Dating blog van Match4me.be: Kalverliefde
Soms denk ik met weemoed terug aan die jeugdige liefdes. Iedereen is wel eens verliefd als hij jong is. Soms is het wederzijds, soms ook niet. Maar het is op die leeftijd vaak onduidelijk of het echte liefde betreft. Wanneer weet je of zij (of hij) de ware is? Vele mensen zeggen dat je het hart moet volgen. Ik had in mijn adolescentie nogal vaak de neiging om af te gaan op de rede, ondertussen weten we beter. Toch is het ook een stukje nostalgie.
Mijn eerste vriendinnetje situeert zich in de kleuterklas. Wendy heette ze. Gezien de leeftijd, waren we echt close. Hand in hand op t schoolplein. We gaven elkaar ook wel eens kusjes op de mond. En dat deed je normaal alleen bij mama en papa. Toen ik naar een de basisschool ging, vervaagde de band. Echt uitgemaakt hebben we het nooit, de 'relatie' doofde eerder als een nachtkaars uit.
Op de basisschool had ik een relatie van een week. Ik herinner me nog dat zij mij leuk vond, ik was echter niet verliefd. Toch had ik zoiets van: waarom niet? Iedereen om me heen verklaarde me gek. Die negatieve evaluaties zadelden me op met een vreemd gevoel, na een week heb ik de stekker eruit getrokken.
Er zijn natuurlijk ook de onbeantwoorde liefdes. Meisjes die ik wel leuk vond, maar waarvan ik de indruk kreeg dat zij mij niet zo fijn vonden.
Één keer ben ik er te laat achter gekomen dat ik echt verliefd was; tijdens de beginjaren van het middelbare onderwijs. We werden met een busje naar het zwembad gebracht. Omdat we achteraan onze plek hadden, zaten we elke rit een aantal minuten alleen in dat busje. We konden tijdens die luttele minuten elkaar veel vertellen. Zij had officieel verkering met een jongen die een paar rijen naar voren zat. Maar op een gegeven moment gaven ook 2 andere jongens aan verliefd op haar te zijn. Ik had toen nog geen gevoelens. Ze wist me te vertellen dat ze alle aandacht moeilijk kon plaatsen. Ze liet me in haar hart kijken.
Plots was het echter zomervakantie. Het daagde me dat ik haar best wel miste. Zeker toen we het jaar erop niet meer met de bus gingen zwemmen. Ik realiseerde me dat ik waarschijnlijk echt verliefd was. Het was echter te laat… . De verliefdheid vervaagde, uit het oog…uit het hart.
Als ik daar nu als volwassene op terugkijk, was die 'kalverliefde' best wel schattig. Ondertussen zijn we erachter dat je vooral op je gevoel moet afgaan, in combinatie met een gezonde dosis postief realisme kan dit vonken opleveren!