De Oosterse anemoon is een stinzenplant | Dier en Natuur: Bloemen en planten
De Oosterse anemoon is een stinzenplant
Een bloem die prachtig blauw kleurt en wanneer in de lente de zon schijnt een blauw uiterlijk geeft op de bosbodem. Een bloem met vele blauwe bloempjes wanneer deze bloeit: de Oosterse anemoon (Anemone blanda). Deze anemoon heeft andere familieleden waarvan de Bosanemoon (Anemone Nemorosa) een soort is die iedereen wel kent. De Oosterse anemoon is familie van alle soorten boterbloemen en waterranonkels. De Oosterse anemoon en de Blauwe anemoon (Anemone apennina) lijken veel op elkaar en zijn moeilijk uit elkaar te houden. Wanneer de bloem bloeit, is het erg belangrijk om naar de beharing van de planten te kijken.
Oosterse anemoon (Anemone blanda)
Oorsprong Oosterse anemoon
Beschrijving bladeren Oosterse anemoon
Beschrijving bloem Oosterse anemoon
De Oosterse anemoon is een kruidachtige plant uit de ranonkelfamilie (Ranunculaceae) waarvan meer dan 300 verschillende soorten voorkomen in Europa. In Nederland en België alleen al 46 soorten, waaronder het geslacht Anemone (Anemoon).
Bij het geslacht Anemone horen onder andere de;
Blauwe anemoon - Anemone apennina;
Oosterse anemoon - Anemone blanda;
Poppy anemoon - Anemone coronaria;
Anemone hupehensis of Chinese anemoon;
Bosanemoon - Anemone nemorosa;
Gele anemoon - Anemone ranunculoides.
De Oosterse anemoon (Anemone blanda) is van oorsprong afkomstig uit Azië. De Nederlandse naam verwijst hier ook naar: een plant uit het oosten, de Oosterse anemoon. De Oosterse anemoon lijkt heel veel op de Blauwe anemoon (Anemone apennina), maar bij de Oosterse anemoon zijn de onderzijden van de bladeren ook behaard en de bloemsteel knikt naar beneden tijdens, en na de bloei.
De Oosterse anemoon is een stinzenplant, want betekent dat de soort van nature niet in Nederland of België voorkomt. De Oosterse anemoon komt van nature voor in Griekenland en Turkije (zuiden van Europa). Van deze anemoon bestaan veel gekweekte soorten in de kleuren wit, roze, rood en in allerlei kleurlagen blauw. Om de Oosterse anemoon juist te determineren kijk je naar het volgende verschil;
0osterse anemoon
Bloembladeren aan de buitenkant en onderzijde bladeren. Behaard. Niet behaard.
Bloemsteel tijdens de bloei en na de bloei. Rechtop behaard tot en met de bloem en knikt niet. De bloeisteel is behaard tot de bloem en knikt.
Bloeistengel. Bloemsteel met naar voren gerichte en aangedrukte haren. Bloemsteel lang en afstaand beharing.
Wortelbladeren. De wortelbladeren hebben een korte steel. De wortelbladeren zijn zittend aan de voet van de plant.
Kortom dé belangrijkste kenmerken voor de Oosterse anemoon zijn:
bloemdekbladen kaal
steel van de bloemen geknikt na de bloei en de
deelblaadjes zijn zittend.
De Oosterse anemoon heeft een knolvormige wortelstok en wordt 10-20 cm hoog en wanneer de plant bloeit, ongeveer 25 centimeter. De wortelbladeren hebben zittende bladeren (ongesteelde slippen) en de bladeren zijn aan de bovenkant licht behaard. De onderkant is kaal. De bloeistengel is lang behaard en de haren stoppen bij de top. De onderkant van de bloem is niet behaard! Wanneer de Oosterse anemoon bijna is uitgebloeid of uitgebloeid is, dan gaat de bloeisteel iets knikken.
De Oosterse anemoon bloeit van maart tot april en is te vinden in vochtige, voedselrijke loofbossen. Het is een stinsenplant die Zuid-Europa als oorsprong heeft en hier als verwildering is aangepoot of bij de kweker is gekocht. Ook komt er een witte verwilderde variëteit voor. De bloem is prachtig om te zien wanneer alle bloembaden open zijn (bij zonnig weer). Acht tot wel achttien blauw tot lilablauw gekleurde bloembladen, met in het midden een geel hart (de meeldraden). De bloembladen zijn aan de buitenkant, niet behaard en de wortelbladeren zijn lichtbehaard aan de bovenkant. De vermeerdering van de Oosterse anemoon vindt plaats door of te zaaien of door een stuk van de wortelstok te delen. De vrucht van de Oosterse anemoon is een dopvrucht en aan het zaad zit een mierenbroodje.
De geslachtsnaam Anemone kan vertaald worden met 'windbloem' en is afgeleid van de Griekse woorden anemos en mone. Anemos betekent wind en mone betekent plaats en verwijst naar de bloemen. De bloem van de Oosterse anemoon beweegt bij het minste zuchtje windje al. De soortnaam blanda betekent 'lieflijk' en verwijst naar het uiterlijk van de plant. Deze anemoon komt in het wild voor in Turkije, de Kaukasus en Syrië en geeft in Nederland en België, de voorkeur aan een iets lemige/kleiige bodem.
Bij de Oosterse anemoon is het melksap iets giftig. Dit melksap bevat de stof protoanemonine. Protanemine is een is natuurlijk giftige organische verbinding. In alle soorten van de ranonkelfamilie (Ranunculaceae) komt dit giftig sap voor, zoals bij de anemonen. De giftigste plant in de ranonkelfamilie is de blaartrekkende boterbloem.
De blauwe anemoon in Nederland en BelgiëOnder de nog kale takken komt een zee van blauw tevoorschijn. Een vrolijke en blauwe voorjaarbloeier bloeit. De blauwe a…
De bosanemoon groeit niet alleen in bossenWanneer de winter op zijn eind loopt gaat de bosanemoon bloeien. Voorzichtig komen de eerste glanzende, witte bloemen tu…
De herfstanemoon Anemone × hybrida Honorine JobertIn de nazomer en het begin van de herfst staat deze tuinplant mooi en uitbundig te bloeien met veel helderwitte bloemen…
Japanse kornoelje: witte bloemen en aarbei-achtige vruchtenEen bloeiende Japanse kornoelje (Cornus kousa) geeft veel witte blaadjes in het voorjaar, zodat het wel lijkt of de stru…
De Oosterse sterhyacint en de biotoopDe Oosterse sterhyacint heeft bloemen die omlaag 'kijken'. Blauwe bloemen in de stinsentuin. De Scilla is een bolgewas e…