Dan weten ze ook niet meer dat God met hen wil gaan als (volk van God) hun schuld blijft dan ook op hen. Het volk wordt dus niet hersteld, kortom ze krijgen geen geopende hemel.
Want: Zij moeten dan eerst aan Gods voorwaarden voldoen: 1. Bidden en Zijn aangezicht zoeken, 2. zich verootmoedigen en zich bekeren van hun boze wegen. (2 Kronieken 7:14).
Naast mijn bijbeltje ligt een boekje genaamd de ‘De brede weg en de smalle weg’ van Bunjan, beide geschreven voor mijn tijd, beiden nog steeds zeer actueel
Misschien moet onze verootmoediging nog veel verder gaan dan alles wat hier genoemd is. Misschien moeten we ons verootmoedigen over alle ceremonies die we aangepast hebben in onze christelijke kerken en gemeenschappen. Als we hadden begrepen dat God een plan had met Israël en heel bijzonder met dit volk om ging en zal gaan, dan zouden we begrepen hebben dat er voor ons, heidenen uit de volkeren ‘geestelijke zegeningen; Efeze 1: 3 zijn overgebleven. Dan zouden we begrepen hebben dat er een andere bedeling gestart was, nadat Israël het Heil, dit is Christus, voor de zoveelste keer had afgewezen in Handelingen 28. Dan hadden we begrepen dat dit Heil, Christus, nu zonder tussenkomst van paus of wie en wat dan ook maar, naar ons toe is gekomen. Dan hadden we begrepen dat wij niet uit wat voor werk, doop o.i.d. bij het Lichaam van Christus horen, maar alleen door geloof, het eenvoudig vertrouwen op Christus. Dit is waar ik mij regelmatig voor verootmoedig. Maar ik weet dat God niet laat varen wat Zijn Hand is begonnen.
Re.23 / re. 29 Het is inderdaad zo dat veel kennis ontbreekt, vooral bij katholieke christenen. Hoe het met protestantse christenen is, weet ik niet precies. Maar naar mijn mening is het geloof in onze tijd bij velen ook al verminderd en soms ook bij protestanten.
Verder kan ik me in mijn hele leven, niet herinneren, behalve op de televisie, dat men in het openbaar ging prediken. Dat zag ik vroeger wel op televisie gebeuren.
Handelingen 5:29, men moet Jahweh, de Heere God meer gehoorzaam zijn dan aan de mensen, er is zoveel dwaalleer, valse leer en bijgeloof, helaas wordt er meer naar de mensen geluisterd.
Een verjaardag is doorgaans een dag van vreugde. Het bovenstaande artikel heeft echter meer weg van een grafrede: weinig vreugde en veel neerslachtigheid. Dit wordt nog eens bevestigd door de 2-de commentator onder het stuk, die zich tooit met de naam ‘Troost mijn Volk’. De reformatie zegt hem niet zoveel en om een steeds verder afdwalende kerk ligt hij niet wakker. De kerk heeft volgens hem niet de schoonheidsprijs verdient en hij schampert over ‘de heren reformatoren’. Het enige dat blijkbaar telt, is dat ‘wij Joden’ de Thora kunnen bestuderen.
De grootste tegenstanders van Paulus tijdens zijn zendingsreizen waren de Joden. Ook nu zijn de Joden nog steeds de grootste vijanden van het christendom: alleen doen ze zich voor als vrienden, bijvoorbeeld door zich Messiaans te noemen, zoals de bovengenoemde meneer. Zijn woorden zijn vroom, maar zijn gedrag is egoïstisch. ‘Aan de vruchten kent men de boom’, heeft Jezus ons geleerd. Waarom hechten we zoveel waarde aan loze woorden?
We krimpen al in elkaar, als een Jood ons boos aankijkt. Dirk verontschuldigt zich in zijn artikel al van tevoren over Luthers houding t.o.v. de Joden. In Luthers dagen heerste er een vechtersmentaliteit; nu heerst er een mietjes-mentaliteit.
“Troost Mijn Volk” moppert ook nog wat over de inquisitie. Een verwante organisatie was die van de Jezuïeten. Ignatius van Loyola was de oprichter. Hij kwam uit een familie van z.g. Marrano’s. Dit waren Joden die waren overgegaan tot het christendom. De naam Jezuïeten betekent ‘orde van Jezus’. Zullen we de Messiaanse Joden dan maar betitelen als ‘de orde van Yeshua’? De naam zegt niks. Aan de vruchten kennen we de boom!
Onze Joodse apostel Paulus legt vanuit de Thora aan aan de Joodse mispoche. Met alle overtuigingskracht verkondigt Paulus aan zijn eigen volksgenoten het Evangelie. Als een briljante leerling van Gamaliël botst zijn uitleg met de leer van de Sadduceeën in Jeruzalem. Net als Yeshua gaat hij voor in de synagoge in de diaspora. En wat Paulus ook motiveert, hij wordt, nadat er feedback uit Jeruzalem komt uit de synagoge verwijderd. Een buitenstaander beseft niet hoe zwaar die strijd is die Paulus moet ondergaan. Is Paulus ineens werkeloos geworden en is zijn missie voorbij? Nee, want ook door de ijverige inzet van de Joodse Paulus is het evangelie ook in deze tijd actueel gebleven.
De uitspraak van Luther heeft als gevolg gehad dat velen van mijn volksgenoten zijn omgekomen. Nota bene uit de mond van een man die de dwalingen aan de kaak stelde. Wij Joden moesten ons bij de rk kerk voegen om in leven te blijven. Zij die weigerden werden levend verbrand. Wat en “vechtersmentaliteit” van de kerken die afgedwongen bekeringen! Ironisch genoeg zien we gelukkig oude Hebreeuwse gebruiken onder “de gedwongen Joods bekeerlingen” die spottend varkens worden genoemd in het Portugees.