Voor dakloze slachtoffers in Balapitiya werd na lang zoeken en onderhandelen een stuk grond gekocht. De beoogde families hadden zich inmiddels verspreid over het gebied en leefden in tijdelijke onderkomens of waren bij anderen ingetrokken. Ter controle zijn diverse inventarisatiebezoeken afgelegd. De bouw werd gehinderd door hevige regenval maar in juli 2009 kon TEARS Village 3 officieel geopend worden. De tsunami-slachtoffers hadden weer een eigen woning.