Zo is het ook met bankiers. Je merkt het minder snel, omdat ze geen wegen openbreken, maar een teveel aan bankiers is slecht voor de economie. Dat is in elk geval de conclusie van onderzoek dat econoom Stephen Cecchetti de afgelopen twee jaar uitvoerde.
Cecchetti is het voormalig hoofd van het economisch bureau van de Bank for International Settlements (BIS), het overlegorgaan en de denktank van centrale bankiers in Basel. (Ja, de BIS is ook die club waarvan een aantal enigszins verwarde Nederlandse toneelspelers vermoedt dat het de hoofdrol speelt in een duister complot.)
Groei van de financiële sector is in eerste instantie goed voor economische groei, stelt Cecchetti. Banken brengen leners en spaarders op een efficiënte wijze bij elkaar, scheiden nuttige van onzinnige investeringen en financiële innovaties van verzekeraars verminderen risico’s van burgers en bedrijven. Maar er is een tipping point. Voorbij dat punt remt verdere groei van de financiële sector de economische ontwikkeling juist.
De financiële sector wordt dan een last voor de economie. Bankiers gaan subprime-hypotheken bedenken voor burgers met een onrealistische woonwens, en renteswaps verkopen aan financieel dyslectische ondernemers. Dat levert op korte termijn winst op, salarissen en bonussen stijgen, en dat trekt talent van buiten aan.
Cecchetti schrijft: ‘Mensen die in een andere tijd hadden gedroomd over het genezen van kanker of vliegen naar mars, dromen vandaag over een bestaan als hedgefondsmanager.’