De 15de-eeuwse poorttoren van het sinds de 18de eeuw verdwenen kasteel Poelwijk. De toren ligt op privé-terrein en is niet toegankelijk.
Kasteel Poelwijk heeft zijn naam waarschijnlijk te danken aan het geslacht Van Poelwijck, dat vanaf 1275 in Gendt bekend was. Poelwijk was Gelders leen sedert 1441. In die tijd behoorde het huis echter aan de familie Collart. De toren van Poelwijk maakt de indruk uit de 15de eeuw te dateren.
Van oorsprong had de toren waarschijnlijk een borstwering met kantelen boven het boogfries dat nog bewaard is gebleven. De dichtgemetselde boogopeningen zijn herkenbaar en geven duidelijk weer dat de toren als poorttoren is gebouwd. In 1551 kwam het kasteel door huwelijk opnieuw in handen van de familie Van Poelwijck. In 1598 volgde het geslacht Van Wely. In 1667 werd Poelwijck verkocht aan Van Wichen en in 1702 vererfde het aan Johan Maurits van de Poll. Tussen 1702 en 1722 heeft Van de Poll de trompe-l'oeil beschilderingen in het benedenvertrek van de poorttoren laten aanbrengen. Deze schilderingen verkeren in slechte staat, maar de voorstelling is nog herkenbaar als een tempeltje met doorkijkjes op een landschap en beelden die Hoop, Geloof, Liefde etc. voorstellen. Op de schoorsteenboezem liet Van de Poll zijn wapen aanbrengen. In het vertrek op de eerste verdieping, dat alleen via de houten buitentrap te bereiken is, bevindt zich een laatgotische gemetselde schouw met haardstenen uit de bouwtijd. In de wanden van dit vertrek zijn enkele kaarsnissen aangebracht.
Op een tekening van Cornelis Pronck uit 1731 is te zien dat Poelwijk toen bestond uit de huidige toren met een aanbouw. De hoofdburcht was toen al gesloopt en de poorttoren was reeds verbouwd tot woontoren door het dichten van de doorgang. De aangebouwde vleugel dateert van de tweede helft van de 16de of het begin van de 17de eeuw.