EXTRA TIP deze extra-tip is niet opgenomen in ons vast parcours maar is gemakkelijk te doen op eigen initiatief.
Vanaf Station Bilzen kan je al wandelend naar het vertrekpunt van onze wandeling te RIJKHOVEN (±4km), start dan aan de - katteberg - 2de weg rechts van het station en volg de aanwijzingen "Biesenpad-Alden Biesen" (hier zijn wel geen eurek@-markeringen). Laat je auto maar thuis deze keer ! OF KLIK HIER
Het Poortgebouw, de vroegere hoofdingang, is omgeven door dreven die leiden naar de omliggende dorpen. Kastanjedreef (Bilzen), Lindendreef of Maastrichterallee (Hoeselt), Eikendreef (Kleine Spouwen-Martenslinde), Olmendreef (Weert).
Onderweg bemerk je soms INFOZUILEN met teksten aangebracht over bijvoorbeeld het fructuarium en de rentmeesterswoning. De twee opmerkelijkste infozuilen staan aan het Apostelhuis en in de Katteberg in BILZEN. Enerzijds is er een picknicktafel met een afbeelding van de (zeven) dreven die vanuit het Apostelhuis vertrekken. De trambank aan de Katteberg verwijst dan weer naar de vroegere tramlijn.
Hier worden de verschillende wandelwegen uitgestippeld, namelijk een variatie aan boomgaarden. de omliggende weilanden hebben nog veel HOOGSTAMBOOMGAARDEN, die rond de 100 jaar oud zijn.
Oude rassen werden terug geïntroduceerd en geënt op de jonge onderstam. Het fruitpatrimonium omvat kersen, appelen, peren en pruimen.
In maart 2010 startte het Agentschap voor Natuur en Bos met planten van nieuwe perelaars voor het herstel van de dreef in zijn oude glorie. Om het effect van de dreef te versterken, is gekozen voor één hoofdboomsoort, variëteit ‘Legipont’ die om de twee bomen geplant zal worden. Tussenin komen dan verschillende perenvariëteiten om de fruitcollectie verder uit te bouwen.
De Engelse tuin was in 2017 gesloten wegens renovatie en is nu weer toegankelijk voor iedereen (van 9u tot21u) -ook rolstoeltoegankelijk-. In december 2016 is gestart met de langverwachte renovatie van de Engelse tuin.
De Engelse tuin van Alden Biesen is een van de weinige publieke Engelse tuinen in België. Hij is in 1786-1787 aangelegd in opdracht van de laatste landcommandeur Frans von Reischach. Architect Ghislaine-Joseph Henry ontwierp de tuin in de voor die tijd typerende ‘Engelse stijl’ met kronkelende lijnen.
De Engelse tuin is nu grondig gerenoveerd. Drastische kapwerken werden uitgevoerd om het park te verjongen, om de aanwezige monumentale bomen vrij te stellen van concurrentie en om meer licht toe te laten.
De nog herkenbare authentieke elementen zijn bewaard, beschermd en/of gerestaureerd zoals de Minervatempel, de grot, het Belvedère (theepaviljoen) met ijskelder en de ruïneresten van de kluizenaarshut of hermitage. De oorspronkelijke rivier is gereconstrueerd als een ‘droge’ bedding. Nieuwe invullingen kregen een plaats: blikvanger hierbij is de vertelplek met drie gestileerde vertelhutten, een vaste picknickplaats en een nieuwe brug over de ‘rivier’.
Binnen de oorspronkelijke vorm van de moestuin verschijnt een nieuwe blikvanger, namelijk een prairietuin. Deze levert een bloemenspektakel op van juni tot oktober. In de Engelse tuin is het historisch padennetwerk maximaal behouden en verbeterd.
De integrale toegankelijkheid van de tuin is belangrijk. Evenwijdig met de gracht was er reeds een rolstoeltoegankelijk pad aanwezig, dat deel uitmaakt van een groter wandelcircuit rond het kasteel.
Doorheen de 230-jarige geschiedenis van de Engelse tuin volgden verschillende eigenaars elkaar op. De kenmerkende stijlelementen van het oorspronkelijk ontwerp waren hierdoor vervaagd. Gedurende de laatste decennia was de tuin door een gebrek aan beheer en financiële middelen bovendien steeds meer geëvolueerd naar een inheems loofbos. Door de renovatiewerken werd er aandacht besteed aan de aanwezige natuurwaarden, een goede toegankelijkheid en een duurzaam beheer.
Rietvelden zorgen voor een natuurlijke waterzuivering. Riet bevat holle stengels waardoor zuurstof tot in de wortels kan doordringen. De oever van de vijver helt geleidelijk af zodat kikkers, padden en salamanders gemakkelijk hun weg vinden.
Erosiegeulen met natuurlijke insnijdingen in de hellingen werden door de landbouwers gebruikt als weg zodat er een uitholling ontstond. Holle wegen herbergen een microklimaat en hebben een bijzondere natuurwaarde voor planten en dieren.
Het Wijngaardbos is een natuurgebied ten oosten van VRIJHERN en ten zuiden van ALT-HOESELT. Het ligt op de grens van de gemeenten HOESELT en TONGEREN in vochtig-Haspengouw en wordt beheerd door Natuurpunt.
Het gebied bestaat uit een op het zuiden gelegen hellingbos en een kleinschalig Haspengouws landschap met weilanden, hoogstamboomgaarden, knotwilgen, holle wegen en dergelijke..
Tot begin 19e eeuw waren er wijngaarden op de helling waar nu het bos is gelegen. Beneden aan de helling loopt een beekje, de bijloop 's-Herenelderenbeek genaamd, dat één van de bronbeken van de Demer is.
In de helling bevinden zich een aantal bronnen die deze beek voeden. Een pas gebouwde takkenwal doet dienst als hotel voor heel wat insecten en vogels zoals het roodborstje of winterkoninkje, alsook als winterslaapplaats voor egels en amfibieën. Het extra zonlicht in het bos zal voor jong hout zorgen en meer diversiteit.
Het Wijngaardbos maakt deel uit van het Natura 2000-netwerk van Europees belangrijke natuurgebieden en geniet de financiële steun van de Europese Unie in het kader van natuurherstelproject LIFE Vochtig Haspengouw.
Het Haspengouwse glooiende landschap biedt zoveel moois en is telkens weer een uitdaging om deze (soms pittige) hellingen te bewandelen. U bewondert hier de holle wegen met de karrensporen die nu nog altijd de velden met de boomgaarden verbinden.
Deze afwisselende tocht tussen, koeien, paarden, velden, weidse zichten zal zeker een bezoekje waard zijn. Daarom willen wij u allen hartelijk welkom heten op deze tocht, tot dan …..