De cover voor de nieuwe plaat van Gorod: "A maze of recycled creeds", doet op het eerste zicht denken aan black metal. De realiteit is echter heel anders, hier hebben we zonder meer te maken met een soort death metal, die moeilijk in één zin valt samen te vatten. Het Franse gezelschap wisselt vaker van ritme en snelheid in één nummer dan het ongeoefende oor kan volgen. Sterk gedaan? Jawel. Virtuositeit in een subgenre dat, in tegenstelling tot wat sommige onwetende zielen beweren, helemaal niet simpel is? Jazeker, maar... te veel is trop en trop is nog steeds te veel volgens mij. Net als je denkt dat je doorhebt hoe een riff of groove in elkaar zit of er zelfs maar een beetje van kunt genieten, switcht het alweer over naar het volgende. Daardoor mist de muziek die, zoals eerder aangehaald erg knap gebracht is, haar volledige slagkracht. Om het progressieve gedeelte van de muziek nog meer te onderstrepen, wordt er duchtig getoverd met effecten op de gitaarpartijen. Dat berooft death metal onmiddellijk grotendeels van de bruutheid die het zo goed kan maken. De vocalen variëren van screams die je eerder in een hardcore-achtig landschap verwacht tot diep zittende deathgrunts, die zowel afzonderlijk als in combinatie best leuk klinken. Gorod, we weten dat jullie kunnen spelen, maar soms is minder wel degelijk meer!