Jeepers Creepers 2 (2003) recensie – Filmliefhebber.com
19 september 2018 Paul Hauer Film review Laat een reactie achter
Een aantal jaren geleden werd ik aangenaam verrast door de horrorfilm Jeepers Creepers. In de film van regisseur en scenarioschrijver Victor Salva moesten Justin Long en Gina Philips het als broer en zus opnemen tegen een kwaadaardig wezen. Onschuldige voorbijgangers werden door de vreemd uitziende moordenaar van de weg gereden en als wanddecoratie gebruikt voor de kelder van een verlaten kerk. Ruim 2 jaar na deze vermakelijke horror komt Salva met het vervolg waarin het bloeddorstige wezen terugkeert. En hij is meedogenlozer dan ooit tevoren.
Vlak nadat zij het basketbal kampioenschap hebben gewonnen keren de scholieren terug naar huis. Maar tijdens de terugreis over een verlaten landweg krijgt de schoolbus een klapband. Terwijl de buschauffeuse en de begeleiders ontdekken dat er opzet in het spel is, proberen de tieners er maar het beste van te maken. Maar het plezier is van korte duur als de angstaanjagende Creeper (Jonathan Breck) ten tonele verschijnt en zijn zinnen gezet heeft op de onschuldige jongeren. Eén voor één vallen zij ten prooi aan het monster dat eens in de 23 jaar ontwaakt om 23 dagen dood en verderf te zaaien.
Hoewel de historie en het verleden van de Creeper nog steeds niet duidelijk is, is het mysterieuze er wel een beetje van af. We weten inmiddels hoe gruwelijk hij eruit ziet en dat hij allesbehalve goede bedoelingen heeft. Met behulp van overtuigende make-up effecten werd Jonathan Breck omgetoverd in het afgrijselijke monster dat de kenmerken van een vleermuis heeft. Terwijl hij in het eerste deel nog in een indrukwekkend oud barrel reed, vliegt hij in Jeepers Creepers 2 er vrolijk op los. Jagend op zijn prooi dat op een wanhopige wijze aan hem probeert te ontsnappen. Echt angstaanjagend en luguber wordt het nooit hoewel er een paar onsmakelijke momenten aanwezig zijn.
In tegenstelling tot het sterke eerste deel is Jeepers Creepers 2 wat milder en misschien ook wel iets saaier. Het verhaal kabbelt een beetje voort terwijl de setting inspiratieloos is. De grasvelden aan de kant van de afgelegen landweg waar de schoolbus met pech geparkeerd staat is allesbehalve interessant. En zeg nu zelf, voor de Creeper is er nauwelijks een uitdaging als de scholieren het op een open veld op het rennen zetten. Het wachten is dan ook op een beetje spektakel dat zo nu en dan in de vorm van een briljante slachtpartij komt, maar deze momenten zijn slechts op één hand te tellen. Het slot biedt dan nog wel wat meer vermaak, maar het is niet voldoende om het wankelende vervolg te redden.