De Vlaamse dichter Leonard Nolens (1947) ontvangt het diploma van doctor honoris causa voor een indrukwekkend literair oeuvre dat in een halve eeuw tot stand is gekomen.
Leonard Nolens is een van de meest geprezen en geprijsde schrijvers van de naoorlogse literatuur in Vlaanderen en bij uitbreiding van het Nederlandse taalgebied. Zowat alle literaire onderscheidingen met prestige zijn de inmiddels zeventigjarige dichter te beurt gevallen. Tijdens het schrijverschap heeft de auteur ook driemaal een verzameld dichtwerk tot stand gebracht. Dat kan geen enkele andere dichter in ons taalgebied zeggen. Het werk van Nolens wordt ook bestudeerd aan universiteiten, waaronder de UGent, en komt aan bod in tal van hoorcolleges over hedendaagse Nederlandse poëzie. Lees verder >>
Op 17 april 2018 staan Leonard Nolens en zijn oeuvre centraal tijdens het eerste colloquium dat volledig aan de dichter wordt gewijd.
De studienamiddag, georganiseerd door de KANTL, Poëziecentrum en de Vakgroep Letterkunde (afdeling Nederlands) wordt ingevuld door verschillende gastsprekers en gevolgd door de voorstelling van het Nolens Handboek (uitgave van PoëzieCentrum). Ook Bibliotheek De Krook participeert in het evenement en draagt bij tot een brede publieke belangstelling. De performers van Auw La zullen bovendien gedichten van Nolens naar de straat brengen door ze in de oren van voorbijgangers te fluisteren. Lees verder >>

In de Statenzaal klinkt de indringende piep die normaal een achteruitrijdende vrachtwagen aankondigt. Reuring in recestijd. Het is eens wat anders dan de doffe klappen van de vallende voorzittershamer.
Uiteraard rijdt er geen truck door de Statenzaal. De piep komt van een hoogwerker. Glas- en keramiekrestaurator Roosmarijn van Beemen heeft de machine net opgestart. Eerder tilde een hijskraan het gevaarte via het balkon naar binnen.
Van Beemen klimt gezekerd in het bakje en stijgt zelfverzekerd op. Op de grond tuurt en stuurt collega Marjolein Homan Free mee. Met korte aanwijzingen – “beetje naar links, recht omhoog nu” – loodst ze haar collega behoedzaam langs de gouden verbindingsarmen van de droomluchter.
Eenmaal in de nok pakt Van Beemen haar telefoon. Niet voor een stoere selfie, maar om ‘iets’ te fotograferen op een van de glazen objecten. “Een stukje stuc”, roept ze.
“Het is een minuscuul fragmentje dat eerder op stof lijkt dan dat het echt een stuk stuc is”, verduidelijkt Homan Free. “Elke keer zien we nieuwe dingen. Van vuil tot taperesten. We leggen onze bevindingen vast en houden bij hoe elk object ervoor staat. Inspecteren is bijna net zo belangrijk als behandelen.”
Textielrestaurator Homan Free coördineert het werk in het Paviljoen en onderhoudt nauw contact met conservator Simone Memel. Sinds eind 2014 klust ze samen met collega’s Van Beemen, Marije Meddeler en Annemieke Heuft tijdens het zomer- en kerstreces in het provinciehuis. Ze speuren naar sporen van verval en vervuiling en adviseren Memel over de behandeling. “Door het bij te houden, proberen we grote ingrepen te voorkomen”, aldus Homan Free.
“Het Paviljoen is in goede handen bij deze dames”, zegt Memel. “Ik leer veel van Marjoleins team, omdat zij alle veranderingen hier steeds makkelijker vaststellen. Zo weet ik precies wat ik wanneer moet oplossen.”