Félix De Vigne (Gent, 1806 – 1862) was een Vlaams kunstschilder.

De Vigne was een zoon van Ignace De Vigne (1767-1849), de broer van Pieter De Vigne (1812-1877) en vader van Edmond De Vigne (1841-1918) en Elodie De Vigne.

Hij studeerde aan de Academie in Gent, waar hij later professor werd. Hij was historisch kunstschilder, portretschilder, etser en schilder van religieuze taferelen in troubadourstijl. Daarnaast was hij ook nog eens historicus, kunstcriticus en archeoloog.

Hij ontdekte Jules Breton in 1842, en was onder de indruk van het talent van de jonge Breton, waarna hij zijn familie overtuigde om hem kunst te laten studeren. In 1858 trouwde Breton met de dochter van De Vigne, Élodie. Ze kregen een dochter (De Vigne's kleindochter), die ook schilder werd, Virginie Demont-Breton.

Belgisch etser
Belgisch kunstcriticus
Belgisch archeoloog
Belgisch historicus
Belgisch kunstschilder
Belgisch persoon in de 19e eeuw