Marcel Goffin (2 april 1913 - 2 december 1999) was een Vlaamse amateur-vioolbouwer werkzaam in Hoboken (Antwerpen, België).
Leven[bewerken]
Marcel Goffin was de oudste overlevende zoon uit een gezin met vijf (zes?) kinderen. Een oudere broer en zuster (twee zusters?) overleden na de Eerste Wereldoorlog aan de Spaanse griep. Hij had nog twee jongere broers. Zijn vader was boekbinder van beroep. Na zes jaar lagere school te hebben doorlopen volgde hij nog de vierde graad (zevende en achtste leerjaar), bedoeld om de toenmalige leerplicht tot veertien jaar vol te maken. Nadien volgde hij nog avondlessen, o.a. van tekenen en scheikunde. Daar hij muzikaal begaafd bleek, volgde hij ook muziekschool en leerde viool spelen.
Al vroeg had hij een grote interesse voor houtbewerking en zo ontstond ook het verlangen om zelf violen te bouwen. Hij had enkele (franstalige) handboeken over vioolbouw, maar in dit vak was hij in wezen volledig autodidact. Hij wou wel graag les volgen aan de vioolbouwschool van Mirecourt in de Franse Vogezen, maar dat was financieel niet haalbaar.
Hij heeft beroepshalve gewerkt bij o.a. de Antwerpse stadsdiensten, orgelbouwer Bursens in Hoboken, de Metallurgie Hoboken (het huidige Umicore) en in de meubelmakerij. Het grootste deel van zijn leven heeft hij echter gewerkt als meestergast bij een industriële wasserij in Hoboken. Deze dagtaak verzekerde hem van een vast inkomen voor zijn gezin dat uiteindelijk vier kinderen telde. Zijn echte roeping - vioolbouw - zou nooit genoeg opgebracht hebben om zijn gezin te onderhouden en was dus beperkt tot de avonden en weekeinden.
Patrick Van Gucht, vioolbouwer, kwam bij hem in de leer.
Werken[bewerken]
Goffin bouwde 50 strijkinstrumenten, in hoofdzaak violen, maar ook enkele altviolen en cello's. Het laatste instrument voltooide hij toen hij 85 jaar oud was. Ook een aantal bogen voor die instrumenten zijn van zijn hand. De speciale werktuigen die hij daarvoor benodigde, zoals bijvoorbeeld miniatuurschaafjes, maakte hij meestal eigenhandig.
Een groot deel van zijn tijd was ook besteed aan herstellingen van snaarinstrumenten, inbegrepen contrabassen, gitaren, banjo's, mandolines ... . Dat deed hij voor zowel amateur- als beroepsinstrumentisten, maar eveneens voor muziekscholen en voor enkele instrumenten van het Antwerpse Museum Vleeshuis.
Erkenning[bewerken]
Zijn naam werd voor het eerst vermeld in de Dictionnaire Universel des Luthiers van René Vannes (Tome II, 1956, p. 20): "Luthier amateur belge, né à Anvers le 2-4-1913. Sculpteur sur bois il s'adonna aux travaux de la lutherie à Hoboken. En 1954 il avait à son actif 6 violons".
Een kleine planeet in het zonnestelsel (planetoïde, asteroïde), ontdekt door de Belgische astronoom Eric Elst, werd op voorstel van zijn zoon door deze naar hem genoemd en draagt de officiële naam 12275 Marcelgoffin. [1][2]
Bronnen, noten en/of referenties
↑ (12275) Marcelgoffin = 1973 AZ1 = 1990 VS5. Minor Planet Center.
↑ 12275 Marcelgoffin (1990 VS5). Jet Propulsion Laboratory. Geraadpleegd op 2 augustus 2022.
Scriptfout: de module "Authority control" bestaat niet.
Geplaatst op:
02-08-2022
Dit artikel is een beginnetje over kunst & cultuur. U wordt uitgenodigd om op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen.
Dit artikel "Marcel Goffin" is uit Wikipedia. De lijst van zijn auteurs is te zien in zijn historische en/of op de pagina Edithistory:Marcel Goffin.