Tamega staat voor "tactical memory game' en doet precies wat het pretendeert. Op een mooi houten speelbord is plaats voorzien voor 45 houten schijven (uitgefreesde putjes). 44 van deze schijven bevatten aan één zijde 2x22 verschillende tekeningen. Eén schijf is rood en komt in het midden van het speelbord. De andere 44 schijven worden willekeurig verdekt verdeeld over het bord. De spelers kiezen een pion en plaatsen die op een voorzien startveld.
Bij een memoryspel probeert iedereen zoveel mogelijk gelijke paren te verzamelen. Dat is hier niet anders. De wijze waarop verrast ons heel aangenaam.
De speler aan beurt verplaatst zijn pion naar een aangrenzende houten schijf (zowel verticaal, horizontaal als diagonaal) op voorwaarde dat de schijf waar je pion op landt, nog met zijn blanco zijde naar boven ligt. De pion moet naar een blanco schijf en mag dus niet naar een leeg veld. De rode schijf is neutraal terrein voor alle spelers. Ze dient als brug tussendoor. De schijf die de pion verlaat, wordt met de tekening naar boven gedraaid.
Zo spelen alle spelers om de beurt. Op deze wijze worden meer en meer tekeningen zichtbaar. Op een bepaald moment draait iemand een tekening om die al eerder zichtbaar was. Deze speler "verdient" beide schijven en neemt ze van het speelbord weg. De speler gunt iedereen wat tijd om nog eens een laatste blik op de tekeningen te werpen en draait nu alle open tekeningen terug naar hun blanco zijde. Bovendien mag deze speler nog een willekeurige schijf omdraaien en zijn pion nog eens verplaatsen (waarbij de schijf die hij verlaat ook open wordt gedraaid). Eventueel mag hij de rode schijf ook nog eens op een andere lege plaats leggen.
Je scoort dus paren telkens je twee gelijke tekeningen ontdekt. Dat is eenvoudig. Maar je moet heel goed opletten dat je pion niet afgezonderd wordt in een zone omringd door niets anders dan open schijven. Want in dat geval verliest de speler zijn beurt. Hopelijk verandert deze situatie als een andere speler weer een paar vindt omdat hierdoor alle open schijven terug blanco gedraaid worden.
De functie van de rode schijf mag niet onderschat worden. Ze dient als springplank naar een minder benauwende zone waar nog veel blanco schijven liggen.
De illustraties zijn amusant, maar vragen toch de nodige concentratie. De koe en de geit b.v. lijken wat op elkaar maar tonen toch een andere houding. Doordat soms heel veel schijven een tijdje open blijven liggen, kan je in principe onthouden waar wat ligt. Dat dit een illusie blijkt (zeker voor 40+) wordt pijnlijk duidelijk als de schijven terug blanco gedraaid worden.
Het materiaal is prima afgewerkt en past zonder meer in het gamma van firma's gespecialiseerd in houten materiaal. Deze nieuwe reeks "4x4 games" verdient uw aandacht. Je koopt er niet alleen een prima geheugenspel mee, maar je steunt ook nog Spullenhulp, de vereniging achter dit "For the Fourth World" project.