Het Amsterdamse Allard Pierson Museum heeft een dagvaarding ontvangen van vier musea uit de Krim. Dat bevestigde het museum vandaag na berichtgeving van het Russische staatsmedium Spoetnik.
De musea willen een collectie gouden voorwerpen terug hebben. 'Het klopt dat wij een dagvaarding hebben ontvangen. Formeel moet deze nog aangebracht worden bij de rechtbank', liet het Amsterdamse museum weten. Op details wilde een woordvoerster niet ingaan.
De collectie is uitgeleend door de musea op de Krim voor een tentoonstelling. Terwijl de gouden voorwerpen in Amsterdam waren, annexeerde Rusland het Oekraïense schiereiland. Vervolgens eisten beide landen de kunstvoorwerpen op. Het Allard Pierson Museum vreest een claim, als de collectie aan één van de eisers wordt overgedragen. Daarom wacht het museum op een uitspraak van een rechter.

Er zijn vele redenen waarom iemand van in de zestig over zijn jeugd gaat vertellen. Dat is voor de Oostenrijkse schrijver Hans-Georg Behr niet anders....
Behr vertelt over die tijd in zijn boek, Fast eine Kindheit, maar het lijkt niet waarschijnlijk dat hij zich achter het FP & Ouml;-standpunt zal scharen.
Toch heeft hij voldoende te lijden gehad, niet zozeer van de geallieerden als wel van de Russen, die het deel van Oostenrijk bezet hielden waar hij met zijn moeder en grootouders na de oorlog probeerde te overleven. Een halfbroer, kind van zijn moeder uit een eerder huwelijk, werd door de Russen in koelen bloede doodgeschoten, toen hij zich met een luchtbuks en gekleed in het inmiddels wat sleets geworden pakje van de Hitler Jugend te weer stelde.
Het zijn bizarre gebeurtenissen die Hans-Georg Behr uit zijn kennelijk nog goed werkende geheugen opdiept, en het is zeker waar dat de lezer een goed beeld krijgt van wat kinderen, althans dit kind, door de oorlog werd aangedaan, maar tegelijkertijd is het verhaal van Behr te uitzonderlijk om exemplarisch te kunnen zijn.
In de eerste plaats heeft Behr voor die tijd ouders die allesbehalve doorsnee kunnen heten: zijn vader wordt steeds hoger in de nazi-hiërarchie (en wordt na de oorlog opgehangen), zijn moeder is een zangeres van naam, die de Wiener Philharmoniker persoonlijk kent. Zijn grootouders behoren tot de bovenlaag van de keizerlijke en koninklijke monarchie en zijn daartoe blijven behoren, lang nadat er aan het rijk van Frans Jozef en Sissi een einde was gekomen. Zelfs ín de oorlog blijkt grootvader, anti-nazi, nog steeds gezag te hebben.