Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de grens met het neutrale Nederland afgesloten door een versperring onder hoogspanning. Die dodendraad moest verhinderen dat spionnen en Duitse deserteurs een toevlucht vonden in Nederland, én dat Belgische vrijwilligers via die weg naar het IJzerfront trokken.
Jan Hertoghs dinsdag 29 juli 2014, 07:35
Aan de Grenzsperre van 2.000 volt vielen meer dan duizend slachtoffers. Onder wie twee Antwerpse broertjes van 11 en 13 jaar. Humo volgde hun tragische spoor.
Alex Vanneste (dodendraad-expert) «Met die 2.000 volt ben je op slag dood. Je hart pompt niet meer en je hersenen verbranden. Elektriciteit was nog volkomen onbekend. Men leefde nog in de tijd van kaarsen en olielampen.»
Vanneste «Om de draad te passeren probeerde men alles. Ladders, polsstokken, rubberbescherming. Men bond zelfs porseleinen telloren onder knieën en handen.»
Vanneste «In Achel vielen er drie doden in één minuut tijd. Alle drie geëlektrocuteerd. Soms moest de hele bevolking van zo'n dorp naar zo'n verkoold lijk komen kijken. Als afschrikking.»