Dat is de wereld waar ik in mijn kinderfantasie vaak was. Ik moest wel af en toe naar die wereld gaan want de wereld waarin ik zat was zo verwarrend. Vol met pijn, angst, verdriet. Boze mensen die me pijn deden. Gelukkig had ik mijn elfjes wereld waarin ik zo gelukkig was. Ik had als kind bergen speelgoed om mee te spelen, de hele zolder was voor mij alleen om alles in te zetten. Menig kind zou jaloers geweest zijn, zoveel als ik had. Maar wat ik niet had was veiligheid, liefde, geborgenheid. Ik had alle speelgoed graag willen inruilen voor een woord van troost, voor een knuffel. Wat ik wel kon was met de barbies, lego en playmobiel fantasiewerelden maken.
Op die zolder stond ook een groot tweepersoonsbed. Handig voor mijn vader. Kon hij me ook tijdens het spelen tussendoor misbruiken. Dat bed stond op de andere helft dan mijn speelgoed. Zo was er dus een fantasiekant en een akelige beangstigende kant. Dat bed hoorde niet in mijn mooie wereld maar was er wel.