Clark Terry (Saint Louis (Missouri), 14 december 1920 – Pine Bluff (Arkansas), 21 februari 2015) was een Amerikaanse swing- en bop-trompettist en bugel-pionier in de jazz. Hij speelde onder meer in de bigbands van Duke Ellington en Count Basie, maar had ook zijn eigen bands.

Het begin 
Clark Terry (bijnaam 'Mumbles') begon zijn professionele carrière in het begin van de jaren veertig, toen hij in lokale bands speelde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij lid van een Amerikaanse legerband (1942-1945). Na de oorlog speelde hij in de band van Lionel Hampton, bij Charlie Barnet, Eddie "Cleanhead" Vinson, Charlie Ventura en George Hudson.

Count Basie en Ellington 
Van 1948 tot 1951 maakte hij deel uit van het orkest van Count Basie. Het was zijn doorbraak in de jazz, waardoor hij een overstap kon maken naar de band van Duke Ellington, waar hij van 1951 tot 1959 speelde. Aansluitend werkte hij bij Quincy Jones (1960). Clark Terry was nu een wereldster geworden, die met zijn manier van spelen een grote invloed uitoefende op andere musici, waaronder trompettist Miles Davis en Quincy Jones. Hij beheerste verschillende stijlen, van swing tot hard bop en stond bekend om zijn techniek en goede humor.

De jaren zestig en later 
Zijn reputatie nam toe na zijn aanstelling bij de Amerikaanse omroep NBC, waar hij in de volgende tien jaar regelmatig optrad in de band van de Tonight Show, geleid door Doc Severinsen. Hij werd hier ook beroemd als scat-zanger en had in deze periode een hit met 'Mumbles'. In dezelfde periode bleef hij jazz spelen, onder meer met trombonist Bob Brookmeyer, met wie hij begin jaren zestig een redelijk populair quintet had.

Na zijn periode bij NBC ging Terry aan de slag als studio-muzikant en gaf hij les tijdens workshops. Daarnaast had hij zijn eigen bands: Clark Terry's Big B-A-D Band, het quintet Clark Terry and his Jolly Giants en de Young Titans of Jazz. Hij trad over de hele wereld op tijdens festivals, speelde in clubs en nam platen op, als leider en als sideman. Hij werkte onder meer met Ella Fitzgerald, Oscar Peterson, Dizzy Gillespie, Dinah Washington, Ben Webster Ray Charles, Dexter Gordon, Thelonious Monk, Zoot Sims, Jon Faddis, Dianne Reeves, Unifour Jazz Ensemble en Skitch Hendersons New York Pops Orchestra. Ook nam hij onder meer op met het Metropole Orkest.
 
In 2014 maakte Alan Hicks de documentaire Keep On Keepin on, waarin Terry vier jaar wordt gevolgd en de relatie tussen deze oude jazz legende en het 23-jarige blinde pianotalent Justin Kauflin centraal staat. De documentaire werd vertoond op het IDFA in Amsterdam.

Overlijden 
Clark Terry overleed in februari 2015 op 94-jarige leeftijd aan de gevolgen van diabetes. Hij werd begraven op het Woodlawn Cemetery in de Bronx, waar ook Miles Davis en Duke Ellington hun laatste rustplaats hebben.

Belang voor de jazz 
Clark Terry beïnvloedde trompettisten als Miles Davis en was een pionier van de bugel in de jazz. Op dit instrument begon hij zich in de jaren zeventig te concentreren. Hij componeerde meer dan tweehonderd songs en schreef verschillende boeken over trompetspelen. Hij maakte en speelde mee op honderden platen. Hij kreeg driemaal een Grammy Award-nominatie, en won er een. In 2010 kreeg hij een Grammy Lifetime Achievement-award. Al vroeg in zijn carrière spande hij Terry zich in om jongeren die in de jazz verder wilden een duwtje te geven. Hij kocht instrumenten voor ze en gaf les, en zijn activiteiten op dit gebied leidden uiteindelijk tot Jazz Mobile in Harlem. Hij kreeg meerdere (16) eredoctoraten, speelde voor zeven Amerikaanse presidenten en verwierf een plaats in de Kansas City's Jazz Hall of Fame.

Discografie (selectie) 

 Clark Terry, Verve Records, 1954
 Introducing Clark Terry, Emarcy Records, 1955
 Swahili, 1955
 Clark Terry with Quentin Jackson/Martial Solal/Kenny Clarke, 1955
 Serenade to a Bus Seat, 1957
 In Orbit, 1958
 Clark Terry Quartet with Thelonious Monk, 1958
 Top and Bottom Brass, 1959
 Color Changes, Candid Records, 1960
 Everything's Mellow, Prestige, 1961
 Back in Bean's Bag, 1962
 Clark Terry and Bob Brookmeyer, Verve, 1962
 Mellow Moods, Prestige, 1962
 What Makes Sammy Swing, 1963
 The Happy Horns of Clark Terry, 1964
 The Power of Positive Swinging, 1964
 Mumbles, 1966
 Spanish Rice, 1967
 At the Montreux Jazz festival, 1969
 Live at the Wichita Jazz Festival, Enja, 1974
 Oscar Peterson and Clark Terry, 1975
 Clark Terry and His Jolly Giants, 1975
 Clark Terry's Big B.A.D. Band Live  at Buddy's Place, 1976
 The Globetrotter, 1977
 Brahm's Lullabye, Amplitude Records, 1978
 Funk Dumplin's, Music Mecca, 1978
 Live in Chicago, Monad, 1979 (2 vol.)
 Memories of Duke, Pablo Records, 1980
 Yes, the Blues, 1981
 To Duke and Basie, Enja, 1986
 Locksmith Blues, Concord Jazz, 1989
 Live at the Village Gate, Chesky Records, 1990/1991 (2 vol.)
 Jive at Five, Enja, 1990
 Having Fun, Delos, 1990
 What a Wonderful World: For Lou, Red Baron, 1993
 Shades of Blues, Challenge Records, 1994
 Copenhagen 1980, Storyville, 1994
 Remember the Time, Mons, 1994
 Metropole Orchestra, Mons, 1994
 Reunion (met Peewee Claybrook), D'Note Classics, 1995
 Good Things in Life, Mons, 1996
 Daylight Express, 1998
 Uh! Oh!, Nagel-Heyer Records, 2000
 Herr Ober: Live at Birdland Neuburg, Nagel Heyer, 2001
 Live at QE2, Chiaroscuro, 2001
 Jazz Matinee, Hänssler, 2001
 Live in Concert, 2002
 Friendship (met Max Roach), 2002
 Porgy & Bess, A440 Music Group, 2004
 Live at Marihan's, Chiaroscuro, 2005

Boeken 
 Let's Talk Trumpet: From Legit to Jazz
 Interpretation of the Jazz Language
 Clark Terry's System of Circular Breathing for Woodwind and Brass Instruments
 Clark (autobiografie), 2011

Externe link 

 Website Clark Terry

Amerikaans componist
Amerikaans jazzcomponist
Amerikaans trompettist
Amerikaans bugelist
Amerikaans jazzbugelist
Amerikaans jazztrompettist