De tijd leert. Onze vereniging doet ook aan traditie, en gebleken is dat je van sommige tradities veel last kan hebben. Denk maar aan het vuurwerk. Wij hadden last van de traditie van overlast door jongetjes uit de buurt. Door de voortgang van de tijd waren we daar een paar jaar van verlost, maar een nieuwe generatie is groot geworden, en dat hebben we gemerkt.
De tijd vernieuwt. Maar dat heeft ook voordelen. Dit jaar zitten we in de overgang naar een nieuw enthousiast bestuur zodat het oude bestuur zich met een gerust hart kan terugtrekken. Dit jaar hebben we afscheid genomen van de heer Daraz. Na het droeve nieuws van het overlijden van zijn vrouw, bleek hijzelf ook ernstig ziek. In het voorjaar heeft hij nog wat op zijn tuin rond gescharreld, totdat al gauw bleek dat dat ook niet meer ging. De tijd is onverbiddelijk. Op uitdrukkelijk verzoek van zijn familie én van de nieuwe tuinder is de Italiaanse vijg die hij in de tuin heeft aangeplant blijven staan.
Toch lijkt de tijd te dringen. Door de klimaatverandering en door de ontwikkelingen op het wereldtoneel lijkt de tijd in een stroomversnelling te komen, en sneller te gaan dan eerst. Het is alsof we van het ene tijdperk in het andere rollen, en alsof alles nu op scherp staat, en hét in het jaar 2020 gaat gebeuren. Wordt 2020 het einde van iets of een nieuw begin?
Tijd zit de mens op de hielen, en de versnelling van de tijd maakt het er niet beter op. Op onze tuin doet de tijd echter rustig aan. De gewassen volgen hun eigen groeitempo, en zaai- en oogsttijd laten zich niet beïnvloeden. Als je op de tuin bent bestaat de tijd niet. Je bent er, en dat is het.