Tertio 944 - Kerk belangrijke speler in sportgeschiedenis | Tertio
Tertio 944 - Kerk belangrijke speler in sportgeschiedenis
"Typisch katholieke disciplines bestaan misschien niet, maar de kerk is beslist een belangrijke speler in onze vaderlandse sportgeschiedenis", stelt (kerk)historicus Dries Vanysacker (KU Leuven) in Tertio van 14 maart 2018. Tijdens de Nacht van de Geschiedenis (20 maart) houdt hij een lezing over het "relatieveld" van sport en religie.
De Ronde van Vlaanderen is tegelijk de hoogmis voor wielerliefhebbers en een ware lijdensweg voor deelnemers. Echte kampioenen verrijzen na een inzinking. Supporters bidden voor mirakels en tegenover dopingzondaars tonen we ons doorgaans vol van genade. De beeldspraak liegt er niet om; wielrennen en andere volkssporten associëren velen met religie, meer bepaald het katholicisme. "Die associatie kwam tot stand in een specifieke historische periode, vanaf het eind van WOII tot de jaren 1960. Dagbladen van katholieke signatuur, waaronder Het Volk en Sportwereld (gaandeweg geïntegreerd in het Nieuwsblad, nvdr), interesseerden zich toen sterk voor 'de koers' en verbonden hun naam aan wielerwedstrijden", vertelt Dries Vanysacker. "Overigens recupereerden vooraanstaande katholieken tijdens de late bloeiperiode van het 'rijke roomse leven' bepaalde sportcoryfeeën. Het bekendste gelovige wielericoon was de Italiaanse kampioen Gino Bartali (1914-2000, nvdr) ofwel 'de monnik'. Een bijnaam die hij dankte aan zijn lidmaatschap van de ongeschoeide karmelieten in het kader van hun derde orde. Paus Pius XII was alvast onder de indruk, want hij verhief Bartali tot een model van de Katholieke Actie."
"Kortom, op het 'relatieveld' tussen sport en religie waren de banden vaak nauw, al bleken voetbal en wielrennen nooit 'typisch katholieke' disciplines", nuanceert de hoofddocent. "Aanvankelijk wantrouwden kerkleiders zelfs de wielersport, omdat renners door wedstrijden aan hun zondagsplicht verzaakten. Daarnaast had een peloton veel 'brute' jongeren in zijn rangen. Eigenlijk was het wachten op norbertijn Antoon Van Clé (1891-1955, nvdr) vooraleer een prominente katholiek besefte hoe in de marge van competities kansen lagen voor apostolaat. Die 'sportpater' onderhield bijvoorbeeld contacten met wielermonument Albéric – 'IJzeren Briek' – Schotte (1919-2004, nvdr), een diepgelovige dwangarbeider van de weg."