Stichting Nurses On Tour - Soms zijn er gewoon geen woorden voor
Soms zijn er gewoon geen woorden voor
Ondertussen zijn we al weer 4 weken in Ghana, de tijd vliegt hier voorbij! Toch voelt het alsof we er al heel lang zijn, het voelt echt als thuis. Ik ken ondertussen veel mensen hier, ik kan al een iets beter die moeilijke taal fra fra begrijpen, weet al iets meer van de cultuur hier, hoewel het erg ingewikkeld blijft. Al aardig gewent dus, hoewel soms het cultuurverschil in eens om de hoek komt kijken en ik niks meer begrijp van de hele Ghanese cultuur...Nog veel te leren dus. Maar ja dat hoort erbij zullen we maar denken!
Vorige week zaterdag kwam Lier bij mij logeren. Eind van de middag rijden we richting de markt omdat we wat lekkes willen koken als Lier komt eten, we kopen aardappelen, salade, tomaten, komkommer, uien e.d. Terug thuis zetten we de scottlebry op en kan het koken beginnen, iedereen vind het leuk om te kijken hoe we dat allemaal doen een hele happening. We maken gebakken aardappeltjes, salade en een tometen salsa met peper, het smaakt werkelijk heerlijk! Iedereen vindt het geweldig dat Lier er is en we genieten van de avond. De volgende ochtend worden we gewekt door de wekker, tijd om naar de kerk te gaan. We gaan samen met Emelia, een van mijn vriendinnen hier. Lier en ik willen graag zoveel mogelijk kerken bezoeken om te kijken welke we het leuks vinden en waar we ons zelf het meest op ons gemak voelen zodat we daar onze traditionele Ghanese trouwdag kunnen vieren. Spannend als ik aan die dag denk...maar ik heb er nu al heel erg veel zinin! Deze kerkdienst valt helaas een beetje tegen, een andere pastor dan anders en keiharde muziek dat we niet eens meer konden horen wat er allemaal gezongen werd. Daarnaast liep de pastor de hele kerk door om iedereen met olie aan te raken, een chaos om te zien hij liep overal dwars door heen, sommige mensen vielen op de grond als de pastor de olie op het hoofd smeerde, " the Holy spirit is around" werd er gezegd. Met open mond bekeek ik alles, ik verbaas me er iedere keer weer over het feit hoe gelovig de mensen hier zijn en hoe vol overgaven zich voor het geloof kunnen geven!
Maandag begint er weer een nieuwe werkweek. We zijn nog steeds bezig om alles voor Nurses on Tour organisatorisch goed te krijgen, niet echt makkelijk in een land als Ghana. Het ontbreekt vooral aan een goed systeem en aan onderdelen. Om een goed administratie te hebben, hebben we computers nodig, een printer en het liefst ook nog een kopieer apparaat. Afgelopen maandag waren dat nog dromen, nu lijkt het erop als of we deze dromen uit kunnen laten komen. Woensdag was een dag vol verassingen, het begon lastig, we willen zoveel maar hadden het idee dat er allemaal nog niet veel gebeurt, we willen nog steeds naar de directs of the Ghana Health Service, we willen Nurses on Tour registreren in Ghana, we hebben netten nodig, we willen administratief alles op orde hebben, we willen een goed en dekkend plan om Nurses on Tour draaiende te houden in Ghana zonder al te veel hulp vanuit Nederland en dat is nog maar de helft van wat we willen... kortom heel veel, en het zijn allemaal dingen die je niet in een week gedaan hebt. Die woensdag ochtend besluiten we potentiële mensen voor het bestuur van NOT Ghana te bezoeken, we beginnen met Lier zijn moeder, we hebben een leuk gesprek en ze is geïnteresseerd en bereid ons te helpen. Als we het huis verlaten belt Adisa met de vraag wat we aan het doen zijn, ze verveeld zichzelf, we besluiten om haar op te pikken en dat bracht ons op het idee om haar bij nurses on tour te betrekken. Ze gaat altijd pas om 2 uur naar school en 's morgens heeft ze vaak niks te doen. We vragen haar of ze het ziet zitten om wat administratief werk te komen doen samen met Ayume, een grote glimlach verschijnt op haar gezicht, ja tuurlijk wil ik helpen zij ze. Ayume is iemand waarmee ik in de clinic gewerkt heb in 2009. Hij kwam uit zichzelf naar ons office om te kijken of hij ons kon helpen, dus we stellen ook hem de vraag of hij ons wilt helpen met administratief werk, ook zijn antwoord was tuurlijk. We willen ze leren raporten schrijven, mails sturen, namen in voeren en alles op de juiste manier opslaan. Nog een hele klus, vooral voor Adisa, ze weet nog weinig van computers maar ik weet zeker dat we het haar kunnen leren. Ze is nu begonnen met leren typen. Dus sinds deze week hebben we 2 Ghanezen in ons kantoor die vrijwillig voor ons werken! Die zelfde woensdagavond ontvingen we een telefoontje van Kyra. Ze had een telefoontje gekregen van een organisatie uit Grijpskerke die graag Nurses on Tour als hun goede doel voor komend jaar willen. Daarnaast vertelde dat ze gemiddeld 15000 euro ophalen per jaar! 15000 onze mond viel open van verbazing. Maar de vraag van de organisatie was wat gaan jullie met het geld doen? Onze hersenen werken dit hele weekend lang om al onze dromen voor Nurses on Tour op papier te krijgen. Misschien land kopen en een centrum voor Nurses on Tour bouwen, workshops opzetten om geld te verdienen voor NOT, misschien een mobiele kliniek, kortom heel veel om over te denken. Over 2 weken moeten we met een plan van aanpak komen. Morgen gaan we NOT registreren dus ineens loopt alles hier zoals we willen, hopen op een vruchtbare week volgende week!
Naast Nurses on Tour hebben we deze week ook nog andere dingen gedaan. Dinsdag was het Saladay, een soort kerst voor de moslims. De hele ochtend was iedereen bezig met koken. Nadat er gezamenlijk gebeden werd hier op het voetbalveld was het tijd om te eten. Heel veel eten, het eten dat in ons huis gemaakt was werd gedeeld met de hele buurt, geiten en kippen werden geslacht en iedereen vierde feest. We bezochten Lier en kregen heerlijk te eten. Ook Lier was er met zijn familie op uit getrokken om eten rond te delen en om zelf te eten. Heerlijk deze keer geen TZ maar over was rijst met vlees! Een groot feest voor iedereen hier dus want eten is een van hun grootste hobbies hier! De moslims maken het eten, het is hun feest maar het eten wordt ook gedeeld met Christenen, geweldig!
Gister zijn we met een aantal andere vrijwilligers, 3 van Lier zijn broers en 3 van mijn zussen naar Tamale gereden omdat daar een groot cultureel festival was. Er waren veel verschillende culturele dansen te zien. Helaas moesten Lier en zijn broers met de NOT auto naar de garage omdat de accu ons in de steeds gelaten had, ze hebben het weten te fixen maar hebben helaas veel van het festival niet gezien. Maar echt bijzonder was het niet want het was veel te warm, als je er wat van wilden zien moest je in de zon staan. Desondanks hebben we toch genoten van ons dagje uit, lekker westers gegeten en genoten van een dagje op pad!
Tot slot is er ook nog iemand overleden bij ons in de buurt vorige week. Nu is hier al drie dagen feest, met harde muziek er word iedere avond gedanst en gejembed. Het blijft een vreemde gewaarwording om te zien hoe iedereen feest viert als iemand overleden is. Maar het was al een oude man, hoe ouder hoe groter het feest en hoe blijer ze zijn, het is zijn tijd zeggen ze!
Genoeg geschreven voor deze keer, ik ga mijn zussen helpen met wassen en dan richting Lier om zijn haar te knippen.
Kijk hier voor de foto's van afgelopen week.
Geplaatst: 21-11-2010 16:44:38 | Reacties: (12) | Terug
Just the type of inigsht we need to fire up the de | 22-11-2015 20:42
I'm so glad that the ineerntt allows free info lik | 20-11-2015 12:56
I'm so glad that the ineerntt allows free info like this! http://zxdjims.com [url=http://qwsphouu.com]qwsphouu[/url] [link=http://hsmreghet.com]hsmreghet[/link]
This arlcite went ahead and made my day. | 14-11-2015 12:22
Thanks for helping me to see things in a dieffrent | 14-11-2015 07:09
A piece of eruidtion unlike any other! | 14-11-2015 06:16
A piece of eruidtion unlike any other! | 14-11-2015 06:15
A piece of eruidtion unlike any other! | 14-11-2015 06:14
0ma | 23-11-2010 11:40
leuk om jullie verhalen weer te lezen, er gebeurd in elk geval genoeg
en veel positieve dingen fijn hoor en de mooie foto,s jammer dat er geen geluid bij de dansende vrouwen zat het zal wel indrukwekkend geweest zijn
hebben er weer van genoten
Eline | 22-11-2010 19:50
Heej Joyce!
Wat een leuk verhaal weer! Jullie zijn erg druk bezig en ook fijn dat je je weer helemaal thuis voelt.
Heel veel succes met al jullie ideeen op papier krijgen!
Ma(ria) | 21-11-2010 22:45
Leuk om weer iets van jullie te lezen. En om de foto's te bekijken. Zo ben je er toch een beetje bij. Ik heb al heel veel zin om naar jullie toe te komen. Nog een paar weekjes en we zijn onderweg. Als je nog een verlanglijstje hebt geef dat dan door, want we mogen 2 koffer p.p. meenemen. We horen welweer van jullie.
Groetjes Ma(ria)
leo de priester | 21-11-2010 20:58
Joyce Leroy en familie
leuk om weer een nieuw verhaal van jullie te lezen en vreemd om te lezen dat jullie naar een feest zijn gegaan maar dat het eigenlijk te warm was voor het feest , ik heb zojuist de steel even goed vastgeschroefd op de sneeuwschuiver want net was de weerman op het nieuws die voorspelde voor as donderdag sneeuwval in de kustprovincies , dus je begrijpt wel dat wij er naar uitzien om half december te kunnen vertrekken naar Ghana , desiree maria en daniel hebben er ook heel veel zin in , we zijn afgelopen vrijdag nog even naar het reisburo geweest , de visa zijn aangevraagd en we hebben nog even gekeken hoeveel kilo bagage we mogen meenemen , 2 koffers per persoon van elk 23 kilo , dus vullen maar . als er mensen zijn die willen dat we iets meenemen naar ghana meld je dan even dan kijken we wel !
met veel groeten van leo de priester l.de.priester@kpnplanet.nl
Tom Wight | 21-11-2010 17:12
Joyce Lery en anderen
Ik heb een enorme bewondering voor jullie doorzettingsvermogen jonge mensen die zich zelf weg cijferen om mensen die het hard nodig hebben te helpen