Vorige zondag was ik bij mama. Ik voelde me die dag niet goed en dacht gezellig met mama in de zetel te liggen. We keken samen naar het nieuws van 13u. Ik kon niet veel zeggen, ik wou eigenlijk slapen. Mama voelde het aan, “Leg je voetjes maar op mijn schoot.” Zoals vroeger. Maar ik kon er deze keer niet van genieten.
Griet, Bram en ik bekijken steeds haar post zodat we niets over het hoofd zien en bestellingen per brief naar charlatans* kunnen onderscheppen. Ik zag 2 enveloppen van stad Blankenberge waarvan ik wist dat Griet die reeds gezien had. Op tafel staat een zwarte thermobox voor de maaltijdzorg Ruddersstove. 3 keer per week leveren ze een warme maaltijd bij mama. Een wit hoekje van een envelop kwam onder de box uit. De envelop was geopend, de inhoud van de brief bleek de conclusie van de screeningsmammografie die ze op 12 augustus hadden gedaan in kader van een bevolkingsonderzoek. Ik las in drukletters ‘verder onderzoek vereist’. De radiologen stellen een afwijking vast. De optie om de brief niet verder te lezen, op te plooien, in de envelop te steken en terug onder de box te schuiven kwam een fractie van een seconde in mijn gedachten.