https://jaaprobben.wordpress.com
Zie ook de Leestafelrecensies van boeken van Robben & Leroy voor kinderen van 6-9 jaar
'Oma's zijn oud. Heel oud. Sommigen waren er al voordat de dinosaurussen bestonden.'
De jonge verteller van dit boek ziet hoe zijn oma bezig is met oude foto's, en realiseert zich dat zijn oma niet altijd oma was. Maar dat ze tevoren moeder was, en daarvoor meisje, en daarvoor zelfs kind. En ooit - dat kun je je helemaal niet voorstellen! - lag ze zelfs in de wieg. Hij ziet op de foto's zijn oma in de kinderwagen liggen; ze kreeg vlechten; ze zwom in de zee met een badmuts op en ze speelde piano.
En waar is opa? Zo raar dat ze hem nog helemaal niet kende. En papa was er ook nog niet.
Het is een hele gewaarwording, te ontdekken hoe dat gaat in een mensenleven. Hoe het komt dat jij er bent.
Het verhaal gaat nog verder, want in de loop van de tijd vergeet oma dat ze ook Josephina is. Ze denkt dat ze zomaar een mevrouw is.
'Nu heeft ze aan onze handen samen niet eens genoeg om te laten zien hoeveel jaar ze is. Ze weet het ook niet precies, maar dat is niet zo gek. Ze zat op dezelfde kleuterschool als Sinterklaas.
Een lamp noemt ze vaas en een koektrommel is een hoe-heet-dat-ook-alweer.
Samen weten we het wel.
Dan krijg ik twee koekjes.'
Het verleden is in zwart wit en het heden in kleur weergegeven. Overal zie je de dinosaurus terug, zodat het ook nog een zoekboek is. Het is prachtig hoe zonder de woorden te noemen de begrippen tijd en dementie uitgelegd worden.
Robben gebruikt mooie poëtische taal. Of dat aan de jonge kinderen besteed is, is de vraag, maar het leest alvast prettig voor. En daar is dit boek uitstekend voor geschikt: om voor te lezen en samen te praten over wat er gebeurt en wat er te zien is. De tekeningen zijn ook al zo mooi.
Een juweeltje dit boek!
ISBN 9789058388094 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Eenhoorn | september 2012
Afmetingen 26,7 x 18,6 x 1 cm | Leeftijd vanaf 4 jaar
© Marjo, 1 oktober 2020
Mijn buurmeisje komt haar nieuwe Mega Mindypak laten zien. Dat is leuk want in dit boek komen we deze superheldin ook tegen. Dat laat ik natuurlijk gelijk aan haar zien - in het boek heet ze overigens Mega Cindy -. Buurmeisje vindt het gelijk helemaal prachtig. We zien op de eerste twee pagina overigens nog meer grote helden zoals Spiderman, Superman, Batman en nog veel meer.
In de rechter benedenhoek van deze afbeelding staat een kleine jongetje met een emmer naast zich, hij staat de vloer te dweilen. Hij heeft een masker op en een zwarte cape om. 'Robin!' wijst buurmeisje enthousiast en ik kan er, tot mijn plezier, nu niet meer onderuit, het boek moet onmiddellijk gelezen worden.
We lezen op de volgende pagina dat het niet Robin maar Plasman is. Dat is niet zo'n superheld, wordt ons verteld. Hij kan alleen heel veel en goed plassen. Hij plast zo een zwembadje vol en kan prachtig recht van grote afstand precies zijn plas in de toiletpot mikken. - De afbeeldingen hiervan zijn erg grappig en ik had dan ook een hoop gegiechel verwacht, maar nee hoor, buurmeisje hoort en ziet het stoïcijns aan. - En dan gaat het alarm in de superheldengymzaal waar Plasman in zijn eentje aan het trainen is.
Het is Beertje!
'Help, help!' roept hij in paniek.
'De Verschrikkelijke Sneeuwman komt eraan.'
'Niet bang zijn! roept Plasman.
'Ik haal Superman,
die kan dat monster
wel verslaan.'
Buurmeisje is blij dat Plasman heel hard naar het huis van Superman rent, maar helaas die is ziek en alle andere helden hebben ook allemaal een heel bijzondere reden waarom ze Beertje niet kunnen helpen. Ondertussen roept Beertje steeds harder om hulp want de Sneeuwman heeft hem te pakken.
En dan blijkt Plasman toch echt wel een held te zijn. Hij gaat nu zèlf op de Verschrikkelijke Sneeuwman af. 'Laat Beertje los! Nu meteen!' roept hij boos. Helaas grote Sneeuwmannen worden niet zo gauw bang van kleine Plasmannetjes. Sterker nog hij pakt Plasman ook op. Maar gelukkig heeft Plasman zijn geheime wapen...
Buurmeisje luistert ademloos naar dit avontuur, ze vindt het verhaal super, maar extra leuk is de één na laatste afbeelding, ze wijst op de broek van Plasman. 'Hij heeft in zijn broek geplast!' roept ze! Grote pret natuurlijk.
Gelukkig vindt de moeder van Plasman, die niets van zijn heldendaad af weet, het helemaal niet erg. Ach, een ongelukje kan gebeuren zegt ze.
Zelf had ik ook grote pret om de fantasie in het verhaal, je moet het maar bij elkaar verzinnen en ook de afbeeldingen zijn erg komisch. Na de geweldige humoristische boekjes zoals De Zuurtjes en Suzie Ruzie heeft het duo Leroy & Robben opnieuw met veel succes toegeslagen in kinderboekenland. Graag meer van dit.
- De volgende dag stond buurmeisje voor de deur met haar zusje en een buurjongetje ... of ik Plasman wilde voorlezen -