Ik moest braaf zijn - deMens.nu
8 juli 2021 / Magazine/Van de bovenste plank
Veertig dagen opname in de psychiatrie
In Ik moest braaf zijn doet de 26-jarige Laura De Houwer relaas van haar gedwongen opname in een psychiatrisch ziekenhuis in volle coronatijd. Ze vertelt openhartig over haar depressie, haar zelfmoordgedachten en haar borderline persoonlijkheidsstoornis. En ze getuigt moedig over de mensonterende praktijken die ze in die periode van veertig dagen in de psychiatrie ziet en meemaakt.
De isolatie en fixatie die ze ondergaat, en de traumatische impact die daarvan uitgaat, duwen haar nog dieper de put in: "De tranen rollen terug over mijn wangen. Ik schaam mij zo. Ik voel me zo dood vanbinnen. Ik voel me geen mens meer. Misschien ben ik dat ook niet meer."
Maar bovenal spreekt er toch hoop uit het verhaal. Hoop dat therapie en behandeling enige verlichting brengen. Hoop ook dat vertrouwen tussen hulpverlener en patiënt, en een betere communicatie verandering teweegbrengen.
Want zo rondt de auteur het boek af, met een open gesprek – geruggensteund door een ombudsvrouw – met de directeur van het ziekenhuis en enkele hulpverleners. Het is een betoog dat niet ongehoord mag blijven, nu er meer dan ooit over mentaal welzijn en psychische kwetsbaarheid wordt gesproken.