Véronique Françoise Caroline Renard, ook wel Pantau genoemd, (Jutphaas, 26 mei 1965) is een Nederlands schrijfster/activiste en beeldend kunstenaar. Ze behaalde haar doctoraat in Nederlandse literatuur en schreef in de jaren 80 en 90 verschillende romans. Véronique Renard was op haar achttiende een van de eerste transseksuele Nederlanders die via een operatieve ingreep het geslacht liet veranderen van man naar vrouw.

In 1989 startte ze met de roeisport en deed onder ander mee aan verschillende competities waaronder de Friese Elfsteden Roeimarathon. Na een ongeluk in huis in 1999 verbrijzelde ze haar rechterbovenarm en ontwrichtte ze haar schouder. Hiermee eindigde abrupt haar roeicarrière.

Ze raakte in een depressie en reisde naar de Himalaya om via meditatie het geluk terug te vinden. Maart 2000 kwam ze aan in Dharamsala, de verblijfplaats van de veertiende dalai lama en de Tibetaanse regering in ballingschap. Na een ontmoeting met de dalai lama adopteerde ze de naam Pantau en besloot ze zich in te zetten voor de Tibetanen en de Tibetaanse vrijheid. Ze richtte de Pantau Foundation op die de scholing van Tibetaanse kinderen in ballingschap sponsort.

Vanaf 2000 schreef Véronique Renard verschillende boeken in het Engels. Het boek Pantau in India verscheen ook in het Nederlands.

Werk
 2000: Pantau in Dharamsala, geen ISBN
 2001: The Fire of Hell, met Lobsang Yonten 
 2001: Pantau in India  (Nederlands: 
 2007: Pholomolo - No man No Woman 

Nederlands mensenrechtenactivist
Nederlands activist
Nederlands roeier
Nederlands schrijver
Nederlands kunstschilder