TiG Blog Vrijheid - Teach-in Group
Een jaar geleden besloot Simone dat het anders moest. Haar liefde voor kinderen was in de jaren niet minder geworden, haar liefde voor het vak ook niet. Maar op dezelfde manier doorgaan was gewoon geen optie. Het werk slokte haar op. Ze wilde ruimte creëren voor zichzelf. Afstand nemen van haar werk, zonder dat werk op te geven.
Vandaag de dag ziet de wereld er anders uit voor Simone. Ze werkt nu op projectbasis op scholen. Dit geeft haar de rust die ze nodig had. Tegelijkertijd beseft ze zich heel goed dat dit niet voor iedereen is weggelegd. Er is namelijk geen zekerheid meer. Geen werk betekent geen inkomsten. Maar goed, is er in deze krappe arbeidsmarkt nog een echte onzekere factor? De grootste winst voor Simone is dat ze voelt dat ze zelf de regie voert over haar loopbaan. Zij bepaalt wat ze wel doet en dus ook wat ze niet doet. Zij bepaalt of ze een nieuw project aangaat, of dat ze wacht op een andere mogelijkheid waarbij ze meer wordt uitgedaagd. Het gevoel dat er aan elk project een einddatum is gekoppeld geeft ook een zekere mate van rust. Het gesprek met een leidinggevende is anders. Het is een dialoog waarin besproken wordt wat haalbaar is.
Dezelfde dialoog moet Simone ook aangaan met haar collega's. Want is dit niet de doodsteek voor het onderwijs? Wat als iedereen besluit om zo te gaan werken. Hoe kunnen er dan ooit plannen worden gesmeed voor op de lange termijn? Uiteraard heeft Simone voor zichzelf gekozen. Min of meer gedwongen door het falende beleid van de overheid. Maar ze voorziet ook in een behoefte die er is in een krappe arbeidsmarkt. Zij is de flexibele schil die nodig is. En zij biedt de extra kwaliteit die nodig is om in een lopend schooljaar alles weer op de rit te krijgen. Scholen zijn heel blij dat ze er is. Nog belangrijker, de leerlingen hebben een juf die ze verdienen. Net als Simone. Want Simone heeft nu wel het gevoel dat ze verdient waar ze recht op heeft.