Blauwe wijting - VISwijzer
De visserij op blauwe wijting is één van de grootste visserijen ter wereld. Deze vis ligt echter zelden in de viswinkel en/of viskraam, maar wordt voornamelijk verwerkt tot surimi of vismeel. De blauwe wijting kan maximaal 50 cm lang worden en 830 g zwaar worden. Deze vis leeft in de diepere delen van de noordelijke Atlantische Oceaan, soms wel op dieptes van 150 m of meer.
Ringzegen, Zwevende ottertrawls
Het bestand van blauwe wijting is momenteel nog gezond. In de afgelopen jaren is de visserijdrukvisserijdruk:
De mate van visserijsterfte, het deel van het visbestand dat jaarlijks sterft door visserij. op het bestand aan het toenemen, waardoor het risico op overbevissingoverbevissing:
Het begrip overbevissing beschrijft de problematiek die ontstaat als er zoveel vis wordt weggevist dat het niet langer een maximaal duurzame opbrengst kan produceren. Overbevissing brengt de toekomst van het leven in de oceanen in gevaar en daarmee ook de voedselvoorziening die hieruit voort vloeit. wordt vergroot.
Blauwe wijting wordt gevangen met zwevendezwevende ottertrawl:
Een visserijtechniek waarbij kegelvormige netten door de waterkolom worden gesleept en worden opengehouden door grote, vierkante 'otterplanken'. ottertrawls en ringzegenringzegen:
Een ringnet waarbij het net in een cirkel om een school vissen heen wordt uitgezet. Vervolgens wordt het net aan de onderkant gesloten en binnengehaald. Ook wel purse seine genoemd.s. Deze vangsttechnieken hebben relatief weinig bijvangstbijvangst:
Soorten die worden gevangen naast de soorten waar gericht op wordt gevist. Bijvangst kan bestaan uit te kleine soorten en niet-commerciële soorten, en kan worden gehouden (dit deel wordt soms bijproduct genoemd) of overboord worden gegooid (discards). Bijvangst kunnen ook zeezoogdieren zoals dolfijnen en walvissen zijn, of schildpadden en zeevogels. van beschermde of bedreigde soorten en hebben geen negatieve impact op de zeebodem.
Er is beheer van de visserij op blauwe wijting in Noorwegen, Faeröer, IJsland en de EU in de vorm van vangstlimieten. Helaas zijn er geen afspraken tussen deze staten over het beheer.