Noortjes Voetstappen: Airborne Wandeltocht 06-09-2014
Airborne Wandeltocht 06-09-2014
De Airborne Wandeltocht is het grootste eendaagse internationale wandelevenement ter wereld. Deze wandeltocht is een herdenkingstocht in het kader van de Slag om Arnhem en vindt iedere eerste zaterdag van september plaats in Oosterbeek.
De Airborne Wandeltocht is een eerbetoon aan de ruim 1.700 Britse en Poolse militairen die in de Slag om Arnhem het leven lieten en begraven liggen op de Airborne Begraafplaats te Oosterbeek. De opbrengst van de Airborne Wandeltocht wordt aangewend om minder draagkrachtige oud-strijders en nabestaanden in staat te stellen over te komen om de jaarlijkse Airborne herdenkingen in en rond Arnhem bij te wonen.
Al jaren staat deze wandeltocht op mijn verlanglijstje van tochten die ik nog eens wil wandelen. Omdat we voor een paar dagen met de caravan op de Veluwe zijn is het een mooie gelegenheid om deze tocht nu te lopen.
Manlief brengt me naar de trein want ik heb op de site van de Airborne Tocht gelezen dat men adviseert om met de trein naar Oosterbeek te komen en dat alle intercity treinen vandaag ook in Oosterbeek zullen stoppen. Wanneer ik in Ede-Wageningen moet overstappen kan ik nog net in de achterste coupe van de Intercity naar Nijmegen stappen omdat de trein op het punt van vertrekken staat. Niet veel later arriveren we al bij station Oosterbeek en wanneer ik de treindeuren open doe zie ik dat de laatste twee coupes buiten het perron staan en ik niet kan uitstappen. Ik heb te weinig tijd om bij een deur te komen die wel op een perron uit komt. Is de trein nu te lang voor het perron van Oosterbeek of is de machinist niet ver genoeg doorgereden op het perron? Hoe dan ook ik moet mee naar Arnhem. Hier neem ik voor de zekerheid de sprinter naar Ede Wageningen maar en zonder problemen kom ik nu op het station van Oosterbeek aan.
Vanaf het station wordt er aangegeven hoe je naar de start moet lopen maar het is niet nodig om de bordjes te volgen want er loopt een hele rij wandelaars voor me uit. Omdat ik nog tijd genoeg heb om te mogen starten besluit ik eerst nog koffie te drinken op een terras waar ik langs kom en waar er net een plaatsje vrij komt. Na de koffie ga ik langzaamaan naar sportpark "Hartenstein" waar de start is. Ik ben ruimschoots op tijd want er mag pas vanaf 10 uur gestart worden.
Op het sportpark is van alles te zien er staan allerlei kraampjes en voordat ik het weet mogen we vertrekken en begin ik aan mijn tocht van 15 km. Al direct moet mijn wandeljasje uit want het is al best warm vind ik. Er lopen allerlei wandelaars mee zowel wandelaars met kinderwagens of bolderkarren en wandelaars met honden. In het begin zit de snelheid er ook nog niet echt in. Maar dan kan ik toch mijn eigen tempo lopen en kom in gesprek met een dame. Bij de splitsing voor de 10 km slaat zij af want zij loopt de 10 km.
Intussen voert de route nogal eens over onverharde paden en soms liggen daar stenen en keien in en dat is natuurlijk wel opletten voor mij want op deze paden struikel ik nogal eens. Ik kijk uit naar een bankje om even te rusten maar ze zijn steeds bezet. Dan zie ik er toch een want ik snij de route niet af en loop er zo pal tegenaan. Hier hou ik een kort rust en eet er mijn broodjes op.
Verder gaat de route en ik ga de oprijlaan naar landgoed Duno op.
Het Landgoed Duno ligt ten westen van Heveadorp en heeft een lange, rijke historie die nauw verbonden is met die van Gelderland. Het gebied wordt gekarakteriseerd door hellingbossen, afgewisseld met droge dalen. Het ligt op de hoge zuidelijke rand van de Arnhemse stuwwal die hier steil naar de uiterwaarden van de Rijn afloopt. Door de diepe erosiedalen zijn de hoogteverschillen aanzienlijk.
De naam Duno is afgeleid van Landhuis Duunoog, wat omgeven is door de landerijen van Kasteel Doorwerth, dat rond 1790 werd gebouwd. Begin negentiende eeuw kwam het huis in bezit van de kasteelheer en in 1931 werd het landgoed nagelaten aan het Geldersch Landschap en de Geldersche Kastelen. Het landhuis is grotendeels verwoest bij de Slag om Arnhem in 1944 en niet meer herbouwd. In de stuwwal zijn resten gevonden van palissaden en paalgaten van een gebouw. Deze resten wijzen erop dat hier in de elfde eeuw een burcht heeft gestaan.
Bij het Duno-plateau zitten veel wandelaars in het gras te genieten van het mooie uitzicht over het Rijndal en de Betuwe. Ik ga verder en kom door de prachtige toegangspoort.
Ik ben blij dat ik voor de 15 km gekozen heb want de wandeltocht bevat wel veel vals plat en een echte klimgeit ben ik niet en ik word dan ook bij zulke stukken door veel wandelaars ingehaald.
Als het bijna 13 uur is arriveer ik weer bij sportpark "Hartenstein" en meld ik me af en neem mijn medaille in ontvangst.
Het was een mooie tocht. Mijn GPS gaf aan dat ik 13,8 km gewandeld heb. Achteraf kwam ik er achter dat ik beter later had kunnen starten want vanaf 11 uur was de start van het defilé en dan zou ik de route van de feestelijk intocht gehad hebben.
Het was prima wandelweer ondanks dat de weerman van radio Gelderland voorspeld had dat we wel een buitje onderweg zouden kunnen krijgen.
Gepost door Noortje op 14:27
Jef 8 september 2014 om 00:48
Mooi verslag van de Airborne wandeltocht en proficiat met je medaille.
Heb ook de wandeling gelopen.De 40 km,mooi en leerrijk,de heide van de landingsplaats van de parachutisten en zoveel meer.Mooie medaille en ga volgend jaar terug.
Tot zover dit berichtje en misschien we mekaar ooit ergens te velde en loop ze.
Noortje 8 september 2014 om 11:41
Dank voor je berichtje. Ja de 40 km zal zeker veel mooier geweest zijn dan de 15 km. Maar ik vind 40 km veel te lang om alleen te lopen trouwens ik vind 40 km zo wie zo een afstand die ik wel erg lang vind. Misschien dat ik volgend jaar wel de 25 km doe.
Jozef Claes 9 september 2014 om 22:30
Zeker doen.U zult er geen spijt van krijgen.
mizzD 9 september 2014 om 12:52
Klinkt heel mooi.. ben al benieuwd naar de foto's!
Maar zelf een bankje zoeken voor je rust.. was er zelfs op de 15km geen georganiseerde rust dan? Da's toch vreemd voor zo'n groot wandelevenement. De enige keren dat wij dat hebben gehad was bij de ZevenHeuvelenOmloop.. maar daar was er toch nog wel eentje.. wel heel erg inadequaat, want: weinig bankjes, maar toch. Dié organisatie was meer van het hardlopen en die houden onderweg geen rust natuurlijk. Die wandeltocht ( daar was maar één afstand, de 25km) is inmiddels weer afgeschaft.. na 5x. Deze Airbornewandeltocht lijkt me wel erg druk.. maar als ie mooi is zou ik 'm toch ook nog weleens willen doen.. het is net als met de Bloesemtocht dan hè.. druk maar best leuk. En het is nog voor een goed doel ook! :-)
Noortje 9 september 2014 om 13:07
Ja er zijn wel georganiseerde rusten maar je kunt onderweg ook op heel veel plekken koffie etc. kopen. Daar staan dan ook stoeltjes of bankjes bij. De rust op de 15 km was op 12 km en dat vond ik wel een beetje vreemd. Trouwens ik had zelf voldoende proviand bij me.
Ik moet zeggen dat ik de bloesemtocht drukker heb ervaren dus ik zou zeggen zeker de Airborne tocht eens doen.
mizzD 9 september 2014 om 14:28
Goh ja.. dat is niet echt goed verdeeld.. een rust pas op de 12.. ik zou m'n jongste zussie kunnen opvegen als wij dat tegenkwamen hahahaa! Niét zo druk als de Bloesemtocht? Oh nou, wie weet dan! :-)
Noortje 9 september 2014 om 14:47
Er hebben wel ongeveer 5000 wandelaars meer meegedaan aan de Airborne Wandeltocht dan aan de Bloesemtocht, hoor! Maar de Bloesemtocht heb ik toch veel drukker ervaren, vooral in het begin. Waarschijnlijk komt dit omdat je in het begin al direct over smalle dijken loopt.
mizzD 10 september 2014 om 14:03
Oh! aha! ik dacht al dat dit een heel druk bezochte tocht was ja. Maar inderdaad, meteen die smalle dijken bij de Bloesemtocht, waardoor iedereen tot één lang dik lint geperst wordt.. dat geeft meteen een heel drukke indruk ja!
mizzD 12 september 2014 om 00:47
Mooie foto's Noortje! :-)
Mieke 13 september 2014 om 18:33
Ik zie hier en ook bij andere bloggers telkens activiteiten die mij niks zeggen maar die meer dan het vermelden waard zijn. Wandelen is niet iets dat mij zo direct bekoort maar als ik zie wat er allemaal te ontdekken valt mot ik toch vaststellen dat ik door het hardlopen veel dingen niet zie.
Noortje 14 september 2014 om 13:20
Ik moet zeggen dat ik sinds ik wandel dat ik ook veel meer zie. Vroeger fietste ik meer en zag dan ook minder van de omgeving.