Rhodri Davies, Eliane Radigue & John Butcher in de Beursschouwburg – Oorgetuige
Geplaatst op 2012-02-16 door Oorgetuige
Occam I, voor harp, gespeeld door Rhodri Davies, is het eerste stuk van een nieuwe reeks akoestische composities van Eliane Radigue, een Franse componiste die sinds de jaren vijftig actief is in elektro-akoestische muziek. John Butcher speelt saxofoon, zijn recent project 'resonant spaces' waarin hij verschillende ruimtes met speciale akoestiek onderzoekt, heeft op veel aandacht kunnen rekenen. Rhodri Davies (op electrische harp) en John Butcher hebben sinds 2000 een duo waarmee ze de avond zullen afsluiten.
Rhodri Davies (foto) werd geboren in Aberystwyth, Wales in 1971. Als harpist confronteert hij de traditionele concepten van harp door het gebruik van preparations, detuned, bowed en e-bowed strings. Naast solo performances werkt Davies nauw samen in duo's met John Butcher, Mark Wastell en Ingar Zach. Hij speelt ook in groepen die zich helemaal toeleggen op vrije improvisatie; Broken Consort, The Sealed Knot (met Burkhard Beins en Mark Wastell), CRANC (met Angharad Davies en Nikos Veliotis), Derek Bailey's Company, Evan Parker's string project en No Spaghetti Edition.
Veel van Davies' werk richt zich op de tegenstrijdige en complementaire flux tussen compositie en improvisatie. Heel wat groepen bij wie hij speelt weerspiegelen die interesse : IST (met Mark Wastell en Simon Fell), Assumed Possibilities (met Chris Burn, Phil Durrant en Mark Wastell), Apartment House (waarbij de nadruk op de uitvoering van grafische composities en werken van componisten als Cardew ligt) en Chris Burn's Ensemble.
De Franse componiste Eliane Radigue (1932) is een pionier op het gebied van elektroakoestische muziek. Deze oud-leerlinge van Pierre Henry en Pierre Shaeffer heeft een klein maar uitzonderlijk oeuvre opgebouwd. Haar grote muze is de Arp synthesizer waarmee ze al jaren traag evoluerende en weidse klankschappen componeert – subtiele en pure muziek die de opperste concentratie van de luisteraar vraagt. Vanuit een intens beleven van het Tibetaanse boeddhisme, componeert Radigue de laatste 20 jaar gemiddeld één werk elke drie jaar. Zo schrijft ze sinds kort werk op vraag van welbepaalde muzikanten. De compositie 'Naldjorlak' voor cellist Charles Curtis, die wordt opgevoerd bij Argos, is in deze reeks het meest recente werk. Dankzij een reeks van recente heruitgaves op CD wordt haar werk nu ontdekt door een nieuwe generatie componisten, muzikanten en muziekliefhebbers. Zo werd ze in 2006 bekroond op het Ars Electronica festival.
John Butcher is een buitenbeentje. Sinds de jaren '70 sluipt deze Brit rond als een ondergronds ontdekkingsreiziger met zijn oren zo wijd mogelijk open. Zijn experimenten op de saxofoon kennen geen grenzen. Deze adept van de tenor- en sopraansaxofoon, ontleedt, test, noteert, gaat aan de slag, net als hij dat deed voor zijn doctoraat in de fysica. Zonder scrupules lanceert hij zich in lange lyrische melodieën in een oceaan van ruwe energie die dicht bij punk aanleunt. Geen wonder dat hij regelmatig samenwerkt met de vrolijke bende van The Ex. Zijn vroege interesse lag bij de jazz die andere deuren voor hem opende. Evan Parker moedigde hem aan om af te wijken van platgetreden paden. Van daaruit ging hij op zoek naar de extreme noot, draaide rond het concept van de valse noot en verkende hij ongebruikelijke technieken, waaronder multifone klanken, de verschillende manieren om adem te halen, te huilen of te fluisteren in de saxofoon. Allemaal gereedschappen om de gepantserde deuren van het muzikaal academisme te forceren. Hij nodigt vaak handlangers uit om samen ervaringen te delen in verschillende formaties, versterkt of akoestisch, in allerlei plaatsen en werelden.
Vorig berichtVorige Opera Buffa : Laika en Transparant serveren culinaire verleiding
Volgend berichtVolgende String trios from the East : Goeyvaerts Strijktrio stelt nieuwe cd voor in Antwerpen, Gent en Sint-Niklaas