Een Afrikaansch dichter.
Wij hebben reeds gewag gemaakt van het verschijnen van een bundel verzen, Bij die Monument (dat er opgericht zal worden voor de vrouwen en kinderen, die in de concentratie-kampen zijn omgekomen), van Totius, schuilnaam van dr. du Toit, - als wij 't wel hebben, zoon van den bekenden ds. du Toit, van het Transvaalsche driemanschap uit 1883/4.
Wij hebben sedert de verzen gelezen Daar lijkt wel een dichter aan het woord, die zijn volk wat te zeggen heeft en 't kan zeggen. Er zijn al treffende verzen bij. Hier en daar is 't duidelijk te hooren, dat er doorluchtige voorbeelden worden gevolgd, maar, ons dunkt, Totius kan dien steun ontberen.
Zoo is het begin van Die Besembos, onverholen herinnerende aan den aanhef van een bekend Hollandsch vers, maar Die Besembos is verder een gedicht van eigen vinding en oorspronkelijk van uitdrukking, met veel schoons erin.
Van welken geest deze verzen zijn moge blijken uit een stuk uit Haar laatste Woord, van een moeder, in een concentratie-kamp, die haar einde voelt naderen, tot het eenige kind dat haar van de zes is gebleven. Zij roept het kind dicht bij zich, en zegt: als jij ooit vrij komt,