4500 km Zambia, Deel 7
Bij het wakker worden, heb ik geopperd dat we alsnog naar Kafue NP zouden kunnen rijden, ook al hebben we nog maar 3 dagen. Het zou dan wel haasten worden, want vanmorgen zouden we een rondleiding krijgen door Shiwa N'gandu, het huis van Sir Gore Brown.
Rob is eerst maar 's de hotspring ingedoken. Ik ben daar met een kop koffie bij gaan zitten en daar hebben we de knoop doorgehakt. We gaan vandaag, na de rondleiding, op weg naar Kafue. Dus moesten we voor de rondleiding de tent opruimen en de spullen inpakken, want Swiwa N'gandu ligt op de route.
Steward Gore Brown bracht veel tijd door in zijn bibliotheek, waar hij veel las over interculturele communicatie.
De rondleiding was lekker relaxed. We waren de enige twee die in het huis waren, je mocht overal aan zitten. Zelfs aan heel oude boeken, waarin persoonlijke teksten staan aan Steward Gore Brown. En er liepen twee honden met ons mee. En we mochten in de stoel zitten, waar die man vroeger in zat!
Na de rondleiding zijn we snel doorgereden richting Kafue. We hebben nog een uur doorgereden in het donker en op 50 km boven Lusaka zijn we gestopt bij een Lodge. Daar konden we slapen in een chalet op de camping, waar het op de grond bleek te wemelen van de mieren. Ik kon in eerste instantie niet in slaap komen omdat ik telkens het idee had dat die beestjes ook in grote getalen door mijn bed wandelden.
Omdat het slapen hier toch geen pretje was, zijn we weer vroeg weg gereden. We hebben weer 100 km over een weg met washboards gereden van Landless Corner naar Mwambwe. Daar hebben we geld gepind, getankt en wat boodschappen gehaald.
Op de kaart zagen we dat we vlak langs Mukambi Lodge, van de serie van 'Amstelveen naar Afrika', komen. We hebben die serie (over een Nederlands gezin die deze lodge runnen) gevolgd en dus is het leuk om zelf even een kijkje te gaan nemen. Het bleek dat ze weer een serie aan het opnemen waren, waardoor de vrienden van hun er waren (hij is de cameraman). Die vrouw kenden we van de serie en zijn we de eerste week in Lusaka tegengekomen.
We hebben we Warthogs gezien. Ze hadden kleintjes gekregen. De moeder (Pumba) heb ik geaaid...
Meteen daarna werden de kleintjes binnen betrapt en naar buiten gestuurd, terwijl wij voor de deuropening stonden. Omdat de kleintjes dat als een versperring zagen, sprintten ze beiden dwars door een ruit naar buiten. Rinkeldekinkel...Rinkeldekinkel. 2 ruiten eruit. Wat een spektakel. De cameraman was er niet bij, jammergenoeg.
Daarna zijn we doorgereden naar Lufapa campsite. Onderweg zagen we een leeuwenspoor met daarnaast een olifantenspoor.
Verderop zagen we voor het eerst een hartebeest.
Ook zagen we grote olifant. Veel groter dan we in South Luangwa hadden gezien. Die wilden we natuurlijk even op de foto zetten. Terwijl we het foto toestel zochten, had de olifant genoeg van ons en zette een charge in. Hij kwam wapperend met zijn oren, trompetterend op ons af gelopen. Ik gilde, waarop Rob gelukkig ook keek en snel weg reed. De olifant kwam over de weg nog een stukje achter ons aan gelopen. Later hoorden we dat de olifanten hier erg agressief zijn, door de enorme slachtpartijen die ze hebben meegemaakt. Dat vergeten die beesten niet.Het is echt verschrikkelijk wat er in dit park is gemoord. De stroop is hier enorm geweest. En rangers die de strijd tegen stroop aanbonden, hebben dit soms met hun eigen leven moeten bekopen.
Gezien deze geschiedenis en de lage wildstand vinden we het onbegrijpelijk dat de Wildlife Authority toestaat dat er direct buiten de grenzen van het park gejaagd wordt. Een stap van een dier over een onzichtbare grens, die mensen hebben getrokken, en de kans is groot dat je wordt afgeknald. De mensen van Mukambi lodge vertelden dat jagers 7 van de 9 luipaarden buiten het park mogen neerschieten!
We kwamen tegen 14 uur aan op de campsite, welke midden in het park ligt.We hebben onze tent opgezet aan het water op een mooi plekje.
Aan het eind van de middag stond een eindje verderop een olifant te 'grazen'.
's Middags zouden we in de bar (weer) lasange krijgen. We zouden binnen een uur wat te eten krijgen, omdat we nog mee zouden gaan met de nightdrive. Maar na een uur nog geen teken van eten...Dus zijn we zelf maar naar de bar gelopen om te vragen hoe het er mee stond. Even later kregen we een hele schaal vol auwe lasagne geserveerd, voor ons alleen! Het was best goed te eten. We hebben gevraagd of ze wat over was voor de volgende dag wilden bewaren zodat we het zelf konden opwarmen. Dat was goed.
Na het eten zijn we meegegaan met de nightdrive. In de schemer hebben we 3 leeuwen (en een staart) gezien. Verderop zagen we een uil in een boom.
En een mannetjes luipaard, die vlak langs de auto liep. Jammergenoeg zijn de foto's niet erg scherp.
We hebben gelukkig een mooi filmpje hiervan, zie hier.
Het is hier superkoud als de zon is verdwenen. Gelukkig lagen er poncho's op de auto, waar we dankbaar gebruik van maakten
Nachts hoorden we een enorm gebrul. We dachten eerst van een leeuw, maar even later hoorden we dat het een enorme hippo moest zijn. Heerlijk om weer te slapen met deze geluiden op de achtergrond.