Daar tussenin lezen we over tirannieke partijbonzen op het platteland, over partijbazen die zich tot miljonair hebben gestolen zonder hun familieleden te vergeten, over de oude economie van wegroestende staatsbedrijven en de nieuwe eredienst aan de enige ware god, het Geld. Onderwijs, gezondheidszorg, bureaucratie, de rol van de militairen, de gehoorzaamheid aan leiders die zich boven de door henzelf gemaakte wet hebben gesteld: tal van aspecten die bepalend zijn voor het leven in China komen in het boek aan bod. Een uitvoerig register verhoogt de bruikbaarheid.
The Chinese overrompelt. China komt naar voren als een maatschappij met een schreeuwende ongelijkheid op alle fronten. Nu behoort China officieel tot de categorie van de Derde-Wereldlanden, waarin die situatie regel is. Maar in de Volksrepubliek wordt een ideologie beleden die juist de uitroeiing van de ongelijkheid centraal stelt. In naam van het communisme is echter een maatschappij opgebouwd die, op de politieke dictatuur en zijn officiële naam na, niets meer met het communisme gemeen heeft.
Becker heeft meer oog voor dit criante onrecht dan voor de ontegenzeggelijke verworvenheden van het socialisme à la China. Zijn boek is daarom geen ode aan de vooruitgang, maar haast een requisitoir tegen een regime dat in naam van het 'socialisme met Chinese karakteristieken' zijn eigen leer verloochent. Dat gebeurt onder het motto dat iedereen op den duur even rijk zal worden, alleen sommigen helaas eerder dan anderen.
Met de afbraak van de maoïstische verzorgingsstaat zijn de voordelen van het socialisme verloren gegaan of bezig te verdwijnen. Werknemers van staatsbedrijven kregen hun huisvesting, voeding, gezondheidszorg, onderwijs en oudedagsverzorging cadeau. Tegenwoordig moet daarvoor worden betaald. Becker beschrijft met pijnlijke precisie hoe gezondheidszorg en onderwijs voor het volk van de Volksrepubliek een vaak onbereikbare luxe zijn geworden.