Komende week is het waarschijnlijk gedaan met het witte landschap, de eerste lammetjes, een tweeling, zijn hier in Ede alweer geboren. We stevenen af op de lente.
Vandaag maak ik een speciale wandeling. Ik wandel als buddy met Toos. Toos haar gezichtsvermogen is zo slecht dat zo’n wandeling alleen maken geen optie is. Ik haal haar thuis in Bussum op en we rijden met Sprintertje naar het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten waar onze wandeling begint. Het is een wandeling in het kader van “zo mooi is Nederland”.
Het heeft de laatste tijd behoorlijk geregend en dat is te merken. Sommige stukken is het prettig soppen door de modder. Het deert ons niet en we lopen corona proof. We kunnen elkaar geen arm geven maar met tussen ons in een rood/witte nordic stok is het ook goed te doen.
Als je voor het eerst met iemand loopt is het altijd even aftasten, je kent elkaar niet. Al snel komen we er achter dat we allebei Camino gek zijn. Toos heeft al diversen etappes gelopen in Spanje en ook hier in Nederland van het pelgrimspad. Ik ben al sinds 2010 redelijk verslaafd aan het camino gevoel.
We hebben tijdens het wandelen fijne gesprekken en een ding wil ik graag delen. Toos vertelde: omdat ik niet zie, ben ik ook niet beïnvloed hoe mensen eruit zien. Dik, dun, licht, donker, mooi of lelijk, ik zie het niet en dat is best een voordeel.
Het was een fijne en bijzondere wandeling. De volgende “ zo mooi is Nederland” speelt zich af in Twente. Tot dan.
The Weather Channel geeft aan dat het droog is maar als ik mijn hoofd buiten de deur steek is mijn bril niet meer bruikbaar om goed mee te kijken. Stevige motregen en daar word je toch nat van. Ik loop naar Sprintertje en ga op weg naar Montfoort om een wandeling te maken door het “Groene Hart” van Nederland. Het blijft motten maar zoals ik al vaker geschreven heb, slecht weer bestaat niet alleen slechte kleding.
Ik parkeer sprintertje naast grootgrutter AH en ga vast koffie zetten voor Wim die vandaag mijn gids is. Hij komt op de fiets van Ijsselstein en heeft het niet droog gehouden. De koffie doet ons goed en we gaan op pad voor het rondje Montfoort – Linschoten – Oudewater – Montfoort.