11 dingen die je herkent als je te veel nadenkt - Mynd.nu
Wat Mariëtte weleens fijn zou vinden: een stop-knop op haar gedachten. Want die staan nooit stil en vliegen op een of andere manier alle kanten op. Ze is vast niet de enige, daarom hier 11 dingen die je vast herkent als je ook te veel nadenkt.
Lees ook: Waarom je beter niet kunt nadenken over de zin van het leven
Ik ben heel goed in nadenken. Dat klinkt heel Einstein, maar ik bedoel helaas niet dat ik eigenhandig ingewikkelde rekenformules ontwikkel op de achterkant van een bierviltje. Ik bedoel dat ik grote moeite heb om níet na te denken. Op zich is het makkelijk als schrijven je werk is. Er zit nooit niks in mijn hoofd. Een half of helemaal af idee voor een verhaal of boek, een blog – aan inspiratie geen gebrek. Maar ik word er ook stapelgek van. Het lijkt me zo leuk om ergens onbevangen in te stappen, maar helaas, ik denk alles uit, het liefst tot de laatste seconde. Ik zou het ook niet erg vinden om gewoon even te stoppen met denken. Even niks in m'n hoofd, heel zen, heel goed voor je. Maar dat lukt me niet, helaas. Nu is dat allemaal geen ramp en er valt prima mee te leven, maar toch: hier een lijstje met dingen die je vast herkent als je ook te veel nadenkt.
Je denkt nooit aan nu. Wel aan straks, morgen, de toekomst.
Je grossiert in scenario's die weleens waarheid zouden kunnen worden als dit-of-dat nu gebeurt. En dus probeer je de toekomst te overzien en te beïnvloeden, wat, zoals ieder weldenkend mens eigenlijk wel weet, een bijzonder onmogelijke opgave is.
Het begrip 'mentale pop-ups' is zo'n beetje door jou uitgevonden. Voortdurend komen er losse flodders in je hoofd op waar je dan iets mee moet, vind je zelf.
Je kunt echt huilen om de begrafenissen van je dierbaren die springlevend en kerngezond zijn, alleen maar omdat je al helemaal hebt bedacht hoe het zou zijn als ze dood zouden gaan.
Je weet dat je niet voor het slapengaan je mail zou moeten doen, maar als je het toch doet blijven je gedachten nog minstens een uur hangen aan dat ene bericht, dat je nu toch niet kunt oplossen.
Je wordt zenuwachtig als je niet genoeg tijd hebt gehad om van tevoren goed na te denken en haat improvisatie.
Je weet vaak precies hoe mensen over je denken. Terwijl ze dat niet hebben gezegd. En ook geen blijk geven dat het zo is. Maar je hebt voor het gemak maar even ingevuld dat ze je vreemd of onhip vinden.
Je hebt een miljard losse aantekeningen van gedachten die half in je hoofd zijn opgekomen en die je Echt Niet Moet Vergeten. Om na een tijdje die aantekeningen terug te lezen en je oprecht af te vragen waarom je dit zo belangrijk vond.
Soms realiseer je je na een kwartier pas dat je een heel stuk van de film of je boek hebt gemist, omdat je in gedachten éven was afgedwaald.
Je wordt er soms doodmoe van dat je altijd zes stappen verder denkt dan nodig en goed voor je is. Maar je kunt er niks aan doen, het gaat gewoon vanzelf.
Het vakantieprincipe 'op de bonnefooi' is aan jou niet besteed. Dan heb je namelijk van tevoren al veel te veel nagedacht over hoe het zou moeten gaan en ook wat er allemaal mis kan gaan.
Je bent niet zo goed in mindfulness, omdat het je nog geen twee minuten lukt om nergens aan te denken (laat staan een uur).
Je hebt soms het gevoel dat er een draaikolk in je hoofd zit en dat je de hele tijd op dezelfde gedachtes uitkomt, maar het is ook niet zo makkelijk om daar verandering in aan te brengen.