Maasmeisje - Verbal Jam weblog
« mulisch tast weer mis | Home | lekker lezen met google »
Mijn eigen vader was en is een goedmoedig man. De twee keer dat hij mij ooit sloeg was hij overdag door zijn chef getreiterd. De heer Oltmans. Die naam was berucht aan onze eettafel. Menige maaltijd is verziekt door de heer Oltmans, al heb ik hem nooit ontmoet.
Achteraf bezien was het misschien een goed idee geweest om de man eens te eten te vragen. Dan had hij zelf kunnen merken wat hij allemaal aanrichtte. Eventueel hadden wij als getergd gezin de heer Oltmans nog op het granieten aanrecht kunnen ontleden. Want mijn moeder kon goed koken, vis fileren en kippen slachten. Maar ik kan mij niet herinneren dat wij in die tijd al sporttassen in huis hadden. Dat zal ons hebben weerhouden.
Ik merk dat ik afdwaal. Mijn gedachten zijn op een ander spoor geraakt, het spoor van de verbogen fantasie. Die fantasie kan niet tippen aan de bizarre werkelijkheid van een maasmeisje. Arm kind.