Zelf heb ik totaal geen ervaring met methode 1 (wat niemand die mij een beetje kent echt zal verbazen). Ik plan nogal graag. Mijn agenda, een klusdag, noem het maar op. En een boek dus ook. Tijdens mijn zoektocht ben ik tegen de snowflake methode aangelopen. Hier heb ik een beetje mijn eigen invulling aan gegeven en dat ziet er zo uit:
2. De zin uitgebreid naar een paragraaf. Hierin wordt de kern van het verhaal omschreven. Dit wordt uiteindelijk ook je eventuele pitch naar een uitgever, dus moet compleet zijn en prikkelen om meer te willen weten. Meestal bestaat deze uit 5 zinnen (setup van het verhaal, drie “disasters” en de finale).
De originele methode gaat nu door met de karakters, maar ik ga door met het verhaal en ga mijn eigen weg:
3. Een uitbreiding per zin vanuit stap twee naar een paragraaf. Hierna heb je dus 5 paragrafen. Het verhaal krijgt vorm en richting!
5. De karakters worden met bovenstaande informatie uitgewerkt (op dit moment heb ik het beste idee van de karakters, wie ze zijn en hoe ze zich gedragen).
6. Een inhoudsopgave. Dit is voor mij uiteindelijk de leidraad om het hele boek te gaan schrijven, met als backup de 5 pagina’s van stap 4.
Als het nodig is maak ik hierna ook nog een uitwerking van de wereld waar het verhaal zich afspeelt, eventueel met een plattegrond van die wereld.
Een behoorlijke planning, toch? Er zullen vast nog veel meer manieren zijn, maar dit is hoe het voor mij het beste werkt! En het mooie is dat er niets vast staat. Tijdens het schrijven verandert er vaak nog een heleboel en dat is ook niet erg. Het voordeel van digitaal is dat je kunt schuiven, schrappen en toevoegen!
Als mijn eerste versie klaar is, ga ik verder met Save the cat!, een manier om een goede structuur in je verhaal te bouwen. Daarover later meer!

In mijn schilderijen ga ik weinig onderwerpen uit de weg,landschappen, stillevens, religieuze werken en ook portretten.Mijn stijl is realistisch, maar ook het impressionistische (meer suggestief) spreekt me aan.Wat mij ook ‘triggert’ is de geweldige kleurenvariëteit van mens en natuur.Als je goed kijkt dan zie je dat niets puur groen is, of blauw, of welke kleur dan ook.Alles om ons heen bestaat uit een oneindig aantal kleur facetten.Dit aspect probeer ik ook in mijn schilderijen uit te laten komen. Veel van mijn eerste schilderijen maakte ik met gouache (plakkaatverf).De laatste tijd werk ik weer meer met acryl.Omdat ik het gewoon ook leuk vind, maak ik de lijsten zelf, het vormt toch één geheel.

Als jij net als ik problemen hebt met een glimmende huid gedurende de dag, is het misschien een goed idee om over te stappen op een huidolie. Het klinkt niet zo logisch (olie+olie klinkt als meer olie), maar dat is het wel. Als je olie gebruikt op een vettere huid, 'strip' je je huid veel minder. Als je bijvoorbeeld een reiniger met agressieve ingrediënten gebruikt, kan de huidbarrière verstoord raken. Zo komt je huid alleen maar tekort in plaats van dat het in balans blijft. Je kunt hier wat meer over lezen in mijn Supernaturals Jojoba olie review.
De uitleg is misschien wat vaag, maar hopelijk begrijpen jullie me. Dit is dus niet alleen mijn persoonlijke ervaring, maar het is echt zo ;-)
Goed, over naar de olie. De baobab olie staat bekend om hydraterende en huidconditionerende eigenschappen. Het zou een fijne, lichte olie zijn die snel intrekt.
Het product heeft een pipet. Dit is denk ik de handigste verpakking voor een olie, want een pompje wordt nogal een kliederboel. Het doseren gaat goed. Je hebt maar een paar druppels nodig. De kleur is doorzichtig en de geur is... sterk.
Er gingen bij mij wat alarmbelletjes rinkelen toen ik meer ging lezen over de Afrikaanse baobab olie. Zo heeft de originele olie een lobbige structuur en ruikt het naar noten. Dit product van Kruidvat is erg dun en heeft juist een heftige parfumgeur. Dat is niet per se gek als je de laatste drie ingrediënten ziet.