De Dames Reiziger: Ermerzand
Vanavond weer even een frisse neus halen en de nodige stappen buiten in de natuur doen. Tja van de week hebben we misgegrepen wat de Ermerzand cache betreft. Sommige mensen gaan van die frustie caches (een cache die je maar niet kunt vinden daar word je ontzettend gefrustreerd van) dromen, nee zeg maar, die krijgen nachtmerries Om deze misgreep toch goed te maken moeten we echt weer op pad. Volgens de cache eigenaar ligt hij nog altijd op zijn plekje en is ons vermoeden van een geripte cache geheel onterecht. We stampen en prikken ons zeker driekwartier suf op een paar metertjes bosgrond. Zo nu en dan zitten we even op de omgevallen boomstam om goed om ons heen te kijken of we een teken van een verborgen cache zien. Niks, noppes, nada. Als we de zoektocht op willen geven horen we bij een flinke prik van Louise een....plok van de cache. Jazeker bingo. We hebben de cache!! Heel mooi verstopt kan niet anders zeggen.
Ja zie dit maar eens te vinden. De hint, kan het daglicht niet verdragen, was voor ons duidelijk dat het in de grond moest zitten of onder een boom moest liggen maar ja bos grond ziet er overal hetzelfde uit nietwaar.
Even de vondst loggen in het logboek. Helaas zit er geen TB (travelbug) of coin (munt) in. Nu is het tijd om het bos nog 3 maal in het rond te lopen en dat lukt ons aardig. Zo rond 21.00 vinden we zonder GPS de auto terug en reizen we weer af naar huis. De terugreis gaat bijna geheel over asfalt.... Op de heenweg dachten we "achterom" naar Ermerzand te rijden en wat denk je wat. Hier in Drenthe kan zo maar de weg ophouden, nou ja de weg loopt wel door maar het asfalt gaat over in.....zand! Dat kennen ze in het westen niet en ik hou wel van avontuur dus.... karren maar. Als we de nodige meters hebben gemaakt komen we wat vissers tegen. We zijn ze snel voorbij en als ik in de spiegel kijk zie ik pas wat voor zandstorm er achter de auto waait. Zullen de vissers genieten joh.
Voor morgen voorspellen ze mooi weer dus gaan we de gehele dag maar op pad. Wandelen en dan natuurlijk cachen. Zou mooi zijn als we er een stuk of 6 weten te vinden.
Gepost door Jeanette op 13:57
Hillie 24 april 2010 om 14:39
Leuke verhalen dat je ze toch uiteindelijk weet te vinden. Blijf genieten van de verslagen. En heb bijna medelijden met de vissers.