Op het dak van het NRC gebouw staat een markant huisje, dat vanaf de bouw heeft gefunctioneerd als duiventil. Postduiven schijnen een liefhebberij te zijn geweest van Nijgh. Ook het eerdere gebouw van de NRC aan de Grote Markt beschikte over een duivenzolder. De duiventil wordt echter overbodig als de NRC over een telegraaflijn gaat beschikken. Dat is niet de enige modernisering, want de NRC beschikt onder meer over een stoomlift die 1000 kilo papier tegelijk uit het souterrain naar de drukkerij kan brengen. Ook is er een elektrisch belsysteem en kan met spreekbuizen gemakkelijk worden gecommuniceerd tussen de verschillende afdelingen van de krant. Drie jaar na het in gebruik nemen van het gebouw wordt er een zeer moderne Koening & Bauer rotatiepers geplaatst. Vanuit een koetshuis aan de Eendrachtsstraat beschikt de krant over een eigen postwagendienst.
Het in 1940 gebombardeerde deel van de Witte de Withstraat wordt tijdens de wederopbouw in de jaren vijftig weer gevuld met nieuwe kantoorpanden. Zoals onder meer het gebouw van de firma Blikman & Sartorius. De NRC verschijnt officieel voor het laatst op 1 oktober 1970. Dat jaar komt er een fusie tot stand met het Algemeen Handelsblad, waarmee al sinds 1964 is
samengewerkt binnen de Nederlandse Dagblad Unie. In Rotterdam komt de nieuwe krant uit als NRC Handelsblad met een nieuwspagina over Rotterdam, in Amsterdam als Handelsblad NRC met een nieuwspagina over Amsterdam. De krant maakt deel uit van de Nederlandse Dagblad Unie, tot dit concern in 1995 wordt overgenomen door PCM Uitgevers. In 2009 neemt De Persgroep PCM over. In 2012 verhuist de NRC geheel naar Amsterdam.