Werken na zwangerschapsverlof: moeders delen eerlijke mening
Moeders over starten met werken na hun zwangerschapsverlof
Of je nu drie maanden of een jaar verlof hebt genomen: voor veel moeders komt er na de bevalling een punt waarop ze moeten starten met werken na zwangerschapsverlof. Sommige vrouwen moeten terug naar kantoor, school of het ziekenhuis, anderen moeten het werken vanaf een thuis werkplek oppakken. Er veranderd hoe dan ook een hoop weer in jouw leven en dat kan ook heel fijn, of heel vervelend óf een combinatie van die twee dingen zijn.
We vroegen aan jullie: hoe vond jij het om te starten met werken na zwangerschapsverlof?
"Het was moeilijk, ik was er achteraf gezien emotioneel helemaal niet klaar voor. Ik wilde bij mijn baby zijn. Drie maanden verlof is niks. Bij baby 2 ben ik een half jaar thuis geweest en dat was perfect. Om in een rustige bubbel te zorgen en ontzwangeren."
"Ik vind het leuk om mijn collega's weer te zien, maar de werkdruk is direct weer torenhoog. Niet oké"
"Het is spannend, maar fijn. Ik vond het prettig dat het vanuit huis was, daardoor voelde de stap minder groot."
"Door mijn eigen ondernemingen begon ik na twee weken met soms een paar uur werken. Dat vond ik eigenlijk heel fijn."
"Ik wilde niet starten, dus ik heb verlof genomen totdat ze tien maanden was."
"Het is heel heftig. We zijn inmiddels negen maanden verder sinds ik ben begonnen en ik vind het nog steeds soms lastig"
"Eindelijk terug en meer onder de grote mensen (taal)"
"Eén woord: horror"
"Ik vond het pittig. Het betekende het afsluiten van een fase en aan de andere kant zoeken naar een nieuw ritme, een kindje 's ochtends wegbrengen etc."
"Heerlijk! Eindelijk weer tijd voor mezelf."
"Ik had enorm last van concentratieproblemen en vond kolven op werk niks"
"Ik ben ziek gemeld, ik kan het mentaal en fysiek nog niet aan"
"Heel fijn en heel moeilijk en spannend tegelijkertijd"
"Ik ben langer thuis gebleven, ik vond het zo moeilijk"
"Ik kan niet meer de carrière vrouw zijn die ik was, mijn prioriteiten liggen als moeder ergens anders en daar moet ik nu mij weg in zien te vinden"
"Even niet alleen mama zijn"
"Na de geboorte van onze eerste vond ik het vreselijk, maar na de tweede vond ik het heerlijk. Even iets anders dan alleen mama zijn."
"Ik vind het moeilijk. Zeker na de eerste, een huilbaby, maar nu ook bij de tweede weer."
"Stiekem vond ik het heerlijk, maar ik heb wel langer verlof gehad aan de voorkant omdat ik was ontslagen."
"Na drie maanden kon ik écht nog niet starten. Ik ben gelukkig ondernemer en kon mezelf de vrijheid gunnen om pas na 4,5 rustig aan te starten"
"Ik wil niet… Nog een maand en dan moet ik weer. Ik kijk er nu al zo tegenop."
"Ik begon nét thuis mijn draai te vinden en eindelijk een beetje te genieten, en nu moet ik weer werken."
"Het was heftig. Mijn hoofd voelde nog blurry en ik had heimwee en liefdesverdriet, ik wilde naar mijn kindje toe."
"Ik had het geluk dat ik door corona thuis moest werken, daardoor was ik dichtbij en kon ik makkelijk borstvoeding blijven geven. Nadeel: ik kon ieder huiltje horen…"
"Ik ben na vijf maanden gestart met werken en toen was ik er ook echt aan toe, daarvoor nog niet"
"Na vijftien weken ben ik weer gaan werken en dat vond ik heerlijk. Even geen mama zijn"
"Ik had het gevoel totaal niet te functioneren"
"Teruggaan naar werk voelde als bijkomen. Voor even weer de rol van docent vervullen, in plaats van alleen maar moeder"
"Ik dacht dat ik ernaar uit keek, maar wat was het zwaar. Ik was moe en kampte met erge schuldgevoelens"
"De eerste dagen heb ik tranen met tuiten gehuild, maar het wende daarna snel en toen was ik ook blij om er weer te zijn"
"Ik kon niet wachten om weer mijn hersenen te gebruiken"
"Mijn hoofd was de hele dag bij de baby, ik kon me niét concentreren"
"Ik kwam huilend thuis, ik was er totaal niet klaar voor. Dat had ik van te voren nooit verwacht"
"Ik vond het beangstigend, ik keek er tegenop en was er niet klaar voor"
"Mijn wallen hadden wallen… De combinatie van werk en gebroken nachten was heftig."
"Ik kan na een jaar nog steeds soms huilen dat ik ons kind 'moet achterlaten' bij papa"
"Ik heb het kort volgehouden in verband met bekkenproblemen en een bevaltrauma"
"Iedereen gaat er vanuit dat je nog steeds dezelfde persoon bent. Er is weinig begrip en dat is lastig."