bos • RAAK ME
Blogs over bos
6 maart 2019 Anne Koeleman dagin100woorden
Mijn voeten zijn moe en mijn hoofd is dicht. Met een bos donkerroze rozen en een doos hartjeschocolade ga ik door de donkere maar niet koude lucht van werk naar huis. Langzaam lossen de kleine clustertjes hoofdpijn zich op. Het is net maart, ik sta helemaal aan het prille begin van het gedeelte van het jaar dat ik knetter van energie. Alsof ik nog jong ben, of pas voor de eerste keer. Het werkend leven leek me vroeger vervelend en eng tegelijk. Het is hooguit vermoeiend. En het maakt me, op veel meer manieren dan met een salarisstrook, zo rijk.
WordPressgoeroe
2 maart 2019 Anne Koeleman dagin100woorden
Ik heb bij het maken van mijn eigen sites vaak door de bomen het bos niet meer gezien. Ik heb zoveel uitgezocht en veranderd dat ik bijna elke knop en functie van WordPress uit mijn hoofd ken. Ik heb zoveel sites vol technische en vaak Engelstalige tips bezocht dat ik zelf bijna een techneut ben geworden. Ik heb zoveel mensen op weg geholpen met hun blogs dat ik er geld voor zou kunnen vragen. En toch vind ik steeds het wiel weer uit. Misschien maar uitschrijven wat in mijn hoofd zit. Al is het alleen maar als naslagwerk voor mezelf.
27 oktober 2018 Anne Koeleman dagin100woorden
Ik fiets langs een meer, door een bos, langs kassen in een veld, een stuk over een fietspadloze 90-km-weg naar het resort. Het blijkt al snel dat ik alleen kort in lege sauna's piep en een klein rondje in het zoutmeer doe. Ik ben extreem verlegen, niet echt handig, serveersters verstonden mijn bestellingen niet. Het grootste gedeelte van de dag lag ik op zo'n zonneweide. Terug fietsen was niet echt een aanrader, vooral in het midden, toen ik alleen door de bomen de weg nog zag. Maar een leeg bos is altijd nog wat minder eng dan een volle sauna.
19 februari 2018 Anne Koeleman dagin100woorden
We wandelen langs de plassen en moerassen achter het Amsterdamse bos. Het is nog aangenaam rustig op deze warme dag. We sturen een foto naar een vriendengroep, met de opmerking 'lekker lesbisch wandelen op de zondag'. "Is dat een ding dan?" vraagt een – overigens lesbische – vriendin. Het was meer een grapje, al bestaan er dus echt wandelroutes voor dames, waar je een heus roze driehoekspeldje bij krijgt, In een andere appgroep met alleen lesbiennes stuurt iemand net een foto van een zwaan en iemand anders van drie koeien. Ze hebben het memo gehad en zijn allemaal lekker lesbisch
Deze maandag was niet blauw, maar asgrauw. Door slierten regen en hagel vertrek ik naar Den Bosch. Daar vriezen mijn vingers zo mogelijk nog harder van mijn palmen af, maar dit uitzicht is een stuk kleurrijker. 's Avonds gaan we naar het Depressiegala. Ik had geen idee wat ik kon verwachten, maar ik verwachtte zeker niet dit. Humor, scherpe randjes. Muziek en lezingen en cabaret. Over depressie. Ik zat in een zaal vol medemensen die in dezelfde zwarte tunnel hebben gezien, of er zelfs nog in zitten. Vol zelfspot. Het heet het Depressiegala, maar ik heb zelden zo hard gelachen.