Een groot succes voor de Aramese zaak…… de Arameeërs en de VN….
Iedereen die de Aramese zaak een hart toedracht zal verheugd zijn over het deelnemen door Aram-Naharaim aan de jaarlijkse VN vergadering over de inheemse volkeren op 31-7 t/m 4-8- 2006 in Genève, Zwitserland. Ja, het was een groot succes. Nooit is er, in de geschiedenis van het Aramese volk, tijdens een zo'n grote VN vergadering zo duidelijk en zo sympathiek over de Aramese zaak als dit jaar gesproken.
Van diverse kanten kregen wij te horen dat er in de wandelgangen bij de VN geregeld gesproken wordt over de activiteiten van Aram-Naharaim in buitengewoon positieve zin. Wij hebben behoorlijk wat complimenten gehad van mensen die al 30 jaar betrokken zijn bij de VN omtrent de manier waarop de verklaringen van Aram-Naharaim werden gepresenteerd en velen aan het denken hebben gezet over de Aramese zaak.
Op maandag 31-7-2006, werd de verklaring over het Aramees gelezen, getiteld "Is het Aramees aan het verdwijnen uit de landen van de voorvaders?".
Na het voorlezen van de verklaring door Aram-Naharaim, vroeg een lid van de werkgroep, mevrouw Christy E. Mbonu het woord. Zij vertegenwoordigt het continent Afrika in de werkgroep. Kort samengevat zei mevrouw Mbonu, "Ik demonstreer mijn sympathie voor de Arameeërs en het Aramese taal en vraag anderen ook hun sympathie en solidariteit te tonen. Wij moeten dit volk helpen hun erfgoed bewaren. Is er in deze kwestie geen rol weggelegd voor UNESCO? Is er wel contact gelegd met UNESCO omtrent deze kwestie?".
(Dit werd gezegd in een propvolle zal met vele diplomaten en inheemse volkeren)
Nadat mevrouw Mbonu het woord had genomen; ging Aram-Naharaim naar haar toe en bedankt haar voor haar sympathie voor de Arameeërs. "Ik heb de film 'The Paisson of Christ' gezien en vond het prachtig om in het Aramees te horen spreken, vertelde ze ons". Ze stelde ons verder vragen als, "Hoeveel Arameeërs zijn er wereldwijd? Hoeveel van hen spreken nog deze taal?".
Natuurlijk hebben wij veel meer besproken met mevrouw Mbuno; echter wij vinden dit voldoende om U te informeren.
Aan het einde vroeg ze of wij nog verklaringen zouden uitspreken en vroeg om kopie's ervan. Ze stelde ervoor om een afspraak te maken met een medewerker van UNESCO in Geneve. Op dinsdag 1-8-2006 hadden wij een onderhoud met een vertegenwoordiger van UNESCO omtrent de Aramese zaak. Wij hebben het gehad over de situatie van de Arameeërs wereldwijd, discriminatie en vervolging die zij in diverse landen ervaren en ideeën uitgewisseld hoe het beste het Aramese erfgoed te verdedigen.
In ieder geval werd ons verzekerd dat de zaak onder de aandacht zou worden gebracht van de verantwoordelijke mensen bij UNESCO in Parijs.
Kwestie Irak….
Op woensdag 2-8-2006, werd onze verklaring omtrent de situatie in Irak gepresenteerd. Na het voorlezen van de verklaring, stroomden mensen op ons af en vroegen om een kopie. Van diverse kanten kregen wij complimenten. Onder vele geïnteresseerden, kwamen een Moslims en een Jood (uit Israël) op ons af. De Moslim drong o.a. aan op samenwerking met Aram-Naharaim. De Jood was getroffen door het feit dat hij op het grote beeldscherm "Arameans of Aram-Naharaim" had gelezen. Aram-Naharaim? Maar dat is toch Hebreeuws voor Mesopotamië?, merkte hij op. Dat heeft zijn aandacht en interesse getrokken. Uiteraard heeft Aram-Naharaim, zoals gewoonlijk, hem van degelijke informatie voorzien.
Media Ombudsman: Ons advies wordt overgenomen
Op donderdag 3-8-2006 hebben wij onze verklaring "Voorstel: Media Ombudsman voor inheemse volkeren" gepresenteerd. Deze verklaring werd door vele inheemse volkeren zeer gewaardeerd; omdat velen van hen, net zoals wij, te kampen hebben met verraad uit eigen gelederen en de vreselijke desinformatie. Zo kregen wij bijvoorbeeld te horen dat in sommige landen de "leiders" van het volk zich laten omkopen door de overheid om toestemming te verlenen aan mijnindustrie op hun eigen inheemse grondgebied. Bij navraag blijken deze 'leiders' geen 'leiders' te zijn, maar stelletjes verraders die hun volk voor paar cent verkopen. Wat betreft de desinformatie, was het eigenlijk iets waar velen mee bekend zijn. Desinformatie uit hun eigen gelederen; desinformatie van de kant van de overheid en desinformatie doelbewust van de kant van de pers; zijn helaas vele inheemse volkeren maar te goed mee bekend.
Iedere dag werd aan het einde, de samenvatting van de vergadering gemaakt en besproken door een lid van de werkgroep. Op donderdag 3-8-2006 om 17:30 uur werd onder de vele mededelingen, melding gemaakt dat het voorstel van Aram-Naharaim zal worden overgenomen. Dat wil zeggen; in het uiteindelijke rapport van de Werkgroep over Inheemse Volkeren zal het een melding van worden gemaakt.
Op 14 augustus 2006 werd het rapport van de werkgroep over Inheemse volkeren gepresenteerd aan de Subcommissie voor de bescherming en promotie van de rechten van de mens. In Bijlage III van het rapport wordt melding hiervan gemaakt.
A. Aanbevelingen voor de toekomstige expertise advies;
6. Mensenrechten Raad, en de Verenigde Naties meer in het algemeen, dienen de volgende soorten advies te volgen met betrekking tot de rechten van inheemse volkeren:
…………………………………Inheemse volkeren en media (inclusief toegang tot de media en presentatie door de media)
Maar natuurlijk wordt bij navraag een verwijzing gemaakt naar de verklaring van Aram-Naharaim. Met zo'n advies wordt natuurlijk enorm veel PR gemaakt voor de Aramese zaak; getuige de vele gesprekken in de wandelgangen over de Arameeërs. Daar komt nog bij, jouw voorstel wordt niet zomaar overgenomen; je moet degelijke redenen voor hebben.
Aram-Naharaim wordt meer en meer serieus genomen als de verdediger van de Aramese zaak op VN en internationale niveau. Een van de vele belangrijke aanwijzingen was bijvoorbeeld het uitvoerige gesprek die we hebben gehad met het bureau "NGO Liason office". Tijdens het gesprek is ons uitgebreid uitgelegd hoe Aram-Naharaim het beste en op meest effectieve wijze een NGO status kan aanvragen met de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties.
Men kijkt op gegeven moment wat mensen kunnen, wat hun capaciteiten zijn en of zij werkelijk een bijdrage kunnen leveren aan de VN debat. Aram-Naharaim heeft op diverse manieren laten zien dat het ook daadwerkelijk daartoe in staat is.
Je kunt als een organisatie een NGO status hebben…. Maar als je niet over capaciteit beschikt… tja, dan wordt het wel lastig!