Eentje bleef steeds in het lijstje kanshebbers staan. Het is een foto van een blauwe paraplu die in de regen op de grond ligt en die foto is het uiteindelijk geworden. Dat beeld is perfect voor mijn thriller. Het geeft verdriet en eenzaamheid weer en roept spanning op. Het is ook geheimzinnig, want waarom ligt die paraplu daar op de grond, van wie is het en wat is er gebeurd met de eigenaar van de paraplu?
Mijn moeder was net als ik erg creatief. Ze schreef geen boeken maar wel altijd de mooiste kaarten en brieven, dozen vol, en maakte de mooiste kleding voor mij en mijn zus.