Maatschappelijke businesscase "Levensbrede aanpak bij autisme" | Scherpenzeelse Krant
07-10-2015, 11:51 | Lezersnieuws | Ervaringsdeskundige
Op 06-10-2015 is het maatschappelijk business rapport "Levensbrede aanpak bij autisme" aangereikt aan de gemeente Scherpenzeel.
Meer participatie, meer levensgeluk en forse besparingen. Elke euro die een gemeente investeert in een nieuwe 'levensbrede aanpak' bij autisme brengt er vier op. Dit blijkt uit de maatschappelijke businesscase uitgevoerd in opdracht van de werkgroep Vanuit autisme bekeken. Werkgroeplid Aline Saers overhandigde het rapport op 05-10-2015 tijdens het jubileumcongres van Per Saldo aan staatssecretaris Martin van Rijn en Jan van Zanen, voorzitter van de VNG. Ook wordt het rapport door mensen met autisme in heel het land aangeboden aan raadsleden en wethouders in hun eigen gemeente.
In een levensbrede aanpak staat de hulpvraag en situatie van een persoon met autisme centraal. Geen standaard oplossingen, maar precies wat nodig is, niet meer en niet minder. De ondersteuning is integraal over de levensgebieden zorg, werk, onderwijs en vrije tijd en volgt zo het werkelijke leven van de persoon. Ook de omgeving (ouders, collega's, zorgverleners, onderwijsprofessionals etcetera) wordt toegerust om beter met autisme om te kunnen gaan.
Ruim 6 miljoen euro winst per jaar, door minder schooluitval, uithuisplaatsing, crisisopvang en burn-out. Mensen doen weer mee in de maatschappij en houden de regie over hun eigen leven. Dit vraag om een goede samenwerking tussen onderwijs, gemeente, werkgevers en verzekeraars om deze besparingen te realiseren. Een sterke regierol van gemeenten is hierbij essentieel.
De levensbrede aanpak bestaat uit oplossingen op het gebied van begeleiding, diagnose, onderwijs, werk, zorg en sport, die betere participatie en meer levensgeluk voor mensen met een kwetsbaarheid, zoals autisme mogelijk maken. Merel van Vroonhoven, voorzitter werkgroep Vanuit autisme bekeken: "De kracht van deze oplossingen zit in de samenhang, oplossingen die niet stoppen bij de kunstmatige grenzen van beleidsterreinen. Bijv. een levensloopbegeleider die af en toe in de klas aanwezig is als dat nodig is of een coach, die een student begeleidt, zodat hij tussentijds niet uitvalt. Als we dat met elkaar organiseren is er minder stress en een betere sfeer in gezinnen, op school en op het werk en kunnen veel meer mensen hun eigen plek vinden in de maatschappij. En dat ook nog eens tegen veel lagere kosten dan nu."