In Centraal Borneo » Nieuwenhuis, A.W. » 1900 - Pag. 365 | Delpher
scheiden malen ook door den stroom, waarbij mijn hond trouw volgde, zonder zich evenwel altijd staande te kunnen houden en moest hij zwemmen, dan bereikte hij dikwijls vele tientallen meters lager eerst den anderen oever. Even beneden Nanga Langau aten wij op de plaats, waar Madang het vorige jaar door onvoorzichtigheid van een pradjoerit een kogel door zijn been gekregen had; een ongeval, dat hem nu niet verhinderde onder de besten te behooren, die zich door hun ijver en werkkracht onderscheidden.
Boven deze plaats verbreedde zich het dal, waardoor de Bongan stroomde, en met een groote verlichting bemerkten wij dat aan de rivier zelve, die ook haar eigenlijke bedding hier beter had kunnen voltooien en nu kalm bijna zonder een rimpel te vertoonen haar loop vervolgde onder een volkomen gewelf van de reusachtige overhangende oeverboomen. Dubbel aangenaam aangedaan wegens de tegenstelling met de schommelingen door het woelende water en de worstelende Kajans, hadden wij nu weer oogen voor de schoonheid der ons omringende en overschaduwende natuur, en zoo bereikte onze vloot, hoewel vrij laat, de monding van den Boelit, welks batterij-achtige rotsen ik met voldoening weer begroette.
Wellicht van wege de schaarschte van geschikt hout voor het oprichten van hutten, vermeden de Kajans de legerplaatsen der vorige expeditie van 1894; wij voeren die dus voorbij en volgden Sirang, die, ons in het ondiepe water vooruitloopende, naar boven den weg wees.
Plotseling zagen wij hem zich werpen op het een of ander in het water en vervolgens ontspon zich een worsteling nu eens onder, dan weer nabij de oppervlakte, tot hij bij een rolsteenbank vasten voet kreeg en een enormen visch boven het water kon beuren, welken hij met zijn speer doorboord had. Het bijna een meter lange dier werd hem echter spoedig te machtig, waarom hij de speer in den grond stak en een toegeschoten Kajan het met een hevigen mandau-slag achter den kop afmaakte.
Voordat wij hem 's avonds konden eten, moest er evenwel nog veel gebeuren en in het nauwe riviertje, aan beide zijden door hooge boomen omgeven, dreigde de avond reeds spoedig te vallen, wat het bouwen onzer pondoks erg zou bemoeilijken.