Het schaatsdrama van '97 | Sportista
By Rijan column 10 december 2016
Bijna twintig jaar geleden stonden we op een zaterdagochtend vroeg op. Heel erg vroeg. Om vijf uur 's ochtends zette mijn vader de televisie aan. Wij, familie Van Leest, dé schaatsfamilie van Moerdijk, zaten er klaar voor: de Elfstedentocht. Mijn vader zette de televisie weer uit. En nog eens aan. Hij controleerde alle kabels en constateerde teleurgesteld: 'We hebben geen beeld.'
Hoe was het mogelijk! Al sinds 1987 keken wij uit naar deze dag en nu zouden wij, uitgerekend wij, niets zien van de Elfstedentocht. Ook de televisie boven gaf alleen maar ruis. Nee, opa en oma hadden ook geen beeld. En ome Jan en tante Loes ook niet. En alle andere dorpsgenoten die wij wakker belden (nee, geen sorry daarvoor, wij waren er erger aan toe), kwamen tot dezelfde conclusie.
De tijd tikte weg. Om halfzes zouden de wedstrijdrijders van start gaan. Nog twintig minuten hoop. De boterham met pindakaas bleef onaangeroerd op mijn bord liggen. Mijn moeder zette de radio aan. Ze waren vertrokken.
Mijn vader verdween naar de kelder. Ik dacht dat hij fuiken zou gaan repareren, maar hij kwam terug met een heel oud zwartwit-teeveetje. Met een antenne! Het was even zoeken naar de juiste richting, maar opeens zagen we contouren van schaatsers in de sneeuw. We hadden weer hoop!
De antenne werd nog een halve centimeter naar rechts gedraaid en het was voor elkaar: we hadden beeld! Op een scherm met een diameter van twaalf centimeter, zonder kleur. Opgelucht at ik mijn boterham met pindakaas.
Mijn moeder liet het er ondertussen niet bij zitten. Ze hield en houdt niet van schaatsen, maar dat haar schaatsgekke gezinsleden niet fatsoenlijk naar de Elfstedentocht konden kijken, kon ze niet verkroppen. Ik weet niet hoe ze het voor elkaar heeft gekregen, maar uiteindelijk had ze, in het weekend, iemand van de kabel aan de lijn. Het was spoed, zei ze. Een paar uur later hadden we beeld.
De volgende dag stond het in de krant: Moerdijk had bijna de gehele Elfstedentocht moeten missen. Als enige dorp van heel Nederland.
Inmiddels ben ik verhuisd. Zoiets wil ik nooit meer meemaken.
Donderdag blikte Matthijs van Nieuwkerk met de kopgroep (behalve Piet Kleine) terug op deze vijftiende Elfstedentocht. Dat was mooi.
Op 1 januari om 23.06 uur staat Andere Tijden Sport geheel in het teken van deze wedstrijd in 1997. Nu al zin in. Ik hoop dat KPN dan geen storing heeft.
Previous articleDe wraak der Belgen
Next articleZwart IJs
Niets heeft een grotere invloed op de mode als sport. Deze invloed zien we terug op straat, op blogs, in magazines, maar helaas nog…