Unieke ervaringen met bizarre omstandigheden in Bregenzerwald in Vorarlberg te Oostenrijk - Snowrepublic
Het was de laatste tijd continue in het nieuws. Er is veel sneeuw gevallen in Oostenrijk, vluchten werden geannuleerd, skidorpen waren afgesloten, skigebieden gingen dicht, er waren lange files en er vielen doden door lawines.......
En hier ben ik enorm dankbaar voor, want ik had een bijzondere reis in het vooruitzicht. Ondanks ik groot fan van snowboarden ben, was ik benieuwd naar andere mogelijkheden in de besneeuwde bergen. In Bregenzerwald in deelstaat Vorarlberg bieden ze (naast reguliere wintersport) nog vele andere activiteiten aan.
Vorarlberg is kleinste en meest westelijke deelstaat van Oostenrijk ligt tussen de Bodensee en de Arlberg. Vorarlberg staat bekend om zijn veelzijdige natuur- en cultuurlandschappen en de bijzondere mix tussen oude en moderne architectuur. In deze sfeervolle deelstaat met vele bergen tref je alle mogelijke zomer- en winteractiviteiten aan.
De skigebieden zijn minder bekend dan andere Oostenrijkse skigebieden. Vorarlberg heeft meerdere kleinere gebieden waar veel volwassen en families naartoe gaan. Het voordeel is dat er vanuit Nederlands relatief snel bent.
Een paar kilometer van het Bodenmeer ligt Bregenzerwald. Dit is een van de vijf regio's met 22 sfeervolle dorpen met zo'n 30.000 inwoners. In Vorarlberg heb ik mijn reis mogen beleven. Ondanks het heel Oostenrijks aanvoelt, wat ik als positief ervaar, heeft het ook Zwitserse invloeden. De regio produceert overigens vele kaassoorten, dus kaasliefhebbers kunnen hier hun lol op.
Ondanks het Bregenzerwaldgebergte en de Allgäuer Alpen niet zo hoog zijn als in bijvoorbeeld Frankrijk, is het gebied enorm sneeuwzeker. Damüls schijnt uit ondezoek zelfs het meest sneeuwzekere dorp van de wereld te zijn. De grootste skigebieden zijn Damüls-Mellau-Faschina, Diedamskopf Au-Schoppernau en Warth-Schröcken Ski Arlberg. Een paar feiten: 15 skigebieden, 88 liften, 247 kilometer geprepareerde pistes, waarvan 94 kilometer blauw, 119 kilometer rood en 34 kilometer zwarte hellingen.
Sneeuwschoenwandeling met een heerlijke, warme Colmar jas
Ondanks alle berichten over problemen die mensen hadden om naar Oostenrijk te gaan, verliep mijn reis gelukkig vlekkeloos. Ik vloog van Amsterdam op Zurich en nam vervolgens de trein naar de stad Bregenz. Vanaf daar werd ik opgehaald en we moeten alleen wat rustiger rijden vanwege de vele sneeuw die gevallen was. Maar iedereen reed gewoon rustig waardoor alles goed ging. Wat me opviel, waren de vele sneeuwschuivers. Het lijkt in Vorarlberg echt in de cultuur te zitten om elkaar te helpen en jouw steentje bij te dragen. Na het inchecken en een kopje thee in het gezellige hotel Adler in Au (met een heerlijke sauna overigens), koos ik ervoor om voor het avondeten nog even een lekker wandeling te maken. Met in totaal ruim 300 kilometer aan winterwandelroutes, kon ik heel makkelijk vanuit het dorp een wandeling maken. Ik heb zo'n 1,5 uur rond het dorp gelopen door de verse sneeuw. Omdat het al donker was, kon ik helaas niet meer de bergen in. Gelukkig had ik voor de komende dagen nog genoeg in de bergen gepland. Na de wandeling sloot ik mijn avond af met een heerlijk vijfgangendiner in het restaurant van het hotel.
Sneeuwschoen wandelen (andere namen: sneeuwschoenlopen, trapperen of nordic snowshoeing) is wintersport voor wandelaars en natuurliefhebbers. Het is een alternatief voor langlaufen of skiën. Het is niet technisch zoals bijvoorbeeld skiën en je kunt het gewoon doen zonder enige vorm van training. Ook heb je maar weinig spullen nodig:
– Sneeuwschoenen (die klik je vast aan je wandelschoenen en zijn verrassend licht en betaalbaar)
– Een apparaat om je reisgenoot te vinden als die onder een lawine terecht komt. Dit klinkt nogal heftig, maar is enkel just-in-case net zoals je offpiste gaat snowboarden / skiën.
– Wandelstokken (geen eis maar ik het dit als prettig ervaren)
Even het dak op… Bizar dat het kon!
Je bedenkt je eigen pad door de ongerepte natuur. Je bent helemaal alleen in de natuur in volledige stilte. Je komt niemand tegen en dat maakt het zo rustgevend. En ik heb dit mogen ervaren onder unieke omstandigheden. Enerzijds omdat er lawinegevaar 4 van de 5 was (het was nog maar de vraag of de wandeling überhaupt door kon gaan) en anderzijds omdat er veel meer poedersneeuw was. De vele sneeuw had als gevolg dat de wandeling een stuk intensiever werd en vooral voor degene die voorop liep. En gelukkig mocht ik van de gids veel aan kop lopen. Ik heb de sport / activiteit als enorm puur en rustgevend ervaren. Wat ik zocht (en vond) was het in de natuur zijn zonder andere mensen om mij heen en voorzieningen. Het enige wat ik had waren mijn stokken en sneeuwschoenen. We zijn overigens wel met de lift omhooggegaan om onze wandeling te starten. Je komt tijdens je wandeling, waar je zelf je weg creëert, echt niemand tegen en ziet geen enkel wandelsport van een ander mens. Wel heb ik diverse sporen van dieren gezien. Het is verstandig om deze sport (zeker als je geen ervaring hebt en/of de omgeving kent) met een gids te doen. Zo was het voor ons van belang om met het hoge lawinegevaar tussen de bomen te blijven. Goed om te weten, want ik zat er niet op te wachten om het nieuws te halen.
Winterwandelen kan overal, ook in Nederland. Alleen het ideale gevoel is natuurlijk om door de sneeuw te lopen. Dit is namelijk het ultieme wintergevoel. De wandelroutes in de bergen (bij skigebieden) worden geprepareerd met een pistebully en hierdoor kan je gewoon met je wandelschoenen of snowboots gaan wandelen.
Zelfs de bankjes zijn uitgegraven bij de routes van het winterwandelen
Het enige wat aangepast moest worden in mijn programma was de winterwandeling. Vanwege de gevaren voor lawines kon mijn bergwandeling naar een berghut niet doorgaan. Gelukkig biedt Bregenzerwald ruim 300 kilometer aan winterwandelroutes, waardoor er vele alternatieven waren. Onder een combinatie van wind, sneeuw en later zelfs wat regen heb ik een heerlijke wandeling gemaakt. Het waren niet de ideale omstandigheden om foto's te maken, maar hierbij een impressie. De route was overigens niet zwaar ondanks ik door de sneeuw liep. Wat ik leuk vond, was om enerzijds door de natuur te lopen en anderzijds door leuke, schattige dorpjes / gehuchten te lopen. De huizen in Bregenzerwald schijnen van generatie op generatie te gaan en 'al' hun geld gaat naar het huis toe. Dit zie je terug in goed onderhouden huizen die erg sfeervol zijn. Ik wil ook wel zo'n huis hebben.
Een ander onderdeel op mijn bucketlist, was en blijft om te leren off piste snowboarden. Vorig jaar heb ik al wat geoefend met stukjes langs de piste en dit ging met wisselend succes. Met verse, zachte sneeuw geeft het een heerlijk gevoel om door de sneeuw te boarden. Het is alsof je door een wolk gaat. Als de sneeuw hard is, dan is het vooral hard werken en wat minder comfortabel. Mijn droom is om juist ver van de piste te boarden op plekken waar niemand komt. Maar om hier te komen zal ik getraind moeten worden op technieken en op veiligheid. In Bregenzerwald had ik mijn eerste privéles om off piste te leren snowboarden. Net zoals de vorige dag, was het lawinegevaar nog vier van de vijf en de vorige dag waren er zelfs drie doden gevallen tijdens off piste avonturen. Ik vond het dus best wel spannend. Ging het door? Zou het wel veilig zijn? Maar mijn professionele gids wist precies wat wel en niet kon. We zijn ook alleen vlak naast de piste geweest om te oefenen.
Uitzicht snowboarden
Wat wel grappig is, is dat ik nog nooit snowboard les heb gehad. Ik heb het mezelf aangeleerd en daardoor waarschijnlijk een beperkte techniek. We gingen eerst van de gewone piste af, zodat de leraar mijn niveau kon bepalen. Gelukkig deed ik het niet slecht, maar kon ik nog wel het een en ander verbeteren wat ook belangrijk was voor off piste te boarden. Zo moest ik vooral mijn bovenlichaam stilhouden en niet corrigeren met mijn armen. Om te oefenen moest ik met mijn armen over elkaar gaan snowboarden. In het begin is dit heel ongemakkelijk en heb je het gevoel dat je geen controle hebt, maar als snel merkte ik dat het eigenlijk geen probleem is. Na wat oefenen op de piste, mocht ik dan eindelijk off piste. En toen kwam de confrontatie. Ik heb dus al vaker naast de piste geoefend, maar niet met zoveel verse sneeuw. Na ongeveer 100 meter viel ik en ik ben vijf minuten bezig geweest om op te staan. Dit was heel confronterend. Ik kwam maar moeilijk weer op gang en al snel ging de leraar weer de piste op. De laatste 100 meter kwam ik niet meer in beweging en kon ik na een val niet meer opstaan. Ik kon nog even 100 meter door de zware sneeuw bikkelen om te piste te bereiken. We zijn hierna nog een paar keer off piste gegaan en gelukkig ging het al snel beter. Ik moet daarbij wel bekennen dat de laatste keer dat we off piste gingen, de sneeuw minder diep was en dat maakte het makkelijker. Ondanks de extreme omstandigheden en de confronterende momenten, is dit iets waar ik echt wel verder mee wil gaan. Het einddoel heb ik nog steeds voor ogen.
De rest van de dag ben ik 'regulier' gaan snowboarden en vond het een prettig gebied met moderne liften. Hoewel het niet koud was, heb ik toch genoten van de stoelverwarming in enkele liften.
Tip Skipas
Over het skigebied heb ik al het een en ander geschreven. Graag wil ik nog de volgende tip geven:
Neem een 3-Täler-Skipass (3-dal skipas). Deze skipas is geldig voor 31 skigebieden in het Bregenzerwald, de Grote Walser Valley, de Lech-vallei, de Allgäuer en de ski-bussen.
Mijn overnachtingen heb ik door mogen brengen in Hotel Adler. Vijf broers en zussen runnen samen twee hotels. Elke avond Serveren ze een vijfgangendiner en ze hebben een heerlijke sauna. Wat extra interessant is, is midweek aanbieding: vijf overnachtingen voor de prijs vier. Hierbij de link.