Al zou je, als je de voorplaat van ReumaMagazine 7 ziet, misschien anders denken: er worden geen gevaarlijke capriolen van je gevraagd als je meedoet met Hardlopen met Reuma. Integendeel. Dit project is zeer zorgvuldig in elkaar gestoken zoals je in het dossier kunt lezen. De voorplaat is een vallen en opstaan foto die op het laatste moment door een leuke fotograaf werd gemaakt. Nora Schenk deed als een van de eerste patiënten mee aan Hardlopen met Reuma. We ontdekten dat we nog geen tien minuten lopen van elkaar wonen. Jelte Brontsema, de projectleider, vond het niet erg om in de auto te stappen en zo kwamen we bij het fort op de Ossenmarkt van Weesp bij elkaar. Dit torenfort van de Nieuwe Hollandse Waterlinie werd in 1892 aan de Stelling van Amsterdam gevoegd. Maar die geschiedenis lieten we even voor wat het was. We zagen de groene vestingwallen, de Vecht en de molens aan de overkant. Ik zag hoe enthousiast Nora en Jelte aan het hardlopen gingen, op de wallen en op de ongelijke grond. Ik doe het ze niet na. Ik zag ook hoe fotograaf Femke Berkhout, zelf geen onverdienstelijk hardloper, ze bijhield om de foto’s te maken. De foto op de voorkant symboliseert het vallen en opstaan dat hoort bij het leven van mensen met reuma, en in feite bij het leven van ons allemaal. Eruit halen wat er in zit, is dan het devies. “Mensen met reuma vragen zich vaak af of het wel kan, ze hebben vaak angst om te beginnen met hardlopen”, zegt reumatoloog Irene Bultink. In het dossier wordt verteld wie, ook als het om hardlopen gaat, meer kan dan hij of zij voor mogelijk houdt.