Diagnostische benadering – Autismevriendelijk Nederland
Autisme is een ziekte-eenheid die duidelijk kan worden onderscheiden van geestelijke gezondheid enerzijds en andere psychische stoornissen anderzijds.
In het dagelijks spreken verwijst de term 'autisme' vaak naar een klinische diagnose. Meestal gaat het dan om een recente of oudere benaming en beschrijving van autisme, zoals te vinden in de verschillende uitgaven van het diagnostisch handboek DSM van de American Psychiatric Association. De DSM veronderstelt een bepaalde benadering van autisme, namelijk een diagnostische of categoriale benadering.
Naam benadering diagnostische benadering, categoriële of categoriale benadering, nosologische benadering
Vertegenwoordiger American Psychiatric Association
Tegenstanders Neurodiversiteitsbenadering, Sociale constructie
Wat betreft de symptomen wordt autisme gekenmerkt door de afwezigheid van bepaald typisch gedrag, zoals het maken van oogcontact, het volgen van de blik van anderen, het veranderen van gezichtsuitdrukking in reactie op (de emoties van) anderen, het zoeken van troost in reactie op eigen nood en aandacht in reactie op enthousiasme, het imiteren van anderen, het (actief) participeren in sociale activiteiten en het aanpassen van het gedrag aan de sociale context.
De American Psychiatric Association (APA) werd opgericht in 1844. He is de grootste beroepsorganisatie van psychiaters in de wereld en vooral bekend als de uitgever van het Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM), het handboek dat psychiaters en klinisch psychologen gebruiken voor het classificeren van psychische stoornissen.
In autismevriendelijk Nederland zijn statische gegevens beschikbaar over de prevalentie en incidentie van autisme, zonder dat het daarvoor gebruikte classificatiesysteem leidt tot stigmatisering en stereotypering van mensen die zichzelf identificeren als autistisch. In het beschrijven van autisme voor mensen die nog weinig weten over autisme vermelden beroepsbeoefenaars expliciet (1) dat 'wat de DSM zegt dat autisme is' slechts één opvatting is over wat autisme is, (2) dat de term voor autisme en de omschrijving van autisme in de DSM niet vaststaat en over de jaren steeds veranderd is, (3) dat de DSM bedoelt is voor behandelaren en onderzoekers en niet perse aansluit bij wat autistische mensen zelf kenmerkend vinden voor (hun) autisme en (6) dat de DSM autisme specifiek in medische en psychologische termen definieert en geen gebruik maakt van bijvoorbeeld sociaal-wetenschappelijke of filosofische opvattingen. Ter illustratie geven zij voorbeelden van andere opvattingen over autisme.