Op 18 maart 2005 overhandigde een afvaardiging van het Comité Nieuwe Benelux het Manifest voor een Nieuwe Benelux (zie betreffende tab) aan de voorzitter van de
INTERPARLEMENTAIRE BENELUXRAAD op het Binnenhof in Den Haag. De opstellers
van dit manifest zijn de professoren emeriti WIM COUWENBERG en RIK GYSELS, respectievelijk van de Erasmus Universiteit Rotterdam en de Universiteit Gent.
Sindsdien verspreidt het Comité het gedachtegoed van het Manifest. Midden september 2008 hebben een groot aantal academici, politici en industriëlen, alsook gewone burgers en studenten, alles bij elkaar bijna 500 personen, het Manifest ondertekend. (zie de tab Ondertekenaars).
Via de tab Motivatie vindt u een document waarin verder wordt ingegaan op de wenselijkheid van een vernieuwd en verlengd Benelux Verdrag. De Europese Unie biedt ons veiligheid, plus beloften , maar houdt ook gevaren in. Het is immers voor de inwoners van onze drie landen van het grootste belang dat wij als kleine naties niet door onze grote buren worden weggedrukt of over het hoofd gezien. Alleen als een verenigde Benelux zijn wij een evenwaardige gesprekspartner in het grotere geheel.
Als straks wegens het groeiend aantal lidstaten de Europese instellingen hervormd worden, wat betekent dat om praktische redenen het aantal Commissie- en Parlementsleden verminderd wordt, dreigen Nederland, België en Luxemburg afzonderlijk gewoon uit de boot te vallen. Maar een gezamenlijke Benelux-vertegenwoordiging, daar kan men niet omheen. Ook de Scandinavische landen en de Baltische staten hebben dit al begrepen en werken aan een steviger imago voor hun verenigde groepen.
Krachtens een bijzonder artikel in het Verdrag van Rome (jazeker, in 1957 moest men al rekening met ons houden!) kan de Benelux op gebied van de Europese samenwerking op eigen houtje nieuwe stappen zetten. Economisch kunnen wij de Europese kar trekken, daar zijn wij met onze zeehavens, toegangspoorten tot heel West- en Centraal-Europa toe in staat. Maar ook op sociaal en cultureel gebied kan er nog heel wat beter samengewerkt, en waar nodig, ééngemaakt worden.
Een voorbeeld? De immigratie uit de Derde Wereld is één van onze grootste zorgen-kinderen. De Europese Unie zit daarover eigenlijk met de handen in het haar. Welnu, waarom zouden wij in de Benelux daarvoor niet eens een regeling uitwerken, die redelijk, menselijk, financieel haalbaar en bovendien ook voor ons voordelig is, en die regeling dan tegelijk in onze drie landen invoeren en toepassen? Een voorbeeld, een laboratorium voor Europa, zoals wij dat al waren vòòr 1957 (de Benelux startte in1944!), dat willen wij zijn en blijven.
Naast het Bestuur (zie tab) hebben een twintigtal voormalige en in functie zijnde toppolitici en openbare bestuurders hun steun toegezegd door toetreding tot het Comité van Aanbeveling. (zie tab)