Maar wat is dan normaal? - Run Free Blog
door Goudje | jun 18, 2020 | blog | 0 Reacties
'Normaal gesproken werk ik fulltime én sport ik én heb ik een sociaal leven én had ik hobby's. Nu lukt dat helemaal niet.'
'Ik vind het niet normaal om een dutje te doen overdag.'
'Eigenlijk vind ik tijd in mijn eentje doorbrengen heel prettig, is dat wel normaal?'
'Ik voelde me altijd een beetje anders tussen die groep mensen…'
'Ik ben 35 en heb geen eigen huis, kinderen of een partner…'
Zo maar een aantal dingen die ik regelmatig hoor tijdens coachsessies met mensen die burn-out of depressie klachten hebben. 'Normaal' kan hierbij van alles zijn: wat anderen vinden, wat standaard en de norm is, wat je vroeger deed of kon.
Waarom is iets normaal?
Is iets 'normaal' omdat je het altijd zo deed? Is iets normaal omdat je het altijd kon of nog steeds kan? Is het normaal omdat alle anderen het doen? Is iets normaal een 'guru' zegt dat het zo hoort?
En hoe normaal is normaal eigenlijk?
Hoe normaal is het dat we onze collega's meer zien dan onze partners en vrienden? Hoe normaal is het dat je altijd 100% moet presteren? Hoe normaal is het dat je elke dag nuttig moet zijn? Hoe normaal is het dat we (offline en online) altijd bezig zijn met altijd leuker, sneller, harder, mooier, slimmer?
En waarom is dat normaal zo belangrijk voor ons?
En: Wat is jouw normaal? Wat is jouw weg?
Dat wat zogenaamd normaal is, gebruiken we als houvast, dat vinden we handig, het zijn leefregels waar we niet over na hoeven te denken.
En we kunnen ons zo meten aan anderen, zodat we niet uit de pas lopen en dus niet worden afgewezen.
Maar in hoeverre helpt het ons, of jou, daadwerkelijk om te voldoen aan 'normaal'?
Kiezen voor een nieuw of ander normaal, jouw normaal, is spannend en kwetsbaar. Wellicht raak je even je houvast kwijt of word je inderdaad afgewezen, maar wie weet is dat het je wel waard. Misschien is het leven wel een stuk leuker, kleurrijker, creatiever, interessanter, spannender en zinvoller als jij mag bepalen wat normaal is.
Neem eens de tijd om na te denken over wat jouw eigen normaal is, hoe normaal voelt voor jou. Voor jou: dus niet voor je moeder, niet voor de buurman, niet voor je vrienden,