In Nederlandse commentaren lees ik wel eens over het linkse gekrakeel van Democraten tegenover de rechtse populisten, lees Republikeinen. Maar hoe zit het nou eigenlijk, zijn Democraten links en Republikeinen rechts, is politiek werkelijk zo zwart wit? Voel ik mij bedreigd door een president als Donald Trump? En komt die telefoon zendmast ooit klaar in Garden Valley?
Okay, ik geef toe, die telefoon zendmast lijkt niet zoveel te maken te hebben met Donald Trump, Republikeinen of Democraten. En toch…
Gisteren, dinsdag 6 november 2018, waren er verkiezingen in Amerika, de midterms. Fervente democraten dragen deze dag de kleur blauw en fervente republikeinen dragen deze dag de kleur rood. En dat vind ik nou heel erg grappig. De kleur rood heb ik altijd gezien als uitermate links (De SP, de PvdA) en hier in Amerika staat de kleur rood voor uitermate rechts.
Is de Democratische partij nou te vergelijken met een SP en een PvdA? En omgekeerd is de Republikeinse partij te vergelijken met de PVV en Forum voor Democratie?
De Democratisch partij is meer te vergelijken met een partij als de VVD en de SGP. Terwijl de Republikeinen meer zijn te vergelijken met de PVV en de tja ook de SGP. En zelfs dit is zwart wit gedacht. In Amerika stap je vrij gemakkelijk over van de ene partij naar de andere partij. Neem president Donald Trump: hij is in de afgelopen jaren vijf keer van partij veranderd. In 1987 registreerde hij zich als Republikein, in 1999 registreerde hij zich bij de Independence Party of New York, in 2001 stapte hij over naar de Democraten, om in 2012 zich te registreren als onafhankelijk (zeg maar bij ons: de zwevende kiezer) en in 2012 keerde hij weer terug naar de Republikeinen.
Ook de politieke gedachtenlijn van Trump schiet alle kanten op. Sommige van zijn ideeën horen echt bij de Democratische Partij en andere zijn typisch Republikeins. Een voorbeeld: Donald Trump zet zich in voor het verbeteren van de rechten van ouderen (wordt in Amerika gezien als typisch iets voor de Democratische Partij). Een ander voorbeeld: Donald Trump wil een aanzienlijke verlaging van de inkomstenbelasting (dit is dan weer typisch voor de Republikeinse partij). De immigratie problematiek? Geloof het of niet, maar dit is zowel Democratisch als Republikeins gedachtengoed. En zo zijn er meer voorbeelden uit zijn beleid te noemen die ofwel in het Democratische plaatje passen, ofwel in het Republikeinse plaatje passen of er tussenin zweven.
Democraten en Republikeinen staan lijnrecht tegenover elkaar. Je hoort elkaar belachelijk te vinden. Toch zie je steeds meer Amerikanen die dit zat beginnen te worden. Ik heb Republikeinen gesproken die willen dat iedereen elkaar weer gaat respecteren en dat een andere mening mag en zo heb ik Democraten gesproken die er precies hetzelfde over denken.
Voel ik mij bedreigd door een president als Donald Trump? Als Democraten vuil spuwen over hem, wijs ik ze erop dat hij wel hun president is en dat ik Amerikanen altijd heb bewonderd om hun trots voor hun land, hun president en ik vraag ze of Trump ook iets goed heeft gedaan. Andersom als Republikeinen vuil spuwen over Democraten en de Clintons, wijs ik ze wederom op hun trots en dat Bill Clinton hun president is geweest en of ze ook iets goeds kunnen zeggen over de Democraten. Het levert soms verrassende gesprekken op. Toch krijg ik wel geregeld de vraag hoe ik, als immigrant over Donald Trump denk: hij is immers tegen immigraten (maar gebruikt ze zelf wel binnen zijn bedrijven). Dan wijs ik op een speech die Donald Trump in Florida heeft gegeven: “Of ik tegen immigranten ben? Nee dat ben ik niet. Amerika heeft immigranten hard nodig. Ik ben tegen immigranten die illegaal ons land binnen proberen te komen en dan gebruik maken van al onze voorzieningen”. Ik ben legaal Amerika binnen gekomen, we hebben veel moeite moeten doen om de papieren rond te krijgen. Ik vind het logisch dat je zorgt dat je papieren in orde zijn. Dus ik kan wat dat betreft meevoelen met Trump. Ik realiseer mij ook dat het niet voor iedereen zo gemakkelijk is. Niemand vertrekt domweg om maar te vertrekken. Er is altijd een reden. Dat kan een economische reden zijn en ook daar heb ik alle begrip voor. Ik ben er niet uit, wat nou de oplossing is. Maar Republikeinen en Democraten weten het ook niet. Mijn collega, een uitgesproken Democraat, zei dat de oplossing heel simpel was: “Ze moeten doen wat George Bush (Republikein) ooit heeft gezegd: betaal 1000 dollar aan de grens en je krijgt een geldig visum. Als ze duizenden dollars aan mensensmokkelaars kunnen betalen, kunnen ze beter 1000 dollar aan de overheid betalen”. Zo zie je maar weer: links en rechts is niet zwart of wit, het gaat alle kanten op.
En dan die telefoon zendmast in Garden Valley. Hier gaan alle neuzen dezelfde kant op. Of je nu Republikein of Democraat of onafhankelijk bent, niemand snapt hier dat we nog steeds geen telefoongesprekken in het dorp kunnen voeren. Er is hier nauwelijks netwerk beschikbaar. Meer als anderhalf jaar geleden zijn ze begonnen met de bouw van deze zendmast in het dorp en iedereen was super enthousiast. Er is zelfs hoop dat gehuchten als Placerville en Centerville dankzij deze mast ook bereik zullen hebben. Terwijl in Nederland zo’n zendmast (als de vergunningen rond zijn) zo is geplaatst, duurt het hier dus al anderhalf jaar. De vergunningen zijn rond en niemand, werkelijk niemand weet waarom die paal er maar niet komt. Vorig najaar werd gezegd: in november 2017 is de paal klaar. In december 2017 werd gezegd: er ligt teveel sneeuw, we kunnen nu niets doen. Maar in het voorjaar, dan komt de zendmast er. Het voorjaar werd zomer en de zomer werd herfst. Er komen nu wel leuke suggesties. Zo is er het voorstel om van de zendmast een vlaggenmast te maken: de mast is er immers al, nu alleen nog een mooie Amerikaanse vlag in top. Anderen noemen het de tandenstoker van Garden Valley. Voorzichtige voorspellingen zijn nu dat de mast in 2020 gereed komt, al is er nog steeds hoop bij sommigen dat de mast in december dit jaar dan eindelijk in gebruik genomen gaat worden. In America everything is better? Donald Trump kan denk ik wel wat Nederlanders gebruiken om werk gedaan te krijgen in dit land. En dan is de zendmast hiervan nog maar 1 voorbeeld. Maar het is nu wel heel plezierig dat deze zendmast een bruggetje vormt voor Democraten en Republikeinen om samen eens even te klagen.