Een valkuil hier ligt ook echt in de vraagstelling. Soms trap ik er ook nog in en dan begin ik mijn vraag met “Wie weet …”, vervolgens schieten die handen weer in de lucht en bedenk ik me “oh ja… “. Maar goed, dan zeg ik “hands down, please” en kies ik alsnog een willekeurige leerling.
Wellicht gaan bij sommige mensen de haren rechtop staan en denken ze weer aan “vroeger” (je weet wel, toen alles beter was 🙂 ).
– samen lezen. Ik lees regelmatig stukken uit een boek samen met de kinderen. Soms geef ik leerlingen hierbij de keuze:
Er staat een oefening op het bord waarbij de leerling de vervoeging van een werkwoord moet invullen in de Simple Present:
Ik kan er hier voor kiezen om hen klassikaal te laten antwoorden of het met wisbordjes te checken, maar even ter illustratie van de werkwijze, gebruik ik dit voorbeeld.
Als een leerling dan spontaan “No” antwoordt hoor je dit heel snel en vraag je door. Waarom denk je van niet? Wanneer voeg je dan een -s toe? Enz…
In principe kun je klassikaal antwoorden bij elk vak gebruiken. Ik heb het gebruikt zien worden bij bv. biologie, waar leerlingen de onderdelen van een bloem moesten benoemen. De docent wees naar het onderdeel, de klas antwoordde samen.
Dit zijn dus drie eenvoudige technieken om alle leerlingen te activeren. Ze kosten je ook geen extra voorbereidingstijd!
Wil je de hoogte blijven van nieuwe blogposts? Abonneer je dan of volg me op Twitter: GertVerbrugghen
Geplaatst doorGert Verbrugghen 1 maart 2020 18 april 2020 Geplaatst inAlgemeenLaat een reactie achter op Hoe zorg je dat niemand de bus mist?