Het Alpenbrevet is met afstand de zwaarste van de cyclo’s die je voor het brevet kunt rijden. Niet alleen vanwege de afstand, maar vooral vanwege het aantal hoogtemeters. Tevens is het één van de mooiste, want het decor van de Zwitserse Alpen is werkelijk fenomenaal. De langste route (platina route) voert je over vijf Alpencols van de buitencategorie. Het Alpenbrevet kent drie afstanden. Naast de platinaroute (276 km) zijn dat de gouden route (172 km) en de zilveren route (131 km).Het Alpenbrevet is een gemoedelijke cyclo die elk jaar enkele duizenden deelnemers naar Meiringen trekt. Waar je bij andere cyclo’s nogal eens wat gedrang ziet in de startvakken, bepaal je hier zelf aan de hand van de verwachtte eindtijd je eigen startvak. Zonder problemen kun je nog 5 minuten voor de start aanschuiven in het eerste startvak. Bij het krieken van de dag klinkt het startschot. Je begint vervolgens direct buiten Meiringen met een korte klim over een heuvel zonder naam. Vervolgens daal je af naar Innertkirchen en begint de fabelachtig mooie beklimming van de Grimselpass. Vlak na de top buigt de 131 kilometer af naar de Furkapass. De overige deelnemers dalen af tot de voet van de Nufenenpass, een kortere, maar steile klim. De afdaling naar Airolo is supersnel en wie de platina route wil doen dient hier voor 11:15 uur te zijn. Kom je later aan, dan word je onverbiddelijk linksaf gestuurd om de gouden route over de oude Gotthardpass te volgen. Deze pas is bijzonder vanwege het wegdek dat deels uit kleine kasseien bestaat. Gelukkig liggen deze er beter bij dan in Noord-Frankrijk of Vlaanderen.