Niemand wil gezien worden als een aandachtzoeker, ook mensen met een depressie niet. Aandacht zal dan ook niet de oorzaak zijn van een depressie. Wel kan het zo zijn dat iemand behoefte heeft aan aandacht, maar dan niet in de negatieve zin van dat woord. Aandacht zoeken klinkt alsof iemand wanhopig op zoek is naar iedere vorm van aandacht, terwijl behoefte aan aandacht er in de praktijk natuurlijk ook heel anders uit kan zien. Mensen kunnen ook behoefte hebben aan erkenning, liefde en genegenheid. Dit zou je op een bepaalde manier aandacht kunnen noemen, maar is een stuk minder negatief beladen.
Tot slot is een ander pijnlijk label dat mensen met een depressie ongemotiveerd zijn en ervoor kiezen om in deze situatie te blijven zitten. Dit heeft ook te maken met het idee dat zij lui zouden zijn. Het lukt niet om bepaalde dingen te doen en sommige mensen lukt het ook niet om bijvoorbeeld stappen te zetten in therapie. Hierdoor kan het voor de omgeving lijken alsof iemand er gewoon geen zin in heeft en helemaal niet vooruit wil komen. Natuurlijk kan het wel zo zijn dat iemand niet gemotiveerd is maar dat is dan niet omdat diegene er geen zin in heeft. Het gebrek aan motivatie komt dan veelal voort uit de overtuiging dat het geen zin heeft om iets aan de problemen te doen en dat het nooit beter zal worden. Deze mensen zijn zo depressief dat ze gewoon niet inzien waar ze het voor zouden moeten doen. Dat is juist heel verdrietig en heeft weinig met niet gemotiveerd zijn of luiheid te maken.