Wat is koraal? Plant of dier?
Koraalriffen worden vaak gezien als onderwatertuinen. Toch bestaat een koraalrif niet uit planten. Een rif is opgebouwd uit duizenden kleine koraaldiertjes, koraalpoliepen genoemd. De koraalpoliepen behoren, net als de zeeanemonen en de kwallen, tot de neteldieren. Hard en zacht koraal
Ruwweg kun je een verdeling maken tussen harde en zachte koralen.
Zacht koraal groeit over het algemeen sneller dan hard koraal. Een voorbeeld van zacht koraal is de gorgoon, die in prachtige kleuren voorkomt als zwart, rood, geel en paars. Een andere naam voor zacht koraal is hoornkoraal.
Hard koraal of steenkoraal komt voor in vele soorten, elk met andere eigenschappen. Zo groeit hertengewei koraal, met zijn geweivormige uitsteeksels, veel sneller dan hersenkoraal, dat lijkt op de hersenen van een mens. Andere voorbeelden van hard koraal zijn: - slakoraal (lijkt echt op een krop sla) - vingerkoraal
- vuurkoraal (laat brandplekken achter als je het aanraakt) Hoe komt koraal aan zijn voedsel? Koraalpoliepen leven samen met piepkleine algen in een symbiotische relatie. De algjes, zooxanthellen genoemd, leven in het weefsel van de koraalpoliepen. De algen produceren voedingsstoffen door fotosynthese. Deze voedingsstoffen worden door de poliepjes opgenomen. Fotosynthese vindt alleen plaats wanneer er genoeg zonlicht aanwezig is. Daarom komt koraal voor in schoon, helder water, waar genoeg zonlicht door kan dringen tot de algen en poliepen.
Naast de voedingsstoffen die koraal krijgt van zijn algen, 'vangt' het koraal ook zelf voedsel. Koraalpoliepen hebben tentakels die ze kunnen uitspreiden om voedsel (piepkleine zeediertjes) uit het water te filteren. Voortplanting Koraalpoliepen planten zich geslachtelijk en ongeslachtelijk voort.
Ieder jaar rond dezelfde tijd laat het koraal tegelijkertijd duizenden eitjes en zaadjes los in zee. Dit bevordert de voortplantingskans. Roofvissen komen op dit voedselfestijn af om zich flink te goed te doen. Door de grote hoeveelheid eitjes en zaadjes vindt er toch een groot aantal bevruchtingen plaats. Dit proces heet 'Coralspawning'.
Koraal kan zichzelf ook 'stekken'. Als poliepen zichzelf stekken blijven ze meestal met elkaar in verbinding. Zo ontstaan ware koraalkolonies. Voedsel wordt over de hele kolonie verdeeld en ook vijanden bestrijden ze samen. Koraalkolonies hebben een gemeenschappelijk skelet
Een koraalrif is een ondiepte in de zee die opgebouwd wordt door koraalpoliepen, levende wezens uit de groep van de neteldieren.
Deze dieren zijn sessiel: na een larvestadium waarin zij vrij rondzwemmen in de oceaan, vestigen zij zich op een geschikte plek in ondiep water en zetten zich daar vast door een behuizing te bouwen die uit een kalkskelet bestaat. Vanuit deze behuizing vangen zij plankton uit het water. Veel soorten komen ook aan hun voedsel door een samenleving met eencellige algen, de zooxanthellen. Deze algen hebben licht nodig en dat verklaart waardoor koraalrifontwikkeling meestal niet dieper plaatsvindt dan op 50 m. De koraalpoliepen scheppen in hun vaak ontelbare aantallen een complete leefgemeenschap, waar vele andere planten en dieren hun behuizing vinden. De riffen die zij bouwen kunnen bijzonder groot worden. Het grootste rif is het Groot Barrièrerif dat het grootste deel van de oostkust van Australië afschermt en het voor de scheepvaart moeilijk toegankelijk maakt. Koraalriffen zijn daarmee de grootste biogene structuren op aarde.