In het hart van Baluchistan
Deel 1: Van Honda Goldwing naar XT500
Verder richting Quetta
We rijden verder door Baluchistan richting Quetta Balochistan en stoppen onderweg zo nu en dan bij een theehuis om wat te eten en te drinken. De thee die je te drinken krijgt is altijd melkthee en het eten is altijd een onduidelijk stoofpotje in dit soort eethuisjes.
Je krijgt meestal een kom met een soort bouillon waar brokken vlees in drijven, althans het lijkt op vlees. In het begin durf ik er niet echt van te eten uit angst ziek te worden, maar als blijkt dat dit het enige is wat je kunt krijgen begrijp ik dat er weinig keuze is.
Regelmatig worden we, terwijl we in een dergelijk theehuis zitten omringt door lokale bewoners. Het publiek dat om ons heen komt staan als we thee zitten te drinken bestaat alleen uit traditioneel geklede mannen met baarden en tulbanden.
voldoende belangstelling in Baluchistan
Geen vrouw te zien in Baluchistan
Het hele stuk naar Quetta hebben we overigens geen vrouwen gezien, die worden waarschijnlijk binnen gehouden. Uiteindelijk rijden we om een uur of 5 in de middag het chaotische Quetta binnen.
Quetta is geen makkelijk stad om met een motorfiets rond te rijden. We manoeuvreren tussen de walmende stadsbussen door richting het hart van de stad, onderwijl terugzwaaiend naar het volk dat op en aan de bussen hangend ons hartelijk begroet.
Terwijl we ons best doen de vrolijk zwaaiende meute terug te groeten moeten we behoorlijk ons best doen om de open rioolputten in de weg te ontwijken. Quetta is
In de reisgids die ik bij mij heb wordt het Moslimhotel aangeschreven als de beste keus in Quetta. Het Moslimhotel ligt aan een drukke straat bij het centrum van de stad.
Restaurantjes langs de route in Pakistan
Ik ga aan Azie wennen
Het moslim hotel heeft een grote binnenplaats waar we gemakkelijk onze motoren kunnen neerzetten. De kamers zijn somber en bedompt en de douches zijn vreselijk smerig, om maar te zwijgen over de toiletten.
De prijs van de kamers is echter dusdanig laag dat we het ongemak maar accepteren. We nemen een paar dagen de tijd om Quetta te bekijken en om kennis te maken met Azië.
We eten in verschillende restaurantjes die nou niet direct voldoen aan de hygiëne eisen die we in Nederland gewend zijn maar het maakt me niet veel uit, ik begin zowaar aan Azië te wennen.
Deel 50: Verder Pakistan in
Auteur J.RadstakeGeplaatst op 10 april 2015 11 oktober 2017 Categorieën Een wereldreisTags Baluchistan, Quetta