Eerste klas fantasy van eigen bodem: De Falende God van Mike Jansen | WATERGEEST
Eerste klas fantasy van eigen bodem: De Falende God van Mike Jansen
9 november 2013 door Watergeest	1 reactie
Laat ik maar meteen een deur intrappen, ik houd niet zo van fantasy, speciaal niet van epische fantasy, met veel oerkrachten, helden en koningen, superpaarden en wapengekletter. Een uitzondering maak ik voor het superieure "Lord of the Rings" van Tolkien. Dat was de eerste fantasy die ik las, ergens eind jaren zestig. Daarna kwam ik eind jaren tachtig de Thomas Covenant serie tegen, die me ook nog wel goed beviel, vooral omdat ie zo afweek van het werk van Tolkien. Daarna heb ik best veel fantasy gelezen, maar nooit meer de inspiratie gevoeld die LOTR mij heeft gebracht. Recent vond ik alleen de "Magisters" serie van C.S Friedman nog van hoog niveau. Het beroemde "Game of Thrones" daarentegen kan me gestolen worden. Het is dus best wel verbazend dat ik laatst "De Falende God" van Mike Jansen heb gelezen. Een boek van een Nederlandse schrijver nota bene, dat kan toch nooit wat zijn. Niet mijn visie overigens, maar dat hoor je vaak.
Nou, mensen die dat vooroordeel hebben, kunnen hun bakens beter verzetten. Want Mike Jansen schrijft bepaald geen middle-of-the-road. Toegegeven, in De Falende God zijn alle cliché fantasy elementen aanwezig, zwaarden en paarden, helden, een dubieuze priesterkaste, magische krachten van allerlei allooi, een moordzuchtig gilde, een queeste (hoewel nog slechts in schets aanwezig), oerkrachten, draken, een allesvernietigende dreiging en een oeroude vloek. Plus nog het een en ander dat ik elders ook al eens ben tegengekomen. En nu komt het gekke, ondanks al deze vertrouwde elementen is het toch een beter boek dan ik in tijden gelezen heb. Hoe dat komt weet ik niet. Misschien omdat de schrijver niet de standaard held(en) heeft neergezet. Centraal staan drie redelijk obscure types, huurlingen en moordenaars, die een doorgesneden strot niet uit de weg gaan. Goed en kwaad verenigd in één persoon, of liever gezegd drie personen, daar kun je tegenwoordig mee thuiskomen. Ook belangrijk is dat Mike Jansen een vlotte, toegankelijke manier van vertellen heeft. In het begin struikelde ik wel eens over een zin, maar vanaf een bepaald moment loopt alles als een trein. Ik heb het idee dat hij ooit aan dit boek begonnen is, het toen een tijd heeft laten liggen, en er vervolgens met meer schrijfervaring mee is verder gegaan. Kortom, als je van fantasy houdt, die niet stijf staat van onbegrepen keukenhulpjes met verborgen eigenschappen of eindeloze politieke intriges, maar die wel een pittige combinatie van machtspelletjes en fysieke strijd voorschotelt, dan zul je je met "De Falende God" geen buil vallen. En als je het boek leuk vindt, dan is het fijn om te weten dat Mike nog vier delen in petto heeft.
Categorieën:ezelsoren | Tags:cranborn, fantasy, nederlands | Permalink .
One thought on "Eerste klas fantasy van eigen bodem: De Falende God van Mike Jansen"
Mieke vdn Broek
Ook ik ben geen fan van science fiction en fantasy maar heb het boek toch gelezen en hoop het volgende deel tijdens de feestdagen te mogen ontvangen, want ik ben toch wel erg benieuwd wat Mike in zijn tweede deel te vertellen heeft over de drie heren, de wonderlijke wereld in vroeger tijden, en de intriges die zeer aanwezig zijn. Dus de " schaduwen van weleer" staan boven aan mijn verlanglijstje…..