Met een solomoeder is een kind niet slechter af | De Volkskrant
Met of zonder vader: voor de ontwikkeling en de kwaliteit van leven maakt het voor het kind niet uit.
Anne Brewaeys en psycholoog en onderzoeker naar niet-traditionele gezinsvormen 28 juli 2015, 2:00
Kinderen van solomoeders rapporteren betere relaties met hun moeder. Beeld Hans Heus
Solovrouwen met een kinderwens kregen de afgelopen dagen veel aandacht in de media. Centraal stond de vraag of het bewust kiezen voor alleenstaand moederschap moreel gerechtvaardigd is. Dienen fertiliteitsartsen hun verzoek wel of niet te honoreren?
Nederlandse data die ik heb verzameld onder negentig kandidaat solomoeders bij het Medisch Centrum Kinderwens spreken dit tegen. Vrouwen die via een spermadonor een kind wensen, leggen een lang en doordacht traject af waarin ze hun oorspronkelijk verlangen naar een kind samen met een man hebben ingeruild voor een plan B.
Kiezen voor solomoederschap is dus geen gevolg van persoonlijk falen, het is een maatschappelijk fenomeen. Vaak rijst de vraag: 'Kan een kind opgroeien zonder vader?' Deze bedenking was al eerder aan de orde bij de opkomst van het lesbisch ouderschap in het begin van de jaren jachtig van de voorbije eeuw.
Een recent overzicht van de beschikbare empirische studies naar solomoederschap laat zien dat de meerderheid hier ook in slaagt. Susan Golombok, hoogleraar in Cambridge en 's werelds pionier in onderzoek naar niet-traditionele gezinsvormen, vat de twintig tot dusver verrichte studies samen: kinderen van bewust alleenstaande moeders verschillen niet van kinderen uit twee oudergezinnen. Hun emotionele, sociale ontwikkeling, hun kwaliteit van leven, hun schoolprestaties lopen gelijk met die van kinderen met een vader. Volwassen kinderen van solomoeders rapporteren zelfs betere relaties met hun moeder.
Het hierboven geschetste beeld maakt ook meteen duidelijk dat het standaard screenen van deze groep op moederlijke vaardigheden en/of psychische stabiliteit een vorm van discriminatie is. Dat doet men immers ook niet bij de heterogezinnen die beroep doen op een donor. En een a-prioriweigering door een fertiliteitskliniek is sowieso niet meer van deze tijd. Bovendien verhult het de opvatting onder sommige deskundigen dat het heteroseksuele twee-ouderschap de enige standaard is.