Zo zo zo!
Dat was me het spiripiri weekje wel zeg.
Zondagavond toog ik naar een fijne stadsverlichting bijeenkomst (Stadsverlichting: elke 2e zondag van de maand heb je de mogelijkheid om te mediteren bij mensen thuis. Verbinding in plaats van verharding, samen in plaats van alleen. Initiatief van mijn grote vriend Tijn Touber; 900 huiskamers doen mee zie: Stadsverlichting.nl)
Dinsdag was ik bij Michael Steinau in Orvelte die mensen meeneemt in zijnsoriëntatie middels meditatie en dialoog.
Woensdag was ik bij Tigmonk, een blije hippe verlichte Amerikaan. Donderdag gaf ik een fijne Kundalini yoga, al zeg ik het zelf. En vrijdag ging ik dansen bij Shine.
En dat gaf allemaal blijheid en inspiratie!
Dansen en yoga is sowieso heul leuk.
Stadsverlichting is een prachtig initiatief en fijn om mee te maken.
Geïnspireerd raakte ik door de avonden met deze mijnheren:
Michael Steinau zegt op zijn website (zijnenworden.nl):
Zijn is onze oerstaat, onze oorsprong of basis. Zijn heeft alles in zich: rust, liefde, authenticiteit, verbinding, goedheid, inspiratie, schoonheid, waarheid, stilte, ruimte, levendigheid, genieten, etc.
Als het zwaartepunt van aandacht in Zijn ligt ben je in contact met wat is, met Nu, met present zijn. Op dat moment is er een ervaring van rust, vreugde, welbevinden en openheid.
Zijnsoriëntatie leert jou hoe je vanuit dit gegeven een vervuld leven kunt leiden, in vrijheid én verbondenheid.
Mooier kan ik het niet zeggen. We hebben dit ervaren en erover gepraat... Dat was fijn en bijzonder.
Tigmonk: Verslaafd geweest, dakloos, werkeloos, de hele rambam. Tot hij tot de ontdekking kwam dat het beschuldigen van anderen en het daarbij horende slachtoffer zijn niet klopte. Hij kwam er achter dat alles innerlijke perceptie is. En dat draagt hij heel toegankelijk en vrolijk uit.
Totaal andere mensen, totaal andere avonden maar de boodschap komt overeen.
En dit heb ik er ongeveer van opgestoken:
Dat we eigenlijk alleen maar bezig zijn met het verkrijgen van acceptatie en het vermijden van afwijzing; Dat we allemaal gekwetste kinderen zijn; Dat elk conflict met een ander een conflict in jezelf is; Dat je pas volledig vrij kunt zijn als je aanwezig durft te zijn bij je angst en je verdriet; Dat je in relaties vaak bezig bent je contact veilig te stellen voor "morgen" waardoor je nooit volledig aanwezig bent; Dat we zo gewend zijn om te leven om morgen veilig te stellen maar dat dat ons weerhoudt van zijn, van avontuur, van onszelf; Dat de grootste les is om onszelf te leren kennen en dat we erop kunnen vertrouwen dat daar alleen maar liefde is. En… we hoeven nergens heen: geen yogapad, geen werkambities… Het is al helemaal goed zoals het is. Je bent er al. Nog een keer: Je bent er al Nog één keertje dan: JE BENT ER AL!!! Zijn, zien wat er gebeurt, vertrouwen!
Oke, en nou hou ik op met naar al die spirituele activiteiten te hopsen en ga het geleerde eens in de praktijk brengen, want dat schiet er nog wel es bij in :-)