Ondertussen gaat het allemaal gewoon door, vaak zelfs nog erger. Mijn derde vermoeden is dat we af moeten van deze zogenaamde scheiding tussen mens en dier. De filosoof Peter Singer schreef in 1975 al: ‘Wanneer we onderscheid maken tussen dieren en menselijke wezens, op welke grond kunnen we dat dan anders doen dan op een onbeschaamde (…) voorkeur voor de leden van onze eigen soort?’
Wat daar mis mee is? Waar we iemand of iets tot een andere ‘soort’ rekenen, begint de ellende. Zo is (en wordt) er sinds de oerknal onnoemelijk veel leed aangericht. Het is niet oncontroversieel, maar Singer redeneert als volgt: vrouwen en Afrikaanse slaven werden lange tijd óók niet gezien als wezens om serieus rekening mee te houden en nu goddank wel. Als we andere mensensoorten willen bevrijden, moeten we ook de bevrijding van andere diersoorten steunen. Dat is wel zo consequent in onze wens om zo min mogelijk lijden aan te richten.