Hieronder volgt een lijst van landen van de wereld in 1975.

Uitleg
 Op 1 januari 1975 waren er 149 onafhankelijke staten die door een ruime meerderheid van de overige staten erkend werden: 136 leden van de Verenigde Naties alsmede Andorra, Liechtenstein, Monaco, Nauru, Noord-Korea, Noord-Vietnam, San Marino, Tonga, Vaticaanstad, West-Samoa, Zuid-Korea, Zuid-Vietnam en Zwitserland. De Sovjet-staten Oekraïne en Wit-Rusland waren ook lid van de VN, maar werden niet beschouwd als onafhankelijke landen. Angola, de Comoren, Kaapverdië, Mozambique, Papoea-Nieuw-Guinea, Sao Tomé en Principe en Suriname werden in 1975 onafhankelijk en traden, met uitzondering van Angola, in datzelfde jaar ook toe tot de VN. 
 Alle de facto onafhankelijke staten zonder ruime internationale erkenning zijn weergegeven onder het kopje niet algemeen erkende landen.
 Afhankelijke gebieden en gebieden die vaak als afhankelijk gebied werden beschouwd, zijn weergegeven onder het kopje niet-onafhankelijke gebieden.
 Autonome gebieden, bezette gebieden, territoriale aanspraken op Antarctica en micronaties zijn niet op deze pagina weergegeven.

Staatkundige veranderingen in 1975
 17 april: de Khmerrepubliek wordt vervangen door Democratisch Kampuchea.
 30 april: de officiële naam van Zuid-Vietnam verandert van de Republiek Vietnam in de Republiek Zuid-Vietnam.
 16 mei: volgend op een referendum wordt in het Indiase protectoraat Sikkim de monarchie afgeschaft en Sikkim wordt een deelstaat van India.
 22 juni: de Britse Salomonseilanden worden hernoemd tot de Salomonseilanden.
 25 juni: Portugees-Oost-Afrika wordt onafhankelijk van Portugal onder de naam Volksrepubliek Mozambique.
 5 juli: Kaapverdië wordt onafhankelijk van Portugal.
 6 juli: de Comoren worden onafhankelijk van Frankrijk. Mayotte blijft echter onder Frans bestuur. 
 12 juli: Sao Tomé en Principe wordt onafhankelijk van Portugal.
 1 augustus: Cabinda verklaart zich onafhankelijk van Portugal en is de facto onafhankelijk tot het op 11 november bij Angola gaat horen.
 1 september: de Noordelijke Salomonseilanden worden de facto onafhankelijk van het door Australië bestuurde Papoea-Nieuw-Guinea.
 16 september: Papoea-Nieuw-Guinea wordt onafhankelijk van Australië.
 1 oktober: de Britse kolonie Gilbert- en Ellice-eilanden wordt gesplitst in de kolonies Gilberteilanden en Ellice-eilanden.
 1 oktober: einde van de koloniale status van de Seychellen. In 1976 zal het land onafhankelijk worden. 
 2 november: als gevolg van het uitbreken van de Libanese Burgeroorlog wordt Libanon door Syrische troepen bezet.
 11 november: Portugees-West-Afrika wordt onafhankelijk van Portugal onder de naam Volksrepubliek Angola.
 25 november: Suriname wordt onafhankelijk van Nederland.
 27 november: Marokko en Mauritanië trekken de Westelijke Sahara binnen naar aanleiding van de op 14 november gesloten Madridakkoorden volgens welke Spanje zich terug zal trekken uit de Spaanse Sahara.
 28 november: Portugees-Timor verklaart zich onafhankelijk van Portugal als Oost-Timor en het is de facto onafhankelijk tot het op 7 december door Indonesië ingenomen wordt.
 30 november: de Republiek Dahomey wordt de Volksrepubliek Benin.
 2 december: het Koninkrijk Laos verandert in de Democratische Volksrepubliek Laos.
 30 december: de Malagassische Republiek wijzigt de naam in de Democratische Republiek Madagaskar.

Algemeen erkende landen

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

Q

R

S

T

U

V

W

Z

Niet algemeen erkende landen
In onderstaande lijst zijn landen opgenomen die een ruime internationale erkenning misten, maar wel de facto onafhankelijk waren en de onafhankelijkheid hadden uitgeroepen.

Niet-onafhankelijke gebieden 
Hieronder staat een lijst van afhankelijke gebieden inclusief Åland en Spitsbergen. Antarctische claims zijn niet in de lijst opgenomen.

Amerikaans-Britse condominia

Amerikaanse niet-onafhankelijke gebieden 
De Amerikaanse Maagdeneilanden, Guam en Puerto Rico waren organized unincorporated territories, wat wil zeggen dat het afhankelijke gebieden waren van de Verenigde Staten met een bepaalde vorm van zelfbestuur. Daarnaast waren er nog een aantal unorganized unincorporated territories: Baker, Howland, Jarvis, Johnston, Kingman, Midway, Navassa, de Panamakanaalzone, de Petreleilanden, Quita Sueño, Roncador, Serrana, Serranilla en Wake. Deze gebieden waren ook afhankelijke gebieden van de VS, maar kenden geen vorm van zelfbestuur. Amerikaans-Samoa was officieel ook een unorganized unincorporated territory, maar bezat wel een bepaalde vorm van zelfbestuur. Palmyra was een unorganized incorporated territory en was dus wel een integraal onderdeel was van de Verenigde Staten, maar werd vaak wel als afhankelijk gebied beschouwd. Het Trustgebied van de Pacifische Eilanden was een trustgebied van de Verenigde Naties onder Amerikaans bestuur.

Diverse eilandgebieden werden door de Verenigde Staten geclaimd als unorganized unincorporated territories, maar werden door andere landen bestuurd. De eilandgebieden Birnie, Caroline, Fanning, Flint, Funafuti, Gardner, Kersteiland, Malden, McKean, Nukufetau, Nukulaelae, Niulakita, Phoenix, Starbuck, Sydney, Vostok en Washington vielen onder het bestuur van het Verenigd Koninkrijk (als onderdeel van de Gilbert- en Ellice-eilanden). De eilandgebieden Manihiki, Penrhyn, Pukapuka en Rakahanga vielen onder het bestuur van de Cookeilanden (Nieuw-Zeeland); en de eilandgebieden Atafu, Bowditch en Nukunonu vielen onder het bestuur van Nieuw-Zeeland (als onderdeel van de Tokelau-eilanden).

Australische niet-onafhankelijke gebieden 
De externe territoria van Australië werden door de Australische overheid gezien als een integraal onderdeel van Australië, maar werden vaak toch beschouwd als afhankelijke gebieden van Australië. Het Australisch Antarctisch Territorium werd als claim internationaal niet erkend en is derhalve niet in deze lijst opgenomen.

Brits-Franse condominia

Britse niet-onafhankelijke gebieden 
In onderstaande lijst zijn onder meer de Britse (kroon)kolonies en protectoraten weergegeven. De claim van het Brits Antarctisch Territorium werd internationaal niet erkend en daarom is deze kolonie niet in de lijst opgenomen. Jersey, Guernsey en Man hadden als Britse Kroonbezittingen niet de status van kolonie, maar hadden een andere relatie tot het Verenigd Koninkrijk. Antigua, Dominica, Saint Christopher, Nevis en Anguilla, Saint Lucia en Saint Vincent waren associated states (geassocieerde staten) in vrije associatie met het Verenigd Koninkrijk. Canton en Enderbury (een Amerikaans-Brits condominium), de Ellice-eilanden, de Gilberteilanden en de Nieuwe Hebriden (een Brits-Frans condominium) werden door één enkele vertegenwoordiger van de Britse Kroon bestuurd onder de naam Britse West-Pacifische Territoria, maar zijn wel apart in de lijst opgenomen.

Deense niet-onafhankelijke gebieden 
Faeröer was een autonome provincie van Denemarken en maakte eigenlijk integraal deel uit van dat land, maar werd vaak beschouwd als afhankelijk gebied. Groenland was een gewone provincie van Denemarken en had geen autonome status, maar werd ook vaak gezien als afhankelijk gebied.

Finse niet-onafhankelijke gebieden 
Åland maakte eigenlijk integraal onderdeel uit van Finland, maar heeft sinds de Vrede van Parijs (1856) een internationaal erkende speciale status met grote autonomie.

Franse niet-onafhankelijke gebieden 
Alle Franse overzeese gebieden maakten integraal onderdeel uit van Frankrijk en het land kende dus officieel geen afhankelijke gebieden. De Franse overzeese gebieden werden echter wel vaak als zodanig beschouwd, al werden soms alleen de overzeese gebieden die geen overzees departement waren, beschouwd als afhankelijke gebieden. Voor de volledigheid zijn hier alle Franse overzeese gebieden opgenomen. De Franse Zuidelijke en Antarctische Gebieden bestonden uit vier districten: Saint-Paul en Amsterdam, de Crozeteilanden, de Kerguelen en Adélieland. De Antarctische claim op Adélieland werd internationaal niet erkend. Het bestuur van de Verspreide Eilanden in de Indische Oceaan viel onder de verantwoordelijkheid van Réunion en daarom is dit gebied niet apart in de lijst opgenomen.

Indiase niet-onafhankelijke gebieden

Nederlandse niet-onafhankelijke gebieden 
Het Koninkrijk der Nederlanden bestond uit drie gelijkwaardige landen: Nederland, Suriname (tot 25 november) en de Nederlandse Antillen. Deze laatste twee waren dus officieel geen afhankelijke gebieden van Nederland, maar werden vaak toch als zodanig gezien.

Nieuw-Zeelandse niet-onafhankelijke gebieden 
De Cookeilanden en Niue waren zelfbesturende gebieden in vrije associatie met Nieuw-Zeeland en werden soms als onafhankelijke landen gezien.

Noorse niet-onafhankelijke gebieden 
Spitsbergen maakte eigenlijk integraal onderdeel uit van Noorwegen, maar had volgens het Spitsbergenverdrag een internationaal erkende speciale status met grote autonomie. Jan Mayen viel niet onder het Spitsbergenverdrag, maar werd wel bestuurd door de gouverneur van Spitsbergen. Voor statistische doeleinden was Jan Mayen in ISO 3166 dan ook samengevoegd met Spitsbergen als Spitsbergen en Jan Mayen. Bouveteiland, Peter I-eiland en Koningin Maudland waren afhankelijke gebieden van Noorwegen, maar de (Antarctische) claims op de laatste twee werden internationaal niet erkend.

Portugese niet-onafhankelijke gebieden
De Portugese overzeese provincies waren officieel een integraal onderdeel van Portugal, maar werden internationaal als Portugese kolonies beschouwd. De overzeese provincie Portugees-Timor werd in 1975 door Indonesië bezet, de andere provincies verkregen, met uitzondering van Macau, de onafhankelijkheid.

Spaanse niet-onafhankelijke gebieden
De Spaanse Sahara was als overzeese provincie een integraal onderdeel van Spanje, maar werd internationaal gezien als een Spaanse kolonie.

Zuid-Afrikaanse niet-onafhankelijke gebieden

1975
1975