uitersten | Frutselke
Aan het begin van de week was het nog kwakkelen met Verel, die aan het bekomen was van haar amandelen-operatie. Dinsdagochtend stond ineens als verrassing een speelgoedkeukentje in de kamer. "Oh, wa's dat nou?", riep Verel, net vers uit bed. Gekregen van vrienden, wiens kids er niet meer mee speelden, stond het keukentje al een hele tijd bij mijn schoonouders op zolder. eigenlijk te wachten op die ene dag in december…
Vanaf dat moment ging het in een megastijgende lijn met Verels gezondheid. Lekker met potjes en pannetjes aan de gang, boterhammetjes maken en, met stip op 1, ijsjes maken en uitdelen! Ze genoot zichtbaar van haar nieuwe speelgoed en dat gaf haar veel energie. Ze ging ook weer een stuk beter eten en was donderdag alweer fit genoeg om naar de verjaardag van haar tante te gaan. Vrijdag kdv ging helemaal goed, dus het verjaardagsfeestje van de tweeling van vrienden was vandaag ook geen enkel probleem.
We begonnen met een zielig vogeltje en eindigen met een kwetterend kuikentje. Het is echt heel snel gegaan. Ze rent en speelt, zingt, danst en schreeuwt. Haar stem lijkt iets anders, maar vooral harder 😉 , dan voorheen. Ze slaapt rustig zonder te snurken en dus lopen we een paar keer extra naar haar bedje om te checken of ze wel slaapt. En snotteren is er al helemaal niet meer bij.
Verel voelt zich duidelijk veel beter. En daar was het tenslotte allemaal om begonnen! Missie volbracht.