Sprekers moet je bellen | Advalvas
06 april 2020 11:22
Sprekers zoeken, onderhandelen over een tarief en contact houden. Dat zijn een paar van de voornaamste taken van Patty Peters, als coördinator externe contacten.
"Als eerste ging ik naar de kamer van Erik Scherder. Hij heeft ook de vorige congressen geleid en is bekend voor mensen die niet van de VU zijn, van TV, dus we wilden hem er graag weer bij hebben. Ik klopte op de deur en vroeg of ik hem wat mocht voorstellen, maar hij zei dat hij in een vergadering zat. Ik was heel nerveus en vroeg toen zomaar: Wilt u meedoen met ons congres? Hij moest lachen en ik mocht binnenkomen om er meer over te vertellen.
"In totaal moesten we zes sprekers zoeken. En we wilden als luchtig tussendoortje een cabaretier, want het zijn allemaal best zware lezingen, over taboes. Maar de cabaretier die ik in mijn hoofd had was veel te duur. Dat viel tegen.
"Ik heb er een stuk of tien moeten benaderen voordat één haar prijs wilde verlagen voor ons. Het is natuurlijk hun werk, dus ik vind het ook moeilijk om ze te vragen om voor bijna niks te komen. E-mail is handig voor het eerste contact, maar daarna moet je bellen. Anders blijf je heen en weer mailen Maar ik heb geprobeerd uit te leggen dat we écht een klein budget hebben, omdat het via de universiteit gaat en dat we studenten zijn. Niet iedereen had daar wat mee. Maar Dian Liesker, de cabaretier die komt, is superleuk.
"Je kunt mensen het best telefonisch benaderen. E-mail is handig voor het eerste contact, maar daarna moet je bellen. Anders blijf je heen en weer mailen.
"We hebben ook een spreker uit Italië, Viktor Staudt. Hij heeft een zelfmoordpoging gedaan, maar bedacht zich op het laatste moment. Dat was alleen te laat en zijn benen kwamen onder de trein. Dus nu zit hij in een rolstoel. Daar heeft hij een boek over geschreven.
"Zelfmoord is een taboeonderwerp. Mensen die met zelfmoordgedachten rondlopen vinden het moeilijk om erover te praten, omdat het anderen zal schokken, of die zullen bang zijn dat ze medeplichtig zijn of iets hadden moeten doen.
"Eén spreker was bijna net zo moeilijk te vinden als de cabaretier. We zochten iemand die iets kon vertellen over kinderen die hun ouders mishandelen. Daar doet eigenlijk niemand in Nederland onderzoek naar. Ik heb allerlei organisaties gebeld en die verwezen me dan weer door. Uiteindelijk kregen we een reactie van iemand die zei dat hij van alle kanten werd aangespoord om ons te helpen. Hij komt nu een lezing houden.
"Wat ik nu doe, is contact houden met de sprekers. Ik moet de locatie nog doorgeven, de tijden, en straks de powerpoints ontvangen. Vorig jaar was één van de sprekers het vergeten, dus het is belangrijk om constant contact te houden.
"Het is heel leuk om te doen. Ik kom nu met mensen in contact die ik anders nooit had durven benaderen. Ik ben vereerd om contact met ze te hebben."