Dankzij mijn proces met Kleuren-Wijs, heb ik mij terug kunnen verbinden met mijn Innerlijke Kind (I.K.).
Ik schrijf bewust ‘stilaan’, want mijn hele leven heb ik netjes geprobeerd om op die paden te blijven en dat is natuurlijk de gemakkelijkste weg, ook nu nog.
Maar voor mij voelt het niet juist en mensen die mijn kennen, weten dat ik wel al eens tegen de richting in durfde te lopen. Maar toch altijd netjes op dat pad…
Nu ik in verbinding ben met mijn I.K., voel ik dat mijn weg daar niet ligt. Ik voel me vrijer om nieuwe wegen in te slaan, om mijn eigen ding te doen, om Gans-Eigen-Wijs te zijn. Daar ben ik nu heel voorzichtig aan begonnen.
Graag wil ik mensen helpen om ook voor zichzelf te kiezen, om ook weer die verbinding met zichzelf aan te gaan.
Maar vaak vind ik het toch spannend om over mijn I.K. te beginnen, want klinkt dat niet te zweverig?
Voor mij natuurlijk niet, maar hoe klinkt dit voor iemand anders? Ik merk dat een stukje van mij nog moeite heeft om zich vrij te uiten over spiritualiteit.
Jammer genoeg beperkt me dat dus ook in mijn vrijheid, het houdt me tegen, zoals een hindernis op mijn pad.
Ik wil graag duidelijk maken wat de term “Innerlijk Kind” voor mij betekent en dat het niet “zweverig” is:
Een jong kind is nog heel puur en weet heel goed wat het voelt. Het is klaar om te ontdekken en gaat daar voluit voor. Het komt obstakels tegen en uit zijn emoties dan, zonder daar verder over na te denken.
Emoties mogen niet meer zo geuit worden, want het is nu toch al groot … Het hoeft niet meer zo flauw of kinderachtig te doen…
Als het kind zijn emoties toch sterk uit, dan wordt het afgekeurd op zijn gedrag. Steeds meer gaat een kind zijn emoties dus afremmen en zijn gedrag aanpassen om goedkeuring en liefde te ontvangen. En zo gaat een kind zich steeds meer naar de norm gedragen en steeds minder naar zichzelf luisteren. Het geraakt stilaan die verbinding met zichzelf kwijt en weet op den duur niet meer wat hij of zij echt voelt of graag wilt.
Natuurlijk hoeft dit niet voor iedereen zo te zijn, sommige mensen zijn sterk genoeg om toch dicht bij zichzelf te blijven. Ook vele Nieuwetijdskinderen, die als ‘moeilijke kinderen’ worden gezien, zijn juist zo ‘lastig’ omdat ze in verbinding met zichzelf blijven en zich niet naar de norm gaan gedragen.
Toen ik mezelf voorstelde in de eerste Kleuren-Wijs workshop, weet ik nog dat ik vertelde dat ik eigenlijk helemaal niet wist wie ik was.
Ik vertelde dat ik precies een stuk zelfontwikkeling gemist had. Ik wist niet meer wat ik wilde en ik was daardoor onrustig vanbinnen. Die onrust zorgde ervoor dat ik altijd op zoek ging. Op zoek naar rust, eigenlijk op zoek naar mezelf.
Het heeft een hele tijd geduurd voordat het mij kon vertrouwen, want maar al te vaak koos ik toch voor die goedkeuring van de ander in plaats van voor mijn pure Innerlijke Stem.
Als ik me weer aan het aanpassen ben, dan voel ik het, dan laat mijn Innerlijke Stem zich horen en ontstaat er een innerlijke strijd.
Daardoor ben ik niet meer zo afhankelijk van de liefde van anderen en hoef ik mijn gedrag daar dus ook niet op af te stemmen.
We bezitten allemaal dit Innerlijke kind, een Innerlijke Kern, een Innerlijk Weten, hoe jij het ook wil noemen!
Hopelijk kan je je Innerlijk Kind ook ontdekken. Als je wil, help ik je daar graag bij, op mijn Gans-Eigen-Wijze manier!