Als uitgangspunt voor de somatotypes heeft Sheldon drie (extreme) lichaamstypen neergezet. Naast de mesomorf zijn dit de ectomorf en endomorf. De drie samatotypes van Sheldon zijn zo extreem, dat ze in werkelijkheid niet kunnen bestaan. Ze zijn dan ook bedoeld als uitgangspunt om het menselijk lichaam aan te spiegelen in 340 tussenliggende classificaties. De indeling van een lichaam in één van de somatotypes is dus niet absoluut. Echter, wanneer ectomorfie de overhand neemt, wordt een lichaam in het model wel als ectomorf geclassificeerd.