De balans vinden in voeding – hoe gaat het nu? – Anneloes
In voorgaande blogs heb ik geschreven dat ik afgelopen jaar een heftige terugval van mijn eetstoornis heb gehad. Hoe stom het ook klinkt, dit heb ik te danken aan de Magnum. Als mijn moeder de -voor 1/4 opgegeten Magnum- niet in de prullenbak had gevonden was ik waarschijnlijk nog langer doorgelopen met de eetstoornis. Nu rui drie maanden later, vind ik het wel eens tijd om terug te kijken naar voorgaande periode.
"Oke, ik durf dus niet eens een Magnum te eten. Dan is er inderdaad iets goed mis in mijn hoofd". Ik schaamde mij. Waar slaat het op. Een Magnum niet op durven eten. En het gaat niet perse om die Magnum, want was het een stuk appeltaart geweest dan had ik het ook niet gedurfd.
Op dat moment had ik zelf besloten dat het echt niet langer door kon gaan op deze manier. Waar was ik mee bezig? Met grote onzin, maar voor mij op dat moment het enige wat belangrijk was. Diezelfde dag ben ik op zoek gegaan naar hulp. Hulp van een diëtist.
En de balans nu gevonden?
Ja, ik heb de balans weer gevonden. Voor mijzelf heb ik een aantal dingen veranderd. Hieronder de belangrijkste punten:
Ik hoef niet meer plantaardig te eten
Ik hoef niet meer elke dag intensief te sporten
Ik mag gerust wat langer in bed blijven liggen
Gezelligheid is leuker dan alleen thuis je bak met groenten en peulvruchten eten
Open staan voor de ideeën en gedachten van anderen omtrent voeding
Een stuk [vul zelf in] op zijn tijd maakt je geen slecht mens
Wat ik nu vooral erg fijn vind is dat ik niet 100% plantaardig hoef te eten van mijzelf. Oké, ik eet 's avonds nog regelmatig plantaardig thuis, maar eet ik ook gewoon kwark, eieren, yoghurt en kaas de rest van de dag. Ook het eten van vlees en vis heb ik weer mijzelf toegestaan. Niet elke dag, maar zo af en toe. Dan heb ik er zin in en eet ik het ook. Uiteraard is het belangrijk dat ik dit doe zonder schuldgevoel en dat doe ik dan ook. Van een stuk zalm of een zelfgemaakte kipschnitzel (shout out naar my boy Richard) kan ik ongelooflijk genieten. Iets wat vier maanden geleden ondenkbaar geweest zou zijn.
Ook is er iets veranderd bij mij met onverwachte situaties waarin eten in voorkomt. Schoot ik vroeger in de stress als ik in een situatie terecht kwam waarin ik niet mijn eigen eetschema kon volgen kan ik daar nu rustig naar kijken. Mijn nichtje die een zelfgebakken cinnamonroll aanbiedt? Ik eet er lekker van en geniet er ook van of met de vraag of we vanavond nog even een hapje gaan eten buiten de deur, terwijl ik 's ochtends van plan was om te gaan koken en thuis te eten.
Maar ik kan je vertellen. Het voelt heerlijk als het leven niet meer 100% draait om (gezonde) voeding, maar dat er ook ruimte is voor gezelligheid, spontaniteit, liefde en Magnums. Want ik gooi nu mijn Magnum niet meer in de prullenbak. Daar is het veel te lekker voor.