Slaolie | Ik-Leef.nl
hospice medewerkster
Ik kwam al weer geruime tijd bij meneer van Boom.
Door alle persoonlijke verhalen die hij mij tijdens mijn bezoeken had toevertrouwd hadden we inmiddels een hechte band gekregen.
Zodra ik binnen kwam ging ik bij hem aan bed zitten. Het ging slecht met meneer en hij lag nu voornamelijk nog in bed. Zijn bed stond beneden bij de schuifpui in de achterkamer en als hij recht vooruit keek, keek hij zijn open keuken in.
'Ach meisie ben je daar weer? Gezellig, zet je even thee?'
Meneer van Boom was zijn hele leven verzot geweest op Engeland.
Alles uit dit land was prachtig, goed, en het beste. Zo ook de "Engelse" thee.
Maar alleen als deze werd gezet met "Engelse" theebladeren.
Het was een heel ritueel als je dit voor hem moest zetten.
Vanuit bed instrueerde hij hoeveel scheppen thee er in de theepot moest en hoeveel water hier weer op.
Het luisterde allemaal heel erg nauw!
Bij het drinken van zijn lievelingsthee vertelde hij mooie verhalen en haalde herinneringen op. Zo ook vandaag. Alleen het praten werd moeilijker, zijn stem begaf het soms en een vreselijke kramp in zijn kuiten overviel hem zo nu en dan.
'Vast van dat vreselijke liggen in bed.
De Heer komt me hopelijk snel halen. Ik heb een mooi leven gehad en nu mag het stoppen.' zo mopperde meneer van Boom met een pijn vertrokken gezicht.
'Heeft u geen bodymilk of massage olie in huis?' vroeg ik vol medelijden. 'Het zou lekker zijn als ik uw kuiten even zachtjes masseer.'
Meneer van Boom had zijn hele leven geen zalfjes of crèmepjes gebruikt en dat had hij dus ook nu niet in huis, zo verklaarde hij.
Toch zag ook hij de meerwaarde van een massage aan de kuiten wel zitten.
'Zou jij eens in het rechter keukenkastje op de grond willen kijken?'
Ik deed het en zag een grote plastic fles slaolie staan.
Zonder overleg sloeg ik het dekbed van zijn benen af. Stroopte zijn pyjamabroekspijpen omhoog en gooide een flinke scheut olie op mijn handen. Ik denk dat ik een uurtje de kuiten van meneer van Boom heb zitten masseren.