‘Maar het is de stem die maakt dat je de cd tot aan de laatste bit wilt horen. Hulett is zo’n hoge Britse tenor die door het luchtruim zeilt alsof wrijving en zwaartekracht niet bestaan. Zeer verstaanbaar, altijd gefocust, zonder kwakkelvibrato of huilerigheid. Als toegift levert hij de net niet te zoete Songs of Travel van Ralph Vaughan Williams. Zijn begeleider heet Alexander Soddy, nog een naam om te onthouden.’ (Volkskrant, ****)
‘Twee jaar geleden frappeerde hij tijdens het Gergjev Festival in Genre- klassiek Rotterdam al met Les illuminations van Benjamin Britten,wat een schitterende live-cd opleverde. (…) Hulett heeft een droom van een timbre en zijn dictie is voorbeeldig, ook als hij in het Frans zingt. De vraag of al die liederen even interessant zijn, is bij zoveel schoonheid nauwelijks meer relevant.’ (Telegraaf, ****)
‘Hij bezit een mooie lyrische stem die heerlijk wendbaar door alle registers ‘reist’. Ook in het moderne repertoire laat hij fraaie vloeiende lijnen horen’ (Gooi en Eemlander, ****)
‘Hulett zingt moeiteloos, met een aangenaam timbre, een makkelijke hoogte en een zeer elegante stijl. Geen noot veronachtzaamt hij; ze krijgen allemaal een exclusieve behandeling.Zonder zijn elegantie te verliezen weet Hulett ondertussen mooie contrasten te tekenen tussen de liederen. Waar hij bijvoorbeeld in ‘Ich fühle deinen Odem’ van Quilter kwetsbaar en warm kleurt, zet hij in ‘De Don Juan’ van Berkely een groteske Spaanse sfeer neer. (…) Met Soddy is de tweede jonge ster van dit album genoemd. De Brit (nog maar 28 jaar!) voorziet Hulett in alle liederen van gevoelige, fijnzinnige pianobegeleiding. Zo inspanningsloos als Hulett zijn klankenproduceert, zo gemakkelijk glijden Soddy’s vingers over de toetsen. Eenuitstekend duo.’ (Operamagazine.nl)
‘De liedteksten heb je amper nodig: reisleider Hulett is uitstekend verstaanbaar en heeft een jonge, lyrische stem. Op zijn tocht krijgt hij voortreffelijk support van pianist Alexander Soddy.’ (Vier)
‘Je hoort tenor Benjamin Hulett echt opbloeien in ‘Nuits de Juin’, ‘Sagesse’, ‘L’enfance’ of ‘Chanson d’Automne’. Vaughan-Williams treedt in dit recital op als zijn bevlogen, geniale zelf. Rest Giles Swayne (1946). De laatste van zijn Joys of Travel-liederen boeit. Tenor Hulett en pianist Alexander Soddy zijn minstens vier sterren waard.’ (Luister, uitvoering ***, registratie ****)