Recensie: Een mens is nooit alleen, ook niet in zijn eentje in de bergen | boeken | De Morgen
Een mens is nooit alleen, ook niet in zijn eentje in de bergen
13-06-18, 10.38u - Marnix Verplancke
2 © BELGAIMAGE
Paolo Cognetti's De acht bergen was een van de beste romans van 2017. In het eerder geschreven maar nu pas gepubliceerde De buitenjongen neemt hij ons opnieuw mee de bergen in.
Wat ontvluchten we anders dan onszelf wanneer we ons huis verlaten, vraagt de naamloze verteller uit Paolo Cognetti's De buitenjongen zich af. Hij is een schrijver van dertig die met een writer's block kampt, er niet meer in slaagt tot rust te komen in Milaan en daarom voor acht maanden een almhut huurt in de Alpen, op 1.900 meter hoogte. Hij hoopt er zijn leven opnieuw in eigen handen te kunnen nemen en niet langer geleefd te worden door zijn omgeving.
Kun je wel echt voor jezelf op de vlucht gaan, of zal je schaduw je altijd blijven volgen?
Boeken spelen trouwens wel vaker een rol in De buitenjongen. Wanneer de verteller Milaan verlaat, doet hij dat na het lezen van Jon Krakauers De wildernis in, het verhaal van de 22-jarige Chris McCandless die op een dag have en goed achterliet, naar Alaska trok en daar uiteindelijk stierf. Niet dat de verteller nu per se dát voor ogen heeft, maar die drang naar autonomie herkent hij maar al te goed. Ook Elisée Reclus' Geschiedenis van een berg en Sylvain Tessons Zes maanden in de Siberische wouden zitten in zijn bagage, net als Primo Levi's Het periodiek systeem. In het vierde verhaal uit die bundel, 'IJzer', dat aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog speelt, trekken twee jongens de bergen in, op de vlucht voor de harde realiteit. Een van de twee is immers joods. Levi stelt de brutale en schijnheilige mensenwereld tegenover het pure en eerlijke van de natuur, een idee waar de verteller van De buitenjongen helemaal voor valt.
Invasie van luidruchtige toeristen
Wie Cognetti's De acht bergen las, zal in De buitenjongen heel wat herkenbaars aantreffen. Opnieuw verlaat iemand Milaan om in de bergen tot zichzelf te komen en ook deze keer lezen we fantastisch knap gecomponeerde natuurpassages.