Vandaag werd ik zowaar door de taal in verwarring en van mijn (voet?)stuk gebracht. Ik wilde u juist in rijm gaan vertellen, dat
Het rijm is wel mooi was, maar taalkundig klopt er vermoedelijk iets niet. Het zou “een luchtje schepte” moeten zijn. Of kon het misschien allebei? Want wat was mij immers onlangs overkomen:
Het betrof gelukkig een wolk van verleidelijke parfum, maar voor hetzelfde geld had het ook een heel ander luchtje kunnen zijn, maar dat laat ik hier verder fatsoenshalve buiten beschouwen.
En zo is het ook met een kuil. Ik steek mijn spade in de grond, schep een kuil (het liefst voor een ander) en als ik daarmee klaar ben, heb ik dus een kuil geschept. Maar ook geschapen…
Persoonlijk had ik tenslotte liever gezien, dat God mensen had geschept in plaats van geschapen, maar daar mag u natuurlijk anders over denken. Zoals trouwens over alles.
Heeft u een zwak voor sterke werkwoorden, dan heeft u scheppen – schiep – geschapen tot uw beschikking.
Bent u sterker in het gebruik van zwakke werkwoorden, dan is er scheppen – schepte – geschept voor u.