Augustus vorig jaar ontdekte ik de muziek van de in Glasgow woonachtige Gareth Dickson en besteedde direct een artikel aan hem. Hij brengt al sinds 2005 albums uit. Zijn leven was niet altijd rozengeur en maneschijn. In 2007 werd hij verliefd op een Argentijnse dame en vestigde hij zich daar. In die periode dat hij in Argentinië verbleef, werd hij een keer beschoten, aangevallen door honden en een keer zat hij in een vliegtuig waarvan de motor vlam vatte en ternauwernood veilig kon landen. De relatie verliep ook niet zoals gehoopt en een paar illusies armer keerde hij terug naar Schotland. Sindsdien verloopt zijn carrière crescendo, doordat hij de vaste begeleider is van Vashti Bunyan en trad met haar op in zalen als de Barbican en Carnegie Hall, maar bijvoorbeeld ook in Japan. Ook Gareth verkreeg daar een behoorlijke populariteit, zodat zijn albums daar ook uitgebracht worden. Zelfs het als live project bedoelde Wraiths met covers van voornamelijk nummers van Pink Moon van Nick Drake werd daar uitgebracht onder de artiestennaam Nicked Drake. Nick Drake is de meest duidelijk hoorbare invloed in zijn liedjes. Maar ook Bert Jansch en qua geluid Brian Eno en Aphex Twin. Nauwelijks hoorbaar zijn de invloeden van Syd Barrett, Captain Beefheart en Robert Johnson (!), vanwege zijn unieke, nauwelijks te kopiëren gitaarspel. Zijn muziek is een mix van akoestisch gitaarspel, fluisterzang en elektronica. De songs hebben een hypnotiserend effect op mij. De titel van Orwell Court is ontleend aan 1984 van George Orwell : “Much of what I see going on around me can be described as “Orwellian” and so it’s a comment on that (surveillance state, dishonest use of language, endless war)”. Maar het is ook de naam van de straat waar hij vroeger dagelijks doorheen liep als student op weg naar het station. In opener Two Halfs zingt Vashti Bunyan de achtergrondvocalen, bovendien verzorgde ze de extra instrumentatie. Celine Brooks verzorgt de achtergrondvocalen in The Big Lie. Ze had ook een belangrijk aandeel in het tot stand komen van Orwell Court. Allereerst als grote steun, maar ook met daadwerkelijke ideeën om de liedjes te verbeteren. De afsluiter is een cover van Atmosphere van Joy Division, wat betreft thematiek uitstekend past bij de rest van de songs. Wie bekend is met zijn werk; er is gelukkig weinig nieuws onder de zon. Hij borduurt gewoon verder op zijn ingeslagen weg. Het wordt tijd, dat hij eindelijk eens wat meer bekendheid in Nederland gaat krijgen.