En daar sta je dan ineens, in een Indisch Huis in het zuiden van het land. Samen met een journalist. Daarover later meer. Enige dagen geleden ontving ik bij toeval het bericht dat de 95-jarige mevrouw van de Laar – van Beekom nóg wachtte op haar salaris. In 2015, vlak na de zogenaamde doorbraak, de uitbetaling – eindelijk! – van de salarissen aan de laatst levenden (de op 15 augustus 2015 nog in leven zijnde ambtenaren en militairen) die tijdens de Japanse bezetting geen salaris hebben ontvangen en daarna jaar in jaar uit hebben gestreden voor hun rechten via instanties of op eigen titel, belde deze mevrouw mij op. Ze belde naar ons kantoor OneBigAgency – het kantoor dat het oude Indisch Platform ondersteunde omdat er geen dagelijkse mankracht aanwezig was in Den Haag – en meldde dat ze blij was en graag haar salaris eindelijk ontving. Ik sprak haar en haar zoon toen en heb alle gegevens doorgegeven aan VWS, zoals we dat deden van alle mensen die via hun kinderen of via henzelf met ons in contact kwamen. Een indrukwekkende vrouw. Ze heeft gewerkt bij de inlichtingendienst. Voor, tijdens én na de oorlog. Dat is haar verhaal. Nu […]