Sold ! – Jens Devrome
Heathcliff Andrew (Heath) Ledger (Perth, 4 april 1979 – New York, 22 januari 2008) was een Australisch acteur. Hij won in 2009 postuum een Oscar voor zijn rol in The Dark Knight, nadat hij in 2006 al eens werd genomineerd voor Brokeback Mountain. Hij kreeg in totaal 39 acteerprijzen toegekend (waarvan 28 postuum), waaronder een BAFTA Award, een Golden Globe en een Rembrandt Award.
In de zomer van 2008 was Ledger te zien als The Joker in de Batman-film The Dark Knight. Zijn vertolking werd geprezen door de critici. Zo noemde het filmblad Filmvalley zijn vertolking van de schurk "huiveringwekkend goed en waarachtig eng". Op 22 februari 2009 werd hem postuum een Oscar toegekend. Ter voorbereiding voor de rol van de Joker sloot Ledger zichzelf 6 weken op in een hotelkamer. Hij hield een dagboek bij waarin hij de gevoelens en gedachten van de Joker vastlegde. Er wordt beweerd dat hij slapeloosheid overhield aan de rol.. etc
NummerNr. 119
PrijsSold !
Afmeting40 x 40
Stipjes brengen iconen (weer) tot leven
Popart van Jens Devrome
Enkel een witte of gekeurde achtergrond en stipjes. Stipjes die bekende personen uitbeelden. Een silhouet van kleur, net wel of net niet herkenbaar. Jens Devrome houdt ervan om de kijker te verwarren. Hij wil een gesprek losmaken, zodat een nieuwe werkelijkheid kan ontstaan, een nieuw verhaal.
Zijn eerste popartwerken maakte hij in 2017. Toen was Jens nog zoekende. Zijn handschrift begon al wel zichtbaar te worden: heldere kleuren, vervreemding en een soort simpelheid. De verf brengt hij nauwkeurig aan met een penseel, in tegenstelling tot zijn action paintings, waarbij hij de kleuren op het doek smijt.
Deze serie werken is geïnspireerd op de popartkunststroming uit de tweede helft van de 20e eeuw. Een stroming die reageerde op de opkomende massacultuur. Andy Warhol ging voor herhaling door druktechnieken te gebruiken. Jens daarentegen omarmt uniekheid in zijn werk. Ieder stipje zet hij met de hand. Roy Lichtenstein gebruikte ook stipjes, ook wel de Ben Day dots genoemd. Kleine puntjes in de kleuren blauw, rood, geel en zwart. Zo klein dat het kleurvlakken werden. Jens kiest er juist voor om de verf te laten zien. Als je zijn werken van de zijkant benadert, zie je reliëf. De personen komen (weer) tot leven.
Wil Jens de popartkunstenaars evenaren? Absoluut niet, hij laat zich graag inspireren door zijn voorgangers. "Wij zijn allemaal nakomelingen van andere kunstenaars. De uitdaging is om geen kopie te zijn, maar elementen eruit te halen die bij je passen en daaraan je eigen ding toe te voegen, om je eigen authenticiteit te creëren."
Persoonlijke iconen
Waar popart vaak wordt gezien als onpersoonlijk, zeggen de geportretteerden iets over het leven van Jens. Hij hoorde ze, hij zag ze, hij sprak over ze. Ze zijn allemaal onderdeel geweest van zijn leven. De Mona Lisa, Barack Obama, Charlie Chaplin, Johnny Depp. Het zijn zijn persoonlijke iconen.
Madonna is zijn eerste popartwerk. Hij zag het beeld op een cd-cover en raakte geïnspireerd. Dit is het enige werk waarbij de stipjes beweging suggereren. In de werken daarna bleven enkel de puntjes over. "Dat is genoeg. De kleuren brengen het werk tot leven."
Ieder werk begint met een foto die hem raakt. Jens schetst de hoofdlijnen op papier. Hij denkt niet na. "Het werk bestaat al in mijn hoofd en de lijnen ontstaan vanzelf." Bij zijn eerste popartwerken bleef de achtergrond wit, bij de latere doeken verschijnt een wolkachtige gekleurde laag. "Hierdoor geef ik de geportretteerde meer persoonlijkheid mee." Over de achtergrond zet hij de geschetste lijnen en dan …, dan gaat het werk pas echt beginnen:
Jens zet de radio aan, denkt aan de persoon die hij schildert en start met het zetten van stipjes. Kleur over kleur, laag over laag. Urenlang. Het denken schakelt zich uit. Hij wordt kalm, dromerig. In een soort trance schildert hij het silhouet op het doek. "Ieder werk is anders, want iedere persoon is uniek en iedereen heeft zijn eigen verhaal."