El Rocio en Natuurpark Donana | Slakken op reis
El Rocio en Natuurpark Donana
"Kijk, links een witte ibis" of "daar, rechts ooievaars". Met deze en soortgelijke aanwijzingen rijdt en loodst onze chauffeur/gids van www. Dononareservas.com ons en onze mede-passagiers in een enorme, groene 4x4 wagen door het noordelijke deel van Nationaal Park Donona.
Camperreis Spanje Dag 31 en 32
We hebben deze excursie geregeld bij de receptie van camping La Aldea in El Rocio en zijn 's morgens om 8 uur opgehaald voor een 4 uur durende rondrit. Het wordt een prachtige tocht door dit in 1969 tot Nationaal Park – voorheen jachtgebied van de Koning en rijke particulieren – aangewezen gebied. We komen door bos met parasoldennen, kurkeiken en wilde olijfbomen, langs een soort savannegebied en langs drassige weiden, poeltjes en moerassen. Echte wegen zijn er eigenlijk niet; we hobbelen over met diepe sporen doorgroefde mulle zandpaden.
Op excursie in Donana Nationaal Park
Hert in Donana Nationaal Park
Talloze vogels. In deze tijd van het jaar veel watervogels
Halfwilde paarden bij Donana Nationaal Park, vlakbij El Rocio
Onze gids ziet alles en weet veel. In het Spaans en Engels vertelt hij over de flora en fauna en wijst bijzonderheden aan. Hij benoemt de vele vogels, ziet herten tussen het hoge gras en vertelt hoe belangrijk konijnen hier zijn als voedsel voor de lynx, die in het park voorkomt. We zien deze schuwe katachtige niet; wel vindt onze gids een pootafdruk.
We hebben genoten van deze tocht door dit enorme natuurgebied, dat een flink stuk ten zuidwesten van Sevilla ligt..
Bijzonder is ook, dat het hele natuurpark geen rotsen, stenen of bergen kent. Het is zo vlak als we in Nederland gewend zijn. Hoewel de vegetatie heel anders is kun je het bijna vergelijken met een combinatie van de Hoge Veluwe en de Biesbosch, met dien verstande dat de natuur hier reikt zover als je kunt kijken en niet wordt onderbroken door bebouwing of hoogspanningsmasten. Al met al in onze ogen een bijzonder stuk Spanje.
Onze gids heeft het niet genoemd maar echt goed gaat het niet met dit natuurpark. De bijzondere natuur wordt bedreigd door watertekort, ontstaan door het onttrekken van grondwater voor de landbouw en voor het groen houden van golfterreinen. Collega-reizigers en bloggers campersmuikje schrijven er over.
Zelf fietsen we nog naar het kleine informatiecentrum van het Nationaal Park, net voorbij El Rocio en daarvandaan naar een uit 1960 daterend jachthuis, dat nu dienst doet als klein museum. Ook wandelen we een natuurpad.
Het plaatsje El Rocio, op een steenworp afstand van de camping, ligt midden in dit natuurgebied. Het is bekend om de grote Pelgrimage, die ieder jaar met Pinksteren wordt gehouden. Tienduizenden leden van broederschappen uit heel Spanje trekken dan met versierde wagens, karren en tractoren dwars door het Nationaal Park naar El Rocio. Het spektakel trekt zo'n miljoen bezoekers.
Levendig weekend
Zo druk en spectaculair is het er nu niet maar toch is het ieder weekend druk in El Rocio. Een of meerdere van de meer dan 100 broederschappen, die allemaal een huis hebben in het stadje, houden in het weekend een bijeenkomst. Er is een speciale mis, er worden honderden kaarsen gebrand, mensen maken ritjes met paard-en-wagen, kinderen rijden op kleine paardjes en er wordt gegeten en gedronken. De grote witte kerk is duidelijk het middelpunt.
Straat in El Rocio,let op de kuilen en plassen in de zandstraten
Levendige zondag op het plein voor de kerk in El Rocio
Je paard bind je vast aan een houten balk
Spaanse kledij, te koop in El Rocio
Western-stadje
Bijzonder is dat de straten in het plaatsje niet geasfalteerd zijn maar bestaan uit zo goed mogelijk aangestampt zand, compleet met kuilen en plassen. Langs de trottoirs zijn de houten balken zichtbaar, waaraan je je paard kunt vast binden. In de winkels kun je de bekende traditionele strokenjurken, rijbroeken, korte jasjes en laarzen kopen. Het geheel doet denken aan een Western-stadje. Niet zo vreemd, als je bedenkt dat veel Spaanse emigranten naar Amerika in de 19e eeuw vertrokken uit deze streek en hun kledij en gewoonten mee namen.
Al met al is El Rocio een verrassend plaatsje, dat alleen in het weekend leeft en doordeweeks eigenlijk zo goed als uitgestorven is. Het bijzondere is dat het uiterlijk van het stadje in dit geval geen filmdecor is maar nog steeds deel uit maakt van een levende folklore.
We hebben drie nachten overnacht op ACSI-camping Aldea in El Rocio. Een goed verzorgde, grote camping met zwembad. Er is gratis wifi bij het restaurant. Minpuntje: er zijn nogal wat muggen. GPS: N 37.14226, W 6.48932