Daar en toen of dan – Diadox
Ik tuur ingespannen naar mijn beeldscherm. Probeer mijn mailbox leeg te werken. Ik merk dat mijn ogen droog en geprikkeld raken en de pijntjes in mijn nek en schouder branden. Ik weet het: 'Als je het druk hebt, ga dan even rustig zitten'. Helaas heb ik daar nu even geen tijd voor!
Ik werk stug door. Het raam staat open, maar de vogelgeluiden dringen langzaam naar de achtergrond. Ze zijn er wel, maar ik hoor ze niet. Ik probeer orde in de chaos te scheppen. Redelijk zinloos, want maandag komt het hele circus weer op gang en is de rode draad al weer uit zicht verdwenen. Maar toch; volgende mail.
'Wat is het mooiste dat je op dit moment kunt zien?' Ik lees het eerstvolgende mailtje en glimlach. Mijn ogen kijken weg van het scherm en mijn oren lijken zich weer te openen. Ik hoor de airco en de trein in de achtergrond. Heel dichtbij mij kwetteren meesjes en iets verder weg herhalen roodborstjes en merels keer op keer eenzelfde deuntje. Mijn blik raakt gevangen in het blauw van de lucht en het frisgroen van de bomen op steenworp afstand. De zon beschijnt alles zomers vrolijk.
Ik ben blij dat ik in mijn mailbox regelmatig nieuwsbrieven ontvang die gaan over het hier en nu. Die mij daar brengen als ik teveel in 'daar en toen of dan' zit. Die mailstress en werkwaan terugbrengen in het juiste perspectief. Dat ik niet leef om te werken, maar werk om te leven. Ik sta op en rek me uit. Loop naar de keuken voor een kop versgezette thee. Dan duik ik met frisse afstand weer in mijn mailbox. Nog een uurtje!
Geplaatst in: Beeldend verhaal | Getagd: Bomen, daar en toen of dan, Hier en nu, mail, Stress, Vogels, Werken, Zon