Martinair: Amsterdam - Rhodos, 31 augustus 2006 | Luchtvaartnieuws
Martinair: Amsterdam - Rhodos, 31 augustus 2006
Ik ben op 31 augustus met Martinair naar Rhodos gevlogen. Vlucht MP0285 begon voor mij bij voorbaat al erg goed toen ik het toestel zag komen aanrijden. Het was de MD-11 die Martinair in de vakantieperiode van vrachtuitvoering had omgebouwd naar passagiersuitvoering. In eerdere vlucht verslagen had ik gelezen dat deze kist over meer beenruimte beschikt dan de A320's van Martinair.
Toen we gingen boarden bleek dat het toestel nauwelijks met passagiers gevuld was, nog niet eens de helft van de stoelen waren bezet. Waarschijnlijk moest het toestel een grote groep mensen van Rhodos naar Amsterdam terugvliegen en hadden ze daarom de MD-11 ingezet.
De vlucht verliep prima, weinig turbulentie, inderdaad heerlijk veel beenruimte en het is ook een relatief stil vliegtuig vergeleken met de kleinere Airbus A320's of Boeing 737's die op dit soort vluchten vaak ingezet worden. Wel merk je dat het een iets ouder type vliegtuig is: ouderwetse tv's aan het plafond en wat ouder type stoelen. Omdat het toestel normaal vracht vliegt zie je her en der wat beschadigingen en krassen op de ruitjes. Tevens zie je dat door het vaak verwijderen van het interieur (voor de vrachtvluchten) het allemaal niet meer precies naadloos en mooi op elkaar aansluit en op veel plaatsen licht beschadigd is. Maar dit wordt ruimschoots gecompenseerd door de heerlijke vliegkwaliteiten van de md-11. De landing viel een beetje in de categorie hard, maar niet vervelend.
Het eten was heel aardig. Een pasta, een marsje, een cakeje en voldoende te drinken. Niet bijzonder maar een prima hapje.
Het entertainment was redelijk onder de maat, een slechte film (de Sneeuwkoningin of zoiets), een Mister Bean aflevering die iedereen natuurlijk al kent, wat tekenfilmpjes en een aflevering van Friends. Het aanbod had beter gekund. Daar kwam bij dat juist de tv waar wij op moesten kijken last had van storingen, waarschijnlijk veroorzaakt door het niet goed aansluiten van de bedrading, jammer.
Personeel was heel vriendelijk. Er was uiteraard een overschot aan personeel omdat het toestel maar half vol was. We kregen voldoende aandacht en zeker voldoende mogelijkheden drinken te bestellen.
Mijn waardering van deze vlucht was een dikke 8, mede door het fijne vliegtuig.
De terugvlucht (MP0286) was 7 september met een A320. Een heel fijn en iets moderner toestel (qua interieur), maar toen merkte ik pas hoe lekker het is om met een wide body vliegtuig als de MD-11 te vliegen. In de A320 zit je een stuk krapper en had ik veel meer het idee opgesloten te zitten in een vliegtuig. Volgende keer wordt het zeker weer Martinair en hoop dan weer met de MD-11 te kunnen vliegen.