De tweede methode om het formulier te versturen staat in de HTML-code, de gebruiker heeft daar geen invloed op, het wordt door de browser afgehandeld. Er zijn twee methoden om een formulier te versturen en twee manieren waarop de browser het codeert. De browser doet eerst de codering en vervolgens wordt het verstuurd. In alle gevallen worden de ingevulde velden omgezet tot paren van naam (key) en waarde (value). Elk veld in het formulier heeft in de HTML-code een naam gekregen, deze naam wordt gebruikt als naam. Datgene wat er is ingevuld (of aangevinkt of anderszins gekozen) wordt verstuurd als de waarde. Bij zoekmachines is soms in de browser te zien hoe deze naam-waardecombinatie eruitziet. Zo levert Google een querystring die er zo uitziet: http://www.google.nl/search?hl=nl&q=wikipedia&btnG=Zoeken. Dit betekent dat in het veld met de naam "q" de waarde "wikipedia" was ingevuld, dat het veld (of in dit geval de knop) met de naam "btnG" de waarde "Zoeken" had en dat het veld met de naam "hl" de waarde "nl" had. Dit laatste veld is overigens een "verborgen" veld, onzichtbaar voor de bezoeker, maar de waarde wordt wel opgestuurd.
application/x-www-form-urlencoded - Dit is de standaardmanier. Alle velden worden verwerkt tot naam-waardeparen. In principe zoals het is ingevuld, maar sommige tekens (die niet gebruikt mogen worden in een url) worden via urlencode aangepast.