de mens ook met zijn gevoel, met zijn geest beleeft, innerlijk te verwerken en het op een bepaalde manier vast te houden. We zullen zien dat het alleen schijnbaar maar een materialistische zienswijze is; we zullen zien hoe dat juist leidt naar het juiste kennen van de mens als geestwezen. Maar nu al kunt u, wanneer ik u erop opmerkzaam maak, inzien, hoe door een dergelijke zienswijze de mens niet alleen maar zo wordt gezien als de tegenwoordige materialistische natuurwetenschap doet, wanneer ze de aparte organen naast elkaar plaatst en dan zelfs materialistische activiteit toedicht, zoals het hart als ‘pomp’, dat helemaal niet van zins is een pomp te zijn. De geesteswetenschappelijke zienswijze toont dat deze hele mens tegelijk lichaam, ziel en geest is en dat wij eigenlijk alleen maar in de voorstelling een scheiding aanbrengen in deze drie gezichtspunten van lichaam, ziel en geest. In werkelijkheid zijn lichaam, ziel en geest voortdurend in de mens met elkaar verbonden.