Jaap – Kees Thies
september 24, 2016 september 24, 2016 Kees Thies
Ik heb wel eens drukkere begrafenissen meegemaakt. Met z'n achten zijn we en dan tel ik de ceremoniemeester en de man in de kist tegenover ons nog mee. De overledene is geen familie, ook geen vriend. Sterker nog, ik heb hem eigenlijk nog nooit gezien, althans niet in levenden lijve. En tóch heb ik het idee dat ik hem ken. Ik sta hier omdat de vrouw van de overledene mij persoonlijk heeft uitgenodigd. Háár ken ik wel… haar overleden man slechts uit haar verhalen. Hij heette Jaap, had 88 jaren op zijn 'teller' en was daarvan al ruim een decennium bedlegerig. Hij was ook een trouw lezer en liefhebber van mijn dagelijkse episteltjes in dit dagblad. Dat vertelde zij me wekelijks wel een keer of twee, als ik haar tegenkwam op straat, terwijl mijn Blafmans en haar Saar hun rituele neus-staart-rondedansje deden. ,,Ik moest van Jaap zeggen dat hij weer erg gelachen heeft,'' of ,,Jaap was het vanochtend niet met je eens, maar hij begreep je standpunt wél, '' vertelde ze me dan. Die gesprekjes van, meestal een minuutje of vijf, eindigde ik altijd met een 'Doe de groeten aan Jaap.'
Uit de speakers klinkt het 'Erbarme Dich,' gezongen door de Franse contratenor Damien Guillon, afkomstig van een cd uit mijn platenkast en de toespraak die daaraan vooraf ging heb ik, op aanwijzingen van Jaap's vrouw, geschreven. De uitvaartverzorger die hem uitsprak, heeft de overledene, nét als ik, nooit persoonlijk gekend. Het gedicht van Bert Schierbeek dat de weduwe nu voordraagt, komt een uit een bundel die op mijn nachtkastje ligt: 'Gelachen hebben we… veel en dat zal ik niet vergeten.'
Ineens realiseer ik me dat ik de film die aan me voorbij trekt grotendeels zelf geregisseerd heb, zonder ooit kennis gemaakt te hebben met de hoofdrolspeler.
Als ik na afloop buiten een sigaretje sta te roken komt ze naast me staan. ,,Jaap zou het écht prachtig hebben gevonden,'' zo verzekerde ze me. Datzelfde zei ze over deze column die ik haar gisteren, op het uitlaatveldje achter de Blekersdijk, ter goedkeuring even heb voorgelezen.