Deze uiterwaard ligt, zoals de naam al zegt, in de buurt van het dorpje Heerewaarden. Je kan hier heerlijk genieten van de Waal en de bijzondere dingen die hier leven en groeien. Ondertussen heb ik al heel wat uiterwaarden beschreven en toch zijn ze allemaal net wat anders. De omgeving heeft misschien wel wat weg van andere uiterwaarden; grote, mooie strandjes, een paar bomen en struiken en dan tot aan de dijk grasvelden met vaak ganzen. Maar zodra het water iets lager staat dan normaal, ontstaan er op sommige plekken langs deze strandjes kleine, ondiepe inhammen. Deze inhammetjes zijn wel verbonden met de rivier door een ondiep stukje, dus als er golven komen, zal ook hier het water stijgen. Maar het is toch wat rustiger, waardoor je goed de diertjes die hier leven kunt bestuderen. Ik heb dan ook een tijdje bij zo’n inham zitten kijken naar alles wat er beweegt. Kleine en grote vlokreeften schoten van de ene steen naar de andere. Sommige waren gestreept en andere volledig doorzichtig. Zodra er een golf aankwam, begon het water eerst snel terug te trekken. De vlokreeftjes leken dit precies aan te voelen, want nog voor de stroming begon, verdwenen ze met z’n allen in de spleten en gaten tussen de stenen. Het water kwam daarna met volle snelheid weer terug en zodra het weer kalm was kwamen ze opnieuw tevoorschijn. Vooral wanneer er een paar minuten geen schepen waren was het druk in het water. Overal kon je ze rond zien zwemmen.
In datzelfde water zag ik na een tijdje opeens iets groters bewegen. Het was een jonge zwartbekgrondel! Nog nooit ben ik er een in de rivier tegengekomen. Maar wat blijkt, ook in de rivier leven ze gewoon met grote aantallen. Je kan ze alleen minder goed vinden, misschien wel door de golven. Ik blijf ze erg leuk vinden om te zien, doordat ze over de bodem lijken te springen in plaats van zwemmen zoals andere vissen. Het was ook niet heel raar dat hij hier was, want ze eten vlokreeftjes. Het moet dan ook een waar paradijs voor deze grondel zijn geweest!
Een ander dier wat je nog kan tegen komen zijn mossels. De schelpen van de mossels liggen in alle uiterwaarden, maar hier liggen er op dit moment ontzettend veel. Er zijn een aantal die mij opvielen. De korfmossel, de bolle stroommossel en de driehoeksmossel. De korfmossel kennen jullie vast wel van uiterlijk. De schelpen liggen overal op de strandjes en hebben meestal een bruinige of zwarte kleur met witte plekken waar hij beschadigd is. De binnenkant kan mooi lila/paars zijn, maar ook compleet wit. Als je ze heel goed bekijkt kan je op elke schelp twee rijen tandjes op de zijde naar de punt vinden. Deze mini tandjes grijpen samen met de tandjes van de andere schelp en heten slotbanden. Samen met de sluitspier van de mossel zelf en de slottanden die in de punt van de mossel zitten houden ze de schelp ontzettend goed dicht.
De bolle stroommossel is een iets grotere mossel, die tot 12 cm groot kan worden en je wat minder vaak op de strandjes aangespoeld vindt. Ze hebben veel weg van andere grotere mossels, dus gebruik altijd een determinatie app o.i.d. als je zeker wil weten welke het is. Als je ze ziet, liggen ze vaak kapot op een stenen ondergrond. Dit komt doordat meeuwen ze een lekker hapje vinden, maar de schelp niet open krijgen. De meeuw vliegt dan hoog de lucht in met de schelp en laat hem vallen. De schelp valt in stukken zodra hij de grond raakt. Hierna snelt de meeuw naar de onbeschermde mossel toe en eet hem op. Het bijzondere aan de bolle stroommossel is zijn kleur. Van buiten heeft hij een normale bruine kleur, maar aan de binnenkant heeft hij een prachtig parelmoerlaagje. Dit laagje maakt de mossel zelf aan en houdt de schelp aan de binnenkant mooi glad. Ook maakt het de schelp nog net wat sterker. Voor ons is het vooral prachtig om te zien.
Op de strandjes leven ook nog veel meer andere dieren. Vooral hun sporen zijn hier altijd wel te vinden. Je hebt de kleine pootafdrukjes van ratten, de wat grotere van de vos en de konijnen en de vele sleep en knaagsporen van de bever. Naar mijn idee leeft hier een nog redelijk jonge bever, want het lijkt er op dat hij zijn burcht op een behoorlijk onhandige plaats aan het bouwen is. Hij ligt veel te makkelijk bereikbaar en zolang het geen hoogwater is boven de watergrens. Zie je dan ook een hoopje afgeknaagde takken liggen, neem dan even een kleine omweg. Je kan hem of haar overigens regelmatig zien in de late middag of vroege ochtend. En op dit moment is dat helemaal niet zo laat of vroeg. De laatste keer heb ik hem bijvoorbeeld rond vier uur in de middag op een van de kribben aan twijgjes zien knabbelen. Het is echt een aanrader om een keer op zoek te gaan naar een bever. Het zijn zulke leuke dieren!
Goed om te weten:
Binnen een paar jaar zal dit gebied grondig aangepakt worden, zodat er vooral op de plekken waar nu alleen maar gras is, meer diversiteit zal ontstaan. Het kan er dus binnenkort al compleet anders uit zien of slecht toegankelijk zijn.
Parkeren bij de ingang kan niet heel fijn doordat het flink modderig kan zijn. Wel kan je bij het bezoekerscentrum De Grote Rivieren parkeren, waarvandaan het een kwartiertje lopen is of ergens in de wijk een plekje zoeken.
Er loopt geen wandelroute door dit gebied.
Mooie uitzichten.
Een korfmossel met een driehoeksmossel er aan vast.
De mogelijk beginnende beverburcht. Achter de takken zit een gat de grond die precies de maat heeft van een bever.