Tijdens de bezetting van Frankrijk door nazi-Duitsland, werd in 1943 de Service du travail obligatoire (Verplichte werkdienst) opgericht door Pierre Laval onder druk van de nazi's en met actieve steun van Vichy-Frankrijk.

STO deporteerde honderdduizenden Franse arbeiders (tegen hun wil) naar nazi-Duitsland om er te werken in de industrie, landbouw, enz. Ze werden ondergebracht in Duitse werkkampen. De STO diende om het verlies van werkkrachten in Duitsland te compenseren, deze werkkrachten werden almaar meer opgeroepen aan het oostfront.

Velen ontsnapten aan de verplichte werkdienst door zich aan te sluiten bij de verschillende verzetsbewegingen. Voor de werkweigeraars werd na de oorlog een ereteken, het Insigne voor Werkweigeraars ingesteld.

Beroemde Franse ex-STO-werknemers 
 André Bergeron
 Antoine Blondin
 Auguste Boncors
 Jean Boudou
 Georges Brassens
 José Cabanis
 François Cavanna
 Arthur Conte
 Raymond Devos
 Michel Galabru
 Stéphane Just
 Boby Lapointe
 Claude Ollier
 Alain Robbe-Grillet
 André Tissier

Literatuur
  La déportation des travailleurs français dans le III Reich, Jacques Evrard, Fayard, Les grandes études contemporaines, Parijs, 1972.
  La Main-d'œuvre française exploitée par le IIIe Reich, akten van het internationale colloquium van Caen (november 2001), Centre de Recherche d’Histoire quantitative, Caen, 2001, teksten verzameld door B. Garnier, J. Quellien et F. Passera
  Les travailleurs civils français en Allemagne pendant la Seconde guerre mondiale: travail, vie quotidienne, accommodement, résistance et répression, Patrice Arnaud, doctoraatsthesis, Université de Paris-I, 2006, 1942 p.
  Jeannot chez les nazis - Journal d'un Déporté du Travail 1943-45, Jean Pasquiers, Bibliotheek Alexandrie Online
  La reconnaissance juridique des requis du STO, Christophe Chastanet, mémoire de DEA (2002), Limoges, 147 p.

Externe links
  la Fédération Nationale des Rescapés et Victimes des Camps Nazis du Travail Forcé

Vichy-Frankrijk