Skrjabin Deux Poeme N.32 by Ivo Pogorelich
(Ivo Pogorelić ) geboren Belgrado, 20 oktober 1958
Kroatisch pianist
Ivo Pogorelich werd in 1958 geboren als de zoon van een contrabassist, en kreeg zijn eerste muzieklessen toen hij zeven jaar oud was. Op zijn twaalfde ging hij naar Moskou om daar te studeren aan de centrale muziekschool bij Evgeny Timakin. Daarna studeerde hij aan het Conservatorium van Moskou. In 1976 begon hij zijn studie bij Aliza Kezeradze, die hem de traditie van de Liszt-Siloti school bijbracht. Ze trouwden in 1980. Aliza overleed in 1996.
Pogorelich won de eerste prijs bij het Casagrande Concours in Terni, in Italië in 1978, en de Montreal International Music Competition in 1980. Het meest beroemd werd hij echter door de prijzen die hij niet won.
In 1980 nam Pogorelich deel aan het Internationaal Frederick Chopin Piano Concours in Warschau en werd in derde ronde uitgeschakeld. De Argentijnse pianiste Martha Argerich was woedend, verklaarde openlijk dat hij een genie was, en verliet uit protest de jury. Zijn debuut recital was in Carnegie Hall in 1981.
Pogorelich speelde veel solo recitals over de gehele wereld en heeft gespeeld met alle grote beroemde orkesten, zoals het Boston Symphony Orchestra, het London Symphony Orchestra, het Chicago Symphony Orchestra, het Wiener Philharmoniker, en het Berliner Philharmoniker. Pogorelich begon al snel met zijn opnames bij Deutsche Grammophon.
Hij heeft werk opgenomen van Bach, Beethoven, Brahms, Chopin, Haydn, Liszt, Mozart, Moessorgski, Prokofiev, Rachmaninoff, Ravel, Scarlatti, Scriabin and Tsjaikovski.
In 1986 richtte Pogorelich een stichting op in Kroatië om de carrières van jonge artiesten in zijn land te promoten, en in 1989 het Ivo Pogorelich Festival in Bad Wörishofen, dat jonge artiesten de mogelijkheid geeft om op te treden met bekende artiesten. In december van 1993 startte Pogorelich in samenwerking met de Ambassador Foundation in Pasadena, Californië de "International Solo Piano Competition" De eerste prijs is een bedrag van USD 100,000.
In 1994 hielp hij bij het verschaffen van medische ondersteuning in Sarajevo; hij richtte een stichting op die liefdadigheidsconcerten organiseert. Verder hiep hij het Rode Kruis, hielp geld in te zamelen voor herbouw van Sarajevo, en steunde de strijd tegen ziektes zoals kanker en multiple sclerosis. In 1988 werd hij tot Goodwill Ambassadeur van de UNESCO benoemd.
Toen zijn vrouw Alizia in 1996 overleed trok Pogorelich zich steeds meer terug en trad nagenoeg niet meer op, maar tegenwoordig is hij weer actief.
Keuze uit zijn discografie: Bach, Engelse suites nr. 2 en 3, Scarlatti, 4 sonates; Ludwig van Beethoven, pianosonate nr. 32 in C mineur op. 111; Frederic Chopin, preludes op. 28; Frederic Chopin, scherzi 1 - 4; Frederic Chopin, pianoconcert nr. 2, 1983 met het Chicago Symphony Orchestra olv Claudio Abbado; Frederic Chopin, polonaise op. 44; Moessorgski, Schilderijententoonstelling, Ravel, Valses nobles et sentimentales; Schumann, symphonische Etudes, Toccata, Beethoven, pianosonate nr. 32 in C mineur op. 111; Tschaikowski, pianoconcert No. 1 met het London Symphony Orchestra onder leiding van Claudio Abbado; Domenico Scarlatti, sonates; Johannes Brahms, Intermezzi op. 117, Rapsodieën op. 79; Maurice Ravel, Gaspard de la nuit
Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Ivo_Pogorelich .