Zondag1: Max Kieft (JG2) interviewt Gertjan Tamerus (HFC 1) · Koninklijke HFC
Max Kieft (JG2) interviewt Gertjan Tamerus (HFC 1)
Max Kieft speelt in de JG2 en hoewel hij jong is, doet hij ook wel eens mee met de JG1. Max speelt op het middenveld en in de spits, een beetje dezelfde positie als Gertjan Tamerus. Max scoort veel, 3-4 goals per wedstrijd, ook in de JG1.
Max is fanatiek voor Feyenoord.
Max: Winnen jullie vaak?
Gertjan: Nou, dit seizoen hebben we genoeg gewonnen. Voor het eerst in de Tweede Divisie was het best spannend of we daar goed genoeg voor zouden zijn. Maar het antwoord was positief: we blijven erin. We hebben 11 keer gewonnen en 9 keer gelijk gespeeld.
Gertjan: Maarre, hoe doet jouw elftal dat, Max?
Max: Wij winnen meer dan we verliezen! Dus dat moet dan maar het doel zijn voor volgend seizoen voor HFC 1.
Max: Hoe vaak trainen jullie?
Gertjan: Met het hele team trainen we drie keer per week. De meeste spelers uit ons team gaan ook 1 of 2 keer per week naar de sportschool voor krachttraining. In de zomer gaan alle spelers ook veel hardlopen. In het seizoen trainen we op maandag-, dinsdag- en donderdagavond. Alleen als we in het weekend op zaterdag of zondag spelen, verschilt dat wel eens. Max traint twee keer per week, op maandag en woensdag.
Max: Hoeveelste staan jullie op de ranglijst?
Gertjan: Dat weet ik niet uit mijn hoofd. Ik zal meteen eens even kijken: wij staan op de twaalfde plaats van de achttien. Maar het belangrijkste is dat we erin blijven. Wel zou het heel leuk zijn als we zaterdag kunnen winnen van FC Twente. We spelen thuis om 18 uur, dus kom vooral kijken, ook met je vrienden en teamgenoten. Als wij zaterdag kunnen winnen, dan kunnen we nog wel 1 of 2 plekjes stijgen. Dat zou super zijn, in de top tien eindigen!
Max: Heb je veel blessures gehad?
Gertjan: Ja, helaas ben ik best wel veel geblesseerd geweest. Maar dit seizoen gelukkig niet. Tot drie wedstrijden terug heb ik alles gespeeld en toen had ik nog een wedstrijdje met Carlos voor de meeste speelminuten dit seizoen. Carlos heeft mij nu verslagen. Toen ik nog betaald voetbal speelde, ben ik wel veel geopereerd. Ik ben wel zes keer aan mijn achillespezen geopereerd, en ook aan mijn rug. Door die blessures moest ik ook stoppen met profvoetbal, dat was wel heel jammer. Maar eigenlijk ben ik aan de andere kant heel blij dat ik nog een aantal jaren op niveau heb kunnen voetballen, want toen ik mijn hernia kreeg, was het helemaal niet zeker of dat nog zou kunnen.
Max is nooit geblesseerd! De conclusie is dat hij te snel is voor zijn tegenstanders, ook is er in het G-voetbal meestal geen sprake van schoppartijen, dus dat is heel goed.
Max: Moet je veel reizen om naar wedstrijden te gaan?
Gertjan: Ja, dat is wel het geval. We zitten in een competitie met clubs uit het hele land. Vorige week waren we in Groesbeek, bij De Treffers. We zijn in Hardenberg geweest en ook in het zuiden van het land. Gelukkig kunnen we daar met de bus naar toe rijden, dan ben je wel drie uur onderweg. Wij rijden niet echt met onze eigen bus, maar wel met een bus waar prachtige HFC stickers op zitten. Dan kan iedereen onderweg goed zien dat we van HFC zijn!
Dat is trouwens wel gezellig, want veel spelers kaarten en we spreken natuurlijk veel over onze wedstrijden en over de manier van spelen. Zo kunnen we ons ook goed voorbereiden.
Aanstaand weekend mag Max naar Zeist om te voetballen. Daar speelt zijn team drie wedstrijdjes, zo gaat dat in de Friends League. De jongens gaan dan met eigen vervoer, papa's en mama's rijden dan.
Max: Koop je elk jaar nieuwe voetbalschoenen?
Gertjan: Jazeker, soms zelf meer. Want we spelen en trainen vaak op kunstgras en dan slijten je schoenen sneller. En soms koop ik wel eens een extra paar, want als ik een goede voetballer op bepaalde schoenen zie lopen, dan denk ik "die koop ik ook", want dan scoor ik meer :-). Ik hou niet zo van al die kleuren van schoenen, dus ik koop meestal zwarte. En adidas heeft dan meestal de goede schoenen voor mij. Ik speel altijd op dezelfde schoenen, met vaste noppen. Er zijn ook spelers in ons Eerste die op een nat veld op schroefnoppen spelen, maar dat doe ik niet.
Het wordt nu natuurlijk wel belangrijk, ten slotte, dat Max en zijn maten en ook de lezers van dit interview a.s. zaterdag het Eerste komen aanmoedigen. Want die eerste tien willen wij wel bereiken!