Het is volgens hoogleraar strafrecht De Roos voorstelbaar dat de politie dacht een crimineel netwerk in beeld te krijgen door de jongens te volgen en niet meteen in te grijpen. Maar toch mag het niet, op basis van het zogeheten doorlaatverbod, zegt de De Roos.
Volgens De Roos ging het in het geval van Hieu en Quyen om mensenlevens. ‘Dat kun je van tevoren ook al incalculeren, want het zijn geen erg vreedzame mensen die achter die organisatie zitten en een mensenleven meer of minder dat interesseert ze niet. Dus met andere woorden: het doorlaatverbod in dit geval is bijna absoluut.’
Hoogleraar mensenhandel Rijken spreekt van een ‘constante afweging’ tussen risico's voor de slachtoffers, in dit geval minderjarigen, en het opsporingsbelang. ‘En hier lijkt die afweging niet goed gemaakt.’
Beide hoogleraren pleiten voor nader onderzoek. De Roos vindt dat ‘tot de bodem’ moet worden uitgezocht ‘wat er is misgegaan in deze zaak’ en ‘wat algemener: wat zijn de grenzen van de middelen die worden ingezet in de bestrijding van mensenhandel’.