februari « 2012 « Fietstochten
Archive van februari 2012
boerskotten wandeling bij Oldenzaal
De meiwandeling van V&V plus (zie ook: wandeling Baarn – Amersfoort) is vanwege bijzondere omstandigheden vervroegd naar februari. Zo mooi weer als het vorig jaar was, zo grauw en nat is het nu. Gekozen is voor de NS-wandeling bij Oldenzaal. Wat je ver haalt is lekker. Een prachtige wandeling, grotendeels over onverharde paden. De parken bij Oldenzaal zijn nog goed begaanbaar. Wat is hier in het verleden goed verdiend! Schitterende landhuizen en fraaie tuinen (villa de Haer en het Kalheupinkpark). Maar verderop wordt het glibberen door de modder. De twee doorwaarbare plaatsen (voorden) zijn beter begaanbaar, want schoner. We komen ook die typische Twentse boerderijen tegen met gevlochten riet en een stiepelteken op het dak. Op één derde van de tocht komen we aan in de Lutte. We besluiten om door te lopen om op tijd weer in Oldenzaal te zijn. Tenslotte moeten we nog drie uur met de trein voor we weer thuis zijn. Vlakbij Oldenzaal ligt het natuurgebied de Boerskotten, waar de wandeling naar genoemd is. Een natuurmonument waar geprobeerd is de natuurlijke omgeving terug te brengen met inheemse bomen en planten en het weghalen van de voedselrijke bovenlaag. Maar klokjesgentiaan en orchideeën zijn in dit seizoen niet te vinden. Nat en koud komen we uiteindelijk na 18 km. in Oldenzaal aan. Op de markt vinden we een aardige bruine kroeg, waar het lekker warm is. Het bier en een pubmaaltijd doen de rest.
Vlag Singermuseum te Laren
tentoonstelling "Schilders aan zee"
Aan de Noordzeeroute die Jan en ik van 2001 tot 2003 fietsten, bewaar ik mooie herinneringen. Het licht op het water en op de grens van land en water is steeds anders. Toen we in de zomer van 2004 zagen dat er in het Katwijks museum en in het Muzeeum te Vlissingen een deel van de verzameling van Frederik Paulsen – schilderijen over de Noordzee van 1830 tot 1930 – tentoongesteld zouden worden, zijn we in beide musea gaan kijken. Nu 8 jaar later, Paulsen heeft inmiddels zijn eigen museum op het eiland Föhr, zijn weer een aantal schilderijen hier te zien, maar nu in het Singer te Laren. Netjes verdeeld per land. Onze eigen duinen bij Noordwijk, geschilderd door Max Liebermann, zo vertrouwd en eigen. En de westkapelse zeedijk bij Domburg van Jan Toorop, in pointillistische stijl. "Kijk er maar naar door je oogharen", aldus Jan Rudolph de Lorm, directeur van het Singer, via mijn audioapparaat. En ik herinnerde mij weer het prachtige ijle licht bij Skagen in Denemarken, hier aanwezig met o.a. een schilderij van Peder Kroyer. Hoe anders ziet de Noordzee eruit in de fjorden van Noorwegen. Daar geen vage grens tussen water en land en veel heftiger licht, alsof het moet passen bij de hoge kusten. Echt een aanrader die tentoonstelling, hij is nog tot 28 mei a.s.
Tags: nederland, noordzee, tentoonstelling
Geplaatst in noordzeeroute | Reageren uitgeschakeld
Normandië invasiestranden 2
Normandië Arromanches
Normandië verbodsbord
Normandië batteries bij Longues-sur-mer
Op Normandië invasiestranden 1 moet natuurlijk nog een 2 volgen. Het lukte niet om die direct te maken. Op 20 januari lopen we van Arromanches naar Longues-sur-mer. Van de resten van een enorme kunstmatige haven die Churchill bij het kleine plaatjes Arromanches in 12 dagen liet aanleggen om de invasietroepen te kunnen bevoorraden naar de Batteries, een aantal Duitse bunkers. Bij Arromanches klimmen we omhoog. Het weer is zeer zacht. De brem staat in bloei! Onvoorstelbaar dat in deze kleine baai met zo'n steile kust zoveel troepen gevochten hebben. Op een dode soldaat meer of minder keek men in die tijd niet. Om bij de Duitse bunkers in Longues-sur-mer te geraken, moeten we langs een verbodsbord. Maar zo te zien wordt het verbod om het kustpad te betreden op grote schaal genegeerd. We hebben mooi zicht over het plateau. De bunkers zijn indrukwekkend. Rustig lopen we dezelfde weg terug.