Vrouwen voor Vrede, wat deden ze?
Bij wijze van "grondwet" staat in elke Nieuwsbrief het volgende:
"Vrouwen voor Vrede zet zich in om te zorgen dat:
welvaart en welzijn rechtvaardig zijn verdeeld en het milieu wordt ontzien
mensen, mannen en vrouwen, ongeacht ras, huidskleur, levensbeschouwelijke of maatschappelijke achtergrond, gelijkwaardig worden behandeld
conflicten niet met wapens worden beslecht, maar geweldloos aan de onderhandelingstafel worden opgelost
Voor echte vrede is meer nodig dan het terugdringen van de bewapening. Duurzame vrede vraagt om politieke oplossingen voor economische, ecologische, sociale en humanitaire problemen en ideologische tegentellingen. Het opheffen van de achterstand die velen, onder wie zeer veel vrouwen, ook in onze eigen samenleving hebben, behoort daartoe.
Bewapening, onderontwikkeling en vernietiging van het milieu hebben duidelijk met elkaar te maken en bedreigen ieders veiligheid. In het belang van duurzame vrede moet naar samenhangende oplossingen gezocht worden."
Na die eerste Hiroshima-herdenking voor het Vredespaleis in den Haag in 1979, werd besloten dat ieder jaar een dergelijke herdenking door Vrouwen voor Vrede gehouden zou worden. Tweemaal daarna gebeurde dat weer in Den Haag voor het Vredespaleis, daarna werden op diverse plaatsen in het land jaarlijks Hiroshima herdenkingen georganiseerd door de plaatselijke groepen. Vrouwen voor Vrede Amsterdam doet dit, anno 2001, nog steeds, want ….. de kernwapens zijn de wereld nog niet uit, ook niet uit Nederland! (voor zover wij weten)
In de roerige jaren van het kruisraketten probleem hebben Vrouwen voor Vrede veel samengewerkt met andere vredesbewegingen, vooral vrouwenvredesgroepen als Vrouwen tegen Kernwapens en de WILPF. (cursussen, studiedagen konferenties, akties). Bij de organisatie van de grote vredesdemonstraties in Amsterdam en den Den Haag, hebben Vrouwen voor Vrede, via de plaatselijke vredesplatforms, hun partij meegeblazen.
Op 20 september 1988 kent de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties aan Vrouwen voor Vrede de onderscheiding 'Peace Messenger' toe. Dit voor het onder de aandacht brengen van de het werk van de V.N. in het algemeen en de ontwapeningsconferenties in het bijzonder.