Zo gedragen ministers en staatshoofden zich bij literaire beurzen waar hun land de eregast is niet als gast, maar als chef de mission. ‘Kunst strekt een land tot eer’ verandert in ‘kunst heeft een land tot eer te strekken’. Wee de nestbevuiler die de illusie van eenheid en harmonie verbreekt. Net als sport wordt kunst hier voorgesteld als een afspiegeling van de samenleving, een pars pro toto.