Voordat je “geen probleem, nog een fijne avond, meneer” kunt zeggen, is de deur alweer dicht. Ik ben me bewust van het feit dat ik me zo ook wel eens gedraag naar opdringerige straatverkopers in Afrika (en soms ook in Nederland), en als ik aan het ontvangende eind van zo’n behandeling sta, weet ik weer waarom ik dat eigenlijk niet moet doen. Als collectant verdien je wel iets meer beleefdheid – je staat er immers ook maar in je vrije tijd.
Mensen die ‘s avonds de deur niet meer open durven of willen doen – je bent ze al eerder tegengekomen. Maar mensen die denken dat jij naast collecteren niets anders te doen hebt, zijn een categorie apart. Sommige mensen realiseren zich kennelijk niet dat jij dit vrijwillig doet en dat je overdag een baan hebt of naar school gaat. En dat dat ook geldt voor de meeste van hun buurtbewoners, dus doordeweeks overdag collecteren heeft weinig zin.
1. “Wat denk je, dat ik dat kan missen met mijn zielige AOW?” “Je denkt toch niet dat ik jullie directeur met zijn dikke Mercedes ga sponsoren?”
Rijdt de directeur van Jantje Beton in een Mercedes? Ik zou het niet weten. Misschien heeft hij wel een Ferrari 😉
Maar hoe dan ook, jij zit als collectant niet te wachten op iemand die zijn problemen met de overheid / de topmensen van liefdadigheidsorganisaties bij jou neerlegt. Bij zo’n retorische vraag sta je alleen maar met een mond vol tanden, je mompelt wat en je maakt dat je weg komt. Ondertussen heb je medelijden met de persoon die zo’n negatief wereldbeeld heeft en met de mensen om hem heen, die de hele dag naar hem moeten luisteren.
0. “Snotjong, ben ik dáárvoor naar de deur gekomen? Natuurlijk ga ik jou geen geld geven. Maak dat je wegkomt!”