Mijn werk gaat over de maakbare mens. In hoeverre is een mens maakbaar en wat heeft een mens daarvoor over. We posten op Facebook en andere media een ideaal beeld van onszelf. Hoelang kunnen wij blijven voldoen aan de hoge eisen? Wil je echt succesvol zijn, moet je dan niet juist afwijken van de norm? Dit onderwerp inspireert mij om de mens en zijn omgeving in ruimtelijk werk, foto’s en collages meestal abstract te verbeelden. Waarbij ik erg geïnteresseerd ben op dit moment in het fragmenteren van beelden. Door twee of meer foto’s te weven, versnijden en weer samen te brengen, ontstaat een gefragmenteerd, vervreemdend geheel, waardoor het toch weer een harmonieuze samenhang vormt, waarin het leven wordt verbeeld. Er ontstaat een nieuwe werkelijkheid hierdoor en het geeft nieuwe mogelijkheden.