Vijf natuur- en milieuorganisaties hebben hun groen aanvalsplan ontvouwd. Het plan bestaat uit elf ideeen voor investeringen in de natuur als tegenhangers van de overheidsmiljarden die de komende jaren in de infrastructuur worden gestopt. Dit alles onder het motto: als Nederland toch op de schop moet, dan maar goed.
De ideeen staan verwoord in het boekwerkje Veters Los dat dinsdag in Den Haag werd gepresenteerd. Het Wereld Natuur Fonds (WWF), Natuurmonumenten, Natuur en Milieu, de Unie van Provinciale Waterschappen en Vogelbescherming Nederland beschrijven daarin hun groene impuls die bij elkaar f. 8,8 miljard gulden kost.
De presentatie volgt bijna een week nadat de Nieuwe Kaart van Nederland publiek werd. Daarin zijn alle plannen in kaart gebracht voor nieuwbouwwijken, nieuwe wegen en dergelijke. Het rijk wil de komende twintig tot dertig jaar zo’n f. 120 miljard investeren in infrastructurele poen.
Om een tegenwicht te bieden aan economische groei en bouwlust, is het nu dus Veters Los. Een voorbeeld van een plan is de inbedding van het HSL-traject dat binnenkort het Groene Hart van Nederland doorklieft. Voor f. 350 miljoen willen de organisaties de rails tussen Leiderdorp en de A12 (zo’n twaalf kilometer) verpakken in een ‘robuuste groene structuur’. Het grootste deel van dat geld ( f. 250 miljoen) gaat overigens op aan het aankopen van de grond langs het trace.
Verreweg het duurste idee van de organisaties geldt de waterconservering in het Groene Hart. De instanties reppen over een ‘tijdbom’ onder de ontwikkeling van West-Nederland in de vorm van toenemende ontwatering. Voor ruim f. 4,5 miljard denken de organisaties het tij te ke keren middels aankopen van grond en het beheren, verbeteren en inrichten.
De titel Veters Los is, zo liet WWF-voorzitter Ed Nijpels weten, geinspireerd op de vrijheidsstrijd van vrouwen in de vorige eeuw. Zij wisten zich uiteindelijk uit hun ‘corset’ van onderdrukking te bevrijden. “Nederland moet zich nu ook bevrijden uit dat corset. Het economisch wonder vraagt om extra investeringen in de natuur”, aldus Nijpels. “Elke gulden die in de natuur wordt gestopt, wordt gezien als luxe terwijl elke gulden die aan wegen wordt besteed als nuttige investering geldt. Er moet een evenwicht komen tussen investeringen in infrastructuur en in natuur.”
den haag – De civiele kamer van de Hoge Raad vindt dat Heijmans Bouw in Rosmalen ten onrechte een schadevergoeding van 1 miljoen gulden eist van de Staat.
Heijmans stelt dat de Belastingdienst jegens het bouwconcern een onrechtmatige daad heeft begaan, maar de Hoge Raad heeft de claim afgewezen.
De schadeclaim komt voort uit een overeenkomst uit 1980 tussen Heijmans en Sport en Spel Aalsmeer BV, dat behoorde tot het bedrijfsconglomeraat van tennishallenbouwer A. Poot. Sport en Spel had in 1980 van de Belastingdienst in Eindhoven 1 miljoen gulden tegoed op grond van de Wet investeringsrekening (WIR) die toen nog bestond.
Sport en Spel verkocht de WIR-vordering die het had op de Belastingdienst aan Heijmans. Daarmee loste het bedrijf een deel van een schuld van 2,7 miljoen gulden af die het bij Heijmans had uitstaan. In 1981 werd Sport en Spel failliet verklaard.
In de jaren daarna zag Heijmans niets van de investeringsbijdrage die Sport en Spel van de Belastingdienst tegoed had. Pas in 1986 en 1989 werd het geld in twee etappes uitbetaald. Daarvoor moesten wel eerst een bezwaarschriftenprocedure en een rechtszaak bij het Gerechtshof worden gevoerd. In de procedure bij het Gerechtshof werd Sport en Spel bijgestaan door de belastingadviseur van Heijmans.
Heijmans stelt 1 miljoen gulden renteschade te hebben geleden, omdat het geld pas na vele jaren aan het Rosmalense bouwbedrijf werd betaald. Volgens Heijmans is de Staat daar verantwoordelijk voor. De Hoge Raad stelt dat de Belastingdienst met Heijmans op zich niets maken had, omdat het ging om WIR-premies van Sport en Spel.