Het Duitse voetbalelftal, oftewel die Mannschaft, kent binnen het Europese landenvoetbal zijn gelijke niet. De Duitsers wonnen driemaal het Europees kampioenschap voetbal en stonden op dat toernooi zesmaal in de finale. Ook werd Duitsland viermaal wereldkampioen en speelde het land acht keer de WK-finale.
In 1900 werd de Duitse voetbalbond opgericht, de Deutscher Fußball-Bund (DFB). Erg professioneel ging het er nog niet aan toe en er was ook een gebrek aan geld om daadwerkelijk interlands op touw te zetten. Zo kon het gebeuren dat de eerste officiële interland pas in april 1908 plaatsvond.
Het WK of EK bestonden in die tijd nog niet, wel was er het Olympische voetbaltoernooi. Die Mannschaft was voor het eerst op de Zomerspelen present in 1912, maar in het Zweedse Stockholm was de Olympische droom na het duel tegen Oostenrijk al over: 1-5. In 1916 waren de Zomerspelen gepland in Berlijn. Tot een thuisoptreden kwam het niet voor het Duitse elftal, want vanwege de Eerste Wereldoorlog werden de Spelen geschrapt.
In 1940 werd de DFB ontbonden en in 1950 kreeg de Bondsrepubliek (West-Duitsland) toestemming van de FIFA om de bond opnieuw op te richten. Wederom onthielden de meeste landen zich van sportieve betrekkingen met het land, waardoor Duitsland voor oefenduels zich alleen kon richten tot buurland Zwitserland. Ook werd het WK van 1950 in Brazilië misgelopen.
Maar gaandeweg dat decennium ontstond dan eindelijk de voetbalmachine die in elk decennium wel minstens één en dikwijls meer grote finales zou spelen. Die zegereeks begon in 1954, op het Wereldkampioenschap te Zwitserland. West-Duitsland had na de groepsfase nog een play-off tegen Turkije nodig, maar was daarna helemaal los. Joegoslavië, Oostenrijk en vervolgens het onklopbaar geachte Hongarije werden aan de zegekar gebonden, nadat de 0-2 achterstand werd omgebogen tot 3-2. Het voelde voor Duitsland na dit 'wonder van Bern' alsof alle ellende van de vorige decennia eindelijk afgeschud kon worden.
Eigenlijk is er geen beginnen aan om de vele Duitse voetballegendes de spotlights te geven die ze verdienen. Als we ons beperken tot een handjevol mag Lothar Matthäus niet ontbreken. Der Lothar heeft is recordhouder met 150 interlands en met 25 WK-duels is hij ook op dat punt maatgevend. De topscorer aller tijden op het WK is eveneens een Duitser: Miroslav Klose.
Een paar spelers eindigden in de top drie van FIFA's verkiezing van speler van het jaar. Het betreft naast Matthäus, winnaar in 1991, Thomas Häßler, Jürgen Klinsmann plus de keepers Oliver Kahn en Manuel Neuer.