De literatuur uit de Oudheid werd geschreven in drie talen: Hebreeuws, Grieks en Latijn. De volken die deze talen spraken, lagen aan de basis van de westerse beschaving. Nochtans begon die beschaving niet aan de kusten van de Middellandse Zee, maar ten oosten en ten zuiden ervan: in de vruchtbare regio's van Babylonië en Egypte. Naarmate de eeuwen verstreken, verdwenen deze beschavingen echter uit de herinnering, met het Gilgamesj-epos (2000 v.Chr.) als gelukkige uitzondering.