Uit alles blijkt, dat Wincopius een meegaand man was, doch ten «enenmale onbekwaam. Jaren achtereen wordt er over geklaagd, zonder protest zijnerzijds. In 1595 lezen” wij : „dat oock mocht Bernevelt, als een herlioke plaets wesende, versocht worden met ‘een bequaemen dienaer”. Niet, dat men Wijnkoop, zoo maar op zij wüde schuiven, integendeel, doch men wüde hem een collega ter zijde steUen, maar dit voorstel werd uitgesteld tot de volgende vergadering. Daar werd: hem opgedragen een preek te leveren over Johannes 3 vers 16, aan welke elsch hij 27 Aprü 1597 voldeed. Maar de preek voldeed niet aan den elsch, wani, zoo staat er : „is deselvighe bevonden seer slecht”. Daarop werd hlj gewezen op zijn zwakte en „de grote Gemeente die hij hadde” te bedienen, waarop hij er In bewüUgde, dat hem zonder fmantieele schade een adjimct zou worden toegevoegd. Tevens beloofde ‘hij zich te beijveren om des Heeren H. Avondmaal te Barneveld te gaan bedienen.
Nu was er wel een knappe schoolmeester te Barneveld, doch een profeet is nu eenmaal in zijn eigen vaderland niet geëerd, en zoo werd deze schoolmeester, Johannes Hessellus, bevorderd tot predikant van Elspeet. Maar hulp moest er komen, ‘daar de gewezen pastoors van Putten en Hoevelaken te Barneveld de heden van ‘de reformatie poogden afkeerlg te maken, door b.v. kinderen te doopen.