Bioplastic moet de markt veroveren | Trouw
Bioplastic moet de markt veroveren
Bioplastic uitvinden is al knap, maar hoe krijg je het op de markt? Helias Andriessen weet het antwoord.
KIM PEDDEMORS 9 november 2013, 0:00
Helias Andriessen (29) heeft grootse dromen: de wereld veranderen met bioplastic. Van de week stond hij in het Amsterdamse Concertgebouw voor de vijfde editie van TEDxAmsterdam. Met zijn leren reistas vol voorbeeldstukjes.
"Geld verdienen kunnen we niet als we eeuwig in het lab blijven zitten, we moeten naar buiten!" Andriessen, masterstudent chemie aan de Universiteit van Amsterdam wil met zijn onderzoeksgroep een bedrijf beginnen dat bioplastic produceert. "Op een gegeven moment wil de universiteit ook zien dat het onderzoek geld oplevert."
'Zijn' bioplastic is in 2011 al beschreven in Trouw, toen twee chemici van de UvA, Gadi Rothenberg en Albert Alberts het per toeval ontdekten. "Zij waren toen eigenlijk op zoek naar biologische brandstof." Sinds de uitvinding is er volgens Andriessen al veel veranderd. "Het was in 2011 niet meer dan een polymeer, een ketting van stoffen die samen plastic vormen. Nu maken we behalve 'piepschuim' ook solide driedimensionale objecten. Bijvoorbeeld pionnen voor een schaakspel of meubels. Het plastic is biologisch afbreekbaar, het is gemaakt van hernieuwbare grondstoffen en ook de prijs is gunstig. Daar is een markt voor."
Volgens Andriessen zit de onderzoeksgroep in een luxepositie nu de 'TEDxAwards' aandacht genereren. "De belangstelling begon nadat ik de Sustainability Award won, dat is een duurzaamheidsprijs van de UvA, de Vrije Universiteit en de Hogeschool van Amsterdam. Door zoiets sta je in de schijnwerpers. Daarom hoeven we in principe nu niets te doen, bedrijven komen naar ons toe."
Toch kost de verdere ontwikkeling nog tijd en geld. Zo wacht de onderzoeksgroep al bijna twee jaar op patenten. "We hebben er inmiddels zes aangevraagd en we verwachten de goedkeuring eind van de maand."
Het European Patent Office onderzoekt of er nooit eerder over de grondstoffen en processen is geschreven. Tot die tijd mag Andriessen niets vrijgeven over de bereidingswijze van het product en de stoffen die worden gebruikt. "Stel dat ik dat nu wel zou doen, dan kan het ons een patent kosten."
Uiteindelijk doel van de onderneming is het aandeel bioplastic drastisch omhoog brengen. Jaarlijks wordt er volgens Andriessen zo'n 300 miljard kilo plastic geproduceerd. "Dat is een immense hoeveelheid. Als je ook bedenkt wat er allemaal van plastic is gemaakt, het is overal. Maar nog geen 1 procent bestaat uit bioplastic."
Normaal wordt plastic gemaakt van aardolie en duurt het honderd jaar voor het is afgebroken, vertelt hij. "Moet je nagaan dat een speen van een baby langer bestaat dan dat kind zelf!"
Uiteindelijk verdwijnt het meeste plastic uiteindelijk in 'landfills', gaten in de grond die afgedekt worden. "Zand erover en het is niet meer zichtbaar. Of het afval wordt verbrand. Dat stinkt altijd zo." Andriessen weet ook van de plastic soep die zich ophoopt in verre oceanen. "Veel plastic resten komen in zee terecht, door beweging breken ze af in kleine stukjes die op de oppervlakte van de zee drijven. Dieren zien de stukjes plastic aan voor voedsel."
Andriessen claimt dat 'zijn' bioplastic schoon is en natuurlijk. Het bestaat uitsluitend uit natuurlijke grondstoffen die over de hele wereld te verkrijgen zijn. En het is hydro-afbreekbaar, wat betekent dat het oplost in water. "Chemie draait normaal om giftige stoffen, maar in ons lab is een veiligheidsbril voldoende."
Op TEDx haalde Andriessen geen award binnen. Maar zijn bioplastic doet volgens hem niet onder voor het winnende Stembells, een slimme techniek om met behulp van stamcellen een ziek hart te repareren. "Ik ben erg tevreden met de vierde plek. De winnaar heeft een idee en dat is het voorlopig ook eigenlijk. Wij hebben een idee, een product, eventuele investeerders en bijna alle patenten!"
Voor zijn bachelorstudie chemie heeft Helias Andriesen al een master business afgerond. Bij de onderzoeksgroep van Rothenberg en Alberts schrijft hij nu een businessplan en onderzoekt hij de toepasbaarheid van de vinding. Het bioplastic moet volgens hem sowieso worden aangepast aan de wensen van bedrijven. "Ik heb gemerkt dat een nieuw product de werkwijze van een bedrijf niet zomaar kan veranderen. De afgelopen twee weken ben ik in een houtbewerkingsfabriek geweest. Zij gebruiken normaal gesproken houtlijm gemaakt van plastic, misschien kunnen wij wel iets betekenen voor het bedrijf."
De vraag is ook nog wat de onderzoeksgroep met het bioplastic wil: verkopen als ruw materiaal of zelf objecten produceren. Andriessen ziet dat het bedrijfsleven belangstelling heeft voor duurzaam ondernemen. En het stelt daarbij twee basiseisen: een nieuw product moet goedkoper en beter zijn. "Daar kunnen wij aan voldoen. Ons bioplastic kan concurreren met de giftige en oude plastics."