Facebook loos – Lotus Lilly
Facebook has left my life. Sinds gisteren pas, dus het is allemaal nog vers.
Het hele sociale gebeuren begon me erg te irriteren. Sommige mensen in het bijzonder.
Neem nu die 'oude' buurjongen, altijd een aardige gast maar plots werden zijn berichten erg racistisch. Not my cup of tea.
En al die 'zogenaamde' vrienden die ik lange berichten stuurde en waar ik vervolgens nooit een respons op kreeg.
Als kers op de taart één van mijn broers, die nooit op een vraag wil antwoorden omdat hij dat 'te onpersoonlijk' vindt. W H A T T H E F U C K !
Donder dan op van FB! Waarom zit je daar anders?
Dan heb je nog die mensen die alles 'liken', zelfs op de meest tragische berichten.
Ik kan je vertellen dat ik dagelijks met gekromde tenen door FB scrolde.
Wat ook meespeelde was dat de baarmoeder waar ik in ooit in woonde mij begon te bestoken met berichten, get the Hell out of here!
Natuurlijk kun je mensen blocken/verwijderen en weet ik vele wat nog meer; mijn oplossing is wel wat drastischer.
En ik ga een aantal van jullie ook missen, heus! Vooral omdat er steeds meer mensen stoppen met bloggen en FB dan een aardig portaal is om nog contact te houden.
Voor een ieder die graag in contact wil blijven is mijn blog natuurlijk toegankelijk en ik wil ook gerust mijn mobiele nummer of huisadres uitwisselen.
Ik blijf op FB.
Geen behoefte meer te schrijven op andere wijze.
Jij kunt hier ook je ei kwijt.
Ik heb 'n aantal keren op het punt gestaan om te stoppen met FB maar de werkelijke stap toch nooit gezet.
Jammer, ik zal je missen maar ik begrijp het wel. Tijdje geleden dacht ik ook , ik gooi het eruit, maar heb toen flink de lijst opgeschoond! Moet zeggen lees weinig blogs, wat ik meer doe is met instagram. Dat vind ik erg leuk 😉
Jammer. Want ik woon niet bepaald naast de deur om even een kopje thee te komen doen. En mailen, daar heb ik ook vaak geen tijd voor/zin an. Sinds ik zelf niet meer blog, lees ik ook amper nog blogs van andere mensen. Met vlagen doe ik nog eens een rondje. Ergo: ik ga je missen.
Ik herken wel wat je schrijft. Om die reden heb ik redelijk veel mensen geblokkeerd. En schoon ik ook om de zoveel tijd mijn lijst op. Ik wil het graag wat overzichtelijk houden.
Ehm… Het ga je goed! En tot wie weet, ooit, ergens. xx
Ik kan me ook vinden in wat jij zegt. En het 'onderhouden' van contacten met mensen die ik in real life niet of nooit zie, was ook de reden dat ik (te) lang op FB ben gebleven.
In mijn situatie is het zelfs zo dat ik buiten het sociale medium weinig contact heb met mensen, door mijn toestand….
maar goed……ik wil dit toch vol blijven houden 🙂
Een like kan ook een betuiging van respect zijn – maar ben met je eens dat zo'n like ook juist vaak lomp kan overkomen, kan kwetsen.
Bovendien komt 't dan wat gemakzuchtiger over; even snel op een knop klikken in plaats van een reactie schrijven op iemands bericht…
Ik ga je wel missen op FB, hoor!
Maar ik snap je beslissing. Helemaal.
FB is voor mij een soort tweede mailprogramma geworden; om snel bestanden uit te wisselen of bijvoorbeeld tot een afspraakdatum te komen; vooral handig binnen een groep mensen: je hebt haast chatcontact met elkaar.
Overzichtelijker dan tientallen mailtjes in je inbox.
Plus dat ik met een fiks aantal mensen vrijwel alléén via FB contact onderhoud… oud collega's bijvoorbeeld. Vrienden die ver weg wonen. Maar even zo goed ook kennissen uit dezelfde stad.
Je blijft dan toch betrokken bij elkaars leven. Vind ik erg waardevol.
Maar het is heel goed om selectief te zijn: regelmatig schoon ik mijn lijsten op; pleur ik foto's eraf die niemand meer hoeft te zien, ontvriend ik mensen waarvan ik verbaasd ben dat ze nog in mijn vriendenlijst staan. 😉 Opruimen die hap.