Een klooster (van het Latijnse claustrum, afgesloten ruimte) is een gebouw of een samenstel van gebouwen dat dient tot huisvesting van een groep of gemeenschap van mannen of vrouwen, vaak monniken of monialen genoemd, die zich uit de wereld heeft teruggetrokken om een godsdienstig leven te leiden.

Christendom 
In de westerse cultuur zijn vooral de kloosters van de katholieke en de oosters-orthodoxe kerken bekend. In het christendom was het kloosterleven oorspronkelijk bedoeld voor mensen die zich wilden terugtrekken uit een zondige wereld om zich aan God te wijden. Kloosters zijn ommuurd. Binnen de oosters-orthodoxe kerk kan men hierdoor soms ook poortkerken tegenkomen; deze poortkerken zijn vaak te vinden boven hoofdpoorten en soms ook boven de stadspoorten.

In de middeleeuwen waren vooral de zelfstandige abdijen vaak intellectuele en economische centra. In een abdij is er een clausuur die enkel toegankelijk is voor de monniken of monialen.

Soms had een klooster het beheer of bestuur over een gebied; dat werd dan wel een sticht of stift genoemd.

Naamgeving 
In de praktijk zijn er drie manieren te onderscheiden voor de naamgeving aan een klooster:
 Het wordt genoemd naar de orde, bijvoorbeeld minderbroedersklooster of "predikherenklooster". Dit is tegenwoordig niet meer gangbaar.
 Het wordt genoemd naar een heilige plaats, bijvoorbeeld Jeruzalem, Sion of Cenakel.
 Het wordt gewijd aan een heilige.

Boeddhisme 
In het theravada-boeddhisme in Thailand is er een traditie van boskloosters, genaamd de Thaise Bostraditie.

In Oost-Azië bestaan boeddhistische kloosters en nonnenkloosters.

Galerij

Zie ook 
 Christelijk kloosterwezen
 Kloosterorde
 Congregatie

Externe links 
 Geschiedenis van kloosters en abdijen.
 Kloosterleven

Bronnen 
 Michel van der Plas, "Abdijen in de Lage Landen, en de mensen die er wonen", 1989, Uitgeverij Lannoo, Tielt en Uitgeverij Arbor, Baarn.
 Ton van Schaik, "Abdijen in West-Europa en hun bewoners", 1992, Uitgeverij Lannoo Tielt en Uitgeverij de Fontijn bv, Baarn.

 
Huisvesting