Deze tweede betekenis van het trauma werd bestendigd in de DSM-5 (2013), waarin PTSS niet langer gerangschikt staat als angststoornis. Het is een aparte categorie geworden: ‘Trauma- en Stressor-gerelateerde Stoornissen’. Elke stoornis binnen deze categorie wordt voorafgegaan door blootstelling aan een traumatische of anderszins ontwrichtende gebeurtenis.
Eén woord, twee werelden. De vrouw zou naar de wond van de hopliet kijken en zeggen: kwestie van een antibioticum en misschien een weefseltransplantatie. De hopliet zou naar de wond van mijn vriendin kijken en zeggen: waar maak jij je druk om?
Waarom klap ik dicht bij het horen van het woord trauma? Omdat iedereen het woord mag gebruiken en niemand precies weet wat het betekent. Omdat ik niet weet of het verwijst naar de gebeurtenis zelf, de beleving van die gebeurtenis, of de fysieke en psychologische reacties op deze gebeurtenis. Omdat het me een afgerond narratief voorspiegelt, waarin de buitenwereld heeft verwondt en de persoon verwond is, waarin zijn of haar beleving absoluut is geworden. Maar ‘wat een vlooienbeet is voor de één’, schreef Oxford-geleerde Robert Burton in zijn magnum opus The Anatomy of Melancholy (1621), ‘kan bij een ander onuitstaanbare angst teweegbrengen, en dat wat de één makkelijk kan overwinnen, zal een ander met geen mogelijkheid doorstaan’. In mijn werkelijkheid zijn er altijd meerdere betekenissen, meerdere mogelijke belevingen, meerdere verhalen. Het effect dat een bepaalde gebeurtenis op iemand heeft, zegt vaak veel over de persoon. Het woord trauma is voor mij het beginpunt van allerlei vragen, die nooit goed vallen, en dus niet gesteld worden, en uiteindelijk worden vergeten.
Daan Heerma van Voss (1986) is romanschrijver en historicus. Hij publiceerde meerdere romans en essays en schrijft voor nationale en internationale kranten en tijdschriften. Noem het liefde (2018) is zijn recentste roman.