Waarom kiezen voor een dergelijke oplossing? Waarom niet een enkel zeer goed beveiligd, redundant uitgevoerde oplossing waar alle zorginstellingen gratis op kunnen aansluiten? Dergelijke systemen zijn weliswaar niet eenvoudig te bouwen maar het is een oplosbaar probleem en een enkel goed gebouwd en beheerd systeem zal een grotere beschikbaarheid hebben dan een verzameling van honderden of zelfs duizenden legacy systemen van zeer uiteenlopende kwaliteit die allemaal moeten functioneren om tot een werkend geheel te komen.
Onder dat laagje spuit-chroom blijven de oude spullen echter gewoon door pruttelen. En de oude roest vormt een significant privacy en veiligheidsprobleem dat in alle commotie rond de angst voor meekijkende medici (en verzekeraars) wat aan het ondersneeuwen is.
In 2005 schreef Karin Spaink in opdracht van XS4all een boek (zie de hele boekpresentatie hier) over het elektronisch patiënten dossier en de privacy aspecten ervan. Om haar punt dat er van alles mis was met de beveiliging van medische gegevens kracht bij te zetten vond ze twee ziekenhuizen die zich wel eens wilden laten hacken door specialisten van IT-beveiligings bedrijven. De directies van deze instellingen hadden een groot vertrouwen in hun IT-beveiliging en wilden dat graag laten bevestigen door een aantal top-hackers hun tanden te laten stukbijten op hun firewall. Het liep anders.
Wat mij altijd heeft bevreemd is de prioriteitsstelling van het EPD. Het Ministerie van VWS roept te pas en te onpas dat het probleem heel groot en acuut is. Er zijn wel 19.000 (of toch 90.000?) onnodige ziekenhuis opnamen per jaar waarvan 1900 met dodelijke afloop mede door het ontbreken van een EPD. Het probleem is dus zo enorm dat we nu echt even geen tijd hebben voor lastige vragen over privacy en dat soort gedoe. Een soort 'War On Medicatiefouten' zeg maar.
Laten we (voor de discussie) eens aannemen dat de door VWS en andere partijen al jaren en bij herhaling gebruikte cijfers in orde van grootte kloppen. Dat er in Nederland al jaren (in ieder geval vanaf 2002 en wellicht al veel langer) per jaar 1900 mensen onnodig dood gaan mede doordat de informatievoorziening in de zorg niet goed geregeld is. Dat zijn dus zo'n 20.000 doden. In Nederland. Onnodig. Dat is dus met afstand de grootste nationale ramp sinds de tweede wereld oorlog. Elke 13 maanden een watersnoodramp, elke 18 maanden een elf september. Kosten: 1.4 miljard per jaar. Dit is wat VWS zegt dat er aan de hand is als we vragen naar het waarom van het EPD.
Andere artikelen & interviews over IT en de gezondheidszorg:
'Auto-immuunziekte in de varkensstal' – over de computervirussen en wat zorg-IT kan leren van biologie
Interviews met NPCF en Reumabond over het belang van goede informatiebeveiliging, privacy en patientenveiligheid zijn in het geding!