The 13th Friday (2017) recensie – Filmliefhebber.com
The 13th Friday (2017) recensie
5 april 2018 Paul Hauer Film review Laat een reactie achter
Een goede titel en een aantrekkelijke poster. In principe is er dan niet meer veel nodig om de kijker nieuwsgierig te maken naar een film. Als horrorliefhebber laat ik mij graag leiden door posters met huiveringwekkende figuren, bloederige taferelen en het liefst nog een bimbo die een beetje bloot laat zien. Ook in het geval van de DVD van de horrorfilm The 13th Friday liet ik mij leiden door de creepy crawler die op de voorkant staat. Maar ergens wist ik al dat dit slecht is. Ondanks dat ik ook wel de goede hoop had dat het goed slecht zou zijn. Maar is dat ook zo?
Het grootste manco van de door Justin Price geschreven en geregisseerde film is het verhaal. Er is geen touw aan vast te knopen en zonder enige tekst of uitleg worden de personages in de film op de huid gezeten door zombies, demonen en geestverschijningen. Less is more is een uitspraak die de regisseur waarschijnlijk onbekend is. Stop er zoveel mogelijk ellende in en dan moet het wel goed komen zou zijn idee zijn geweest, want ik kan geen andere reden verzinnen dan dat. En het is jammer, want de potentie is er wel!
De make-up en speciale effecten zijn nog geen eens zo slecht. De huiveringwekkende figuren zien er goed uit en zouden ook echt angstaanjagend kunnen zijn als ze niet het slachtoffer waren geweest van het flabberende verhaal. Ze verschijnen wanneer de makers dat willen, maar waarom zij de hoofdrolspelers het leven zuur maken is en blijft tot de aftiteling onbekend. Ook de titel zou slaan op het feit dat deze wezens op een vrijdag de dertiende zijn gestorven en nu terugkeren om wraak te nemen. Geloof mij, in de film wordt dat nooit duidelijk.
Het is de hoofdrolspelers dan ook niet aan te rekenen dat het acteerwerk behoorlijk slecht is, want hoe moet je een geloofwaardig personage neerzetten als je nog geen eens weet wat zijn of haar rol in het geheel is. En iedereen kan wel op de grond liggen spartelen en schreeuwen als je wordt aangevallen door één of ander raar wezen. Als de kers op de taart heeft de regisseur er ook nog eens voor gekozen om scènes één op één te kopiëren uit succesverhalen zoals The Grudge, maar het gezegde beter goed gejat dan slecht verzonnen gaat deze keer niet op. Inspiratieloos is het en daarmee ook een ware tijdsverspilling.