foto's van 14-04-2013
foto's van 04-10-2015
land tijdsduur moeilijkheidsgraad
Slovenië 5 uur 3
streek afstand soort route
Goriška 17 km rondwandeling
gemeente/dorp hoogste punt benodigde uitrusting
Idrija Hleviše Koča (880m) stevig schoeisel, voldoende water
parkeerplaats hoogtemeters hutten onderweg
in het dorp 600 m Hleviše Koča
Vanaf de snelweg Ljubljana-Koper (A1) neem je de afslag Logatec. Vanaf hier volg je de provinciale weg 102, die door Logatec loopt en je via Hotedršica en Godovič naar Idrija brengt. Wanneer je in Idrija aankomt, volg je de borden richting het centrum en in de buurt van het centrale plein (Mestni Trg) zoek je een parkeerplaats. In de buurt van het centrale busstation vind je waarschijnlijk een plekje.
Vanaf de parkeerplaats bij het busstation loop je een stukje in oostenlijke richting en al snel sla je rechtsaf. Hier begint de gemarkeerde wandelroute (rood cirkeltje met een wit hart) richting onder andere Izvir Divje Jezero. De straat waarin je loopt heet Vodnikova Ulica en loopt in de richting van de oude kwikmijn, die Idrija ooit beroemd maakte. Vanaf de mijn start een breed pad, waar veel locals op zondagochtend hun wandelingetje maken of gaan hardlopen. Aan je rechterhand volg je een soort van kanaaltje, waarvan het water ooit de pompen van de mijn aandreef, links van je (en een stuk verder naar beneden) stroomt de Idrijca, een riviertje dat je een hele tijd volgt.
Na een goede 45 min. kom je langs een klein wachthuisje (links van het pad), dat vast en zeker uit de tijd stamt dat Slovenië nog deel uitmaakte van Joegoslavië. Op dezelfde hoogte, aan de rechterkant van de weg, bevindt zich een betonnen bunkertje. Je loopt nog een stukje verder en dan verlaat je het pad aan de linkerkant: een betonnen trapje leidt naar beneden (markeringen verlaten eveneens het brede pad!), en dit paadje loopt in de richting van een hangbrug. Je steekt de Idrijca over en volgt op de andere oever het asfaltweggetje een stukje naar het noorden. Al snel sta je bij een enorm komdal, waar het water van de Izvir Divje aan de oppervlakte komt. Als de waterstand niet al te hoog is, kun je rond dit kleine meertje wandelen. Na de bezichtiging ga je terug naar het brede pad, waar je vandaan komt en volgt het verder naar links (zuiden).
Al snel sta je bij een flinke dam in de rivier en hier houdt het brede, comfortabele pad op: je volgt de markeringen verder over een meer natuurlijk bospad. Er volgen wat afslagen naar links en rechts, die niet gemarkeerd zijn, die je allen laat voor wat ze zijn. Dan passeer je een gemarkeerd en dalend pad naar links, dat je ook negeert. Een paar minuten later verlaat je het pad waarop je loopt aan de rechterkant, en volgt de markeringen richting Hleviške Vrh. Dit gebeurt net voor een scherpe bocht in de Idrijca. Het gemarkeerde pad loopt slingerend in de helling omhoog en net onder een rotsmassief draait het naar het westen en wordt een stuk vlakker. Je loopt nu door een schitterend karst- of lapiazveld: de rotsige bodem is door water zo gevormd, dat er zogenaamde "karstrillen" (watergeultjes) ontstaan zijn. Een poosje later bereik je een splitsing bij het eerste echte uitzichtspunt van vandaag. Op de splitsing hou je rechts aan.
Het pad daalt even en bereikt opnieuw een splitsing, waar de markeringen je naar rechts sturen. Je volgt trouw de stippen door het bos, langs dolines en rotsblokken. De weg slingert wat door het bos en brengt je uiteindelijk op een open veldje, dichtbij een boerderij. Je passeert de boerderij aan de rechterzijde en loopt naar de top van de heuvel (760m). Vanaf hier heb je een goed overzicht op de omgeving. Een stuk voor je (in noordwestelijke richting) zie je de witte berghut "Hleviša Koča" liggen: dit is het doel van de volgende etappe.
Volg de heuvelrug naar beneden, weer iets omhoog en daarna opnieuw naar beneden (markeringen niet overal even duidelijk!), tot je op een kleine asfaltweg bij het gehucht Čekovnik uitkomt. Je steekt het straatje over en stijgt weer wat omhoog: de markeringen wijzen je de weg. Even later steek je een onverharde weg over en uiteindelijk bereik je de berghut "Hleviša Koča": tijd voor een versnapering! Of, als je nog wat energie over hebt, wandel je in ongeveer 20 minuten naar het topje van de "Vrh Planine" (908m), dat direkt naast de hut ligt.
Na de pauze gaat het dan terug naar Idrija: eerst een stukje over de brede, onverharde weg, tot je aan een kruising komt. Vanaf hier kun je op twee manieren naar je auto terug: rechtdoor (wegwijzer Idrija 1h) of linksaf (wegwijzer Idrija 1,15h). Wij gingen linksaf. Je loopt een stukje omhoog, tot je, na iets meer dan 100m, rechtsaf het bos in kunt (blijf de markeringen volgen). Het pad loopt eerst wat naar beneden, vervolgens omhoog, dan opnieuw naar beneden. Vanaf hier wordt het pad steiler. Blijf goed op de markeringen letten, want er volgen een tweetal "gemene" bochtjes! Op een bepaald moment lijkt het pad rechtdoor te gaan, maar de markeringen gaan naar rechts verder. Een stukje verderop precies het tegenovergestelde: je lijkt rechtdoor te kunnen, maar je moet linksaf. Uiteindelijk kom je op een breed pad uit, dat je naar links volgt. Deze brede weg daalt langzaam maar zeker richting het dal en dus richting Idrija.
Je komt op een kruising, waar je een ruime bocht naar links maakt en de laatste meters door het bos afdaalt. Al na een paar honderd meter kom je langs de eerste huizen en nu komt je op je eigen orientatievermogen aan: hier en daar vind je nog een markering, maar ze zijn schaars. Zolang je blijft afdalen en zoveel mogelijk rechtdoor loopt, kom je als het goed is in de buurt van het centrale plein uit. Nu een klein stukje naar rechts (volg het beekje "Nikova" door het dorp) en je komt vanzelf bij de parkeerplaats uit. Of je drinkt nog wat in het centrum.
Qua orientatie is de tocht vrij gemakkelijk: vanaf het begin tot het einde volg je de markeringen. Ze zijn over het algemeen goed zichtbaar aangebracht en vrij eenvoudig te vinden. Alleen in het open terrein op de heuvel moet je waarschijnlijk een beetje zoeken. Maar zolang je in de buurt van de kam blijft, kan je niet veel fout doen. In het vroege voorjaar kan het zijn, dat je vanaf Čekovnik nog sneeuwvelden tegenkomt. Dit, doordat je aan de schaduwkant van de berg loopt. Dit kan eventueel de orientatie wat moeilijker maken, maar onoverkomelijk is het niet.
Voor deze tocht neem je het best een paar stevige schoenen en vooral water mee: je loopt in een karstgebied! Dit houdt in dat het water veelal ondergronds loopt. In de zomermaanden kan het in Slovenië behoorlijk warm worden, dus extra water en een flinke tube zonnenbrandcreme vormen geen overbodige luxe.