Carter was zijn tijd ver vooruit. Dat bleek nog eens toen zijn opvolger, Ronald Reagan, de panelen weer liet verwijderen in 1986. De panelen verdwenen in een stoffige opslagplaats, en zouden zeker in de vergetelheid zijn geraakt, was het niet voor Peter Marbach van het Unity College in Maine. Peter was op zoek naar een manier om het College, dat focust op milieueducatie, onder de aandacht te brengen. In 1991 reed Peter met een oude, gammele schoolbus naar het Zuiden om de zonnepanelen op te halen voor een symbolisch bedrag van 500 dollar. Funfact: dit stuitte op weerstand van de lokale voetbalcoach, die bang was dat hij geen nieuwe bus meer zou krijgen voor het voetbalteam als de bus deze tocht vol zou houden.
Sindsdien hebben 16 van de zonnepanelen op het dak van de cafetaria van het Unity College gelegen: de rest paste niet en ging terug in de opslag. De panelen trokken een hoop aandacht, en hielpen bij het genereren van donaties die hard nodig waren. In 2010 werden de panelen, die inmiddels 31 jaar oud waren en niet meer zoveel opleverden van het dak verwijderd. Sommige van de Witte Huis panelen hebben ondertussen een hele reis afgelegd: eentje dook er op in het Solar Science and Technology wetenschapsmuseum in China. Twee anderen liggen in het Smithsonian en de Carter Library. Het Unity College is van plan de andere zonnepanelen ook te doneren.
Ex-president Jimmy Carter heeft niet stilgezeten sinds 1979. De 32 panelen zijn ondertussen uitgegroeid tot een heuse solar farm van 3500 panelen. Carter’s solar farm in zijn geboortedorp (Plains, Georgia) wekt nu 1.3 MW op, genoeg om meer dan de helft van het dorp van stroom te voorzien. Daarbovenop liet de Carter familie ook nog eens 324 zonnepanelen installeren op de Jimmy Carter Presidential Library.