Schoonouders, broers, zussen, zwagers, schoonzussen, verdere familie, dat jullie dit bijzondere moment met ons willen meemaken, doet Hanneke en mij buitengewoon goed.
Lieve kinderen, Karel, Mathilde, Adrian en Jan Jaap, ik ben wel benieuwd hoeveel jullie van mijn verhaal zojuist hebben begrepen. Wat we hier aan de TUA doen, verschilt in principe niet zo veel van wat we thuis doen, als jullie vragen hebben na het bijbellezen. Dus als je ook nog eens theoloog zou willen worden: het komt neer op lezen, vragen stellen en bidden. Vooral bidden.
Mijn vader heeft er naar uitgezien om deze dag mee te maken, maar het werd hem niet gegeven. Op stille zaterdag hebben we hem bij het licht van Pasen begraven. Ik noem de naam van mijn vader met ontroering, dankbaarheid en liefde. Bij alles wat hij in de achterliggende jaren moest loslaten, liet de levende God hem niet los. In dat licht is dogmatiek ook maar van voorbijgaande aard. Wat overblijft is de doxologie, de lofprijzing.