Vermoord door spirituele ineenstorting via waanzinnige passie? - Nederlands.nl
(voor Maria Alexandrovna Lokhvitskaya (1869 - 1905))
Je bent geboren op 19 november 1869 in Sint-Petersburg. Je vader Alexander Vladimirovitsj Lokhvitsky was een bekende advocaat en de schrijver van wetenschappelijke boeken over o.a. jurisprudentie. Je moeder Varvara Alexandrovna was een gestudeerde, Franse vrouw, die veel van poëzie en literatuur hield. Zij heeft je de liefde voor de dichtkunst geschonken. Op je vierde verhuisde je naar Moskou. Je jongere zus Nadezjda was beroemd vanwege haar korte, humoristische verhalen. Je broer Nikolay was een legerofficier en je jongere zus Yelena schreef ook poëzie en samen met Nadezjda vertaalde ze Guy de Maupassant. Yelena speelde ook toneel. En dan waren er nog de zussen Varvara en Lydia.
Van je twaalfde tot je achttiende studeerde je aan het Aleksandrinsky Instituut in Moskou. In 1884 overleed je vader en verhuisde je gezin naar Sint-Petersburg, terwijl jij nog vier jaar in Moskou bleef. Op je vijftiende begon je gedichten te schrijven en op je achttiende publiceerde je twee gedichten en later meerdere gedichten in het tijdschrift 'Het Noorden'. Meerdere literaire bladen volgden en je werd Mirra genoemd. Misschien heb je les gehad van de dichter Apollon Maykov, misschien ook niet.
Rond 1885 ontmoette je de dichter Konstantin Balmont en jullie waren kort geliefden, maar het was vooral een poëtische vriendschap, want jullie hadden dezelfde poëzie-smaak. Balmont vertaalde alles van Shelley en hij was een groot rokkenjager. Na 1901 werd jullie poëtische dialoog alsmaar vreemder en was er sprake van een bizarre verstrengeling tussen passie en horror. Jullie poëzie zat vol doodskisten, lijken en duivelse beeldspraak. Balmont klaagde over bezetenheid en jij werd overspoeld door gewelddadige visioenen, waardoor je psychosomatische klachten kreeg. De symbolistische dichter Valery Brjusov was met Balmont bevriend en hij haatte jou, omdat hij vond, dat jij Balmont van hem afpakte. Valery deed aan zwarte magie, wat jou negatief kan hebben beïnvloed.
Eind 1891 trouwde je met Eugeny Gibert, een Franse, bouwkundig ingenieur. Jullie kregen vijf zoons. In je poëzie was je bekend om je erotische uitspattingen, maar in het echt was je een trouwe echtgenote van Eugeny en een hoogst zorgzame en beschermende moeder voor jullie zoons. Je was vooral in de geest erg veel met seksuele geneugten bezig, maar fysiek was je uiterst kuis en terughoudend. Je sublimeerde je libido tot dichtkunst. Thuis lag je vaak loom op een bank en keuvelde je over lollige en onbenullige dingen. Je was humoristisch en je had een bevrijdende zelfspot. Elke man was verliefd op jou, zo ook de schrijver Ivan Boenin, een vriend van je man, die in 1933 de Nobelprijs voor de Literatuur ontving.
In 1896 ontving je de Poesjkin-prijs en rond 1900 was je de meest geliefde dichteres van Rusland. Je leefde echter als een kluizenares en je ging zelden uit, want je was enorm verlegen. Men keek meer naar je knappe uiterlijk, dan naar je intelligente innerlijk. Je was de stichteres van de vrouwelijke, Russische poëzie en je was de wegbereider voor Achmatova en Tsvetajeva. Je was de eerste Russin, die bijzonder openhartig over seks, passie en sensualiteit dichtte. Je hield van de gelukkig makende wellust. De dichter Vyacheslav Ivanov vond jou een christelijke mystica en de schrijver Al Izmaylov noemde jou de allerbeste, Russische dichteres ooit.
Je kreeg last van slapeloosheid, stress, nachtmerries, ernstige depressies en chronische, verergerende angina pectoris. Begin zomer 1905 verhuisde je naar Finland, waar je iets verbeterde. Terug in Sint-Petersburg ging je naar een ziekenhuis, waar je op 27 augustus 1905 bent overleden. Velen denken door tuberculose, anderen door de fatale nasleep van je passie voor Balmont.
Je werd vijfendertig jaar en je bent op de Nikolskoe Begraafplaats van het Alexander Nevski-klooster begraven.