Vonkel nieuwsbrief december 2015
Karin Hoogesteger, Part-time Saviour #2, 100 x 80, acryl op doek
03.12.2015 - 23.01.2016
BETWEEN Q&A
In onze expositieruimte is van 3 december 2015 tot en met 23 januari 2016 de solo-expositie 'Between Q&A' van Karin Hoogesteger te zien met als hoofdthema de kwetsbaarheid van kinderen. U bent van harte welkom op de vernissage die plaatsvindt tijdens Hoogtij op vrijdag 4 december 2015 van 19 tot 23 uur. Karin Hoogesteger is aanwezig om een toelichting te geven op haar werk. Kleinkunstenaar Leonard van Herwijnen geeft verrassend acte de présence.
Karin Hoogesteger is gefascineerd door de impact van het socialisatieproces op de identiteit van mensen. De vorming van kinderen staat centraal in haar werk. In haar optiek vormen kinderen zich een beeld van de wereld aan de hand van de vragen die zij stellen en de antwoorden die zij hierop krijgen. Haar schilderijen bevinden zich in de ondefinieerbare ruimte tussen deze vragen en antwoorden en stellen de toeschouwer in staat een 'moment van impact' mee te maken.
[Naar de kunstenaarspagina van Karin Hoogesteger]
EIGENTIJDSE KUNST IN CIJFERS
In zijn jaarlijkse rapport dat in oktober uitkwam, brengt Artprice de secondaire eigentijdse kunstmarkt in kaart op basis van de veilingomzetten van 4.500 veilinghuizen wereldwijd.
Volgens Thierry Ehrmann, algemeen directeur van Artprice, heeft de eigentijdse kunst definitief het stokje overgenomen van de moderne kunst als motor van de totale kunstmarkt. In vijftien jaar tijd groeide de omzet van op veilingen verhandelde eigentijdse kunst met maar liefst 1800%. Het voorlopige hoogtepunt bereikte de markt in 2008.
In seizoen 2014-2015 realiseerden de veilingen een omzet van 1,76 miljard dollar en verhandelden werk van 49.000 kunstenaars. Ten opzichte van dit grote aantal is het opvallend dat de markt door slechts tien kunstenaars wordt bepaald, die samen verantwoordelijk blijken voor 35% van de totale omzet. De drie hoogst genoteerde kunstenaars Basquiat, Wool en Koons schrijven gezamenlijk bijna de helft hiervan (320 miljoen dollar) op hun conto. Exemplarisch voor de gigantische groei die de eigentijdse kunst doormaakte, is Peter Doig. Werd zijn werk in 2002 nog voor 455.000 dollar geveild, in 2015 bereikte een van zijn doeken het recordveilingbedrag van 25,9 miljoen dollar.
De Verenigde Staten stoten dit jaar China van de eerste plaats, wat vooral te wijten is aan krimp van de Chinese eigentijdse kunstmarkt. Toch staan in de top-50 nog steeds 17 Chinese kunstenaars. New York blijft het Mekka van de wereldwijde eigentijdse kunst met 36% van alle veilingomzetten. Vermeldenswaard is dat de helft van de New Yorkse veilingomzet gevormd wordt door werken die per stuk minder dan 5.000 dollar opleveren. Volgens Artprice toont dit het democratische karakter van deze kunststad, die zich verder kenmerkt door een groot aantal topgaleries, internationale veilinghuizen en een uitstekend netwerk dat in staat is jonge kunstenaars razendsnel te lanceren.
'KUNST, GEEN SCHEIKUNDE'
Een interview met Inge Aanstoot ontaardt al snel in een maalstroom van associaties die je in een fractie van een seconde mijlenver van de gestelde vraag voeren. Gedachten kronkelen oneindig voort en voor je het weet ben je - met oneindig veel plezier - drie uur verder en zijn je vragen eigenlijk nog niet eens aan bod gekomen, laat staan beantwoord. Wie de schilderijen van Inge kent, zal dit niet verbazen. Al sinds haar afstuderen in 2009 worden haar doeken omschreven als ongebreidelde associaties waarvan zij geleidelijk steeds meer de dirigent geworden is. In ons gesprek blikken we terug op haar ontwikkeling als beeldend kunstenaar en gaan we in op haar uitdagingen voor de komende zes jaar.
[Lees het interview met Inge Aanstoot dat binnenkort verschijnt in het nieuwe digitale magazine POM.]
[Bezoek de website van POM.]
Jim Impelmans, Zonder titel, 80 x 60, olie op doek
28.01 - 12.03.2016
Van 28 januari t/m 12 maart 2016 vindt in onze expositieruimte de solo--tentoonstelling plaats van Jim Impelmans. Van 10 t/m 14 februari 2016 zijn nieuwe werken van zijn hand ook te zien in onze stand (60) op Rotterdam Contemporary Art Fair.
Rauwe fotobeelden zijn altijd het vertrekpunt voor Jim Impelmans (1985) die in 2012 afstudeerde aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam en sindsdien deel uit maakt van het jonge talentenprogramma van Vonkel.
In eerste instantie zet Impelmans met grove lijnen portretten neer op basis van foto's van idolen (veelal muzikanten), van vrienden en in toenemende mate ook van zichzelf. Vervolgens stort hij zich in het schilderij en vernietigt hij gaandeweg het beeld door de verf letterlijk door elkaar te gooien.
Toeval speelt een grote rol in zijn werk. De olieverf die hij gebruikt, blijft lang nat, zodat hij deze kan manipuleren tot er een beeld ontstaat dat hem fascineert. Soms is het oorspronkelijke portret nog herkenbaar, soms doemen de trekken van de persoon nog slechts uiterst vaag op in een verder abstract geheel.
De vraag wat een mens tot mens maakt, ligt duidelijk aan de basis van het werk van Jim Impelmans. In de afgelopen twee jaar experimenteerde hij vooral met technieken om zijn thema kracht bij te zetten. In zijn meest recente schilderijen wordt het vraagstuk van de menselijke identiteit persoonlijker. In hoeverre durft de kunstenaar Jim Impelmans zichzelf te laten zien en wat maakt hem tot wie hij is? Zijn nieuwe expositie is erop gericht deze ontwikkeling in beeld te brengen.
[Naar de kunstenaarspagina van Jim Impelmans]
Vorige maand nam Vonkel deel aan het symposium van 'Talking Galleries' in het MACBA, museum voor eigentijdse kunst van Barcelona.
Als internationaal platform voor galeriehouders en kunstexperts stelt 'Talking Galleries' zich tot doel discussies aan te jagen over actuele onderwerpen binnen de kunstwereld. Op haar vierde symposium slaagde de organisatie opnieuw in deze opzet. Twee dagen lang voerden 150 galeriehouders, directeuren van kunstbeurzen, verzamelaars, curatoren en beeldend kunstenaars uit 20 verschillende landen een levendig debat.
Hoofdspreker Marc Spiegler, Global Director van Art Basel, trapte af met een strategisch discours over het adaptatievermogen dat galeries aan de dag moeten leggen om in te kunnen spelen op de snelle veranderingen in de internationale kunstmarkt. In zijn optiek is het van groot belang dat galeries aansluiting weten te vinden bij een nieuwe generatie welgestelden. Deze heeft volgens hem weinig kennis van kunst, neemt geen tijd om zich in kunst te verdiepen en beschouwt kunstaankopen niet als een moreel verplichte maatschappelijke bijdrage. Hij stelde dat de kunstkoper van de toekomst eerder met zijn oren koopt dan met zijn ogen door vooral op trends te reageren en niet langer zelf een kunstwerk te beoordelen. In dit kader haalde hij de beruchte internetondernemer Stefan Simchowitz aan, die op agressieve wijze kunst verzamelt en verhandelt en daarbij alle (ongeschreven) wetten van de internationale kunstsector schendt, maar wel binnen weet te komen bij de nieuwe rijken. Volgens Marc Spiegler kan de traditionele galerie leren van wat Simchowitz anders doet, zonder te tornen aan haar functie van kennisbaak en rol als betrouwbare tussenpersoon.
Lisette Schumacher, Floating, 80 x 95, acryl op doek
LISETTE SCHUMACHER IN WTC ROTTERDAM
In november besteedde WTC Rotterdam Art Gallery in een duo-expositie met veteraan Ton van Os aandacht aan het werk van Lisette Schumacher, die sinds haar afstuderen aan de Willem de Kooning Academie in 2014 aangesloten is bij het jonge talentenprogramma van Vonkel.
Wie via de ingang aan de Rotterdamse Meent de galerie binnenkomt, wordt verwelkomd door twee recente werken van Lisette Schumacher. Krachtige schilderijen met fellere kleuren dan zij normaal gesproken toepast en waarin zij doorbouwt op haar centrale thema: de sfeerbeleving van ruimtes. Een doorkijk naar de lager gelegen expositiezaal toont eveneens twee doeken van haar hand. Dit zijn misschien wel de meest fascinerende van de gehele tentoonstelling. Ingetogen blauwgrijze schaduwvlakken en zachtgele lichtbanen geven een totaalimpressie van twee vertrekken. Niet slechts een geabstraheerde weergave van vloer, muren en plafond, maar ook van het gevoel dat je bekruipt als je deze ruimtes zou binnenstappen.
Rineke Engwerda, 'De billen van mijn Facebookvrienden'
RINEKE ENGWERDA IN KUNSTRUIMTE TETEM
Rineke Engwerda richt zich in haar recente werk op de achterkant van onze werkelijkheid. Dit vertaalt zich in kleine, hyperrealistische schilderijen van de achterkanten van vrachtwagens en sinds kort in een project getiteld 'De billen van mijn Facebookvrienden'.
Tot en met 7 februari zijn deze kleinoden te zien tijdens de expositie 'Size matters' van Stichting We Like Art in kunstruimte TETEM in Enschede. Werken uit beide series zijn ook in stock bij Vonkel verkrijgbaar.