Een van de processen die de ondergrondse biodiversiteit vormgeven en bepalen, is het bekende evolutionaire mechanisme van convergentie. Hierbij gaan organismen op elkaar lijken door externe selectiedruk, bv verlies van ogen in permanente duisternis. Crustacea (Kreeftachtigen) zijn een grote groep geleedpotigen waarvan sommigen met succes de ondergrondse habitats van grotten, koraalpuin, strandzand-tussenruimten, rivierbodems en sedimenten op de oceaanbodem zijn binnengedrongen. Onder andere vlokreeften, pissebedden en roeipootkreeftjes hebben terrestrische en mariene grondwatermilieus gekoloniseerd en vertonen convergente aanpassingen aan ondergrondse omstandigheden.
Biodiversiteit van Crustacea in het grondwater, adaptieve verschuivingen, mariene interstitieel
Mijn werk richt zich op het reconstrueren van de evolutionaire geschiedenis en biodiversiteit van grondwaterkreeftachtigen in zee-, zoetwater- en paleo-omgevingen. Op basis van wereldwijde verspreidingspatronen van sommige groepen lijkt hun ontstaan veel verder terug te gaan dan op grond van fossielen nu kan worden aangenomen. De ecologische vereisten van ondergronds levende vlokreeftjes zijn bijvoorbeeld opmerkelijk divers. Sommige groepen komen uitsluitend voor in zoetwater (grotten, rivierbodems, warmwater bronnen) terwijl andere in zowel mariene als zoetwatermilieus leven. Heeft de kolonisatie van lege niches van ondergrondse wateren in de vroege aardgeschiedenis slechts één of meerdere keren plaatsgevonden? Kunnen we de evolutionaire geschiedenis van dit soort grondwater dieren verder vervolgen in de tijd door op geschikte plaatsen naar fossielen te zoeken?
Fossiele isopoden
Mariene interstitiële kreeftachtigen uit Caribisch Nederland
Semi-terrestrische vlokreeften van Atlantische eilanden
Ecomorfologische aspecten in de evolutie van symbiotische mariene vlokreeften
Naturalis wil een kweekvijver zijn voor internationaal wetenschappelijk talent. PhD's hebben daarom een bijzondere positie in onze organisatie.