Neem een kijkje hoe een make-up workshop bij Creative Cosmetics is en plan dan snel je eigen workshop.
Bekijk de video en als je het een toffe video vindt, iemand mee wil nemen naar de workshop, vergeet dan niet de blog te delen met je vrienden en familie op Facebook.

Het kon in 2013 niemand zijn ontgaan: 150 jaar afschaffing slavernij kreeg volop aandacht. Wat was er veel te doen, te zien en te lezen over slavernij. Wat een prachtige boeken, tentoonstellingen, interessante lezingen, voorstellingen, mooie opera’s, een stadsroute in Haarlem, in Amsterdam de Black Heritage Tour, Keti Koti Tafels, Mapping slavery…
En dan zie je zomaar een bijzonder archiefstuk over het hoofd. Ik zag het nu pas. Het is een tekening van de doop in de Remonstrantse Kerk van Delft van een vrouw uit Guinea. Hierboven zie je een fragment ervan. In 2013 was dit archiefstuk genomineerd voor ‘Het stuk van het Jaar’. Het is het niet geworden, maar dat had best gekund. De tekening en het verhaal erachter zijn bijzonder genoeg.
Op 24 september 1794 werd in de Remonstrantse Kerk van Delf een vrouw gedoopt van, zo staat er op de site, ‘vermoedelijk 24 jaar oud en de dochter van Caja Sainquo Naiba en Masa Oribo. Volgens haar eigen informatie was zij geboren te Zoogwoin’. Bij haar doop kreeg de vrouw de namen Maria Zara Johanna. Haar eigen naam vermeldt de site niet en ontbreekt waarschijnlijk in het doopregister.
Ze was afkomstig van Demerary (nu een deel van Guyana) en zou daar gekocht zijn door ene Hekker. Die had haar naar Nederland meegenomen. Hij voelde er niets voor haar te laten dopen. Maar de Kerkeraad nam het voor de vrouw op: ‘vindende in haar een godsdienstig en eerlijk gemoed, te edel om langer in ene onchristelijke slavernij te leven’.
De kerkeraad zag slavernij dus als onverenigbaar met het christendom. Uit het pleidooi is op te maken dat de vrouw alleen als christen, haar vrijheid kon terugkrijgen. Dit is opmerkelijk, want in 1776 was bij wet bepaald dat tot slaaf gemaakten zes maanden na aankomst in Nederland vrij waren. Die wet moest men blijkbaar met een korreltje zout nemen, kende veel haken en ogen of was eenvoudig niet bekend.De dominee had met de vrouw te doen. Hij zou bij haar doop dit hebben geschreven: (ik citeer hier de site van het archief): ‘ach, mogten hare ongelukkige lotgenoten met haar vrijheid genieten.’
Wat een prachtig verhaal weer Ineke. Weer een geschiedenis van een zwarte Nederlander én een stem tegen de slavernij opgetekend.
Dat kan zo op de kaart van Mapping Slavery – niet bij de huidige kerk, want die dateert van rond 1900. Waar de kerk was waar de doop plaatsvond?