Spelling is eigenlijk een spel. Net als ieder ander spel heeft het regels. Die regels worden opgesteld door de spelers. Omdat de spelers veranderen, veranderen de regels ook. Wanneer je een boek van vroeger openslaat zou je vast denken dat de schrijver een schrijfprobleem had. Daarom worden boeken herdrukt. Want eigenlijk gaat het niet om de spelling, maar om dat wat er geschreven is.
Deze veranderingen maken het leren van spelling lastig, maar niet onmogelijk. Iedereen kan spelregels leren dus ook spellingsregels. Toch haken veel mensen af. Dit komt omdat bij het aanleren van een vaardigheid ook gekeken wordt naar tijd. Hoeveel tijd kost het tot dat je minder fouten maakt? Maak je snel minder fouten, dan denk je dat je er goed in bent en vind je het steeds leuker worden. Maak je lang veel fouten, dan denk je dat je het niet kan. Spelling wordt dan steeds minder leuk en je wordt keigoed in het verzinnen van smoezen om niet te hoeven spellen.
Kort gezegd: Ik maak lang veel fouten bij spelling, hierdoor denk ik dat ik het niet kan en vind ik spelling niet meer leuk en geef ik op. Maar wat als ik het omdraai: Ik geef niet op. Ik vertel mezelf dat spelling leuk is en dat ik met oefenen leer spellen. Met welke aanpak denk jij dat je de meeste kans van slagen hebt?