Onderwerp: Last dance. wo 21 maa - 9:33
Soms moet iets, soms kun je niet kiezen en zul je moeten. Moeten sterven, ooit.
- Myrle Dream Moon
.Met trillende handen pakte ik mijn trui beet en trok ik hem over mijn dunne shirt aan. Een traan gleed over mijn wang heen, ik zal voor eeuwig verdoemt worden. Voor eeuwig, er was geen weg meer terug. Jaren wist ik het al, altijd wist ik het al. Alles. Alles over oude mythes, legendes en nog veel en veel meer. Het bestaan van andere wezens was makkelijk, soepel. Ik was er aan gewend ook al wisten niet vele mensen van deze wezens.
Een zucht rolde over mijn lippen heen, overmorgen was het tijd om te gaan. Tijd om te gaan, op vakantie. Ten minste dat dacht echter iedereen. Nee ik ging op vakantie, op vakantie om pijn te lijden. Om iets anders te worden dan een mens. Gezellig.
Het deed pijn, pijn omdat ik straks mijn familie in de steek ging laten, pijn omdat ik straks na de vakantie nooit meer zal terug keren. Nooit meer mijn familie kunnen knuffelen.
Dat deed pijn, vreselijk pijn. Maar het zal moeten, niks hield me niet meer tegen. Het boeide me niet dat ik verdoemt zal worden, het boeide me niet dat ik straks een levende dóde eigenlijk was. Of beter gezegd. Een vampier. Wanneer ik nou eenmaal een vampier was had ik het eeuwige leven, iets waar ik alleen maar van kon dromen.
Maar er waren dingen die toch moeilijk bleven, straks zal ik nooit meer met Rachel kunnen praten -mijn beste vriendin sinds de basis school, we hadden veel gemeen en het was lood zwaar om dit alles voor haar te verbergen- Het zal niet makkelijk worden maar mijn keuze was gemaakt. Dit moest.