Digibron.nl, Ramazan moet straks terug naar Turkije
Ramazan moet straks terug naar Turkije
Klasgenoten en buren doen er alles aan om hun vrienden in Nederland te houden
AMSTERDAM - De dertienjarige Ramazan Gümüs is alle aandacht zat, spuugzat. Hij slaapt slecht, moet vaak huilen en denkt alleen nog maar aan wat straks te gebeuren staat. Vrienden en vriendinnen protesteren bij het kabinet. Zelfs bij de Koningin -die op vakantie is- werd vorige week een brief bezorgd. Waarom? Om hem in Nederland te houden. Hoewel de familie Gümüs steeds uitstel krijgt, staat het zo goed als zeker vast: hij moet terug naar zijn geboorteland.
Ramazan komt uit Turkije. Daar ordt hij dertien jaar geleden geboren en groeit hij op. Als de jongen vijfjaar is, verhuist zijn familie illegaal naar Nederland. Natuurlijk gaat Ramazan mee. Ze vinden een huisje in Amsterdam. Zijn vader krijgt een baan en gaat werken in een van de vele naaiateliers die de hoofdstad kent.
Pas een jaar later meldt Gümüs zich bij de burgerlijke stand. Daarmee is nog niet gezegd dat het gezin in Nederland mag" blijven. Om dat te mogen, is een verblijfsvergunning nodig. Die heeft de familie niet. Nog niet. In 1994, dus vijf jaar na hun komst naar Nederland, probeert de vader van Ramazan alsnog zo'n exemplaar te bemachtigen. Maar dat gaat niet zo maar.
Wil de aanvrager die overhandigd krijgen, dan moet hij kunnen aantonen dat hij ten minste zes jaar in Nederland heeft gewerkt. Gümüs denkt dat te kunnen, maar alleen jaren waarover belasting is betaald, blijken mee te tellen.
In de tijd daarna dient de familie heel wat aanvragen voor een vergunning in, maar dat levert allemaal niets op. De verblijfsvergunning blijft uit. Al direct in 1994 beslist staatssecretaris Schmitz van justitie dat de familie Gümüs terug naar Turkije moet. Toch hoopt het gezin door het indienen van vele bezwaarschriften langer in Nederland te kunnen blijven. Dat lukt.
De familie woont nog steeds in Amsterdam, Ramazan gaat nog steeds naar school. Het is alleen de vraag hoelang dit nog duurt. Op 10 augustus, had de staatssecretaris besloten, is het definitief voorbij. Dan moet de familie uit Nederland vertrokken zijn. Maar toen die datum naderde en mevrouw Schmitz toch nog graag met de andere leden van het kabinet wüde spreken, werd de termijn met een maand verlengd.
"We vechten ervoor dat ze mogen blijven", zegt mevrouw A. Versnel. Ze is onderwijzeres op de school van Ramazan en zit in het actiecomité "De familie Gümüs moet blijven". De lerares doet er samen met haar leerlingen alles aan de familie in Nederland te houden. Zo stonden vrienden van Ramazan al eens op de Albert Cuypmarkt te zingen en gaven ze ergens anders een dansshow weg. Daarnaast schreven ze bijna allemaal een brief naar staatssecretaris Schmitz.
Nu liggen alle protesten een beetje stil. De vriendjes van Ramazan zijn op vakantie. Sommigen gingen met de auto naar Turkije. Dat maakt Ramazan eenzaam, alhoewel hij wel erg blij is dat hij ze straks op school weer zal ontmoeten. De maand respijt betekent namelijk ook dat hij en zijn broertje Samet (7) gewoon aan het nieuwe schooljaar kunnen beginnen. Ramazan gaat naar de mavo en zal dus voor een maandje nog een hele rits schoolboeken moeten aanschaffen. Voor die tijd wil het gezin, moe van aUe emoties en aandacht, nog even op vakantie.
Strijd van Gümüs bijna beslist
Een enkele strohalm rest voor het Turkse gezin uit Amsterdam. Die grijpt het aan, in de hoop als "uniek geval" clementie te krijgen en in Nederland te mogen blijven wonen.Al lijkt het missch...
Amsterdamse raad in actie voor Turks gezin
De familie woont al sinds 1989 in Nederland, maar kreeg gisteren officieel te horen dat zij op 10 augustus moet vertrekken. Vader Gümüs kon bij het aanvragen van een verblijfsvergunning aantonen da...