Omslagfoto's waar je onmiddellijk in zou willen verdwijnen | De Volkskrant
Omslag Naar buiten
Omslagfoto's waar je onmiddellijk in zou willen verdwijnen
Onbetreden paden zwengelen de zwerflust aan, schrijft Erik van den Berg in Omslag.
Erik van den Berg 1 maart 2019, 15:00
De weg naar Craigellachie van Hans Offringa
Maagdelijke landschappen, die vinden we het mooist. Panorama's met tekenen van menselijke activiteit – akkers, houtwallen, hooibergen – scoren lager. Die conclusie trekt milieugeograaf Koen Tieskens in Cultural Value of European Landscapes, het proefschrift waarop hij begin dit jaar promoveerde aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, gebaseerd op waarderingen van honderdduizenden landschapsfoto's op Flickr, Instagram en aanverwanten.
Omslagen geven Tieskens gelijk. Nogal wat schrijvers hebben een hang naar verlaten oorden en onbetreden paden, in de voetsporen van de grootmeester van het genre, de Engelsman Robert Macfarlane. Zijn bekroonde wandelkronieken The Wild Places en The Old Ways verschenen hier als De laatste wildernis (2008) en De oude wegen (2012), beide met omslagfoto's waar je onmiddellijk in zou willen verdwijnen.
Even woest en ledig oogt de wereld op de boeken van Macfarlanes geestverwanten: Waar de wind waait van Nick Hunt (2018), Op de Schotse toer van Gerrit Jan Zwier (2018) en De geschiedenis van het pad van de Noorse globetrotter Torbjørn Ekelund (verschijnt mei 2019).
De oude wegen van Robert Macfarlane
Op de Schotse toer van Gerrit Jan Zwier
Dat ook asfalt – mits eenzaam en verlaten – de zwerflust kan prikkelen, zien we aan het Macfarlaneske Over oude wegen (2018) van Mathijs Deen, waarop een antieke B-weg verleidelijk door het Lake District slingert.
Even uitnodigend: het lege asfalt op De weg naar Craigellachie van Schotland- en whiskykenner Hans Offringa, een foto van echtgenote Becky Offringa. 'De locatie is Glen Coe, de meest dramatische glen van Schotland, naar het noordwesten gezien', licht Offringa toe. 'Er zijn kortere wegen om van Edinburgh naar Craigellachie te rijden, maar wij maken graag een omweg om Glen Coe te bewonderen.'