Ik ben er nooit geweest en de kans dat ik er ooit zelf kom is nul. Deels omdat het voor een groot deel is afgebrand en er dus niet veel meer te zien is. Het duurt wel lang voordat men begint te snappen wat voor een ramp zich in dit stadje heeft afgespeeld.
Ik kom wel eens in California . Ze hebben daar die lekker Zinfandel druif. En Black Beach ; een strook naturisten strand waar ik al eens op mogen vertoeven. Een droog land inmiddels. Boeren bepalen elk jaar weer aan de waterstand in de spaarbekkens en rivieren hoeveel vee ze kunnen houden. Een tekort aan water is chronisch geworden. Het hotel waar ik altijd verbleef en waar een golfbaan aan vast zat heeft enkele jaren geleden het golfterrein gesloten vanwege de kosten van bewatering. Nog los van de beperking die geldt dat je een groot gedeelte van het jaar niet mag bewateren.
Paradise is hell geworden. Meer dan 600 mensen worden vermist; overvallen door vuur en op de vlucht komen vast te zitten. Verbrand is de vrees. Ploegen kammen de smeulende resten van gebouwen en auto uit, op zoek naar menselijke resten ; vaak niet meer dan fragmenten bot en as. De voorspelling dat de droogte alleen maar toe gaat nemen als gevolg van de opwarming van aarde is serieus. California is een van de weinige staten van de US die global warming wel dood serieus neemt. Men trekt zich niets aan van die idiote Trump en zijn opzeggen van het klimaat verdrag onder de noemer dat het een hoax is.
Afgelopen zomer heeft Nederland kunnen ervaren wat het is om zonder water te komen zitten. Voor even is een warme zomer wel leuk maar waren we niet allen blij toen het even is gaan regenen? In California is elk jaar zo’n weer en langzaam verandert het daar in een woestijn.