Het Kamermeisje: Putjesschepper
Laatst was ik op een verjaardagsfeestje van een vriendin en het gesprek ging al snel over werk. Nadat ik had verteld dat ik als kamermeisje werk, zei iemand: 'Leuk, maar dat wil je toch niet de rest van je leven blijven doen? Elke dag kamers poetsen en bedden opmaken, ik moet er niet aan denken.' Ze trok een vies gezicht en had de lachers op haar hand. Meestal heb ik wel een gevat antwoord paraat, maar nu wist ik even niet wat ik moest zeggen.
Het is waar dat ik dit werk niet ben gaan doen vanuit het idee het tot mijn pensioen te blijven doen. Wie doet dat tegenwoordig wel? Ik schrok vooral van de opmerking over kamers poetsen en bedden opmaken. Natuurlijk is dat een belangrijk onderdeel van mijn werk maar wat veel mensen blijkbaar niet weten, is dat het werk van een kamermeisje zoveel meer is dan dat.
Inderdaad: dagelijks maak ik bedden op, poets ik douchecabines en leg schone handdoeken klaar. Ik geef onmiddellijk toe dat dit weinig spannend werk is. Het gaat echter om iets heel anders. Denk je eens in hoe jij een hotelkamer binnenkomt. Je laat je verrassen, kijkt verwachtingsvol de badkamer in, voelt of je een harde of zachte matras hebt en opent het gordijn om het uitzicht te checken.
Een hotelkamer is tijdelijk een tweede thuis en ik wil ervoor zorgen dat mensen zich daar op hun gemak voelen. Dat gaat verder dan een opgemaakt bed. Het gaat om de verrassende details: een chocolaatje voor een jarige, toepasselijke handdoekkunst voor de buitenlandse gast, knuffelbeertje voor een kind. En soms zelfs een praatje voor de eenzame reiziger.
Ik vind het moeilijk als mensen neerbuigend doen over het werk van kamermeisjes. Schoonmakers in het algemeen, om eerlijk te zijn. Gisteren fietste ik op straat langs een putjesschepper. Echt, een putjesschepper. Niet met een schep en eenvoudige emmer, maar op een enorme wagen met zuiginstallatie. Het deed me denken aan wat mijn opa dreigend zei als hij wilde dat ik goed mijn best deed op school: 'Je wilt later toch geen putjesschepper worden?!'
Waarom niet eigenlijk? Waarom is het werk van putjesschepper minderwaardig? Waarom zou ik een of andere onzinbaan moeten gaan doen om aanzien te krijgen? Waar zouden we zijn zonder vuilnismannen, schoonmakers en kamermeisjes? De stad zou stinken, gebouwen zouden verstoffen en niemand zou zich prettig voelen in een hotel. Mijn werk heeft zin. Ik maak er mensen blij mee. Misschien moet ik eens een dag van werk ruilen met de lolbroek van het verjaardagsfeestje.