OPZIENBARENDE VERKLARINGEN VAN SPAANSCHE SOCIAALDEMOCRATEN drijf- De harde consequenties, die hieraan verbonden zijn, zullen wij ook moeten aanvaarden." En wat zijn nu die harde consequenties? En wie zijn nu die wij, die het moeten aanvaarden? Lees maar "Weer verder. Keus zegt n.1.: „Een volgens mij redelijke loonsverlaging van 20 tot 25% beneden het loon van 1929 is veel aantrekkelijker en effectiever, dan een waardevermindering van ruilmiddel." (Dus van het geld). Nu moet men weten, dat in alle groote exportbedrijven het loon vanaf 1920 tot 1930 al geminderd is met gemiddeld 25%, en dat nu reeds de toonaangevende bedrijven in ons land, o.a. de Scheepvaartvereeniging Noord, volgens haar jaarverslag 1933—'34 in 1935 weer met een loonsverlaging van minstens 15% zullen komen. Men ziet dus dat de woorden van den heer Keus reeds omgezet worden in de practijk, d.w.z.: 25% loonsverlaging is verkieslijker dan vermindering der waarde van den gulden. (Dat heet devaluatie.) Wij weten bij ervaring, dat loonsverlaging bittere ellende voor ons en ons gezin beteekent. Is devaluatie voor ons arbeiders dan een voordeel? Neen. Want devaluatie beteekent voor de arbeiders een indirecte loonsverlaging. Want als de nederlandsche kapitalist ons nu ƒ 30.— per week betaalt, zal hij bij een eventueele devaluatie van 25% ons in werkelijkheid uitbetalen een waarde van 30X ƒ 0.75 of ƒ 22.50. In de practijk is namelijk bewezen, dat devaluatie prijsstijging van de levensmiddelen ten gevolge heeft. Moeten wij dan toch maar de loonsverlaging accepteeren, die hier de heer Keus ons voorstelt? Neen. De arbeiders, op wier ruggen nu al sinds jaren de lasten van de crisis worden afgeschoven, zullen nu toch eens eindelijk aan het alles vernietigend kapitalisme een halt toe moeten roepen. Wij mogen niet in ledigheid aanzien, dat wij en °nze gezinnen krepeeren van ellende en armoede. En dat aan den anderen kant de groot-kapitalisten zich verlustigen in de rijkdommen ten koste van het zweet en bloed van het proletariaat bijeen gegaard. Ons Hollandje is gezegend met een aantal groote vakvereenigingen. Aan deze vakvereenigingen is verbonden een heele staf van uit de contributiegelden der arbeiders goed betaalde burocraten en leiders. Welnu, deze leiders roepen sinds tientallen jaren tot de arbeiders: „Komt tot ons, organiseert U bij ons, wij zijn de ware broeders. Wij zullen uw belangen behartigen. Wij alleen voeren den waren strijd!" En intusschen worden de belangen van de arbeiders verraden en verkocht. Want deze arbeidersleiders, die zich door hun positie geestelijk en rnoreel van de arbeidersklasse los gemaakt hebben, juichen van een overwinning op het kapitalisme, als zij door hun gekonkel in staat zijn geweest °rn een loonsverlagingseisch van 10% terug te brengen tot 5%. Daarom arbeiders in het transportbedrijf, wij die door de gebrekkige arbeidsvoorwaarden en het geraffineerde afjakker- en uitbuitingssysteem, met ons eene been in de gevangenis en het andere been in het graf staan, roepen u op om aan dezen Wantoestand in ons bedrijf een einde te maken en u te organiseeren. Wij roepen u op tot daadwerkelijken strijd voor verkorting van den arbeidstijd in ons bedrijf. Wij, de Ned. Synd. Fed. van Transportarbeiders, roepen u op om gezamenlijk met ons den strijd aan te binden: Tegen het uitbuitings- en af jakkersysteem, dat dood en ellende veroorzaakt. Tegen de verkrachting van de rechten, die ons in dit bedrijf toekomen. Tegen elke loonsverlaging. Transportarbeiders neemt de behartiging van uw levensbelangen in eigen handen. Vecht en strijdt met ons voor een sociale rechtsorde. Organiseert u in de Ned. Synd. Fed. van Transportarbeiders. Geeft u op als lid aan de Com•nelinstr. 81 huis, Amsterdam. Th. BRONHOFF OORLOGSACTIE VAN HET ROODE KRUIS Te Castricum is een vergadering gehouden voor Verplegenden in het Provinciaal Ziekenhuis aldaar, Waar zij werden aangespoord, zich op te geven voor Eerste Hulp bij Ongelukken en vervolgens zich aan te sluiten bij het Roode Kruis. Natuurlijk houdt dit verband met de voorbereiding van den luchtoorlog. Van verschillende kanten werd tegen deze militaire hulpverleening geprotesteerd. Van de 120 aanwezigen gaven zich slechts 25 op. Ook deze 25 menschen moeten met anti-militaristische lectuur worden bewerkt, opdat zij hun menschlievendheid niet vergooien in den dienst aan Mars. SAAMHOORIGHEID Door de nationale saamhoorigheid en offervaardigheid is de „Bond van Nationale Barmhartigheid", blijkens een persbericht, in de gelegenheid gesteld het verpauperiseerende proletariaat „gedragen" kleeding en schoeisel te verstrekken. Door de nationale saamhoorigheid en het egoïsme der bezitters liggen in magazijn de voorraden „ontdragen" kleeding en schoeisel opgestapeld en zijn onverkoopbaar, terwijl het proletariaat daaraan gebrek lijdt. Door de nationale saamhoorigheid en den winsthonger der bezitters worden levensmiddelen vernietigd, terwijl millioenen omkomen van gebrek. Door gebrek aan internationale saamhoorigheid en solidariteit van het proletariaat moeten zij lompen en vodden dragen, moeten zij blikvleesch en ander afval eten, moeten zij machteloos toezien, dat 9oede kameraden gebroodroofd worden omdat zij °P vergaderingen zwijgen, moeten zij het slikken, dat kameraden, aan de andere zijde der grens geboren, verboden wordt in het openbaar te spreken en te musiceeren, moeten zij het dulden, dat zij, die de menschheid de vredelievendste middelen Propageeren om een waanzinnige slachtpartij te ^oorkomen, worden gekerkerd. internationale Saamhoorigheid en solidariteit der arbeiders kan alleen de menschheid van onder9ang redden en de aarde voor het menschdom bewoonbaar maken. W. A. BRÜIN. De „Spaansche Lenin" weet van niets! Teodomiro Menèndez betuigt zijn onschuld! Het republikeinsche weekblad Manos Limpias te Madrid van 20 November publiceert verklaringen, die in de gevangenis zijn afgelegd door de sociaaldemocratische afgevaardigden Largo Caballero en Menèndez, toen zij bezocht werden door een commissie, die was samengesteld uit vertegenwoordigers van verschillende politieke fracties. Deze commissie had de officieele opdracht, de gevangen genomen afgevaardigden voor den aanvang Van het gerechtelijk onderzoek te hooren. Largo Caballera legde o.a. de volgende verklaringen af, die hij later in het proces-verbaal onderteekende: „Op den 4en of 5en October, precies weet ik dat niet meer, begaf ik mij naar mijn woning, juist als bij andere algemeene stakingen; dat is de politie zeer goed bekend. Ik ging naar huis, en het is onjuist, dat ik mij niet thuis heb bevonden Ik was thuis (Largo Caballero bedoelt tijdens den geheelen duur der beweging, die in Madrid 8 dagen duurde) en ik gaf opdracht, dat men, voor het geval iemand naar mij vroeg, moest zeggen, dat ik er niet was. Ik gaf dat bevel juist als bij andere gelegenheden ook, omdat ik in geen enkel opzicht in de gebeurtenissen ingreep, omdat ik niets te maken had met alles wat er mocht gebeuren; ik wilde met niemand in aanraking komen, absoluut met niemand De rechter-commissa- ris vroeg mij of ik contact had onderhouden met andere personen, ja hij zei mij, dat ik bevelen had uitgedeeld. En wanneer er gevangenen of andere personen zijn, die dat zeggen, dan wensch ik met hen te worden geconfronteerd, dan kunnen zij bewijzen wat zij zeggen. De rechter-commissaris heeft mij van de aanklacht niet in kennis gesteld, mij geen stuk doen toekomen Ik ben in mijn woning geweest, ik ben geen oogenblik uit mijn woning geweest en ben met niemand in aanraking geweest, ik kan dus ook niets geleid hebben. En wanneer men de voorbereiding der revolutionnaire beweging bedoelt, dan moet ik opmerken, dat ik, sinds ik minister was, voortdurend door de politie werd gevolgd, dag in dag uit en overal " Largo Caballero protesteert verder nog tegen alle praatjes, volgens welke hij gedurende de dagen der staking verkleed als ziekenverpleger, met baard en blauwe bril, door Madrid zou zijn gereden, dat hij een poging tot vluchten zou hebben gedaan enz Toen in Barcelona president Companys werd gevangen genomen, verklaarde deze tegenover de officieren, dat hij de verantwoording voor alles wat gebeurd was, op zich nam. Hij zeide dat, ofschoon niet hij, maar Dencas de eigenlijke drijfveer van den separatistischen opstand was geweest. Maar Largo Caballero verloochent zonder een spier te vertrekken de revolutionnaire Octoberbeweging der sociaaldemocratische arbeiders! Manos Limpias merkt naar aanleiding hiervan het volgende op: „Largo Caballero wordt vervolgd. Maar daar hij op eervolle wijze onder de monarchie, onder de dictatuur en onder de republiek zijn vaderland trouwe diensten heeft bewezen, protesteeren wij tegen deze vervolging. Largo Caballero is onschuldig! Hij heeft het verklaard, wij gelooven hem hierin... Ieder Spaansch edelman, die als rebel was opgestaan en het onderspit had gedolven, wist altijd dapper voor zijn daad uit te komen. Ook Companys deed dit. Fermin Galan sprak tot zijn rechters: „Ik wil niet, dat ander bloed dan het mijne vergoten wordt, ik heb een nederlaag geleden. Veroordeel mij, ik wil alles op mij nemen." Maar Largo Caballero zegt, dat hij onschuldig is. Wij moeten hem hierin gelooven, omdat hij een Spanjaard is. Omdat hij een edelman is. Daarom zeggen wij: Largo Caballero is onschuldig!" Nog anders dan Largo Caballero gedroeg zich Teodomiro Menèndez, een bekend leider der ÜGT., leidend sociaaldemocraat in Oviedo en tijdens het eerste gedeelte der asturische revolutie voorzitter van het revolutionnaire comité van Oviedo. Na de eerste dagen trok hij zich, zooals bekend, uit de actie terug. Ook hij legde een verklaring af voor de parlementaire commissie. Na enkele woorden van spijt over de ongeregeldheden, die in Oviedo, zijn dierbare geboorteplaats, waren voorgevallen, zeide hij tot de commissie: Ik heb tijdens den opstand mijn leven op het spel gezet. Ik heb het leven gered van velen die (door de revolutionnairen) ter dood veroordeeld waren. Mijzelf wilden de revolutionnairen ook ter dood brengen. Dat zij het niet gedaan hebben, is daaraan te danken, dat juist de troepen Oviedo binnenrukten, toen de voorbereidingen voor mijn terechtstelling genomen werden. (Menèndez werd in werkelijkheid gevangen genomen in zijn huis, waar hij sinds dagen verblijf hield.) Heilige maagd Maria, vergeet dat niet! Ik smeek U bij God, denkt aan Uw collega en vraag voor hem in de Cortes genade, wanneer dit noodig mocht zijn! Wat moet er worden van mijn arm gezin?" Hier onderbrak een lid der commissie hem en vroeg aan den heer Menèndez, of hij wist, dat de sociaaldemocratische afgevaardigde Prieto naar Parijs gevlucht was. „Prieto gevlucht?" — riep Mennèndez, „hij ook?" „Amador Fernandez (een ander bekend sociaaldemocraat) is ook ontkomen naar het buitenland", merkte een ander lid der commissie op. „Amador ook al?" riep Menèndez opnieuw, „die ellendelingen! Allen zijn ze er vandoor, hebben al het geld meegenomen en leven er goed van. En ik, in den steek gelaten, moet boeten voor allemaal Ik weet wat mij te wachten staat Ik vertrouw op U, dat U alles zult doen, als collega's om een onherstelbaar vonnis te voorkomen. Mijn God " Tot hiertoe Menèndez. Aan dit zelfportret van spaansche sociaaldemocra¬ tische leiders nog een commentaar toe te voegen, zou den indruk van hun eigen woorden slechts kunnen verzwakken. Dat zijn de verantwoordelijke leiders der Octoberrevolutie! Concentratiekampen De spaansche regeering heeft besloten op voorstel van den minister van justitie concentratiekampen in te richten. De bedoeling is evenwel, dat in deze kampen de „slechtere elementen" uit de gevangenissen komen, namelijk een gedeelte der misdadigers. Op degenen, die in den strijd voor hun ideeën in de gevangenis zijn geraakt, zal de nieuwe maatregel niet worden toegepast. De mijnen Tengevolge van den in Asturië dagelijks toenemenden hongersnood belegden de burgemeesters van de plaatsen Mieres, Laviana, Riosa, San Martin en Langreo een bijeenkomst, waarin besloten werd, den gouverneur van Asturië te verzoeken spoedig maatregelen te nemen en den werkgevers te verzoeken de mijnen weer te openen. De gouverneur verklaarde, dat de regeering de heropening eerst dan zou toestaan, wanneer de mijnwerkers volkomen ontwapend waren. Men moest de revolutionnaire strijders der mijnwerkers aansporen hun collega's aan te raden alle wapens, die zij nog in handen hadden, uit te leveren. Het Vraagstuk der Vakvereenigingen Gil Robles is druk bezig katholieke loyale vakver- PLAATSELIJK NIEUWS (VERVOLG VAN PAGINA 4) DEN HAAG Het St. Nicolaasfeest. Zondagmiddag 1.1. kwamen een honderdtal kinderen bij elkander in de zaal Schalkburgerstraat hoek Spionkopstraat, om daar het St. Nicolaasfeest, dat door de Syndicalistische Jeugdorganisatie werd aangeboden, met elkander te vieren. Wij gelooven dat de SAJO. tevreden mag zijn, want de kinderen hebben een echt gezelligen middag gehad. Nadat eerst gezamenlijk de bij het feest behoorende liedjes waren gezongen, voerden de jongens en meisjes van de SAJO. een klein tooneelstukje op, dat vlot verliep. Daarna wat versnaperingen; ieder kind een cadeautje, en als slot van den middag vertooning van de poppenkast, hetgeen altijd weer even vreugdevol schijnt te zijn voor de kinderen. De SAJO. heeft eer van haar werk, en ook al die kameraden en organisaties die financieel het feest hebben mogelijk gemaakt; doch bovendien zij, die de laatste weken en dagen veel uren van hun vrijen tijd offerden, om alles behoorlijk voor elkaar te krijgen. Ook onze vrienden, de musici! Kam. Albus had de leiding, en wij hebben de wijze bewonderd, waarop hij met de jongelui omsprong, zoodat alles met stipte regelmaat verliep. B.L. Herdenkingsavond. 16 December a.s. herdenkt het Zangkoor Libertas zijn 2-jarig bestaan. Hiertoe wordt een bijeenkomst belegd in gebouw Ons Huis, Prinsegracht 77. De avond wordt gevuld met koorzang, muziek en filmvertooning. Het wordt een mooie avond van amusement en cultuur. Er zijn nog een beperkt aantal kaarten a ƒ 0.25 beschikbaar. Geslaagde Protestvergadering. Een protestvergadering van de Nw. Malthusiaansche Bond in het Gebouw voor Kunsten en Wetenschappen, tegen een aanval van katholieke zijde, was zeer druk bezocht. Goud, Hoving en Dr. Premsela voerden het woord. Een lezing van Dr. Tuyt in „De Galerij", over Spiritisme, moest herhaald worden wegens groote belangstelling. Gaat men eindelijk weer eens belang stellen in maatschappelijke en cultureele problemen? 't Is te wenschen. J. B. HAARLEM Met de colportage is het deze week uitstekend gegaan. Op de Dageraadsvergadering, waar ongeveer 60 menschen waren, werden 50 één-centsnummers verkocht. Vrijdagavond werd door 6 a 7 man gecolporteerd en Maandagavond verkochten we in een uurtje ver over de honderd stuks, maar toen waren we ook met 7 mannen en 5 vrouwen, terwijl drie kameraden ons hielpen tot ze naar den Esperanto-cursus moesten. We hadden meer exemplaren kunnen verkoopen dan wij gekregen hebben. We hebben nu een 25-tal vaste lezers te Haarlem, een vrouwelijke kameraad verkoopt iedere week tien nummers en een kameraad te Heemsteede verkoopt iedere week op zijn eigen houtje 15 ex. benevens een aantal van onze brochures. Kameraden, laten wij zoo met elkander volhouden en doorzetten. HENGELO Denken. De dichter zei het reeds: Denken, kindje, is bezwaarlijk; denken, kindje, is gevaarlijk. En de denkmachines, zooals wethouder Steggink de geschorsten uit de actie van de werkverschaffing noemde, staan op straat, denken natuurlijk over den maatschappelijken toestand, en zijn daardoor reeds gevaarlijk. Dinsdagavond hadden twee van deze denkmachines een cursus bijgewoond over autoritair of libertair socialisme. Woensdagavond kwamen ze bijeen met hun vrouwen en lieten nog eens het gesprokene de revue passeeren. En onder het genot van een kop korenkoffie werd het babbeltje laat, vooral toen de komende feestdagen besproken werden en de vraag werd gesteld, of Klaas of het Kerstmannetje ook nog aan hen zouden denken. Natuurlijk als de nood op het hoogst is, is de redding nabij, en dit bleek waarheid, want twee geüniformde mannen luisterden met volle aandacht aan de deur het gesprokene af. Of ze ook goed bewaakt worden, de denkmachines, waarbij de politie zich niet schaamt om particuliere gesprekken als spionnen af te luisteren. We gaan terug naar de tijden der inquisitie en de zevenstuivers-mannen zijn reeds in actie! eenigingen op te richten. In Salamanca vond de eerste regionale conferentie van zuiver naar de beroepen ingedeelde katholieke arbeiderssyndicaten van Castilië en Leon plaats. De afgevaardigden keerden zich tegen den klassestrijd. In de laatste weken hebben meer dan 100 plaatselijke groepen der UGT. zich vrijwillig ontbonden, in de meeste gevallen om zich aan te sluiten bij katholieke vakvereenigingen. De UGT., die voor een groot gedeelte bestaat uit kleinburgerlijke elementen, maakt een periode van verval door: de reformistische organisaties verlaten het zinkende schip. De minister van justitie gaf zijn meening over deze gevallen en merkte op, dat er voor moest gezorgd worden, dat al deze elementen werden bijeengebracht in fatsoenlijke, werkelijk niet-politieke arbeiderssyndicaten. In de toekomstige wet op de vakvereenigingen zal men er zorg voor dragen, dat politieke vakvereenigingen niet weer zouden kunnen ontstaan. Aanslag In Barcelona werd een aanslag gepleegd op den directeur van de trammaatschappij. Ettelijke beambten van het sinds December ontbonden syndicaat van verkeersarbeiders der CNT. werden als verdachten in arrest gesteld. Zij behooren tot de 400 tramconducteurs van Barcelona, die in Januari werden ontslagen. WORM ER VEER —KROMMENIE Cursusvergadering. Maandag 17 December des avonds 8 uur wordt een cursusvergadering gehouden in de bovenzaal van „De Jonge Prins" te Wormerveer. Spreker: L. Madlener met als onderwerp „Wat willen de Syndicalisten?" Er bestaat ruimschoots gelegenheid tot het stellen van vragen. Wij rekenen op aller opkomst. Ieder lid neemt een kameraad mee. Door denzelfden spreker wordt een tweede cursusvergadering gehouden, die direct aansluit op bovenstaand onderwerp. De datum zal in overleg met spreker geregeld worden, doch in elk geval: zoo spoedig mogelijk. Men houde dus ook hier rekening mede. Het PAS.-bestuur zal de mogelijkheid overwegen een film-ochtend te organiseeren. Deze zal dan, wanneer de kosten niet te hoog, zijn, in Januari gehouden worden. Kameraden, nogmaals: 17 December a.s. allen naar „De Jonge Prins". W. VAN 'T VEER. FIS. NEDERLAND Steunverantwoording tot 1 December 1934. Internationaal. Vorige verantwoording ƒ 6305.795. Per Mevr. T. v. M.-M. te A'm(Z.) van stichting Chreestachia ƒ 25.—; per C. E. te K'e van Synd. Bouwvakarbeiders ƒ 5.—; per Q. V. penningm. FIS. Zaanstreek contributie ƒ 10.— en per J. de R. penningm. FIS. Halfweg contributie ƒ 5.—. Totaal ingekomen ƒ 6350.795. Geestverwanten! Wij vragen Uw solidariteit met onze vervolgde en gevluchte binnen- en buitenlandsche makkers. De bodem van onze kas komt weer te zien. Dus dreigt het gevaar, dat het ons onmogelijk zal worden, onze wekelijksche uitgaven te doen. Dat mag en dat wil men natuurlijk niet. Vrijheidslievend Nederland gevoelt zich verplicht genoemde kameraden te steunen en voor nog erger lot te behoeden. Prachtig vrienden! Dan echter: offeren aan en werken vóór ons Fonds. Beter gesitueerde geestverwanten en organisaties storten direct een bedrag op onze postrekening. Zij die dit onmogelijk kunnen doen, werken met ons steunmateriaal onder vrienden en bekenden. Echter bovenal, stort geld op Postrekening 205330 van den secretaris-penningmeester G. Haan, Melkweg 10, Groningen. G.H. CANTINEFONDS VOOR DIENSTWEIGERAARS Financieel verslag over Mei t/m Augustus 1934 Per kas: Mei, Timm. Verg. VIOS. ƒ 6.—; Juni, Timm. Verg. VIOS. ƒ 7.50; Juli, Timm. Verg. VIOS. ƒ 6.—, A. L. H. te R'dam ƒ 11.— bons; Augustus, Timm. Verg. VIOS. ƒ 6.—, Mej. H. Sp. te Den H. ƒ 1.— bons. Per Giro: Mei, Mevr. A. v. d. H. voor K. K. W. te B. ƒ 5.—, W. N. te D. ƒ 2.50, N. v. Z. te B. ƒ 7.80 bons, A. S. te W. voor Bakkers ƒ 2.50, Amst. Esper. Verg. coll. ƒ 3.05, Mevr. A. v. d. V. te A'dam ƒ 5.— bons, Fam. v. VI. te Halfweg ƒ 5.50, K. L. voor W. B. te Nijeh. ƒ 1.—, Mej. Ch. F. te iJm. ƒ 3.— bons. Juni: A. S. te W. voor Bakkers ƒ 2.50, J. H. W. voor IAMV. Zwolle ƒ 5.—, F. K. B. te Nijeh. ƒ 5.— bons, Alg. Vrouwen Vredesbond ƒ 15.10 collecte. Juli: A. S. te W. voor Bakkers ƒ 2.50, W. N. te D. ƒ 5.—, Mej. G. K. te Abc. ƒ 5.— bons, A. B. te A'dam ƒ 2.50 pers. spaarp., Mevr. v. d. W. te L. ƒ 5.— bons, H. de Gr. te Heng. coll. ƒ 10.23. Het fonds verzoekt de juiste adressen van: S. Brandsma, Sneek; J. Richter, Weesp; A. Broere, Wormerveer; Mej. Bavius, Hemrik; H. M. Jansen, Rotterdam; Mej. Stevens, Utrecht; C. Stolp, Zaandam; B. Teune, Haarlem; J. Rol, Krommenie; Joh. Tamboer, Rotterdam; Mej. L. van Deuren, Rotterdam. Tevens het adres van den dienstweigeraar Laros, voor wien een brief uit Engeland is gekomen, voorzien van vele handteekeningen van Congresgangers. — De Penningmeester: S. van Mierlo, Beetsstraat 276, Den Haag, Giro no. 141144. INGEZONDEN De nieuwe Groep in het Gooi Naar aanleiding van het redactioneele onderschrift bij ons berichtje, zouden we gaarne het volgende opmerken. Inderdaad bieden de bestaande groepen ons niet voldoende bevrediging en daarom hebben wij gemeend nog een groep te moeten oprichten. We hebben er geen behoefte aan een anarcho-syndicalistische propaganda te voeren en wenschen ons dus ook als zoodanig niet uit te spreken. Vandaar dus ook dat we als groep voorloopig niet met een blad willen werken ofschoon enkele leden onzer groep toch nog met De Syndicalist werken. Zie verder bericht De Arb. Namens de groep: BART HAAN. DE HARTEWENSCH VAN DEN ANMB. ONS KERSTNUMMER KAMERADEN! Op 22 December verschijnt ons Kerstnummer, wederom met een 1-centsnummer. De vorige week was de oplage 6500 gewone ex. en bovendien 16 000 1-centsnummers. Zorgt dat van het Kerstnummer de oplage niet kleiner is. Er zal onzerzijds alle zorg aan worden besteed. Het voornemen bestaat het Kerstnummer in 6 pag. pag. uit te geven en het nummer van 29 December te laten vervallen, zulks in verband met de vele feestdagen. De volgende week wordt hieromtrent een definitieve mededeeling gedaan en wordt ook de inhoud van het Kerstnummer bekend gemaakt. Neemt maatregelen opdat het Kerstnummer en het 1-centsnummer in grooten getale en vooral ook t ij d i g wordt besteld. De bestellingen moeten uiterlijk Dinsdag 18 December bij Spoor binnen zijn. Niet bestellen bij den redacteur. Dat geeft verwarring. DE ,.OPEN BRIEF" Kam. W. Angenent te Vlaardingen schrijft ons: Dat ik met het „Appèl" in het vorig nummer instem behoeft geen betoog. Ik doe ook een beroep op de lezers te Vlaardingen, hiermee in te stemmen niet alleen, maar ons blad onder zooveel mogelijk menschen te brengen. Een Open Brief als van Dr. van Suchtelen als hoofdartikel in De Syndicalist geeft mij de overtuiging, dat als meer zulke menschen zich partij stellen voor gevallen als van Deutekom, de openbare meeninig spoedig zal overslaan, en de arbeidersbeweging vroeg of laat er mede mee zal gaan. Het geval Deutekom had van het begin mijn aandacht, mede omdat ik er nauw bij betrokken ben. Ook van mij zijn 1-Augustus-nummers in beslag genomen, en ofschoon ze weer zijn vrij gegeven, is er toch proces-verbaal opgemaakt. Dat ik er verder niets van heb gehoord kan slechts uitstel en behoeft geen afstel te zijn. Want zoowel met De Wapens Neder, als met De Syndicalist en De Vrijdenker zitten hier verschillende menschen, zoowel autoriteiten als burgers en arbeiders, geducht in de maag; het is hun een doorn in 't oog, dat ik daarmee propaganda maak. Ik hoop dat uw oproep succes zal hebben en dat dit mede zal leiden tot een spoedige verandering in den toestand. Evenmin kunnen wij in 1934 bepalen wat in 1935 zal gebeuren, als wij in December 1894 konden voorzien, dat op 5 December 1895 een aanslag op de arbeidersbeweging zou worden gepleegd. Op dien dag werd te Britsum in Friesland een inbraak gepleegd, waarvan de Gebr. Hoogerhuis werden beschuldigd, hoewel zij er part noch deel aan hadden. Toch werden de drie broers tot lange straffen veroordeeld! Dit geval bewijst, waartoe de heerschers in staat zijn. En thans zitten weer de kameraden Zwagerman en Nabrink om hun overtuiging in de gevangenis, evenals d.w.-ers en tientallen anderen. Het is zoo noodig met behulp van een goed blad op al deze feiten de aandacht te vestigen en bovenal ervoor te zorgen, dat I-» ^4- < C. Lodder, Nieuwe Niedorp Giro 77320
Wij publiceeren hieronder een oproep van Lotte Schuftan om te protesteeren tegen de mishandelingen welke haar zuster en een aantal andere in Duitschland gevangen genomen vrouwen ondergaan, en tot het bijeenbrengen van gelden om ze te verdedigen.