In 'Zus van' horen we het verhaal van een vrouw die altijd in de schaduw heeft geleefd van haar heldhaftige en wereldberoemde zus. Een vrouw die op zichzelf geen bestaansrecht heeft, omdat ze nooit iets groots of memorabels heeft gedaan. Een vrouw die zich schaamt voor wie ze is en hoe ze is geweest. Want onze helden zijn mensen die dingen doen, niet mensen die dingen laten. Duizenden jaren na haar dood begint ze te praten, ergens op een plek waar de tijd niet meer telt. 'Zus van' is gebaseerd op de mythologische figuur Ismene, zus van Antigone, dochter van Oedipus en Iocaste.
Ik heb een konijn begraven De nacht nadat mijn zus zich had verhangen Ik kon niet slapen Om vijf uur ben ik van bed gegaan Naar buiten Door de straten Tot aan de poorten van de stad Een wachter hield me tegen Waar ik heen ging? Naar buiten Ik zei, ik wil naar buiten, ik wil eruit, nu Hij zei niets, maar deed een stap opzij Zelf heb ik toen de poort geopend En ben gaan lopen Zomaar recht vooruit Ik liep maar en liep maar Langzaam werd het licht Ergens achter me kraaide een haan En nog een Mensen werden wakker En toen zag ik hoe voor me een konijn werd gegrepen Door een buizerd Het gebeurde in een paar seconden Een duikvlucht Een kort gevecht Ik begon te gillen Nee! Nee! Nee! En het was alsof de buizerd schrok, want hij liet los Ik ben naar het konijn toe gerend Met open ogen lag hij in het veld Een wond in zijn nek Bloed op zijn rug en aan zijn bek Ik dacht: ik maak jou levend Ik maak jou weer helemaal levend En dan neem ik je mee naar huis En dan mag je mee op bed En ik geef je een naam Ik heb hem geaaid en geaaid en geaaid en geaaid Na drie kwartier werden de poten stijf Toen het lijf Ik had een dood konijn in mijn armen Een dood konijn Ik heb hem begraven Met mijn blote handen heb ik een kuil gegraven en daar heb ik hem in gelegd Ik wilde nog iets zeggen Als afscheid Maar dat voelde zo Ik ben toen gaan zitten En blijven zitten Periclymenus vond me aan de kant van de weg Hij zei dat ik huilde maar dat is niet waar Ik heb niet gehuild Hij heeft me naar het huis van mijn oom gebracht, van Kreon Drie dagen heb ik geslapen Geen enkele begrafenis meegemaakt Die van Eteokles niet Van Haimoon niet Van zijn moeder niet Die van haar ook niet, nee