Nicolaas Wijnberg was de zoon van een Amsterdamse meestersteendrukker. Zijn eerste tekenlessen kreeg hij van onder meer Ger Gerrits en Jos Rovers. Op de avondacademie bleek al snel zijn grote talent, maar hij sloeg de uitnodiging van Henri Campendonck af om op de dagacademie te komen. In 1942 vertrok Nicolaas Wijnberg met de beeldhouwer Teun Roosenburg naar Kasteel Oost te Eysden bij Maastricht. In de oorlog was dit een plek waar Wijnberg en andere daar ondergedoken kunstenaars konden blijven werken.
De Realisten
In 1947 vormde Nicolaas Wijnberg met vrienden ‘De Realisten’, een groep kunstenaars die zich toelegde op figuratieve kunst en zich afzette tegen de abstracte kunst van Cobra en Vrije Beelden. De groep organiseerde zelf een eerste tentoonstelling bij kunsthandel Frans Buffa in Amsterdam. In 1951 werd in het Stedelijk Museum te Amsterdam werk van onder meer Wijnberg getoond op de expositie ‘Realisten uit zeven landen’. Nog tot in de zeventiger jaren zijn door ‘De Realisten’ evenementen georganiseerd.
Oeuvre
De volledige kunstzinnige loopbaan van Nicolaas Wijnberg beschrijven is buitengewoon complex. Zijn hele leven was hij scheppend bezig. Naast werk aan diverse publicaties als zowel auteur als redacteur werkte hij mee aan een groot aantal theatervoorstellingen. Primair was Nicolaas Wijnberg echter schilder en tekenaar. Hij ontwikkelde een persoonlijke expressionistische stijl met surrealistische, erotische en poëtische tendensen. In 2000 kreeg hij de prestigieuze oeuvre-prijs van het Fonds voor Beeldende Kunsten, Vormgeving en Bouwkunst. De liefde voor de schilderkunst en haar historie is terug te zien in de grote hoeveelheid schilderijen, grafiek en tekeningen die Nicolaas Wijnberg in zijn leven gemaakt heeft.