Een eerste vraag die makkelijk beantwoord zou kunnen worden maar waarvan ik het antwoord niet weet is hoe landen in het verleden uit economische crises zijn gekomen. Twee oplossingen verdienen in elk geval geen navolging: uitzitten en oorlog voeren.
Een oplossing die de SP al heeft aangedragen is dat de overheid “anticyclisch” projecten entameert, bijv. in de infrastructuur en in het openbaar vervoer. Helaas heeft onze overheid een miserabele track record bij het uitvoeren van concrete projecten. Voor zover die niet feitelijk mislukken worden die in de publiciteit wel tot de grond toe afgebrand, ook al zijn ze inhoudelijk succesvol (OV-chipkaart, Betuwelijn). het gevaar dreigt dan ook van prestigeprojecten, dus moet altijd kritisch de vraag worden gesteld of het project wel nuttig is.	
De honderd miljoen bezuinigingen op de gefinancierde rechtsbijstand zijn volgens Samson onaanvaardbaar.
Blijkbaar heeft de PvdA veel over voor deelname aan de regering maar niet het verlies van de rechtsstaat wat de grootste partij beoogt.
Daar ligt de vaderlandse kiezer al helemaal niet wakker van. Toen er vluchtelingen aan de oostgrens verschenen kregen die toch ook de pin op de neus en al eerder stond de zuidgrens onder hoogspanning.
Samsom draait er niet omheen. Het eerlijke verhaal is inderdaad rauw. Het getuigt van de neoliberale visie op de economische en sociale verhoudingen in een samenleving, een visie die ook kenmerkend was voor Paars I en Paars II, en voor de PvdA onder Wouter Bos.
Het is de visie die in tijden van hoogconjunctuur ruimte gaf aan de verkoop van het grootste deel van de nationale goudvoorraad en het onttrekken van tientallen miljarden aan de pensioenfondsen, enkel en alleen om de winsten te verhogen en belastingen te verlagen.
Zoals in Paars en Balkende IV bewijst ook nu weer de PvdA volop draagvlakdiensten aan rechts. Dat is het echt rauwe in het verhaal van de PvdA. Samsom camoufleert dat met de pathetische bewering, dat de PvdA ‘geen mooi-weerpartij’ is.