De perfecte setlist van living hero Neil Young - Het Nieuwsblad
De perfecte setlist van living hero Neil Young
02/11/2008 om 00:00 door Rudy Tollenaere - Print - Corrigeer
Mijn probleem met Neil Young is, dat de man zijn tot nu toe afgeleverd werk zo immens en gevarieerd is, dat ik er nooit in slaag mijn favoriet lijstje op I-tunes samen te stellen. Want keer na keer wordt dat lijstje te lang om te kunnen voldoen aan de ultieme selectie-eis.
Zeven mannen en één vrouw hebben mijn probleem grotendeels opgelost: Neeka, Gert Bettens, Ruben Block (Triggerfinger), Jan De Campenaere (Venus in Flames), Koen Garriau (Fluxus), Mario Goossens (Triggerfinger, Novastar), Luk De Graaf en Andries Boone touren sinds zaterdagavond met het project Living Hero, A Tribute to Neil Young.
Een mooi project. Al zullen Neil Youngpuristen vinden dat je de man zijn werk met rust moet laten. Dat denk ik ook vaak, telkens ik een beginnende rockband Keep on Rockin' in a Free World hoor verkrachten. Dus trok ik met een dubbel gevoel naar de try-out en de première van het project: gelokt door het werk van de man, door de vakbekwaamheid van de artiesten, maar toch. Met enige scepsis.
Ik ging naar de try-out en naar de première: omdat je, als journalist als je een beetje eerlijk bent tegenover de artiesten, niet over een try-out schrijft. Al had dat in dit geval gerust gekund: Living Hero is een project dat er staat.
Niet omwille van de zeer zorgvuldig opgebouwde setlist, die Triggerfingerman Ruben Block zo mooi samenvatte: 'Het werk van Neil Young bevat nummers waarvoor je als gitarist je vest kan aanhouden, maar ook nummers waarvoor je je vest moet uitdoen om ze goed te kunnen spelen.' En toen vatte Ruben zelf Revolution Blues aan. Daarvoor hadden de acht ook al het mooie Winterlong, Harvest Moon en Tell me Why, gebracht.
Geen van de vier zangers (Neeka, Jan, Ruben en Gert) hebben de combinatie van stem en charisma van de meester zelf, en je krijgt al toeschouwer nooit het gevoel dat Neil zelf op het podium zou kunnen staan. Gewoon omdat zoiets onmogelijk is.
Maar de combinatie van de stemmen, de verdeling van de nummers, en de manier waarop bijvoorbeeld Gert Bettens met Heart of Gould en Hurricane een heel andere kant opgaat dan je zou verwachten, zorgen ervoor dat Living Hero veel meer is dan zomaar een verdienstelijk project.
Het mept je niet achterover, en dat ligt niet aan de vertolking door de zeven heren en dame, maar aan het feit dat de toeschouwer die naar Living Hero komt, zo vertrouwd is met het werk van Neil Young, dat hij weet wat hij mag verwachten.
Maar Living Hero houdt je wel vast, twintig nummers lang. En, in ons geval, twee avonden na elkaar. Aanvankelijk uit respect voor de artiesten, omdat je dus geen try-out verslaat, maar toegegeven, met veel plezier een tweede keer gekomen.
Nog een fan, die zowel in Lebbeke (try-out) als in Eeklo (première) aanwezig was, groette ons bij het afscheid: 'Tot vrijdag, in Kortrijk!'. Die gaat dus nog een derde keer. Dat is veel, kan je oordelen. Maar Neil Young fans kunnen we toch aanraden om één van de nog tien resterende concerten mee te pikken. Wie weet spelen ze ook nog wel eens Pocahontas.