Georgische wijngeschiedenis
Georgië geldt als de bakermat van de wijncultuur. Al 8.000 jaar wordt hier wijn gemaakt. Vermoedelijk heeft de wijnbouw zich via Turkije over Europa verspreid. In de 17e eeuw werden in geen ander land ter wereld zoveel kwaliteitswijnen gemaakt. Georgische wijn is steeds vaker bij de West-Europese slijters te vinden.
In Georgië zijn bij opgravingen 8.000 jaar oude kleien potten gevonden met daarin de resten van druivenpitten. Daarmee geldt Georgië het oudste wijnland ter wereld. Niet voor niets is het Georgische woord 'Gvino' voor 'wijn' geen leenwoord maar uit deze regio afkomstig. Waarschijnlijk heeft de wijncultuur zich via Turkije, Syrië en Libanon geleidelijk naar Europa verspreid.
In de Middeleeuwen werd wijn vooral gebruikt voor religieuze gebeurtenissen. De wijnbouw werd desalniettemin al snel gemoderniseerd. Er zijn stenen en houten wijnpersen uit deze periode gevonden en houten wijnvaten met dubbele wanden om de temperatuur te kunnen beïnvloeden. Zeer innovatief voor deze periode. In Frankrijk was men nog lang niet zo ver.
In de loop van de 17e eeuw was er volgens een Franse ontdekkingsreiziger geen ander land ter wereld waarin zoveel verschillende kwaliteitswijnen werden gemaakt. De Georgische prins Alexander Chavchavadze liet een vinotheek in Tsinandali bouwen waar hij regelmatig bekende Russische schrijvers ontving. Georgische wijn werd al in deze periode in Moskou gedronken.
In de jaren dertig van de vorige eeuw werd de productie door de Sovjet planeconomie industrieel. De (Georgische) Joseph Stalin nationaliseerde de wijngaarden en liet de wijn naar Rusland exporteren. In de jaren tachtig was het aantal wijngaarden sterk verminderd. Verscheidene wijnboeren waren inmiddels overgestapt op andere gewassen.
In 1991 werd Georgië een zelfstandige republiek. De wijngaarden werden terug gegeven aan de oorspronkelijke eigenaren. Productie- en bottelingsmethoden werden drastisch gemoderniseerd om wereldwijde export mogelijk te maken. Veel Georgische wijnboeren zijn erin geslaagd in korte tijd een enorme inhaalslag te maken, vaak met hulp van Westerse wijnexperts.
De export nam snel toe, maar Rusland bleef veruit de grootste afzetmarkt. De klap was dan ook groot toen Rusland in April 2006 vanwege politieke motieven haar grenzen sloot voor Georgische wijn. Sindsdien zoeken de Georgische wijnboeren steeds nadrukkelijker naar nieuwe afzetmarkten voor de mooie vruchten van hun duizenden jaren oude wijntraditie.