Naar Vlaamse onafhankelijkheid – Vlaams Belang
De Vlaamse Volksbeweging werd opgericht in 1956 en heeft al heel wat waters doorzwommen. Bij nationalisten die na de repressieperiode de draad weer wilden opnemen, was het besef gegroeid dat de Vlaamse Beweging misschien efficiënter kon werken als niet-partijpolitieke formatie. De VVB was geboren en heeft die rol steeds proberen te spelen, met grootse momenten en dieptepunten.
Als pluralistische vereniging bracht de VVB in de beginjaren vooral het onderwerp van federalisme in de politieke spotlichten, het ging erom het federalistisch concept verkocht te krijgen. Ondertussen zijn we x staatshervormingen verder en bestaat België uit een ondoorzichtig kluwen van bevoegdheidsverdelingen en 7 parlementen: België is te duur en te ingewikkeld. Het Vlaams Belang was van in den beginne – toen nog als Vlaams Blok – steeds gewonnen voor een volledige zelfstandigheid van Vlaanderen.
Rita De Bont, de huidige voorzitter van de VVB, moet niet vrezen dat haar vereniging zonder werk zal vallen of dat we de laatste staatshervorming hebben gehad. Ondertussen heeft ook de VVB in de jaren 90 van de vorige eeuw de onafhankelijkheid van Vlaanderen op haar politieke agenda gezet, en werd ze opnieuw een agressieve, intelligente lobbygroep in de plaats van een indommelende vriendenkring.
De Tijd (op 23.01.2006) besteedt uitvoerig aandacht aan de jarige vereniging. Rita De Bont hekelt in het interview de afwezigheid van links in de Vlaams Beweging, die ze als volgt verklaart: "Waarschijnlijk omdat de Vlaamse onafhankelijkheid gericht is tegen de Belgische structuur. En er is steeds een goede samenwerking geweest tussen het Belgische establishment en het linkse corporatisme (…) Wij zijn als Vlaamse Beweging de gemeenschappelijke vijand van het linkse Wallonië en van het Belgisch-Brussels establishment. De PS verdedigt het Belgische vorstenhuis. Is dat progressief?"
De Bont, die de vereniging leidt, doorprikt de mythe die links veel te graag over Vlaamse onafhankelijkheid verspreidt, alsof de Vlaamse Beweging zelf gelooft dat Vlaamse onafhankelijkheid alles oplost: "Een onafhankelijk Vlaanderen zal op zich alle problemen niet oplossen. Maar in een onafhankelijk Vlaanderen zullen we gemakkelijker in staat zijn onze problemen op te lossen, omdat er in Vlaanderen een soort basisconsensus bestaat (…) (Wij geloven) dat onafhankelijkheid een win-win-situatie oplevert voor Vlaanderen en Wallonië." Alleen moeten de Walen nog overtuigd worden en buiten een enkeling als Destexhe is er momenteel toch écht heel weinig vooruitgang in Wallonië, beste Rita!
We waren meer dan benieuwd naar de partijpolitieke 'gevoeligheid' van de VVB, maar mevrouw De Bont slaagt er uitstekend in om de 'val' die de media spannen, te ontkrachten. Op de vraag of het Vlaams Belang de Vlaamse zaak niet meer slecht dan goed doet, antwoordt de VVB-voorzitter: "Dat wordt soms beweerd. Maar ik heb een wetenschappelijke geest en je kunt dat niet bewijzen. Er zijn argumenten voor en tegen die stelling (…) Het cordon is een spijtige zaak, omdat het de Vlaamse onderhandelingspositie verzwakt. Tegelijk zijn we heel blij dat een partij die de Vlaamse onafhankelijkheid in haar programma heeft staan, electoraal zo veel succes heeft (…) Tegelijkertijd blijkt uit De Stemmenkampioen van Het Laatste Nieuws dat het kiezerskorps van het Vlaams Belang het hoogste percentage voorstanders van Vlaamse onafhankelijkheid telt."
Op het pleidooi van 'In de Warande' reageert mevrouw De Bont opgetogen, en haalt ze een laatste maal uit naar die linkse intelligentsia, die de Vlaamse Beweging voor de voeten werpt niet rationeel te argumenteren: "Het manifest van In de Warande is het rationele pleidooi waar we zaten op te wachten om die critici tevreden te kunnen stellen. Maar wat schrijft Yves Desmet nu? Dat het manifest geen emotie toont, dat het hem allemaal te koud overkomt. Voor sommigen zal het ook nooit goed zijn."
Ondanks alle discussies tussen de soms al te lauwe niet-partijpolitieke Vlaamse Beweging en het Vlaams Belang, sluiten we ons tot slot graag aan bij de woorden van de voorzitter van de VVB zelf: "Ik hoop dat we onszelf snel kunnen opdoeken." De VVB wil zich opdoeken als de Vlaamse onafhankelijkheid wordt bereikt.