Vaarwens 902 op 04-08-2021
Soms is het leven hard en meedogenloos, zeker als je moet besluiten dat het niet langer gaat omdat de spierziekte je alles heeft afgenomen. Loslaten is daarbij vaak het allermoeilijks en wat overblijft is zoveel mogelijk herinneringen maken voor je naasten. Len (geb. 1958) staat er voor en ze wil nog graag een dagje ontspannen met haar naasten voordat… Op de ALS beurs vindt ze Stichting Vaarwens en dat lijkt haar wel wat. Even helemaal alleen met je dierbaren een dagje varen, ontspannen en herinneringen maken. De fotoreportage van zo'n dag voegt daar veel aan toe, dus wordt de intake ingevuld en snel wordt de dag gepland. Vandaag gaat Len nog éénmaal herinneringen maken en tegelijk afscheid nemen…
Dagschipper Yoni en boots Harrie maken het schip klaar voor de gasten van vandaag, terwijl de zon over een onbewolkt Amsterdam schijnt. De auto's arriveren mooi op tijd vanuit Haarlem en er volgt een warm welkom. We gaan aan boord en daar is koffie met iets lekkers en een welkomstpraatje van Yoni. We maken een vaarplan en Len kiest ervoor om gewoon even naar Durgerdam te gaan. De trossen gaan los en Amsterdam schuift voorbij. Len geniet, de baby lacht en is blij met het cadeautje terwijl iedereen probeert los te komen van die ene gedachte over wat gaat komen… Yoni en Harrie stellen iedereen op hun gemak en leiden de gedachten af met leuke verhalen over alles wat er te zien valt. Het werkt, gezien de ontspanning op de gezichten.
We duiken samen met vele pleziervaarders de Noordersluis in terwijl iedereen ogen te kort komt. Eénmaal geschut, is er de ruimte van het Buiten IJ en onder een stralende zon maken we een rondje door Durgerdam, waarna we in de baai buiten de haven het anker laten vallen. Hier, in een heerlijke stilteomgeving genieten we van de lunch die Harrie geserveerd heeft. De rust en de stilte geven ook gelegenheid om het wrede lot van Len samen te delen met een traan, maar even later als het anker weer op gaat, is er weer de lach van intens genieten van deze mooie aarde en deze zonnige vaardag.
Dochter Eva gaat aan het roer en even later vraagt ze haar moeder om deze ervaring te delen. Len krijgt hierdoor de 'vaarwensboost' en gaat zowaar met rolstoel en al ook aan het roer. Haar verzwakte uitgeputte lichaam buigt zich over het stuurwiel en met een trotse glimlach stuurt de het schip richting Oranjesluizen. Geweldig dat dit kan!!! Na wederom met veel jachten geschut te zijn, duiken we nog even het zijkanaal K in om de familie zich te laten vergapen aan het pittoreske stukje Amsterdam in het Vliegenbos waar nauwelijks iemand weet van heeft.
Het einde van de vaardag nadert en daarbij ook de werkelijkheid. Len kan haar tranen niet meer bedwingen en huilt stil, want het besef dat ze afscheid gaat nemen van haar naasten, de kleine en al het mooie wat de wereld naast alle ellende ook te bieden heeft, maakt het zwaar. Iedereen troost elkaar, maar even later is er ook weer de lach. Wát een ongelofelijk dappere familie! We maken nog een familieportret naast het schip en nemen afscheid. Zwijgend lopen we terug naar het schip en beseffen ons dat we dankbaar moeten zijn voor al het goede wat ons gegeven wordt en het deze dag relativeert alles enorm! Carpe Diem!