Bij ‘trauma’ denken we al snel aan hele zware gebeurtenissen die voor bijna ieder mens traumatiserend zijn: ongelukken, (getuige zijn van) geweld, misbruik, verwaarlozing, of verlies van een naaste. Niet veel mensen realiseren zich dat ook kleine of alledaagse gebeurtenissen traumatiserend kunnen werken: een valpartij, een zogenaamd kleine verwondingen, een afwijzing van een belangrijk persoon, medische en tandheelkundige behandelingen, grensoverschrijdend gedrag, het te horen krijgen van een naar bericht, enz. enz.
Ieder mens heeft sterke en zwakke plekken. Onze kwetsbaarheid voor trauma is onder andere afhankelijk van in en externe hulpbronnen, zoals hulp van vrienden en familie, of een fijne en veilige eigen plek. Wat ook meespeelt is opvoeding, familiedynamiek, levensomstandigheden, lichamelijke en geestelijke gesteldheid, stress, eerder trauma, en leeftijd.