DESZ JO12-1 maatje te groot voor Olde Veste JO12-2
Auteur: Erwin Tuin.
Dinsdag 6 november | Het is een zonnige zaterdagmorgen als ons DESZ JO12-1 moet aantreden tegen D'Olde Veste. Eigenlijk is er nog enige verbazing dat ze er überhaupt zijn want vorige week is de oude vesting vernietigd met een nederlaag van 36-0. Je zou denken dat er niets anders over is dan een ruïne. Maar zoals het een nobele ridder betaamd zal hij de laatste steen van zijn ruïne verdedigen tot hij in zijn harnas sterft. En sterven zal hij…… Dit verhaal is geen sprookje maar een waar gebeurd en bloederig relaas van de overwinning van onze koene strijders. De strijd is een opmaat voor de finale wedstrijd met als inzet de bokaal die als een jonkvrouw lonkt. Vanmorgen zijn aangetreden, bewapend met noppen en beschermd door scheenbeschermers, in het rood-wit onze helden Jari, Sem, Hugo, Luka, Jayden, Bart, Milan, Imre Thijs en Quinten.
De blauw-gelen uit Steenwijk hebben hun vesting verlaten en zoeken de aanval, waarschijnlijk met het idee dat de beste verdediging de aanval is. Deze tactiek blijkt niet juist, een scherp schot van Jari moeten zij bekopen met het verlies van een hand, het is 1-0. Dit doet hen zo afschrikken dat ze in hun val hun neus breken, eigen doelpunt het is 2-0. De strijd gaat verder en onze makkers strijden zij aan zij, Imre valt aan over de rechter flank en Hugo maakt af, dat kost hun het linker oog, het is 3-0.
Weer ligt het initiatief bij DESZ, Bart valt aan met een techniek die hij met Fort Nite geoefend heeft. Meedogenloos beukt hij er op in, hakt een oor af en maakt 4-0.
Er volgt een korte wapenstilstand, de troepen trekken zich terug en in onze officierstent wordt de strijd geëvalueerd. In de oude vesting worden de gewonden verzorgd, er is een bres geslagen in de verdediging en in de strijdlust van onze uitdagers.
De strijd wordt hervat, fier en onversaagd staan onze strijdmakkers opnieuw op het slagveld, gehavend maar nog niet geheel verslagen stelt ook de Steenwijksche generaal zijn pionnen op.
Het duurt maar kort maar dan dreunt de goedendag van Milan tegen het hoofd van de doelknaap, tot 2x toe; dat maakt 6-0. Op naar de finale slag, vanuit zijn nieuwe burcht geeft onze aanvoerder de laatste aanwijzingen. Vanuit het midden volgt de aanval, als ruige ridders vallen we aan; met een gericht schot vanuit zijn Nike-musket verwond Hugo opnieuw zijn tegenstander; 7-0. Ongewild kruipt het bloed waar het niet gaan kan en met een laatste aanval beslecht Jari de strijd met een daverende genadeklap; het is 8-0. De uitdager bezwijkt; het licht gaat uit en de Last Post klinkt.
Ter lering ende vermaak wordt nog een extra punt toegekend aan onze wellustige strijdkameraden. Een 9-0 prijkt op het digitale perkament als einduitslag. Dat zal wel liggen aan de capaciteiten van de reporter, die als onbezoldigd geschiedschrijver regelmatig zijn ogen af moest wenden omdat hij het lijden, bloed en geweld niet kon aanzien. Op naar de volgende slag.