Boeren met open grasland kunnen meer doen aan weidevogelbeheer. Dat vindt Pieter de Vries uit Ryptsjerk. Hij legde onlangs plasdras aan en verhoogde het waterpeil. Juist op het gangbare land doen de vogels het goed, merkt hij.
De bestuurder van het agrarisch collectief Noardlike Fryske Wâlden werpt een blik op zijn Holsteins en Jersey-kruisingen. 'Een gemixt gezelschap', concludeert hij. De koeien hebben een gemiddelde productie van 8.200 kilo.
'Vroeger gaf het een kick als we met een 100.000-literkoe in Veeteelt stonden. Nu vinden we het top als een koe 40 tot 50 kilo haalt. We leven in een andere tijd. Natuurorganisaties vragen om de medewerking van de boer. Natuurinclusieve landbouw wordt belangrijker.'
Dat betekent ook een ander rantsoen voor de koeien en een andere kijk op de bodem; daar ligt het natuurlijke kapitaal. Dat boeren en tuinders in Nederland de wereld moeten voeden en een steeds hogere productie moeten halen, is een misvatting. 'Daar is Nederland te klein voor', beredeneert De Vries die samen met zijn vrouw, zoon en dochter een bedrijf runt van 150 koeien.
Dat open grasland kansrijk is voor weidevogels, bewijst hij op zijn huiskavel van 50 hectare.
'We boeken daar een enorme vooruitgang als het gaat om weidevogels. Het gebruik is vrij intensief. Een tijdje terug trof ik op een perceel mais het eerste kievitsei. Dat is een belevenis, een feestje. Weidevogels maken het veld levendig, ze zorgen voor een extra dimensie.'
Vorig jaar telde hij er drie spannetjes grutto's, tien koppels tureluurs en 25 kievitsnesten.
Op een hectare of zes ligt sinds dit jaar het agrarisch natuurbeheerpakket natte dooradering; van natte landschapselementen in de vorm van van sloten, rietkragen en plasdras.