Column Marco Smit: Een warmtepomp of een Tesla? - Horizon Flevoland
De gasprijzen rijzen de pan uit en ook ik kreeg een brief dat mijn maandbedrag met de helft (!) omhoog gaat. In full panic mode riep ik mijn gezin bij elkaar dat de verwarming echt omlaag moest en dat ze dan maar een extra trui moesten aantrekken. Aan de stilzwijgend opgetrokken wenkbrauwen te zien vermoedde ik dat hier -zoals wel vaker- vaderlijke ongehoorzaamheid in het verschiet lag.
Het ergerde me al langer dat mijn puberkinderen vaak eindeloos lang douchen. Als ik dan getergd van de bank opspring om er wat van te zeggen ("schiet nou eens op, door jullie gaat die NAM in Groningen maar door met pompen!"), staan ze er 9 van de 10 keer nog niet eens onder, maar laten ze hem 'alvast even lopen'.
Naast de hoge gasprijzen en de broodnodige solidariteit met de inwoners van het aardbevingsgebied moeten we sowieso minder gas gebruiken. Fossiele brandstoffen zijn vervuilend en door de invoer van onder andere Russisch gas zijn we geopolitiek te afhankelijk geworden. De oplossing lijkt eenvoudig: van het gas af!
Omdat ik vorig jaar rond deze tijd al tot deze conclusie was gekomen, ging ik op zoek naar een adviseur die me kon helpen. Ik vermoed dat die het erg druk hebben, want die reageerden niet op mijn telefoontjes, mailtjes en overige smeekbedes. Net als installatiebedrijven overigens, die geen tijd hebben voor nieuwe klanten. Nadat ik er ein-de-lijk eentje had gevonden die ook nog langs wilde komen, was ik weer een half jaar verder.
Maar nou komt-ie. Om mijn huis van het gas af te koppelen en een aardwarmtepomp te installeren, moest ik toch wel rekening houden met een investering waar ik ook een nieuwe Tesla van kon kopen, inclusief alle opties! De subsidie van het rijk is ongeveer even hoog (lees: laag) als een paar lichtmetalen velgen, een druppel op de gloeiende plaat. Een rekensom leerde dat ik die warmtepomp in ongeveer 25 jaar kon terugverdienen. Nou wil ik mijn deel doen, zodat ook de kinderen van mijn kinderen nog lang kunnen douchen, maar dit gaat gewoon niet.
Wat voor mij thuis geldt, geldt ook voor het mkb. Ondernemers willen verduurzamen en dat mag ook echt wel wat kosten, maar het moet ook haalbaar zijn. Het nieuwe kabinet trekt €35 miljard uit voor een nieuw klimaatbeleid en dat is ongekend. Het is ongelofelijk veel belastinggeld en ik hoop vurig dat een flink deel hiervan ook bij het mkb terecht komt. Want om te verduurzamen hebben bedrijven een flinke steun in de rug nodig om concrete maatregelen te kunnen nemen.
Tegelijk is geld maar een deel van de oplossing. Want die verduurzamingsopgave voor het mkb moet ook praktisch uitvoerbaar zijn. Anders geldt voor de ondernemer hetzelfde als voor mij thuis: geen mensen om het uit te voeren, ellenlange doorlooptijden en een investering die je nooit terugverdient. Die €35 miljard moet daarom heel slim worden besteed, met de nadruk op uitvoerbaarheid. Want geld verbranden houdt ons heel even warm, maar dat is nooit duurzaam.