Tijdens de “verbooden vleysdagen”, zoals de vastentijd in de 16e eeuw ook werd genoemd, was het wel toegestaan vis te eten. De Vasten wordt daarom voorgesteld als een vrouw, die een tafel draagt waarop twee vissen liggen. Ze beweegt zich richting keuken, waar een tweede vrouw bezig is vis schoon te maken. Tussen de twee personificaties geeft een bont gezelschap zich over aan nog één laatste dans.
De zotskolf, het loopmolentje en de vreemde hoofddeksels zijn allemaal verwijzingen naar de dwaasheid, om nog te zwijgen van de grote hoeveelheid bier- en wijnkannen. Opvallend is ook dat zich in dit gezelschap enkele geestelijken bevinden. Onder de voorstelling bevindt zich de tekst “Dit is den dans van luther met zijn nonne”.
Het schilderij is overwegend in de kleuren rood, geel en wit. Hier wordt wel eens aan gerefereerd bij de herkomst van de kleuren van Oeteldonk. Voor Schorsbos heeft men de kleur rood ingewisseld voor het meer Schorsbosserige groen.