De nieuwe technologie en haar gemengde gevoelens (Willlem Van Moer – student communicatiewetenschappen)
november 17, 2017 UncategorizedLinde Moriau
Sommigen onder ons hebben de angst voor het onbekende, anderen de nieuwsgierigheid naar het potentieel. Eén iets staat vast: nieuwe technologie staat voor de deur, zonder daar ook maar iets tegen te beginnen.
Waarom die angst voor nieuwe technologie? Misschien omdat het ons klein maakt: opnieuw & opnieuw nieuwe technologie leren kennen en vervolgens onder de knie krijgen. Wanneer dat gerealiseerd is, is de 'nieuwe' technologie, 'oud' geworden. Alsof de wereld sneller en sneller draait en we niet meer in staat zijn te volgen. Misschien hebben we geen angst voor de technologie maar wel voor de snelheid waarop het op ons afkomt. Het is de angst om ons gepasseerd te voelen in een leven dat alsmaar sneller gaat.
Anderen omarmen nieuwe technologie alsof het kerstmis is. Een nieuw speeltje met een grote strik dat uitgepakt dient te worden. Een klein geschenk dat het begin van een nieuw tijdperk aankondigt. Het grijpen van een kerstgeschenk is het grijpen van het nieuwe jaar; en zo dus ook de toekomst. En zeg nu eens eerlijk, wie wil daar nu niet bij zijn?
Nieuwe technologie brengt angst maar ook vreugde. Maar gaandeweg wordt nieuwe technologie, gewoon 'technologie' en vervolgens 'iets alledaags normaal'.
Zij die terughoudend zijn naar nieuwe technologie, hebben tijd nodig. En voor de kerstfanaten onder ons, bestaat er de kans dat nieuwe technologie snel verveelt en minder potentieel biedt dan aanvankelijk gedacht.
Voor zij die angstig zijn; nieuwe technologie zal het leven veranderen, maar verandering hoeft niet slecht te zijn. Het zijn wij, de samenleving, die zullen bepalen of er sprake is van een technologische evolutie of revolutie.
Voor zij die staan te popelen; probeer enthousiasme niet te voeden. Nieuwe technologie kan dan wel mogelijk zijn, maar de maatschappij is daar niet altijd klaar voor. Nieuwe technologie vindt niet altijd een weg doorheen de samenleving vanwege juridische, sociale of economische drempels. En zelfs wanneer technologie een weg heeft, betekent dat nog niet dat het ook zal gebeuren.
Nieuwe technologie komt op met de zon in de morgen.
Laten we de ochtend dan ook omarmen met een kritische blik.
Laten we op de middag open staan met een realistische en relativerende houding, om dan 's avonds te eindigen met een gepast antwoord. De nacht zal raad bieden, zodat mens en technologie met elkaar een harmonie kunnen vinden tussen wat kan en nodig is; tussen stilstand en revolutie; tussen angst en vreugde.
Nieuwe technologie mag dan wel geboren worden, het zijn wij, de samenleving, die het doen leven. En zolang deze laatste bestaat, dienen we geen angst te hebben voor een apocalyptisch robottijdperk.