De vrouwen in de linkerhoek van het hutje beginnen wat te kletsen en ik probeer Daphnes blik te vangen. Helaas, er zit een grote meneer tussen ons in. En dan – net als ik mijn ogen even van de vijver africht – hoor ik om me heen het eerste fanatieke klikken van de spiegeltjes in de spiegelreflexcamera’s.
Nog net zie ik een mooi blauw-oranje vogeltje wegvliegen; een boomklevertje. Nu ben ik geen vogelaar en ken ik weinig vogeltjes bij naam, maar deze ken ik!
Ik vind ze geweldig mooi en hou van hun eigenwijze gekwetter. Nu bij de les blijven, Janneke! De tijd verstrijkt en ik probeer fluisterend een gesprek op gang te brengen met de man naast me (we zitten nu eenmaal allemaal in hetzelfde schuitje en misschien heeft hij nog leuke tips voor ons).