Borstvoeding.com: kenniscentrum voor borstvoeding | verhaal-van-de-week| Verhaal van de week | De dokter heeft niet altijd gelijk!
Toch een beetje zenuwachtig togen wij met onze vier weken oude Linde naar het ziekenhuis, gevoelsmatig een plek waar ik niet met haar wilde zijn. Bij de arts gekomen toont deze Linde haar mondje aan zijn assistent: kijk, een overduidelijk geval. Daarna ging hij achterover zitten om ons eens zeer nadrukkelijk te vertellen dat hij er echt niets aan zou gaan doen. Dat was namelijk nogal slordig want het kon zo weer aan elkaar groeien, nee, we moesten maar terug komen als ze een jaar was, dan kon ze onder narcose en kon hij het 'netjes' doen en echt afwerken enzo. Het zou beslist voor die tijd geen problemen met drinken of spraakontwikkeling kunnen geven, vooral dat laatste niet want daar zijn ze tot die tijd nog helemaal niet mee bezig.... tot over een jaar dus. En we stonden weer buiten.
We waren wel ontdaan dat we zoveel moeite (oppas, en met zo'n kleintje naar het ziekenhuis, de zenuwen) hadden gedaan voor niets, dat had de telefoniste die er zoveel van wist toch ook moeten weten? Meneer behandelt pas vanaf een jaar en onder narcose.... voor die mededeling hadden we toch niet helemaal naar het ziekenhuis hoeven komen? Het lijkt mij volstrekt onlogisch dat een tongriem terug vast zou groeien, zo niet onmogelijk...
Later in Gouda... dat was een verademing. Razendsnel, met zorg voor de moeder, een knip... ze reageerde niet eens! Bijna geen bloed... En nu heeft ze een prachtige tong waar ze dankbaar gebruik van maakt, meer dan mijn andere twee meisjes deden, likt ze aan mijn huid, haar jasje, haar handje... het is echt haar voelertje.