Anderszijn; Plato; Donna Haraway; Aristoteles; Hegel; Existentialisme
Anderszijn, als synoniem voor diversiteit, het geeft het verschil tussen de twee entiteiten. Afgeleid van het Latijnse alter, anders dan de term in de filosofie betekent het tegenovergestelde van identiteit.
Plato vat anderszijn als een van de vijf "opperste geslachten" afwijzing van de identificatie tussen welzijn en identiteit kenmerkend zijn voor de filosofie Eleatische zo wezen als een attribuut worden verwezen naar de vele ideeën die daarom andere zijn, verschillend van elkaar .
Het systeem unit
Plato werd toen geboren om de vraag hoe de veelheid van ideeën kon houden, met uitzondering van de steeds, het unieke karakter, onveranderlijkheid dat de ideale wereld voor altijd gekenmerkt door de al even gevarieerd, en daarom veranderende terrein.
Een eerste oplossing van moreel karakter, was één waarvoor hij onder veel ideeën introduceerde een systeemeenheid, in de zin dat de verschillende ideeën gecirculeerd als bindend element, het idee van goede waardoor, terwijl de resterende verschillende van elkaar, ieder van hen was "goed" accomunandosi deze waarde voor alle anderen.
Evenals alle onderdelen, bijvoorbeeld van een klok, worden ze verenigd als een systeem de klok zelf.
Wees niet als "anders zijn"
Een andere oplossing van een logische taal die was waarom elk idee was zelf en, tegelijkertijd, was het al de andere: de aanwezigheid van zijn en niet-zijn, echter niet impliceren de realiteit van het worden, opgevat als mengsel van zijn en het niet, dat zou hebben gehad voor de onveranderlijkheid van ideeën, omdat Plato betoogde, dat "niet" niet willen zeggen niet bestaan, dus het zou hebben afgeleid van de onverzoenlijke strijd van het zelfde ding dat had bestaan, en het was er niet, maar hij wilde alleen maar zeggen dat elk van hen was anders dan alle anderen, op deze manier houden van de eigenschap van het zijn, de uniciteit en onveranderlijkheid.
Zelfs Donna Haraway, filosoof en professor aan de Amerikaanse hoofd school theorie van de cyborg, een tak van de feministische gedachte dat de relatie tussen wetenschap en genderidentiteit bestudeert, spreekt van anderszijn in relatie tot anderszijn machinieke symbolisch geïnterpreteerd door de figuur van de cyborg. De uitvinding van science fiction cyborg wordt een metafoor van de menselijke conditie. De cyborg is zowel mens en machine, individuele niet-gesekst of zich buiten categorieën geslacht, schepsel opgehangen tussen fictie en werkelijkheid: de cyborg is een cybernetisch organisme, een hybride van machine en organisme, een wezen dat zo veel behoort tot de maatschappelijke werkelijkheid als finzione.Questa figuur stelt ons in staat om te begrijpen hoe de vermeende natuurlijkheid van de mens is in feite slechts een culturele constructie, omdat we allemaal op een bepaalde manier van de cyborg. Gebruik diprotesi, contactlenzen, by-pass is slechts een voorbeeld van hoe de wetenschap is doorgedrongen in het dagelijkse leven en heeft het leven van de moderne mens getransformeerd. De technologie heeft voornamelijk invloed op de conceptie van het lichaam, bijvoorbeeld een gebied van experimenteren, manipulatie wordt dus ophouden intact en onschendbaar te zijn. Als het lichaam kan worden omgezet en uit te voeren, maar laat de mythe dat het ziet als de site van een natuurlijke, in tegenstelling tot kunstmatig. Het wordt dan ook ongeldig westerse systeem van denken gericht op de juxtapositie van twee tegengestelde elementen, omdat we niet langer kunnen denken aan de man in termen uitsluitend biologisch. De cyborg is in feite een schepsel noch machine noch man noch man noch vrouw, zich buiten de grenzen van de categorieën die we gewend zijn te gebruiken om de wereld te interpreteren.
Aristoteles onderscheidt het anders-zijn van het verschil dat is het verschil tussen de dingen van dezelfde soort.
Voor de filosoof idealisme het iets, die kwalitatief kenmerk, is een contrast met de negatieve logische "" anders "dan hij lijdt niet andersom en de grens maar, tegelijkertijd, deze de beperkingen ervan begint een progressieve verandering van de kwaliteit ervan voor onbepaalde tijd.
De term wordt vaak existentialisme anderszijn opgevat als vervreemding, vervreemding van het individu van zichzelf.
Integendeel, voor filosofen als Emmanuel Levinas andersheid is niet alleen niet een negatieve waarde, maar het is de ethische waarde hoger.
Zo gunstig om positief te voelen over het anders dat is Salvatore Natoli, het herwerken van de Aristotelische concept van de grootmoedigheid, de rechters rekening met het welzijn van de beste deugden: "De grootmoedig niet neerkijken op anderen, omdat ze niet onderschatten, maar omdat het de taak Het stel de maatregel "en" self-control in dit ene wordt, paradoxaal genoeg, meer beschikbaar voor anderen, word je indirect gul, omdat Bonum est diffusivum op. "