Om te groeien bouw je eerst de activiteiten uit die een kind zelf koos. Later ga je meer verzoeken en korte opdrachtjes geven. Met deze verzoeken leert een kind hoe leuk het is om iets voor een ander te doen.
Uiteindelijk zul je steeds meer initiatieven aandragen. Let wel: goed getimed, steeds met een flexibele agenda, maar ook vasthoudend. Zolang een kind in de speelkamer is leer je hem dat mensen leuk zijn en een fantastische inspiratiebron om van te leren.
Bij jonge kinderen is het contact steeds speels. Bij oudere kinderen/volwassenen is het samenzijn wel met dezelfde intentie, maar aangepast aan wat bij deze persoon aansluit.
Als je merkt dat je kind goed reageert op deze onvoorwaardelijke aandacht, en je zou hier meer uren van willen organiseren, kun je besluiten met spelers/vrijwilligers te gaan werken. Het geeft je de mogelijkheid een intensiever en meer activerend programma op te zetten en het geeft je kind de kans te ontdekken hoe leuk andere mensen zijn.
Het werven blijkt steeds weer mogelijk. Bedenk dat dit voor spelers vaak een bijzondere ervaring is, een verrijking van hun leven. Ze zullen het graag doen, ook zij leren van jouw kind.
Spelers krijgen na hun spelen feedback op een niet-oordelende manier. Ouders hebben er belang bij al hun spelers goed op te leiden. Aan de andere kant kunnen ouders ook veel van spelers leren. Zij hebben ook hun eigen inbreng.