PLAAT 024: Guns N' Roses – Appetite For Destruction – Edgar Kruize
18 juli 2014 17 oktober 2017
Onder de noemer Plaat Voor M'n Kop wekelijks op vrijdag de persoonlijke verhalen bij LP's (en af en toe cd's) die mijn leven gevormd hebben. Deze week Appetite For Destruction van Guns N' Roses.
Het is 1987 en het gonst op de HAVO waar ik op school zit. Net, ik ben een brugklassertje en met al die andere jongelingen nog enorm op zoek naar mijn plek. Ik vind die deels in mijn liefde voor muziek. EN… er is nu toch een LP uit van een band. De hoes is zo aanstootgevend, dat 'ie verboden is. Dat werkt natuurlijk als een lap op een rode stier op menig puber. Zeker als die puber ook nog eens een ontluikende muziekliefhebber en allesvreter is. Die LP MOET ik hebben.
Die LP blijkt Appetite For Destruction van Guns N' Roses. Op het moment dat het zo gonst op school is die hoes al lang en breed vervangen door de inmiddels iconische zwarte met het kruis en doodshoofden als bandportretten er op. Een klasgenoot weet echter nog wel een platenwinkel in Den Haag die 'm heeft. Vooraf betalen, natuurlijk.
Ja hoor, na het weekend krijg ik Appetite For Destruction toegestopt. Met de door Robert Williams geïllustreerde hoes die een zojuist door een robot verkrachte vrouw laat zien, terwijl er een wezen met messen als tanden over een schutting springt. Allereerst is er de teleurstelling. Is dat alles? Dan leg ik 'm die middag op de platenspeler, het intro van Welcome To The Jungle klinkt en alles verandert.
Zoiets als dit heb ik nog nooit gehoord. Zanger Axl Rose krijst als een speenvarken, zijn teksten over seks, drugs en rock 'n roll geven rode oortjes maar zijn voor een 12-jarige echt niet te bevatten (gelukkig maar), de drums beuken als mitrailleurschoten en de gierende solo's van gitaarheld Slash zijn even stevig als sierlijk. Voor iemand die tot dan toe redelijk veilige, of op zijn minst andersoortige muziek gewend was is het een openbaring. Die hele hoes doet er meteen niet meer toe. De muziek wint het van alles.