Het was lang een droom voor ons om te proberen landbouw en natuur te combineren. Inmiddels weet ik dat die droom in de wetenschap agro-ecologie heet. Door anderen wordt het ook wel permacultuur genoemd wordt (naar permanente agricultuur). Wij zijn uiteindelijk gewoon begonnen op die kale akker. We hebben veel, heel veel eetbare soorten aangeplant. De meesten zijn goed gaan groeien, tussen het woekerend onkruid, dat hen wat beschutting geeft tegen windstress. Er kwamen luizen, rupsen, slakken en ontstellend veel muizen. Inmiddels zorgen al die insectenetende vogels voor een prettiger, natuurlijk evenwicht. Kikkers en padden doen zich tegoed aan de resterende slakken. Ooievaar, torenvalk en wezel hebben die muizen ver teruggedrongen.
Kruimelige bodem
De bodem wordt onder een tapijtje van organisch materiaal al losser, meer kruimelig. Net als in een bos wordt regen goed vastgehouden, je ziet geen plassen en er is geen erosie. In de droogte van de zomer blijkt juist deze bodem voldoende vocht te kunnen bieden om de struiken en bomen goed te laten groeien. Een bosbodem is als een enorme spons, waar jaarlijks ook nog eens heel wat kooldioxide wordt vastgelegd.
We leveren nu iedere week verse producten aan een restaurant: De Nieuwe Winkel in Nijmegen, door de NRC uitgeroepen tot een van de beste groenterestaurants van Nederland! In maart kunnen we al het smakelijke blad van daslook oogsten, in oktober snijden we nog de pittige bloemen van de Japanse gember.
De komende decennia zullen de oogsten verder toenemen, vooral dankzij de dan grotere bomen. We ontwikkelen plannen voor cider, kastanjemeel, walnotenolie, chutney, marmelade… De eerste pijnboompitten worden over 35 jaar verwacht, het wordt boeiend om te zien of de pecannoten zich hier ook thuis gaan voelen.
Dat we al die lawaaiige dieren op ons perceel horen, dat komt natuurlijk ook omdat we zo weinig machines nodig hebben. Niet ploegen of eggen, niet spuiten, geen irrigatie, geen blaadjes blazen… Dat scheelt wat herrie van tractoren en dieselgeneratoren. Het scheelt gelukkig ook wat rekeningen. Toegegeven, dit landbouwmodel kun je beter niet realiseren als je vanaf het begin moet cashen (bijvoorbeeld omdat de bank dat van je eist). De toekomst biedt ons wel groeiende productie en groeiende inkomsten. En een plek, zo mooi, dat je er stil van wordt.
Noot: De Voedselbrigade claimt Sualmana in Swalmen als oudste voedselbos van Nederland. Lees daarvoor dit artikel: Het oudste voedselbos in ons land ligt in Swalmen.