In 1843 werden dertien molens in de polder Het Grootslag voor het kapitale bedrag van 60.000 gulden omgebouwd tot toen moderne vijzelmolens, een belangrijke innovatie die meer capaciteit gaf. Maar toen kwam de stoommachine.
‘Het punt kwam ter sprake in een vergadering van hoofdingelanden van 19 October 1861. Toen werd voorgesteld om een proef met een stoomgemaal te nemen als steun voor de overige molens. Dit…ontmoette hevigen tegenstand van de conservatieve heeren Neefjes, Pool, Koopman, Stapel en Renkema. Zij verzetten zich met alle kracht’. Deze rijke veehouders zaten met hun grote bedrijven vooral op de hoge gronden, waar ze ook in natte tijden konden grassen en hooien. ‘Gelukkig echter was de meerderheid er voor.
De praktijk heeft de tegenstemmers in het ongelijk gesteld. Op 19 November 1861 werd besloten om een hulpgemaal te zetten te Andijk, dit ter vervanging van de drie oude Enkhuizers molens. De kosten bedroegen, ruw genomen ƒ 27.000,-. Het werd in 1863 in gebruik genomen. De drie molens brachten ƒ 1858,- op voor de sloop’.

Sjoerd Link werd geboren te Amersfoort op 22 april 1933. Het grootste deel van zijn leven heeft hij in Westfriesland gewerkt en gewoond, eerst in Zwaag, later in Bobeldijk. Hij overleed te Hoorn op 3 december 2012.
Sjoerd Link begon zijn loopbaan als boekhouder en schakelde na verloop van tijd over op het Vormingswerk. Als vormingsleider was hij, in zijn vrije tijd, eind jaren zestig, gangmaker van jeugdclub De Schakel in Zwaag. Toneelspelen was een van de activiteiten waarmee hij de leden van de club aan zich bond. Ze repeteerden en voerden toneelstukken op als Traliën trekken (Roger Pieters), Op weg naar Tar (Fernando Arrabal) en Een slok aarde (Heinrich Böll). Toen het Westfriese amateurtoneel in de gaten kreeg dat die Link uit de Wieringstraat in Zwaag aardig kon regisseren wist men de weg naar zijn voordeur te vinden. Zo kwam Sjoerd Link via het vormingswerk als regisseur terecht in de wereld van het amateurtoneel.
Toneelverenigingen als Tonegido (Westerblokker), De Rozenstruik (Oostwoud), Kunst Adelt Het Leven (Venhuizen) en Het Mosterdzaadje (Wijdenes) hebben volop van zijn bevlogenheid en vakmanschap geprofiteerd. In de eenakter Fietsen in het donker (Kees Holierhoek) waagde Sjoerd zich als meespelende regisseur zelf op het toneel.
In 1978 verhuisde Sjoerd naar een huis met bollenschuur in Bobeldijk. De bollenschuur werd een toneelschuur/theater en bewees als Studio 88 tevens zijn waarde als repetitieruimte. De verhuizing was voor hem de beslissende stap op weg naar een leven als zelfstandig theaterman. In de periode tot aan de opening maakte hij met toneelgroep Toverlink voorstellingen waarmee hij stad en land kon afreizen. Met Een draad in het donker (Hella S. Haasse) had hij bij tal van plaatselijke afdelingen van de Nederlandse Bond van Plattelandsvrouwen succes.
De officiële theater-opening vond plaats in oktober 1985. In de jaren erna groeide – aanvankelijk ongemerkt – het aantal voorstellingen voor kinderen. Daarmee werd Sjoerd de grondlegger van het roemruchte kindertheater Studio 88 aan de Bobeldijk. Toen pas werd Sjoerd echt bekend in Westfriesland, bij jong en oud.
In 2012 werd Sjoerd ernstig ziek en er was geen hoop op genezing. Het werd voor hem te zwaar om alleen in zijn huisje op de Bobeldijk te blijven. Eind november werd hij naar het Hospice Dignitas in Hoorn overgebracht.