liggend fietsen: Winter - Into (the) darkness. The edge of heaven?
na de zomer spring ik "Into darkness"
Na een (voor mij toch) mooie zomer laat de herfst zich nu al voelen. Waar sommigen zitten te treuren om wat komen gaat, zit ik uit de kijken naar de komende maanden. Deze week heb ik nog maar eens ervaren hoe prettig ik het soms vind om door de regen te fietsen. Niet dat ik iemand ben die met een open ligfiets zomaar een tochtje in de regen zal maken. Maar zo erg is het nu ook weer niet om eventjes door de regen te moeten forensen. Meer zelfs, deze week slaagde ik erin om tijdens een regendag toch nog een ommetje te maken, gewoon omdat het zo lekker aanvoelde. Enkel op donderdagochtend (voor zover je 4u30 - 5 uur ochtend kan noemen) had ik het barkoud, het moet ergens rond de 2 graden "warm" geweest zijn en ik bevroor zowat toen ik buiten kwam. Maar als je je na 5 km voelt opwarmen, het na 10 km prettig fietsen vindt en je dan 3 km later met spijt de fietsenstalling binnenrijdt omdat je wel nog een paar km langer wou rijden...
Op woensdag reed ik via een ommetje naar huis. De regen voelde iets te prettig aan om te snel thuis te zijn.
woensdag, begin van de omweg
woensdag, 10 km verder en bijna thuis
Donderdag wou ik ook nog een extraatje van 10 km rijden, maar ik heb het afgeblazen toen een collega ligger (en bekende) naast mij kwam rijden.
donderdag, samen lekker in de regen
Op vrijdag was het mistig/lichte motregen en dan maakte ik van de standaard 13 km zo een 28 km.
Dat staat allemaal in contrast met de vraag die ik deze week gesteld kreeg of ik nog veel fietste. Na mijn positief antwoord werd toch gesteld dat, nu de winter eraan komt, het seizoen toch wel voorbij is. Mooi niet dus, en zijn gezicht sprak boekdelen, maar die weet wellicht nog niet van mijn laatste aanwinst.
In elk geval, ik heb de Orca niet nodig om mijn humeur een oppepper te geven als ik naar het werk moet. De streamer op de Sprint 26 heeft daar ook een aandeel in. Dat daardoor de voeten droog blijven en ik met een korte (afgeknipte) regenbroek de benen droog kan houden zal er wel iets mee te maken hebben.
Maar na 2 ritten in het donker met de Orca zit ik nu nog meer dan ooit uit te kijken naar de donkerste periode van het jaar. Als ik weer eens een slapeloze nacht heb kan ik veel beter kilometers gaan tellen op het jaagpad dan dat ik wollen schaapjes lig te tellen. Het zal al eens mogen wat kouder zijn, of winderig, of regenen... In contrast met het achterlicht zijn de koplampen van de Orca fantastisch. Met het dimlicht kan ik, zonder anderen te verblinden, perfect op het jaagpad doorknallen. Het zijn uitzonderingen als ik het grootlicht nodig heb en dat maakt het rijen 's nachts er ook veel leuker op.