Liefdesbrieven gewisseld tusschen Willem Kloos en Jeanne Reyneke van Stuwe van juni 1898 tot 7 september 1899 » Kloos, Willem » 1927 - Pag. 666 | Delpher
eenmaal wel eens vrij zal mogen ademen en me bewegen en mijn leden recht-strekken in de lucht, onder jouw leiding, in louw hoedé Lief! 6 '
O, ik verlang naar je, ik verlang naar je, - want jij zal me los-maken van alles, wat me nu nog beëngt en beklemt, jij zal me bevrijden, jij zal mijn redder zijn. Ik heb je hef, ik geloof in je, ik vertrouw op je, ik heb je hef, ik heb je hef! O, nu nog zie je mijn gezegden maar voor "woorden" aan, want anders zou je niet, een beetje spottend zeggen: "jij kunt mij niet zoo "hevig-hartstochtehjk" hefhebben, of ik heb jou nog tienmaal erger hef", - maar later, later, o, mijn Lief, als wij voor altijd samen zijn, dan zal je het inzien, klaar, volkomen, dat alles, alles, wat. ik heb gezegd: de onwankelbare, waarachtige waarheid was, - dat ik mijn gevoel niet heb bedacht of overdreven, maar dat ik alles, alles nauwkeurig zóó en zóó alleen heb gemeend, als ik het uitte tegen je.
Ik heb je hef, en omdat ik je hefheb, verlang ik zóó ontzettend naar je, dat het als een koorts door mijn leden brandt, - mijn Hefde is verlangen, - verlangen naar jou, naar jou, éénig Lief, - o, was je al maar hier, was je al maar hier, voor goed! -
O, mijn éénig Lief, dat je 't zóó gezegd hebt. dat ik het waarheid vóel en wéét, dat ik werkelijk iets beteeken in je lot, dat mijn leven waarde heeft voor jou! Je weet 't niet, Wihem, Lief-van-mijn-Ziel, welk een groote, goddehjke kracht je me daardoor geeft, - hoe aUes een ander aanzien voor me krijgt, - hoe ik rustig en gelukkig word, en tevreden-met-mijn-bestaan! O, die onnoembare zahgheid van te weten, dat ik voor iemand leven mag, ik, ik, die me altijd als te veel, als overbodig op de wereld heb beschouwd, dat ik iets zijn kan voor jou, o, begrijp je niet, Heve, Heve Lief, dat dit bewustzijn me zahg maakt, zóó kalm inwendig, zóó heerlijk gerust, dat aUes in me evenmatig wordt en zich vereffent tot harmonie? O, dat je zegt, dat ik noodig ben voor jou, - dat ik alles van me aan je wijden mag, dat geeft aan mijn leven een doel, dat maakt me sterk en wilskrachtig en flink, dat geeft me levenslust en levensmoed, dat doet me de toekomst rustig tegen-zien, - dat maakt me gelukkig, gelukkig, gelukkig!