Annuletpaw
Onderwerp: How I hate the night wo 11 sep 2019 - 18:31
In de duisternis van de nacht was Annuletkit bijna onzichtbaar; zijn zwarte, onverzorgde vacht ging op in de omgeving en enkel zijn koele blauwe ogen reflecteerden het maanlicht. Ze waren lichtjes toegeknepen in de eeuwige frons die zijn gelaat sierde, de enige emotie die je op zijn snuit zag. Hij zat met zijn rug tegen de muur van de nursery in een soort rare positie die wel wat weg had van de manier waarop zijn broer meestal zat; zijn achterpoot uitgestrekt en zijn voorpoten samen in het midden geplaatst op de plaats die tussen zijn achterpoot had horen te zijn, maar nu enkel naast zijn ene achterpoot was. Annuletkit zuchtte verveeld, sloot zijn ogen en leunde zijn hoofd naar achteren. De nacht was al even vreselijk dan de dag. Hij zou niets liever doen dan dag en nacht slapen; maar vandaag had hij overdag te veel geslapen, waardoor hij dat deze nacht niet meer kon. In ieder geval was er nu niemand die hem lastig viel; en om dezelfde reden voelde hij zich eenzaam.