De Welshe traditie is het kloppende hart van Alaw, vertolkt of herschreven met een aanstekelijke passie. ‘Dead Man’s Dance (Dawns y Gwr Marw)‘ (genoemd naar het openende ‘Dawn’s Soig -Dawns y Gwr Marw’, een dans tune uit Alawon John Thomas’ ‘A Fiddler’s Tune Book From The Eighteenth-Century Wales’) is de opvolger van debuut ‘Melody’ (‘alaw’ betekent melodie in het Welsh!) Toen was het al traditie wat de klok sloeg. Op de nieuwe krijgt Alaw krijgt enkel assistentie van zangeres Georgia Ruth en zanger Gwilym Bowen Rhys, maar dat is dan ook de top van de Welshe zang. Ruth schittert bvb. in het sober gearrangeerde ‘Y G’lomen’. Alles wat Alaw doet op ‘Dead Man’s Dance’, getuigt van een ongelofelijke precisie en kunde, een fijnzinnige subtiliteit en een overrompelend enthousiasme, zoals op Brosella. Wat extra opvalt is de sterke verweving van het erfgoed met een handvol nieuw geschreven songs en herwerkingen.
De eigen, Engelstalige stukken blenden perfect in met het traditionele werk, dat blijkbaar zorgzaam werd geselecteerd. Het afsluitende ‘When It’s Gone’ van Oliver Wilson-Dickson moet één van de mooiste ballads zijn van 2018, al is het instrumentale ‘Iâr Fach yr haf’ van Dylan Fowler begiftigd met een al even zalige ‘oude’ melodie. Schitterend voorbeeld van versmelting is de herwerking in Welsh van sea shanty ‘Santiana’ van John Glyn Davies (1870-1953), een nummer met een geweldige drive, folk zonder rock, maar met een gelijkaardige spankracht. ‘Dead Man’s Dance (Dawns y Gwr Marw)‘ van Alaw is een ontdekkingsreis doorheen een iets minder belichte kant van de traditionele muziek van de Britse eilanden met drie ervaren gidsen aan het roer. En tegelijk biedt ze een wissel op de toekomst van de Angelsaksische folk, net als de andere eerder vermelde werkstukken.