Storyteller heet de nieuwe cd van Boi Akih, de band van zangeres Monica Akihary. Vier songtitels (o.a.: Anin en mahina, wind en vrouw) staan in het Haruku, de taal die men op het gelijknamige Molukse Eiland (rechts van Ambon) spreekt. Akihary’s vader komt daar vandaan en deze taal is volgens de linguïsten stervende. Akihary zingt in deze prachtige taal en ik wou dat ik de teksten kon verstaan! Haar Engelse teksten zijn al erg poëtisch namelijk en haar fluwelen stem brengt de exotische woorden verleidelijk over. Maar ze kan nog veel meer: op Imaginary Journey begint ze te scatten als Bobby McFerrin, op Lost Souls krijst ze als een horde oerwoudapen en op Dryland klinken haar meervoudig opgenomen stemmen als een spacy meditatiekoor. Niels Brouwer heeft alle songs (10) gecomponeerd, elk stuk ademt een zeer eigen sfeer. Hij bespeelt een zevensnarige gitaar met een mooi geluid en een harpgitaar. Dodó Kis verrijkt deze wereldmuziek met het luchtige blaasgeluid van haar blokfluiten. Vooral van haar jazzy improvisaties op de tenor kon ik niet genoeg krijgen. Sekou Dioubate bespeelt een kora (snaarinstrument uit West-Afrika) en maakt daarmee het strandfeest compleet. Op Japala’a (passie) heeft hij een ingetogen solo en ontvoert je ver weg naar een tropisch eiland! (M.K.)