Ellemarieke Compier is sinds 2017 werkzaam als Manager Zorgadministratie bij het Erasmus Medisch Centrum. Zij is een van de grondleggers van plan BEZIG, een plan dat de Zorgadministratie van het Erasmus Medisch Centrum de ontwikkeling door laten maken naar zelforganisatie. Met als uiteindelijk doel: de tofste Zorgadministratie van Nederland!

Pannerden en omgeving is reeds sinds de oudheid bewoond. Dit is vooral aan de Rijn en de Waal te danken, via welke de Romeinen, Bataven, en Franken ons gebied binnen kwamen en hun sporen achter lieten.
In de Bijlandse Waard zijn unieke Romeinse resten gevonden. Zeker is dat er sinds het jaar 1000 permanente bewoning was in de omgeving die wij nu kennen als Pannerden (uit die tijd stamt ook de eerst bekende naamsvermelding). Het toenmalige Pannerden was een nederzetting rondom een versterkt huis, later ook wel bekend als het kasteel Scathe of Bijland (Heukelumshof). In 1284 werd Pannerden door de proost van Luik verkocht aan het kapittel van Emmerik en kort daarop in erfpacht uitgegeven aan Willem Doys, die ook het kasteel Scate of Byland bij Pannerden van de graaf van Kleef in leen had. Zijn kleindochter Sophia trouwde met Willem, heer/graaf van Bergh. Deze Willem werd daarmee in 1346 heer van Pannerden, dat tot 1801 een leen van de heren van huis Bergh bleef. In ca 1801 kocht Carel Herman van Nispen met mr. Hoevel de heerlijkheid Pannerden (goederen en rechten), die tot op dat moment in het bezit van de familie Bergh waren geweest. Aan de andere zijde van de toenmalige Rijn (nu Oude Rijn) tegenover Pannerden lag de buurtschap Leuffen. Dat gebied viel onder het Ambt Liemers en maakte tot 1816 deel uit van het voormalige hertogdom Kleef. Regels door de Gelderse Staten vastgesteld waren in Kleefs gebied niet bindend. In het Gelders-Kleefse grensgebied leidde dat met betrekking tot de aanleg van kribben in de (Oude) Rijn tussen het Berghse Hoofd in Pannerden en het iets verderop gelegen eilandje Kandia tot onenigheid tussen de Graaf van den Bergh en de dijkstoel van de Liemers. De onvrede over de bekribbing aan Liemerse kant bracht de Berghse lieden er toe, dat zij in de jaren 1681-1682 aan Kleefse zijde 'eenige kribben hebben wegh gehouwen ende het holt daer van doen verbranden'. De irritaties daarover bleven tussen beide partijen bestaan en in 1699 kwam dat tot een uitbarsting. Het jaar 1817 is een keerpunt, het (toen nog Pruisische) Gelders Eiland werd bij het Koninkrijk der Nederlanden gevoegd en Pannerden werd een zelfstandige gemeente. Op 21 oktober 1879 verleende koning Willem III Pannerden een eigen gemeentewapen, waarop een steenoven centraal staat. Ook heeft Willem III de bouw van fort Pannerden mogelijk gemaakt, één van de belangrijkste forten van Nederland. Inde twintigste eeuw zijn de twee meest belangwekkende gebeurtenissen de overstroming van 1926 en de Tweede Wereldoorlog. Bij beide gebeurtenissen heeft Pannerden flink geleden. In 1985 houdt Pannerden op te bestaan als zelfstandige gemeente.
Niet bekend is wie het christendom in Pannerden heeft gebracht, de mogelijkheid is niet uitgesloten dat het St. Willibrord zelf is geweest. Het is vrij zeker dat Pannerden al vóór het jaar 1000 een kerkje bezat. Pannerden wordt al genoemd in een akte van Balderik die van 951 tot 959 bisschop van Utrecht was. Het eerste kerkje moet een houten gebouwtje zijn geweest, dit was het materiaal dat dicht bij huis te vinden was. Na het jaar 1000 is men overgegaan tot het gebruik van tufsteen waarvan de toren is gebouwd, deze steensoort is tot ca 1300 toegepast. Op het eind van de 13e of in de 14e eeuw moeten er intensieve bouwactiviteiten hebben plaats gevonden. Volgens oude prenten uit de 18e eeuw is te zien dat het kerkje in de gotische stijl is gebouwd terwijl de toren duidelijk romaanse vormen vertoont. De gothiek, afkomstig uit Frankrijk, drong in onze streken door op het eind van de 13e eeuw. Wanneer men in Pannerden het oude gotische kerkje gesloopt heeft is niet te zeggen, mogelijk tussen 1300 en 1400. Hoe de kerk er in de middeleeuwen uit heeft gezien is niet bekend.
Tot ongeveer 1580 had de reformatie voor Pannerden en omliggende dorpen zo goed als niets te betekenen. Na 1580 werd ook Pannerden in het strijdgewoel betrokken. Prins Maurits, die zijn hoofdkwartier te Zevenaar had gevestigd, legde een lange verdedigingslinie aan vanaf de vesting Huissen, over kasteel Doornenburg, de enorme vesting Schenckenschans op het punt waar Waal en (thans) Oude Rijn zich splitsten bij Lobith.
In 1598 kwam de Spaanse bevelhebber Mendoze opzetten met een leger van 25.000 man en bezette de Elterberg. Van hier af beschoten zij langdurig de stellingen en richtten enorme schade aan huizen en kerken aan tot voorbij Oud-Zevenaar.
In 1599 wist prins Maurits de Spanjaarden tot aftocht te dwingen en nu kwam ook Pannerden onder de regering van de Staten van Holland. Vrijwel onmiddellijk begon men de plakkaten van 1581 toe te passen; alleen de gereformeerde godsdienst mocht in het openbaar worden uitgeoefend.