We spoelen even terug naar 2010. Onze school wint de Polar Quest: de winnende klas mag haar klimaatproject uitvoeren en de International Polar Foundation leidt me in Antarctica op tot 'poolambassadeur'. De leerlingen nodigen wetenschappers uit die info geven over de staat van het klimaat . In 2010 had de CO2-concentratie in de atmosfeer de grens van 400 ppm nog niet overschreden maar de plotse, snelle stijging op de grafiek was reeds duidelijk zichtbaar. Ook de gevolgen van de stijgende temperatuur kwamen aan bod. Leerlingen maakten kennis met tal van oplossingen om het tij snel te doen keren. Ons project werd ook opgepikt in de media.
Vanuit Antarctica deelde ik de meetgegevens waarmee leerlingen aan de slag gingen en zich zo een poolwetenschapper waanden. IJsboringen laten ons toe terug in de tijd te reizen en leren ons dat de CO2-concentratie de laatste 800.000 jaar schommelde tussen 180 en 300 ppm en telkens een grote invloed had op de temperatuur op aarde, ze leidden zelf uit grafieken af dat de CO2-concentratie 30% hoger ligt dan het maximum van de laatste 800.000 jaar! Het koolstofbudget (de hoeveelheid CO2 die nog mag uitgestoten worden om met 66% kans beneden de 2°C te blijven) bedroeg in 2010 nog 1000 miljard ton CO2.
Veel cijfers die toen al aantoonden dat we geen tijd te verliezen hadden. Het project beïnvloedde de studiekeuze van een aantal leerlingen en ze hoopten dat er snel een halt kon toegeroepen worden aan de klimaatopwarming.