De Gauḍīya Vaiṣṇava-traditie verkreeg zijn huidige vorm na de goddelijke verschijning van Śrī Kṛṣṇa Caitanya Mahāprabhu. Hij werd geboren tijdens een zonsverduistering in februari 1486, als de zoon van Jagannātha Miśra en Śrīmatī Śacīdevī in Śrīdhāma Māyāpura, in de stad Navadvīpa, West-Bengalen.
Hij manifesteerde tijdens Zijn leven alle tekenen van een volmaakte toegewijde van Kṛṣṇa, en onderwees door
Zijn voorbeeld de hele wereld in de wetenschap van liefde voor Kṛṣṇa. Śrīman Mahāprabhu is niemand anders dan Kṛṣṇa Zelf, die verscheen om de diepe liefde te ervaren van Śrī Rādhā, Zijn eeuwige geliefde, en om zuivere liefde voor God te verspreiden.
Het onderricht van Śrī Caitanya Mahāprabhu is gebaseerd op de oude Vedische geschriften van India. Het wordt onderverdeeld in drie hoofdcategorieṇn, te weten sambandha (de relatie met Allerhoogste Heer), abhidheya (handelen in overeenstemming met deze relatie) en prayojana (het doel van het leven). We proberen nu deze hoogstaande ideeën op een begrijpbare wijze te presenteren.