De biet is een wortelgewas. Bieten worden het hele jaar door gezaaid en geoogst. De biet die nu uit de grond komt is van de nazomerteelt.
Bieten zijn er in verschillende rassen en daardoor ook in verschillende vormen. De meeste rassen zijn rond tot halfrond van vorm, er zijn ook rassen die meer langwerpig van vorm zijn en kunnen dan wel zo’n 20 tot 25 cm lang worden.
Rode bieten bevatten verschillende mineralen en vitaminen, de belangrijkste daarvan zijn: vitamine C (5 mg per 100 gr verse rode biet) en het mineraal ijzer (1 mg per 100 gr verse rode biet). Vit C is onder anderen het helper stofje om ijzer beter op te kunnen nemen in het lichaam. Dat in de rode biet een natuurlijke juiste samenstelling van vit C en ijzer zit is wat mij betreft niets anders dan maar weer eens de bevestiging hoe genieus de natuur van oorsprong in elkaar zit.
Naast vitaminen C en het mineraal ijzer is de rode biet een belangrijke bron van betaïne. Betaïne is ook weer zo’n helper stofje omdat wij er het zogenaamde SAM-e uit kunnen maken. SAM-e is op zijn beurt het donorstofje die zorgt voor allerlei omzettingen in het lichaam waardoor het onder anderen de lever beschermt tegen DNA-schade.
Betaïne is niet alleen een helper stofje, het heeft ook nog eens de eigenschap om de homocysteïne in het bloed te verlagen en daardoor heeft het een gunstige invloed op cholesterolwaardes.
De kleur van de biet varieert van dieprood tot lichtrood en alles wat daar tussen zit. Betaïne geeft de biet de rode kleur. Dit bietenrood betaïne wordt in de voedingsindustrie gebruikt als kleurstof (E162)
Betaïne wordt in het lichaam niet afgebroken. Het wordt via de uitscheidingsorganen, darm en nieren, uitgescheiden. Daarom hebben we na het eten van rode bieten altijd een rood kleurende urine en ontlasting.
De rode biet is wel een beetje een vergeten groente. Wellicht heeft dat nog te maken met het gegeven dat de rode biet vroeger een armemensenkost was omdat de rode biet op de armste grond nog gedijde. Tegenwoordig zie je de rode biet gelukkig vaker op het menu verschijnen en dan vooral in restaurant met een “beter” gevoel voor natuurlijk koken.
Rode bieten kunnen prima in de diepvries bewaard. Niets gaat echter boven vers en omdat rode bieten meerder keren geoogst worden is de kans op het kunnen kopen van een verse rode biet redelijk aanwezig.
Mijn leefstijl advies is: Rode bieten hebben zoveel mooie stofjes in zich waar het lijf blij van wordt, mis ze niet en wordt creatief met rode biet. De rode biet kan zowel gekookt als rauw gegeten worden. Let op rauw kan er een grondsmaak aan zitten die het eten van een rode biet sterk tegen kan gaan staan. Pas dus op met rauwe rode biet als je serveert voor gasten, dan wil je toch op zijn minst het lekkerste op tafel zetten.
Mijn gezonde voeding praktijk tip is: Gebruik de rode biet niet alleen als een opzichzelfstaande groente maar durf er meer mee als bijvoorbeeld verwerkt in een amuse als voorgerechtje of als rode bietentaartje als tussengerecht zoals in het recept bij dit (W)eetje.