Onze American Dream ging tijdens de tweede wereldbekermanche in Fayetteville onverminderd verder. Net als bij de opener in Waterloo pakten Eli Iserbyt en Fem van Empel de overwinning, deze keer in de sprint. We keren met twee wereldbekershirts terug naar Europa!
In de vrouwenwedstrijd in Fayetteville was het Denise Betsema die in de openingsronden veel druk zette. In de tweede wedstrijdhelft kwam Fem van Empel naar voren. Fem maakte indruk op de balken (waar ze als enige sprong vanop de fiets), de lange trap én op de klim, maar begon uiteindelijk pas in laatste positie van een kopgroep van drie aan de sprint. Maar toch maakte onze wereldbekerleidster het in de sprint nog met brio af, goed voor haar vierde zege van het prille seizoen. Denise, halfweg het slachtoffer van materiaalpech, finishte als vierde.
De mannen maakten er in Fayetteville ook een bijzonder spannende wedstrijd van. De eerste drie kwartier was er vooral veel pelotonvorming, met daarbij steeds Michael Vanthourenhout (ondanks een rotstart) en een erg attente Eli Iserbyt. Eli brak in de zevende van tien ronden de koers helemaal open. Enkel Michael en later ook Laurens Sweeck konden hun karretje aanhaken. In de slotklim moest Michael nog uit het wiel, in de sprint miste Eli met een perfect schot zijn doel niet: net als Fem mag hij met twee zeges en het wereldbekershirt uit de VS naar huis.
Eli Iserbyt: “Het was een heel mooie wedstrijd, met ook een heel goeie Michael. Jammer dat we met twee net niet konden voorop blijven, omdat ik net boven mijn limiet zat. Zodra ik bovenop de helling in de laatste ronde zag dat Laurens nog in het wiel zat, was ik mezelf aan het oppeppen: ‘je kan de sprint winnen, je kan winnen!’. Je moet altijd in je eigen krachten geloven. Ik wist dat ik de spurt in tweede positie moest beginnen, door de harde tegenwind. Dat was mijn enige kans. Ik ben blij dat dat gelukt is, en dat ik het wereldbekershirt weer mee naar huis kan nemen.”
Fem van Empel: “Ik kan met een goed gevoel terug naar huis. Vorig jaar ben ik teleurgesteld vertrokken na het wereldkampioenschap hier in Fayetteville. Uit die wedstrijd probeerde ik te leren. Ik denk dat ik vandaag een goeie revanche heb genomen. Fouten kan je altijd maken, zolang je ze de volgende keer herstelt. Ook na Meulebeke heb ik geleerd: mijn sprint is een sterk wapen, maar toen ging het niet goed. Ook hier was het in de laatste bochten best spannend.”