Ubbink Nederland | Artistiek
Wallie Elizen kijkt naar het houten bord op een van de stellages waar hij vijf grappige striphoofden op heeft getekend. 'Ach ... dat is secondewerk', zegt hij achteloos. Al 42 jaar versiert de Doesburgse heftruckchauffeur het magazijn van Ubbink met zijn tekeningen en cartoons.
Wallie (62) kan er niets aan doen. Tekenen zit in zijn bloed. 'Ik heb het van mijn moeder. Die tekende de hele dag.' Zelf is-ie niet anders. 'Als kind kalkte ik al iedere agenda helemaal vol.' Nooit is hij gestopt. Sinds het moment dat hij in dienst is bij Ubbink, vanaf 1979, zijn het dozen en houten planken waarop hij zijn creativiteit uit.
Vijf dagen in de week rijdt hij op zijn reachtruck (een soort heftruck, maar met de bestuurdersstoel negentig graden gedraaid) van het magazijn naar de productiehal en weer terug. Onderweg pakt hij af en toe zijn moment. 'Ik heb altijd wel een stift bij de hand', vertelt hij. 'Maar ik weet heel goed welke doos ik uitkies, hoor. Die naar klanten gaan, moeten netjes blijven.'
Toen ik 25 jaar in dienst was, kreeg ik een schetsboek met kleurpotloden van de directeur. Kijk, dat vind ik humor!
Alhoewel. Hij zoekt weleens de grens op. Zoals die keer in 1988, tijdens het EK voetbal. Een paar dozen die naar Engeland gingen, werden voorzien van een spotprent. 'Vonden ze op kantoor niet zo leuk.' Met een grijns: 'Maar daar hebben ze ook geen gevoel voor humor.'
Binnen het bedrijf kennen ze hem en zijn streken inmiddels wel. Staat er ergens een tekening, dan moet je bij die man met die mooie grijze manen zijn. 'Toen ik 25 jaar in dienst was, kreeg ik een schetsboek met kleurpotloden van de directeur. Kijk, dat vind ik humor.'
Maar als ze dachten dat ze daarmee konden zorgen dat hij bij Ubbink niet meer zou tekenen, dan hadden ze het mis. Totdat hij met pensioen gaat, zullen de tekeningen en cartoons overal blijven opduiken.