We zijn hier in tweetalig Limburg. Voor de duidelijkheid is het naambordje voorzien van zowel Nieuwstadt en Nuujsjtadt en natuurlijk is daar een kapel voor Maria met de aanbeveling om geen stap te doen zonder een Weesgegroetje. Aan een gevel hangt een grote verzameling plankjes met houtsnijwerk. Bloemen en paard en wagen zijn de belangrijkste motieven en in het midden een simpel kruisbeeld. Een oudere man heeft net het graf van zijn vrouw verzorgd op het kerkhof naast de kerk. Hij kende de houtbewerker. Die werkte bij de gemeente in de buitendienst en was vrijgezel. Hij voorzag zijn huis van zijn nijver snijwerk en de huidige bewoners hebben het zo gelaten, want de goede man is al 25 jaar dood. Bij het marktplein staat het oude stadhuis met een herdenking, dat Nieuwstadt op 22 september 1944 door de Amerikanen werd bevrijd. Aan de straatnamen te zien was er hier ooit een stad was met poorten en muren. Tussen een boomgaard met herten leidt een echte Allee naar het landhuis Wittem, waar een vrouw de boodschappen uit haar auto laadt.