Mamablogger - Mama van Dijk: De ontdekkingstocht van een peutermeisje
De ontdekkingstocht van een peutermeisje
Peuterdochter
Nog ietwat ongemakkelijk zie ik haar de trap op naar boven lopen. Wat ga je doen lieverd roep ik haar zachtjes na. Je zusje slaapt, doe je zachtjes? "JA" Schreeuwt ze me eigenwijs tegemoet. Ik zie twee sprankelende oogjes door de spijlen van de overloop mijn kant op kijken. Even hoop ik dat ze vraagt of ik mee kom. Op dat moment keert ze zich om als ze op haar meest eigenwijze manier zegt; "Doei!"
Mijn "kleine" grote peutermeisje is alweer bijna 2,5 jaar. En dat betekent simpelweg soms ook even dat ze haar eigen weg vind. Daar waar ze mama ineens helemaal niet meer nodig lijkt te hebben. In de dingen van alledag en in de wereld van vandaag. Naar boven lopen om op je kamertje te willen zijn. Om te spelen en te lezen. Je pop aandachtig de fles te geven na haar uitgekleed te hebben. Om lades open te trekken, de inhoud van je kledingkast zelf eens te bewonderen. Maar ook beneden vervolg zij haar ontdekkingstocht. De tuinpoort openen, de grote wereld tegemoet. De fantasie wil verder, groter, mooier. Want natuurlijk is het gras bij de buren al groener. De glijbaan in de speeltuin verderop mooier.
Je wilt ravotten in het bos, springen in de plassen, dansen op de bank, schreeuwen in het zwembad, lopen over dunne balken, rennen door het gras. Je glundert en je glimt. Je lacht en je zingt. Wat geniet ik van dat meisje. Wat geniet ik van je zijn. Heel soms ondeugend, soms ontroerend, eigenwijs, oost Indisch doof, soms onbevangen, soms verlegen, soms alles op een rij. Maar juist dat maakt jou, mijn grote kleine meisje. Uniek, speciaal, geliefd, ja dat ben jij.
Ik blijf nog even op de trap staan. En bewonder hoe zij haar spel vervolgd. Hoe ze plaats neemt op haar grote prinsessen bed te midden van al het roze. Ik loop vol trots terug naar beneden en na slechts enkele minuten hoor ik de zachte stapjes van haar pas de trap af komen. Twee armpjes omhelzen mijn benen "Naomi boven klaar". Mijn hart smelt. Wat ben ik blij dat jouw ontdekkingstocht nog altijd weer eindigt bij mij.