Met ingang van 1 januari 2007 is de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (Wmo) van kracht. De huidige Welzijnswet, de Wet voorzieningen gehandicapten en delen uit de AWBZ gaan er in op.
De bedoeling van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning is dat mensen zo veel mogelijk voor zichzelf en voor elkaar zorgen. Als het iemand niet lukt om zelf ondersteuning te regelen, kunnen ze bij de gemeente terecht. De gemeente kan dan een vrijwilligersorganisatie of een professionele organisatie inschakelen voor de nodige ondersteuning.
Met de komst van deze nieuwe wet gaan een aantal verantwoordelijkheden over van de rijksoverheid naar de gemeente. De gemeente wordt met de WMO verantwoordelijk voor de maatschappelijke ondersteuning. De gemeente kan de dienstverlening immers beter aanpassen op iemands persoonlijke omstandigheden dan de rijksoverheid. De gemeente moet er voor zorgen dat iedere burger volwaardig kan deelnemen aan de maatschappij en daarbij mogen bijvoorbeeld ouderen en mensen met een beperking geen drempels ervaren.
Elke gemeente mag zelf bepalen hoe ze de maatschappelijke ondersteuning organiseren. De gemeente heeft beter zicht op de plaatselijke situatie en weet welke organisaties ingeschakeld kunnen worden en aan welke voorzieningen burgers behoefte hebben.
De Tweede Kamer heeft het wetsvoorstel medio februari goedgekeurd. Het voorstel is op 27 juni door de Eerste Kamer aangenomen.
De WMO gaat per 1 januari 2007 van start met de volgende onderdelen:
de hulp bij het huishouden (voorheen huishoudelijke verzorging)
– de oude WVG
– de oude Welzijnswet
– subsidieregelingen uit de AWBZ
– maatschappelijke opvang en verslavingszorg
– openbare geestelijke gezondheidszorg (OGGZ)
Afhankelijk van de uitkomsten van de pilots wordt de WMO in 2008 en later uitgebreid met de ondersteunende en activerende begeleiding (OB/AB). Voor meer informatie kunt u kijken op de site invoering WMO en op de (nieuwe) site van het ministerie van VWS