En intussen voeren de scheepjes voorbij (de inzetfoto staat op de achterkant van het Scheepjes-breiboek).
Op de handwerkbeurs zat ik voor het eerst achter een weefgetouw en het was leuk! Ik kreeg les van een medewerkster van Mirja Wark, van het Weefcentrum in Finsterwolde. Zij geeft diverse en deskundige cursussen en is vooral gespecialiseerd in etnisch weven. Door haar liefde voor en publicaties over etnisch textiel is zij bekend geworden. De bovenste foto van geweven banden heb ik in de stand van Golden Haand gemaakt. Wat was het leuk om in deze mooie stand met het aansprekende weefwerk nu achter een weefgetouw te zitten. Ik heb ervan genoten. Er is ook een mooie foto van me gemaakt, maar ik laat op deze blog liever een paar mooie weefboeken zien. Sommige boeken zijn behoorlijk zeldzaam en gezocht (zoals het boek Väva med Hemslöjden en Summer & Winter en 200 Patterns for Multiple Harness Looms.
Andere boekjes zijn ook zeldzaam, maar minder exclusief en duur, maar wel heel leuk, zoals de boekjes van Corrie Ruijper. Zij bespreekt o.a. de techniek Lampas, een oude weeftechniek uit het Middellandse Zeegebied. Dan nog een Encyclopedie erbij, en het is weer een mooie collectie!
Eén van de mooiste winterbloeiers is de toverhazelaar. Met een overvloed van gele bloemen minstens weerstaat de struik een maand lang de winterkou en nu zelfs de vorst en sneeuw. De bloemblaadjes krullen op bij mist, regen of kou, om zich te beschermen, maar bevriezen niet. Zodra de zon schijnt zullen ze zich weer ontvouwen. De bloemen zitten heel dicht op de takken.
Wij hadden er vroeger één in de tuin. “De Hamamelis bloeit!” riep m’n vader dan. En die vreugdevolle uitroep van vroeger echoot dan in m’n hoofd als ik er weer één zie. Ik ging een eindje fietsen, nadat het gesneeuwd had, en kwam deze compositie in wit-en-geel tegen. Mijn vreugdevolle uiting is nu om deze foto’s op mijn blog te laten zien.
Eén van de bekendste botanica die haar tekeningen omzette in kruissteekpatronen is Gerda Bengtsson. Ik heb juist weer een nieuwe (= oude) agenda met haar patronen voor m’n shop. Deze agenda van 1983 is een geliefd verzamelaars-object. De pagina van januari is geen toverhazelaar, maar past hier wel goed bij. Een plant om geen medelijden mee te hebben als de bloemen bedekt zijn onder een laag sneeuw: hij kan er tegen.
Code oranje of geel: voor wie de weg op moet minder prettig, maar ik kan er wel bij aansluiten met een kussentje en gele narcissen.
Ze heten zo omdat ze haast op een stokje lijken als je ze koopt, met de knop nog nauwelijks ontwikkeld. Maar ideaal om ze mee te nemen op dagen dat de ontvanger er nog mee moet reizen. Ik gaf een bosje aan m’n handwerkvriendin die ik gister ontmoette op de beurs: gewoon omdat het zo leuk was haar daar te ontmoeten. Ik stuurde ze zelfs op in een envelop, maar de post deed er langer over dan normaal. Dus wie weet was m’n aardigheidje ‘verdacht’ en ging het eerst langs de drugsbrigade.