Vlammenwerper (#2) - Brandon Sanderson - Infinite Stories
Vlammenwerper (#2) – Brandon Sanderson
23 november 2016 Thyrze Reacties 0 reacties
In juni van dit jaar las ik Staalhart van Brandon Sanderson, een ontzettend gaaf begin van een nieuwe serie. Een heerlijk boek vol avontuur, actie, plottwisten en een fantastische, dystopische wereld. Ik keek dan ook enorm uit naar het vervolg: Vlammenwerper. Zou ik dit tweede deel ook zo kunnen waarderen?
David wil de Hoge Epic Vlammenwerper opsporen. Het gerucht gaat dat die in Babylar is, het voormalige Manhattan. Babylar wordt geregeerd door de mysterieuze Regalia. Het binnendringen van een stad onder het juk van een tirannieke Epic is een levensgevaarlijke missie. David is vastberaden Regalia te trotseren. Hij moet en zal Vlammenwerper vinden, zelfs als hij het met de dood moet bekopen.
Bij trilogieën ben ik altijd een beetje bang voor het zogeheten 'tweede-boek-syndroom', waarbij het tweede deel aanvoelt als een overbrugging tussen deel één en drie en ik het daardoor steevast minder goed vind. Bij Vlammenwerper merkte ik hier gelukkig niks van. Ik vloog door het verhaal heen en genoot opnieuw enorm van de spectaculaire wereld die Brandon Sanderson geschapen heeft.
In Vlammenwerper is Davids droom uitgekomen: hij is volwaardig lid van de Wrekers en bovendien berucht om zijn rol bij het ten val brengen van Staalhart. Dit laatste heeft hem en de andere Wrekers echter ook veel gekost: zo zijn ze een van hun leden kwijt en heeft hun leider Prof steeds meer moeite zichzelf onder controle te houden. Newcago is sinds de val van Staalhart bovendien enorm veranderd. Een van die veranderingen is de komst van nieuwe, sterke Epics die hun kans schoon zien nu Staalhart dood is. Lang hoeven we dan ook niet op actie te wachten: tijdens het eerste hoofdstuk val je direct midden in een van de gevechten tegen Epics en zien we David gelijk in actie.
In hun gevecht tegen de Epics – én door hun zoektocht naar de Epic Vlammenwerper – belandden zde Wrekers in Babylar, dat geregeerd wordt door de mysterieuze Epic Regalia. Met de verschuiving van het speelveld naar Babylar zien we ook een fascinerend nieuw deel van de wereld onder de tirannie van de Epics. Brandon Sanderson heeft een geweldige fantasie en weet slim gebruik te maken van de krachten van verschillende Epics om zijn wereld vorm te geven. Ik keek mijn ogen uit.
Ook niet onbelangrijk is dat ik David nog altijd een heerlijk personage vind om te volgen. Gewoon een hele fijne, nerdy jongen met een enorme hoeveelheid ambitie en strijdlust. Een van de leukste dingen aan hem vind ik zijn zwak voor metaforen. Hele slechte metaforen welteverstaan. Ik vond de meest vreemde combinaties die David verzon een heerlijke humoristische toevoeging aan het verhaal.
Een andere interessante ontwikkeling vond ik Davids veranderende kijk op de wereld – en dan met name op de Epics. In het eerste deel had hij een missie voor ogen met een bepaald gedachtegoed waar hij volledig voor ging, zelfs zijn hele leven aan wijdde. In Vlammenwerper begint hij echter steeds meer door te krijgen dat de wereld niet zo zwart-wit is als hij in de eerste instantie dacht. Zijn rotsvaste geloof wordt naarmate hij zich meer in het strijdgevoel mengt aan het wankelen gebracht en dat zorgt voor een heel interessant nieuw perspectief. Ik ben erg benieuwd hoe Brandon Sanderson deze verschuiving in het derde deel tot uitlating laat komen.
Je kan dus wel stellen dat ik Vlammenwerper een geweldig boek vond. Davids moed en persoonlijke ontwikkeling vond ik enorm interessant, net als de nieuwe personages en Epics die we ontmoeten. Iedereen heeft een verhaal, een achtergrond op basis waarvan hij of zij bepaalde dingen doet, en de wereld van Brandon Sanderson blijkt zeker niet zo zwart-wit als David aan het begin van dit avontuur dacht. Brandon Sanderson weet continu de spanning en het tempo erin te houden. Ik ben daarom ontzettend benieuwd waar het verhaal naartoe gaat in het derde en laatste deel: Calamity.