In het midden van de 19e eeuw werden in Schotland en Zwitserland vele soorten viooltjes verkregen, waarbij hybridisatie werd uitgevoerd langs het pad van het vergroten van de grootte van planten en bloemen, en kweekvormen zonder donkere vlekken en aderen. Tegen het einde van de eeuw voltooide de Schotse producent Dr. Charles Stewart deze taak door viooltjes te verkrijgen met bloemen met een uniforme egale kleur, zonder vlekken. Vermoedelijk stak hij een violet gehoornde (Viola cornuta) uit de Pyreneeën over.