Self-monitoring is een persoonlijkheidsconstruct dat is ontwikkeld door Snyder (1974). High self-monitors zijn mensen die zich bij uitstek bewust zijn van de sociale context waarin zij zich bevinden. Van dit type mens wordt aangenomen dat zij hun gedrag aanpassen aan de actuele situatie waarin zij zich bevinden. Low self-monitors zijn mensen die zich meer oriënteren op hun eigen opvattingen en overtuigingen. Hierdoor zijn zij minder geneigd om hun gedrag aan te passen aan de sociale situatie waarin zij zich bevinden. Galbraith (1992) heeft dit self-monitoring construct geïmplementeerd in zijn onderzoek om onderscheid te kunnen maken in de mate waarin schrijvers rekening houden met de retorische context van de schrijftaak. Galbraith veronderstelt dat high self-monitors eerder geneigd zullen zijn om hun tekstdoelen te definiëren aan de hand van de retorische context, terwijl low self-monitors eerder geneigd zullen zijn prioritiet te geven aan het opschrijven van hun persoonlijke opvatting en zodoende eerder al schrijvend zullen denken.
Referenties
Galbraith, D. (1992). Conditions for discovery through writing. Instructional Science, 21, 45-72.
Snyder, M. (1974). Self-monitoring of expressive behavior. Journal of Personality and Social Psychology, 30(4), 526-537.
Auteurs:
Veerle Baaijen
+ posts
Veerle Baaijen werkt als universitair docent voor de afdeling Taalbeheersing van het Nederlands aan de Rijksuniversiteit Groningen.