De WK medaille van Henk Buis - WielerArchieven
De WK medaille van Henk Buis
17 september 2012, 18:16 #1
Wielerkenners roemden de wielrenner uit mijn streek om zijn (h)eerlijke strijdlust. Als Henk Buis in de wielercriteriums aan het vertrek stond wist je al dat er leven in de brouwerij kwam. Ook in amateurklassiekers en etappewedstrijden stond hij zijn mannetje. Na Olympia's Toer 1959 waarin hij de 4e etappe had gewonnen botste hij tegen een geparkeerd staande auto. Met hoofdletsel werd de ongelukkige renner afgevoerd naar het hospitaal.
Veel tijd om daar lang te verblijven gunde Henk zichzelf niet, want er stond dat jaar deelname op het WK in eigen land op het menu. Als stayer achter de grote motoren was Henk n.l. ook vakbekwaam, hij was zelfs medaillekandidaat! Zijn grootste concurrent kwam uit eigen land. De excentrieke Arie van Houwelingen uit Sassenheim die de buitensporige gewoonte had om in voorbereiding op belangrijke wedstrijden iedere dag naar de Noordzeekust te fietsen om er een glaasje zeewater te nuttigen. Arie geloofde heilig in de heilzame werking van het drankje. Zijn soigneur dacht daar anders over en schamperde dat als men Arie zou vragen een paardenvijg op te eten hij het ook nog zou doen. Henk Buis lachte er om, voor hem geen hocus pocus, maar keiharde training en strijdlust.
Winnaars hebben altijd gelijk, dus ook Arie van Houwelingen, want na een zinderende stayersfinale waar de toeschouwers van de banken gingen verwierf de Bollenstreker de wereldtitel. Het stadion barste bijkant uit zijn voegen door alle toejuichingen. In al dat geweld had ook Henk Buis zijn steentje bijgedragen door als derde te finishen. Nog niet helemaal hersteld van zijn val in Olympia's Toer zag hij aan de rol soms zwart voor de ogen, maar Henks prestatiedrang was sterker dan de noodsignalen van zijn lichaam. Dus ging hij door tot hij er bij neerviel.
Henk Buis: Ik weet nog dat na afloop een 'helper' me opving en me van de fiets tilde. Daarna schijn ik het bewustzijn te hebben verloren. Ik weet niet eens meer dat ik op de grasmat heb gelegen. Op de foto die ik hem laat zien staan geschrokken hulpverleners over hem heen gebogen. DOPING? Henk weet wel beter. Hij had nooit mogen starten, zo kort na die hersenschudding.
Henk Buis kwam weer bij kennis, maar ook dat moment weet hij niet meer. Dat stukje is hij kwijt. Wel herinnert hij zich het ereschavot waar hij de bronzenplak in ontvangst mocht nemen. Naast hem stond de wereldkampioen Arie van Houwelingen. Tijdens de klanken van het volkslied werd het wederom zwart voor Henks ogen. Gelukkig werd hij deze keer overeind gehouden door oud-wereldkampioen sprint Arie van Vliet die als voorzorg achter hem had plaatsgenomen. Henk: Op de foto zie je het niet! Immens gelukkig strompelde Henk na de huldiging met bronzenplak om de nek richting catacomben van het Olympisch Stadion.
Dan klinkt de door de luidsprekers de mededeling: 'Wil Henk Buis even terugkomen bij de jury?' Na een protest ingediend door de als 4e geklasseerde Lothar Meister ging de jury overstag en kende de Duitser alsnog het brons toe!
Het zit Henk Buis nog steeds niet lekker wat daar geflikt is. Niet in de laatste plaats omdat in de stayerswereld de wildste geruchten de ronde deden. Zijn eigen gangmaker Bertus de Graaf zou in de slag hebben gezeten met de Duitser Lothar Meister. De gangmaker zou met die actie een modaal jaarsalaris in het vooruitzicht zijn gesteld door de Duitser.
Henk Buis kent dit soort verhalen en haalt er zijn schouder over op. Hij weet het niet. Wel vindt hij het vreemd dat de jury pas ná de ceremonie protocollaire tot de slotsom kwam dat er een telfout is gemaakt.
Naar alle waarschijnlijkheid heeft geen renner een WK medaille zo kort in zijn bezit heeft gehad als Henk Buis.
Als ik even later in het plakboek blader kom ik de volgende uitslag tegen:
WK Amsterdam 1959.
1. Arie van Houwelingen, 2. Bernard Deconinck, 3. Henk Buis,
4. Lothar Meister!
17 september 2012, 23:36 #2
Zou Oost-Duitser Meister gangmaker De Graaf een riant jaarsalaris kunnen aanbieden hebben?
18 september 2012, 07:28 #3
Ik denk het ook niet, hoort tot de vele indianenverhalen in de wielrennerij.
18 september 2012, 07:48 #4
Er is rouwens ook een heel verhaal rond het nr 2, Deconinck (uiteraard, verliezers hebben meestal zo van die verhalen over hen gedaan onrecht). Volgens hij vertelt, was hij zowat op weg naar de zege, tot de jury hem teken deed (ze moeten dus toen al oortjes gehad hebben ) dat als hij won, hij gedeklasseerd zou worden, omdat hij eigenlijk onafhankelijke was. Heb jij daar ooit iets van gehoord?
18 september 2012, 14:32 #5
Ja, het was inderdaad zo dat Deconinck al bij de onafhankelijken had gekoerst en eigenlijk niet had mogen starten. Henk Buis was daarvan op de hoogte, maar heeft er geen zaak van willen maken. Of de jury daar iets mee te maken heeft gehad? Het lijkt mij van niet. Dat is hun taak ook niet. Ach en waar gaat het eigenlijk over. Alle amateurs uit die tijd (ik ook) namen geld aan als hen dat werd aangeboden.
18 september 2012, 21:08 #6
Oorspronkelijk geplaatst door horstjan
Tja, maar onafhankelijken mochten enkel met de profs meedoen. Ik vermeldde dit vooralomwille van het "verhaaltje" dat Deconinck in een interview (ik denk met Coups de Pédales) errond weef, dat hij dus verbod kreeg te winnen en daardoor zo ontgoocheld was dat hij er nadien mee kapte. Voor mij een typisch "achteraf" verhaaltje, met véél fantasie.
6 november 2012, 18:29 #7
Ter aanvulling op het geval "Henk Buis" het volgende: Volgens Henk's vrouw is de jury op het verkeerde been gezet door de ronde achterstand die Leen van der Meulen door motorpech opliep. Omdat alle Nederlandse deelnemers in een oranje shirt reden zou de jury van der Meulen voor Buis hebben aangezien! Dat de jury ook na de veranderde uitslag toch niet zo zeker van de zaak was geeft het feit aan dat men eiste dat tijdens de later op de avond te rijden stayersfinale voor de profs iedere deelnemer een ander kleur shirt diende te dragen.