Geen hond vindt het leuk om alleen te zijn, maar hem of haar altijd en overal mee naartoe nemen, is meestal onmogelijk.
Daarom is rustig alleen kunnen blijven een onderdeel van de basisopvoeding. Hoe lang dit hooguit kan zijn, daar verschillen de meningen over.
Wolven die worden verstoten, zijn ofwel te zwak of te ziek om hun eigen soort te volgen en zullen in de natuur sterven. Of de groep is te groot en een wolf eindigt als een eenzaam dier, mogelijk sluit hij zich dan aan bij een ander roedel.
Een gezonde en geïntegreerde hond, als afstammeling van de wolf, laat zijn roedel nooit in de steek. Alleen zijn zit gewoon niet in de sociale structuur van de hond.
Scheiding veroorzaakt oerangst
De angst om alleen gelaten te worden, leeft bij elke hond. Hierdoor probeert hij voortdurend een band te vormen, altijd en overal. Dit is geen aandoening, het is volledig natuurlijk gedrag.
Voor een puppy betekent de scheiding van moeder, broers en zussen een zekere dood (tenzij de mens ingrijpt). De nog steeds blinde, hulpeloze baby registreert of het koud is buiten of in het verlaten nest. Hij probeert dan naar de warmte te kruipen. Dit is natuurlijk overlevingsgedrag.
Omdat alle honden die bij mensen wonen baby's of eeuwige kinderen blijven, raken ze in paniek wanneer ze weinig contact hebben of als het contact opeens wegvalt.
Het zou dus het beste zijn om onze viervoeter altijd bij ons te hebben of om ze van begin af aan een onafhankelijke taak toe te kennen. Hierdoor zouden ze als het ware veranderen in 'eenzame wolven'.
Tegenwoordig zijn er meer kleine dan grote gezinnen, er zijn meer banen buitenshuis dan binnenshuis en meer gezelschapshonden dan werkende honden.
De roedelhond, als een sociaal wezen dat altijd klaarstaat om zich aan te passen en te veranderen, is er in relatief korte tijd in om te gaan met deze veranderde (menselijke) levensomstandigheden en zich te ontwikkelen in de richting die wij mensen willen. Het enige waar hij nog niet aan gewend is, is alleen zijn.
Iedereen heeft een geheim recept
Geen wonder dat in elk hondenboek minimaal een hoofdstuk is gewijd aan alleen blijven. Het is dan ook niet verrassend dat hondentrainers een aantal tips bedenken om ervoor te zorgen dat hun honden gewend zijn te wachten tot de mensen terugkeren.
Logisch dat de vraag naar oppassers, uitlaatdiensten en kennels steeds groter wordt. Hondenpsychologen en dierenartsen schrijven immers een hele reeks ernstige gedragsproblemen en ziekten toe aan het isolement van de getroffen hond. Er zijn nu zelfs medicijnen die depressie tegengaan bij viervoeters.
Hoeveel eenzaamheid is redelijk?
Hoe lang kan een mens zijn viervoeter alleen laten? Een uur, vier uur, acht uur? Hoe lang is het redelijk van je hond te verwachten dat hij eenzaam is? Er zijn veel meningen.
Sommige zijn van experts die zeggen dat een jonge hond om fysieke redenen maximaal twee uur alleen gelaten mag worden.
Sommigen zeggen ook dat de eerste paar weken in het nieuwe huis zo hecht mogelijk moeten worden gemaakt, zonder zelfs maar een uur van scheiding.
Volgens sommigen is vier uur lang in een vertrouwde omgeving slapen goed. Acht uur in een tuin, die de hond moet bewaken, zou moeten kunnen, vinden anderen. Weer een andere mening is dat twee honden die goed omgaan met elkaar zonder frustratie zes uur lang samen zonder baasje thuis kunnen blijven.
Toch groeit het aantal honden dat zelfs geen twee uur stressvrij kan wachten, maar hartverscheurend huilt en blaft totdat de uitputting toeslaat. Soms komen mensen thuis in een verwoeste woning of de hond knabbelt aan zijn poten of jaagt achter zijn staart aan.
Zijn dit opvoedingsproblemen of is het ras gerelateerd? Of worden deze honden te weinig uitgedaagd en beziggehouden als hun baasjes wel thuis zijn? Grondig onderzoek is hier helaas nog niet naar verricht.