Vrouwkje Tuinman - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Vrouwkje Tuinman.
Vrouwkje Tuinman in 2019 (foto: Luuk Huiskes)
Beroep journalist, columnist, schrijver
Vrouwkje Tuinman ('s-Hertogenbosch, 14 september 1974) is een Nederlandse dichteres, romanschrijfster, journaliste en columniste.[1] Zij bracht tot dusver zes dichtbundels en vier romans uit.
Vrouwkje ontving in februari 2004 de Hollands Maandblad Poëziebeurs 2003/2004 en werd genomineerd voor de Libra Prijs. Ze ontving in 2005 het C.C.S. Crone-stipendium en werd genomineerd voor de Debutantenprijs 2006 en de Selexyz Debuutprijs. In 2010 ontving zij de Halewijnprijs voor haar hele oeuvre.
Tuinman studeerde algemene letteren en muziekwetenschap. Sinds 1997 is ze werkzaam als freelance journalist en recensent. Ze schrijft/schreef onder andere voor de volgende media en organisaties: Trouw, Preludium, Het Concertgebouw, Opzij, de Volkskrant, La Vie en Rose, Schrijven, Yoga, Akkoord, Zing, Zone030, Rails, Marie Claire, One, Utrechts Nieuwsblad, Hollands Maandblad en Trajectum.
Boeken van Vrouwkje Tuinman:
Vitrine. Poëzie. Amsterdam, Nijgh & Van Ditmar, 2004.
Grote Acht. Roman. Amsterdam, Nijgh & Van Ditmar, 2005.
Receptie. Poëzie. Amsterdam, Nijgh & Van Ditmar, 2007.
Buurvrouw. Roman. Amsterdam, Nijgh & Van Ditmar, 2008.
Intensive Care. Poëzie. De Jonge Hond, 2010.
Wat ik met de sleutel moet. Poëzie. Amsterdam, Nijgh & Van Ditmar, 2011.
De rouwclub. Roman. Amsterdam, Nijgh & Van Ditmar, 2013.
Sanatorium. Poëzie. Amsterdam, Cossee, 2014.
Afscheidstournee. Roman. Amsterdam, Cossee, 2016.
Lijfrente. Roman. Amsterdam, Cossee, 2019.
Boeken geschreven/samengesteld door (onder anderen) Vrouwkje Tuinman:
Ingmar Heytze & Vrouwkje Tuinman: Verdomd interessant, maar gaat u verder. De taal van Wim T. Schippers. Den Haag, SDU / Antwerpen, Standaard; 2000.