Aristoteles 'de Stagiriet' werd in 384 v. Chr. geboren in Stageira, een Ionische stad aan de kust van Chalcidice (in het noorden van het huidige Griekenland). Zijn vader Nicomachus was de hofarts van koning Amyntas III van Macedonië.
Na het overlijden van zijn vader vertrok de 18-jarige Aristoteles naar Athene om er aan de Academie van Plato te studeren. Sinds 360 nam hij ook actief deel aan de vorming van de jongere studenten, vooral op het gebied van de logica en de retorica. Na de dood van Plato in 347 werden Aristoteles en andere docenten door vorst Hermeias, een oud-student van de Academie, uitgenodigd op diens landgoed in Assos te doceren. Daar stichtten ze een dépendance van de Academie. Drie jaar later verhuisde Arististoteles naar Lesbos, waar hij zich vooral bezighield met zoölogie.
In 343 werd Aristoteles, die bekend stond als de grootste geleerde van zijn tijd, door koning Philippus II van Macedonië benoemd tot de persoonlijke docent van diens zoon, de latere koning Alexander de Grote. Aan deze betrekking kwam een einde in 340 toen Alexander regent werd. Of Aristoteles hem heeft leren filosoferen is onbekend. Vermoedelijk gingen de lessen vooral over dichtkunst, geneeskunst, het dierenrijk en geografie.
In 335 keerde Aristoteles naar Athene terug nadat Alexander als koning de macht over de Griekse steden had verworven. Hij gaf colleges in een buiten de stad gelegen gymnasium dat Lukeion(Lyceum) genoemd werd, naar Lukios ('de Wolf'), een bijnaam van de god Apollo, die daar vereerd werd. Een eigen school heeft Aristoteles niet gesticht, omdat hij daartoe als niet-Athener niet gerechtigd was. Uit het gezelschap van Aristoteles' studenten ontstond na zijn dood de Peripatetische School, van peripatos (wandelgang), vermoedelijk de overdekte galerij in het Lyceum waar Aristoteles college had gegeven.
De dood van Alexander de Grote in 323 maakte in Athene felle anti-Macedonische krachten los. Deze keerden zich ook tegen Aristoteles, die als oud-leraar van de overleden heerser tot ongewenste vreemdeling werd verklaard. Net als Socrates werd hij door een machtige burgercommissie van ongodsdienstigheid beschuldigd. Aristoteles vluchtte naar Chalcis op het eiland Eubea, waar hij in 322 stierf.