Wat ik doe bij treinvertraging | STEPH's Zuiver Jezelf
25 juli 2021 Blogsvertraging; treinvertraging; busvertraging; visualiseren; vertrouwen; vertrouwen behoudenStephanie
Blog 2021-51
LEVENSGEBIED: Leven
Elke keer als ik op een treinstation sta en er wordt omgeroepen dat de trein vertraging heeft, doe ik hetzelfde. Ik ga direct visualiseren dat de trein eraan komt.
Bijna dagelijks vertraging
Ik werkte eens in Torhout. Vaker had de trein vertraging. Als ik het hoorde omroepen dat er een vertraging was, begaf ik me naar een deel van het perron waar iets minder mensen stonden te wachten. Dat weerhield me van afleiding. Want ik wilde dan visualiseren – visualiseren dat de trein eraan komt. Hier en nu. Dus stond ik dan tussen weinig mensen en ik werkte er eerst aan dat ik rustig werd en vooral niet in paniek schoot. Ook stopte ik met luisteren naar het omroepsysteem, behalve naar de berichten die aan zouden geven dat de trein er toch aankwam en op welk spoor.
Beginnen met visualiseren
Ik begon met visualiseren: de trein komt eraan, remt af en staat stil. Vervolgens stap ik in de trein. Dit beeld nam ik heel duidelijk voor me. Ik zag mezelf ook instappen, en daarna naar een zitplaats gaan waar ik ging zitten. De treinstoelen voelde ik echt aan, zacht en comfortabel. Vanuit de trein zag ik mezelf naar buiten kijken en de trein zien gaan rijden naar mijn eindbestemming.
De fout ingaanMensen op het station gaan de fout in als ze via de speakers horen dat er een vertraging op het spoor is. Hun hersenen schieten in paniek. Het eerste waar ze aan denken, is dat ze nu later op het werk of thuis zullen zijn. En dat is dan precies wat er kan gebeuren. Dus is het belangrijk om eerst te horen dat er een vertraging is en dan direct te gaan visualiseren. Echt dan komt het allemaal goed.
In Brugge was er eens een vertraging op het bus- en treinstation. Mensen liepen onrustig heen en weer. Sommige mensen gingen naar de taxi en deelden deze samen met anderen. Ik bleef rustig, ging iets verder weg van alle onrust staan en visualiseerde dat ik op de kade van mijn woonplaats Oostende aan het wandelen/lopen* was. Ik hield mijn visualisatie enige tijd vast en concentreerde me daar goed op.
Niet veel langer daarna was ik weer thuis! Er reed plots, uit het niets, een bus richting Oostende. Ik drong mezelf niet naar voren om de bus in te komen. Ik bleef rustig en visualiseren dat ik vlot thuis zou komen. Het gelukte me om een plaats in de bus te krijgen. We reden aan en het was goed. Toen de bus van het station in Brugge weg reed, zag ik nog steeds mensen overal in paniek proberen weg te komen. Hun gezichten stonden op angst. De angst die ik gelijk had laten varen toen ik hoorde van een vertraging.
En zo doe ik het altijd
Altijd en overal waar er een vertraging gemeld wordt, begin ik onmiddellijk te visualiseren dat ik verder kan reizen. Altijd. Ik ben rustig en ik blijf rustig. Om me heen zie ik mensen in angst en paniek. Niet doen, gewoon rustig en helder blijven. Tot op heden was ik altijd weer vlot thuis. Vaker maakte ik het mee dat een trein past 15 minuten later zou komen, zo kreeg iedereen te horen. Als ik dan begon te visualiseren, kwam de trein zelfs al binnen 5 minuten aan! En zo probeer ik elke dag te leven: angst vervang ik door vertrouwen, rust en geduld. En dan komt het altijd weer goed. Soms kan het iets langer duren en ja, dan speelt het geduldig zijn mee. Dan denk ik: dan mag ik dat weer iets meer leren. Alles is een leerschool. Het gehele leven. Waar jij zelf altijd invloed op hebt. En hoe jij dit hier invloed op uitoefent, dat bepaal je zelf. Weer je hier dus bewust van en handel verstandig. En gemoedelijk. Want het komt altijd weer goed!