Dit is het eetdagboek van een beginnende vegan - Girlscene
Dit is het eetdagboek van een beginnende vegan
Niets willen weten van dierlijke producten. Zo ziet het leven van veganisten eruit. Dat blijkt ook uit de documentaire 'What the Health'. Voor een niet-veganist lijkt het onmogelijk om geen dierlijke producten te eten, maar toch zijn er heel wat mensen die deze levensstijl volhouden. Ik, Romee van Girlscene, vind dat erg interessant en ga de uitdaging aan om voor twee weken te transformeren tot een veganist.
Veganisten eten geen dierlijke producten. Geen vlees, vis, zuivel, honing, eieren en gelatine. Wat zij eten is dus plantaardig. Daarnaast dragen veel veganisten geen kleding die gemaakt is van bont, leer, wol, dons, veren en zijde. Sommige veganisten beoefenen geen sport waar dieren bij komen kijken en gaan niet naar de dierentuin. Alles in het belang voor de dieren.
Gezondheid kan ook een rol spelen bij veganisten. Zij beweren dat dierlijke vetten slecht zijn voor je gezondheid. Zo blijkt dat ook uit de documentaire 'What the Health'. Hier is de afgelopen tijd veel over gepraat. De een is spontaan veganist geworden en de ander vindt het grote onzin. Ik trok de stoute schoenen aan en logde in op Netflix om 'What the Health' onder de loep te nemen. Zoals ik al in reviews gelezen had, probeert deze documentaire je over te halen om veganistisch te leven. Ik geloof dat niet alle dierlijke producten gezond zijn, maar soms ging het mij wat te ver. "Het eten van een ei staat gelijk aan vijf sigaretten roken." Ik weet niet helemaal wat ik daarvan moet denken. Ondanks dat, denk ik wel bewuster na over wat ik naar binnen schuif.
Ik neem de proef op de som. Twee weken lang geen vlees, vis, kaas, yoghurt, melk, eieren en zo kan ik nog wel even doorgaan. Het feit dat ik geen vlees mag eten, is voor mij niet het ergste. Oké, ik vind kip erg lekker en dat ga ik zeker missen, maar er bestaan genoeg vleesvervangers. Stiekem ben ik benieuwd hoe dit smaakt. Het ergste vind ik dat ik geen kaas en yoghurt mag eten. Ik leef op kaas, dus dat wordt even slikken de komende twee weken. Na wat research naar wat ik wel en niet mag eten, denk ik dat het me redelijk goed af zal gaan. We gaan het zien.
Twee weken compleet vegan
Twee weken lang heb ik geen dierlijke producten aangeraakt. Yes, trots op mezelf. In plaats van een dagelijkse evaluatie van veertien dagen, houd ik het even kort en krachtig. Mijn vegan challenge begon goed. Dankzij het boek Easy Vegan heb ik verschillende recepten gebruikt om heerlijk vegan te eten. Ik ga even kort beschrijven hoe mijn maaltijden eruitzagen.
Het ontbijt was deze twee weken de grootste meevaller van allemaal. Er veranderde helemaal niets. Twee crackers met pindakaas, zoals altijd. Pindakaas is vegan en dat vond ik ontzettend fijn. Ik moet zeggen dat na twee weken de pindakaas wel een beetje mijn neus uitkwam, aangezien mijn lunch negen van de tien keer ook bestond uit pindakaas.
Mijn lunch bestond, zoals ik al zei, voornamelijk uit crackers met pindakaas. Ik ontken niet dat dat op een gegeven moment gaat vervelen, maar toch heb ik het volgehouden tot de laatste minuut. Natuurlijk wisselde ik het weleens af. Zo heb ik ook veel hummus en paprikaspread gegeten. Het was wel lekker, maar ik zou dit niet nog eens kopen. Ook heb ik genoten van meergranenpistoletjes en soep. Al met al was dit wel te doen.
Met het avondeten heb ik volop geëxperimenteerd. Het vegan kookboek is zeker gebruikt en daardoor heb ik een aantal heerlijke gerechten op tafel gezet. Mijn vegan avontuur begon al met veganistische nasi goreng. Daarnaast heb ik onder andere heerlijke wraps gemaakt, spaghetti bolognese en als klap op de vuurpijl: gevulde zoete aardappels. Het was veel werk om dit te maken, maar het was het zeker waard. Met zwarte bonen, maïs en guacamole was het echt lekker. Daarnaast ben ik een keer naar een Vegan Junk Food Bar geweest. Hier heb ik een veganistische burger gehad en deze was ontzettend lekker. Op een paar bakjes sojayoghurt na heb ik deze twee weken weinig toetjes gegeten.
Natuurlijk moet er tussendoor gesnackt worden. Gelukkig zijn er genoeg dingen om door de dag heen van te smikkelen. Natuurlijk fruit en groenten, maar ook pure chocolade, noten en sommige soorten chips. Ik kwam er ook achter dat Oreo koekjes veganistisch zijn, dus dat was ook een meevaller. Ik heb vooral Snelle Jelle ontbijtrepen gegeten. Uit het kookboek Easy Vegan heb ik bananenbrood met walnoten gemaakt om als snack te eten. Het kostte even tijd om het te maken, maar dan heb je ook wat. Ik vond het erg lekker en heb het een week als tussendoortje geten.
Natuurlijk zijn er dingen waar ik tegenaan gelopen ben de afgelopen twee weken. Het is natuurlijk wel even slikken als ik van kaas-, kip- en yoghurtliefhebster verander in een veganist.
1. Veganistisch eten is duur
Of je nu voor de vegan kipstukjes gaat of de ingrediënten die in het banenbrood moeten, je portemonnee wordt er lichter van. Het is opvallend dat plantaardig voedsel een stuk duurder is en daar moet je maar net het geld voor hebben. Als je een gerecht maakt uit het kookboek, heb je tig ingrediënten nodig en dat kost nogal wat. Je moet er natuurlijk wel iets voor over hebben, zo is het ook.
2. Vervangende producten smaken echt anders
In plaats van gewone kip, ging ik voor de vegetarische kipstukjes en in plaats van yoghurt en melk werd het de soja-variant. Het smaakt echt anders. Niet vies, maar wel anders.
3. Je moet vaak 'nee' zeggen
De hapjesschaal met bittergarnituur gaat rond op een verjaardag en jij moet telkens 'nee' zeggen. Ik heb het echt gemerkt de afgelopen twee weken. Als ik ergens was waar ze lekkere hapjes hadden, kon ik het simpelweg niet eten. Dit vond ik vaak lastig.
4. Buiten de deur eten is lastig
Van koffie drinken tot dineren in een restaurant, het is anders als je veganist bent. Ik ben dol op cappuccino, maar ik kon dit alleen drinken als ze sojamelk hadden. Nou ja, dan maar gewoon zwart. Ook avondeten in een restaurant is lastig. Ik ben één keer uiteten geweest en dan ervaar je pas echt hoe het is om veganist te zijn. Er was één optie: de groentenpasta. Het was erg lekker, maar toch had ik graag spareribs voorgeschoteld gekregen.
5. Je doet niet mee met de rest
Ik kon niet met mijn huisgenoten mee-eten, want zij aten gewoon vlees. In het restaurant nam iedereen nog een lekker nagerecht en ik was al uitgegeten. Op zaterdag aten mijn ouders gelukkig wel het veganistische gerecht dat ik gemaakt had, dus hierdoor voelde ik me niet apart.
6. Je leert etiketten lezen
In de supermarkt was ik alleen maar bezig met het lezen van etiketten. Het product mocht natuurlijk niets dierlijks bevatten. Naarmate je langer veganist bent, weet je natuurlijk precies wat je wel en niet mag eten, maar ik had er nog moeite mee.
Ik dacht dat het me redelijk goed af zou gaan, maar dat viel toch nog tegen. Ik at veel hetzelfde en dat gaat vervelen. Het kost moeite om veganistisch te eten. Je moet etiketten lezen, de juiste ingrediënten in huis halen en de bereiding van gerechten kost veel tijd. Daarnaast is het ook vrij prijzig om vegan te eten. Ik ben toch wel blij dat deze twee weken erop zitten en ik weer kaas en kip mag eten. Toch denk ik dat ik vanaf nu meer nadenk over het eten van dierlijke producten. Is er iets veranderd aan mijn lichaam na deze twee weken? Ik voel me nog precies hetzelfde als voorheen en ben niet afgevallen. Toch wil ik nog even zeggen dat ik ontzettend veel respect heb voor alle veganisten, want ik doe het ze niet na.