Toplijsten zijn er voor supermarkt-, mousserende en biologische wijnen, maar ook voor de verschillende soorten druiven. Wie zweert bij syrah of chardonnay, kan direct naar de desbetreffende top-25. In die lijsten valt meteen op dat prijs niet altijd het verschil maakt. Tussen de beste sauvignon blancs zit een Franse fles van €7,95, beoordeeld met een 9, en ook een Italiaanse uit Zuid-Tirol, die een half punt hoger scoort, maar €35,95 kost. Leuk voor miepkniepen en scrooges zoals ik, die ook meteen op zoek gaan naar de ‘beste koop’ in hun supermarkt. Overigens word ik daarbij bevestigd in mijn vermoeden (en ervaring) dat bij Lidl amper fatsoenlijke wijn te koop is: de prijsvechter komt niet voor in DGH. Werk aan de wijnwinkel, Lidl!
Rest nog het leesplezier dat aan het drinkplezier voorafgaat. Harold en Esmee bespreken met de welbekende tongue in cheek de eerste Chinese wijn (“nog wat oefenen kan geen kwaad”), bestsellers uit de super (“Driemaal daags innemen. Zonder verdoving”) en zeldzame hoogvliegers. De allerbeste wijn, een riesling, krijgt een 10- en de doordenk-typering: “Scheermesjes (double duty: de ziltigheid en de snedigheid van de afdronk).’”Er zijn zoetjes ‘van kersenlikeurbonbon’ en ‘van rijstpudding’, er is “confectiewijn in hipster-outfit”. Afijn, ik kan nog wel even doorgaan en mis als taalfreak de in eerdere edities gepubliceerde wijnwoordenlijst. Dan maar snel een goed glas, want, zoals Esmees motto luidt, “life’s too short to drink vieze wijn.”