We houden vandaag onze wekelijkse uitstap. Onze groep is met twee man uitgebreid. Vandaag zijn we duse met ons vieren: Olivier, Van Bleyenberg, Geens en ikzelf, plus onze nieuwe metgezellen: majoor Weyns en Dufour. Onze dag heeft deze van vorige week nog overtroffen. We hebben inderdaad onze twee metgezellinnen teruggezien, zoals ze beloofd hadden. Boven op de opera’s van vorige week, vergastte onze zangeres ons deze keer ook op Manon. Hoe ontspannend en wat een plezier voor onze arme oortjes, die gedurende de week niets anders horen dan het enerverende geluid van de kanonnen, want de wind blies uit het oosten. We zijn mevrouw Heldy dankbaar voor de zachte emoties die ze ons bezorgd heeft. Wat jammer dat mijn twee teergeliefden er niet bij waren. Welke heerlijke uren zouden jullie niet beleefd hebben. Maar alles is niet verloren. Met haar gebruikelijke innemendheid, heeft de mooie artieste er in toegestemd om zich te laten horen ann mijn liefste vrouwtje en mijn liefste dochter, bij ons thuis, wanneer we terug zijn in onze hoofdstad.
Ik krijg nieuws van Jules, die me ook een brief doorstuurt van mijn moeder en zus. Ik antwoord er onmiddellijk op. Liefste moeder! Wat moet ze zich toch ongerust maken!