Château Labadie 2011
Zacht, aards-fruitig,
elegant, genuanceerd
drinken/bewaren tot 2018
Dit is voor mij moderne, toegankelijke Médoc: zacht, elegant, verfijnd, evenwichtig, boordevol genuanceerd, complex- en aards fruit, eikehout, mineralen, balans en een begin van diepgang. Zachter, vloeiender dan zijn voorganger uit 2010.
Winnaar Coupe du Cru Bourgeois 2014 !
Medoc, of liever nog Haut-Médoc en dan ook nog de gemeentewijnen zoals Moulis en Saint-Julien etc. waren mijn grote wijnliefdes van het eerste uur.
Die vroege liefdes hebben altijd iets speciaals, ze blijven je bij, maar ze kunnen daardoor ook wel eens onprettig confronterend zijn. Zo had ik er last van dat de afgelopen vijftien tot twintig jaar de weelde in Bordeaux onsympathieke vormen aannam en de commercie, niet alleen wat betreft prijzen, maar vooral wat betreft de stijl van de wijnen roet in het eten gooide.
Bordeaux moest scoren, Parker's wil was wet (en vooral véééél geld waard): veel extract, veel kleur, kracht, extra rijp geoogste druiven, steeds meer Merlot in de wijngaarden, steeds meer opzichtig eikehout, kortom wijnen voor de show en verkoop, wijnen die een leek met veel te veel of loszittend geld gemakkelijk kon inschatten op "kwaliteit", driftig geholpen door allerlei elkaar na-papegaaiende wijnkoopgidsen geschreven door zelf benoemde experts.
Voor een purist geen fijne ontwikkeling: weg die unieke, klassieke, ietwat stugge, complexe, krachtige stijl met veel zuur, lengte, intensiteit, verfijning en elegantie. Prachtig fruit, mineralen, gesloten kracht. Werken (proeven) en als beloning getrakteerd worden op een uitzonderlijke complexiteit, die steeds weer nieuwe facetten blootgeeft, elke keer weer opnieuw als je de wijn proeft en drinkt. Fascinerend en indrukwekkend met ragfijne fruit- en aardse nuances, maar ja, wel met wat zuur en wel met tanninen. Heerlijk bij mooie gerechten, moeilijker te waarderen zonder iets er naast of in blinde proeverijen, want daar scoren de ronde, sappige, gelikte vanille-rozijnen-bommen het hoogste.
Oude Médocs, met name van eenvoudige producenten, daar moest ik het mee doen, geen straf natuurlijk, maar ja, het gemis van nieuwe aanwas, jonge wijnen was toch altijd op de achtergrond aanwezig.
Ik vond genoeg alternatieven buiten Bordeaux, maar helemaal hetzelfde is dat natuurlijk niet. Wel veel betaalbaarder. Verminderde smart zullen we maar zeggen.
Af en toe vroeg ik wel eens monsters aan in Bordeaux, van Fronsac tot en met Médoc, maar warm werd ik er niet van, wel bevestigd dat dit niet meer "mijn" wijnstreek was.
Totdat ik via via een goede Bordeaux producent een naam kreeg van een andere betrouwbare en goede producent: Jérome Bibey. Toch maar weer proberen, en ja hoor, raak!!
Een lang verhaal, maar ik was weer een beetje terug op het oude nest, het was allemaal wel wat anders, maar het voelde toch goed: eindelijk weer eens een mooie en betaalbare Médoc, nog wel aan de "warme" kant vanwege het zonnige jaar 2010, maar verder klopte alles, balans, fruit, mineralen, aardsheid, concentratie zuurgehalte en nuanceringen met een vleugje, gepast eikehout, alles ter onderstreping van het mooie terroir van de wijngaard. Het was geen klassieke Médoc, maar bood toch wel heel veel van wat ik de laatste jaren had gemist.
Helaas, 2010 raakte uitverkocht, ik had er zo lekker veel van gekocht, maar ja, een positief stukje over Labadie in de Volkskrant, geschreven door Onno Kleyn hielp me snel van de wijn af.
Nu heb ik 2011 op voorraad. Ook mooi, maar wel anders. Soepeler, gemakkelijker, zachter, iets minder geconcentreerd, maar wel heel mooi genuanceerd en wel heel erg Médoc, misschien zelfs wel iets méér Médoc van karakter dan de 2010.
Dat prachtige aardse (gronderige) fruit in combinatie met het kruidige eikehout dat ook nog ruimte laat voor het fraaie bessenfruit, de balans, dat gepolijste, dat maakt dit tot een voorbeeld van moderne (= zachte en toegankelijke) Médoc. Ik ben liefhebber van klassiek (wringt meer = zuurder, heeft meer ruwe tanninen), maar dit is wel heel mooi en genuanceerd en ook karakteristiek "modern" Médoc.
Niet voor niets in 2014 de winnaar van de Coupe Du Cru Bourgeois du Médoc. Als je de namen van de andere mededingers ziet snap je niet dat deze wijn slechts 13 euro kost. Een veelvoud had ook gekund (maar dan had ik hem niet gekocht).
Druivestokken zijn gemiddeld 32 jaar oud: 40% Cabernet-Sauvignon, 53% Merlot, 3% Petit Verdot, 4% Cabernet Franc, rijping op 25% nieuw hout gedurende 12 maanden.
Van dezelfde wijnmaker heb ik nóg een wijn gekocht: Château Pontet Barrail 2012. Het eerste jaar van een nieuw project waarin kwaliteit centraal staat: oudere stokken, minder Merlot, ander hout, heel andere wijn, even zacht, maar verfijnder, moderner, minder aards. Zet het Bordeaux wijnjaar 2012 in een heel wat positiever licht dan de meeste berichten over dit wijnjaar.