Amir werd gemarteld omdat hij christen is: 'Als je in Jezus gelooft moet je dezelfde littekens hebben' - RTV Utrecht
Amir werd gemarteld omdat hij christen is: 'Als je in Jezus gelooft moet je dezelfde littekens hebben'
25 december 2021, 09:00 • 4 minuten leestijd
De vader en broer van Amir vluchten eind jaren 90 vanuit Iran naar Nederland omdat zijn broer niet in het leger wil. Amir en zijn moeder worden vanaf dat moment gezien als landverraders, waardoor ze daar niet meer rustig kunnen wonen. Daarom besluiten zij twee jaar geleden ook om naar Nederland te vluchten.
De vader en broer hebben dan al een verblijfsvergunning in Nederland, omdat zij hun leven niet zeker zijn als ze terug zouden gaan. Volgens de IND is dat voor Amir en zijn moeder niet het geval. In 2003 wordt Amir daarom opgepakt en het land uitgezet. Zijn moeder vertrekt naar België en krijgt daar een verblijfsvergunning.
Amit legde een lange route, via onder meer Bulgarije, af voordat hij in Nederland terechtkwam.
De Nederlandse politie overhandigt Amir aan de Iraanse politie en dragen ook zijn spullen over. In zijn tas vindt de Iraanse politie een bijbel. Maar het christendom is verboden in Iran. Daarom komt Amir zeven maanden lang in een martelkamp terecht, gevolgd door vier jaar een strafkamp. Jarenlang wordt hij mishandeld en vernederd.
Op het moment van uitlevering voelt Amir zich geen christen, hij vindt het alleen interessant om de bijbel te lezen. In het martelkamp behandelen ze hem wel als een afvallige. Hij krijgt te horen dat hij 'dezelfde littekens verdient' als zijn profeet en dus drukken ze met regelmaat sigaretten uit in zijn handen. Amir hoort dan de woorden "Omwille van mijn naam zul je vervolgd worden" uit de bijbel. Vanaf dat moment voelt hij zich christen.
Na jarenlange martelingen, komt hij vrij. Enige tijd werkt hij in een restaurant in Iran en trouwt met Samaneh, zijn huidige vrouw. Totdat hij weer opgeroepen wordt om zich te melden. Hij is bang dat hij weer in een martelkamp terecht zal komen en besluit voor veel geld een mensensmokkelaar in de armen te nemen.
Ze komen na een lange reis in Bulgarije terecht. Daar krijgen ze een verblijfsvergunning, maar alleen als hij belooft mee te werken aan een onderzoek naar mensensmokkelactiviteiten. Zo moet hij in een restaurant werken als infiltrant om erachter te komen of ze aan mensensmokkel doen. Dat doet hij, maar het begint na een tijdje aan zijn geweten te knagen.
Amir, Samaneh en hun inmiddels geboren eerste dochter vluchten daarom naar Nederland. Zo komen ze in contact met Anne van Engelenburg. Steeds meer raken ze met elkaar verbonden.
Anne is nauw betrokken bij de familie en zet zich dan ook hard in voor hun verblijfsvergunning.
Van Engelenburg had al langere tijd de ambitie om ooit een boek te schrijven. Amir is op datzelfde moment op zoek naar een schrijver voor zijn levensverhaal. Ze gaan samen aan de slag. "Dit is mijn eerste boek, maar ik heb het geschreven onder een pseudoniem omdat het niet mijn verhaal is maar dat van Amir", vertelt ze. "Het is een wonder dat die man nog leeft."
Amir kampt, volgens zijn psycholoog, met een posttraumatische stressstoornis. Hij heeft daar al eens een behandeling voor gehad, maar dat kan alleen werken als de basis van zijn leven stabiel is. "Dat is het niet zolang ze hier geen verblijfsvergunning hebben", zegt Van Engelenburg.
Ook de rechter heeft al meerdere malen geoordeeld dat het gezin in Nederland moet blijven. Ze kunnen namelijk niet terug naar Iran en in Bulgarije kan Amir ook niet herstellen van zijn PTSS. Bovendien is die verblijfsvergunning, nu ook verlopen. Toch blijft de IND erbij dat ze terug moeten naar Bulgarije.
Op dit moment kan de familie eigenlijk niks. Ze hebben geen rekening, zijn niet verzekerd en ook een vaccinatie tegen corona ging moeizaam. "Ik ben nu 43", zegt Amir, "en ik ben al 22 jaar op zoek naar veiligheid, meer dan de helft van mijn leven."
Van Engelenburg is een petitie gestart in de hoop de IND te overtuigen dat de familie hier moet blijven. Ze willen 10.000 handtekeningen ophalen en zitten inmiddels al op ruim zevenduizend handtekeningen. De petitie loopt tot en met 6 januari.