Solitude: Leef je leven
Waar alle wijsheid ook vandaan komt, het komt hierop neer: Leef je leven. Je leert over wat je doet en juist dat is levensactiviteit. Respecteer je huidige leven tot de dag van vandaag. Toon je eigen rechten, je eigen grenzen en waarden met respect voor de ander. Door elkaar te respecteren kun je beiden in vrijheid leven. In het dagelijkse leven is het de kunst om met jezelf te leven, in de omgang met jezelf en de anderen. Het gaat over het leren om zelfvertrouwen en zelfkennis op te bouwen en onzekerheden te overwinnen en over liefde en verbondenheid.
Het leven is jouw geschenk! Het is geen test waar je voor hoeft te slagen.
Mensen die stervende zijn, en de dierbaren rondom hen, ervaren het leven ten diepste bij het naderen van de dood. Soms hebben ze te weinig op het kleine gelet en in deze periode gaat men veelal terug naar het kleine. Het is niet de dood maar wel het sterven wat een wezenlijk deel van het leven is. De dood zelf wordt ook wel benoemd als; je ziel afleggen. Is er leven na de dood? Misschien denk je tot niets te zullen vergaan, maar besef ook dan dat niets op zijn manier, even belangrijk is als iets.
Nu is het leven Hier op aarde. Je ziel wil ervaren. Je hebt verlangen om zielsgelukkig en tevreden te zijn. Kan je leren om gelukkig te zijn en vrede met jezelf te hebben, of speelt het zich alleen in momenten af? Motiveer jezelf om het te onderzoeken in je hart. Blijf het proces stimuleren, maar soms bereik je een bepaald punt waarop je het teveel fascineert en je zoekt te gretig vanuit je hoofd, dan kom je juist tot stilstand, je probeert teveel te bereiken met je onderzoekende geest. Vorder daarom stap voor stap 'met een olifantstred' om het door te geven in het leven van alledag. Het kleine in je hart toelaten, blijven opmerken bij jezelf en de ander. Het kleine heilig eren in je hart, in je dagelijkse leven hier op aarde, het is echt niet iets wat gewijd op je neerdaalt. Je krijgt in je leven vanzelf de juiste mensen, ontmoetingen, situaties en gebeurtenissen naar je toe, om te ervaren, te groeien in het Hier en Nu.
'Niemand heeft ons verteld dat een rups zijn transformatieproces angstig vind', heb ik ooit eens gelezen. En toch kan het proces soms confronterend en beangstigend zijn. Onderzoek daarom ook je eigen angsten, negatieve aspecten en je verwachtingen. Het beeld dat je van jezelf hebt, het positieve en het negatieve, dus ook alles wat je misschien niet ziet zitten onderzoeken. Het totale overzicht, maakt jezelf daarin tot een heel mens. Acceptatie van jezelf is het belangrijkste uitgangspunt voor innerlijke groei en bewustwording. Door er dieper op in te gaan ervaar je dat daarmee de ontdekkingen eigenlijk al aan de gang zijn. Sta open voor alles, blijf het doen in liefde met jezelf, wat er ook moge komen. Als er lijden is blijf dan niet alleen aan jezelf denken, anders word je een gevangene van je eigen leed. Verval niet in verwijt en zelfbeklag, want groei is een geleidelijk proces van (her)verbinding met jezelf, met anderen en een groter geheel. Je kunt groei niet afdwingen, je kunt het alleen laten gebeuren door er zelf voor open te staan. Naarmate je proces vordert van 'Ken Uzelf!' 'Vind je intuïtieve geest steeds beter zijn weg naar de antwoorden die in jezelf besloten liggen. Een goede sleutel om naar te kijken. Soms kunnen antwoorden ook tot uiting komen in dromen, visioenen, of in gewone alledaagse omstandigheden, ze komen op verschillende manieren naar je toe. Ook al zijn er geen vragen, toch komen de antwoorden naar jou toe als jij je daarvoor openstelt. Soms lijken er meerdere antwoorden te zijn. Keer terug naar je middelpunt, naar je spontane natuur. Besef je innerlijke waarde en maak hier een keuze. Wees trouw aan jezelf.
Chagyam Trungpa stelt:
"Verspreid dit alles,
als mest voor je eigen akker,
je kunt dan gaan zaaien en het gewas laten groeien."
Iets wat er nu voor mij, als een obstakel uitziet, wil gelukkig niet meer zeggen dat het iets voor mij verhindert om te doen wat ik in dit leven te doen heb. Uit eigen ervaring weet ik nu hoe moeilijk het kan zijn om soms in het leven door een diep dal te gaan, maar het is zeker niet onmogelijk! De pijnlijkste en moeilijkste ervaringen kunnen juist de meest waardevolle zijn net zoals de dingen waar je in het leven van kan genieten. Zo is het nu eenmaal. Maak ruimte voor verdriet, voor troost, voor beproeving, voor vreugde. Het verdiept je inzicht, het werkt helend en het geeft vertrouwen in jezelf. Als je ziet hoe de natuur met tegenslag omgaat, zichzelf voortdurend vernieuwt, kun je niet anders dan er van leren. Elke tegenslag is een vorm van groeipijn, je kunt het allemaal benutten voor de groei van je ziel, voor vernieuwing, transformatie. Voor groei in het Hier en Nu.
Onze huisdieren zijn het grote voorbeeld voor het leven in spontane natuur, in onvoorwaardelijke liefde in het Hier en Nu, daar ben ik ze zeer dankbaar voor. Wat zij naar ons over brengen is:
'Leef je leven met hart en ziel
en leef Hier en Nu'!
Wat is dat eigenlijk Hier en Nu? Heb jij er ooit op gelet wat het Nu is? Kent mijn geest Hier en Nu? Je geest zoekt overal woorden voor en vormt een reeks gedachten. Eigenlijk ben je het verleden dat het heden bekijkt en dat het heden vertaalt. Maar als de geest geen onderscheid maakt ... zijn de dingen zoals ze zijn. Men benoemd het ook wel als; Het is wat het is. Wanneer ik tracht 'wat is' te bekijken, kan ik dan mijn blik erop richten, zonder verwachting, hoop en veroordeling? Zijn het onze zintuiglijke waarnemingen, het totale luisteren, beelden zien, voelen, proeven en ruiken in één, zonder dat de mentale onrustige geest zich ermee gaat bemoeien? Omdat de onrustige geest niet weet, wat hij met 'wat is' moet aanvangen, verzint hij er het tegenovergestelde van, 'dat wat het zou moeten zijn'. Betekent dit dat ik niets hoef te worden of te bereiken, alleen Zijn in het Nu? De ziel voeden is rusten in het Zijn, mezelf niet onttrekken aan wat er is, in geduld, overgave en in vertrouwen zijn, wetende dat het moment zelf niet te veranderen is.
"Wie naar de toekomst verlangt,
wil het heden vermijden".
Het 'Nu' begrijpen is een geweldig meditatieprobleem, het is zelfs meditatie.
Meditatie is gewoon te zijn waar je bent,
een ander 'waar' is er niet
'gewoon te zijn'
precies te zijn waar je bent'
Er zijn verschillende vormen van meditatie binnen diverse tradities. Meditatie is een innerlijke activiteit, niet een uiterlijke. Je meditaties zullen je geest op een subtiel niveau veranderen, waardoor je een steeds heldere toeschouwer wordt, en waardoor je een hernieuwde kijk krijgt op je gewone dagelijkse ervaringen. Door het te integreren in je dagelijkse leven, zul je ervaren dat de kwaliteit van je leven verbetert. Bij elke vorm van meditatie moet je eerst dat sterke gevoel van iets eisen van jezelf, presteren en verwachtingen overwinnen. In het begin kan het lijken of je er speciaal voor bent gaan zitten om over dingen na te denken, in plaats van te mediteren. Je gedachten dwalen af of je begint toekomst plannen te maken. Wellicht is maar twintig procent van je bewustzijn gebaseerd op het heden en de rest verdeeld over verleden en toekomst. Het veranderen van de geest is een langzaam en geleidelijk proces. Voel je dan ook voldaan over het feit dat je moeite doet om te mediteren en je geest te transformeren, dat op zich is al meditatie. Wanneer je ermee ophoudt de gedachtewereld zo persoonlijk op te vatten en je bewust wordt van het proces, zie je dat je gedachtewereld slechts een niveau is. Het is slechts een aspect van wat je bent, Besef dat je de neiging hebt, ruimte en bewustzijn te behandelen alsof ze er niet zijn. Je bent er namelijk zo aan gewend 'Ik' te zien als het middelpunt van je bewustzijn en het middelpunt van je wil, dat je het grootste deel van jezelf negeert en niet kent. Bewustzijn omvat namelijk veel meer dan wat je op het bewuste niveau weet en kent. Je betreedt de enorme ruimte van wezenlijkheid. Je kunt het laten doorwerken in de manier waarop je anderen en jezelf tegemoet treedt. Meditatie is met aandacht in het Leven aanwezig Zijn, bij alles wat je doet, waar je het ook doet, iedere dag weer.
Amerikaanse neuropsychologen hebben in een uitgebreide studie ontdekt dat regelmatige meditatie in de hersenen te zien is; er spelen zich meer activiteiten af in de linker hersenhelft. En dit is precies het gebied waar 'negatieve' gevoelens in toom worden gehouden, en dat zorgt voor een opgewekt gevoel van evenwichtigheid.
Luister naar jezelf en luister niet selectief. Houd je innerlijk vuur brandende.
Doe wat nodig is voor jezelf,
wat je bezieling geeft,
Om je ziel te voeden kun je datgene wat je doet, met aandacht, passie en liefde doen. Het kan van alles zijn. Het is ook tijd nemen voor jezelf. Met al je zintuigen is er zoveel om van te genieten en zoveel om dankbaar voor te zijn. Geniet van iedere kans om liefde door te geven.
De notie van het Zelf, wat bedoelt men daarmee? Het Zelf verhoudt zich tot objecten. Het vereenzelvigt zich ermee. Kijk eens waarmee jij je vereenzelvigd? Is het misschien je huis, gezin, auto, veiligheden, zekerheden, prestaties, je bankrekening? Het kan van alles zijn, je denken, je lichaam bijvoorbeeld. Is dat dan erg? Nee, maar je kunt het ook teveel doen. Je bent er ook nog zonder je bezittingen, zonder je denken, zonder je lichaam die ziek en moe is of pijn heeft. Val je bijvoorbeeld samen met je bezittingen of je denken? Ben je niemand meer als je niet kunt denken? Voor iemand die met zijn intellect werkt is dit bijna ondenkbaar. Ben je er ook nog zonder lijden of pijn? Er is een hoop identiteit die je uit het vereenzelvigen haalt. In onze gangbare manier van omgaan met elkaar en onze identificaties speelt ook de selectie een rol. Ik zou een selectie kunnen maken met wat mij wel en niet in jou bevalt, wat wel en niet goed is voor mij. Het is voor mij om uit te zoeken wat mij bijvoorbeeld zo razend maakt wanneer jij mij niet respecteert. Gaat het er niet meer om dat ik mezelf niet respecteer ben ik daarom zo boos? Of wat voor verwachtingen heb ik van jou of naar mezelf toe. Of iemand zou bij wijze van spreke moeten zijn zoals ik dat wil. Of ... en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Als je conflicten hebt in een relatie en deze wilt helen, ga eerst in stilte te rade bij jezelf en word je bewust van de vereenzelviging van je eigen gedachten en gevoelens, de hoop en de angst die een rol spelen bij je waarnemingen en hoe je daarmee samenvalt. En hoe je communiceert.
Als het er in gesprekken om gaat het laatste woord te hebben of de ander te overtuigen, is echte communicatie gedoemd te mislukken. Wat verwacht ik altijd in gesprekken met een persoon als ik een conflict in een relatie wil helen? Dat hij of zij zijn fouten erkent en zich voorneemt het anders te gaan doen? Dat hij of zij nooit meer in de fout zou gaan, of belooft dat hij of zij mij nooit meer zou kwetsen? Dat hij of zij precies op mijn manier zijn of haar genegenheid toont? Verwachtingen van een ander en vereenzelvigen met een ander is een patroon wat iedereen wel herkent. Een gesprek hierover met een hospice medewerker en deze persoon vertelde mij, hoe hij in het begin bij stervensbegeleiding geconfronteerd werd met een onderliggend gevoel wat bij hem speelde bij het stervensproces van een ander. 'Dat die ander zou sterven zoals hij het zou doen', terwijl zijn denken zich erop kon richten dat het een individueel proces is. Dit even sterk uitvergroot geeft aan hoe we ons bijvoorbeeld in deze kwestie, onbewust vereenzelvigen met ons eigen gevoel. Men noemt het ook wel projectie van een deel van jezelf op de ander en niet in aandacht zijn in het Hier en Nu. Maar door bewust te worden dat zoiets mee speelt in benadering en communicatie, gaat het hier over openheid en heldere momenten ontwikkelen in communicatie met jezelf en de ander.
Een ander voorbeeld is dat je ernaar uitziet om iemand te ontmoeten en als je met deze persoon spreekt, merk je bijvoorbeeld dat je jezelf afvraagt; 'Zeg ik het wel goed', of 'Wat zal hij of zij van me vinden'. Kortom je bent dan meer bezig met oordelen over jezelf en mogelijke oordelen van je gesprekspartner, dan dat je aandacht hebt voor die persoon en bemerkt wat er in het gesprek gebeurt. Je bent meer selectief op jezelf georienteerd dan op de gehele situatie, je bent niet met je aandacht in het Hier en Nu. Je verliest jezelf in het denken over dingen. Gelukkig kun je jezelf trainen in het vergroten van de vaardigheid om met vriendelijke zorgzame aandacht in het Hier en Nu te blijven. Uit het automatisme, uit de roes. Bewuster en aandachtiger communiceren en in het leven staan maakt je leven interessanter, levendiger en completer. Ook als je ervaringen hebt die moeilijk en confronterend zijn.
In het werk met stervenden leer je hoe belangrijk het is om innerlijke ruimte te hebben om naar mensen te luisteren, ook al zeggen ze niks (oprechte stilte), het zijn soms subtiele signalen, soms lijkt het, of is het zo, dat ze niet of juist wel willen communiceren over wat hun bezig houdt. Bij luisteren gaat het ook niet altijd over die ander begrijpen of te hoeven voelen wat die ander voelt. Gewoon je eigen innerlijke ruimte in gaan en ze daar verwelkomen gecombineerd met een oprechte interesse. Is dit misschien het diepere Zelf? De ander wordt gehoord, er wordt naar geluisterd zonder zelfs met advies of oplossingen te hoeven komen. Iedereen kan zich hierin ontwikkelen dit is een heel lang proces en de oefensituaties blijven zich dan ook aandienen in je werk en persoonlijke leven. Doordat je eigen opvattingen, gedachten en gevoelens in een ander licht komen te staan en je deze zo kunt zien, kijk je ook anders naar die van de ander. Hierdoor ontstaat ruimte voor oprechte communicaties, maar ook voor oprechte stiltes.