Maison Malaucène: februari 2017
Toen we de oude foto's zagen van Malaucène (hier), kregen we ook enkele prachtplaatjes van ons veel minder gekende Les Valettes, waar we nu wonen.
Ongelooflijk hoe weinig hier veranderd is en zeer veel zijn authentieke charme heeft weten te bewaren.
Vandaag deed ik, tussen de containerparkbezoekjes door, nog een klein rondje in ons kleine dorpje en kon weeral foto's blijven schieten... in onze ogen ook veel postkaartmateriaal ;-) De straatjes zijn nog steeds grotendeels ontoegankelijk voor gemotoriseerd verkeer, maar wel af en toe geasfalteerd om het toch nog makkelijk te maken, al zijn de meeste inwoners geen vragende partij daarvoor. Het water stroomt hier het hele jaar door overvloedig uit de 3 natuurlijke fonteintjes. Eentje bevoorraadt onze 'lavoir', die nog steeds door de oudste inwoners gebruikt wordt. We hangen ogenblikkelijk aan hun lippen eens de vertellingen van vroeger startten...
Straf ook dat we nu ook van bijna alle huizen weten wie en wat erachter schuilgaat! Zo gaat dat in kleine dorpjes en dat is net een facet van wat we hier zo mooi vinden aan ons leven.
Veel details van het oude postkaartje zijn 'in real life' gemakkelijk terug te vinden. Op foto zijn ze misschien iets minder goed te onderscheiden, maar toch... hieronder zie je bv. het centrale muurtje, verscholen achter het veelvuldige groen - het is officieel nog steeds winter en veel is dus nog bladloos! - èn het centrale huis met de 2 kleine raampjes:
Hieronder zie je de fontein van èn met onze lavoir. Deze kan je niet missen in ons dorp. Het centrale ontmoetingspunt èn tevens gemakkelijk markeringspunt als we 'vreemde' (iedereen die niet van Beaumont is dus ;-)) mensen de weg uitleggen naar ons straat- en naamloze adres... ;-)
En ook de derde fontein, samen met 'enkele' plaatjes van de oudste stukken van ons Les Valettes:
Hieronder zie je een overzichtsfoto uit 1915 van ons dorpje met enkele kerselaars en vol schuren ... die nu veelal omgebouwd zijn tot woonhuis. Vee wordt hier, op geiten na, niet meer als vroeger gehouden en alle kleine weides in dit land der valleien - 'les Valettes' - werden wijn-, kersen-, abrikozen- en olijfgaarden.
Vandaag hadden wij tijdens onze drukke werkzaamheden niet de tijd om een foto aan de overzijde van de vallei te gaan nemen, maar zetten we graag er een foto van juli 2016 naast. Als je goed kijkt en zeker als je hier bent, zie je heel veel van de 'granges' erin terug.
En waar ons huis staat ...?! Naast de olijvengaard ;-)
En om af te sluiten... boven ons staat de Chapelle St Sépulcre! Dat las u ook al bv. hier en hier. Onderstaande foto is best bijzonder want hij dateert al van het begin van de 20e eeuw. Eigenlijk zouden we ook nog een foto moeten maken van het beeld dezer dagen. Het kleine woonhuis staat er nog steeds maar is nu al redelijk groot uitgebreid voor de bedrijvigheid van onze buurman en zijn zoon, die aan multiteelt of polycultuur doen van olijven, abrikozen, pruimen, druiven (wijn door de coöperatieve) & gojibesen.
De kapel lijkt dichtbij te staan maar torent eigenlijk boven onze huizen uit. Wij wonen wat verderop in het beeld, naast de trap naar de kapel die beide eigendommen scheidt.
Dit stukje van Les Valettes is 'Le Taulisson' (zie ook hier).
Op bovenstaande foto zie je de Chapelle èn de Mont Ventoux (beter te zien in 't echt ;-)), samen met de Roussanewijngaard, om de beste witte wijn, de Apogée, van de Cave de Beaumont-du-Ventoux van te maken.
Op onderstaande foto's zie je dan weer een glimp van de Chapelle toen ik ons huis in wintertijd wilde fotograferen (zie hier) en krijg je een beetje idee van hoe ze zich tegenover elkaar plaatsen.
Gepost door Guy en Dina op 14:56 Geen opmerkingen:
Labels: Beaumont-du-Ventoux, Les Valettes
de typische zwarte Olijf van Nyons, de enige olijf met een AOC-appellatie. Wereldwijd geroemd om zijn unieke smaak, zowel als eetolijf als als olijfolie.... en nu ook als prachtige uitvalsbasis voor een vakantie vol genot in de Provence!
Vandaag legden we de laatste hand aan deze kamer.
Vroeger was de kamer in tinten van oudroze en blauw, met een glad parket en een ingemaakte kast met schuifdeuren. Helaas lieten we dat allemaal verdwijnen en kwamen een travertinvloer, andere kleuren & meubelen in de plaats.
We kozen er wederom voor om traditionele Provençaalse materialen en technieken te laten harmoniëren met alle hedendaags comfort op een minimalistische manier.
Voor deze kamer kozen we bij de naam passende donkere zwarte en grijze tinten, natuurstenen vloeren en hinten van goud. Badkamer
(zie hier) en slaapgedeelte sluiten zo mooi bij elkaar aan.
We maakten zelf enkele meubels op maat uit lokaal Dennenhout en gaven ze een parelgrijze 'badigeon', een Provençaalse greywash.
Tetilampjes van Artemide zorgen voor de lichtpunten in deze kamer, samen met enkele gouden hangers & een mushroomlamp van Bloomingville.
Achter het bed kwam een schilderij van Antoon, speciaal voor ons gemaakt in 2015 en perfect passend bij deze kamer.
Naast het bed kwamen stronken van zilverberk die mat vernist werden en een bovenlaagje van donkergrijze lak kregen, ideaal als nachtkastjes.
Op het bed kozen we wederom voor zalig nonchalant frans linnen...
Het is de enige kamer die een terras op de eerste verdieping heeft, omdat het ook de enige kamer is die op de eerste verdieping ligt... een privétrap (zie hier) leidt naar deze kamer. Vanop het terras kijk je uit op de ruïne van het oude Beaumont, de heuvels vol groen en het oude dak. We kozen 2 zwarte draadschommelstoelen, geïnspireeerd op de Acapulcochairs, om te relaxen op het terras. Een zwart Hay DLM-tafeltje moet nog geleverd worden en zal er ideaal bij passen.
Voor deze kamer kozen we ook de elektrotoestellen, tv, koelkastje & espressomachine, in een bijpassend effen zwart.
Alle foto's werden deze namiddag genomen, bij een heerlijke 20°C in de schaduw... in de zon op het terras was het al bijzonder heerlijk om te luieren en een kleurtje te scheppen.