Vervolgens is [slachtoffer] aan mij gaan trekken en heeft zij mij geslagen. Ze liep achter mij en sloeg mij met een tas, waarop ik ging bloeden. De heb de klap niet zien aankomen. Ik heb haar toen een duw gegeven, waardoor zij op de grond viel.
Ze is vervolgens meteen opgestaan, waarna ze mij begon te slaan met haar hand of tas. Ze heeft mij toen geraakt op mijn arm. Mijn zoon zat toen al in de auto. Ik weet niet of hij meewilde. Hij stribbelde in ieder geval niet tegen. Vervolgens ben ik achter mijn dochter aangelopen. Ik bloedde echter teveel, zodat ik in de auto ben gestapt en ben weggereden.
De politie had mij eerder voorafgaand aan dit incident medegedeeld dat ik mijn kinderen gewoon kon meenemen zolang ik daarbij geen geweld gebruikte. Het oppakken van een kind dat zich niet verzet zie ik niet als geweld.
Op vragen van de oudste raadsheer kan ik het navolgende verklaren. Ik heb mijn zoon alvorens hem onder zijn oksels op te pakken niet gevraagd mee te gaan. Ik zag hem lopen en dacht: ik neem hem mee. Ik pakte hem onder zijn oksel, omdat hij mogelijk niet mee had willen gaan. Mijn kinderen waren namelijk beïnvloed door hun moeder. Ook [betrokkene 2], mijn dochter, heb ik niet eerst gevraagd mee te gaan. Ze rende weg, nu ja, het was geen weghollen. Het kan zijn dat ik eerder heb verklaard dat mijn kinderen niets te vertellen hebben. Normaal kwamen ze altijd met plezier. Indien mijn zoon mij gewoon gezegd had niet mee te willen, dan was er niets aan de hand geweest."