Chapter 173.1 || - Quizlet.nl
Chapter 173.1 ||
Het was even rijden - zeker met de honden die ongeduldig begonnen te worden - maar uiteindelijk kwamen we nog vlot op onze bestemming aan. De bed & breakfast zag er net zo prachtig uit als op de foto's. Ik kon niet stoppen met glimlachen toen we uitstapten en de honden al de tuin in zag vliegen.
Alexis haalde onze koffers eruit en riep Atom en Humber weer terug vooraleer ze de rozen al zouden ruïneren.
'You know what I was thinking?' zei ik plots. 'This is our first holiday together.'
'The first to many more,' knipoogde hij.
We liepen naar binnen waar we meteen vriendelijk onthaald werden. We toonden onze reservatiepapieren en de eigenares knikte goedkeurend.
'Mr. Sanchez and miss Ramsey,' las ze luidop. 'Are you perhaps related to the footballer Aaron Ramsey?'
Ik moest lachen, want die vraag stelden ze hier altijd. Aaron was voor Wales zo'n belangrijke sportfiguur dat aan iedereen met de familienaam "Ramsey" werd gevraagd of ze toevallig familie waren. Deze vrouw had geluk.
'Yeah, he's my brother actually.'
Ze klapte enthousiast in haar handen. 'Oh, how lovely! I'll make sure you get the best room of the B&B then!'
We liepen achter haar de trap op waarna ze onze kamer toonde. Nu ja, het was meer een mini-appartement dan een kamer. Mijn mond viel wagenwijd open toen ik er binnenstapte. De vrouw liet ons weten dat we maar moesten roepen als we iets nodig hadden en ging toen weer weg.
'Wow, normally it's my name that opens doors but I guess in Wales it's the other way around,' grinnikte Alexis.
'Jealous that I'm more important than you?' pestte ik hem.
'No, because you are important, especially to me,' knipoogde hij. 'This looks fantastic by the way! There is even enough space for the dogs to sleep here!'
'Let's see how our bedroom looks like,' zei ik toen en nam zijn hand. We liepen van de kamer dat eerder als woonkamertje fungeerde naar de eigenlijke slaapkamer. Het bed was perfect opgemaakt en er lagen wel liefst zes kussens, netjes gerangschikt van groot naar klein.
'I never get why you Brits always have so many pillows on the bed,' lachte Alexis.
Ik haalde mijn schouders op en kreeg plots een idee. 'It's because we like a good pillow fight,' grijnsde ik.
Ik schrok toen Nadieh zo instortte. Haar mascara was uitgelopen en haar ogen zagen helemaal rood. Voorzichtig aaide ik over haar rug en liet haar uithuilen terwijl ik nadacht over wat er in godsnaam gebeurd was. Waarom was ze zo van streek?
Toen ze minder schokte en rustiger begon adem te halen, liet ik haar zachtjes los en keek haar aan.
'What happened? Why are you so upset?'
Ze beet hard op haar onderlip zodat die niet zou trillen, maar het baatte niet. Ze begon weer te huilen en draaide zich van me weg, alsof ze beschaamd was.
'Love, you can tell me, whatever it is, I'm here for you,' probeerde ik nog eens.
Langzaam draaide ze zich weer om en veegde haar tranen weg.
'I'm so stupid, Theo. Why would I think that I'd get closure? I was so naive,' snikte ze.
Ik legde mijn hand op haar onderrug en liet haar op de bank zitten. Daarna ging ik snel om een glas water en overhandigde die haar toen ik naast d'r zat.
Met trillende handen nam ze een slok en zette het glas op de salontafel. Toen begon ze me het hele verhaal te vertellen, over hoe ze enkele jaren geleden iets met Emre had, over hoe ze zwanger van hem was en hoe hij er uiteindelijk op aandrong om het kind te laten weghalen.
'I wasn't ready to become a mum and Emre definitely didn't want to keep the baby. He said we were too young and it could possibly ruin his football career. After the abortion we both went our separate ways. I've never heard from him again until I saw him at the game last weekend.'
Ze pauzeerde even en keek me bang aan. Ik voelde hoe ik nerveus begon te worden. Dit was vast niet het einde van haar verhaal.
'I agreed to meet him this evening. We went to a restaurant and it was okay until we went outside. He... he became pushy,...' Ik zag dat ze het moeilijk kreeg en maakte haar verhaal abrupt af. 'I got away and took the first taxi I saw.'
Ik knipperde een paar keer met mijn ogen en keek haar geschrokken aan. Ik werd overspoeld door een naar gevoel en moest even naar adem happen. Als hij het gewaagd had om een vinger naar haar uit te steken... ik stond niet voor de gevolgen in.