jean pierre rawie, geportretteerd door ger siks cs....
In het tijdschrift Noorderbreedte, dat een keer in de twee maanden verschijnt, zat een rubriek met de titel Atelier Siks C.S.
Siks staat voor Ger Siks, een kunstenaar die het kleurpotlood heeft gekozen als zijn medium, en die met dat kleurpotlood niets minder dan wonderen weet te verrichten. Voor die Noorderbreedte-rubriek maakte hij steeds een portret van een bekende nooderling, en vaak werden die portretten aangevuld met portretten van de CS uit de rubriekstitel. Dat was in de meeste gevallen Siks' partner Trudy Kramer, maar vaak ook anderen, zoals Herman van Hoogdalem. In 2002 verschenen er zelfs vijf portretten van de Groninger dichter Jean Pierre Rawie in het blad, ieder portret mooi op één pagina.
Het mooie was, dat je niet alleen verschillende visies te zien kreeg op, in dit geval, Rawie, maar ook het werk van een aantal totaal van elkaar verschillende figuratieve kunstenaars. Fascinerend, en een stil pleidooi voor de figuratieve kunst.
Om het werk van Siks ten volle te kunnen waarderen is het goed je te realiseren dat de kleurpotloodtekening die je hier rechts ziet in werkelijkheid 18 bij 12 centimeter meet. Dat wil zeggen dat je hem hier nog iets groter ziet dan hij in werkelijkheid is. Siks is niet alleen een meester op de vierkante centimeter, hij weet in die kleine tekeningen ook altijd veel details te verstoppen die iets zeggen over de geportretteerde. Zo is de keurig gekamde baard niet de enige indicatie van de ijdelheid van Rawie - het lintje dat je nog net kunt zien is ook veelbetekenend. Er valt aan deze ene tekening nog veel meer te interpreteren, maar dat laat ik verder aan jou over.
Het olieverfschilderijtje van Trudy Kramer meet 30 bij 35 centimeter en laat Rawie de levensgenieter en wijndrinker zien, de Rawie ook die het goed met zichzelf getroffen heeft.
Daaronder de stille, eenzame Rawie van Herman van Hoogdalem, een aquarel van 46 bij 43 centimeter die Rawie perfect en profil getroffen heeft.
Olga Wiese maakte een relatief fors olieverfschilderij van 125 bij 125 centimeter waarin de Rawie te zien is die genoeglijk en met zichtbaar plezier koketteert met zijn spoken en nachtmerries.
En Hester Schroor tenslotte protretteert Rawie in ei tempera op een panoeel van 40 bij 60 centimeter als de dandy die in de verkeerde tijd geboren lijkt te zijn.
Alles bij elkaar levert het een gedifferentieerd beeld van Rawie op, waarbij we meteen ook het meesterschap van de verschillende kunstenaars mogen bewonderen. Het is dan ook buitengewoon jammer dat Noorderbreedte al een paar jaar geleden gestopt is met de rubriek.
Een boek met alle portretten die in al die jaren gemaakt zijn zou wat mij betreft meer dan welkom zijn.