In 2015 had Nederland al toegezegd bijna 9000 mensen op te nemen via herplaatsing. Door de afname van het aantal vluchtelingen en de verdeelsleutel, die op Europees niveau is afgesproken, is dit aantal vervolgens naar beneden bijgesteld. Voor Nederland geldt nu dat tot september 2017 er maximaal 3.800 asielzoekers vanuit Griekenland dienen te zijn (over)geplaatst en 2.150 vanuit Italië (in totaal dus 5950). Tot op heden heeft Nederland 2056 mensen opgenomen.
De actiegroep ‘We gaan ze halen’ spande in maart 2017 een kort geding tegen de Staat Nederland aan. Dit om ervoor te zorgen dat Nederland meer asielzoekers zou gaan opnemen. De rechter gaf de actiegroep toen geen gelijk, waarna de groep in hoger beroep ging. Echter, Nederland kan volgens het gerechtshof in Den Haag ook niet gedwongen worden om meer asielzoekers uit Italië en Griekenland op te nemen.
Het gerechtshof stelt dat de afspraken uit 2015 geen absolute getallen zijn. De lidstaten hanteren een verdeelsleutel voor de herplaatsing van geselecteerde asielzoekers. Omdat er uiteindelijk minder vluchtelingen zijn geselecteerd, kan Nederland niet worden gedwongen om de oorspronkelijk in 2015 afgesproken 8712 mensen op te nemen. Het hof neemt ook in ogenschouw dat de Commissie in rapporten Nederland niet bekritiseert voor wat betreft het nakomen van afspraken. Polen, Hongarije en Tsjechië hebben wel kritiek gekregen. Deze lidstaten hebben (bijna) helemaal geen herplaatste asielzoekers opgenomen.
Wanneer asielzoekers worden herplaatst naar Nederland, kunnen zij hier een asielaanvraag doen. Zij hebben tijdens de behandeling van de aanvraag, en wanneer zij wachten op huisvesting, recht op opvang. Gemeenten dienen, indien de (asiel)aanvraag is toegewezen en de asielzoekers een verblijfstatus hebben verkregen, te zorgen voor passende huisvesting voor de statushouders.