Bij het begin van het derde deel is het avond geworden en blijkt Corinth te zijn opgehaald door de chauffeur Günther. Ze rijden langs de nog altijd niet opgeruimde puinhopen, en ondertussen vertelt Günther hoe hij als lid van de Hitler Jugend heeft deelgenomen aan de slag om Berlijn. Vervolgens begeeft Corinth zich naar de eerste zitting van het congres. Hij ontmoet er de Westduitser Schneiderhahn, met wie hij discussieert over de filosofische aspecten van het begrip tijd. Corinth beweert dat het verleden te ver weg is om nog gekend te kunnen worden.
Nog tijdens de begroetingsrede verlaat Corinth de zaal. Hella, en weldra ook Schneiderhahn voegen zich bij hem. Gedrieën worden ze door Günther naar een café gereden. Terwijl ze daar zitten, wordt er buiten een man afgetuigd die verschillende vrouwen met geslachtsziekte heeft besmet. Even later raken ze in gesprek met een echtpaar dat hen vertelt over de wreedheid en zinloosheid van het bombardement op Dresden, waarbij binnen een uur 250000 mensen werden gedood. Schneiderhahn deelt mee dat hij tijdens de oorlog werkte aan het ‘binnenlands front’, dat gelegen was ‘in stille bossen, of op vredige heuvels’. Zodra Hella dit heeft gehoord, rent ze lijkwit naar de wc om over te geven. Corinth gaat haar achterna en neemt haar mee