Boertige leut in smeuiig Vlaams, maar erg voorspelbaar en naast taalvirtuositeiten ook veel clichés. ( )
In tegenstelling tot de meeste commentaren (http://www.bookcrossing.com/journal/9696380) blijkt het dat ik me aan het andere eind van het spectrum bevind. (Maar ik moet we toegeven dat dit het eerste boek is dat ik van Dimitri Verhulst lees. Ik heb wel de film van 'De helaasheid der dingen' gezien.) Ik vond dit best een leuk boek. Enorm zwartgallig, hard en deprimerend maar vaak heel grappig. Ik hou wel van zwarte humor en met dit boek heb ik ineens een stevige portie binnen.
Het leukst vond ik de beschrijving van de pest en de vele middeltjes die "het" daartegen probeert. (Quote: "Tevergeefs. Gelijk lagen lasagne blijven de lijken zich opstapelen; af en toe moet er in worden geprikt voor ze gaan ontploffen van het zich ophopende vocht. Op de zeeën drijven stuurloos schepen waarvan de volledige bemanning het leven heeft gelaten en de roeiers vol schimmels en sappig in hun riemen hangen, de losse vellen vaandelend in de wind.") ( )