Man of Steel (2013) *** Blu-ray review | De FilmBlog
Het klinkt wat vreemd in de oren, maar deze Man of Steel (2013) is de meest "realistische" prent van regisseur Zack Snyder (Watchmen, 300, Sucker Punch), spijtig genoeg overtuigt hij maar voor de helft. Het was stukken beter dan de vorige Superman Returns (2006) reboot, maar net zoals de meeste (om niet te zeggen alle) origin story reboots, is het een 'ok' film en is er heel wat ruimte voor verbetering. Maar gezien het aanwezige talent voor en achter de camera kan ik een zekere teleurstelling toch niet wegsteken. Het is precies 75 jaar geleden sinds de eerste Superman "Action Comics #1" (1938), dus is deze prent sowieso een beetje van een mijlpaal in de geschiedenis van één van de sterkste super hero's uit de comic wereld. Op 23 oktober komt de film uit op DVD, VOD, Blu-ray en Blu-ray 3D.
Iedereen kent Superman, de films en de comics. Bijgevolg zal iedereen wel een idee hebben van wat de film moet te bieden hebben. En zeker met de bombastische en peperdure marketing campagne waren de verwachtingen torenhoog. En deze combinatie zal zorgen voor heel wat tegenstrijdige opinies; de ene zal de film verwerpen als een cgi-fest zonder emotie, de andere zal een start zien van een nieuwe, meer relevante en hedendaagse superman. Ik voel me zelf meer verwant met de tweede opinie, en ben hoopvol. Maar de verleiding om de film te gaan vergelijken met de Richard Donner-film zal groot zijn, en net zoals met The Amazing Spider-Man (2012) is het wijselijk om deze nieuwe reboot te beoordelen op zijn eigen verdiensten. Dit neemt echter niet weg dat ik ook wel wat teleurgesteld was en mijn grootste ergernis is dat deze prent er maar niet in slaagt om mij te ontroeren of om mij nog maar aan het lachen te brengen, iets wat de Spider-Man film op een zeker niveau wel deed. Het maakt mij niet uit dat Man of Steel de zero-comedy weg heeft ingeslagen, maar zorg dan voor ontroering, passie, angst, … zoals bij The Dark Knight films. Ik heb een beetje hetzelfde gevoel als bij Star Trek Into Darkness (2013). Het ziet er allemaal heel mooi uit en je kan nauwelijks om adem happen, maar inhoudelijk heeft de film uiteindelijk vrij weinig nieuws te bieden – en zeker op vlak van verhaal. En dit voor een film die maar liefst 2 uur en 23 minuten duurt! Als kijker ben je niet betrokken bij het gebeuren en blijf je stuiten tegen het aanwezige cgi-geweld, die om de zoveel minuten de bovenhand neemt.
En dit is dan ook datgene wat ik zo goed vond aan de film. Zack slaagt erin om Superman relevant te maken voor een hedendaags publiek, zonder overbodige frivoliteiten of camp. Superman is ook geen God, maar een mens met supernatuurlijke krachten. En voor het merendeel van het verhaal zie je hem ook als mens, gezien hij zijn krachten wil onderdrukken. Een karakter met wie we ons verwant kunnen voelen. Clark Kent is niet bezig met de exploratie van zijn krachten dan wel op zoek naar iets menselijks: 'aanvaarding'. In tegenstelling tot de andere Superman films is Clark al Superman sinds zijn teenage-jaren, en niet vanaf het moment hij zijn Superman-pak aantrekt. Zack vermijdt ook pitfalls zoals: als je een realistische superman wil brengen, waar zal hij zijn cape wegsteken? Wel, in deze reboot krijgen we geen shot van Superman die zijn shirt opentrekt om zijn pak te openbaren. Ook interessant is dat zijn vliegkunst begint bij een springbeweging, net zoals in de comics. Ook het feit dat een dergelijk superwezen zich mentaal zal moeten aanpassing aan onze planeet speelt een belangrijke rol. De jonge Clark heeft problemen met alle geluidjes en signalen die hij opvangt. Hij moet zich dus gaan concentreren om geen zenuwinzinking te krijgen. En zo maak je een Superman waar wij als toeschouwer verwant mee kunnen worden. De kunst met dit personage was altijd om hem niet oppermachtig te maken. Geef hem dus zwaktes.
Het zou geen Superman film zijn zonder mind-blowing actie-scènes. En ja, de cgi ziet er geweldig uit. Alle animaties zijn verbluffend, met name ook de cape van Superman. In een realistische superman moet een snel vliegend object onderhevig zijn aan onze fysica-wetten, en dat zien we ook in deze film. Er zit een geweldig shot in van Superman die de geluidsmuur doorbreek, iets wat evident lijkt, maar nooit eerder echt geëxploiteerd. Zack heeft ook de beslissing genomen om de film op te nemen in 2D in plaats van 3D. De 3D werd achteraf in post-productie uitgewerkt. Ik heb de film gezien in 3D en om eerlijk te zijn had ik bij momenten echt zin om dat brilletje achterover te smijten. In tegenstelling tot misschien de begin-scènes heeft de 3D geen toegevoegde waarde, … mocht de techniek op zich al een toegevoegde waarde bezitten.
Christopher Nolan, tevens co-scenarist en producer van deze film, slaagt erin om met zijn Dark Knight trilogie zo goed als alle hoofdpersonages uit te werken en voldoende screentime te geven voor de ontplooiing van hun karakter. In Man of Steel kiest Zack Snyder er voor om halverwege de Michael Bay toer op te gaan in de ideologie van 'less in more', en het verhaal en zijn karakters worden ondergeschikt aan het visuele geweld. De schaarse dialoogscènes schreeuwen naar meer, maar we vliegen van de ene actie-sequentie in de andere met personages die we nauwelijks kennen. Op een geven moment hebben we een scène met de redacteur van de Daily Planet, Perry White (Laurence Fishburne), die een collega wil redden vanonder het puin. De scène duurt een eeuwigheid, en … 'we don't care' (!) want we kennen deze personages niet. We hebben geen band met hen. Met al het aanwezige acteertalent is zoiets gewoon schandalig. Op een gegeven moment ga je beginnen letten op de stuntelende logica van de zuurstof-maskers, en dat is nooit een goed teken. Op bepaalde momenten steelt Kevin Costner zelfs de show, en dat kan toch de bedoeling niet zijn.
De film is humorloos en eigenlijk voor een groot stuk ook emotieloos. De romance tussen Lois en Superman komt enkel maar letterlijk van de grond, maar er zijn nooit echt vonken. Ik vroeg me dan af waarom ze effectief een kusscène hadden geïntroduceerd, als het toch de bedoeling was deze af te snijden. Een scène waarin een FBI agente even stiekem zegt dat Superman eigenlijk wel een hete bink is, moet de enige scène zijn waarin ik even moest glimlachen. Maar ook op vlak van emoties zit alles zowat in de frigo. Regisseurs gebruiken dan vaak een publiek om vreugde af angst te gaan vertalen. Iets wat tevens zo goed werkte in de oorspronkelijke Superman films. Superman redde Lois Lane van een helicopter crash onder het gejuich van het publiek. Hier ontbreekt het publiek. Enfin, we vermoeden dat ze ergens onder het puin liggen, want met de aangerichte schade hebben we al snel de indruk dat waarschijnlijk meer dan 100'000 mensen onder de brokstukken liggen. Maar dat laat Superman klaarblijkelijk koud. De emoties lopen wel hoop op wanneer Zod met zijn laserbeam-ogen 3 toeristen wil vermoorden. Dit had scenarist David S. Goyer toch beter kunnen aanpakken. Wanneer onze held op de knieën valt en zijn woede uitschreeuwt en wij als kijker NUL-emotie voelen, dan is er iets fout met de structuur en opbouw van het script en zijn personages. De fout die Goyer maakt is dat zijn dialogen teveel expositie bevatten in plaats van in te spelen op hun verlangens en motivaties. Dit is geen G.I. Joe film. Het is zelfs geen Star Trek prent. Dit is een Superman film, en wij als publiek verwachten hier meer van.
Ruben 15 juni 2013 at 11:10
"To read or not read, that is the question when I see this review."
Heb ook al vermeden om naar trailers te kijken. 3,5 op 5 valt uiteindelijk nog wel mee. Niet schitterend maar toch een goede film, dus.
lorre 15 juni 2013 at 11:43
Kijk er wel naar uit en ja, de eerste reboots is altijd wel iets minder dan zijn sequel.
Pakman 15 juni 2013 at 12:20
De filmtrailers waren heel misleidend. Leek er wel op dat het een heel existentiële Superman zou worden, maar uiteindelijk is het een soort Roland Emmerich alien invasion film.
Douglas 15 juni 2013 at 15:35
Superman met handboeien ! lol !
Kristan 15 juni 2013 at 15:54
@Douglas: Hij laat zich boeien in de film om hen de illusie te geven dat ze hierdoor veiliger zijn.
Kons 16 juni 2013 at 00:24
De film komt wel op een goed moment en ik verwacht wel dat de film zal scoren aan de box-office, ondanks zijn mindere kantjes. Maar zo hadden alle andere Superman films mindere kantjes.