In het licht van de eeuwigheid is een mensenleven maar kort. Toch kan er in al die jaren veel gebeuren dat het waard is om te worden vastgelegd. Omdat iemand een belangrijke functie vervulde. Omdat iemand bij alle maatschappelijke veranderingen in de frontlinie te vinden was. Omdat iemand juist in kleine kring van grote waarde was. Omdat iemand altijd in bizarre omstandigheden verzeild raakte. Of omdat iemand simpelweg iemand is om niet te vergeten.
Wat is er mooier dan iemands verhaal tijdig op te tekenen? Graag neem ik mijn literaire bagage mee voor het schrijven van biografieën. Ik stel me voor dat ik dat doe op basis van diverse interviews met de persoon zelf, maar zonodig ook met relevante ooggetuigen. Een vormgever maakt de tekst mooi op, inclusief foto's, tekeningen of andere afbeeldingen.
Deze staalkaart kan ik nog niet illustreren met voorbeelden. Maar het schrijven van de biografische jeugdroman Korte lontjes is me zo goed bevallen, dat ik de biografie graag een plek wil geven in de kernactiviteiten van de firma Chris Bos Teksten en Boeken. Zegt het voort!
'Dat moet je echt eens opschrijven.' Maar hoeveel mensen doen het ook? Zonde van al die anekdotes, familie-verhalen en onverwachte levenswendingen. Laat ze niet ontglippen, bewaar ze in een kloek boek.