PERIODIEK # 21 - Parmentier - themanummer 'Rechts' - De Papieren Man
dinsdag 17 augustus 2010 door Wineke De Boer
PERIODIEK # 21 - Parmentier - themanummer 'Rechts'
Het tweede nummer van de negentiende jaargang van het literaire tijdschrift Parmentier is gewijd aan het thema 'Rechts'. Parmentier verschijnt vier keer per jaar en anders dan in de meeste literaire tijdschriften bestaat het voor het grootste deel uit essays. De verhandelingen zijn tamelijk lang, academisch en voorzien niet in een introductie die de lezer zou kunnen verleiden tot doorlezen. Zo moet je maar afwachten wat je krijgt als je begint aan 'Het labyrint wil niet' van Lucas Hüsgen of 'Lost in Vlaanderen' van Kevin Absillis. Hooguit is er een ondertitel die je op weg helpt, en het redactioneel natuurlijk, waarin de artikelen elk één zin samenvatting krijgen. Bijvoorbeeld: "Lucas Hüsgen onderzoekt welk licht de door Geert Wilders verafschuwde Roemenen kunnen werpen op de confrontatie tussen literaire verbeelding en louche politiek." Het lijkt of Geert Wilders er hier met zijn blonde haren is bijgesleept om het literair wetenschappelijke stuk over Roemeense schrijvers en hun complexe verhouding tot het communistische regime een 'rechts' tintje te geven.
Geopend wordt er met een interessant stuk van Ger Groot 'Het deuntje van de accordeon' (Ondertitel: 'Hoe het van links tot rechts ging') over hoe het huidige rechts aan de haal gaat met de idealen van links. Hans Groenewegen schrijft over hoe (alweer) Geert Wilders de politieke strijd aangaat met een dynamiserend taalgebruik dat hij tot in de puntjes beheerst. "Met dit soort taal schept Wilders een afgesloten wereld waarin de moedertaalspreker zich thuis voelt". Een boeiend onderwerp. En het is vast voor het eerst dat er poëzie van dichter Alfred Schaffer wordt gebruikt om iets over de Limburgse politicus duidelijk te maken.
Literatuurwetenschappers kunnen aan dit nummer van Parmentier in ieder geval hun hart ophalen. Er wordt een zwaarwichtig stuk van tien pagina's gewijd aan een van de beste gedichten die de huidige Nederlandse dichter des vaderlands Ramsey Nasr tot nu toe schreef, mi have a droom, dat vorig jaar verscheen in NRC Handelsblad. Om tot de conclusie te komen dat het hier gaat om "interpretatie - en dat is misschien wel het eigenlijk domein van de dichtkunst". En: "Uiteindelijk toont zijn gedicht, zoals dat in alle goede poëzie het geval is, dat er geen definitieve antwoorden bestaan". Tja.