Ton Huijbers bezocht Galerie Pennings al in de eerste jaren. “De galerie was toen niet veel meer dan een hoekje in de meubelzaak, met twee wanden gereserveerd voor foto’s. Er hingen destijds ook een aantal foto’s van Ralph Gibson. Wow, dacht ik toen, die weet wat goede fotografie is! Ik vond het ongewoon en bijzonder dat er in een meubelzaak zo maar werk hing van een Amerikaanse topfotograaf. Pas na enkele keren ontmoette ik Harry Pennings; hij was niet altijd in de zaak. Ik liet hem mijn fotosequenties zien en hij was meteen enthousiast.”
Ton Huijbers (1949) is autodidact. Al op tien- of elfjarige leeftijd was hij bezig met fotografie. Rond 1967/’68 kwam hij in contact met Pierre Segers en fotoclub Spectrum in Roermond, wat hem stimuleerde verder te gaan met fotografie.
“Toen ik de fotosequenties zag van de Amerikaanse fotograaf Duane Michals, werd ik gegrepen door de mogelijkheden die dat bood. Dromen, fantasieën, emoties op deze manier vormgeven met die techniek creëerde vele kansen voor mij. Ik aarzelde aanvankelijk omdat ik onzeker was over de stap die ik ging zetten. Michals was voor mij een geweldenaar maar ik wilde geen epigoon van hem zijn. Ik wilde sequenties maken in mijn eigen stijl.”
(Net als Michals figureerde Huijbers zelf in zijn foto’s. En daarmee zijn de fotosequenties in feite ook registraties van performances. IvB)