Donderdag, dag 102: Another hot day en bouwpakkettendag | stoelenga
← Woensdag, dag 101: Even wat anders
Vrijdag, dag 103: Waterdrukte en mieren →
Home » Uncategorized » Donderdag, dag 102: Another hot day en bouwpakkettendag
Donderdag, dag 102: Another hot day en bouwpakkettendag
Posted on juni 25, 2020 by stoelenga
Vandaag weer een warme dag, 29 graden volgens de verwachtingen, gevoelstemperatuur… stukje hoger zou ik zeggen. Het gevoel zit sowieso hoog in de temperatuur op dit moment…
Ik zat al vroeg te werken in mijn werkkamer. De kamer was nog warm, ik was vergeten de vorige avond het te luchten. Maar ik ben wel heel blij met mijn verduisterend rolgordijn, er komt niets aan warmte binnen. Het gevolg is wel dat ik met het licht aan moest gaan werken, alsof het avond was. Ondertussen kwam het licht via de gang binnen vanuit de badkamer, nog enigszins gevoel dat het dag is. Dit zijn maar een paar warme dagen, maar hoe moet het als we een warme zomer gaan krijgen? Ik moet toch maar een los aircoapparaat kopen, vrees ik. Ik wil eigenlijk in woon- en slaapkamer eentje aan de muur laten plaatsen, zoals in een hotel, maar het is er niet van gekomen de laatste tijd, en nu is het natuurlijk weer te laat. Mochten er nog mensen zijn met tips (en namen van bedrijven die dit goed(koop) doen) hieromtrent, dan hoor ik ze graag. Voor nu zijn de losse apparaten waarschijnlijk ook al weer uitverkocht. Mijn vader had niet al te lang geleden een aanbieding via de Telegraaf gezien. Nu koop ik niet graag via de Telegraaf want als er iets mee is, heb ik een probleem. Dat is wel gebleken met de nieuwe laptop van mijn vader, waarvan de WiFi veel gedoe heeft gegeven. Maar toen ik vrij recent bij de Praxis was, stonden er heel veel aircoapparaten… toch besloot ik er niet eentje te kopen. Berouw komt altijd ná de zonde…
Mijn laatste droom voor het wakker worden was weer heel raar. Gister had ik aan het strand met mijn goede vriend gesproken over de sauna die weer opengaat per 1 juli. Ik wil daar best heengaan maar ben nog huiverig, al die verspreiding via aerosol, dat wil ik even aanzien. Wel kan ik daar natuurlijk naar buiten gaan, als het lekker weer is op een bedje liggen, zwemmen in de plas, lekker eten en drinken, zwembadje, misschien bubbelbad, allemaal buiten. Maar goed, mijn droom ging erover dat de sauna net weer open was, ik had blijkbaar een afspraak voor een behandeling. Ik ging bij het restaurant naar binnen. Het restaurant zag er heel anders uit dan zoals ik die ken, een veel kleinere ruimte en het was er een puinhoop. Ze waren nog niet helemaal klaar om open te gaan. Het leek qua interieur een beetje op ons oude clubhuis van tennis. De jongedame die me hielp met mijn afspraak zei er ook iets over. Ineens opende een deur van een kamer zich en daar kwam mijn leidinggevende naar buiten. Hij had een T-shirt aan maar verder was hij bloot van onderen… heel dubieus. Wat hij nu daar deed en ook nog eens half bloot. Ik zag het allemaal en wende mijn gezicht af. Vreemd genoeg kwam de gedachte op dat ik dat allemaal al wel gezien had… maar ja, dat is helemaal niet zo… Ik denk dat de associatie van het strand, met al die blote lichamen, en praten over de sauna, ineens een connectie maakten in mijn droom. Maar waarom mijn leidinggevende daar in moest voorkomen. Misschien omdat hij niet echt een People-manager is, en hij zich nu ineens (iets te letterlijk) bloot gaf… Dromen zijn rare dingen en ik moet er maar niet teveel achter zoeken… het is wel fijn dat ik af en toe, in mijn dromen, in een heel andere wereld terecht kan komen. Net alsof ik naar de film ga, maar dan anders… maar dan liever zonder mijn leidinggevende…
Mijn werkdag ging weer wat moeizaam. Hoewel ik me wel op bepaalde werkzaamheden heb kunnen concentreren, merk ik dat mijn werktempo op zich nog niet veranderd is. Ik ben dus snel met dingen, waardoor ik ook weer snel klaar ben… en dus iets anders om handen moet zoeken. En die zijn er niet altijd. Soms moet er ook gewacht worden. Ik besloot weer een uurtje verlof op te nemen. Die tijd gebruikte ik om naar de winkel te gaan, genoeg groeten voor 4 dagen eten, en ik zag bij de kassa een ventilator staan. Best nog veel zelfs. Ik was verbaast, maar eigenlijk denk ik nu dat vorig jaar al zo'n run op die apparaten was geweest, de meeste mensen hebben er nu inmiddels wel eentje…
Thuisgekomen besloot ik het ding direct in elkaar te zetten. Echter, ik was nogal oververhit en nogal moe van de dag, dus het ging niet helemaal zo eenvoudig. Vooral omdat de handleiding zo kort was dat er cruciale stappen overgeslagen werden die ik voor mezelf moest uitpuzzelen. Vooral het plaatsen van de propeller was een dingetje. Men had niet geschreven dat je de knop los moet draaien op de propeller en de kooi vast te kunnen zetten en dat die schroef tegendraads is… oftewel als je denkt naar links te moeten draaien om het los te maken, moet je naar rechts draaien. In sommige huizen in andere landen is dat ook het geval… maar dan anders.
Ik was het, na de basis opgezet te hebben, even zat, en zette de ventilator weg, en wilde wat rust nemen voor het tennissen van die avond, maar ik kon niet echt rust krijgen voor het klusje geklaard was. En toen ontdekte ik dus de tegendraadse knop… En toen ging het ineens makkelijk, al hield ik wel een groot plastic ding over en wat schroefjes… Altijd verrassend dat je onderdelen kunt overhouden en het toch werkt. Nu is bijna alles van plastic, behalve de motor, dus als ie omvalt dan kan er niet veel gebeuren… Het was ook niet voor niets 16,99 euro… echt duurzaam is het allemaal natuurlijk niet, maar ik dacht deze ventilator toch maar te moeten kopen i.v.m. misschien tijden die nog komen… warme tijden wel te verstaan.
Een ander bouwpakket waar ik nog op zat te wachten, was mijn vogelhuisje. Die zou tussen half 8 en half 10 gebracht worden. Precies de tijd dat ik op de tennisbaan zou zijn. Ik was op tijd op de tennisbaan, de spullen waren nog niet gebracht, en we speelde voor het eerst weer met zijn vieren. Erg leuk. Er gebeurde weer rare dingen, zo ging de bal via mijn frame over het hek aan de ene kant, in de bosjes, onvindbaar op het eerste gezicht. En gezien de beperkte tijd die we konden spelen, liet ik het daar maar. Daarna sloeg ik de bal bij een service via het frame aan de andere kant van het veld over het hek. Ja, dat is heel knap, en verbazingwekkend dom ook. Vooral omdat die bal ook spoorloos verdwenen was, zo bleek later. En dat waren nog wel mijn hele fijne Tretorn ballen. En toen waren er nog maar 2. Maar het spelen ging verder best goed en fijn, en de hitte viel op zich tegen die tijd mee. Na het spelen gingen we wat drinken, het terras is uitgebreid en we dronken voor het eerst dit seizoen weer even samen. Maar ik keek op mijn mobiel en zag dat de buurman me had proberen te bellen en een appje gestuurd had. De bezorger had om 21.10 uur voor de deur gestaan en zou om 21.40 weer terugkomen. Ik zat net aan mijn Radler 0,0 dus die moest ik in een rap tempo opdrinken. Want een ander moment van levering kwam mij niet uit en achteraf gezien had ik de pakketten dan zelf moeten gaan ophalen. Terwijl ik naar huis ging, voelde ik dat ik weer enorm naar de plee moest: de druk op mijn darmen was enorm en ik vreesde niet op tijd thuis te zijn. Al dat tennissen en wat ik gegeten had, waren flink gaan werken. Ternauwernood was ik op tijd thuis, terwijl ik onderweg nog vreesde dat de man precies voor de deur zou staan als ik dus met hoge nood zou aankomen. Of erger nog al bezig was met downloaden.
Maar ook dat viel reuze mee, ik was inmiddels al aan het luchten (niet vanwege de wc maar vanwege de warmte)… toen hij kwam. Het bleken drie dozen te zijn, waaronder één megadoos, met daarin dus het bouwpakket voor het vogelhuisje. Ik kon niet laten om alles direct uit te pakken, het was nog licht en anders staan die dozen de hele tijd in mijn huis. Ik had 4 speciale lavendelplantjes gekocht, 1 meidoornstruik, een voederhuisje die je aan de schutting kan hangen, vogelvoedsel en een vogelbad. Ja, als ik het doe, doe ik het ook meteen goed. Het vogelbad gaf al wat strubbels, want ik moest weliswaar maar twee dingen aan elkaar draaien, het onderstel en de bak, maar de bak was ook een soort plastic en goed recht in de schroefnaden blijven bleek nogal een kunst. Natuurlijk ging dat scheef en met veel moeite kreeg ik het weer los. Ik zette dat vogelbadje direct met water neer, best aardig om te zien. De plantjes haalde ik uit de kartonnen doosjes, die moesten natuurlijk zo snel mogelijk water krijgen. En het vogelhuis: dat bleek uit drie delen te bestaan, de basis, een tussenstuk en het huisje… en die moesten met 4 schroeven vastgezet worden. Hoe ik ook zocht, in de giga doos met allemaal papiersnippers als vulling, ik vond geen schroeven… verdraaid, had ik dat nu weer. Ik wou dat huisje neerzetten… hoe ze het presteren om net de essentiële schroeven niet mee te leveren… ik dus een mailtje gestuurd en het huisje in stukken in de schuur gezet, evenals de inmiddels lege dozen. Even parkeren is een goed devies is wel gebleken, ook eerder die dag. Ik heb nog wel gekeken of ik zelf nog schroeven had die lang genoeg waren, maar op het eerste oog niet. En ik had ook geen zin meer dat uit te zoeken. Dat komt nog wel, dacht ik. Misschien krijg ik ook wel gauw de goede schroeven.
Nog even gauw de boel aan kant gedaan, ik had gelukkig alle vaat al eerder weggewerkt. Ik merk echt dat het allemaal steeds minder lekker loopt en dus die orde nodig is. Ik heb nog steeds de was van vorig weekend, inmiddels twee manden, op mijn slaapkamer staan, klaar om opgeruimd te worden. De warmte zat ook in mijn kop, in mijn huis en ik voelde me echt niet jofel. Hoewel het tennissen echt fijn was, en ik best trots was op alles dat ik gedaan had rondom het in elkaar zetten van dingen, ik merk dat ik steeds meer moe word en dat het niet minder wordt als ik rust. En dan zou de warme nacht nog komen. In elk geval had ik al een laken neergelegd om daar in eerste instantie onder te slapen. Ik had geen zin meer om te douchen, eerst maar eens wat slaap krijgen.