Ja. Ongeveer 1000 euro per maand kan ik gemiddeld opzij zetten, dus dat is ongeveer 35% van mijn inkomen. Ik probeer een verhouding te houden van 25% spaargeld (spaarrekening en deposito’s), 25% obligatiefondsen en 50% aandelenfondsen (indexfondsen). Als ik geld ga inleggen, kijk ik elke keer waar ik dat moet doen om zoveel mogelijk op deze verhouding uit te komen.
Om over een paar jaar te kunnen stoppen met betaald werk. Natuurlijk is datzelfde spaargeld ook beschikbaar voor als ik toch plotseling geld voor iets anders nodig zou hebben, maar mijn hoofddoel is dus dat ik over een paar jaar mijn baan op kan zeggen. Ook al is mijn baan best leuk, werk is toch werk en neemt tijd in beslag die je ook aan leukere dingen zou kunnen besteden. Bovendien is het best mogelijk dat mijn specifieke werk over een paar jaar verdwijnt of veel minder leuk wordt. Daarom vind ik het extra belangrijk dat ik de vrijheid zal hebben om mijn baan kwijt te raken of op te kunnen zeggen.
Momenteel heb ik al ongeveer de helft van het bedrag wat ik hiervoor nodig denk te hebben, en het groeit natuurlijk jaarlijks aan. Ook mijn vriend heeft een hele mooie buffer. Daardoor zijn we nu in een heel andere positie dan tien jaar geleden. Mocht nu een van ons zijn baan kwijtraken of zelfs arbeidsongeschikt raken, dan zijn de financiën gewoon geen groot probleem. Tien jaar geleden had ik dan wél meteen een groot probleem gehad...
Over vijf jaar … hoop ik inderdaad geen betaalde baan meer nodig te hebben. Het kán zijn dat ik op dat moment nog wel werk, maar dat zou dan voor 18-20 uur per week geworden zijn, en dat geld zou ik dan niet echt nodig hebben en dus kunnen besteden aan extraatjes en goede doelen.
Ik ben geen reislustig type, dus ik ga niet vele verre reizen maken als ik niet meer hoef te werken. Ik zie wel voor me dat ik dan bijvoorbeeld meer vrijwilligerswerk ga doen, mijn hobby’s weer ga oppakken, vaker op mijn nichtjes en neefjes ga passen (zolang die dat nog nodig hebben), cursussen ga volgen, enzovoort.