vogelsenzo: Mastbos-Breda; biddend Goudhaantje
Zaad van de grote lisdodde wordt door de wind verspreid.
Donderdag 3 december 2015, 11.10 u. – 14.45 u.
Lichte bewolking, meest zonnig, matige wind, 11-12°C.
Een ronde door het Mastbos bij Breda gelopen als routeverkenning voor een excursie voor Vogelwerkgroep KNNV Tilburg.
Aan de rand van de vijver naast de Houtvijver staan talrijke de stengels van de grote lisdodde. De zaaddozen (bruine sigaren) staan op springen. De vlagen wind jagen de pluizen, met de fijne zaden, de wereld in.
Een Atalanta strijkt neer op een zonnig plekje op een zandweg. Even later is de vlinder weer weg. Binnen een paar minuten is hij weer terug echter. Tot 5 keer vliegt de atalanta het ene moment tussen de toppen van de Douglassparren en zit even later weer op de bodem, merkwaardig!
Biddend Goudhaantje in het Mastbos.
Een vroom vogeltje zou je kunnen denken als je dit leest. Het woord heeft echter meerdere betekenissen. "Het op dezelfde plaats" in de lucht hangen van een vogel geeft het woordenboek aan. We kennen het van de kolibries in prachtige natuurfilms uit verre streken. Goudhaantjes, kleine vogels met een goudkleurige streep op de kop die leven in de Nederlandse dennenbossen doen het ook! Twee Goudhaantjes zoeken in een gemengd stuk bos naar voedsel. Een eik wordt in hoog tempo afgezocht naar kleine insecten, vooral spinnetjes. De blaadjes zitten nog aan de boom. Om de onderzijde te inspecteren op iets eetbaars hangt een Goudhaantje er biddend onder. Het gaat allemaal razendsnel, geen vertraagde opnames zoals in een film. Het duur vaak niet langer dan een seconde. Vele blaadjes worden in een minuut nagelopen.
Daarnaast tientallen kleine snelle piepende vogeltjes niet op naam kunnen brengen. Ze flitsen van boom naar boom. Onder hen ook veel Kuifmezen, die vaak aan hun geluid herkend kunnen worden. Het waren er zeker meer, maar minstens 11 exemplaren op naam kunnen brengen.