“Bewijsvoering” met N=1 is dit. Laat dit nu maar aan professionals over, Thomas, lijkt me beter voor je kind.	
@Jan van Rongen / Mr. Ooijer: (1) Ik schrijf “Voor de praktijk van het onderwijs zal veel nader onderzocht moeten worden” dus de suggestie is onjuist alsof ik iets aan het onderwijs zou willen opleggen zonder nader onderzoek, zoals wiskundige Hans Freudenthal wel deed en niet werd tegengehouden door andere wiskundigen. (2) Als student econometrie volgde ik colleges wiskunde met studenten wis- en natuurkundigen, ga dit niet anders voorstellen dan het is. Inderdaad ben ik pas later gaan lesgeven, maar het blijft een eerstegraads lesbevoegdheid wiskunde van Leiden. Dus de beschrijving “als zij-instromer een lesbevoegdheid” is een misleidende halve waarheid, en welbeschouwd laster ten aanzien van mijn professionele integriteit als econometrist en als leraar wiskunde. (3) Het voorstel om naast tien ook tig te gebruiken kan op zijn eigen merites beoordeeld worden. 2 maal 10 is twee-tig. En 7 maal 3 is twee-tig-een is helderder dan een-en-twintig. Wanneer een wiskundige niet erkent dat dit helderder is, is er wat aan de hand. (4) Van Rongen verwijst naar voorgaande kwesties. Laat ik dit ook doen. Hiervoor is ook al gebleken dat Van Rongen slecht leest en halve waarheden en laster vertelt. Ik moet lezers dus waarschuwen voor wiskundigen zoals Freudenthal en Van Rongen. (5) Wanneer hoogleraar wiskunde Jan van der Craats voorstelt dat in het onderwijs de tafels van vermenigvuldiging terugkomen, dan lijkt het me deels evident, maar, ook hij blijft wiskundige die nog weinig naar empirie kijkt, en het lijkt me verstandig niet voorbij te gaan aan het inzicht dat 7 maal 3 is twee-tig-een helderder is dan een-en-twintig. We kunnen het onderwijs niet aan wiskundigen overlaten, laat het parlement het onderzoeken.	
Ik betoog elders dat je niets van wiskunde begrijpt (naar aan leiding van een verhaal over Cantor) en _hier_ betoog ik (en daar ga je niet op in) dat je evenmin iets van didactiek van het rekenonderwijs voor 6-jarigen begrijpt. Zonder voorbeelden, die had ik je al op een andere plek gegeven. Eén zal ik dan nog maar eens geven: voordat een kind leert rekenen, leert het taal. Niet op school, maar thuis. De meeste kinderen die naar school gaan kunnen allang tot twintig of dertig tellen, en vinden de woorden elf twaalf, etc. net zo normaal als vind / vond, tafels / stoelen en de / het. Ten minste als het Nederlands hun moedertaal is.
Dus is er helemaal geen probleem in het begrijpen van getallen, en waar geen probleem is, heb je ook geen oplossing nodig.
Elke remedial teacher zal je kunnen vertellen waarom je voorstel juist het tegenovergestelde zal teweegbrengen van wat je beoogt. 2 x 10 = 20 is niet moeilijk omdat 20 niet twee-tig is (en tien niet een-tig). Nee, het is moeilijk zolang een kind niet goed begrijpt wat vermenigvuldigen is. Andere woorden gebruiken voor een kind van 4 – 5 jaar dan tegen een volwassene schept verwarring en achterstand. Zie allochtone 2e generatie kinderen die thuis niet meteen Nederlands spreken.