klary koopmans: Graan en sla
We zijn een nieuwe fase in gegaan hier in huis: de graanfase. De afgelopen dagen heb ik quinoa gekocht, en gierst, en tarwekorrels, volkoren pasta, en zilvervliesrijst. Een nieuw boek om uit te koken, blogs als deze die inspireren. En het klinkt raar, maar ik ben in tijden niet zo enthousiast geweest in de keuken.
Het gaat overigens niet in eerste instantie om 'gezonder' eten, maar om het vinden van nieuwe smaken, structuren en gerechten. Bij de doorgewinterde hobby-kok kan op een gegeven moment een soort 'been there, done that' vermoeidheid toeslaan, en daar had ik de laatste tijd een beetje last van. Dit weekend was ik op een feestje waar ik in gesprek raakte met een Echte Mexicaan. Natuurlijk ging het binnen 5 minuten over eten, en hij stond met zijn oren te klapperen toen bleek dat ik niet alleen wist wat mole, pozole en tamales was, maar dat ik het ook wel eens zelf had klaargemaakt. (Zelf gaf hij overigens zonder schaamte toe wel een mole uit een potje te eten). En ik dacht: ja, da´s inderdaad heel mooi en lovenswaardig van mij, en zeker ook heel bijzonder, maar het betekent ook dat ik die dingen niet meer kan ontdekken. Wat dan nog wel?
Ik kocht een boek over Vietnamees eten, en hoewel ik dat heerlijk vindt voor af en toe, is het toch niet een stijl van koken die mijn hart echt sneller laat kloppen. Op dit moment doen parelgort en bulgur dat wél.
Gisteren aten we een salade van zwarte quinoa (werkt net zo goed met gewone quinoa, dan ziet het er alleen iets minder dramatisch uit) en gestoofde sla. En alle nieuwe graan-liefde ten spijt, moet ik dit zeggen: zelfs als je nooit van je leven van plan bent om een quinoa salade op tafel te zetten, maak dan toch een keer deze sla. Heerlijk bij álles, van graan tot geroosterde kip tot pasta met parmezaanse kaas. Echt, geloof me, doen!
Quinoa salade met munt en koriander, en gestoofde sla
een handje verse munt, gehakt
geroosterde amandelen of hazelnoten, om te garneren
2 little gem slaatjes
150 ml lichte kippenbouillon
Verhit de oven voor op 180 C. Leg de tomaatjes in 1 laag op een bakblik. Bestrooi ze met zout en peper en druppel de honing erover. Rooster ze 20 minuten in de oven.
Was de quinoa goed in koud water. Laat uitlekken in een zeef. Doe de quinoa met 2 kopjes water in een pan en breng aan de kook. Laat 12 minuten koken. Als er nog water in de pan zit, dit afgieten. Met deksel op de pan van het vuur af de quinoa nog 5 minuten laten staan. Dan met deksel van de pan af laten koelen.
Als de quinoa is afgekoeld, de kruiden, citroensap, olie en zout en peper erdoor mengen en tenslotte de geroosterde tomaatjes.
Voor de sla: Verwijder de buitenste bladeren van de kropjes. Halveer ze en snijd elke helft dan in 3-en. Verhit de boter in een grote pan waar de sla in één laag in past. Bak de sla 2 minuten op middelhoog vuur, tot de stukjes beginnen te bruinen. Doe de knoflook en lente ui erbij en bak deze 1 minuut mee. Doe dan de bouillon, peper en zout erbij en laat met het deksel op de pan 10 minuten op laag vuur stoven. Neem het deksel van de pan en kook op hoog vuur het stoofvocht bijna helemaal in. Serveer warm, met de quinoa salade.
Posted by Klary Koopmans at 4:59 pm
Ik herken dat wel, soms moet je van hoofdthema wisselen.
Er zit een soort natuurlijke ontwikkeling in de manier waarop je als hobbykok kookt. Soms vereenvoudig je, soms breid je uit. Je werkt met bepaalde thema's: je concentreert je op een techniek, een dieet, een regio of op een soort ingrediënt. Soms gaat dat vanzelf, en soms zit je vast en moet je even het roer echt omgooien.
En ja, soms kom je dan op een plek terecht waar de meeste mensen minder smakelijke associaties mee hebben. Ikzelf heb in een vergelijkbare situatie een groentetas genomen, zodat ik wel anders dan anders moest gaan koken.