02 | juni | 2015 | O*Relais
Dagelijks archief: 02/06/2015
De aanzet van deze nieuwsbrief schrijf ik vanuit de Alpen! Ja, als zelfstandige heb ik de vrijheid om te kiezen wanneer ik er tussen uit ga én de vrijheid om er dan al dan niet werk mee naar toe te nemen.
Deze keer heb ik mijn koersfiets niet meegenomen, als een vorm van zelfzorg. Omdat ik in deze heerlijke omgeving zelf m'n ritme wilde bepalen, balanceren tussen ontspannen en werken. En opdat ik me niet zou laten verleiden tot 'mannelijke' prestatiedrang en me zou willen meten aan drie topsporters ;-).
In het niet kiezen voor de sporter-in-mij, ontdekte ik het plezier van het supporteren. Kleurrijke post-ride-refuel salades maken en gaan aanmoedigen langs de kant van de weg.
Een sporter of supporter? Een leider of een volger?
Wij geloven eigenlijk niet echt dat je het één óf het ander bent. Betere vragen zijn:
Wat heeft jouw voorkeur? In welke situaties ben je een leider? Wanneer ben je een volger? Wanneer kies je voor prestatie? Wanneer kies je voor het supporteren? Hoe sport je? Hoe leid je? Hoe supporter je? Hoe volg je?
Het beantwoorden van deze vragen geeft je veel informatie over je daadkracht en je zelfzorg. Over wanneer zelfzorg nodig is en wat zelfzorg voor je betekent.
Zelfzorg is een werkwoord.
Het is een gemakkelijke tip 'Zorg goed voor jezelf, dan zorg je goed voor een ander.'
Het is ook een cliché: het staat in elk magazine, je hoort het van vrienden en zelf herhalen we het ook vaak in onze begeleidingen.
En toch blijkt het in de praktijk niet zo eenvoudig. 20% van de schooldirecteurs in Vlaanderen zijn op ziekteverlof. We vermoeden dat élk leerkrachtenteam collega's kent die (net niet) in burnout zijn.
Zélf-zorg?
Er zit iets verraderlijks in het woord 'zelfzorg'. Het zegt dat je het zélf moet doen. Het is een onderdeel van sterk persoonlijk leiderschap, zelf je grenzen kennen en kunnen aangeven.
Je collega's die bijna in een burnout zitten, hebben net dàt niet geleerd. De zorg voor een ander kreeg voorrang. 'Zorgen voor een ander' is dan ook vaak de kernkwaliteit van vele onderwijsprofessionals. Hoe kan ook 'zorgen voor jezelf' een kernkwaliteit worden?
Welke opdracht voor de school?
Zoals eerder geschreven: het is gemakkelijk gezegd, maar nog niet zo gemakkelijk gerealiseerd. We willen in deze nieuwsbrief vooral vragen stellen, om het gesprek hierover op gang te brengen. Om je te laten onderzoeken hoe dit thema aandacht krijgt op je school.
Welke zorg organiseert je school voor de leerlingen? Hoeveel BPT-uren worden vrijgemaakt voor de zorg van leerlingen? Hoe organiseren jullie de zorg voor leerkrachten? Behoort dit tot de opdracht van een school?
Bij wie kan een leerkracht terecht als hij/zij voelt dat de rekker al te lang gespannen staat? En hoe kan hij/zij gemotiveerd worden tot een sterker persoonlijk leiderschap?