Brighton naar Glasgow: 500 mijl in de Kia EV6 | Auto Lease
Brighton naar Glasgow: 500 mijl in de Kia EV6
19.03 uur, A74(M) in noordelijke richting, nabij Elvanfoot
Het was een lange dag achter het stuur, maar het zit er bijna op. We sneden de Dales en de Pennines op de A66 in tweeën onder een bewolkte lucht en sloten door de regen, en terwijl we klommen, nam het voorspelde bereik een zorgwekkende neerwaartse wending, net toen de demister begon te worstelen om het scherm schoon te houden (een duwtje tegen de blazer snel opgelost). Maar toen het donker werd, deden wij dat ook – en we kwamen aan bij de Ionity-laders in Gretna met ongeveer 40 mijl in reserve.
Het was donker en koud, en als het had geregend, waren we ook behoorlijk nat geworden (bij de meeste van deze laadinstallaties zijn nog steeds geen overkappingen om onder te parkeren). Maar het Schotse elektriciteitsnet was vriendelijker voor ons dan het elektriciteitsnet in Yorkshire, en leverde stroom aan de EV6 met een zeer gezonde 150 kW. Binnen 16 minuten was de auto voor meer dan 80% vol en het was de chauffeur die de voortgang vertraagde met zijn behoefte aan zoetwaren. Ik vermoed dat niemand echt sneller moet opladen dan dat.
Dus vertrokken we, met 80 mijl naar Glasgow, zeker dat we de reis zouden voltooien. Maar wanneer? We komen aan op ons ontmoetingspunt net ten zuiden van de Clyde, en Edleston is al geweest en weer vertrokken op zoek naar schietplekken. Hij moet hebben.
Hij keert terug om te onthullen dat hij precies om 19.00 uur was aangekomen, nadat hij drie keer was gestopt (zij het slechts één keer voor brandstof). Dat betekende dat ik 40 minuten achter hem lag en hetzelfde aantal keren was gestopt, hoewel duidelijk elke keer iets langer.
Een vrij onbelangrijke 40 extra minuten over wat een reis van 466 mijl voor ons beiden bleek te zijn, maakt de EV6 de morele overwinnaar in mijn boek. Als we bij elke stop 150kW-laders hadden gevonden, hadden we het verschil misschien teruggebracht tot slechts een half uur. Aan de andere kant hadden we het geluk met het opladen zoals het was, en we hebben betaald voor het voorrecht.
Wie had gedacht dat een elektrische auto het zo goed zou doen over afstanden op Britse wegen? Ik niet, ik geef het toe. Bovendien, wie had gedacht dat opladen zo veel kon kosten? Het probleem is dat als je geen stroom meer hebt en je ergens moet zijn, je weinig andere keus hebt dan te betalen wat ze ook vragen. Ik hoop dat de kracht van de concurrentie de prijzen blijft verlagen en dat mensen brutaal genoeg zijn om de snelweg een mijl of twee te verlaten om een ​​betere deal te krijgen.