Krentenwegge en Gent-Wevelgem
Het seizoen is weer begonnen! Het eerste kievitsei is alweer gevonden, lammetjes lopen weer massaal in de wei, Milaan-San Remo is gereden en magistraal gewonnen door de haai van Messina, de E3-prijs was voor Terpstra , Gent-Wevelgem stond vandaag op het programma (daarover later meer) en RTC de Pedaleur heeft met enige vertraging, dat dan weer wel, de openingsrit naar Erve Kots gehouden of moeten we zeggen 'gevierd'.
Naar mijn grote teleurstelling ging de openingsrit vorige week niet door, een beetje wind en wat vrieskou deed het bestuur besluiten om de rit één week uit te stellen. Als die rit vorige week nou gewoon was doorgegaan, had ik vorige week een episch en meeslepend stuk kunnen schrijven over echte mannen, afgevroren vingers en ijs in de bidons. Het mocht niet zo zijn. Ik was serieus verdrietig….
Natuurlijk had de opkomst in schril contrast gestaan met wat de opkomst van vandaag was maar de verhalen hadden de geringere opkomst ruimschoots gecompenseerd. Een beetje wind en een wat kou, die twee horen toch bij wielrennen als Asterix bij Obelix of Jansen bij Janssen (voor de niet kenners: de detectives uit Kuifje).
Maar goed, de openingsrit was dus vandaag en niet vorige week en dus waren er meer Pedaleurs; er waren eigenlijk heel veel Pedaleurs. Bij de A's waren we al met 13 mannen en vrouw en bij de andere groepen was het volgens mij nog drukker.
De doelen van vandaag waren duidelijk want Krentenwegge gaan eten bij Erve Kots en dus die openingsrit rijden. Eerst maar eens op weg gaan: via Genderingen, Sinderen, Aalten (de Romienendiek), Barlo, Vragender (geen KOM, wel QOM (Sandra!!!), voor een Pedaleur op de Vragenderbult vandaag dus we, de mannen, moeten nog eens terug) en Lievelde naar Erve Kots.
De krentenwegge was goed, mooie traditie om dit bij de eerste officiële rit van het jaar te doen.
Na de koffie weer op weg naar huis, viel wel tegen want toch wel wat koud. Gelukkig lag het tempo wat hoger zodat de 'motor' weer snel op bedrijfstemperatuur was. Tot mijn grote plezier moesten we de nodige kilometers over klinkertjes rijden. Een soort van generale repetitie voor volgende week zaterdag want dan gaan verschillende A-rijders, waaronder ik, deelnemen aan de 'Hoogmis' van het Vlaamse wielrennen.
In Doetinchem hadden we bij terugkomst iets meer dan 100km op de teller, een leuke rite gereden en plezier gehad. Dank aan Laurens (ook een Flandrien volgende week) voor de rit.
En dan, zoals boven aangegeven, Gent-Wevelgem, ook al zo'n mooie koers. Deze uitgave was extra mooi. Mijn Zeeuws-Vlaamse hart bloeide helemaal op want wie reed er in de kopgroep? Wie bleef gewoon doortrekken toen die kopgroep bijgehaald was door de favorieten zoals Viviani, Démare, Naesen, Van Aert (ook een held van ongekende proporties) en Sagan? Dat was Brian van Goethem! Held uit Philippine, Zeeuws-Vlaanderen. Die geweldenaar rijdt 200+ km in de aanval en rijdt daarna nog steeds op kop toen ze bijgehaald waren. Wat een courage! En dan te bedenken dat ik vroeger nog met zijn Pa gefietst heb! Wat een mooie dag!