13 April 2008 - 4 reacties
morgen moet ik om mijn proefschoenen. daarom zal ik er ofwel later of helemaal niet zijn. wens jullie alvast een goed begin van de week.
13 April 2008 - 9 reacties
vanmorgen stond ik om 9 uur op, een uur later dan anders. ik heb met de thuiszorg afgesproken dat ze in het weekend iets later mogen komen. ik hoorde de kerkklok luiden en opeens ging ik terug in de tijd. het is een geluid uit mijn vroege jeugd, wij woonden toen vlakbij die kerk. een oude mevrouw vertelde me eens dat dat klokgelui "kom gauw" betekende, de klok riep "kom gauw, kom gauw". ik heb de kerk dan ook jarenlang de komgauw genoemd.
ik woonde toen in het zogenaamde noodplan, lange rijen noodwoningen en als kleuter ging ik vaak op bezoek bij de buren. ik weet nog de buren van de eerste 5 huizen. op nummer 1 woonden 2 zusters, waaarvan er een bedlegerig was. zij dronk uit een drinkschuitje. vaak vroeg ik of ik eens mocht komen kijken hoe marie dronk. op nummer 2 woonde het klein vrouwtje, zo noemde ik haar. ze was ietwat aan de kleine kant. op de slaapkamer van haar dochter hingen 2 schilderijtjes van slapende babies. dus vroeg ik af en toe of ik eens naar de babies mocht kijken. op nummer 3 ging ik op maandag de panorama "lezen" en kreeg dan een witte boterham met reuzel en bruine suiker. wij woonden op nummer 4 en op nummer 5 woonde een gezin met een verstandelijk gehandicapte zoon. ik had een hekel aan hem, want hij pakte vaak mijn speelgoed af. en dan zeiden de buren dat ik het maar aan hem moest geven, omdat hij zielig was. ik vond hem niet zielig, ik vond hem een rotjongen. ik zou best wel eens de archieven willen bekijken over deze woonwijk, op internet is er nog niet veel te vinden. jammer, want ik zou me er heel wat uurtjes mee kunnen vermaken.
vanmorgen zag ik liggend in mijn bed nog een andere tijd. astrotijd op een van de commerciele zenders. hoe vreselijk is dat. hoe kun je nu spiritualiteit verkopen? dat slaat toch nergens op? fitness-apparaten, die je onder je bed kunt schuiven, ok. persoonlijk kijk ik ook graag naar die stoomreinigers, die vreselijk vieze vloeren schoonmaken. maar tarot leggen? hou toch op. er zullen best mensen zijn, die hier in trappen, anders was dat programma al lang verdwenen. geef mij dan maar een belspelletje. daar kon je tenminste nog om lachen. en lachen is gezond.
zo weer terug in deze tijd. nu ga ik naar parijs - roubaix kijken. ik wens iedereen een prettige voortzetting van deze zondag.
12 April 2008 - 4 reacties
dagje dochter
11 April 2008 - 8 reacties
vandaag is mijn dochter weer hier, ze probeert, ondanks haar onregelmatige werkdagen, toch elke 2 weken minstens 1 dag te komen. op het moment zitten we gezellig te computeren. zij op haar laptop, ik op mijn pc. ondertussen doet ze de was en dingen waaraan de thuiszorg niet toe komt. straks gaat ze mijn lunch klaarmaken en vanavond koken, dus er wordt weer goed voor me gezorgd. misschien kunnen we vanmiddag ook nog even naar het strand gaan kijken. maar een dag is niet lang, dus misschien ook niet. we zien wel.
een kort stukje vandaag. ik ga zo mijn pillendoos vullen. ik zit nu op 112 per week, dus de apotheek is blij met mij.
ik wens jullie een mooie zonnige vrijdag.
10 April 2008 - 6 reacties
vandaag wat mij betreft een dag vol goede nieuwzen. allereerst dat ik vanmorgen na een lange winterperiode eindelijk weer eens met begeleidster en hond naar de haven ben geweest. de mevrouw van de vishandel vroeg ons: het gewone recept? en maakte broodjes crabsalade voor ons. heerlijk. en leuk dat ze ons na zo'n lange tijd nog herinnerde.
het haventerrein was nogal modderig en daarom stelde ik voor een eindje om te rijden, zodat ik mijn wielen droog kon rijden. mijn electrische rolstoel moet ik immers weer in mijn huiskamer parkeren en modderwielen zijn dan niet erg handig. we besloten langs de nieuwe terrassen te gaan. onlangs is daar een nieuw restaurant geopend en ik wilde checken of dat rolstoeltoegankelijk is. de zaak was gesloten, maar ik zag geen hoge drempels, dus waarschijnlijk lukt het.
een eindje verder is een kledingzaak en daar hing hij, mijn nieuwe jas! een soort kruising tussen een poncho en een cape, met 1 knoop van voren. met de knoop dicht kan ik hem over mijn hoofd heen aandoen. hij is lichtgroen met zwart afgebiesd en was in de uitverkoop, 60% korting. dus hij kostte nog bijna niks ook.
maar er lag nog meer goed nieuws op mijn pad. bij het laatste restaurant ging ik, voordat ik ziek werd, graag eens eten, maar de toegang heeft hoge drempels en was een toonbeeld van ontoegankelijkheid. was, want toen ik mijn begeleidster de hoogte van de drempels wilde wijzen, zag ik dat er voor een van de uitgangen nu een hellingbaan ligt. dus mijn voortdurend gemopper over ontoegankelijkheid heeft toch een gunstig effect gehad. ik woon in een toeristenplaats en het is eigenlijk te gek dat ik geen gebruik kan maken van de leuke restaurantjes hier. nu zijn er al 2, dus nu kan ik mijn dochter ook eens mee uit eten nemen, zonder dat we eerst de auto van haar vader moeten lenen.
zo, dat is wel voldoende goed nieuws voor 1 dag, dacht ik zo. nog even dit: diegenen, die mijn verhalen willen lezen, kunnen mij emailen, voor zover hun emailadres niet op hun profiel staat. dan zal ik de link toesturen. verder wens ik jullie een goede voortzetting van de donderdag.
09 April 2008 - 5 reacties
enkelen van jullie weten dat ik lid ben van een schrijverssite, waar ik korte verhalen publiceer. een poosje terug ben ik daar opnieuw begonnen, omdat ik een ander pseudoniem wilde. op mijn nieuwe account staan nog maar 2 verhalen, omdat ik een soort schrijversblock heb. eigenlijk is dat niet helemaal waar, want ik heb altijd stof genoeg om mijn weblog te vullen.
elke dag log ik daar in en kijk of er reacties zijn op mijn verhalen. het laatste publiceerde ik in februari, dus veel reacties zijn er niet meer. vanmorgen was er weer eentje. er stond "je hebt een gouden pen, gebruik hem eens wat meer". wat een mooi compliment om de dag mee te beginnen! en ik zit gelijk vol inspiratie.
daarom ga ik zo meteen snel beginnen, voordat mijn inspiratie weer vervliegt. o ja, wat betreft de croissants, vanmiddag ga ik het weer proberen. gisteren ging het mis omdat mijn huishoudelijke hulp nog niet weg was en ik zodoende teveel werd afgeleid. gelukkig maar dat ik de goedkoopste afbakcroissants heb gekocht om mee te oefenen.
wetend dat jullie allemaal zo genieten van de zon, wens ik jullie een prettige, zonnige woensdag toe.
invalide, gehandicapt of beperkingen hebben.
08 April 2008 - 6 reacties
invalide en mindervalide vind ik nare woorden. volgens mij betekenen ze niets waard of minder waard. ook "beperkingen hebben" wat tegenwoordig vaak wordt gebruikt vind ik niet helemaal de lading dekken. want iedereen heeft wel beperkingen, hetzij lichamelijk of verstandelijk. daarom kies ik zelf voor het woord gehandicapt. ik vind het wel stoer klinken, want b.v. golfers gebruiken de uitdrukking ook en dat zijn toch sportmensen.
toen ik hierover zat na te denken, dacht ik ineens aan een vriend en een vriendin, die bijna blind zijn. in hun tienerjaren kregen ze een oogziekte en kwamen zo op een blindeninstituut terecht, waar ze geleerd hebben met hun handicap om te gaan. en dat op een bewonderenswaardige en soms wonderbaarlijke manier. ze gaan er ook met veel gevoel voor humor mee om. zo maakten we eens een strandwandeling en zochten haaientanden. ik vond een grote en gaf die aan chris. die riep meteen zijn vrouw om haar zijn vondst te laten zien. zij stond met grote ogen te kijken hoe haar blinde man wel haaientanden wist te vinden en zij niet
ik heb een paar maal gelogeerd bij die vriendin. ik had een sleutel en zo kon ik 's avonds binnen als zij al lag te slapen. bij de deur stond een schemerlampje en naast mijn bed ook. ik probeerde ze aan te knippen, maar er zat geen gloeilamp in. 's avonds zat ze naar de t.v. te luisteren, ze luistert graag films. koken doet ze ook zelf, ze heeft geleerd op geluid te koken, b.v. wanneer de boter bruin genoeg is om vlees te bakken. ze heeft ook een computer, daar kan ze b.v. brieven mee lezen. die moeten dan wel getypt zijn en dan worden ze gescand en voorgelezen. via een stichting voor blinden en slechtzienden krijgen ze geregeld bericht over welke nieuwe hulpmiddelen er op de markt zijn en hoe ze die kunnen aanvragen.
hun handicaps blijven en worden steeds erger. beiden kunnen enkel nog licht en donker onderscheiden en weten dat dat licht ook zal verdwijnen. dat is zwaar, die vriendin heeft daardoor een depressie gehad. maar met allerlei hulpmiddelen kunnen ze toch een heel eind komen en is hun leven niet minder waard dan dat van ziende mensen.
bovenstaande is iets waar ik een voorbeeld aan probeer te nemen, als ik mezelf weer eens zielig voel. en oh ja, ik heb vandaag voor het eerst mijn oven gebruikt en een paar zwartgeblakerde croissantjes tevoorschijn getoverd, haha.
een fijne voorzetting van deze zonnige dag gewenst!
07 April 2008 - 8 reacties
in andere weblogs lees ik vaak over huishoudelijke karweitjes die men doet. nu is dat nooit mijn hobby geweest, maar ik onderhield alles toch regelmatig en goed. daarnet vroeg ik me af hoe ik voor ik ziek werd mijn dag begon en besliste wat er gedaan moest worden. vreemd dat je dat vergeet.
het onderhoud van mijn keuken is voor mij een teer punt. het liefst zag ik dat de thuiszorgsters de hacpp regels zouden toepassen, maar dat is teveel gevraagd. mijn vaste huishoudelijke verzorgster heb ik wel gevraagd bepaalde schoonmaakdoekjes alleen te gebruiken voor de keuken. die zijn roze en die voor de douche en w.c. zijn blauw. ook vraag ik iedereen de aanrecht niet met de theedoek droog te wrijven en hem daarna weer terug te hangen, zodat er de volgende dag de afwas weer mee wordt afgedroogd. maar omdat er zo'n 10 verschillende vrouwen hier wel eens afwassen, zal ik het tegen de ene 3 keer gezegd hebben en tegen de andere niet. wat me verbaast is dat niemand mijn keukenschaar afwast als ik die bij de afwas leg. leggen mensen die dan zomaar vies terug in de la? ik heb het vanmorgen dan maar zelf gedaan, hij lag er al 4 dagen.
aan de meeste dingen valt wel een mouw te passen, maar wat ik echt heel erg vind is dat mijn geliefde koksmes gebruikt wordt om verpakkingen open te maken. een soort heiligschennis, haha. hierover zat ik vanmorgen na te denken, omdat ik weer al werkend wakker werd. ik moest voor een groot gezelschap koffie schenken. maar in werkelijkheid moest ik maar voor 1 persoon koffiezetten, ikzelf. mijn koffie is nu op, dus rest me alleen nog jullie een welbestede maandag te wensen.
06 April 2008 - 5 reacties
deze lamp heb ik zelf gemaakt. eerst was het een leeg frame, daarna heb ik er kleine kerstballetjes in gehangen, het jaar daarop een slinger met glas en afgelopen kerst hing mijn dochter de veertjes er in.
06 April 2008 - 3 reacties
zo komt de snoeper te pas
05 April 2008 - 10 reacties
grote paniek gisteravond. ik zette mijn magnetronmaaltijd in de magnetron, drukte op de knop magnetron en er stond in grote groene letters: error. even resetten, hielp niet, toen de stroom er af, want dat lees ik altijd op het forum als advies voor routers, dus dacht misschien helpt dat, niks. gebruiksaanwijzing opgezocht, daar stond niks in over error. toen op internet gezocht, ook niet. ondertussen een ouwe eierkoek gegeten, want ik zat tegen een hypo aan en de moed opgegeven. mijn dochter op msn om raad gevraagd, die zou vandaag komen kijken. daarvoor moest ze wel al haar plannen omgooien. maar ik had niet genoeg brood in de vriezer om toe te komen tot dinsdag en ze kon haar moeder toch moeilijk laten verhongeren.
vlak voor ik naar bed ging kreeg ik opeens een vlaag van verstand. ik herinnerde me dat voor de magnetronfunctie je eerst de tijd moet instellen en dan het wattage. ik had het andersom geprobeerd te doen, omdat voor de ovenfunctie eerst de graden moeten worden ingesteld en dan pas de tijd. het is logisch dat het niet allebei hetzelfde is, anders zou je m misschien per ongeluk op oven zetten als je magnetron wil en zouden er ongelukken gebeuren. en het was ook de reden dat ik die ovenfunctie zo lang niet snapte.
snel mijn dochter opgebeld dat het probleem was opgelost en haar verteld dat ze een voorproefje had gekregen van een dementerende moeder. ze was er niet erg van onder de indruk en zei dat zien we dan wel weer. al met al verheug ik me nu op de zomer. in mei verhuist de supermarkt naar hun nieuwbouw, die maar 2 straten van mij verwijderd is en ik denk dat ik na een beetje oefenen samen met mijn begeleidster ook wel alleen daarheen kan gaan. dan hoef ik niet meer een week vooruit te plannen wat ik wil eten, maar kan ik het de dag zelf gaan halen. en dan wordt het ook weer beter op mijn lijn letten. nu ik zo slecht kan eten blijf ik vanzelf op gewicht n.l.
opgestaan met regen, maar nu schijnt de zon. daarom wens ik jullie een zonnige zaterdag.
klakken en bakken
04 April 2008 - 6 reacties
ik ben gewend om eerst de andere blogs te lezen en dan het mijne te schrijven. vandaag doe ik het andersom. ik heb het n.l. na het goede nieuws van gisteren erg moeilijk gehad. het kwam door iets wat daarvoor was gebeurd, een ontmoeting.
een vrouw, die ik al heel lang ken, opende vorig jaar een delicatessenwinkel. ik was er nog nooit geweest, maar gisteren hadden we tijd, dus ging ik een bakje salade bij haar kopen. we waren de enige klanten, dus ze maakte een praatje. "mis je het niet" vroeg ze en het was alsof er een mes werd omgedraaid in mijn hart. ik vertelde haar dat ik zo gauw ik ziek werd meteen afstand genomen heb van het vak. geen kookprogramma's meer op tv, geen recepten lezen. gewoon braaf mijn magnetronmaaltijden opwarmen en proberen op te eten. dat gaat steeds slechter.
dus nu is het grote woord er uit. koken was mijn hobby en mijn passie. ik heb van mijn hobby mijn beroep gemaakt en 9 jaar lang heb ik gekookt voor feesten en partijen. van kleine, intieme dineetjes tot buffetten voor 120 personen. ik deed dit samen met mijn ex-echtgenoot, die dezelfde passie deelde. omdat ik heel veel waarde hecht aan kwaliteit maakte ik zoveel mogelijk alles zelf. alleen aan vis roken ben ik nooit toegekomen. daardoor heeft mijn smaak zich ook sterk ontwikkeld en kun je me niet echt blij maken met een kant-en-klare maaltijd. heel af en toe nodigt ex me nog eens uit om te komen eten. hij is een heel goede kok en heeft weinig vrienden, die dat kunnen waarderen. die zijn al blij met frites en een gebakken ei. zo zijn er ook maar een paar restaurants waar ik kan gaan eten, zonder het zonde van mijn geld te vinden. ik herken eten uit de magnetron op 10 km afstand, maar met verse produkten op tafel doe je mij een groot plezier.
bijna 2 jaar geleden heb ik via de wet voorzieningen gehandicapten een compleet nieuwe, aangepaste keuken gekregen. onderrijdbaar, zodat ik in een rolstoel zittend kan koken. mijn oude vertrouwde gasfornuis stond links naast de aanrecht en omdat ik links verlamd ben, veroorzaakte zelfs een ei koken al ongelukken, omdat ik dan het overzicht kwijt raak en van alles omstoot. dus verdween het gasfornuis en kreeg ik een inductiekookplaat aan de rechterkant. het is even wennen, maar dat werkt echt goed. alleen kun je niet alle pannen meer gebruiken. ze moeten magnetisch zijn. doordat het gasfornuis verdween had ik geen oven meer en zo kwam de combi-magnetron in mijn leven. de magnetronfunctie had ik gauw door, gelukkig maar, want anders had ik niet warm kunnen eten. maar het ging me aan het hart dat ik nooit eens een pizzaatje kon afbakken of een quiche. en nu gaat dat dus wel, vandaar mijn vreugde van gisteren.
zo nu ga ik snel jullie blogs lezen, nog een prettige vrijdag!
03 April 2008 - 8 reacties
ik begin met slecht nieuws, want ik had dus een heel stuk geschreven en drukte op de verkeerde knop en weg is het
het goede nieuws is dat ik nu weet hoe de ovenfunctie van mijn combimagnetron werkt. jammer genoeg ontdekte ik dat na het boodschappen doen, maar volgende week ga ik naar hartelust klakken en bakken. mmmm quiches, mmmmmm croissantjes, mmmm ovenschotels. ik ben zo blij.
ik ben te moe om de rest van mijn blogje van vandaag nog eens helemaal overnieuw te typen, dus dit is het voor vandaag. een prettige rest van de donderdag gewenst.
02 April 2008 - 8 reacties
01 April 2008 - 7 reacties
31 March 2008 - 8 reacties
wat krijgen we nou, hoor ik jullie zeggen. pasen was toch vorige week? klopt, maar een dochter met gescheiden ouders moet pasen over 2 weekends verdelen. zelf had ik hier al rekening mee gehouden een week voor pasen, maar ze wilde nog eens echt paasontbijten met mij. maar het weekend was ze weer bij haar vader, net als het weekend daarvoor en vanmorgen kwam de gezinszorg om te helpen met douchen en morgen moet ze weer werken. daarom heb ik voorgesteld dan een paasbrunch te houden. we beginnen om half 12, want om kwart voor 1 haalt de taxi me op om naar de schoenmaker te gaan. zo zie je dat je zelfs als je niks meer te doen hebt, soms nog enorm moet plannen.
gisteren schreef gerda dat we vaak van elkaar leren op de weblogs. dat is heel erg waar. want toen annemie schreef dat ze uitstel gevraagd had bij de belastingen en ik mijn dochter zag worstelen met haar btw-boekhouding, heb ik op een gegeven moment gezegd: vraag eerst even uitstel aan. dat haalde de druk van de ketel. overigens ben ik jaren belastinginvuller geweest bij het fnv, vandaar dat ik nu ook nog invul voor mezelf, ex en dochter. nu kan ik het niet meer doen voor het fnv, omdat s avonds mijn energie ver op is en het nadenken niet zo goed meer gaat.
nog eens over van elkaar leren. dat zijn niet alleen praktische dingen. ik leer ook van de weblogs door te lezen over hoe anderen met hun beperkingen omgaan b.v. of hoe mensen tegen hun werk aankijken. of hun mening ergens over geven. dat geeft me vaak stof tot nadenken, een geliefde bezigheid van mij, haha.
de zon schijnt vandaag, dus wens ik iedereen een fijne, zonnige maandag.
30 March 2008 - 12 reacties
29 March 2008 - 8 reacties
vanmorgen bij het opstaan schoot me een zinnetje te binnen dat iemand eens tegen me zei, toen ze afscheid van me nam: "bedankt voor de vriendschap" de hele morgen heb ik zitten nadenken over vriendschap, tot ik ineens via de t.v. midden in het afscheid van hugo claus belandde. ik weet dat ik snel had moeten wegzappen, want mijn tranen zaten meteen hoog. en ik kende de man alleen van sommige boeken, die ik heel lang geleden las. maar de afgelopen week ben ik hem beter gaan kennen n.a.v. reacties van zijn vrienden op zijn dood. niet dat ik daarom huilde, maar elk afscheid herinnert me sterk aan alle keren dat ik definitief afscheid moest nemen. en ik moet nu ook denken aan mijn eigen afscheid. ik hoop heel erg dat mijn dochter dan niet alleen is en dat er mensen komen, niet voor mij, maar voor haar. jullie zullen wel denken nu is het eindelijk eens beter weer en dan gaat ze zitten somberen. maar dat valt wel mee hoor, ik heb gewoon een nadenkdagje.
over ineke's blog heb ik ook zitten nadenken. over een huis en een thuis. het heeft ongeveer een jaar geduurd voor ik me hier thuis voelde. anderen hadden alles geschilderd, anderen hadden al mn meubels neergezet, wel zoals ik wou, maar toch was dat een hele vreemde gewaarwording. ik moest van de gemeente verhuizen naar een aangepaste woning en dat was heel erg moeilijk. het eerste jaar had ik een huishoudelijke verzorgster, die ik kende van voor ik ziek werd. zij deed dus haar uiterste best om voor mij te zorgen, maar deed dat op zo'n manier dat ze inbreuk maakte op mijn privacy. daardoor beschouwde ik mijn huis meer als haar werkplek als mijn thuis. toen ik een vaste thuiszorg kreeg voor het huishoudelijke deel begon het beter te gaan. en dat mijn huis op een plek stond, die ik kende uit mijn kinderjaren, tussen de lagere school en de kleuterschool in, hielp ook mee. ik herkende vertrouwde geluiden en geuren. de geur van teer b.v. afkomstig van de jachtwerf en de vissershaven, het gekrijs van de meeuwen en op een avond zelfs het geklots van de golven. ik voel me hier nu thuis. waarschijnlijk zal ik nu niet meer verhuizen, totdat ik naar een verzorgingshuis moet, maar dat duurt hopelijk nog lang.
weer heel wat overdenkingen op deze zonnige zaterdag. ik hoop dat jullie van deze dag kunnen genieten, we krijgen hem gratis!
28 March 2008 - 5 reacties
27 March 2008 - 7 reacties
mijn hoofd zit propvol met allerlei overdenkingen n.a.v weblogs en reacties. wilda schreef b.v. over of zo op zichzelf gericht zijn een eigenschap is, die hoort bij het ouder worden of zorgbehoevend zijn. zelf praat ik veel met mijn verzorgsters over hun besognes, maar er is toch een groot verschil tussen ons. wij maken deel uit van dezelfde grote organisatie, maar zij doen dat vrijwillig en ik heb geen andere keuze. in vakantieperiodes wordt mijn begrip gevraagd dat ik minder zorg kan krijgen. als ik dat niet begrijp ben ik een lastig mens. maar mijn eigen bedoeninkje is voor mij van mijzelf en voor hun een deel van hun werk. het is een beetje lastig uit te leggen, maar we nemen ieder een compleet andere positie in. ik probeer echt begrip te hebben, maar na lang zeuren krijg ik pas begrip terug. na 2 jaar kreeg ik pas een vaste huishoudelijk verzorgster en na 4 jaar zeggen dat steeds nieuwe gezichten een probleem voor me is, wordt daar nu rekening mee gehouden. ondertussen is de regering samen met de zorgverzekeraars en zorginstellingen bezig plannetjes te bedenken om mij mijn begeleiding af te pakken. mijn begeleidster is te kennen gegeven dat ze naar ander werk moet omzien. en als we dan vragen waarom? komt er geen antwoord. en daar loop ik over te piekeren en praat daarover met iedereen die hier binnenkomt en ik kan het ook niet helpen dat dat alleen thuiszorgen zijn.
zo, de rest van de dag ga ik besteden aan spelletjes spelen en zodoende mijn hoofd leeg proberen te maken. blogjes lezen doe ik morgen weer wel, eerst wat ruimte maken.