Ernst Marinus Bosch (Den Haag, 10 september 1934 - Arnhem, 6 november 2019) was een Nederlands beeldend kunstenaar en schilder gedurende zijn werkzaam leven. 

In zijn opleiding op de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (Den Haag) werd hij uitgenodigd door de Accademia di Belle Arti in Verona om daar een jaar opleiding te mogen genieten en heeft hij aan de École nationale supérieure des beaux-arts (Parijs) de Cours de Perfectionnement in Parijs gevolgd.

Na zijn afstuderen heeft hij zich gevestigd in Den Haag waar hij onderdeel werd van de brede beweging van de Nieuwe Haagse School zonder zich daar van bewust te zijn, omdat deze benaming pas later aan deze beweging werd toegekend.

Hij was gedurende de periode 1954-1971 woonachtig in Den Haag en lid van Arti et Industriae vanaf 1959. In deze periode trok hij op met de kunstenaars die in verschillende verbanden de Nieuwe Haagse School vormden. Hij exposeerde met hun in Pulchri Studio en bij Polder in Den Haag. Naast zijn werkzaam leven en zijn gezinsleven (Marion en Coert zijn geboren in 1961 en 1964) is hij altijd bezig geweest met het maken van eigen werk en heeft hij ook in opdracht werk gemaakt. Werken van hem zijn in binnen en buitenland verkocht.

Zijn persoonlijke ontwikkeling kent verschillende fases waarbij speciaal gemeld moet worden de periode vanaf 1983 wanneer hij zich zelfstandig vestigt in de Driekoningendwarsstraat in Arnhem. Vanaf dat moment is hij in staat om grote werken te maken en dat resulteert in metershoge composities waarbij de positieve en negatieve kwaliteiten van de mens in De Nieuwe Parade (oorlog versus vrede) en Het Menselijk Vermogen (milieu versus liefde) de eerste thema’s vormden maar vervolgens ging zijn voorliefde over in Mens onder Mensen een ontdekkingstocht naar het wezen van het mens zijn als individu in een samenleving. Deze werken worden tentoongesteld op de Floriade 1992 (Het Menselijk Vermogen) en het Gelders Vermogen 1995 (alle drie de werken).

Zijn persoonlijke omstandigheden (zij verliezen hun zoon bij een auto-ongeluk) en de werkzaamheden aan Mens onder Mensen vormen vanaf 1997 de opmaat voor zijn ontdekkingstocht door het Rhizoom (de wortelstok).

Geïnspireerd door de Franse filosoof Gilles Deleuze (1925–1995) die de wortelstok beschreef als de eindeloze mogelijkheden die een mens heeft om altijd en overal een andere route in zijn leven te nemen. Het inspireerde Ernst Bosch om kunst te gaan maken die vanuit alle verschillende hoeken te bezien is en dan verschillende beelden oplevert. Eerst tweedimensionaal en vervolgens driedimensionaal. Met als oproep aan de kunstwereld om dit thema in zijn oneindige mogelijkheden verder uit te werken. Tot aan het einde van zijn leven heeft hij zelf hiermee geëxperimenteerd en een collectie werken nagelaten. Een groot deel hiervan wordt beheerd door de coöperatie CoKunst U.A.

Hij was getrouwd met Rita Wolbeek, en samen hadden ze twee kinderen.

Opleiding 
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (Den Haag) 1953-1957
École des Beaux-Arts (Parijs) 1954
Accademia di Belle Arti (Verona) 1956

Leermeesters 
Jan van Heel, Herman Berserik, Nol Kroes

Banen 
Ontwerper bij Rath en Doodeheefver 1960-1961
Partner in zeefdrukkerij Graphic Screen 1961-1970
Hoofddocent LOI 1970-1973
Directeur Stichting voor Beeldende en kunstzinnige Vorming 1973-1980
Stichting Leerplan Ontwikkeling 1981-1982
Belangrijke projecten bij SBV:
Utrecht in de middeleeuwen
Het 3 kastelenproject
Een monument vol monumenten
Van Mesdag tot Mondriaan
Rotterdam – een nieuw gezicht
Altijd kunstenaar maar zelfstandig kunstenaar vanaf 1983. In eigen Galerie Art-positive-Art te Arnhem

Bepalende werken 
One world or no world, 1964
Amor en Psyche, 1975
La Bien-aimée, 1982 - 1983
The Escape, 1984
De Juwelen van Madonna, 1984
De Nieuwe Parade, 1983 - 1985
Het Menselijk Vermogen, 1991
Mens onder Mensen, 1993

Boek uitgaven 
Beeldinslag Kunstprojecten, Ernst Bosch, 1995
Ernst Bosch, Rhizomatic painting, 2007
Ernst Bosch, De plaatjesmaker, 2015

Nederlands beeldend kunstenaar