Evenementenlijst Sint Antoniusparochie - Sint Antonius van Padua Parochie Agenda - 30 sep 2021
Agenda - 30 sep 2021
30 sep - donderdag
- Hele dag Gedenkdag H. Hiëronymus, priester en kerkleraar
Hiëronymus (Eusebius Hieronymus Sofronius) van Bethlehem, Palestina; monnik & kerkleraar; † 420.
Afbeelding van Hiëronymus
1875. Glasschilderkunst. Ontwerp Hezenmans, Glazenier: Capronnier
Twee westerse kerkvaders. Links: Hieronymus. Rechts: Augustinus.
Feest 30 september.
Over de tijd dat Hieronymus zich temidden van zijn medebroeders aan de bijbelstudie wijdde is een beroemde legende:
Toen hij op een dag na zijn werk naar buiten ging en begon rond te lopen om te zien of hij een spoor van zijn gezel kon vinden, zag hij in de verte een karavaan kooplieden op kamelen aankomen. Voor hen uit liep een ezeltje. Want het is gebruik in dat land dat als je met kamelen een verre reis maakt je een ezeltje aan een touw om zijn hals vooruit laat lopen: want die weten heel goed de weg te vinden. De leeuw herkende onmiddellijk zijn ezeltje en liep luid brullend die kooplui tegemoet. Die namen onmiddellijk de vlucht. Hij brulde verschrikkelijk en sloeg vervaarlijk met zijn staart op de grond, zodat hij de kamelen opdreef in de richting van het klooster. Toen de broeders in de gaten kregen wat er gebeurde, gingen ze Sint Hiëronymus waarschuwen. Deze zei: "Mijn beminde broeders, gaat terug en wast al onze gasten met eerbied de voeten, maak voor hen iets te eten klaar en wacht verder af om te zien wat de wil van God is." De leeuw sprong en huppelde van blijdschap sinds lange tijd weer het klooster binnen, ging voor elke broeder op de grond liggen en kwispelde met zijn staart. Het leek wel alsof hij om vergeving smeekte voor een misdaad die hij nooit had begaan. Maar Hiëronymus wist van binnen wel wat er precies gebeurd was. Daarom had hij tegen de broeders gezegd: "Breng alles in orde voor de gasten en zie wat ze nodig hebben." Terwijl hij nog sprak verscheen er een bode in het klooster met de boodschap dat er gasten aan de deur stonden die vader abt wilden spreken. Meteen toen hij in de deuropening verscheen, vielen ze hem te voet en begonnen te jammeren om genade voor hun misdaad. Vriendelijk hielp hij ze weer overeind met de woorden dat ze hun spullen weer mee konden nemen maar dat ze zich nooit meer mochten bezondigen aan diefstal. Ze vroegen hem om zijn zegen en zeiden dat ze de reukolie die ze vervoerden voor de helft hier wilden laten. Dat weigerde hij. Maar ze drongen zo lang aan dat hij het tenslotte liet aannemen. Ze beloofden ook dat ze elk jaar terug zouden om zo'n zelfde hoeveelheid reukolie aan de broeders te schenken. En dat ook hun erfgenamen dit zouden volhouden.