Ardennen 2015 – CLAUSJUH
Toen ik donderdag thuis kwam stond er ineens een mooi bosje rode rozen voor onze tweejarig jubileum op de tafel. Er lag ook een uitnodiging bij voor een weekendje weg. Verder wilt Stefan er niets over vertellen en dat is best lastig als je niet zo goed tegen verrassingen kunt.
Vrijdagmiddag 7 augustus gaan we met de auto op pad en ik heb dus nog steeds geen idee waar we naar toe gaan. Na een tijdje heb ik het gevoel dat we naar Maastricht gaan omdat we elkaar daar voor het eerst ontmoet hebben. Dan kijk ik toch stiekem op het navigatieschermpje en zie ik dat dit qua reistijd niet klopt. Na drie files en een patat-stop komen we eind van de middag in Hatrival aan. Het is een klein plaatsje in de Belgische Ardennen, tussen Frankrijk en Luxemburg in.
Bij B&B Gaussignac worden we spontaan begroet door de eigenaar. Michel is een klein vrolijk mannet die gelukkig Nederlands spreekt. Zijn vrouw Françoise spreekt alleen Frans. Michel brengt ons naar een mooie en erg schone kamer op de begane grond. Het bed is versiert met rozenblaadjes en er staat een schaaltje met aardbeien en een fles champagne. Heel romantisch! Onder het genot van een glaasje champagne rusten we eerst even lekker uit van onze rit van vijf uur.
Rond 19:30 uur is het tijd voor het diner, die Michel met veel passie verzorgt. We worden met een ander Nederlands stelletje en zes Franstalige vrienden aan een grote tafel in de woonkamer gezet. Deze vrienden komen één keer per jaar eten. Een Franse vrouw kan zelfs een klein beetje Nederlands en zij is erg grappig. Ze beeldt het hele menu voor ons uit en zelfs een perzik uitbeelden gaat haar goed af. Ondanks de taalbarrière is het erg gezellig.
We beginnen met meloen met vanille en zout en een glas rode wijn. Daarna krijgen we een salade van boontjes en eend. Het hoofdgerecht is een soort tomatensoep met aardappel en kip. Als toetje serveren ze ijs met geflambeerde perzik. De wijn blijft het tijdens het gehele diner rijkelijk vloeien en na een tijdje begint het me aardig naar mijn hoofd te stijgen. Ook het andere Nederlandse meisje heeft het er moeilijk mee. Met gevulde buikjes vertrekken we aan het einde van de avond richting onze kamer, terwijl de vrienden nog luidruchtig van de wijn blijven genieten.
Zaterdag 8 augustus worden we vroeg wakker. Ik heb toch wat hoofdpijn van de drank, maar na een heerlijke douche en wat pijnstillers voel ik me herboren. Aan de ontbijt tafel moet Michel erg lachen als hij hoort dat ik met hoofdpijn ben opgestaan. Hij stelt voor dat ik een bepaald soort bier moet drinken tegen de kater, maar ik hou het toch liever bij een ontbijtje. Het andere Nederlandse meisje verschijnt ook met een kater aan tafel, zij gaan na het ontbijt weer naar huis toe.
Onze wandelroute van zeven kilometer begint bij de kerk in het dorp. Het lijkt erop dat deze route niet vaak gelopen wordt want het pad is overwoekert. We houden bij een Mariakappel even pauze en dit uitstapje voelt echt als vakantie. Na de wandeling kleden we ons om en rijden we naar St.Hubert. We lopen hier een beetje rond, bezoeken een kerk en eten een broodje shoarma. De wespen zijn hier zo irritant dat we besluiten om terug te gaan. We gaan lekker samen in bad en verkleden ons voor het avondeten.
Er is een nieuw Nederlands stel gearriveerd en we eten dus samen met hen. De sfeer is heel anders dan de avond ervoor, maar ook met deze mensen kunnen we gezellig babbelen. We krijgen eerst een aperitief van ei met witte truffel, daarna een carpaccio en als hoofdgerecht een stukje witte vis met spinazie. Het toetje bestaat uit een ijstaart met karamel. Het eten was wederom heerlijk en ik heb het deze keer netjes bij twee glaasjes wijn gehouden. De eigenaren zijn erg leuke mensen, ze werken hard en runnen de B&B met veel passie.
Zondag 9 augustus vertrekken we na het ontbijt. We besluiten om via de binnenwegen terug naar huis te rijden. Het was een heerlijk weekend en een super leuke verrassing!