US 11 in Tennessee - Wegenwiki
US 11 in Tennessee
243 + 109 mi
391 + 175 km
De US 11 is een US Highway in de Amerikaanse staat Tennessee. De weg vormt een noord-zuidroute door het oosten van de staat, vanaf de grens met Georgia via Chattanooga en Knoxville naar de grens met Virginia. Tussen Knoxville en Bristol is de US 11 gesplitst in de US11E en US 11W. De route via de de US 11 en US 11E is 391 kilometer lang, de US 11W is 175 kilometer lang, met een gecombineerde lengte van 566 kilometer.
1.1 US 11E
1.2 US 11W
2.3 Northern Tennessee
De US 11 in Georgia komt vanuit Gadsden en komt in Tennessee vrijwel direct in het stedelijk gebied van de stad Chattanooga. De US 11 verloopt over het stedelijk stratennet en voert daarna parallel aan de Interstate 75 via Cleveland en Athens naar de regio Knoxville. Het laatste deel tot Knoxville verloopt parallel aan de Interstate 40. In het oosten van Knoxville splitst de US 11 in de US 11E en de US 11W.
De US 11E voert vanaf Knoxville via een zuidelijkere route, eerst ten noorden van de Interstate 81, daarna ten zuiden daarvan. De US 11 doet de meeste grotere plaatsen aan, namelijk Morristown en Johnson City, waar men nog de Interstate 26 kruist. In Bristol, direct over de grens met Virginia komen de US 11E en US 11W weer samen.
De US 11W volgt een noordelijkere route en verloopt door wat kleinere plaatsen. De oostelijke helft van de route is een divided highway en voert door de stad Kingsport, waar men ook de I-26 kruist. Daarna komt de US 11W in Bristol weer samen met de US 11.
De US 11E in Bristol.
De historische route van de US 11 in Tennessee is Lee Highway, een auto trail die in 1919 georganiseerd werd. De Lee Highway is vernoemd naar Robert E. Lee (1807-1870), opperbevelhebber van de Confederate States tijdens de Amerikaanse burgeroorlog. De Lee Highway verloopt van New York naar San Francisco, echter met een boog door het zuiden van de Verenigde Staten en viel samen met de latere US 11 en US 11W in Tennessee.
De US 11 werd in 1926 gecreëerd. De US 11E is historisch gezien ook als de US 511 genummerd geweest, waarbij de US 11W feitelijk de hoofdroute van de US 11 is, alhoewel de US 11E meer plaatsen aandoet en de I-81 dichter volgt.
De route is geheel vervangen door Interstate Highways, aangezien de US 11 één van de meer belangrijke transcontinentale routes van de Verenigde Staten was. Reeds in 1958-1960 werd de route rond Knoxville vervangen door de I-40. Tussen 1960 en 1974 werd het deel tussen Chattanooga en Knoxville vervangen door de I-75. Tussen 1961 en 1974 volgde ook de I-81, waarmee de US 11 zijn doorgaande belang tegen 1974 volledig had zien vervallen. Mede daardoor is de route niet zo goed uitgebouwd en grotendeels enkelbaans buiten de steden. Alleen de US 11E en US 11W zijn soms beter uitgebouwd als divided highway vanwege de afstand tot de I-81.
De US 11 valt voor een aanzienlijk deel samen met State Route 2, die van Chattanooga naar Farragut verloopt. Door de regio Knoxville valt de US 11 samen met de US 70. Tussen Knoxville en Bristol valt de US 11W samen met de State Route 1.
In Chattanooga doorkruist US 11 Missionary Ridge, een heuvelrug in het oosten van de stad. Deze locatie is bekend van de Battle of Missionary Ridge tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog in 1863. In 1913 werd de eerste wegtunnel door de heuvelrug geopend, waar de US 11 sinds de creatie in 1926 doorheen verloopt. In 1950 werd een tweede buis in gebruik genomen.[1] Westelijk van de tunnels is een ongelijkvloerse kruising met Dodds Avenue, die vermoedelijk ook in 1950 is aangelegd.
De US 11 nabij Lenoir City.
De US 11 verloopt door Cleveland maar is wel verlegd tot buiten het centrum. I-81 verloopt verder westelijk langs Cleveland. Cleveland heeft ook een oostelijke ringweg die door doorgaand verkeer op de US 11 gebruikt kan worden, maar die niet als onderdeel van de US 11 bewegwijzerd is. Deze ringweg is tussen 1970 en 1974 opengesteld. Zowel de bypass van Cleveland als de eigenlijke US 11 door Cleveland zijn drukke retailcorridors.
Een groot deel van de US 11W in Northern Tennessee is als een 2x2 divided highway uitgebouwd. Dit deel verloopt op grotere afstand van I-81, in tegenstelling tot US 11E. Eind jaren '90 is de dubbelnummering met US 25E bij Bean Station naar 2x2 rijstroken verbreed, inclusief ongelijkvloerse knooppunten op de aansluitingen van de US 25E.
In de jaren '80 is het traject van Bean Station naar Rogersville naar 2x2 rijstroken verbreed. Dit is een relatief moderne weg met een brede middenberm, maar wel met veel ongeregelde kruispunten en aansluitingen. Onduidelijk is wanneer het deel van Rogersville naar Kingsport naar 2x2 rijstroken verbreed is, mogelijk in de jaren '70 of begin jaren '80. Vermoedelijk is het deel tussen Kingsport en Bristol ook in die tijd naar 2x2 rijstroken verbreed. Deze 2x2-trajecten hebben veelal hetzelfde dwarsprofiel en karakter buiten de bebouwde kom.