In het Noordzee kustgebied bleken grote aantallen mesheften voor te komen. Natuurlijk werd er eerst marktonderzoek gedaan. Dit onderzoek wees uit dat er een afzetmarkt was voor deze schelpdieren. Eigenlijk ging het om dezelfde markt als de kokkels: Zuid-Europa. Zeeuwse bedrijven zijn vervolgens het gespecialiseerde vistuig van de kokkelschepen verder geschikt gaan maken voor deze vorm van visserij.
Vissen op mesheften werd gedaan door voort te borduren op het in de kokkelwereld gebruikte vistuig: een zuigkor met spijlen. Die zit aan het uiteinde van een hele lange, flexibele pijp van kunststof vast. Omdat een mesheft voor een groot gedeelte in de zeebodem zit, probeert men de schelp als het ware los te weken. Dit doet men door water en lucht door de slang naar de zeebodem te brengen. Als het zand rond een mesheft weg is, gaat deze ‘zweven’ en gaat met de lucht die stijgt (natuurkundewet) mee naar boven. Met dit vissysteem kan tot op diepten van ruim 15 meter gevist worden.
Mesheften vissers. Aan de zijkant is de lange buis te zien met achter de zuigkor. Foto – Ben Biondina, laatzeelandzien.nl
Natuurlijk worden er continu verbeteringen bedacht en uitgevoerd. Vaak wordt hierbij gebruik gemaakt van water, lucht en de bijbehorende natuurwetten. Zeker omdat een mesheft een kwetsbaar product is, dat heel makkelijk beschadigd wordt en daardoor onverkoopbaar is. Ook is het belangrijk dat te kleine schelpjes en overige niet bruikbare delen, niet meegaan naar boven. Deze vallen door de spijlen terug op de bodem. Het schip vaart tijdens het vissen zo langzaam mogelijk om breuk van de schelpen te voorkomen.
Een ander belangrijk aandachtspunt is om zandvrije producten te verkopen. Immers als er zand in een schelpdier zit, zijn consumenten niet blij. En dat is een van de moeilijkste onderdelen van het verwerken van schelpdieren. Vanaf het moment van vissen tot vlak voor het verpakken worden de mesheften steeds verwaterd. Verwateren houdt in dat de schelpdieren door steeds te worden gespoeld, hun zand kwijt kunnen raken. Na de vangst worden de mesheften aan boord al gesorteerd op grootte en gekoeld opgeslagen in tanks met stromend water. Deze manier van verwerken zorgt er voor dat de schelpen hun zand kunnen kwijtraken.