Tijd om vooruit te kijken: 'Oude meesters' van Joost De Vries | De Reactor - De Reactor
Het is een vermoeiend sociaal verschijnsel: iemand in het gezelschap maakt ostentatief een foute grap (die niet grappig is), kijkt vervolgens met kwajongensogen om zich heen – wie hapt? – en gaat uiteindelijk gefrustreerd het slachtoffer van de politieke correctheid uithangen. Want uiteraard heeft niemand gelachen en was de provocatie te zelfgenoegzaam om tot nadenken te stemmen. De grappenmaker had deze uitkomst perfect voorzien, het was hem om de frustratie achteraf te doen. De volgende passages uit Oude meesters, de nieuwe roman van Joost de Vries (1983), vind ik om dezelfde reden vermoeiend – ik wil ze citeren voor ik verder ga: