Onze Tweede Kamer fractie heeft tegen de motie van de oppositie voor verruiming van het Kinderpardon gestemd. Hierop hebben we een initiatief ondersteund in de vorm van een brief, die een oproep doet aan onze fractie landelijk om bij de uitvoering er op toe te zien dat de minister zo ruimhartig mogelijk te werk gaat.
Op basis van de oproep heeft de afdeling Eindhoven contact gehad met Tweede Kamerleden Martijn van Dam en Marit Maij. De situatie is, zoals begrijpelijk, erg gecompliceerd en veel genuanceerder dan via de media voor het voetlicht komt. De leden van onze Tweede Kamerfractie ondersteunen onze oproep van harte en zeggen toe er alles aan te zullen doen om zoveel mogelijk kinderen, wier wortels in Nederland liggen en wier ouders er alles aan hebben gedaan om aan hun verblijf mee te werken, onder de regeling te laten vallen. In feite is de regeling nu al ruimer dan die was, zo stellen zij. Marit Maij heeft in ieder geval aangeboden om naar Brabant te komen om het hele proces gedetailleerd uit te leggen. Vrijdag 18 juli om 17.00 uur komt Marit Maij hierover praten in Someren.
Hieronder volgt de brief van 23 afdelingen aan de Tweede Kamer fractie en het bestuur van de partij:
Eerder al, bij monde van Jeroen Recourt hebben we helaas moeten vernemen dat de PvdA niet zal pleiten voor verdere verruiming van de regeling rondom het kinderpardon, zoals dat nu is vastgelegd/afgesproken in de VVD/PvdA-coalitie. Jongstleden vrijdag heeft de PvdA-fractie tot onze ontsteltenis dan ook tegengestemd op de motie van de oppositie waarin wordt gevraagd het criterium voor rijkstoezicht te verruimen tot gemeentetoezicht en de toetsing van gemeentetoezicht uit te voeren door middel van een burgemeestersverklaring.
Uiteraard hebben we, ook al is het onderwerp uitermate gevoelig, begrip voor de situatie dat de PvdA-fractie zich gebonden voelt en houdt aan coalitie-afspraken. ‘Afspraak is afspraak’ is een groot goed dat ook wij van harte onderschrijven. Dat verwachten we immers ook van onze coalitiepartner. Nu echter lijkt binnen deze afspraken de VVD te kiezen voor de minimumvariant waarbij de PvdA wordt afgeschilderd als de afsprakenbreker. En dat, terwijl wij juist een breed gedragen gevoel uit de samenleving neerleggen. In wezen gaat het om een theoretisch verschil van interpretatie tussen de begrippen rijks- en gemeentelijk toezicht. Daarmee dreigen 600 kinderen nu buiten de boot te vallen en terug te moeten naar daar waar ze nog nooit, of lang geleden geweest zijn.
De participatiesamenleving staat of valt met het commitment van alle inwoners, hieraan te willen deelnemen. Het uit deze samenleving wegrukken van diepgewortelde kinderen is hierbij desastreus niet alleen voor hen maar ook voor allen die met hen verbonden zijn. Dit zorgt voor betonrot in de fundering en op een slechte fundering kun je niet bouwen.
In onze achterban hebben we de volgende vragen besproken: “Is het gerechtvaardigd om binnen de coalitie op dit punt de stekker eruit te trekken, nieuwe verkiezingen . . .etcetera, etcetera of hoeveel wisselgeld mag het kosten?” Door deel uit te blijven maken van de coalitie vergroten we de kans om op termijn meer op het gebied van een humaner asielbeleid te bereiken. De zorg is groot dat juist door hier zeer principieel in te blijven staan het asielbeleid op termijn ernstig kan verslechteren.
Nu de motie is verworpen, roepen wij onze fractie in de Tweede Kamer op om op korte termijn te komen met een alternatief voorstel, dat past binnen de grenzen van de coalitie- afspraken en voldoet aan de beginselen van de PvdA.