Zo klinkt dus wanhopig zoeken naar je vorm van tien jaar geleden ★★☆☆☆ | De Volkskrant
AlbumrecensieSmile
Zo klinkt dus wanhopig zoeken naar je vorm van tien jaar geleden ★★☆☆☆
Wie wil weten hoe de wanhoop klinkt van een popster zoekend naar de vorm van tien jaar geleden, doet er goed aan Smile, het nieuwe, vijfde album van Katy Perry op te zetten.
De 35-jarige Perry wil zo graag weer eens een miljoenenhit zoals ze die op haar jubilerende album Teenage Dream (2010) in vijfvoud afleverde, dat ze alle clichés uit de kast trekt, maar door alle net iets de hard stuiterende elektrobeats en loeiende autotune heen vergeet een echt pakkend liedje te zingen.
Ze heeft opnieuw een batterij aan songschrijvers en producers om zich heen verzameld, maar alles klinkt gewild vrolijk, alsof ze iedereen heeft ingepeperd dat een wat soberder, volwassener geluid zoals op haar vorige (goeddeels geflopte) album Witness (2017) niet de Katy Perry naar voren bracht die ze even wilde worden.
De Katy Perry die ze op Smile wil zijn klinkt vooral anoniem. De discofunk in Champagne Problems is te zwaar aangezet en het aardigste liedje Cry About It Later heeft een soort aerobicbeat die wel erg gedateerd is.