Vanishing Forests: New Map Details Global Deforestation - 2019 | Planeet aarde
Gepubliceerd In: Planeet aarde • Bekeken: 8308
Een zeer gedetailleerde kaart van de ontbossing in de wereld onthult honderdduizenden hectaren die verloren zijn gegaan.
Een nieuwe wereldkaart van ontbossing laat zien dat sinds 2000 2000 vierkante kilometer (2,3 miljoen vierkante kilometer) bos is verdwenen.
De interactieve kaart (online te bekijken) is gebaseerd op satellietgegevens en is de eerste in zijn soort. De berekeningen zijn tot op ongeveer 30 meter nauwkeurig, voldoende details om nuttige lokale informatie te bieden terwijl ze de hele wereld bestrijken.
"We zeggen dat het wereldwijd consistent is, maar lokaal relevant", zegt Matt Hansen, een geograaf aan de Universiteit van Maryland die de kaartinspanningen leidde. "We kunnen een globale dynamiek beschrijven en regio's vergelijken als appels met appels, maar als je een bepaalde hoek weghaalt, zou deze nauwkeurig zijn en betekenis hebben."
Ontkieming in kaart brengen
De kaart omvat het tijdsbestek van 2000 tot 2012 en omvat zowel bosverliezen als boswinsten. Gedurende die tijd werden 309.000 vierkante mijl (800.000 vierkante km) nieuwe bossen gewonnen. Van de 888.000 vierkante mijl verloren en 309.000 vierkante mijlen opgedaan, waren ongeveer 77.000 vierkante mijl (200.000 vierkante km) gebieden die verloren gingen tussen 2000 en 2012 en vervolgens opnieuw werden gevestigd.
De rest van het verlies en de winst gebeurt in tandems over de hele wereld. De inspanningen van Brazilië om de ontbossing te vertragen, hebben bijvoorbeeld hun vruchten afgeworpen, met ongeveer 500 vierkante mijl (1.300 vierkante km) minder verlies per jaar. Maar de rest van de tropen maakte de verbeteringen van Brazilië goed met snel toenemende verliezen.
Indonesië heeft tussen 2000 en 2012 de snelste van alle naties verloren.
Krediet: met dank aan Matt Hansen, University of Maryland
Indonesië zag de snelste toename van ontbossing. Vóór 2003 verloor het land minder dan 4000 vierkante kilometer (10.000 vierkante kilometer) per jaar. In 2011 verdwenen meer dan 7,700 vierkante mijl (20.000 vierkante km) van Indonesische bossen elk jaar, rapporteren Hansen en zijn collega's in het nummer van 15 november van het tijdschrift Science.
Mensen zijn de belangrijkste oorzaak van ontbossing, door te loggen en duidelijk te knippen, vertelde Hansen aan WordsSideKick.com. Bosbranden komen vervolgens, meestal in de boreale bossen van gematigde streken. Stormschade schaadt ook bossen. [7 manieren waarop de aarde in een oogwenk verandert]
"We zien veel uitbarstingen en dat soort dingen," zei Hansen.
De grootschalige maar fijnmazige kaart werd mogelijk gemaakt door drie technologische meevallers, zei Hansen. De eerste was data van de satelliet Landsat 7, die in 1999 werd gelanceerd en sindsdien satellietfoto's van de hele wereld heeft gemaakt.
Vervolgens heeft Landsat's operator, de U.S. Geological Survey, zijn beleid gewijzigd om alle gegevens van Landsat 7 en eerdere Landsat-satellieten gratis te maken. Eerder zei Hansen dat onderzoekers de gegevens stukje bij beetje moesten kopen. Het zou miljoenen hebben gekost om de gegevens voor de hele wereld te kopen.
"We hadden nooit de gegevens die we nodig hadden," zei hij. "We hadden de gegevens die we ons konden veroorloven."
Tot slot, met toegang tot alle satellietgegevens, kwam de behoefte aan grote rekenkracht om het te verwerken. Hansen en zijn collega's werkten samen met Google om dit mogelijk te maken. Op een enkele computer zou de verwerking van het gegevensarchief 15 jaar hebben geduurd, zei Hansen. Met Google's cloud computing duurde het slechts enkele dagen.
De fijne schaal van de kaart stelt onderzoekers in staat dichtbij in te zoomen om logging-wegen, riviermeanders en zelfs tornado-tracks te zien, zei Hansen.
"Er zijn hier een hoop verhalen," zei hij. Een deel van de informatie die afkomstig is van boskaarten is geheel onverwacht, voegde hij eraan toe. Eén onderzoeker nam een ​​andere kaart van Hansen in handen en ontdekte dat boombijking overeenkomt met de menselijke gezondheid, omdat bosbewoners een gevarieerder voedingspatroon gebruiken dan mensen in andere omgevingen.
Een kaart van verandering in Noord-Amerikaanse bossen tussen 2000 en 2012. Rood is verlies en roze staat voor verlies en winst.
In het Noord-Amerikaanse westen is schade door vuur, houtkap en infectie door de verwoestende bergdenkever duidelijk. Een storm in 2009 verschijnt als genivelleerde bomen in het zuidwesten van Frankrijk. In Zuid-Zweden, een extratropische cycloon platgelegde bossen in 2005.
Toch vond 32 procent van het wereldwijde verlies plaats in de tropen, waarvan de helft te wijten was aan Zuid-Amerikaanse landen, vonden de onderzoekers.
Uit de gegevens blijkt dat sommige gebieden die zogenaamd worden beschermd, dat echt niet zijn, zei Hansen. Duidelijk snijden lijkt zelfs binnen de grenzen van het nationale park in sommige landen.
Nu werkt het team aan het in kaart brengen van primair bos - inheemse habitat die cruciaal is voor biodiversiteit en het opslaan van klimaatverwarmende koolstof - en het te onderscheiden van secundaire bossen, die boomdekking kunnen bieden, maar zonder de oorspronkelijke ecosystemen. Het team is ook van plan om de kaart jaarlijks bij te werken en hoopt in de toekomst het ontbossingsalarm nog vaker te kunnen verhogen.