Mode is design. De mode van Anna van Toor is Dutch Design. Maar design is meer dan mode. Veel meer. Daarom laat Anna in haar vernieuwde winkels het andere Dutch Design zien. Van jonge, talentvolle Nederlandse ontwerpers zoals Dirk Vander Kooij. Anna zocht Dirk op en sprak met de jonge designer over zijn favoriete materiaal, over awards en over zijn ultieme toekomstdroom.
Als kleine jongen wilde Dirk al meubelsmaken. Op het Amsterdamse Hout- en Meubileringscollege kwam hij er echter achter dat hij meer wilde en stapte over op de Design Academy in Eindhoven.
Daar kwam hij in aanraking met zijn grote liefde: kunststof. ‘Ik vond dat kunststof een beetje ondergewaardeerd werd. In sterkte en uitstraling. Ik vond dat er meer mee kon, ook omdat er in hergebruikt kunststof een historie zit die je kan laten zien.’ Vervolgens kwam Dirk zijn tweede liefde tegen: 3D-printen. ‘Ik wilde als meubelmaker een stoel kunnen printen die meteen functioneel sterk was. Daarnaast wilde ik juist de structuur laten zien, die bij reguliere 3D prints vaak wordt weggeschuurd. Elk lijntje laten zien, dat is het belangrijkste stijlelement in mijn ontwerpen.’ Al snel ontstonden de eerste ontwerpen waaronder de Endless chair, een stoel bestaande uit één dikke lijn van gerecycled kunststof. Hiervoor ontving hij de zeer prestigieuze Dutch Design Award. Het vervolg was nog indrukwekkender: tentoonstellingen in grote musea als het MoMA in New York en het Stedelijk Museum in Amsterdam. ‘Een award krijgen of tentoongesteld worden in een museum is heel leuk, maar staat ook wel los van de echte wereld. Het zegt niks over hoeveel je in de echte wereld realiseert of hoeveel groei je daar maakt.’
Bij Anna van Toor hebben we in de vernieuwde winkels gekozen voor de Chubby chair van Dirk Vander Kooij. ‘Mode gaat ook heel erg over vernieuwing en nieuwe materialen. Daarom vind ik het een slimme combinatie. Dutch Design met mode. Een logische combi.’ Op de vraag wat zijn ultieme toekomstdroom is, antwoordt hij: ‘Ongelimiteerd budget om te kunnen klooien. Dat doen we nu al een beetje, maar dan gewoon meer.’