“Landi, wij gaan bidden met elkaar. Goed luisteren, dan kun jij ook leren bidden”, spoort mijn Albanese collega hem aan. Met z’n drieën leggen we de morgen die voor ons ligt in de handen van de Heere.
We genieten van het enthousiasme van de kinderen. Vol aandacht luisteren ze naar het Albanese en Engelse Bijbelverhaal. Met Engelse oefeningen op de computer en spreekvaardigheid in groepjes wordt de rest van het programma gevuld. Uiteraard ontbreekt een gezellige pauze niet. Voordat we er erg in hebben, is het tijd om af te ronden. “Wil iemand van jullie ook bidden en danken?”, vraag ik aan de kinderen. Landi steekt meteen zijn vinger op. Het is voor het eerst dat hij voor de groep wil bidden. “‘We mogen de Heere danken voor wat Hij ons gaf”, probeer ik uit te leggen. “We mogen Hem ook iets vragen, we mogen dingen van Hem bidden.” En dat doet Landi. Hij dankt de Heere voor de morgen die achterligt en voor het goede dat Hij gaf. Dan is het even stil. Wat schuchter vervolgt hij: “En Heere God, waarom zijn er zoveel mensen ziek en sterven er zoveel mensen? Amen.”