Helaas hebben wij deze week te horen gekregen dat mijn vriend naar alle waarschijnlijkheid uitzaaiingen in de longen heeft, een jaar na de diagnose en een -wat we dachten- geslaagde behandeling. We hebben twee hele jonge kindjes van 2 jaar en van 7 maanden. Mijn wereld stort in. Er is geen gunstige prognose meer. Ik vind het moeilijk om op een open forum als deze in details te treden, maar ben op zoek naar lotgenoten, vooral ook mensen met jonge kinderen, om mee te mailen.
Wij hebben in september te horen gekregen dat mijn man uitgezaaide keelkanker heeft en niet meer behandeld gaat/kan worden. Twee weken later is ons dochtertje 2 jaar geworden, dus wij zitten eigenlijk een beetje in dezelfde situatie als jullie. Het is inderdaad zo dat je wereld instort en dat het heel moeilijk is om met "buitenstaanders" hierover te praten. Ik loop ook tegen heel veel dingen aan, zit ook met heel veel vragen en veel verdriet wat je vaak in de omgeving niet kwijt kunt.
hier hebben we vandaag ook te horen gekregen dat ze niets meer curatief kunnen betekenen, onze wereld stort in. Wij zijn 32 en 35 jaar oud.