Archief - 2001-07-15 10:00
2001-07-15 om 10:00
Psalm 65:8,9
Psalm 68:3,10
En God wendde de gevangenis van Job toen hij voor zijn vrienden had gebeden. En de satan bracht in de gevangenis toen Herman Brood zijn vrienden had gemeden. Je hoort zeggen dat je een beslissing om het leven te verlaten moet respecteren. 'Maak er een feest van, we zien elkaar nog'.
Dat zal zo zijn. Er wacht ons een aarde waarop gerechtigheid woont, en we zullen elkaar terug zien. En heeft u uw vrienden dan gemeden of voor ze gebeden. Men zegt je moet het respecteren als iemand uitstapt, en andere mijdt. Ik geloof in mezelf. Als het niet goed gaat zijn allerlei uitvluchten. Zelfmoord is de hoogste egoisme. Ik kies zelf. Ik heb velen gesproken die een mislukte zelfmoordpoging hebben gedaan om er iets van te weten hoe dat gaat. Natuurlijk, mensen kunnen wanhopig zijn, en aan het eind van hun krachten komen. Maar uitendelijk is het het mijden van iedereen, inclusief de grootste vriend die we hebben. De enige die trouw blijft, ondanks alles wat we hem aandoen. Welk een vriend is onze Jezus? Ondanks alle tegenslagen. Kent u dat leven?
Met het leven is misschien soms niet meer te leven. Misschien heeft hij zijn vrienden wel gemeden. Maar wat stel je daar nou tegen over? Dat staat in onze tekst: nadat Job voor zijn vrienden had gebeden, wendde God zijn gevangenis. Je kunt je leven als een gevangenis ervaren door ziekten, zorgen, noden, allerlei problemen. Als ik naar de zondige kant van min bestaan kijk – bevrijd mij Heere. Als de wereld aan je trekt, de koude wind van verwoestende gedachten. Bevrijd mij uit de gevangenis. Verslafing, dwang, is gevangenis.
En God wendde de gevangenis nadat Job bad voor zijn vrienden. Daar was wat aan vooraf gegaan.
Satan had gezegd, Job is rijk, heeft alles wat zijn hart begeert, en daarom dient hij U. Maar God zei: Job dient mij omdat hij mij liefheeft. Je krijgt toestemming Job zover te brengen dat hij zijn geboortedag vervloekt, maar je mag hem niet doden. Hij raakte alles kwijt, zijn kinderen, zijn bezit, zijn gezondheid, ook zijn psychische gezondheid. Zegt u misschien ook tegen God: is met zo'n vrouw te leven? Met zulke ouders, met zo'n handicap? Maar u zit nog niet op de mesthoop zoals Job want u zit nog in de kerk.
Zijn vrouw wilde niet meer bij hem zijn – zag het einde komen, 'zegen God'.
Job heeft nog wel vrienden. En ze zijn orthodox: 'je zult wel gezondigd hebben, dat God je dit aandoet'. Wij kunnen ook van die 'vrienden' hebben die je kunt horen denken. Job had ook kunnen zeggen, maak er een feest van – ik zie jullie nog. Ik maak er een eind aan. Hij is er heel dicht bij geweest. Hij vervloekt zijn geboortedag. Job zegt tegen God: IK was degene die omzag naar hen die harde dagen hadden, maar toen IK het goede verwachtte, zo kwam het kwade. Mijn ingewand ziedt. Job is er dichtbij geweest om alles en iedereen vaarwel te zeggen. Ik hoef m'n vrienden niet meer, en de grootste vriend, God, hoef ik ook niet meer, Hij bekijkt het maar.
En toch doet Job het niet. Wat is er toch de reden van dat mensen die in God geloven zo ontzettend veel kunnen doorstaan, aan de rand van de dood. Hoe komt dat toch? Wat kun je hierover zeggen tegen je collega morgen? "Wij hebben een Vader, die alle dingen gemaakt heeft" Hij zit achter de hele schepping, het helaal en de microcosmos. Wij hebben een Vader, die het wonder tot stand brengt van een nieuwe baby. De naam Job betekent 'Waar is de Vader'. In de natuur en de sterren kun je al zien: Hij is er.
Toen Job dat zag, berouwde het hem.
God in zijn Almacht is in de natuur te zien, niet God als Verlosser. Er wordt niet echt geloofd in de evolutie, maar alternatief is terugkeren naar de Bijbel, en dat wil men niet, omdat men Hem niet als een vriend ziet. Ze mijden hem.
Wij hebben een vriend. Ben je gedoopt? Dan heb je hem als vriend. Je moet tot hem bidden en je moet voor je vrienden bidden, en je moet .... mensen die zelfmoordplannen hebben zijn geknecht – zeg het zo: je mag bidden, je mag net zo doen als Paulus, 'zo dikwijls als ik aan u denk, bid ik'. En toch moet u ook iets: Geloof dat God uw vriend is. Ook al kijkt neimand met vriendschappelijk oog naar u. Dit moet u. Augustinus zei al: geloof in God en doe verder wat je wil.
Met dat geloof ga je niet alleen met God in gesprek, maar met Hem over je vrienden; zeker waar er onenigheid en verwijdering is.
Het beste bewijs dat u een kind van God bent is dat u bidt voor u vrienden.
De Here Jezus zei zelfs tegen Judas: Vriend!
Job zei niet tegen zijn vrienden, 'en nou is het genoeg'. Job bad juist voor de mensen die hem het leven het meest zuur hadden gemaakt. En zijn familie. Hij had achteraf geen rancune. "Vergeet de herbergzaamheid niet" zegt Paulus.
Als je met je God door zo'n dal heen gaat, kom je sterker er uit. Hij laat je niet in de steek. De satan zegt tegen Jezus, spring maar van dat dak af.
De Heere bereid voor op het koninkrijk. De dag van de opstanding.
Het komt allemaal goed, het komt soms wat simpel over. 'Als je nou maar gelooft komt alles goed.' Als je gelooft in de Here Jezus komt het dubbel goed. We zien dat aan Israel: straks zal haar strijd vervult zijn, en Israel alles wat het aangedaan is dubbel vergoeden! Natuurlijk heeft Israel gezegd, wat doet de Heere met ons, het lijkt wel of Hij een jobs-verbond heeft over Israel. Hoe ver kan het gaan zodat het volk niet afwijkt. We hopen dat het nabije toekomst is, dat Israel zal bidden, ik dank u Heere, dat U toornig was, maar dat Uw toorn is afgewend.
Als iemand in het O.T. had gestolen, moest hij dubbel vergoeden. Dit is het hoogteputn van het boek Job, en de Heere vermeerderde alles wat Job gehad had tot dubbel zo veel. God laat zich vernederen tot een dief. Job krijgt alles dubbel terug. Nergens in het oude testament is zo helder hoe de Heere zich vernedert.
Als een kind vroeg sterft – het antwoord van God zal niet zijn "dat was daar en daar voor", maar de Heere Jezus zegt, als ik terug zal keren zult gij mij niets meer vragen.
Jobs veestapel verdubbelt, alles verdubbelt, behalve zijn kinderen. Hij had vooraf 10 kinderen. Nu weer 10, geen 20 – waarom? Omdat de eerste 10 zijn bij de Heere. Hij offerde voor hen.
De namen die Job aan zijn dochters geeft zijn sprekend, heel vrolijk: Jemima ('mooi als de dag', volgens de Targum, de oudste Joodse bron), Kezia ('kostbaar als specerij'), Keren-happuch ('gaaf als edelstenen'). Als het nieuwe Jeruzalem. Hij zal ons Zijn verlossing tonen.