Bij de tabulatuur voor de gitaar heb je zes lijnen. Elke lijn stelt een snaar van de gitaar voor. De bovenste lijn is de hoogst klinkende snaar en de onderste lijn is de laagst klinkende snaar.
Als er een getal op de lijn staat word hiermee het vakje dat je in moet drukken bedoeld. Met een vakje bedoel ik de ruimte tussen twee fretten.
In dit voorbeeld zie je dat er op alle lijnen een nul staat. Je leest een tab gewoon van links naar rechts. Een nul betekent dat je geen vakje in hoeft te drukken. De eerste nul helemaal links staat op de onderste lijn, dat betekent dat je de dikke zware snaar los aanslaat. Vervolgens kijk je naar het volgende cijfer en dat is ook een nul.
Alleen staat deze nul een lijn hoger dus slaat u de snaar onder de dikke zware snaar aan zonder een vakje in te drukken. Als je deze tab speelt sla je dus alle snaren van boven naar beneden aan zonder dat je een of meerdere vakjes indrukt.
Als er getallen boven elkaar staan druk je meerdere vakjes tegelijk in en sla je meerdere snaren (tegelijk) aan.
Het kan ook zijn dat de getallen die boven elkaar staan een akkoord aanduiden. Een voorbeeld daarvan zie je hieronder. Als er meerdere getallen boven elkaar staan kunnen deze een Gitaar-akkoord aanduiden.
Dan druk je de vakjes wél tegelijk in, maar hoef je de snaren niet tegelijk aan te slaan. Een akkoord kun je namelijk aanslaan door alle snaren achtereenvolgens aan te slaan.
Verder zijn er nog een heleboel soorten notaties. Bijvoorbeeld 7/8 als je dit ziet staan bedoelen ze ermee dat je vakje 7 aanslaat, en vervolgens je vinger van vakje 7 doorschuift naar vakje 8. Dit doe je zonder de snaar nog een keer aan te slaan. In het engels wordt dit slide up genoemd.
Het spelen van tabs is vrij makkelijk vergeleken met noten, omdat noten leren vrij veel werk is. Echter kun je bij tabs niet zien hoelang je de noot moet laten klinken. Maar toch kun je een liedje met tabs ook goed leren spelen door het echte nummer te beluisteren. Ik hoop dat je nu beter begrijpt wat tabs zijn.