Saxofonist Jenne Meinema uit Haren overleden - Haren de Krant - Haren de Krant
Saxofonist Jenne Meinema uit Haren overleden
Harenaar Jenne Meinema is het afgelopen weekend overleden. Hij werd 89 jaar oud. Meinema was een begrip in de regionale muziekwereld en zette bebop op de muzikale kaart. Over zijn eerste optreden in Het Boschhuis in Groningen kon hij beeldend vertellen.
Een uitgebreid In Memoriam is te lezen op RTV Noord: (zie onder)
Saxofonist Jenne Meinema, geboren Stadjer en autodidact, is zaterdag op 89-jarige leeftijd overleden.
'Jenne Meinema is van bijzondere invloed op de ontwikkeling van de lichte muziek in het Noorden geweest. Als autodidact speelde hij in ontelbare combinaties, met zowel populaire muziek als jazz', schrijft fotograaf Wolter Kobus ter nagedachtenis op Facebook. En pianist Diederik Idema: 'Na vele jaren samen muziek te hebben gemaakt, na heel veel gelachen en geleerd, is mijn goede vriend Jenne Meinema overleden. Dag lieve Jenne, ik ga je missen.'
Pionier van de bebop
Jenne Meinema begon vlak na de oorlog op een klarinet. Niet veel later kocht hij zijn eerste altsax, een vierdehandsje. In 1950 trad hij voor het eerst op, op een bruiloft in het Boschhuis aan de Hereweg in Stad.
'Dit is de toekomst', dacht hij, toen hij na afloop vijf gulden in de handen kreeg gedrukt. In militaire dienst blies hij de saxofoon vervolgens in een jazzcombo, waarna hij met dansorkest The Ringleaders zijn eerste semiprofessionele schreden in de muziek zette. De muziek liet hem nooit meer los.
Wie Jenne Meinema zegt, denkt jazz. De Amerikaanse altsaxspeler Charlie Parker was zijn grote voorbeeld. Het leverde hem in Noord-Nederland in de vijftiger jaren de welluidende bijnaam Pionier van de Bebop op. 'In de boeken staat geschreven dat ik de bebop naar het Noorden bracht', zei Meinema bij zijn zestigjarige jubileum in 2009. 'Nou, laten we het daar maar op houden dan.'
Om te vervolgen met een fraaie metafoor: 'Het is net als met een bobslee. Er sjouwen vijf kerels achteraan, maar ze springen allemaal op hetzelfde moment op de goede plek. Zo gaat het met spelen ook. Het groeit en groeit, totdat het op een gegeven moment je tweede natuur wordt.'
Om daar aan toe te voegen: 'Daarnaast verkeer je als muzikant bijna altijd tussen de vrolijke mensen. En je komt nog eens ergens.' Meinema stond dan ook bekend als een gezelligheidsmens, met een onverwoestbaar humeur, en iemand die bijzonder veel genoegen beleefde aan de interactie met het publiek. 'Maar laat ik niet vergeten: je verdient er ook wat mee.'
Toch was muziek maken niet zijn hoofdberoep. Sterker nog: (jazz)muziek was dan weliswaar zijn grote liefde, maar niettemin toch vooral een goedbetaalde hobby. Naast de muziek had hij zijn hele leven 'normale' banen. Bij het Bouwfonds in Assen, als directeur van de Noordelijke Fonotheek en als adjunct van het Conservatorium in Stad.
In die hoedanigheid begeleidde hij menigeen bij de aanvang van zijn of haar muzikantencarrière, schrijft Wolter Kobus: 'Hij is van grote betekenis voor het Noordelijk muziekleven geweest.'
Meinema speelde samen met grootheden als Kenny Baker, en is bijvoorbeeld te horen op elpees van Cuby + Blizzards, Jumping the Blues en George & the Rebels. Hij verwierf vooral faam vanwege jazz-gerelateerde projecten, maar dat beeld doet geen recht aan de complete waarheid.
Meinema speelde namelijk ook heel veel lichte en populaire muziek. Met Orkest Arie Ribbens bijvoorbeeld, met het Noorder Ballroom Orkest en met de North Star Showband. Hij begeleidde Ria Valk, en trad op in discotheken, op braderieën, bruiloften, crematies en zelfs met carnaval. En dat deed hij zeker niet louter voor het geld, maar vooral ook omdat hij er schik in had.