Deze ruimte is ingericht en wordt beheerd door de site Garage de poche. Ze is bestemd voor internauten die zin hebben om hun collecties te showen of om fotogenieke modellen te onthullen op het web. Wil u graag, zoals Wilfried, uw juweeltjes te kijk zetten? Contacteer mij dan.
Wilfried, een Belgisch verzamelaar van Vlaamse bloede, toont ons een deel van zijn verzameling. U kan naar keuze switchen tussen de Nederlandse en de Franse versie. Het zwaartepunt ligt op klassieke wagens uit de jaren '50 en '60. De Karmann Ghia is zijn favoriet. Andere thema's zijn : Autosalon, Autosport, Automusea, enz... Sommige vierwielers zijn beeldig in alle maten!
De stroomlijn van de Karmann-Ghia Type 14 werd ontwikkeld in een windtunnel, om de luchtweerstand te breken. Het plaatwerk bestaat uit kleinere persdelen die zijn aaneen gelast, daarna gepolijst en bewerkt met tin. De buitenkant krijgt vier laklagen. De gewelfde voor- en achterruit zijn omgeven door dunne stijlen; de B-deurstijl ontbreekt. Het verlaagd zwaartepunt versterkt nog zijn uitgerekt profiel.
Nochtans blijft het ontstaan van het model in mysterie gehuld. Mogelijk lagen de plannen al sinds 1950 in de la van Mario BOANO, toenmalig eigenaar van Carrozzeria Ghia. Op vraag van Wilhelm Karmann junior toonde zijn opvolger Luigi SEGRE eind 1953 een prototype aan Heinz NORDHOFF, de baas van VW.
Charles LADOUCHE, de Franse importeur voor VW en Chrysler, speelde daarin een sleutelrol. Niet alleen leverde hij Ghia zonder medeweten van VW een Kever platform; er vonden in Parijs ook geheime afspraken plaats. Over de Amerikaanse invloed zijn de meningen verdeeld. Virgil EXNER, een oudgediende bij Loewy, zag in het ontwerp een verkleinde kopie van zijn Chrysler d’Elegance, die in 1953 bij Ghia werd gebouwd.
De waarheid zal wel nooit helemaal aan het licht komen, maar allicht is veel te verklaren door de heersende stijltrends. Er is immers een treffende gelijkenis met een andere ‘show car’, van Franse makelij. Het betreft de Renault 4cv Autobleu, die werd voorgesteld op het Autosalon van Parijs in 1953.
Dit was een afgeleide van het bekende Viertje, de Franse tegenhanger van de Kever (deze blog staat niet voor niets op een site gewijd aan de ‘Vlo van Billancourt’). Hij werd ontwikkeld door Lapeytre en Mestivier, in samenwerking met Ghia (en later carrossier Chapron). Het procedé was gelijkaardig: een schoonheidskuur toepassen op een kleine gezinswagen, met de zegen van de Regie. Maar het sloeg niet aan.
Op het onderstel van de Kever hebben trouwens vele onafhankelijke carrossiers VW specials gebouwd: Hebmüller, Rometsch, Dannenhauer & Stauss, Beutler, Drews, Denzel en nog enkele anderen. Maar enkel Karmann wist de markt te veroveren met een tijdloze, betaalbare klassieker. Hij had natuurlijk een voetje voor bij Volkswagen, want hij bouwde sinds 1949 ook de fel begeerde 4-zits VW cabriolet.
De K-G coupé (codenaam 143) werd op 14 juli 1955 voorgesteld aan de pers in Georgsmarienhütte, en in september aan het publiek op de 37ste IAA van Frankfurt. Het was een schot in de roos: na 1 jaar waren er al 10.000 verkocht. De productie van de cabriolet (code 141) startte twee jaar later, in 1957. In 1959 kwam de rechtsgestuurde versie uit (resp. code 144 en 142 voor coupé en cabriolet).