L. Neher - Parlement.com
L. Neher
PTT-topman, die kortstondig minister was in het kabinet-Beel I. Was jarenlang hét gezicht van de Nederlandse PTT en hield zelfs als minister van Openbare Werken de verantwoordelijkheid voor dat Staatsbedrijf. Maakte met onder meer Drees tijdens de oorlog deel uit van het College van Vertrouwensmannen. Speelde als gedelegeerde van het Opperbestuur een rol bij de oplossing van de Indonesische kwestie. Stond in de Indische kwestie overigens vaak tegenover zijn partijgenoten, omdat hij voorstander was van militair ingrijpen. Keerde in 1949 terug in de top van de PTT. Meer manager dan politicus.
in de periode 1944-1948: minister, lid College van Vertrouwensmannen
Hoofdfuncties/beroepen (3/16)
L. Neher, van 13 september 1889 tot 21 september 1954
Dr. L. Neher, vanaf 21 september 1954 (nadat aan hem door de Technische Hogeschool te Delft een eredoctoraat was verleend)
Amsterdam, 13 september 1889
Voorst (Gld.), 22 augustus 1967
minister van Wederopbouw en Volkshuisvesting, van 3 maart 1947 tot 1 maart 1948 (departement per 1 maart ingesteld bij K.B. van 28 februari 1947; werd op 3 maart beëdigd)
gedelegeerde van het Opperbestuur in Indonesië, van 1 maart 1948 tot 1 november 1948 (tot 1 augustus 1948 samen met jhr.mr. H.L. van Vredenburch, daarna met L.J.M. Beel)
directeur-generaal Staatbedrijf der PTT, van 1 februari 1949 tot 1 oktober 1954
Was als minister van Wederopbouw en Volkshuisvesting tevens belast met aangelegenheden betreffende de PTT
voorzitter adviescommissie voor de doelmatige organisatie in de rijksdienst, vanaf maart 1957
voorzitter commissie voor de bestudering van het vraagstuk van de automatisering van de rijksadministratie, van oktober 1957 tot januari 1960
Diende in 1947 een wetsvoorstel in over de rechtspositie van het Staatsbedrijf der PTT. Hierdoor moest de PTT zelfstandiger worden en als rechtspersoon worden erkend. Dit moest het bedrijfsmatige karakter beter doen uitkomen. Het wetsvoorstel werd in 1953 ingetrokken. (636)
Diende in 1948 wetsvoorstellen in tot wijziging van de Woningwet en over bijzondere voorzieningen betreffende de wederopbouw. De voorstellen werd ruim een half jaar later door zijn opvolger ingetrokken. (620 & 740)
Bracht in 1947 samen met minister Beel de Woonruimtewet 1947 (Stb. H 291) tot stand, die gemeenten in verband met de woningnood betere mogelijkheden gaf om de woongelegenheid te verdelen; een woonvergunning werd verplicht gesteld (424)
Koos bij besluiten over het beleid ten aanzien van Indonesië vrijwel steeds de zijde van de niet-socialistische ministers en was voorstander van krachtiger optreden tegen de Republiek
Vertrok 1 december 1947 naar Nederlands-Indië en bleef daar, met enige onderbrekingen, tot oktober 1948. Minister Vos nam in die tijd voor hem waar als minister van Wederopbouw en Volkshuisvesting.