Koninklijke Fluiten van Eva Kingma – Rolder Concerten
Koninklijke Fluiten van Eva Kingma
The flutes are calling
Het programma draait rond de "grote vraag" in Charles Ives' "Unanswered Question" en is speciaal samengesteld voor de Rolder Concerten en de lage fluiten van Eva Kingma uit Grolloo. Het programma vormt een soort geheel kunstwerk waarin het idee van 'bezweren' centraal staat, benadrukt door het gebruik van zang, dans en herhaling. De stukken worden deels attacka (zonder tussenapplaus) gespeeld, deels gescheiden en uitgelicht door Kersten McCall. Bijzonder aan dit programma zijn naast de beroemde muzikale mijlpalen van Ives en Barber, het hypnotische contrapunt van de 18e eeuw meester Matthew Locke, de premières van twee van de spelers zelf.
De Duitse fluitist Kersten McCall groeide op als zoon van de componist Brent McCall in Donaueschingen, waar de jaarlijkse MusikTage voor moderne orkestmuziek nog altijd in oktober plaatsvinden. In dit muzikaal vruchtbare milieu begon hij op zijn negende fluit te spelen. Later studeerde hij bij Felix Renggli aan het Schaffhausen Conservatorium in Bazel en bij Renate Greiss en Aurèle Nicolet aan de Karlsruhe Hochschule für Musik. In 1997 won hij de eerste prijs op het Internationaal Fluitconcours van Kobe, Japan en in 2000 de derde prijs tijdens het Internationale ARD Musikwettbewerb, München. Sinds november 2005 is hij solofluitist bij het Concertgebouworkest. Als solist speelde hij o.a. met het Scharoun Ensemble, Camerata Salzburg, de symfonieorkesten van Kobe, Seoul en Mexico City, de radio-orkesten van Hilversum, Saarbrücken en Helsinki en diverse orkesten vooral in Duitsland. Met zijn eigen orkest soleerde hij in concerten van Mozart, Ligeti, Nono en Wennäkoski onder leiding van Kurt Masur, George Benjamin en Thomas Hengelbrock. Van 1997 tot en met 2006 was Kersten McCall solofluitist van het Rundfunk Sinfonieorchester in Saarbrücken. Hij remplaceerde bij de Berliner Philharmoniker, het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks, het Chicago Symphony Orchestra en de New York Philharmonic. Als solist, kamermusicus, orkestspeler en docent geniet hij wereldwijd bekendheid o.a. als regelmatige gast van het James Galway festival in Weggis waar hij in 2021 zijn debut als componist maakte. In 1995 was hij mede oprichter van het ensemble "est! est!! est!!!" en sinds 2000 maakt hij deel uit van het Linos Ensemble. Kersten McCall geeft les aan het Conservatorium van Amsterdam.
Clara Clignano is een eclectisch en energiek allround artieste, fluitiste, componiste en gepassioneerde theater performer. Zij begon met fluitspelen op haar dertiende en volgde lessen bij Michele Marasco, Paolo Taballione, Andrea Oliva en Peter Lukas Graf en Kersten McCall. Naast haar fluitstudies en specialisatie op orkestspel (o.a. principal flute ONCI en soliste van Academia de Santa Cecilia) verdiepte zij zich in haar grote passies: theater performance en compositie. In verband met haar interdisciplinaire master studie aan het Conservatorium van Amsterdam werkte zij samen met internationale kunstenaars en componisten zoals Samir Calixto, Ria Marks, Romain Bischoff, Sebo Bakker, Gerhard Staebler en Kunsu Shim en werkte ze vijf jaar als artistieke leider van het "Piano Piano" festival (Italië). Binnenkort zal zij haar debuut-album "Narcisi e Camomille" uitbrengen, opgenomen samen met Kersten McCall en zangeres Viola Blache.
Vera Morais is zangeres, improvisateur en componiste. Haar zang is primair beïnvloed door jazz en klassiek. Haar werk wordt gekenmerkt door de permeabiliteit tussen compositie en improvisatie en door het instrumentale gebruik van de stem. Zo zoekt zij nieuwe dimensies van expressiviteit door het verbreden van de technische mogelijkheden van de stem en het in vraagstellen van diens traditionele rol in de muziek.
Meest recent zijn haar internationale optredens als duo met saxofonist Hristo Goleminov en het project "Gestures Within a Frame", een multidisciplinair project samen met Teresa Costa en Beatriz
Lerer Castelo waarin muziek en fotografie worden verbonden. Vera is dirigente en arrangeur van het Queer Choir of Amsterdam samen met de kunstenaars Shreya de Souza, Mylou Oord en Sarah Naqvi.
Geboren en opgegroeid in Porto, Portugal, studeerde zij klassieke muziek aan het Conservatorium in Porto en jazz zang aan het ESMAE in Portugal en het Conservatorium van Amsterdam.
Teresa Costa is een vooruitstrevende jonge Portugese fluitiste, die sinds enkele jaren woont in Amsterdam. Haar bachelor studie rondde zij af bij Marieke Schneemann aan het Conservatorium van Amsterdam en later aan hetzelfde instituut haar master- studie "fluit in historisch perspectief" bij Kersten McCall en Jed Wentz. Ook volgde zij lessen bij Vincent Cortvrint en Marten Root en had zij masterclasses o.a. bij Felix Renggli, Jacques Zoon en Marc Hantai. Teresa Costa bespeelt een heel breed spectrum van muzikale genres: van early music, klassiek, modern tot jazz en improvisatie maar ook muziektheater en experimentele performances. Zij is lid van het Kairós Ensemble voor oude muziek, van het Remix ensemble voor nieuwe muziek en het collectief Dues Lhénguas dat jazz, folk en klassiek weet te verbinden. Zij is een zeer gevraagde gast bij orkesten zoals Concertgebouworkest, Nieuwe Philharmonie Utrecht, Göttinger Barockorchester en het Nederlands Blazers Ensemble. Teresa is prijswinnares van het Prinses Christina Concours in Den Haag en stipendiaat van de Stichting Eigen Muziekinstrument.
Susana Lopes is één van de meest gevraagde fluitisten van Nederland met een breed spectrum aan muzikale genres van Barokke muziek tot hedendaags, van solistisch tot orkestspel. Zij is vaak te gast bij het Concertgebouworkest, het Rotterdams-, Noord- Nederlands en het Radio Philharmonisch Orkest, Galicia's Symphonieorkest, het Gulbenkian Orkest Lissabon en het Ensemble Resonanz Hamburg. Zij werkte samen met dirigenten zoals Valery Gergiev, Daniele Gatti, Daniel Harding en Edo de Waart. Zij is veel gevraagd als kamermuziekfluitiste in Nederland, Duitsland en Portugal vooral op het gebied van het bespelen van lage fluiten. Susana studeerde aan het Conservatorium van Amsterdam bij Kersten McCall waar zij in 2018 haar Masters studies afsloot. Zij is stipendiaat van de Gulbenkian Foundation.
Vincent Cortvrint werd geboren in Etterbeek, Belgie. Op vierjarige leeftijd hoorde hij een plaatopname van de befaamde fluitist Jean-Pierre Rampal en was meteen verkocht. Op zijn zevende kreeg hij eindelijk een fluit. In 1980 won hij de Nationale Muziekwedstrijd van de Gemeentekrediet van Belgie, waarna hij soleerde met het Vlaams Radio Orkest (nu Brussel Philharmonic). Vincent studeerde aan de conservatoria van Brussels en Parijs bij Michel Lefebvre, Michel Debost en Maurice Bougue. Sinds 1996 is hij eerste piccoloist bij het Concertgebouworkest. Daarvoor speelde hij bij het Nationaal Orkest van België. Naast zijn werk bij het orkest is Vincent fluitdocent aan het Conservatorium van Amsterdam. Hij geeft masterclasses en speelt kamermuziek met gelegenheidsensembles.
Eva Kingma is één van de meest briljante en innovatieve fluitenbouwsters, een genie. Over fluitbouwster Eva Kingma uit Grolloo wordt vanuit de internationale muziekwereld vooral de loftrompet gestoken. Een vakvrouw die nooit kiest voor het grijze midden en door haar perfectionisme altijd onzeker is over haar werk.
Fluitisten van heinde en verre laten hun instrument maken door de handen van Eva Kingma uit Grolloo. In 2018 ontving zij voor haar creaties de prestigieuze NFA Lifetime Achievement Award in het Amerikaanse Orlando. Deze prijs wordt toegekend aan iemand die met zijn of haar carrière een grote bijdrage levert aan de muzieksector, hoogste wat er in dit vakgebied valt te winnen."
Al sinds klein meisje bestudeert Kingma vanaf 1975 alles van de fluit en met succes. Je moet onderuitgaan, je moet niet bang zijn dat je fouten maakt volgens haar. Er liggen bij haar kisten met overleden instrumenten en wanhopige experimenten. Voor haar is fluiten bouwen een heleboel in je hoofd uitkienen en niet altijd werkt alles, maar ze gelooft dat het de enige manier is om verder te komen. Haar vader was beeldhouwer en haar moeder was pianist en zangeres en haar achteroom was fluitbouwer. Van hem kreeg ze een dwarsfluit waar ze werd gefascineerd door de technische kant. Ze begon haar fluit uit elkaar te slopen. Ze begon met haar oom te werken en samen bedachten ze een heel nieuw systeem, iets revolutionairs voor de fluitwereld: het Kingma- system. Dat is een concept waarbij er muzikaal een heleboel mogelijkheden bij zijn gekomen, met dezelfde hoeveelheid vingers. Dat is in de fluitwereld internationaal een enorme doorbraak geweest. Ze werd hier in het bijzonder bijgestaan door zilversmid David Kerkhof. Ze specialiseert zich in fluiten met lagere tonen, zoals de alt-, bas-, en contrabasfluiten. In de loop der jaren is ze zich beginnen te onderscheiden van fluiten uit de rest van de wereld. Volgens de vakjury zijn de fluiten van Kingma de beste instrumenten in haar categorie. Haar kwarttoon- fluiten en altfluiten, als ook haar revolutionaire ontwerpen of basfluiten verleggen de expressieve grenzen van de fluit instrumenten. Ze maakt ze voor grote handen, kleine handen, voor jazz, improvisatie, klassieke muziek, noem maar op. Daarom zijn ze uniek. Ook qua geluid onderscheiden de fluiten zich. "Op de beurzen zie je veel werk uit China. Dat ziet er mooi uit, maar ze missen iets in het geluid. Het is meer massaproductie. Daar wil ik niet aan meedoen aldus Eva."
Ze kwam in Grolloo wonen samen met haar man. Inmiddels heeft ze een serie fluiten ontwikkeld die over de hele wereld gaan. Grappig is dat dorpsgenoot en oud-wereldkampioen zijspanracen Egbert Streuer in zijn draai-inrichting voor motoronderdelen ook onderdelen voor de exclusieve fluiten van Eva maakt.
Eva Kingma is tevens oprichtster van het Grolloo Fluit Festival waar grote fluitisten over de hele wereld komen om masterclasses en lessen te geven.