Neocaesar – 11:11 | Zware Metalen
Geschreven door Clemens Schaap op 20-03-2017 om 17:52 uur.
Het Nederlandse Neocaeser debuteert met dit album. In de line-up vinden we enkele bekende bandleden, die eerder actief waren in Houwitser, Supreme Pain en Temple. Logisch dus dat de ervaring er vanaf spat en terug te horen is. En dat niet alleen, het artwork ziet er ook zeer verzorgd uit.
Neocaesar maakt – het zal niet verrassen – death metal, die op oude leest geschoeid is. Dat houdt in dat het gitaargeluid lekker korrelig is, de tempo's niet altijd even hoog liggen (maar er wordt wel lekker afgewisseld tussen mid- en up-tempo, en de dubbele bas dendert soms lekker door), en een diepe grunt aanwezig is. Invloeden en belangrijkste referenties lijken Grave en Incantation te zijn, met hier en daar een flard Deicide.
De eerder aangehaalde ervaring komt enerzijds tot uiting in de beheersing van de instrumenten. Nergens vervalt Neocaesar in technisch gepiel, liever kiest de band ervoor lekker stevig door te beuken. Anderzijds valt op dat de vier heren ook zeer goede componisten zijn. De negen nummers zitten goed in elkaar, de overgangen tussen de riffs verlopen op een natuurlijke manier en rijgen de riffs lekker aaneen.
Nederland heeft er een prima deathmetalbnd bij, die klaarstaat om het clubcircuit te veroveren. Maar ook op een internationaal festival als Brutal Assault zou de band zeker niet misstaan. Een absolute aanrader dit. Rest me nog te zeggen dat het verwonderlijk is dat deze plaat in eigen beheer uitgebracht moet worden. Heren platenbazen: Toehappen!