Meinrad Kneer, gewoon de man en zijn instrument - Jazznu.com
JAZZNU 2020-07-01
Eerlijk, puur handwerk. Dat hoor je al bij de eerste noten die opklinken van het album 'Vocabularies'. Een solo-album van Meinrad Kneer op contrabas.
Ruim 47 minuten solowerk, of dat niet gaat vervelen? Niet als je een aanpak hanteert zoals die van Meinrad Kneer. Hij deelt die ruim drie kwartier op in elf stukken, pure improvisaties, die zo op de cd zijn gekomen. Niks ge-edit, geen overdubs, preparaties of speciale effecten. Gewoon de man en zijn instrument.
In het verleden hebben wel meer contrabassisten hun visie op hun instrument solo vastgelegd. Waarom ook niet, saxofonisten en pianisten zouden dat wel mogen en zij niet? Naar de bescheiden mening van deze recensent is solowerk van contrabassisten misschien wel het interessantste dat er is: de mogelijkheid om het instrument te strijken en te plukken geeft een nieuwe dimensie aan klankmogelijkheden. Bovendien leggen improvisaties de integriteit van de uitvoerder genadeloos bloot.
Meinrad Kneer huldigt het standpunt dat iedere improviserende musicus een leven lang werkt aan zijn eigen geluid, aan zijn eigen vocaulaire. Bij hem is het niet anders: deze cd heeft niet voor niets de titel Vocabularies meegekregen. Die vocabularies zijn hier hooguit zes minuten durende vingeroefeningen waarmee het wezen van de contrabas wordt uitgediept. Vingeroefeningen is misschien niet het juiste woord: de elf stukken zijn études, tijdloze studies die in het geval van Meinrad Kneer zelfs als lesmateriaal gebruikt zouden mogen worden.
Vocabularies is Kneers eerste solo-album. Een tweede hoeft er niet te komen. Om de eenvoudige reden dat de improvisaties zo uitgebeend zijn, dat je je er geen voorstelling van kunt maken dat hier nog op kan worden voortgebouwd. De puurheid van de klank maakt dat je bij het beluisteren bijna visuele beelden mee krijgt van hoe Meinrad Kneer te werk is gegaan. De ruimtelijkheid van de gestreken passages is gedrenkt in diverse sferen; waar de contrabas wordt geplukt keer je terug op aarde, hoor je de hartenklop van het dagelijks leven en word je meermalen geconfronteerd met elementen uit de geschiedenis van de jazz. Daar waar het instrument de allergrootste, legendarische jazzmusici heeft begeleid, maar ook waar het zijn eigen zeggingskracht ten volle heeft uitgespeeld.
Meinrad Kneer ziet kans die beide kanten van het instrument in één concept – het zijne – te vatten. Hij levert daarmee niet alleen een hoogstaand brevet van vakmanschap af, maar tevens een alles omvattende staalkaart van de mogelijkheden en onmogelijkheden van de contrabas.