Duuk, de kleinste van de klas, wint een walvissafari in Chili. Met de groep duwt hij een aangespoelde jonge walvis terug in zee en bedenkt hij een plan om de walvisjagers te stoppen.
Duuk is de kleinste van de klas; hij vindt dit helemaal niet leuk en wordt hiermee vaak geplaagd. Hij is dan ook dolgelukkig wanneer hij met zijn verhaal over walvissen de eerste prijs wint in een verhalenwedstrijd. Hij mag op reis naar Chili waar hij de blauwe vinvis in het echt kan bekijken. Zijn ouders hebben aanvankelijk heel wat bezwaren om hem als elfjarige alleen naar Chili te laten gaan, maar uiteindelijk stemmen ze toch toe. Hij komt terecht in een gastgezin waar het leven bijna volledig rond walvissen draait. De oma kent zelfs alle geluiden van de walvissen. Op de tweede dag van zijn verblijf vinden ze al een gestrande walvis die ze gelukkig met veel hulp kunnen redden. Duuk krijgt ook de kans om met een onderwatermicrofoon de geluiden van de groep walvissen te beluisteren. Maar natuurlijk hebben de walvisjagers de walvissen ook ontdekt en komen ze er snel op afgevaren. Samen met de oma slagen ze erin de walvissen weg te lokken door het geluid van een walvis in paniek te verspreiden via Facebook en aan iedereen langs de zuidkust van Chili te vragen om het geluid af te spelen. Op een bepaald moment merkt Duuk echter dat de babywalvis nog niet vertrokken is. Hij vaart met een rubberboot de grote walvisvaarder tegemoet en legt zijn boot precies in de lijn van de harpoen naar de walvis zodat de jagers onmogelijk kunnen schieten zonder hem te raken. Gelukkig zwemt de moeder met haar jong toch nog richting zuiden. Blauwe vinvissen kunnen snel zwemmen en dit wordt dit hun redding.
Zeer vlot geschreven verhaal dat je in één ruk uitleest. Zonder belerend over te komen leer je vanzelf heel veel bij over de blauwe vinvissen. Het contrast tussen de verschillende culturen - de oma die volledig volgens eigen tradities leeft en de kinderen die volop vertrowd zijn met de moderne sociale media - is duidelijk aanwezig. De manier waarop deze twee culturen elkaar vinden om een gemeenschappelijk doel te bereiken, is heel mooi beschreven. Het boek wordt afgesloten met een pleidooi om samen op te komen voor de blauwe vinvissen, nog wat extra uitleg over deze diersoort en een quiz met meerkeuzevragen. Er wordt ook verwezen naar interessante sites.
Duuk (11) is de kleinste van de klas. Hij wordt geplaagd en uitgescholden voor minigarnaal en minikadet. Juist hij wint een schrijfwedstrijd en mag op reis naar Chili om de blauwe vinvis in het echt te gaan bekijken. Het is de reis van zijn leven. Samen met Barbara uit het gastgezin vindt hij een aangespoelde blauwe vinvis die ze met hulp terugduwen naar zee. Dan verschijnt een walvisjager aan de horizon. Kunnen Duuk en Barbara de vinvissen redden van de jagers? Derde los te lezen deel in de reeks ‘S.O.S. Dierenredders’* in samenwerking met onder meer Burgers' Zoo. Het onderhoudende verhaal is geschreven in een soepele, aangename stijl. Er is op subtiele wijze aandacht voor kleine en grote emoties en menselijke eigenheid. Enkele zwart-witillustraties begeleiden het verhaal. Duidelijk lettertype en overzichtelijke bladspiegel. Verzorgde uitgave met een kleurrijke, maar wat oubollige omslagillustratie. Na het verhaal is er een walvissenquiz en informatie over walvissen. Vriendelijk en realistisch dierenverhaal voor jongens en meiden die begaan zijn met dierenwelzijn. Vanaf ca. 9 jaar.
Duuk heeft het moeilijk: hij is de kleinste van de klas, is altijd de laatste die gekozen wordt bij volleybal en hij heeft dan ook nog een moeder die 'schatje' en 'liefje' tegen hem zegt. Zij heeft hem ook ooit minikadetjes meegegeven in zijn broodtrommeltje en sindsdien noemen zijn klasgenoten hem ‘minikadet’. Op een dag krijgt Duuk een telefoontje dat hij een schrijfwedstrijd heeft gewonnen met een verhaal over walvissen. Zijn prijs is een reis naar Chili om daar de blauwe vinvis in het echt te zien. Duuk mag een week verblijven in een huisje aan de kust van de Grote Oceaan bij Ramon en zijn dochter Barbara. Vader en dochter zijn ook grote bewonderaars van walvissen. Het is voor Duuk en Barbara wel even wennen aan elkaar, maar als ze tot overeenstemming zijn gekomen, beleven ze de tijd van hun leven. Duuk heeft geluk, een grote school walvissen komt de baai binnenzwemmen waaraan het huisje ligt. Inmiddels heeft Duuk kennisgemaakt met Barbara’s oma, die de taal van de walvissen lijkt te verstaan. Helemaal spannend wordt het als Duuk kan meehelpen een gestrande jonge walvis opnieuw in het water te krijgen. Maar er dreigt gevaar. Aan de horizon doemt een schip op en als het dichterbij komt, blijkt het een walvisjager te zijn. De walvissen moeten gewaarschuwd worden, maar hoe? Dan heeft Duuk een idee. Samen met Barbara laat hij oma onderwateropnamen horen van walvisgeluiden. En ja, oma herkent het geluid van een walvis in paniek. Ze zetten dat geluid op een mobieltje en laten het zo luid mogelijk aan de oever van de baai horen. En om ervoor te zorgen dat de walvissen zo gauw mogelijk naar de Zuidpool zullen zwemmen, zetten ze het geluid met een noodoproep op Facebook zodat iedereen langs de kust de walvissen kan waarschuwen. Maar als dan de walvisjager de baai binnenvaart en het harpoenkanon op de walvissen richt, weet Duuk dat hij nog maar één ding kan doen. Hij springt in de rubberboot van Ramon, start de buitenboordmotor en vaart naar de walvissen toe om te voorkomen dat er wordt geschoten. En het werkt, de walvissen verlaten de baai en de walvisjager heeft het nakijken. De gebeurtenis haalt de pers en als Duuk de volgende dag terugvliegt naar Nederland en weer naar school gaat, is daar het nieuws ook al bekend. Duuk is nu ineens het middelpunt van de belangstelling. ‘En hij voelt zich groot. Groter dan alle anderen.’
Het samenwerkingsproject van uitgeverij Leopold, Burgers’ Zoo en Future for Nature heeft een sympathiek verhaal opgeleverd. Zonder te belerend te worden is allerlei informatie over walvissen in het verhaal verwerkt. Er is zelfs een walvisquiz in opgenomen. Tegelijk zijn we er getuige van hoe Duuks zelfvertrouwen groeit. Daar komt nog bij dat hij van de dokter te horen krijgt dat hij later net zo groot zal worden als andere kinderen. Een vlot weglezend verhaal. [Herman Kakebeeke]