Tzum | Recensie: Geir Gulliksen - Het verhaal van een huwelijk - Tzum
De ander is nooit helemaal te doorgronden
Gulliksen zorgt voor gelaagdheid door het toevoegen van een aantal belangwekkende aspecten. Allereerst heeft Jon zijn eerste vrouw en jonge dochter plotsklaps verlaten voor de vrouw waarmee hij twintig jaar het grootse geluk op aarde heeft gekend. Zijn eerste vrouw voelde zich bekocht, verraden. In haar wanhoop riep ze uit dat ze hoopte dat hij een dergelijk allesvernietigende pijn ook nog eens een keer voor zijn kiezen zou krijgen. Heeft Jon daarnaast met zijn gedrag zijn vrouw niet in de armen van zijn rivaal gedreven? Enerzijds is hij jaloers, anderzijds heeft hij het vertrouwen dat de relatie zelfs een affaire kan verdragen, is hij nieuwsgierig naar de intimiteit tussen die twee, zou hij zelfs wel bij een liefdesdaad tussen hen willen toekijken, of tenminste achter de deur willen luisteren.
We hadden zo'n onderlinge soepelheid bereikt dat we alles konden delen, dachten we.
Degene die ze was toen ze bij mij was, is er sowieso niet meer. Degene die ik was toen ik bij haar was, is er ook niet meer. […] Ze is buiten bereik van wat er plaatsvond, en ik ook.
De gezamenlijke toon van twee mensen is verstomd. Mensen die samen kinderen kregen, om de wereld rijker te maken, om bezig te zijn met iets meer dan alleen overleven. En juist op het hoogtepunt. Wanneer ze volwassen en sterk zijn – Jons vrouw rent en skiet dagelijks door de bossen, is succesvol als arts, Jon werkt als journalist van huis, zorgt voor het huishouden en de kinderen – ontmoet ze die integrerende man. Harald, geen adonis, maar iemand met voor haar een onweerstaanbare aantrekkingskracht. De mens die denkt dat het bestaan onder controle is, het lot überhaupt te controleren is.