'Wanneer stoppen we met alles volbouwen?' | Het Parool
De bevolkingsgroei stopt niet met het bouwen van meer woningen. Er zullen daarom nooit genoeg woningen zijn. Wanneer is het klaar? vraagt Paroollezer Thomas Warnaar zich af in deze ingezonden brief.
Het Parool 27 juli 2020, 9:42
Bouwwerkzaamheden aan het IJ. Beeld ANP
Ik vraag het me steeds vaker af: wat is het langetermijnplan voor Amsterdam? Continu zie ik foto's en berichten over ­nieuwe wijken die gebouwd worden.
Vorige week een foto van een bouwput op het Steigereiland en in de rubriek Déjà vu een foto van de Veemarkt uit circa 1890. Een open weiland met enkele mooie gebouwen.
De foto van nu? Een troosteloze flat. Een maand geleden een stuk in PS van de Week over golfbaan The Old Course, waar het zwaard van Damocles boven hangt omdat er een woonwijk gebouwd moet worden.
De omgeving van Amsterdam verstedelijkt in ongekend tempo. Ik raad iedereen aan op YouTube eens te ­zoeken naar het korte VPRO-filmpje Steden groeien. Je schrikt je wezenloos. Of kijk eens op de website Topotijdreis.nl en verbaas je over de bouwexplosie die je ziet als je op de historische landkaarten door de tijd scrolt.
De natuur van Nederland wordt steeds verder teruggedrongen en ­volgebouwd door het Rupsje Nooitgenoeg dat Amsterdam heet, en dat terwijl deze zo ontzettend belangrijk is voor een goed woonklimaat, de intrinsieke waarde nog daargelaten. Het argument is altijd dat er een enorm woningtekort is, en hier komt mijn oorspronkelijke vraag om de hoek kijken.
De bevolkingsgroei stopt niet met het bouwen van meer woningen. Er zullen daarom nooit genoeg woningen zijn. Wanneer is het klaar? Als heel Nederland bebouwd is? Als we allemaal op een hels betonnen hitte-eiland wonen in kippenrenachtige appartementengebouwen?
Ook dan groeit de bevolking nog steeds en zullen we woningen tekort komen. Wat doen we dan?
We kunnen deze problemen beter onder ogen zien voordat het te laat is en we ook nog eens zonder natuur zitten.
Mijn vraag is daarom niet alleen een retorische vraag, het is een hoop die ik uitspreek. De hoop dat er een plan is. Dat we niet rücksichtslos blijven bouwen omdat we niet naar de lange termijn kunnen of willen kijken, en daarbij Amsterdam maar ook Nederland onleefbaar maken. En het is ook een vraag om actie.
Ik hoop dat eenieder die evenmin in deze dystopische toekomstige staalbetonnen nachtmerrie terecht wil komen zich eens achter de oren krabt en vraagt: wat is het lange termijnplan voor Amsterdam?