Astrofotografie | Sterrenwacht Maasduinen
De Orionnevel is een H-II-gebied in het sterrenbeeld Orion en wordt ook aangeduid met M42 of NGC 1976. De Orionnevel is in donkere nachten redelijk goed met het blote oog te zien als een wazige vlek net onder de drie gordelsterren in het "zwaard van Orion".
De Andromedanevel of het Andromedastelsel (M31) is een spiraalvormg sterrenstelsel in het sterrenbeeld Andromeda. Het stelsel heeft dezelfde vorm als de Melkweg, maar is wel een stuk groter. De afstand is 2,54 ± 0,06 miljoen lichtjaar.
Het Zevengesternte (M45) ofwel de Plejaden (sinds 2005 officieel zo, en niet meer 'Pleiaden' gespeld) is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Stier (Taurus). De sterrenhoop bevindt zich op ongeveer 440 lichtjaren van de aarde.
Het Bodestelsel ofwel M81 (Messier 81 / NGC 3031 (rechts) is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Grote Beer (Ursa Major). M81 bevindt zich op een afstand van 12 miljoen lichtjaar. M82 (Messier 82, NGC 3034) (links) is een onregelmatige sterrenstelsel, ook in de Grote Beer.
De Halternevel (M27) is een planetaire nevel gelegen in het sterrenbeeld Vosje (Vulpecula). Het is de eerste planetaire nevel die ooit waargenomen werd. Zoals de meeste planetaire nevels zendt de Halternevel zijn zichtbaar licht voornamelijk in een enkele spectraallijn uit, namelijk bij 500,7 nm.
Afstand tussen de 1000 en 2000 lichtjaar.
Dubbel cluster, NGC 869 & NGC 884,
NGC 884 is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Perseus. Het hemelobject ligt 7600 lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd reeds in 130 v.Chr. ontdekt door de Griekse astronoom Hipparchus. De open sterrenhoop is naar schatting 31 miljoen jaar oud. Het vormt een dubbelcluster met NGC 869.
M1, Krab nevel.
De Krabnevel, ook bekend als M1, is een supernovarest in het sterrenbeeld Stier. De supernova werd waargenomen op 4 juli 1054 door Chinese astronomen, na SN 185 en SN 1006 een van de vroegste meldingen van een supernova. In het midden van de nevel staat een neutronenster, de Krabpulsar met schijnbare magnitude 16,5
De Maan is de enige natuurlijke satelliet van de Aarde en is een van de 5 grootste manen van het Zonnenstelsel.
De meeste manen in het Zonnenstelsel zijn erg klein, maar er zijn enkele grote, planeetachtige manen. Onze maan hoort daar ook bij. Hoewel er manen in het Zonnestelsel zijn die nog groter zijn dan onze maan (te weten Ganymedes, Tita, Callisto en Io), worden de Aarde en de Maan wel als dubbelplaneet aangeduid, omdat de Maan in vergelijking met de Aarde niet zeer klein is: de massa van de Maan is 1/81 van die van de Aarde. Het gemeenschappelijk zwaartepunt waar Aarde en Maan omheen draaien, ligt echter nog binnen de Aarde. Alleen bij de dwergplaneet Pluto en zijn maan Charon is de maan naar verhouding nóg groter, namelijk 1/8 van de planeetmassa, en ligt het gemeenschappelijk zwaartepunt buiten Pluto.
Detail foto's van maan opgenomen op 22 April 2021.
Dubbel ster Mizar en Alcor in sterrenbeeld de Grote Beer (Ursa Major). Mizar zelf bestaat uit A en B, een quadruple star systeem bestaand uit Mizar Aa, Ab, Ba, and Bb.
De Eskimo-nevel ( NGC 2392) is een planetaire nevel in het sterrenbeeld Tweelingen. Het hemelobject ligt ongeveer 5.000 lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd op 17 januari 1787 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.
De grote Herculesbolhoop (M13) is een bolvormige sterenhoop in het sterrenbeeld Hercules. Het is een van de helderste bolhopen van het noordelijk halfrond en is in 1714 ontdekt door Edmond Halley. Chales Messier nam hem op 1 juni 1764 in zijn catalogus op. In M13 komt één jonge ster van spectraalklasse B2 voor, gezien de totale leeftijd van 14 miljard jaar is het waarschijnlijk dat deze van buiten af ingevangen is.
Uranus opgenomen op 2 Maart 2021, met inzoomen zijn 4 maantjes zichtbaar: A= Titania, B= Ariel, C= Umbriel en D= Oberon.
(prime focus opnamen zonder Barlow / tele-extender) (+/- 10 sec.) met Canon EOS 6D op Celestron C14.
Zoals de meeste planetaire nevels zendt de Ringnevel zijn zichtbare licht voornamelijk in een enkele spectraallijn uit, bij 500,7 nm. In het centrum van de nevel is de "witte dwerf" ster nog zichtbaar. Gezien de snelheid waarop de Ringnevel zich uitbreidt, moet deze tussen 6000 en 8000 jaar geleden ontstaan zijn. De huidige diameter (uitgaande van een afstand van 2300 lichtjaar) is 0,9 lichtjaar.