Op 28 april 2018 overleed Theo Ibes; gevierd erelid van de OVKK. Met hem is een markante persoonlijkheid heengegaan. Vijfentwintig jaar lang was hij onze voorzitter en daarmee het provinciale boegbeeld van de leefbaarheid in de kleine kernen. Welbespraakt als hij was genoot hij alom gote bekendheid.
Theo Ibes raakte geinteresseerd in het wel en wee van de Overijsselse dorpen toen hij zich als huisarts vestigde in Luttenberg. Dat was in 1962. Nederland zat volop in de wederopbouw. In Den Haag werden nota's Ruimtelijke Ordening gemaakt en rond de steden ontstonden eenvormige buitenwijken met rijtjeshuizen en hoogbouw. Het platteland bleef gereserveerd voor de werkende boerenbevolking. Woningbouw werd daar maar mondjesmaat toegestaan. De dorpen gingen op slot en begonnen te verpieteren. Slechts voor de huisvesting van bijvoorbeeld dorpsonderwijzers of huisartsen werden bouwvergunningen verleend.
In de vergaderingen van het Plaatselijk Belang Luttenberg sprak Theo Ibes daar regelmatig zijn verbazing over uit. Weldra werd hij gekozen tot lid van de gemeenteraad. Ook daar kon hij echter niets veranderen aan het feit dat woningbouwplannen onvermijdelijk vastliepen op het beleid van de provincie. Na twee termijnen in de gemeenteraad maakte hij daarom de overstap naar de Provinciale Staten.
Zoals opgemerkt was Theo Ibes goed van de tongriem gesneden. Vol ijver trok hij van leer tegen de gevestigde orde. Waar hij aanwezig was, daar onstond beroering. Galmende toespraken en een schier eindeloze reeks van geschillen, bezwaarschriften, procedures en beroepsprocedures waren kenmerkend voor zijn optreden. Aan partijen die geloofden in de maakbaarheid van de samenleving had hij een bloedhekel en zij niet minder aan hem.
De lokale pers begon aandacht te schenken aan de problemen in de kleine kernen. Geleidelijk aan kwam het thema 'leefbaarheid' op de politieke agenda. Het Plaatselijk Belang Liederholthuis nam in 1976 het initiatief om alle plaatselijke belangenorganisaties van Salland bijeen te roepen voor de oprichting van de Overijsselse Vereniging van Kleine Kernen, met als voorzitter een kleurrijk figuur: Theo Ibes.
Van meet af aan stond de OVKK in de schijnwerpers. De grote uitdaging van Theo Ibes was om de bestaande top-down benadering van bestuurlijke beslissingen te veranderen in een bottom-up aanpak. Dit heeft geleid tot de ontwikkeling van dorpsplannen, die zo succesvol zijn gebleken dat ze tot op de dag van vandaag gebruikt worden bij bestuurlijke planning. Samenwerking met de Landbouwhogeschool Wageningen leidde tot het concept van de leefbaarheidseffectrapportage. Ook verwierf de OVKK grote bekendheid met het uitgeven van wandelrouteboekjes; ontwikkeld in samenwerking met de bewoners van de kleine kernen.
Toen Theo Ibes in het jaar 2001 het stokje overdroeg aan zijn opvolger Anton Bosch, was de OVKK uitgegroeid tot een alom geaccepteerde en gerespecteerde organisatie. Achter de schermen bleef hij nog geruime tijd actief als senior counselor. Tot op het laatst bleef Theo Ibes helder van geest. Een paar weken voor zijn overlijden vroeg hij per telefoon nog honderduit over het reilen en zeilen van zijn OVKK. We zullen hem missen.