Niet het zorgen voor verbinding, het aanjagen van politieke debatten of het organiseren van iftars, maar zorgen voor veiligheid van de burgers in Nederland. Alle burgers, zonder aanziens des persoons. Bij die taak hoort een uniform dat uniformiteit uitstraalt, ofwel zonder enige religieuze symbolen. Zo staat het in de Gedragscode en zo hoort het ook. Mensen die zich niet in de politie herkennen en menen dat ze daardoor niet naar een agent hoeven te luisteren, hebben problemen met gezag. Korpschef Aalbersberg denkt daar duidelijk anders over, betaalt mevrouw Elatik € 12.000,-- per maand om hem "scherp te houden" en mag nu als beloning op tournee langs al zijn teams om "draagvlak te herwinnen." Dat draagvlak is hij niet alleen kwijt onder zijn agenten, maar ook onder de burgers. Politiekorpsen die zelf iftarmaaltijden organiseren met de leus "Verandering van spijs doet eten." En dat terwijl burgers zuchten onder de overlast van wat verzachtend "ramadan reljeugd" wordt genoemd om maar eens een voorbeeld te noemen.
De drang om maar zoveel mogelijk mensen met een migratieachtergrond in het korps te krijgen is zó groot, dat sollicitanten worden afgewezen vanwege het ontbreken van een migratieachtergrond en sollicitanten met migratieachtergrond die de cognitieve test niet haalden, wel worden toegelaten. Er wordt sollicitanten zelfs in de wervingsprocedure gevraagd wat zij van de PVV vinden. Dat zorgt niet alleen voor het afhaken van veelbelovende aspiranten, maar ook voor het uithollen van het korps zelf.
Burgers, burgemeesters, commissarissen van de Koning en agenten zelf maken zich zorgen over de georganiseerde criminaliteit, over aanhoudende terreurdreiging van radicaliserende jongeren en teruggekeerde jihadisten en het verdwijnen van de agenten uit de wijken. Ook hulpverleners en agenten ontspringen de dans niet: denk aan de jaarwisseling. En vannacht werd in Amsterdam een politieauto bekogeld met een bloembak en vervolgens in brand gestoken terwijl de agenten met een hulpmelding bezig waren. Daar moet keihard aan gewerkt worden. Een voor de islamitische symbolen buigende korpschef en korpsleiding met hun discriminerende voorkeursbe-leid passen daar niet bij. Wat mijn fractie betreft wijst de minister de korpsleiding dan ook in niet mis te verstane bewoording op hun wettelijke taken en zorgt de minister voor een snel einde van dit ongepaste en gezagsondermijnende diversiteitsbeleid. Die gaan volstrekt voorbij aan de zogenoemde inspanningsverplichting die de minister in zijn brief noemt. Ik hoor graag zijn reactie, want ik overweeg een motie op dat punt.