Dieven en … – Chawwa Wijnberg
april 1, 2016	In	Columns
Dat zeiden we in één adem, dieven en moordenaars. Het geldt nu voor opblaasmannetjes, maar daar wil ik het niet over hebben. Die rotjong krijgen al te veel aandacht.
Dieven dus, die hebben mijn digitale onschuld vermoord. Op mijn mobiel kwamen steeds vier brieven met nulletjes aan. En natuurlijk terwijl ik sliep. En ze floten me wakker. Hè!
Maar wat blijkt nu, het zijn dieven die me nullige lege briefjes sturen en me dan beroven. Vraag me niet hoe, maar mijn telefoonrekening werd steeds hoger, terwijl ik zelden op dat kleine ding iets doe. Tot nu toe, zo blijkt, hebben ze me al voor een vijfhonderd euro beroofd. Ja, stom.
is er mee bezig, dus ik hoop dat het goed komt, want dat is veel geld ook al ging het heel geleidelijk over een aantal maanden.
Ik vraag me af of je het aan me kan zien, digibeet: grijp haar.
Maar nu M.'s oude moedertje, zesentachtig. Heeft van de belastingen een brief gekregen. Op definitief dreigende toon: U Moet Digitaal Uw Aangifte Doen. Mensje helemaal van streek. Heeft geen computer, en geen benul van hier en daar en hoe dat moet.
Ze doet 's morgens yoga, doet een uur over haar gezonde ontbijtje, eet verder geen vlees, ook gezond, en beweegt als het weer het toelaat en anders dribbelt ze binnen.
Hoezo U moet? Digitaal? Wie verzint dat? Waarom? Omdat het kan? Burgers pesten. Die ouderen gaan heus de straat niet op. En ze twitteren ook niet. Dus komaan we doen het. Hup. Dan gaan ze maar naar hun buren. Maar haar buren zijn ook oud.
Moet ze naar de gevangenis als ze het niet doet? Pakken ze al haar spaarcentjes af? Gaan ze uiteindelijk aanbellen en zeggen: Het Moet? Wij zijn de Belasting? De belasting die altijd gelijk heeft, die altijd voor gaat, waar je nooit mee in discussie kan gaan, de hoogste autoriteit.
Waarom mag je hier niet rustig oud worden?
Ik hoorde laatst van een hele oude dementerende meneer die als er even niemand is helemaal in paniek raakt: Er is hier niemand en ik weet niet wat ik moet doen. En dan belt hij mijn vriendin zestien keer op haar antwoordapparaat tot het vol is. Zo iemand krijgt natuurlijk ook zo'n belastingbrief.
En ik? Zonder mijn M. ben ik ook nergens. Volgens de gemeente-autoriteiten is zij mijn mantel. En anders moeten de buren het maar doen?
Ik kom terug op dieven en moordenaars. Akelige mensen. Maar nu is het nog vreselijker, ons hoogste gezag en hun ontspoorde digidwang. Erg, hè?