In het buitenland komt het nog voor: chloor in kraanwater. Maar hoe zit het in Nederland? Zit bij ons soms ook chloor in drinkwater? De feiten op een rij.
Wereldwijd is het het op veel plekken de normaalste zaak van de wereld: het kraanwater smaakt naar chloor. “Op veel plekken in Zuid-Europa proef je het bijvoorbeeld meteen”, zegt Merijn Schriks, toxicoloog bij drinkwaterbedrijf Vitens. “In Nederland komt dat niet voor.”
Nederland is namelijk echt een uitzondering in de wereld. Waar in andere landen nog regelmatig een flinke dosis chloor (chloorbleekloog om precies te zijn) aan het gezuiverde water wordt toegevoegd om ziekmakende bacteriën en virussen te doden, is dat in Nederland niet nodig.
“Dit komt omdat het distributienetwerk van waterleidingen in Nederland beter onderhouden is dan in veel andere landen”, vertelt Ans Versteegh van het RIVM, die veel onderzoek doet naar de drinkwaterkwaliteit in Nederland. De leidingen vertonen amper lekkages, waardoor schadelijke stoffen en ziekteverwekkende bacteriën en virussen niet de kans krijgen om via die lekkages in het gezuiverde drinkwater te komen. En omdat alle bacteriën en virussen waar nodig al bij de waterzuivering onschadelijk worden gemaakt met bijvoorbeeld UV-licht of ozon, is het niet nodig om een desinfecterend middel als chloor toe te voegen.
Zit er dan helemaal geen chloor in kraanwater? “Alleen drinkwaterbedrijf PWN en Evides voegen uit voorzorg een minieme hoeveelheid chloordioxide toe aan het drinkwater”, vertelt Versteegh van het RIVM. Chloordioxide is minder schadelijk dan chloorbleekloog. Zo ontstaan hierbij niet de schadelijke trihalomethanen. “Bovendien is de hoeveelheid toegevoegde chloordioxide zo klein en vervalt het zo snel dat het niet meetbaar is als het water het distributienetwerk ingaat. Dat staat dus totaal niet in verhouding met de hoeveelheid chloor die je vaak in het buitenland tegenkomt.”