Een gewone herberg is dan niet voldoende. Al dat volk dat er in- en uitloopt. Al die aandacht die men aan vreemdelingen besteedt, daar kan je niet goed van uitrusten. Je moet er toch bedacht op zijn op wat je hen vertelt. Vooral als de herberg in een dorp staat, waar je enkele jaren geleden uitgejaagd bent. Dan kijk je wel uit. Je weet immers nooit wat men nog onthouden heeft.
Maar door mijn gereis onderhoud je ook de diverse kontakten met veel verschillende lui. Zo is er iemand die dungeon-waarder is. Hij heeft zich gespecialiseerd in het ontruimen van dungeons. Zoals hij het vertelt, is zijn werk simpel. De eigenaar wordt geconfronteerd met vreemd volk, die uit zijn dungeon verwijderd moet worden. De eigenaar schakelt hem in. Hij gaat eerst bij het vreemde volk langs en vraagt vriendelijk om te vertrekken. Weigeren ze, dan wordt hardhandig de dungeon ontruimt en kan de eigenaar hem weer gebruiken. Soms wordt er zo'n dungeon te huur aangeboden. En meestal tegen heel schappelijke prijzen.
Centrale verwarming ... wat is dat nou weer? Dus ik naar binnen, om te informeren. Heel handig die CV, zeggen ze. Vooral in de koude periode. Geen gedoe meer met houtblokken aanslepen en nooit meer het uitgaan van een kampvuurtje in één van de ruimtes. Nee, alle vertrekken worden gelijkmatig verwarmd. Dus ik nieuwsgierig en kijken naar de dungeon. Het was wel een heel eind wandelen, dat wel. Maar deze dungeon blijkt niet zo aantrekkelijk te zijn, als vertelt wordt. Het kan komen doordat het wat ver gelegen is van het bos. Of doordat de grond erom heen bestaat uit kale zwarte steengrond, waar geen plant wilt groeien. En hoewel de ruimtes gelijkmatig warm zijn, is volgens mij de grootste nadeel toch wel de onvoorspelbaarheid over wanneer er lava vanuit de vulkaan, waar de dungeon in gelegen is, door de gangen stroomt. Niets voor mij, zo'n dungeon. Kan ik daarna de boel nog lopen opruimen ook. Daar heb ik helemaal geen zin in.
Het bosrijke, dat klinkt aantrekkelijk. Ik ga dus informeren. En het klinkt heel aantrekkelijk. Midden in het elfengebied bevindt zich een rotsblok. Daar bevindt zich de ingang. En de vorige ingezetenen waren er heel tevreden over, vooral over het open keuken gebeuren. Dat klink aangenaam, dat klinkt als een reden om er eens een kijkje te nemen.
Daar aangekomen, blijkt het precies te zijn zoals de advertentie zegt. Het is een bosrijke omgeving. En de elfen zijn er vriendelijk, althans nu wel. Nadeel is wel de vele gedenktekens naast de ingang. Op mijn vraag naar de open keuken, worden ze heel stil. Blijkt het dat de vorige bewoners regelmatig op elfenjacht gegaan zijn en ze smakelijk verorbent hebben. Okee ... Tot zover het open keuken gebeuren en tot zover deze dungeon.