Het is een bizar jaar geweest, en ook wel een beetje op het gebied van boeken lijkt het. Normaal lees ik tussen de 90 en 100 boeken per jaar. Daar zit ik nu een behoorlijk eind onder. Wellicht dat het ook te maken heeft met het feit dat ik een aantal spekkies gelezen heb, en dat het dus langer geduurd heeft voordat ik deze uitgelezen had.
Verder is echt het jaar van fantasy/sciencefiction geweest: Brandon Sanderson, Robert Jordan, Sarah J Maas, Victoria Aveyard, Jim Butcher, Naomi Novik, Frank Herbert. De Rad des Tijds serie van Robert Jordan is ‘gelukkig’ al compleet, en nota bene afgemaakt door een van mijn andere favoriete schrijvers: Brandon Sanderson. Echt, alles wat Brandon Sanderson schrijft koop ik inmiddels blind; ik weet gewoon dat het een fijn boek gaat worden. Enige nadeel is dat hij een aantal series door elkaar schrijft… dus ik wacht alweer een tijdje op het vervolg van Warbreaker. De boeken van Sanderson heb ik in de lijst hierboven niet eens meer onderstreept: praktisch allemaal 5 sterren.
Ik wacht nog met smart op de kleinere edities van het nieuwe boek van Diana Gabaldon: Go Tell the Bees that I am Gone, en Cytonic – het derde deel van de Skyward Serie van Brandon Sanderson (staat hierboven op de foto).
Wat Naomi Novik betreft, ik vond het eerste boek van de Scholomance serie echt ontzettend tegenvallen. Het plot leek overal heen te zwabberen, en de ‘romance’ voldeed voor m’n gevoel aan alle clichés. Impopulaire mening wellicht. Maar het wijkt sowieso ontzettend af (?) van de andere boeken die ze geschreven heeft (Temeraire, Uprooted, Spinning Silver…). En die boeken vond ik nou juist écht zo mooi.
Er zat ook een aantal taaie boeken tussen: de biografie van Simone de Beauvoir bijvoorbeeld. Ontzettend interessant, en ik vond het soort van verplichte literatuur voor een docent Frans in de bovenbouw. Over dit boek heb ik echt geruime tijd gedaan. Absoluut de moeite waard, maar oef.
Een andere taaie was de autobiografie van Barack Obama. Ik ga absoluut de volgende delen kopen; ik weet nu waar ik aan begin. Ik ben er denk ik teveel ingestapt met het idee iets te krijgen zoals de autobiografie van Michelle Obama – en het is bijna het tegenovergestelde. Politieke besluitvorming wordt toegelicht, waarom de Republikeinen zo tegenstribbelden, enz. In vergelijking daarmee zou je kunnen zeggen dat zijn persoonlijke leven toch wat onderbelicht blijft.
Piranesi van Susanna Clarke en Meisje, Vrouw, Anders van Bernardine Evaristo zijn in een ander opzicht uitzonderingen op de regel geweest: vaak vallen winnaars van literaire prijzen me best wel tegen. Deze boeken daarentegen waren echt schitterend geschreven. In Piranesi zit trouwens een knoeperd van een plot-twist! Van Bernardine Evaristo heb ik door dit boek veel geleerd, en ik ben bijzonder nieuwsgierig naar haar andere boeken.
Wat waren jouw favorieten van afgelopen jaar? Welke daarvan moet ik in 2022 lezen?
Gepubliceerd op 31 december 2021 Door lettersvanlia
Gecategoriseerd als Wrap ups Getagged bookblogger, brandon sanderson, obama, piranesi, skyward, wrapup
Geef een reactie Reactie annuleren
Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *
Reactie *
Naam *
E-mail *
Site
Mijn naam, e-mail en site bewaren in deze browser voor de volgende keer wanneer ik een reactie plaats.