Onderwerp: They watch us vr 11 okt 2019 - 11:57
De vier reusachtige eiken doemden voor de tengere poes. Ietwat geïntimideerd keek ze omhoog, maar de toppen van de bomen waren niet eens zichtbaar door alle laaghangende takken. Eenmaal eerder was ze hier al geweest, bij de tour die haar eerste mentor met haar had gedaan. Zijn uitleg spookte nog in haar oren, over hoe dit de enige plek was waar alle clans in vrede samen kwamen. Het maakte haar nieuwsgierig genoeg om hier weer in haar eentje terug te keren. De stilte overheerste echter en van die vrede kon ze weinig merken nu het geen volle maan was. Met een licht geïrriteerde zucht draaide de sierlijke poes zich alweer om. De bomen waren haar te groot, ze voelde zich er klein onder. En dat gevoel verachte ze.
[Eerste post voor Pepperpaw]
Onderwerp: Re: They watch us wo 16 okt 2019 - 22:00
Het leek net alsof Starclan een dikke deken van stilte had neergelegd over de vierboom. Het was er altijd zo vredig en stil op het ratelen van de takken na. Pepperpaw had goede hoop dat ze een keertje hier kon zijn met een gathering. Zou haar vader haar binnenkort uitnodigen om mee te gaan? Ze kon enkel hopen. Ze tuimelde voor de verandering een keertje niet naar beneden, ze kwam doelbewust naar beneden gelopen, nieuwsgierig of ze hier deze keer nog katten zou treffen. Acorndust was aan het trainen met Darkpaw, dus alle tijd van de wereld! Ze bevroor echter behoedzaam toen ze zich besefte dat er wel degelijk een kat was. Ze herkende haar.. er stond haar een kitten voor de geest, een kitten die met haar in de nursery gelegen had. "Moon..paw?" besloot ze voorzichtig te vragen.
Onderwerp: Re: They watch us za 19 okt 2019 - 18:26
Haar vacht tintelde van ongemak en Moonpaw was al onderweg met haar weg terug te maken naar eigen terrein, toen ze plots oog in oog stond met een Shadowclanner. Haar was altijd verteld wat op haar hoede te zijn met andere clans, maar deze flame point poes kwam vreemd bekend voor. Moonpaw kwam tot een halt en keek de ander ietwat verward aan, enkel nog meer toen ze dezelfde soort herkenning in diens ogen kon terug lezen. "Moon..paw?" Hoe..? De Windclan apprentice knipperde een aantal keer in stilte met haar ogen, toen ze plots werd overgoten met oude herinneringen in de nursery. "Pepperki- paw," kwam er al even verbaasd uit haar bek rollen. Het was de dochter van... Tinderlight toch? Toen ze héél klein waren geweest speelden ze veel samen, ze wist alle mosbal wedstrijdjes nog vaag naar boven te halen. Een glimlach kwam op haar gelaat. "Pepperpaw! Ik weet jou nog wel!" kwam er vrolijk achteraan, want hoewel ze ienie mienie Moonkit en Pepperkit waren geweest, had ze de ander toen al heel leuk gevonden. "Hoe is het met jou?"
Onderwerp: Re: They watch us wo 30 okt 2019 - 23:49
Pepperpaw kon het niet helpen om toch wat nerveus met haar oren te wiebelen terwijl ze de reactie van Moonpaw afwachtte. Zou de mooie somali kattin haar herkennen? Pepper moest immers toegeven dat ze Moonpaw en haar broer enkel herkende omdat er niet zo heel erg veel katten waren met hun vachtpatroon. Tegelijkertijd, waren er veel flamepoints aan te wijzen? Toen er herkenning in Moonpaw's ogen verscheen durfde Pepperpaw voorzichtig te snorren. "Dat klopt!" miauwde de flamepoint. "Met mij gaat het wel goed! Met jou dan? Hoe.. hoe is het in Windclan?" Haar stem raakte breekbaarder bij de laatste woorden.
Onderwerp: Re: They watch us za 14 dec 2019 - 23:06
De gedachten aan Pepperkit, nu Pepperpaw, waren vaag en ver weg, samen gesmolten tot de warme brei aan simpele geuren en spelletjes die ze haar jeugd noemde. Om eerlijk te zijn had ze altijd moeite om er te veel aan terug te denken, omdat tegenover al haar zorgeloze kuren nu opeens ook het ijskoude besef stond dat er zoveel mis was gegaan. "Met mij gaat het ook goed, mijn mentor zegt dat ik een van de snelste apprentices ben die hij kent" snorde ze best wel een beetje trots en zocht stiekem naar iets van jaloersheid of waardering in de blauwe ogen van de ander. "Windclan is... Oké. Maar vertel! Hoe is het daar tussen de schaduwen?" ze stapte iets dichterbij, nieuwsgierigheid in haar licht blauwe ogen. "Mis je het nooit?" ze zou de velden, haar velden, nooit voor iets kunnen ruilen.
Onderwerp: Re: They watch us do 19 dec 2019 - 16:23
Pepperpaw sperde haar ogen wat open bij de woorden van Moonpaw, dat wilde ze ook! Pepperpaw schuifelde wat met haar voetje over het gras. "Wat goed!" reageerde ze met oprecht enthousiasme maar toch ook met een hint van jaloezie, "ik ben een hele langzame apprentice.. ik kan niet zo goed jagen namelijk, ik wil rennen maar ik mag alleen maar sluipen," miauwde ze met een zucht. Moonpaw mocht waarschijnlijk wel rennen! Dat wilde Pepperpaw ook verdorie. "Shadowclan is fijn! Maar.. ik mis Windclan ook wel.. Ik wou dat het allebei kon," bekende Pepperpaw vervolgens aan Moonpaw.
Onderwerp: Re: They watch us vr 20 dec 2019 - 1:41
De waardering van Pepperpaw bracht een wam gevoel teweeg in haar borstkas, vooral de jaloezie die ze toch onder haar woorden kon vinden. Wanneer ze niet zo zeker van zichzelf was, was het de waardering of jaloezie van anderen dat haar weer helder op de poten bracht. "Natuurlijk, gekkie. Je bent van Windclan! Het gras dat je buik kietelt, de grote hemel boven je hoofd, je hoort te rennen," ze kon het zich niet inbeelden om voor altijd gevangen te zitten tussen dat donkere tralies van bomen. "Waarom zou het niet allebei kunnen?" de ondeugende twinkeling in haar ogen sprak boekdelen.
Onderwerp: Re: They watch us ma 3 feb 2020 - 20:11
Pepperpaw trok een gezicht bij de woorden van Moonpaw. Zoals de mooie poes het vertelde klonk het heel erg simpel, maar helaas viel dat vies tegen. Pepperpaw schudde hierop dan ook zachtjes haar hoofdje. "Rennen is heel moeilijk in Shadowclan, want er zijn veel teveel bomen en heel erg veel modder om in te glijden." Ze trok kort met haar oortjes en zuchtte. "Ik zou het wel heel erg graag allebei willen daarentegen."