Levenskeuzes maken, wat je voor je carrière eigenlijk al op jonge leeftijd moet doen, is verre van eenvoudig. Ingegeven door wat scholen die je bezocht hebt, wat informatie van internet geplukt en/of ouders die een stempel drukken op “wat verstandig is”, maakt voor veel jonge mensen wat ze in de toekomst denken te gaan doen. Waarbij lang niet altijd wordt gekeken waar mensen op andere vlakken in uitblinken, zich helemaal in thuis voelen of gewoon gevoel voor hebben. Dat maakt zeer waarschijnlijk ook dat slechts zo’n 30% van de mensen uiteindelijk het beroep invulling geeft, wat in het verlengde ligt van hun scholing.
Ook in de relationele sfeer gaat het nogal eens zo, immers één op de drie relaties stopt vroegtijdig en dat heeft verschillende redenen. Willen we het perfecte, maar hoe kan dat als je jezelf niet eens goed kent? We stappen van het een in het ander en heeft niet zelden te maken met hoe goed we onszelf kennen. Anders ligt het voor degene die het wel weet…
Je moet sterk in je schoenen staan als jongeling om de keuzes die verstandig zijn, maar niet of nauwelijks je gevoel raken, te weerstaan. Waar de een op jonge leeftijd al weet wat hij/zij wil, geldt dit lang niet voor iedereen en dus volgt menigeen een “verstandige” keuze. Het is een relatief kleine groep die van jonge leeftijd af aan weet wat hij/zij wil én er ook voor gaat.