“Wij lagen op de avond van 19 september al in bed en toen zagen we die oranje bollen in de lucht. Dat vonden we prachtig, want we dachten eigenlijk dat het ter ere van het feest was. Toen riep mijn vader plotseling dat we bij het raam weg moesten en meteen naar beneden moesten komen. Hij wist dat dit het voorteken van een bombardement was. Mijn oudere zus en broers waren al onderweg naar de stad om feest te gaan vieren. Op de Parklaan waren ze staande gehouden en teruggestuurd. We mochten van vader niet in de kelder schuilen, want als de bom op het huis viel dan viel het huis op de kelder. Daarom zijn we in de bijkeuken gebleven. Het is een wonder dat we het hebben overleefd, want om ons heen was de hele boel platgebombardeerd. Mijn tekening is eigenlijk een mengsel van herinneringen. Zoals aan mijn vaders tijd in Zeeland bij de kustverdediging in 1939 en 1940. Daar hoorde hij geruchten dat Eindhoven en Rotterdam voor de inname op 10 mei platgebrand zouden worden, om de Duitse opmars makkelijker te laten verlopen. Mijn vader wilde daarom dat mijn moeder met de kinderen naar opa en oma in Zuid-Holland vertrok. Ik denk dat ik dat op de tekening terugzie. De omslagdoeken die ik getekend heb zijn beslist niet Eindhovens, maar wellicht Zeeuws.” - Thoma van der Peet