Maximus Confessor (ook Belijder of Homolegetes), Constantinopel, Klein-Azië / Schemarion bij Batoemi aan de Zwarte Zee; monnik & 'martelaar'; † 662.
Feest 21 januari (oosterse kerken) & 29 februari & † 13 & 14 (overbrenging relieken) & 19 (overbrenging relieken) augustus.
Hij moet rond 580 in Constantinopel geboren zijn. In het begin van zijn carriëre vinden wij hem aan het hof in Byzantium als secretaris van keizer Heraclius. Op 33-jarige leeftijd keerde hij dat alles de rug toe, en werd monnik; aanvankelijk in Chrysopolis en later in Cyzicus. Als theoloog streed hij tegen de ketterijen van zijn tijd: het monofysitisme en het monotheletisme.
Op een goed moment vond hij keizer, patriarch en praktisch de gehele geloofsgemeenschap tegenover zich. Het is onbeschrijflijk hoeveel hij in die strijd heeft moeten verduren. Zo verloor hij door toedoen van de monotheletistische keizer zijn rechterarm en zijn tong. Hij werd tweemaal verbannen en stierf in Transkaukasië.
Op latere concilies werd hij in het gelijk gesteld. Hij geldt als de belangrijkste Griekstalige theoloog uit de 7de eeuw; hij liet een wetenschappelijke weerlegging na van het monotheletisme en negentig theologische werken waaronder antwoorden op moeilijke bijbelpassages, een boek over het geestelijk leven en de navolging van Christus, waaraan is toegevoegd een verzameling uitspraken van kerkvaders. Hij heeft ook een inwijding ('Mystagogie') op zijn naam staan in de geloofsgeheimen van kerk en liturgie.
[000»Euplos;016; 017;101; 101a;102; 105;106; 107;108;110;111a;112;127;229;500; Dries van den Akker s.j./1999.07.21]