In het algemeen gesproken bestaat er niet zoiets als een goede of optimale cultuur. Wat goed is en wat slecht, hangt in elk afzonderlijk geval af van waar men met de organisatie naar toe wil, en een cultuur-kenmerk dat gunstig is voor één doel is vaak onvermijdelijk nadelig voor het andere. Toch zijn er een aantal fundamentele uitgangspunten te formuleren die wat ons betreft in elke cultuurvisie een plek zouden moeten krijgen:
Een principe is een grondbeginsel, een stelregel voor gedrag en geeft aan op welke wijze wij onze overtui-gingen in daden tot uitdrukking willen brengen. Principes vormen de ethische code en daarmee de gedrags-matige vertaling van de waarden van een organisatie. Verwarrend in dit kader is het gebruik van het overlap-pende (sociologische) begrip normen. Normen zijn uitwerkingen, vertalingen van waarden naar concrete han-delingen; normen zijn plaats- en tijdgebonden. Een sociologische definitie: '(…) opvattingen over hoe men zich dient te gedragen, of hoe men zich juist niet moet gedragen. Er zijn positieve normen, geboden, en negatieve normen of verboden. (Van Doorn en Lammers, 1976: 112). We hanteren de begrippen principes en normen door elkaar heen: beiden zijn richtlijnen voor gewenst gedrag.