische uitweidingen over bechamelsaus, boekweitebrij, compote en frambozenroze fricandeau, in tegenstelling tot het dieet van Johannes de Doper die zich tot een matig calorierijk dieet van sprinkhanen, honing dan wel waterige bouillabaisses of, curieuzer, minuscule gekonfijte mieren beperkte. Da’s andere koek dan de vrije, dan wel geknechte wil! Maar met deze kunstgreep wist de auteur wel een leuke tekst te presenteren, vol min of meer bekende voetangels als lascief, kolokwint, tenhemelschreiend, luieriken en het fameuze jeremiëren. Minpuntje: zij vergat het verplichte nochtans.