‘In een wereld waar alle data en (fake?) feiten heel direct beschikbaar zijn, heb ik nood aan het mysterie: respect en een diepe buiging voor de schoonheid van het ongekende, het bevrijdende plezier van kinderlijke naïviteit, het witte laken van sereniteit, de totale afwezigheid van het exacte en de overgave aan het allesomvattende. De muziek is tegelijk complex én verrassend eenvoudig, een evenwicht dat ik tijdens het compositieproces goed heb proberen te bewaken. De band heeft de scores met veel zin voor meesterlijke ambacht en persoonlijke inbreng geïnterpreteerd en tot leven gewekt. Dat zijn de momenten waar je het als componist voor doet: na maanden te zoeken in de krochten van je ziel wordt de eerste levensadem in de partituur geblazen en komt de muziek tot leven. Dat is ultieme schoonheid.’