Berichttitel: Bang voor wild
Geplaatst: di nov 25, 2014 10:28 am
Eigenlijk ben ik erg bang voor wild. Ik weet dat als Tijn een konijn of wat dan ook ziet dat hij dan gaat jagen. Ik heb hem niet voldoende onder appél om hem te stoppen als hij eenmaal achter een beest aanrent.
Hoe doen jullie dat? Ik ben geneigd om hem niet meer los te laten in bijvoorbeeld het bos, maar dat vind ik ook weer heel jammer. Wij gaan de midweek na Sinterklaas naar de Veluwe. Ik hou mijn hart vast.
Geplaatst: di nov 25, 2014 9:14 pm
Een sprintje achter een konijn aan in het bos heb ik nooit zo erg gevonden. Als het konijn uit zicht is, en da's al snel, kijkt de hond nog even om zich heen, denkt "nou dat was het dan weer, weg is weg" en komt weer terug. Zo ingrijpend is dat niet dus daar zit ik niet mee.
Zorro jaagt in het bos ook weleens een merel of lijster van de grond af, die moet dan de boom in. Zit ik ook niet mee.
Geplaatst: di nov 25, 2014 10:37 pm
hm.. ik hoor hier in de polder andere verhalen. Wij hebben net buiten het dorp 3 x een hondenbos, hoe dat genoemd wordt. Dat is een stuk grond van euh 100 bij 100 ofzo en daar staan grote bomen op. Het is alles behalve een gezellig bos, maar voor honden om te rennen heerlijk. Het ligt midden tussen de akkers en een stille weg, dus je hoeft niet zo bang te zijn voor verkeer als ze toch de straat op schieten. Er is dan een ongeschreven regel dat als iemand er is, dat er dan niet nog iemand bij komt in het bos, dus het is een "prive" uitlaatplaats.
Maar goed... akkers.... konijnen en hazen.... ik sprak laatst iemand met een Duitse herder, dat hij al 3 keer zijn hond kwijt is geweest omdat de hond achter een haas aan rende. Uiteindelijk de hond kilometers verderop gevonden (aan de andere kant van al die akkers) Dat is echt mijn nachtmerrie. De konijnen en hazen schijnen hier overigens niet sneller te zijn, maar krijgen na een tijd een hartstilstand van het rennen.
Vorige week zat Tijn achter een reiger aan. Gelukkig vloog die reiger al snel te hoog, toen kwam hij weer terug...
Geplaatst: wo nov 26, 2014 8:11 am
Ik zou er voor kiezen om dan de hond aan de lijn te houden.
En net zo lang gaan oefenen tot dat hij/zij terug komt bij het aanroepen.
Max is ook nog niet zo ver, hij blijft als ik eerder wat zie maar is slecht beroepbaar als hij eerder wat ziet.
Ik wil geen schade maken voor mijn omgeving, ook niet voor wilde dieren.
Dus blijven we dit oefenen, komen als ik je roep.
Geplaatst: wo nov 26, 2014 10:52 am
Tijn kan eigenlijk heel goed luisteren. Als we bijvoorbeeld een andere hond tegen komen in de verte en hij neemt een sprint ernaar toe dan kan ik hem laten zitten tijdens die sprint tot ik zeg dat hij mag. (gaat nu meestal goed) Maar bij jagen... dat is zo'n oerinstinct....Ik vraag me af of dat af te leren is. Mss met zo'n Electro band, maar ik wil daar eigenlijk niet aan. Het is waar wat je zegt Theo, ik moet daar ook vaak aan denken: 'schade' aan andere dieren is ook niet leuk, dat wil ik ook niet.
Ik denk dat ik hem in het bos idd maar vast hou...
Geplaatst: wo nov 26, 2014 3:01 pm
Eigenlijk reageren wij net zo. We hebben altijd het vertrouwen (gehad) dat Thor ons volgt. Zelfs als hij even uit zicht is. Ook als hij in volle vaart achter een reiger aan gaat komt hij wel weer met vier poten op de grond als hij ons hoort roepen.
Geplaatst: za nov 29, 2014 12:19 pm
Ik zou juist gaan speuren, mantracking doen. Dan is hij met zijn neus bezig en heeft hij niet de intentie om te gaan jagen.
Geplaatst: zo nov 30, 2014 12:07 am
Ja? zou dat schelen? ik heb een (sport)speurhond. Ow dat hoop ik dan maar. (hoewel hij nog steeds dat jaaginstict laat zien.)
Geplaatst: zo nov 30, 2014 1:59 pm
Ja ik heb het bij mijn eigen hond gezien. Anderhalf jaar geleden heb ik een australische kelpie overgenomen. De eerste keren dat hij los ging, ging hij hup achter de fazanten aan, konijnen waren ook heel leuk om achter aan te gaan. Soms was hij wel een kwartier weg. Je staat doodsangsten uit.
Ik ben ook heel streng naar mezelf gaan kijken. Wat doe ik op het moment dat hij weg rent. Wat doe ik voordat hij wegrent ? Ben ik bang dat hij gaat wegrennen ? Ook begon ik zijn gedrag te herkennen voordat hij aanstalte maakte om achter een beest aan te gaan.
Ik heb geprobeerd mijn gedrag om te buigen naar positief gedrag naar de hond toe. Ben oefeningen gaan doen dat ik de leukste ben en dat het een feestje is om bij mij te komen. Ook het bang zijn voor, heb ik proberen om te buigen naar niet meer bang zijn. De hond merkt dit maar al te goed. Als je uitstraalt dat je bang bent, doet de hond sowieso al anders.
Door dit alles, in combinatie met het speuren, is het jaaggedrag vrijwel niet meer aanwezig. Het speuren probeer ik wel 2 x per week te doen.
Geplaatst: zo nov 30, 2014 9:19 pm
ja daar heb je wel een punt... een hond voelt direct wat jij voelt en ziet daar kansen door...
hm... eigenlijk goed vertrouwen en blijven kijken.
Momenteel wel vooral het "wat als... " gevoel. Goede training voor mezelf.
Geplaatst: di dec 02, 2014 1:09 pm
hmm, ik ga in dit echt niet met Paulien mee, ik geloof best dat er honden zijn bij wie dat zo werkt, maar er zijn er net zo veel die pas terug komen als dat knijn dood is... Ik heb hier ook een "jachthond" in huis die toevallig ook nog familie is van Tijn...
Ook het verhaal dat speuren dan helpt gaat hier niet op, we speuren al jaren, toen ze jong was wel 3 keer in de week, maar als er een haas zat... enige voordeel is dat ze met speuren altijd aangelijnd zijn en je dus in kunt grijpen, dat kan wel wat helpen, maar ik heb nog geen Hollander leren kennen die niet donders goed weet wanneer er nu wel of niet een lijntje aan zijn halsband zit.
Het allerbelangrijkste is dat je je hond leert lezen, dat is de enige oplossing, dan kun je hem namelijk voor zijn. De enige kans die je hebt is als je hem terug kunt roepen vóór de drift zo hoog is dat hij "onbereikbaar" wordt. tot dat je dit beheerst zou ik een lange lijn gebruiken, die je evt. laat slepen op de grond, of als er veel gevaar (=knijtjes/hazen/reeën) is in de hand houden. Nu moet je leren zien wanneer je hond geur krijgt, en hem dan al roepen. Bij veel honden is dit b.v. verstijven, neus in de lucht doen, kop lager, langzamer gaan lopen/sluipen, pootje heffen etc. Je moet nu gaan proberen te zien wat er gebeurt vlak voor Tijn 1 van die houdingen vertoond, en hem juist dan terug roepen, maar ook gewoon als hij dat niet doet. De beloning stem je af op de moeilijkheid, roep je gewoon zo, kleine beloning, roep je als hij al gespannen werd, dan MEGA beloning, iets heel erg lekkers, en/of bal en juichen of je net het WK weetikveel gewonnen hebt. Jij moet tenslotte leuker zijn dan dat knijn, en dat valt niet mee
Ik wist bij Ivil van pup af aan dat zowel ma als oma jaagden, en heb er vanaf het begin op gelet. Heel veel lange lijn eraan etc. Helaas gebeurt het altijd wel een keer dat jij het konijn later ziet en de hond dus succes heeft, die ene keer jagen is dan wel ZO leuk (Ivil doodt niet, die vindt alleen het achterna jagen prachtig...) dat het daarna wel heel lastig kan worden. Ik heb dan ook toen Ivil 4 was ofzo toch een stroomband aangeschaft en ben daarmee gaan trainen. Ik heb daar wel eerst veel over gelezen en had gebruik ervan bij anderen gezien en meegekeken. Timing is alles, en door onkundig gebruik is het een regelrechte ramp. Dus ik zou dat echt als laatste optie zien en er voorlopig eerst eens met een lange lijn mee gaan werken. Ik heb de band bij Ivil uiteindelijk gebruikt omdat hier in Duitsland de consequenties voor jagen wat hoger zijn dan in NL, hier mag en zal een jager je hond ervoor doodschieten. Dat gebeurt dan ook wel, en ook hier in de buurt. Omdat ik Ivil niet altijd aan wilde lijnen heb ik dus de band een tijdje gebruikt en dat heeft goed gewerkt. Ze heeft hem nu nooit meer om, alleen als het paringstijd voor de hazen is en het hier echt stikt van de hazen. De band geeft dan vooral mij rust en zekerheid waardoor mijn commando zo klinkt dat ze wel komt en ik hem dus niet hoef te gebruiken (ja, er ligt idd ook veel bij het baasje).
Dus, leer je hond lezen, speuren kan nooit kwaad want daar wordt hij moe van en je kunt onderweg wildsporen of hazen tegen komen en hem dus op "heterdaad betrappen" en ingrijpen. Voorlopig voorkomen dat hij succes heeft en veel oefenen met hier komen ook in situaties waar je denkt dat hij niet zal komen, zorg dan dat je altijd EERST die slepende lange lijn in je handen hebt, dan commando en direct corrigeren bij niet komen, dan natuurlijk als een malle belonen als hij komt (ik deed dat soms dus echt 5 minuten lang maar doorgaan met spelen, prijzen, brokjes etc).
Geplaatst: di dec 02, 2014 1:16 pm
Zit net te denken, deze smilie had ik dus gemaakt naar aanleiding van mijn Iviltje, die hier alle kippen wilde jagen. Dat lukte haar ook een keer en toen heeft ze bij de buurman in de wei alle 30 kippen een paar veren uitgetrokken, 1 voor 1. Een kip gaat in schock als hij gepakt wordt, houdt zich dood, dan was Ivil er klaar mee en spuugde de kip uit en ging verder naar 1 die nog rende. De buurvrouw kwam niet meer bij toen ik me met een sprong bovenop Ivil wierp om haar te stoppen Vond het zelf helemaal niet leuk, want nu wist ze dat jagen op kippen het einde was! Maar daar is dus die smilie uit ontstaan
Geplaatst: di dec 02, 2014 6:49 pm
ja dat is het... als ze eenmaal de ervaring hebben...... (toch snap ik de lol van je buurvrouw ook wel hihi) Onze vorige hond had dat overigens met schapen, ook zo fijn.
(wel een leuke geworden )
Geplaatst: wo dec 03, 2014 9:37 am
Ik zie je reactie nu pas.. haha.. ik had me geconcentreerd op je laatste berichtje...
Ik heb hier ook een "jachthond" in huis die toevallig ook nog familie is van Tijn...
HAHA dat geeft moed... Wat zijn Tijn en Ivil eigenlijk precies van elkaar?
Vaak zie ik het idd wel als hij wat gaat doen, maar ben niet altijd op tijd dus voordat hij gefocust is. (of hij kan nog niet zo goed luisteren tijdens de opbouw van de spanning, hij is nog jong natuurlijk)
Onze vorige hond had het vreselijk met schapen. Ik weet nog wel dat ik me toen had voorgenomen dat als "de nieuwe hond" dit ook had, dat ik hem of niet meer los deed, of een elektrische band om zou doen als hij wel los zou gaan. Wat ik wel zielig voor de hond vind, maar ik vind het nog zieliger voor het schaap... Ik moet er soms nog wel eens aan denken. Gelukkig is Tijn een heel ander type hond.