Zelfmoordpreventie op scholen schiet tekort – PLANKGAS
Zelfmoordpreventie op scholen schiet tekort
Herinnert u zich de dag nog dat een leerling een zelfmoordpoging deed in onze school? Waarschijnlijk wel. Herinnert u zich ook nog dat u toen een brief aan alle leerlingen meegaf die gericht was tot de ouders? Ik denk het niet. Wat u toen in die brief zette waren enkel telefoonnummers van contactpersonen bij het CLB en de zelfmoordlijn. Ik herinner mij nog u erop gewezen te hebben dat zulke brieven naar de leerlingen zélf gestuurd moeten worden. Én dat men mailadressen moet vermelden in plaats van telefoonnummers. Geen enkele jongere die moeilijkheden heeft, zal een wildvreemd persoon opbellen. Een e-mail sturen vergt immers al serieus veel moed. Ook vermeldde ik dat de school nood heeft aan personen waar de drempel veel minder hoog is om naar toe te stappen. CLB-medewerkers zijn toch nog steeds volwassenen die ondertussen in een andere leefwereld zitten dan wij, de jongeren.
Nu, ondertussen iets minder dan een halfjaartje geleden, heeft er iemand van onze school contact opgenomen met mij. Ze had – en heeft nog steeds – veel moeilijkheden thuis. Dit zorgt ervoor dat ze zich heel slecht, onzeker en suïcidaal voelt. Toen ik haar voorstelde om naar het CLB te gaan, was ze bang en onzeker. Ze durfde niet alleen te gaan. Uiteindelijk hebben we samen een afspraak gemaakt en heb ik haar bijgestaan tijdens haar eerste gesprek. Dit zorgde ervoor dat de stress een heel stuk minder was en dat ze dus al direct een nieuwe afspraak heeft gemaakt, zonder mij uiteraard.
Zou het niet beter zijn om als school ieder jaar een oproep te doen naar leerlingen die beschikbaar willen zijn voor medeleerlingen met moeilijkheden? Men zou deze groep vrijwilligers dan nog kunnen opdelen in verschillende categorieën zoals homoseksualiteit, pestgedrag, problemen thuis, problemen op school en nog zoveel meer. Zo kunnen de leerlingen die nood hebben aan hulp, deze vrijwilligers gemakkelijk bereiken via facebook, e-mail of sms. Dit zou een beetje kunnen zijn zoals de online hulpplatformen Awel, 7 Cups Of Tea en Blahtherapy.
Het is echt van levensbelang dat de school een omgeving is waar jongeren zich begrepen en geaccepteerd voelen. De enige manier om dit te kunnen bereiken, is door een goede samenwerking tussen de school, de leerlingen en hulplijnen zoals het CLB te verzekeren.
Kunnen we daarom niet eens allemaal rond de tafel gaan zitten om wat ideeën uit te wisselen? Wie weet komen er wel wat positieve dingen uit voort die een bevordering kunnen zijn voor de zelfmoordpreventie op onze Vlaamse scholen? Niets doen is nog steeds slechter dan iets proberen.