Haar lijf valt uit elkaar. Het transformeert en haar witte vlees verdraait zich in de ligamenten van een gekruisigde Jezus. Zijn vlees hangt door. De smart valt me zwaar. Zijn lichaam zwelt op als een ontbindend lijkt en hangt steeds meer door aan dat kaarsrechte kruis. Het lijf wordt steeds zwaarder en zijn geperforeerde voeten en handen beginnen te scheuren van de houten planken. Dit leed doet me veel pijn. Zelfs de heiligen zijn voer voor de wormen. Waar is mijn giraf? De vluchtigheid van haar wenken raakt me; doet me pijn.