Zo leren we elkaar natuurlijk nooit echt kennen. We moeten kwetsbaar zijn en elkaar onze emoties toevertrouwen. Doen we dat niet? Dan blijven er muren of muurtjes tussen ons instaan. Oké, zal ik beginnen dan? Ik heb een man, twee kinderen, een baan, een hobby en vrienden. Soms bungelt God een beetje achteraan. En daar voel ik me best wel eens waardeloos door. Herkenbaar? Dat is mooi, dan kunnen we het er samen eens over hebben. Wie durft?