'We don't have any problems with the residents. Just with their relatives.': december 2011 ervaringen met een verpleeghuis
posted by uitgeverij parterre @ 4:22 p.m.
"Ik wil geen cliënt zijn, ik wil een persoon zijn.
Ik wil geen label zijn, ik wil een naam zijn.
Ik wil geen zorg, ik wil ondersteuning en hulp.
Ik wil niet geplaatst worden in een instituut, ik wil een thuis.
Ik wil geen dagprogramma, ik wil zinvolle productieve dingen doen.
Ik wil niet mijn hele leven lang geprogrammeerd worden, ik wil leren om dingen te doen die ik leuk vind en naar plaatsen gaan die ik leuk vind.
Ik wil plezier hebben, van het leven genieten en vrienden hebben.
Ik wil dezelfde kansen hebben als jullie allemaal. Ik wil gelukkig zijn."
Bovenstaande tekst komt natuurlijk niet uit de ouderenzorg, maar uit de gehandicaptenzorg. Ik vond het op internet.
posted by uitgeverij parterre @ 11:58 a.m.
Vandaag was mijn moeder jarig, maar liefst 96 jaar. Een dag eerder, op 4 december hebben we het gevierd met een hele grote taart en met de mensen die het meest voor haar zorgen, samen met een van mijn broers en een van mijn zussen. Daarmee zat haar kamertje wel vol. Want mijn moeder lag er ook bij, in haar bed. Of ze er iets van mee kreeg? Ik denk het niet. Meestal als ze er iets van meekrijgt, mummelt ze mee, harder of zachter, afhankelijk van onze intonatie. Nu snurkte ze af en toe hard, en kreeg tussendoor ook nog een stukje taart, als ze wakker was. Het was een vreemde situatie. Mijn moeder in bed, ze kan niets meer, behalve zich eten en drinken laten geven. En wij zitten ernaast. En kijken.