Genomineerd voor de Zeeuwse Boekenprijs 2014
Paul Verhuyck weet opnieuw dit romantisch-meewarig verhaal een vrijzinnige vrolijkheid mee te geven en een onmiskenbare melancholische ondertoon. De vaart van de vertelling, de humoristische overdrijving en zelfspot, de vertedering om al het vergane enthousiasme ("was het diversiteit in de eendracht of eendracht in diversiteit?") verraden een eigen en herkenbare toon. Ik schrijf het met enige aarzeling, maar zou Paul Verhuyck toch niet een onderschatte schrijver zijn?