Tsja en daar zit je dan. Acceptatie van wat is, hoe dan vraag ik me af? Soms ben ik boos, zo boos. Wil ik de barricaden op, en schreeuwen dat we nu compleet gek geworden zijn! Dan weer gelaten en soms lam geslagen. Afgelopen week moest ik huilen toen ik uit de supermarkt kwam, gewoon door de absurditeit van de situatie, de mensen die je boos/bang aankijken. Het overweldigde me en ik wil er niet aan mee doen. Ook ben ik bang omdat ik een andere mening heb, nou dat mag NU helemaal niet. Op de brandstapel ermee, moordenaar, gevaar voor je omgeving! Ja ons tolerante land is, is meer als ooit verandert in een angstig en oordelend land, waar je als je niet oppast bang wordt voor je buurman!. Goh waar hebben we dat eerder meegemaakt, nog maar zo’n 80 jaar geleden.
Dit is mijn waarheid, niet de waarheid! Laat iedereen zich vooral vrij voelen om te doen wat goed is voor zichzelf. Iedere gek heeft recht op zijn mening, ik ook dus😂
En ik begrijp dat dit alles zegt over mij, over mijn waarneming van de wereld. Over mijn weerspiegeling van wat er is. Ik accepteer wat is. Niet door me te verzetten maar door de emoties die ik ervaar er te laten zijn. Maar vooral door ze als groeimateriaal voor mezelf te gebruiken. Mijn groei kan er hierdoor zijn. Niet oordelen, meegaan in de massa, maar vooral dicht bij mezelf blijven en mijn pijn te accepteren! Mijn grootste drijfveren worden mooi op de proef gesteld, materiaal genoeg om te groeien. Lieve mensen wees juist nu jezelf en groei van deze bizarre tijd.
En alles wat we zien of denken te zien is slechts een inkleuring van ons brein, dus neem het allemaal niet te serieus want het bestaat niet;-)

Tsja de bekende ups en downs van het leven is nu best actueel. Voor mij actueler dan ooit, eerlijk gezegd! Ken je dat gevoel dat je altijd de uitzondering bent? De uitzondering omdat je mening afwijkt, de uitzondering omdat je het ‘feestje’ niet echt leuk vindt, de...