In de vroege 19e eeuw werd de klassieke aquareltechniek erg populair in het kunstonderwijs doordat de industriële fabricage van aquarelverf in metalen napjes het mogelijk maakte tamelijk goedkope en onmiddellijk te gebruiken verfdozen aan te schaffen. Professionele aquarelschilders bereikten in deze tijd een grote virtuositeit.
De bezem, gemaakt van berkentakken, werd meestal gemaakt in de winter, dan had de boer de meeste tijd. In het voorjaar kon men dan bij de schoonmaak de spinnewebben wegjagen. De berkenbezem was zeer geschikt om het erf aan te vegen.
Boterkarnen, zo als het vroeger op de boerderij werd gedaan. De boer heeft zure volle melk of hij maakt ze zuur. Bijvoorbeeld 25 liter volle melk en daarbij 2½ liter karnemelk gieten. Bij een temperatuur van circa 20°C, 24 uur laten staan om te zuren. Als dit gebeurd is gieten we de zure melk in een houten vat (Boterkarn) en stampen het (karnen) tot er boter boven komt. Men kan dan de boter eraf scheppen. Wat dan nog in de ton zit is karnemelk, heerlijk om te drinken en het is zonder vet. Dan moet de boter nog drie maal gespoeld worden in koud schoon water. Voor de smaak kan zout of kruiden worden toegevoegd...smakelijk eten.
Korven vlechten is heel oud, 4500 jaar v.Chr. vlocht men al biezenmandjes. Het bijenkorfvlechten leefde op in de 16de eeuw. In deze vlechttechniek werd van een ononderbroken bundel stro, een spiraal gelegd en met vlechtband vastgezet. Het materiaal dat gebruikt werd was gedorste roggestro en buntgras. Ook allerlei gebruiksvoorwerpen zoals voorraadvaten, boodschappenmandjes en bakken om rogge en kunstmest te zaaien werden van stro gemaakt. Dit was altijd in voldoende mate op de boerderij aanwezig.
Een van de oudste hobby's is het zogenaamde Friesche houtsnijwerk ook wel kerfsnede of chipcarving genoemd. Dit snijwerk wordt al eeuwenlang beoefend door vooral de kleine man, die in de lange winteravonden deze hobby bedreef.