U moest het even een week zonder een verslag doen van Steeds Hooger Zaterdag 3. Maar geen nood, we zijn nog altijd ongeslagen. Twee gelijke spelen, 4-4 en 3-3, ik hoorde iemand zeggen dat het er niet om gaat dat je dit soort wedstrijden wint, maar dat je ze niet verliest, en zo is het.
Wat u hoe dan ook moet weten is dat Jochem drie goals gemaakt heeft. Drie! Iedereen dacht al dat onze spits Guus ook dit jaar met de Zwart-Witte eer zou gaan strijken, maar zie daar, uit de eigen gelederen meldt zich gewoon een concurrent. En dat komt mooi uit, want over Jochem wilde ik het net gaan hebben.
Jochem Cuppen, Cup, is er al vanaf het begin bij. Speelt op nummer 6. Cup is van oorsprong een Achterhoeker, maar minder Achterhoekser dan onze centrale verdediger Gijs, ballenwegroeiert en beheerder van de bierpot, you get the picture. Cup kan best voetballen, dat zagen we de afgelopen jaren heus wel, maar om nou te zeggen dat-ie z’n stempel drukte – neuh. Een roker he. Vlug buiten adem. Dan loop je toch een metertje minder.
Maar afgelopen zomer is Cuppie dus gestopt met roken. De tering, wat een verschil maakt dat joh! Vanaf het begin van het seizoen maakt-ie al zonder klagen de 90 minuutjes vol. Lekker hoor. Maar de afgelopen wedstrijden begint onze Cup ineens goals te maken. En wat voor goals! Ik neem jullie even mee naar de 4-4 wedstrijd, zo eentje waarvan de tweede helft beter was dan de eerste, de derde beter dan de tweede, en onze goalie Iren solliciteerde naar een basisplaats bij Achilles ’29.
Iren wordt op een gegeven moment vanaf een meter of 40 met een prachtige lob gepasseerd. Daar kon-ie weinig aan doen, maar toch doet zoiets pijn. Maar wat doet Cuppie in de tweede helft? Hij maakt precies dezelfde goal tegen hun keeper! Revanche! Wraak in de naam van Iren, vanaf de rechtervoet van Cup. Lekker voor ze!
Flash forward naar een week later. De zwart-witte boys wisten dat het een zware pot ging worden, want de tegenstander had zijn eerste wedstrijd met een forse 7-0 gewonnen. Maar daarbij waren ze even vergeten dat Cup tegenwoordig op vrijdagavond de sigarettenautomaat links laat liggen. Een jammerlijke 1-0 achter, maar Cup reageert met een korte schuiver: 1-1. Een jammerlijke 2-1 achter, maar Cup reageert met een strakke kopbal: 2-2. Niet veel later Cups briljante rechterpootje: 3-2.
Wat volgt is een thriller, die ik even uit de mond vanuit de zich revancherende Iren opteken: ‘Ik keepte m’n beste wedstrijd ooit en hield het team op de been. De tegenstanders zetten aan. We leken te gaan winnen, ondanks de vele kansen tegen. Maar het noodlot sloeg toe: na een uitbraak kwam de tegenstander tot schieten rond het 5 meter gebied, maar ik stopte de inzet. Ook de rebound. En ook de rebound daarvan. En vervolgens haalde ik hem van de lijn. De tegenstander ging schreeuwen om een goal… En de scheids (op 30meter afstand) gaf hem. 3-3.’
(Uw verslaggever heeft deze eigenpijperij van onze keeper even gedubbelcheckt bij centrale verdediger Gijs and it seems to check out: ‘Geen blunders van de keep deze keer. Verder weet ik er weinig meer van.’)
Anyway, dit verslag draait om Cup dus terug naar hem. Op het veld biedt-ie zich wel eens bij me aan, een middenvelder vraagt de bal aan de back weetjewel. Ik ga eerlijk zijn: vroeger dacht ik dan soms: ik kijk wel effe verder. Dat is voorbij. Als Cup de bal komt vragen, dan krijgt Cup de bal.
Dit is dus wat stoppen met roken voor je kan doen lieve mensen. Je wordt er gewoon een betere centrale middenvelder van Steeds Hooger Zaterdag 3 West II 5e klasse poule 13 van. Dan meldt je je gewoon met vier officiële goals in de top van het klassement om de Zwart-Witte Schoen. Dan krijg je plots die bal als je erom vraagt.