In de verschillende godsdiensten en spirituele stromingen worden vervolgens rond die oorspronkelijke ervaringen van mensen allerlei theorieën geweven, verklaringen bedacht – en dat is aan de ene kant mooi: het zijn wezenlijke ervaringen, die je graag met anderen wil delen, onder woorden wil brengen, al is het maar om het een plaats in je gewone dagelijkse leven te geven, om er meer van te leren begrijpen. Het is ook van groot belang dat er op die manier een kader geschapen wordt, waarbinnen ook anderen hun geloofservaringen een plaats kunnen geven. Zonder een dergelijk kader (en bij veel mensen die met nauwelijks enige kennis van geloof of godsdienst opgroeien zie je dat ook) zullen hun eigen ervaringen niet beklijven, omdat ze er geen woorden aan kunnen geven. Dan wordt het hooguit een peinzend 'ik geloof wel in iets'… Bij geloven is je denken niet het belangrijkste, maar het kan zeker niet zonder. Aan de andere kant is het ook gevaarlijk. Je haalt ervaringen, die je eigenlijk boven de verstandelijke pet gaan, een soort 'naar beneden'. Je beschrijft ze binnen jouw omgeving, met jouw kennis en achtergrond. Voor lezers en hoorders van dergelijke verhalen, is het gevaar nog groter. Als ze erdoor worden geraakt, zijn ze geneigd om het voor 100% als 'waar' aan te nemen, omdat we dat nu eenmaal zo gewend zijn: iets is waar, een feit, óf het is niet waar, een leugen. Half-waar bestaat niet. Maar helaas, hier dus wel. Geloofservaringen, die worden doorverteld, zijn altijd interpretaties. Dat kan niet anders. Er zijn altijd twee partijen, de Goddelijke en de menselijke kant. De verteller levert zelf een fikse persoonlijke bijdrage, en als er dan weer een hoorder is die het óók weer verder vertelt dan wordt het mengsel steeds gevarieerder. Als iedereen dan tóch graag in die 100% waarheid wil blijven geloven, dan groeit de verwarring en de ruzie navenant. Dan krijg je, na 2000 jaar Christendom, een gigantische hoeveelheid kerken en groepjes, die allemaal geloven dat zíj de waarheid te pakken hebben.
Wie die eigenschappen zo samen, hart, intuïtie en verbeeldingskracht, gaat gebruiken die zal in staat zijn om in bewust contact te treden met de eigen, hogere lichtgids. Ontdekken dat we die allemaal hebben. Zeker één, vaak meer. Die lichtgids – je kunt het ervaren als een gestorven familielid, een meer ontwikkelde ziel die ooit op aarde leefde, een engel, het kan zelfs Jezus zijn, of je hoger zelf – het maakt niet uit. Het gaat erom dat je op de beste, meest persoonlijke manier geholpen wordt. Daarom zal ik het meestal bij de verzamelnaam 'lichtgids' houden. Van hun kant zijn ze zich altijd bewust van jouw bestaan en jullie samenwerking. Ze doen dit uit liefde.
'Het is altijd mogelijk om nóg meer samen te werken, als je dat jezelf toestaat. Wij willen wel. Maar het gaat om jou. Je hebt je eigen tempo, je eigen ontwikkeling, het is nooit fout wat je doet. Wij gaan met je mee, altijd. Wij houden van je. Begin in vol vertrouwen, maak dat je grondhouding. Vertrouwen is een keuze, dat hoeft geen 'blind' vertrouwen te zijn. Je hebt genoeg ervaring om te weten dat vertrouwen niet altijd beloond wordt. Toch kan je voor een dergelijke grondhouding kiezen, en het zal zijn vruchten afwerpen.'