Wat een loei van een titel heeft dit boek! Het wonderlijke verhaal van de man die van India naar Zweden voor de liefde van Per J. Andersson. Het doet qua titellengte denken aan De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje of De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween. Beide van ook al een Zweedse auteur: Jonas Jonasson. Wellicht dat alles in Zweden een lange titel heeft.
Aan de andere kant vat de titel het boek perfect samen! PK wordt in een klein dorpje geboren in India met een profetie waarin voorspeld wordt dat hij met een muzikale vrouw zal trouwen, niet uit zijn dorp, regio of zelfs land en die vrouw heeft als horoscoop ‘stier’.
Jaren later, na een moeizame jeugd en studentenbestaan waarbij hij zelfs al drie keer geprobeerd heeft om een einde aan zijn leven te maken, ontmoet PK precies zo’n dame: de Zweedse Lotta. Hij schildert haar portret bij een fontein in New Delhi en ze trekken een aantal weken samen op. Als Lotta daarna weer teruggaat naar Zweden, kan PK maar aan één ding denken: hoe kom ik zo snel mogelijk weer bij mijn Lotta, de liefde van mijn leven, de vrouw waarmee ik wil trouwen?
Uiteindelijk kiest PK voor de fiets en start aan een, zoals de titel het al verklapt, wonderlijke reis van India via Pakistan, Afghanistan, Iran en Turkije naar Zweden. Daar kan hij eindelijk zijn Lotta weer in de armen sluiten.
Per Anderson schrijft het verhaal goed op; het leest heel fijn. Hij begint bij de jonge PK die nog in zijn nakie door de jungle van Orissa rent. Ondanks dat het een vrij ingewikkeld verhaal is, weet Andersson het kastesysteem waar PK zo onder lijdt, prima uit te leggen. Ook de vele religies die in India bedreven worden, de vele heiligen en de nog altijd invloedrijke rol van de Engelsen komen aan bod.
Iemand heeft ooit eens tegen mij gezegd, iemand die in India is geweest, dat in India alles mogelijk is. Alles wat je je niet kunt voorstellen. Het is dan ook bijna te bizar voor woorden als ik lees dat PK letterlijk onder bruggen en in stationshallen slaapt, dakloos is, maar toch premier Indira Gandhi mag komen schilderen in haar paleis. En zo overkomen PK wel meer onvoorstelbare dingen.
PK heeft zelf ook geen verklaring voor die wonderlijke momenten die hij meemaakt, maar hij staat daar verder ook niet te lang bij stil. Hij gelooft in het lot, zijn profetie en heeft als overtuiging dat het gewoon zo had moeten zijn.
Mooi is dat toch? Als je gewoon je schouders op kunt halen en denken ‘ach, het zal wel zo moeten zijn.’ Het is geen filosofie die ik zou kunnen toepassen op mijn eigen leven, daar ben ik veel te eigengereid voor, maar het heeft wel iets magisch. Ondanks tegenslagen en obstakels komt alles toch nog goed. Zoals het had moeten zijn. Het wonderbaarlijk warm liefdesverhaal dat leest als een sprookje: en ze leefden nog lang en gelukkig!
This entry was posted in Biografie, Boeken, Non-fictie and tagged De boekerij, fiets, Het wonderlijke verhaal van de man die van India naar Zweden fietste voor de liefde, India, liefde, Per J. Andersson, Zweden.
Het middernachtspaleis
by Josine // 28 oktober 2015 // No Comments
Een gruwelijk sprookje: ge-wel-dig!
Dit is er weer eentje, hoor! Fantastisch boek van Zafón! Ik ben zo’n fan deze man zijn stijl. Het Middernachtspaleis is een spannend en spooky verhaal dat je onverbiddelijk meesleept in de gestoorde fantasierijke en griezelige krochten van Zafón fantasie. Ge-wel-dig!
Op Bol.com staat het boek zo omschreven: Bloedbanden zijn sterker dan de dood … Calcutta 1932: Ben en zijn vrienden van het geheime Chowbar Genootschap zijn net zestien geworden. Het is tijd om het weeshuis, waarin ze zijn opgegroeid, te verlaten. Bij het afscheidsfeest verschijnt plotseling een oude vrouw met een jong meisje, Sheere, waar Ben meteen door gefascineerd is. Wie is zij? Als Ben en Sheere ontdekken wat hen met elkaar verbindt, worden ze al omringd door gevaar, een gevaar dat hen diep de onderwereld van Calcutta intrekt. Een schaduw uit het verleden staat hen naar het leven en die schaduw is al veel dichterbij dan ze vermoeden.
Ergens in de verte deed het me denken aan It van Stephen King, ook een verhaal over een groep jonge vrienden die het opnemen tegen een duistere ongrijpbare vijand. Ik heb een zwak voor dit soort avonturenverhalen waar kinderen een hoofdrol in spelen. Zo ook Het Middernachtspaleis. Een gruwelijk sprookje dat je meesleept in de duistere wereld van Zafón.
This entry was posted in Boeken, Fantasy, Young adult and tagged Carlos Ruiz Zafón, fantasy, Het middernachtspaleis, India, Uitgeverij Signatuur.
De dans van de tijger
by Josine // 2 december 2010 // No Comments
Sarita Mandanna – De dans van de tijger: soapserie in boekvorm
In het jaar 1878 wordt in de familie Nachimanda voor het eerst in zestig jaar een meisje geboren. De mooie en pittige Devi wordt door iedereen aanbeden en ze raakt bevriend met de weesjongen Devanna. De twee zijn onafscheidelijk en brengen hun jeugd door tussen de heuvels en rijstvelden, omringd door de warmte van hun familie. Hun vriendschap verandert voorgoed wanneer ze op een avond een speciale ceremonie bijwonen. Hier ontmoet Devi voor het eerst Machu, de bekende jager en tijgerdoder. Hoewel Devi nog een meisje is en Machu al een man, zweert zij dat zij op een dag met hem zal trouwen. Ze ziet niet dat Devanna ook verliefd is op haar. Hij verlaat het dorp om te gaan studeren in de hoop dat Devi hem bij zijn terugkomst zal erkennen als haar enige liefde. Maar een hartverscheurende tragedie verandert het lot van alle drie en heeft generaties lang gevolgen.
Dit boek is heel kleurrijk geschreven. Als je het gaat lezen waan je je in de Indiase rijstvelden en zie je het oerwoud als het ware om je heen. Hierdoor wordt je al snel het verhaal ingezogen. Vooral omdat Devi zo’n lekker eigenwijs ding is en overal waar ze komt voor opschudding zorgt. De opbloeiende liefde tussen Devi en Machu is zwijmelachtig mooi en de onbeantwoorde liefde van Devanna daardoor extra triest. Tot nu toe zou ik zeggen; een prachtig boek.
Maar het verhaal blijft maar duren. Drama na drama maakt Devi mee, die toch wel het hoofdpersonage in dit boek is. Eerlijk gezegd weet je het op een gegeven moment wel. Zeker als halverwege het boek een van de relaties definitief beëindigd wordt (ik kan er uiteraard niet te veel over vertellen zonder het te verklappen) en je nog 200 pagina’s door moet lezen. Een soort van soapserie in boekvorm, The bold and the beautiful is er niets bij.
Als je van dit soort dramatische verhalen houdt, dan is het een mooi boek. Zoals gezegd is het ontzettend mooi geschreven, de hoofdpersonages worden goed en sympathiek neergezet, waardoor je ook blijft doorlezen. Voor mij persoonlijk was het te veel drama en duurde het gewoon te lang.
This entry was posted in Boeken, Roman and tagged De dans van de tijger, India, liefde, Sarita Mandanna, tijgers.