50. In de onderhavige zaak heeft de Commissie bij de Raad voorstellen ingediend voor besluiten waarin de lidstaten werden gemachtigd om ten aanzien van acht derde landen verklaringen van aanvaarding van toetreding neer te leggen. De Commissie had dus het voornemen om de betrokken overeenkomsten door de Unie te laten sluiten door tussenkomst van de lidstaten, in de vorm van een optreden in het belang van de Unie. Voor het Hof is voorts niet gesteld dat deze voorstellen zijn ingetrokken. Bovendien heeft de Raad zich weliswaar tegen die voorstellen verzet, maar dat verzet berust niet op de afweging of het opportuun is om de betrokken overeenkomsten ook daadwerkelijk te sluiten, maar uitsluitend op zijn overtuiging dat de Unie niet exclusief extern bevoegd is op het betrokken gebied. In die omstandigheden kunnen de internationale overeenkomsten, waarvan die verklaringen een bestanddeel zijn, worden gekwalificeerd als overeenkomsten die waren „voorgenomen” op het moment van indiening van het verzoek om advies.