Brothers in Arms | ' T vloeit er gewoon uit 'for life'
Door guidooohh / december 26, 2011 / Ah de liefde, Fantasie, Tranche de vie / Een reactie plaatsen
Twee Broers. Soms denk ik aan dat liedje van Raymond… maar het is absoluut niet hetzelfde. Deze twee waren letterlijk onafscheidelijk, en je zag zo dat dat heerlijk was, maar dat het ook nog voor heel veel problemen ging zorgen. Niet zozeer voor hen zelf, maar vooral voor wie er rond stond, was er gewoon niks tussen te krijgen.
'Durf je?' 'Ik durf, als jij durft' 'pfffftttt, hier is niks te durven aan!'. 'Oke, dan samen op 3! ' En plons… daar sprongen ze van de rotsen het koelblauwe zeewater in. Vrienden, rivalen, bondgenoten, alles in één.
Van kleinsaf was het al zo geweest. Onafscheidelijk en intens. Zo intens als hun plotse ruziemaken ook maar mogelijk was. Het was niet alleen kattekwaad, het was alles. En altijd. Het was intens missen, en niet begrijpen als er eens eentje iets ging doen zonder de andere. Niet dat ze daar flauw over deden, verre van, het zijn echte jongens, maar toch… ze hadden het het beste naar de zin bij elkaar.
En dan krijg je ook die ene reflex, Zelf konden en mochten ze elkaar hartsgrondig verfoeien op bepaalde momenten. Van zodra iemand anders ook maar een opmerking in die richting maakte, zo gauw was het front weer verenigd. Mooi om te zien, maar ontzettend vermoeiend. Ze schenen elkaar te lezen, en ze waren dan ook nooit te beroerd om een geintje uit te halen.
Twee halen, eentje betalen. Een duivels, vrolijk mechanisme, waarbij ze elkaar aanvoelden en overnamen, zodat het object van hun spotternij, helaas, meestal mama of papa, het noorden kwijt raakte, bij zoveel energie. Maar dan waren ze ook niet te beroerd om er met een lachje aan toe te voegen dat het allemaal wel meeviel of 'dat het toch beter zo is, twee broers die elkaar verstaan, is toch beter dan ruziemakers!'.
Zouden we het anders willen? Neen, bepaald niet, het is een zaligheid om ze te zien opgroeien, om ze één te weten in hun verschillen, om ze verschillend te zien in hun éénheid.
Het is te hopen dat dat nog vele jaren zo mag blijven, en dat ze hun vader en moeder nog vele jaren de duvel aandoen, met de lieftallige onschuld van kliene boefjes.