Richard Sikkes - Richard's Blog: Blind gedropt
Richard's Blog: Blind gedropt
Geschreven door Richard Sikkes op zo 22 nov 2020 om 19:07:02 uur.
Bijgewerkt op wo 23 dec 2020 om 12:29:48 uur.
Dit artikel is 492 keer bekeken en er zijn 1 reactie(s) geplaatst.
Samen met Bianca, een vriendin van me, heb ik een midweekje vakantie gepakt bij het park Huttenheugte bij Dalen (Dr) van CenterParcs. Dit hadden we ruim van te voren besloten, geboekt en goed voorbereid. Het was lange tijd erg onzeker wat er nu wel en niet open was, want we zitten nog wel steeds in de 2e golf van de coronapandemie. We hadden onze vakantie gepland voor de week van 9 november 2020 tot 13 november 2020. Gewoon even lekker een midweekje er op uit, waren we allebei ook wel even aan toe, het zijn nu eenmaal rare tijden, voor iedereen.
Ondanks dat net in die periode het zwembad en de sauna dicht moesten vanwege de nieuwe maatregelen, toch maar besloten om het toch maar door te laten gaan, want wie weet hoelang dit gedoe nog ging duren en wanneer we dan eindelijk eens op vakantie konden gaan. Het voordeel van nu gaan was wel dat het er lekker rustig was en dat we dan alles goed zouden kunnen verkennen.
Maandag werden we om 15:00 uur verwacht, dus kwam de taxi ons ruim op tijd ophalen. Allebei met onze bagage in zo'n grote rolstoelbus, op 1.5m afstand en met mondkapje op. Echt prettig was de taxirit niet, maar daar ga ik in een later artikel nog dieper op in, het gaat nu over onze vakantie. We hielden er allebei rekening mee dat we een heel eind moesten lopen vanaf de ingang naar ons huisje 208 en hadden ons er geestelijk al zo'n beetje op voorbereid. Eenmaal bij de ingang werden we aangenaam verrast, de taxi mocht het park op om ons bij het huisje af te leveren, dat scheelde een aardig eind lopen met onze bagage.
Alleen hadden wij huisje 208 geboekt en we werden bij huisje 101 afgezet, we kregen ook de sleutels van 101 en een informatiepakket. Rond 15:00 uur stapten we het huisje binnen en gingen eerst het huisje maar eens even verkennen. Ik had zoiets van wacht nog maar even met alles uit te pakken, want wie weet moeten we straks weer verhuizen. Na ongeveer een half uur besloten we om toch maar te gaan settelen en alles uit te pakken. Bianca was al ruim 6 weken bezig geweest om alles rustig te verzamelen wat mee moest om het verblijf zo aangenaam mogelijk te maken. Ze heeft duidelijk veel meer ervaring met dit soort vakanties dan ik. Ze had werkelijk overal aan gedacht, dat verklaarde ook de grootte van haar koffer. Zelfs aan eten en drinken voor de eerste avond had ze gedacht en natuurlijk ook een haardblok voor in de open haard, die verdween dan ook snel in de open haard.
We hadden maar 1 blok en na 2 uurtjes was die wel zo'n beetje op, maar we hadden nog de hele avond voor ons. Besloten werd dan ook om de winkel op te gaan zoeken en meer blokken te gaan halen en meteen het ontbijt voor de volgende ochtend te bestellen. Maar we zijn in wezen blind gedropt in het park en het was intussen al aardig donker geworden. Bianca kende het park op zich wel, ze was er heel vaak geweest in haar "goedziende" tijd, maar dit deel van het park kende ze niet. Voor mij was het park compleet nieuw, dus we zijn echt letterlijk en figuurlijk blind gedropt en zoek het maar leker uit.
Natuurlijk zijn we allebei niet vies van een uitdaging en zijn op pad gegaan in het donker. Bianca is nachtblind en ik zie in het donker ook niet zo gek veel, dus dat was wel een uitdaging. Uiteindelijk zijn we maar een beetje op het licht afgelopen en daar was het hoofdgebouw met daarin de winkel. Houtblokken gehaald en meteen het ontbijt besteld en weer op de tast terug naar ons huisje. We misten de afslag maar ontdekten al vrij snel dat we er zo niet kwamen, weer teruggelopen en de juiste afslag genomen en was het huisje ook snel weer gevonden.
De volgende dag zijn we bij daglicht maar eens verder op onderzoek uit geweest en liepen daarbij een stukje terrein op van de onderhoudsdienst. Dit gaat niet goedkomen, dus we besloten weer terug te gaan. Een van de onderhoudsmedewerkers zag ons lopen met onze stokken en kwam naar ons toe om te vragen waar we naar op zoek waren. Hij heeft ons weer netjes naar het hoofdgebouw geleid tot zelfs in de winkel. Het viel me op dat alle medewerkers erg vriendelijk waren en best wel bereid waren om te helpen en zelfs niet te beroerd waren om met ons mee te lopen naar de juiste plek.
Het ontbijt werd s'morgens keurig bezorgd bij het huisje, lekkere verse broodjes, beleg en een flesje Jus d'Orange. Heerlijk vakantiegevoel krijg je ervan.
Natuurlijk hadden we ook de nodige vragen en moesten daarvoor naar de receptie, daar werden we keurig naartoe geleid en konden al onze vragen aan de vriendelijke dame achter de balie stellen. Standaard verwijzen ze voor de meeste informatie naar de website of de app van CenterParcs, maar de app werkte niet, tenminste we konden allebei met geen mogelijkheid inloggen, zelfs niet na de diverse wachtwoord resets, dus die app hadden we niks aan. En de website is trouwens ook verre van toegankelijk voor blinden en slechtzienden, daar kwamen we al achter toen we deze vakantie wilden boeken, uiteindelijk heeft Bianca dat telefonisch gedaan. Toen men eenmaal in de gaten had dat dit voor ons niet ging werken waren ze best wel bereid om mee te denken naar andere oplossingen. Uiteindelijk werd de oplossing, gewoon vragen bij de receptie en bij de andere medewerkers op het park en in de winkel.
Omdat het erg mistig was, zijn we weer teruggekeerd naar ons huisje en hebben maar weer een blok in de open haard gedaan. Voor blinden en slechtzienden is dit toch wel de veiligste manier om toch een open haard aan te kunnen steken en ervan te genieten. CenterParcs verbiedt zelfs het gebruik van eigen hout en raadt met klem aan om de daarvoor bestemde blokken te gebruiken. De blokken met dat papier eromheen wat je aan beide kanten aan kunt steken door er een aansteker onder te houden. Het enige nadeel van die blokken is dat je het niet meer hoort knappen, zoals echt hout dat kan doen, maar dat is dan ook het enige, het is zoveel veiliger, geen rondspringende vonken e.d. Ja die open haard is veelvuldig gebruikt.
Vanwege de Corona, waren vrijwel alle activiteiten afgelast en waren het zwembad en de sauna dicht, dat was best wel jammer, want daarvoor gingen we er eigenlijk naartoe. Maar ook zonder dat hebben we ons prima vermaakt, we hadden tenslotte ook nog een ligbad in het huisje, waar we dus ook aardig gebruik van hebben gemaakt. Voor mij was het al ruim 15 a 20 jaar geleden dat ik voor het laatst in bad bed geweest. Oei, dat klinkt wel heel smerig, maar had natuurlijk wel de beschikking over een douche. Bianca had, al hoe gestructureerd als ze is, zelfs aan badolie gedacht, met Lavendel. Wauw dat is zoooo lekker, dat was echt op en top genieten.
De volgende dag hadden we het zwembad gevonden, nou ja het gebouw dan en we konden via een raam verlekkerd naar binnen kijken. Het lag er allemaal zo rustig en vredig bij, het water was als een spiegel en alles was in rust. Heel raar, normaal was alles volop in bedrijf geweest en stonden we ook niet buiten te kijken maar waren we wel in de wildwaterbaan te vinden, maar niets is normaal tegenwoordig. Na een korte wandeling weer teruggegaan naar het huisje en s'avonds kwamen we op het idee om de volgende dag naar de receptie te gaan en daar de vraag te stellen of we samen met een medewerker het zwembad mochten verkennen. Dit was voor ons eigenlijk wel het ideale moment om zo'n zwembad te verkennen, waar is wat en hoe zit het allemaal in elkaar. Omdat er dan verder niemand is, kun je je volledig concentreren op het in je opnemen van alles. Daar heb je dan in drukke tijden dan weer voordeel van, want dan hoef je niet te zoeken, want je kent de situatie al een beetje.
Dus de volgende morgen naar de receptie gegaan en die vraag gesteld. De medewerksters waren weer even vriendelijk als de dagen ervoor en luisterden aandachtig naar onze vraag en de motivatie en waren wel bereid om er in mee te gaan. Er werd meteen naar het zwembad gebeld met de vraag of dat mogelijk was. De telefoon werd niet opgenomen, dus besloot 1 van de dames om er zelf even naartoe te lopen en te vragen. Toen ze weer terugkwam zei ze dat het niet handig was, want ze waren met onderhoud van het zwembad bezig, ook ideaal in deze tijd, alles ligt toch stil. Overal openstaande luikjes en slangen en allerlei obstakels. En aangezien men de veiligheid van de gasten hoog in het vaandel heeft staan vonden ze dat geen goed idee, euhhh wij ook niet. Wel jammer natuurlijk, want dit was wel een hele mooie kans, zo'n kans krijg je waarschijnlijk ook niet zo snel weer.
Toch wel een klein beetje teleurgesteld, maar vol waardering en begrip, verlieten we de receptie weer en zijn we een flinke wandeling gaan maken over het park. Pas tijdens die wandeling vielen er de nodige kwartjes bij Bianca van waar we precies zaten, we hebben alle huisjes kunnen vinden die Bianca kende. Deze wandeling heeft ons beiden goed gedaan. Het was ook wel weer confronterend, vooral voor Bianca, ze is op latere leeftijd vrijwel blind geworden en ook nog eens slechthorend en dat is best wel snel gegaan. En juist op dit soort momenten besef je pas echt hoe klein je wereldje wordt. Je denkt een park goed te kennen, maar dat valt dan nog wel vies tegen. Je wordt even weer hard met de neus op de feiten gedrukt. Maar het gevoel van trots overheerst dan ook snel weer, want we hebben het toch maar weer op eigen kracht uitgevogeld en dat is toch wel echt iets om trots op te zijn, we hebben het toch maar weer even gedaan ondanks onze beperkingen.
De volgende morgen er vroeg uit, want we moesten om 10 uur al weer uit het huisje zijn en de sleutels weer inleveren, alles weer ingepakt en het huisje weer zo netjes mogelijk achtergelaten en de deur op slot gedaan. Niet lang daarna kwam de taxi ons al weer tegemoet en werden we weer keurig thuisgebracht. Dit was dus een zeer geslaagde vakantie en zeker voor herhaling vatbaar.
Wij kunnen zeker alle blinden en slechtzienden aanraden om naar zo'n CenterParcs park te gaan voor een weekendje of een midweekje. Het is zeker te doen, helemaal als je de dingen van te voren goed voorbereid en plant. Ga desnoods in overleg met het park en maak duidelijk dat je blind of slechtziend of een dubbele beperking hebt. De medewerkers zijn best wel bereid om hier rekening mee te houden, maar dan moeten ze het natuurlijk wel weten, dat je er bent en wat je wensen zijn, dat kunnen ze niet ruiken. Nu had ik aan Bianca wat dat betreft een hele goeie, ze heeft diverse malen naar CenterParcs gebeld en iedere keer gemeld dat we slechtziend en slechthorend zijn. Dit is, zo vermoeden wij, ook de reden geweest dat we ineens in 101 werden gedropt in plaats van 208, dat was toch een stuk dichterbij de hoofdgebouwen. Zo zie je maar, ze zijn best wel bereid om met je mee te denken voor een aangenaam verblijf.
Reactie #1 van 1 door Richard Sikkes op ma 14 dec 2020 om 23:10:01 uur.
CenterParcs vroeg ons laatst om een review te geven via Zoover. Na onze positieve ervaringen wilden we dat best wel even doen.
Een heel formulier bij Zoover ingevuld en de beoordelingen gegeven en uiteindelijk mocht ik een stuk tekst invoeren. Helaas paste dit verhaal er niet in, dus heb ik maar een link geplaatst naar dit artikel. Dat is gelukt, ze hebben m'n review goedgekeurd en geplaatst.