Taslima Nasreen of Nasrin (Bengaals: তসলিমা নাসরিন, Tasalimā Nāsarin) (Mymensingh, 25 augustus 1962) is een Bengaalse schrijfster die opkomt voor vrouwenrechten, mensenrechten en seculier humanisme in Bangladesh. Ze leeft tegenwoordig in ballingschap vooral in Calcutta (India). Ze studeerde geneeskunde met als specialisatie gynaecologie. Ze werkte als arts voor de regering tot 1994. Begin jaren negentig was ze weinig bekend als schrijfster maar werd snel wereldberoemd eind jaren negentig. Sinds 1993 werd ze reeds verscheidene malen met de dood bedreigd door moslimfundamentalisten omwille van haar kritiek op Mohammed, de Koran en de islam. Nasreen werd atheïste toen ze de Koran las.

Onderscheidingen 
Nasreen ontving meerdere internationale onderscheidingen voor haar werk.

In 1994 ontving ze de Sacharovprijs voor de Vrijheid van Denken van het Europees Parlement. De Sacharovprijs is bestemd voor personen en organisaties die zich wijden aan de bescherming van de rechten en fundamentele vrijheden van de mens.

In 1995 kreeg Nasreen een eredoctoraat van de Universiteit Gent en ze is erelid van de National Secular Society.

In 2004 ontving ze de Madanjeet Singh-prijs (UNESCO).

In 2008 kreeg Nasreen de Simone de Beauvoir-prijs, een prijs die zij deelde met Ayaan Hirsi Ali.

Bibliografie

Novellen 
 Oporpokkho (The Opponent) 1992
 Shodh (Revenge), 1992 ISBN 978-8188575053
 Nimontron (Invitation) 1993
 Phera (Return) 1993
 Bhromor Koio Gia (Tell Him The Secret) 1994
 Forashi Premik (French Lover) 2002
 Lajja (Shame), ISBN 978-0140240511

In het Nederlands vertaalde literatuur
Lajja - Schaamte, Uitgeverij De Kern. 1994. ISBN 9032504762

Bengaals atheïst
Bengaals schrijver
Bengaals feminist
Ex-moslim
Bengaals mensenrechtenactivist
Politiek in Bangladesh
Winnaar van de Sacharovprijs
Vluchteling