De Volkskrant, 27-10-2007, column door Ad Bergsma
Dan is de oplossing die Russell zelf kiest een stuk sympathieker. Hij neemt de regenboog als maatgever. Als je je ergens goed bij voelt, is het in orde. 'Elk plezier dat andere mensen geen schade doet, verdient waardering.'
Zijn keuze het geluksgevoel minimaal door het graniet te laten bepalen, lijkt misschien te radicaal. Toch kunnen mensen zich deze sterk verinnerlijkte houding veroorloven. Allereerst stelt de realiteit grenzen aan pogingen om jezelf voor de gek te houden. Als ik denk dat ik de schoonheid bezit van een topmodel en mijn gewone werk opgeef omdat de foto-opdrachten straks zullen binnenstromen, zal ik op de blaren zitten. Wie de regenboog najaagt en een stukje vliegt, leert daarna automatisch landen.