ECLI:NL:OGEAA:2020:483 Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba, AUA201901492, 21-10-2020, Civiel recht :: Jure.nl
Uitspraak ECLI:NL:OGEAA:2020:483
Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba, AUA201901492
AUA201901492
Civiel, vordering.
Behorend bij AUA201901492 A.R.
hierna ook te noemen: IF,
Het verloop van de procedure tot en met 27 november 2019 blijkt uit het vonnis in het vrijwaringsincident van die datum. Het verdere verloop blijkt uit:
- de conclusie van repliek tevens houdende akte vermindering van eis;
Gedaagde] is gehuwd geweest met de heer [naam ex-echtgenoot] (hierna: [naam ex-echtgenoot). Gedurende het huwelijk heeft [gedaagde] op 15 december 2017 een overeenkomst van geldlening gesloten met IF (verzoekschrift, prod. 2). Op grond van deze overeenkomst heeft [gedaagde] een bedrag van Afl. 15.223,72 in leen ontvangen. Voorts is overeengekomen dat zij, inclusief rente, een bedrag van Afl. 25.943,52 zou terugbetalen in 48 maandelijkse termijnen van Afl. 540,49.
Op grond van artikel 7 van de overeenkomst van geldlening zijn hoofdsom en rente ineens opeisbaar indien, onder meer, niet tijdig wordt voldaan aan de verplichting tot betaling van de aflossingen.
Gedaagde] is tekort geschoten in haar verplichting tot voldoening van de maandelijkse termijnen.
Tot zekerheid van de nakoming van haar verplichtingen door [gedaagde] heeft IF op grond van daartoe van dit gerecht verkregen verlof, conservatoir derdenbeslag gelegd onder het Land Aruba.
IF vordert na vermindering van eis dat het gerecht bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, [gedaagde] veroordeelt om aan IF te voldoen de somma van Afl. 16.072,00 te vermeerderen met de rente van 27% per jaar vanaf 31 januari 2019 tot een maximum van Afl. 9.523,50 en na het bereiken van dit maximum te vermeerderen met de wettelijke rente alsmede te vermeerderen met de overeengekomen en gemaakte buitengerechtelijke incassokosten naar rato van 1,5 punt van het toepasselijk liquidatietarief.
Gedaagde] voert hiertegen verweer. Op de grondslagen van de vordering en het daartegen gevoerde verweer zal hierna, bij de beoordeling van de vordering, worden ingegaan.
Aan haar vordering legt IF, naar het gerecht begrijpt, ten grondslag dat [gedaagde] niet alle overeengekomen aflossingstermijnen heeft voldaan (zie het overzicht in de cvr , 3), zodat de vordering thans in zijn geheel opeisbaar is. Bij de berekening van het verschuldigde is IF in haar akte vermindering van eis, op grond van de uitspraak van het Gemeenschappelijk Hof van 21 april 2020 (ECLI:NL:OGHACMB:2020:84), uitgegaan van een rente van 27% in plaats van de overeengekomen rente van 28,43%.
Volgens [gedaagde] is de hoofdsom niet juist berekend, omdat zij een bedrag van Afl. 15.223,72 in leen heeft ontvangen en het dus niet juist kan zijn dat IF thans, na aflossingen door [gedaagde], als hoofdsom een bedrag van Afl. 16.072,00 vordert. Met dit verweer miskent [gedaagde], zo oordeelt het gerecht, dat IF bij de berekening van hetgeen verschuldigd is, is uitgegaan van het geleende bedrag, vermeerderd met de verschuldigde rente tot en met 31 januari 2019, waarop in mindering zijn gebracht de door IF gestelde aflossingen. [Gedaagde] heeft niet gesteld dat de aldus gemaakte berekening niet klopt en zij heeft in het bijzonder niet gesteld dat door haar meer aflossingen zouden zijn verricht dan hetgeen door IF in de conclusie van repliek (onder 3) hieromtrent is gesteld. Aldus heeft [gedaagde] de vordering niet voldoende gemotiveerd betwist, zodat het gerecht uitgaat van de juistheid van het gevorderde.
De omstandigheid dat [gedaagde] met [naam ex-echtgenoot] is overeengekomen dat [naam ex-echtgenoot] zou zorgdragen voor het nakomen van de verplichtingen uit de geldlening met IF, levert in de verhouding van [gedaagde] tot IF geen reden op tot afwijzing van het gevorderde. Uit de overeenkomst van geldlening blijkt dat [gedaagde] zich als (enige) schuldenaar jegens IF heeft verbonden, zodat zij ook na de echtscheiding voor het geheel jegens IF tot nakoming gehouden blijft.
Het verweer dat de bij vermindering van eis gehanteerde rente van 27% in strijd is met de goede zeden en om die reden moet worden gematigd, wordt verworpen. Het Gemeenschappelijk Hof heeft in een uitvoerig gemotiveerd vonnis (vonnis van 21 april 2020; ECLI:NL:OGHACMB:2020:84) geoordeeld dat een percentage van 27% of lager in zijn algemeenheid aanvaardbaar is. Omstandigheden waarom ten aanzien van [gedaagde] dit percentage desondanks in strijd met de goede zeden zou moeten worden geoordeeld, zijn gesteld noch gebleken. Het feit dat IF op Curaçao een rentepercentage zou hanteren van 16%, zoals door [gedaagde] gesteld, is in ieder geval onvoldoende reden om tot een ander oordeel te komen.
De vordering tot betaling van buitengerechtelijke incassokosten zal, nu deze niet is bestreden, worden toegewezen als hierna vermeld.
De slotsom is dat de vordering zoals hierna vermeld zal worden toegewezen. Als de in het ongelijk gestelde partij zal [gedaagde] worden veroordeeld in de kosten van de procedure, die aan de zijde van IF, inclusief die voor het gelegde beslag en het incident in vrijwaring, worden begroot op Afl. 750,00 aan griffierecht, Afl. 675,35 aan explootkosten en op Afl. 3.000,00 aan salaris voor gemachtigde, in totaal derhalve op Afl. 4.425,35.
veroordeelt [gedaagde] om aan IF te voldoen de somma van Afl. 16.072,00 te vermeerderen met de rente van 27% per jaar vanaf 31 januari 2019 tot een maximum van Afl. 9.523,50 en na het bereiken van dit maximum te vermeerderen met de wettelijke rente;
veroordeelt [gedaagde] tot betaling van buitengerechtelijke incassokosten, die worden begroot op Afl. 1.500,00;
veroordeelt [gedaagde] in de kosten van de procedure, die tot de datum van uitspraak aan de kant van IF worden begroot op Afl. 4.425,35;