Tijdens de overtocht moet het toch wel behoorlijk tekeer zijn gegaan op de oceaan want onze klok was zowat in tweeën gebroken. Zo kwam het arme meubel na eeuwen van overleving op mijn werktafel. Voor mij natuurlijk een mooie klus, maar toch wel triest dat dit kon gebeuren.
Na me een aantal dagen op de onderkast geconcentreerd te hebben was het tijd de bovenkast met deurtje eens te bekijken. Het glas in het deurtje was gebroken maar nog veel erger was dat ik alleen maar de twee engelen kon vinden. De Atlas met het hemelrijk op zijn schouders was nergens te vinden tussen de bubbels van plastic.