De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 2162 woorden.
Boekverslag over het boek: De moeder van David S.
Schrijfster: Yvonne Keuls.
Ik heb voor dit boek gekozen, omdat het me een heel mooi en interessant boek leek.
En ik heb het gekozen, omdat ik van velen hoorde dat dit een mooi boek was.
Persoonlijke reacties van mij zijn:
-	Het boek vond ik heel interessant, omdat je er ook nog wat van leerde.
-	Het boek had mij nieuwsgierig gemaakt, omdat ik wilde weten of David nog van de drugs af zou komen aan het eind van het boek of niet.
-	Het boek is heel werkelijk, omdat dit vast ook wel in het dagelijks leven kan voorkomen.
-	Het boek is heel shockerend, omdat ik het heel erg zou vinden als mijn zoon aan de drugs was bijvoorbeeld.
-	Het boek zet me wel aan het denken, omdat je dan kunt lezen wat de gevolgen van drugsgebruik zijn.
Het oudste kind van de familie S., David van 16, raakt aan de drugs verslaafd. Dit gebeurt eerst met wierook, maar later ook met drugs.
In het begin van het verhaal lijkt het net of het heel goed gaat met de familie S. Maar langzamerhand gaat het steeds slechter met David. Hij gaat steeds minder naar de sportclub en maakt ook bijna geen huiswerk meer. Hij komt 's avonds heel laat thuis en brandt wierook op zijn kamer. Hij doet alleen nog maar dingen waar hij zelf zin in heeft. De grote problemen beginnen pas, wanneer de familie van vakantie terugkomt en in het hele huis vreemden liggen te slapen. David zegt tegen de politie dat ze hem hebben bedreigd.
De rest van de familie is nooit in aanraking met drugs geweest en weet ook niet wat de gevolgen daarvan zijn. Het duurt daarom erg lang voordat Len doorheeft wat er aan de hand is. Het gezin heeft geleerd om David los te laten, maar Len, de moeder van David, weigert hem los te laten. Haar huwelijk lijkt stuk te lopen en aan haar andere kinderen heeft ze al heel lang geen aandacht meer gegeven. Doordat David zelf ook ziet dat het leven van zijn ouders, zusje en broer onplezierige wordt door zijn gedrag, gaat hij steeds meer drugs gebruiken. David heeft dus een soort schuldgevoel. Op een gegeven moment krijgt David hulp van een psycholoog, Kees. Hij begleidt David, ook al is dat zeer moeilijk.
Davids vriend Bennie gebruikt samen met hem drugs. Eerst wierook, daarna hasj en marihuana. Later stelen ze samen fietsen en geld om aan drugs te komen. Als de ouders van beide jongens samen over hun problemen praten, wil David's moeder nog steeds niet geloven dat hun zoon (ook) aan de drugs is. David geeft aan zijn moeder toe dat hij Speed gebruikt en dat hij geld van haar steelt om het te kunnen kopen. Maar hij belooft haar daarmee te stoppen en weer naar school te gaan. Maar al na een paar weken loopt hij weg en belt meer dan drie weken later vanaf het Centraal Station op om te vragen of zijn ouders hem willen komen ophalen.
Dit gaat nog een paar weken zo door. Dan worden de ouders van David op een dag opgebeld door een politieagent, die een slechte mededeling voor hen heeft: David is opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. Als zijn ouders hem de volgende dag opzoeken, smeekt David hen om hem mee te nemen. Maar ze doen het niet. Het gaat langzamerhand weer wat beter met David en zijn ouders weten hem over te halen om vrijwillig naar een afkickcentrum te gaan. Al na een paar weken loopt David hier weg en komt hij bij zijn ouders om geld bedelen. Zijn vader geeft hem wat geld en stuurt hem weg.
Len gaat op reis naar Amerika, waar ze in contact komt met een organisatie voor ouders van drugsverslaafden. Terug in Nederland begint Len samen met haar man net zo'n groep voor ouders van drugsverslaafden en ze hebben veel steun aan elkaar.
De relatie tussen het werk en het leven van de schrijfster is dat zij dit boek heeft geschreven voor ouders van drugsverslaafden, in de hoop dat het hen kan helpen hun leven weer op te pakken en tot een 'nieuwe' relatie met hun kind te komen. Bijna alle gebeurtenissen in dit boek berusten op waarheid.
Yvonne Keuls is geboren op 17 december in 1931 in Batavia, in het toenmalige Nederlands-Indie. In 1938 keert het gezin weer terug naar Nederland. Na de Kweekschool heeft ze als onderwijzeres gewerkt. Ze trouwt in 1954 met R. Keuls. Ze begint met het schrijven van gedichten en verhaaltjes. Ze maakt ook bewerkingen van romans van een aantal bekende schrijvers voor de televisie. Ze wordt bekend met Jan Rap en zijn maat (1977). De schrijfster gebruikt meestal een sobere stijl.
Verdiepingsopdracht: 1
De verwachting die bij de lezer gewekt is is of David nog kan stoppen met het gebruiken van drugs. De manier waarop die verwachting gewekt wordt is dat David steeds maar weer zegt dat hij gaat stoppen met het gebruiken van drugs en dat het steeds weer mislukt.
Het verhaal bevat een aantal open plekken, namelijk hoe David ter wereld komt of waarom hij zo'n onhandelbaar kind is.
Er zijn belangrijke open plekken in het verhaal, een belangrijke open plek is dat het boek een open eind heeft. Je weet dus niet of David van de drugs af zal komen of niet.
De vragen die bij de open plekken worden opgeroepen zijn er niet, omdat je de meeste open plekken zelf kunt invullen.
Er zijn open plekken die niet door de tekst worden ingevuld en die ik als lezer zelf moet invullen. Namelijk het boek heeft een open eind, dus je moet zelf invullen of David van de drugs afkomt of niet. Ik ga er van uit dat David wel van de drugs afkomt.
De volgende manipulatietechnieken gebruikt de schrijver om de spanning te verhogen:
-	Vertraging; op een bepaald moment komt er een dealer bij het huis van de ouders van David, en het is duidelijk dat hij daar wat wil uitvoeren, maar doordat alles op dat moment in details wordt beschreven duurt het heel lang voordat je erachter komt wat die dealer nou van plan is.
-	Tijdsprong; je leest eerst dat David nog een klein kind is en daarna lees je ineens dat hij al 15 jaar is.
Op de volgende manier wordt er gebruik gemaakt van kleine spanningbogen:
-	Het is heel vaak even onduidelijk of David op dat moment nu wel of niet aan de drugs is dan duurt het heel even voordat je achter komt.
Verdiepingsopdracht: 2
-	Het is duidelijk waar het onderwerp overgaat. Het onderwerp 'drugs' vind ik best wel interessant en spreekt mij ook aan, dus daarom heb ik ook wel voor dit boek gekozen. Mijn verwachtingen over het boek zijn niet helemaal uitgekomen, omdat ik dacht dat David wel van de drugs af zou raken. Ik denk wel eens over dit onderwerp na, maar dan wel negatief. Het boek heeft mij wel nieuwe kanten laten zien van dit onderwerp. ( daar bedoel ik mee dat het volgens mij heel erg moeilijk is om je kind los te laten ) Ik ben door het lezen van dit boek niet anders gaan denken over het onderwerp. Ik had niet gedacht dat het onderwerp zo uitgewerkt zou worden in het boek. Ik vond het verrassend dat David niet van de drugs af kwam, Ik ben het wel eens met de mening die het boek over het onderwerp uit. Het onderwerp wordt goed uitgewerkt. Er hadden geen andere kanten van het onderwerp aandacht moeten hebben. Ik heb wel eens een ander boek over dit onderwerp gelezen. Ik vond het andere boek beter.
-	De belangrijkste gebeurtenis in het boek is dat de moeder van David David in het begin niet kan loslaten. De nadruk ligt op de gedachten en gevoelens van de hoofdpersoon, omdat je alleen de gevoelens van de hoofdpersoon weet ( de moeder van David ) Het verhaal bevat genoeg gebeurtenissen om je te blijven boeien. Ik vind de gebeurtenissen logisch uit elkaar voortkomen. Ik vind de gebeurtenissen dramatisch, want de hele familie S. leidt eronder dat David aan de drugs is. Een gebeurtenis die het meeste indruk op mij gemaakt heeft is: een drugsdealer krijgt nog geld van David, maar David kan dat zelf niet betalen. Daarom gaat hij naar zijn ouders toe. Zijn ouders willen niet betalen. Een paar dagen later worden 's nachts de ramen ingegooid en de moeder van David is er van overtuigd dat dat het werk van die drugsdealer was. De gebeurtenis over het gebruik van drugs heeft me aan het denken gezet en dat ik er nooit aan moet beginnen. De gebeurtenissen spelen zich in een spannende sfeer af. Het effect vind ik wel leuk, want dan leef je pas echt met het boek mee. De gebeurtenissen maken een echte indruk op me, want ik zag het helemaal voor me. Het verhaal is niet zo verteld dat ik het zelf in moet vullen of aanvullen. Ik heb zelf nog nooit zo'n gebeurtenis mee gemaakt als in het boek. Ik begrijp de tekst wel goed, ook al heb ik nog nooit zoiets mee gemaakt. De gebeurtenissen blijven me boeien. Ik heb wel eens andere teksten gelezen over vergelijkbare gebeurtenissen. Ik vond de andere tekst beter.
-	De hoofdpersoon is voor mij wel een heldin, want ik zou het heel moeilijk vinden om afstand te nemen van mijn kind. Ik kan me goed verplaatsen in de personages, omdat ik het helemaal voor me zie. De personages zijn wel zo beschreven dat ze voor mij gingen leven. Alle personages gingen voor mij leven en leken allemaal op echte mensen. Ik vind dat de personages eigenschappen hebben die ik gewoon vind. Behalve de eigenschappen van David, want die hoort niet aan de drugs te zijn. Ik vind de ideeën en het gedrag van de personages goed. Behalve die van David weer, die hoort niet aan de drugs te zijn. Geen enkele personage heeft invloed op mij gemaakt. De beslissingen van de personages vind ik begrijpelijk. Als de moeder van David haar zoon niet los wil laten, kan ik me dat wel voorstellen, want het is wel je eigen kind. Ik zal op geen ander moment een andere beslissing hebben genomen. De personages reageren wel voorspelbaar. Ik vind dat goed. Ik vind alle personages wel sympathiek, omdat ze heel aardig overkomen. Ik kom het meest te weten over de moeder van David, omdat zij het verhaal vertelt. Je komt genoeg te weten over de moeder van David hoe zij is. Ik hoef zelf niets in te vullen over het innerlijk van de personages.
- Ik vind de bouw van het verhaal niet ingewikkeld. Het verhaal komt langzaam op gang. Alles hangt samen met elkaar. Het verhaal is wel spannend, doordat niet meteen alles verteld wordt wat er gaat gebeuren. Het is een heel boeiend verhaal, omdat ik het een interessant onderwerp vind. Het is èèn verhaallijn en dat vind ik fijn, want anders lees je alles door elkaar. Ik vind de bouw van het verhaal goed past bij het onderwerp. Er wordt niet met de tijd gespeeld. Er zitten geen terugblikken of herinneringen in de tekst en dat vind ik wel fijn. Ik vind het eind vervelend, omdat je nou niet weet of David nog doorgaat met gebruiken of toch stopt. Je ziet de gebeurtenissen door de ogen van èèn persoon en dat past goed bij het verhaal. Meestal is dat in mijn ogen niet geslaagd als het een ik-boek is, maar nu wel.
- Ik vind de tekst niet lastig om te lezen, omdat ik het een mooi boek vond en dan lees je gewoon in èèn stuk door. Er zijn mij geen eigenaardigheden in stijl en taal opgevallen. Ik vind de manier van vertellen juist goed. Er worden veel gedachten en gevoelens beschreven. Ik vind de taal bij de personages passen, omdat David heel snel geïrriteerd is, dus grof taal gebruikt en zijn moeder heel bang is, dus heel lief probeert te doen. De tekst bevat geen beeldspraak of symbolische verwijzingen.
Ik vond dit een mooi en interessant boek. Ik had alleen verwacht dat het boek anders zou aflopen. Het werken aan de verdiepingsopdrachten verliep op zich wel goed. Ik had op zich nergens moeilijkheden mee. Ik kwam geen problemen tegen. Ik vond de verdiepingsopdrachten even makkelijk. Ik heb een beter inzicht in het boek gekregen door het uitvoeren van de verdiepingsopdrachten, omdat je dan pas over het boek gaat nadenken. En anders lees je gewoon een boek, je denkt er dan ook wel over na, maar dan denk je er op een andere manier over na. Ik heb wel wat van de verdiepingsopdrachten geleerd en ik vond het ook zinvol om te doen.