We doen het allemaal wel eens; onszelf straffen. Jezelf straffen omdat je iets niet goed deed, niet goed zag of zei. Jezelf straffen is niet handig, niet constructief, en toch doen heel veel mensen het. En we doen het ook nog eens bijna altijd onbewust. Iedereen heeft er zijn eigen voorkeursvorm voor. Een eigen vorm die we makkelijk vergoelijken, waardoor het lijkt alsof je jezelf helemaal niet straft.
Ik deed het gisteren nog. Ik stond in de supermarkt met mijn mandje vol. Ik zag lekkere frambozenjam staan. Hij was nog in de aanbieding ook. En wat deed ik? Ik liet hem staan… “Jij hebt genoeg uitgegeven!” ging er door mijn hoofd. Vijf minuten later stond ik buiten. Zonder jam. Met spijt. In de auto terug naar huis had ik in de gaten wat er aan de hand was. Ik had mijzelf gestraft door mijzelf iets te ontzeggen. Maar waarom? Ik, die zo veel schrijft over verlangen? Ik kon mijzelf niet eens met een potje jam verwennen?
Lees verder →
Dit bericht werd geplaatst in Communiceren, Man zijn, Pers. Ontwikkeling, Systemisch kijken en getagged met angst, denken, doen, grenzen, gunnen, handelen, keuzes, kiezen, moeder, oordeel, ouders, straf, straffen, vader, verantwoordelijkheid, Verlangen, verlangens, waarde, waardering, wensen, zelfvertrouwen op 18 november 2014 door Jasper Jobse.	
Geluk is niet te koop, wel vrij te verkrijgen
auteur Edith Lindhout1.173 keer gelezen
Als je alles hebt en toch niet gelukkig bent, weet je zeker dat het aan jezelf ligt. Tot die tijd is het hard werken om dat te ontdekken. Eerst moet je namelijk alles verkrijgen wat je nodig hebt, om vervolgens te constateren dat je misschien nog steeds niet gelukkig bent. Voor de een een wat langere en hardere weg dan voor de ander. Een collectieve illusie?
Aanwijzing 1: gelukkig word je niet, gelukkig ben je
De onbewuste gedachte over geluksverkrijging, is dat we eerst iets moeten hebben om gelukkig te kunnen zijn. Voorbeeld:
als ik een mooier huis heb, kan ik feestjes geven bij mij thuis en voel ik me geliefd
als ik een betere baan heb, kan ik mijn kinderen een zorgeloos leven geven en dan voel ik me rustig.
als ik een dak boven mijn hoofd heb, ga ik werk zoeken en voel ik me erbij horen.
Zo handelen komt niet voort uit gelukkig-zijn maar heeft als doel gelukkig-worden, te bereiken door het denken in de volgorde: hebben, doen, zijn.
Lees verder →
Dit bericht werd geplaatst in Pers. Ontwikkeling en getagged met bewustzijn, denken, doen, geluk, gelukkig, hebben, ongeluk, voelen, zijn op 7 juli 2014 door Edith Lindhout.