129. Kaikoura - Reisverslag uit Kaikoura, Nieuw Zeeland van Dylan A - WaarBenJij.nu
Reisverslag 129. Kaikoura
Aantal keer bekeken 130 Aantal reacties 0 Kaikoura, Nieuw Zeeland
129. Kaikoura
Geen van ons vieren had al een baan gevonden in Blenheim, dus besloten we (ik, Lourdes, Romina en Matias) om op zaterdag met de auto naar Kaikoura te gaan, 128 kilometer verderop.
De weg van Blenheim naar Kaikoura loopt voornamelijk langs de zee. Ergens halverwege reden we langs Ohau point waar een flinke zeehondenkolonie leeft. Vanaf de parkeerplaats zagen we tientallen zeehonden die heerlijk van de zon aan het genieten waren. Aan de andere kant van de weg loopt een rivier, waar de zeehondenpups opgroeien totdat ze de oud genoeg zijn om de oversteek naar de andere kant van de weg te maken. Dat was vet joh. Niet voor niets wordt deze plek ook wel omschreven als 'the best location to watch seals in New-Zealand'. Je loopt langs dat riviertje waar tientallen kleine zeehondjes op misschien maar een meter van je vandaan in tekeer gaan. Hartstikke speels en nieuwsgierig natuurlijk. Als je wilt kun je de beestjes zelfs aanraken maar of dat verstandig is, ik denk het niet. Wanneer je het stroompje volgt, eindig je -na een minuut of 10- bij een waterval, waaronder een hele berg jonge zeehondjes aan het spelen zijn. Het leek wel een zwembad vol met spelende kinderen. Erg schattig om te zien. Na tig foto's stapten we weer in de auto op weg naar Kaikoura.
Eenmaal in Kaikoura aangekomen, was het al tegen 14 uur. We besloten om daarom maar gen track van een paar uur te doen, maar te genieten van het heerlijke weer en de prachtige omgeving. Op een schiereilandje aan de zee, met zicht op het stadje en de besneeuwde bergen op de achtergrond, vonden we een bankje. Een bijzondere plek want overal om ons heen lagen wederom zeehonden. Een daarvan lag zelfs op maar zo'n twee meter van ons vandaan op z'n gemakje te zonnen. Geweldig toch. We hadden ons goed voorbereid, want hadden brood mee, kaas, tomaten en (aangezien ik met drie Argentijnen was) de bekende traditionele (yerba) mate. Kortom het was gewoon een chille gezellige middag op een enorm mooi plekje. We hadden dan wel niet heel veel van Kaikoura gezien, we zouden er nog wel eens terugkomen..