Hoog tempo in 'Gekkebekken' van Introdans Jeugd
(Gelderlander 31-10-2011, foto van Hans Gerritsen zie homepage)
Hoe doen ze het? Altijd is er die verwondering na een voorstelling van de beide Introdans gezelschappen. Choreograaf Didy Veldman licht in 'TooT', première voor Introdans Ensemble voor de Jeugd, een humoristisch tipje van de sluier.
Een van de dansers, Jurrien Schobben, speelt repetitor en staat op een muurtje met de megafoon. Hij commandeert de dansers in posities. "Zeewier" roept hij en daar gaan de dansers braaf en prachtig wervelend over het podium. Maar dansers zijn geen machines, ook al zou je het soms denken bij de ongelofelijke gelijktijdigheid en precisie van de gespierde lijven. Veldman verbeeldt een vrolijke rebellie onder de dansers. Dansen is humor en gekte, tweedans-gevechten met rode waterpistooltjes, geen serieuze muziek, maar het badkamergezang 'Volare' en de dansers die ook daarop kunnen dansen.
De vele kinderen, die zaterdag aanwezig waren bij de première Gekkebekken, genoten nog het meest van het gevecht op het 'grasveldje'. 'Patch of Grass' van Marguerite Donlon is een cartoonesk gevecht van drie minuten uitgevoerd door Vivian Sauerbreij en Jamy Schinkelshoek. Ze staan op een stukje kunstgras, een decorstuk dat met de twee dansers erop, vóór het doek wordt aangereden. Een venijnig welles nietes van twee meiden met paardenstaart, korte rokjes en opvallend grote laarzen. In die laarzen zit de truc. Ze staan stevig genageld op het gras en zo ontstaat het sierlijke elastieken gevecht, dat de zwaartekracht tart. Dat krijg je thuis niet voor elkaar. Voor je het goed hebt afgekeken, is het alweer voorbij, want een voorstelling voor kinderen en ouders mag niet vervelen. Dus zie je zaterdagavond in hoog tempo, maar liefst zeven choreografieën. Bovendien zijn er in de pauze nog twee amateurvoorstellingen te zien als sluitstuk van het Braziliaanse wijkproject Swingon2 in Malburgen. "Iedereen kan dansen", is een boodschap, die Introdans en Kunstbedrijf Arnhem hiermee weer bewijzen.
'Gekkebekken' heet de voorstelling niet voor niets. De dansers excelleren door de hele voorstelling heen in hun mimiek, vooral op de momenten dat ze op het ritme van de muziek woordloos met het publiek communiceren. (Dat maakt een kijkertje op het balkon wel onontbeerlijk) De wereldpremière met de naam 'Less' (=minder)van de Slowaakse Jan Sevcik lijkt een contradictio met al zijn verschillende elementen en muziekfragmenten. Er is humor, maar ook pijn en ontroering. Dat laatste vooral als een lange strook stof fungeert als een levend vangnet en daar een danser achter weg komt.
Hoe vang je al deze wonderlijke beelden in woorden? Gekkebekken heeft haar eigen taal.
Gezien: Première Gekkebekken van Introdans Ensemble voor de Jeugd, gezien in Schouwburg Arnhem op 29 oktober.
Nog te zien op: 11 dec in Schouwburg Arnhem, 15 jan Stadsschouwburg Nijmegen, 29 jan Schouwburg Amphion in Doetinchem, 4 feb Schouwburg Agnietenhof Tiel