Anoniem - Hij heeft me gedwongen om abortus te doen. Ik haat mezelf ~ Paramaribo
Anoniem – Hij heeft me gedwongen om abortus te doen. Ik haat mezelf ~ Paramaribo
Goedendag iedereen. Ik ben Ilsemarie uit Paramaribo en ik ben 17 jaar. Ik word volgende maand 18. Ik ben een paar maanden geleden in een probleem gekomen. Door een jongen. Nee eigenlijk gewoon door mezelf.
Tegen de wil van iedereen. Mijn moeder mijn vader vooral. Ze hebben zo met me gesproken en me gewaarschuwd. Ik kan alleen maar huilen terwijl ik dit schrijf. Ik had sedert toen naar ze moeten luisteren
Ilsemarie uit Paramaribo
Denzel is een jongen van school. Ook hier in Paramaribo woont hij maar ik ken hem van school. A zeker 3 jaren ben ik verliefd op hem. Hij is 18 jaar. Al lijkt hij veel ouder. Daarom wilde me pa niet dat ik met hem bemoeide. Hij schreeuwde altijd voor me. Waktie te joe zwanger. Mo kier joe. Dus ik was altijd bang voor me vader. Ik was voorzichtig. Echt waar
3 maanden gewacht
Aan de pil durfde ik niet want mijn moeder zou me mishandelen. Ik was zo voorzichtig. Ik kocht condooms zelfs. Toch raakte ik zwanger. 3 maanden was ik al toen ik het aan Denzel durfde te zeggen. Ik wist dat hij boos zou worden. Dus ik heb gewacht en gewacht.
We kregen vreselijk ruzie. Hij maakte het uit en zei me dat het kind niet van hem was. Ik moest niet meer bij hem komen. Hij is naar mijn huis gegaan en heeft mijn moeder alles gezegd. Hij heeft der gezegd dat ze me moest brengen voor een abortus. Ik was zelf nog niet thuis geweest. Ik wilde zelfmoord plegen. Ik schaamde me voor mijn moeder en mijn vader
Beter om de baby weg te halen
Mijn vader is me toch komen zoeken en gezegd dat hij van me houdt. Voor het eerst heeft hij me dat gezegd. Ik voelde me gelijk sterk genoeg om verder te gaan. Mijn ouders hebben tot me gesproken. Dat het beter was om die baby weg te halen. Samen met mijn moeder hebben we iemand gevonden om die abortus te doen. Ik wilde zelf ook niet meer. Ik wilde geen kind van hem. En hij wilde toch geen kind van mij? Het deed me wel pijn maar ik had de steun van mijn ouders.
Ik sprak helemaal niet meer tot Denzel. Ik haatte hem. Toch begon hij weer met me te praten en te zeuren voor een relatie. Toen vertelde hem over die abortus. Hij werd boos. Hoe kon ik zoiets doen? Ik snapt het niet. Hij had me zelf gezegd om het kind weg te halen. Hij wilde toch geen kind met me? Hij zei me dat hij gewoon boos was, maar niet dacht dat ik het echt zou doen. Hij wist ook niet zeker of ik zwanger was zei hij. Sindsdien zegt hij me dat ik een moordenaar ben. En dat ik zijn kind heb vermoord. Hij appt me en bedreigt me.
Die woorden zijn pijnlijk want hij heeft gelijk. Ik ben 17. Waarom heb ik me door hem en door mijn ouders laten overhalen om een abortus te doen? Ik kon gewoon mijn baby krijgen. Meisjes die ik ken die het erger hebben dan mij hebben ook gewoon hun kind gekregen.
Ik voel me een zwakkeling dat ik dit heb gedaan. En ik haat Denzel. Ik haat ook mezelf. Soms haat ik ook mijn ouders, mijn moeder. Waarom heeft ze dat gedaan? Ik zou mijn kind nooit een abortus laten doen. Ik zou met haar praten en haar helpen. Ik neem het mijn moeder zeer kwalijk. Ik vind haar geen echte moeder. Het was ook haar kleinkind. Ze heeft me haar kleinkind laten vermoorden.
Nooit meer kinderen krijgen
Voorbeeldfoto van denison.ed
Ik ben ook bang dat ik nooit meer kinderen ga krijgen. Ik voel me echt verdrietig en boos. Boos op iedereen. Vooral op mezelf. Ja, het ergste neem ik het mezelf kwalijk. Waarom ben ik verliefd geworden, waarom zwanger geworden waarom heb ik naar mijn ouders geluisterd. Ik voel me zo stom.
Maar ik ga geen gekke dingen doen. Ik ga mezelf proberen te vergeven. Maar iemand vertrouwen zal ik nooit meer. Ik weet niet waarom ik dit naar jullie schrijf. Misschien om jullie mening te horen. Of gewoon om mijn verhaal met onbekenden te delen. Wat ik nu ga doen: Ik ga mijn school afmaken en dan wil ik weg uit Paramaribo. Een nieuw leven beginnen. Helemaal alleen. Hopelijk zal ik mezelf ooit kunnen vergeven.