2017 | Het was een mooi, relaxed jaar – Lovethat.nl
2017 | Het was een mooi, relaxed jaar
2017 zit er alweer op. Al een paar dagen zit ik me te bedenken wat ik over dit jaar kan schrijven. Want na een heftig jaar in 2016, een bijzonder jaar in 2015, een exploderend jaar in 2014, was 2017 eigenlijk een relaxed jaar. Geen grote bijzonderheden en geen diepe dalen. Wat relaxed!
Toch gebeurde er wel het een en ander. Een klein jaaroverzicht:
Huis in Nederland verkocht!
Afgelopen jaar verkochten we ons huis in Nederland. Na ruim 2 jaar op de markt, waren we blij dat we het – weliswaar met verlies – konden verkopen. Het verkooptraject kreeg echter een nare nasmaak. Door slechte communicatie en geld dat we maar niet terugkregen. >> Bekijk hier mijn blog waarin even losga!
In april ga ik met 12 onbekende vrouwen uit de hele wereld een weekendje naar Berlijn. We kennen elkaar alleen van Facebook en zitten in hetzelfde schuitje als geëmigreerde Nederlandse mama. Het werd een weekend vol herkenning en nieuwe vriendschappen. >> Van online naar offline vriendschap
Liza breekt haar been
Liza breekt in april haar onderbeen. Al snel is ze weer op de been. We vervoeren haar in een geleende buggy en het meisje heeft nergens meer last van. Ze is een perfecte patiënt. Op het laatst stond ze zelfs op haar beentje. Het herstel na het gips duurde helaas tot aan de zomervakantie. >> Liza breekt haar been
In de zomer hebben we de hele zomer bezoek en rij ik zelf ook nog naar Nederland. We zijn door Centerparcs uitgenodigd om een midweekje in Parc Sandr te verblijven. Het was heerlijk om weer eens een ouderwetse vakantie met elkaar te vieren. Floris miste dan wel, maar zo alleen met de kids red ik het ook wel. >> Review van Parc Sandur in Emmen
In de herfst gaan we een paar keer zelfs nog zwemmen. Mijn ouders zijn we bij ons in het Zwitserse te vinden. Met de nieuwe cultuurvereniging winnen we een prijs. Al met al een leuke herfst. >> Herfst
Wat ik vooral dit jaar heb gemerkt is dat ik hier echte vriendinnen heb gemaakt. Nieuwe en oude vriendschappen heb uitgebouwd. Ik ben veel meer op stap geweest dan de afgelopen jaren (zelfs in Nederland was ik niet zo vaak de hort op). Thank god, heb ik dierbare vriendinnen uit Nederland zelfs een paar keer kunnen zien. Al merk ik wel dat ik meer en meer mis uit Nederland, niet qua eten, maar meer waar iedereen mee bezig is. Natuurlijk ben ik zelf wel schuld hieraan. Op een of andere manier krijg ik het niet voor elkaar om met iedereen contact te blijven houden. Wie zich aangesproken voelt, ik hoop dat je het me vergeeft of me zelf even belt om te vertellen hoe het met je gaat.
Qua werkzaamheden is het dit jaar ook beter gegaan. In februari ben ik officieel met Marlieke.com gestart en ik heb erg leuke opdrachten gekregen. Komend jaar moet ik dit gaan uitbouwen, maar met Liza die in augustus op de kleuterschool start heb ik er alle vertrouwen in dat dit lukt!