Peter van Walsum doet me denken aan Anton Chigurh, de huurmoordenaar in Cormac McCarthy's boek Geen Land voor Oude Mannen. Chigurh vermoordt een andere huurmoordenaar, genaamd Wells, die nog een menselijk trekje vertoonde door zijn slachtoffer een kans te geven om gestolen geld terug te geven. Vlak voordat Chigurh zijn collega Wells vermoordt confronteert hij hem met de vraag waarom hij zijn humaniteit liet prevaleren. 'Als de regel waar jij je aan hield je in deze situatie heeft gebracht, wat had die regel dan voor nut?' Met andere woorden: als men de logica van het geweld aanhangt, de basis waarop onze westerse cultuur al meer dan vijf eeuwen rust, dan kunnen humanitaire overwegingen geen enkele rol van betekenis spelen. Vervolgens schiet Chigurh het gelaat van Wells aan flarden, zonder enige emotie, puur als een professionele daad.
Dit is precies de gestoorde houding van de oud-diplomaat Peter van Walsum, een autoriteit met de mentaliteit van de huurmoordenaar Anton Chigurh, een man zonder geweten. Dit mag dan wel cru gesteld lijken, maar ik zal mijn stelling toelichten met het volgende: