Vijgen toetjes recepten - alle vijgen toetjes recepten op een rij - okoko recepten
Vijgen toetjes recepten
De aanvoer van verse vijgen is afhankelijk van de landen van herkomst, maar ligt in het algemeen tussen eind juni en november. Ze zijn tamelijk voedzaam (52 kcal per 100 g) en rijk aan suikers (12 g per 100 g), kalium en vitaminen. Rijpe vijgen hebben een iets gespleten oppervlak en geven mee als u er licht op drukt, maar mogen niet te zacht zijn. De stevigte van het steeltje is een goede graadmeter. Vijgen kunnen slecht tegen vervoer en worden daarom soms geplukt nog voordat ze volledig rijp zijn; zij zijn dan echter ook minder sappig. Er zijn twee hoofdsoorten: de blanke en de paarse. De eerste soort is in het algemeen sappiger maar minder smakelijk. Vijgen worden onderscheiden naar afmeting, kleur van het vruchtvlees en kleur van de schil. Vijgen zijn een dessertvrucht bij uitstek en worden vers geserveerd of als abrikozen klaargemaakt. Ze worden ook wel opgediend met rauwe ham als koude hors-d'oeuvre. Vijgen met een dikke, paarse schil worden gegeven bij varkensvlees, eend, konijn en parelhoen (de vruchten worden eerst in de oven gegaard en daarna enkele minuten in de vlees- of gevogeltejus gestoofd). Verse vijgen worden ten slotte ook verwerkt tot jams en diverse gefermenteerde dranken, met name de boukha uit Tunesië.
Gedroogde vijgen zijn heel voedzaam (260 kcal of per 100 g) en rijk aan suiker (62 g per 100 g) en vitaminen. De meeste gedroogde vijgen komen uit Turkije. Het zijn witte vijgen die eerst in de zon worden gedroogd, in zeewater gewassen en daarna gestoofd. In het begin zijn ze nog bol, heel geurig en bruin van kleur, maar na verloop van tijd worden ze lichter en droger. Tegen januari worden ze soms in een waterbad of kastanjemeel gelegd om hun uiterlijk te verbeteren. De beste gedroogde vijgen komen samengebonden met raffia in de handel; ze worden geselecteerd op grootte en rijpheid en onder de beste omstandigheden gedroogd. Ze worden als zodanig of gevuld met amandelen of noten gegeten. Vijgen die in platte, rechthoekige pakjes worden verkocht, worden eerst als een waaier opengesneden en weer dichtgedrukt.
Het is eigenlijk beter om losse vijgen te kopen dan voorverpakte, omdat op de kisten waarin ze vervoerd zijn de plaats van herkomst staat vermeld. Italiaanse vijgen gelden als minder lekker dan Turkse; Griekse vijgen zijn erg hard. Gedroogde vijgen kunnen worden verwerkt in een compote, gestoofd in wijn, gegeven bij rijstepap, vanillevla enzovoort. Ze worden ook opgediend bij varkensvlees of konijn, net als pruimedanten, en zijn erg lekker bij fazant en gesmoord parelhoen (week ze eerst in port en voeg ze pas tegen het einde van de smoortijd aan het gerecht toe). Van gedroogde vijgen wordt ook een drank gemaakt: de figuette.