51.096 gebruikers | 558.608 albums | 485.680 artiesten | 6.537.099 berichten | 3.192.352 stemmen
2,78 (81)
geplaatst: 13 februari 2006, 17:49 uur
het was inderdaad een harde bevalling en voor mij de slechtste worp van the who , zwakke plaat zonder meer , niets van inspiratie en terug naar af
geplaatst: 30 april 2006, 12:13 uur
The Who heeft hierna dan ook nooit meer een (nieuwe) studio-cd uitgebracht ! Alhoewel al een paar jaar nu gewag gemaakt wordt van een volledig nieuw werkje.
Maar ja als je maar wacht en wacht is straks iedereen overleden in deze band.
Dit album is inderdaad niet al te sterk maar bevat voor mij wel één van mijn 'wereldnummers' in de vorm van
EMINENCE FRONT. De live uitvoering op de video 'Rocks America' is zelfs nog beter.
Staat nog altijd in mijn all time top 3 op nummer 2
Wàt een afgang, wàt een afgang... voor zulk een grootse groep met zulk verleden; Voor zulke platen MOET je je oprecht flink schamen.
* voor Eminence Front. De rest is........
geplaatst: 8 augustus 2008, 19:09 uur
Ok het is misschien verre van goed,maar zo slecht is toch ook niet.
Als je redelijk bent en dit album vergelijkt met andere albums die wat "disco-getinte" (weet niet hoe ik het anders moet zeggen) muziek maken vergelijkt is het echt niet de slechtste daarvan.
Eminence Front staat erop.....dat is niet 1 ster maar 2 sterren waard.
En dan nog een halve ster voor de rest....eh dat is dus een 2.5*
geplaatst: 28 januari 2009, 20:15 uur
Ik vind alles tot en met ''Eminence Front'', met uitzondering van ''It's Hard'' zelf (Die doet me denken aan Bruce Springsteen's ''Badlands'', maar dan véél minder sterk) altijd wel leuk, maar de liedjes daarna vergeet ik altijd weer direct. Eminence Front is het beste nummer, maar ik vind "Athena" en John Entwhistle's ''Cook's Country'' ook prettig om te horen.
Maar meestal luister ik alleen de eerste helft om spanning op te bouwen naar nummertje 6, en daarna ga ik iets anders doen. I've known no War, nummertje 7, begint wel leuk, maar uiteindelijk stop ik dan toch liever met luisteren.
Ik wilde eerst 3 sterren geven, maar dat is toch net iets te hoog aangezien er eigenlijk maar 3 of 4 goeie nummers op staan.(van Dangerous en It's your Turn weet ik niet zo goed wat ik moet denken.)
geplaatst: 15 augustus 2009, 20:01 uur
eggiebertus schreef:
Ik vind alles tot en met ''Eminence Front'', met uitzondering van ''It's Hard'' zelf (Die doet me denken aan Bruce Springsteen's ''Badlands'', maar dan véél minder sterk)
Dat viel me vandaag ook op! Alsof het lot ermee speelde kwamen deze nummers vlak na elkaar op mijn computer (winamp op shuffle) en viel bijna achterover van deze "rip-off", het lijkt zoveel op elkaar dat het haast geen toeval kan zijn. De rest van het album is inderdaad niet zo bijzonder, maar daar moet ik nog even wat meer aandacht aan besteden voordat ik met een oordeel kom.
geplaatst: 25 december 2009, 23:18 uur
Na dit album zou eigenlijk nóg een album uitgebracht gaan worden, genaamd "Siege". Pete wilde stoppen met The Who en dacht dat hij niet meer met sterke nummers op de proppen kon komen. Een van de opties was om samen te werken met andere songschrijvers, zoals.. jawel, Bruce Springsteen....
Cooks County is overigens van Townshend, niet van Entwistle. Een van de zwakke nummers op dit album. "It's Your Turn" vind ik een van de betere nummers van Entwistle.
geplaatst: 23 april 2010, 17:27 uur
Heb het album nog nooit geluisterd , dus ik geef geen oordeel. Eminence Front is geweldig! En de reden dat ik hier kom, ik wilde opzoeken van welk album het was. Dit album lijkt me een typisch gevalletje van try before your buy, gezien de reacties.
geplaatst: 18 september 2012, 16:43 uur
Iets beter dan zijn voorganger. Helaas betekent dat niet al te veel. Veel nummers zijn gewoon niet sterk genoeg. Pete blijkt zijn echte vorm niet meer te pakken kunnen krijgen. Even blinkt de neus nog uit met Eminence Front. Daar hoor ik nog de oude Who in terug. Prima nummer alleen jammer dat Roger het niet zingt. Dan hebben we Athena nog en One Life's Enough. Beide zijn behoorlijk te noemen. De rest is niet al te best.
It's hard maar dit heeft niks meer te maken met Who's next.Wat mij betreft overgens de enige echte super plaat van The Who
Endless Wire is nog geinig te noemen. Maar ik heb de moed nu al jaren geleden opgegeven dat The Who nog ooit met een pracht plaat gaat komen he he. CRY IF YOU WANT......
Een tegenvaller van één van de grootste rockbands. Slechts enkele nummers (de titelsong, Eminence Front en Why Did I Fall for That) vind ik nog behoorlijk maar voor het overige maakt dit album een uitgebluste en weinig geïnspireerde indruk. Het is hard, maar ik kan slechts 2* toekennen.
geplaatst: 4 februari 2014, 21:40 uur
Dit album is in ieder geval beter dan een aantal albums uit de zestiger jaren.
Ik vind 5 nummers zeker de moeite waard.
geplaatst: 9 oktober 2014, 08:26 uur
Roger Daltrey over 'It's Hard':
"I hate it, I hate it, I hate it, I hate it, I hate it".
Zelf vind ik het album wel meevallen. Daar is het wel zo'n beetje mee gezegd. Heb 'm afgelopen zomer in Groningen op de Vismarkt gekocht voor € 5,--. Heb het album eerst als cassettebandje gekocht toen het album net uit was. Toen dat bandje stuk ging kocht ik de LP. Die heb ik ooit verkocht aan een verzamelaar met het idee van de opbrengst de CD aan te schaffen. Dat is na 10 jaar eindelijk gelukt.
Het album heeft geen uitschieters maar ook geen verschrikkelijke draken. Van de voorgaande twee albums haat ik de Entwhistle bijdragen. Hier vallen ze me erg mee. De produktie komt minder hoekig over. Niet echt een album om een carrière mee te beëindigen....
geplaatst: 9 oktober 2014, 10:02 uur
Hierna komt nog Endless Wire (2006) nlkink.
Ja, dat is correct. Absoluut!
Maar ik ga er nu voor het gemak even vanuit dat de groep in 1982 aankondigde dat 'It's Hard' hun laatste album zou zijn.
geplaatst: 22 februari 2019, 05:12 uur
Een hele grote explosie bracht dit verder
Dit laatste album werd alleen nog met een beetje geluk besproken en de conclusies waren al evenmin verrassend: uitgeblust en hoog tijd dat ze er mee stopten.....etc...
Ga hier helemaal in mee, Hans.
Deze en Face Dances gaan gebukt onder het gemis van Moony. Kenny Jones speelde op een andere wijze en sloopte geen drumsets. Dan gaan er klappen vallen in Who-land. Ook droeg het geharrewar tussen Townshend en Daltrey niet bij tot een optimale sfeer. Bij voorbaat al een album met een moeizame geschiedenis.
Het tijdschrift Rolling Stone was er destijds helemaal lyrisch over met hun infameuze 5-sterren recensie.
Zover wil ik niet gaan, maar 4 wil ik er wel geven.
De plaat is iets traditioneler van opzet en productie dan de wat strakke New Wavy voorganger, maar bij vlagen klinkt de tijdsgeest er wel in door. Er wordt lekker uitgepakt, vooral in I've Known No War en Cry If You Want, en Eminence Front had een hit van formaat moeten zijn. De post-Moon Who uit begin jaren '80 verdient veel meer waardering dan dat het krijgt!