Kaarsen estafette Inlia
INLIA is 30 jaar geleden ontstaan uit acties ten behoeve van vluchtelingen in schrijnende omstandigheden door kerken in Groningen. Ik was destijds zelf betrokken bij een kerkasiel-actie in de Doopsgezinde Kerk. Twee gezinnen uit Syrië, Syrisch-orthodoxe Christenen zouden worden teruggestuurd naar het (toen al) gevaarlijke land van Assad. De moeders en één kind waren al teruggestuurd (!) en leefden er onder erbarmelijke omstandigheden. Met de vaders en de vier overige kinderen dreigde hetzelfde te gebeuren. De zaak trok landelijk belangstelling en onder grote druk van de publieke opinie moest de staatssecretaris van justitie de moeders terug laten komen.
Ondanks wetgeving en internationale verdragen komen nog steeds veel vluchtelingen in Nederland terecht in situaties van onrecht en dreigende schending van mensenrechten. Ook in andere Europese landen liepen kerkelijke gemeenschappen hier tegen aan en door hierover met elkaar in gesprek te gaan ontstond een internationaal verbond van plaatselijke geloofsgemeenschappen. Met als uitgangspunten de bijbelse opdracht zich in te zetten voor hulp aan "hen die geen helper hebben" en een ruimhartige naleving van de internationale verdragen voor vluchtelingen en mensenrechten, werd de tekst van het Charter van Groningen vastgesteld. Om de kerken die dit charter tekenden bij het werk te ondersteunen, werd besloten een coördinerend en dienstverlenend bureau op te zetten in Groningen. Zo werd in 1988 de Stichting INLIA opgericht.
Dertig jaar later geeft de actuele situatie geen reden om de geboorte van het Charter van Groningen te vieren. Het klimaat jegens vluchtelingen is harder geworden. Overheden doen alle moeite de grenzen te sluiten, óók voor vluchtelingen die alle reden hebben een veilig heenkomen te zoeken. Geen feestje dus, maar wel een moment om te gedenken, te bezinnen, elkaar te ontmoeten en te bemoedigen.
Zaterdag 7 april is in de Doopsgezinde Kerk te Groningen de Kaarsenestafette van start gegaan om van daaruit in het hele land te worden doorgegeven. De estafette symboliseert de geschiedenis van het Charter én de betrokkenheid van zovele plaatselijke geloofsgemeenschappen: de ene kerkgemeenschap draagt het licht over aan de andere. Het licht dat niet te doven is en een teken is van hoop, van redding voor allen. Op 8 april werd het licht naar de Grote Kerk in Emmen gebracht, waar als eerste kerk in Drenthe het licht voor deze provincie werd ontstoken. De zondagen erna zal het licht in andere Drentse kerken worden ontstoken. Wij zijn ook gevraagd aan deze estafette mee te doen, waarmee de kerkenraad van harte in stemde.
Op zondagmorgen 24 juni brengen delegaties van de kerken in de provincies waar het licht als eerste werd ontstoken, de kaarsen samen in Groningen. Daar is om 11.30 uur in de Martinikerk in Groningen een internationale, oecumenische viering met gasten en voorgangers uit het hele land en uit het buitenland. Daar dragen alle provincies een brandende kaars binnen. Al deze kaarsen naast elkaar gezet vormen samen "het licht dat niet voor de duisternis zal wijken". Ook wij zijn daar uitgenodigd onze kaars bij te zetten.