Dag 31, zondag 18 juni - Reisverslag uit Sarria, Spanje van Arie Wit - WaarBenJij.nu
Reisverslag Dag 31, zondag 18 juni
18 juni 2017 | Door: Arie jr
Aantal keer bekeken 321 Aantal reacties 11 Sarria, Spanje
Dag 31, zondag 18 juni
Penitencia! 45 kilometer boetedoening. Penitencia voor het afdalen met 70 km/uur! Penitencia voor het drinken van alcoholvrij bier! Penitencia voor de kamers met airco! Penitencia voor het bewonderen van de decolleté van de mooie hoteldame! Maar waar moet je dan naar kijken in een kleine lift, op weg met haar naar de hotelkamer? Dat kwam zo. De WiFi in de kamer die we gisteren hadden, deed het niet. Dus ik meldde dat bij de hoteldame aan de receptie. Ik ga wel mee naar boven, zei ze in het Engels. En dus stond ik met haar in de kleine lift en probeerde niet naar haar decolleté te kijken maar mij te concentreren op het bordje achter haar: maximaal 4 personen, 320 kg. Ze was mooi en leek op de dame die ons in Frankrijk probeerde te verleiden en waar we hard voor waren weggefietst. Onze lieve Heer maakte het deze pelgrim niet makkelijk, zo dichtbij in de lift. Een val! Penitencia! Ik slikte en knoopte mijn pij stevig dicht, 6 dubbele knoop, dat leek me ruim voldoende. Ze volgde naar de hotelkamer. Ze deed de deur dicht. Vader, waar ben je? Vader stond onder de douche. Ze liep naar het zekeringenkastje, deed de stroom uit, en weer aan. Now the WiFi works again, zei ze. En ze verliet de kamer. Ik deed snel de deur op slot, opgelucht dat ik deze beproeving had doorstaan. 45 kilometer klimmen stond vandaag op het programma, dat komt ervan.
We hadden de wekker om 6 uur gezet en zaten even na half 7 op het zadel. Het zou een zeer hete dag worden, Spanje gaat gebukt onder een hittegolf. Het ging meteen langzaam omhoog, door een kloof. Het was heerlijk koel, 13 graden. De zon was op maar haar stralen bereikten de kloof nog niet. Dan te bedenken dat het in de middag 3 keer zo warm zou worden. Mijn vader deed zelfs zijn handschoenen aan, hij kon bijna niet meer schakelen met zijn koude vingers. De wandel mieren waren ook vroeg opgestaan, ik denk dat we er een stuk of honderd zijn gepasseerd, over en weer 'buen camino!' groetend. Naarmate wij vorderden werden het er steeds minder, we haalden de vroegsten in, die waren om 5:15 uur vertrokken vertelden ze ons. Door een beboste kloof reden we naar boven, over een oude weg, waar Romeinen, ridders, en vele pelgrims ons zijn voorgegaan. We ontmoetten onze fietsbroeders Jan uit Hengelo en Dario, de Italiaanse gitaarleraar. Ook zij waren vroeg van start gegaan. De klim werd geleidelijk steiler, het dal opende zich met prachtige uitzichten op weiden en bos. Een snelweg met grote overspanningen lag hoog tegen de helling, en wij fietsten onder de hoge viaducten door. De zon was nog steeds niet boven de bergen uitgekomen. Zo tegen half 10 hadden we 25 kilometer geklommen, nu werd het toch echt steiler, van 6/7 naar 8/9 procent. Ik zing mijn weg naar boven. Vergeleken met de Pyreneeën ging het stuk soepeler. Af en toe stopten we om te genieten van het uitzicht. We bereikten om half 11 de eerste pas, de Cebreiro, op 1.300 m. Dat klinkt als Cerberus, de woeste hond die in de Griekse mythologie het dodenrijk bewaakt. In de winter is het hier woest en onbegaanbaar. Nu is het schitterend, onder een strak blauwe lucht met vergezichten op diepe groene dalen. Hierna ging het een stukje omlaag, voor de laatste beproeving, de Alto do Poio, een pas op 1.335 m. We hebben de laatste beproeving gered, al onze zonden zijn vergeven! De pas geeft toegang tot Galicia, de laatste provincie waar we doorheen trekken. We worden voor onze inspanningen beloond met een 12 km lange afdaling over een brede weg met niet al te scherpe bochten. Hier konden we ons zonder gevaar laten gaan. We kwamen door Samos, verscholen in een prachtige groene vallei, dat wordt gedomineerd door één van de oudste kloosters van Spanje. Ik ging de kloosterkerk in en hoorde monniken zingen. Ik ging erop af en kwam in de kloostergang terecht. Daar naderde een processie, met vooraan kerkdienaren die iets droegen onder een luifel, met daarachter monniken, en een koor. Kippenvel, zo mooi! Weer een beloning, dacht ik.
Er moet nog een misverstand uit de weg worden geruimd, n.a.v. de reactie op het reisblog van gisteren van één mijn vrienden. Het vermoeden werd geuit dat mijn pij-irritatie zou zijn verholpen tijdens de duik in de rivier met mijn Spaanse fietsbroeders, daarbij een zekere suggestie wekkende dat de pij-irritatie een eufemisme was voor bepaalde onderdrukte verlangens waar ik dan in de rivier vanaf zou zijn geholpen. Wat moeten de lezers wel niet denken van mijn vrienden, met zulke perverse gedachten? Als de suggestie waar was dan had ik nu een andere irritatie gehad. Het waren stevige kerels. Nee mensen, wij zijn niet van de Orde van de Bandelozen, zoals ik heb uitgelegd in een eerder verslag!
We zijn om 15 uur gestopt in Sarria, 80 km afgelegd, en hebben ons weer getrakteerd op een kamer met airco. Nog maar 120 km tot aan Santiago te gaan, dinsdag komen we daar aan.
18 juni 2017 23:05 | Door: fleur
Arie jr: zegt de naam Richard Strauss-Kahn je iets?
weet je hoe het afgelopen is met hem? nee, dat ben je misschien vergeten? hij heeft ontslag moeten nemen en zijn reputatie was voorgoed geruïneerd. Wil je weten hoe het met zijn kamermeisje is afgelopen? Haar heeft hij 1,5 miljoen dollar moeten betalen, waarvan zij een trendy restaurant in new york heeft gekocht, waarvan zij nu The Boss is, dus.....
18 juni 2017 23:13 | Door: F
ps en die alinea over die pij-irritatie begrijp ik niet helemaal, kan je dat nog eens uit de doeken doen? welke suggestie werd gewekt door een van jouw vele Hans-vrienden? ach laat maar ook. nog maar een paar dagen, dan hoor ik het wel van jou in levende lijve.
18 juni 2017 23:17 | Door: Loes
Penitencía! Er komt iedere dag wel weer wat bij, gezien je gedachten m.b.t decolletés! Wel, er komen nog een paar flinke hellinkjes morgen, dus wees blij dat je hiervoor nog boete kunt doen voor je je bij Sint Jacob meld.
19 juni 2017 00:33 | Door: Paul
Mon dieu.... nog maar 2 dagen en dan zijn je mooie verslagen voorbij. Maar.....nog 2 dagen genieten!!!
19 juni 2017 08:25 | Door: Jan
Prachtig deel van de route waar jullie doorfietsten. Cebreiro is inderdaad authentiek Spaans land.
Wij hebben indertijd in Samos in het klooster overnacht. 's Avonds een indrukwekkende pelgrims mis bijgewoond in de kapel van het klooster.
Wij hebben wel wat spijt dat we voor de tocht ook niet tot een orde zijn toegetreden, net als jullie. Dat geeft toch wel veel meerwaarde zo te lezen.
19 juni 2017 11:52 | Door: Loes
Wat hebben jullie tussen dag 30 en 32 gedaan?
19 juni 2017 16:49 | Door: Lydia
Ik stel voor dat jullie ook weer terugfietsen. Dit blog is veel te leuk om er mee te stoppen bij aankomst.
19 juni 2017 17:11 | Door: Aad van den Berg
Het schiet al aardig op. Voldoende te beleven. Succes met het laatste stuk en geniet van het binnenkomen in Santiago de Compostela
19 juni 2017 21:02 | Door: gerard .graas.
Hallo, Beminde Broeders.
Op de bedevaart zijn jullie wel veel verleid door vrouwelijk schoon,
maar knap dat jullie de bekoringen heb kunnen doorstaan.
Een geruststelling god heeft het schone zo geschapen.
Nog 2 dagen en gaan jullie weer naar je oude vertrouwde vrouwelijk schoon.
Wij bedanken jullie voor de humoristische epistels we hebben er van genoten
Warme groeten , lies en gerard.
19 juni 2017 21:36 | Door: Sonja Gijsbers van Wijk
Ook ik geniet van jullie smeuïge verslagen en wat een bikkels zijn jullie.
Het lijkt me wel afzien met die hitte en hoogteverschillen.
Ik wens jullie een goede aankomst in Santiago, het is toch een hele prestatie.
19 juni 2017 21:53 | Door: Arie de Wit
Dag Sonja, morgen de laatste dag, dan hebben rond 2700 km erop zitten. Verder alles oke en tot nu toe geen pech en geen lekke banden, wel warm. De afgelopen weken, en we zijn er nog niet vanaf, 35 tot 40 graden. Groetjes aan Ben.