PP: Tijdens al die shows drumde John Blackwell, die enkele dagen geleden veel te vroeg overleed. De minuut stilte die je voor hem vroeg op North Sea Jazz was indrukwekkend.
“Heb je gezien dat ik zijn drumstokjes als eerbetoon omhoog hield? Het is vreselijk dat ook hij ons is ontvallen. Een fantastische, lieve en getalenteerde man.”
PP: Is het niet lastig om zo snel na het wegvallen van weer zo’n puzzelstukje gewoon weer op het podium te gaan staan?
“Hij wilde niets liever dan zelf weer spelen. Hij volgde ons op de voet vanuit zijn ziekbed. Hij bekeek de filmpjes van mijn shows in Australië, zag de video’s van de NPG in Minneapolis. Dat was zijn manier om ondanks alles ‘connected’ te blijven. Niet spelen zou hem geen eer aandoen. Net zo min als dat niet spelen Prince geen eer aandoet. Ze zijn er nog. Misschien niet meer fysiek in dezelfde dimensie waarin wij ons bevinden, maar ze zijn er nog. Wij onderstrepen dat door hun werk voort te zetten. Wij zijn er namelijk nog met zijn allen. Wij, het publiek, jij, ik. In het hier en het nu. En wij doen wat we moeten doen. Wat ons gevoel ons zegt. Dat is muziek maken. Júíst omdat zij het niet meer kunnen.”
Shelby J. treedt in augustus op in de Verenigde Staten en hoopt later dit jaar terug naar Nederland te komen voor eigen concerten.