Wereldrecord blijft droom in Eindhoven | Trouw
Wereldrecord blijft droom in Eindhoven
Onderschatting, blessure, parkoers en uitgeputte haas nekken marathon met ambitie
ROB VELTHUIS 13 oktober 2014, 01:32
De ontwikkeling op de marathon mag deze eeuw in een stroomversnelling zijn gekomen, wereldrecords zijn, buiten Berlijn misschien, niet op afroep te realiseren. Met die ontnuchtering zal de organisatie in Eindhoven moeten leven.
Drie jaar geleden werd met bravoure voor de editie van gisteren een mondiale grensverlegging aangekondigd. Dat bleek met een te bochtig parkoers van twee ronden, financiële beperkingen en gebrek aan prestige een zoete droom. Het evenement moest het vooral doen met een in de anonimiteit gelopen WK voor militairen.
Voor het eerst was die strijd gisteren geïntegreerd binnen een civiel evenement. Vanwege de problemen die met IS rezen, werd daaraan door defensie de eis verbonden dat zo anoniem mogelijk te doen. Tot alle prijs moesten problemen voor burgers worden voorkomen.
Alle publiciteit rond het evenement werd geschrapt, een aanvankelijk in het centrum van Eindhoven gepland defilé werd vrijdag in alle beslotenheid op legerbasis Oirschot gehouden. De deelnemers vielen vooral op door hun groene startnummers, niet door supertijden.
Ook de prestaties van de burgerwinnaars wekten wereldwijd weinig beroering. Met 2.06.21 bleef de Ethiopiër Tilahun Regassa ver verwijderd van het wereldrecord dat de Keniaan Dennis Kimetto twee weken geleden in Berlijn tot 2.02.57 aanscherpte. Progressie ten opzichte van zijn eigen winnende tijd van vorig jaar in Rotterdam zat er ook niet in.
Voor de start was vast gerekend op verbetering van het wedstrijdrecord van 2.05.46 uit 2012. Het wedstrijdverloop was evenwel rommelig en het parkoers kent te veel beperkingen om mee te kunnen spelen in het spel om de mondiale toptijden.
Allereerst werd geblunderd met het aantrekken van de belangrijkste haas, Kirui, die twee weken eerder in Berlijn 36 kilometer in wereldrecordtempo aan kop had gesleurd. In Eindhoven waren zijn energiereservoirs voor het 15-kilometerpunt uitgeput.
Toen voelde een van de beoogde troeven, Patrick Komon, al de vermoeidheid in de kuiten en de ontmoediging in zijn hoofd. De man die in 2010 in Utrecht en Eindhoven de wereldrecords op de 10 en 15 kilometer op de weg verbeterde, bleek de klassieke afstand schromelijk te hebben onderschat.
Regassa niet, die is gehard door een leven als zwerfjongen. Hij liet zich na zijn eerste financiële loopsuccessen kortstondig verleiden tot een wild uitgaansleven, maar lijkt als atleet toch zijn balans te hebben gevonden. Maar in winnende positie - na 35 kilometer schudde hij zijn laatste oncurrent af - kon hij door een knieblessure niet vol doortrekken.
Een toptijd lag daarmee ver buiten zijn macht, bovendien raakte hij even verzeild tussen recreanten, waardoor het volgen van de ideale lijn onmogelijk was. Dat is een van de nadelen van het parkoers, dat bovendien uit twee ronden bestaat.
"Het geeft een psychologische drempel", aldus De Veer. "Na de eerste ronde weten de deelnemers wat hen te wachten staat. Dan zien ze op tegen nogmaals dat stukje met tegenwind of lastige bocht. We hopen in 2015 op een parkoers van één ronde, waardoor recreanten de toppers ook niet meer in de weg lopen."
Drie jaar geleden was het optimisme over de toekomst gebaseerd op drastische aanpassingen in die route: 21 van de 53 wendingen werden geschrapt en het aanvangstijdstip werd een uur vervroegd. Daarmee werd meer dan een minuut op het wedstrijdrecord gewonnen.
Nu wijst De Veer op een belangrijke verandering in het internationale marathonspel: "Lopers kiezen niet alleen meer voor geld, ook voor exposure. Als Berlijn of New York ze vraagt, zeggen ze moeilijk 'nee'. Ten opzichte van die World Marathon Majors, vormen wij de Europa League. Dat maakt het steeds moeilijker toplopers aan ons te binden."