In het vorige bericht schreef ik al dat het een top dag werd. Want behalve de eekhoorntjes krijgen we nog meer moois voor de lens.
Ik ben nog bezig met het maken van een proeffoto om de belichting te controleren, als er een goudvink verschijnt. Binnen 5 minuten, hoe is het mogelijk.
Het gaat zo snel, dat het eigenlijk foto's van niets worden. Even later verschijnt een voor mij onbekend vogeltje: beige met een zwarte kop en snavel. Dat moet het vrouwtje van de goudvink zijn.
De waterstand is laag, waardoor de lelijke betonrand zichtbaar wordt. Maar het voordeel van zo veel droogte is dat er meer schuwere soorten komen.
Een poos later komt het mannetje weer en als hij de kust veilig vindt, komt het vrouwtje ook weer even.
Even later gevolgd door het wel erg snelle en beweeglijke glanskopje, wat ook nu weer zo maar een matkopje zou kunnen zijn.
De vrouwtjes vink doet haar best, ze gaat zelfs even badderen. Maar ach eigenlijk telt ze vandaag niet zo mee.
Een beauty, zo in het mos. Maar we houden onze adem echt in als deze vogel op het takje plaatsneemt. Deze soort ken ik alleen nog maar van plaatjes uit vogelboeken.
De kruisbek. Aan de snavel is duidelijk te zien waarom deze vinkachtige vogel zo heet: de bovenste en onderste snavelhelft kruisen elkaar! Zo'n snavel is effectief gereedschap om zaden uit dennen- en sparappels te halen.
Groepen kruisbekken kunnen boven in de toppen van naaldbomen neer strijken, waar ze aan dennen- en sparrenappels gaan hangen om zaden eruit te peuzelen. Bij een plas water is het bijna de enige mogelijkheid om een kruisbek van dichtbij te zien.
Dit is een vrouwtje. Even later verschijnt een geler exemplaar. Ten onrechte denk ik dat dit dan wel het mannetje zal zijn. Niet dus. Ook de gele zijn vrouwtjes. De mannetjes zijn rood.
Hoe dit vogeltje nou eigenlijk zingt, weet ik niet. Op de site van de vogelbescherming wordt het als omschreven als ``kiep`geluid.