18 juni 2007, 00:00
Ik heb me behoorlijk geërgerd aan de kop 'Gelikte mediashow op Catshuis' op de voorpagina van Trouw van vrijdag. De media, inclusief Trouw, doen allemaal aan vernieuwing, maar het kabinet wordt nu al honderd dagen bekritiseerd. Vernieuwing: ho maar!
Het is ook nooit goed, eerst stond Den Haag te ver af van het volk, nu zijn politici in het land op bezoek geweest, weer niet goed. En wie stonden er steeds met hun neus bovenop? Juist: journalisten. Dát is mediashow! De pers belemmert de ministers soms de weg om rechtstreeks contact te leggen met de burger. Geef het kabinet toch eens de kans om zich te bewijzen.
T. Kuipers Dronten
Het artikel 'Zieltjes winnen in de provincie' in de krant van 13 juni was geen feitelijke verdieping over het salafisme, wel dédain over provinciestadjes. Volgens Trouw trekken orthodoxe imams en omstreden koranleraren 'de provincie in', maar weten plaatselijke politici in een stad als Ede 'van niets'.
Het ligt anders. Sommige religieuze stromingen verblijden het leven, andere zuchten onder zondebesef, weer andere verhullen lichaam en gezicht. Zolang dat niet ten koste gaat van de vrijheid van mensen die anders denken, heeft de overheid geen rol. Om een gemeentebestuur dan weg zetten als naïef provinciaals is te simpel. Provinciesteden, van Tilburg via Ede tot Groningen, zijn zich volop bewust van alle aspecten van de multiculturele samenleving.
Simon van de Pol wethouder (PvdA) Ede
Als adoptieouder ergerde ik me aan het zwart-witte stukje van Yvette den Brok op Podium (zaterdag 16 juni). Zij heeft grote bezwaren tegen adoptie van kinderen uit derdewereldlanden. Toch, zolang er in de derde wereld armoede en ellende is, komen kinderen in het nauw te zitten. Dat lossen we niet op door een kind te adopteren, dat begrijpt zelfs de 'door kinderwens verblinde' adoptieouder. Moeten we die kinderen dan maar gewoon dood laten gaan? Daar komt het dan op neer.
Een zwart kind naar Nederland halen zou, volgens den Brok, ook niet best zijn omdat het kind met discriminatie te maken krijgt, en opgroeit in een andere cultuur. Komt ze de straat wel eens op? Er zijn een heleboel gekleurde mensen in Nederland. Groeien alleen adoptiekinderen op in een andere cultuur, of moeten nu alle gekleurde Nederlanders het land uit?
Trude de Jong Amsterdam
In de Weekendgids van afgelopen zaterdag schrijft Remke de Lange enthousiast over de 'Rosé van het Jaar', een vin de pays. Ze vertaalt dat met 'landwijn' en concludeert dat het wel een beetje gewoontjes klinkt. Dat zou haar niet mogen verbazen. Een vin de pays is een wijn uit een bepaalde streek, van een zekere kwaliteit. Wat wij een landwijn(tje) noemen heet in Frankrijk vin de table of vin ordinaire.
G. Crisson Alphen a/d Rijn
Bert Keizer houdt in zijn columns filosofische verhandelingen die allemaal tot de zelfde conclusie moeten leiden: God bestaat niet. Nu beweert hij weer dat de figuur Jezus 'een briljante vondst' is om het probleem op te lossen voor mensen om contact te maken met het Goddelijke. Maar Jezus is geen vondst van bijbelschrijvers, Hij was een persoon die zij ontmoet hebben, gehoord hebben, gevoeld en gekend hebben. Wiens aanspraken op goddelijkheid ook hen moeten hebben geduizeld. Toch konden ze niet anders dan tot de conclusie komen dat deze mens de waarheid sprak. Bert Keizer doet deze mensen ernstig te kort door hen voor te stellen als een stelletje samenzweerders die een ideetje hebben bekokstoofd.