Indien u uw afspraak niet kan nakomen, gelieve dit ten laatste 24 uur op voorhand te laten weten. Door het tijdstip weer vrij te maken, zorgt u ervoor dat er niet nodeloos op u gewacht wordt en dat u een andere patiënt de kans geeft om vroeger te kunnen komen.
We maken u er graag attent op dat bij laattijdig annuleren of no-show er een compensatievergoeding aangerekend wordt.

Januari 2008 hebben we een vakantiereis gemaakt naar Nieuw Zeeland. Op de heenreis een tussenstop van 2,5 dag in Hongkong. In Nieuw Zeeland een rondreis met huurauto en overnachtingen in B & B’s. Dat was onze eerste, echte, grote vakantie buiten Europa. Al veel landen bezocht met de auto van korte vliegreizen, maar nu was het zo’n beetje naar de andere kant van de wereld. Een lange vliegreis dus.
Twee keer twaalf uur. We vlogen met Cathay Pacific, vertrokken om één uur ‘s middags op nieuwjaarsdag, maar omdat we de klok zeven uur vooruit draaien, kwamen we ochtends vroeg aan, dus hadden we een zonsopgang mee.
Hongkong heeft een spiksplinternieuw vliegveld, gigantisch groot en prachtig om te zien. Gebouwd op een kunstmatig eiland.
We hebben jammer genoeg het oude vliegveld gemist: daar kwam je op aan vliegen tussen de flatgebouwen door.
Ons hotel lag niet op een eiland, maar precies op de grens tussen China en de kroonkolonie. Een dikke dertig minuten met de taxi. De chauffeur heeft echt geprobeerd om in die 30 minuten alle feiten en getallen te noemen die met de stad te maken hadden. Niet te stoppen.
We hadden geen echt toeristen hotel, maar een “local”, waar we zo’n beetje de enige niet Aziaten waren. Hotel lag tussen rustig en druk in: aan de ene kant parken en spotvelden, aan de andere kant verschrikkelijk drukke winkelstraten. Weet niet hoeveel sportvelden er zijn in Hongkong, denk niet veel, want die wij konden zien, werd zo’n beetje dag en nacht gebruikt.
Van de acht miljoen inwoners, woont minimaal de helft in sociale woningbouw flats, tot 80 verdiepingen hoog. Een soort van gestapelde kippenhokken met weinig ruimte.
Gedurende onze reis stuurden we regelmatig een email naar familie en vrienden. Plak ze er nu hier weer tussen.
De eerste dag was ik (Nelie) al misselijk van de etensgeuren, ze verkopen hier namelijk honden en katten in de winkel naast een etenszaak.
En onvoorstelbaar hoe snel ze een levende kikker zijn jas uittrekken en binnen een paar minuten opdienen als saté.
Sowieso blijft niks lang liggen, er zijn zoveel klanten (en alleen wij tweeën als kijkers) dat de schappen continu worden ververst.
En alles wordt ter plekke schoon- en klaargemaakt.Zodra je er naar Meldt, ben je de eigenaar. Betalen, opeten en weg wezen.
Nelie was in het begin bang mij kwijt te raken tussen al die mensen op straat. Na een kwartiertje was ze er achter dat wij een kop boven iedereen uitsteken. De buurt waar we waren, was chinees; je zag eigenlijk geen niet-chinezen.
Meeste mensen wonen, zoals gezegd in die woonkazernes. Veel ervan hebben niet eens een keuken om te eten te koken.