't Zal om onszelve gaan - Protestantse Gemeente Amstelveen-Buitenveldert
Mirjam Buitenwerf
Afgelopen week was ik aan het boeken snuffelen in Zwolle. En niet in zomaar een boekhandel, maar in 'Waanders in de Broeren'. Misschien bent u er ook wel eens geweest. Het is een boekhandel die in een prachtig kerkgebouw is gevestigd: de Broerenkerk, opgericht door de Dominicanen in de 15e eeuw. Na de Reformatie werd het een protestantse kerk. En nu is de kerk een boekwinkel.
Op verschillende plekken in Nederland worden kerken inmiddels voor andere doeleinden gebruikt. We weten er alles van in Amstelveen, denk aan de tandartspraktijk in de Dorpskerk, en de herbestemming van Bankraskerk en Handwegkerk. De (overigens prachtige) boekhandel in Zwolle is er ook een voorbeeld van. Ik weet niet zo goed wat ik ervan moet vinden. De gebouwen blijven op deze manier in ieder geval overeind, en dat is natuurlijk mooi. Maar het is voor veel gemeenteleden natuurlijk moeilijk te verkroppen dat dit zo gaat. Moeilijk om te zien wat er gebeurt met de gebouwen die ons zo lief zijn, de godshuizen die ons op een bepaalde manier heilig zijn, waarin vaak ook zoveel herinneringen liggen, ook aan hoogte- of dieptepunten van ons leven.
En het voelt vreemd. Midden in die boekhandel in Zwolle hangt – natuurlijk – een orgel, als je omhoog kijkt vind je prachtige fresco's met bloemen en allerlei heiligen. Gelukkig kun je in dit prachtige gebouw in ieder geval nog verhalen en verdieping vinden, maar echt blij kon ik er maar niet van worden. Ik moest denken aan het lied van Jan Wit, 'Zingt een nieuw lied voor God de Here' (Lied 971, het vroegere Gezang 320). Dat lied gaat over bouwen van een nieuw godshuis. Als je zo kijkt naar de kerksluitingen en herbestemmingen van kerkgebouwen, voelt het misschien wrang om te zingen: 'kracht van de jeugd, breng nu verheugd de stenen bij elkaar'. Maar gelukkig bezingt Jan Wit ook dat een kerkelijke gemeente er met alleen een prachtig gebouw nog niet is: 'maar niet met steen en hout alleen is 't grote werk gedaan' is. Nee, ''t zal om onszelve gaan'. Uiteindelijk gaat het om de levende gemeente die we samen vormen. Die zijn we samen. En waar we ook gemeente zijn, in een prachtig oud kerkgebouw, in een zaaltje achteraf of in een huiskamer, God zal bij ons zijn. Hij is ons trouw, en zal ons hoop geven voor de toekomst.