Al een muziekcarrière van meer dan dertig jaar en toch had ik nog nooit van de in New Jersey geboren en opgegroeide Alice DiMicele gehoord. One with the Tide is intussen al haar veertiende album. Zo’n twintig jaar geleden deelde ze al het podium met Steve Winwood. Met Bonnie Raitt diverse malen. Raitt omschreef haar muziek als “Alice's music has that great combination of earthiness and groove that keeps it funky from the inside out. She's for real.". DiMicele is natuurlijk een Italiaanse naam, haar vader’s wortels liggen op Sicilië en die van haar moeder in Oost-Europa en Oekraïne. Alice verdeelt haar tijd tussen muziek maken en haar activistische bezigheden. De opener en titeltrack is geschreven vlak voor de dood van haar dierbare vriend en activist Barry Snitkin. Ze plaatste de song speciaal voor hem op YouTube, het waren haar laatste woorden voor hem. Voice of the Water heeft betrekking op de strijd die de Winemem Wintu stam voert om de zalm in de McCloud rivier weer op peil te krijgen. Alice leeft zelf in het gebied van de Takelma stam. Ze leerde van het oudste lid van die stam, om “a voice for the voiceless” te zijn. Ze gebruikt deze regel in het fraaie lied. Ook is er een uiterst persoonlijk liedje op het album te vinden als Lonely Alone. Het handelt over hoe het is om te leven met een geliefde die alcoholist is. De regel “I’d rather be lonely alone than lonely with you” spreekt boekdelen. Ze wordt hier overigens prachtig op accordeon begeleid door Jenny Conlee-Drizos (Black Prairie, The Delines, The Decemberists). Ook de overige muzikanten zijn uitstekend. Erg aanstekelijk is Waiting, denk aan Paul Simon op Graceland, maar dan met steel drums. Veelal zijn haar songs folk getint, hier en daar klinken wat bluesy invloeden door, zoals in Desire. Favoriete song is het indringende The Other Side, waarin je goed hoort dat je met een zeer ervaren zangeres te maken hebt. Acht van de negen songs schreef Alice zelf, afsluiter is Lennons Imagine, waarop ze slechts begeleid wordt op cello en gitaar. Het songmateriaal is ijzersterk, grootste troef is echter haar unieke stem en de wijze waarop ze die gebruikt. Alice is een onafhankelijk artiest, wellicht is dat de oorzaak van haar onbekendheid in Nederland. Zeer onterecht, want er lopen niet al te veel zangeressen van haar niveau op deze aardkloot rond, het wordt hoog tijd dat ze een keer te zien is op de Nederlandse podia. Het album is eventueel al te beluisteren en te koop via haar website.