Witkwastplan
Deze column gaat niet alleen over de Merwedestraat, maar over hardrijden in het algemeen en over 'onze' verkeersmentaliteit in het bijzonder. We rijden in dit land op veel plekken binnen de bebouwde kom structureel op of over 'the limit' met z'n allen. Zelf ben ik geen haar beter dan een ander hoor, want onlangs werd ik op het Steegoversloot voor de zóveelste keer geconfronteerd met rode boze smileys. En natuurlijk minder ik dan schuldbewust vaart, maar kennelijk moet ik er toch steeds weer aan herinnerd worden dat zelfs 40 daar te snel is. Gisteren stond ik uitgebreid met iemand te praten op de hoek Singel/Spuiweg en het viel mij op dat er ook op dit stukje straat door zo'n beetje iedereen op z'n minst twee keer zo hard gereden werd dan de aldaar toegestane 30. Ook de Merwedestraat is één van de vele straten in Dordrecht waar structureel té hard gereden wordt en de vraag is natuurlijk: hoe 'tackel' je dat probleem? Met de verfkwast? Ik moet bekennen dat ik eigenlijk geen flauw idee heb hoe ik moet reageren op het gemeentelijke idee om het racen hier een halt te gaan toeroepen door deze straat, middels het trekken van lijnen, 'éénbaans plus busbaan' te maken. Het is namelijk niet te beoordelen of dat nou een goed of een slecht plan is… daar kom je pas achter als je het hebt uitgeprobeerd. Wie weet werkt het en daarom vind ik dat dit 'witkwastplan' een eerlijke kans verdient.
Los daarvan zit het ware probleem hem, volgens mij, in onze mentaliteit. In de VS bijvoorbeeld rijden automobilisten over het algemeen keurig 'stapvoets' binnen de bebouwde kom. Hoe dat komt? Tja, misschien omdat de straten er wat breder zijn en de auto's over het algemeen niet handgeschakeld. Dat helpt vast, maar wat nog veel beter helpt is dat de alom 'aanwezige' politiemensen hier over het algemeen geen tegenspraak dulden en dat de sancties die zij opleggen (betalen, logeren bij de sheriff) stukken pittiger zijn dan bij ons. Agressief rijden is daar als het ware uit de genen geramd… hier (nog) niet.