“Ik had ambitie en wilde heel graag mijn ‘kraam’ halen, een aantekening waarmee je als verloskundige aan het werk kon. Ik vervolgde mijn opleiding in het Julianaziekenhuis in Apeldoorn en behaalde het ‘ooievaartje’ en heb in de kliniek heel wat baby’s op de wereld gezet. Iedereen was erg blij met mijn komst, want de Molukkers in Teuge spraken vrijwel geen Nederlands. In die tijd waren zij nog in de veronderstelling dat ze uiteindelijk terug zouden keren naar hun eigen land. Ik trad op als tolk. Hier heb ik de fijnste jaren uit mijn leven beleefd, omdat ik de mensen echt kon helpen, zowel de artsen, de bewoners, de lokale overheid als de boerenbevolking. Als bijvoorbeeld de burgemeester iets met de Molukkers wilde bespreken, dan riep hij mijn hulp in om als tolk op te treden. Iedereen was blij met mij omdat ik de taal zo goed sprak, ze noemden mij zelfs ‘mevrouw dt’.”