iDordt - Twee geblesseerden, één punt
Twee geblesseerden, één punt
De datum stond al weken in de agenda: Excelsior uit op 20 september. Voor veel supporters van Dordrecht één van de leukste uitwedstrijden van het jaar. Lekker dichtbij, vrij reizen en een vol uitvak. Een duel ook dat vastgeroest leek in de eerste divisie, want als Dordt promoveerde deed Excelsior dat niet en andersom. Een supporter wist me te melden dat het inmiddels 30 jaar geleden was dat we elkaar troffen in de eredivisie. Eredivisie of niet, Dordt heeft het altijd wel lastig in Kralingen. Maar dit seizoen is alles anders en leken alle ingrediënten aanwezig voor een spannende derby.
Tot zover de voorbeschouwing… Zoals vaak in het voetbal liep het net even anders. Waar we de afgelopen wedstrijden zo'n beetje alle lof hadden gekregen over het getoonde spel, lukte er voor rust bijna niks. Excelsior was op zo'n beetje alle fronten de betere ploeg. Een schamel hoogtepuntje was de 'strijd' tussen beide verzorgers die als eerste bij hun slachtoffer probeerden te komen. Dit werd nipt gewonnen door de Dordtse verzorger. Het leverde hem een applaus op van de meegereisde Dordtenaren. Het echte slechte nieuws van de eerste helft was natuurlijk de blessure van Giovanni Korte. Hij brak na een overtreding van Bas Kuipers zijn kuitbeen (beterschap Gio!). Ook Funso King Ojo moest voortijdig het veld verlaten waardoor het er voor Dordt niet makkelijker op werd. Vervangers Koolwijk – die debuteerde bij Dordrecht na jaren bij Excelsior gespeeld te hebben – en Pisas konden het tij voor rust niet doen keren.
De tweede helft werd gespeeld richting de eigen aanhang en alles zou beter worden, toch? Helaas, Excelsior bleef ook nu aandringen. Het was uiteindelijk een Dordtenaar die de eerste goal maakte. Geboren Dordtenaar en oud- FC Dordt speler Adil Auassar krulde de bal in de 52e minuut prachtig in de kruising: 1-0 voor Excelsior. Dit was precies wat de wedstrijd nodig had. Zo rond het uur werd FC Dordt spreekwoordelijk wakker en begon het vol op de aanval te spelen. Ook de supporters van Dordt begonnen er weer in te geloven. Kansje hier, grote kans daar, zou het dan toch nog gaan gebeuren? Robin Gosens maakt aan die onzekerheid een einde door in de 85e minuut de goal te scoren die 'in de lucht hing'. Grote euforie in het uitvak. Naast me probeerde iemand het record ja roepen in één minuut te verbeteren. Het eerste uur leek plots vergeten en stiekem hoopten we op meer. Zeker toen Luigi Bruins het veld af moest na een rode kaart: Alles of niets! Maar nee, de spelers kregen duidelijk de opdracht het punt veilig te stellen. De bal werd nog wat rondgetikt tot ook het Dordts minuutje en de blessuretijd voorbij waren. Tijd om de wonden te likken is er amper: dinsdag spelen we al weer voor de beker in het verre Sneek.