Het haar in de krul met een krultang | Trouw
Het haar in de krul met een krultang
HENNY DE LANGE 3 januari 2017, 01:33
Een hele studie hebben ze in het Allard Pierson Museum in Amsterdam gemaakt van het opvallende kapsel van deze dame. Aan de voorkant is het een hoog opstaande krullenbos. De achterkant bestaat uit vlechten die tot een knot zijn samengeknoopt. Elke lok is apart behandeld en vastgezet of gevl0chten. Het Allard Pierson Museum kocht dit Romeinse beeld op een veiling in Londen.
Het kapsel is volgens conservator René van Beek kenmerkend voor de tijd van de Flavische keizers, die van 69 tot 96 na Chr. regeerden. De vrouwen aan het hof waren echte trendsetters als het ging om mode en haardracht. Hun kapsels werden vaak geïmiteerd. Van de vele vrouwenportretten uit die tijd zijn er maar een paar waarvan vaststaat dat ze familieleden van de Flavische keizers vereeuwigen.
Het was een hele klus om zo'n bewerkelijk kapsel in elkaar te flansen. De vrouwen die zich dat konden permitteren, waren zo rijk dat ze een ornatrix hadden: een slavin als vaste huiskapster. Je vraagt je af hoe ze in die tijd zulke weelderige krullen konden maken. Nou, toen hadden ze ook al krultangen. Dat liep niet altijd goed af, blijkt uit een gedicht van Ovidius (Amores I, XIV): hij beschrijft hoe de haardos van een vrouw is uitgevallen door te vaak verven en te veel krullen met de hete krultang. Om die in model te houden, werd het haar met was en henna verstevigd.
Het is niet bekend wie deze vrouw is. Maar op grond van haar kapsel concludeert de conservator dat ze ondanks haar meisjesachtige gezicht getrouwd moet zijn geweest. Alleen jonge meisjes mochten hun haar nog los dragen. Losse haren wezen op onbeheerst en losbandig gedrag.
Getrouwde vrouwen moesten het haar opbinden, vlechten of bedekken met een sluier. Van Beek sluit niet uit dat deze jonge vrouw kort na haar huwelijk is overleden. Hij baseert die theorie op de drie acanthusblaadjes aan de voorkant van de buste, waaruit het beeld lijkt te ontspringen. Dat is kenmerkend voor een beeld dat gemaakt is na het overlijden. Het gaat hier dus om een grafmonument van een overleden jonge vrouw.