Onderwerp: Biologie , Dieren
Hoeveel betekent niet dat de kleine hond of kat naar je toe komen als je thuiskomt van het werk / school, het is een van die momenten die het leven de moeite waard maken.
Echter, een niet-eigenaren van gezelschapsdieren te begrijpen dit fenomeen?
Sommige mensen geloven dat ze zeker begrijpen de andere ontkent het helemaal, de waarheid in mijn ogen is dat alleen degenen die een dier voor een lange tijd hebben gehad en het kleine leven hebben gezien opgroeien en groeiende oud en dan eindelijk gezien de "lopen" weg van een kan begrijpen hoeveel een dier kan betekenen voor een.
Ok, nu zal ik niet zeggen dat het een kleine parkiet of een kleine rat kan zo heel veel betekenen, maar het kan veilig voor degenen die deze dieren (ik mezelf niet deze dieren hebben dus ik kan niet echt over te spreken) .
Maar je die niet een dier hebben gehad (en met echte huisdier, ik bedoel hond of kat), dus ik u adviseren om het te krijgen als je kunt, want het is een ervaring en een must, net als een derde familielid.
Want dat is precies wat het is, een nieuw familemedlem.
Om te begrijpen wat ik bedoel met dat men moet de dood van het dier te ervaren, zal ik proberen een verklaring te geven.
Toen ik ongeveer 3-4 jaar dus hadde "we" een kat die we aangenomen hadde, de kat was vanaf het begin zowel de timide en ziek. Hij sliep op onze olie ketel uit van een klein huis op het perceel. Dad hadde blijkbaar bekend over een vrij goede tijd, maar niet iets om me te zeggen. Maar op een dag toen ik zat op een trap naast de oude hal deur, zag ik een kat die langs kwam, was zwart en heel mager en hadde witte bekleding op de buik en poten, schreeuwde ik tegen mijn vader dat er een kat daar, en de kjelade met mij. Mama en papa keek en papa ging en kochten eten aan. Ik herinner me niet zo veel meer, maar sindsdien is de kat die bij ons gewoond.
De zwelling was niet de kjeligaste kat maar het hadde geen kans tegen een vijf jaar oude armen die wilde het pat, en die niet bang zijn klauwde was. Maar de kat en ik waren zeer goede vrienden (tenminste dat dacht ik) en het bleef.
Echter kattaskrället geslaagd de prestatie om "weg te gaan" op mijn veertiende verjaardag.
De kat wist meer over mij dan iemand anders, en de geheimen die hij met mij deelde hij mee in het graf.
Kännslan als je thuis kwam na school was ondraaglijk, de leegte, de stilte en niet te zien iemand die gegeten hadde uit een kom.
Het is waarschijnlijk de slechtste van het verwerven van huisdieren, wetende dat ze op een dag zal er niet meer zijn. Dat was het een gedachte wanneer we nieuwe katten zouden krijgen.
Het dier kan traploos betekenen van männsika naar männsika, voor mij als bijvoorbeeld het zou dat verwond iemand van mijn katten niet lang leven, het klinkt misschien een beetje drasktiskt en aanmatigend, maar ik hadde waarschijnlijk gedaan bereikte erg dom als iemand hadde voorbeeld geschopt op iemand van mijn katten, zodat het stierf, en zonder veel aarzeling.
En ik heb anderen die hetzelfde zou doen als iemand hun dieren slecht zouden maken en dan kan ik niet zien wie geen zwendel in hun gezichten gehoord.
Het is zoals het in het artikel ********** zegt: "het is een familielid."
En aan de andere kant, zou ik waarschijnlijk niet iemand doden als ze mijn moeder of vader zou verslaan, maar als iemand hadde vermoord iemand van mijn katten dus ik weet niet wat ik hadde gedaan (bad onderwerp).
Wat ik wil komen, is dat mama en papa zou waarschijnlijk doen veel, zo niet alles te zijn kleine dieren te verdedigen.