Zij studeerde schoolmuziek aan het Maastrichts Conservatorium (eindexamen 1966), koordirectie bij Jan Eelkema aan het Rotterdams Conservatorium (1973), piano bij Bart Berman (1967-1973) en Kees Steinroth (1979-1983). Zij studeerde compositie bij Gerard Kockelmans, Willem de Vries Robbé en Robert Heppener.
Als muziekdocente was zij verbonden aan de Pedagogische Akademie te Maastricht, het Bisschoppelijk College te Sittard (1965-1969) en aan de Pedagogische Akademie Thomas Morus te Rotterdam (1969-1979). Van 1980 tot 1983 verzamelde en documenteerde zij de compositorische nalatenschap van Gerard Kockelmans. Voor haar poëzie ontving zij in 1997 de Peter Kempkens literatuurprijs en vier Veldeke-onderscheidingen. (1995- 1999).
Als componiste heeft Margriet Ehlen een geheel eigen stijl ontwikkeld, waarin elementen uit de Franse romantiek en het impressionisme zijn vertegenwoordigd, maar ook verbindingen met de latere Franse scholen (Milhaud). Dit manifesteert zich vooral in de harmoniek, die vrijwel steeds in dienst van de expressie en klankkleur staat. Zij schreef werken voor orgel, kamermuziekbezettingen, en vooral voor de menselijke stem: vocale composities op gedichten van o.a. Wiel Kusters, Gerrit Achterberg, Emily Dickinson, Anna Bijns en Elly de Waard.