Sport zaterdag, 23 april 2016
Hospes: voetballen en zeilen tegen onzekerheid van het ijs
,,Het enige wat ik weet, is dat ik niets weet", zegt Jesper Hospes op Socratische wijze. Hij spreekt over zijn schaatstoekomst. De vooruitzichten voor de 27-jarige sprinter uit Heerenveen zijn niet al te rooskleurig. Met skûtsjesilen en voetballen in de reservecompetitie hoopt hij zijn hoofd fris te houden.
Het moet een gek gezicht geweest zijn voor iedereen die erbij was vorige week zaterdag op het veld van het Steenwijkse Olde Veste ´54. Tijdens de wedstrijd van het tweede elftal liep op de rechtervleugel een voor de reservehoofdklasse eigenlijk veel te atletisch uitziende kerel. Ondanks dat sterke lichaam schuwde hij lichamelijke duels. Wel liet hij de linksback van de tegenstander bij iedere diepe bal zijn hielen zien. De schaatssprinter was ook snel op kunstgras. Na negentig minuten stapte Jesper Hospes het veld af met een dikke glimlach: 2-0 gewonnen én gescoord.
,,Viel niet mee", reageert de speler die zijn competitierentree maakte nadat hij tot en met de C´s uitkwam voor de jeugd van sc Heerenveen. ,,Rennen kan ik wel, maar het balgevoel is aardig verdwenen. Ach, ik vind het gewoon mooi. Ik voetbal samen met mijn zwager en word getraind door mijn achterneef. Leuk om eens op een andere manier te trainen dan normaal, daar haal ik veel plezier uit."
Hospes is nooit weggestuurd uit de jeugdopleiding van de profclub, maar koos zelf voor het schaatsen. Diep in zijn hart (,,ik droom soms van een debuut in het Abe Lenstra-stadion") heeft hij daar nog wel eens spijt van.