De Prehistorie zichtbaar in het landschap – Ons gezin de wereld rond
We zijn nog steeds in Sucre. Een paar dagen geleden zijn we verhuisd naar een ander hostel; Pachamama. We betalen hier maar de helft van wat we bij hostel de Popayan betaalden, voor twee driepersoons kamers. De meiden ( jonge vrouwen van begin 20) die we ontmoet hebben tijdens de Salar de Uyuni tour, verblijven hier ook. Het is gezellig. We koken en eten samen en de jongens vermaken zich ook heel goed met hen. Levin kletst honderd uit (in het Engels !) met de dames en de anderen spelen spelletjes en hebben enthousiast publiek voor al hun powerpoint filmpjes en games die ze maken op hun laptop. Jesse en Jefta hebben geleerd hoe ze een kubus helemaal op kleur kunnen krijgen (Ja, zes vlakken en zonder uit elkaar te halen) en doen wedstrijdjes in snelheid. Ik geloof dat het één van hen gelukt is in drie minuten en 48 seconden. De kubusjes hebben we gekocht op de markt. Nog geen €1,50 per stuk.
We blijven hier nog even. Hoe lang weten we niet precies. Eigenlijk zitten we 'vast', haha! Sinds twee dagen zijn er protest blokkades in heel Bolivia. Alle hoofdwegen tussen de steden zijn geblokkeerd. We kunnen dus niet verder reizen, tenzij we vliegen. Vliegen is natuurlijk veel duurder en dan zit je in de volgende stad vast. Het gebeurt in Bolivia vaker, zo'n blokkade. Het kan in een dag opgelost worden, maar het kan dus ook een week duren. We wachten het nog even af, wij hebben het hier wel naar onze zin.
Voor een geoloog , archeoloog, paleontoloog èn de familie Alberts is de omgeving van Sucre een interessante ontdekkingsplaats. In ons gezin is er door de jaren heen heel wat kennis vergaard over dinosaurussen. De prehistorische beesten waren voltallig in allerlei vormen aanwezig in ons interieur en dan met name de slaapkamer van Jesse. Denk aan houten skeletten, plastic miniaturen, posters, dekbedden, speelkaarten, boeken …enz. Als een olievlek breidde de verzameling uit en kenden zelfs Peter en ik uiteindelijk heel wat dino's bij naam. Hoe bijzonder is het dan om op een plaats te zijn waar in het landschap de fossiele overblijfselen van deze dieren zichtbaar zijn? Door de combinatie van koud water en lava zijn duizenden footprints (pootafdrukken) bewaard gebleven. Door de tijd heen, duizenden en tig jaren zijn er overheen gegaan, achtergebleven (versteend) in een rotsbodem. In Sucre zelf, bij toeval ontdekt doordat de plaatselijke cementfabriek de berg af groef. Tevens een mooie les aardrijkskunde, omdat de dino's uiteraard niet steil omhoog tegen de wand op liepen…. (Cal Orcko) Ooit was dit een vlakte bij een meer. Vleeseters en planteneters liepen er rond. De aardlaag is door de jaren heen omhoog gedrukt. We bezochten het bijhorende parkje, Parque Cretácico, waar een aantal beelden van de dinosaurussen op ware grootte staan.
Nog mooier was ons tripje, gisteren, naar de vulkaankrater Maragua en het dorpje Niñu Mayu. We moesten twee en een half uur over hobbelige zandwegen door de bergen slingeren, omdat de hoofdwegen dus afgesloten zijn, maar onze chauffeur wist nog wel een tussendoor weg. In the middle of nowhere kregen we plotseling pech met de auto. Gelukkig kwam er binnen tien minuten een andere auto langs die de onze met startkabels weer aan de praat kreeg… De rit was dan wel lang, maar ging door prachtig landschap. Zo duidelijk zijn hier de verschillende aardlagen te zien! Je kan heel goed zien hoe de bergen gevormd ,omhoog gestuwd, zijn door de tijd. Ook een explosie ten gevolge van de vulkaanuitbarsting is in het landschap zichtbaar. Bergen/heuvels als golven weggeblazen en versteend.
We gingen naar Niñu Mayu omdat daar ook footprints in het landschap zichtbaar zijn. In de hele omgeving zijn er footprints gevonden, maar op een aantal plaatsen wordt nog onderzoek gedaan door paleontologen. De afdrukken bij Niñu Mayu zijn na een flinke wandeling te bezichtigen. En niet alleen bezichtigen, je kan er gewoon overheen lopen, foto's maken, in zitten…enz. Geweldig!
De afdrukken zijn van een T-Rex, Argentinosauruskudde (olifantachtigen) en een kleine Velociraptor.
1 juni 2016 om 21:12
Wat interessant om te kunnen zien dat die dieren toch echt een realiteit was, die sporen van die voetafdrukken, niet te bevatten dat die afdrukken duizenden en duizenden jaren oud zijn en dat ze daar werkelijk hebben rond gelopen.
Voor de jongens een geweldige belevenis.!!
2 juni 2016 om 10:15
Wat een ervaring voor jullie jongens om dit zo echt en dichtbij te kunnen zien! Hier kan geen jaar aardrijkskunde- en geschiedenislessen tegenop!