Biografie van Ludwig van Beethoven - Preludium
Ludwig van Beethoven was een Oostenrijkse componist, die net als Joseph Haydn en Wolfgang Amadeus Mozart tot de Eerste Weense school behoort. Met zijn individualistische stijl en steeds langere, meeslepende stukken stond Beethoven aan de wieg van de Romantiek.
Jonge jaren in Bonn
Ludwig van Beethoven werd op 17 december 1770, waarschijnlijk een dag na zijn geboorte, gedoopt in de Remigiuskerk te Bonn. De componist was het tweede kind van Johann en Maria Magdalena (geb. Keverich) van Beethoven. Van vijf kinderen werden alleen Ludwig, Caspar Anton Carl (1774) en Nikolaus Johann (1776) volwassen.
Ludwigs vader en grootvader waren als respectievelijk zanger en kapelmeester aan het hof van Bonn verbonden. Vanaf zijn vijfde jaar kreeg Ludwig piano- vioollessen van zijn vader. Na zijn tiende jaar ging hij niet meer naar school.
'Ik zal het noodlot bij de keel grijpen. Het zal me beslist niet helemaal verpletteren.' Brief van 16 november 1801 aan Franz Gerhardt Wegeler, de jeugdvriend tegenover wie Beethoven zich voor het eerst over zijn doofheid heeft uitgelaten
In 1778 gaf Beethoven zijn eerste concert als pianist. Vanaf 1781 kreeg hij piano- en compositieles van de hoforganist Christian Gottlieb Neefe. In 1783 kreef Beethoven zelf een baantje aan het hof als klavecinist in het orkest en vormden zijn Kurfürsten sonates zijn eerste publicatie. Werk als pianoleraar bij de cultureel hoogstaande familie von Breuning komt Beethovens algemene ontwikkeling ten goede, en in de zoon des huizes Stephan vindt hij een vriend voor het leven.
In 1787 ontmoet hij Mozart tijdens een bezoek aan Wenen, maar keert terug naar Bonn omdat zijn moeder op sterven ligt. Zijn broer Johann raakt aan de drank en wordt onder curatele gesteld. Vanaf 1789 is Ludwig officieel hoofd van de familie. In 1792 krijgt hij een beurs van de keurvorst om in Wenen bij Joseph Haydn te gaan studeren.
Beethoven volgt ongeveer anderhalf jaar lessen bij Haydn. Hij maakt al gauw naam als pianovirtuoos en wordt vooral geprezen om zijn ongeëvenaarde improvisaties. Als pianoleraar is hij in trek bij de adel. In 1795 worden de Pianotrio's opus 1 gepubliceerd.
In een brief uit 1801 vermeldt Beethoven aan zijn jeugdvriend Franz Wegeler dat hij sinds een paar jaar problemen met zijn gehoor heeft. Op 6 oktober 1802 schrijft hij voor zijn broers het Heiligenstadt testament, waarin hij zich verontschuldigt voor de door zijn doofheid veroorzaakte neiging tot afzondering: 'De deugd en de liefde voor de kunst hebben me ervan weerhouden zelfmoord te plegen'.
In zijn laatste jaren was Beethoven zo doof dat hij vragen alleen kon beantwoorden als ze voor hem op werden geschreven. Desondanks bleef hij componeren tot vlak voor zijn dood op 26 maart 1827.
Tussen 1804 en 1807 schrijft enkele liefdesbrieven aan Josephine von Brunswick. Zij krijgt in 1813 een dochter, Minona (Anonim). De vader is onbekend; er is gesuggereerd dat het Beethoven was.
De componist heeft in 1810 het voornemen om met Therese Malfatti te trouwen, maar wordt afgewezen. Voor wie de (waarschijnlijk) in 1812 geschreven, maar niet verzonden brief aan de 'Unsterbliche Geliebte' bestemd is geweest, is onzeker. Men neemt tegenwoordig aan dat het Antonie Brentano, een vriendin van Goethe, was.