Grey Summer Garden - Kiekie krant
Home » Interviews » Grey Summer Garden
Interviews | 1 oktober 2017 | Christopher de Gast
De Vlaamse fotograaf Joris Hermans dompelde zich een zomer lang onder in een sociale woonwijk in Mol, België. In zijn prachtige, melancholische stijl creëert hij een onbevooroordeeld beeld van de wijk en haar bewoners. KIEKIE sprak Hermans over zijn serie en zijn avontuurlijke toekomstplannen.
Waar gaat je serie Grey Summer Garden over?
"Deze serie gaat over een kleine sociale woonwijk in Mol, vlakbij m'n huidige appartement. Hoewel ik er mijn hele leven in de buurt heb gewoond, kende ik de wijk enkel door verhalen van mensen die er niet woonden. Meestal hadden die dan ook een negatieve bijklank. Met deze serie heb ik geprobeerd om de wijk, de mensen en de sfeer te tonen zoals ik ze aanvoelde in die zomer van 2016, zonder positief of negatief te oordelen."
Hoe ben je aan deze serie begonnen? Hoe heb je de mensen die je hebt geportretteerd benaderd en hoe reageerden zij?
"Het begon eigenlijk als tijdverdrijf in een periode dat het iets rustiger was en ik had net een nieuwe camera gekocht. Het plan was een paar avonden in de wijk te gaan fotograferen maar het werd uiteindelijk een hele zomer omdat het zo boeiend bleek. Meestal vertrok ik een half uur voor de zon onderging en dan wandelde ik door de wijk. Als ik iemand tegenkwam vroeg ik gewoon of ik een portret mocht maken en tot mijn verbazing hebben slechts een paar mensen geweigerd. De meesten waren geïnteresseerd in wat ik daar kwam doen met een camera en een statief. Voor de landschappen ging ik ontelbare keren terug naar dezelfde plaats tot de sfeer die ik ter plekke voelde ook op de foto te zien was."
Een onderdeel van Grey Summer Gardens is een gedicht van Siegried Sassoon:
voor mij zit de schoonheid van een omgeving of persoon dikwijls in die tristesse
Waarom heb je deze tekstuele context aan de serie toegevoegd?
"Voor mij gaat het in mijn persoonlijke projecten vooral om het tonen van een sfeer die ik ergens aanvoelde. Ik wil de kijker laten zien wat ik zag en ervoer. De toevoeging van dit gedicht versterkt nog meer hetgeen ik in de beelden wil laten zien. Veel mensen zien een bepaalde tristesse in mijn persoonlijke werk. Het is inderdaad wel iets dat terugkomt, maar voor mij zit de schoonheid van een omgeving of persoon dikwijls in die tristesse."
Je maakt zowel vrij werk als werk in opdracht. Ga je in beide gevallen op eenzelfde manier te werk? En heb je een voorkeur?
"Mijn voorkeur gaat sowieso uit naar vrij werk. Meestal heb ik al een beeld van hoe een persoonlijk project er uiteindelijk uit moet zien en weeral gaat het dan om een sfeer of gevoel in een bepaalde omgeving of bij een bepaald persoon. Daarna is het een kwestie van wat in mijn hoofd zit op beeld te krijgen. Soms gaat dat vlot, soms duurt het zeer lang voordat ik het juiste gevoel te pakken krijg. Voor opdrachten probeer ik ook zoveel mogelijk op dezelfde manier te werken, hoewel het natuurlijk meestal sneller af moet."
"In februari 2018 vetrek ik met mijn vriendin voor onbepaalde tijd op reis. Er zullen veel persoonlijke projecten verweven zitten in die reis. Ik heb al een aantal ideeën maar zoals meestal hebben die nog wat tijd nodig om te rijpen. Ook onderweg zullen ideeën ontstaan, want we vertrekken zonder plan of doel."