onder een daertoe bij UEd groot Mogende te fixeeren merk off kenteeken, alleen en met uytsluytinge van alle andere te mogen fabriceeren, bakken, herbakken, verglasen en beschilderen; Mitsgaders te vérkopen, debiteeren en verzenden, soo binnen deze Provintie als daer buiten. En vervolgens zijne voors. Fabricq meede alleen te mogen exerceeren onder sodanige poenaliteyten tegens de overtreeders, als UEd. Groot Mogende zullen gelieven goed te vinden, ende dat alles voor den tijd van vijfftien Jaeren; Mitsgaders aen hem Suppliant te accordeeren vrijdom van 's Lands Imposten op het middel van de Turff, Kolen, Brandhout en wat meer is, als door hem, in die zijne Fabricq benodigt, en verbrand zullen worden, offte sodanige verminderinge van die Imposten als UEd Groot Mogende, naer derselver hoge wijsheid zullen gelieven goed te vinden; en oordeelen te behooren en voorts te verleenen die voorrechten en beneficiën als aen andere fabricquen zijn verleend. En eyndelijk hem te permitteeren, onder gelijke voorrechten zijn voorhanden wit porcelijn, te beschilderen en vervaerdigen, mitsgaders te verkopen, debiteeren en verzenden off doen verkoopen, debiteeren en verzenden tot het een en ander verleenende Brieven van Octrooij in forma.	
Korte aanvulling aan het bovenstaande, met de bewering, dat de Mol ook gereed porcelein beschildert.	
Memorie van Johannes de Mol aen de Edele Mogende Heeren, Gecommitteerde Raden van de Staten van Holland en Westfriesland, tot ampliatie van de Requeste, door den zoon van den ondergeteekenden aen Hunne Edl. groot Mog. gepraesenteert om te hebben een uitsluitend octrooi, ook dienende ter elucidatie, en wederlegging om de zoogenaemde ampliatie van Anthony Lynker, aen hun Edele Mogend overgegeven op den 23 January 1778. ')	
Edele Mog. Heeren! 't Was voorleden Zaterdagavond, den 21 deeser, dat de Ondergeteekende bericht ontfing van eene Memorie aen UEd. Mog. gepraesenteert, uit naeme van eenen Lynker, Burger, en Inwoonder in 's Hage.	
]) Van deze Memorie zijn slechts die gedeelten hier opgenomen, welke op de Haagsche fabriek betrekking hebben. Men vindt haar in haar geheel onder de bijlagen van het art. van Jhr. v. Riemsdijk in Oud Holland 1915.	
trokken ze zich terug naar buiten de stad, terwijl hun vriend en meester naar den kerker werd gebracht.	
Alleen Kleine Jan had den moed niet verloren. Nu hij Robin in gevaar wist, was hij hun kleinen twist alweer vergeten, en dacht aan niets anders dan hoe hem te bevrijden.	
„Komt vrienden," zei hij, „we moeten niet laf zijn! Onze meester is al zoo dikwijls aan allerlei gevaren ontsnapt, laat ons ook nu den moed niet verliezen. Dien monnik neem ik voor mijne rekening. Blijft allen bij onzen bekenden boom, ik ga eerst met Much alleen op weg."	
Dien dag en den nacht daarop bleven de twee vrienden in het huis van Muchs ouders, dat aan den grooten weg lag.	
's Morgens vroeg stond Kleine Jan uit het raam te kijken, en daar zag hij langs den weg den monnik te paard aankomen, met een page achter zich. Dadelijk riepHaij Much en samen gingen zij den monnik tegemoet.	
„Ik ga naar den koning," vertelde de monnik trotsch, „met een brief van den opperrechter waarin het doodvonnis wordt gevraagd over Robin Hood, dien schurk! Ik heb den schelm het eerst ontdekt, gisteren; daarom mag iedereen mij dankbaar zijn."	
„Maar weet u wel," vroeg Kleine Jan, „dat Robin vele dappere, woeste vrienden heeft, die hem zullen wreken?"	
„Mijn meester is Robin Hood!" riep Kleine Jan. Meteen sleurde hij den monnik van zijn paard en doodde hem. Ook	
Verhoudingsgetallen V, mV en "V, afgeleid uit de volle verhoogingen van pensioensgrondslag, toegekend aan in dienst zijnde vrouwelijke rijksburgerlijke ambtenaren en onderwijzeressen, in het tijdvak 1 Januari 1910—31 December 1914.	
tijd Vrouwelijke Vrouwelijke Vrouwelijke Vrouwelijke Onder- ambtenaren ambtenaren ambtenaren x- ambtenaren, wijzeressen. en onder- en onder- en onderwijzeressen, wijzeressen. wijzeressen.	
het van landswege is uitgegeven, en zonder dat papier of eene andere stof tusschen het stuk en het zegel aanwezig zij.	
Deze stelt zijne handteekening met inkt op of over het zegel, en wijst daarop tevens en mede met inkt, den dag, de maand en het jaar van het gebruik aan.	
Zijn niet alle bij dit artikel gegeven voorschriften nagekomen, dan wordt het geschrift beschouwd alsof het zegel daarop niet geplakt ware (1).	
Art. 29. Hij, die. wetende dat een plakzegel reeds gebruikt is het andermaal gebruikt, het verkoopt of te koop aanbiedt, wordt gestraft met gevangenisstraf van drie maanden tot vijf jaren, als hij is Europeaan of met dezen gelijkgestelde, en met dwangarbeid buiten den ketting van gelijken duur, als hij is inlander of met dezen gelijkgestelde, en eene boete van f 25 tot ƒ 500, te zamen of afzonderlijk.	
Hij, die een plakzegel namaakt of wel een nagemaakt plakzegel des bewust gebruikt, verkoopt of te koop aanbiedt, wordt gestraft	
(iiOok art. 28 wordt vaak overtreden door of den datum geheel weg te laten of slechts gedeeltelijk op het plakzegel testellen, zoodat bijv. het jaartal niet op maar naast het plakzegel gesteld wordt.	
Bespeurt de onderteekenaar zijn vergissing, dan is redres zeer gemakkelijk : hij zette nogmaals den datum, doch nu in zijn geheel op het plakzegel.	
Heeft hij dit verzuimd, dan wordt in beide gevallen „het geschrift beschouwd alsof het zegel daarop niet geplakt ware!"	
Wil men nu van zulk een geschrift gebruik maken, zoo moet vóóraf het recht op nieuw betaald worden benevens een boete van ƒ 50 voor elke handteekening iart. 18).	
Dat art. wordt niet overtreden indien onder een geschrift, bijv. een accept, 2 of meer handteekeningen voorkomen en slechts één daarvan op of over het plakzegel wordt gesteld, met den datum daarop.	
Een handteekening kan öf geheel öf slechts gedeeltelijk op het plakzegel voorkomen; maar dit is niet het geval met den datum, die in zijn geheel daaroD moet worden gesteld, doch waarvoor naar verkiezing, letters of cijfers worden gebruikt.	
Wie zou in staat zijn de zon aan den hemel te doorgronden, het onbekende goddelijke licht, dat zelfs het duister van menschelijke blindheid verlicht, tot het oog van den kunstenaar paden en wegen wijst, welke anders geen aardsch verstand vermag te noemen!	
Erika schreef en haar overvol, jong, gelukzalig hart stortte zich in den stroom der geestvervoering, zoo warm en innig, dat men het door elk woordje hoorde kloppen, en evenals eerst de geur aan een bloem de volle wijding der schoonheid geeft, zóó verheerlijkt de adem der ideaalste liefde, welke het gansche wezen der dichteres doorgloeide, ook de gestalten van hen, die haar geest schiep.	
Zoolang het onder de rusteloos werkende pen van Erika ontstond, dacht zij niet aan de toekomst, maar uitsluitend aan het heden.	
Het scheppen zelf was voor haar een bron van onuitsprekelijk geluk. Zij vond hare volle, innige bevrediging in de gestalten en vormen, in het ontdekken en uitdenken, in steeds volkomener samensmelten der afzonderlijke deelen tot een geheel.	
Zóó ziet een moederoog het geliefde kind groeien en worden, zóó wordt het verrukt door elke geestesaandoening en denkt na over de vreugde van de ontwikkeling, niet van de voltooiing; de moeder bemint het kind, zooals zij het op het oogenblik aan het hart drukt, niet den man, die het eens zijn zal.	
Maar de geesteskinderen worden gaandeweg volwassen, evenals de kinderen uit vleesch en bloed, beiden wacht het oogenblik, waarop zij de wereld intreden, waarop het hart van vader of moeder hooger klopt in de bange verwachting: „Wat zal er van worden? Hoe zal de weg zijn, welken de wil Gods en der menschen het banen zullen?"