Hoe sterk verander je nog na je achttiende? (zie uitleg) - GoeieVraag
Lotte18 09 May 2011 01:19
Hoe sterk verander je nog na je achttiende? (zie uitleg)
Ik voel me nu compleet anders dan toen ik zestien was. Zoveel nieuwe inzichten, bekijk de wereld op een heel andere manier, kan beter verbanden leggen tussen dingen.
Idem dito het verschil tussen toen ik veertien en zestien was.
Toen ik zestien was dacht ik dat ik alles al wist en kon. Als ik erop terug kijk wist ik heel veel dingen nog niet. Nu denk ik dat met mijn eigenwijze hoofd weer. Mijn vraag is nu, hoe lang blijf je je zo 'sterk' ontwikkelen zeg maar?
En heeft dat ook met je hersenen te maken, want die schijnen op je 21e pas 'af' te zijn? Of ben je op de achttiende wel een soort van 'af' en verandert het niet zo veel meer? (behalve dan levenservaring)
Want tegelijkertijd ben ik heel zelfstandig en denk ik dus weer dat ik het nu allemaal echt weet, maar aan de andere kant zie ik ook dat mensen van mijn ouders leeftijd weer allerlei dingen kunnen inzien die ik nog niet weer, verbanden tussen dingen kunnen leggen die ik ook niet zelf kan bedenken en gewoon beter overzicht hebben. Ook op gv hier zie ik dat. Komt dat alleen door hun levenservaring of heeft dat ook ergens anders mee te maken?
Leuke vraag. :) +
09 May 2011 01:20
Het klopt dat je hersenen nog verder ontwikkelen. Er wordt inderdaad wel eens gezegd tot je 21ste, maar dat is bij iedereen verschillend. Je kunt makkelijk nog tot je 25ste het gevoel hebben dat er dingen in je hoofd veranderen. dat heeft óók met levenservaring te maken, maar je kunt de ontwikkeling van je hersenen en je levenservaring niet zo makkelijk loskoppelen. Het heeft er ook mee te maken of je al werkt, welke school je doet, of je nog thuis woont en welke andere verantwoordelijkheden je hebt. Iemand die op zijn 30ste nog zonder werk thuis woont, zal nog een behoorlijke ontwikkeling moeten doormaken, ondanks dat zijn hersenen feitelijk al volledig ontwikkeld zijn. Dat je dit inzicht al hebt, betekent wel dat je al een heel eind bent ;)
Je leven kent fases, daarom verander je ook telkens. Straks kom je de man van je leven tegen, je trouwt, krijgt kinderen daar leer je ook weer van. Je krijgt een baan en daar doe je ook ervaringen op en minder leuke dingen. Het leven is erg confronterend en soms denk je de wijsheid in pacht te hebben en zie je niet je eigen fouten. Doordat je telkens confrontaties krijgt, leer je er ook weer van (mits je in je eigen spiegel wilt kijken). Als je 40 bent dan besef je dat toen je 18 was een heel andere kijk had en dat je heel veel geleerd hebt in je leven. Je leven is eigenlijk 1 grote levensles. Geniet van je leven en maak er wat moois van!
Leuk je laatste zin!
Helemaal mee eens hoor, we leven om te genieten en er wat moois van te maken toch! (voordat ik reacties krijg over het ook nemen van verantwoordelijkheden, ik heb even geen zin om dit te nuanceren)
Ik spreek uit ervaring,..heb al heel wat geleerd in mijn leven en leer nog dagelijks ;-)
09 May 2011 01:37
Yep, en als je 40 bent kijk je bijvoorbeeld naar al die nieuwe studenten in de stad, en denk je: neeee! Zo was ik toen toch niet?? Zó jong?
Maar ja, zo was ik toen ook ;-) Zeker wetend dat ik alles wist, en naarmate ik ouder word, weet ik steeds beter dat ik heel weinig weet ;-)
09 May 2011 08:54
Mijn leven was beslist geen sprookje, ik hoef ook toch niet al mijn ellende te vermelden? Zulke ervaringen bepalen wel je kijk in het leven!
Ik denk dat je op deze leeftijd inderdaad steeds stappen meemaakt in je belevingswereld. Maar dat heeft ook wel met de samenleving te maken. Je wisselt met 12 van school. Met 14 ga je voor het eerst werken. Met 16 moet je al echt keuzes maken. En met 18 ga je de wijde wijde wereld in. Als student of als arbeider. Daarnaast ben je flink aan het puberen. Je wordt gedwongen steeds meer verantwoordelijkheid op je te nemen. Maar ik denk dat je, op later leeftijd steeds minder van deze (positieve) ervaringen meemaakt. Misschien nog het krijgen van kinderen wat veel voorkomt. Maar ik denk dat als je zelf niet op latere leeftijd opzoek gaat naar uitdagingen en nieuwe ervaringen dat je dan in een routine raakt waardoor je hele ontwikkeling stilligt. Op jongere leeftijd worden deze ervaringen je aangereikt, opgedwongen, maar als je ouder bent zul je daar zelf de tijd en de mogelijkheid voor moeten vinden. Maar dat maakt het leven toch weer een mooie uitdaging, nietwaar?
Een leven is te kort om een heel leven te leren en door en door te kennen. Wat jij hebt ivm 2 jaar geleden zal je in de toekomst dus vaker hebben. Elk moment van de toekomst als je daar elk moment bij zou stilstaan. Je wordt ouder en je leert. Het leven leert jou en daarvan leer jij dus weer. Ook ben jij een unieke toevoeging in het leven. Waarbij het dus veranderd en jij daarbij ook veranderd.
In de psy magazine ( 99 vragen waar je altijd al antwoord op wilde) staat een uitgebreidt verhaal over he vraag.
09 May 2011 16:06
Een stuk tekst en een link naar het artikel zou helpen. Dit is wel erg vaag zo en is eigenlijk niet eens een antwoord.
Volgens mij is het een "never ending story". Hoe ouder je wordt hoe wijzer je bent en door je levenservaring heb je meer inzichten dan ooit. En op een gegeven moment snap je dat je het nooit allemaal zult kunnen weten. En dan, als je de nietigheid van jouw bestaan snapt, zul je weten dat nederigheid ten opzichte van het leven een goede basis is om het leven ten volle kunnen leven (haha, snap je het nog?).
Ervaring is iets (hoe ouder hoe wijzer) maar 'hersenen' zijn ook belangrijk ... Mijn hersenen zijn recent beschadigd, ik kan bepaalde dingen niet meer ... zoals relativeren, emoties reguleren, ... vroeger kon ik dat wel.