Natuurinformatie - Zwartbrauwmuistimalia
In de 19de eeuw ging men anders om met het geven van wetenschappelijke namen dan tegenwoordig. De publicatie van een nieuwe soortnaam is nu aan een groot aantal voorschriften gebonden. Vroeger werden, bij gebrek aan algemeen geldende regels, nieuwe namen echter zonder probleem op labels van museum exemplaren geschreven, zonder de naam ook daadwerkelijk te publiceren. Zo stonden aan het begin van de 19de eeuw op de labels in de collectie van het toenmalige Rijksmuseum van Natuurlijke Historie tal van nieuwe, ongepubliceerde namen die door de directeur C.J. Temminck bedacht waren.
Toen Charles Lucien Bonaparte, de verbannen neef van keizer Napoleon, in Leiden werkte, schreef hij een boek getiteld "Conspectus Generum Avium" over de vogels in Europese musea. Omdat hij daarbij veel van de door Temminck bedachte namen voor het eerst publiceerde, worden deze nu aan Bonaparte toegeschreven. Dat gebeurde onder andere met een onopvallende bruine timalia Trichastoma perspicillatum (Bonaparte, 1850), waar Temminck de naam Cacopitta perspicillata voor bedacht had.
Vindplaats gecorrigeerd
Bonaparte ging ervan uit dat dit exemplaar van Java afkomstig was. Het vogeltje was echter verzameld door C.A.L.M. Schwaner, die voor het museum verzamelde in het zuiden van Borneo. De Zwitser Johann Büttikofer, die aan het eind van de 19de eeuw conservator van de vogelafdeling was, ontdekte deze vergissing en corrigeerde de vindplaats. Op dat moment waren nog steeds geen andere exemplaren van de zwartbrauwmuistimalia bekend. Noch zouden ze ooit gevonden worden: de huid die Schwaner meer dan 150 jaar geleden verzameld had, is het enige bekende exemplaar van zijn soort. Men kan rustig aannemen dat deze timalia uitgestorven is. Niet alleen omdat hij zo lang niet meer is aangetroffen, maar ook omdat sinds Schwaner daar werkte, het laagland van het zuiden van Borneo zo sterk door mensenhanden veranderd is, dat het onwaarschijnlijk is dat hij daar nog voorkomt.