In de uitzending van De Wereld Draait Door las Jet voor uit een brief van Aagje Luijtsen, waarin zij haar man schrijft over het overlijden van hun zoontje. En dat vertelt ons iets over de kracht van de brief: je kan Aagje misschien niet meer in het echt ontmoeten, maar via zo’n brief kom je toch heel dichtbij. Zo werd lange tijd aangenomen dat ouders zich vroeger minder aan hun kinderen hechtten. Er overleden toen zoveel kinderen dat er gedacht werd dat het minder erg was. Maar uit een brief als deze blijkt het tegendeel; ze vonden het vreselijk en er werd wel degelijk getreurd.
Voor de vierde aflevering van haar serie artikelen voor de Volkskrant bespreekt Jet ook de brief van Aagje Luijtsen uit 1780. Daarin noemt ze wederom de tranen die vlekken op het papier hebben gemaakt, waarvoor Aagje zich verontschuldigt in het P.S. en die nóg zichtbaar zijn.
Echte tranen dus, niet de virtuele druppel op het beteuterde gele gezichtje dat we tegenwoordig gebruiken om uit te drukken dat iets echt niet leuk is, in een appje of op sociale media.