"Leegte in een café dat net nog vol was. De verdwenen kinderen, hun verstomde stemmen. De plotselinge kracht van de klok. De twee serveersters die nu de macht grijpen; er wordt hun niets meer verboden en ze hebben zich gehandhaafd. Zo'n leegwording is altijd kalmerend en droevig tegelijk; alsof je een plaats hebt waar de dood je niet bereikt; en alsof hij de anderen al allemaal heeft gehaald."
Uit: Elias Canetti, Het boek tegen de dood. Uit het Duits vertaald door Rita van Hengel. Uitgeverij De Arbeiderspers, Amsterdam – Antwerpen 2016
"Elk jaar zou een dag langer moeten zijn dan het jaar daarvóór: een nieuwe dag waarop nog nooit iets is gebeurd, een dag waarop er niemand is gestorven.
"Misschien zou het helemaal niet zo erg zijn om vrolijk te sterven, zolang je maar nooit vrolijk de dood van iemand anders hebt beleefd."
"Ik begrijp de religie zoals ik haar nog nooit heb begrepen, een gevoel dat je alleen maar religieus kunt noemen beheerst mij op dit moment volkomen. Religie is het gevoel van een verbinding met de doden. Misschien is in sommige mensen dat gevoel zo sterk geweest dat het de doden werkelijk tot leven wekte. –– Christus?"