Killing Gunther (2017) recensie, Taran Killam - Cinemagazine Killing Gunther (2017) recensie, Taran Killam - Cinemagazine
Regie: Taran Killam | 93 minuten | actie, komedie | Acteurs: Taran Killam, Dave 'Squatch' Ward, Bobby Moynihan, Hannah Simone, Marc-Anthony Massiah, Amitai Marmorstein, Peter Kelamis, Paul Brittain, Aubrey Sixto, Joel Labelle, Amir Talai, Aaron Yoo, Allison Tolman, Ryan Gaul, Cobie Smulders, Jake T. Roberts, Scott McNeil, Rebecca Olson, Alex Duncan, Arnold Schwarzenegger
Een groep van excentrieke huurmoordenaars is op jacht naar Gunther, 's werelds beste huurmoordenaar. Hun pogingen om de legendarische meester te verschalken mislukken echter keer op keer jammerlijk. De bonte verzameling beroepskillers zal haar plan moeten wijzigen, aangezien Gunther de groep telkens een stap voor lijkt te zijn.
De verhaalopzet van 'Killing Gunther' is best origineel. Een documentaireteam wordt onder druk gezet om een bont groepje huurmoordenaars te volgen bij hun zoektocht naar Gunther. De moordenaars krijgen een wat stuntelige introductie, die met een aardig humoristisch sausje is overgoten. Elke huurmoordenaar heeft zijn eigen specialisme (variërend van bommen tot gif), grillen, bijzondere karaktereigenschappen en karakteristieke werkwijze om slachtoffers naar de eeuwige jachtvelden te brengen.
Helaas wordt de op zich aardige introductie niet doorgetrokken in het verdere vervolg van de film. Het tweede deel van 'Killing Gunther' is verre van opzienbarend en ontstijgt zelden het niveau van een middelmatige actiekomedie. De vooruitziendheid en ongrijpbaarheid van 'fantoomkiller' Gunther is aanvankelijk leuk, maar wordt naarmate het verhaal zich ontwikkelt te veel uitgemolken. De vaart en humor verdwijnen daardoor gaandeweg, terwijl de plot met het verstrijken van de tijd steeds meer aan geloofwaardigheid en originaliteit inboet. Het middenstuk is daardoor een deels overbodige brug tussen een vlot begin en aardige eindfase.
Hoewel levend actiemonument Arnold Schwarzenegger prominent op de dvd-hoes van 'Killing Gunther' prijkt, komt hij niet vaak in beeld. En dat is – zeker voor Schwarzenegger-adepten die rekenen op een belangrijke rol van hun held – jammer, want met zijn droogkomische humor, charisma en beproefde reputatie als doorgewinterde vechtersbaas is de Oostenrijkse eik met afstand het beste wat deze prent te bieden heeft. Maar door de beperkte screentime die Schwarzenegger krijgt, wordt de troef van zijn aanwezigheid niet goed genoeg uitgespeeld. Wat uiteindelijk overblijft is een middelmatige actiekomedie die slechts bij vlagen weet te beklijven.