Vonken estafette #2 Marloes Voskuilen | De Vonken van 2028
Het heeft even geduurd (website perikelen e.d.), maar hier is het vervolg op de eerste aflevering van de Vonken Estafette (teruglezen). In die die eerste aflevering gaf Jimte Poelman het stokje door aan Marloes Voskuilen. Lees verder voor haar verhaal.
Beste Jimte, Vonken en andere lezers,
Bedankt voor het doorgeven van het figuurlijke stokje Jimte. Een goede vraag die je stelt!
"Hoe kunnen de huidige Vonken de aankomende generatie studenten inspireren om actief aan de slag te gaan met het Olympisch plan?"
Ik heb geen eenduidig antwoord voor je. Ik ken nog maar een enkeling van de actieve leden (Marloes was Vonk van het eerste uur in 2011, en bestuurslid vanaf oktober 2012 tot medio 2014, red.) en ik weet dus niet waar de kwaliteiten liggen en waar de energie en passie zit voor de groep die nu actief is. Want dat is waar je het uitgangspunt moet nemen; daar waar de energie zit. Je kunt anderen namelijk – naar mijn idee – alleen inspireren als je dingen doet die je zelf echt heel leuk vindt. Denk daarbij groots, deel je kennis en ideeën, wees het voorbeeld.
Dromen en innoveren
De aankomende generatie professionals en studenten zul je voor een Olympische Spelen in Nederland kunnen motiveren door hen dáár te triggeren, waar je ze vanuit de eigen idealen aangaande hun vakgebied aan de slag laat gaan. Laat ze dromen ontwerpen, creatief en vooruitstrevend zijn. Je zou studenten bouwkunde kunnen vragen hoe we inderdaad (op een duurzame manier) een drijvend stadion kunnen bouwen. Een stadion die na de Olympische Spelen naar het volgende gastland versleept kan worden. En wat kunnen we met al het koffie afval (koffieprut) dat we gedurende het evenement zullen gaan produceren? Kunnen we hier medailles van maken of andere producten produceren voor later gebruik? Hoe kan je bezoekers de gewenste beleving meegeven en hoe kunnen we daarnaast ook de niet-bezoeker de wedstrijden en het 'Olympisme' laten ervaren? Laten we hierbij de creatieve, media en communicatie studenten betrekken. Waarin kan je voorzien met Virtual Reality? En hoe zit het met nieuwe innovaties rondom lichtgewicht zonnepanelen, sensortechniek en duurzame teelt? Ik hoor heel graag de studenten energie, -high tech en -tuinbouw hierover. Wat zijn de ontwikkelingen, hoe ontwerpen we samen de toekomst en maken we de wereld weer een stukje beter?
Sociologische katalysator
Bij een evenement als de Olympische Spelen komt veel samen. En daarom is het belangrijk om gebruik te maken van alle mogelijke cross-overs. Welke realtime toepassingen kunnen we maken voor big data, om bijvoorbeeld mensenstromen in kaart te brengen? Wat kunnen we met deze techniek met betrekking tot veiligheid en waar kunnen we dit onafhankelijk van de Spelen nog meer voor inzetten? Hoe kunnen we besparingen aanbrengen in de goederenstromen, werkgelegenheid creëren en een lagere druk op het milieu leggen? Niet alleen voor het evenement, maar voor de inrichting van ons land in het komende decennium en jaren na het beoogde jaar 2028. De Olympische Spelen gebruik je hierbij als – sociologische – katalysator. Dat is absoluut geen nieuw idee, maar wel goed om weer eens te benoemen, omdat een Vonk vanuit deze benadering binnen het onderwijs en onderzoek de connectie zou kunnen vinden.
De Olympische Spelen is een prachtig podium voor sport en dus ook een prachtig platform voor het menselijk – en het Nederlands – potentieel. Want niet alleen sporters en coaches kunnen in momentum schitteren. Op zoveel vlakken kunnen huidige professionals en de studenten (de aankomende professionals) dat ook. Zij kunnen de potentie van een betere productie gaan laten zien, innoveren en een voorbeeld zijn. Inspireren en waarde toevoegen voor vele jaren!
Herdefiniëren van goed organiseren
Het idee dat we innovatief moeten gaan organiseren lijkt onderhand door te dringen bij de verschillende partijen en een meerderheid aan landen die betrokken zijn bij de Olympische Spelen. Dat is in ieder geval het beeld dat de media ons geeft. We zien meer opstand komen tegen de veel te hoge kosten en de lage impact die het organiseren van de OS zou opleveren. En ook het IOC krijgt meer oog voor de ambitie om beter en goedkoper te willen organiseren, en te willen herdefiniëren wat goed organiseren is. En dat is een aangename observatie die mij persoonlijk motiveert om de droom te behouden van een Olympische Spelen in eigen land.
In mijn werk reik ik graag mijn kennis, ervaring, handen en netwerk aan om samen met anderen mooie dingen te creëren. Ik ben een verbinder, idealist en zit niet graag stil, letterlijk en figuurlijk niet. Grotendeels bevindt mijn speelveld zich binnen de sportwereld, creatieve industrie en onderzoek. Ik ben een Vonk van het eerste uur en erg gecharmeerd van de Olympische Spelen en zijn intense en unieke beleving bij de deelnemers, bezoekers en volgers (de fans). Ik werk momenteel bij de Hogeschool van Amsterdam, bij het kenniscentrum digitale media en creatieve industrie. Ik maak onderdeel uit van het team van het Amsterdam Creative Industries Network en de Knowledge Mile. Ik ontwikkel mij op event (belevings)onderzoek en heb naast mijn werk een interesse voor filosofie en cultuur.
Graag wil ik Xander Beks vragen vanaf hier het stokje van mij over te nemen en ik wil hem vragen; ''als de Olympische Spelen in Nederland georganiseerd gaan worden, wanneer zullen deze Spelen dan voor jou – vanuit jouw persoonlijke ideaal – geslaagd zijn?