Waarom ik op 17 maart kandidaat ben voor het CDA? Waar ik voor sta en waarom het CDA mijn partij is, heeft alles te maken met wie ik ben! Ik stel me voor aan de hand van belangrijke thema's:
Ik ben bijna 49 jaar geleden geboren als zoon van "Hoogovens" gastarbeiders afkomstig uit Galicië in het noordwesten van Spanje. Mijn ouders zijn samen met mijn oudste broer in de jaren 60 naar Nederland gekomen; in Heemskerk zijn mijn zus, ikzelf en jongere broer geboren. Mijn ouders hadden niet geleerd, maar waren wel geleerd! Van het woord integratie hadden ze nog nooit gehoord, maar ze deden het gewoon. Ze sloten zich niet af, maar deden gewoon mee - het dagelijkse praatje met de buren, in de supermarkt, en hard werken voor een inkomen. Hun taalschat was niet rijk, maar voor ons werd Nederlands onze eerste taal! Gewoon meedoen dus (en doorpakken!).
Thuis spraken we Galicisch en in de zomers gingen we naar Correchouso. Ik heb ervaren dat je afkomst en familie in ere houden niet ten koste hoeft te gaan van integratie, maar die juist verrijkt. Ik heb twee nationaliteiten en juich ook voor het Spaanse elftal. Ik vergelijk het graag met de liefde voor je kinderen: als er een kindje bijkomt, ga je niet minder van de oudsten houden. Misschien juist wel meer! Ik vind het daarom mooi dat in een klein land als Nederland elke provincie zijn eigen cultuur heeft. Dat moet zo blijven!
Van mijn ouders en mijn broer heb ik veel geleerd dat bepalend is voor wie ik ben. Toen mijn vader door ziekte niet meer kon werken, ging mijn moeder werken, ook bij de Hoogovens, en ging mijn vader als huisman voor vier kinderen zorgen (ik weet zeker dat hij het woord emancipatie niet kende, maar toch). En toen mijn vader jong overleed, stopte mijn broer op 19 jarige leeftijd met zijn studie en ging - jawel - bij de Hoogovens werken om voor ons te kunnen zorgen. Het heeft mij geleerd dat als mensen omzien naar elkaar, er zoveel meer mogelijk is.
Inmiddels hebben mijn vrouw Pilar en ik zelf een gezin met vier kinderen: de oudste is 23 jaar en de jongste 13. We zijn katholiek en als vrijwilligers actief in onze parochie, vooral in de kinder- en jongerencatechese. Het geloof in Jezus is het fundament voor al mijn handelen en dat geef ik graag door. Hoezeer de wereld ook verandert, wat waar is, blijft waar. En dat neem ik mee in de politiek. Het CDA is een partij met die goede fundamenten, daar kun je op bouwen. Ik hoor wel eens dat het CDA steeds minder christelijk is. Het is waar dat het CDA een heel brede partij is - veel mensen gaan niet meer naar de kerk. Maar ze onderschrijven wel die christelijke fundamenten. Ik denk dan ook meteen aan de oproep van paus Franciscus om vooral verbinding aan te gaan.
Het CDA is een coalitiepartij, zoals Nederland een coalitieland is. Als je mij vraagt wat de zwakte in de politiek is, dan is dat de versplintering van politieke partijen. Het is voor mij volkomen logisch om samen te werken met iedereen die vanuit de christelijke fundamenten handelt. Binnen een partij mogen ook tegenstellingen bestaan - het CDA heeft een traditie van debat om daar uit te komen en sterk te staan om ook tegenstellingen met andere partijen te kunnen overbruggen.
Samen met mijn vrouw heb ik het onderwijs van onze kinderen van dichtbij gevolgd. En als hoogleraar geef ik zelf ook onderwijs. Veel van het onderwijssysteem in Nederland is geweldig. In het buitenland vertel ik graag over de "zachte wanden" in het onderwijs. Leerlingen kunnen tussen verschillende niveaus van onderwijs wisselen. Vooral in het middelbaar onderwijs is die flexibiliteit belangrijk om tieners het juiste onderwijs te kunnen geven. Maar er moet ook nog veel verbeteren: Een toenemend aantal kinderen heeft een taalachterstand. Er is een oplopend tekort aan gekwalificeerde leerkrachten. In het middelbaar en hoger onderwijs lijken aantallen leerlingen en studenten belangrijker dan de kwaliteit van het onderwijs.
Van dichtbij zie ik dat jongeren een moeilijkere start maken dan toen ik jong was. Fatsoenlijke woonruimte is onbetaalbaar geworden voor veel starters, terwijl de baanzekerheid is afgenomen. Corona heeft dat alleen maar versterkt. En juist deze generatie moet ook het leenstelsel dragen. Niet alleen financieel, maar ook sociaal hebben veel jongeren het zwaar. Er moet perspectief komen door betaalbare woningen te bouwen en de terugkeer van een basisbeurs.
Hardlopers zijn niet per sé duurlopers. We willen een duurzame en schone economie, maar een duurzame economie ontstaat niet van de ene op de andere dag. Als kind van een "Hoogovensgezin" heb ik innovatie in de zware industrie van nabij meegemaakt. Het is indrukwekkend hoeveel er in 100 jaar is veranderd. Nog indrukwekkender is de ambitie die Tata Steel in de komende 30 jaar wil realiseren: CO2 neutrale staalproductie in 2050. Laten we ze die tijd geven!