INTO SOULRecensie: Estelle's frisse wind waait niet hard genoeg • INTO SOUL
Recensie: Estelle's frisse wind waait niet hard genoeg
Estelle's derde album All Of Me werd voorafgegaan door enkele singles die weinig indruk maakten. Maar huidige hit "Thank You" doet het goed in de Amerikaanse charts. Veel urban liefhebbers vinden het een typisch Mary J. Blige liedje, dat eigenlijk op haar My Life II album thuishoort.
Inderdaad, Estelle is beïnvloed door de hip hop soul van Blige en Lauryn Hill. Met laatstgenoemde werd zij dan ook vaak vergeleken toen debuutalbum The 18th Day uitkwam. De combinatie van rap en zang deden denken aan een Britse versie van L-Boogie.
Dit rauwe geluid maakte op Shine plaats voor een commerciëlere (lees: Amerikaanse) sound. Met succes, want de singles "American Boy" en "Come Over" werden grote hits. Meteen viel op dat Estelle minder rapte en meer zong. Opvallend, omdat zij niet de allerbeste vocalist is.
Juist de combinatie van zang en rap met Brits accent, maakte haar een frisse wind in de urban wereld. Maar ook Estelle's huidige stijl ligt goed in het gehoor, omdat haar persoonlijkheid de poppy liedjes een eigen karakter geeft. Deze stijl hanteert ze jammer genoeg niet op het hele album.
All Of Me opent met het lekkere "The Life", waarop Estelle weer even rapt. Op de tweede track "International (Serious)" is zij nauwelijks te horen, maar het wordt vast een hit dankzij de bijdrages van Chris Brown en Trey Songz.
Net als "Break My Heart" met rapper Rick Ross lijkt dit nummer vooral te zijn gemaakt om te scoren bij het Amerikaanse publiek.
Estelle komt juist volledig tot haar recht op frisse liedjes als "Back To Love", "Love The Way We Used To" en "Wonderful Life". Deze klinken uniek en laten een positief gevoel achter. Net als het ultracoole "Cold Crush", misschien wel het beste nummer op het album. Die eer zou ook naar energiebommetje "Do My Thing" kunnen gaan, waarop Janelle Monáe meedoet.
All Of Me is een onsamenhangend album, omdat sommige standaard liedjes de frisheid van een rappende London-chick wegkapen. Enkele interludes met diepzinnig bedoelde gesprekjes moeten voor een homogeen gevoel zorgen, maar halen het niveau juist nog meer omlaag. Bovendien zijn het schaamteloze 'rip-offs' van de interludes op The Miseducation of Lauryn Hill.
Toen Estelle in 2004 doorbrak was zij een grote belofte. Met album nummer drie maakt ze deze nog steeds niet helemaal waar. Op All Of Me kunnen we haar frisse wind weer eens voelen en horen. Maar het is jammer dat Estelle's frisse wind niet hard genoeg waait.