In 313 riep Constatijn de Grote het Christendom uit tot een officiële religie. In de 4e en 5e eeuw verliest Rome zijn status als hoofdstad van het Romeinse Rijk, maar de stad krijgt wel meer aanzien wanneer de paus in de 6e eeuw zijn zetel plaatst. Eeuwenlang wordt de pauselijke zetel verplaatst, tot het Vaticaan in de 14e eeuw weer wordt ingenomen. Michelangelo werkt aan de sixtijnse kapel en Bramante werkt aan de nieuwbouw van de Sint-Pieterskerk. Eeuwenlang bezat de paus een groot gebied in Centraal- en Oost-Italië, maar in 1870 houdt de Kerkelijke Staat op met bestaan. De Heilige Stoel kon echter wel blijven worden onderhouden. Na het verlies van de Kerkelijke Staat weigerde de paus zijn grondgebied te verlaten. Ook daaropvolgende pausen bleven de legitimiteit van de annexatie van 1870 bestrijden. In 1929 ondertekenden Pius XI en Mussolini het verdrag waarin werd bepaald dat de paus een klein stukje grond in Rome toegewezen krijgt. Dit wordt gezien als de Staat Vaticaan.
In Vaticaanstad wonen minder dat duizend mensen. De bevolking bestaat voornamelijk uit geestelijken zoals nonnen, monniken, priesters, kardinalen en de Zwitserse garde.
Inmiddels heb ik Rome twee maal bezocht. Tijdens een stedentrip naar de Italiaanse hoofdstad is het logisch dat je ook even een bezoek brengt aan Vaticaanstad. Er zijn diverse musea en natuurlijk de Sint-Pieterskerk. In principe kun je hier enkele dagen op onderzoek uit. Wel is het verstandig om je uitstapjes van te voren online te boeken.