Bierens is een echte dramaschrijver. “Ik wilde het verhaal van het hotel vertellen, de bezoekersstromen die daar doorheen zijn getrokken, als een bonte stoet van mensen op een schilderij van James Ensor. In een documentaire kun je niet echt in de hoofden van mensen kruipen en hun intieme gedachten horen. Hotel Schiller is natuurlijk wel gebaseerd op de werkelijkheid. Er was niet veel geluidsmateriaal uit de tijd van het interbellum, wel veel beeld. Maar uiteindelijk is het toch weer hoorspel geworden. Daar heb ik meerdere van geschreven.”