Het comité voor het werelderfgoed van de VN-organisatie voor Cultuur keurde de aanvraag zondag goed. "Deze sites vertegenwoordigen de best bewaarde steenkoolmijnen van België, daterend van begin 19e eeuw tot de tweede helft van de 20e eeuw. Ze getuigen van de onder- en bovengrondse ontginning, van de industriële architectuur gelinkt aan de mijnen, van de woonomstandigheden van de arbeiders, van de stedenbouwkunde van de mijnsteden, en van de sociale en humane waarden van hun geschiedenis, in het bijzonder de mijnramp van Bois du Cazier in 1956", zo staat in het dossier over de aanvraag.
Waals minister Carlo di Antonio, bevoegd voor erfgoed, reageert opgetogen. "Dit vormt een erkenning van de geschiedenis, de diversiteit en de rijkdom van de Waalse mijnsites en het Waalse mijnbouwpatrimonium in zijn geheel."