Hoe kan ik tijdmanagementconflicten met mijn partner voorkomen?
Hoe kan ik tijdmanagementconflicten met mijn partner voorkomen?
2018-07-10 03:34:12 UTC
Context: mijn vriend gebruikt een rolstoel.
Probleem: wij tweeën hebben tegengestelde voorkeuren over hoe we onze tijd samen willen besteden . Ik vind het leuk om dingen van tevoren gepland en georganiseerd te hebben. Ik denk constant na over wat we nu kunnen doen, of het nu een reis, een avondje uit of een date is. Mijn vriend vindt het meestal leuk om deel te nemen aan de activiteiten die ik voor ons plan, maar hij wordt er vaak moe van dat ik alles van tevoren moet plannen, omdat ik tot op zekere hoogte zijn betrokkenheid bij het proces nodig heb. Zelf geeft hij er vaak de voorkeur aan geen plannen te hebben, d.w.z. wakker te worden en stap voor stap te beslissen wat hij vervolgens gaat doen. Een paar voorbeelden van de tegenstrijdige situaties:
Als we in het weekend 's ochtends wakker worden en geen plannen hebben voor die dag, raak ik in paniek dat we de hele dag thuis zullen zijn en druk hem om wat plannen te maken om uit te gaan. Voor hem is het hele doel van een zondagochtend echter niet na te denken over wat hij zou moeten of moeten doen. Hoe dan ook, een van ons wordt teleurgesteld en in een slecht humeur.
Als ik denk aan een activiteit die we samen hebben afgesproken, dan vind ik de regelmaat daarin mooi. Het is me niet gelukt om zulke regelmatige afspraken met hem te maken, wat ik zie als een gebrek aan inzet van zijn kant. Aan de andere kant houdt hij er niet van om een ​​vast schema te hebben en reageert hij op mijn pogingen alsof ik zijn vrijheid beperk.
Vraag: Hoe kan ik mijn partner benaderen over het plannen en organiseren van onze tijd wanneer het iets is dat ik leuk vind en hij vermoeiend vindt?
Geen oplossing: ik zou graag in deze relatie willen blijven, ook omdat ik dat doe waardeer de verschillen tussen ons als iets waar ik van kan leren.
Bewerken: een paar punten ter verduidelijking naar aanleiding van antwoorden / opmerkingen:
Als ik hem vraag waarom hij er niet van houdt om dingen te plannen, vertelt hij me dat hij van tijd tot tijd niets gepland wil hebben, zodat hij kan doen wat hij wil en wanneer hij het wil. Als ik mijn plannen met hem overleg, vraagt ​​hij me ook vaak of we er op dat moment echt over moeten praten en het is vermoeiend voor hem om beslissingen te nemen over iets dat ver in de toekomst ligt.
We hebben allebei een veel individuele hobby's, dus ieder van ons heeft iets te doen als we alleen blijven. Misschien doe ik liever mijn dingen als hij in de buurt is (met iets anders bezig), zodat ik gemakkelijk zijn aanwezigheid mis.
Ik ben flexibel als dingen niet gaan zoals gepland.
Hallo en welkom bij IPS! Dit klinkt als een moeilijke situatie en ik ben benieuwd wat voor soort antwoorden je krijgt. Maar ik denk dat je misschien je "Vraag" -gedeelte moet bewerken. We geven hier de voorkeur aan één vraag per vraag :) Misschien kunt u dit beperken tot "Hoe kan ik mijn partner benaderen om met mij plannen te maken, ook al haat hij het?"
Snelle vraag. Heeft je partner dingen die hij graag doet zonder jou? Heeft u dingen die u graag zonder hem doet? Het is prima om dingen alleen te doen of niet, maar ik ben geïnteresseerd als er een verschil is.
Heb je hem gevraagd wat hij leuk vindt als hij geen plan heeft? Zo ja, wat antwoordde hij?
Is geld een probleem? In het bijzonder, kosten uw 'geplande' activiteiten uiteindelijk aanzienlijk meer dan u zou uitgeven aan een 'ongeplande' activiteit? (ongeacht wie van u betaalt)
@BryanKrause Bedankt voor het ter sprake brengen, nu ik erover nadenk, kan het relevant zijn waarom plannen zo belangrijk voor mij zijn, maar andersom. Als ik mijn activiteit heb gepland, weet ik wat ik krijg voor het geld dat ik betaal. Ook zijn de kosten van een goed en vroeg geplande reis meestal aanzienlijk lager dan alles op het laatste moment regelen. Mijn partner is wat meer ontspannen over zijn financiën. Dit is een punt dat het waard is om te bespreken.
Hoe ver van tevoren probeert u te plannen?
2018-07-10 03:52:42 UTC
Als iemand die ook een gewoontedier is, begrijp ik de noodzaak om dingen te plannen en routinetaken te hebben. We kennen uw kant, maar hoe voelt hij zich? Heb je hem ooit gevraagd waarom hij wil dat hij vrijer stroomt? Misschien is het buitengewoon persoonlijk voor hem en heeft het te maken met waarom hij in de rolstoel zit. Hij besloot dat morgen nooit een gegeven is en wil leven in het moment, in het nu. Het klinkt alsof je hem wilt dwingen de dingen op jouw manier te doen in plaats van tot een wederzijds compromis van begrip te komen.
Je zegt dat je het haat als hij vraagt ​​om een ​​weekend vrij, maar heb je nagedacht over wat hij nodig heeft in die tijd alleen? Bedenk hoe moeilijk het voor hem is om zich aan te kleden en voor te bereiden op de dag. Ik weet zeker dat er dagen zijn dat hij zich waarschijnlijk niet op zijn best voelt en niet de energie heeft om zich voor te bereiden op een weekend met jou.
Je vermeldt ook dat je dat wel wilt minder frustrerend van beide kanten, maar je wilt hem dwingen je logica te begrijpen.
Probeer een open dialoog met hem te hebben . Misschien kun je eens per maand of eens in de 2 maanden iets plannen als een mooie roadtrip of wat jullie ook leuk vinden om te doen. Zeg dan eens per week dat jullie akkoord gaan met rijlessen. De sleutel is echter dat je ook open moet staan ​​voor zijn gevoelens! Als hij op een van deze wekelijkse bijeenkomsten geen zin heeft, steun dat dan.
Je kunt niet alles in het leven plannen , dat kun je niet bepalen hoe iemand zich van de ene op de andere dag voelt. Je weet niet dat je morgen te moe zult zijn van een extra zware werkdag totdat je er doorheen gaat. Misschien zijn de weekenden die hij "vrij" van je vraagt, weekenden die hij echt met je wil doorbrengen, maar er kwam iets tussen op vrijdag, donderdag.
Probeer meer open te staan ​​voor luisteren en minder veeleisend voor hoe je je voelt, en ik weet zeker dat je inderdaad van je verschillen kunt leren en een gelukkig middenstuk kunt vinden. De eerste sleutel hiervoor is echter om open te staan ​​voor zowel zijn behoeften als die van jou. Door elkaar te begrijpen, kun je samen verder groeien als koppel; maar denken dat jouw manier de beste manier is zonder hem echt te horen, kan eigenlijk schadelijk zijn (in elke sociale interactie).
Misschien is jouw manier echt de beste manier, maar dat maakt het nog niet correct om vol te houden. Wat juist is versus wat het beste is, is niet altijd hetzelfde. Dus nogmaals, probeer met hem te communiceren, luister naar zijn kant en kijk wat uw verschillen kunnen maken!
Dank u voor uw antwoord en vooral voor uw opmerking over lichamelijke beperkingen. Ik probeer niet aan te nemen dat iets moeilijk voor hem is, tenzij hij het mij vertelt, maar misschien moeten we er openlijker over praten.
@HelloMyFriend natuurlijk! je wilt hem normaal behandelen en dat is absoluut de juiste manier om het aan te pakken ... maar dat neemt niet weg dat het hem nog steeds uitput, of hij het nu wil toegeven of niet ... ik moedig zeker aan jullie om meer open te zijn in gesprekken erover en moedig gewoon open praten in het algemeen aan! succes.
2018-07-10 22:08:09 UTC
Jullie twee lijken precies op mijn vriendin en ik! Ze plant graag dingen van tevoren om te ontspannen, terwijl ik het tegenovergestelde ben. Ik vind het nogal stressvol om dingen te organiseren, en het hebben van een tijdschema om te volgen behoorlijk verstikkend. Ik wil plannen ter plekke kunnen wijzigen: als er een betere kans is om te grijpen, waarom moet ik dan mijn dag vastleggen in een gekristalliseerde structuur? Bovendien zijn mijn vrienden net als ik, we plannen de dingen meestal maar een paar uur voordat we elkaar ontmoeten.
Wat de weekenden betreft, werden ze onze hel. Het is het enige moment waarop we niet hoeven te werken, dus ieder van ons wil er maximaal van genieten. Voor haar betekent het van tevoren plannen wat we gaan doen, zodat we van elk moment kunnen profiteren; voor mij betekent dit dat het een tijd is om te ontspannen en ik wil niet dat het wordt besmet door een stressvolle activiteit zoals planning.
We zijn nog bezig met dingen laten werken, maar wat tot nu toe het meest werkte, was een open communicatie hebben over onze voorkeuren voor tijdbeheer . Dit zijn de belangrijkste punten die ons helpen; ze kunnen door jullie samen of afzonderlijk worden onderzocht als "huiswerk":
Waarom geef je de voorkeur aan de ene manier boven de andere? zoals (of moet je weten) dat je elke maandag om 10 uur gaat joggen? Waarom denk je aan een toekomstplan? Wat gebeurt er als u het niet plant? De tegenovergestelde vragen voor hem: waarom vindt hij het leuk om dingen niet van tevoren te plannen? Wat gebeurt er als hij ze plant? Als u precies weet waarnaar u op zoek bent als u dingen plant (controle? Gedeelde participatie? Ontspan?) En wanneer hij dat niet doet (vrijheid? Open mogelijkheden?), Zal de weg openen om op andere manieren aan uw behoeften te voldoen.
Onderzoek de zwakke punten van uw eigen aanpak . Als je de afgelopen twee jaar aan het daten bent geweest, zal er op zijn minst één gelegenheid zijn waarin de strategie van de andere persoon de dag heeft gered. Dit erkennen brengt ons bij het volgende punt.
De ene manier van handelen is niet te verkiezen boven de andere. Ze zijn gelijkwaardig, alleen verschillend. Probeer uw partner er niet van te overtuigen dat uw manier van omgaan met de tijd beter is. Natuurlijk laat planning toe om sommige dingen te doen die niet mogelijk zijn met alleen improviseren, zoals je zelf zei; maar aan de andere kant is het een goede vaardigheid om met een plan te komen wanneer iets anders faalt. Mijn vriendin en ik zijn momenteel bezig met het leren van de sterke punten van de tegenovergestelde benadering.
Als je zegt dat dat belangrijk is, dan is dat belangrijk. Hetzelfde geldt voor je partner. Begrijpen waarom iets belangrijk is, maakt deel uit van het proces, maar respecteren dat iets is belangrijk is, zelfs als we dat niet doen begrijpen, komt op de eerste plaats.
Repetita iuvant . Het meer dan eens herhalen van belangrijke concepten, op meer dan één manier en bij één gelegenheid, helpt de ander om het beter te krijgen, vooral als dat ene ding niet tot hun waarden behoort. Word niet moe van het herhalen van dingen: wat niet wordt begrepen met een vergelijking, kan een voorbeeld zijn.
Het andere trefwoord is compromis . Voor de weekenden beperken we de mogelijke activiteiten tot enkele en plannen we een algemene structuur. We besluiten bijvoorbeeld dat als het zonnig weer is, we naar de kust gaan, of, als we laat wakker worden, naar een park. Of we besluiten om tijdens het happy hour wat vrienden te ontmoeten: dit betekent dat de vorige activiteit, wat dat ook mag zijn, maximaal om 18.30 uur moet eindigen.
Ook, aangezien ik weet dat dingen die van tevoren zijn gepland, ontspant mijn partner, soms verplaats ik mezelf in haar schoenen en stel ik plannen voor. Soms is het het tegenovergestelde, en het is mijn partner die geen toekomstige plannen noemt voor een korte periode (een middag, een dag).
Wat betreft de vrije weekenden, spreek ze af in plaats van te worden onderworpen aan de beslissing van je partner. Wees niet passief ten opzichte van zijn verzoek. Het weekend is ook stressvol voor jou: waarom zou je deze tijd niet voor je nemen en de dag precies zo plannen als je wilt? Zonder iemand die niet van plannen houdt, kun je veel dingen doen!
Het lijkt erop dat we inderdaad erg op elkaar lijken! Bedankt, je antwoord geeft me veel om over na te denken. Ik heb één vraag: zijn de timing en de vorm belangrijk voor u? Ik heb gemerkt dat een sms-bericht tijdens werkuren niet goed zal worden ontvangen, maar persoonlijk over sommige plannen praten is veel gemakkelijker. Heb je bedacht hoe en wanneer je plannen maakt, b.v. shortlist activiteiten voor een weekend? Hoe communiceert je vriendin haar bedoelingen aan jou?
@HelloMyFriend blij dat het heeft geholpen! Het hangt af van de inhoud: ik ben blij dat ik een sms ontvang met de tekst 'Laten we dit weekend naar de kust gaan!', En veel minder blij als er staat 'Omdat je niet de moeite hebt genomen om iets te plannen, denk ik dat dit het weekend van waarmee we uiteindelijk met de trein van 9:34 naar de kust gaan ". Wat betreft het maken van plannen, we hebben de neiging om ze beetje bij beetje te doen, niet allemaal in één keer. Dit is voor mij veel acceptabeler dan gaan zitten en al mijn weekendtijd moeten plannen ... [1]
... [2] Vandaag vertel ik haar bijvoorbeeld dat ik zaterdagmiddag graag naar de bioscoop wil, morgen vertelt ze me over een verjaardagsfeestje diezelfde avond en na een tijdje dat ze op zondag graag wat tijd wil nemen om te studeren etc. Het is ook belangrijk om geen strikt tijdschema te hebben (behalve natuurlijk voor sommige activiteiten zoals naar een show gaan). We bepalen een tijd- / plaatsbereik om dingen te laten gebeuren: sta op voor 10 uur, vertrek om 11 uur, lunch in dat mooie gebied, ga terug met een van deze drie treinen ... Ook maakt ze van tijd tot tijd gewoon haar plannen en sluit zich bij me aan zodra ik de mijne heb besloten als ze kan.