Nooit vroeg ik mij af waarom anderen eigenlijk geen rekening hoeven te houden met mij. Wie heeft ooit bepaald dat mijn gevoelens, wensen, noden en gebruiken er absoluut niet toe doen? En nu er geen 'grote mensen', leraren, kinderen of een partner zijn om rekening mee te hoeven houden, hoe hou ik dan rekening met mijzelf?
Voor wie moeite heeft met het begrip 'rekening houden met', heb ik een aantal regels genoteerd. Ik sta open voor correcties en aanvullingen!