Drie korte verhalen over kabouters. Jacob Grimm liet nadrukkelijk het eerste verhaaltje afspelen vlak voor Kerstmis. Lees het verhaal
Het thema van kleine wezens die 's nachts de mens komen helpen en werk afmaken dat overdag niet is afgekomen, is wijd verbreid. Alle drie de verhaaltjes (geen eigenlijke sprookjes, maar volkssagen) komen uit Hessen en behandelen motieven uit het zeer verspreide geloof aan dergelijke onderaardse wezens. Het 'kleine volkje' heeft de eigenschap dat het weggaat, als je ze kleertjes geeft; soms willen ze die niet hebben, worden bang en verdwijnen. Een vergelijkbaar voorbeeld op deze site is: Het dankbare alvermanneke.
Het derde sprookje heeft in sommige versies andere liedjes: "Ik bün so olt/als Bernholt/in den Wolt." Of ook: "Ik ben zo oud als de naalden in het dennenwoud." Vergelijk dit sprookje met De gekookte eierschalen (uit Ierland) waarin een vrouw eierschalen gaat koken en het wisselkind zegt: "Ik ben al vijftienhonderd jaren op de wereld, maar nog nooit heb ik eierschalen zien koken."