Al weten armen nog zo goed om te gaan met het minimale budget dat ze hebben, financiële klappers van honderden tot duizenden euro’s per jaar kunnen ze niet opvangen en drijven hen rechtstreeks in de armen van schuldhulpbedrijven, die zo fijn gesubsidieerd worden. Een cursus budgetteren levert helaas niks op als mensen niet genoeg inkomen hebben. Sterker nog: mensen met te weinig inkomen voor de vaste lasten mogen niet eens een beroep doen op schuldhulpverlening of budgetteringscursussen. Is dat ook weer opgelost. Of, nou ja…. de kwestie heeft geen warme aandacht van mevrouw Klijnsma.
En dan zijn er in ieder geval nog twee missers waarover al vragen gesteld zijn in de Tweede Kamer maar die gewoon genegeerd worden:
1- Ouders met kinderen van 16 en 17 jaar op het MBO zijn financieel rond de 500€ erop achteruit gegaan. Voor minima is een opleiding onbetaalbaar en gemeentes staan niet te springen om hen tegemoet te komen en dat terwijl scholing verplicht is. Er is een motie voor een noodfonds aangenomen in de Tweede Kamer maar mevr. Klijnsma doet daar vooralsnog niks mee.
2- Nog schrijnender is de financiële achteruitgang die gezinnen met volwassen scholieren, die nog niet studeren, treft. Zij gaan er honderden per maand op achteruit. Gemeentes weigeren maatwerk. Dat is dus weer een enkeltje schuldhulpverlening. De vragen zijn ook nu weer gesteld en ook nu weer niet beantwoord. Niks doen is ook een keuze.