Afgelopen zaterdag was je mee met de clubduik, en iemand uit het bestuur vraagt je om daarover een stukje te schrijven voor de verenigingswebsite. Uiteraard zeg je ja! Je hebt immers een bijzondere vis gezien waarover je graag vertelt. De tekst schud je zo uit je mouw, maar een geschikte foto wordt lastig. Je kijkt eens rond in je eigen archief, maar een foto van de betreffende vis heb je niet. Je buddy kan je helaas ook niet helpen, dus zoek je verder op het internet. Je springt een gat in de lucht als je na lang zoeken dé perfecte foto vindt! Maar.. van wie is de foto eigenlijk? Je hebt geen idee, maar het kan vast geen kwaad als je de foto bij je verslag plaatst. Het is immers een kleine foto in een lage resolutie en bovendien lezen alleen leden van je vereniging het artikel. Na een tijdje ontvangt de secretaris van je club een brief met de mededeling dat er een foto op de website is aangetroffen waarvoor geen toestemming is van de fotograaf. In de brief staat ook een bedrag vermeld voor de schade die is ontstaan. Er worden twee opties gegeven: 1) het totale bedrag binnen tien dagen betalen of 2) niet betalen waardoor er een rechtszaak volgt. Wat nu?
Hoewel het bovenstaande slechts een voorbeeld is, komt het in de praktijk geregeld voor. Ook bij duikverenigingen! Het is tegenwoordig immers zó eenvoudig om een foto van het internet te plukken! Gelukkig worden foto’s vaak met de juiste bronvermelding op de website geplaatst, maar het komt ook regelmatig voor dat clubs wel toestemming hebben om een foto te plaatsen, maar er geen (of een onjuiste) bronvermelding bij zetten. In dat geval loop je als vereniging het risico om geconfronteerd te worden met een brief van een partij die de belangen van de fotograaf vertegenwoordigt. Naast dat deze situaties heel vervelend zijn, kan het bedrag dat de fotograaf vraagt om schadeloos gesteld te worden ontzettend hoog zijn – denk aan enkele honderden tot duizenden euro’s.