Howler, de eerste song die Gore voor dit project had opgenomen, klinkt aanvankelijk industrieel en vrij log, met invloeden uit de electronic body music van de jaren negentig, alvorens er met een klassiek klinkende synthlijn de eerste warmte en menselijkheid inkruipt. Mandrill was de eerste track die Gore vorig jaar naar buiten bracht. Ook hier trekt hij donkere, machinale sferen op. En ook hier laat de eerste synthlijn even op zich wachten. Gore gaat duidelijk meer voor sfeerscheppingen dan voor songs. Ritmisch gebeurt er echter meer op Mandrill; de track komt vlotter van de grond en is energieker. Capuchin is vervolgens speelser van toon en lichter, al is dat relatief, want de grimmige ondertonen zijn niet van de lucht.
De elektronica van Martin Gore vindt zijn oorsprong in oude modulaire synthesizers, aangevuld met geluiden die je kunt herleiden tot de electronic body music uit de jaren negentig en de techno datzelfde decennium. Het prima, acht minuten durende Vervet is een mooi voorbeeld van dat laatste. Het staat ver van de dunne, zacht ratelende elektronische klanken die de afgelopen jaren in het poplandschap domineerden. Dat is eigenlijk wel zo lekker want die sound hebben we nu wel weer genoeg gehoord.
Met Howler’s End komt er alweer een einde aan The Third Chimpanzee. Het is een korte, ijle reprise die niet zo veel toevoegt, de klok een jaar of veertig terugzet en de ep qua sfeer wat richting de ‘synthesizer greatest’ trekt. De vier tracks die aan Howler’s End voorafgaan zijn interessanter: een indringende mix van zware metalen en lichtere, maar nog steeds stemmige, elektronica. Dat gezegd hebbende, Gore blijft met deze instrumentale muziek wel wat onduidelijk hangen tussen een industriële soundtrack en donkere techno/triphop in de richting van Depeche Mode’s Ultra. Als zodanig blijft deze ep wat anoniem en afstandelijk. Maar misschien was dat precies wat Martin Gore wilde, voordat circus Depeche Mode weer losbreekt. The Third Chimpanzee klinkt in ieder geval bij momenten indrukwekkend en boeiend.
Herkent u dat gevoel, wanneer u in het vliegtuig duizenden meters boven begane grond door een van de vele raampjes...

Wat gebeurde er de afgelopen week in Almere? Bekijk het hieronder in het weekoverzicht. In dit overzicht gaat het onder andere over een overval op de Vodafone in het centrum, de daling van het aantal coronabesmettingen, een bonus voor boa’s en een flyer-actie tegen lachgas.
Vandaag verspreiden vrijwilligers van de Stichting Geen Drugs-Wel Leven flyers om aandacht te vragen voor de gevaren van lachgas. Na onder andere Zaandam, Diemen en Hoofddorp, komt de stichting nu naar Almere. De vrijwilligers van de stichting zullen tussen 14:00 en 16:00 uur te vinden zijn bij De Diagonaal.
De week begon met een nieuwtje over wat de PVV noemt ‘moderne boekverbrandingen’. Nederlandse bibliotheken verwijderen op grote schaal kinderboeken met Zwarte Piet. Volgens koepeldirecteur Anton Kok is dat ‘logisch’ en ‘passend bij de tijdsgeest’. ‘Het is goed dat bibliotheken hun verantwoordelijkheid nemen’. Zo is te lezen bij het Algemeen Dagblad. De PVV in Almere heeft vragen gesteld.
De vijftigste vlog van ‘Bij ons in Almere’ is er. Op het platform bijonsinalmere.nl vloggen Almeerders over hun dagelijks leven. Almeerders geven zo een uniek inkijkje in hun leven, nu onze wereld zo is veranderd de afgelopen maanden. ‘Bij ons in Almere’ is een samenwerking van Avanti Almere en de gemeente.
Goed nieuws deze week. Het aantal vastgestelde besmettingen is in Almere gedaald. Het gaat om 479 positief geteste personen. Vorige week waren het 587 mensen. Volgens de meest recente weekcijfers is er die week één Almeerder overleden aan het virus.