Het is eindelijk weer begin juli als de sportieve media aandacht zich verplaatst van Wimbledon naar Frankrijk. Het grote jaarlijkse wielerspektakel, La Grande Boucle, begint weer.
Twee honderd negenennegentig renners aan de start met die kleurrijke wielerhemden, gesponsord door banken, telefoonbedrijven, drank- en voedingsconcerns en andere bedrijven met leidinggevende wielerfanaten.
De start in Monaco. Eerst een tijdrit over 15,5 km. Wie zijn dit jaar de tourfavorieten? Alberto Contador, Cadel Evans, Fabian Cancellara of toch een oude bekende, de zevenvoudige tourwinnaar Lance Armstrong of misschien een nieuwe held uit onze onze Raboploeg.
Het tourfeest kan beginnen. Eerst de dag van de beste tijdrijder die de gele trui verdient. Wie mochten er met de tour niet meedoen omdat ze positief waren bevonden? En wie mochten er nog net wel meedoen? De dopingroddels beginnen te knagen aan het eerzame rennersveld. De bekende stem van de verslaggever die de ritten in het wielerjargon verslaat. Ik zie een uitgewaaierd peloton op glimmend nat asfalt. Een ontsnapping, wie haalt ze terug? Na de volgende bocht heb je eerst een stuk vals plat en dan begint de klim naar boven. Afzien in deze verzengende hitte.