Ojee ik ben verliefd! | Oops, I changed my mind
Ojee ik ben verliefd!
Posted on december 12, 2017 by Oops, I changed my mind
Op 28 oktober kwam ik met hem in contact via Tinder, de datingapp van deze tijd. Hij schreef dat ik een ontzettend leuke omschrijving had, de beste tot nu toe. Ik bedankte hem en biechtte direct op dat mijn rijvaardigheden wel een beetje ontbreken. Ondertussen stond ik bij een benzinestation te wachten op de taxi die mij na mijn auto ongeluk naar de locatie van mijn oma's verjaardag bracht. De adrenaline gierde door mijn lijf en de hele avond bleef ik een trilling voelen. Om te ontspannen ging ik direct aan de rode wijn en liep ik mee in de polonaise. Ik was super dankbaar en voelde mij goed.
Terwijl ik dacht dat ik er zonder problemen vanaf kwam, kwam de lichamelijke pijn een paar dagen later pas en die ging niet meer weg. Afgelopen week ben ik terug gegaan naar de huisarts, die stuurde mij door naar het ziekenhuis. Een van mijn beste vriendinnen kwam vanuit Nijkerk naar Vinkeveen, zodat we de volgende dag samen naar het ziekenhuis in Woerden konden. Ineens was ik zenuwachtig en zelfs een beetje verdrietig, maar zij kalmeerde mij. Tijdens het wachten hebben we samen gelachen door drumoefeningen met onze handen en voeten te oefenen. We gingen er zo in op dat we nogal wat herrie maakten '1, 2, 3, 4, 1, 2, 3, 4' en de dokter bleef ons veel te serieus aankijken toen hij langsliep.
Nadat ik door een donutachtige scan ging kregen we de uitslag. Er zit een breukje in mijn 7e nekwervel. Ik was opgelucht. In de afgelopen weken had ik namelijk meerdere keren het gevoel alsof mijn hoofd naar de grond getrokken werd en ik flauw zou vallen door de verkramping van mijn spieren. Ik dacht even dat ik het psychisch helemaal niet meer onder controle had, maar de pijn is lichamelijk. Ik moet dus gewoon echt rustig aan doen en de medemens begrijpt deze klachten beter dan wanneer het niet lichamelijk te verklaren is. De andere opluchting is dat ik met voldoende rust en wat pijnstillers gewoon genees. Mijn rug is ook gecontroleerd en ondanks dat ik daar ook pijn voel zijn die wervels niet beschadigd!
En nu terug naar de titel, O jee ik ben verliefd. Hij zegt dat het wederzijds is, ik 110 procent op hem en hij 100 procent op mij. Een klein verschilletje maar. Ik ben wel vaker verliefd geweest, maar dit keer voelt en werkt het anders, misschien vanwege mijn leeftijd? Misschien vanwege het vergrootglas, waardoor ik momenteel nog naar de onderdelen in mijn leven kijk? Of misschien omdat ik dit keer echt wil dat het gaat werken, want ik kan na die paar weken best wel intensief contact nog steeds geen afknapper ontdekken. Gevoelsmatig is hij geen enkele beperking voor mijn dromen. Normaal gesproken lukt het mij heel snel om iets te vinden waar ik mij aan kan irriteren of ik bedenk een reden waarom hij mijn dromen in de weg staat. Maar deze man lijkt op elk onderdeel van mijn ongeschreven wensenlijstje positief te scoren.
Nee, ik ben nu niet aan het aankondigen dat ik een relatie heb, we kennen elkaar nog nauwelijks. Ondanks de wederzijdse verliefdheid hebben we afgesproken de eerste drie maanden een soort van proeftijd te beginnen om te kijken of we er überhaupt voor willen gaan. Ondertussen lig ik als een beschikbare deurmat op hem te wachten en gooi ik direct de complete chaos die in mijn hoofd omgaat voor zijn voeten en wacht ik ongemakkelijk af tot hij weg zal rennen, maar gek genoeg blijft hij tot nu toe steeds terugkomen.
Ik loop zo hard van stapel en misschien schrikt het hem wel af dat ik hierover schrijf, maar het houdt me nogal bezig. Ik vraag me namelijk af waarom mijn zelfbeheersing ontbreekt. Waarom kan ik niet iets minder enthousiast zijn, zodat hij iets meer moeite moet doen om mij te vangen in plaats van mij af te remmen?
We hebben beiden een soort angst om onze vrijheid te verliezen, maar aangezien ik degene ben die zich zo beschikbaar opstelt en niet hij, voel ik dit keer geen bindingsangst. Hij houdt gepaste afstand waardoor ik als een magneet naar hem toegetrokken word. Als hij zich zou gedragen zoals ik nu doe, was ik misschien al compleet in paniek geraakt. Eigenlijk wil ik de rollen omdraaien, want deze hopeloze positie bevalt mij niet zo, nu heb ik als controlfreak totaal geen controle. Als ik een stapje terug zou kunnen doen, hem iets minder leuk zou vinden dan kan ik alles in de hand hebben, maar jeetje ik klamp mij nu al aan hem vast in de hoop dat hij niet uit mijn leven verdwijnt. En zo werkt het natuurlijk niet. De liefde is te vergelijken met een ongekookt ei, hou je het te stevig vast dan klapt het uit elkaar en blijf je met de scherven achter.
6 gedachten over "Ojee ik ben verliefd!"
Robbedoes op december 12, 2017 om 8:00 pm schreef:
Laat je leiden door je gevoel. Probeer geen controle te hebben of uit te oefenen, dat gaat niet in de liefde, succes.
Oops, I changed my mind op december 12, 2017 om 8:03 pm schreef:
Bedankt voor je reactie.. je hebt gelijk, laat ik het idee van controle maar eens leren loslaten. Dank je wel!
leegschrift op december 12, 2017 om 8:26 pm schreef:
Ojee, dat wordt gedichten schrijven. En niet à la Sinterklaas.
Oops, I changed my mind op december 12, 2017 om 8:28 pm schreef:
Haha wat leuk! Wie weet..
leegschrift op december 12, 2017 om 8:29 pm schreef:
Nou met echte liefde rollen die zo uit je pen hoor. Gewoon gaan zitten als je hart op ontploffen staat.