Heeft het jeugdwerk een opdracht als politieke speler? Moet het als activisten strijden voor bepaalde standpunten en veranderingen, die niet meer strikt te maken hebben met vrijetijdsbesteding van jongeren?
Hoe kan een jeugdwerkorganisatie kinderen en jongeren activeren, mobiliseren en maatschappijkritisch stimuleren?
Lars Sudman was lang strategisch directeur van grote bedrijven. Vandaag onderzoekt en adviseert hij veranderingsprocessen. En zo bedacht hij ‘het spaghettiprincipe’. Want kan innoveren alleen als je een rechtlijnig plan hebt?