Paasmars 2000 in Twente: stop wapenindustrie
De vredesbeweging verlangt van de wapenindustrie in Twente en elders, dat deze zich serieus inzet voor het volledig stoppen met oorlogsproductie. Daarbij kan gedacht worden aan een termijn van 5 jaar. Tijdens de Paasmars 2000, alweer de achtste in successie, zullen de deelnemende organisaties en personen deze wens - onder andere door middel van een petitie - bij diverse hoofdkantoren van wapenfirma's kenbaar maken.
Geen wapens, maar zorg!
Met de conversie van wapenfirma's tot producenten van maatschappelijk nuttige goederen en diensten komt een eind aan de gigantische verspilling die kenmerkend is voor militaire en wapenproductie. In schril contrast met die verspilling staan de chronische tekorten in de gezondheidszorg, het onderwijs, de zorg voor het milieu, evenals de toenemende armoede in de Derde Wereld. Tegenover de miljarden aan investeringen voor de ontwikkeling en bouw van de 'Joint Strike Fighter' (JSF, beoogd opvolger van de verouderd geachte F-16-jachtbommenwerpers), staat een uitgeklede thuiszorg, zonder voldoende personeel en middelen voor zieken, ouderen en gehandicapten. Wat alleen al Stork en Urenco aan de JSF verdienen kan de zorgsector voor lange tijd uit de brand helpen. Urenco ontwikkelt bovendien, samen met de Universiteit Twente, een laser-procédé voor de productie van verrijkt uranium, geschikt voor kernwapens.
De acties met Pasen 2000 in Twente zijn ook een aanklacht tegen de vredesondermijnende rol van wapenproductie en -handel. Wapenfirma's hebben immers baat bij oorlogen en zijn meestal niet kieskeurig in de werving van hun klanten. De bepaling van staatswege dat niet geleverd mag worden aan landen in spanningsgebieden wordt niet consequent toegepast óf creatief ontdoken. Zo staan er op de HSA-klantenlijst landen als Turkije (oorlogvoerend tegen de Koerden), Zuid-Korea (in conflict met Noord-Korea), Taiwan (in conflict met China), Indonesië (voerde oorlog tegen Oost-Timor; gewapende onderdrukking van binnenlands verzet) en India (in conflict met Pakistan). Nederland staat in de top-tien op de wereldranglijst van wapenexporteurs.
Vaak beroepen Nederlandse wapenfirma's zich op het argument dat ze produceren ten behoeve van zogeheten vredesoperaties. Een grote wapenklant, de NAVO, acht zich bevoegd overal ter wereld vredesoperaties uit te voeren. Deze vormen echter geen geloofwaardige bestaansgrond en nog minder een rechtvaardiging, niet voor de NAVO en niet voor wapenproducenten. Zo betekende de NAVO-vredesoperatie in Joegoslavië een regelrechte oorlog tegen dat land en zijn bevolking.