LES 231 (19 augustus)
Vader, ik wil me niets herinneren dan U.
1. Wat kan ik anders zoeken, Vader, dan Uw Liefde? 2Misschien denk ik dat ik iets anders zoek, iets wat ik vele namen heb gegeven. 3Toch is Uw Liefde het enige wat ik zoek, of ooit heb gezocht. 4Want er is niets anders dat ik ooit werkelijk kon wensen te vinden. 5Laat me mij U herinneren. 6Wat zou ik anders kunnen verlangen dan de waarheid omtrent mijzelf?
2. Dit is jouw wil, mijn broeder. 2En je deelt deze wil met mij, en ook met Hem die onze Vader is. 3Zich Hem herinneren is de Hemel. 4Dit zoeken we. 5En dit alleen zal ons gegeven zijn te vinden.
Deze les gaat over onze wil. Als de Cursus het woord "wil" gebruikt, heeft hij het over een fundamenteel, onveranderlijk deel van ons, het altijd vaststaande doel van ons Zelf. Hij heeft het niet over onze wensen en grillen, maar over onze wil.
In de tweede alinea richt Jezus zich rechtstreeks tot ons en zegt: "Dit is jouw wil, mijn broeder" (2:1). Het is de wil die we delen met hem en met God, onze Vader.
Wat is onze wil? Ons God herinneren, Zijn Liefde kennen. Dat is alles. Toen we begonnen met het lezen van de Cursus zullen slechts weinigen van ons de vraag: "Wat wil je bereiken in dit leven?" beantwoord hebben met de woorden, "mij God herinneren en Zijn Liefde kennen". En velen van ons hebben waarschijnlijk nog steeds niet het gevoel dat deze woorden bij hen passen. Deze les erkent dat: "Misschien denk ik dat ik iets anders zoek" (1:2).
Wat is dat "andere" dat we zoeken? Misschien rijkdom of roem, een vorm van veiligheid in de wereld, romantiek of opwindende seks, een leuke tijd of een rustig gezinsleven. We hebben het vele namen gegeven. En we denken dat dit de dingen zijn waar we naar zoeken. Maar wat we ook denken, dit is niet wat we werkelijk voor onszelf willen. Het zijn slechts vormen waarvan we geloven dat ze ons iets zullen geven. Maar we zoeken niet de vorm, we zoeken de inhoud. En die menen we in deze dingen te vinden.
En wat is die inhoud? Innerlijke vrede, voldoening, een gevoel van volledigheid en heelheid, een gevoel van waardigheid, een innerlijk weten dat we in essentie goed, liefdevol en geliefd zijn, een gevoel ergens bij te horen, waardevol te zijn. Deze dingen komen voort uit het herinneren van God en het kennen van Zijn Liefde. Ze zijn in ons aanwezig, niet buiten ons. Alleen wanneer we ons de waarheid over onszelf herinneren, alleen wanneer we ons onze verbondenheid met de Liefde zelf herinneren, zullen we vinden wat we zoeken. En we zullen ontdekken dat we zijn wat we zoeken en dat altijd al zijn geweest.
Zich Hem herinneren is de Hemel. Dit zoeken we. En dit alleen zal ons gegeven zijn te vinden (2:3-5).
Mij God herinneren is het enige waar ik werkelijk naar zoek. Daarom wil ik vandaag, in de ochtend en de avond, de tijd nemen om mezelf aan dit feit te herinneren: "Vader, ik wil me niets herinneren dan U". Ik wil elk uur even stoppen met waar ik mee bezig ben om dit te herhalen. En elke keer wanneer ik merk dat ik iets anders wil, zal ik mezelf vriendelijk corrigeren: God is het enige wat ik wil.
Wat is verlossing 1:
Om te beginnen is het belangrijk ons te realiseren dat de Cursus een andere betekenis aan het woord "verlossing" toekent dan traditionele religies. Verlossing betekent voor velen van ons: gered worden van de een of andere dreigende ramp; van de hel bijvoorbeeld, van een vreselijke straf, van de gevolgen van wat we verkeerd hebben gedaan. Het traditionele christendom gebruikt vaak het beeld van een verdrinkende man die een reddingsboei krijgt toegeworpen. De Cursus weerlegt dit idee: