Ik wilde de bloesjes fotograferen. Maar hoe? Ik had geen idee. Ik weet niets van fotografie. Maar ik heb wel een camera. Kijken en op het knopje drukken dus. Ik begon bij de bloesjes aan het wasrek. Het fotograferen hielp me bij het kijken. Ik keek. Ook in het kijken voelde ik aan de stoffen, maakten mijn handen knoopjes dicht, schikte ik de kraagjes. Ik zag mijn moeder, terwijl ze een bloesje aan of uit deed. Ik zag haar in duizend verschillende situaties in de bloesjes. De bloesjes vertelden verhalen en ik luisterde. Ze hingen weken en weken aan mijn wasrek. Steeds veranderde ik hun volgorde, de kleurencombinaties, ik herschikte hangertjes, bloesjes en herinneringen. Mijn eigen was droogde ik ergens anders.