Na een fijne daghap bij Stayokay stap ik, met diverse lagen kleding aan, in de auto naar het Biesboschcentrum. Alhoewel het maar 10 minuten lopen is, zal het als ik vanavond terugga naar het hostel pikdonker zijn. En met een beetje geluk heb ik het intens koud dus is het wel zo fijn als ik met twee minuten rijden terug ben bij de warme douche.
Ik meld me bij de kanoverhuur die naast het Biesboschcentrum ligt. Ik ga met een klein groepje op pad om te kajakken door de kreken en uiteindelijk te genieten van de volle maan op het water. Eerlijk is eerlijk, ik heb best vaak gekajakt in mijn leven, maar nog niet eerder in mijn eentje in een kajak gezeten. Gelukkig word ik geholpen bij het in- en uitstappen van de kajak door de instructeurs (confession: ik ben er ooit naast gestapt en in het water beland … een minder charmante ervaring als je bedenkt dat dat op een soort van date was) en nadat iedereen plaats heeft genomen in zijn en haar kajaks, is het tijd om te gaan peddelen.
Inmiddels is het droog en af en toe prijkt er zelfs een zonnestraal tussen de wolken door. Zou het dan toch zijn dat we na zo’n regenachtige dag nog een volle maan mogen ervaren?
We beginnen met een stuk peddelen over het Moldiep, een vrij brede vaart. Binnen no-time heb ik het gevoel weer te pakken en word ik overspoeld door het gelukkige gevoel van jezelf over het wateroppervlak laten glijden. Niet veel verderop gaan we de eerste kreek in. We krijgen nog snel uitgelegd dat we vooral niet moeten vergeten dat bomen niet meegeven en dat we regelmatig even moeten bukken. Het is op dit moment hoogwater (het getijdeverschil kan in dit gebied wel zo’n 50 centimeter zijn) en dus zijn de overhangende bomen ineens een stuk dichterbij dan wanneer het laagwater is.
De eerste kreek is smal en ik heb moeite om er probleemloos doorheen te peddelen. Ik zie het stel voor me in het riet belanden en met mijn peddel blijf ik regelmatig achter een boom haken. Het is hilarisch, vooral omdat je constant bezig bent met bochtjes maken, afremmen, zorgen dat je niet keihard tegen een boom knalt en vooral niet omgaan. Met een beetje hulp van gids Peter kom ik weer op de juiste route nadat ik mezelf klem heb gevaren in het riet en na een flink stuk door deze kreek zijn we weer op open water zonder hindernissen.
De gidsen vertellen dat het volgende stuk nog een stukje uitdagender wordt maar dat we geluk hebben. Vanwege het hoogwater kunnen we erdoor, wanneer het laagwater is kan dit niet omdat je dan op de bodem blijft steken.