Een recent voorbeeld van slecht communiceren is het probleem met de politiebond. Hier zijn overduidelijk veel fouten gemaakt in de communicatie. Tijdens de vorige regering werden de ministers benoemd maar ze hadden niets in te brengen en droegen dus geen verantwoordelijkheid. Alles werd van hogerhand beslist en zij moesten doen wat hen werd opgedragen. Bij de huidige regering gaat het er anders aan toe. Bij de huidige regering moeten de ministers zelf beslissingen nemen en hun eigen verantwoordelijkheid dragen. Ze leggen verantwoording af aan het parlement en niet aan een persoon. De minister van justitie heeft in het geval met de politiebond correct gehandeld door met ze rond de tafel te gaan zitten, om te pogen tot een compromis te komen. Ze waren er nog niet helemaal uit of de VP nam het over. Dat was de eerste fout van de vp. Dit is een zaak van de minister van JP en niet van de VP. Ik zag de vp en 2 mensen van de bond plots de menigte politiemensen toespreken en verzekeren dat alles zou gaan zoals de bond het wilde. Dat was zijn tweede fout. Hiermee heeft Brunswijk laten zien dat er niet goed wordt gecommuniceerd. Hij heeft de minister van JP gepasseerd en uitspraken gedaan die tegen de besluiten van de minister ingaan. Als excuus kan worden aangevoerd dat de politie bond heeft gedreigd te betogen in aanwezigheid van buitenlandse ambtsbekleders op 25 nov, met andere woorden ze wilden de regering internationaal te kijk zetten. Niet alleen de regering maar het land Suriname zou met deze actie worden geschoffeerd. De vp heeft er misschien voor gekozen om de goede naam van de regering en het land Suriname te beschermen tegen een stelletje egoïsten die gewetenloos dit chantagemiddel hebben toegepast waarmee ze hebben laten zien niets te geven om de goede naam van Suriname. De politie is het instituut dat moet beschermen en niet dreigen en chanteren. De VP had nooit mogen bezwijken voor dit mensonwaardige gedrag van de bond. Fatsoenlijke mensen gaan rond de tafel zitten en praten om dit probleem op te lossen. Dit is niet de eerste keer dat de VP zo heeft gehandeld. Hij staat zo langzamerhand bekend als de man die niet het gesprek aangaat maar onder druk bezwijkt en de mensen gauw hun zin geeft om zo de lieve vrede te bewaren. Om met de woorden van Belfort te spreken, hij had beter hard kunnen optreden en niet bezwijken voor chantage in plaats van een zachte heelmeester te zijn die stinkende wonden maakt. Het hek is nu van de dam. Reken er maar op dat er meer zullen volgen die denken: "We gaan naar Brunswijk en krijgen onze zin." Dit gedrag was schering en inslag bij de vorige regering. De mensen passeerden de minister en de instantie waar ze met het probleem moesten zijn en gingen regelrecht naar de president. Dat gedrag moet aan banden worden gelegd. Je gaat met een probleem naar de minister en pas als jullie er samen niet uitkomen, kan de minister (niet de groep) het hogerop zoeken. De VP hoort juist te handelen door ze terug te fluiten naar de minister. Die zit er niet voor spek en bonen. De VP heeft alleen met de groep zonder de minister om de tafel gezeten. Dat was een grote fout. Hij heeft zo niet alleen het gezag van de minister ondermijnd, maar ook zichzelf geschaad. Het respect voor hem is weg. Een waarschuwing is hier op z'n plaats 'ga niet de vorige regering in beleid nadoen, stel je niet op als een dictator. Toon respect voor de ministers, zodat het volk ze ook respecteert en laat ze hun eigen verantwoordelijkheid dragen.