De oostzijde van de boog is belangrijker dan de westzijde. Dit wordt met een viertal voorbeelden duidelijk.
Op de oostzijde is de zon afgebeeld. Apollo de zonnegod stijgt met zijn vierspan op uit de Oceaan. De dag begint. De opkomst van de zon gaat richting stad, net zoals Constantijn in de fries eronder weer de stad intrekt na zijn overwinningen op de zuidzijde.
Op de westzijde is de maan afgebeeld. De nacht volgt het vertrek van Constantijn naar de boze buitenwereld. (Logisch gezien is deze afbeelding van de maan niet correct: als de maan verdwijnt in de zee, gaat zij onder en wordt het weer dag! Maar dan is de mooie symboliek weg.)
Constantijn was een aanhanger van Sol Invictus, de Onoverwinnelijke Zon, brenger van Licht. Dit verklaart waarom de oostzijde van de boog belangrijker is. Ook voor een christen kan deze symboliek gelden: Christus als brenger van het Licht.
De tondi van Hadrianus zijn ook oost-west georiënteerd: Apollo staat aan de oostzijde, en niet aan de westzijde. Diana staat ook aan de oostzijde, omdat zij de zus is van Apollo. Als godin van de maan zou je haar aan de westzijde verwachten maar haar band met Apollo is sterker.
Hier is dus een combinatie gemaakt van oost-west en noord-zuid
Constantijn presenteert zich met de inscripties in de hoofddoorgang dus nadrukkelijker als Fundator quietis, grondlegger van de vrede, dan als Liberator urbis, bevrijder van de stad.