Het is toch even schrikken, als na twee gevoelige nummers over liefdesparanoia en alledaagse onzekerheid plots een vlammende drumcomputer klinkt en gabbertrack ‘Machteloos’ losbarst, en dan even later gierende garagerock en nog wat later zelfs een evangelische ode aan Hoog Catharijne. Nee, Multimens, het zevende album van Lucky Fonz III, is geen plaat van nuances. Multimens is een schizofrene plaat die op elke track als haast weer een andere plaat klinkt en dat is precies zoals het is bedacht. Waarom zou hij anders de samenwerking aangaan met veertien(!!) verschillende producers?