De Tibetaanse terriër is al een zeer oud ras en wordt zelfs ingedeeld bij de 'Ancient dog breeds', de 14 rassen die genetisch gezien het dichtst bij de wolf staan. In de berggebieden in de Himalaya konden ze vanwege hun grootte en lenigheid diensten verrichten op plekken die voor grotere honden niet te bereiken waren. De Tibetaanse terriër werd door de boeddhistische monniken gehouden als gezelschapshond. De monniken leefden in geïsoleerde kloosters en deze honden werden als waardevolle gift beschouwt en ze zouden geluk brengen.