En misschien is dat maar goed ook. Na de presentaties van de mooie verhalen zegt het programma dat er harde vragen worden gesteld: hoe moeten alle mooie verhalen over innovatie in de praktijk uit gaan werken? Deze ‘live’-blogger zal het scherp en kritisch volgen.
Over dat ‘live’ gesproken. Deze blogger is een bewonderaar van de wedstrijdblogs van de Guardian. Een fantastische mix van verslag, observaties en snedig commentaar. Dat is mijn model. Of het er van komt mag de lezer beoordelen.
We zijn van start gegaan met een groeten aan de 39 locaties in de wereld waar de livestream wordt vertoond. Heeft u niets aan, want uw volgt deze blog, nietwaar. Daarna worden we aan het werk gezet. Het gaat interactief vandaag. Innovatie gebeurt ten slotte ook niet consumptief (alhoewel; ik krijg vaak mijn beste gedachten tijdens saaie congresspeeches. Jammer, daar komt zo niets van terecht).
We starten met meer informatie over het fenomeen TED. Korte praatjes aan elkaar geplakt zonder merkbare samenhang, zo ziet de cynicus in mij het. Tegelijk is het natuurlijk wel opmerkelijk dat het meest basale dat we kennen - praatjes om het kampvuur - zo'n nieuwe lading heeft gekregen via een concept als TED (en de franchise TedX, waar dit een voorbeeld van is). Volgens mij is TED echter nauwelijks een voorbeeld van innovatie, maar vooral van kwaliteit: de speeches zijn zo goed, zo doorleefd dat er in principe niet meer nodig is dan dit: woorden en hun betekenis.
Applaus: de sprekers komen binnen. Toch: er blijven nog stoelen over (over die stoelen gesproken: ik heb er een blog over geschreven. Waarom in hemelsnaam een forum over innovatie op de slechtst zittende stoelen van het land terwijl we via Rietveld en anderen echt wel wat hebben gedaan aan stoelinnovatie. Ivo Niehe, naast me, zegt dat ook de akkoestiek wat ouderwets is - maar de sfeer: niet na te bootsen).