Dirrux' Blaasbalg » Blog Archive » Gone With The Wind
Één van de geneugtes van mijn leven is de ochtendwind. Ik heb het dan niet over een lekker briesje in de buitenlucht, maar de ontgassing van mijn darmen tijdens het opstaan. Het liefst laat ik een heerlijke bedompte glijder met licht geluid op het moment dat ik mijn eerste been uit bed til, zodat ik de wereld kan laten weten dat ik op ben gestaan. Ik ruik dan uitgebreid en deskundig aan de lucht die mijn ingewanden de hele nacht lekker warm heeft gehouden om te beoordelen of ik toevallig niet ziek ben, open een raam en vlucht dan snel naar de badkamer om de rest der ochtendrituelen af te handelen.Nu ik echter niet meer alleen leef is het één van de offers die ik moet brengen dat dit niet meer zomaar kan. Dus zoek ik nu een andere veilige plek om middels één van de gemiddeld 13 scheten die een mens per dag laat mijn bijdrage aan de milieuvervuiling te leveren. Hebben jullie wel eens uitgerekend hoeveel scheten er dagelijks worden gelaten? Zes miljard mensen keer dertien floeperds, dat is maar liefst 78.000.000.000 ontladingen van menselijk broeikasgas. Niets menselijker dan dit, maar hoe meer de bevolking groeit, hoe meer van deze gassen de lucht in worden geschoten. Er komt een punt dat we omkomen door onze eigen lichaamsgassen en ik denk we niet meer ver van dat punt verwijderd zijn. Daar kan geen biologische oorlogsvoering tegenop en er is niets tegen te doen. Zelfs door een vredesmacht niet.
Niets menselijker dan een goede ruft derhalve. Toch heb ik het idee dat mannen er meer van doordrongen zijn dat het zeer menselijk is. Mannen zijn veel trotser op hun eigen lucht en schamen zich er ook niet voor dit in het openbaar te doen. Het uitwaaieren der geurvlaggen wordt zelfs gezien als een teken van mannelijkheid en daar waar zij zich in een groep bevinden die uitsluitend uit mannen bestaat zullen zij niet schromen om met veel omhaal een kleine anus-solo te blazen en indien er een goede lucht aan hangt deze ook nog even met de handen richting de aanwezige neuzen te wapperen.
Vrouwen laten ook winden. Dat is zeker. Toch weten zij dit vaak veel beter te verbergen. Ze houden het in en gaan op een veilig plekje zitten waar niemand het hoort en ruikt. Vaak is dat het toilet, maar er zijn waarschijnlijk nog veel meer geheime plekjes die wij mannen niet kennen. Ik moet nu ook weer op zoek naar die plekjes en ze zijn best moeilijk te vinden. Vrouwen hebben veel meer zelfbeheersing en beschaving, zo zou je het kunnen stellen. Maar aan de andere
kant staan wij mannen gewoon wat dit betreft veel dichter bij de natuur en onze eigen ik. Één der laatste overblijfselen van onze natuurlijke oerdriften die nog niet honderd procent door de vrouwen zijn getemd en afgeknepen.
Mannen: Noem ons windhozen of windbuilen: wij zijn er trots op.
Witte Laarsjes Said,
Het schijnt dat ik mijzelf 's nachts nogal eens ontlucht. In mijn slaap. Nu heb ik dit niet helemaal alleen van horen zeggen, ik heb mijzelf wel eens wakker getoeterd. Nadat ik daar even smakelijk om gelachen had, viel ik weer in slaap.