Cinque Terre, Italië – Wandelfotosite
Een echte wandelklassieker langs de Italiaanse Riviera di Levante. Mooie gekleurde dorpjes op de rotskust, een prachtig achterland met bossen en landbouwterrassen met daarin de olijfbomen en de druiven, uitkijken over de kust vanuit het verstilde kloosterplein van Soviore in het achterland 500 meter boven de zee. In zes dagen de kustlijn gevolgd vanaf het plaatsje Framura tot de uiterste punt van het schiereiland, het plaatsje Portovenere. Een heerlijke trekking onder perfecte weersomstandigheden. Natuurlijk vragen de gekleurde dorpjes samengeperst en gestapeld op de weinig beschikbare vierkante meters aan de kust veel aandacht maar de trekking is duidelijk meer voor wie het wil zien. Op de hoofdfoto het dorpje Manarola, 1 van de 5 dorpjes waar Cinque Terre naar genoemd is.
De presentatie op deze site bevat een sfeerimpressie met een beperkt aantal foto's. Wilt u na het lezen meer foto's zien van deze reis klik dan op de volgende link: foto's Cinque Terre
De middag van aankomst verken ik het dorpje Bonassola. Veel te zien met de mooie mediterrane kleuren die op het mooist zijn als ze net een beetje van het nieuwe af zijn, de bloembakken, balkonnetjes, trappetjes en mooie smeedijzeren hekwerken.
De volgende morgen sta ik voor dag en dauw op om de zonsopkomst te beleven. Geen zichtbare zonsopkomsten of zonsondergangen deze week, daarvoor liggen de stranden teveel opgesloten tussen de bergen. Wel mooie sfeervolle beelden met zachte kleuren, een visser die de vroege ochtend benut om een zootje vis te vangen, een kanoër die zijn sport aan het beoefenen is nu het nog rustig is.
Onze standplaats voor de eerste twee dagen is Bonassola. De trein blijkt deze week een nuttig vervoermiddel te zijn om ons naar het beginpunt van een wandeling te brengen. Deze eerste dag gaan we in een paar minuten met de trein naar Framura om van daaruit terug te wandelen naar Bonassola. Daarna wandelen we door naar het volgende kustplaatsje Levanto. Een prachtige eerste verkenning waarbij we deels door bossen lopen en vrijwel steeds uitzicht hebben op de Middellandse Zee of liever de Ligurische Zee. Vanuit Levanto wandel ik samen met één van m'n groepsgenoten terug naar Bonassola, een aantal anderen neemt de trein terug. Wandelen blijkt sneller te gaan, tenminste als je de wachttijd tot de trein komt mee gaat tellen.
Prachtige paadjes bewandelen we. Alles staat in volle bloei. Het wordt niet voor niks de bloemenriviera genoemd. Op de foto is in de verte de bloeiende brem te zien terwijl op de voorgrond een roos samen met een cactus de aandacht opeisen. Deze cactus had een enkele bloem maar sommige cactussen waren een en al bloemen.
De afdaling naar Levanto wordt ingezet onder heerlijke weersomstandigheden, zon en lichte bewolking maar gelukkig nog niet bloedheet. Prima wandelweer.
De volgende ochtend eerst weer een paar minuten met de trein naar Levanto. Van daaruit stijgen we naar het dorpje Ridarolo. De stijging eindigt op een mooi kerkpleintje van waaruit we terug kunnen kijken op Levanto. Direct naast de kerk een mooie doorgang (foto) zoals je er zoveel kunt tegenkomen in de fraaie dorpjes.
Wat volgt is een mooie hoogtewandeling waarbij we steeds uitkijken op de tegenoverliggende helling met daarop weer allerlei dorpjes. Dat compact gebouwde kleurrijke dorpjes niet alleen aan de kust liggen bewijst bijgaande foto genomen vanaf de hoogteweg.
We komen aan bij een prachtig oud klooster met een groot plein ervoor. Bijna klassieke oude bomen met banken van waaruit je 500 meter omlaag kijkt naar de Ligurische Zee en de kustdorpen. Wat een rust straalt dit uit. Tijd om m'n boek te pakken en op één van de uitnodigende bankjes te gaan zitten lezen. Onder aan deze presentatie nog enkele foto's van deze zeer sfeervolle locatie.
Tijdens het avondeten in het klooster loop ik tussen de gangen door steeds even naar buiten om het avondlicht en de ondergaande zon te zien. De bewolking is tegen de avond wat dikker geworden maar ik heb toch nog een mooie sfeervolle foto kunnen maken.
Na een goede nachtrust in een bij de sfeer passende sobere kloosterkamer (maar wel met wifi)verlaten we het klooster weer en wandelen door een afwisselend landschap met fraaie bossen. Uiteindelijk dalen we af naar de kust om uit te komen bij het plaatsje Manarola. Ik vond dit het fraaiste dorpje in de serie dorpjes die we aangedaan hebben. Het laatste deel van de afdaling was bijzonder want je keek vanuit de wijngaarden prachtig neer op het dorpje en de zee. Met de boot gaan we vervolgens door naar ons laatste overnachtingsadres in Monterosso. Vanuit Monterosso en met behulp van trein en boot zullen we de laatste drie dagen de rest van de kust "bewandelen"
De volgende dag staat de echte klassieke wandeling langs vier van de dorpjes van Cinque Terre op het programma. We starten dit keer vanuit Manarola en zijn van plan de hogere kustweg te volgen tot Monterosso. De lage kustweg is afgesloten omdat dit pad gedeeltelijk weggeslagen is. Wandelen in deze omgeving betekent ontzettend veel trappen lopen. Vrijwel elke stijging gaat met trappen, zowel in de dorpen als door de wijn/olijfgaarden. De eerste stijging vanuit Manarola naar het kustpad die begint in het erboven liggende dorpje Volastra betekent in het totaal 1300 treden omhoog!
Het eerste stuk is wel file lopen zelfs al zijn we niet in het hoogseizoen maar na een paar kilometer heeft het gros het wel opgegeven en wandelen we weer rustig verder over het mooie wandelpad. Het laatste deel van de route blijkt niet begaanbaar omdat er die middag reparaties aan de weg worden uitgevoerd. Dat stuk lopen we de volgende dag er dan maar bij want die klassieker moet toch zeker gelopen zijn.
Van de rondwandeling vanuit Monterosso die we de volgende dag doen blijft het beeld van de fraaie olijfboomgaarden met de gele bloemen me het meest bij. Soms heb je foto's in gedachten die je wilt maken maar komt het beeld maar niet. We struinden min of meer illegaal door een stuk privéland toen het beeld er opeens was (foto). Het was meteen YES, dit bedoel ik. mijn favoriete foto.
De laatste wandeling brengt ons naar de uiterste punt van het schiereiland, het plaatsje Portovenere. De laatste keer fraaie uitzichten over de kuststrook. Hoe verder we het schiereiland oplopen hoe mooier het wordt. Op het einde zelfs met water links en rechts van ons.
Uitzicht vanaf het schiereiland op Isola Palmaria, een eilandje voor de kust.
Vanuit Portovenere varen we terug naar Monterosso. De kustplaatsjes had ik nu wel gezien dus mijn aandacht ging uit naar de zee die prachtig spiegelde. Ik geloof wel dat ik de enige was die de camera die kant op richtte. En 's avonds aten we op een terrasje op het strand. Het avondrood in combinatie met de visser kon ik niet laten lopen dus toch maar weer tussen de gangen door even het strand oplopen voor een mooie plaat.
Einde van een prachtige tocht. Het mediterrane gevoel weer inleveren. Het was echt genieten deze week.