'Miraï' is een klein meisje op reis door de tijd | Trouw
'Miraï' is een klein meisje op reis door de tijd
Miraï draait om de vierjarige Kun. . Beeld *
Met Rebecca Hall, Daniel Dae Kim, John Cho
Ronald Rovers 2 mei 2019, 14:41
Als u in 2019 één animatiefilm gaat zien, laat het dan deze zijn. Miraï is een heerlijk ontroerend en elegant verteld verhaal met alle sprookjesachtige betovering en wijsheid zoals we die kennen van de Japanse animatie. In die verteltraditie is de grens tussen leven en dood en realiteit en fantasie flinterdun en zijn emotionele inzichten net zo belangrijk als de speelsheid waarmee ze gebracht worden.
De afgelopen twee jaar had de kleine Kun thuis het rijk alleen, want al die tijd was hij enig kind. Als de film begint, komen z'n vader en net bevallen moeder thuis met zijn jonge zusje Miraï. Vanaf nu hebben ze niet meer alleen tijd voor hem en al snel blijkt Kun daar grote moeite mee te hebben. Als hij voor de zoveelste keer stampvoetend en schreeuwend de tuin in rent, zit daar plotseling een onbekende man en is de tuin een andere wereld geworden. Het begin van een sprankelend avontuur.
Miraï stelt een gezin, een familie voor als een glinsterende levensboom die zich uitstrekt in de tijd. Hoe zou het zijn als je op andere takken en andere blaadjes van die boom zou kunnen springen en je vader, moeder, broertje, zusje op een ander moment in hun leven zou kunnen ontmoeten? De scène waarin Kun zijn eigen moeder ontmoet als ze even oud is als hij, is verteltechnisch een wonder van eenvoud, maar de tranen zijn niet te bedwingen. Als je hier tenminste gevoelig voor bent.
Toch is de film niet alleen bedoeld voor volwassenen, al zijn de kleine terzijdes over de frustraties van jonge ouders vooral voor hen herkenbaar. Regisseur Mamoru Hosoda vangt ook de verwondering van kinderen die onbevangen naar de wereld kijken. Deze film is voor wie, zoals Kun, de hond thuis ook echt lijkt te praten, en voor wie het volstrekt vanzelfsprekend is dat de tuin een portaal is naar een andere dimensie.