De Aarde is de derde “rocky planet” en Mars de vierde. Globaal kan je stellen dat brokstukken die van Mercurius of Venus afkomen, door b.v. een inslag, zich richting de Zon zullen bewegen. Die heeft de grootste aantrekkingskracht/massa. Mars brokstukken kunnen onderweg richting de Zon natuurlijk wel op Aarde crashen.
Dan, de overige 4 planeten zijn 2 gasreuzen en twee ijsreuzen. Daar kunnen moeilijk brokken steen vanaf slaan want zwaardere elementen komen alleen in hun kern voor (als dat al zo is). En als het een brok ijs zou zijn van Neptunes of Uranus, dan is er altijd nog de goalkeeper Jupiter die er als stofzuiger tussen zit (tussen ons en die ijsreuzen).
De eerste meteoriet van buiten ons zonnestelsel moet nog gevonden worden. Wat natuurlijk niet uitsluit dat die niet kunnen bestaan. Men gaat er van uit dat een exo-zonnestelsel-meteoriet onmiskenbaar zal zjn vanwege diens samenstelling.
De samenstelling van een metoriet is goed te matchen met de samenstelling van de overige lichamen in ons zonnestelsel. En helemaal als er gasbelletjes zijn ingesloten, die perfect blijken te matchen met de atmosfeer van Mars. Ook op die wijze hebben ze Mars-metrorieten kunnen indentificeren.
De kans op een meteroriet van Mars (of onze maan) is het grootst vergeleken met de rest van de opties.