Mevrouw Van der Horst nam mij ook dikwijls mee als ze eens ergens op bezoek ging. Zo kwam ik ook eens bij mevrouw De Rook terecht die aan de Straatweg in een keurig huis woonde. Ook naar de dames van de hoedenwinkel op de Langestreek werd ik bij een bezoekje meegenomen.
Ik herinner me heel vaag dat ik vroeger ook wel eens met die jongen van Hotel ‘De Wildeman’ omging. Ik moet nog aan die grote koelkast denken die daar in de hotelkeuken stond. Ik kreeg dan wel eens een lekkere gehaktbal, die daar in grote hoeveelheden op voorraad waren, en als die jongen dan soms even de keuken verliet, was ik als de bliksem bij die koelkast en nam snel nog een gehaktbal die ik haastig verslond.
Bij de familie Heeres kwam ik ook vaak. Jan, één van hun zoons, zat bij mij in de klas. Ze woonden op een woonark in de Vaart die direkt op het Stoomgemaal Tacozijl uitkwam. We hadden daar heel veel leuke speelmogelijkheden, onder andere speelden we in een klein hok, en speelden we Kerkje. Ik was altijd de dominee die op het laddertje stond. De twee anderen waren dan de toehoorders van mijn ‘preek’. We hebben er nog hartelijk om moeten lachen toen ik in 2012 met Hans Heeres in Sneek een ontmoeting had.
Met de kinderen van de familie Slump op Turfland heb ik jaren een hechte vrienschap gehad. Deze familie kwam uit Indonesië. Zij moesten hun land verlaten omdat mevrouw Slump met een Nederlander gehuwd was. Zij hadden twee dochters, Irene en Agnes, en nog een zoon genaamd Pier. Mevr. Slump en kinderen waren de eerste kleurlingen na mij die zich in de Lemmer vestigden.
Wat kon die mevrouw Slump lekker koken. Haar Indonesische kookkunst was geweldig. Ze hadden ook van die scherpe sambal in huis. Op een middag was ik met Pier en Agnes in hun huis. Op straat zagen we een jongen uit de buurt rondhangen die geestelijk gestoord was. We maakten een plannetje om deze Piet eens lekker voor de gek te houden met een lepel met iets lekkers erop. Dat lekkers was in dit geval de scherpe sambal. Nieuwsgierig kwam Piet naar ons toe en hij kreeg van ons een hele lepel sambal te eten. Die arme stakker wist niet wat hem overkwam, dat spul brandde natuurlijk ontzettend in zijn mond. Wij hadden plezier en stonden er toen nog niet bij stil wat we eigenlijk voor lelijks hadden gedaan.
Bij slager De Jong op de Langestreek kwam ik ook wel eens. Met zijn zoon ging ik af en toe om. Achter de slagerij was het slachthuis. Door een achterdeurtje kwam je in een steeg terecht achter de Tuinstraat. Het steegje was geen openbare weg. Het was de toegang voor de gemeentereiniging die van de aangrenzende huizen in de Tuinstraat de tonnetjes verwisselde.
We kwamen op het idee het tonnetje van de Anne Meester uit het hûske te halen en de inhoud van de ton kwam in het steegje terecht. Anne Meester (Anne was getrouwd met Lammert Schothorst) kwam erachter dat wij die streek uitgevreten hadden. Ze verscheen tamelijk boos aan onze deur. Mijn moeder begon op mij te schelden en ik moest voor straf direct naar boven en naar bed. Nu ik erover nadenk was die straf niet zo erg, maar die arme zoon van slager De Jonge, moest alle troep netjes in de ton terug scheppen.
1954: Op het ijs van de kolk achter ons huis. Willie Lammers, Jantje Lammers en een dochtertje van Auke v/d Wal.
wat een mooi verhaal met soms droevige , en toch ook weer blijde herinneringen..het gekke is dat ik mij hier niks van herinner..ik ben van 1957 en geboren Lemster , en weet echt niks van een donker jongetje wat in Lemmer woonde , maar mooi verhaal en foto's Auke Bles.

Het is weer de tijd van het jaar: de rijksbegroting wordt gepresenteerd! En zoals elk jaar moet er op bepaalde plekken weer bezuinigd worden. Nu klinkt bezuinigen erg negatief, en daarom wordt er als alternatief het woord ‘ombuigingen’ gebruikt. Dat klinkt, hoewel het hetzelfde betekent, toch beter. Dit bracht ons op een idee: wat als we ook elk jaar ‘ombuigingen’ plannen?
Cheesy slaat de spijker op z’n kop: een huis van €700.000 is in wezen waanzin. Kun je, zoals Adine zegt, ook gelukkig zijn in een kleiner huis? Vast wel. Waarom kijken wij dan toch in een huis in deze klasse? Omdat het eigenlijk nauwelijks loont om lager te kijken. In deze longread leggen we uit waarom.