Beste, Op de site van Studiehuis Resort of Security Roemeni� kwam ik dit artikel tegen die ik je niet wilde onthouden. Klik: http://www.resortofsecurity.com/Article/NL/132/132/2164/Hebben_roddelblaadjes_nog_wel_bestaansrecht_.html Met vriendelijke groet,
Het gaat niet goed met de Nederlandse roddelpers
Door Tom Rooduijn
In de roman Liza beschrijft Ivan Toergenjev de escapades van een vrouw, die haar man via de roddelpers ter ore komen. Toergenjev noteert over de roddelkoningen van zijn tijdperk: �In die tijd (het was 1836) had het gilde der roddeljournalisten, dat tegenwoordig overal krioelt als mieren in een verstoorde mierenhoop, zich nog niet in die mate weten te vermenigvuldigen.� Uit de nrc.next-mediarubriek van deze week.
Ruim 150 jaar na het verschijnen van de roman is het beeld van de mierenhoop nog even actueel. Wie vandaag een premi�re bezoekt, verbaast zich over de enorme hoeveelheid cameralieden, fotografen en vragenstellers langs de rode loper. Als al die mieren daarvoor betaald krijgen, moet er in Nederland wel een verdomd goed renderende roddelindustrie bestaan.
Het gaat niet goed met de roddelpers, blijkt uit de jongste oplagecijfers. In vergelijking met het derde kwartaal van 2009 daalden de oplagen van alle vier de roddelbladen. Priv� ging van 223.379 naar 204.054, Weekend van 197.220 naar 176.939, Story van 160.406 naar 134.901 en Party van 68.007 naar 63.582. Op de radio hoorde ik de hoofdredacteur van Story uitleggen dat dit vooral te maken heeft met twee 'relatiebreuken' in 2009: die van Jan Smit met Yolanthe Cabau van Kasbergen en die van Patricia Paay met Adam Curry. �Daar hebben we maanden op kunnen teren.� 2010 kende helaas geen relatiebreuken van dit kaliber. Het enige waar 'de bladen' vorig jaar nog wel profijt van hadden, stelde de hoofdredacteur verheugd vast, was de dood van Antonie Kamerling.
Er werd nog even doorgebabbeld over de eigenaardigheden van het roddelvak en wat opviel was dat de hoofdredacteur het steeds had over Bie Enners. Hij had de afkorting voor Bekende Nederlander verengelsd! Een prachtig voorbeeld van verbale opwaardering. Het hele genre was trouwens professioneler geworden, vertelde hij: �Ik publiceer alleen nog maar verhalen waarvan ik niet denk dat ze niet waar zijn.�
Met andere woorden: in iedere roddel zit een kern van waarheid. Dat was in Toergenjevs tijd ook al zo. Verschil is dat nu het leed en ongeluk van de bekendheden onbeschaamd als melkkoe wordt gepresenteerd.
Hebben roddelblaadjes nog wel bestaansrecht, nu alle roddels (meestal sneller) ook op internet te vinden zijn? Zijn de dalende oplagecijfers een teken van teloorgang, of zijn ze echt puur afhankelijk van relatiebreuken of zelfmoord van Bie Enners?