Niet iedereen die terugkeert, vindt wat ze hebben overgelaten - nl.baiug.org
Niet iedereen die terugkeert, vindt wat ze hebben overgelaten
Ons leven bestaat uit keuzes, niet altijd zoet, niet altijd bitter.Vaak zal onze keuze termen bevatten die iets achterlaten dat al goed is, onderdeel van onze reis, zodat we nieuwe en nieuwe richtingen kunnen inslaan. Deze besluitvorming is nooit gemakkelijk, en wanneer het gaat om onthechting, "geven", dan zullen er alles aan erger als we besluiten
kunnen dingen veranderen geworden, kan er geen terugkeer. Niemand is vrij plotseling worden waargenomen bij enkele verleidelijk aanbod van werk, studie, om te worden uitgenodigd om nieuwe projecten op te starten in sommige afgelegen plaats, in een andere stad, in een ander land. Op dezelfde manier, niemand is vrij vervelen en ontevreden over het leven dat je leidt te voelen, met als doel een ander leven, totaal tegengesteld aan wat tot dan toe. Of het nu gaat om een ​​voorstel of een persoonlijke droom, het is zeker dat de wil om te veranderen op elk moment kan ontstaan.
Op zulke momenten, zullen velen van ons worden geconfronteerd met een groot dilemma, omdat de kansen niet iedereen zou kunnen passen, maar ons, of we zullen moeten kiezen om wel of niet een nieuwe reis te aanvaarden, maar met achterlating van een partner, een huis, vrienden, een heel vorig leven. Het is alsof we helemaal opnieuw beginnen, hoewel onze levens al zijn vervuld
, inclusief ons hart. Dus het aanvaarden van het nieuwe betekent een eenzame reis, met alleen onszelf, niets en niemand anders.Het punt is dat we hebben geen verplichting om te wachten op een andere
terwijl hij ver weg van je dromen te realiseren zonder ons voor onbepaalde tijd. Passief bekeken keken we, als louter toeschouwers aan de andere kant van het kleine scherm, naar de prestaties die we samen konden en moeten doen, tenzij we dat willen. De tijdrovende fysieke afstand veroorzaakt emotionele terugtrekking, de afkoeling van de affectieve lading, omdat men eenvoudig gewend raakt aan zowel aanwezigheid als afwezigheid. Dit is overleven. Zoals je ziet, des te meer we leven, des te meer keuzes we zullen hebben voor de toekomst, des te meer afstand doen, de winsten en verliezen die we zullen verzamelen, want dit is hoe het leven werkt, trilt, oproept, de nieuwe promoot, maar bijna nooit op een rustige manier. Kiezen voor altijd zal pijnlijk zijn, simpelweg omdat, bij het kiezen van iets, iets over het hoofd zal worden gezien. We moeten duidelijk zijn over het werkelijke belang van alles en iedereen die deel uitmaakt van onze reis, zodat we niet precies nalaten wat onze ziel voedt. Zoals ze zeggen, loopt de lijn en loopt zowel voor degenen die vooraan gaan als voor degenen aan het eind ervan.