MIGROS, LIDL, ALDI, CARREFOUR,COOP

prix bas, d'avantage �conomique, 1er prix, prix garantie, M-Budget
.. Hoe zit dat nu eigenlijk met "die lage prijs" die we in alle supermarkten tegenkomen en op alle reclamefolders ? En de kwekers, hoe zit dat nu met hun inkomen ? Leveren tegen gigantische volumes om nog enigszins een inkomen te hebben ? En wat zit er in die producten tegen een lage prijs ? L'omerta !
Volgens een studie gepubliceerd in het tijdschrift "Alcoholism: Clinical & Experimental Research" merken de ouders van de pubers maar in de helft van de gevallen iets van. Belangrijk is het gedrag in de gaten te houden.
U heeft het vast wel gehoord van onze actie via krant en tv. Internet op oncologische afdelingen van ziekenhuizen en zorgcentra. Leest u dit verhaal en kijk op onze website; WWW.MICHAEL-WINGS.NL
Help alstublieft mee, velen onder ons krijgen er helaas mee te maken en dan zijn we blij dat we een internet aansluiting hebben aan bed. Michael Kenniphaas (alkmaar) was 17 jaar toen er bij hem acute lymfatische leukemie werd geconstateerd.
Michael werd opgenomen op de oncologische kinderafdeling van het VUmc te Amsterdam. Hij zou een behandeling krijgen die 109 weken zou gaan duren.De eerste 8 maanden bestonden uit zware chemokuren.
Daarna zou hij in 67 weken in een onderhoudsprogramma komen. Na de eerste 4 weken bleken de chemokuren aan te slaan. Vele ziekenhuisopnames en afzien was het gevolg zonder ooit maar te klagen. Michael was een zeer opgewekte en positief ingestelde jongen. Hij sleepte iedereen er doorheen. Na 8 maanden kwam de ziekte onverwachts terug, net nadat hij de laatste zware chemokuur had gehad. 10 weken lang is daarna heel intensief geprobeerd om de ziekte de kop in te drukken. Op 16 april 2005 was de ziekte Michael de baas en is hij op 18 jarige leeftijd overleden.
Michael klaagde nooit. Hij was met een studie bezig, want hij wilde dolgraag F16 jachtvlieger worden. Hij ging tussen de kuren door gewoon naar school. Hij en ook wij waren er rotsvast van overtuigd dat hij beter zou worden. Michael miste tijdens zijn opnames in het ziekenhuis het internet. Hij kon niet d.m.v. MSN contact houden met zijn vrienden en familie. Ook kon hij zijn huiswerk niet verzenden naar school. Voordat de ziekte terug kwam, was hij op het idee gekomen om de oncologische afdeling van het Vumc te Amsterdam te voorzien van internet.
Helaas heeft hij dat niet te kunnen bewerkstelligen. Familie en vrienden hebben dit na Michael zijn overlijden opgepakt. De actie Michael-Wings werd gestart met als doel Internet en laptops voor de kinderafdeling van het Vumc. Dit is snel gelukt want op 19 december 2005 had de afdeling internet. Dit werd toch een feestelijke opening en het eerste Michael-Wing-system was een feit. Dankzij de actie konden wij laptops en internet aanbieden aan de afdeling. Het systeem is uitermate geschikt voor zieke kinderen die meestal lang op bed en/of op hun kamer moeten blijven. Vele lovende reacties hebben wij van de kinderen en ouders mogen ontvangen. Door de enorme belangstelling van andere ziekenhuizen, weten we hoe belangrijk dit is. Wij hebben hierop besloten een stichting op te richten en de actie Michael-Wings voort te zetten voor alle ziekenhuizen in heel Nederland.
Michael had dus ��n grote ergernis; Hij kon niet via zijn eigen laptop internetten of msn-en. Voor de jongste kinderen is er veel te doen maar voor de wat ouderen is dit medium iets unieks, maar helaas niet overal beschikbaar. Na het succes van het Michael-Wing-system in het Vumc te Amsterdam is de volgende doelstelling; Andere ziekenhuizen en zorgcentra mede te ondersteunen en te financieren bij aanschaf van internetfaciliteiten. Dit om Michael Kenniphaas (alkmaar)zijn wensen en bedoeling levend te houden totdat alle ziekenhuizen zijn voorzien van internet. Voor de (oncologische) kinderafdelingen zijn daarnaast ook nog extra laptops nodig. Het Michael-Wing-system is dus nodig in alle ziekenhuizen zodat iedereen op een laptop met familie en vrienden vanuit het ziekenhuis kan msn-en en mailen. Maar ook om huiswerk te verzenden naar school vanaf het ziekbed. Een erg mooie gedachte van Michael die de Stichting Michael-Wings heeft gerealiseerd.
Doelstelling: Het (mede) ondersteunen en financieren van internet faciliteiten in ziekenhuizen en zorgcentra om zo de wensen en bedoeling van Michael Kenniphaas levend te houden. U kunt ons helpen door donateur te worden van de Stichting.
Mijn vader, 82 jaar, moest september 2005 voor het verwijderen van blaasstenen een kleine ingreep ondergaan. Deze ingreep zou ca. 1 uur duren en daarna zou hij na drie dagen in het ziekenhuis weer naar
Nu begint de ellende. Gedurende de eerste kleine ingreep is er het 1 en ander fout gegaan. Men heeft de blaaswand beschadigd wat bloedingen veroorzaakte. De behandeling moest dus worden afgebroken. Om bij te
komen is hij naar een afdeling verplaatst om de blaas te laten herstellen. Hij moest echter nog een 2e behandeling ondergaan. Gedurende het herstel van de 1e behandeling werd er veel gespoeld. Na enkele dagen kon hij echter naar huis om daar verder te herstellen. Er zaten echter nog allerlei buisjes in zijn lichaam zodat bloedstolsels afgevoerd kunnen worden. Deze raakten echter al snel verstopt zodat ze weer terug moesten naar het ziekenhuis om de zaak te laten spoelen. Na wederom weer naar huis gestuurd te zijn verstopte de buisjes al snel opnieuw. Midden in de nacht weer naar het ziekenhuis waar hij toch maar weer is opgenomen. Na een 2e ingreep was het blaasprobleem "verholpen".
Zoals ik eerder schreef is bij de eerste behandeling de blaas flink beschadigd. Dit is door de behandelende uroloog ook toegegeven. Bij die beschadiging is een bacterie vrijgekomen; de enterococc. Deze is op een tussenwervel tussen de 3e en 4e wervel gaan zitten wat een enorme rugpijn veroorzaakte. Omdat mijn vader al weer thuis was en door slapte was gevallen werd door de huisarts gedacht aan een kneuzing. Dit heeft ruim 4 weken geduurd en de huisarts kon geen oorzaak vinden voor de pijn en de vreemde koortspieken. Totdat mijn
moeder opperde dat er misschien een ziekenhuisbacterie in het bloed zat. Bij onderzoek bleek dat het geval. Er was een bloedwaarde van over de 125 wat normaal onder de 10 moet zijn. Daarna met spoed door de MRI en daaruit bleek de tussenwervel aangedaan te zijn. Weer terug in het ziekenhuis. Dat was intussen 10 januari.
In het ziekenhuis gebeuren de gebruikeleijke dingen die met oudere mensen gebeuren. Doorliggen, uitdrogen wat weer wordt opgeheven door te veel vocht toedienen waardoor mensen weer benauwd worden door een
Hij kreeg echter ook af en toe benauwdheidsaanvallen. Deze waren echter door vernevelen weer snel weg te werken. Men dacht dus aan de longen aangezien die niet al te sterk meer waren. de aanvallen werden
echter steeds heftiger waardoor hij zelfs op de IC terecht kwam aan de beademing. Na een helder moment werd toch eens naar het hart gekeken waarna bleek dat de bacterie een groot gedeelte van de aortaklep had
vernietigd. Grote paniek en uiteindelijke een open hartoperatie in Enschede waar een nieuwe klep is geplaatst. Na twee weken weer terug naar Deventer waar bleek dat hij tijdens of na de operatie een beroerte heeft gehad waardoor de rechterkant was verlamd.
Het einde van het verhaal is dat mijn vader 24 maart 2006 is overleden. Hij ging als een gezonde man het ziekenhuis in wat uiteindelijk zijn dood is geworden. De medische wereld op dit moment; ik kots erop. Mensen zijn geen mensen meer maar nummers. Er worden miljoenen Euro's uitgegeven aan het verminderen van 10 verkeersdoden per jaar maar er wordt niet gekeken naar de kosten veroorzaakt door medische missers. Hiermee zou de complete gezondheidszorg in 1 keer uit de financi�le problemen zijn.
Thierry SOUCCAR, hoofdredacteur van LaNutrition.fr geeft in zijn onlangs verschenen boek " Lait, mensonges et propagande / Melk, leugens en propaganda " aan, dat wanneer maaltijden rijk zijn aan plantaardige producten, het onnodig is zoveel calcium te nemen als dat de gezondheidsautoriteiten aanbevelen.