De afgelopen decennia is er enorm veel veranderd. We kunnen het ons bijna niet meer voorstellen, maar in de jaren tachtig werkte nog bijna niemand met de computer. Nu heeft ook u een smartphone in uw tas. Kijk naar auto’s: Dertig jaar geleden was er nog nauwelijks stuurbekrachtiging, raampjes draaiden we met de hand open. Ook ons menu is veranderd. We zijn van boerenkool via champignons naar avocado en quinoa gegaan en weer naar boerenkool.
In Singapore heeft de politie heeft met mens en macht gezocht naar een man van rond de 60. Hij had drie houten tandenstokers in de zitting van een stoel in de bus gestoken. Een vrouw wilde gaan zitten, maar zag nog net op tijd de drie houten stokjes. Ze plaatste een foto op Facebook. Het bericht werd gedeeld en de vermoedelijke dader is gevonden. Waarschijnlijk krijgt hij een gevangenisstraf van twee jaar. Of een boete. Of allebei.
Singapore is het kleinste én rijkste landje van Zuid Oost Azië. Criminaliteit komt er bijna niet voor. Als je een misdaad pleegt, wordt je zwaar gestraft. Als je iets vernielt, krijg je stokslagen. Kauwgom importeren mag niet. Twee jaar geleden gooide iemand sigarettenpeuken uit het raam van zijn flat. Dat doet ‘ie nooit weer: hij kreeg een boete van 12.000 euro. Zo houden de autoriteiten de bevolking van Singapore in bedwang: heel streng straffen. En het werkt blijkbaar. Maar hoe is dat voor de bevolking om zo strak gehouden te worden? Kun je een samenleving werkelijk temmen? Leerlingen lijden onder de prestatiedwang. Ze worden lamgelegd. Tijgervaders en moeders eisen de hoogste cijfers, het gaat ten koste van creativiteit en innovatie.
Bestaat de hemel? En als de hemel bestaat: hoe ziet het er dan uit? Is er leven na de dood? Zo ja, hoe ziet het leven na de dood er dan uit? Is er een ontmoeting met God? Ontmoet je ooverleden familieleden?
Of is het geloof in een hemel een soort bijgeloof? Een bijgeloof dat zo snel mogelijk opgeruimd moet worden omdat het niet meer past in het moderne leven?
Een jonge acteur uit Amsterdam ontmoet een sterrenkok. Hij krijgt zin om in het restaurant te eten en maakt een afspraak. Alleen wie vraagt hij mee? Niet al zijn vrienden hebben zin in sterreneten. Tenslotte vindt hij een vriendin mee wil. Op de avond van de afspraak rijdt hij met zijn auto naar het restaurant, maar als hij er bijna is valt zijn Tomtom uit. Hij vraagt een vrouw de weg. Ze heeft een pittig grijs kapsel, een paarse bril en loopt op Nikes. Er loopt een jongvolwassen vrouw naast haar, haar kleindochter? Ze zijn waarschijnlijk op weg naar hetzelfde restaurant. Maar als hij hen aanspreekt, lopen ze straal door. Alsof ze niets gehoord hebben. De acteur krijgt er bijna een hartstilstand van. Hij is zwart. Is dat de reden…? Ik raak er ontmoedigd van. We vragen om kracht voor mensen die bijna ontmoedigd raken.
Waar sta je voor, wat is belangrijk voor je, waar zet je je voor in? Dat is de vraag van vandaag. We lezen een gedeelte uit het Evangelie van Matteüs. Het boekje is geschreven rond het jaar 80. Het is bedoeld voor een groep volgelingen van Jezus ergens in een stad net boven Syrië, aan de Middellandse Zee. Een metropool, een welvarende stad. Ze zijn behoorlijk welgesteld, maar hebben ook problemen. Deze Jezus-volgelingen worden gehaat en gegeseld, ze worden weggejaagd uit de steden. Mensen moeten niets van hen hebben. Dat klinkt door in de tekst die we vandaag lezen.
Jezus reist rond en helpt veel mensen. Maar het zijn er teveel, hij kan het werk alleen niet aan. Daarom geeft hij zijn leerlingen de macht om hetzelfde te doen, het goede nieuws te vertellen en mensen beter te maken. Hij spreekt hen moed in, want het zal niet gemakkelijk worden. Waar sta je voor, wat is belangrijk voor je? Schreeuw het van de daken!
Het was een mooie dag. Een beetje opgejaagd fietste ik naar Meppel, om iemand op te zoeken in het ziekenhuis. Bijna aangekomen bij de stad, zo’n driehonderd meter voor de rotonde waar je naar Nijeveen en Zwartsluis kunt, sprong er een man uit de bosjes. Nee, hij was niet gevaarlijk, hij zat op z’n fiets, waarschijnlijk kwam hij van de volkstuintjes, hij had een bos wortels in zijn fietstas, het loof stak er uit. Wortels van de tuin? In mei? Dat kan niet. Nou ja misschien had hij ze bij de Lidl gekocht. In ieder geval fietste hij rechtop, fluitend naar huis. Het maakte mij vrolijk, ik vond mijn gejaagdheid opeens belachelijk. De heilige Geest greep me bij mijn lurven. Dat wil zeggen: ik zag de dingen weer in het juiste perspectief. Wat zou het mooi zijn om ontspannen door het leven te gaan. We bidden om de geest van de Heilige.