Het is vandaag maar 120 mijl naar onze camping net buiten Washington dus we zijn al bijtijds op Cherry Hill park. Gigantische groot hier én duur. 55 dollar voor een nacht maar later blijkt dat alles in deze staat erg duur is. Behalve de brandstof dus we gooien nog maar eens vol. Vrouw achter de kassa kan niet geloven dat we voor 300 $ diesel nodig hebben maar dit zou thuis rond de 1000 kosten dus zeker de moeite waard om nog even te vullen. Gasflessen moeten leeg, luiken voor de ramen voor de veiligheid en dat soort dingen. Maar dat is allemaal snel gedaan. Dan nog maar een bezoekje aan Washington. Het is lekker warm dus we kunnen bij de Libanees die we geboekt hebben lekker buiten zitten. Het is gezellig druk in de stad en we doen nog een rondje langs het witte huis maar daar kun je niet meer echt dichtbij komen helaas. We hebben ons ticket nog niet gewijzigd. Eerst maar kijken hoe het morgen verloopt in de haven, maar voor het geval we morgen naar huis gaan hebben we in ieder geval de highlights van Washington gezien. We zitten al om 7 uur achter het stuur de volgende ochtend en zijn dus ruim op tijd in de haven. Hier merk je inderdaad niks van de onrust maar het is wel degelijk onrustig en veel erger dan wat wij horen in het nieuws als we de verhalen moeten geloven. We hebben hier Mr Mueller ingehuurd op advies van Seabridge omdat de afhandeling hier nogal moeizaam kan zijn. Eerst doen ze ook moeilijk omdat we vroeger dan gepland de auto komen inleveren. Ons was verteld dat je dan alleen wat extra moest betalen om te stallen. Dus eerst zeggen ze: kom over een week maar terug… Gelukkig komt er een ander vrouwtje bij en zij regelt dat de MAN gewoon met een boot eerder gaat naar Antwerpen. Nou dat is helemaal super natuurlijk. Patrick moet dan de sleutels aan Mueller geven en hij rijdt hem het haventerrein op. Blijft toch een raar idee om zo je auto af te geven maar het zal best goed komen. Dus met 2,5 uur is alles klaar en heb ik inmiddels gebeld met Brittish Airways. Over 5 dagen zijn we aan de beurt om te vliegen tenzij we een immens bedrag bijbetalen. De dame aan de telefoon adviseert ons om toch naar de luchthaven te gaan en te zien wat ze daar voor ons kunnen doen. Helaas, hetzelfde verhaal. We bellen met KLM en ondanks dat we al lang niet meer met KLM hebben gevlogen vanwege de slechte service e.d. lukt het wel om op punten 2 nieuwe tickets te krijgen. Top geregeld van KLM. Dus we vertrekken nu over 2 uur naar Amsterdam. Het is een korte rit geworden en Amerika staat niet boven aan onze lijst van favoriete vakantiebestemmingen. Maar voor wie een probleemloos goed georganiseerd land zoekt om in rond te reizen moet je hier zijn. Maar wij houden inmiddels van iets meer uitdaging. Voorlopig gaat de MAN dus naar huis. Wat kleine dingetjes laten veranderen maar niks echt schokkends. We hebben nu 24.000 km gereden in Noord Amerika het afgelopen jaar en we zijn ontzettend tevreden over de auto. Zo lastig als dat alles in het begin ging en leek alsof we een ontzettend miskoop hadden gedaan zijn we nu super tevreden en werkt alles heel goed. Waarschijnlijk is de volgende bestemming van de MAN Australië waar we meer mogelijkheden hebben om off road te gaan rijden maar dat zal nog wel een jaartje duren denken we. Maar…eerst staat in oktober natuurlijk de rit met de toy van Mumbai naar Tokio nog op het programma, waar we heel veel zin in hebben. Hopelijk volgen jullie ons dan weer!