De tabel hieronder geeft de gegevens van de ochtend- en avondverschijningen van Venus weer, tussen de jaren 1951 en 2000. Doordat de planeten Mercurius en Venus dichter bij de Zon staan dan de Aarde, staan zij vaak in de buurt van de Zon aan de hemel, zodat ze onzichtbaar zijn. Het beste moment om een van deze binnenplaneten waar te nemen is om die reden het moment waarop ze vanaf de Aarde gezien op maximale afstand van de Zon aan de hemel staan — de grootste elongatie.
Tijdens de grootste elongatie staat Venus als het ware “naast” de Zon aan de hemel en komt ofwel kort voor de Zon op, ofwel gaat kort na de Zon onder. In het eerste geval spreken we van eenochtendelongatie of westelijke elongatie en noemen we de planeet ochtendster, in het tweede geval van een avondelongatie of oostelijke elongatie en heet deze avondster. Wanneer de planeet verder van de Zon staat is deze in principe beter zichtbaar, maar dit is niet het enige wat een rol speelt (zie Waardoor zijn Mercurius en Venus soms ver van de Zon slecht zichtbaar?). De tabel hieronder geeft de omstandigheden van de grootste elongatie en die van het moment van beste zichtbaarheid weer. Klik op een datum voor meer details en een kaartje. Zie de verklaring bij de tabel voor meer uitleg over deze tabel.