Pemphigus vulgaris is een zeldzame auto-immuunziekte die de huid en slijmvliezen aantast. De huidziekte gaat gepaard met blaarvorming en zweren (erosies) op de huid en in het slijmvlies van de mond. Ook andere slijmvliesplaatsen zijn mogelijk getroffen. De pijnlijke ziekte veroorzaakt vooral bij ouderen onder andere voedingsproblemen. Een huidbiopsie is meestal nodig voor het bevestigen van de diagnose. Diverse behandelingsmethoden zoals wondverzorging en medicijnen zijn beschikbaar om de symptomen te minderen en complicaties te vermijden. Niettemin brengt deze auto-immuunaandoening af en toe levensbedreigende complicaties met zich mee.
Pemphigus vulgaris is een zeldzame aandoening met een incidentie die varieert van 0,5-3,2 gevallen per 100.000 inwoners. De ziekte treedt op bij alle rassen, maar vaker voor bij Asjkenazische joden en bij mensen uit het Indiase subcontinent. De start van de symptomen gebeurt veelal op middelbare en oudere leeftijd en beide geslachten zijn even vaak aangetast.
Pemphigus vulgaris is een auto-immuunziekte waarbij het eigen immuunsysteem antilichamen produceert tegen specifieke eiwitten in de huid en slijmvliezen. Deze antilichamen breken de verbinding tussen de huidcellen, hetgeen leidt tot blaarvorming. De precieze oorzaak is onbekend, maar vermoedelijk zijn virussen, een infectie, genetische factoren en/of omgevingsfactoren betrokken bij de totstandkoming van pemphigus vulgaris. In zeldzame gevallen is pemphigus vulgaris het gevolg van het gebruik van een aantal geneesmiddelen, waaronder bloeddruk verlagende geneesmiddelen (ACE-remmers) en penicillamine (verwijdert bepaalde materialen uit het bloed (chelaatvormer)).