Fernandez Britten is een privédetective van een opmerkelijke soort. Hij is geen harde als Nestor Burma, of een chronische zuipschuit als Inspecteur Canardo, maar een zacht eitje met een burn-out. Hij heeft er genoeg van om bedrogen partners het nodige bewijsmateriaal voor een echtscheiding te bezorgen. Tot hij een vermeende zelfmoord moet onderzoeken.
In de tekeningen van stripdebutante Berry regent het voortdurend, en is het bijna 24 uur lang nacht. Ook de gezichten staan altijd op onweer, en iedereen lijkt het lachen verleerd. Origineel is het allemaal niet, maar Berry is een uitstekend verteller, die op een lijzige toon slechts gaandeweg details vrijgeeft, en daardoor blijft boeien. Ook na twee keer lezen ben ik er nog niet aan uit of ik de plot helemaal vat. Maar ik ben zeker dat ik de derde keer het boek met evenveel plezier nog eens opensla. (WLE)