In de duinen, Nanny was voor de tweede keer met mij mee, kwamen we op het tweede klimmetje een man tegen, lopend, met zijn jas open. Later in de zaal, we waren eerst naar Sonnevanck geweest, sprak hij me aan. Ik zag u op weg hier naar toe, dat is een pittig klimmetje, uw vrouw stond bijna stil. Ik had een beetje een grote versnelling, zei Nanny, toen ik het haar vertelde, een beetje beledigd.
Met Bert van Oudvorst is het erger gesteld. Hij is thuis van de trap gevallen. Ik vroeg: echt van je rolderdebolder? Ja kreunde hij, niets gebroken, wel gekneusd, kan niet slapen, overal pijn, duurt veertien dagen zegt de dokter, maar het toernooi is al zo oud, toch maar gekomen. Als hij er morgen is, ga dan even vragen hoe het met hem gaat, maar doe het voorzichtig.
Met Stefan Jorritsmat gaat het goed. Heel goed. Gisteren deed hij het in vijftien, nu in 27. Zijn tegenstander in de laatste ronde is gewaarschuwd.
En Ben Duivenvoorden heeft er nu acht op een rij. Hoe doet hij dat? Ik ga morgen even bij hem kijken.
In de bar van de Moriaan wordt geadverteerd met een hamsterschotel. Dat zal wel een heel bord vol zijn, denkt Nanny. Het kan ook een schotel met lekkere malse hamstertjes zijn, opper ik, om haar van streek te maken. Ze haalt haar schouders op en denkt, nog twee dagen en dan krijgen we hem wel weer klein.
Maar zover is het nog niet. Peter Poncin moet tegen het Italiaanse jongetje Adriano Testa. Peter heeft er alle vertrouwen in. Hij heeft zwart en dus zal Adriano het spel moeten maken en van theorie heeft hij geen kaas gegeten, volgens Peter, die zelf een wandelende 0peningsencyclopedie is. Die heb je natuurlijk ook in druk. Vijf kloeke delen. Of elektronisch. Allemaal onzin. Bij Peter zit alles in zijn hoofd. Vaak speelt hij zeventien zetten theorie tot en met plusmin. Daarna wil het wel eens haperen. Nu niet. Hij zet het talentje gedecideerd van het bord.
Hans Wiemerink houdt Amanda Hijwegen op remise en wint zijn groep. Stefan Jorritsma wint van de Fransman Christophe Gattuso. Niet te verwarren met de Italiaanse voetballer, waar je geen ruzie mee moet krijgen. Stefan is daardoor nog steeds in de race om een van de bovenste plaatsen. Wim Rakhorst tenslotte presteert het om het onverwoestbare humeur van uw correspondent in een klap te ruineren. Dus die gaat ook zijn groep winnen. Hartelijk dank dames aan de zijlijn.