Patrick Conrad (Wilrijk, 16 juli 1945) is een Vlaams dichter, scenarioschrijver, filmregisseur en schrijver van (misdaad)romans. Hij was met Nic van Bruggen medestichter van het Antwerpse dichtersgenootschap Pink Poets (1972-1982). Zijn werk werd vertaald naar o.a. het Engels, het Frans en het Duits. Naast de meer dan 20 romans die hij schreef, maakte hij ook 20 films voor televisie en bioscoop. Conrad is ook bekend als beeldend kunstenaar. Hij woonde dertig jaar afwisselend in Brazilië en (vooral) in Zuid Frankrijk en keerde in 2020 met zijn Braziliaanse echtgenote terug naar zijn geboortestad Antwerpen waar hij tot oktober 2023 werkzaam was.

Sindsdien verblijft hij  definitief in Porto Alegre,  Rio Grande do Sul, Brazilië.

Stijl van zijn poëzie 
Toen Patrick Conrad en dichter Nic van Bruggen op 22 november 1972 het intellectueel genootschap ‘Pink Poets’ in Antwerpen oprichtten was dit een manifest tegen het realisme, dat Gentse dichters rond tijdschrift Yang voorstonden. Ook speelde het verlangen mee om de stad na de roerige jaren zestig, met onder andere Ferre Grignard, in een tweede avant-gardegolf op te nemen. De roze kleur was geen kenmerk van homoseksuele geaardheid, maar stond voor een hip, elitair tintje, vergelijkbaar met de ‘fine-fleur‘ of ‘the very pink in the mode’. Tot de groep traden andere dichters toe, bijvoorbeeld Paul Snoek en Hugues C. Pernath. Corresponderende buitenleden, zoals cineast André Delvaux, sloten zich ook aan. De Pink Poets was een initiatief van de twee auteurs. Toen ze er weinig meer in zagen ontbonden ze de club na tien jaar met een eenvoudige persmededeling.

Ondanks de onderlinge verschillen in stijl zagen de Antwerpse dichters als Pernath, van Bruggen en Conrad zich als dandyeske stadsdichters, verbonden door een maniëristische, of decadentistische visie op het kunstenaarschap. Lid van de beweging, dichter, uitgever en tijdschriftredacteur, Henri-Floris Jespers, zag een Vlaams maniërisme en dandyisme, in de traditie van Paul Van Ostaijen en Maurice Gilliams. De gedichten van Conrad van de jaren zestig bestaan uit fragmenten van beelden, geconcentreerd als de aanslag van pianotonen, een kort impromptu, elegische schetsen van een gestileerde erotiek, met fin de siècle bedwelming :
In de glimmende stilte gevaarlijk de hitte / pas ontkleed
met de brede witte feutrinehoed de zwarte taftastrik / buigt ze een druppel en raakt
heel even maar bloedend een roos / de wachtende tepelkrater tussen / de gelakte nagels van

Het maniëristisch karakter, zag Conrad zelf eerder ‘in het verlengde van het estheticisme van de late romantici en symbolisten: erotiek, morbiditeit, melancholie en sublimatie.’ Grote woorden die niet verhinderden dat de vroege gedichten effectbejag en een maniertje leken te worden, waarbij de dichter in een zelf gekozen valkuil stapte van gekozen distantie en maniërisme. Zijn werk zou daarna een meer expressieve en intiemere poëzie zijn. Hij toont zich hier verwant met de Franse negentiende-eeuwse symbolistische dichter Stéphane Mallarmé, schrijver van onder meer het muzikale klankdicht L’ après-midi d’un faune. De suite van gedichten, 'De Cadillac van Mallarmé', heeft Conrad geënt op een formulering van deze auteur : ‘Het is het perfecte gebruik van dit geheim dat het symbool samenstelt : het beetje bij beetje oproepen van een voorwerp om een zielstoestand te tonen, of, andersom, het kiezen van een voorwerp en er de zielstoestand uit los te maken, door een serie ontcijferingen’. De gedichten zijn geen vertalingen van het collagebeeld dat er tegenover staat, wel delen ze eenzelfde grillige sfeer, van gay twenties, de Oorlog, verval en parodie, waarbij barokke vervreemding de overhand heeft. Over de maan schreef hij in de genoemde bundel :

Al gaf ze / net als dins, woens, vrij of zater / haar naam aan een dag of week,
al blijft ze tot vervelens toe / opkomen en ondergaan, zwellen en krimpen /
en de stromen als ze vol is uit hun bedding lokken,/ zonder de zon zou de maan niet bestaan.

De maan die sinds zij daarboven rondhangt / en met haar kop vol kraters zo onschuldig lijkt,
de waarheid en het sacrale, de durf en de twijfel / door elkaar wist te halen,

ze is geen bevallige bleke dame / die zich geeuwend achter de wolken verbergt
of ons toelacht in de nacht.

Wanneer ze afneemt maakt ze / de paarden in de polders blind./ Wanneer ze op maandagen als een wassen pop wast,/ blaffen de honden naar haar / en dolen maanzieke vrouwen met maskers /
in ruïnes rond op zoek / naar de man die hen uit de greep zal bevrijden.

Werk

Gedichtenbundels
 Cezar en Jezabel (1963)
 Ik lig in de dalai-lama (1964)
 Rose mon chameau (1965)
 Een pop van Patrick Conrad met Pola Negri in de rol van Eleonora (1966)
 Mercantile marine engineering (1967)
 Met sappho op de Sofa (1970)
 11 Sad Songs for Edward Kienholz (1971)
 Life on stage (1973), verzameling van gedichten uit de periode 1963-1973.
 Continental Hotel of De duisternis der dingen loert (1975)
 Le déjeuner sur l'herbe (1975)
 Requiem (1975)
 La mort s'appelle bonsoir (1977)
 De vernieling (1985)
 De tranen van Mary Pickford (1991)
 Annalen (1998)
 AS- Verzamelde Gedichten 1963 - 2014 (2015)
 De Cadillac van Mallarmé (2016)
 Een bloedloze zondag (2020)
 En de bomen... (2020)
Oude, koude nachten – Memoires in 100 gedichten (2022)
De zwarte zangen (2023)

Romans, essays en kortverhalen 
 De kleine dood van Kasper Q. (roman) (1971)
 Allegria! Allegria! (kortverhalen) (1972)
 Hugues C. Pernath (essay)(1976)
Slachtvee, romanbewerking van een film (1980) – met Walter Soethoudt
 Roxy's Roxane (geïllustreerd script) (1981)
 Ba! (roman) (1993)
 Limousine (thriller) (1994)
 Louisiana (thriller) (1996)
 Luwte (thriller) (1998)
 Op de Franse duinen (thriller) (1998)
 Good morning, Hoboken (thriller) (1999)
 Cargo (thriller) (2000)
 De Aap van God (thriller) (2001)
 Starr (thriller) (2006)
 Leven en werk van Marcel Van Acker (roman) (2009)
 Perdida's droom (roman noir) (2010)
 Getande raadsels (essay over Hugo Claus) (2009)
 De Geur van de Maan (roman noir) (2012)
 Tango Assassino (roman noir) (2013)
 Walker (roman noir) (2014)
 Moço (roman noir) (2015)
 Residentie van Artevelde (roman noir) (2017)
 Diep in December (roman noir) (2018)
 Good night, Charlie... (roman noir) (2019)
 De verdwijningen (roman noir) (2021)
 Antwerp Empire Palace (roman noir) ( 2023)
 Anders (roman noir) (2024)

Individuele tentoonstellingen 
 1964 Galerie Kunstkamer, Antwerpen
 1969 Théâtre de l'Esprit Frappeur, Brussel
 1969 Galerie V.E.C.U, Antwerpen
 1970 Galerie Margaretha de Bouvé, Assenede
 1970 Galerie V.E.C.U., antwerpen
 1972 Galerie Elysée, Brussel
 1974 Galerie Spectrum, Antwerpen
 1974 Galerie Kashyama, Kyoto
 1975 Estro armonico, Antwerpen
 1975 Galerie V.E.C.U., Antwerpen
 1975 Galerie Kashyama, Kyoto
 1976 Museum voor Schone Kunsten (retrospectieve), Antwerpen
 1977 Galerie Spectrum, Antwerpen
 1989 Galerie Vandevijver, Zwijndrecht
 1990 Galerie Vandercam, Antwerpen
 1991 Galerie De Zwarte Panter, Antwerpen
 1992 Galerie Van der Planken, Antwerpen
 1999 Galerie Waterfront, Gent
 2000 Galerie Le Mourre, Oppède-le-Vieux
 2004 Galerie Santarelli, Lès Vignères
 2004 Galerie Christine Gruller, Courchevel
 2005 galerie Alauda, Céreste
 2005 Museum Elzenveld (retrospectieve), Antwerpen
 2010 Galerie Pascal Lainé, Ménerbes
 2012 Galerie Pascal Lainé, Ménerbes
 2014 Galerie Jan Dhaese, Gent
 2014 Galerie Montesquieux, Bonnieux
 2014 Galerie Martin van Blerk, Antwerpen
 2015 Galerie Martin van Blerk, Antwerpen
 2015 Antiquariaat De Slegte, Antwerpen
 2016 Galerie Jan Dhaese, Gent
 2017 Antiquariaat De Slegte, Antwerpen
 2018 Galerie Jan Dhaese, Gent
 2020 Galerie Out of a Box, V.A.T., Antwerpen
 2020 Galerie Verbeeck-Van Dyck, Antwerpen
 2020-2021 Verbeke Foundation, Kemzeke (retrospectieve collages)
 2022 Galerie Verbeeck - Van Dyck, Eilandje -Antwerpen
 2022 Galerie Verbeeck-Van Dyck 1, Antwerpen (monografie grafisch werk 1963-2022)
 2022 Galerie Verbeeck-Van Dyck 2, Antwerpen (Pink Poet 50 jaar)

Geregisseerde films (selectie)
 Les wagons verts-réséda (1967)
 Slijk (1972)
 Slachtvee (1980)
 Ieder mens die sterft is een museum dat brandt (1982)
 Parlez-moi d'amour (1983)
 Dada Tristesse (1985)
 Permeke (1985)
 Mascara (1987)
Innocent when you dream (1988)
Thesis, antithesis, Synthesis (1990)
Omtrent Walschap (1991)
Vlaanderen aan de Hudson (1992)

Prijzen

Literatuurprijzen 
 1967 - Signaalprijs voor Poëzie
 1969 - Arkprijs van het Vrije Woord voor Mercantile Marine Engineering
 1972 - Poëzieprijs van de De Vlaamse Gids voor 11 Sad Songs for Edward Kienholz
 1976 - Poëzieprijs van de provincie Antwerpen
 2007 - Diamanten Kogel (beste thriller van België en Nederland) voor Starr
 2015 - Knack Hercule Poirot prijs (beste Vlaamse Thriller 2015) voor Moço
Tweemaal genomineerd voor de Gouden Strop.

Filmprijzen 
 1967 - Prijs voor de experimentele kortfilm Les Wagons Verts-reseda, Benelux Filmfestival
 1985 - Prijs voor de videoproductie van Parlez-moi d'Amour, Festival van Nyon (Zwitserland)
 1985 - Oecumenische Prijs voor Parlez-moi d'Amour, Festival van Nyon (Zwitserland)
 1986 - Grand prix voor Parlez-moi d'Amour, Festival Video Réalité, Brussel (België)
 1985 - Speciale prijs van de jury voor Permeke, Festival van Nyon (Zwitserland)
 1985 - Publieksprijs voor Permeke, Festival van Nyon (Zwitserland)
 1985 - Prix Femina voor Permeke
 1985 - Prix André Cavens voor Permeke (prijs voor de beste Belgische film van het jaar)
 1986 - Prijs Bert Leysen voor DadaTristesse (prijs voor de beste Belgische televisiefilm van 1985-1986)

Externe link 
 

Vlaams dichter
Vlaams filmregisseur
Vlaams scenarioschrijver
Belgisch thrillerschrijver