Column: Verdiende leiders
column verdiende leiders
Een volk krijgt de leiders dat het verdient. Dat gezegde gaat in veel gevallen inderdaad op, of het volk dat nou erkent of niet. Nu de coronacrisis over zijn hoogtepunt heen lijkt te zijn, in de hoop dat er geen tweede 'golf' komt, kunnen we voorzichtig de balans opmaken voor wat betreft de leiderskwaliteiten van onze notabelen. Die leiders bevinden zich op allerlei niveaus. Op landelijk niveau, op regionaal niveau, in de wereld van de wetenschap en ga zo maar door. Het beoordelen van leiders is natuurlijk makkelijk als het achteraf praten betreft, zoals we nu lijken te gaan doen. Het zal echter pas op lange termijn echt mogelijk zijn en vruchten afwerpen. Toch is het goed om alvast de mijmeraar uit te hangen als de rookpluimen nog niet helemaal opgetrokken zijn. We hebben immers weer wat vrijheden gekregen, maar 'normaal' is het allemaal nog niet en veel leiders wagen het om te voorspellen dat wat ooit normaal was niet meer terug komt. Dat zijn de pessimistische leiders die ervan uitgaan dat het alleen maar minder leuk zal blijken te zijn wanneer we deze crisis achter ons hebben gelaten.
Minister-president Rutte is een optimistisch mens maar bezondigt zich wat dat betreft aan een pessimistische verwachting. Dat terwijl hij de crisis als een vader des vaderlands begeleidt heeft. President Trump beweert een optimist te zijn en doet ook optimistische uitspraken. Zo zal de economie gelijk als een raket van start gaan zodra de bedrijven de deuren weer open gooien. Het probleem met Trump is echter dat hij, zelfs als hij een boer laat, nog liegt. Hij was het immers die begin maart nog riep dat de hele coronacrisis een hoax was, een verzinsel. Als je een leugen maar vaak genoeg vertelt gaan de mensen er vanzelf in geloven, moet hij gedacht hebben. De meer dan honderdduizend doden in zijn land zijn echter de stille getuigen van het tegendeel.
De heerser van Brazilië houdt tot op de dag van vandaag vol dat de viruscrisis niet bestaat. Iets wat niet bestaat hoef je immers niet te bestrijden. Op regionaal niveau is het wat betreft de bestrijding van het virus moeilijker om een beleid op te zetten en te volgen. Burgemeester Femke Halsema van Amsterdam weet daar inmiddels alles van. Door antiracismedemonstraties goed te keuren waarbij geen afstand onderling gehouden werd, kwam zij zelfs politiek in de problemen.
Op gemeentelijk niveau hebben burgemeesters een taak te vervullen, hoe bescheiden soms ook. Voor hen en voor de Nederlandse gemeenteraden gaat het echte werk echter pas komen. De coronapandemie zorgt niet alleen voor gezondheidsproblemen, maar ook voor enorme economische problemen, ook in Nederland. Omdat het de gehele wereld betreft kan ons land niet buiten schot blijven en dat gaat zich laten gelden vanaf wereldniveau tot aan uw keukentafel toe.
Gemeenten krijgen te maken met minder inkomsten, dus komen er financiële tekorten, bezuinigingen, ontslagen en belastingverhogingen. Het wordt dan ook interessant te zien hoe de gemeenteraad van Maasdriel zich gaat opstellen. Als een volwassen bestuursorgaan dat, ondanks de recente politieke problemen de handen ineen slaat om de komende recessie het hoofd te bieden of als een stel schoolkinderen die onderling ruzie makend zichzelf in een hoek plaatst waar de falende leiders zich bevinden. Dat laatste zou te betreuren zijn want immers: niet elk volk krijgt de leiders dat het verdient!