Bart : "Wel, we willen echt heel graag die passie delen en dus hebben we het plan opgevat om een reeks van hands-on workshops te organiseren. Specifiek gericht naar Supply Chain Professionals."
Joël : "Mensen beseffen nog te weinig dat het hier gaat over de grootste revolutie in ons vak, sinds de komst van ERP. En daar willen we verandering in brengen!"
Bart : "Alles begint met in mensentaal een aantal praktische use cases uit te leggen. We willen de mensen echt tonen wát je precies kan doen in een Supply Chain context met AI en Machine Learning. Hen laten kennismaken met Data Lakes of IoT."
Dank jullie wel voor het interessante gesprek. Ik kijk alvast uit naar de reeks workshops die jullie zullen organiseren. Veel succes en hartelijk bedankt !
Hebt u interesse in deze webinars, stuur dan een mail naar supplychain@moore.be en wij houden u op de hoogte.

Collega C probeerde omstandig zwaaiend mijn aandacht te trekken, terwijl ze haar stem verhief tegen de onbekende aan de andere kant van de telefoonlijn.
“U bedoelt René?” riep ze bijna. Ik keek om. Ze wees naar de hoorn in haar hand en knikte veelbetekenend. Even later legde ze neer.
“Nou zeg!” brieste ze. “Die vrouw had het over ‘die Pipo bij jou op het werk’!” Ze keek verontwaardigd.
Om maar even in stereotypen te vervallen: zijn Pipo’s niet voornamelijk hetero? Ik denk aan Pipo en z’n Mammalou, Bassie die zich op t.v. al eens een keer hevig verlustigde aan de harries van Georgina Verbaan.

Petrischaaltjes met een voedingsbodem van agar brachten ooit een revolutie teweeg in de wijze waarop microben in het lab werden gekweekt. Nu worden ze door kunstenaars gebruikt als canvas.
Onze relatie met microben is altijd gecompliceerd geweest. We vrezen ze als ‘bacillen’ die ziekten verwekken, maar we omarmen ze ook, vanwege hun rol in de voedselketen en de bereiding van gefermenteerd voedsel. Toen Antonie van Leeuwenhoek (1632-1723) eind zeventiende eeuw de eerste microben onder de microscoop bekeek, werd hij de vader van de microbiologie. Maar er zouden eeuwen voorbijgaan voordat wetenschappers deze organismen op eenvoudige wijze in het lab konden opkweken. Tegenwoordig spelen microbiële kweken een centrale rol in zogenaamde ‘agarkunst’, waarbij deze doodgewone voedingsbodem wordt gebruikt als canvas en kunstwerken met behulp van bacteriekweken worden gecreëerd – van schetsen en schilderijen tot zelfs 3D-kunst.
Sinds 2015 organiseert de American Society of Microbiology (ASM) een jaarlijkse prijsvraag voor agarkunst, en dit jaar waren er 347 inzendingen in de categorieën wetenschap (‘Professional’), niet-wetenschap (‘Maker’) en kinderen (‘Kids’). De inzenders stuurden foto’s van hun agarcreaties in, waarna medewerkers van de ASM de inzendingen in elke categorie beoordeelden en het publiek via sociale media kon stemmen op de winnaar van de Publieksprijs.
Zita Pöstényi gebruikte een drietal agarschaaltjes voor haar creatie ‘Hongaarse volkskunst’, waarmee ze dit jaar de Publieksprijs van de ASM-prijsvraag won. Pöstényi is microbiologe bij SYNLAB Hungary Ltd. en creëerde haar ontwerp met behulp van vijf micro-organismen: Escherichia coli (roze), Enterococcus faecalis (turquoise), Acinetobacter junii (geel), Klebsiella pneumoniae (blauw) en Citrobacter freundii (lila).
Gisteren werden de winnaars van dit jaar bekendgemaakt. Daartoe behoren een uitbeelding van een koi-vis en een lotusbloem van Arwa Hadid, verbonden aan de Oakland University (Professional); Hongaarse volkskunst van Zita Pöstényi, van SYNLAB Hungary Ltd. (Publieksprijs); een bacterieel zelfportret van Korey Abram (‘Maker’); en ‘Cirkel van het leven’ van Kate Lin (‘Kids’), waarin de onderlinge verbondenheid van al het leven op aarde wordt uitgedrukt.
Eeuwen geleden kweekten microbiologen bacteriën op allerlei voedingsbodems, variërend van aardappelen tot gestold eiwit en vlees. Robert Koch (1843-1910), de man die op basis van een reeks principes meerdere besmettelijke ziekten identificeerde, wilde het maken van kweken in het laboratorium verbeteren door gebruik te maken van een vaste stof die transparant was en gesteriliseerd kon worden. Gelatine leek een goede kandidaat, maar het had één nadeel: het wordt vloeibaar bij 37°C, een temperatuur die bij veel kweken wordt gebruikt.
Angelina Hesse (1850-1934), assistente en illustratrice in het Duitse laboratorium van Koch, meende dat een ingrediënt dat veel als bindmiddel in jams en puddingen wordt gebruikt, ook een uitstekende voedingsbodem voor petrischaaltjes zou zijn. Dat ingrediënt was agar, een geleiachtige substantie dat uit zeewier wordt gewonnen.
Ze vertelde het idee aan haar man, die in hetzelfde lab werkte, en hij legde het voor aan Koch, die het goedje uiteindelijk gebruikte om een kweek te maken van Mycobacterium tuberculosis, de bacterie die tuberculose veroorzaakt. Helaas kreeg Hesse nooit erkenning voor haar idee, maar haar bijdrage betekende een revolutie in de manier waarop wetenschappers microben in het laboratorium opkweken.
Zeven kunstwerkjes op agar beelden objecten rond de aarde uit, in een inzending met de titel ‘Het Micro-Universum’. “In de wereld van de microbiologie zijn veel aspecten onbekend en onzeker,” schreven de in Hongkong wonende kunstenaars Hoi Lam Tiffany Tai en Tsz Yuen Fong. “Zoals we zoveel mogelijk kennis en waarheden proberen te vergaren over een macro-universum rond de aarde dat we niet kunnen bereiken, zo proberen we dat ook met een micro-universum om ons heen dat we niet kunnen zien.”
Om petrischaaltjes met agar te maken wordt agarpoeder gemengd met voedingsstoffen en water, onder druk verhit om de oplossing te steriliseren en dan in ondiepe schaaltjes gegoten. Wanneer de agar afkoelt, stolt het tot een stevige, gladde en doorzichtige gelei die als voedingsbodem voor het kweken van bacteriën dient – een grote verbetering ten opzichte van de eerder gebruikte etenswaren.
Agarschaaltjes zijn er in verschillende soorten en maten, om kweken te kunnen maken van uiteenlopende soorten micro-organismen. Die organismen worden in een breed assortiment van kleuren en typen opgekweekt en vormen een perfect medium om levende kunst mee te creëren. Alexander Fleming (1881-1955), de uitvinder van de penicilline, was een van de eersten die aan ‘agarkunst’ deed. Maar het zou nog lang duren voordat deze kunstvorm echt van de grond kwam.
De ‘ASM Agar Art Contest’ ontstond uit een reeks ‘foto’s van de dag’ op sociale media. Toen een foto van een agarkunstwerk van Rositsa Tasjkova in december 2014 een hit werd op internet, kwamen medewerkers van de ASM op een idee: de volgende zomer hadden ze hun eerste prijsvraag voor agarkunst uitgeschreven.
In 2014 creëerde Rositsa Tasjkova van de Université de Nantes deze kerstboom op agar en deelde het kunstwerkje met personeel van de ASM die haar werk op sociale media volgden. Nadat de foto een hit op het internet was geworden, besloot de ASM een jaarlijkse prijsvraag voor agarkunst uit te schrijven. Voor de eerste editie in 2015 kwamen 84 inzendingen binnen.
“Het idee was om onze leden te betrekken bij iets leuks waarmee we de buitenwereld konden laten zien dat wetenschappers ook heel creatief kunnen zijn,” zegt Katherine Lontok, voorlichtster van de ASM. In het eerste jaar werden er 84 inzendingen ingestuurd en sindsdien is de prijsvraag tot een veelzijdig evenement uitgegroeid.