Mazda 323 P 1.3 LX (1998) Autotest - AutoWeek
Mazda 323 P 1.3 LX (1998)
Mazda dacht ooit met de driedeurs 323 Coupé een goede zet te doen, maar zonder een echte hatchback tel je in de com-pacte middenklasse niet mee. Mazda was dat even vergeten en voegde alsnog 'n hatch aan het programma toe.
Vergissen is menselijk en omdat automobielfabrikanten mensen zijn, moeten die ook wel eens op een genomen besluit terugkomen. Mazda sloeg enkele jaren geleden met z'n kleine middenklasser de verkeerde weg in. Omdat de F-coupé het binnen de diverse varianten van de 323 zo goed deed, besloot men de hatchback met z'n nagenoeg rechte achterkant te laten vervallen en in plaats daarvan ook een coupé uit te brengen. Bad mistake. Mazda-rijders die een 323 hatchback hadden, zagen het nieuwe coupeetje niet zitten, waardoor de verkopen van het sportief aandoende wagentje te wensen over lieten. Om hun vergissing te herstellen ontwikkelden de Japanners alsnog een nieuwe hatchback. Deze 323 P, die een plaatsje kreeg naast de bestaande 323-modellen, beleefde op de AutoRAI '97 z'n Europese debuut. Voor deze test kozen we de basisversie van de hatchback; de 1.3 LX.
De 1.3-krachtbron van de Mazda is een moderne zestienkleppen-motor met een inhoud van 1324 cc. Met een vermogen van 73 pk en een koppel van 108 Nm zijn de prestaties gemiddeld. Daarmee ligt de top van de Japanner bij 164 km/h. Voor de sprint 0-100 geeft Mazda 13,3 s op, wij noteerden 13,9 seconden. En de inhaal-oefening (80-120) deed de Mazda met 14,5 en 20,7 s in de vierde en vijfde versnelling.
Het zal duidelijk zijn dat het er met 72 dB bij 100 km in de Mazda aardig rumoerig aan toe gaat. Gaat het tempo naar 120, dan stijgt het geluidsniveau voor het oor niet veel. De decibelmeter die nu 73 aanwijst, bevestigt dat. Maar het vreemde is dat 72 dB(A) bij 100 in de Mazda veel lawaaiiger klinkt dan 72 dB in andere auto's; duidelijk een minder plezierig timbre.
Mazda heeft de 323 een op Europese automobilisten afgestemde stuurbekrachtiging gegeven. Hij neemt de chauffeur dus niet te veel arbeid uit handen. De vering is aan de stugge kant, waardoor het comfort aan boord bepaald niet overhoudt als 't wegdek niet zo denderend is. Met snellere bochten heeft de hatchback geen moeilijkheden. En als het wat te hard mocht gaan, demonstreert hij een makkelijk te corrigeren onderstuur. Schakelen levert geen problemen op.
Dashboard en instrumenten-paneel van de Mazda 323 P zien er eenvoudig uit. Hier is geen ontwerper bezig geweest met het aanbrengen van bijzondere stijlelementen. Geeft niets, al had er toch wel wat geld aan beter ogende kunststof gespendeerd mogen worden. Dat gaat zowel op voor het dashboard als voor de rest van het leefgedeelte. Het interieur van de 323 P maakt trouwens in z'n totaliteit een weinig inspirerende indruk. Alleen de stoelbekleding zorgt nog voor een beetje fleur. De zetels zijn overigens stevige exemplaren, die veel zijdelingse steun geven. Prima, maar waarom zijn de gordels die bestuurder en passagier in deze stoelen moeten houden niet in hoogte verstelbaar?
Kleinere en grotere losse spullen die de 323-rijders bij zich hebben, vinden een plaatsje in lange ruimte portiervakken of in bescheiden vakjes links naast het stuur en achter de handrem. Ook is de Mazda twee bekerhouders rijk.
Je bereikt de achterbank van de Mazda 323 P via de rechter deur. Daar zorgt het walk-in systeem op de bijrijdersstoel voor een makkelijke instap. Achterin aangeland vind je voldoende ruimte voor hoofd en benen. Mazda heeft die ruimte op een slimme wijze geschapen. Je zit namelijk diep en de voeten kunnen ver onder de voorstoelen worden geschoven.
De bagageruimte meet 306 liter en kan via een in ongelijke delen omklapbare achterbankleuning worden uitgebreid.
Het model in deze vergelijking is een basisversie en dat zie je aan de uitrusting. Het openen en sluiten van de ramen vergt handwerk en voor het verstellen van de buitenspiegels geldt hetzelfde. Centrale deurvergrendeling ontbreekt, evenals een toerenteller, een startblokkering en een in hoogte verstelbaar stuur.
Het ontbreken van de mogelijkheid het stuur in hoogte te verstellen wordt overigens enigszins gecompenseerd doordat de zithoek van de bestuurdersstoel instelbaar is. Mazda monteert de airbag voor de bestuurder standaard en vraagt zo'n 1.000 gulden extra als er rechtsvoor ook een moet komen.