Occupy ten onder aan wanorde - NRC
De actievoerders, die in hun morsigheid fotogeniek contrasteerden met de beurshandelaren in scherp gesneden pakken, wisten waartegen ze protesteerden: tegen de uitwassen van het financiële kapitalisme en zijn 'overconsumptie'. Maar ze hadden minder zicht op de vragen die elke beweging die iets wil bereiken ook aan de orde moet stellen: welke middelen zijn oorbaar en effectief om reële (tegen)macht op te bouwen?
Dat strategische gemis zat er vanaf het begin ingebakken. Nog meer dan in New York, waar de beweging haar naam kreeg, en Spanje, waar de bezettingsacties begonnen, hield Occupy zich in Nederland verre van alles wat naar politiek riekt.
Dat uitgangspunt riep aanvankelijk sympathie op. Niet alleen in oud-linkse of kraker-achtige, anarchistische milieus. In bredere kring leefde het idee dat het financiële kapitalisme door gebrek aan controle is ontspoord. Het streven om gevestigde clubs als politieke partijen buiten de poort te houden, kon ook op waardering rekenen.
Daar moet komende jaren de prijs voor worden betaald. Zo gaat het vaak als de reële economie in ongerede raakt. Maar de burger eist wel verantwoording van de financiële sector, die soms doet alsof het hem ook maar is overkomen. Een beweging die deze eis wel politieke kracht bijzet, heeft meer kans van slagen dan de tentbewoners van Occupy.