Tijdens een heerlijk verfrissende wandeling richting de Windraak met Lucas geniet ik van de rust en het uitzicht.
We lopen langs de rand van Munstergeleen en kijken uit over het veld en in de verte de eerste rij huizen verscholen achter de vele leeggewaaide bomen en struiken...
Maar we bewonderen ook de natuur dichtbij en zien verschrompelde bladeren, takjes, grote stenen, kleine stenen en hier en daar een verdwaald bloemachtig dingetje verscholen tussen de hoge grassprietjes...als onze aandacht ineens getrokken wordt door een vreemd organisme...
Is het een dier? Of kadaver? Een dooie rat, muis of hamster?
We zetten een stap dichterbij en bewonderen een uitzonderlijk natuurverschijnsel: een behaarde hondendrol...of tenminste we nemen aan dat ie van een hond is...we bekijken het fenomeen beter en zien een bruin goedje waar witte lange haren uit lijken te groeien....ik vraag me gelijk af of we nu zitten te kijken naar schimmeldraden of dat de hond in kwestie zichzelf gewassen heeft en de haren die hij hierbij heeft opgegeten, mee heeft uitgepoept...gevoed door het hoopje mest lijken de haren in ieder geval voldoende voeding te krijgen om door te groeien...nadat we dit miniatuur natuurwonder nog even aanschouwd hebben nemen we weer een diepe zucht frisse lucht en wandelen vrolijk verder...