Besloten hoeve Reijmersbeek - Nuth
Reijmersbekerweg 28-30, Nuth
(RCE) Hoofdgebouw met verdieping van baksteen met speklagen, afgedekt met mansardedak en voorzien van een hoektoren, XVI-XVIII. Voorgevel met klein fronton. Inwendig: o.a. een kamer in Lodewijk XVI-stijl. Hoeve in U-vorm, XVII-XIX, opgetrokken van baksteen; de evenwijdig door schilddaken gedekte zijvleugels onderling verbonden door een lage voorvleugel, in het midden voorzien van een hoger poortpaviljoen met tentdak.
Klooster en agrarisch bedrijf
Rijksarchief Limburg, Archief Reymersbeek te Nuth (nr. 16.0932) en Archief Michiels van Kessenich (nr. 16.0674), Maastricht, zie o.a. van het laatste archief nr. 1292.
Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Dossier Reijmersbeek, Zeist, Documentatie historische buitenplaatsen.
Crassier, Louis baron de, Dictionnaire historique du Limbourg néerlandais de la période féodale à nos jours, Maastricht, Van Aelst, opnieuw gepagineerde overdruk uit Publications de la Société Historique et Archéologique dans le Limbourg 1930-1937, p. 373.
Croneman, W., Kastelen in Zuid-Limburg, Beek, 1960, p. 40.
Hupperetz, W., B. Olde Meierink en R. Rommes (red.), Kastelen in Limburg. Burchten en landhuizen (1000-1800), Utrecht, Matrijs, 2006, pp. 331-332.
Habets, J., 'De voormalige heerlijkheid Nuth. Eene bijdrage tot de geschiedenis van het land van Valkenburg (het kasteel Reymersbeek)' in: Publications de la Société Historique et Archéologique dans le Duché de Limbourg, (1880), p. 139-162. (Ook als overdruk verschenen: te Roermond bij J.J. Romen in 1880).
Huffel, A.J. van, Catalogue de la bibliotheque du chateau de Reimersbeek, province de Limbourg (Pays-Bas) et d'autres successions: vente publique les 29-31 oct. et 1-2 nov. 1928 [chez] A.J. van Huffel, Utrecht, z.j. (1928).
Janssen de Limpens, K.J.Th., Leen- en laathoven in de Maaslandse territoria vóór 1795, (Werken uitgegeven door Limburgs Geschied- en Oudheidkundig Genootschap, nr. 6) Maastricht, 1974, p. 66 (nr. 264).
Krüll, W.J., Bibliografie van de geschiedenis van de Zuid-Limburgse kastelen en landhuizen, Heerlen, 1982, nummer 68.
Linssen, D., H. Rottier en H. Salden, Limburgse kastelen in vogelvlucht, z.p. (Heerlen / Genk), 1980, p. 86-87.
Pijls, H., 'Bijdrage tot de geschiedenis van de voormalige heerlijkheid Schinnen. Schinnener leenen te Nuth (Hoeve Reymersbeek)' in: Publications de la Société Historique et Archéologique dans le Limbourg, (1929), p. 148.
De Provincie Limburg (2 delen), Deel VII in Voorlopige Lijst der Nederlandsche Monumenten van Geschiedenis en Kunst, Den Haag, 1926, p. 352.
Tromp, H.M.J., Kijk op kastelen, Amsterdam, 1979, p. 40
U kunt foto's van dit monument toevoegen op Wikimedia Commons o.v.v. rijksmonumentnr. 30942
Reijmersbeek, met de voor het noordoosten van Zuid-Limburg typerende combinatie met een voorhof, is gelegen ten noorden van het dorp Nuth op de linkeroever van de Geleenbeek. De grachten werden gevoed door het water dat van het plateau kwam en zich nu verzamelt in de visvijvers ten noorden van het huis. Door de aanleg van de spoorlijn Sittard-Geleen en de A76 is de omgeving onherkenbaar veranderd.
Kasteel Reijmersbeek was een leen van de naburige heerlijkheid Schinnen. De heren van Reijmersbeek gingen ook ter kerke in Schinnen, waarvoor een eigen kerkweg vanaf het kasteel liep. In 1626 werd het kasteel het centrum van de nieuw gecreeerde heerlijkheid Nuth.'
Het kasteel, gelegen aan een grote voorhof, heeft een rechthoekige plattegrond met op de rechterhoek een toren. De oudste delen, met name de kelders en de achthoekige toren, zijn zestiende-eeuws. De hoofdvorm van het huis met zijn kenmerkende baksteenarchitectuur dateert uit de zeventiende eeuw, evenals de boerderij.
In het door een gracht omgeven park in Engelse landschapsstijl bevindt zich een tuinhuisje.
De feitelijke toegangsweg lag aan de westkant, richting Schinnen, waarop het kasteel georiënteerd was. Van die weg zijn de sporen in het landschap nog te vinden. Een tweede oprijlaan vanuit het zuiden voerde rechtstreeks naar het poortgebouw van de hoeve. Deze in eerste aanleg zeventiende-eeuwse boerderij is, net als het kasteel, in de negentiende eeuw verbouwd.
Rechts van de poort is in de vroege twintigste eeuw in de stalvleugel een woonhuis gerealiseerd, terwijl ook de koppen van de twee langsvleugels een woonfunctie hebben gekregen. De binnenplaats van de hoeve wordt aan de kasteelzijde afgesloten door een lage muur met een hek.