Houten kerken in Roemenië vormen een kostbaar nationaal en mondiaal erfgoed. Tegen het begin van de 20e eeuw schiepen de Roemenen deze met een rijkdom en verscheidenheid aan houtsoorten en met opmerkelijke verfijning, waardoor de houten kerken een maximale expressie bereikten. Toen christelijke gemeenschappen in de dorpen en markten ontstonden werden om hen heen de eerste kloosters gesticht, de enige culturele centra gedurende vele eeuwen. In Roemenië werden tot 1918 meer dan 1.400 houten kerken gebouwd. Hun waarde is onschatbaar voor de hele Roemeense cultuur. Ze zijn een integraal deel van de nationale identiteit.