De ontwikkeling van de zeescheepvaart eind 19e en begin 20e eeuw stelde wereldwijd havens en scheepswerven voor problemen. De schepen werden groter en de diepgang nam toe. Krachtiger stoommachines moesten vaart geven aan de schepen. Veel scheepswerven, waaronder marine-scheepswerven, hadden de grootste moeite zware kanonnen en machines aan boord te hijsen.
Er kwam vraag naar drijvende en gespecialiseerde kranen. Werf Gusto in Schiedam speelde op die ontwikkelingen in en bouwde in 1908 de eerste twee drijvende kranen voor de haven van Buenos Aires. Drie jaar later leverden zij de eerste van drie grote 150 ton drijvende kranen af aan de Italiaanse marine en aan een particuliere scheepswerf in Genua. Gusto vestigde zich daarmee in één klap als internationaal kraanbouwer. De bouw van kranen op de werf in Schiedam is gestopt vier jaar voor de sluiting van de werf in 1978. Vanaf 1974 werden zij onder begeleiding van Gusto Engineering (het huidige GustoMSC) in licentie gebouwd in Japan door Sumitomo.