Sluipend en onweerstaanbaar; de saga van Koning Alcohol | Zilvervis
Alcoholsaga deel 2: Het geheugen →
Het meest gebruikte genotsmiddel op aarde verdient een geboeide en onderzoekende blik. Dit verhaal probeert alcohol in subtiele verleidingskunsten naar de kroon te steken maar weet nu al dat Al-Ghoul hem daarin de baas zal zijn. Zo lang het maar bij deze heerschappij blijft.
Dit is deel 1 van een nieuwe serie over alcohol. Waar komt het woord vandaan, wat doet het met je, welke verborgen eigenschappen bezit het? In deze eerste aflevering: hoe ontstaat alcohol en hoe reageer je erop bij inname?
Alcohol is een vluchtige chemische verbinding die ontstaat uit natuurlijke gisting. Gist tast de structuur aan van een organische stof, maar vaak op een manier die deze stof lekkerder maakt. Dat is het verschil met gewone verrotting; dan stinkt het en kun je het weggooien. Gisting is een vorm van gecontroleerde rotting. Alleen bepaalde bacteriën worden getolereerd. Brood en bier bijvoorbeeld zijn ondenkbaar zonder vergisting.
Alcoholvergisting kent vele vormen en de enige vorm die niet acuut giftig is, is de vorm die we het beste kennen, namelijk ethanol. Ethanol is de versie die algemeen voorkomt in wat wij alcoholische dranken noemen. Van andere soorten in alcoholische drank zouden drinkers blind worden of dood neervallen. Toen Gorbatsjow Rusland droog legde, stierven alcoholisten massaal omdat ze spiritus en schoonmaakmiddel gingen drinken. Die bevatten andere soorten alcohol die garant staan voor een 'mort subite'.
Bloem der duisternis
Alcohol is ontvlambaar en brandt met een vage blauwige vlam die in helder zonlicht onzichtbaar wordt. Zijn vlam gedijt dus in duisternis, deze stof die net als alle verdovende middelen de nachtzijde vertegenwoordigt van moeder Natuur. Kroegbazen richten hun tenten graag lichtarm in omdat ze weten dat mensen in de schemering meer drinken.
Alcohol ontstaat vaak spontaan, omdat het een bijproduct is van natuurlijke afbraak. Veel planten bevatten zetmeel. Waar die zijn functie voor de plant verliest, breekt alcohol die weer af. Dat gebeurt als een plant beschadigt raakt of sterft. Dan is eerst gist nodig. Overal op aarde zweven gistcellen rond op zoek naar fruitsuikers. Als je een duif kapot trapt op de grond, gaat de beschermende schil stuk. Het geurende vruchtvlees komt bloot te liggen en al snel landen er gistcellen die ervan beginnen te eten. Daarbij produceren ze alcohol.
Alcohol gebruiken we graag bij voedsel, maar zelf is het dat niet. Ons lichaam heeft het niet nodig, al denken we vaak van wel omdat we dat gewend zijn. Dat het geen voedsel is, valt te zien aan hoe ons lijf erop reageert. Voedsel passeert ons spijsverteringskanaal zodat dit de bruikbare stoffen eruit kan opnemen en de overtollige weer kan uitscheiden. Alcohol bevat geen voor het lichaam bruikbare stoffen. Eigenlijk wil het geen alcohol opnemen. Kinderen vertonen een instinctieve afkeer ervan, onze voorkeur is dus niet aangeboren maar aangeleerd.
Ons lijf kan zich in eerste instantie niet verweren als we het zelf naar binnen gieten. Maar binnen komt ogenblikkelijk de afweer op gang.
Het doet dat omdat het veel agressiever ons lichaam binnenkomt dan voedsel. Alcohol volgt namelijk niet de normale weg van voedsel. Een kwart van wat je ervan opdrinkt, vloeit dwars door de weefsels direct vanuit onder andere de maagwand in het bloed en de bloedsomloop en die draagt de alcohol vervolgens overal rond.
Minuten na inname bereikt het alle uithoeken. De overige driekwart blijft eerst in de maag en darmen. Die organen slaan alarm. Zij herkennen de alcohol als giftig en sturen het zo snel mogelijk door naar de lever. Die begint gelijk met verwerken en geeft daaraan voorrang boven alle andere processen; die komen op een laag pitje. Afbreken van alcohol is voor de lever een zware klus. Een enkel glas bier, wijn of sterke drank (10 gram alcohol) houdt hem anderhalf uur bezig.
Vrouwen en 'mongolen'
Om alcohol af te breken, gebruikt de lever een stof die hij zelf aanmaakt, genaamd alcoholdehydrogenase. Levers van vrouwen maken daar minder van aan dan die van mannen. Wat de lever niet direct kan verwerken, vloeit direct door in de bloedsomloop, daardoor vloeit er bij vrouwen al snel meer pure alcohol in hun bloedsomloop dan bij mannen. Ze worden dus sneller dronken. Datzelfde geldt ook voor mongoloïde volkeren (Aziaten, Inuit, Indianen).
Volgende aflevering: wat doet alcohol met het lange- en het kortetermijngeheugen?
Dit bericht werd geplaatst in Cultuurhistorie, esoterie, Gezondheid, Wetenschap en getagged met alcohol, alcoholdehydrogenase, ethanol. Maak dit favoriet permalink.