Te eenvoudig - Toverslag - ZALiX
begin > toverslag > 2016 > te eenvoudig
Toverslag 2016
donderdag 16 juni 2016 (reconstructie uit 2019)
Hèhè, ik krijg weer eens fanmail. Dat kan ik goed gebruiken, zo leuk vind ik het leven niet de laatste tijd. Er is veel te veel stilte, leegte en sociaal isolement in mijn leven, maar ik mis moed en daadkracht om daar zelf wat aan te veranderen. Ik krijg per e-mail een enthousiaste reactie uit het zuiden van het land van een handelaar in fotoposters en andere beeldprullaria.
Bestaan ze dan nog, mensen die mijn website bezoeken en mijn foto's werkelijk de moeite waard vinden? Vroeger leek het daar een poosje op en gedurende een paar jaar meende ik zelfs langzaam toe te werken naar een carrière als natuur- en landschapsfotograaf. Maar het vergaat me dus als fotograaf echt zoals Hans Dorrestijn ooit cynisch opmerkte: ook laatbloeiers kunnen voortijdig aan hun einde komen. Nog voor ik een geloofwaardige mate van succes heb weten te realiseren is mijn loopbaan alweer voorbij.
De laatste jaren lijk ik werkelijk alleen maar voor eigen vermaak te fotograferen. Ik had nog een poosje een laatste fan, mijn vader, maar die is inmiddels overleden en voor zover ik weet is internet nog niet goed toegankelijk voor de doden onder ons. Op mijn eigen website heb ik voor die onzichtbare doelgroep tenminste nog geen speciale aanpassingen gerealiseerd.
En dan nu toch opeens weer fanmail, je zou het bijna wantrouwen. Of ik eventueel bereid ben mijn foto's beschikbaar te stellen voor wederverkoop via zijn webwinkel. Ik bezoek de betreffende website en ben onder de indruk. Dat zo iemand mij niet over het hoofd ziet, het is bijna niet te geloven. Om niet al te hijgerig over te komen in mijn reactie ga ik eerst maar eens een poosje mediteren. Daarna schrijf ik een zo onderkoeld mogelijk e-mailtje waarin ik laat weten dat ik geïnteresseerd ben.
Per omgaande wordt me gevraagd aan wat voor vergoeding ik zelf zit te denken. Ik sla het mediteren ter onderkoeling over, mogelijk een cruciale tovenaarsfout, en laat enthousiast weten dat geld voor mij amper een rol speelt en dat ik elke vergoeding redelijk vindt.
Nu volgt geen reactie per omgaande. Maar een paar dagen later krijg ik alsnog vriendelijk antwoord. Bij nader inzien zijn mijn foto's toch te eenvoudig en weinig artistiek. Het zijn eigenlijk hele gewone plaatjes die niet passen in zijn zeer exclusieve webshop met zeer exclusieve beelden. Meneer de artistieke fotohandelaar, die een paar dagen geleden nog zeer complimenteus en enthousiast was, heeft opeens helemaal geen belangstelling meer.
Moeizaam en rochelend slik ik een dode mus door. Het is niet mijn eerste dode mus, wel een van de smerigste die ik ooit te verhapstukken kreeg. Vroeger zou ik wanhopig geprobeerd hebben de mens achter dit verhaal te begrijpen. Ben ik mee opgehouden, het ligt niet aan de mens. Alle mensen zijn zo, maar alleen als TAO het wil en alleen tegen diegenen waar TAO een beetje mee wil dollen. Tovenaars bijvoorbeeld. Lekker een naar succes hongerend fotovenaartje stangen met een dode mus, kijken hoe boos hij nog wordt. Heel boos dus, dat voel ik zelf wel weer.
Dit bizarre akkefietje met de zoveelste dode mus in mijn leven toont aan dat het me nog steeds niet lukt om TAO's getreiter met eigen toverkracht ongedaan te maken. Kom, laat ik eens een poging wagen, zomaar tussen neus en lippen deur.
Hier volgt een betovering:
Fotograaf ZALiX fotografeert niet alleen voor zichzelf, ook andere mensen gaan veel plezier beleven aan zijn foto's.
Ik ben in een gulle bui en gooi er nog een betovering tegenaan:
Mensen die de foto's van ZALiX gebruiken doneren graag en gul zodat hij voortaan in staat is met moderne, niet haperende apparatuur te werken waarbij met apparatuur nadrukkelijk ook zijn fietsenverzameling bedoeld wordt.