Eigenlijk een liedje van niets dit. Het is afkomstig van Kante's meest recente album, Die Tiere Sind Unruhig. Er wordt een beetje zwaarmoedig op een piano gespeeld, een handvol strijkers zorgt voor een stukje herfst in je boxen en dat Duits klinkt automatisch diepzinnig en poetisch maar na een minuut of vier vraag je je toch af hoe ze dit in hemelsnaam nóg vijf minuten de moeite waard gaan houden. En dan nemen, allereerst, de violen het over. Er gebeurt, melodisch zeg maar, weinig. Maar door laag op laag op laag van geluid te leggen zwelt de muziek aan als het muzikale equivalent van donkere donderwolken. Op het laatst is het pikzwart. Dat het noodweer straks gaat losbarsten in onvermijdelijk maar tegen die tijd heb je de gordijnen gesloten en het licht aangedaan en merk je daar verder helemaal niets van.
Het 'ach ja, natuurlijk!' moment van de dag was toen ik leerde dat Memphis voor 50% uit de (mannelijke) helft van het vocale duo van Stars bestaat. Tot dan was I'll Do Whatever You Want gewoon een heel lief dromerig liedje. Dat extra stukje popkennis maakte er om eerlijk te zijn niet nóg een beter nummer van. Het maakte juist dat ik ging denken dat er wat ontbrak; een angel, of iets anders scherps. Niet persé het stemgeluid van zijn zingende wederhelft Amy Millan maar juist de bite van de rest van Stars. Het is nu slechts mooi en, vooral, aangenaam. Meer nummers bij Free Indie, negeer alsjeblieft de Radiohead-vergelijking.