Bij de interventie wordt onderscheid gemaakt tussen afzondering en separatie. Ten behoeve van eenduidige vastlegging, worden de volgende definities aangehouden:
Afzondering is het voor verzorging, verpleging en behandeling insluiten in een speciaal daarvoor bestemde afzonderingskamer. Een afzonderingskamer is over het algemeen een kale eenpersoonskamer met alleen een bed, soms ook met een tafel, een stoel, een kledingkast en een heel enkele keer een wasgelegenheid. Afzondering mag niet plaatsvinden op de ‘eigen’ slaapkamer.
Separeren is het insluiten van een patiënt in een speciaal daarvoor bestemde afgesloten en door de minister als separeerverblijf goedgekeurde ruimte; sinds enkele jaren wordt hiervoor ook wel de term Extra Beveiligde Kamer (EBK) gehanteerd. De separeer is een speciaal daarvoor ingerichte kamer, met matras of vastgeklonken bed en veelal zonder meubilair. Separatie dient zeer terughoudend te worden toegepast. De risico’s op schadelijke bijwerkingen van separatie zoals angst en stressgevoelens, zijn aanzienlijk. Ook in het kader van veiligheid dient separatie zoveel mogelijk te worden vermeden en moet er gezocht worden naar alternatieven om het gevaar af te wenden.