Ernst balde zijn duikbootcommandant tot een minuscule Sovjet-Unie samen, voor wie begrippen als glasnost of perestroika voor desinformatie zoniet blasfemie staan. Hij ziet wel dat er iets tamelijk rampzaligs is gebeurd, maar beschouwt de ontploffing en stranding hoogstens als oefening, waarin zijn Sovjet-marine nog eenmaal moet excelleren. Hij snoeft over het feit dat er 23 onderscheidingen op zijn borst hangen, dat hij maandenlang onder het ijs van Antartica zat, dat hij bij kameraard Breznjev op de thee kwam, tijdens de Golfoorlog in de Perzische Golf patrouilleerde, dat hij de Sovjet-Unie vijf kinderen en dertien kleinkinderen schonk.