Boschrijft: Ralentiser
Fransen rijden niet veilig. Het liefst racen ze over landweggetjes en maken ze snelheidsovertredingen op de snelweg. Elke Fransman in zijn Megane of Peugeot 407 waant zich koning tussen zijn vier wielen. 'Le Roi, c'est moi', dat idee. Dus op de snelweg moet er ingehaald worden zodra de Franse bestuurder die impuls krijgt: knipperlicht uit, naar links, kijken in de spiegel is niet nodig, en gassen. Dat de auto achter je, die met een inhaalmanoeuvre bezig is, moet afremmen, deert hem niet. Hij gaat door.
Fransen rijden ook graag met gevaarlijke aanhangers. Het liefst met een bagagekarretje, natuurlijk gevuld met koffers en fietsen. Zo'n karretje moet meegesleept worden met een gangetje van 130 km/h. Anders is er niets aan op de snelweg. Een beetje kar kan dat aan. Maar met die smalle bandjes van de Franse karretjes? Ik heb er heel wat zien stuiteren op de tolwegen. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik nog nooit een ongeluk gezien heb met of door zo'n aanhangertje.
Wat Fransen ook graag doen is aan hun auto een fietsendrager monteren. Niet zoals wij op de trekhaak, maar met een klemsysteem op de achterruit. Met een paar sjorbandjes wordt de boel vastgehouden. De mountainbikes van papa en mama en de drie fietsen van de kinderen hangen aan de wagen. Zowel boven als naast de auto steekt de fietsenmassa uit. Het belemmert het zicht aan alle kanten. Door de kluwen fietsenwielen is het remlicht totaal onzichtbaar. Als je achter zo'n fietsenberg rijdt, is het net alsof je in de mist rijdt. Je moet maar hopen dat je op tijd kunt reageren op onverwachte remacties van de wielrenner voor je.
O ja, wat Fransen ook graag doen, om het riskante van het leven nog gevaarlijker te maken, is in de regen te hard te rijden en geen lichten te voeren. Gecombineerd met de favoriete witte of grijze uitvoeringen van hun bolides, is het rijden op de snelweg een Russisch roulette. Nergens ter wereld, zie je meer grafmonumenten in de berm dan in Frankrijk.