De schrijfster verplaatst zich in het verhaal. In het begin geeft Austen zelf aan dat het boek gedateerd overkomt (10 jaar eerder geschreven). Het boek is geschreven in een tijd dat weinig vrouwen schreven. Men vermeldde als auteur enkel ‘written by a lady’
Als vertelster richt ze zich geregeld tot de lezer en geeft zo haar eigen mening. Ze maakt ook vaak gebruik van de indirecte rede.
Austen staat bekend om haar lichte ironische schrijfstijl. Ze heeft een satirische/ironische kijk op het leven van de hogere klasse. Ze houdt het gedurende het hele boek vol. (hfst 6, p. 37)
Het boek wordt gezien als een parodie op de gothic novel (macabere spookverhalen-jonge vrouw in spannende situaties (raam dicht/kist/alleen de reis maken in een koets/ abdij/kerkers/donkere muren…). Hoofdfiguur Catherine leest eveneens boeken van die stijl (Ann Redcliff).
Austen speelt met het genre. Ze heeft een heel eigen schrijfstijl. Ze wijdt enkel uit over datgene wat voor haar belangrijk is.
In de Engelse versie bestaat het boek uit twee delen. Het tweede deel leest veel vlotter dan het eerste. In de Nederlandstalige betere vertaling is dat één vloeiend geheel geworden. Er zijn verschillende vertalingen waarvan de ene al beter en vlotter leest dan de andere (rijkere taal).
De etiquette die gangbaar was in die kringen en in die tijd. (wie spreekt wie aan en op welke toon en wanneer?) – rijkdom en het uiterlijke vertoon ervan.