Winter wonderland, hoe al het gewone bijzonder wordt - 40envoorheteerstmoeder.nl
Home Blog Winter wonderland, hoe al het gewone bijzonder wordt
In Lifestyle, Opvoeding, Persoonlijk by Roryblokzijl december 1, 2015 2 Comments
Ik ben meer een zomermens. Lekker met vakantie naar een warm land en een zonnetje. Dat is het en dat blijft het. Dacht ik. Toen we nog met zijn tweetjes waren en – let's face it – er weinig meer toe deed dan onszelf, onszelf en oja, onszelf. Reisjes werden à la minute gepland. New York? Joh, gaan we doen. In de zomer naar Bali (voor ons toen best bijzonder) en dan in september toch nog een weekje naar de zon? Natuurlijk. Niets mis mee hoor. Echt niet. Wij hebben het ook gedaan. Toen we nog met zijn tweetjes waren, allebei in loondienst werkten en we gewoon veel meer met onszelf bezig waren.
Keep calm en sta stil
Maar dan komt er ineens een lief, super gewenst en geheel onverwacht wondertje in je leven. En verandert je leven totaal. Heel bijzonder. Word je gedwongen om stil te staan. Letterlijk. Want tijdens de zwangerschap gebeurt het al. Je keert je in jezelf. Kapt alles wat negatief is en wat zich buiten jouw belevingswereld afspeelt af. En bent ineens met hele andere dingen bezig. Wat voor matrasje zullen we kopen? En wat voor box? Hoe zal het later gaan? Bij de peuterspeelzaal. Moet ik haar al inschrijven voor een basisschool? En ga zo maar door.
Zie de dingen door de ogen van je kind
Voor mij persoonlijk was het eerste jaar na de bevalling enorm pittig. Duurde het even voordat ik weer helder kon denken. Überhaupt aan mijzelf kon en durfde te denken. Wat gaf mij energie? Wat kon ik doen om mij weer mijzelf te voelen? Naast moeder ook nog Rory te zijn? Dat was één ding. Een ander ding was het verplichte onthaasten. Iets wat erg goed voor mij heeft uitgepakt. Een kleine dreumes leert lopen. Kijkt naar alles om zich heen. Een klein steentje op de grond. Een slakje. Een bloemetje. Een zonnestraal. Een regendruppel. Alles is nieuw. Alles ziet hij of zij voor het eerst. Alles is bijzonder. Voor een kleintje.
Ik – als volwassene – was het allang verleerd om aandacht te hebben voor de gewone, alledaagse dingen om mij heen. Hoe anders is dat met een klein kindje. Een ritje naar de supermarkt met de auto wordt vervangen door een wandeling. De wandeling die normaal tien minuutjes duurt, duurt nu ruim een half uur. Is dat erg? Nee, helemaal niet. Want door de ogen van mijn kind zie ik ineens de schoonheid van de dingen die ik in de loop der jaren voor vanzelfsprekend had aangenomen. Zo ook in de winter. De blaadjes die van de bomen afvallen. De eerste vorst. De eerste sneeuwvlok. De aanloop naar Kerst. Het gezellige 'met zijn allen'-gevoel. Bijzonder. Bijzonder dat ik dat mag ervaren.
Melancholisch. Dat word ik ook. Want ik zie de dingen door de ogen van mijn dochter. Ik zie en voel hoe bijzonder het is. Opnieuw voor het eerst. Maar ook weer voor het laatst. Het is dubbel. Je kan dan ook niet anders dan volop te genieten van alles. Van je kind. Van de mogelijkheid die je krijgt om je innerlijke kind er weer te laten zijn. Een voorbeeld? Samen keihard Sinterklaasliedjes zingen terwijl ik mijn eerste pogingen doe om piano te leren spelen. Enorm veel te doen hebben en het gewoon van je af laten glijden en simpelweg even samen spelen. Met zijn tweetjes genieten van de moeder-dochter momenten. Merken dat ze je liefde voor kleding en accessoires al in zich heeft (hoe vind je de combinatie van de kleding op de foto's?). En je daar lekker even in verliezen.
Hoe ervaar jij de dingen die je ziet door de ogen van je kind?
Het überlieve rokje en de prachtige beanie heb ik gekregen van Lill'g Treasures, een superleuk Nederlands lifestyle merk voor jongens en meisjes!