Cuba week 2: salsalessen, het geduld van Cubanen en Playa Giron
15 juni, 2017 door Femke Steeg
Vorige week vertelde ik over de eerste Spaanse lessen, de kleurrijke straten van oud Havana, de culturele verschillen en de voedselvergiftiging. Inmiddels zit week 2 in Havana – Cuba – erop, dus dat betekent ook een nieuwe reisverslag. 5 mei ben ik samen met een vriendin naar Cuba gevlogen om de Spaanse taal te leren en om me te mengen in de Cubaanse cultuur. Mijn doel van dit avontuur: na een maand in staat zijn een begrijpelijk gesprek te kunnen voeren in het Spaans, de enigszins aparte geschiedenis van het Communistische Cuba begrijpen en salsa kunnen dansen. Daarnaast wil ik natuurlijk in de weekenden van mijn taalcursus zoveel mogelijk van de rest van het land zien! Wegens beperkte wifi- mogelijkheden ben ik echter nu pas in staat mijn reisverhalen met jullie te delen.
Maandagochtend, weer nieuwe energie voor de Spaanse lessen. We konden er weer voor 100% tegenaan en leerden veel onregelmatige werkwoorden. Verder werden we beloond voor onze inzet met een heerlijk Cubaans stuk taart, die nog over was van moederdag. Deze week hadden we eindelijk onze eerste salsa les! De salsa "school" was een kleine ruimte met enkel een dansvloer, gewoon in een Cubaans woonhuis. We werden voorgesteld aan onze privédocenten, die ons haarfijn de basis van de Cubaanse dans zouden leren. We waren behoorlijk enthousiast, dus hebben we deze week meteen 3 lessen gevolgd.
De salsalessen leidden ertoe dat we al een behoorlijk gedeelte van de week opgevuld hadden. De salsalessen waren midden op de dag, waardoor we op deze dagen weinig tijd over hielden voor andere dingen. De dagen die we nog over hadden hebben we gebruikt om aan ons bruine kleurtje te werken op het strand.
We slaagden er deze week in om een grotere supermarkt te vinden in Havana. Toen we naar binnen wilden gaan werden we echter door een grote bewaker tegengehouden. Tassen waren niet toegestaan in deze supermarkt, dus was er de optie deze "bewaakt" afgeven. We zagen het echter niet zitten om onze tassen met waardevolle spullen af te staan. Mijn vriendin besloot daarom alleen naar binnen te gaan. Gezien het feit dat ze alleen water en crackers ging halen, begon ik behoorlijk ongerust te worden toen ze na 40 minuten nog niet terug was. Het bleek dat ze wel een half uur in de rij had moeten staan. Bij het verlaten van de supermarkt moest ze bovendien door drie verschillende bewakers haar boodschappentas laten controleren. Deze ervaring deed ons vermoeden dat de Cubanen in het verleden regelmatig geprobeerd hebben wat extra mee te smokkelen uit de supermarkt.
Het regelen van onze weekendplannen
Verder bestond deze week uit het regelen van onze weekendplannen. We wilden graag naar een locatie waar we zouden kunnen snorkelen en duiken. We kwamen al vrij snel tot de conclusie dat dit niet mogelijk was aan de noordkant van het eiland, omdat hier weinig vissen zitten. Zonder internet – en met de over het algemeen niet super behulpzame Cubanen bij de informatiebalies – was het nog een hele klus een geschikte locatie te vinden voor één weekend in het zuiden van Cuba. Gelukkig vonden we Playa Giron: een mooie, rustige kustplaats in het zuiden van Cuba.
Een locatie hadden we dus, alleen nog "even" de bustickets regelen. We zijn uiteindelijk langer bezig geweest met het regelen van deze tickets, dan de 3 uur durende busreis zelf. Wat betreft ons dus een verschrikkelijke openbaar vervoer organisatie, Viazul. Nadat we een uur in de rij hebben staan wachten, niet wetende waarop precies, werd ons opeens doodleuk verteld dat alle bustickets naar alle bestemmingen voor het gehele weekend waren uitverkocht. Ondanks dat ik het moeilijk kon geloven, leek er voor ons geen andere optie meer over dan het regelen van een gedeelde taxi, uiteraard een veel duurdere optie. Toen we een uur later bijna een afspraak vast hadden staan, bleken er opeens weer tickets beschikbaar te zijn. Waarschijnlijk werd het de Cubaanse werknemers met de drukte iets te heet onder de voeten, waardoor ze op deze manier de drukte dachten op te lossen. Hoe dan ook, we hadden uiteindelijk de tickets! Voor slechts 15 CUC (ca. € 13,40) konden wij vrijdag middag na de Spaanse les naar een prachtige duiklocatie!
De weersvoorspellingen waren volgens onze Spaanse docente niet al te gunstig: het hele weekend regen was voorspeld. Gelukkig bleek hier niets van te kloppen, we hebben namelijk het hele weekend stralend weer gehad! Playa Giron bleek in vergelijking met Havana een oase van rust te zijn. We kwamen aan bij het busstation van Playa Giron en werden overweldigd door Cubaanse mannen die hun casa particular aanprezen. Een wat oudere, rustige en vriendelijk ogende man trok onze aandacht met het visitekaartje van zijn goedkope casa, met zwembad! Dat zwembad bleek helaas droog te staan, maar de kleine en schattige casa die wat weg had van een mini boerderij maakte veel goed. Een vriendelijke familie wachtte ons op en we werden hartelijk begroet en rondgeleid door het huis. Het gezin had paarden, kippen en een hond die puffend in de zon lag omdat hij elk moment kon bevallen!
We lieten onze spullen achter en huurden mountainbikes bij onze casa om alvast een kijkje te nemen bij het strand van Playa Giron. In de late middag uurtjes was het heerlijk om over dit strand heen te lopen. Verder vonden we het ook een verademing om door een rustige, open en landelijke omgeving te fietsen. Na onze korte verkenningstocht stond een vers gekookte maaltijd voor ons klaar in de casa. Uiteraard kregen we weer een hele kippenborst, waardoor we na het eten van zoveel kip dat onze broeken op springen stonden, het nog steeds bijna onaangetaste leek.
Duiken in de Caraïbische zee
De volgende dag werden we om half 9 bij de casa opgehaald door een duikbusje, die ons naar een goede duiklocatie zou brengen. De man van onze casa had deze excursie voor ons geregeld, zoals alles volgens mij wel te regelen valt voor de betalende toerist op Cuba (met uitzondering van bustickets). Eén belletje en het was geregeld, ideaal! We haalden onderweg nog enkele andere toeristen op en stopten bij de duikschool. Opvallend was dat ik mijn duikbrevet niet hoefde te laten zien. Het gewoon simpelweg vertellen dat ik 10 keer had gedoken was genoeg. Ik had dus net zo goed kunnen zeggen dat ik een professionele duiker was. De duik die ik maakte was prachtig! Samen met het groepje "half gevorderde duikers" en de duikinstructeur doken we langs een prachtige muur van koraal. Het water was helder en had een aangename temperatuur, waardoor een wetsuit met korte mouwen voldoende was.
Op de zondag heb ik nog een duik gemaakt bij een andere locatie die minstens net zo mooi was. De rest van het weekend zijn we heerlijk tot rust gekomen en hebben we ons hoofd weer wat ruimte kunnen geven voor een hoop nieuwe informatie die de week erop zou volgen! Als afsluiter van het weekend was de hond van de casa nog net voor we gingen bevallen van negen schattige pitbull puppy's!