Citroen Xsara Picasso 1.8i 16V (2000) Autotest - AutoWeek
In de wereld van de kunst komt het regelmatig voor dat een leerling z'n meester overtreft. Citroën heeft voor haar midi-MPV goed kunnen kijken naar tal van 'voorbeelden'. Hebben ze met de Picasso een meesterwerk afgeleverd?
De naam van Citroëns nieuwste model verraadt dat het gebaseerd is op de Xsara. Maar goed dat ze dat erbij zeggen, want er valt geen enkele overeenkomst met de vijfdeurs hatchback te ontdekken. Zo is de wielbasis van de Picasso 22 centimeter langer, is de carrosserie 10 cm langer en is hij een halve decimeter breder.
Doet het uiterlijk van de Xsara Picasso al helemaal niet aan een 'gewone' Xsara denken, met het interieur is het net zo. Als je achter het stuur gaat zitten zou de gedachte makkelijk in je op kunnen komen dat je in een Renault bent gestapt. Want midden op het afgeronde dashboard zie je een digitaal instrumentenpaneel. De snelheid wordt met grote cijfers weergegeven. Ook de meters voor de brandstofvoorraad en de koelvloeistofstemperatuur zijn digitaal uitgevoerd, maar dan als pictogram. Een toerenteller is er niet. Op het rechter deel van het fors uitgevallen paneel kun je zien of de portieren vergrendeld zijn en of de kindersloten op de achterportieren zijn ingeschakeld. En er valt ook andere informatie af te lezen: tijd, datum en buitentemperatuur bijvoorbeeld, maar ook op welke zender de radio staat en op welk volume je hem hebt gezet. Maar dan moet wel een bijpassend audiosysteem zijn gemonteerd. Op het display verschijnen ook waarschuwingen, bijvoorbeeld voor gladheid of niet gesloten portieren. En: alles keurig in het Nederlands. Multifunctioneel als het display is, kun je er ook de informatie van de boordcomputer op aflezen.
Bestuurder en passagier zitten op comfortabele fauteuils, die toch nog wel zo stevig zijn dat ze het lichaam opzij voldoende steunen. Citroën heeft de pook in de middenconsole geplaatst om de ruimte tussen de voorstoelen vrij te kunnen houden, zodat je van voren naar achteren kunt stappen. Ook de handrem staat niet in de weg, die zit pal naast de bestuurdersstoel.
Er is veel werk gemaakt van het creëren van bergruimte. Er is aflegruimte links en rechts op het dashboard, we vonden een muntenvakje links onder het stuur, een uitklapbaar vak onderaan de middenconsole en een lade onder de stoel van de bijrijder. En dan hebben we nog de forse portiervakken; ze zijn zo ruim dat je er een volwassen fles frisdrank in kunt leggen. Daarvóór zit nog 'n uitsparing voor 'n blikje.
Achter de vinden we drie stoelen van gelijk formaat op een rij. De middelste kun je een stuk naar voren schuiven, waardoor elk van de drie achterpassagiers meer ruimte op schouderhoogte krijgt. De mensen die op de twee buitenste stoelen zitten, kunnen gebruik maken van vliegtuigtafeltjes - met bekerhouder - die aan de rugleuningen van de voorstoelen zijn gemonteerd. Er zijn achter ook weer diverse plekken waar je spullen in kwijt kunt, inclusief twee vakken onder de vloer. Met het zitmeubilair valt heel wat te goochelen. Klap je de leuning van de middelste stoel voorover, dan krijg je een tafeltje met twee bekerhouders. Ook de leuningen van de twee andere stoelen laten zich omklappen. Wil je de stoelen helemaal voorover klappen? Dat gaat ook. En je kunt ze elk afzonderlijk verwijderen.
De Picasso biedt met z'n lange wielbasis achterpassagiers genoeg beenruimte bieden. Maar met de hoofdruimte is het maar matig gesteld. Dat komt door de aflopende daklijn achter. Voor elke zetel is er een in hoogte verstelbare hoofdsteun en een driepunts rolgordel. De bagageruimte is goed toegankelijk. En met alle stoelen in gebruik, kan de Picasso veel bagage aan
Denk je aan Citroën, dan denk je aan comfort. Vering en demping van de Picasso zijn ook beslist ontworpen om dat te bieden. Ze zorgen voor gerieflijke ritten. Maar ze laten Citroëns monospace in bochten ook wel overhellen. Niet echt hinderlijk, maar toch. En op slecht wegdek kan het comfort wat tegenvallen. Hobbels en kuilen gaan niet altijd ongemerkt onder de wielen door. De besturing doet z'n werk onopvallend en volgt de bevelen van de chauffeur 'vanzelfsprekend' op. Schakelen gaat probleemloos. De pook laat zich zonder mankeren verzetten. En je staat er eigenlijk niet bij stil dat hij uit de middenconsole steekt en niet op de vloer staat.
Al met al kan de Picasso zich goed meten met de Scénic. Hij is minstens zo praktisch, maar overtroeft hem niet.