Floor van Liemt (24) kreeg in 2017 te horen dat ze uitgezaaide longkanker had. Die diagnose riep een hoop vragen op, waarvoor in de spreekkamer nog weinig aandacht was. "Hoe moet het met mijn studie? Ben ik straks nog wel vruchtbaar? En vertel ik mijn date dat ik ziek ben?" Nu zet ze zich met haar stichting in voor al deze problemen waar jongvolwassen met kanker tegenaan lopen.
Van Liemt legt uit dat kanker voor jongvolwassenen extra ingewikkeld kan zijn, omdat ze tegen een hoop leeftijdsspecifieke problemen aanlopen. "Jouw leeftijdsgenoten bouwen gestaag aan hun toekomst, terwijl die ziekte voor jou roet in het eten gooit."
Ze is zelf nog steeds onder behandeling. "Soms zijn er periodes dat ik schoon ben, maar vaak komt de kanker terug. Dan moet ik weer een nieuwe behandeling beginnen. Gelukkig gaan de ontwikkelingen in de medische wereld snel. Er worden nieuwe behandelingen ontwikkeld waar goed mee te leven valt."
Stress en eenzaamheid
Ze vindt dat er meer aandacht en betere zorg moet komen voor het mentale welzijn van jongvolwassenen van 18 tot 35 jaar met kanker. "Ik heb bij andere jonge mensen gezien dat ze stress en gevoelens van eenzaamheid kunnen ervaren. Ze willen zich blijven ontwikkelen, een baan krijgen, een huis vinden en een verzekering afsluiten."
Lees ook:
Maud (25) kreeg borstkanker, maar is nu finalist Miss Nederland: 'Ben meer dan een knap meisje'
In 2019 richtte Van Liemt de F|Fort Foundation op. "Je bent meer dan je ziekte."
De Gemene Deler
Samen met fotograaf Loet Koreman heeft ze een fotoboek gemaakt, waarin ze elf jongvolwassenen met kanker vastlegden. Het boek De Gemene Deler verscheen afgelopen maand.
Van Liemt vertelt dat ze fotograaf Koreman al lang kent. "We waren een heel goed team samen. Het maken van het boek was een heel bijzonder proces met bijzondere deelnemers."
Floor: "Jong leven tegen m'n huid, mezelf leren kennen als moeder. Het was nog jaren weg. Tot ik aan de chemo moest. Toen werd die droom ineens een snijdend verlangen. Laat dit geluk me niet afgenomen worden. De kou die ik voel bij de gedachte alleen al."
© Loet Koreman
Unieke beelden
De beelden in het boek zijn gebaseerd op interviews die Van Liemt met de geportretteerden had. "Alle deelnemers krijgen met dezelfde thema's te maken. Toch zijn de beelden heel verschillend, want ieder mens is natuurlijk uniek." Ze wil dat ieders zorgen goed naar voren komen op de foto's. "Maar ook waar ze van dromen en wie ze juist náást hun ziekte zijn."
Zo deed één van de deelnemers zelf onderzoek naar kanker in het Antoni van Leeuwenhoek, voordat ze ineens zelf in de wachtkamer zat. Een ander merkte tijdens het voeden van haar kindje dat er een knobbeltje in haar borst zat. Weer een ander was net aan het afkicken van een verslaving toen hij ziek werd.
Awa: "Voor mijn promotieonderzoek werk ik in het laboratorium van het Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis. Ineens zat ik daar zelf in de wachtkamer. Tussen uitgestippelde toekomst en niets meer zeker weten liggen maar een paar voetstappen."
© Loet Koreman
Van Liemt vertelt dat het boek bedoeld is om mensen in de zorg bewust te maken van de problemen waar jongvolwassenen met kanker tegenaan lopen, zodat die leeftijdsspecifieke zorg verbeterd kan worden. "Ook hoop ik dat het boek troostend kan zijn voor jongvolwassenen die de diagnose kanker krijgen, zodat zij zien dat ze niet de enigen zijn. Ze kunnen het boek ook aan hun omgeving laten zien om meer bewustzijn te creëren."
Creatief proces
Ten slotte hoopt ze dat mensen die van kunst houden het boek ook mooi zullen vinden. "Het maken van dit boek was een creatief proces voor mij en creatief bezig zijn kan helend zijn. Dan vergeet je even al je zorgen."
Ayla: "Alles zelf doen want niemand willen belasten. Ik ben er ook te trots voor. Maar de eenzaamheid soms, verlangen naar toch een beetje hulp. En dat mijn beste vriendin dan ineens op de stoep staat met een plan: dit gaan we doen vandaag. Dat is geluk."