{{Taxobox straalvinnige
| afbeelding        = Platycephalus fuscus 1.jpg
| afbeeldingtekst   = Platycephalus fuscus
| onderklasse       = Neopterygii (Nieuwvinnigen)
| infraklasse       = Teleostei (Beenvissen)
| superorde         = Acanthopterygii (Stekelvinnigen)
| orde              = Scorpaeniformes (Schorpioenvisachtigen)
| taxon             = Familie
| w-naam            = Platycephalidae
| auteur            = Swainson, 1839
| rang              = Geslachten
| onderverdeling    = 
Ambiserrula
Cociella
Cymbacephalus
Elates
Eurycephalus
Grammoplites
Inegocia
Kumococius
Leviprora
Onigocia
Papilloculiceps
Platycephalus
Ratabulus
Rogadius
Solitas
Sorsogona
Suggrundus
Sunagocia
Thysanophrys
| worms = 125593
}}
De familie platkopvissen (Platycephalidae) zijn zeevissen en zijn verwant aan de schorpioenvissen (Scorpaenidae) waarmee ze tot de orde der Schorpioenvisachtigen (Scorpaeniformes) horen.

 Naamgeving 
De familienaam Platycephalidae is afgeleid van het Oudgrieks πλατύς (platus), 'plat' en κεφαλή (kephalē), 'hoofd/kop'. Samengevat is de benaming Platycephalidae Grieks voor "platte kop". Bepaalde soorten platkopvissen die in de buurt van koraalriffen worden aangetroffen, worden ook aangeduid als krokodilvissen. Het betreft hier met name de volgende soorten: Cociella crocodila, Papilloculiceps longiceps en Cymbacephalus beauforti.

 Anatomie 
Platkopvissen zijn vissen van klein tot medium formaat. De meeste soorten zijn klein en bereiken een gemiddelde lengte van 10 centimeter. Echter, van een paar soorten, zoals van in het geslacht Platycephalus en Papilloculiceps is bekend dat ze tot een meter in lengte groeien. Hun meest opvallende karakteristiek (waarnaar ze zijn genoemd) is de afgeplatte kop aan de voorkant. Dit terwijl de rest van hun lichaam vergelijkbaar gevormd is als andere vissen die deze gebieden bewonen. Hun ogen bevinden zich boven op het oppervlak van hun kop, overeenkomstig hun ingegraven levensstijl. Zij bezitten twee volledige rugvinnen, de eerste gesteund door zes-tot-negen sterke stekels.

 Gedrag en leefomgeving 
Leden van de familie worden aangetroffen in natuurlijke kustwateren verspreid over de Indische en Stille Oceaan. Een paar soorten zijn er gevangen in de oostelijke Middellandse Zee, die van de Rode Zee via het Suezkanaal gereisd zijn.

De meeste leden van de familie der platkopvissen zijn zeevissen. Ze rusten vaak direct op de zeebedding en begraven zich soms gedeeltelijk in zand of modder. Zij kunnen in een brede waaier van diepten worden gevonden, die zich van diepten van 10 meters aan de rand van het continentaal plat bij diepten van bijna een derde van een kilometer uitstrekken.

 Voedsel 
Platkopvissen zijn vooral vleesetend, zich voedend met kleine vissen en schaaldieren. Zij liggen in het zand begraven en te wachten, met slechts hun ogen boven het zand uitstekend. Wanneer de voorziene prooi voor de bek zwemt, wordt deze snel overrompelt in de grote bek van de platkopvis.

Er is actieve commerciële visserij ten behoeve van leden van de familie, vooral in oostelijke landen. In Japan zijn sommige soorten het onderwerp van experimentele aquacultuurprogramma's.

Lijst van geslachten 
De volgende geslachten zijn ingedeeld in de familie:
 Ambiserrula Imamura, 1996
 Cociella Whitley, 1940
 Cymbacephalus Fowler, 1938
 Elates Jordan & Seale, 1907
 Eurycephalus 
 Grammoplites Fowler, 1904
 Inegocia Jordan & Thompson, 1913
 Kumococius Matsubara & Ochiai, 1955
 Leviprora Whitley, 1931
 Onigocia Jordan & Thompson, 1913
 Papilloculiceps Fowler & Steinitz, 1956
 Platycephalus Bloch, 1795
 Ratabulus Jordan & Hubbs, 1925
 Rogadius Jordan & Richardson, 1908
 Solitas Imamura, 1996
 Sorsogona Herre, 1934
 Suggrundus Whitley, 1930
 Sunagocia Imamura, 2003
 Thysanophrys'' Ogilby, 1898

Referenties 
 "Platycephalidae". FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. January 2007 version. N.p.: FishBase, 2007. 
 Platycephalidae (TSN 167131). Integrated Taxonomic Information System. Accessed on February 21, 2007. 
 Myers, P.; R. Espinosa, C. S. Parr, T. Jones, G. S. Hammond, and T. A. Dewey. (2006). Platycephalidae (html). Animal Diversity Web. University of Michigan Museum of Zoology. Retrieved on February 21, 2007.