We leven in een duale wereld
We leven in een duale wereld.
We leven in een wereld waar de dingen goed of slecht zijn, je maakt juiste keuze of verkeerde keuzes, iets is mooi of lelijk, je bent ziek of gezond, … Wat als we iets gewoon kunnen laten zijn zoals het is, zonder er een oordeel op te plakken? Want als we de dingen benoemen dan plakken wij er ons oordeel op vanuit onze overtuiging.
Als de dingen mogen zijn zoals ze zijn, als we volledig kunnen accepteren wat er is dan verloopt het leven veel makkelijker. Dan kunnen we vanuit de overleefmodus stappen en echt Leven.
Deze week werd voor mij heel duidelijk dat mensen op dezelfde omstandigheden heel anders reageren. De aanleiding was de weersomstandigheid: sneeuw, ijzel, koud, gevroren, …
Op facebook werden er dingen gepost van: "Oh nee ijzel op de weg, files, moeizaam verkeer, bang om weg te glijden, langer onderweg,…" En vul zelf maar aan. Deze mensen reageerde vanuit angst, vanuit hun pijn.
Er werden ook op Facebook prachtige foto's geplaatst van een hele mooie natuur (dat is mijn oordeel), mensen die mooie wandelingen maakten, schitterende sneeuwmannen en sneeuwballengevechten. Deze mensen konden de schoonheid van wat is, toelaten.
Het zijn dus niet de omstandigheden in het leven die jouw leven bepalen maar wel hoe jij reageert op die omstandigheden. Kan jij bij wat jou "overkomt" vanuit verschillende percepties kijken? Of blijf je ronddwalen in jouw gedachten van hoe het zou moeten zijn?
Als jij blijft kijken op de manier waarop je altijd keek, dan blijft alles bij het oude. Als je vanuit een andere perceptie naar "de dingen" kijkt dan kan je het nieuwe toelaten in jouw leven.