Recensie: Thomas van Hout – Catalogus | Boekiewoogie | Visuele recensies
ISBN: 9789493059832 – Uitgeverij Palmslag – Aantal pagina's: 78 – Poëzie
'Een verrassend mooie potpourri van moderne poëzie!'
De dichtbundel van Van Hout heet Catalogus en die titel heeft betrekking op de veelheid aan onderwerpen in de bundel. Gedichten over die thema's zijn samengebracht in aparte rubrieken. Een enorme variëteit aan dichtwerken dus.
Van Hout reflecteert op zichzelf en beschouwt de ander. In enkele persoonlijke gedichten zoekt Van Hout toenadering en probeert hij moeilijke en persoonlijke een-op-een-situaties bespreekbaar te maken, waarin hij tegelijkertijd hoop uitspreekt en conflictvermijdend acteert. Waar het gaat om eenzaamheid betoogt de dichter dat er troost kan zijn.
Verder brengt Van Hout diverse aspecten van de samenleving in de 21e eeuw over het voetlicht. Hufterigheid wordt sterk veroordeeld. De auteur stipt de teloorgang van stad en streek aan en geeft personen die tussen het spreekwoordelijke wal en schip zijn gevallen een prominente plaats.
De moderne gedichten roepen herkenning op en bevestigen – verbluffend genoeg – de manier waarop ik in het leven sta. Af en toe verscheen een korte glimlach op mijn gezicht vanwege enkele spitsvondigheden.
Ik durf zelfs te beweren dat je jezelf, als man, zou willen identificeren met het idee achter de gedichten van deze Brabantse schrijver.
Ik vind de schrijfstijl van Van Hout open, modern, verfrissend en bescheiden.
De schrijver weet dames hoffelijk te benaderen op een ietwat verlegen toon zonder een enkel spoortje machismo. Uiteindelijk toont de auteur durf door zijn overpeinzingen te delen, zonder te vervallen in een overdreven soort van mijmeren. Van Hout spreekt hoop en vertrouwen uit en stipt op verfijnde wijze fenomenen in de huidige samenleving aan, die beslist opmerkzaamheid verdienen.
Opvallend is dat bepaalde gedichten de lezer meteen 'pakken' en dat sommige gedichten dat juist minder makkelijk doen.
Dag jongedame
Dat ik het nooit meer vergeet
En jij nog zo heet
Neem plaats op een terras van een Brabants café, gelegen aan een marktplein, lees enkele gedichten uit Catalogus en drink een cappuccino. Laat het leven aan je voorbijgaan terwijl je af en toe naar de mensen om je heen kijkt. Merk het oogcontact op met de jongedame die je aandacht trekt.