Communautair Het woord `communautair' wordt gehanteerd om aan te geven dat een supranationale procedure is gebruikt voor het tot stand komen van beleid en regelgeving, dit in tegenstelling tot een `intergouvernementele` procedure.
De Europese Gemeenschap beschikt sinds 1970 over eigen middelen (daarvoor gold een stelsel van financiële bijdragen van de lidstaten). De term `eigen middelen' geeft weer dat het niet gaat om geregelde bijdragen van de EU-landen, maar om door de lidstaten expliciet voor de EU-begroting bestemde gelden.
Een van de meest voorkomende begrippen in het Europese jargon. In EU-verband doelt de term op de pogingen van de Commissie en de lidstaten om de nationale wetgeving, regelgeving en tarieven, zoals die van accijnzen en BTW, beter op elkaar af te stemmen en waar mogelijk en nodig gelijk te trekken. Harmonisatie vindt plaats op basis van artikel 95 EG-Verdrag.
De Europese Unie heeft vijf officiële instellingen: de Europese Commissie (de Commissie), de Raad van de Europese Unie (de Raad), het Europees Parlement, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en de Rekenkamer. Daarnaast kent de EU nog een hele reeks van gespecialiseerde comités en organen, maar die vallen niet onder de term `instellingen'.
Dit houdt in, dat de Europese Unie bevoegd is op te treden en regels te stellen `indien en voor zover de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en vanwege de omvang of gevolgen van het overwogen optreden beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt'.