Kim Nelissen: 'Het hart van een verhaal is de emotie' » Door: Xaviera Ringeling | via @Op_hakken
Kim Nelissen: 'Het hart van een verhaal is de emotie'
door Xaviera Ringeling, Ingrid Segers
Door	Xaviera Ringeling, Ingrid Segers
Ik ben Kim Nelissen (38) uit Utrecht en ik woon samen met mijn vriend, ons konijn Jip en een aquarium vol tropische vissen. Sinds juni 2013 heb ik mijn eigen Tekstbureau: KimTikt.
KimTikt is een allround tekstbureau. Ik schrijf, corrigeer en redigeer teksten. Zowel voor volwassenen als voor kinderen. De combinatie van zelf schrijven en teksten van anderen corrigeren of redigeren is erg leuk. Ik houd van die afwisseling. Mijn werk is hierdoor elke dag weer boeiend.
Na 12,5 jaar als redacteur en eindredacteur voor een baas gewerkt te hebben, merkte ik dat het tijd was voor wat anders. Ik hunkerde naar een meer flexibele dagindeling en creatieve vrijheid.
Zomaar pats, boem de stap zetten om zzp'er te worden vond ik toch een beetje spannend met een hypotheek die ik toen nog in mijn eentje moest betalen. En dus besloot ik in 2013 om naast mijn 36-urige werkweek bij mijn werkgever de politie mijn tekstbureau op te zetten. Je raadt het al: dat was geen succes.
En toen kwam de gouden kans voorbij: de politie ging reorganiseren. Een op de vier communicatiemensen moest vertrekken. Geen gedwongen ontslagen, maar mooie vertrekregelingen. Vanaf het begin wist ik: zo'n kans krijg ik nooit meer. Een half jaar later diende ik mijn ontslag in.
Vanaf maart van dit jaar ga ik als zzp'er door het leven. Maar wel met nog 18 maanden salaris. Alles wat ik nu met mijn eigen bedrijf verdien, wordt van mijn salaris afgetrokken. Dat geeft niets. Ik heb nu alle vrijheid om de komende tijd alleen maar te doen waar ik energie van krijg: netwerken, interviews houden voor wijkmagazine Mens en Wijk, bloggen voor UrbanChicks en me als redacteur inzetten voor ontwikkelingsorganisatie NME Mundial in Bolivia.
Ik realiseer me elke dag wat een enorme luxe dit is. Ik hoor zoveel vrienden klagen over hun werk. Sommigen gaan er zelfs met tegenzin naartoe. Maar er moet nu eenmaal geld in het laatje komen. Ik daarentegen geniet elke dag. Ik maak me geen zorgen over de toekomst. Ik weet zeker dat het me gaat lukken om geld te verdienen met wat ik het liefst doe: schrijven.
Het moment dat ik mijn allereerste factuur met mijn eigen logo erop verstuurde. Ik heb er zelfs nog een foto van gemaakt. Zo trots was ik. Het voelde heerlijk om een factuur te sturen voor iets waar ik alleen maar energie van had gekregen. Iets mooiers is er niet toch?
Het moment dat ik net ontslag had genomen bij de politie. De wereld lag aan mijn voeten. Tenminste dat dacht ik. Twee weken later kreeg ik een belletje: mijn vriend had een auto-ongeluk gehad. De weken erna hadden we zo ongeveer een abonnement op het ziekenhuis.
Het was voor hem, maar ook voor mij een zware tijd. We belandden in de overleven-stand. Het heeft me ontzettend veel energie gekost, die nog niet 100% terug is. Dat frustreert me weleens, want ik wil altijd full speed ahead. Tegelijkertijd denk ik dat het zo heeft moeten zijn. Als ik nog fulltime bij de politie had gewerkt, had ik niet voor mijn vriend kunnen zorgen. Bovendien heb ik hiervan geleerd: half speed ahead is goed genoeg.
Blijf dicht bij jezelf. Doe geen dingen die niet bij je passen. Dat werkt toch niet. Zo moet je mij bijvoorbeeld niet neerzetten op een grote netwerkborrel. Ik ben daar simpelweg niet in mijn element. Natuurlijk is netwerken belangrijk, maar ik doe dat op mijn eigen manier. Ik ontmoet ontzettend veel mensen op sociale media en spreek daar gewoon een op een mee af. Een lunchafspraak met een tekstschrijfster heeft me onlangs nog een nieuwe opdracht opgeleverd. Volg je eigen koers, dan kom je er ook.
Een tijd terug volgde ik een training 'Storytelling'. De trainster was ontzettend inspirerend. Ik hing echt aan haar lippen. Op een gegeven moment deed ze een uitspraak die ik nooit zal vergeten: 'Het hart van een verhaal is de emotie'. Dat vond ik zo mooi en ook nog eens een waarheid als een koe.
Die quote raakte me. Waarschijnlijk omdat ik zelf een emotioneel mens ben. Dat is niet altijd makkelijk, maar tijdens interviews heb ik er alleen maar profijt van. Omdat ik heel open ben en makkelijk over mijn emoties praat, laten geïnterviewden veel sneller hun kwetsbare kant zien. Wat maakt ze blij, boos of verdrietig? Die emoties zijn essentieel voor een goed verhaal. Alleen dan weet je lezers echt te boeien.