Israel wordt er met name op bekritiseerd dat het nauwelijks aktie onderneemt om de nederzettingengroei een halt toe te roepen, ook op plekken waarvan vast staat dat ze bij elk denkbaar compromis niet bij Israel zullen blijven.
De Palestijnen op hun beurt verdienen minstens zoveel kritiek op het feit dat ze, zelfs in gebieden die al jaren onder controle van de Palestijnse Autoriteit staan, de vluchtelingenkampen uit 1948 in stand houden, al staat vast dat bij elk denkbaar compromis de bewoners ervan niet naar Israel zullen kunnen terugkeren.