Grijze dag maar volop Rode Wouwen | Sovon.nl
Grijze dag maar volop Rode Wouwen
Rode Wouwen boven De Horde (foto is uit maart 2018, Arjan Boele).
Het gaat niet super met de Rode Wouw, een roofvogel die vrijwel alleen in Europa broedt. In belangrijke landen als Duitsland, Frankrijk en Spanje worden vaak afnames gemeld, al zijn er regionaal ook betere berichten. Zo doen Rode Wouwen het in de Duitse middelgebergten (en in de Belgische Ardennen) veel beter dan in het laagland.
De bescheiden recente (her)kolonisatie van Nederland is daarom opvallend, al moeten we afwachten of deze ontwikkeling doorzet. Lees alles hierover in het laatste nummer van Limosa.
Zweden floreert
Met de Zweedse broedpopulatie gaat het crescendo, net als met de Britse (die krachtig gestimuleerd is door uitzetprojecten). Goed nieuws voor Nederlandse vogelaars, want wie zegt blasé te zijn van Rode Wouwen moet zijn mond spoelen met zeep. Het zullen immers vooral Zweedse vogels zijn, aangevuld met wat Denen en Noord-Duitsers, die ons land in het najaar aandoen.
In het najaar is de Rode Wouw vooral een oktobertrekker. Karakteristiek is een bescheiden piekje halverwege de maand, doorgaans samenvallend met goede doorkomst van Buizerden. Vaak vindt dit plaats bij zonnig weer met de wind in de oosthoek. Meestal ben je al blij met enkele wouwen op een dag.
Verrassend daarom is dat er gisteren, 29 oktober 2018, zo veel Rode Wouwen gezien werden. Onder een loodgrijze hemel en met een koude noorden- tot noordoostenwind. Trektellers werden blij verrast met aantallen die opliepen tot 19 (Kwintelooijen bij Veenendaal), 17 (Brobbelbies-noord bij Uden) en 10 (De Horde bij Lopik) exemplaren (trektellen.nl). Onze vaste correspondent van De Horde had dit tijdens meer dan 10.000 teluren vanaf 1997 nog niet meegemaakt.
Ook voor wie niet urenlang met de blik omhoog vastgenageld zat aan een telpunt, had de dag soms wat moois in petto. Zo werden er groepen van 14 (bij Cuijk en Bergeyk, niet dezelfde) gezien, terwijl er bij Leusden 17 gingen slapen (waarneming.nl). Het zal allemaal zijn verklaring wel vinden in de weersituatie boven Noord-Duitsland in de voorgaande dagen, maar hoe dan ook: voor Nederlandse begrippen heel bijzonder.
Twee dagen later, op 31 oktober, was het helemaal bizar, met recordaantallen in Midden-Nederland en zelfs fikse aantallen in West-Nederland. Ver ten westen van de normale trekbaan. Zie dit bericht op naturetoday