Digibron.nl, GEREFORMEERD EN/OF CHARISMATISCH
GEREFORMEERD EN/OF CHARISMATISCH
Binnen de protestantse christenheid bevinden zich verschillende groepen: ik noem in het kader van dit Profiel de namen: gereformeerd, evangelisch en charismatisch. Ze staan voor een bepaalde manier van lezen van de Heilige Schrift, persoonlijke geloofsbeleving en gemeentelijk leven. Maar het zijn geen 'cirkels die elkaar niet snijden'; op gezette tijden en in bepaalde situaties komen ze met elkaar in aanraking. Denk voor wat betreft de verhouding gereformeerd-evangelisch alleen al aan de verschillende dooppraktijk.
Zo krijgen gereformeerden ook steeds meer te maken met het charismatische gedachtegoed. Ik schat zo in dat enkele jaren geleden nog niet veel lezers van ons blad gehoord hadden van de zgn. 'streeptheologie' (waarbij de opvatting verdedigd wordt dat bepaalde genadegaven tot de eerste tijd van het christendom beperkt waren; zij hebben nu afgedaan). Nu is het een bekende term. Sommige (vele?) kerkenraden krijgen te maken met principiële vragen rond de New Wine-beweging, de second blessing, het ministry-gebed, gebedsgenezing (vaak gepaard gaande met ziekenzalving, maar dat is ook weer een los gegeven), profetie, kortom, vragen te over. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de bezetenheid met demonen, die vooral door christenen uit andere werelddelen op ons geestelijk bordje is gekomen, maar ook door ondoordacht omgaan van eigen gemeenteleden met duistere therapeuten, gevoed door een duistere wereld… dan valt het woord bevrijdingspastoraat.
De discussies over gereformeerd en charismatisch zijn de laatste jaren geïntensiveerd, maar de standpunten zijn over en weer daardoor niet echt naar elkaar toegebogen. Volgens sommigen (dr. W. van Vlastuin, HHK) kan dat ook niet. Maar dr. Hoek (geprikkeld door zijn werk aan de Chr. Hogeschool Ede en de Ev. Theol. Faculteit Leuven) vraagt zich dat af: 'De vraag voor mij als gereformeerd christen is in hoeverre ik het charismatische kan honoreren en integreren binnen gereformeerde kaders. Hoe ver kunnen gereformeerden over de brug komen naar de gesprekspartners met een charismatische achtergrond? De omgekeerde vraag geldt overigens net zo (…). In elk geval gaat het om wederkerige verrijking in het verwerken van de schatten van het heil in Christus'(blz. 98). Vooral die laatste zin is naar mijn mening de auteur uit het hart gegrepen: dáár gaat het hem ten diepste om. En zo kroop hij in de huid van beiden: gereformeerden en charismatischen (het tweede zal hem moeilijker gevallen zijn dan het eerste). Daartoe creëerde hij een fictieve conferentie ergens op de hei, met deelnemers uit beide kampen, schotelt hun drie lezingen voor (1. Verbonden met de katholieke traditie, 2. Enthousiast over charismatische rijkdom, 3. Beducht vanuit gereformeerde belijndheid), brengt de deelnemers met elkaar in gesprek, al was het alleen maar om elkaar de ogen te openen voor karikaturen, of al te snelle conclusies. Dat gesprek vindt plaats in workshops over genezing, bevrijding en profetie (hoofdstuk 6). Het boek geeft het laatste antwoord niet, wel schroomt dr. Hoek niet om waar nodig een duidelijk standpunt in te nemen – zoals in zijn principiële afwijzing van de second blessing (blz. 109). Al met al een goede basis om al denkend en sprekend, rond een open Bijbel verder te komen in deze indringende vragen, die ook aan onze gemeenten niet voorbij zullen gaan.
n.a.v. Dr Jan Hoek, De Geest, het kruis en de gaven. Een ontmoeting tussen gereformeerd en charismatisch. Uitg. Boekencentrum Zoetermeer 2009,150 blz., € 13,50.