o vers. zo moe, zo vers zo wat dan ook en tegelijkertijd zo vers zo oud zo afgedaan en juist daarin zo vers verse groente verse vreugde het is allemaal sensationeel vers waarom snijdt u uzelf niet eens door en…
Ik probeer steeds het grote op te schrijven en kom telkens weer bij het kleine uit. Of is het andersom? In mij is iets dat geen kleur heeft, geen smaak, geen leeftijd, geen mening, geen vorm. Het kent geen tijd….
Is er nog plaats voor weemoed? Het leven stroomt door ons heen. De voorruiten staan open. Het leven stroomt naar ons toe en door ons heen als water door de bedding van een rivier. Wees een open kanaal! Geniet van…
Zodra ik het uitleg lijk ik het kwijt te raken. Hoe kan ik spreken, woorden gebruiken, zonder het woordloze dat ik onder woorden zou willen brengen teniet te doen? Kunnen we zwijgen met woorden? Ademen. Erbij zijn maar ons er…
Wat zoek je op het pad van je eigen verbeelding? Waarom was je je gezicht met het bloed van je hart? Van top tot teen, overal is waarheid, O, jij die jezelf niet kent! Wat zoek je? Mevlana Rumi.
Wat ik ken is comfortabel. Het bevestigt mijn wereld. Als ik onzeker ben heb ik de neiging om dat wat ik ken te prefereren boven dat wat ik niet ken. Het andere, de ander, is wat ik niet ken. Hoe…
Even vlug, een paar woorden aan mijn geliefde. Iets van: ik hou van jou, ik bemin je, ik ben dronken van jou. Jij ademt vrijelijk door mij heen en ik weet het, morgen ben je misschien weg, maar nu ben…
Eigenlijk heb ik maar één keus, namelijk volledig te houden van deze die ik ben, hetgeen betekent volledig te houden van dat wat zich voor doet. Het is radicale medicijn, maar het is het enige dat werkt. Het is de…
Vanuit authentieke krachteloosheid, vanuit geen kracht, vanuit krachteloos zijn. Ik wil mijn hoofd niet afwenden, zoals ik me inbeeld dat u dat doet, in afschuw, in laatdukendheid. Ik wil bij deze staan, een kleine plant in een groot bos. Zij…
Elke dag krijgt een nieuwe wite bladzijde en toch gaan de dagen snel. En toch zijn de dagen vol avontuur, de bladzijden, de witte pagina’s. Het zijn toverplaatjes. Wij strijken erover en er komt een beeld te voorschijn. Dat wat…
Wij dragen de nacht in ons mee, en de aarde, de weidse donkere nacht van de aarde. Aan de voorkant zijn we huid en bewustzijn, zijn we een dunne schil van ideeën over een eindeloosheid van mogelijkheden. Is wachten het…
Ik dwaal ’s nachts door het huis van mijn leven daar zijn mijn dromen daar lopen mijn ouders in levende lijve daar mijn verwachtingen daar mijn geluk ik klim naar boven en ga op het dak van mijn leven staan…