Woord naast beeld » Jongh, J.W. de » 1901 - Pag. 235 | Delpher
vaartuigen gebruikt werden tot bezetting der zeegaten.
Toen dan ook de groote Spaansche vloot in de haven van Duins opgesloten lag, werd in allerijl onze vloot versterkt met schepen van de Oost- en de West-Indische Compagnie, die geheel als oorlogsschepen waren uitgerust en door gehuurde groote koopvaardijschepen, die ter eigen bescherming een genoegzame hoeveelheid geschut bezaten of daarvan van wege de Staten voorzien werden. Ook leest men in de verhalen van den slag bij Duins van Directieschepen. Dit waren oorlogsschepen van kooplieden en reeders, welke de handelsvaartuigen naar het Xoorden en naai' de Oostzee vergezelden ter bescherming tegen de zeeroovers van Duinkerken. Deze Directieschepen vormden dus een particuliere oorlogsvloot, die echter in tijde van gevaar de vloot der Staten hielp versterken.
Het raadselachtige, het wonderbare zelfs, dat in eenige weken de vloot van Tromp tot 96 flinke oorlogsschepen kon aangroeien, vindt zijn verklaring in deze wijze van samenstelling onzer vloot.
Met een enkel woord over de seinen, de soldij en de voeding der schepelingen, besluit ik deze schets.
Behalve door het geschut seinde de bevelhebber door middel van vlaggen zijn bevelen aan de onderbevelhebbers en scheepskapiteins. Een blauwe vlag achter uit het Admiraalschip gestoken, gaf te kennen, dat de vloot onder zeil moest gaan. Een witte vlag riep al de kapiteins aan boord van den Admiraal om den Breeden Raad te houden; een roode alleen de hoofd- of vlagofficieren. Woei de roode vlag van den grooten mast, dan werd ze de bloedvlag geheeten en gaf ze het sein tot den algemeenen aanval van den vijand. Een oranje vlag met den