In tegenstelling tot de messetrekker oogt het systeem als van een overheid, rationeel en professioneel, in dienst van de veiligheid, met alle zichtbare hardware zoals de installaties en machines en het staal in de hallen, en gedisciplineerde soldaten die aan gedelegeerde taken werken. (In de praktijk ‘lekt’ het systeem echter omdat autobezitters als ze willen explosieven mee kunnen nemen. Auto’s worden alleen oppervlakkig geinspecteerd.)
Het is het doel van het systeem om mensen te impliceren zodat zij er tegen hun zin deel van uit gaan maken, hetzij door vergunningen op te halen of te faciliteren, hetzij door zelf deel te nemen aan de veiligheidschecks. Als onderdeel van de meer ‘liberale’ vergunningenpolitiek, bood het leger aan om een paar honderd bussen in Jeruzalem tijdens Ramadan toe te laten op voorwaarde dat de busmaatschappij zelf de bussen steeds zou onderzoeken. Dat werd geweigerd; de busmaatschappij wilde geen subcontractor van het leger worden.