Leela Butterfly, Butterfly
De vlinder is het pure symbool van transformatie en gedaanteverwisseling. In het oude christendom was de vlinder het symbool van de ziel. Door hun prachtige kleuren en hun vrolijke gefladder lijken vlinders welhaast door het leven te dansen in plaats van te vliegen. Ze herinneren ons eraan dat we de dingen in het leven niet zo serieus moeten nemen.
Wanneer we een vlinder zien, worden we geraakt door hun schoonheid, ze geven ons een gevoel van lichtheid en vreugde. Ze dansen door het leven en genieten ervan. Telkens als een vlinder ons pad kruist, is dat voor ons een herinnering dat wij ook door het leven kunnen dansen. We kunnen vreugde ervaren. We mogen kleurrijk zijn. Waarom lopen als je ook kunt dansen?
Op een frisse dag begin maart 2000, liep ik schijnbaar onwillekeurig achter een stel toeristen aan die een kerkje binnen gingen in een klein Engels stadje waar de tijd stil leek te hebben gestaan. Ik was een paar dagen eerder al naar het schattige kerkje gegaan, maar vond toen de deur gesloten. Nu niet. Ik volgde het echtpaar het kerkje in. De man nam eerbiedig zijn pet af voor hij naar binnen stapte. Binnen was een kleine bazaar. Allemaal spulletjes van parochianen. Ik keek een beetje rond. Het echtpaar ging al snel weer naar buiten. Ik zag dat in de banken allemaal geborduurde kussentjes hingen. Allemaal verschillend en de een nog kleuriger dat het andere. Ik besloot naar het middenpad te lopen om een foto van de kussentjes te nemen. De hele sfeer in het kerkje ademde de rust van het platteland, de liefde van de mensen voor het behouden van de sfeer, ik voelde me bijzonder vredig. In het middenpad stelde ik mijn camera in, en terwijl ik dat deed zag ik uit mijn ooghoek iets over de grond bewegen. Ik keek naar de grond om te zien wat het was. Gefascineerd zag ik hoe een vlinder uit een zijpad bedaard het tapijt van het middenpad op liep. Een halve meter voor mijn voeten bleef hij stilstaan en spreidde toen zijn vleugels voor me uit. Het was een prachtige dagpauwoog.
Ik nam een foto van deze mooie vlinder en knielde naast hem neer. Ik weet niet waarom maar ik stak mijn hand uit. Rustig liep de vlinder mijn hand op. Ik had het gevoel dat er geen verschil was tussen de vlinder en mezelf. We waren één. Ik liep naar buiten en daar hield ik mijn hand bij een struik. De vlinder klapte met haar vleugels en danste weg. Getroffen bleef ik haar nakijken. Ik begreep dat het Universum mij een teken had gegeven. De tekenen van Moeder Natuur zijn voor mij van het grootste symbolische belang. Zo ook dit teken. Als ik en de vlinder één waren dan betekende dit, dat voor mij de tijd was aangebroken om door het leven te gaan dansen. Het was tijd dat ik mijn kleuren zou laten zien, dat ik de transformatie van mijn ziel niet langer tegen hield maar dat ik licht en vol vreugde de toekomst in zou dansen. Vol vertrouwen en vol liefde op de kracht van mijn eigen vleugels.
Om de symboliek van de vlinder te eren en om Moeder Aarde en het Universum te danken hebben wij onze website Leela Butterfly genoemd. Dit herinnert ons er aan dat we deel uitmaken van een spel, dat we vol vreugde, zelfstandig met onze eigen vleugels ons leven mogen dansen. Wij hopen dat een ieder die onze site bezoekt aangestoken zal worden door de symboliek en ook zijn leven als een dans zal ervaren.