juist wel toe om ons te onderwijzen en ons te vormen. Toen zei Jezus: ‘Bidt u dan zo: Onze Vader, Die in de hemelen zijt, Uw naam worde geheiligd. Uw Koninkrijk kome. Uw wil ge- schiede, zoals in de hemel zo ook op de aarde’ (vers 9-10). Daar gaat het in de eerste plaats om, dat de naam van God geëerbiedigd zal worden, Zijn heerschappij zal komen en Zijn wil gedaan zal worden. Niet ons probleemloze leven maar de aanbidding van God staat centraal. Niet in de eerste plaats onze belangen, maar Zijn wil en heerschappij over ons leven. Jezus leert ons niet ik-gericht te bidden maar God-gericht.
Deze crisis kan tot een opwekking leiden als we ons hier- door zullen verootmoedigen en terug zullen keren naar God. We moeten niet naar Hem toestappen om Hem te zeggen dat het snel voorbij moet zijn, maar om Hem te vragen wat Hij ons hierdoor wil leren. ‘Waar zijn we afgedwaald, o Heer? Overtuig ons van wat niet goed is geweest.’ Als we die dingen dan helder krijgen kunnen we vergeving vragen voor onze zonden. Dat is het meest bevrijdende en verkwikkende dat een mens kan meemaken, als hij of zij in gebrokenheid en nederigheid neerknielt voor God, zonden en schuld be- lijdt en de reinigende kracht van Gods genade meemaakt. Als zoiets gebeurt ben je daarna dankbaar voor de moeilijk- heden die je op je knieën hebben gebracht.