De auteurs genieten voor de werken waarvoor zij krachtens deze Conventie zijn beschermd, in de landen van de Unie die niet het land van oorsprong van het werk zijn, de rechten, welke de onderscheidene wetten thans of in de toekomst aan eigen onderdanen verlenen of zullen verlenen, alsmede de rechten door deze Conventie in het bijzonder verleend.
Het beginsel bevat een conflictregel en een non-discriminatiebeginsel. De conflictregel houdt in dat het recht van het land waarvoor de bescherming wordt ingeroepen van toepassing is ten aanzien van de bescherming. Tegenwoordig stelt men dit gelijk aan de lex loci protectionis. Het non-discriminatiebeginsel houdt in dat vreemdelingen niet mogen worden achtergesteld bij eigen onderdanen.[8] De enige uitzondering op het non-discriminatiebeginsel is artikel 7 lid 8 tweede volzin over de duurvergelijking (in het Engels bekend als de "rule of the shorter term"):