Eerste schooldag alert! - Reisverslag uit Madrid, Spanje van Anique - WaarBenJij.nu
Reisverslag Eerste schooldag alert!
24 september 2015 | Door: Anique
Eerste schooldag alert!
Daar ging ik dan... mijn eerste dag op de Uni.
Kwart voor acht uit bed, even snel ontbijten en vlug mijn tas pakken. Ik zou 2 uur van tevoren van huis vertrekken. Moest namelijk nog maar zien waar ik mijn ticket zou kopen en hoe laat de bus vertrok (9292 is hier niet echt). De reis zou ook sowieso een goede 40 minuten duren. Daarna had ik nog een halfuur marge om op de campus het juiste gebouw te vinden.
Ik liep vrolijk naar het metrostation. Het is even een puzzeltje, maar ik had gelukkig al eerder uitgezocht waar de bussen vertrokken. Ga de roltrap 1x naar beneden en je hebt de busperrons. Neem nog een roltrap en je gaat naar de metro. Elke bestemming of busnummer staat gekoppeld aan een bepaald 'instapnummer'. Zo heb je bussen voor in de stad, rond de stad en buiten de stad Madrid. Onder de grond zijn een soort parkeerplaatsen voor bussen gemaakt, en het gebouw dient als instaphuis. Je wacht letterlijk binnen bij je instapnummer voor een deur, waarbij iedereen ook nog eens netjes in de rij staat. De deuren gaan open wanneer je bus arriveert en je mag instappen met je kaartje of reispas. Het is dus bijna alsof je moet boarden bij een gate op het vliegveld.
Een lastiger verhaal is dat van je buskaartje. Ik had al uitgevogeld dat alle transport in Madrid is gelinkt. Een kaartje voor de metro is ook geldig in de bus. Zo kan je dus makkelijk switchen van transportmiddel met maar 1 kaartje. Puntje om te onthouden is wel dat je het juiste kaartje koopt!
Eerder heb ik al met de metro gereisd en wist dat je voor de poortjes een ticketmachine had. Het was mijn doel een 10-reizenticket te kopen zodat ik én de heenweg én de terugweg gewoon verzekerd had (en morgen ook). De privébus zal pas volgende week rijden.
Hij accepteerde mijn biljet van 50 Euro niet eens! Dan maar naar zo'n mooie helpdesk. Die zegt ineens dat ik bustickets bij de tabakshop moet kopen. Heel onhandig hoor, grote ticketautomaten hebben en je kan er niet al je tickets kopen.. Of wat dacht je van ticketmachines bij de ingang! Lijkt me veel slimmer. Zie je trouwens mij al voor een tabakshop staan? Het ziet er gewoon niet uit. Ik rook niet!
De hele busrit was ook even zenuwslopend hoor. Had op de kaart geteld dat ik bij de elfde stop eruit moest. Binnenin de bus zag ik nergens stopknoppen of tv-schermen met info; daarom heb ik serieus de eerste 20 minuten op mijn vingers lopen tellen hoe vaak de bus stopte. Voorin de bus zat een horizontale balk dat niet alleen een scherm bleek te zijn om de datum, tijd en het weer aan te geven, maar na elke stop gelukkig nog iets zei van: "proxima parada..." En dan kom je er opeens achter dat die mooie bolletjes op je kaart niet haltes zijn, maar straten. Straten... met vele haltes. Gelukkig was mijn halte niet te missen. Met Hollywood-letters stond de naam van de school groot langs de weg aangegeven. Bij het uitstappen was het simpel: volg de meute.
Al snel leerde ik drie andere Erasmus-studenten kennen. Allemaal Italiaans. Met hen ging ik op weg richting het oriëntatiegebouw. Mooie naamsticker mogen opplakken enzovoorts. Al snel viel het op dat de zaal vol stond met Italianen. Her en der veel Duitsers, Colombianen, Mexicanen.. vond er nog 2 uit Nederland, 2 uit België.. heb ik eigenlijk alleen maar gezien, en ons groepje werd uitgebreid met een Sloveense, Roemeense en Amerikaanse.
Tour langs de campus (heel saai want ik had allang uitgevogeld welk gebouw voor wat bedoeld was). Het was ook niet handig dat er net verbouwingen waren op de campus. Voorbeeldje: "En hier bevindt zich de *BOOOOOOOOOR ERDOORHEEN*. Nog vragen?"
Even nog wat credits naar mij voor het kiezen van een tour in het Spaans in plaats van Engels. Verder nog twee verdwaalde laatkomers toegevoegd aan ons groepje: een Mexicaan en een El Salvadoriaan.
Het groepje werd al snel uit elkaar gehaald omdat de daaropvolgende administratie in groepjes op achternaam gedaan moest worden. En ook al zit je in het groepje N-Z... een achternaam met de W is nog steeds ellenlang wachten *zucht*
Met dat groepje gingen we dan eindelijk de kantine in om lekker paella te eten, met een verfrissende cola en heerlijk breekbrood. De school kiest ervoor om eten te serveren rond half 2 's middags. Zo hebben Spanjaarden en internationale studenten een compromis in lunchtijd.
Het laatste onderdeel was een presentatie in de grote aula, wat voor mij weinig nut had. Vergeleken met de rest ben ik echt de meest georganiseerde persoon in Spanje ooit. Ze bespraken de gehele 'Welcome Guide' die ik 3 maanden geleden al had uitgeprint en doorgelezen. Verder waren de volgende onderwerpen ook totaal onzinnig voor mij:
- Het bespreken van de transportmogelijkheden naar de Uni toe. (Ik heb mijn huis daarop uitgezocht mensen!)
- Oh ja, een hele slide voor mensen die nog niet eens een huis hadden. (WAT DOE JE HIER ZONDER HUIS?!)
- Uitleggen dat je moet oppassen met waardevolle spullen in de stad Madrid. (Duh!)
- Het feit dat je een survey moet invullen. (Wat heb ik ook weer vorige week lopen maken?)
- Enzovoorts, enzovoorts..
Hopen dat het morgen beter gaat dus. In ieder geval ga ik dan mijn rooster samenstellen met het personeel. Verder is er morgenavond een welkomst fiësta.
Met dit warme weer en slopende eerste schooldag ging ik dus heel moe weer de bus in. Gelukkig heb je als een van de eerste opstaphaltes genoeg plek om uit te kiezen; een luxe die je verder niet echt hebt. De bus zat uiteindelijk propvol. Heb daarbij met mezelf afgesproken dat ik de busrit gebruik als Anique-uurtje. Even die telefoon op vliegtuigmodus en Spotify aan. Twee minuten lopen en je bent eindelijk weer thuis.
Zo zonde voor die mensen die hun zaakjes niet op orde hebben. Ik pak even een fles water uit de koelkast, een schaaltje chips en ik neem even een 'descanso' op bed. Ventilatortje zo nodig aan. Heeeeeeeeerlijk.