P-38 Bliksem - Geschiedenis Podcasts - 2022
De P-38 Lightning was een van de meer succesvolle vliegtuigen van de Tweede Wereldoorlog. De P-38 Bliksem, gezien vliegende in formatie op de foto, is ontworpen door Lockheed. De P-38 was een snel en wendbaar vliegtuig dat in een breed scala aan rollen kon worden gebruikt.
De piloot en de bewapening van de P38 bevonden zich in de centrale gondel. Het vliegtuig had twee gieken met de motoren erop gemonteerd. Aangedreven door twee Allison V-1710-motoren, had de P-38 een maximale snelheid van 414 mph en een gevechtsbereik van 1.100 mijl. Hij kon op maximaal 44.000 voet vliegen. De eerste P-38's die in 1941 aan de USSAF werden afgeleverd, waren bewapend met vier Browning .50 machinegeweren in de neus van het vliegtuig, die op afstand lagen rond een 37 mm kanon van Oldsmobile.
De oorspronkelijke eis van het Amerikaanse luchtmachtleger in 1937 was voor een interceptor op grote hoogte die 360 ​​km / u kon vliegen en op 20.000 voet kon vliegen. De P-38 Lightning overtrof deze vereisten. De P-38 kende een gunstige start toen het prototype in januari 1939 een recordtijd van 7 uur en 2 minuten voor het hele continent neerzette tussen Californië en New York. Helaas crashte het prototype, bekend als XP-38, net buiten de landingsbaan en dit bracht de productie ongeveer twee jaar terug. Dertig P-38 werden medio 1941 overgedragen aan de USAAF.
Deze vliegtuigen zagen nooit gevechten omdat ze werden gebruikt om ontwerpproblemen op te lossen. De meest ernstige waren de neiging van de bedieningsorganen om op te sluiten in een hogesnelheidsduik en dat de staartstructuur uit elkaar zou vallen, ook tijdens een hogesnelheidsduik. Later werd ontdekt dat de lock-up kon worden overwonnen zodra het vliegtuig dichtere lucht raakte met behulp van liftbekleding. Een ander probleem was dat het vliegtuig beide motoren nodig had om te werken voor een start. Als er één faalde, zorgde de kracht van de live-motor ervoor dat het vliegtuig naar die motor draaide en kantelde. Dit werd overwonnen door piloten die leerden het vermogen van de live engine te verminderen in plaats van het te vergroten.
De eerste gevecht P-38's werden geproduceerd in oktober 1941 en vlogen voor het eerst in gevechten in april 1942. Ze waren bewapend met vier .50 machinegeweren en een 20 mm Hispano-kanon dat betrouwbaarder werd geacht dan de Oldsmobile.
De P-38 had vele varianten en zag dienst in het Verre Oosten, Noord-Afrika en Europa. Het was een manoeuvreerbaar vliegtuig dat zowel op lage als op grote hoogte goed kon vliegen en uitstekend kon klimmen. Een andere deugd was de lange afstand die het vliegtuig had waardoor het ideaal was voor de Pacific War. In West-Europa werd de P-38 gebruikt om bommenwerpers te escorteren tijdens hun invallen in bezet Europa.
In april 1943 decodeerde de Amerikaanse inlichtingendienst een Japans bericht dat hen informeerde dat admiraal Yamamoto op 18 april de noordelijke Salomonseilanden zou bezoeken. Yamamoto werd nog steeds beschouwd als een belangrijk figuur in de Pacific War en de beslissing werd genomen om hem te doden. Zestien P-38 Bliksemjagers van het 339th Fighter Squadron moesten het vliegtuig van Yamamoto onderscheppen en neerschieten. Ze onderscheppen twee G4M 'Betty' bommenwerpers begeleid door zes Zero gevechtsvliegtuigen. Beide 'Betty' bommenwerpers werden neergeschoten en Yamamoto werd gedood.
Tegen het einde van de oorlog waren er meer dan 10.000 P-38 Bliksem gebouwd in verschillende versies, variërend van jager, bommenwerper escort, fotoverkenning tot nachtjager.