Als jij naaste bent van iemand met een GGZ-diagnose Sterk in Eigen Kracht CoachingAls jij naaste bent van iemand met een GGZ-diagnose
Iedereen past zich wel aan in de gezinssituatie. Je neemt gewoontes van elkaar over en je houdt rekening met elkaar.
Maar wat als jij voor je gevoel altijd degene bent die zich aanpast? Als jij het patroon volgt van je partner of kind omdat hij of zij dat nodig heeft vanwege psychische klachten of een GGZ-diagnose?
Wat als dit niet meer goed voelt? Als dit voor je gevoel wel erg ver gaat en jou beperkt in wie jij bent?
Je hebt een gezin met een partner of kind waar je veel van houdt en waarbij sprake is van een GGZ-diagnose. Hij of zij zit vast in gedrag waar jij in mee moet. Of je wilt of niet. Als je er niet in meegaat, wordt je partner of kind gespannen, onrustig, angstig of zelfs boos.
Je partner of kind heeft last van angstig, dwangmatig of dominant gedrag veroorzaakt door een GGZ-diagnose
Misschien moet jij meedoen door bijvoorbeeld je handen te wassen, dingen in een bepaalde volgorde te doen, niet weg te gaan of veel gerust te stellen en te bevestigen. Als je dit niet doet, gaat het mis. Je durft niet meer anders te reageren.
Of misschien mag jij je niet vrolijk of ontspannen voelen en moet je aanpassen aan de stemming van de ander.
Ben jij degene die zorgt dat alles goed loopt in je gezin? En die precies weet wat je wel of niet moet doen om te zorgen dat je partner of kind rustig blijft? Sta jij de hele dag ‘aan’? Staat jouw leven ‘on hold’? Is je energie op en voel je je radeloos?
Het is te veranderen. Lees hier wat de mogelijkheden zijn voor individuele coaching, hier voor coaching in een groep of neem contact met me op als je vragen hebt.
Iemand binnen jouw gezin heeft een GGZ-diagnose. Dit is al erg genoeg, maar wat als het jouw leven beïnvloedt op een manier dat jij niet meer ‘normaal’ kunt leven?
Je doet het met liefde, omdat anders hun angst en daardoor het gedrag erger wordt. En daar ben jij bang vooor. Maar helpt het?
Je weet dat je partner of kind een andere kant heeft waar jij van houdt. Je weet dat jullie, zowel jij als de rest van je gezinsleden, niet gek zijn. En toch heb je last van een schaamtegevoel.
In december is er een artikel met mijn verhaal in de Margriet verschenen. Je kunt het hele artikel hier vinden. Ik heb hetzelfde gedaan als jij, ik zorgde ervoor dat alles goed liep. En ik ben het anders gaan doen.
Hoe zou je leven eruit zien als je dit niet zou doen? Wat zou het met jou doen als je weer vrij durft adem te halen?
Wordt het niet eens tijd dat je voor jezelf gaat zorgen? Zodat je van daaruit voor je gezin kan zorgen?