Thailand. De plantenfluisteraar, Karen-vluchteling bij grens met Myanmar
15 augustus 2018 Lode Engelen Fotografie Reacties uitgeschakeld voor Thailand. De plantenfluisteraar
Een oudere man zit bij zijn plastic mand, en neemt voorzichtig één voor één de jonge mangoboompjes uit de mand. Eenmaal daarmee klaar plaatst hij ze met evenveel zorg ook weer netjes terug in de mand. Ondertussen praat hij voortdurend tegen de plantjes. Wat hij vertelt kan ik niet verstaan. Het is een Karen-man en het Karenvolk spreekt nog steeds de eigen taal in Thailand.
Zijn woonplaats, Baan huay Suea Thao, is een vluchtelingenkamp voor Karen uit buurland Myanmar (Birma). Deze etnische minderheid kent twee 'subgroepen': de Padaung en de Kayan. In Myanmar ijveren zij voor onafhankeljkheid. De mensen in het dorp zijn gelucht voor zowel het geweld als vervolging door werkelijke machthebbers in Myanmar, de militairen.
Ban Huay Suea Tao is dertig km rijden van de stad Mae Hong Son. De weg naar het kamp loopt door de bossen en is als toeristische trip zeker de moeite waard. De weg voert dwars door beekjes. In de regentijd en bij hevige regenval betekent dat voor een gewone auto geen doorkomen aan, maar is het droog dan blijft het dorp makkelijk bereikbaar.
Hier woont een twintigtal Kayan families.
De Karen op Thais grondgebied worden door de Thaise autoriteiten op zijn best getolereerd, maar in het slechtste geval worden ze teruggestuurd, over de grens gezet. Omdat de Karen luchtelingen zijn mogen ze geen regulier werk zoeken in Thailand. De dorpen worden door toeristische beozekers vaak bekeken als menselijke dierentuinen en daar heeft het soms wel wat van weg. Maar omdat andere inkomstenbronnen ontbreken levert toerisme de vluchtelingen wel brood op de plank. De vrouwen in het dorp zijn trots op hun etnische afkomst en schamen zich absoluut niet hun producten aan toeristen te tonen en te verkopen.