Natuurlijk zorgt deze snelle opvolging ervoor dat de dorst naar meer Resident Evil nog vers is, maar het zet ook enige vraagtekens bij hoe vernieuwend deze titel is. Aan de kwaliteit ligt het in ieder geval niet. Jill’s strubbeling met de onverbiddelijke Nemesis wordt op dezelfde kundige manier van een nieuw jasje voorzien als waarmee Resident Evil 2 Remake dit deed. De schijnbaar korte ontwikkeltijd wordt verklaard door de nauwelijks veranderde gameplay en het hergebruik van assets. Het opnieuw gebruiken van complete gebieden uit het voorgaande deel is met betrekking tot het verhaal nog wel te verantwoorden, maar het voelt allemaal iets té bekend aan. De verrassing is er simpelweg af.
De mogelijke remasters van Super Mario 64, Super Mario Sunshine en Super Mario Galaxy voor de Switch zouden in één collectie zitten.