Veertig Dagen, mijn zoektocht naar troost - Beweging van Barmhartigheid
Recensent: Willie Gardien
Hoe rouw je? Als je tegelijkertijd wilt doorgaan: met werken, met studeren, met muziek maken, met lief te hebben? Is er ruimte voor rouw? Geven we onszelf voldoende tijd en ruimte om te rouwen?
'Ze wil haar rouw niet altijd tonen aan mensen die in een gebied leven waar voortdurend restricties zijn en de vrijheid van de bewoners ingeperkt is.'
Het zijn vragen die ik me zelf stelde tijdens het lezen van het boek van Samira Dainan 'Veertig Dagen, mijn zoektocht naar troost'. De auteur beschrijft de veertig dagen na het overlijden van haar vader in november 2014. Na zijn begrafenis in zijn geboortedorp in Marokko reist ze naar Jeruzalem op uitnodiging voor een uitwisselingsprogramma met muzikanten in Israël en in de Palestijnse Gebieden. De auteur, het enige kind uit het huwelijk van een Marokkaanse vader en een Nederlandse moeder, heeft na een korte carrière als juriste, gekozen voor een carrière in de muziek.
Ze beschrijft in een toegankelijke stijl haar verblijf bij haar vaders familie tijdens de begrafenis in zijn geboortedorp. Midden tussen haar Marokkaanse familie en de vrienden van haar vader moet ze soms haar aanwezigheid bij sommige rituelen afdwingen tegen de traditionele gebruiken in. Ze beschrijft een Marokkaanse werkelijkheid die gevuld is met heiligen, God en geesten.
De meeste hoofdstukken van haar boek gaan over haar eenzame verblijf in Jeruzalem, waar ze de rouwperiode om het verlies van haar vader voortzet. Jeruzalem – de stad waar de drie monotheïstische godsdiensten samenkomen – is eveneens een plek die gevuld is met heiligen en met God. Ze wil haar rouw niet altijd tonen aan mensen die in een gebied leven waar voortdurend restricties zijn en de vrijheid van de bewoners ingeperkt is. Niet vanwege geldende tradities of gewoontes, wel vanwege angst en geweld. In het samen muziek maken, het samen zingen, vindt ze troost. Samira beschrijft het invoelend, zonder sentimenteel te worden.
Tussen de beschrijvingen van haar verblijf in Jeruzalem verraste de auteur me door soera's op te nemen, een bijbeltekst, een gedicht van Mahmoud Darwish, een Joods gebed. Deze teksten zijn allen geschreven in een bloemrijke, poëtische taal. Put Samira troost uit deze teksten in haar zoektocht? Als liefde en verdriet op deze bloemrijke wijze worden verwoord dan is het troostrijk. In ieder geval heeft het voor deze lezer gewerkt.
Samira eindigt met een kort gedicht van haar vader Ahmed: Laat mij nog een keer praten over mijn jeugd, zo zoet. Ze is als een mooi liedje, dat mijn ziel bereikt als mijn einde is gekomen.
Uitgeverij: Ambo|Anthos, 2016
ISBN: 9789026328541
Samira Dainan is schrijfster en zangeres. Ze werkte onder meer samen met de Amsterdam Klezmer Band en trad op op festivals als Lowlands en Read my World. Veertig dagen is haar debuut.