1 Toen koning Astyages met zijn voorouders verenigd was, nam Cyrus de Pers het koningschap van hem over. 2 Daniël was een vertrouweling van de koning, en van alle hovelingen genoot hij het meeste aanzien.
28 Toen de Babyloniërs hiervan hoorden, waren ze zo verontwaardigd dat ze zich tegen de koning keerden. 'Onze koning is een Jood geworden!' zeiden ze. 'Hij heeft Bel vernietigd, de draak gedood en de priesters vermoord.' 29 Ze gingen naar de koning en zeiden: 'Lever Daniël aan ons uit, anders doden we u en uw familie.' 30 Door dat dreigement was de koning wel gedwongen Daniël aan hen uit te leveren. 31 Ze wierpen Daniël in de leeuwenkuil, waar hij zes dagen bleef. 32 In de kuil zaten zeven leeuwen, die elke dag twee mensen en twee schapen te eten kregen. Maar nu kregen ze niets, zodat ze Daniël zeker zouden opeten.
33 In Judea leefde in die tijd de profeet Habakuk. Hij had soep gekookt en brood in een kom verkruimeld en wilde net naar het veld gaan om het eten naar de maaiers te brengen, 34 toen een engel van de Heer tegen hem zei: 'Breng het maal dat je daar hebt naar Babylon, naar Daniël in de leeuwenkuil.' 35 'Heer, ik ben nog nooit in Babylon geweest,' zei Habakuk, 'en waar die kuil is weet ik niet.' 36 De engel van de Heer pakte hem bij zijn haren beet en droeg hem in een zucht naar Babylon, waar hij hem aan de rand van de kuil neerzette. 37 'Daniël, Daniël,' riep Habakuk, 'hier is het maal dat God je heeft gezonden.' 38 En Daniël zei: 'U hebt dus aan mij gedacht, God. U laat wie U liefhebben nooit in de steek.' 39 Daniël stond op en begon te eten. Habakuk werd door de engel van God onmiddellijk weer teruggebracht naar zijn woonplaats.
40 Op de zevende dag kwam de koning om over Daniël te rouwen. Hij liep naar de kuil, keek erin en zag Daniël zitten. 41 Hij juichte: 'Groot bent U, Heer, God van Daniël! Er is geen andere god dan U.' 42 Hij liet Daniël uit de kuil halen en degenen die zijn ondergang hadden willen bewerkstelligen liet hij erin gooien, en zij werden onmiddellijk, pal voor zijn ogen, verslonden.