Ze willen er zijn voor kwetsbare mensen en bieden een luisterend oor of een helpende hand, daar waar nodig. Leden van deze kerken zullen hulpvragers praktisch ondersteunen of er gewoon zijn voor een gesprekje voor diegenen, die zich eenzaam of angstig voelen. Uiteraard worden de RIVM en overheidsrichtlijnen gevolgd in de aanpak.
Het diaconale netwerk ONE-Apeldoorn heeft voor de kerken een centrale hulplijn heropend, die gebeld of gemaild kan worden gedurende 7 dagen in de week van 9-17 uur en in noodgevallen ’s avonds tot maximaal 22.00 uur.
Ook wanneer met het landelijke initiatief NIET-ALLEEN contact wordt gezocht, zal deze lijn zorgen voor verbinding met hulpaanbieders van de Apeldoornse kerken.
Vanaf maandag 09.00 uur 19 oktober staat op de website van ONE-Apeldoorn (www.one- apeldoorn.nl) het onderstaande lokale nummer van de Hulplijn gepubliceerd.

Robel Hailu loopt het podium op in een zwembroek. Hij kijkt naar de zaal. Felle lichten verblinden hem. Hailu, oftewel Mr Ethiopië, doet mee aan de Mr Gay World verkiezing in Johannesburg, een soort Miss Universe voor homoseksuele mannen. Het was voor het eerst dat de verkiezing deze maand in een Afrikaans land gehouden werd en dat twee zwarte Afrikaanse mannen meededen aan de wedstrijd. De andere Afrikaanse kandidaat was de 25-jarige Wendelinus Hamutenya uit Namibië. Hun deelname is omstreden op een continent waar homoseksualiteit in veel landen illegaal is. Hailu wordt door zijn deelname bedreigd met de dood en kan waarschijnlijk nooit meer terugkeren naar zijn thuisland. Een derde Afrikaanse deelnemer, Taurai Zhanje uit Zimbabwe, trok zich voorafgaande aan de wedstrijd terug omdat hij vreesde voor de veiligheid van zijn familie.
“Vijf jaar geleden werd Mr Gay World opgericht met als doel om een meer positief imago te creëren van homoseksuele mannen en een jaarlijkse ambassadeur te kiezen die zich kan inzetten voor homorechten,” vertelt Coenie Kukkuk, de Afrika-directeur van de wedstrijd. “De zwembroekronde maakt deel uit van de wedstrijd om aandacht te trekken.” Zowel Hailu en Hamutenya waren vastberaden de titel mee naar huis te nemen. “Op welk continent zou de titel beter passen dan in Afrika?,” zei Mr Namibië Hamutenya in de coulissen wachtende op zijn beurt. Maar makkelijk om op te boksen tegen landen als de Verenigde Staten, Canada en Nederland die zich beter konden uiten in het Engels en een groter wasbordje hadden, bleek het niet.