Roothaert, Antonius Martinus Henricus
Nederlands romanschrijver (Vught 9.6.1896-Antwerpen 29.3.1967). Studeerde rechten te Utrecht; oefende tot 1935 te Antwerpen de advocatuur uit en wijdde zich sindsdien aan letterkundige arbeid. Debuteerde met detectiveromans als Spionnage in het veldleger (1933), Chinesche hand-wassching (1934), e.a.
Zijn bekendheid dankt hij aan zijn eerste roman, Doctor Vlimmen (1936), die in vele talen vertaald en ook verfilmd werd. Deze Tilburgse sleutelroman houdt een aanval in op de echtscheidingsprocedures en een veroordeling van de huwelijksrechtspraak van de rooms-katholieke kerk. Hij schreef er twee vervolgen op: Vlimmen contra Vlimmen (1953) en Vlimmens tweede jeugd (1957). Grote opgang maakte ook de historische roman Die verkeerde weereldt (1939), die als zijn beste werk geldt. Het verhaal speelt zich af in de 2de helft van de 17de eeuw en beschrijft de strijd van de rooms-katholieke bevolking met het Hollandse gezag in de generaliteitslanden. De stof is grotendeels ontleend aan de Geschiedenis der dorpen en heerlijkheden Deurne, Liessel en Vlierden (1933) van H.N. Ouwerling, aan wiens nagedachtenis het boek is opgedragen.
In de roman De vlam in de pan (1943), een beschrijving van gebeurtenissen in de meidagen van 1940 en de voorgeschiedenis daarvan, wordt de houding van de legerleiding, die op het kritieke moment in alle opzichten te kort zou zijn geschoten, op scherpe wijze gehekeld. In De wenteltrap (1949) wordt het bedrijf der zwarte handelaars getekend; ook dit boek is in versch. talen veraald. Samen met J. Romijn schreef Roothaert een detectiveroman in briefvorm: Een avondje in Muscadin (1952).
Camera loopt (1936), r.; Villa Cascara (1947), r.; Oom Pius (1951), r.; Gevaarlijk speelgoed (1954), t.; Duivelsfortuin (1965), r.
L. Bender, Huwelijksprocessen, schandaal of laster (1939); M. Rosseels, in Gesprekken met gelovigen en ongelovigen (1967); H. Lampo, in Meded. Ver. Vlaamse Letterk., 56 (1968).