De grootte van het I-V interval voor (normaalhorende) volwassenen (bij 60-70 dBnHL) varieert niet sterk in de literatuur. De gemiddelde waarde is 4.0 ms en de standaard deviatie bedraagt 0.2 ms. Bepaling van eigen normwaarden door een instelling is echter ook in dit geval gewenst.
Wanneer het klikniveau wordt verlaagd neemt de grootte van piek I sneller af dan die van piek V. Dit betekent dat niet alleen de grootte van het I-V interval wordt beïnvloed door het stimulusniveau, maar ook de V-I amplitude ratio. Bij 60-70 dBnHL heeft de V-I amplitude ratio een gemiddelde waarde van 2.13 en bedraagt de standaarddeviatie 1.26. Bij dit klikniveau heeft piek V zijn verzadiging bereikt, maar piek I nog niet .
Wanneer men het oor een klik aanbiedt wordt, althans voor niet te lage stimulusniveaus, een breed gebied van de cochlea geactiveerd. Een klik heeft immers een breed frequentiespectrum. Een mogelijkheid via de ABR bij stimulatie met kliks toch neurale informatie te verkrijgen voor specifieke frequentiegebieden is het maskeren van de activiteit van de neuronen buiten het frequentiegebied waarin men geïnteresseerd is. Dit wordt bereikt door, gelijk met de kliks, hoogdoorlaat ruis aan te bieden en de afsnijfrequentie daarvan in opeenvolgende metingen stapsgewijs van hoog naar laag te schuiven. De responsie voor een hogere afsnijfrequentie van de maskeerruis wordt afgetrokken van die voor een lagere. Men kan zo de bijdragen van de basale (hoogfrequente) delen van de cochlea beperken en de responsie op een (breedbandige) klik opsplitsen in bijdragen uit verschillende frequentiegebieden. Met deze methode is het in principe mogelijk gehoordrempels te bepalen (voor 500 Hz en hoger). De methode is ook toepasbaar om de locatie van b.v. acusticus neurinomen vast te stellen . Een nadeel van de methode is dat het aftrekken van responsie van elkaar niet bevorderlijk is voor een goede signaal-ruis verhouding.