ECLI:NL:GHARL:2018:8326, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 200.228.222/01
Vanaf mei 2012 heeft [appellante] geen loon ontvangen van Medline en [geïntimeerde2] . [appellante] heeft Medline in november 2012 gedagvaard en aanspraak gemaakt op betaling van het achterstallige loon tot en met oktober 2012 (€ 8.884,20 bruto) met wettelijke verhoging en wettelijke rente. Bij vonnis van 21 mei 2013 is [appellante] door de kantonrechter niet-ontvankelijk verklaard in haar vordering in verband met het niet naleven van de artikelen 21 jo 111 Rv en het ontbreken van een deskundigenoordeel als bedoeld in artikel 7:629a BW. Dit vonnis is bij arrest van het hof Arnhem-Leeuwarden van 24 juni 2014 bekrachtigd en het daartegen door [appellante] ingestelde cassatieberoep is door de Hoge Raad afgedaan met een beroep op artikel 81 RO, onder vernietiging van de proceskostenveroordeling in hoger beroep.
Het hof verwerpt deze grief. Tegenover de verplichting tot loonbetaling staat de verplichting tot het verrichten van de bedongen arbeid. Artikel 7:629 BW regelt, in afwijking van het gewone overeenkomstenrecht, dat de werkgever toch in bepaalde mate gehouden is het loon door te betalen indien de werknemer door ziekte niet in staat is de bedongen arbeid te verrichten. De wetgever heeft aan dat recht tot doorbetaling van de werknemer een aantal voorwaarden verbonden, zoals de hiervoor onder 5.3 weergegeven regeling. Het nakomen van die verplichtingen door de werknemer is daarmee echter niet de tegenover de doorbetaling van het loon staande verbintenis in de zin van artikel 6:262 BW, voor zover die verbintenis ziet op reeds verstreken loonperioden. De verplichting om te verschijnen kan dus niet worden opgeschort om betaling te verkrijgen van reeds verstreken, en opeisbaar geworden, loontermijnen.
Hoewel [appellante] in hoger beroep in het ongelijk wordt gesteld, kan zij niet in de proceskosten van Medline en [geïntimeerde2] worden veroordeeld, gelet op artikel 7:629a lid 6 BW.