Dat was de titel van de lezing die Helmus Wildeman op 10 november 2017 hield in de Oude Jeroenskerk in Noordwijk. In die titel zit opgesloten dat Max Liebermann bij uitstek degene is geweest die de badplaats Noordwijk in opkomst in beeld heeft gebracht. Daartoe heeft hij zich trouwens niet beperkt. In de jaren 1905 t/m 1913 (m.u.v. 1910) was Noordwijk zijn hoofdkwartier tijdens zijn jaarlijkse bezoek aan ons land en dat komt ook tot uitdrukking in schilderijen, pastels en tekeningen van allerlei plekken in en om Noordwijk.
In de vele publicaties over Max Liebermann wordt Noordwijk weliswaar vaak genoemd, maar meestal alleen terloops, in een rijtje van plaatsen waar hij zoal actief was. Daarmee worden de zomerse verblijven in Noordwijk onderbelicht. Het is juist in Noordwijk geweest waar zijn stijl van een realist, die vooral hardwerkende mensen op het land in en de werkplaatsen schilderde, veranderde in die van een impressionist die koos voor onderwerpen als strandvermaak, sportbeoefening en fraaie uitzichten. Het heeft in totaal maar liefst 127 olieverfschilderijen, vele pastels en honderden etsen en tekeningen van Noordwijkse locaties opgeleverd.
Max Liebermann en Noordwijk is een heel gelukkige combinatie gebleken. Niet alleen was zijn produktie in de ‘Noordwijkse tijd’ enorm, maar uit brieven en krantenberichten uit die tijd is op te maken dat dorp en mens elkaar lagen. Zo vierde Max Liebermann zijn 60e verjaardag in Noordwijk, waar het kleine postkantoor bijna op tilt sloeg van de vele telegrammen die op zijn adres moeten worden bezorgd. ’s Avonds werd er ter zijner ere een fakkeloptocht georganiseerd. Tevens werd hij erelid van de Noordwijkse Culturele Vereniging ‘Crescentia’. In het laatste jaar van zijn verblijf in Noordwijk (en in Nederland, o.a. vanwege het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog) schrijft hij aan zijn vriend Alfred Lichtwark, directeur van de Hamburger Kunsthalle: ‘Ik ben nu al weer een week in Noordwijk waar ik bijna elk mens, elk huis en elke boom ken. En alles heb geschilderd. Mijn verblijf hier is zoiets als een ‘Badekur’ voor de innerlijke mens’.