Supervisie is een leermethode waarmee men op basis van de eigen ervaringen meer inzicht kan krijgen in het persoonlijk functioneren. Niet de patiënt of het probleem staat centraal, maar de manier waarop je als (huis)arts of professional daarmee omgaat. Thema’s zijn bijvoorbeeld omgaan met lastige situaties met collega’s of patiënten, omgaan met grenzen, energiek blijven in het werk. Het gaat vooral om het reflecteren op de manier waarop je het werk doet: om het onderzoeken van het persoonlijke professionele functioneren. In supervisie bepaal je zelf je eigen leerdoelen. Stilstaan bij je eigen gedragingen, gevoelens, vermogens, behoeften, normen en waarden is de kern. Zodoende vind je antwoorden op je vragen. Hoe handelde je, wat ben je bewust over je eigen gewoontes, je motieven, je normen? De voornemens die je maakt, worden in de praktijk gebracht of geoefend.De supervisiemethode gaat uit van zelfsturing en zelfbepaling door de supervisant. Een supervisietraject bestaat meestal 8-12 bijeenkomsten.