... Alleen als we ons individuele hart, onze individuele geest en onze individuele wil tezamen verzoenen in het universele hart van de mensheid, in liefde in plaats van angst, kunnen we elkaar dicht genoeg naderen om oude kloven te dichten en het duurzame evenwicht van natuurlijke gerechtigheid te herstellen. ...
uit 'the Wave - Kosmos in Beweging' - Jude Currivan
'Kijk', zei het opperhoofd, 'hoe wreed de blanken eruitzien. Hun lippen zijn dun, hun neuzen spits, hun gezichten zijn door rimpels doorploegd en verwrongen, hun ogen hebben een starre blik, ze zoeken altijd iets. Wat zoeken ze ? De blanken willen altijd iets, ze zijn altijd onrustig en gejaagd. We weten niet wat ze willen. We begrijpen hen niet. We geloven dat ze gek zijn.'
Jung vroeg hem waarom hij dacht dat alle blanken gek waren, en hij antwoordde: 'Ze zeggen dat ze met hun hoofd denken'. Daarna vroeg Jung natuurlijk waarmee zij dan dachten, en Ochwiä Biano legde zijn hand op zijn hart en zei :'Wij denken hier'.
uit 'Jung, waarheid & legende' - Vincent Brome
Zoals gezegd: alleen als men weet wat goed is, zal men goed kunnen zijn; alleen iemand die weet wat de ware betekenis van deugdzaamheid is, zal een deugdzaam mens kunnen zijn ... .
Kennis van het goede is nodig om goed te kunnen zijn en alleen wie goed is mag verwachten gelukkig te zullen zijn.
Inzicht leidt tot deugd, en deugd leidt tot geluk: zie hier het grote belang van kennis, van inzicht.
Zelfs is het zo, dat niemand bewust slecht handelt. Wie slecht handelt doet dat uit onwetendheid.
Sokrates
Water
bron van het leven
bron van de liefde
eeuwig stromend
in harmonie met Gods natuur
nooit eidigende, wollende kracht
kabbelend en vrolijk
van steen tot steen
geweldig en vrij over klippen en rotsen
beken verenigd tot de stroom
die vreedzaam ontstaat
in de oneindige verte van de zee.
DR. Ute Kleppik
Een bankier uit de Verenigde Staten stond bij de aanlegplaats van een Mexicaans kustdorp, toen een kleine vissersboot met één visser aan boord aanmeerde. In de boot lagen verschillende extra grote tonijnen.
De bankier feliciteerde de visser met zijn prachtige vangst en vroeg hem hoeveel tijd die vangst hem had gekost. "Nauwelijks een kwartier", antwoordde de Mexicaan.
De bankier vroeg hem waarom hij niet langer op zee was gebleven om meer vis te vangen. De visser zei dat hij genoeg vis had gevangen om in de behoeften van zijn gezin te voorzien. Daarop vroeg de bankier: "Maar wat doe je dan met de rest van je tijd?" De visser antwoordde: "Ik sta laat op, vis een beetje, speel met mijn kinderen, houd siësta met mijn vrouw en iedere avond wandel ik naar het dorp om een glas wijn te drinken met mijn vrienden en wat gitaar te spelen. MIjn dagen zijn goed gevuld!"
De bankier gaf hem de raad meer tijd te besteden aan het vissen. Met de opbrengst zou hij een grotere boot kunnen kopen, misschien zelfs meerdere boten. In plaats van zijn vangst te verkopen in een buurtwinkeltje, zou de visser ermee naar de veiling kunnen gaan. Misschien zou hij zelfs een eigen inmaakfabriek kunnen starten. Hij zou zelfs het kleine vissersdorpje kunnen verlaten en uitwijken naar Mexico City, dan naar Los Angeles en zelfs naar New York om daar een grote onderneming uit te bouwen.
"Hoeveel tijd zou ik daarvoor nodig hebben?" vroeg de visser. "Tien tot vijftien jaar". Meende de bankier. "En dan?" vroeg de visser. De bankier lachte. "En dan? Die is goed! Als het moment gunstig is kun je je onderneming op de beurs laten noteren en openbare aandelen uitschrijven. Rijk kun je worden, heel, heel rijk - multimiljonair!"
"En dan?" vroeg de visser weer.
"Dan zou je met pensioen kunnen gaan. Je zou kunnen verhuizen naar een klein, rustig vissersdorpje aan de zee, waar je lang zou kunnen slapen, spelen met je kinderen, siësta houden met je vrouw, 's avonds naar het dorp wandelen om er met je vrienden een glas wijn te drinken en gitaar te spelen!"
Mexikaanse parabel
De golven van het leven
De golven van het leven spoelen om ons heen,
al rollend, reinigend en de ruwe kantjes glagstrijkend,
totdat we een prachtige, glanzende edelsteen zijn,
volmaakt in schoonheid en perfectie.
We worden gebeukt en heen en weer geslingerd
totdat we ons losrukken en vederlicht naar het oppervlak stijgen,
om op de toppen van de golven te worden meegevoerd
in een sensationele en opwindende reis,
voor altijd vrij van de ontstuimige getijden van het leven.
Vrij om zweven tussen de sterren en
de verrukking van de eeuwigheid te smaken.
Ronna Herman
All men and women are born, live suffer and die; what distinguishes us one from another is our dreams, whether they be dreams about worldly or unworldly things, and what we do to make them come about...
We do not choose to be born.
We do not choose our parents.
We do not choose our historical epoch, the country of our birth, or the immediate circumstances of our upbringing.
We do not, most of us, choose to die; nor do we choose the time and conditions of our death.
But within this realm of choicelessness, we do choose how we live.
Joseph Epstein
The Wise Woman's Stone ...
A wise woman who was traveling in the mountains found a precious stone in a stream. The next day she met another traveler who was hungry, and the wise woman opened her bag to share her food. The hungry traveler saw the precious stone and asked the woman to give it to him. She did so without hesitation. The traveler left, rejoicing in his good fortune. He knew the stone was worth enough to give him security for a lifetime.
But a few days later he came back to return the stone to the wise woman. "I've been thinking," he said, "I know how valuable the stone is, but I give it back in the hope that you can give me something even more precious. Give me what you have within you that enabled you to give me the stone.
Author Unknown
De menselijke ziel is als water
Neerdalend uit de hemel
Opstijgend naar de hemel
Dan weer terugkerend naar de aarde,
Voor eeuwig heen en weer.
Goethe
Er was eens een juwelier in een middelgrote stad. Iedereen kende de man want hij had al jaren een heel bijzondere klok in zijn etalage hangen. Iedere ochtend als de juwelier het rolluik had opgetrokken en bezig was de horloges in de etalage te leggen, kwam er een man langs. De man bleef staan en zette dan altijd zijn horloge gelijk met de bijzondere klok in de etalage. Dat ging zo een aantal jaren door, dag in dag uit. Op een ochtend ziet de juwelier dat het etalageraam aan de buitenkant wel eens een sopje kan gebruiken. Hij loopt met een emmertje water naar buiten. Op datzelfde moment komt de man langs en zet zijn horloge weer gelijk. Nu houdt de juwelier hem staande en zegt : 'Ik zie u nu al jaren uw horloge gelijk zetten op mijn klok. Wat leuk.' 'Dat klopt', zegt de man, 'ik moet altijd de juiste tijd hebben want ik ben voorman op de fabriek een eindje verderop. Het is mijn taak om precies om vijf uur de fluit te laten gaan voor het einde van de dag.' 'Nou', zegt de juwelier, 'dat is ook toevallig. Iedere dag zet ik mijn klok gelijk op de tonen van die fluit.
Celia Jansen
Mijn leven zoals ik het leefde kwam me vaak voor als een verhaal dat geen begin en geen einde heeft.
Ik had het gevoel dat ik een historisch fragment was, een stukje waarvan de voorafgaande en de volgende tekst ontbreekt.
Ik kon me wel voorstelen dat ik wellicht in vorige eeuwen had geleefd en daar op vragen was gestoten waarop ik nog geen antwoord kon geven; dat ik nog eens geboren moest worden, omdat ik de taak die me was opgedragen niet had vervuld.
Carl Jung
Joy ...
And Joy is Everywhere; It is in the Earth's green covering of grass; In the blue serenity of the Sky; In the reckless exuberance of Spring; In the severe abstinence of gray Winter; In the Living flesh that animates our bodily frame; In the perfect poise of the Human figure, noble and upright; In Living; In the exercise of all our powers; In the acquisition of Knowledge; In fighting evils...Joy is there Everywhere.
Rabindranath Tagore
De klok des levens wordt maar éénmaal opgewonden, en geen mens kan precies vertellen wanneer de wijzers zullen blijven staan; vroeg of laat?
Het enige moment waarop je het leven bezit, ligt in het heden.
Heb dan lief en werk uit alle macht; wacht niet tot morgen, want dan staat de klok misschien al stil.
Ronna Herman
We kunnen de geschiedenis van de ziel niet beschrijven, maar we weten dat ze goddelijk is. Ik kan niet zeggen of deze prachtige eigenschappen die nu in dit sterfelijke omhulsel huizen zich ooit weer even actief zullen verenigen in een soortgelijk omhulsel, en of ze voordien een geschiedenis hebben gehad zoals die van dit lichaam dat u voor zich ziet; maar ik weet wel dat deze eigenschappen niet nu aan hun bestaan zijn begonnen, niet ziek kunnen zijn als ik ziek ben, noch in een graf kunnen worden begraven; maar dat ze circuleren in het universum: vóór de wereld er was, waren ze er al. Niets kan ze buitensluiten of ze opgesloten houden, maar ze dringen door in de oceaan en het land, in ruimte en tijd, vormen een essentie, en bezitten de sleutel tot de universele natuur. Uit dit geloof put ik moed en hoop. Alle dingen zijn bekend aan de ziel. Geen boodschap kan haar verrassen. Niets kan groter zijn dan zij. Ieder is vrij om angst te hebben of weg te kruipen als hij dat niet wil. De ziel woont in haar eigen rijk, en dat is ruimer dan de ruimte, ouder dan de tijd, wijd als de hoop en rijk als de liefde.
Ralph Waldo Emerson
At the end of life we will not be judged by how many diplomas we have received, how much money we have made, how many great things we have done. We will be judged by 'I was hungry and you gave me to eat, I was naked and you clothed me, I was homeless and you took me in.
'Hungry not only for bread - but hungry for love.
Naked not only for clothing - but naked for human dignity and respect.
Homeless not only for want of a room of bricks- but homeless because of rejection.
Mother Teresa
Een man van de wijngaarden sprak, stervend, in het oor van Marcela.
Voordat hij de geest gaf, onthulde hij haar zijn geheim : "de druif", fluisterde hij, "is gemaakt van wijn".
Marcela Pérez-Silva vertelde het mij en ik dacht : als de druif van wijn is gemaakt, misschien zijn wij dan de woorden die vertellen wat wij zijn.