Vlaamse zorgverzekering uit de startblokken | De Morgen
Vlaamse zorgverzekering uit de startblokken
Vele Vlamingen hebben deze week van hun verzekeringsmaatschappij of mutualiteit een brief gekregen om zich snel aan te sluiten bij de Vlaamse zorgverzekering. Velen zullen raar opgekeken hebben bij die nieuwe verzekering, die ook nog eens verplicht is. Eén ding klopt: na jaren discussie komt de Vlaamse "zorgverzekering voor niet-medische kosten van zeer zwaar hulpbehoevenden" uit de startblokken en alle Vlamingen ouder dan 25 jaar worden verplicht bij te dragen.
Maar de reclame is gedeeltelijk misleidend. Een verzekeringsmaatschappij maande haar klanten deze week aan spoed te zetten achter de aansluiting bij haar zorgkas, met de mededeling dat tegen midden oktober betaald moest worden voor de zorgverzekering. En passant probeerde men een hospitalisatieverzekering aan te smeren en maakte men ook Brusselaars wijs dat de zorgverzekering verplicht is. Maar meer dan een truc om klanten te werven is dat niet. De Vlaamse zorgverzekering mag dan wel aanstaande maandag 1 oktober van start gaan, wie in regel wil zijn heeft tot eind 2002 de tijd om zijn verplichte bijdrage van 10 euro of 403 frank te betalen. Enkel mensen die nu reeds gebukt gaan onder de kosten voor de hulp om pakweg uit bed te komen, zich te wassen of het huishouden te doen, hebben er alle belang bij snel aan te sluiten. Dan kunnen ze vanaf 1 januari 2002 genieten van de eerste premies.
De rest kan rustig de tijd nemen om zich te bezinnen over de vraag welke van de acht erkende zorgkassen zijn of haar voorkeur geniet. Naast de ziekenfondsen hebben ook twee private verzekeringsmaatschappijen (Omob en DKV) en de Vlaamse overheid een zorgkas opgericht. De verzekeringssector toonde zich gisteren, bij de plechtige inhuldiging van de Vlaamse zorgverzekering, opgetogen over die 'ontzuiling'.
De aansluiting is verplicht voor elke Vlaming ouder dan 25 jaar. Wie niet betaalt, zal daar in 2003 toe verplicht worden en gesanctioneerd worden met een wachttijd op het ogenblik dat men een beroep doet op het stelsel. Vanaf 2003 zal de premie aan het inkomen gekoppeld worden, maar het gros van het zorgfonds wordt gefinancierd door de Vlaamse regering.
Er werd voor het solidariteitsmechanisme gekozen om het systeem betaalbaar te houden. "Indien men het op vrijwillige basis zou organiseren, zouden veel mensen niet meedoen waardoor vele zorgbehoevenden in de kou zouden blijven staan", zei Marc Justaert gisteren namens de ziekenfondsen.
Los van de zucht van verlichting die opgaat nu de zorgverzekering eindelijk van de grond komt, blijven er nog vele knelpunten over.
Zo is de sector van de thuiszorg niet te spreken over het feit dat er voor mantelzorg (door familie of vrienden) of professionele thuiszorg respectievelijk slechts 75 euro (3.025 frank) en 85 euro (3.429 frank) per maand wordt uitbetaald terwijl wie in een rusthuis verblijft (vanaf juli 2002) op 160 euro (6.454 frank) kan rekenen, "een discriminatie ten voordele van de voor de belastingbetaler al veel duurdere residentiële sector", meent de Werkgroep Thuisverzorgers.
Ook Brussel is een heus knelpunt. Door de bevoegdheidsverdeling blijft het systeem daar vrijwillig. Men verwacht dus een grote vraag naar premies, zonder dat men zeker is van voldoende inkomsten. Daarom is een dubbele drempel ingebouwd. Brusselaars die zich pas aansluiten als ze de zorg nodig hebben, zullen tien jaar op tussenkomst moeten wachten. Wie wel meteen meedoet, kan enkel op tussenkomst rekenen als men, behalve op mantelzorgers, tegelijkertijd beroep doet op professionele thuiszorg. Alleen is er in Brussel een schrijnend gebrek aan Nederlandstalige thuiszorgdiensten. Het kabinet-Vogels maakt zich sterk voor Brussel een oplossing te zullen vinden.