Het is in die periode alsof je in de kelder van je ziel dingen vindt die daar al heel lang lagen, ze zitten helemaal onder het stof en in eerste instantie heb je mogelijk helemaal geen idee wat je in je handen hebt. Je krijgt de kans dit af te stoffen, het te gaan herkennen en het in je bewustzijn te brengen.
Je hebt alle plaatjes, dromen, herinneringen er zo maar ingestopt en het is een rommeltje geworden. Nu mag je bladzijde voor bladzijde door je handen laten gaan en beslissen óf en hóe je het er wel in wilt hebben. Die stapel beelden waar je geen raad mee weet gaan van laag tot laag door je systeem en dit proces kan allerlei emoties naar boven halen. Het kan zo nu en dan heel heftig zijn. Uiteindelijk is het helend, als je er wat mee doet en er niet voor weg vlucht.