Otitis gaat vaak gepaard met een laesie van de aangezichtszenuw, die zich manifesteert in een doorhangende kaak of lip.
De intensiteit van de manifestatie van bepaalde symptomen hangt grotendeels af van de ernst van de infectie, de weerstand van het organisme van het huisdier en het type ontsteking in de gehoorgang.
Specialisten op het gebied van diergeneeskunde bij huiskatten onderscheiden ontstekingen van het buiten-, midden- en binnenoor. Deze classificatie is gebaseerd op de anatomische structuur van het gehoororgaan en de betrokkenheid van bepaalde componenten van het orgaan in het pathologische proces.
Externe otitis is het gemakkelijkste en snel geëlimineerde type ontstekingsverschijnsel. Tegelijkertijd wordt weefselschade waargenomen in de zichtbare delen van het oor en niet in het trommelvlies.
Otitis media is een wijdverspreide vorm van de ziekte waarbij het trommelvlies wordt aangetast. Dit type ontsteking wordt vaak chronisch. Met de juiste behandeling heeft ontsteking van het middenoor een gunstige prognose.
De meest ernstige en gevaarlijke vorm voor het huisdier is de ontsteking van het binnenoor. De nederlaag beïnvloedt niet alleen het trommelvlies, maar gaat ook naar het vestibulaire apparaat. Interne otitis is vaak de oorzaak van de verworven doofheid van het dier. Ontsteking van de etterende aard van de gevaarlijke overgang naar de hersenvliezen en de ontwikkeling van sepsis.
Otitis kan ook eenzijdig en dubbelzijdig zijn. In het eerste geval is er een laesie van één oor, in het tweede geval wordt een ontsteking waargenomen in beide oren.
Afhankelijk van de aard van het ontwikkelingsproces maken dierenartsen onderscheid tussen acute en chronische otitis media.
Ontsteking van het binnenoor, in tegenstelling tot de pathologie van de buiten- en middensecties, wordt gekenmerkt door ernstiger klinische manifestaties. In de eerste fasen verschillen de symptomen weinig van externe en gemiddelde otitis. Naarmate de ziekte vordert, zijn er tekenen die kenmerkend zijn voor ontsteking van het binnenoor.
Een ziek dier zit met gebogen hoofd. De pathologie van de gezichtszenuw ontwikkelt zich. Een zieke kat heeft blepharospasme, torsie van de snuit. Door de verlamming van de aangezichtszenuw ontwikkelt een ziek huisdier vaak problemen met slikken en dorstlessen.