Het Centre Spatial Guyanais CSG bij Kourou in Frans-Guyana is het lanceercentrum van de Europese Ruimtevaartorganisatie ESA. Hier worden de Arianeraketten van ESA en Arianespace gelanceerd.
Kourou ligt op slechts 500 kilometer van de evenaar en is daardoor voor veel lanceringen de gunstigst gelegen lanceerbasis ter wereld. Als gevolg van de aardrotatie krijgt een raket hier bij lancering 460 meter per seconde extra snelheid bij lanceringen in oostelijke richting.[1] Bovendien is het eenvoudiger om vanaf deze locatie satellieten in omloopbanen boven de evenaar te brengen. Een bijkomend voordeel van de ligging van Kourou is dat de lanceerbaan boven zee ligt zodat er geen risico's voor de bevolking zijn in geval een lancering mislukt.
Ook niet-Europese ondernemingen kunnen vanaf CSG raketten lanceren. ESA betaalt twee derde van de jaarlijkse kosten van de lanceerbasis.
De lanceerbasis werd in 1964 door Frankrijk gesticht. In hetzelfde jaar werd de eerste raket gelanceerd, van het type Véronique. Op 5 november 1971 werd hier de enige Europa-2 raket gelanceerd. Nadat in 1975 ESA was opgericht werd de basis opengesteld voor lanceringen van ESA. Voor het lanceren van de Europese Arianeraket werd de basis tussen 1975 en 1978 op kosten van ESA omgebouwd. Op 24 december 1979 werd de eerste Ariane 1-raket gelanceerd vanaf lanceerplatform ELA-1. Dit lanceerplatform werd later ook voor raketten van het type Ariane 2 en Ariane 3 gebruikt. Voor de lancering van Ariane 4-raketten werd een nieuw lanceerplatform gebouwd, ELA-2, dat op 15 juli 1988 werd gebruikt voor de eerste lancering van een Ariane 4. Voor het lanceren van Ariane 5-raketten werd weer een nieuw platform gebouwd, ELA-3. Op 4 juni 1996 werd vanaf dit platform de eerste Ariane 5 gelanceerd. (De lancering was een fiasco als gevolg van fouten in de lanceersoftware.) In 2004 werd begonnen met de bouw van lanceerplatform ELS voor Sojoezraketten dat sinds 2011 in gebruik is. Dit platform ligt als enige niet in de gemeente Kourou, maar in de aangrenzende gemeente Sinnamary. Een verdrag geeft ESA het recht Sojoezraketten voor eigen doeleinden te lanceren, terwijl de Russische ruimtevaartorganisatie het CSG kan gebruiken als alternatief voor de eigen lanceerbasis Kosmodroom Bajkonoer. Eind 2004 werd begonnen met het verbouwen van ELA-1 tot ELV om dit platform geschikt te maken voor het lanceren van de Europese draagraket Vega. In 2012 werd de eerste Vega er gelanceerd. Voor de Ariane 6 wordt anno 2017 een nieuw lanceerplatform genaamd ELA-4 aangelegd.
De infrastructuur van CSG bestaat uit gebouwen waar raketten en satellieten worden voorbereid op de lancering, vijf lanceerplatforms (3 actief[2], 1 stilgelegd, 1 in aanbouw), een controlecentrum en een fabriek voor de fabricage van raketbrandstof.
Een onderdeel van de Parijse brandweer (Brigade des Sapeurs-Pompiers de Paris) is aanwezig voor brandbestrijding. De Gendarmerie Nationale en het Vreemdelingenlegioen zorgen voor bewaking van het terrein.
De omgeving van de basis, een gebied van honderden vierkante kilometers, is niet vrij toegankelijk, en de jacht is er verboden; zodoende is er een soort van natuurreservaat ontstaan waar de aanwezige fauna van profiteert, onder meer de zeldzame wezelkat en de tayra.[3][4]
Zie de categorie Centre Spatial Guyanais van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.