Eerste zegel waarop de waarde wordt aangeduid met de letter A die overeenkomt met het tarief van een genormaliseerde brief voor het binnenland. Deze zegel zal onbeperkt geldig blijven. THÉO VAN RYSSELBERGHE Hoewel Théo Van Rysselberghe, geboren te Gent in 1862, vele artistieke genres beoefende, vormt de portretschilderkunst de kern van zijn werk. Reeds tijdens zijn studies aan de Academie voor Schone Kunsten van Gent maakte hij opmerkelijke portretten van familieleden en vrienden. Ook de bijdrage aan zijn eerste tentoonstelling op het Sa/on van Brussel/ in 1881 bestond uit twee portretten. De vroege werken zijn geschilderd in een losse schetsmatige stijl, het tachisme, het Noordeuropese equivalent van het Franse impressionisme. Deze laatste kunststroming leerde hij, rond 1886-87, kennen via de bekende avant-gardegroep Les Vingts, waarvan hij een stichtend lid was, en bij een grote tentoonstelling in Parijs. Zijn palet werd helder en hij nam ook de pointillistische techniek van Seurat over. In de jaren 90 ontstonden zo zijn belangrijkste portretten bv. Marie Sèthe aan het harmonium, Portret van mevrouw Charles Maus en Anna Boch in het atelier. Aan het eind van de 19de eeuw maakte het pointillisme in de schilderijen van Van Rysselberghe plaats voor een opbouw met grote langwerpige toetsen. Hij schilderde meerdere groepsportretten zoals De Lezing door Emile Verhaeren waarin hij hulde brengt aan de dichter en andere belangrijke schrijvers en wetenschappers uit zijn milieu (bv. de bioloog Félix Le Dantec en de dichter Maurice Maeterlinck). Na 1900 evolueerde zijn stijl naar een getemperd realisme waarbij heldere kleuren en losse toetsen nog aan het impressionisme herinneren. Hij leefde nu teruggetrokken te Saint-Clair in Le Lavandou en schilderde naast vele landschappen en baadsters, zelfportretten en portretten van familie en vrienden zoals dat van de Luxemburgse industrieel Emile Mayrisch uit 1912 dat zich in Le Musée National d'Histoire et de l'Art in Luxemburg bevindt. Théo Van Rysselberghc overleed in 1926 te Saint-Clair. EMILE MAYRISCH Niemand speelde zo'n beslissende rol in de geschiedenis van de staalindustrie van het Groothertogdom als Emile Mayrisch (1862-1928). Na zijn studies van ingenieur werkte hij o.m. in de staalfabriek van Dudelange waarvan hij in 1897 directeur werd. 1n die functie was hij een van de grondleggers van Arbed (1911), een fusie van Luxemburgse staalbedrijven die onder zijn impuls uitgroeide tot een internationaal concern. Met zijn faam in het buitenland ondernam Mayrisch samen met zijn vrouw na de 1ste Wereldoorlog ook politieke en culturele initiatieven vooral om de Frans-Duitse verzoening te bewerkstelligen. Hun kasteel in Colpach werd een ontmoetingsplaats voor een internationale keur van kunstenaars en politici. Mayrisch en zijn echtgenote waren ook de eerste verzamelaars van moderne kunst in Luxemburg. Hun collectie bestond uit werk van o.a. Rodin, Bonnard, Matisse en Théo Van Rysselberghe...
Jean Pierre B�k�: 'Gebouwd in 1844, bleef het een gevangenis tot in 2005. Thans is het een museum: Het leven zoals het was in de gevangenis.
Cellen van amper 2 meter op 3 die gebleven zijn zoals vroeger. Sommige geven een thema weer zoals kennis, frustratie, tijd en veroordeling. Het is alsof na de bezoekuren de gedetineerden hier terugkomen. Een mogelijkheid om het leven van een gevangene te ervaren zonder eerst op het verkeerde pad te moeten vertoeven. '