Robert Zandvliet - NRC
Dit voorjaar verraste Robert Zandvliet (1970) op een tentoonstelling in het Rotterdamse Kunstcentrum Witte de With met monumentale schilderijen van simpele dingen als een wachthuisje of een autospiegel. Helemaal onbekend was Zandvliet, die op Ateliers '63 studeerde, al niet meer. In 1994 behoorde hij tot één van de laureaten van de Prix de Rome. Bij Galerie Onrust toont Zandvliet naast nieuw werk ook een enkel ouder schilderij, zoals het bijna vier meter hoge doek waarop een soort fietsenstalling met golfplaten dak is afgebeeld. Het gebouwtje is teruggebracht tot enkele brede zwarte contourlijnen en een geel gestreept dak. Het lijkt of Zandvliet de vormen in één keer zonder aarzelen op het doek zet, maar bij nadere beschouwing wordt duidelijk dat de matte, transparante temperaverf vaak laag over laag is aangebracht tot de juiste kleur is gevonden. De verfhuid is gevarieerd: op enkele plaatsen is marmergruis door de verf gemengd of werd als contrast glanzende olieverf gebruikt.
Soms heeft Zandvliet zijn onderwerp zozeer 'gereduceerd en gecondenseerd' zoals hij het omschrijft, dat het bijna onherkenbaar is geworden. Liefhebbers van zoetigheid zullen geen moeite hebben met Zandvliets weergave van mergpijpjes en een stuk chocola. Ingewikkelder wordt het bij een langwerpig horizontaal doek waarop men vanuit een soort ramen op een groen vlak kijkt. De horizon is schuin waardoor het vermoeden rijst dat het hier gaat om het uitzicht vanaf de brug van een schip.