Niemand kan in dit leven zonder mensen om zich heen. Natuurlijk heeft de één meer vrienden dan de ander. Een oorzaak kan al zijn dat je geen broers of zussen hebt. Tegenover diegenen die uit een kinderrijk gezin komen. Het één is oorzaak van het ander. Er zijn mensen die gesteld zijn op veel bezoek en veel visite. Een ander is dit niet. Hij houdt van rust en gaat graag een eigen weg in dit leven. Toch is er altijd wel iemand die het leven kruist.
Er is een bekende spreuk: Zeg mij wie je vrienden zijn. Ik zal zeggen wie jij bent. Op onze weg door het leven komen we ze tegen. De mensen waarmee we meer of minder in contact zullen zijn. Een groep maakt makkelijk vrienden. Een ander is veel terughoudender om zijn gevoelens kenbaar te maken. Het vertrouwen de ander te schenken. Vaak is er een tijd van aftasten. Wie is diegene waar ik mee omga. Het kan immers allemaal zo mooi lijken. Is men wel zoals men zich voordoet. Of steekt in al datgene wat zo aantrekt toch gevaar.
De tijd zal het leren met wie je je tijd doorbrengt. Zaak is om ook je contacten de Heere voor te leggen. Vroeg of laat zal Hij je laten zien wie de mensen zijn die je leven delen. Maar ook waarom zij je leven delen. Wat is jouw taak in de relatie. Afgaan op wat anderen zeggen moet je niet doen. Luisteren naar datgene wat goed of kwaad wordt gesproken ook niet. Ondervinding is de beste leermeester. En zo, voorzichtig, gaan we onze weg met de mensen om ons heen. In een vriendschap zal liefde ten grondslag moeten liggen. Bewogenheid. Begrip. Vanuit de liefde heb je alles voor elkaar over. Je bent er niet op uit die ander uit te buiten. Waar de wederzijdse liefde is zal altijd een weg zijn om verder te gaan. Hobbels en kuilen zijn in elke verhouding. Ook in de meest goede vriendschap komen ze voor. Na elk voorval zal pas op de plaats gemaakt moeten worden. Gaan we verder. Of nemen we deze keer afscheid van elkaar. Doch alleen de liefde overwint.
Een huwelijk is een vriendschap voor het leven. Voor Gods aangezicht wordt een belofte gedaan elkaar niet te verlaten tot de dood scheiding maakt. Hoe gemakkelijk wordt in deze tijd die eed verbroken. Hoe gemakkelijk, met de vinger wijzend naar een ander. Geen vechten voor een voortzetting van dit huwelijk. Zoekend naar middelen en wegen om een eind te maken aan datgene wat men niet langer als plicht maar als last ziet.
Het besluit een vriendschap te beëindigen is emotioneel. Er kan pijn of verdriet veroorzaakt worden wanneer niet van twee kanten hetzelfde wordt geopperd. Scheiden doet lijden zegt een gezegde. En het is waar.
Wanneer een huwelijk gezegend is met kinderen, zij zijn een leven lang slachtoffer van een mogelijke scheiding. Die God heeft verboden in Zijn Woord. De praktijk leert dat wie hiervan verdriet en spijt moet hebben het niet heeft. In de weg van breuken in vriendschappen en andere relaties is echter ook de Heere. Ook met deze wegen heeft Hij zo Zijn plannen. In een omstandigheid die zo moeilijk is voor velen wordt deze en gene aangeraakt door Gods Geest. Een gebroken wereld, door de satan gewerkt, zal de Heere niet in de weg staan mensen tot Hem te bekeren. Zodat ze in het heetst van die strijd het van Hem leren verwachten.