AFFICHES | DIDI DE PARIS
« BOTERVLOOT
IEDERE WEEK IN EEN KLEINE BIBLIOTHEEK »
Idiot Wind, zou Bob Dylan langgerekt neuzelen, wat in zijn geval moet doorgaan voor zingen, maar genoeg daarover! (Voor je het weet heb je een Nobelprijs Literatuur aan je fles.)
In één vlaag speelt de zotte zatte wind met de afgevallen bladeren en alle pamfletten die hier ooit geschreven en uitgedeeld werden dwarrelen weer over het stadje neer.
Elk jaar was het hetzelfde, met de herfst kwamen de studenten en met de studenten de affiches, en de affiches waren nog kleurrijker dan de vurigste herfstbladeren. Arbeidersstrijd, vrouwenemancipatie, een nieuwe Volvo of gewoon model staan voor een gedicht.
In de Late Middeleeuwen zwierven Dichtertje en nog enkele andere onverlaten, 's nachts door de straten, plakten het stadje vol affiches. Bij nacht, en in bende, gingen ze dan aan de slag met emmers, borstels en lijm. Bijzondere aandacht genoten bordjes "Verboden aan te plakken". Én: als hun ronde erop zat dan bleven ze meestal nog plakken.
Het is niet zo dat men vandaag, in de Stad van de Grote en Grootse Fusies, geen affiches meer mag maken. Nog minder is er sprake van dat men u een muilband wil aandoen. Laat 100 bloemen bloeien! Nog nooit hebben er zoveel affiches gehangen in de stad. En ze zijn nog nooit zo professioneel gemaakt geweest. Nog nooit waren ze zo glanzend. Nooit eerder waren ze zo kleurrijk.