Vanochtend opgestaan met een ambetante heup. Gebeurt wel meer, niks ergs. Dacht ik. In de loop van de dag begon de ellende steeds feller op te spelen. Zo erg zelfs dat ik enkele keren bijna de paus imiteerde en de heilige grond van Diest kuste. Bijna, voor alle duidelijkheid. Het … Continue reading →