Angela Groothuizen: 'Toen ik hier kwam wonen, moest je uitkijken dat je niet in een heroïnespuit stapte' | Het Parool
Angela Groothuizen: 'Toen ik hier kwam wonen, moest je uitkijken dat je niet in een heroïnespuit stapte'
Angela Groothuizen (60) was dertien toen ze voor het eerst vanuit Alkmaar naar Amsterdam reisde. 'We stapten uit de tram op het Museumplein en ik dacht: dit is het!' Ze staat nu in het theater met Lueke Binge.
Noor Lagendijk 27 oktober 2019, 15:00
Angela Groothuizen Beeld ANP
"Toen ik dertien was, ging ik met mijn kunstklas naar het Stedelijk. We stapten uit de tram op het Museumplein. De tram zelf was al heel wat, als je uit Alkmaar komt. Ik keek om me heen en dacht: dit is het. Hier hoor ik. Op mijn negentiende verhuisde ik voorgoed."
"Dit is een heerlijke stad om je kinderen te laten opgroeien, want je zit met alles dicht bij het vuur. Als je even naar het Rijks wil, spring je op de fiets. Het is misschien wel druk, maar dat weegt niet op tegen de voordelen. Een stad zonder gezinnen is, denk ik, geen leuke stad."
"Ik wandel elke dag een rondje door het Vondelpark; daar woon ik vlakbij. Als er ook maar even een zonnetje is, zie je daar heel Amsterdam in het gras zitten. Dat is een fantastisch gezicht. Ik ken echt het hele park uit mijn hoofd. Welke boom waar staat, bijvoorbeeld."
"Ik heb een groene achtertuin, waar veel vogeltjes uit het Vondelpark komen buurten. Er zat net nog een vinkie al mijn druiven op te vreten. Echt, er huizen zoveel dieren in dat park. Ik zie daar broedende ooievaars, insectenhotels, bijenkorven en egeltjes. En dan die paddentrek; dat is toch fantastisch? Ik help graag wat padden naar de overkant hoor."
"Paradiso. Ik zie daar zoveel dat ik niet weet wat het laatste concert was."
"Amsterdam huilt, door Zwarte Riek. Ik heb dat nummer ook vaak gezongen. Het geeft een beetje een zigeunergevoel."
"De Kleine Komedie. Iedereen heeft het altijd over Carré, ook fantastisch, maar het prachtige zaaltje van De Kleine Komedie heeft zoveel meegemaakt. Daar spelen is heel speciaal. Het is iets wat je bloedserieus moet nemen, want het is Amsterdams publiek; dat kan uitbundig of in volle focus zijn."
"Ik fluister mijn buitenlandse vrienden vaak een geheim in: Museum Van Loon. Weinig mensen lijken het te kennen, terwijl het leeft en ademt. Het is een rustpuntje in de stad."
"Ik vind fietsen heerlijk. Al lijken fietsers vaak een kort lontje te hebben. Ja, we hebben een smal fietspad, maar om dan tegen elkaar te schelden? Ik ben wel zo'n Amsterdammer die de hele dag tegen toeristen schreeuwt dat ze moeten uitkijken. Af en toe rijd je een toerist te pletter, gelukkig voor hen is het geen tram."
"Ik woon in het Hoofddorppleingebied. De huisjes zijn dik een eeuw oud en het is er heel lieflijk. Het is een geheim van Amsterdam, vind ik. Ik woonde vroeger op de Brouwersgracht en dat voelde ook als mijn buurt. Dat is zo bijzonder aan Amsterdam; bepaalde buurten voelen als een dorp."
"Ik ben bang dat we een stad worden waar je als verpleegster of leraar niet meer kunt wonen. Dat is echt een foute tendens. Ik wil dat er veel gebouwd wordt, maar vooral voor de jongeren. Ik krijg zoveel geweldige jongeren over de vloer en de stad barst van de jonge mensen. Mijn man zegt dan: 'Dat zie je nu pas, omdat je oud bent.'"
"Dat mijn dochters hier geboren zijn. Ik weet nog goed hoe ik uit het raam keek, over de stad: een nieuwe bewoner, mijn eerste dochter, lag in mijn armen. Mijn dochters zijn echte Amsterdammers. Die krijgen al heimwee bij het Amstelstation."
"Ik ga nog maar weinig uit eten, maar als ik even wil bijpraten met mijn liefje, schuif ik graag aan bij Ron Gastrobar op de Amstelveenseweg."
"Het voelt als de plek waar ik hoor. De stad mag dan wel in transitie zijn, maar ik ga nooit meer weg. En laten we eerlijk zijn; toen ik hier net kwam wonen, moest je uitkijken dat je niet in een heroïnespuit stapte. Of in de hondenpoep. Het was een shabby stad; en ik had al heel wat afgereisd en gezien met de Dolly Dots. De stad is mooi opgeknapt."
"Met een luchtballon heel laag over de stad vliegen, dat lijkt me sensationeel. En ik zou met een stadsbioloog alle hoekjes en gaatjes van de stad willen verkennen, op zoek naar nog meer dieren."