Tijdens een lezing die ik bijwoonde vertelde een jongen een verhaal dat hij zich steeds weer aan getrokken voelde om naar de plek toe te gaan waar hij geboren was en hij vroeg zich af hoe dat kwam.
De leraar die de lezing hield gaf als antwoord dat hij zichzelf tijdens de geboorte heel erg bewust was van zijn geestelijke oorsprong en dat hij tijdens de geboorte ook in die eenheid van geest en lichaam had kunnen blijven en omdat dit in het ‘normale’ leven heel moeilijk te realiseren is had deze jongen als het ware een stukje heimwee naar dat gevoel van ‘eenheid’.
De baby bereidt zich tijdens de zwangerschap voor op het komende leven en neemt afscheid van de geestelijke wereld.
Hoe kun je je als a.s. ouders tijdens de conceptie en zwangerschap zo bewust mogelijk openstellen voor een kind wat bij jou geboren wil worden?