ANS bezocht: Go Short
Van woensdag 8 april tot en met zondag 12 april kan de liefhebber van de korte film zijn ogen weer uitkijken. Op het International Short Film Festival Nijmegen worden in de LUX meer dan 300 films getoond. ANS bezocht op donderdagavond de zevende editie van het festival.
Ten opzichte van de normale speelfilms is de korte film vaak een ondergeschoven kindje. De korte film geniet steevast minder commercieel succes dan zijn langademige broer. Vloggers, vines, failcompilaties en kattenfilmpjes hebben juist wel miljoenen views. Go Short biedt aan korte films die verder gaan dan een 'LOL' of een 'WTF' de gelegenheid zich te tonen, maar ook voor de liefhebber van kattenfilmpjes is er zelfs een apart filmblok. Een voordeel van de korte films is dat de saaiere gelukkig snel zijn afgelopen.
Het is gezellig druk op het festivalpaviljoen van Go Short. Filmliefhebbers en -makers van verschillende nationaliteiten lopen door elkaar. Het is festival is gestructureerd aan de hand van filmblokken. Een filmblok bestaat uit vier tot tien korte films die overeenkomen in een bepaald thema. Sommige films duren 20 minuten, anderen slechts enkele minuten. Het eerste bezochte blok heeft als thema 'Go Green', hoewel dit niet altijd even duidelijk is terug te zien. Vooral in stijl bestaat er grote variatie. Een tragi-komische fietsvakantie, een kleurrijk indianenverhaal met coyotes en een pseudo-documentaire over graafmachines passeren de revue. In tegenstelling tot langere films, kan een filmmaker zich bij korte films meer focussen op details. Dat is bij Go Short goed zichtbaar. Ondanks dat elk filmblok is samengesteld aan de hand van een specifiek thema, voelt elke film in het blok uniek aan.
Ook het tweede filmblok, Out of the ordinary, biedt een divers aanbod. In een uur krijgt de kijker bijvoorbeeld een hartverscheurende verhaal van een asielzoekerskindje, een komische documentaire over filmmaken, een kunstzinnig filmpje van een vallende beker en een sinister psychedelische clip met gemaskerde mannen te zien. Omdat de films zo kort zijn, wordt er in de films ook vaak veel weggelaten. Vaak is dat een leuke uitdaging, maar soms - vooral bij de abstractere films - heb je daar even geen zin in. De films van 'Out of the ordinary' worden getoond voor een volle zaal, de Q&A bestaat echter vooral uit promotiepraatjes en dankwoorden. Dit levert nog wel een mooie belgenmop op. De Belgische filmmakers waren heel België doorgereden om een locatie te vinden waar drie exact dezelfde huizen los naast elkaar stonden. Toen de zoektocht niks opleverde, opperde de producer eindelijk het idee om een huis drie keer op te nemen en bij de montage samen te voegen.
Ook bij 'Fathers, Mothers' is een filmkunstenaar aanwezig in de zaal. Een sympathieke jonge filmmaker beantwoordt enthousiast de vragen uit het publiek, dat uit slechts acht mensen bestaat. De lange avond begint nu wel zijn tol te eisen. Toch zijn ook hier weer een aantal pareltjes te vinden, zoals het tragische verhaal van een arm boerengezin, waarin een zieke zoon het niet kan opbrengen de laatste varkens te slachten. Omdat het aanbod zo groot en divers is, verlaat iedereen het festival met tenminste een paar memorabele plaatjes in gedachten. Omdat je je steeds weer bij elke film moet heroriënteren, is het wel aan te raden af en toe een pauze te nemen en niet drie filmblokken achter elkaar te kijken.