Duitse onderzoekers bestudeerden 61 bomen die tot drie verschillende soorten behoorden en tussen de 83 en 255 jaar oud waren. Alle bomen groeiden in een onaangetast deel van een Surinaams regenwoud dat in opdracht van de lokale overheid moest worden gekapt. De stammen werden in schijven gezaagd en naar Duitsland verscheept voor onderzoek.
De onderzoekers berekenden – op basis van de hoogte en diameter van de boom – het nettogewicht (de biomassa) van elke boom. De helft van dat gewicht is koolstof dat de bomen uit de lucht halen. Die informatie – in combinatie met de jaarringen die meer vertellen over de groei van een boom – stelden de onderzoekers in staat om vast te stellen hoeveel koolstof een boom in een bepaald deel van zijn leven heeft opgenomen.