Cutting Edge | Chloe Aridjis, Wolken boven Berlijn
Chloe Aridjis, Wolken boven Berlijn
Dwalen in de grootstad
Er zijn het voorbije jaar immens veel boeken verschenen over Berlijn. De meeste huldigden de stad, de val van de muur. Geen slecht woord over Berlijn en zijn inwoners. Daar lijkt met 'Wolken boven Berlijn' verandering in te komen.
Een jonge Mexicaanse vrouw, Tatiana, is na haar vrolijke kinderjaren, en een herinnering aan een protestmars in een gesloten Berlijn, in Berlijn beland. Zij wilt hier een leven opbouwen dat deels schoeit op haar kinderlijke romantisering van de plaats en een eigen besluiteloosheid. In de winter heeft ze het koud, maar ze weigert ook pertinent een dikkere jas aan te doen. Haar onrustige blik landt in de buurt van Alexanderplatz op een zwervende vrouw die daar dagelijks zomaar staat en glimlacht. Ze voelt zich niet goed in haar veel te kleine flat waar ze continu in 't oog wordt gehouden door drie oude dametjes. In de kamer boven haar hoort ze geluiden maar er woont niemand. Ze loopt continu blauwtjes en is helemaal de kluts kwijt als iemand wel even interesse toont. Een jongeman die graag naar de wolken kijkt, meteorologische voorspellingen doet en ooit een Berlijn in de wolken tekende. Ze ontmoetten elkaar dankzij haar job bij een oude professor, zij typt zijn gesproken aantekeningen uit op de computer. Het kriebelt in de buik maar de roep van haar thuisland overstemt de liefde. De lokroep wint wanneer zij 's avonds wordt bevangen door een plotse dichte mist en het slachtoffer wordt van jong gespuis.
Hoezeer Berlijn ook een aantrekkingskracht uitoefent op de ongetemde jongeren, deze Latijns-Amerikaanse vrouw vindt haar draai niet. Je hoort haar zoeken. Humor houdt haar een beetje overeind maar de stad wilt haar niet. Zij wilt de stad niet. Het is een zoeken en verlangen, een in het reine komen met jezelf. En Berlijn speelt een net even grote rol als protagoniste. Het is een stad van aantrek en afschuw. Een omgeving die zijn inwoners gijzelt of bevrijdt. Tatiana ontsnapt. 'Wolken boven Berlijn' is geen lofroman maar een zoeken naar. Het is het heden in harmonie met het verleden. Het zijn technofeestjes en ondergrondse verlaten tramstations. Maar de stad is te prominent aanwezig. Het boek beroept op je kennis van de stratenplannen, de hippe undergroundfeestjes voor de easyjetset de ruimte in zijn bezit neemt. Tijdloos in een tijdelijk kader dat reeds vervallen is.
'Wolken boven Berlijn' is een goede start maar Chloe Aridjis heeft nog een lange vlucht voor de boeg., waar verhalen liefst nooit aan een einde komen.