Net als iedere taal verbonden is met een cultuur, is ook de NGT verbonden met de dovencultuur. Dit betekent dat met het erkennen van de NGT als taal, ook de cultuur van de dovengemeenschap, inclusief gebarentalingen, erkend zal worden in de wet. En daarmee krijgen alle gebarentaligen het recht op het gebruik van NGT en het uitdragen van onze eigen cultuur.
Gebarentolken zullen hierdoor vaker ingezet worden in bijvoorbeeld de media, het onderwijs en op de arbeidsmarkt. Ook wordt de overheid verplicht om in een aantal gevallen informatie in NGT aan te bieden.
Veel doven en slechthorenden hebben behoefte aan de inzet van een gebaren- of schrijftolk in verschillende situaties (bijvoorbeeld bij een doktersgesprek of werkvergaderingen). Maar ook bij informatiemomenten met een waarschuwing is het heel belangrijk om deze doelgroep te bereiken. Toen vorig jaar de aanslag in Utrecht plaatsvond, was er nauwelijks duidelijke informatie voor doven en slechthorenden. Daardoor waren zij niet op de hoogte van wat er gebeurd was en wat ze (niet) moesten doen in Utrecht.
De erkenning van NGT zorgt voor een betere toegankelijkheid door de informatie en communicatie voor auditief beperkten in de maatschappij.
Gebarentolken zullen als de wet wordt aangenomen, in meer situaties ingezet worden. In een privé-situatie zal dat bijvoorbeeld gaan om gebarentolken bij medische zorg, bruiloften, begrafenissen, of een feest. In de nieuwe wet staat ook dat het mogelijk moet zijn om een gebarenvaardige ambtenaar van de burgerlijke stand in te zetten bij je bruiloft. Vroeger moest je hier een aparte tolk voor regelen.