Eergisteren heb ik mijn training bij de club gemist. De dag erna ga ik dan altijd een loopje voor mezelf doen. Maar mijn lijf voelde zwaar, ik was moe en ik had gewoon geen zin. De bank lag heerlijk, het kopje koffie smaakte goed en met een tijdschrift van Flow en mijn ipad binnen handbereik had ik niets te klagen. Maar ik werd er toch niet vrolijk van. In tegendeel, ik werd hartstikke chagrijnig. Ik weet het wel, je moet gewoon gaan lopen, ook al heb je geen zin. Je komt jezelf later wel tegen.