Arizona blues, Na het lezen #2 – ThrillZone Leesclub
You are here:Home-VOLTOOIDE LEESCLUBS NR'S 051 t/m 100-Leesclub 088: Arizona blues-Arizona blues, Na het lezen #2
Arizona blues, Na het lezen #2	Cees van Rhienen	2018-11-11T15:14:00+02:00
Home › Forums › VOLTOOIDE LEESCLUBS NR'S 051 t/m 100 › Leesclub 088: Arizona blues › Arizona blues, Na het lezen #2
oktober 22, 2018 om 3:26 pm
#16242 |
Vind je de schrijfstijl van Elvin Post prettig, moeilijk, is het begrijpelijk geschreven of moest je juist goed nadenken en uiterst geconcentreerd lezen?
Vind jeArizona blues meer een Amerikaanse thriller omdat het verhaal zich daar ook afspeelt? Kun je je antwoord ook toelichten?
Stel….Elvin Post vraagt aan jou om zijn boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan 'realistisch', 'geloofwaardig', 'aangrijpend' etc. etc. Wat zou je antwoord aan hem zijn?
Arizona blues is de vierde thriller van Elvin Post. Ga je na het lezen van Arizona blues, de volgende boeken van hem ook lezen?
Zou je tenslotte, als gedreven lezer, nog een goede raad aan Elvin Post mee willen geven? Hoe zou je advies luiden?
november 11, 2018 om 4:05 pm
In dit boek zijn meer verhaallijnen en meer plots. Mijn inziens gaat het om de ontwikkeling van Karen, wat doet het verblijf haar, wat doen de gebeurtenissen bij haar en wat betekent dat voor de keuzes die zij maakt of gaat maken. Daarnaast gaat het over de personen die aandacht voor Gerald hebben en wat er met Gerald en met die personages gebeurt. Die verhaallijnen zijn goed opgebouwd, daar waar het in het begin wat verwarrend is, omdat je met veel personages kennis maakt zonder dat je dat aan elkaar kunt linken. Ik had overigens verwacht dat het Ufo-gebeuren meer een rol zou spelen in dit boek, maar vindt het voor de verhaallijnen meer een bijzaak. Ik had bij Karen een iets ander einde verwacht. Rondom Gerald had ik het einde wel verwacht, maar in die verhaallijn waren wel een paar dingen onverwacht. Zo heb ik bijvoorbeeld ook moeten lachen om de rol die de buren van het trailerpark toebedeeld kregen.
Het boek leest makkelijk en ik kon me makkelijk concentreren. Niet elk personage sprak me aan, wat maakte dat ik bv bij een scene vanuit zo'n persoon iets minder graag doorlas. Omdat ik de schrijfstijl van Elvin Post heel goed vind en door de afwisseling, zijn actief taalgebruik en dingen die ik gewoon grappig vond, is dit een lekker leesbaar boek.
Ik vind Arizona blues een Amerikaanse thriller. Niet alleen omdat het zich in Amerika afspeelt, maar ook om de soms onbegrensde mogelijkheden in Amerika, als het om wapens en grote verhalen gaat. En ik moest ook aan Amerikaanse films denken. Tja en het is een thriller omdat er iets strafbaars gebeurt, omdat er mogelijk nog iets ergers gaat gebeuren en omdat het gaat om wie dat waarom heeft gedaan. Maar het boek is wat breder dan alleen een thriller, vind ik.
Toen mij gevraagd werd waarom ik dit boek wilde lezen schreef ik dat ik had gelezen dat "ie kluchtig aandoet en een sterk plot heeft". Dat is zodanig bevestigd dat ik dit boek typeer als een soms wat kluchtig aandoende thriller met sterke verhaallijnen.
Arizona blues is een veelzijdig boek en geen doorsnee thriller. Dit boek onderscheidt zich door de schrijfstijl, het kluchtige, de humor en de muziek die ook een rol speelt.
Ik vond Arizona blues een leuk boek om te lezen en ben benieuwd of de andere boeken van Elvin Post vergelijkbaar zijn. Ik verwacht dus dat ik zeker nog een boek van hem ga lezen (gezien de hoge leesstapel niet meteen alle drie).
Elvin Post heeft gelukkig al meer boeken geschreven, dus ik ga er vanuit dat hij gewoon door blijft schrijven! Dat advies heeft hij van mij niet meer nodig………
november 12, 2018 om 12:19 pm
Het plot zit goed in elkaar. Het is logisch; er is geen sprake van een deus ex machina, waardoor er plots iets uit de lucht komt vallen, waardoor de lezer nooit kon bevroeden hoe het af zo lopen.
Het plot zit goed in elkaar, wellicht niet heel verrassend, maar toch zo in elkaar gestoken dat de spanning erin blijft.
Eigenlijk is het eind niet erg verrassend, maar Elvin Post weet het zo te verwoorden dat je toch geboeid blijft lezen en benieuwd bent hoe het afloopt.
Uiterst boeiend? Ik las het in één adem uit.
Het verhaal is goed geschreven in een hele goede stijl, veel beter dan bijvoorbeeld de bestsellers van Suzanne Vermeer die in mijn optiek in een kinderlijke stijl zijn geschreven.
Vind je Arizona blues meer een Amerikaanse thriller omdat het verhaal zich daar ook afspeelt? Kun je je antwoord ook toelichten?
Ik vind Arizona Blues in ieder geval geen typisch Nederlandse thriller; niet omdat het in de VS speelt, maar door de opbouw en de schrijfstijl, die in de buurt komt van 'grote' Amerikaanse schrijvers als Grisham. Het boek opent met twee verhaallijnen die op een natuurlijke manier bij elkaar komen.
Stel…. Elvin Post vraagt aan jou om zijn boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan 'hard', geloofwaardig, aangrijpend etc. etc. Wat zou je antwoord aan hem zijn?
Het is een uniek boek, omdat het een boek is van een Nederlandse schrijver die schrijft alsof hij een goede Amerikaanse schrijver is. Zijn stijl is prima en hij weet goed om te gaan met verhaallijnen die samenvloeien.
Ja, die ga ik zeker ook lezen. Ik hoop dat hij er deze keer wat korter over doet met het presenteren van een nieuw boek.
Nee, Elvin Post weet precies hoe je goed schrijft. Adviezen van mij heeft hij beslist niet nodig.
Het plot met Peggy Sue en Gerard had ik wel zo verwacht. Het plot van Karen vond ik wel spannend wel een beetje zo verwacht.
Vond het plot goed in elkaar zitten.
Vond het einde niet echt verrassend had het wel een beetje zo verwacht.
Ik vond het zeker een boeiend verhaal ik zat eigenlijk al vanaf het begin in het verhaal.
Vind de schrijfstijl van Elvin Post lekker makkelijke weg lezen.
Ik vind Arizona blues meer een buitenlandse thriller dan een nederlandse thriller. Door de schrijfstijl van Elvin Post vindt ik het meer een amerikaanse thriller
Vond het boek niet erg realistisch ivm het onderwerp Ufo's. Maar ik vond het verhaal daarom heen wel erg spannend.
Het is geen boek zoals er zoveel van zijn, mede door de schrijfstijl van Elvin Post.
Ja ik ga zeker nog meer boeken lezen van Elvin Post. Vindt zijn schrijfstijl wel lekker om te lezen.
Mijn advies zou zijn ga zo lekker door met schrijven.
november 12, 2018 om 2:46 pm
Niet echt heel verrassend, een einde zoals ik dat al lezend had verwacht.
Ik vind het heel mooi om te zien hoe de verschillende verhaallijnen in het boek uiteindelijk tot het plot samen geweven worden. Niet heel spannend, maar wel mooi hoe het verhaal in elkaar zit.
Eigenlijk verklap ik dit in de vorige vraag al. Vond het niet heel verrassend maar wel een goed/mooi einde.
Ik vond het een goed boek om te lezen. Het leest vlot weg en houdt je aandacht zeker vast.
Ik vind dat Elvin een hele prettige, eenvoudige schrijfstijl hanteert. Hierdoor leest het verhaal vlot en heb je het boek zo uit.
Eigenlijk wel denk ik. De grote' verhalen en het wapengebruik zal je bv hier in Nederland niet zo snel tegen komen, is wel typisch Amerikaans. Overigens vind ik dat het boek meer omvat dan alleen een thriller. Een echte thriller geeft voor mij meer spanning en daarbij zit ik vaak letterlijk op het puntje van de stoel. Dat had ik bij Arizona Blues niet! Maar een heerljk verhaal was het zeker.
Stel….Elvin Post vraagt aan jou om zijn boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan 'realistisch', 'geloofwaardig', 'aangrijpend' etc. etc. Wat zou je antwoord aan hem zijn? Niet altijd even realistisch maar wel een heerlijk verhaal.
Uniek wil ik het niet noemen, maar het is wel een boek dat anders is doordat een Nederlandse schrijver een Amerikaans verhaal neerzet. Knap gedaan!
Arizona blues is de vierde thriller van Elvin Post. Ga je na het lezen van Arizona blues, de volgende boeken van hem ook lezen?Eerst niet, maar zou zeker later wel geinteresseerd zijn.
Lekker zo doorgaan. Vooral van dit soort vlot leesbare verhalen blijven schrijven!
november 13, 2018 om 6:55 pm
Het middelpunt van het verhaal is wat mij betreft de (al dan niet waargebeurde) ontvoering van de aliens. Alle verhaallijnen komen daarin samen. Juist over dit deel wordt geen uitsluitsel gegeven en dat is wat mij betreft volledig passend in dit boek. De individuele verhaallijnen krijgen wel een eigen eind. Ook overeenkomend met de sfeer van het verhaal. Post bouwt de structuur van al deze lijntjes secuur op. Geen stap teveel. Niets te weinig. Het eind komt niet met een knal, maar is wat mij betreft toch wel verrassend omdat er meerdere mogelijkheden waren.
Geen hemeltergende spanning, maar toch heeft Post mijn aandacht constant vast weten te houden. Nooit uit de bocht vliegend waren de beschrijvingen van de personages bij vlagen absurdistisch. Heel knap om dit dan toch geloofwaardig te houden.
Arizona Blues geeft de desolate, dorpse sfeer van de USA goed weer. Het trailerpark gebeuren, het motel voor "ontvoerden", de gastvrijheid voor Karen, dat gaf mij een typisch Amerikaans gevoel.
Arizona Blues is een absurdistisch realistisch, coming of age verhaal.
Het unieke van dit boek vind ik het in het midden laten of de ontvoering nu echt heeft plaats gevonden of niet. Juist door geen oordeel te geven wint het verhaal aan geloofwaardigheid en waarde. Niet eerder las ik iets van deze auteur. Arizona Blues maakt zeker dat ik komende boeken en wellicht ook reeds verschenen boeken op mijn lijst zal zetten.
november 14, 2018 om 7:44 pm
Het boek kent meerdere verhaallijnen en plots die langzaamaan steeds dichter bij elkaar komen. Omdat de verhaallijnen mooi opgebouwd worden komen wendingen niet als echte verassingen maar zijn ze een soort van logisch. Het einde had ik niet zo zien aankomen, vooral omdat het einde ook nog deels open en suggestief gehouden is.
Het verhaal heeft me van begin tot eind kunnen boeien. De schrijfstijl vind ik begrijpelijk en prettig te lezen. Het verhaal is snel geschreven daardoor moet je soms even goed concentreren om alle karakters uit elkaar te kunnen houden.
Ik vind Arizona blues wel een Amerikaanse thriller. Natuurlijk omdat het boek zich in America afspeelt maar ook het gemak waarop mensen met wapens rondlopen en de setting rond de buitenaardse wezens maakt het verhaal niet nuchter genoeg om Nederlands te kunnen noemen.
Ik zou het boek snel, afwisselend en mooi opgebouwd noemen.
De setting met het aliens-verhaal als basis voor verschillende verhaallijen zijn in mijn ogen erg orgineel.
Houd vooral vast aan de prettig leesbare schrijfstijl waardoor het boek op ieder moment gelezen kan worden (ook na een dag werken bijvoorbeeld)
november 17, 2018 om 12:44 pm
Het plot vind ik vrij snel afgewerkt en dat maakt dat het net een beetje een strip word. Ik vind het lastig uit te leggen wat ik bedoel maar het is net zo van en nu schoot die, die neer en er kwam een politie en die loste het op ..klaar! het had van mij best wel wat meer ingepakt en spannender mogen zijn.
Ja snel afgewerkt dus. Naar mijn mening te snel en niet doordacht genoeg. Ik miste de echte spanning.
Ja eigenlijk zag ik hem wel vrij snel zo aankomen ja.
Jawel , het was wel een boeiend en spannend verhaal op zijn tijd. Maar de echt enorme zinderde spanning heb ik niet gevoelt. Ik merk wel dat ik ook vaak wat moeite heb met ongeloofwaardige verhaallijnen . Dan raak je mij al gauw kwijt. Dat is meer mijn gebrek dan die van de auteur denk ik hoor.
Ja het is wel een hele prettige makkelijke schrijfstijl. Soepel en je zit er makkelijk in.
Ja voor wat betreft schrijfstijl , minder dan andere boeken. Vaak zijn Amerikaanse boeken naar mijn mening , hard rauw en feitelijk beschreven vind ik en dat had deze minder.
Niet heel geloofwaardig maar wel een leuk verhaal.
Ja uniek is natuurlijk het ufo verhaal. Dat heb ik niet zo snel eerder in een boek meegemaakt. Science fiction lees ik nooit trouwens.
Ook de verhaallijn van de journaliste die hier strand en verliefd word is wel leuk en origineel.
Ja misschien wel , alhoewel ik al zei dat de zinderde spanning er niet vanaf droop. Het boek vond ik voor de rest wel aardig en vermakelijk maar ik zou hem niet als 5 sterren typeren.
Geen idee, iedere auteur schrijft op zijn eigen manier en ik vind ook dat je vooral bij jezelf moet blijven. Misschien iets meer spanning en verassing erin laten tot het einde.
november 19, 2018 om 11:53 am
– Het plot zelf vond ik ineens zeer snel gaan, en had ik iets anders verwacht. Maar ik vind het wel ok hoe het afgelopen is
– Doorheen het boek was het steeds een vlotte schrijfstijl – wisselend tussen de verschillende verhaallijnen. Naar het einde van het verhaal wordt er steeds sneller gewisseld en dat vond ik het verhaal ten goede komen.
– Ik had nog wat meer verduidelijking verwacht rond Gerald zijn verhaal, of hoe het verder ging met Peggy Sue/Karen, het verhaal leek voor mij nog niet helemaal ten einde
– Door het vlotte verhaal had het steeds mijn aandacht
– Zeer begrijpelijk geschreven, alleen had ik af en toe moeite om de switch tussen de verhaallijnen duidelijk te zien. In de epub loopt de tekst namelijk gewoon door, er begint wel een volgende alinea op dat moment maar als niet onmiddellijk de namen vermeld worden zit je nog in de vorige verhaallijn. Was dit met het gedrukte boek duidelijker?
– Vooral door de locatie is het typisch Amerikaans (bijvoorbeeld ontbijten in diner, type wagens, uitgestrektheid, wel/niet geloven in buitenaards wezen,…) ik zie dit verhaal niet onmiddellijk in België of NL plaatsvinden.
– Op de cover stond 'cinematografisch' en dat vind ik wel een mooie term om het plaatje te dekken
– De vlotte schrijfstijl maakt het mijn inziens wel anders dan andere boeken. Mag zeker zo behouden worden in de volgende boeken
– ze staan inderdaad op mijn lijstje!
– Zeker op deze manier verder blijven schrijven, op een vlotte wijze kom je zo ook in een andere wereld terecht, wat zeer boeiend is
november 25, 2018 om 4:49 pm
Het is een logisch plot.
Het plot zit goed in elkaar en de spanning blijft erin.
Het einde is niet echt verrassend.
4.Vond je het een boeiend verhaal en had het steeds je volle aandacht?
Het was een boeiend verhaal.
5.Vind je de schrijfstijl van Elvin Post prettig, moeilijk, is het begrijpelijk geschreven of moest je juist goed nadenken en uiterst geconcentreerd lezen?
De schrijfstijl vind ik heel aangenaam.
6.Vind je Arizona blues meer een Amerikaanse thriller omdat het verhaal zich daar ook afspeelt? Kun je je antwoord ook toelichten?
Ik vind het meer een Amerikaanse thriller dan een Nederlandse thriller, vb. door het wapengebruik.
7.Stel….Elvin Post vraagt aan jou om zijn boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan 'realistisch', 'geloofwaardig', 'aangrijpend' etc. etc. Wat zou je antwoord aan hem zijn?
Niet zo realistisch.
8.Vind je dit een boek zoals er zoveel zijn of heeft het iets specifieks, zo ja, wat maakt dit boek zo uniek?
Het boek is van een Nederlandse schrijver, maar hij schrijft alsof hij Amerikaan is.
9.Arizona blues is de vierde thriller van Elvin Post. Ga je na het lezen van Arizona blues, de volgende boeken van hem ook lezen?
10.Zou je tenslotte, als gedreven lezer, nog een goede raad aan Elvin Post mee willen geven? Hoe zou je advies luiden?
Geen advies voor hem.
november 26, 2018 om 7:44 pm
Wat vind je van het plot? Ik heb niks met ufo's maar vond het verder een leuk plot.
Hoe beschrijf en beoordeel je de structuur van het plot? Goede structuur. Goed opgebouwd. Wel wat lang.
Had je dit einde verwacht of had je het niet zien aankomen? Wel verwacht. Vond het soms iets te voorspelbaar.
Vond je het een boeiend verhaal en had het steeds je volle aandacht? Leuk verhaal. Goede personages, maar mocht wel wat spannender.
Vind je de schrijfstijl van Elvin Post prettig, moeilijk, is het begrijpelijk geschreven of moest je juist goed nadenken en uiterst geconcentreerd lezen? Heel goede stijl. Prettig om te lezen. Begrijpelijk en duidelijk.
Vind jeArizona blues meer een Amerikaanse thriller omdat het verhaal zich daar ook afspeelt? Ja, met de locatie, de namen van de personages en de liedjes maakt het echt een Amerika verhaal.
"Goed verdiept in andere verhalen" "goede locatie"
Leuk in Arizona. En leuke personages. En niet door een Amerikaanse schrijver. Dus niet zoals zo velen. Maar het einde had misschien wat onvoorspelbaarder gekund. Hoewel ik soms wel afvroeg of het goed zou aflopen.
Ik ben er wel nieuwsgierig naar.
Misschien kun je iets meer spanning erin brengen. Verrassend/spannend eind plot schrijven. Nora Roberts vind ik hier een goed voorbeeld van.
november 28, 2018 om 7:15 am
Beter dan ik verwacht had.
De verhaallijnen grijpen mooi in elkaar op het eind en het klopt, het is een logisch plot.
In grote lijnen, niet tot in het detail. Ik had wel een eind goed al goed plot verwacht.
Prettige schrijfstijl, vrij eenvoudig, niet veel bijvoeglijke naamwoorden of beschrijvingen tot in de details. To the point.
Meer een Amerikaanse thriller, als ik niet geweten had dat het een Nederlandse schrijver was had ik het niet vermoed.
Leuke schrijfstijl. Surrealistisch.
Ik vind het uniek door de intuïtieve manier van schrijven. Er wordt niet naar woorden gezocht, het is een vrij simpele manier van vertellen en de beelden die je erbij krijgt zijn helder.
Nee, vooral je eigen ding blijven doen en niet naar de lezer toeschrijven.
december 1, 2018 om 4:36 pm
Ik vind het plot interessant. Het bestaat uit verschillende verhaallijnen die elkaar af en toe raken. Het plot wordt zorgvuldig en langzaam opgebouwd. Iedere keer komt er een personage bij. Tussen pagina 80 en negentig is pas iedereen vertegenwoordigd. De introductie doet geforceerd aan, hij voelt heel natuurlijk. Niet elk personage krijgt zijn eigen vertelperspectief maar er zijn er genoeg van waaruit gewisseld wordt.
Hoewel sommige gebeurtenissen voorspelbaar zijn, weet Post er toch een onverwachte draai of wending aan te geven waardoor het verhaal verfrissend blijft overkomen.
Soms is dat een onverwachte handeling van een personage en soms is dat de humor van bijvoorbeeld de huurmoordenaar die tegen zijn nietsvermoedende aanstaande slachtoffers zegt: 'Ik zeg altijd: geniet van het leven zolang het kan. Voor je het weet is het voorbij'
Normaal is er maar één einde maar in dit verhaal zijn er meerdere. Elke verhaallijn kent zijn eigen slot. Toch had ik de manier waarop deze plaatsvonden niet zien aankomen.
Zo kon ik me niet voorstellen dat Karen het loodje zou leggen maar wie haar zou redden, dat wist ik niet zeker. Na al die onverwachte wendingen was ik voorbereid op onverwachte dingen.
Want soms leek het boek de richting van een Feelgood uit te gaan met al die in de lucht hangende relaties. 'Eind goed al goed' pakt bij Post dan toch net even iets anders uit dan verwacht. Soms lijkt het de omgedraaide wereld.
4.	Vond je het een boeiend verhaal en had het steeds je volle aandacht?
Jazeker, ik was geen moment verveeld en steeds benieuwd naar wat voor onverwachte dingen er gingen gebeuren. Ik hem me ook regelmatig ziek gelachen. Vooral Louella (een echte Trumpaanhanger) en Nixon ( die president was ook een boef) zorgden voor heel wat hilariteit. 'Gewoon een muur bouwen zodat er geen tuig meer naar binnen kan' , zegt Louella en dan heeft ze het niet over zichzelf.
Daarnaast vertegenwoordigt Gerald het goede en mooie in de mens. Daarmee wist Post weer een andere snaar- die van hoop- te raken. Er zijn ook nog goede mensen in de wereld.
5.	Vind je de schrijfstijl van Elvin Post prettig, moeilijk, is het begrijpelijk geschreven of moest je juist goed nadenken en uiterst geconcentreerd lezen?
De schrijfstijl is makkelijk, lichtvoetig. De zinnen zijn kort. De verhaallijnen waren makkelijk te volgen en te onthouden ook al kon ik het boek met enkel tussenpozen lezen.
6.	Vind je Arizona blues meer een Amerikaanse thriller omdat het verhaal zich daar ook afspeelt? Kun je je antwoord ook toelichten?
Alles in dit verhaal doet aan de VS denken. Het is de omschrijving van de omgeving de uren die het duurt om van de ene naar de andere plaats te komen, de sfeer, de politieke opmerkingen en grapjes. Maar ook de aanwezigheid van wapens, het wonen op een trailerpark en de Jerry Springer-achtige personages die het trailerpark bewonen.
7.	Stel….Elvin Post vraagt aan jou om zijn boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan 'realistisch', 'geloofwaardig', 'aangrijpend' etc. etc. Wat zou je antwoord aan hem zijn?
Realistische roman met lichtvoetige humor en aangrijpende geloofwaardige personages.
8.	Vind je dit een boek zoals er zoveel zijn of heeft het iets specifieks, zo ja, wat maakt dit boek zo uniek?
Het unieke is dat dit geen echte thriller is maar meer een onderhoudende humoristische roman. De personages zijn belangrijker dan het thriller-element en ook de gedetailleerde schets van de maatschappij en de omgeving lijkt belangrijker. En passant komt nog wat maatschappijkritiek om de hoek kijken en daarnaast stelt hij de lezer de vraag of ze in aliens geloven en waarom niet.
Het lijkt voor personage Gerald overigens niet zo van belang te zijn of je erin gelooft of niet.
Saillant detail: in de afgelopen weken werd bekend dat er daadwerkelijk een UFO genaamd Oumuamua in de nabijheid van aarde verbleef en dat Nasa het bestudeerde. Daar moest ik wel om lachen omdat ik net dit boek aan het lezen was en ook net Independance Day had gezien waarin de aanwezigheid van aliens verzwegen was aan de president.
9.	Arizona blues is de vierde thriller van Elvin Post. Ga je na het lezen van Arizona blues, de volgende boeken van hem ook lezen?
10.	Zou je tenslotte, als gedreven lezer, nog een goede raad aan Elvin Post mee willen geven? Hoe zou je advies luiden?
Ga lekker door!
december 2, 2018 om 3:30 pm
Op een gegeven moment dacht je de verhaallijnen moeten samenkomen dus ga je alvast gissen, waardoor de verrassing iets minder wordt. Voelde op een gegeven moment als een feel good roman.
Opbouwend elke verhaallijn op zich
Een klein beetje wel.
Soms ietsje langdradig maar verder had het zeker mijn aandacht en de personen werden goed neergezet met hun verdriet, onkunde, hulpeloosheid.
zeer begrijpelijk te lezen maar moest even wennen aan het woord de diner als eetgelegenheid. Daarnaast het overgaan in ook het (papieren)boek op meerdere verhaallijnen in een Hoofdstuk d.m.v alleen een alinea. Was even wennen en daarna niet meer storend.
Nee, de weidsheid, de stilte kun je ook in andere landen tegenkomen, alleen het wapengebruik is in Amerika natuurlijk wel een ding.