De streek die zo ontoepasselijk maar toch romantisch de naam La Châtaigneraie draagt, ligt in het zuidwesten van de Cantal en loopt door tot aan de rivier de Lot. Deze landelijke streek bestaat uit een glooiend weidelandschap, onderbroken met kreupelbossen, en werd lang beschouwd als een onvruchtbaar gebied.
La Châtaigneraie maakt deel uit van de ring van streken die rond de toppen van het Cantalgebergte liggen. Flink zuidelijk, geheel los van de grote vulkaan, onder dezelfde zon als de Causses van de Aveyron en het dorp Maurs-la-Jolie, dat ook wel het ‘kleine Nice van de Cantal’ genoemd wordt.
De streek heeft een eigenaardige identiteit en wordt niet echt afgebakend door landskenmerken. Kronkelende wegen in een geknipt landschap waar de zijrivieren van de Cère en de Lot zich als van een dak een uitweg zoeken langs de helling van de grijze Châtaigneraie – vanwege de grijze lei op de daken van de huizen – aan de ene kant en die van de rode Châtaigneraie – vanwege de in het bekken van Maurs geproduceerde rode dakpannen – aan de andere.
In beide gevallen wordt een groot deel van het landschap bepaald door weilanden waar vlees- en melkvee graast, bij gebrek aan de kastanjebomen waarnaar de streek in eerste instantie genoemd is.
Marcolès, een dorp waar geel graniet en holle dakpannen de overhand hebben, waar kunstambachten hoogtij vieren. Het dorp heeft nog een deel van de oude stadsmuren en een zuidelijk gotische kerk. De geschiedenis van Laroquebrou is duidelijk geschreven rond de oude brug over de Cère en de burcht die vanaf een terras over het dorp waakt. Montsalvy, erfgenaam van een vrijplaats, exposeert in een korte cirkel een burcht, een abdijkerk, kloostergebouwen en middeleeuwse woningen. En last but not least Maurs-la-Jolie. Het dorp heeft zich rondom een benedictijner abdij genesteld waarvan de abdijkerk Saint-Césaire nog over is, bewaarplaats van de romaanse reliekbuste van zijn beschermheilige.
La Châtaigneraie is trouw aan tradities. Namen als ‘birlou’ en ‘Mourjou’ getuigen van diepgewortelde tradities uit de Zuid-Cantal. De ‘birlou’ is een smakelijke drank op basis van appels en kastanjes. Mourjou is de kastanjestad bij uitstek. Van entcursussen tot proeven van de ‘pélou’ (kastanjelikeur met witte wijn uit Le Fel), of een ‘pélou-tonic’ die zich tot de pélou verhoudt als de kir royal tot de gewone kir. Op deze aperitieven bestaan een aantal hedendaagse varianten, maar ze vinden allen hun oorsprong op de kastanjejaarmarkt van Mourjou, een zorgvuldig in originele staat gehouden evenement dat zo’n twintigduizend bezoekers trekt naar dit dorp van slechts 350 inwoners!