Voor de uitleg van het begrip werktuig dient te worden aangesloten bij het spraakgebruik. Op grond van dat spraakgebruik dient onder een werktuig te worden verstaan: een voorwerp of een geheel van voorwerpen dat gebruikt wordt om zekere krachten te overwinnen met behulp van andere krachten dan wel wordt gebruikt als middel bij het bewerken, vervaardigen of verplaatsen van objecten. Voor de berekening van de omvang van de vrijstelling dient het totaal van de stichtingskosten van die werktuigen in aanmerking te worden genomen, dus zowel de materiaalkosten als de loonkosten. In casu stond feitelijk vast dat 40% van de waarde van de gebouwdelen 'Ziekenhuis' en 'Polikliniek' bestaat uit werktuigen; van die werktuigen valt vervolgens 40% onder de toepassing van de werktuigenvrijstelling zodat per saldo 16% van de waarde van die gebouwdelen bij de waardebepaling buiten aanmerking blijft.
De overige (niet-vrijgestelde) werktuigen hebben een restwaarde van 15% van de stichtingskosten van die installaties.
Een duidelijk arrest en in beginsel niet verrassend. Het is vaste jurisprudentie dat het begrip 'werktuig' naar het spraakgebruik dient te worden opgevat. Dat de werktuigenvrijstelling alleen op installaties in de procesindustrie toepassing zou vinden, zoals de gemeente in deze procedure betoogde, is toch echt onjuist.
Meest verrassend onderdeel is wel dat uit deze procedure kan worden afgeleid dat de Taxatiewijzer voor ziekenhuizen geen (of althans onvoldoende) rekening houdt met de toepassing van de werktuigenvrijstelling. Dat betekent dat waarschijnlijk aan meer ziekenhuizen een te hoge WOZ-waarde is toegekend. Ook blijkt maar weer dat een taxatiewijzer, die slechts (algemene) kengetallen voor de WOZ-waardering bevat, niet zonder meer toegepast kan worden bij de feitelijke waardering van een (individueel) object.
Met deze wetenschap kan bij de WOZ-waardering 2015 gelijk rekening worden gehouden! Het indienen van een bezwaarschrift tot behoud van rechten dient daarom te worden overwogen.