"Het is een van de weinige manieren gebleken om te garanderen dat een groot deel van de blikjes terugkomt", zegt hoogleraar Worrell.
De producenten moeten zelf een systeem opzetten om de blikjes en flesje in te zamelen. Ze draaien ook op voor de kosten. "Als waarborg voor een fijnmazig systeem met voldoende innamepunten moeten producenten een doelstelling voor gescheiden inzameling van metalen drankverpakkingen bereiken van 90 procent", schrijft Van Veldhoven.
Maar het is een illusie om te denken dat al dat metaal in Nederland kan worden gerecycled, zegt Thoden van Velzen. "Dit is de achilleshiel van het plan: Nederland heeft geen secundaire aluminiumsmelterijen. Daar worden de gebruikte producten omgesmolten tot 'aluminium broodjes', die weer verhandeld kunnen worden."
In bijvoorbeeld Frankrijk en Duitsland is er volgens hem wel voldoende capaciteit om het hier ingezamelde blik te recyclen. "Maar als je echt streeft naar een circulaire economie, heb je zelf ook de maakindustrie nodig die de gescheiden ingezamelde stromen kan en wil verwerken."