Recensie: The Jayhawks - XOXO
Format: CD – LP – Digital / Label: Thirty Tigers / Sham
Wie een liefhebber is van Americana muziek moet volgens mij ook van The Jayhawks houden. The Jayhawks heeft mijn blik op deze stijl van muziek volledig geopend. Wat een sensatie toen ik ze voor het eerst hoorde en helemaal toen ik ze voor het eerst in levende lijve mocht aanschouwen in "De Schaaf" te Leeuwarden.
Opgericht in 1986 met twee frontmannen Gary Louris en Marc Olsen. Het verhaal zal bekend zijn. Twee mensen met een volledig verschillend karakter; dat kon niet lang stand houden. Marc is zijn eigen weg gegaan en Gary is verder gegaan met The Jayhawks. Er zijn mensen die vinden dat ze samen betere muziek maakten. Ik ben van mening dat The Jayhawks zich zonder Marc nog verder hebben ontwikkeld en steeds beter zijn geworden.
En inmiddels het elfde studio album met als titel: 'XOXO'. Wat zoiets betekent als "Hugs and Kisses". Dit album is eind 2019 opgenomen en kwam op een andere manier tot stand dan hun vorige albums. In het verleden nam Gary het voortouw om de tekst en muziek te schrijven, nu hebben de vier vaste bandleden; Gary Louris, Marc Pelman, Karen Grotberg en Tom O'Reagan samen alle nummers geschreven. Gary heeft heel bewust deze gedachte uitgevoerd om nog meer als band naar voren te komen. Maar ook omdat hij later dit jaar nog met een solo album komt.
Elk Jayhawks album is onmiddellijk herkenbaar. De sound, de stem van Gary en de harmonieën zijn zo authentiek dat het altijd onmiskenbaar is.
Zo ook met dit album en met de opener This Forgotten Town. Fantastisch nummer, de zang, de samenzang met Tim, Marc en Karen, de gitaar op het eind. Dat is nog maar het begin van wederom een magnifiek Jayhawks album. Het nummer Dog Town Days is heel anders, veel steviger met gierende gitaren en stampende drums. Even wennen, maar wat een power gaat ervan uit.
Living In A Bubble en Ruby zijn nummers die een fantastische akoestische piano als begeleiding meekrijgen van Karen Grotberg. De vocalen werden in het verleden bijna altijd voor rekening genomen door Gary Louris. Soms werden één of twee nummers door Tim O'Reagan gedaan, maar dat was het dan ook. Nu hebben allen een even grote vocale bijdrage geleverd. Dat maakt het album nog gevarieerder en spannender om naar te luisteren.
De harmonieën die blijven uiteraard. Mooi voorbeeld was de openingssong maar ook het nummer Across The Field; een werkelijk schitterend nummer. De laatste twee nummers zijn weer wat rustiger opgebouwd. Vooral het nummer Looking Up Your Number is heel mooi, een prachtig einde van een werkelijk schitterend album.
Voor wie The Jayhawks hadden afgeschreven kan ik alleen maar zeggen dat ze helemaal terug zijn. Een tour zit er voorlopig nog niet in vanwege Corona, maar dit album maakt je weer helemaal gretig om ze snel aan het werk te zien.