Het had hét succesverhaal moeten worden onder de genetische gewassen: gouden rijst. Niet ontstaan in de labs van Monsanto of Syngenta om de winst op te krikken, maar een ideel project bedoeld om het vitamine-A-tekort onder armen in Azië te bestrijden door beta-caroteen door rijst te laten maken. Maar acht jaar nadat Ingo Potrykus, één van de twee leidende wetenschappers in het project, op de voorpagina van Time stond is er nog steeds geen gouden rijst op de markt.
Science zocht het uit en komt tot de conclusie dat gouden rijst nog veelbelovender is dan tien jaar geleden, dit komt door verbeteringen en de ontdekking dat beta-caroteen veel beter door het lichaam wordt opgenomen dan gedacht.
Waarom het dan nog steeds het lab niet uit is? Onder andere Greenpeace blokkeert de marktintroductie via een uiterst effectieve mediacampagne. Terwijl commerciële gentechgewassen inmiddels wel in opmars zijn. De Monsanto’s van deze wereld hebben dus minder last van de anti-gentech campagnes dan arme mensen met een gebrek aan voedingsstoffen.
Ik hoop dat Potrykus gelijk heeft met zijn idee dat een grote publieksvoorlichtingscampagne de uiteindelijke acceptatie van genetisch gemodificeerde gewassen kan bewerkstelligen. Dat scheelt een heleboel kinderen die blind worden en/of dood gaan.
Gouden rijst verandert weinig aan de scheve verdeling van voedsel in de wereld, maar daar kunt u zelf wat aan doen door minder vlees te eten… Dat doe ik ook al meer dan 10 jaar tot volle tevredenheid.
Geplaatst in Leesvoer, Persoonlijk, Rest van de wereldGetagged genetische modificatie, gouden rijst, onderzoek, voedsel, wetenschap