"Als ik echt het pr-postermeisje was, zoals deze journalist beweert, ingehuurd om het imago van Saoedi-Arabië op te vijzelen, waarom komt dit dan nu pas aan het licht? Het is duidelijk dat hij mij heeft gekozen om zijn agenda te sturen, in zijn wanhoop naar een nieuwsverhaal. Omdat ik, zoals hij terecht opmerkt, zowel Nederlands, lang als blond ben. Het is echt zielig."
"Saudi-Arabië is een land van immense schoonheid, kijkend naar de gastvrijheid van de mensen, de vele subculturen en uitgestrekte landschappen. Van bergen, woestijn tot kristalblauwe oceanen."
"Het is ook een land met veel tegenstrijdigheden en het is zwaar gebrandmerkt, zoals Amnesty terecht opmerkt, als gevolg van hun mensenrechtenschendingen en recente misdaden tegen Jamal Khashoggi."
"Dat gezegd hebbende, ik geloof niet dat je een hele bevolking voor deze daden kunt veroordelen. Deze dingen zijn moeilijk te verenigen. Maar de gewone mensen in het land, vooral degenen met wie we samenwerken, willen heel graag verandering. Ik geloof dat ze het verdienen om hun verhaal te vertellen. Ik vind dat je twee kanten van de medaille moet zien."
"We hebben in totaal precies 19 influencers uitgenodigd. Niet honderden, zoals de Telegraaf schrijft."
"We vragen influencers om hun ervaring te laten zien. Ze worden geen beperkingen opgelegd met betrekking tot waar ze wel of niet over kunnen posten, of ze nu positief of negatief zijn. We vragen hen om verschillende berichten te plaatsen over hun ervaringen in het koninkrijk. Dat is het."
De kritiek is dat je, in ruil voor geld, je wel erg makkelijk voor het karretje laat spannen voor een regime dat mensenrechten schendt
"Dat ik immoreel ben omdat ik zowel positieve als negatieve aspecten van het land presenteer en mensen probeer te onderwijzen, dat toont eerder het niveau van vooringenomenheid aan van de journalist. Het zorgt voor een wij-zij-mentaliteit (in relatie tot moslims) en veroorzaakt echte problemen, ook in Nederland. Dit moet volgens mij veranderen. Ik breng mensen samen, ik zet mensen niet tegen elkaar op, dat is het verschil."
"Ik ben me hier goed van bewust. Het is niet mijn taak om het land te veranderen, dat moet van binnenuit komen. Ik geloof ook dat ik deel uitmaak van de dialoog. Dat het bijvoorbeeld meer opschiet om met gewone vrouwen in Saoedi-Arabië te praten over hun rechten, in plaats van alleen maar met het vingertje te wijzen vanuit het comfortabele Westen, waar deze vrijheden als vanzelfsprekend worden beschouwd."
"Ja, ik vind dat influencers die verantwoordelijkheid hebben. De influencers schrijven ook over dit soort dingen. Ze delen ook video's waarin ze bijvoorbeeld lokale jonge vrouwen interviewen over hun leven en hun rechten in het land."
Saoedi-Arabië zette onlangs de deur open voor internationale toeristen. Eind september werd bekend dat mensen uit 49 landen een visum kunnen aanvragen voor een bezoek.
Saoedi-Arabië werkt verder al even met kleine stapjes aan zijn imago door vrouwen langzaam wat meer rechten te geven. Vorig jaar juni werd het Saoedische vrouwen bijvoorbeeld toegestaan om auto te rijden.
Tegelijkertijd is er kritiek vanuit mensenrechtenorganisaties. Amnesty International denkt dat de kleine hervormingen vooral bedoeld zijn om het imago op te poetsen voor buitenlandse investeerders.

Als je probleem niet hierboven staat genoemd, kijk dan in de blog (zie de link hieronder) of er recente berichten over problemen of oplossingen staan.

Terugblik op de afgelopen Schrijversdag – door Nicole Ramsaran Boekenclubveteraan Ellen Kusters over… de Boekenclub

Want als het immuunsysteem niet op peil is, kan het zetten van een tatoeage onverwachte complicaties met zich meebrengen.
Dat concluderen onderzoekers in het blad BMJ Case Reports. In hun paper halen ze een vrouw aan die zich enkele maanden na het plaatsen van een tatoeage meldde met vreselijke pijn in de linkerheup, -knie en -dij. En haar klachten lijken te herleiden te zijn naar de tatoeage die werd geplaatst terwijl haar immuunsysteem met medicatie onderdrukt werd.
De vrouw in kwestie onderging in 2009 een dubbele longtransplantatie en slikte nog altijd medicijnen om haar immuunsysteem te onderdrukken. Nadat ze een paar jaar na de transplantatie probleemloos een tatoeage op haar rechterbeen had laten zetten, besloot ze ook een tatoeage op haar linkerbeen te laten plaatsen. Direct na het plaatsen van die tatoeage begon haar huid te irriteren. Dat is niet ongebruikelijk. Maar na negen dagen ontwikkelde ze ook pijn in haar linkerknie en -dij. De pijn was zo heftig dat ze zware pijnstillers moest slikken. Toen de symptomen haar tien maanden na het plaatsen van de tatoeage nog steeds parten speelden, werd ze doorverwezen naar het ziekenhuis. En daar werd geconcludeerd dat er sprake was van een chronische spierontsteking. Zo’n ontsteking gaat vaak gepaard met verzwakte spieren en pijn.
Zo’n chronische spierontsteking kan spontaan ontstaan en vaak is het lastig om de oorzaak vast te stellen. Maar in dit geval denken de onderzoekers dat de spierontsteking te herleiden is naar de tatoeage. Deze zou een effect gehad hebben op het lichaam dat vervolgens verergerde doordat het immuunsysteem van de vrouw niet op volle kracht draaide.
Het duurde uiteindelijk jaren voor de vrouw weer de oude was. Met behulp van fysiotherapie versterkte ze de spieren in de dij en een jaar nadat de tatoeage was geplaatst begonnen de symptomen langzaam af te nemen. Maar het duurde uiteindelijk drie jaar voor ze pijnvrij was.