"Griekenland ziet heil in de ontwikkeling van 20.000 hectare PV parken voor export van hernieuwbare energie naar Duitsland volgens Ta Nea. " (bron)
De deal is simpel, als griekenland Duitsland het productiemiddel energie geeft, ontvangt het van Duitsland het geld om deze te kopen. Dit is economisch denken, en niet eens roboeconomisch, al zal het daar uiteindelijk wel op neerkomen. Het verschil tussen Keynsian economisch denken in deze context is dat de 20.000 hectare PV parken zullen worden aangelegd met dure leningen, dat ze na de afschrijving zullen worden vervangen ongeacht of ze nog langer mee zouden kunnen, dat Duitsland dus altijd voor de stroom moeten blijvenbetalen (hoe die vervoerd moet worden is nog de vraag, misschien met de hoog geleidende nieuwe ‘graphene’ koolstof filmen, in welk geval men voor elke gram royalties zal moeten betalen aan de VS/MIT).
Ter vergelijking, Cepalco in de Filipijnen runt een 1 MWp PV park op 2 hectare, en produceert daarmee gemiddeld 1,261,400 kWh per jaar. Op 20.000 hecate kan men dus (rekenend op vergelijkbaar hoge insolatie) 10 Gigawatt produceren.
In een Roboeconomische wereld zullen de panelen parken in Griekenland steeds goedkopere stroom leveren, tot ze met hun eigen energie het eigen onderhoud en zelfs de vervanging van panenlen zullen kunnen opvangen. In de Roboeconomie trenden alle kosten naar nul omdat de duurzame energie bronnen de schaarste van grondstoffen opheft en omdat er minder handel nodig is, en de kosten van transport ook steeds lager worden. Deze factoren maken op hun beurt een topzwaar fiancieel systeem volkomen overbodig.
Kijkt u voor panelen ook eens over de grens. De prijzen daar zijn aanzienlijk lager, hoewel vervoerskosten er wel bij komen. Als u 40 ct. per Wp bij de prijs optelt heeft u een redelijk beeld van u uiteindelijke kosten. De panelen worden in grote hoeveelheden aangeboden op Ebay. Er zijn geen invoerrechten op panelen.