Tien memorabele Pinkpop momenten | Legacy Of Music
De eerste editie van Pinkpop vond plaats in 1970. Het werd sindsdien jaarlijks op of rond Pinksteren gehouden en kon zo uitgroeien tot een van de langs bestaande festivals in Europa. Al die decennia traden vele honderden bands en artiesten op. Sommige concerten zijn al lang vergeten, anderen lieten een blijvende indruk na. Een tiental onvergetelijke momenten op het jaarlijkse feestje van organisator Jan Smeets.
1979 Tijdens deze editie van Pinkpop treedt de reggae-ster Peter Tosh op, wiens platen uitkomen op het label van The Rolling Stones. Reden voor Mick Jagger om een kijkje te komen nemen. Aangezien hij ook te horen is in de recente Peter Tosh-hit (You Gotta Walk) Don't Look Back lijkt een gastoptreden van de Stones-zanger voor de hand te liggen. Volgens de overlevering stoort Jagger zich aan de alom aanwezige televisiecamera's en laat zich tot groot verdriet van Jan Smeets niet op het podium zien. In plaats daarvan gaat hij een balletje trappen met de leden van Massada, de Molukse band die in 1979 ook op het affiche van Pinkpop staat.
1979 Het is niet zozeer dat er iets bijzonders gebeurt tijdens het optreden van The Police, het hele optreden van het Britse drietal is bijzonder. Wie erbij is, ziet een band die de wereld aan de voeten heeft liggen en aan zijn absolute creatieve top staat. Een fris geluid, geweldige songs en muzikanten die elkaar perfect aanvoelen. Later wordt duidelijk dat het achter de schermen beduidend minder harmonieus aan toegaat, maar daar heeft het publiek dan gelukkig nog geen weet van.
1980 Een dag voor de show op Pinkpop treedt Van Halen op in een Italiaanse televisieshow. Het Nederlandse concert komt op losse schroeven te staan als zanger David Lee Roth tegen een te laag hangende discobol aanspringt en prompt zijn neus breekt. De bikkel staat een dag later toch op de bühne, met een enorme pleister over zijn gekwetste neus.
1992 Begin jaren negentig is The Cult heel even een Heel Grote Band. Dat willen de heren weten ook. Als de afsluiter van het festival komen ze veel te laat uit de kleedkamer, maar eisen wel dat de complete show gespeeld wordt. Als ze daarmee het tijdschema overschrijden, realiseert organisator Jan Smeets zich dat zijn vergunning in gevaar komt en maakt eigenhandig een einde aan het optreden. Veel tumult op en achter het podium, waar heel televisiekijkend Nederland van mee kan genieten. Het festival heeft ook een heel andere kant. Met een intense show steelt het uit Seattle afkomstige Pearl Jam de harten van de aanwezigen. Jaren later wordt het door de 3FM-luisteraars uitgeroepen tot het beste Pinkpop optreden ooit.
1993 Van Bob Forrest, zanger van de Amerikaanse rockband Thelonious Monster, is bekend dat hij niet vies was van drogerende middelen. In de aanloop naar het belangrijke optreden heeft hij zich wel erg veel moed ingespoten, want de arme man kan niet meer op zijn benen staan. Letterlijk, want een aanzienlijk deel van het concert ligt Forrest als een dweil op het podium. In de beelden die bewaard zijn, is te zien hoe een bezorgde Willem Venema – destijds nog van Mojo – bezorgd het podium oploopt om te checken of er nog leven in de zanger zit. Tegen alle prognoses in loopt het goed af met Forrest. Hij kickte af en schoolde zich zelfs om tot therapeut met als specialisme 'chemical dependency'.
1994 De Amerikaanse rap-rock band Rage Against The Machine weet tijdens het Pinkpop festival van 1994 het publiek zo op te zwepen dat het collectieve gespring geregistreerd wordt als een lichte aardbeving: 1 op de schaal van Richter. Een ander hoogtepunt is het optreden van de Nederlandse tegenhangers van RATM, Urban Dance Squad.
1998 Het publiek van Pinkpop laat zich niet altijd van zijn meest tolerante kant zien. In 1983 wordt Doe Maar al bekogeld met fruit, vanwege te pop. Vijftien jaar later vindt een aantal bezoekers dat ook Anouk kennelijk niets te zoeken heeft op het festival en gooien haar eieren naar het hoofd. De Haagse zangeres reageert superieur. Ze trekt het besmeurde T-shirt uit en maakt, gestoken in een vuurrode BH, het optreden af.
2014 Voor Jan Smeets is het non-optreden van Mick Jagger wat de verloren WK-finale van 1974 voor de rest van Nederland is: een wond die nooit helemaal geheeld is. De enige remedie is een optreden van The Rolling Stones, maar dat zal natuurlijk nooit gebeuren – wordt lang gedacht. Tot de veteranen in 2013 op Glastonbury staan, een festival in Engeland. Het is zo goed bevallen dat de band nog wel wat festivaldata wil doen. En zo komt dan toch Pinkpop in beeld. De band geeft zowaar een van de beste optredens in jaren. Zou Jagger zich gerealiseerd hebben dat hij iets goed moest maken?
2014 De titel van Metallica's tweede album Ride The Lightning krijgt een extra betekenis als het Amerikaanse kwartet in 2014 het Pinkpop festival af moet sluiten. Tegen de tijd dat de band het podium op moet, trekt een zwaar noodweer over het terrein. Als het logistiek gezien onmogelijk is om het festival af te breken, wordt besloten de band na de ergste donder en bliksem toch op te laten treden. Na de doorstane ontberingen ontstaat op het veld een sfeer van verbroedering die het optreden alleen maar extra bijzonder maakt.
2017 Na Bruce Springsteen (2012), The Rolling Stones (2014) en Paul McCartney (2016) blijkt de bus met publiekstrekkers van zekere leeftijd wel leeggeschud te zijn. Dus gaat in 2017 het roer drastisch om. De grote naam dit jaar wordt tienerster Justin Bieber. Er wordt van tevoren nog welwillend gereageerd op deze poging het festival te vernieuwen, alleen laat de Bieb het zelf afweten. Veel komt van harddisc en hij staat bepaald niet bevlogen op het podium. In recensies wordt gehakt gemaakt van zijn lusteloze show. Ook Jan Smeets zelf kraakt achteraf een paar harde noten. Dus draait het in 2018 weer om rockers-die-nooit-teleurstellen als Pearl Jam, Foo Fighters, Snow Patrol, Editors, The Offspring, Triggerfinger en A Perfect Circle. En natuurlijk Bruno Mars, misschien nog altijd een beetje een tienerster, maar wel een die zich live dubbel en dwars bewezen heeft.