In Wanderlust valt op hoe ze zelf wel luistert. De filosofe die in columns, essays, boeken en interviews graag haar mening geeft, blijft daar vooral stil. En dat is bewust, al kwam daar in tv-recensies wel eens kritiek op: ‘Vraag dan door!’ “Ik ben daar niet om te laten zien wat voor een Alicja ik ben. In Wanderlust ben ik een klankbord. Als iemand zegt dat hij mijn inspraak mist, antwoord ik: ‘Fijn, lees mijn boeken, ik ben nog lang niet dood en zal er nog veel schrijven.’ Zo’n tv-programma is geen egoïstisch onderonsje. Ik moet Vlaanderen niet bewijzen wat ik kan. Ik wil wel horen wat die mensen denken. Of ze nu een godsbeeld hebben of niet.”
Dat laatste weten we van haar zelf niet. In elk interview wordt ernaar gevraagd. Telkens zegt ze dat het niet belangrijk is om te weten of ze gelovig is of niet. In Wanderlust is dat nochtans wel snel een thema. “Dat klopt, maar niet omdat ik ernaar vraag. Voor mijn functie vind ik het sowieso irrelevant. Ik ben al jaren bezig aan een boek over Karol Wojtyla (de Poolse paus Johannes-Paulus II die in 2005 overleed, RVP). Dat is bijna af, maar ik aarzel om het af te maken. (glimlacht) Omdat ik weet dat er veel over te doen zal zijn. Maar los daarvan: als mensen zouden weten of ik gelovig ben of niet, zouden ze dat anders lezen. Dat wil ik niet. Het zou pas relevant zijn, mocht ik het gevoel hebben dat het mijn denken bepaalt. Maar dat doet het niet.
“Als ik in Wanderlust mensen spreek, vraag ik niet of ze gelovig zijn of niet. Voor mij zit dan Youssou N’Dour. Niet de moslim die hij is. Veel te vaak gaan we ervan uit dat we weten hoe mensen zullen denken als we hun overtuiging kennen.
Dat is niet zo. Connie Palmen staat er om bekend dat ze niet gelovig is. Maar het héle gesprek verwees ze naar de Bijbel en naar Jezus. Die zij dan als een fantastisch fictiefiguur omschreef, maar de meest positieve reacties kwamen wel van katholieken.”
Dat laatste vindt Gescinska misschien wel een streefdoel. Praten met anders­denkenden. Niet enkel leren van gelijkgezinden. “Roger Scruton (Brits filosoof, RVP) is een van mijn beste vrienden. We hebben dezelfde bezorgdheden en dezelfde gevoeligheden, maar onze oplossingen zijn anders. Maar daarom is het zo boeiend. Anders praat je en drink je een pint. Ik ben een van zijn eerste lezers als hij nieuw werk schrijft, net omdat hij weet dat ik er kritisch naar zal kijken. En het is toch prachtig als een denker ook van mening kan veranderen? Als iemand zegt dat hij al veertig jaar hetzelfde denkt, dan ben ik huiverachtig.”