Wie nu langs de Waaloevers van Nijmegen naar Millingen aan de Rijn wandelt, kan er genieten van een meanderend natuurlint van 16 kilometer lang. “Wat mooi dat hier wilde natuur is teruggekeerd”, zeggen bezoekers op het terras van Oortjeshekken, het populaire huiskamercafé aan de Waal bij Ooij. Misschien wel het grootste compliment voor een gebied waarvan de eerste snipper bijna 25 jaar geleden het stempel ‘natuurontwikkeling’ kreeg. In de Millingerwaard.
Eind jaren tachtig werden in navolging van het prijswinnende Plan Ooievaar, de eerste plannen voor natuurontwikkeling in de Gelderse Poort gemaakt door Bureau Stroming in opdracht van provincie Gelderland. De Gelderse Poort bezat nog een paar waardevolle natuurparels en werd gezien als strategische toplocatie. Hier komt de Rijn ons land binnen en splitst zich in Waal, Nederrijn en IJssel. Alle planten en dieren die zich hier - aan de top van de Nederlandse delta - vestigen, verspreiden zich met de stroom mee verder noord- en westwaarts.
Voor ARK begon de uitvoering van die plannen dankzij het Werled Natuur Fonds (WNF) en de toenmalig minister van Verkeer en Waterstaat Neelie Smit-Kroes. Tijdens een bootexcursie op de Waal hoorde ze over de kansen die natuurontwikkeling bood en zag ze hoe het waardevolle Millingerduin werd vernietigd door graafmachines. “Van wie is die grond en dat graafwerk?” vroeg de minister, “Van de overheid, van uw eigen ministerie” was het antwoord. Waarop ze ervoor zorgde dat WNF hier van start kon met de visie Levende Rivieren en ARK als onderaannemer van WNF dat kleine lapje grond op het rivierduin in beheer kreeg.