Dinsdag 20 mei hebben we een voorlichtingsgesprek over de chemotherapie, met de oncologieverpleegkundige. Gelukkig, ze is relaxed en neemt alle tijd voor ons. Veel nieuws hoor ik niet, want mijn moeder ik heb gezien hoe het werkt met de chemokuren, maar nu betreft het mezelf en dat is toch anders. De bijwerkingen van de chemo zijn toch wel serieus. Een ijskap om haaruitval is alleen uitstel en ik heb er geen zin in. Ik heb bij mijn moeder gezien dat het dan toch zo dood als een pier wordt. Voor een maandje uitstel en pierdood haar ga ik mezelf niet pijnigen met zo’n ijskap op mijn hoofd.
Mijn dochter zegt nog ‘gelukkig heb jij niet zoveel haar om weer aan te groeien’. We hebben dezelfde soort humor :).
Vandaag maak ik een afspraak voor een pruik. Ik deed heel stoer hierover tot nu toe, maar het is opeens toch niet zo leuk meer….