Het grondgebied is een ongelooflijk 'transitielandschap'. Van Limburgs heidelandschap eind 19de eeuw, overgaand in een industrieel ontginningsgebied voor grind en steenkool in de loop van de 20ste eeuw, en eindigend in een toeristisch-recreatief wandelparadijs vandaag de dag.
Wist je dat het Nationaal Park én de resterende gebouwen van de steenkoolmijn en de meer dan 100 jaar geleden aangelegde tuinwijk van Eisden, kandidaat zijn om erkend te worden tot UNESCO Werelderfgoed ? Er is nog wel een weg af te leggen om samen met de sites van Winterslag, Waterschei en Zwartberg in Genk of de landduinen van Opglabbeek en Meeuwen-Gruitrode het dossier op te maken, maar met de opname op de officiële Belgische kandidatenlijst van UNESCO, is een belangrijk stap gezet.