Vanaf mijn plekje in de haven kijk ik naar de vliegtuigen. De één na de ander, afgeladen met enthousiaste vakantiegangers. Mij zien ze niet. Gelukkig. Ik vraag me af of jij er tussen zit, gespannen wachtend op niet bestaande blijdschap. Ik ga niet toegeven dat ik je mis. Ik blijf rustig zitten, balend van mezelf, luisterend naar The Killers.