– 12/03/2011Posted in: archief
Ik weet niet eens meer hoe ik dit werk vond, ik was eigenlijk van site naar site aan het klikken in een zoektocht naar iets nieuws. Toen kwam ik ergens het werk van Matthew Deleget (1972) tegen. Het viel me direct op, niet alleen door de diversiteit maar vooral door zijn statement die ik persoonlijk als schilder erg treffend vind.
Dan gaat het mij met name om de laatste alinea, het gaat hem om het idee van een schilderij en totaal niet om een proces. Hij maakt geen schilderijen maar onderzoekt het beeld dat daardoor kan verschijnen. Dan is het verder spannend om te zien hoe het monochroom, waar onderhand toch wel zo ongeveer alles mee gedaan was, toch weer interessant gemaakt kan worden. Het zijn allemaal panelen waarop hij vervolgens met een enkel pigment een monochroom maakt. Bij enkele panelen slaat hij deze vervolgens in met een hamer, hierdoor zien we de muur achter het werk. Andere panelen maakt hij met een spuitbus waardoor de omgeving onderdeel wordt van het monochroom. Dat maakt het toch weer net iets anders dan gewoon weer een monochroom.
Al is er wel de vraag, wat kan er dan nog meer?
known and unknown knowns and unknowns
known and unknown knowns and unknowns (detail)
war monochromes
war monochromes (blood andt reasure)
monochrome sleeper cells
monochrome sleeper cells (detail)
overlord american dream
No If's, No But's, No Maybe's
war monochrome sleeper cell
Tags: Matthew Deleget
Posted maart 13, 2011 at 1:13 AM
Bij de eerste aanblik fronsten mijn wenkbrauwen zich automatisch. Maar na het lezen van je post ben ik toch verder gaan kijken en denken. Matthew raakt hier wel een bijzonder punt.
Als je in plaats van kunst de mens zo benaderd? Een mens die geisoleerd van alles beschouwd word geeft een andere impressie dan de mens als onderdeel van zijn leefomgeving, een interactief wezen.
Kunst in interactie met diens omgeving is iets anders dan een mooi schilderij, maar als kunst zeer geslaagd, het hielp mij zoeven anders naar dingen te kijken.
Posted maart 14, 2011 at 9:58 AM
@Marjolijn, kijk daar doen we het voor! 🙂
Inderdaad, het is interessant om het subject ook eens vanuit een breder kader te benaderen dan alleen het subject op zichzelf. Uiteindelijk zijn wel allemaal afhankelijk van elkaar.