Dit voorbeeld is een goede illustratie van het afwegingsproces dat aan de totstandkoming van een poëzievertaling ten grondslag ligt. Het gaat niet alleen om dit of dat woord, maar om de hele regel, niet alleen om deze of gene regel, maar om het hele kwatrijn, niet alleen om dit ene kwatrijn, maar om het hele sonnet. Daarom moet het in zijn totaliteit, of op zijn minst per kwatrijn worden beoordeeld.
Je kunt twee dingen doen: ofwel een zeer uitvoerig notenapparaat toevoegen dat welhaast elke regel van elk sonnet van het nodige commentaar voorziet, of daarvan helemaal afzien. Het heeft weinig zin half werk te verrichten. Om diverse redenen heb ik van een notenapparaat afgezien. In de eerste plaats is het een ontzaglijke hoeveelheid werk dat feitelijk buiten de vertaaldiscipline ligt. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat bijna geen enkele Nederlandse vertaler van de sonnetten zich geroepen heeft gevoeld zijn vertaling van een commentaar te voorzien. Uitzondering hierop vormen Jonk (die overigens volstaat met een zeer summiere samenvatting van elk sonnet, waaraan de lezer niet veel heeft), en Verstegen, die naast een parafrase van elk sonnet in proza, elk sonnet van enig, en menig van uitvoerig, soms zelfs overvloedig commentaar voorziet.