Aan de uitgang van het schoolterrein zit een kerel met oortjes in op een stoel in de nazomerzon te genieten van het leven. Op de zijkant van de wagen achter hem lees ik “IT” en nog iets. “Ben je van dienst?” vraag ik bemoedigend. “Heb je al veel moeten tussenkomen?”
De opmerking brengt de IT-er terug onder de levenden en hij antwoordt zonder zijn blitse zonnebril af te zetten: “Nee, niet echt. Er was één stemmachine die na een uurtje blokkeerde. Een eenvoudige reboot en het was opgelost.” Was het maar altijd zo gemakkelijk, denk ik en ik lach hem toe: “De eerst aangewezen en meest efficiënte interventie bij computer-problemen. Dus je beleeft een rustige dag!”
De IT-er haalt de schouders op: “Ik ben hier al van 7 uur deze morgen. Lang voor acht uur kwamen de eerste kiezers opdagen. Toen de bureau’s opengingen, reikte de rij wachtenden tot hier. En maar foeteren dat ze moesten wachten.”