2 Spreek tot de kinderen Israëls en zeg tot hen: Wanneer iemand een gelofte 1zal afgezonderd hebben, naar 2uw schatting zullen 3de zielen des 4HEEREN zijn.
1 Te weten uit de dingen of personen die hem toebehoren of in zijn vermogen zijn, begerende die den HEERE toe te eigenen tot een heilig gebruik; hetwelk vers 14, enz., wordt heiligen genoemd.
3 Als uw schatting eens mans 5zal zijn van twintig jaren oud tot een die zestig jaren oud is, dan zal uw schatting zijn van vijftig 6sikkelen zilver, naar den sikkel des heiligdoms.
5 Hebr. van een zoon van twintig jaren tot een zoon van zestig jaren; en zo in het volgende.
8 Maar zo hij armer is 7dan uw schatting, zo zal hij zich voor het aangezicht des priesters zetten, opdat de priester hem schatte; naar dat 8de hand desgenen die de gelofte gedaan heeft, zal kunnen bekomen, zal de priester hem schatten.
7 Of: dan gij hem geschat hebt, dat is, zo hij te arm is om uw schatting te betalen.
9 En indien het een beest is, waarvan men den HEERE offerande offert, al wat 9hij 10daarvan den HEERE zal gegeven hebben, zal 11heilig zijn.
9 Te weten hij die de belofte gedaan heeft.
10 Hij zal niet vermangelen, noch hetzelve verwisselen, een goed voor een kwaad of een kwaad voor een goed; indien hij nochtans een beest voor een beest 12enigszins verwisselt, zo zal 13dit en wat 14daarvoor verwisseld is, heilig zijn.
12 Hebr. verwisselende verwisselt.
12 En de priester zal dat schatten 15naar dat het goed of kwaad is; naar uw schatting, priester, zo zal het zijn.
15 Te weten, om te onderscheiden welk goed, welk kwaad zou zijn, en daarnaar zijn schatting te richten. Hebr. tussen goed en tussen kwaad. Alzo vers 14.
13 Maar indien hij het 16immers lossen zal, zo zal hij deszelfs vijfde deel boven uw schatting toedoen.
16 Hebr. lossende lossen.
14 En wanneer iemand zijn huis zal 17geheiligd hebben, dat het den HEERE heilig zij, zo zal de priester dat schatten naar dat het goed of kwaad is; gelijk als de priester dat geschat zal hebben, zo zal het stand hebben.
17 Dat is, door gelofte Gode vrijwilliglijk opgedragen en toegeëigend zal hebben, waardoor het den priester toebehoorde, in welk geval, wanneer men hetzelve lossen wilde, de schatting van de waarde naar de uitspraak van den priester geschieden moest en dan nog het vijfde deel daarbij moest komen.
16 Indien ook iemand van den akker zijner bezitting den HEERE wat geheiligd zal hebben, zo zal uw schatting zijn 18naar zijn zaad; een 19homer gerstezaad zal zijn op vijftig sikkelen zilver.
18 Dat is, naar de veelheid van het zaad waarmede dat land bezaaid moet worden, zult gij het geld waarderen dat voor de lossing van hetzelve betaald moet worden.
17 Indien hij zijn akker van het 20jubeljaar aan geheiligd zal hebben, zo zal het 21naar uw schatting stand hebben.
20 Zie Lev. 25 op vers 10.
18 Maar zo hij zijn akker na het jubeljaar geheiligd zal hebben, dan zal hem de priester het geld rekenen 22naar de jaren die nog overig zijn tot het jubeljaar; en het zal van uw schatting 23afgetrokken worden.
22 Dat is, naar dat vele of weinige jaren tot het jubeljaar overblijven.
19 En indien hij die den akker geheiligd heeft, denzelven 24ganselijk lossen zal, zo zal hij een vijfde deel van het geld uwer schatting daarboven toedoen, en dezelve zal hem gevestigd zijn.
24 Hebr. lossende lossen.
21 Maar die akker, nadat hij in het jubeljaar zal 25uitgegaan zijn, zal den HEERE heilig zijn, als een 26verbannen akker; de bezitting daarvan zal des priesters zijn.
25 Te weten uit de macht en bezitting desgenen die hem gekocht had. Zie Lev. 25 op vers 28.
22 En indien hij den HEERE een akker heeft geheiligd 27dien hij gekocht heeft, en niet is van den akker zijner 28bezitting,
27 Hebr. zijner koping of verovering.
23 Zo zal de priester hem rekenen de som 29uwer schatting tot het jubeljaar; en 30hij zal op denzelven dag uw schatting geven, 31een heiligheid den HEERE.
29 Dat is, der schatting die gij, Mozes, door Mijn gebod hem voorstelt, welke schatting door den priester zelven moest geschieden, vers 25. Of met deze woorden sprak de HEERE den priester toe die de schatting doen moest. Zie vers 12.
25 Al 32uw schatting nu zal naar den sikkel des heiligdoms geschieden; ade sikkel zal zijn van twintig 33gera.
32 Hier spreekt de HEERE wederom den priester aan.
26 bMaar het 34eerstgeborene, dat den HEERE van een beest eerst geboren wordt, dat zal niemand heiligen; hetzij een os of kleinvee, het is des HEEREN.
28 cEvenwel niets dat 35verbannen is, dat iemand den HEERE zal verbannen hebben, van al hetgeen dat hij heeft, van een mens of een beest of van den akker zijner bezitting, zal verkocht noch gelost worden; 36al wat verbannen is, zal den HEERE een 37heiligheid der heiligheden zijn.
c Joz. 6:18; 7:13, enz.
29 Al wat verbannen is, dat van de mensen zal verbannen zijn, zal niet gelost worden; 38het zal zekerlijk gedood worden.
38 Versta dit van mensen die vijanden van God en Zijn volk zijn, en inzonderheid dewelke de Heere geboden heeft te verderven en uit te roeien; dezen mocht men niet lossen noch laten leven. Zie Num. 21:2, 3. Joz. 6:17, 18. 1 Sam. 15:3. Men kan dit ook verstaan, niet van mensen, maar van beesten die door de mensen verbannen zouden worden.
30 Ook alle 39tienden des lands, van het zaad des lands, van de vrucht van het geboomte, zijn des HEEREN; zij zijn den HEERE heilig.
39 Daar waren vierderlei tienden: I. de gewone, jaarlijkse tienden der Levieten. Van deze wordt hier gesproken, insgelijks Num. 18:21, enz. Deut. 14:22, enz.; 26:12, enz. 2 Kron. 31:5. Neh. 10:37. Hebr. 7:8, 9; II. de tienden die de Levieten van deze tienden moesten geven aan den hogepriester, Num. 18:26, enz.; III. de jaarlijkse tienden, waarvan de Israëlieten met hun huisgezinnen en de Levieten moesten vrolijk zijn voor den Heere, Deut. 12:17, 18; 14:22, 23; IV. de driejarige tienden voor de Levieten, armen, weduwen, wezen en vreemdelingen, Deut. 14:28; 26:12.
31 Maar zo iemand van zijn tienden 40immers iets lossen zal, hij zal zijn vijfde deel daarboven toedoen.
40 Hebr. lossende lossen zal.
32 Aangaande al de tienden van runderen en kleinvee, alles 41wat onder de roede zal doorgaan, het tiende zal den HEERE heilig zijn.
41 Dit ziet op de manier van de tienden uit te lezen onder het vee, toentertijd gebruikelijk: de beesten gingen uit den stal, het een voor, het ander na; de vertiender roerde het tiende beest aan in het tellen, met zijn staf of roede, en dit nam hij tot zich om den HEERE toe te heiligen. Zie ook Jer. 33:13.
33 Hij zal 42tussen het goede en het kwade niet onderzoeken, hij zal het ook niet verwisselen; maar indien hij 43het immers verwisselen zal, zo zal dit en wat daarvoor verwisseld is, heilig zijn; het zal niet gelost worden.
42 Als tussen het vette en tussen het magere. Daar mocht geen keus wezen. Wanneer iemand zijn tienden betaalde, zo gaf hij niet wat hij wilde, maar wat in de telling van het vee voorviel en telkens het tiende in getal was, gelijk even tevoren gezegd is.
34 Dit zijn de geboden die de HEERE Mozes geboden heeft aan de kinderen Israëls, 44op den berg Sinaï.