De Lambeth walk (januari 2014) - Psychoseverhalen
De Lambeth walk
Doet u eens een stap naar voren. Ja, en nu een stap opzij, nog een naar voren en nu een naar achteren. Drie van de vier gevraagde acties wilde ik nog wel uitvoeren maar bij de vierde ontging mij de zin van het gevraagde en bleef ik staan. De psychiater zag dat ik moeite had het gevraagde uit te voeren en herhaalde de vraag:" en nu een naar achteren" waarop ik toch een serieuze poging ondernam en daarbij mijn evenwicht bijna verloor.
Bij de lambeth walk, wat een Schots- Ierse dans is zet je eerst drie stappen vooruit en daarna twee achteruit wat je bijna weer terugbrengt bij af. Ik weet ook dat er een liedje bij is dat eindigt op "doing the lambeth walk, hoi". Natuurlijk met bagpipes en in kilts het kan haast niet Engelser.
De gevraagde oefeningen waren natuurlijk om mijn evenwichtsorgaan te testen of hadden ze misschien nut mijn coördinatievermogen uit te proberen. Er was echter ook nog een derde reden om mij deze specifieke oefening op te geven namelijk de test of mijn hersenen al wilde samenwerken met mijn lichaam. Konden mijn hersenen eenvoudige opdrachten omzetten in acties. Ging mijn linkerbeen ook naar voren als dat werd gevraagd.
Het feit dat ik uit balans raakte, zegt niet alles maar in ieder geval wel dat dat coördinatievermogen nog niet optimaal hersteld was. De hersenen hadden wel een signaal afgegeven maar dat was kennelijk nog niet het juiste. Vooral vlak na maar ook tijdens de psychose worden de signalen van de hersenen niet juist doorgegeven. Er staat kennelijk ergens een sein op rood. Wat ook niet meewerkt, is de simpelheid van de opdrachten. Ons brein denkt 'bekijk het maar'.
Als je echter weigert mee te werken aan de testen staat daar gelijk een sanctie op bijvoorbeeld dat je een dagdeel langer in de isolatiecel moet blijven. We willen allemaal vooruit in het leven, we willen vooruitgang zien en het beste is de testen daarop aan te passen.