We waarderen elkaar behalve als we tegenover elkaar staan | Blog
'Na het WK onder 19 wilden we kijken wat het plafond van Jasper en mij als team was. We zijn buiten het veld goede vrienden en het bleek moeilijk om die relatie om te buigen naar een professionele samenwerking. We accepteerden weinig van elkaar in het veld en we communiceerden niet goed genoeg. De coach besloot om ons uit elkaar te halen. Het is frustrerend om een stap terug te moeten doen, vooral zo net voor de zomer want ik wilde gaan knallen. Maar ik moet geduldig blijven en me op mezelf focussen.'
Strijd tot in de flat
'We spelen niet alleen samen, maar we wonen ook met alle vier de jongens uit de jeugd samen. Omdat we ook tegen elkaar moeten spelen ging vroeger de competitie door tot in de flat. We bléven bekvechten. In de loop van de tijd zijn we ons gaan beseffen dat we elkaar nodig hebben. We willen namelijk hetzelfde bereiken: net zo goed of beter worden dan de lichting volleyballers die er nu staat. Uiteindelijk waarderen we elkaar heel erg, alleen als we tegenover elkaar staan even niet.'
" We zijn ons gaan beseffen dat we elkaar nodig hebben "
'We hebben het er weleens over: Hoe zou het zijn als we gewoon student waren geweest? Dan hadden we waarschijnlijk veel samen gefeest, maar of dat eenzelfde voldoening zou hebben gegeven als dit leven, dat weet ik niet. Ik denk dat we ons uiteindelijk al te goed beseffen dat het een investering is in later. Ik zoek daarin ook buiten de sport vrienden met eenzelfde mentaliteit. Een jeugdvriend van me bijvoorbeeld, is verpleegkundige en studeert voor ambulancebroeder. Hij is net zoals ik serieus met zijn toekomst bezig. Daarbij is hij net zoals ik competitief. Stonden we, klein als we waren, tijdens een potje voetbal midden op het veld te discussiëren om een punt. Vorige week ging ik met hem squashen. Midden in een set waren we het niet met elkaar eens of de bal boven of onder de lijn terecht was gekomen. Uit het niks begon hij te lachen en zei: "Je bent niks veranderd". Ik ben selectief in hoe ik mijn vrienden uitkies.'
" De sport leert me hoe ik het uiterste uit mezelf haal, hoe ik de beste versie van mezelf word "
'Ik zie mezelf als individu vooruitgaan, maar als team nog niet en dat is moeilijk. Op dit soort momenten denk ik vaak aan mijn moeder, die er niet meer is. Anderhalf jaar geleden heb ik haar in korte tijd verloren. Zij was heel belangrijk voor me en nog steeds. Ze stond áltijd positief in het leven, zelfs toen ze ziek was. Ze klaagde nooit maar besefte zich wel: ik heb niet lang meer. Ik put kracht uit hoe zij in haar strijd stond. Het helpt me om de weg naar mijn ambities te relativeren. Want natuurlijk droom ik van olympisch goud, op een dag, maar ook al haal ik geen medaille, dan is de weg ernaartoe nog steeds waardevol. Soms stel ik mezelf de vraag: stel ik raak geblesseerd, heb ik dan mijn jeugd weggegooid? Het antwoord daarop is iedere keer weer 'nee'. Het heeft me nu al zoveel gebracht als mens. Het leert me hoe ik het uiterste uit mezelf haal, hoe ik de beste versie van mezelf word. En of dat nou in de sport is of daarbuiten, dat zie ik later.'
Tom put kracht uit de manier waarop zijn moeder haar strijd heeft gestreden. Hoe heb jij de draad van het leven opgepakt na het overlijden van een dierbare? Bekijk deze video en zie hoe Nederlanders omgaan met het verlies van een dierbare.