Niet alleen is het zogenaamde 'recht op terugkeer' niet verankerd in internationaal recht, het gaat in tegen het Joodse recht op zelfbeschikking, een recht dat wel is verankerd in het internationale recht. Dit recht wordt tot op vandaag ontkend door de 'gematigde' Palestijnse Autoriteit en de PLO, die ontkennen dat de Joden een volk zijn en hun binding met het land Israël/Palestina ontkennen. Het is dus niet Israël dat het internationale recht schendt door de vluchtelingen niet toe te laten, maar de PA door dit te blijven eisen en daarmee welbewust probeert een einde te maken aan de Joodse zelfbeschikking.
NB: nadat ik dit en het vorige artikel had geschreven, zag ik vandaag (zaterdag) twee artikelen op de Jerusalem Post en Hudson New York over de vluchtelingenkwestie. Khaled Abu Toameh betoogt net als ik dat de wens tot terugkeer de vrede in de weg staat en dat de Palestijnen daarom duidelijk gemaakt moet worden dat die eis niet reëel is. Hij pleit voor het instellen van een internationaal fonds en meent dat zowel de Arabische staten als Westerse landen bereid moeten zijn vluchtelingen op te nemen. Uiteraard moeten zij die dat willen zich in de te vormen Palestijnse staat kunnen vestigen. Hij schrijft: