Zoë's slaapritueel en hoe wij het 11 maanden sprongetje hebben overleefd • Lianvanrens.nl
Wat de ene dag nog werkt kan de andere dag alweer verleden tijd zijn. Sprongetjes en gewoon het feit dat de baby ouder wordt, maken dat je als ouder in beweging blijft. Naar mijn gevoel moet er in de avond ontzettend veel gebeuren. Ik schrijf misschien moet, maar niets moet natuurlijk. Het wordt geadviseerd. Van voorlezen voor de taalontwikkeling tot tandenpoetsen vanaf het eerste tandje. Wel of niet met de fles naar bed is natuurlijk ook weer een discussie op zich.
Naar ons idee hadden we een prima slaapritueel waar wij ons in konden vinden en wat voor Zoë werkte. Vanaf de eerste tand merkten we echter dat het tandenpoetsen steeds een moment was waardoor we in de knoop kwamen. Toen het verschrikkelijke 11 maanden sprongetje er ook nog eens bij kwam wisten we één ding zeker. Er moest een nieuw slaapritueel komen.
Het slaapritueel dat we tot dat moment hadden lees je hier terug. Het tandenpoetsen deden we vaak na het douchen of wassen, maar vergaten we ook wel eens en eigenlijk vonden we het ook niet slim dat Zoë na het tandenpoetsen nog een fles kreeg.
Het 11 maanden sprongetje
Waarom kwam bij ons de omslag bij deze sprong? Simpelweg, Zoë werd een slechte slaper. Ze leek geen afstand van ons te kunnen nemen en ze werd meerdere keren per nacht huilend wakker. In principe is dat nou niet direct een reden om je hele slaapritueel om te gooien, maar aangezien wij ook al met het tandenpoetsen zaten wilden we ons ritueel heroverwegen.
Vlak voor het sprongetje hadden we het fles geven al verplaatst naar voor het wassen/omkleden moment. Zo konden we na de laatste fles Zoë's tanden poetsen. Dit betekende dat het fles geven op haar slaapkamer bij ons op schoot wegviel. We gaven de fles namelijk beneden, 1 uur na het avondeten. De eerste paar dagen of misschien zelfs weken was dat geen probleem, maar vanaf het sprongetje werd dit het wel.
Ze werd niet alleen meer huilend wakker waarbij de enige oplossing bij ons in bed nemen leek, maar ook het in slaap vallen ging moeizamer. Natuurlijk hoort dit er gewoon bij en we hebben het ook echt even aangekeken. Maar op een gegeven moment zie je de bui al hangen dat je lieve baby niet meer in haar eigen bedje wilt slapen. Er moest en zou iets anders moeten.
Slaapritueel met voorlezen
Ik realiseerde mij dat er geen speciaal moment meer was voor Zoë om nog even afscheid te nemen van ons. Even samen op de slaapkamer tot rust komen en op schoot zitten bij papa of mama. Aangezien wij het voorlezen nog niet als slaapritueel erin hadden zitten, was dit het uitgelezen moment om het in te voeren. Alhoewel het rustig voorlezen vooral veel geduld van onze kant vraagt, hebben we wel vooruitgang gemerkt in haar slaapgedrag.
Het huidige slaapritueel
Vanaf het moment dat Zoë beneden de fles leeg heeft gedronken, nemen we haar mee naar boven. Hier wordt ze gewassen, gaat ze mee in de douche of gaat ze in bad. Ook poetsen we haar tanden, inmiddels heeft ze er vier boven en vier onder.
Op haar slaapkamer kleden we haar om en maken we haar klaar voor het slapengaan. We nemen haar op schoot en bladeren door een paar pagina's van een prentenboek, voorleesboek of wat uitgebreider flapjesboek. Het voorlezen houdt soms in dat we gewoon vertellen wat er te zien valt, meestal bladert Zoë namelijk zelf door het boek.
Na zo'n 5-10 minuten is het tijd om naar bed te gaan. We stoppen haar in, zetten haar muziekje aan en maken het nachtlichtje uit. We geven haar een kus en zeggen welterusten en verlaten daarna direct de kamer.
Uiteindelijk is Zoë weer een rustige slaper geworden. Soms wordt ze nog huilend wakker, maar meestal hoeven we er niet meer naartoe. Het hele slapen is naar mijn idee niet meer hetzelfde als voor de sprong, maar het gaat nu goed en ik heb gelukkig geen baby die alleen nog maar bij ons in bed wilt. Dat in bed nemen voor de nacht is dan ook weer verleden tijd.