Persoonlijk vind ik de liturgie van het Westen over het algemeen nogal koel, ik wil het woord kil niet gebruiken. Ze vindt daar ook vaak plaats in lage kerkgebouwen met grote vensters. Om, zegt men, de verbinding tussen binnen en buiten te benadrukken. In het Oosten echter vormen de kerken een eigen wereld, een beschutte plek, dat is ook de bedoeling. Orthodoxen weten heel goed dat er ook een andere wereld is, maar in de kerk willen ze beschutting. Daarom zijn de ramen veelal klein en smal, het licht is gedempt en daardoor kunnen de lichtjes voor de ikonen ook overdag echte lichtjes zijn. Romaanse kerken in het Westen hebben dat ook, maar bij de gothiek werd alles hoog, ruim, licht. Hoe mooi de architectuur van die kerken ook kan zijn.