Voorbij nummer negenendertig buigt de weg naar links. Vanaf hier is een waar eldorado voor de paardenliefhebbers, misschien zou je het zelfs een paardenparadijsje kunnen noemen. Zover je kan zien: paardenweiden met schuurtjes, zeecontainers, mestopslag, voervoorraden, zandpaden en overal word je aangestaard door glinsterende paardenogen. Er staan ranke ruinen, moederlijke merries en hengsten waarvan sommige met een bungelend slungellid. Bij een van de laatste paardenbehuizingen treffen we mevrouw Van Gelderen uit de Rietlanden die met haar drie dochters de zorg voor vier paarden heeft. Mevrouw Van Gelderen is paardencoach, dat wil zeggen dat ze met de inzet van paarden mensen een spiegel voorhoudt die inzicht in het eigen gedrag en de eigen persoonlijkheid geeft. Ze waarschuwt ons voor een loslopende haan verderop die het vooral op kleine honden heeft gemunt. Ze zou willen dat de maximale snelheid aan het eind van de weg ook dertig is, net als aan het begin.
Niet alleen paardenliefhebbers komen hier aan hun trekken, ook liefhebbers van mountainbiken zitten hier goed: in het bos is een speciale mtb-route aangelegd: 13 kilometer lang en geheel gemarkeerd. Helemaal aan het eind is een NAM-locatie, waar in ploegendienst dag en nacht wordt gewerkt aan de beëindiging van booractiviteiten.