De heer Brinkman (PVV): Voorzitter. Ik heb op 7 augustus 2008 schriftelijke vragen gesteld over de APNA-regeling en het anticumulatiebeding. De staatssecretaris haalt in haar antwoord een nieuwe regeling aan van 24 juni 2006 met betrekking tot wachtgeld en pensioen. Zij zegt: «Deze nieuwe regeling, die is gebaseerd op de Nederlandse Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (Appa), maakt een einde aan de oude, buitengewoon dure pensioenregelingen. Zo is het stapelen van pensioenen uit verschillende kortdurende functies niet meer mogelijk». Elk AO hierover heb ik hiervoor aandacht gevraagd. Ik heb deze regeling namelijk heel goed gelezen en laten beoordelen door een jurist. Beiden kwamen wij tot de conclusie dat het anticumulatiebeding er gewoon niet in staat. Tot op de dag van vandaag is het mijn overtuiging dat politici op de Antillen vier pensioenen kunnen opbouwen en na hun pensioengerechtigde leeftijd ook vier pensioenen tegelijk kunnen innen. Iemand die dus en minister en gedeputeerde en eilandraadslid en statenlid is geweest, kan aan het einde van de rit als hij een volledig pensioen heeft opgebouwd – voor een minister is dit al na vier jaar het geval – vier pensioenen cashen. Hij kan dus drie keer zoveel verdienen als een normale gedeputeerde. Het voorbeeld van de heer Van Raak vind ik heel erg. Zelf heb ik hiervan ook vele voorbeelden genoemd. Deze praktijk deugt niet en is in essentie in de cultuur van deze eilanden geworteld. Het gaat om een diepgeworteld kwaad waar de Nederlandse belastingbetaler ontzettend veel geld aan kwijt is, nu weer bijna 1,5 mld. Het punt dat ik zo-even noemde is echter het allerergste. Dit zorgt er namelijk voor dat wij over vijf jaar opnieuw met een gigantische schuld van 1 mld. zitten. De staatssecretaris doet niets aan deze regelingen. Zij zegt in antwoord op mijn vraag in eerste termijn: «Volgens de mij beschikbare gegevens is de situatie als volgt. De Pensioenregeling politieke gezagdragers voor zowel het land Nederlandse Antillen als Curaçao kent voor de uitkering bij werkloosheid wel en voor de pensioenen geen anticumulatiebepaling». In tegenstelling tot wat de staatssecretaris antwoordde in 2008, komt zij, nadat ik dit al anderhalf jaar in alle AO’s probeer duidelijk te maken, er eindelijk achter dat er geen sprake is van een anticumulatiebepaling. Vervolgens zegt zij: «Voor pensioenen ligt anticumulatie minder voor de hand, omdat het hier gaat om opgebouwde rechten. Pensioen is, zoals u weet, uitgesteld loon.» Dit is de meest klinkklare beloning die ik ooit heb gehad van de staatssecretaris. Hoe kan de staatssecretaris dit zeggen in verband met de Antillianen? Het gaat immers om opgebouwde rechten waarbij pensioenen na vier, zes, acht en twaalf jaar zijn volgestort. Dat is een belachelijke zelfverrijkende regeling die wij in Nederland niet eens zouden durven voorstellen in de Tweede Kamer. Sterker nog, het is belachelijk om dit te stellen als staatssecretaris van de Nederlandse regering. In Nederland kennen wij immers wel een anticumulatiebepaling. Waarom hebben wij deze dan? Dit is werkelijk te gek voor woorden!