May | 2016 | Bec On A Mission
Je leven geven…
24 May 2016 BlogsRebecca De Haas
Diepgaand onderwerp voor een blog. Maar deze gedachten gingen door mij heen toen ons team ter nauwer nood ontsnapte aan een schietpartij.
We hebben 3 weken in een favella geleefd dat gerund wordt door drugsbendes. Ons team had ze net aangesproken en ze verteld dat Jezus onvoorwaardelijk van ze houdt. Na ons gebed zijn we naar onze verblijfplaats op de berg gaan lopen. Half op de berg horen we dat er van verschillende kanten wordt geschoten. We rennen naar de zijkant van de straat en maken ons zo klein mogelijk. Ik moest eigenlijk wel lachen beetje van de zenuwen maar het was zo onwerkelijk. Ik merkte dat de anderen behoorlijk bang waren geworden. Ons huis op de berg zit vol kogelgaten. Het gevoel van veiligheid ontbreekt aan alle kanten. Ondanks de schrik was ik rustig.
Eerder die week dacht ik na over het leven voor God maar ben ik ook bereid om te sterven voor God? Blijf ik standvastig en ga ik door met ook deze mensen de liefde van de Heer te laten zien? Het volgen van Jezus is geen garantie dat je niks zal gebeuren. Het is geen garantie dat je niet ziek wordt. Het is wel een garantie dat als je deze aarde verlaat je naar een plek gaat waar alles zonder pijn en verdriet is. Je voor eeuwig leeft in vrede, liefde en blijdschap.
Mijn antwoord hierop is: ' ja'. Ik ben bereid om met wijsheid door te gaan om iedereen de liefde van de Heer te laten zien wat het me ook zal kosten.
Het volgen van Jezus hoort het maken van offers ook bij. Uit je comfort zone stappen. Is ook een best offer. Maar ik kan je vertellen het is het allemaal waard. Ik voel me blij en gelukkig ondanks dat de omstandigheden niet altijd veilig en comfortabel zijn.
Wat doe ik hier nog meer:
We voetballen met de kids op de straat. We bezoeken de mensen thuis om ze te bemoedigen. Velen hebben hun man of kind verloren ivm de gangs. Mensen leven in angst. Angst voor de dood. In de meeste favella's zie je drugsdealers met grote geweren en een tafel vol met drugs. Er wordt openlijk gedeald. Als je de gemeenschap binnen rijdt dan moet je je raampje open hebben. Ze moeten in de auto kunnen kijken. Echt net een film.
Sjonge jonge maar naast alle ellende hebben we ook de grootste lol met elkaar en met de kinderen. momenten van karaktervorming, confrontaties horen er ook bij. Braziliaanse cultuur is anders als de Nederlandse. Het grootste verschil is denk ik de directheid van communiceren. Wij Nederlanders zijn ' to the point' , Brazilianen kunnen een half uur praten over ' niks ' en dan ook nog niets beslissen. Mijn grootste ergernis maar wel iets waar ik gemak van moet krijgen. Anders overleef ik het niet 😉.
Nou de eerste 5 maanden zitten erop. De Dts is klaar en ik ben geslaagd. Ik mag nu functioneren als stafmedewerker. Wat het verschil is met een vrijwilliger is me nog niet helemaal duidelijk maar dat komt vast nog wel.
Ik heb nu een week vakantie. Samen met mijn maatjes Daniel en Kevin zit ik in Recife op een Ywam basis in noord Brazilië om te kijken of wij hier aan het werk kunnen na de Children @ Risk school. Deze eindigt over 3 maanden. Er is een zwembad en strand is in de buurt. Als het aan mij ligt kom ik terug. Of God dit ook wil weet ik nog niet.