Dark was the night heet de dubbel-cd waarvan we in dit programma al vaker tracks draaiden, en waarvan de opbrengst gaat naar de organisatie Red Hot in het kader van aidsbestrijding. Nog eenmaal een keuze van het project, van Iron & Wine ditmaal, achter welk pseudoniem de Amerikaanse zanger en muzikant Sam Beam schuil gaat.
De openingstrack van de nieuwe cd van de Marokkaans-Nederlandse groep Kasba. Op de nieuwe plaat Darna heeft de groep alle elektronica van zich afgeschud en dat doet het geluid goed.
De jonge muzikanten folk-muzikanten die vaak wordt aangeduid als de freak folk-scene zorgt er voor dat hun bijna vergeten voorgangers uit de jaren ’60 en ’70 aan de vergetelheid onttrrokken worden. Een paar jaar geleden werd folkzangeres Vashti Bunyan herontdekt, dit jaar is het de beurt aan zangeres Kath Bloom uit Connecticut. Eerst verscheen een heruitgave van haar mooiste werk uit de jaren ’70, deze maand verschijnt een tribute-plaat waarop artiesten als Devandra Banhart en Bill Callahan nummers van de inmiddels 57-jarige zangeres spelen. The breeze/ my baby cries, het nummer dat u hoorde, verscheen oorspronkelijk in 1982. De gitarist is Loren MazzaCane Connors.
Met Beware heeft de meestal net iets te grillige Will Oldham een van z’n meest consistente platen gemaakt, opnieuw onder het pseudoniem Bonnie ‘Prince’ Billy. Of daarmee de magie een beetje weg is, is voer voor discussie. Gisteravond trad hij op in Amsterdam.
The ancient commonsense of things van de derde cd (Grrr..) van het voormalige punkduo Bishop Allen uit Brooklyn. Die naam? Het kernduo Justan Rice en Christian Rudder woonde na hun opleiding aan Harvard University een tijdje aan de Bishop Allen Drive.
I can wonder what you did with your day heet de nieuwe cd van de Canadese zangeres Julie Doiron. Die titel is ontleend aan een zinnetje uit dit nummer, Nice to come home. Doiron, die zich vroeger nog wel eens bediende van de naam Broken Girl, heeft al een plaat of vijftien op haar naam staan waarop ze steevast wordt bijgestaan door haar ex, met wie ze behalve twee kinderen ook een muzikaal verleden in de band Eric’s Trip deelt.
Eén van de mooiste stemmen uit de soulgeschiedenis, en na een lange periode in de luwte is ze (vergelijkbaar met Bettye Lavette) sinds een paar jaar weer terug in de schijnwerpers: Candi Staton. Zaterdagavond treedt de inmiddels 69-jarige deep soul-diva, die zojuist de cd Who’s hunting now? uitbracht, op in de Melkweg in Amsterdam. We draaien haar versie van She called me baby, uit haar hoogtijdagen eind jaren ’60, begin jaren ’70. Deze opname stamt uit 1971 en is terug te vinden op de titelloze cd (een paar jaar geleden verschenen op Damon Albarns Honest Jon’s records) die haar terugbracht in de belangstelling en vervolgens terug deed keren naar de seculiere muziek. She called me baby werd geschreven door Harlan Howard en ook opgenomen door onder anderen Ella Washington, Patsy Cline en Charlie Rich.
Jarenlang bracht Emil Svänängen uit het Zweedse Jönköping zijn liedjes in eigen beheer uit op zelfgebrande cd’tjes die hij verspreidde onder vrienden en bekenden. De afgelopen jaren verschenen de cd’s in rap tempo bij officiële labels. Onder de naam Loney, Dear maakt Jönköping zachtaardige liedjes met een scherp randje. Zondagavond trad hij op in Nijmegen, en over een paar weken keert hij terug voor optredens in Nederland.
Dinsdagavond in Paradiso in Amsterdam ter promotie van de jazzy nieuwe cd Saskamodie: Mocky. De in Berlijn woonachtige muzikant komt uit dezelfde scene als bijvoorbeeld zangeres Feist, met wie hij een paar jaar geleden dit duet opnam.
So far around the bend, de bijdrage van de groep The National op op de onvolprezen compilatie Dark was the night, waarvan de opbrengsten ten goede komen aan research in het kader van de bestrijding van aids. Twee leden van de groep, Aaron en Bryce Dessner, tekenden voor de produktie voor het project. Dit is dus hun eigen bijdrage.
Opnieuw een track van het Dark was the night-project. Die is van Iron & Wine, achter welk pseudoniem de Amerikaanse zanger en muzikant Sam Beam schuil gaat.
Vrijdagavond treedt ze op in Paradiso in Amsterdam, zaterdagavond in Het Patronaat in Haarlem: de Britse zangeres Holly Golightly die al meer dan 15 platen op haar naam heeft staan, hier te horen samen met de groep The Greenhorns in een nummer dat u zou kunnen kennen van de soundtrack van Jim Jarmusch’ film Broken Flowers, maar ook van de Ster-reclame, want kledingketen H & M gebruikte het nummer een paar jaar geleden ter ondersteuning van hun campagne.
Joker’s Daughter is een gelegenheidsproject van de Londense zangeres Helena Costas en de producer Danger Mouse. Hun gezamenlijke cd The last laugh verschijnt in de vroege zomer, dit is alvast de single Worm’s head.
Onder de naam Smog maken hij jarenlang prachtige lo fi-platen, sinds twee jaar verschuilt Bill Callahan zich niet langer achter dat pseudoniem. Om ons te laten wennen aan de naamsverandering stond het woord Smog zelfs een tijdje tussen twee haakjes: (Smog). Lo fi is zijn geluid ook bepaald niet meer te noemen, want op zijn tweede plaat onder z’n eigen naam treden strijkers en blazers aan die zorgvuldig voor de omlijsting zorgen. Het kan verkeren. Hij blijft hoe dan ook een van de beste songschrijvers van z’n tijd. Getuigde de vorige cd nog van zijn liefdesgeluk met harpiste en zangeres Joanna Newsom, op de nieuweling blijkt de relatie al weer verbroken en is Callahan weer de vertrouwde melancholicus. Van de nieuwe cd Sometimes I wish we were an eagle het nummer Eid ma clack shaw.
Someone, van Elysian Fields, vernoemd naar het hiernamaals in de onderwereld van de Griekse mythologie. Het cult-duo komt uit New York, maar heeft vooral een grote aanhang in Frankrijk. Het languissante Someone komt van de cd The afterlife.
Cheerleader, van de nieuwe, derde cd Veckatimest van het kwartet Grizzly Bear uit Brooklyn. Grizzly Bear is overigens ook van de partij op de dubbelaar Dark was the night. Daniel Rossen, spil van de groep, maakte eerder ook deel uit van Department of Eagles.
Mirah Yom Tov Zeitlyn heet ze voluit, maar voor de platenhoeven beperkt de 36-jarige zangeres uit portland, Oregon het maar tot Mirah. Van haar nieuwe cd (a)Spera het nummer Generosity.
De opener van de tweede cd van Elvis Perkins, de zoon van acteur Antony Perkins die twee jaar geleden debuteerde met een plaat over de nasleep van 9/11 (bij de aanslagen kwam zijn moeder om het leven). De nieuwe cd heet Elvis Perkins in Dearland.
De nieuwste sensatie uit het altijd creatieve Reyjavik: de groep Hjaltalin, deze week te zien en te horen op Motel Mozaique. Behalve zanger Högni en zangeres Sigga bestaat het gezelschap uit een bassist, een drummer, een gitarist, een klarinettist, een violist, een pianist en een accordeonist. Traffic music is terug te vinden op de cd Sleepdrunk seasons, die werd geproduceerd door de verwante Benni Hemm Hemm en Gunni Tynes van múm.
A Camp was aanvankelijk bedoeld als een neven-projectje van Nina Persson, de zangeres van de Zweedse popgroep The Cardigans. Maar terwijl we van The Cardigans al lang niks meer hebben gehoord, verschijnt nu de tweede cd van A Camp. Van die plaat Colonia draaien we het nummer Chinatown. A Camp was deze week te zien en te horen tijdens het Motel Mozaique-festival in Rotterdam (9-12 april).