Waterstaatsgeschiedenis - Ingrid D. Jacobs, freelance schrijver en wetenschapsjournalist
Enkele jaren geleden werkte ik mee aan boeken van het Hoogheemraadschap Schieland en het Hoogheemraadschap Delfland. Het Hoogheemraadschap Schieland ontstond in 1273 en werd per 1 januari 2005 door fusie met Krimpenerwaard als zodanig opgeheven. In Delfland nam dijkgraaf Schoute in 2005 afscheid, reden voor een boek over 212 jaar besturen.
Voor het boek 'Het Ir. D.F. Woudagemaal. Een levend werelderfgoed op stoom' interviewde ik betrokkenen. De dijkgraaf, de directeur van het bezoekerscentrum, monteurs, vrijwilligers, de componist van het Stoomgemaallied e.v.a.
Het bestuur van Delfland
Eduard Cremers, Ingrid Jacobs (eindred.), Het bestuur van Delfland 1795-2007 (Uitgeverij Verloren, Hilversum, 2007).
'Het Hoogheemraadschap van Delfland heeft een bewogen geschiedenis van meer dan zeven eeuwen achter zich. In 1795 overleed de laatste baljuwdijkgraaf Jacob van der Lelij. Toen werd besloten het ambt van dijkgraaf en baljuw te scheiden en tot een democratische bestuursorganisatie te komen. In de afgelopen 212 jaar hield Delfland zich bezig met Reglementen, Instructies en waterwerken, kustverdediging, stormen en sluizen, ontzilting, afvalstoffen, deltaweken, waterkwaliteitsbeheer en milieueisen.'
Een geschiedenis van Schieland
Willem van der Ham (hoofdred.) en Ingrid Jacobs (eindred.), Een geschiedenis van Schieland – Hoge dijken, diepe gronden; land en water tussen Rotterdam en Gouda (Uitgeverij Matrijs, Utrecht, 2004).
'Het is onvoorstelbaar dat de verstedelijkte regio rondom Rotterdam – de driehoek Rotterdam, Zoetermeer, Gouda – met een van de grootste havens ter wereld is verrezen in een gebied dat voornamelijk uit plassen en venen bestond. Een staaltje Hollandse waterstaatskunst! Voor deze landschappelijke metamorfose – ontginning, vervening (turfwinning), droogmaking en verstedelijking – was al vroeg een bovenlokale organisatie nodig. Zo ontstond in 1273 het Hoogheemraadschap Schieland, met als belangrijkste taken: bescherming tegen het buitenwater en toezicht houden op bemaling.
De continue dreiging van het water en de vaak ingenieuze en heldhaftige reddingsoperaties zijn door de auteurs op spannende wijze in zeven hoofdstukken beschreven.'
Ido Boonstra, Karel F. Gildemacher, Jelle Hagen, Leonie Hardeman, Ingrid D. Jacobs, Sietze de Jong, Ronald Stenvert, Jan Vredenberg, Het Ir. D.F. Woudagemaal. Een levend werelderfgoed op stoom (Uitgeverij Matrijs, Utrecht, 2012)
Het Ir. D.F. Woudagemaal, in gebruik genomen in 1920, is het grootste nog werkende stoomgemaal ter wereld. Dit bijzondere gebouw is in 1998 bekroond met een werelderfgoedstatus van UNESCO. In 2011 werd het bezoekerscentrum geopend. Hoofdmachinist Ido Boonstra: 'Ik mag het niet zeggen, maar we hopen soms wel eens op slecht weer, zodat het gemaal aan mag. 's Avonds [als het gemaal draait] is de machinehal verlicht met kwiklampen. Dat zorgt voor een prachtige en speciale sfeer, je ziet de grote wielen dan draaien, terwijl de hal gevuld is met een lichte mist van stoom en oliedampen. Echt fantastisch en echt niet alleen voor stoomliefhebbers …