Een steeds weerkerende vraag van mijn partner de laatste tijd. Ik worstel al een tijdje met obstructie in de darmen, met daaraan gekoppeld vermoeidheid. We hebben net een drievoudige verhuis achter de rug waarbij we, als koppel, onze kinderen ‘achterlaten’ en een nieuw hoofdstuk in ons leven aanvatten, in een ander land, op onbekend maar zeer veelbelovend terrein.
De verhuis heeft er flink ingehakt, merk ik, en dan vooral op emotioneel niveau. ‘Loslaten’ is de boodschap die me langs alle kanten in het gezicht wordt getoeterd.
De acupuncturist die ik heb geraadpleegd, moest het niet ver zoeken: dikke darm zit geblokkeerd – een signaal van het hen-en-weer tussen 2 gevoelens: ‘ik mag zijn wie ik ben / ik mag niet zijn wie ik ben’ en ‘ik mag gelukkig leven / ik mag niet gelukkig leven’.
Dat zijn exact de emoties die bij mij een intern gevecht aan het voeren zijn door de beslissing te nemen er echt voor te gaan, alles te verkopen en de ‘droom’ te volgen die al mijn hele leven in mijn achterhoofd, hart, of ergens anders leeft.
En, zonder dat de man ook maar iets wist van de verhuis en de daarmee gepaard gaande ingrijpende gevoelens, poneerde hij: ‘Schuldgevoelens hebben een impact op de dikke darm. Dat schuldgevoel loslaten is nu de opdracht’. Ja hallo, recht in de roos, Mister ! Ik zal nog een paar keer bij hem langs mogen gaan om de balans terug te krijgen!