Het huwelijk van de koningin, uit historisch, juridisch, genealogisch en heraldisch oogpunt beschouwd » Koenen, H.J. » [1900] - Pag. 73 | Delpher
troon te komen naar menschelijke berekening gering, zoolang de Koningin geen kinderen heeft, is toch zulk een vreemdeling de naastgerechtigde en is het geval denkbaar, dat hij plotseling zich inet de kroon der Nederlanden getooid zou zien. Niettemin heeft de Nederlandsche Staat nooit eenige aanspraak op mede-zeggenschap bij de opvoeding van het kroost van Prinses Sophie doen gelden.
Het is waar, de gevallen staan niet gelijk; de Saxen-Weimar's hebben slechts een kans om op te volgen, terwijl de kinderen der regeerende Koningin reeds aanstonds tot Nederland in zeer nauwe relatie komen, gelijk dit in het bijzonder van beteekenis is met betrekking tot den persoon van den oudsten zoon, wien als prins van Oranje bijzondere rechten door de Grondwet worden toegekend. In het eene geval is dan ook een buitenlandsche opvoeding regelmatig, in het andere zou zij voorzeker, vooral met betrekking tot den oudsten zoon, iets bijna ondenkbaars wezen. Maar toch is het niet in te zien, waaruit hier voor den Staat der Nederlanden de bevoegdheid zou voortvloeien, om inbreuk te maken op het ouderlijk gezag, noch ook welk recht men zou hebben om aan te nemen of te bepalen, dat de uitoefening van het ouderlijk gezag in dit geval bij voorkeur toekomt aan de moeder.
Wanneer wij derhalve in dit hoofdstuk tot de slotsom komen, dat de Gemaal der Koningin het hoofd van het koninklijk gezin moet wezen alsook het hoofd d.w.z. de stamvader van het nieuwe stamhuis, waar-