Met je ISIS-ogen | Sinan Çankaya, cultureel antropoloog
Ik pak mijn jas, knik naar de portier, geef hem geen fooi – als afrekening voor jaren van weigeringen bij discotheken – en loop naar buiten. De doem-tss-doem-tss maakt plaats voor stilte. Het decor is bezaaid met zachte sneeuw. Ik kijk om me heen, hoe kom ik thuis? Ik zie verderop twee vrouwen synchroon koukleumen en besluit hun advies in te winnen.