Je hebt van die films die maar geen einde breien aan het verhaal. Het gáát maar door. Dat kan wrevel en ongeduld opleveren. De coronafilm waar we sinds maart 2020 in zitten, is zo’n soort verhaal. Wanneer is het nou eens afgelopen?
Wel gaan wel vast 2020 achter ons laten. Een jaar waarin alles anders liep dan gepland, een jaar waarin we meer dan ooit op onszelf, onze veerkracht en onze creativiteit waren aangewezen.
Gelukkig hebben we bij de Storytelling Academy de meeste programma’s toch nog live kunnen faciliteren. Daar zijn we dankbaar voor. Maar we zagen ook dat deze periode alle kenmerken had van een ‘passage’, een overgangsfase. Niets was meer zoals het was en hoe het afloopt is nog onduidelijk.
De crisis in verhalen
Nu leren we van de grote verhalen van de mensheid dat in een crisis, wanneer het lot zich keert, waarin alles onzeker is, het de grote uitdaging is om neutraal te blijven en je niet te laten gijzelen door angst, argwaan of woede.
Kun je ‘in het midden’ verblijven en werken met dat wat er is?
Neutrale houding
Henk Hofman besteedde in de lessen vaak aandacht aan de ‘neutrale houding’, de vertelhouding waar alles uit voortkomt.
Het gaat om stevig en toch ontspannen staat, ogen op de horizon, je neemt alles waar maar blijft dicht bij jezelf, je hoeft niet in actie te komen, maar als het moet ben je flexibel en oersterk. Het is de Aikido filosofie: heb vertrouwen, blijf kalm, werk met de situatie zoals die er is .