Tegelijkertijd steeg dus de temperatuur van de Zuidpool en slonken de gletsjers op het Zuidelijk halfrond binnen duizend jaar tot ongeveer de helft van het oorspronkelijke niveau.
Peeters vermoedt dan ook een causaal verband tussen de beide gebeurtenissen, ook al omdat het einde van deze ijstijden werd ingeluid door een “Vigorous exchange between the Indian and Atlantic oceans at the end of the past five glacial periods”.
Het veranderende patroon van de golfstroom, wat verantwoordelijk werd gehouden voor de plotselinge afkoeling van Europa, werd dan dus ook mogelijk niet zozeer veroorzaakt door de leeglopende Canadese Meren, zoals door sommige onderzoekers (zoals hierboven nog uitgewerkt) werd aangenomen, maar door een blokkade van de Agulhas-passage door een naar het zuiden opschuivende Westenwind-drift.
Het is niet verwonderlijk dat veel onderzoek aan de ACC is verricht in de zgn. Drake passage tussen Kaap Hoorn en het Antarctische schiereiland.
Zoals uit de bijgevoegde figuur al blijkt is de 800 kilometer brede Drake passsage een bottleneck voor het vrijuit kunnen stromen van de ACC en zal bij een Noordelijker route van de ACC ook een groter deel van deze stroming worden afgevangen door de kusten van Zuid Amerika.