Geboortedatum: 7 september 1946
De erelijst van Jan Janssen is lang en indrukwekkend. Toch ontbrak er lang – tot groot verdriet van Jan – een nationale titel. Tijdens zijn imposante carrière was hij in het Nederlands kampioenschap bij voorbaat kansloos.
Als lid van een Franse ploeg was hij als eenling in de nationale titelstrijd niet opgewassen tegen de machtsblokken Televizier en Willem II-Gazelle die hem geen centimeter ruimte gunden.
Een hard gelag voor de beste Nederlandse renner uit de jaren zestig. Toch heeft Jan op de valreep nog een Nederlandse titel behaald. Met zijn vereniging De Rotterdamse Leeuw werd hij in 1971 clubkampioen van Nederland.
Zijn ploeggenoten waren Evert Dolman, een van zijn drie overgebleven knechten in de door hem gewonnen Tour de France van 1968, Arie Jongejan en Wim Bravenboer, de jarige van vandaag.
Bravenboer was als amateur een goede subtopper. Hij won bij de liefhebbers etappes in Olympia's Tour en in de Ronde van België. Die laatste overwinning was in 1970, het jaar dat hij een profcontract kreeg aangeboden bij de Mars-Flandria ploeg.
Een formatie met maar liefst 38 beroepsrenners, waaronder zeven Nederlanders. Behalve Bravenboer waren dat Eddy Beugels, Eef Dolman, Harry van Leeuwen, Tino Tabak, Bart Zoet en Joop Zoetemelk.
Bravenboer en Zoetemelk debuteerden dat jaar allebei bij de profs, maar daar houdt iedere vergelijking op. Zoetemelk werd de beste Nederlandse renner aller tijden en Wim Bravenboer bleef steken op één zege.
Dat was in 1971 in de Ronde van Kortenhoef. En natuurlijk dat Nederlands clubkampioenschap in Dronten. Willem Bever, zoals zijn bijnaam luidde reed in de winter ook enkele zesdaagsen.
In het begin van de jaren zeventig is hij vreselijk gevallen in de Zesdaagse van Groningen. Hij ging in een van de steile bochten onderuit, sloeg keihard met zijn hoofd op het hout en gleed van boven naar beneden waar hij bewusteloos bleef liggen.
Het betekende het eind van zijn carrière. Het was een ramp, want hij had geen liggende gelden en kon voorlopig niet werken, als hij dat ooit nog zou kunnen.
Charles Ruys, een wielerman in hart en nieren, trok zich zijn lot aan en begond de actie 'Geef Willem (Bever) de Vijf'. Dat Vijf betekende dan vijf gulden. Dat leverde een bedrag op waarmee Wim Bravenboer het even mee kon uitzingen.
Hij was er natuurlijk blij mee, maar oordeelde dat vallen voor een wielrenner een risico van het vak is en hij evengoed als stukadoor van een steiger had kunnen vallen.
Gelukkig is hij zodanig hersteld is dat hij zijn kostje weer bij elkaar kon werken. Niet meer als stukadoor, maar onder meer op een camping in de Dordogne, waar veel Nederlandse vakantiegangers zich hem herinneren als een geweldige verteller.
Hoe het nu met hem gaat, daarvan heb ik geen idee, maar ik hoop dat Willem Bever gezond en wel te midden van zijn naasten vandaag zijn 71ste verjaardag kan vieren. Voor de jongeren voor wie de naam Willem Bever geen betekenis heeft, dat was een figuurtje in de animatieserie De Fabeltjeskrant.