‘Ik kom jouw werk overnemen,’ zei het konijn tegen de paashaas. ‘Jij bent nu lang genoeg paashaas geweest. Ieder jaar doe je hetzelfde. Dat kan ik ook. Dat kan ik beter. Het is tijd voor iets anders. Het is tijd voor het paaskonijn.’
Het jaar van het paaskonijn is een schattig klein boekje. Het konijn is het beu. Al jaren mag de paashaas eieren schilderen en verstoppen. Nu niet meer. Dit voorjaar komt hij het werk van de paashaas overnemen: dit is het jaar van het paaskonijn. En hij wil iets nieuws verzinnen, iets anders dan kippeneieren. Maar wat? Kauwgomballen? Maar die kan je niet bakken of koken én je krijgt er slechte tanden van. Eieren van schilpadden, slangen, krokodillen en andere dieren in allerlei vormen en kleuren? Maar die zijn niet lekker én trouwens gevaarlijk. Was het nog maar vroeger. Konijn besluit het toch bij kippeneieren te houden, maar de kippen willen hem geen eieren geven, want hij is de paashaas niet. Help! Gelukkig komt de paashaas hem redden. Samen zorgen ze toch nog voor een geslaagd Paasfeest.
Een voorleesverhaal met veel tekst en een beperkt aandeel kleurenillustraties. Spijtig, want de kleurige illustraties van Aby Hartog zijn best origineel. Strakke lijnen en eenvoudige, starre figuren die net standbeelden zijn. Zijn teken- en schrijfstijl is nog steeds dezelfde als in Pas op voor de ezel en de beer, Oehoe ratel retteketet tsjing boem pling of Het paard van Sinterklaas. Ietwat absurde, grappige situaties, knipogen in de tekst voor grote mensen en eigenwijze dieren in de hoofdrol. Een leuk paasverhaal, maar dan net iets anders dan de andere.
Het paaskonijn denkt het allemaal beter en leuker te doen dan de paashaas. Helaas valt het heel erg tegen en moet de paashaas alsnog aan de slag. Humoristisch verhaal over Pasen waarin het konijn kiest voor kauwgomballen in plaats van eieren, maar daar op terugkomt als de muis hem waarschuwt voor het feit dat je kauwgom niet kunt koken of bakken. Klein, vierkant boekje met korte hoofdstukken; vlot taalgebruik. Op bijna elke pagina kleine, eenvoudige, prima bij het verhaal passende, pastelkleurige illustraties. Jammer dat de buitenkant van het boekje doet denken aan een prentenboekje voor de allerkleinsten terwijl het bedoeld is om voor te lezen aan 5-/6-jarigen en om zelf te lezen vanaf ca. 8 jaar. Leuk boekje over de paashaas/het paaskonijn.
Er was eens een eigenwijs konijn dat ruzie zocht met de paashaas. Het konijn vond eieren zoeken en verven met Pasen maar saai. “Kunnen we niet ‘ns wat anders doen?”, gooide hij de paashaas voor de voeten. “Goed, verzin maar iets”, vond de paashaas. En toen hadden we een paaskonijn.
Maar het paaskonijn kwam al gauw van een koude kermis thuis. Geen eieren met Pasen, maar wat dan? Kauwgomballen? Die glimmen mooi, maar zijn niet te bakken of te koken. Reptieleneieren dan? Die komen uit en dan kruipen overal gevaarlijke beestjes. Het paaskonijn werd hoe langer hoe wanhopiger. Hoe gingen ze Pasen vieren in het jaar van het paaskonijn?
Wij weten natuurlijk al langer dat je tradities in ere moet houden. We hebben een paashaas en een kerstkonijn. En dat is prima zo.
Schrijfster Aby Hartog is vooral bekend van de boekjes over ‘ezel en de beer’. Maar deze mag er ook zijn! Licht cynisch en vol kwinkslagen vertelt ze een heel grappig paasverhaal.