Jevgeni Valentinovitsj Berzin (Russisch: ) (Vyborg, 3 juni 1970) is een voormalig Russisch wielrenner.

Biografie

Contract
De in Vyborg geboren Berzin (soms ook Berzine genoemd, zoals Evgeni of Eugeni soms ook als voornaam worden gezien) kreeg de traditionele wieleropleiding van de Sovjet-Unie, waarin vooral de achtervolging en de 100 km ploegentijdrit centraal stonden. Berzin won als junior en amateur in deze disciplines diverse nationale en wereldtitels, maar liet ook zien tijdens gewone wegritten met de beteren mee te kunnen. Het leverde hem in 1993 een profcontract bij de Italiaanse Mecair-Ballan ploeg, de voorloper van de Gewiss-Ballan ploeg, op.

In zijn eerste profjaar viel Berzin nog amper op, een tweede plaats in de Wielerweek van Lombardije en het bergklassement in de Ronde van Groot-Brittannië waren zijn beste resultaten.

Eerste successen
In 1994 was echter een zeldzaam goed jaar. Het begon met een tweede plaats in de Tirreno-Adriatico, een derde plaats in het Criterium International (met winst in de tijdrit) en opnieuw een tweede plaats in de Ronde van het Baskenland. Dat Berzin meer kon dan goed scoren in rittenkoersen bewees hij even later, met een derde plaats in de Waalse Pijl en winst in Luik-Bastenaken-Luik, zijn eerste grote zege. Berzin werd vervolgens ook tweede in de Ronde van Trentino, maar toch ging hij niet als favoriet van start in de Ronde van Italië. Die Grote Ronde was immers het jaar daarvoor gewonnen door de op dat moment onverslaanbaar geachte Miguel Indurain. Berzin maakte, samen met de eveneens onverwachte Marco Pantani echter korte metten met de Spanjaard en wist naast drie etappes ook de Giro zelf op zijn naam te schrijven en was daarmee de eerste Oostblokrenner die een Grote Ronde won. In dat succesjaar 1994 won Berzin ook nog de Ronde van de Apennijnen en werd bovendien Russisch kampioen tijdrijden.

Over zijn hoogtepunt
Bijna vanzelfsprekend kon Berzin zijn successen een jaar later niet evenaren. In de Giro kreeg hij dit jaar concurrentie van Tony Rominger, die hem naar de tweede plaats verdreef. Hij won dat jaar wel nog een etappe, won ook de Euskal Bizikleta, werd opnieuw derde in de Waalse Pijl en vierde in de Ronde van het Baskenland. Zijn debuut in de Ronde van Frankrijk werd echter geen succes en hij moest in de tiende etappe opgeven. In 1996 was de Tour zijn hoofddoel, nadat hij in de Giro met een tiende plaats genoegen had moeten nemen. De missie leek te slagen en Berzin pakte de gele trui na de klimtijdrit en leek zo in staat Indurain van een zesde eindzege af te helpen. In de volgende bergetappes kreeg hij echter grote inzinkingen, moest de gele trui afstaan aan Bjarne Riis en werd uiteindelijk pas twintigste in het eindklassement. Op 19 oktober 1997 deed hij een poging om het werelduurrecord van Chris Boardman af te pakken. Deze poging moest hij na 17 minuten staken, omdat hij al te ver van het record verwijderd was.

Berzin zou hierna nooit meer zijn oude niveau halen en zou nog slechts een kleine Portugese wedstrijd winnen. Hij kreeg met blessures te maken, al beweerden sommigen dat zijn mindere vormpeil ook te maken had met het gebruik van doping de jaren daarvoor: zijn ploeg Gewiss-Ballan waar hij toen voor reed werd later vaak in verband gebracht met grootschalig gebruik van epo. In mei 2000 mocht hij niet starten bij de Ronde van Italië. Alle 180 renners ondergingen een bloedtest en alleen Berzin kwam niet door de controle. In zijn bloed waren meer dan 50% rode bloedcellen aangetroffen hetgeen kan duiden op het gebruik van epo.

Berzin fietste nog vrij anoniem in het peloton bij Franse en Italiaanse ploegen, deed mee aan een aantal zesdaagses en zou uiteindelijk in 2001 via een achterdeur uit het wielerpeloton verdwijnen.

Belangrijkste overwinningen 
1993
 Bergklassement Kellogg's Tour of Britain

1994
 Giro d'Italia
 4e, 8e en 18e etappe Giro d'Italia
 Luik-Bastenaken-Luik
 Nationaal kampioen tijdrijden van Rusland
 Ronde van de Apennijnen

1995
 Euskal Bizikleta
 21e etappe Giro d'Italia
 3e etappe Ronde van Frankrijk (ploegentijdrit): met Guido Bontempi, Dario Bottaro, Bruno Cenghialta, Gabriele Colombo, Francesco Frattini, Ivan Gotti, Bjarne Riis en Alberto Volpi

1996
 8e etappe Tour de France
 19e etappe Giro d'Italia
 Proloog en 8e etappe Ronde van Zwitserland

Resultaten in voornaamste wedstrijden 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
|
|}

Ploegen 
 1993 - Mecair-Ballan
 1994 - Gewiss-Ballan
 1995 - Gewiss-Ballan
 1996 - Gewiss-Playbus
 1997 - Batik-Del Monte
 1998 - La Française des jeux
 1999 - Amica Chips-Costa de Almería
 2000 - Mobilvetta Design-Rossin
 2001 - Mobilvetta Design-Formaggi Trentini

Externe link 

Russisch wielrenner
Winnaar van de Ronde van Italië