Op de melodie van het bekende ‘Abba Vader’ (Opwekking 136) maakte Suze van der Linden, die op 19 jarige leeftijd naar haar Heer ging, een indringend lied over gebed, dat getuigt van godsvrucht (LvdW 11):
Het is goed niet alle geestelijke liederen zomaar klakkeloos te zingen. Af en toe houd ik wel eens een regel mijn mond. Dat lijkt wellicht eigenwijs of arrogant, maar mijn intentie is bewust te zingen en geen zinsneden die niet met de Bijbel overeenkomen te uiten. Uiteraard geeft het geen pas om demonstratief zomaar je kiezen op elkaar te houden.
Elk lied dat we zingen mag bijbels getoetst worden! Niet om aanmatigend te zijn, anderen de les te willen lezen, op alle slakken zout te willen leggen, of als criticaster te willen optreden, maar eenvoudigweg omdat de tekst soms qua inhoud niet helemaal overeenkomt en aansluit bij Gods Woord, je geloofsleven en je levenssituaties. Een ander criterium is dat getoetst mag worden wat bruikbaar is voor gemeentezang.
Dat klinkt misschien niet leuk, maar als je vanuit je hart op de Here gericht wilt zingen, dan is het nodig liederen te beoordelen, vooral op de tekst.
Velen beoordelen vooral op melodie en muzikale gronden en vinden dan bepaalde wijzen al heel snel oubollig, of schuiven ze bij voorbaat ter wille van de jeugd terzijde. Onze kostbare jonge mensen zijn een wezenlijke, waardevolle en belangrijke factor, om rekening mee te houden, maar zij zijn niet alles bepalend.
Wij willen nu als voorbeeld enkele kanttekeningen plaatsen bij het populaire lied 488 uit Opwekking, waarvan de tekst als volgt luidt:
Hoewel ik een voorstander van integratie van liederen ben, zeker met het oog op het aanmoedigen tot eenheid, zullen liederen in ieder geval hun basis en wortels moeten hebben in de bijbelse boodschap. Integreren zal nooit “zomaar” plaats moeten vinden, maar daar dien je de toetssteen van de Bijbel voor te gebruiken!
Wanneer ik de inhoud van dit lied aan de Schriften tracht te toetsen, dan mag en kan deze beoordeling eveneens beproefd worden.
Lied 488 uit Opwekking heeft een mooie, maar enigszins gevoelsmatige melodie. De tekst is naar mijn begrip eenzijdig en nogal sterk op het emotionele vlak gericht. Daarbij doel ik op passages als: “en uw liefde voelen diep in mij” en “ik voel uw kracht” plus “dan zweef ik op de wind” (met een beetje goede wil misschien ontleend aan Ps. 18:11). Het klinkt allemaal vrij “ik-gericht” en hoe ik me daarbij voel (liefst lekker natuurlijk!). In de van origine Engelse tekst ligt het accent veel minder op emoties, maar meer op een geloofshouding.
Zo ook: “Houd mij vast” tegen God, terwijl het Woord ook zegt: “…Houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme” (Openb. 3:11). Dat is de andere kant van de medaille.