Rit 4: Col de Salettes & Col de Serrières / Paasvakantie 2018: Félines-Minervois / Cycling Blogs 2018 / Blogs | My Cycling Blog
Na de al redelijk stevige 'trainings'rit van gisteren kan ik vandaag aan het echte klimwerk beginnen. Het is nog iets warmer als gisteren dus ideaal om eindelijk die Montagne Noire in te duiken op zoek naar die Pic de Nore. Dus vertrek ik vol goede moed vanuit ons dorpje westwaarts, via Trausse, al tot in Caunes-Minervois. Spijtig genoeg is er op dit stuk al enorm veel tegenwind en zie ik ook nu weer mijn plannen gedwarsboomd worden om nog verder door te fietsen naar het volgende dorpje waar de klim naar de Pic de Nore begint. Maar niet getreurd ik heb gelukkig nog een ander leuk alternatief. Dus besluit ik om hier in Caunes-Minervois al de bergen in te gaan waar ik de beklimming naar de Col de Salettes kan aanvatten. Toch ook een klim van ruim 20km lang tot op bijna 900m hoogte! We zijn eens benieuwd. Het eerste deel is in ieder geval al veelbelovend. Ik fiets constant naast een rivier langs een kloof die vanuit de bergen naar beneden komt.
Klimmen naast de rivier, L'Argent Double!
De rivier L'Argent Double, wat een fantastische naam toch, zal mij heel de klim vergezellen. Soms links van mij, dan weer rechts van mij. En maar kronkelen verder omhoog de bergen in. Deze beklimming is echt puur genieten voor mij. Landschappelijk ook veel variatie. De ene keer door dichte bossen, en daarna weer door slaperige bergdorpjes. Fantastisch gewoon! Op een bepaald moment heb ik uitzicht op één of andere (kerk)toren. Wat het is weet ik nog niet maar deze gaat een heel stuk op en af in mijn gezichtsveld blijven. Zo veel draaien en keren is het hier. Ik laat even een aantal foto's voor zich spreken.
(Kerk)toren de eerste keer in mijn gezichtsveld
(Kerk)toren van Château Féodal XIIème Siècle?
(Kerk)toren in de verte nog steeds zichtbaar!
Ik laat dit dorpje, Lespinassière (ook al zo'n fantastische naam), met zijn nog steeds onbekende (kerk)toren achter mij en klim verder omhoog. Ik ben al iets over de helft van deze lange klim. Nog zo'n 8km tot ik echt op de top sta dus ik heb nog wel even te klimmen. Naarmate ik hoger ga worden de uitzichten ook weer weidser. Zo hoog ben ik hier nog nooit geweest.
Al redelijk hoog in de bergen
Het blijft hier in die laatste kilometers maar kronkelen. Soms met mooie uitzichten. Andere momenten door dichtbegroeide bossen. De laatste kilometers blijft het constant rond de 5%. Maar we zijn er eindelijk na iets meer dan 1u klimmen op de top van de Col de Salettes.
Col de Salettes met 886m het hoogste punt op mijn rit
Op de top van de Col de Salettes
Ondanks dat de zon nog steeds volop schijnt is het hierboven op deze hoogte toch behoorlijk frisser. Gelukkig heb ik mouwstukken meegenomen. Een windstopper had misschien ook nog welkom geweest. Iets dat we weeral geleerd hebben voor een volgende keer! Er volgt aan de andere kant van deze klim eerst een lichte afdaling. De omgeving is hier ook weer totaal anders. Ik voel mij precies in het hooggebergte van één van de Alpenlanden. Hier alleen maar groene weilanden waar hier en daar een klein riviertje doorstroomt. Natuurlijk ontbreken de schapen en geiten ook niet in dit mooie decor. Na deze kleine afdaling blijf ik op een plateau rijden. Ik passeer nog een indrukwekkend uitkijkpunt, Table d'Orientation Roc Suzadou, tussen de Col de Salettes en de Col de Serièrres in. Hiervoor moet ik even van de baan af en ga ik eens kijken om van dat uitzicht te genieten.
Aanwijzing, Table d'Orientation Roc Suzadou
Achter deze 'Roc' staat de Table d'Orientation
Of is dit de Roc Suzadou?
Table d'Orientation, met info over de omgeving
Na deze mooie tussenstop zet ik mijn weg verder. Het gaat nu een hele tijd op en af. Ik kom uiteindelijk aan een splitsing waar ik dus kies om nog een kleine klim te doen naar de Col de Serrières. Van hieruit maar een klein knikje eigenlijk dus dat valt goed mee. Hierboven even wat foto's nemen voor de statistieken.
Col de Serrières 678m hoog
Bovenop de Col de Serrières
Grafsteen van gesneuvelden tijdens WO II
Ik rij hier niet verder door over deze col maar daal terug via dezelfde weg af. Als ik aan de splitsing van daarstraks kom volg ik verder de afdaling tot in Ferrals-les-Montagnes. Hier kom ik uiteindelijk op hetzelfde traject als de terugweg van mijn laatste rit van vorig jaar. Meestal allemaal bergafwaarts met nog één klein knikje onderweg. Ik kom aan de andere kant van ons dorpje toe en neem nog even de tijd voor wat foto's.
Ecole et Marie
Kerkje van Félines-Minervois
Wat kan ik nog over deze rit zeggen? Waarom eigenlijk zoveel foto's? Gewoon omdat dit een rit is om nooit meer te vergeten! Heb ik geen spijt dat ik niet heb doorgezet om toch naar de Pic de Nore te rijden? Ja en nee, natuurlijk. Het zal daar ook wel mooi geweest zijn. Maar anders had ik deze ervaring misschien nooit zo beleeft als nu. Landschappelijk zoveel variatie gezien. Echt kunnen genieten van het klimmen zelf. Deze ga ik mij in ieder geval nog heel lang blijven herinneren. Tot nu toe één van mijn mooiste ritten die ik al gereden heb. En zo sluit ik deze 4de rit hier af van ongeveer 57km en bijna 1250hm.