Dagboek van Femke – LEON, wapperavonden en hoorperikelen
doof/slechthorend lifestyle studeren Mar 18, 2020
Toen ik begon met school vond ik het vooral spannend hoe de klas en de docenten zouden reageren op de tolk die ik meenam. De dagen dat ik voor school in Deventer en Enschede zat, had ik zo uitgecalculeerd dat ik op beide locaties telkens over dezelfde tolk kon beschikken. Dat is fijn, want dan hoeft de tolk niet elke keer eerst te wennen en kon ook de klas makkelijker aan de tolk wennen. Elke keer een bekend gezicht is makkelijker dan elke keer een ander. En natuurlijk vind ik dit zelf ook prettiger, ook al omdat er best heftige dingen worden besproken, zoals je herstelverhaal, stigma's, etc…
Je herstelverhaal is eigenlijk je verhaal van voordat je bent begonnen aan je herstel, je keerpunten, wat er is gebeurd, daarna wat het punt is waar je bent begonnen met herstel, waar je bent begonnen met therapie en hoe je er nu bij staat. Dat is mij allemaal gelukt en de verslagen daarna ook. Maar het blijft spannend.
Het geeft mij dan ook rust te weten dat ik steeds dezelfde tolk heb, een tolk die het zelf ook aangeeft als het haar even te veel wordt. Want de tolk hoort tijdens de les natuurlijk ook al die verhalen. En heel begrijpelijk kunnen die de tolk ook raken. Gelukkig heeft de klas de tolken helemaal geaccepteerd en de docenten ook. Ik merk dat ook dit mij rust geeft: een gevoel van acceptatie door de groep.
Wapperavonden
Ook ben ik begonnen met het geven van 'wapperavonden', bijeenkomsten waarop je kunt kennismaken met gebaren. Het is heel leuk om Nederlands met ondersteuning van gebaren (NmG) te mogen leren aan een groep geïnteresseerden. Samen met een vriend, geef ik deze lessen in de bibliotheek in Hengelo. De groep is zo enthousiast dat ik er zelf heel enthousiast van word. Elke keer als er weer een wapperavond is, heb ik er superveel zin in en kan ik daarna haast niet wachten tot de volgende keer.
De groep aan wie ik lesgeef, is mooi gemêleerd qua leeftijd, achtergrond en de reden waarom ze zijn gekomen. Sommige mensen zijn horend, andere zijn slechthorend. Iedereen houdt rekening met elkaar en dat is schitterend om te zien bij een groep mensen die elkaar nooit eerder hebben ontmoet.
Voor de opleidingen bij Saxion mag je ook gastlessen geven. En dat is een uitdaging die ik ben aangegaan. Doordat ik voor mijn opleiding al een tolk meeneem, merk ik dat ik het nu makkelijker vind om aan te geven dat ik voor deze gastlessen ook een tolk meeneem, zodat ik alle vragen uit de groep goed meekrijg.
Ik merk steeds vaker dat mensen het geen probleem vinden dat ik een tolk meeneem als ik uitleg dat ik dat doe omdat ik slechthorend ben. Zo goed als alle reacties van de afgelopen zes maanden zijn positief. Het blijft mij verbazen. Het leuke eraan is ook dat de tolk zo veel vragen krijgt over bijvoorbeeld het toetsenbord, de tolkopleiding enzovoort, waardoor er voor de deelnemers een nieuwe wereld opengaat.
Een klasgenoot van mij zag tijdens de eerste les dat ik een tolk mee had. Er ging toen van alles in haar hoofd om, want een mannelijk familielid van haar is doof. Dus ze vroeg mij hoe ik dit had geregeld, etc. We hebben afgesproken dat ik een keertje bij haar langs kom en dat dan in de middag haar familielid erbij komt zodat hij alles kan vragen wat hij wil. Dat is gebeurd.
Bij onze laatste borrel in Enschede was zowel hij als mijn klasgenoot aanwezig. Om dan te zien hoe hij genoot van het praten met lotgenoten en te zien hoe een tolk werkt … dat Is een moment van YES!!!! Daarna een appje gekregen, dat hij thuiskwam met de grootste glimlach op zijn gezicht. Daar doe je het voor. Het gevoel van welkom zijn, de warme deken en hem het gevoel geven van je bent prima zoals je bent. Dat is een geweldig gevoel.
Testen Nijmegen
We zijn er allemaal nog niet uit wat er gaat gebeuren de testen die er waren en wat daaruit kwam was niet wat ik had gehoopt en nu wordt er besproken over hoe en nu verder. Maar ik blijf hopen om ooit eens weer te mogen te bellen met iemand, dat ik mensen weer mag horen. Kan genieten van muziek van het geluid in plaats van het voelen. Dat ik mijzelf weer mag horen. Dit is mijn hoop.
Het virus houd heel Nederland bezig. Ook bij mij zijn alle activiteiten tot 6 april stil gelegd. Geheel begrijpelijk omdat sommige mensen waar ik in aanrekening mee kom bij de risico groep hoor en begrijp heel goed dat de instelling dit liever niet willen. School, stage, wapperavonden, etc... alles ligt stil. Dit is natuurlijk een groot nadeel maar een voordeel is dat je meer tijd heb voor jezelf. Je neemt contact met mensen op een andere manier. via skype, de vriendenclub van ons heeft nu skype afspraken in plaats van dat we ergens afspreken bij iemand thuis. Spreken en zien we mekaar nu via skype. Een hele leuke en natuurlijk veilige manier van communiceren.
Wat ik mee wil geven aan iedereen in deze turbulente tijd is: pas op jezelf, wees attent op je naasten. En zoals het mooi werd gezet in de persconferentie ga niet hamsteren.