Vanaf jongs af aan ben ik verslaafd aan muziek. Veel verschillende bands, zangers en zangeressen heb ik leren kennen uit de steeds groter wordende muziekverzameling van mijn ouders. Van vroeger herinner ik me vooral Paul Simon en The Beatles, onderhand pik ik elke twee weken cd’s mee van Tracy Chapman en Eva Cassidy tot Paolo Conte, Orchestra Baobab en Ali Farka Touré. Op mijn twaalfde leerde ik Till kennen omdat ik bij haar gitaarles volgde met mijn eerste akoestische gitaar. Vanaf toen heb ik met vlagen intensief geoefend, maar ook met langere periodes waarin ik weer meer met andere dingen bezig was. De laatste jaren van de middelbare school leerde ik een meisje kennen die net als ik gek was op Nirvana, die akoestische gitaar speelde en haar eigen nummers schreef. Mijn liefde voor het gitaar spelen werd weer aangewakkerd. We hebben veel samen gespeeld en gezongen voor het vak Muziek op school, van akoestische covers van Metallica en Within Temptation tot a capella Afrikaanse liederen. Ik probeerde in die tijd ook zelf nummers te schrijven, dat bleef echter vooral bij proberen. In 2007 heb ik toen mijn eigen versie van een prachtig, vrij ijzingwekkend nummer van Tom McRae gemaakt, en Till vond dat we daar maar eens mee aan de slag moesten. Uiteindelijk hebben we het nummer zelfs opgenomen. De laatste tijd speel en zing ik weer regelmatig, en op dit moment ben ik bezig met een eigen nummer, waarbij de betoverende stemmen en melodieën van onder andere Tori Amos, Alela Diane en Mariee Sioux me inspireren.