Na twee eerdere verloren maandagen, waar ik op het werk ten tonele verscheen terwijl ik een verlofdag ingepland had, ben ik vandaag met een meer dan gerust gemoed gewoon blijven luieren. Het doet best wat vreemd aan, thuis blijven op een gewone werkdag, en dat enkel en alleen omdat een werkmens zijn vakantiedagen moét opnemen voor het einde van het kalenderjaar. Best leuk ook, vindt Nip, want zo ziet ze me wat meer. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om alvast even te genieten van een bezoekje aan de bib en een namiddags bezoek aan Le Grand Royale, vroeger De Kroon, in het Centraal Station Antwerpen. Ons even niets van alle drukte aantrekken, het werkt heilzaam en relaxerend.
Waarmee ik aanbeland bij de volgende vaststelling: mijn planning is zo lek als een zeef. Ondanks het feit dat we een agenda bijhouden, slaag ik er steeds opnieuw in om dubbele boekingen te accepteren. En dan is het al gebeterd ten opzichte van vorige jaren. Het kan dus in ieder geval nog beter. Zou ik dan misschien toch maar moeten gaan werken met een optie op een afspraak links of rechts, tot ik kan bevestigen? Ik begin het wat te vrezen. In ieder geval aan iedereen die ooit met mij afsprak en me uiteindelijk niet zag opdagen: vergeef me (mijn druk leven) en weet dat het niet mijn bedoeling is ergens niet op te dagen.
Oh ja, voor ik het vergeet: we hebben in de Kringwinkel hiernaast een oefenfiets gekocht. € 10,00 was het, dat kan je geen verspilling noemen, toch?
Er moeten hier wat handen uit de mouwen gestoken worden. Miss Jackie T heeft uit pure frustratie de steen naast haar bak opgezadeld met haar vulling, het heeft zo stevig gewaaid buiten vorige nacht dat er heuse tafelkleden van bovenburen op ons terras liggen, Bibi moet zijn bank nog gaan overvallen, allez, genoeg om vandaag maar eens de wapens op te nemen tegen dit scherm. Anders komt het er allemaal niet van en daar kan vandaag geen sprake van zijn. Deze avond komt immers ons fotoalbum deze kan opgewaaid, een heus beeldverslag van onze trouwdag en daar valt naar uit te kijken. En in, maar daar moeten we dus nog enige uren op wachten.
Ik heb dus een excuus om het kort te houden vandaag. En wie een vaag idee wil hebben hoe ons album eruit zal zien, kan hier eens gaan kijken. Een foto van ons fotoalbum. Ha! Zeg nu nog dat er hier ten huize Vlinderman niet genoeg humor zou rondzwerven!
Het is zover: met amper twee verlofdagen eens zes dagen achtereen gewoon thuis kunnen zijn, wat een luxe, wat een genot. Vlinderman dankt het feit dat hij geen kleine, laat staan grote zelfstandige is én dankt dit land dat het zijn speciale gelegenheden vergezelt laat gaan van een feestdag voor de contractueel werkende burger. Bibi zweert hierbij ook een dure eed van de handen uit de mouwen te steken om wat blijven liggen is eens aan te pakken. Wat anders kan je doen met zo een zee van tijd?
Heel anders houdt onderstaande hedonist zich bezig tijdens zijn vrije(nde?) tijd, maar daar mogen jullie over oordelen ;-)=