Theater is niet iets geks doen. Ik probeer mijn eigen logica helemaal serieus te nemen. Ik heb het idee dat mijn werk daar autonomer en meer eigen van wordt. In de voorstellingen die ik met WYF maak laat ik de wereld zien zoals ik hem zie: namelijk eentje waar ik geen snars van begrijp. Het kernmerk van mijn werk is dat het een specifieke visuele identiteit heeft, rijk is aan pastelkleuren, alledaags geploeter en hartverscheurende vervreemding. Alsof ik met mijn vingers over een pas geschilderd olieverfschilderij ga. Ik wil de heldere lijnen mistig maken. Ik wil het mysterieuze van het leven voelbaar maken. Ik heb een liefde voor de verloedering, de vergankelijkheid van het leven en raadselachtige karakters die je alleen maar in dromen ontmoet.
Ik neem samen met Iris Spanbroek de artistieke leiding op me bij WYF. WYF is in 2020 opgericht en maakt collectief nachtmerrieachtige sprookjes over activistische thema’s.
Ik volg de Master in Theatre op de Toneelacademie in Maastricht en hier doe ik onderzoek naar activisme en scenografie.
Het liefste werk ik interdisciplinair met een groep wilde kunstenaars vanuit alle hoeken en gaten aan één project. Hierdoor is het kleurrijk, levendig en ook altijd met een gezonde dosis verwarring. Goed ga ik op de chaos en ik zie het als mijn taak om in de brei de rode draad te vinden.
Bij WYF ben ik initiator, motor en eindverantwoordelijke van het project en ik nodig uitvoerende makers uit om samen met mij een project in te duiken.