De Vijver, de holding die onder meer het productiehuis Woestijnvis controleert, neemt een belang van 40% in zijn concurrent deMENSEN. Woestijnvis en deMENSEN willen in de komende jaren gaan samenwerken op strategisch en op inhoudelijk vlak. Beide partners vinden het essentieel dat ze elk hun eigen identiteit kunnen behouden. (more…)
Deze viral lokte tot hier toe 6,5 miljoen kijkers op anderhalve maand, dat is niet slecht. Ik ken virals met minder succes.
Ziezo, een kleine blik achter de schermen van de ‘Hands’ ads van HP. Jammer genoeg blijf ik een beetje op mijn honger zitten.
Om in de sfeer te blijven van de filmregisseurs die een reclamespotje opnemen, post ik er hier nog eentje van Spike Jonze. Wederom een geweldige spot. Bekijk eerst even de spot voor je verder leest.
De gedachtengang achter het spotje: GAP merkte dat de verkoopscijfers achteruit gingen en na onderzoek kwamen ze tot de conclusie dat de GAP-stores niet meer hip genoeg waren om hun primaire doelgroep aan te spreken. De GAP winkels dienden dus vernieuwd te worden en door middel van deze spot wilde GAP even mededelen dat binnenkort de nieuwe en verbeterde GAP stijl de klant zou opwachten maar in de tussentijd: excuseer voor de werken.
De versie die je net gezien hebt was de eerste keuze van Spike Jonze. Ik vind het zelf een geweldige spot. De keuze van de muziek vind ik zeer geslaagd. Het nummer “In the hall of the mountain king” uit de Peer Gynt suite van Grieg is een bombastisch nummer dat veel kracht geeft aan het filmpje. Jammer genoeg dachten de marketeers van GAP daar ook zo over. Ze vonden dat dit nummer zoveel kracht gaf aan de beelden dat sommige mensen het zouden interpreteren als een anti-GAP spotje, ze vonden het zelfs nogal apocalyptisch. Ze hadden er dus niet beter op gevonden dan er een popdeuntje onder te zetten. Bekijk hieronder de uiteindelijke versie:
Persoonlijk vind ik dat het spotje daardoor een beetje slappe koek geworden is. Op zich is het gekozen nummer zo slecht nog niet als je dan toch een popdeuntje er onder moest zetten, maar toch.. ik vind het een immens verschil. Het spotje was in mijn opinie in de originele versie veel beter. Het originele spotje had bij eerste visie een groter “WTF-gevoel”, tot de tekst op het scherm kwam had je geen idee wat de bedoeling/boodschap van de spot was en wat deze mensen dreef. De uiteindelijke versie gaf me meer het gevoel: daarvan kunnen er twaalf in een dozijn. Muzikale ondersteuning in een reclame spot is dus ontzettend belangrijk. Het kan een spot maken of kraken.
Unique Selling Propositions of USP’s worden steeds moeilijker om te bedenken of te behouden. Daarom wordt er in de reclame steeds meer en meer gewerkt met Emotional Selling Propositions of ESP’s. In plaats van een unieke producteigenschap die de consument moet overtuigen om het product te kopen wordt er getracht een emotionele reactie los te maken die deze taak zal vervullen. Ikea speelt hier geweldig op in met deze spot:
Ikea springt mee op de trein van de emotionele reacties en tegelijk zet het een geweldige persiflage neer. Gedurende 50 seconden wordt de kijker meegesleept, waarna hij in de laatste 10 seconden net daarom te kakken gezet wordt. Prachtig hoe de emotional response hier wordt opgewekt. Hoe slagen ze er in gevoelens op te wekken voor een dom voorwerp zoals een lamp? (En dan nog in minder dan 1 minuut!?) Door het voorwerp om te toveren tot een personage. Vanaf de allereerste seconde staat de lamp letterlijk centraal in de spot. De lamp staat horizontaal en verticaal gecentraliseerd in de compositie en om de lamp te benadrukken wordt er ook nog eens op ingezoomed, vanaf het allereerste shot. In het tweede shot wordt de vrouw bewust niet frontaal gefilmd om aan te duiden dat de lamp een belangrijker personage is dan de vrouw. En het derde shot maakt het helemaal af: er wordt gefilmd vanuit het perspectief van de lamp. Je ziet de kamer door de ogen van het hoofdpersonage, de lamp.
In dat derde shot wordt tevens stilaan begonnen aan de dramatiek: de lamp wordt weggehaald uit de vertrouwde omgeving. In het vierde shot (in de gang) wordt al eventjes aangetoond hoe bar de omstandigheden buiten zijn, je hoort en ziet de kille wind in beeld verschijnen en de sombere muziek ondersteunt het geheel geweldig. De volgende shots combineren weer beide elementen: de lamp tot leven brengen en de slechte situatie schetsen. Hoe wordt de lamp deze keer tot leven gebracht? Eerst weer door er op in te zoomen en daarna door de focus te verleggen zodat de lamp het scherpst weergegeven object in beeld is.
Al deze truukjes worden nog eens herhaald, in combinatie met een afwisseling van shots en tegenshots. Net zoals een conversatie tussen 2 personages wordt gefilmd. De nieuwe lamp is in dit geval het 2e personage. Het contrast tussen het warme thuisgevoel en het koude straatleven seals the deal, op dit moment heeft de kijker emotionele gevoelens voor het domme onderwerp. En net dan komt de koele kikker met een Zweeds accent de bubbel doorprikken. De umlaut in de brandshot in de kers op de Zweedse taart.
Kortom: brilliante ad! Een geweldig concept dat minstens even geweldig in beeld is gebracht door regisseur Spike Jonze, die zijn ervaring als filmregisseur hier tenvolle benut in de reclamespot. Two thumbs up!
In een spot van 30, of in dit geval 40, seconden is het niet altijd even makkelijk om het hele verhaaltje duidelijk te maken. Daarom moet er soms een handigheidje bovengehaald worden om wel alles te kunnen vertellen. In het begin van deze spot moet er duidelijk gemaakt worden dat het hoofdpersonage aan zijn eerste dag begint op zijn nieuwe werkplaats. Omdat dit bijzaak is tegenover de boodschap van de spot moet dit snel afgehandeld worden. Hoe wordt er hier opgelost? Simpelweg door een sprongetje te maken in de verhaallijn. Het grote probleem is echter dat dit kan overkomen als een productiefoutje, een slechte montage meer bepaald. De oplossing is gewoon dit truukje meerdere keren te herhalen zodat het duidelijk wordt dat het geen foutje is maar een bewuste sprong. In de eerste 8 seconden wordt er 5 keer zo’n sprong gemaakt. Zo kan er dus in 8 seconden getoond worden wat er moet getoond worden (namelijk de locatie en dat het daar de eerste dag is voor het hoofdpersonage) zonder verbaal iets te verklaren wat zeer geforceerd zou overkomen. Probleem opgelost.
So far so good, maar een beetje verder in het spotje wordt er in de fout gegaan. Na 29 seconden meer bepaald (of -00:11 op de aftellende klok). Bij het wisselen van shot gebeurt er een kleine continuiteitsfout. Een continuiteitsfout houdt in dat er bij de wisseling van 2 shots iets niet meer klopt in het totaalplaatje. Een veel voorkomende continuiteitsfout in films is dat de stand van de zon helemaal anders is, omdat de shots zijn opgenomen met een tussentijd van enkele uren of langer. In dit geval is de continuteitsfout de plaatsing van de arm van het hoofdpersonage. Na 28 seconden bevindt de arm zich onder het bureau, een halve seconde later bevindt diezelfde arm zich bovenop het bureau zonder dat het personage deze arm bewogen heeft in de eindmontage. Dit is toch wel iets waar heel hard op gelet moet worden, zeker in spotjes van minder dan een minuut moet dit toch vermeden worden! Slordig foutje!
Looking good, huh? De spot ziet er enorm big budget uit.. en is dat ook. Maar sommige elementen uit het spotje zijn geen CGI en zijn veel minder duur dan ze er uit zien. Het grootste voorbeeld is de ‘travelling’. De eerste travelling krijg je te zien wanneer het filmpje 14 seconden bezig is (met de omgekeerde timer: 00:48). Dit effect ziet er heel netjes uit en toch is dit het goedkoopste special effect uit de spot. De enige benodigdheden zijn de camera en een dollytrack, die beiden al sowieso aanwezig zijn op de set. Voor diegenen die niet met de termen vertrouwd zijn: een dollytrack is een spoorweg met daarop een karretje waarop een camera kan gemonteerd worden, zodat er met de camera kan gereden worden.
Natuurlijk krijg je niet het gewenste effect als je gewoon met het karretje voor- of achteruit rijdt, want dan zou alles wat je ziet gewoon van dichterbij of verderaf getoond worden, zowel het personage als de achtergrond. Bij het voorbeeld op “-00:48” komt de achtergrond dichterbij maar blijft de grootte van het personage hetzelfde. We krijgen geen diepere close-up van het personage naarmate de achtergrond closer in beeld komt. Als de dolly gewoon dichterbij zou rijden zou dat dus wel gebeuren.
Hoe dan wel? zoomen? Als er ingezoomed zou worden op de achtergrond dan zou er ook ingezoomed worden op het personage dat voor deze achtergrond staat, dat zou dus net hetzelfde effect geven als dichtebij komen met de dolly.
Het antwoord is “travelling zoom”. Travelling zoom houdt in dat de zoomlens exact de omgekeerde richting aanneemt van de dolly. Als de dolly vooruit gereden wordt dan wordt er uitgezoomed (of als de dolly achteruit gaat wordt er ingezoomed). Net zoveel zodat het personage dezelfde proportie aanhoudt. Het personage wordt dus niet closer of minder close in beeld gebracht. Op deze manier kan je dus de achtergrond naar het personage toetrekken. Wat verder in de spot wordt er nog eens gebruik gemaakt van deze techniek.
En nog wat verder, namelijk na 51 seconden in het spotje (of -00:11 op de teller) zien we het omgekeerde. Wat naar mijn persoonlijke mening nog een knapper effect geeft. De achtergrond wordt onttrokken van het personage. Dit is exact hetzelfde maar dan in de andere richting. De dolly wordt achteruit gereden (zodat er meer achtergrond in beeld komt) en er wordt tegelijktijdig ingezoomed op het personage, zodat deze in dit geval met dezelfde middleshot in beeld blijft.
Alfacam, de tv-faciliteitenleverancier die deel uitmaakt van de beursgenoteerde Alfacam Group, breidt zijn activiteiten uit in het Midden-Oosten. Het bedrijf uit Lint neemt een prestigieus concert op aan de voet van de grote piramiden in Gizeh (Egypte), en zal continu 5 regievoertuigen hebben in Saoedi-Arabië, Soedan en Jordanië om in 2007-2008 in opdracht van ART (Arab Radio and Television) eersteklassevoetbal op te nemen in HDTV. Beide contracten samen hebben een waarde van meer dan € 3 miljoen.