Een groep jeugdovertreders wordt in ruil voor strafvermindering uitgezonden naar het vervallen ‘Blackwell Hotel’ om deze schoon te maken. Tijdens het opruimen wordt het al snel duidelijk dat ze niet alleen zijn; psychopaat Jacob Goodnight staat klaar om God’s wraak uit te oefenen op iedereen die het hotel betreedt. Wie zal het weekend overleven?
De lekkere ‘gory’ openingsscène brengt je meteen in de stemming voor de redelijk oppervlakkige maar zeer vermakelijke film die volgt. Een standaard clubje vervelende jongeren, een oud vervallen gebouw, en een overdreven gespierde psychopaat met een bizarre achtergrond is het ideale recept voor een lekker slechte film. Jup, zo’n typische film met jongeren die onder bizar weinig toezicht staan, een onnodige douchescène en natuurlijk wat drugs!
Toch was er iets bijzonders aan deze film, je zag dat ze duidelijk moeite hadden gedaan om de psychopaat wat diepgang te geven, maar omdat het allemaal redelijk onduidelijk bleef geeft het helaas niet echt meerwaarde aan het karakter. Ook leken ze Jacob Goodnight aan de ene kant een bovennatuurlijk kantje te hebben gegeven, maar tegelijk was hij zo menselijk dat het bovennatuurlijke een beetje ongeloofwaardig was. Het leek bijna alsof er 2 schrijvers met totaal verschillende versies van het script en het karakter Jacob moesten samenwerken, en dat deze schrijvers gewoon alles wat ze cool vonden hebben samengevoegd tot 1 film. Zo was de film het ene moment fantastisch slecht; met lekker veel bloed, ranzige scenes en onnodig veel geweld met stoere en originele wapens. En dan was er ineens een moment van diepgang; je ziet ineens een andere kant van bepaalde karakters, of je krijgt betekenisvolle flashbacks waar je net niet helemaal uitkomt…