Fieke Klaver met emeritaat
Mw. S.H.C. (Fieke) Klaver was verbonden aan de Gereformeerde kerk in Sittard van 8 mei 1983 tot 7 januari 1990. De Algemene Kerkenraad van de Protestantse Kerk Amsterdam (en de kerkenraad van de Oranjekerk Amsterdam) stuurde onderstaande uitnodiging voor de afscheidsviering van Fieke en een kort interview met haar. De dienst kan online worden meebeleefd.
Op zondag 4 oktober 2020 geven we in de Oranjekerk aandacht aan het emeritaat van
ds. Fieke Klaver
In 1999 werd Fieke aan de Oranjekerkgemeente verbonden voor haar werk als stafmedewerkster binnen de RK Stichting Ignatiushuis in Amsterdam. Een nieuwe verbintenis met de Oranjekerk vierden we op 12 april 2015 toen zij werkzaam werd als geestelijk raadsvrouw bij de Stichting ShivA voor hulp aan mensen met HIV en Aids.
In de viering van 4 oktober, om 10.00 uur, wordt ze vanwege haar emeritaat losgemaakt door Jantine Heuvelink, predikant van de Oranjekerk. U kunt bij de afscheidsviering aanwezig zijn óf deze online meevieren via de link op www.oranjekerkamsterdam.nl. U bent van harte welkom.
Namens de Algemene Kerkenraad van de Protestantse Kerk Amsterdam:
Hendrik-Jan Overmeer voorzitter, Roel van Marle, voorzitter, Rosaliene Israël, scriba
Namens de kerkenraad van de Oranjekerk, Rian Buijse, voorzitter
Hoe ziet je loopbaan eruit? Wat heb je allemaal gedaan?
Ik begon als parttime predikante in een kleine gemeente, daarna werkte ik als catechete voor volwassenen bij Verbum Dei, als stafmedewerkster in een centrum voor geloofsverdieping en als geestelijk raadsvrouw voor mensen met Hiv. Tegelijk was ik actief in bewegingen van vrouwen, over geloven, voor vrede, voor interculturele ontmoeting en voor hulp bij traumatische ervaringen. Meditatie is daarbij een dragende kracht geweest.
Wat vond je belangrijk aan je verbintenis met de kerk?
Ik voel me deel van de roeping van de kerk om Gods liefde gestalte te geven. De ambtelijke verbondenheid met een actieve geloofsgemeenschap - in Sittard, Leiden en Amsterdam - steunde me om mensen met die liefde in contact te helpen komen. In en buiten de geordende kerk. Met vrouwen, collega's, zinzoekers, mensen met Hiv of met kanker zoeken naar wat of wie hen draagt en inspireert en helpen daar woorden en beelden voor te vinden. In zondagse vieringen en gesprekken kon ik terugkoppelen wat ik tegenkwam.
Wat vond je lastig?
Terwijl ik zelf als dominee nog maar enkele voorbeeldvrouwen had, heb ik daarin veel zien veranderen. Ik kan erg genieten van hoe jonge collega's hun ambt gestalte geven. Op beleidsposities blijft het lastig voor vrouwen. Op oecumenisch gebied is er nog veel te winnen voor de kerken om vrouwen in al hun mogelijkheden te erkennen en te honoreren. De pijn en teleurstelling van vrouwen die afgewezen worden raken mij diep.
Wat wil je meegeven aan mensen in de kerk?
De binnenkant van geloven kan op veel manieren gevoed worden. Met hulp van meditatie, gebed en je verdiepen in de Bijbelse verhalen. Elke crisis biedt kansen. Een kapel - open naar de straat - een kerk als stille, gastvrije plek, om op adem te komen of samen te eten… Met ontmoeting, verbinding en inclusieve taal kun je bijdragen aan een veelkleurige samenleving.