Vallée de la Jordanne: misschien wel het mooiste stukje Auvergne - Tips voor je vakantie in Frankrijk
Vandaag neem ik je mee naar een plekje dat zeker in de top drie staat van mooiste plekken die ik in de Auvergne bezocht. Misschien zelfs wel helemaal bovenaan..! Het dal van de rivier Jordanne in de Cantal is groen, schilderachtig en ligt vol met leuke dorpjes, B&B’s en wandel- en fietsroutes.
De Jordanne ontspringt op de flanken van de Puy de Peyre-Arse (1806) en stroomt vervolgens ruim veertig kilometer naar het zuidwesten waar hij iets onder Aurillac in de Cère uitkomt. Een van de mooiste vergezichten op het dal van de Jordanne (en de wijde omgeving) heb je vanaf de Élancèze, een top van 1571 meter ten zuiden van Mandailles-Saint-Julien. Je bereikt deze top lopend vanaf de Col du Perthus (1309 meter), op de D317, de weg die van Mandailles naar het dal van de Cère voert.
Parkeer je auto in de bocht op de col, en je ziet meteen het wandelpad liggen dat je in zo’n 1,5 uur naar de top brengt. Het pad loopt voor ongeveer tweederde van de tijd door een bos heen, en wordt richting het einde toe behoorlijk steil. Leuk – en spannend – voor kinderen: onderweg kom je een drietal redelijk goed bewaarde wolvenvallen tegen. Tot aan het begin van de 20e eeuw kwamen er wolven voor in deze streken, en die werden op deze manier gevangen. Het zijn gemetselde putten van 3-4 meter diepte in de grond, waarover vroeger een dunne laag takken met daarop lokaas lag.
Het laatste stuk van de beklimming gaat langs een open vlakte, en gaandeweg ga je steeds meer van de omgeving zien. Je kunt in alle richtingen rondkijken en ziet onder meer de Puy Mary en de andere Monts du Cantal, en in het zuiden ligt in de verte de stad Aurillac. Verder kijk je over zowel de Vallée de la Jordanne als de Vallée de la Cère uit. Als je geluk hebt, kun je onderweg nog reeën, gemzen en allerlei roofvogels bewonderen, die hier veel voorkomen.
Een van de drie wolvenvallen, met een krakkemikkig hekje eromheen zodat je er niet per ongeluk invalt..
De Vallée de la Jordanne bleef tot in de eerste helft van de twintigste eeuw vrij geïsoleerd door de lastige bereikbaarheid.
Wij zijn in 2005 daar geweest, het is inderdaad heel erg mooi. En natuurlijk de Puy de Marie beklommen.