Voor jouw waardering en kritische noot. Wat jouw stelling betreft is het interessant om te achterhalen wat hierin aan onderzoeksmateriaal voor ligt over kinderen en hun SS-vaders. Graag reageer ik op jouw opmerking over ‘valse empathie’.
Alles wat niet congruent is komt onecht over. Als je geen empathie voelt, of misschien kan ik beter schrijven, toelaat, dat komt het ‘vals’ over. Ik ben absoluut geen voorstaander van schone schijn en de schijn van empathie wekken als bewuste keuze om meelevend over te komen, daarin geloof ik ook niet. Dan is het een trucje.
De selectiviteit en echtheid heeft in mijn blog te maken met het toelaten van gevoelens van empathie als een soort beschermingsmechanisme. De angst om mee gezogen te worden in het ‘leed van de wereld’ dat sterke gevoelens van onmacht oproept. Het gevaar bij leidinggevenden zit hem in de angst om te soft over te komen op hun medewerkers. Empathie geeft ook een inkijk in jouw ‘eigen keuken van emoties’. Hoe jij omgaat met jouw eigen gevoelens als je je inleeft in de ander?
De kunst is het om te knop niet volop open of dicht te zetten. Jouw prefrontale cortex is er om jouw emoties te reguleren om niet als ijskonijn of watje over te komen. Naast moed is er ook een flinke dosis ratio nodig om echt te durven voelen.