Soorten en geboorte.
Op dit blaadje zie je de meest bekende echte zeehonden.
De zeehonden die in de Waddenzee leven zijn gewone zeehonden.Over de hele wereld komen nog ongeveer 250.000 gewone zeehonden voor. In ons Nederlands Waddengebied nog zo`n 900.
Bij de meeste zeehondensoorten hebben de jongen als ze geboren worden een zware, langharige, meestal witte vacht.Deze dikke vacht zorgt dat de jongen lekker warm blijven. Maar als de vacht nat wordt, droogt hij in de wind slecht op en vat de zeehond kou.
De jongen van Waddenzeehonden worden tijdens eb op een drooggevallen zandbank geboren en moeten binnen 6 uur,voor het weer vloed wordt, kunnen zwemmen. Daarom verliest eenWaddenzeehondenbaby zijn witte vacht al voor zijn geboorte. Hij komt met zijn gladde pels uit de moederbuik tevoorschijn.
De jongen worden in de periode eind juni tot eind juli geboren. De zoogtijd duurt 4 weken, dan drinken de zeehondenbabies nog moedermelk. Telkens als de zandbanken bij eb droogvallen voedt de moeder het jong. De zeehondenmelk is zeer voedzaam en heel erg vet, ongeveer 11 keer zo vet als koeiemelk.
Als een zeehondenbaby zijn moeder kwijtraakt, begint hij klagend te huilen. Ze worden dan ook "huilers" genoemd. Ook als er een enkele keer een tweeling wordt geboren, kan de moeder maar voor een van de twee jongen zorgen: de ander wordt dan een "huiler". Als een huiler niet snel door mensen wordt gevonden gaat hij zeker dood.
Na 4 weken moet het jong voor zich zelf zorgen.Hij moet dan zelf garnalen en kleine visjes gaan vangen. Als dit niet meteen zo goed lukt, komt de vetlaag die hij van de moedermelk heeft gekregen goed van pas.
Een zeehond kan overal slapen: op een zandbank, rechtop dobberend, drijvend of op de bodem. Als hij onder water slaapt, komt hij elke 5 minuten, al slapend, even boven om adem te halen.
Zeehonden hebben grote, ronde, donkerbruine ogen, maar ze kunnen er niet erg scherp mee zien.
De zeehond heeft in het troebele zeewater meer aan zijn snorharen. Daarmee voelt hij het water bewegen als er ergens een vis zwemt. Zo kan zelfs een blinde zeehond vis vangen.
Ten derde de vervuiling. De Waddenzee is een van de vuilste zeeen op aarde. Allerlei giftige stoffen komen met het rivierwater en het grondwater in zee terecht. Het gevolg is dat er meer zeehonden ziek worden en minder zeehonden worden geboren.
In 1971 startte Lenie 't Hart in Pieterburen (Groningen) een zeehondencreche.
Zieke zeehonden en "huilers" die door mensen gevonden worden, gaan meestal naar de zeehondencreche Pieterburen. Daar worden ze verzorgd tot ze weer beter zijn en groot genoeg om voor zichzelf te zorgen. Dan worden ze weer teruggebracht naar zee.
De helft van de zeehonden in de Nederlandse Waddenzee heeft zijn leven te danken aan de verzorging in de creche in Pieterburen.