Immers, je ziet toegankelijke beelden, met herkenbare elementen. Bie ieder van ons roepen ze iets op, aan ieder van ons hebben ze wel iets te vertellen. De samenstellende elementen zijn of lijken vertrouwd en zijn niet wereldschokkend. Ze botsen niet tegen elkaar. Ze remmen echter wel de snelheid van het hedendaagse bestaan en gaan gepaard met een ontzettende stilte.
Het werk is niet ouderwets, niet modern, niet modieus en zeker niet formeel. Het citeert soms een historisch, maar zeker geen vervlogen verleden en leidt tot een zekere tijdloosheid.
Hierbij stilstaan is welhaast een grotere verandering dan blijvende beweging, omdat vertraging onderwijl schaarser is geworden dan versnelling.
Je werken zijn geen representatie van een zichtbare realiteit, maar een presentatie van diepere, verborgen, bijna vergeten of ja zelfs verdrongen lagen, waarbij niet weemoedigheid de boventoon voert, maar de helderheid in uitdrukking. De schilderijen van deze kamers zullen velen van ons in de diepte van hun bestaan aanspreken. De mens in al zijn kwetsbaarheid en naaktheid zoekend naar veiligheid.
Er is de plasticiteit van de illusie. Mooier dan Marc Bougeois kan ik het niet onder woorden brengen. Daarom citeer ik de volgende passage … “het inzuigeffect van het wiskundig perspectief: er is ruimte, architectonische aanwezigheid. Er zijn muren, tafels en stoelen. Maar er is vooral het ondefinieerbare van het klimaat.”
Even gespiegeld naar Descartes en Bacon met hun overwaardering van de linkerhersenhelft plaats jij de creativiteit en de fantasie: je operationaliseren van de rechterhersenhelft. Dit werkt laat en drukke pendel zien tussen linker – en rechter hersenhelft. Ratio en emotie zijn elementen die elkaar op een geweldige manier aanvullen.
Creatief anticiperend zijn de voorstellingen herkenbaar, maar tegelijkertijd word je op subtiele wijze meegenomen naar diepere lagen.

Ik had een beetje een probleem met mijn scooter. Dat gebeurt wel vaker, maar dit keer was het iets waar ik zelf iets aan kan veranderen. Het probleem bij zo'n retro scooter is dat ook de verlichting erg retro is. Dat wil zeggen dat er dus weinig sprake is van licht. Wel voldoende om gezien te worden, maar zeker niet voldoende om zelf genoeg te zien als het echt donker is.
Dat is bij deze opgelost met deze extra Chinese LED verstraler. Je kan dat redelijk letterlijk nemen, want hoewel het ding er belachelijk klein uit ziet (rechts onder naast het grote licht), als je vanop een verre afstand in de lamp kijkt, word je behoorlijk verblind. Het is dan ook niet de bedoeling om dit in te schakelen in het normale verkeer.