Vroeger werden paarden door de eerste mensen niet gebruikt als en dier om mee samen te leven. Een paard werd dan enkel gebruikt als voedsel.
Paarden ontwikkelden zich in Noord-Amerika en staken dan de Beringstraat (zeestraat gelegen tussen de Grote Oceaan en de Noordelijke ijszee) over. Tijdens de ijstijd verspreidden ze zich over Azië en Europa.
Ongeveer 10.000 jaar geleden stopte de migratie van paarden. Ze dreigden in Amerika uit te sterven. Men vermoed dat de paarden toen letterlijk de dood werden ingejaagd.
Aan de andere kant van de wereld werden de paarden steeds meer aangepast ten dienste van de mens. Mens en paard gingen samenwerken. Het bewijs daarvoor is terug te vinden in Oekraïne. Zo'n 6000 jaar geleden leefden mensen van het hoeden van paarden en vee. En in het oude Egypte en Arabië werd de wilde ezel getemd.
Paarden werden niet vanaf het begin gebruikt om te berijden maar wel om karren voort te trekken. Toen Amerika in 1492 door Cristoffel Colombus ontdekt werd was het berijden van het paard in Europa wel al ingeburgerd. Het paard werd dan opnieuw geïntroduceerd in het land waar het lang geleden vandaan kwam.