Het zou fout zijn om het virus, dat nog vrij onbekend is en waar de medische wereld weinig ervaring mee heeft, te onderschatten. Het risico dat er snel nieuwe meldingen van besmettingen komen, is reëel.
Waakzaamheid is geboden, zeker nu maandag na de krokusvakantie scholieren terug naar school keren, in bedrijven medewerkers terugkomen na ski- of andere vakanties. De aanbeveling om elkaar bij begroetingen niet te kussen en het handen schudden achterwege te laten wordt best ernstig genomen, in bedrijven wordt de vergaderwoede best even op een lager pitje gezet. Het kan ertoe bijdragen dat het virus zich minder snel onder de bevolking in België verspreidt. En dat is van belang, om te maken dat het gezondheidssysteem niet overbelast wordt.
De gezondheidszorg in ons land is breed uitgebouwd en is van goede kwaliteit. Als de coronacrisis uiteindelijk toch toeslaat in ons land, komt dat niet onverwacht. De medische diensten zijn erop voorbereid. Ook daarom moet niet worden gepanikeerd en zijn disproportionele maatregelen die het openbaar leven en de economie doen stilvallen niet wenselijk. Voor de beleidsverantwoordelijken komt het erop aan de ontwikkelingen op de voet te volgen en daarop gepast te reageren.
Een bekommernis daarbij moet ook zijn dat de coronacrisis geen al te zware schade aanricht in de economie. Er zullen bedrijven door in de problemen komen, omdat ze bijvoorbeeld uit het buitenland geen producten meer toegeleverd krijgen die ze nodig hebben in hun productieproces, of omdat hun verkoop in elkaar klapt. Dat kan een kettingreactie op gang brengen: een bedrijf dat failliet gaat en zijn leveranciers niet meer betaalt, kan andere bedrijven in moeilijkheden brengen, het risico bestaat dat banken aanzienlijke verliezen boeken op bedrijfskredieten die ze hebben toegestaan.