In Puin reconstrueren twee jongvolwassenen, Michael en Michelle, verhalen die ze tijdenshun jeugd hebben meegemaakt. Dankzij hun beeldrijke taal wordt een fantasierijk universum gecreëerd dat hun diepste traumatische ervaringen blootlegt. Ervaringen diehen voor altijd zullen blijven tekenen.
"Geen cadeautjes, geen crèmekes, geen pudding... alleen een hoop rommel, en mijn vader die sterft aan het kruis. Mijn zestiende verjaardag. Mijn volwassen worden."