Een getormenteerd hoofd • Mies Huibers
Een getormenteerd hoofd
13 juni 2022 2 september 2018
Je vraagt je af wat je met een groot hoofd moet als er weinig inzit, maar ik ben er wel mooi klaar mee. Ik heb al een lang lijf en dito nek en daar bovenop zit dus ook nog een halve meter aan voorhoofd, wangen en kin.
Geen idee waarom West-Friesland in Noord-Holland ligt maar daar waren we in onze vakantie dus neergestreken. Vanzelfsprekend in de allerslechtste week van deze geweldige zomer. De gehuurde fietsjes waren geen exemplaren waar je grootse prestaties op kon verwachten. De omringdijk toornt hoog boven het land uit en de wind vanaf het IJsselmeer geselt daar je gestel. Het begon te gieten toen we vanuit Andijk de tocht op die kilometerslange dijk naar het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen ondernamen. Ik neem de woorden helse rit niet graag in de mond maar een aangenaam fietsritje was het hoegenaamd niet.
In het Zuiderzeemuseum staan dus huisjes. Erg veel huisjes. In vroeger tijden hadden de mensen niet zo'n lange lijven, nekken en hoofden als ik. De deuren konden toen gerust wat kleiner blijven. Ik had me slecht voorbereid en dat historische feit werd me pas duidelijk toen ik een oude smederij in wilde stappen. De bovendorpel van de voordeur was veel lager dan ik gewend was. Ik knalde er met mijn grote hoofd op die lange nek frontaal tegenaan.
Het hield op met regenen zodat we al opdrogend de rest van het buitenmuseum rustig konden bezichtigen. Tegen de avond fietsen we de omringdijk weer op. In de verte kleurde de lucht boven het IJsselmeer al weer vertrouwd zwart. Na vijf minuten begon het lekker hard te waaien. Je hoefde geen weerman te zijn om te voorspellen dat de regen weer niet lang op zich zou laten wachten. Het duurde exact twee minuten en dertien seconden voor het zover was. We mochten nog drie kwartier fietsen voordat we het vakantiehuisje weer in het vizier zouden krijgen. Een heerlijk vooruitzicht. Een groot geluk bij een ongeluk. Eindelijk kon het geronnen bloed op mijn hoofd door de gutsende regen weggespoeld worden.
Een bankje met sneeuw
24 gedachten over "Een getormenteerd hoofd"
10 september 2018 om 09:34
Het was in ieder geval droog toen je de mooie foto maakte die deze blog siert.
10 september 2018 om 14:09
Gelukkig wel. Zo'n dagje in de Zuiderzeemuseum mét regen is geen pretje. We mochten dus niet eens mopperen.