Zo af en toe stelt de burgerlijke stand ons voor vreemde raadsels, zoals de levensloop van Antonie Aertsen (ook genaamd Antonie Aertse) ons leert. Eerst verandert de achternaam van Aertsen in Aertse en daarna weer in Aertsen. Als die fout is rechtgezet, overlijdt Antonie Aertsen (op papier) ook nog twee keer. Alle reden voor een onderzoek.
In deze akte wordt de achternaam van de bruidegom gespeld als Aertse, en dat is toegestaan volgens advies van de Staatsraad van 30 maart 1808. Dat advies regelt de wijze, waarop bij verschil in spelling van achternamen deze gerectificeerd dienen te worden, meer bepaald, dat bij het aangaan van een huwelijk geen vonnis van rectificatie nodig is, maar dat een verklaring van identiteit in de huwelijksakte voldoende is.