De Nederlandse Zorgautoriteit past met ingang van 2016 de regels aan voor praktijkondersteuners in de huisartsenzorg (poh-ggz). Dat betekent meer ruimte voor de poh-ggz.
Huisartsen willen steeds vaker praktijkondersteuning inzetten, zorgverzekeraars willen deze vorm van zorg ook inkopen. In 2015 werd een nieuw bekostigingsmodel voor huisartsenzorg en multidisciplinaire zorg geïntroduceerd, na een akkoord tussen de minister van VWS en de sector. In samenspraak met zorgaanbieders en zorgverzekeraars heeft de NZa het afgelopen jaar gewerkt aan de doorontwikkeling van dit model.
De NZa weet dat de bekostiging van de poh-ggz nog vaak knelt in de praktijk en wil dit voorkomen in de nieuwe regels. Met ingang van 2016 wordt het maximumtarief voor de module poh-ggz met een factor drie opgehoogd. De huidige bekostiging biedt ruimte voor eenderde fte per normpraktijk. In de nieuwe structuur wordt het dan mogelijk om maximaal 1 fte poh-ggz per normpraktijk bekostigd te krijgen. Het is aan zorgaanbieders en zorgverzekeraars om nadere afspraken te maken over zinvolle inzet van de ondersteuners binnen de praktijk.
De NZa voert dit jaar geen grote wijzigingen door in de huisartsenbekostiging. Een belangrijke reden is dat de contractonderhandelingen voor het jaar 2015 tussen huisartsen en verzekeraars moeizaam verliep. Zorgverzekeraars en zorgaanbieders hebben behoefte aan ‘regelrust’. Met kleine wijzigingen in de bekostiging komt de NZa tegemoet aan een aantal geconstateerde knelpunten.
Verschuiving van dure zorg naar een plaats waar het goedkoper kan. En liefst nog dichter in de buurt van de patiënt. Dit leidt tot nieuwe samenwerkingsverbanden en financieringsvormen.
Benieuwd of dit werkelijk tot een besparing leidt. In de praktijk komt het regelmatig voor dat de POH de cliënt na een aantal gesprekken toch nog doorstuurd naar de psychothetapeut omdat de problematiek te zwaar blijkt of de POH er te weinig zicht op had….
Ik zie veel onderbehandeling bij de poh ggz; ‘lifestyle- advies’ bij ernstige psychiatrische problematiek die gewoon niet gezien wordt en dan uiteindelijk een doorverwijzing voor basis ggz voor een te zware problematiek. Maar mijn grootste bezwaar is de klassejustitie die optreedt; een paar gesprekken bij de poh ggz laat het eigen risico ongemoeid.
Dat lijkt mij een heel wijs besluit van de minister. Onderzoek wijst uit dat patiënten uitermate tevreden zijn over de geboden zorg door de POH-GGZ. Daarnaast kunnen de gesprekken met de POH-GGZ worden gebruikt om -indien geindiceerd en gewenst- tot een gerichte doorverwijzing te komen.
Besparing is een factor. Andere kant is dat POH GGZ door de laagdrempeligheid en de positie direct naast de huisarts snel kan signaleren, veel aan ‘relatiebeheer’ kan doen en patiënten kan motiveren en begeleiden naar de BG GGZ. Het is een verantwoordelijke positie en heel fijn dat deze positie versterkt wordt.
Deze minister een een wijs besluit? Vertrouw niemand in Den Haag, we hebben onze lessen geleerd in het verleden, maar vergeten wordt dat het hele POH-gedoe voortkomt uit disfunktionerende RIAGGs.
Het is dan ook niet zo vreemd, dat de hr. Wenning zo enthousiast is, hij is nl. in dienst van de GGZ Friesland en zelf POH-GGzer.