Goede voornemens; het lijkt soms of mensen een jaarwisseling nodig hebben om op hun leven te reflecteren en het back on track te zetten. Toegegeven, het is een prachtmogelijkheid om de jaarwisseling betekenisvoller te maken. Mede in het kader hiervan heb ik daarom met twee dierbaren een persoonlijk reflectiespel gespeeld.
Laat ik zeggen dat het erg confronterend is van persoonlijk belangrijke personen zowel je sterke als zwakke eigenschappen te bespreken. De sterke bagatelliseerde ik, en de zwakke zag ik juist als sterke eigenschappen. Al die eigenschappen motiveer ik gewoonlijk uit de behoefte een consequent gedragspatroon te hebben met gegronde overtuigingen. Toch merk ik dat, wanneer iemand me ergens op aanspreekt, ik mijn gedrag rationeel rechtvaardigen wil � soms hoe onterecht ook.
In een reactie mijn mogelijk gekreukte zelfbeeld te corrigeren, verzin ik de vreemdste argumenten om toch mijn waarheid te bewijzen. Als ik de ander overtuigd heb van mijn gelijk, bewijs ik voor mezelf ook dat ik toch correct ben. Maar heeft het zin om je eigen waarheid afhankelijk te maken van je overredingskracht op anderen? Spreek je de waarheid zolang anderen je geloven?
Ben ik dan eerlijk tegen mezelf?
Het klinkt vast als een �verbeter de wereld, begin bij jezelf�-clich�, maar ik geloof dat de essentie van eerlijk met mensen omgaan, ligt in het eerlijk tegen jezelf zijn. Z� basic, z� waar! Waarom zou je het voor anderen doen? Geen idee, maar veel mensen hanteren anderen als voorbeelden � grijp deze kans kritisch naar jezelf te kijken, ook al ben je extrinsiek ge�nspireerd � de mens is een kuddedier, het zij je vergeven.
Waarom zou je eerlijk naar jezelf zijn? Waarom zou je niet meer luisteren naar een stemmetje dat alles van jezelf goedpraat als �goedpraten� goed zou zijn? Waarom zou je luisteren naar wat je eigenlijk wilt ook al lijkt dat tegenstrijdig? Waarom zou je willen weten wat je eigenlijk wilt?
Misschien kun je pas d�n onderscheid maken tussen wat je z�lf wilt en wat anderen van je verlangen. Belangrijk! Doen wat anderen van je verlangen levert niet dezelfde voldoening op als doen wat je vanuit jezelf wilt, ook al lijk je dat voor jezelf te doen. Eerlijk naar jezelf zijn is onvoorstelbaar moeilijk.
Pas als je weet wat je wilt, wat je doel is, je dr��m is � dan weet je waar je heen wilt; dan kun je een koers uitzetten. Dan weet je waar je jouw persoonlijke geluk kunt vinden. Ik geloof heilig dat doen wat �nderen van je verlangen je energie kost; doen wat je z�lf graag wilt doen levert je energie op!