Voordat dat gaat gebeuren, is er nog ‘een korte tijd’. Onder deze uitdrukking kunnen wij de duur van dit leven en van deze wereld verstaan. Deze tijd kan ons weleens lang voorkomen, vooral als wij het moeilijk hebben, maar als het ten einde is, dan zullen wij beseffen hoe kort het was. Hoe kort en hoe belangrijk het was. Het is kort, want wat zijn 80, 90 of zelfs 100 jaren in vergelijking met de eeuwigheid? Niet meer dan een waterdruppeltje in de wereldzee of een zandkorrel op het strand. Het is belangrijk, omdat van de korte tijd in deze wereld onze toekomst afhangt in de eeuwige wereld. Dat moet heel ernstig genomen worden en de kortheid van dit leven moet voor ons een enorme aansporing zijn om onze tijd goed te gebruiken. En dat is niets anders dan het werken en zorgen voor voornamelijk het heil van onze ziel. De ‘korte tijd’ die wij in ons leven hebben, moet ons dus tot waakzaamheid oproepen. “Wees bereid…, gij kent dag noch uur…”
Beminde gelovigen, de woorden van Christus over ‘een korte tijd’, betekenen tegelijk een troost voor ons en ze zijn een bron van de ware christelijke hoop. Een troost, niet alleen omdat de hemel ons zal verlossen van alle smarten en droefheid van dit leven, dat er niets meer te verlangen noch te zoeken zal overblijven, maar bovenal omdat wij Hem zullen zien – wij kunnen God gaan aanschouwen. Dat is de beloning voor degenen die Hem volgen en die beloning zal niemand ons ontnemen. De ware christenen leven dus niet alleen in waakzaamheid en gereedheid, maar ook in hoop, in blijde verwachting. Zij verlangen naar de wederkomst van Christus en naar het leven hierna. Het geluk dat wij mogen verwachten is gewaarborgd door de prijs van Jezus’ Bloed. Dat is het bewijs van alle beloften waarop onze hoop mag rusten.