Onze warmtebeeldcamera's scannen nauwkeurig en grote grote groepen tegelijk. Een warmtebeeldcamera huren betekent de veiligheid op op werklocatie vergroten. Help de verspreiding van het coronavirus (COVID-19) verminderen.
Deze thermische camera's zijn zeer flexibel en direct operationeel en leveren wij ook eens een externe operator bij. Alles conform richtlijnen van het RIVM.
Met onze geavanceerde warmtebeeldcamera bewaking waarborgt u de veiligheid van uw omgeving. Traceer koortsverschijnselen met behulp van onze thermische camera's. Scan grote groepen tegelijk.

Wie de Schrift goed wil begrijpen moet beseffen dat er vele vormen van beeldtaal gebruikt worden. Uiteraard kennen we de gelijkenissen van Jezus maar er zijn ook andere vormen van beeldtaal in de Schrift, en sommige worden duidelijk minder goed herkent. Wat is dan beeldtaal? Het is een manier van uitdrukken waarbij een beeld of een woord een hele context oproept dat niet beschreven hoeft te worden omdat die bij de lezer of luisteraar bekend veronderstelt wordt. Daarom wordt ook wel eens gezegd 'één beeld zegt meer dan duizend woorden'. Maar hierin schuilt ook gelijk een probleem met Bijbels beeldtaal. Veel van de beelden zijn opgebouwd in het Oude Testament, die door velen nooit gelezen wordt. Maar daarmee ontbreekt in het Nieuwe Testament gelijk de context. De lezer van de Schrift is dan geneigd zijn of haar eigen context erbij te zetten en dat leidt direct tot andere ideeën.
Bij beeldtaal hoeven we niet alleen maar aan gelijkenissen te denken. Beeldtaal is er in allerlei vormen, waarbij er eigenlijk geen strakke indeling valt te maken. Beeldtaal was nu eenmaal een uitdrukkingsvorm die de mens uit het Midden-Oosten in het bloed zat, het was een deel van zijn cultuur en denken.
De meeste van deze soorten vragen wat meer uitleg, en worden daarom op aparte pagina's behandeld. Hier zullen we enkel naar de eerste, dichterlijke beeldtaal, kijken.
De vorm van beeldtaal die ons nog het meest zou moeten aanspreken, is de dichterlijke beeldtaal, inclusief dichterlijke overdrijving. Wanneer de dichter Jacques Perk schrijft “Ik ben geboren uit zonnegloren en een zucht van de ziedende zee …” zullen weinig mensen geneigd zijn dat letterlijk te nemen. Maar dan zouden we ook weinig moeite moeten hebben met een uiting van de psalmist die schrijft:
“Laten de rivieren in de handen klappen en samen met de bergen jubelen voor de HEER, want hij is in aantocht als rechter van de aarde” (Ps 98:8-9).
En dan moeten we ook geen ongefundeerde conclusies gaan trekken wanneer David in een andere psalm beschrijft hoe God a.h.w uit de hemel afdaalt, vliegend op een cherub, om hem uit zijn doodsgevaar te redden (Ps 18:10). Of in de war raken wanneer God Ezechiël opdraagt de koning van Tyrus in een klaaglied te beschrijven als een ‘beschuttende cherub’ (Eze 28:12 ev).
Waarom gebruikt de Bijbel zulke beeldtaal? We zagen al dat beeldtaal de lessen van de Bijbeltekst aanschouwelijker maakt: ze worden duidelijker doordat ze worden gerelateerd aan het dagelijks leven van de toehoorder/lezer. En dat maakt ze ook weer gemakkelijker te onthouden, zodat ze ingebed raken in de denkwereld van de gelovige. Ze maken het de gelovige gemakkelijker de principes van een leven naar Gods maatstaven ook dan in acht te nemen wanneer hij wat meer op de automatische piloot vliegt. Hij hoeft zich niet voortdurend bij alles bewust af te vragen: wat zou God nu, in deze situatie, van mij verwachten? Hij ontwikkelt sneller die mentaliteit (die ‘geest van Christus’) die hem routinematig op het goede pad houdt.
Maar soms gebruikt iemand in de Bijbel beeldtaal om reacties uit lokken: “Zeg het zelf maar: wat is redelijk?” Zulk gebruik dwingt de toehoorder om mee te denken, om zelf een afweging te maken. Ook dat is een goed onderwijskundig principe. Wanneer Jesaja zijn gelijkenis geeft over de wijngaard Israël, biedt hem dat de gelegenheid Gods zorg voor Zijn volk indringend te verwoorden:
Dit introduceert God als een geliefde echtgenoot, en dus Zijn volk als de bruid, een thema dat elders weer terugkomt, tot in Openbaring aan toe. Vervolgens gaat hij echter niet verder in op die gedachte van een bruid; in plaats daarvan beeldt hij het volk uit als een wijngaard, waar God alles aan heeft gedaan om hem die ‘goede vruchten’ voort te laten brengen, ‘maar hij bracht slechts wrange druiven voort’ (vs 2). En dan moet Jesaja van God zijn gehoor zelf betrekken bij het verhaal. Hij brengt ze daartoe Gods vraag over:
Welnu, inwoners van Juda en Jeruzalem, spreek recht tussen mij [God] en mijn wijngaard. Wat kon ik meer aan mijn wijngaard doen, wat heb ik te weinig gedaan? Ik verwachtte zo veel van mijn wijngaard, waarom bracht hij slechts wrange druiven voort? (vs 3-4)
Zeg het zelf maar: wat is redelijk? Om vervolgens aan te kondigen wat er zal gaan gebeuren: de komende ondergang van Juda - en de Ba-bylonische ballingschap - waarvan zij de ‘redelijkheid’ eigenlijk niet zouden kunnen betwisten.
Maar het stelt hem ook in staat om 22 hoofdstukken later het herstel te verwoorden met gebruikmaking van datzelfde beeld:
Op die dag zal men de prachtige wijngaard bezingen. Ik, de HEER, houd de wacht over mijn wijngaard, steeds opnieuw bevloei ik hem. Dag en nacht zal ik de wacht houden, zodat niemand hem kan schaden (Jes 27:2-3).
En het verband wordt duidelijk wanneer we, zoals hieronder, de beide passages met elkaar vergelijken:
Luister, ik zal jullie vertellen wat ik met mijn wijngaard ga doen: Op die dag zal men de prachtige wijngaard bezingen.