Een vijftienjarige jongen vertelde dat een generaal een stoelpoot op zijn been zette en er vervolgens op ging zitten.
Jaarlijks zitten er vijfhonderd zevenhonderd kinderen in detentie, vertelt Zagt. “Velen van hen bekennen om een einde te maken aan de martelingen en verhoren. Er wordt tegen hen geschreeuwd. Ook dreigen de Israëli’s dat zij hun huis gaan verwoesten.” De kinderen willen dat de verhoren stoppen. Zij voelen zich onder druk gezet en bekennen. Ook geven zij soms namen op van andere kinderen en ondertekenen documenten in het Hebreeuws, waarin hun ‘misdaad’ is beschreven. “Zij kunnen niet eens lezen wat er staat”, vertelt Zagt.
Iedereen heeft recht op een advocaat. Desondanks krijgen veel Palestijnse kinderen pas na hun verhoren iemand toegewezen. “Ouders en advocaten horen te laat dat kinderen vastzitten”, zegt Zagt. “Daarnaast wordt 60 procent van de kinderen naar Israël gebracht. Ouders kunnen hen daar moeilijk opzoeken.”