Anton Mangnus - Met de polder meegeroeid
Anton Mangnus (52) – Geboren in Zeeuws Vlaanderen, sinds april 1964 woonachtig in Biddinghuizen.
Ik weet nog heel goed dat we voor het eerst in de polder kwamen na een lange reis van bijna vier uur met het hele gezin (ouders, 2 meisjes en 5 jongens ) in een VW kever. Bij de sluis van Harderwijk zag je niets dan grote velden riet. We vroegen ons af waar we terechtgekomen waren!
Eerst hebben we drie maanden in de schuur bij de boerderij aan de Oldebroekerweg gewoond, omdat ons huis nog niet klaar was. Ma ging vier kleine kinderen naar school brengen en kon er gelijk weer twee mee terug nemen, want een kleuterschool was er nog niet.
Boodschappen deed je in de noodbarak, waar je geholpen werd door één bediende, die van alle winkeltjes een sleutel had. Een tijd van pionieren en soms veel afzien, maar ik had het voor geen goud willen missen. Je was echt op elkaar aangewezen.
Na de Middelbare Landbouwschool heb ik even thuis gewerkt, maar was al snel bij loonbedrijf De Waard te vinden. Erwten dorsen, bonen plukken, graan dorsen en stro persen, aardappels en bieten rooien, ploegen en zaaien. Soms werkdagen van wel 17 a 18 uur per dag, maar altijd met heel veel plezier. In de winter helpen bij boeren in de omgeving met het sorteren van pootaardappels. Er was werk zat.
Toch waren er ook periodes dat het rustig was. Via een kennis op de Veluwe ben ik in Harderwijk gaan werken bij een distributiecentrum van levensmiddelen. Dit was goed te combineren met het werk op de boerderij, zo nodig nam ik een weekje vrij om te helpen zaaien en als er thuis geoogst werd.
Ze zochten daar ook vrachtwagenchauffeurs voor kleine ritjes op de zaterdag en zo ben ik in de buurt begonnen met een oude Scania Vabis. Het ging me goed af, en de ritjes werden steeds langer en verder. Na een klein jaartje kwam er een kans om over te stappen naar aardappelhandel Schaap in Biddinghuizen. Begin volgend jaar ben ik er vijfentwintig jaar in vaste dienst, prachtig afwisselend werk in een mooi bedrijf. Wel soms vroeg uit de veren (al om 02.00 uur), maar dat heeft ook zijn voordelen, want het is dan heerlijk rustig op de normaal zo drukke wegen in Nederland, België en Duitsland.
Twee van mijn broers zijn met de boerderij van mijn ouders verder gegaan. Het gaat ons gelukkig allemaal goed. Bovendien zit ik nog steeds een beetje in de agrarische branche, als ik bij boeren kom om aardappels te laden.
Wat betekent Biddinghuizen voor Anton ?
Ik heb vanaf de ontstaansgeschiedenis bijna alles zien groeien in ons dorp en moet soms al eens goed nadenken hoe het er eerst uit zag. Vooral de laatste tijd, door de vele nieuwbouw en renovatie, ziet ons dorp er veel beter uit. Ook de bouw van De Tas is een welkome versterking, zo kunnen ouderen in ons dorp blijven wonen. Veel lof heb ik voor de initiatieven en het doorzettingsvermogen van de mensen, die betrokken zijn bij de totstandkoming van het M.F.G. Vind het prachtig dat ons dorp weer leeft, doordat enkele enthousiaste mensen er samen met vele anderen de schouders onder gezet hebben. Ik draag daar persoonlijk ook graag mijn steentje aan bij; Helpen bij de aanleg van het wandelpad, als vrijwilliger bij de activiteiten van Stichting de IJsvogel, ik ben kerkelijk actief. Ook ben ik trainer en zit in het bestuur bij Stichting Loopgroep Biddinghuizen.
Er zijn ook wel dingen waaraan ik met erger, met name aan het vele zwerfvuil in ons dorp, aan hondenpoep op plaatsen waar dit niet thuishoort en aan mensen die geen rekening houden met anderen.
Ook de moedwillige vernieling van andermans eigendommen, zoals laatst het hek van ons prachtige dierenpark, schiet bij mij in het verkeerde keelgat. Daar heb echt geen woorden voor.