Let op: bij het uploaden van foto’s naar flickr dien je de collectiecode als tag toe te voegen. (26001, 26002, 26003…)
Vier duifjes vliegen rond het hoofd van de halfnaakte liefdesgodin Turan (vergelijkbaar met Aphrodite). Op de rand van het wierookbekken staat een korte inscriptie die aangeeft dat het voorwerp voor het graf van een vrouw met de naam Ramthu Tepia bestemd was.
Een kindje met een levendig gezichtje is stijf in windsels gewikkeld. Deze baby is wellicht aan de goden gewijd om bescherming tegen kinderziekten te vragen. Het was gebruikelijk om kinderen tot ongeveer hun eerste jaar in doeken te wikkelen. Dit bakeren zou het kind rust geven en voorkomt ook het krom groeien van armen en benen. Terracotta modellen werden door mensen aan goden gewijd.
Dit portret is een deel van een levensgroot bronzen beeld van een jongen. Het is gegoten en de details van het gezicht zijn in het brons gegraveerd. De pupillen zijn hoog in de ogen aangebracht zodat de jongen omhoog lijkt te kijken, een kenmerk voor de stijl van de late 3de eeuw n. Chr.
De binnenplaatsen en binnentuinen van villa’s in de plaatsen rond de Vesuvius werden vaak aangekleed met marmeren beelden. Diverse thema’s uit de mythologie of het dagelijks leven werden in marmer weergegeven. Maar ook genretaferelen waren populair. Dit jongetje zou vanwege zijn dikke kleding een personificatie van het jaargetijde de Herfst kunnen voorstellen.
Rond 100 n. Chr. werden de doden door de Romeinen niet meer gecremeerd maar bijgezet in marmeren sarcofagen. De sarcofagen werden vaak versierd met mythologische taferelen. In dit geval staat de god Dionysus centraal. In zijn gevolg zien we de vrouwelijke volgelingen van de god van de wijn die muziek maken en een bokje offeren.
In de 9de-8ste eeuw v. Chr. werd aan de overledene in het graf aardewerk meegegeven dat met lijnen en geometrische motieven versierd. In de 8ste eeuw v. Chr. zijn dieren een geliefde decoratie. Paarden waren een statussymbool voor de Grieken. Het houden van paarden was voorbehouden aan een kleine groep aristocratische mannen (hippeis) die het zich kon veroorloven om oorlog te paard te voeren.
Zwaarbewapende soldaten vormden de kern van de infanterie. Zij worden hoplieten genoemd naar het grote, ronde schild (hoplon) dat zij droegen. Hun wapenrusting bestond uit een bronzen helm, borstharnas, zwaard, scheenplaten en een lange lans. Deze z.g. Korinthische helm met vaste wangenstukken en een neusbeschermer is het meest voorkomend model in de 6de eeuw v. Chr. De driehoek tussen de wenkbrauwen is met een bloemmotief versierd.
Achilles ligt achter een bronhuis op de loer. Hij wil Troilos doden, een jonge prins van Troje die elke dag zijn zusje Polyxena naar de bron begeleidt. Volgens het verhaal doodt Achilles Trolios en ontsnapt Polyxena. Op deze vaas zijn verschillende momenten uit de mythe samengebracht: Achilles zit nog verborgen, Polyxena rent al weg en Troilos is helemaal weggelaten omdat de andere twee personen het verhaal al duidelijk maken.
In 440 werd een wedstrijd uitgeschreven wie het beste beeld van een gewonde Amazone kon maken. De grootste beeldhouwers van die tijd deden daar aan mee. De originele beelden zijn niet bewaard gebleven, maar wel kopieën uit de Romeinse periode. Dit beeld zou een kopie zijn van het beeld dat Polykleitos maakte, die de wedstrijd won.
Het schilderwerk van de Apulische pottenbakkerswerkplaatsen werd naar het eind van de 4de eeuw v. Chr. minder verfijnd en bonter van kleur. Veel wit, geel en ook purper werden gebruikt.
Kinderen speelden allerlei balspelletjes in Griekenland. De verliezer van zo’n balspel moest als ‘ezel’ of ‘paard’ degene die gewonnen had, op de rug dragen (ephedrismos). De berijd(st)er hield de handen voor de ogen van het ‘paard’. Hier haalt het meisje dat op de rug zit zojuist haar handen voor de ogen weg van het rennende meisje.
Hermafroditus was de zoon van de goden Hermes en Afrodite. De bronnimf Salmakis werd verliefd op hem en lokt hem in haar bron waar zij met hem versmolt tot één tweeslachtig wezen.