Chronisch ziek en een kijkje in mijn werkweek
Geplaatst doorlevenmetlepels 08/07/2021 30/07/2021 Geplaatst inWerkTags:blog, chronisch vermoeidheidssyndroom, chronisch ziek, fibromyalgie, lepels, levenmetlepels, onzichtbaarziek, reuma, werkervaring
We zijn ondertussen al een week verder, maar hier is die dan eigenlijk. Vorige week (van 26 juni t/m 1 juli) werkte ik 6 dagen achter elkaar. Een normale werkweek voor de meesten, maar voor mij dus niet meer zo vanzelfsprekend door mijn beperkingen. Voor de mensen die het niet weten, ik werk bij Centerparcs De Kempervennen in de Daily Foodstore; oftwel de supermarkt. En om dit beetje een beeld te geven heb ik elke dag iets geschreven over hoe ik mijn werkdag heb ervaren. En dat leek mij leuk om met jullie te delen!
Daar ga ik dan! Je zou denken na drie dagen vrij te zijn geweest dat ik uitgerust ben voor deze dienst, maar niets is minder waar. Gisteren heb ik het expres rustig aan gedaan, zodat ik 'uitgerust' zou zijn voor vandaag. Maar helaas kan ik soms alles volgens het boekje doen, en dat het dan toch mis gaat. Gisteravond lag ik met extreme spanningshoofdpijn op de bank. Voor mij, het signaal vanuit mijn lichaam dat ik over mijn grenzen ben gegaan. De dag erna heb altijd nog last van die nasleep. Dus ook deze eerste dag. Die nasleep voelt een beetje alsof je nog moet bijkomen van hele erge griep. Je kan wel weer aan de gang, maar het is eigenlijk niet slim.
Oh ja, het was trouwens ook de eerste dag zonder het verplichte mondmasker. Dat was natuurlijk het gespreksstof van de dag. Wat ik hier zo fijn aan vond, was dat ik niet meer telkens hoef te controleren wie wel/geen mondmasker op had. Want als ik iets vervelend vond was het mensen hierop aanspreken.
Vanavond speelt Nederland tijdens mijn late dienst. Een collega van mij wilde de wedstrijd graag met vrienden kijken, dus hebben we mijn dienst naar de avond geschoven. Dat was achteraf super slim, want ik heb tot vrijwel tot een half uur voor vertrek geslapen. En geloof mij, dat is alles behalve ontspannend. Want ook hierna ben ik niet fit en uitgerust. Juist omdat het lichaam zoveel moeite moet doen om überhaupt wakker te blijven, kost ontiegelijk veel energie (lepels dus). Die ik graag voor het werk had willen gebruiken. Ondanks dat keek ik niet perse op naar deze dienst. Ik had namelijk al zo'n vermoeden dat het een rustige dag zou zijn in verband met de wedstrijd. Daardoor heb op mijn gemak de winkel netjes gemaakt. En dan nog trots met de gedachte rondlopen dan mijn collega die morgenvroeg moest openen wel niet trots zou zijn op hoe netjes het eruit zou zien. Niet nagedacht dat die collega ikzelf zou zijn.
Na vandaag zit ik op de helft van mijn werkweek, en ik voel me.. goed!? Het is eigenlijk best verrassend. Ik had verwacht na twee dagen met deze vermoeidheid te werken, dat dag 3 ook zwaar zou vallen. Maar eigenlijk is het lichaam vandaag vrij uitgerust.
Ik schrijf dit even snel voordat ik vergeet wat ik vandaag heb gedaan/voelde (een gevalletje van geheugenproblemen). Mijn vul dienst van vandaag keek ik wel wat tegenop. Ik wist dat we veel vracht en te weinig persoon hadden.
Zo'n dienst is lichamelijk veel zwaarder dan een kassadienst. Maar ik heb zo mijn trucjes om het minder zwaar te maken. Ik zet de kar zo dicht mogelijk bij de plek waar ik moet vullen, en gebruik een winkelwagen om zwaardere dozen te verplaatsen. Ik ga het niet zwaarder voor mezelf maken dan dat het al is. Daarnaast krijg ik van mijn werkgever de wat lichtere karren om te vullen (chips bijvoorbeeld). Ook haalde hij een kar voor mij uit de koeling. Hij vond namelijk deze wat te zwaar voor mij om mee door de winkel te rijen.
Het is eigenlijk te gek voor woorden, dat ik van te voren al angst heb, omdat ik denk het lichamelijk zwaar te krijgen en het niet vol te houden. Maar zo werkt het chronisch ziek zijn denk ik. Al opkijken tegen iets actiefs, omdat je bang bent dat je lichaam het niet aan kan. Ik schreef daar trouwens een blog over. Die lees je hier.
Oké, de vermoeidheid zit er nu echt stevig in. Ik merk dat ik mezelf door de winkel heen slenter. Mijn lichaam is overduidelijk een stuk slapper dan de vorige dagen. Ik zeg tegen mezelf het rustig aan te doen en wat niet lukt, lukt gewoon niet. Gelukkig is het rustig in de winkel waardoor ik af en toe even met een dode blik voor me uit kan staren achter de kassa. Ik ben eigenlijk niet iemand die tijdens een kassadienst maar stug alleen daar blijft zitten. Want er zijn nog zat andere werkzaamheden die ik kan uitvoeren èn tegelijkertijd de kassa in de gaten kan houden. Maar, als ik zo vermoeid ben probeer ik het wat los te laten. Morgen nog een dag om die werkzaamheden op te pakken. Er is ook niemand op het werk die perse achter mijn vodden aan zit. Er is vertrouwen is mij dat ik zelf weet wat goed is voor mij. En om vandaag te functioneren moet ik het wel rustig aan doen. Om zo de gasten de beste ervaring te bieden.
Ik begin mijn dienst pas in de middag en werk tot sluit. Dat geeft mij de tijd om even extra te rusten voordat ik begin. Tenminste, dat was de bedoeling. Ik vergat helemaal dat ik een fitness afspraak had staan. Beetje te hoogmoedig geweest met die afspraak inplannen. Ik hoop dat mijn lepels lief zullen zijn en mij beide zonder problemen te laten doen. Want ik voel mij nu nog goed.
We zijn een paar uur later en ik zit op het randje van mijn bed. Ik zal niet liegen dat ik er zwaar mee heb. Vanmorgen voelde ik mij fit, maar door mijn fitness avontuur ben ik in een PEM beland. Mijn normale symptomen zijn met 10 vermenigvuldigd, en bij elke beweging moet ik bijkomen. Dit was overduidelijk een heel slecht idee. Maar met de gedachte: "Je bent al zover gekomen" en ''Hier leren we weer van'', kleed ik mij 10 minuten voor vertrektijd toch maar even aan.
Op het werk aangekomen ben ik overduidelijk not in the mood, maar daar mogen mijn collega's niet onder leiden. Ik begin mijn dienst op mijn gemak en dat loont. Het is een rustige avond, met weinig verkeer in de winkel. Hierdoor kan ik deze week rustig afsluiten.
Ik lever de sleutels voor de winkel in en zeg: ''Tot dinsdag''. In de tussentijd ga ik hoognodig nieuwe lepels verzamelen.