Hilde van Engelen - iedereen heeft een hart
Ik ging verder met de vraag, wat zal er in de samenleving gebeuren, als we op die manier naar mensen met dementie gaan kijken? Wanneer we gaan kijken voorbij de buitenkant en de binnenkant gaan zien? Zal het een wereld van verschil maken? Zal het iets veranderen? Klonk de laatste vraag die ik zelf beantwoordde met: 'Voor mij wel!' Ik vertelde wat het met me had gedaan, toen ik de leermeesters in mensen met dementie ontdekte. En deelde vervolgens een aantal verhalen waarin ik contact had gemaakt van hart tot hart...van ziel tot ziel.
Na afloop kreeg ik verschillende reacties: 'Mooi dat je dit vertelt. Dank je wel. Ik heb er nooit zo bij stilgestaan. Wow, dat jij dat durft. Ik weet niet of mensen hier al aan toe zijn. Je verhalen zijn heel herkenbaar.'
Het was een indrukwekkende ervaring voor me dat mensen uit het publiek kwamen vertellen wat ze er van vonden. Het maakte me dankbaar. (en nog steeds)
Er was een opmerking die in het bijzonder m'n aandacht trok, terwijl ik ook wel begreep dat die werd gemaakt.
'Maar niet iedereen kan dat.'
'Kan wat niet?' vroeg ik. 'Verbinding maken vanuit het hart.' werd er gezegd.
'Waarom niet, iedereen heeft toch een hart?' antwoordde ik. 'Je hoeft er alleen maar gebruik van te maken.'