Wie het ideaal uit het leven verbant, hem brengt de alledaagse werkelijkheid haar alledaagse dwingelandij.
Zelfdoding verdient onze bewondering als menselijke daad wanneer het een offer is, men zijn leven geeft voor anderen, het vaderland of een ideaal. Het verdient onze achting wanneer het gebeurt om de eigen eer of die van anderen te redden. Het verdient medelijden wanneer het gebeurt om lijden te ontvluchten dat de eigen krachten te boven gaat. Het is jammerlijk wanneer het gebeurt om redenen die na enig nadenken of overleg met anderen opgeheven hadden kunnen worden. Het verdient onze afkeuring wanneer door deze daad onrecht wordt gedaan, wanneer men zich alleen maar wil wreken of een ander wroeging wil bezorgen, terwijl het leven nog mogelijkheden en vooruitzichten genoeg bezit.
De behoefte aan het immateriële is het meest basale van allemaal. Je hebt brood nodig; maar vóór brood heb je het ideaal nodig.