Bij ons op school worden kinderen in zogenaamde stamgroepen geplaatst. Zij vormen in feite de thuisbasis voor de kinderen.
In de stamgroep zitten de kinderen heterogeen, dat wil zeggen verschillende leeftijdsgroepen en jongens en meisjes bij elkaar, in tafelgroepjes. Op deze wijze komt het samenwerken echt tot zijn recht. Kinderen mogen elkaar helpen en leren ook wat het is om geholpen te worden.
Om de stamgroep echt te vormen hebben we aan het begin van het jaar altijd een werkweek met een speciaal programma.
Een kind wordt in een stamgroep jongste, middelste en oudste en gaat dan over naar de volgende stamgroep waar het weer de jongste wordt.
Van tijd tot tijd wordt de stamgroep doorbroken en gaan de kinderen naar een niveaugroep van kinderen die op een bepaald terrein op hetzelfde niveau werken.
Dit is bijvoorbeeld het geval bij rekenen, omdat daar de interactie tussen docent en kinderen, en kinderen onderling, essentieel is.
Ook andere samenwerkingsgroepen komen voor zoals bij taal. Hier speelt het tegemoetkomen aan individuele verschillen en het zelfstandig werken een grote rol.
Tot slot kennen we nog de keuzegroepen, waarin kinderen op basis van een specifieke interesse geplaatst worden. Hierbij wordt tegemoet gekomen aan de behoefte van kinderen ook zelf initiatief te nemen. Een voorbeeld hiervan is de keuzecursus op woensdag waarin kinderen uit allerlei, veelal creatieve, activiteiten kunnen kiezen.