Vorig jaar schreef ik nog dat Erik en ik ons jaarlijkse etentje in Buiten Kaag zo standvastig plannen rond de 184ste dag het jaar. Dit jaar is het heel iets anders gelopen.
We zijn twee weken te vroeg. Bovendien zaten we niet bij Tante Kee, maar bij Bij Benjamin. Erik trakteerde en ik genoot. We hebben uitgebreid gesproken over de lol die je kunt hebben van verandering in je leven, van het doorbreken van patronen en het ontmoeten van nieuwe mensen. De automatische piloot moet er af-en-toe even af, dat houdt je fris. Routine roest.
We hebben dit jaar een voorzichtige poging gedaan om onze eettraditie te innoveren, een paar dagen eerder en een paar honderd meter verderop. Heeeeel voorzichtig dus, want de comfortzone is ook heel prettig!