Tijd voor de populairste plaat van Fleetwood Mac. Ik kende het wel al een beetje, maar ik heb het vooral links laten liggen. Wat FM hier laat horen, is simpelweg mijn ding niet. Ik vind het helemaal best wanneer complete volksstammen hier de meest geniale dingen in horen, maar voor mij geldt dat laatste niet. Ik hoor weinig meer dan een handvol simpele popsongs die erg catchy zijn, wat zoetsappige ballads en een paar nummers die nogal overbodig zijn. Tot die laatste categorie reken ik Second Hand News en I Don't Want To Know. Net als de vorige plaat vind ik het grotendeels saai en onmemorabel. Voor een band waarvan de helft in scheiding ligt, had er best meer venijn mogen zijn. Nicks en Buckingham beginnen me nu al wat tegen te staan. Nog zes platen te gaan..
Ik waardeer enorm de aanpak van RuudC om van een band/artiest gewoon alle albums chronologisch onder de loep te nemen. Het is een groot, maar deugddoend werk. Eindelijk nog eens een medestander die de albums na Green en voor Buckingham/Nicks apprecieert.
Maar (en wat een grote maar) de eerste drie albums met inbreng van het Amerikaanse duo behoren mijns inziens tot het beste wat FM ooit voortbracht. Ze worden hier neergesabeld.
Ja, hier verschillen Ruud en ik toch behoorlijk van mening, want ik heb Rumours al jaren in mijn kast staan en luister er ook nog steeds met plezier naar. Het enige dat het album weerhoudt van een hogere score, is het feit dat I Don't Want To Know een behoorlijk matige track is en dat het mooie Songbird eigenlijk best belabberde lyrics heeft. Dat laatste komt overigens vaak terug in de McVie songs, maar hier valt het belabberde rijmschema toch weer extra op. Verder geen enkel probleem te bekennen, helemaal het magistrale The Chain is een van mijn favoriete Fleetwood Mac tracks ooit. Don't Stop blijft een lekkere AOR-klassieker, Go Your Own Way heeft een heerlijk schreeuwende Buckingham en Gold Dust Woman heeft een heerlijke country/folk-vibe. Het album is perfect gemixt en iedere afzonderlijke muzikant geeft een subtiele topperformance. Ik begrijp helemaal waarom dit album zo populair is.
Eerder vond ik dit album een van de meest perfecte platen, bij nader inzien had ik de plaat wel perfect gevonden als ie zo geweest was:
10: Planets of the universe (Oh Daddy vind ik echt geen mooi nummer, dit had er voor mijn gevoel beter op gepast)
11: Gold Dust Woman (aan het einde een ijzingwekkende creatie van mevrouw Nicks, nog nooit zoiets gaafs in de geschiedenis van de popmuziek gehoord!!!)
Btw, I Don't Want to Know vind ik ook niet echt wat, het is mij een raadsel waarom ze dat nummer ipv het prachtige planets of the universe hebben gebruikt:(