Streeftijd voor Keulen – renerent42
27 augustus 2017 27 augustus 2017 renerent422 Reacties op Streeftijd voor Keulen
Streeftijd voor Keulen
Over vijf weken is het al zo ver, race-weekend in Keulen.
In mijn eerste blog op weg van mijn Road to Cologne schreef ik over mijn trainingsschema, het boek van de Hansons methode en de tabellen waar ik mijn snelheid voor de trainingen in heb opgezocht:
Ik heb gekozen voor het advanced schema en in alle tabellen mijn trainingssnelheid opgezocht bij een marathon goal van 3:10:00
Ik weet niet meer hoe lang ik over die 3:10:00 nagedacht had, maar volgens mij niet heel veel. Eerst beginnen met trainen en dan zie ik het wel. Sneller dan in Rotterdam zou wel heel erg leuk zijn en mooi passen in het rijtje PR's van dit jaar.
Afgelopen week heb ik tijdens de trainingen wel regelmatig nagedacht over de mogelijke eindtijd in Keulen. En heb ik gekozen wat mijn streeftijd gaat worden…nou ja, bijna dan.
In verband met de verjaardag van mijn schoonmoeder wissel ik de maandag en dinsdagtraining om. Door de Henschotermeergames de week ervoor, is het deze maandag mijn eerste strength-training van het schema: 3x3200meter, tien seconden onder marathonschema met 800 meter rustig dribbelen tussendoor.
4:30 min/km leidt tot een eindtijd van 3:09:52 op de marathon, tien seconden sneller is dus 4:20 min/km.
Ik loop over de Zevenhuizenstraat naar het noorden en begin na drie kilometer en even rekken aan mijn eerste tempo. Iets nerveus of het wel gaat lukken vandaag loop ik de eerste kilometer te snel, 4:08 min/km. Hoewel ik tegen mezelf regelmatig zeg dat het vanavond net iets rustiger mag, lukt dat niet. Alle tempo's zijn een seconde of tien per kilometer te snel.
Als ik in Keulen ook een seconde of tien sneller kan lopen dan het 3:10:00 schema….
De volgende dag wil ik iets meer dan een kilometer of tien lopen. Zou precies moeten passen na het werken en voor het eten op de verjaardag. Ik loop weer over de Zevenhuizenstraat naar het noorden. Volgens de borden is de straat alleen voor bestemmingsverkeer, maar dan wonen er wel heel veel mensen. Ik irriteer me enorm aan het verkeer. Het is voor mijn gevoel ook warm vandaag. Energieniveau is laag en de benen voelen slecht. Na vijf kilometer is het op. Ik wandel even, hijg uit op een bankje en neem de kortste weg naar huis. Het is helemaal niks vandaag.
Snel vergeten deze training. Uithuilen, dagje bijkomen en daarna weer verder.
Met een dubbel gevoel ga ik donderdagavond op pad. Vanavond staat er een 15 km in marathontempo op het programma. Wat gaat het worden, weer niks zoals dinsdag of boven verwachting zoals maandag. Met een volle maag (pasta heerlijk, maar voor mij niet in combinatie met hardlopen) ga ik op pad. Net als vorige week tussen Bunnik en Amersfoort is denken aan versnellen voldoende om het gevraagde tempo te vinden. Het gaat zelfs iets sneller.
De route gaat door de polder naar Soest, in Soest naar het zuiden, na Soest het bos in langs de Korte Duinen en door Birkhoven richting de dierentuin en dan via de BW-laan en de Bunschoterstraat naar huis. Tot het fotomoment bij de Duinen zijn alle kilometertijden binnen de 4:30, sommige zelfs ruim. En ook na de foto's van de bloeiende heide en het stuifzand kom ik weer in het gevraagde tempo. Tot naast de dierentuin, daar speelt mijn maag te veel op en is een sanitaire stop nodig. Kak, toch te veel last van de pasta. Maar ook deze stop krijgt mijn tempo en humeur niet stuk. Ik kan zelfs nog iets versnellen en loop langs de dierentuin de snelste kilometers van de avond. Tot de stoplichten bij de Amsterdamseweg/Bunschoterstraat gaat het weer heerlijk, maar de stoplichten zijn me niet goed gezind. Het kost tijd. Ik besluit om tot bij de verkeerslichten bij Hoogland door te lopen in marathontempo, om vandaar rustig naar huis te lopen. Uiteindelijk loop ik precies een halve marathon in 1:41:04. Strava haalt hier de stilstaande momenten uit en komt zelfs tot een tijd van 1:36:47. Verreweg mijn snelste training over een halve marathon ooit.
Dat geeft heel veel vertrouwen voor Keulen, twee keer een halve marathon in deze trainingstijd is al super. En met een startnummer op gaat het altijd nog iets sneller…
Al moet ik wel bekennen dat de kramp bijna in mijn bovenbenen schoot toen de weg naar beneden ging bij het tunneltje net voorbij de Pastoor Pieckweg.
De volgende dag test ik aan het eind van de werkdag mijn benen en de invloed van de snelle training van de dag ervoor. Ik stop op tijd met werken en ga Wilma ophalen op haar werk in Leusden. De benen voelen zwaar, maar ondanks dat ik probeer rustig aan te lopen is het tempo nog erg goed. Weer is de gemiddelde kilometertijd sneller dan gepland, maar deze easy tien waren niet zo heel easy. Wel tevreden over het tempo, niet helemaal over het gevoel, al was het zeker niet een slecht gevoel. Maar niet zo vreemd gezien de voorgaande training(en).
Zaterdag geef ik eerst training aan de junioren van AV Triathlon en Altis. Toch weer zes (niet geregistreerde) kilometers in verschillende tempo's, natuurlijk wel met rustpauzes. Thuis pak ik iets te eten en drinken en loop ik nog een rondje richting Vathorst en langs de Laak. Nu lukt het wel om me in te houden en netjes het gevraagde tempo te lopen. Ik kan het wel, een easy tien.
Zondag staat één van de drie langste duurlopen op het schema, 27 kilometer.
Net als in de voorbereiding voor de marathon van Rotterdam en Amsterdam wil ik ook dit keer een rondje Amersfoort lopen. Water en gelletje mee en in rustig tempo vertrek ik via de Bunschoterstraat naar het zuiden. De eerste kilometers heb ik ruzie met mijn drinkgordel. Hijsen en draaien helpen niet, een stop en strakker zetten van de band is nodig om de gordel enigszins comfortabel om te krijgen. Het blijkt een slecht voorteken, uiteindelijk moet ik constateren dat mijn gordel zijn beste tijd gehad heeft. Het elastiek is op, de flesjes vallen uit de elastieken. In totaal moet ik zeven keer een flesje oprapen en pas als de tweede bijna leeg is blijven ze zitten. Gelukkig is dit het enige waar ik niet tevreden over ben. De eerste vijftien kilometer loop ik makkelijk in een rustig duurtempo, de volgende zeven vallen wel iets zwaarder, maar het gevoel blijft goed. Hartslag loopt langzaam iets op, maar is nog wel oké. Gelletje valt ook prima (geluk dat ik daar goed tegen kan). Alleen het water is bijna op. Verder niets te klagen. Het duurt alleen wel lang, zo'n lange duurloop alleen.
Omdat ik me nog prima voel besluit ik langs de Laak iets te versnellen voor de laatste zeven kilometer. Aan het eind van de bebouwing loopt een man in een Rotterdam Marathon-shirt in hetzelfde tempo aan de andere kant van het water. Na de brug loopt hij een tiental meter voor me. Ik besluit het gaatje dicht te lopen. Als ik bij hem ben ontstaat na mijn opmerking: het viel toch tegen om je bij te halen. Ik zag je aan de andere kant lopen een leuk gesprek over hardlopen, marathons, 10-kilometerwedstrijden en persoonlijke doelen. Het is zo gezellig dat ik er nog een klein lusje (via De Kooi) aan mijn rondje plak.
De teller komt zo op 31 kilometer. Supertevreden over hoe het vandaag gegaan is.
Voor het eerst loop ik in een week meer dan 100 kilometer. Vooral de drie 'kerntrainingen' uit het schema gaan erg goed. De overige trainingen zijn wisselend van prima, tevreden tot helemaal niks. Hoewel het best pittig is, kan ik de trainingen aan met het Hansons schema op basis van een marathon goal van 03:10:00.
Ik weet het nu, ik kan in Keulen vertrekken met een kilometertijd van 04:30 min/km, ofwel een eindtijd van net onder de 03:10:00.