Een bloedafname is het afnemen van een hoeveelheid bloed van een mens of dier. In de meeste gevallen wordt er bloed afgenomen ter medisch onderzoek van de patiënt. Een bloedafname wordt uitgevoerd op aanvraag van een arts. In Nederland is afname van bloed een zogeheten voorbehouden handeling en mag alleen uitgevoerd worden door mensen die daarvoor zijn opgeleid (arts, verpleegkundige of doktersassistent).

Een bloedafname kan op verschillende manieren plaatsvinden:
 Bij een venapunctie wordt er bloed afgenomen uit de ader, dit gebeurt meestal in de elleboogplooi en met behulp van een stuwband. De meeste bloedafnames vinden plaats door middel van een venapunctie.
 Bij een arteriële punctie wordt er bloed afgenomen uit de slagader, dit gebeurt meestal in de pols. De arts voert een arteriële punctie uit wanneer er informatie nodig is over de pH van het bloed en de hoeveelheid zuurstof in het bloed.
 Bij een vingerprik wordt er een kleine hoeveelheid capillair bloed afgenomen uit de vinger. Deze bloedafname vindt meestal plaats bij kinderen of bij mensen met diabetes.
De bloedafname vindt meestal plaats wanneer de patiënt rechtop zit. Er mag nooit bloed afgenomen worden uit dezelfde arm waarop een infuus aangesloten is.

Een arts wil de uitslagen vergelijken met voorgaande uitslagen en met de referentiewaarden van de gezonde bevolking, waardoor het wenselijk is de bloedafname zo gestandaardiseerd mogelijk plaats te laten vinden.

Er zijn veel factoren die de uitslagen kunnen beïnvloeden, enkele voorbeelden zijn:
 bloedafname nuchter of na de maaltijd (glucose, triglyceriden, ijzer, totaal eiwit)
 tijdstip van de dag in verband met dagritme
 tijdsduur die na het afnemen verstrijkt tot analyse (kalium, bloedplaatjes)
 stuwing (kalium)
 houding; liggend of zittend
 stress (cortisol)

Na de bloedafname gaan de buizen met bloed naar het laboratorium, waar de verdere analyse van het bloed plaatsvindt.

Zie ook 
 Bloedkweek
 Bloedonderzoek
 Lijst van laboratoriumbepalingen in bloed
 Venapunctie

Geneeskundig onderzoek