Terug naar binnen | Bodymindopleidingen
24/03/2020 Anja de Boer
Overal om mij heen hoor ik over het C-virus. Ik als nuchtere Rotterdammer laat me niet zo snel van de wijs brengen. Toch merk ik dat ik er vaker aan ga denken, niet alleen tijdens het extra handen wassen, of tijdens het zien van het zoveelste potje desinfecterende handgel, maar ook tijdens mijn andere dagelijkse activiteiten. Zelfs als ik in de trein zit denk ik bij een hoestje: oh, straks denken ze dat ik ziek ben.
Het kan ook bijna niet anders, op de radio, televisie, via mails, het gaat allemaal over het C-virus. Ik snap dat het goed bedoelde informatie is, en niet in de minste plaats om ons op de hoogte te houden, en het zorgt – ook bij mij – voor een soort van opgelegde angst. De waarheid is nog altijd dat als je gezond bent, en dus niet in de risicogroep zit, je gewoon weer beter wordt, mocht je het C-virus krijgen.
Het wordt voor mij tijd om weer terug te gaan, terug naar binnen, diep in mijzelf om rust te vinden. Om mijn lichaam te voelen en niet mijn hoofd het continue te laten overnemen door alles wat ik om mij heen zie en hoor. Heerlijk in de praktijkruimte, mijn cocon, het is daar helemaal stil, zelfs de storm is er niet hoorbaar. Dit brengt me al automatisch meer in mijn lijf.
Er hangt een groot oranje wandkleed dat ik tijdens een van mijn reizen naar India mee terug heb genomen. Het is samengesteld uit allerlei lapjes. En ik focus me op één van die lapjes, het lijkt net een brug. Een brug naar de andere kant van de hectiek, een brug die mij van mijn hoofd weer diep mijn buik in brengt. En daar vind ik mijzelf weer terug, daar voel ik mijn kracht, mijn ruimte en vooral mijn rust. Even niet denken aan alles wat misschien zou kunnen gebeuren maar voelen wat er nu op dit moment echt in mij is. Voorbij de door buiten opgelegde schrik.