Muus | Roelofs.eu
Kaaswraak →
Geplaatst op 12 januari, 2013 door
Ik had een karrenvracht aan neven en nichten. Ik weet, het is oneerbiedig zo over je verwanten te spreken, maar het waren er zoveel. Mijn ooms en tantes, ook al veel, wisten van aanpakken en stichten fikse gezinnen. Ik heb nooit geteld hoeveel neven en nichten ik ooit had. Onbegonnen werk. Sommige families kende ik helemaal niet, bij andere raakte ik de tel kwijt.
Maar dat aantal neven en nichten is fiks gedecimeerd. Ik ben een van de jongste en dan vallen er veel boven je weg. Bovendien kom ik niet uit een geslacht waarin hoge leeftijden worden gehaald. Het gezin waar ik uit kom bestaat alleen nog uit mijzelf.
Zo dadelijk ga ik naar de uitvaart van een van mijn neven die ik nog wel heel af en toe zag. Hij was in het dorp waar onze familie van vaderszijde uit stamde altijd trouw gebleven en daar een opvallende figuur geworden. Hij kwam nog uit de tijd dat in zijn dorp sommige families een bijnaam hadden. Mijn vaders gezin werd wel 'de Kaak' genoemd. Vraag me niet waarom. Dat stukje orale geschiedenis is met de dood van mijn vader, een mensenleeftijd geleden, teloor gegaan en ik was toen nog te jong om me daar wezenlijk voor te interesseren. Gemiste kans. De neef van wie ik dadelijk afscheid neem, kwam uit een gezin dat als bijnaam 'de Muus' had. In gewoon Nederlands de muis, maar mijn neven en nichten uit dat dorp spreken nog vol trots het dialect van hun dorp, ook al is dat nu een deel van de stad geworden. Als ik bij hen op bezoek ben, wordt mijn Nijmeegse afkomst ook altijd wat sterker hoorbaar.
Deze neef was een markant figuur. Altijd tot in de puntjes verzorgd met een goed gesoigneerd kapsel en dito baard en snor. Altijd vrijgezel gebleven. Maar daarover werd niet gesproken. Dat was gewoon zo. Altijd bij moeders thuis gewoond en toen die er niet meer was bleef hij samen met zijn broer.
Een maand geleden was ik op een verjaardag van een andere neef. Hij was er voor het eerst niet meer bij. Het ging al slecht met hem, werd er gezegd.