Moesker's Moestuin: Waar is het vlees?
Gepost door Clarien on donderdag 30 november 2017 op 22:41
De rogge groeit ook niet meer. Dat staat nu ook stil. Dat komt wel weer als het licht weer terugkomt, dan schiet die rogge weer omhoog.
Het kan nog zo hard vriezen maar dat deert de rogge niet. Het is een sterke plant. Een 'wildere' graansoort. Dat belooft dus wat als je elke dag rogge eet.
Want, je bent wat je eet. En sterk en wild, wie wil dat nou niet worden? 😊
Er is nog één deel van de tuin dat nog gefatsoeneerd moet worden. Daar komt volgend jaar het wortelvak met alle wortelgewassen.
Daar hoeft dus geen compost op.
Kijk hier onder, zo zien de zes vakken voor volgend jaar eruit. Dat wortelvak zit rechts onderaan, waar afgelopen jaar de bladgewassen stonden. Dat vak ga ik nu even opruimen, en een stukje spitten.
Nou heb je binnen dat wortelvak meerdere soorten. De rode biet komt daar ook en de uien en de pastinaken.
De wortelen krijgen geen grammetje compost. Daar haal ik alle groenresten weg en geen voeding erbij. Want dan krijg je teveel bladgroei en kromme wortels.
Maar op de bedden van die bieten mag wel een klein beetje compost. Dus per bed bekijk ik nu wat erop moet. Je hoeft dat echt niet zo Pietje Precies te doen als ik hoor. Ieder naar zijn aard he? 😉
Bij het opruimen vind ik vele vele zaden ... die liggen tussen de oude planten.
En dat verzamel je natuurlijk. Zaden van de ananaskers, met die gele bessen in die lampionnetjes, die zo lekker zoet zijn en naar ananas smaken. Die gaan we volgend jaar weer zaaien.
En de nieuw-zeelandse spinazie, en de indische kers ... man het ligt hier vol met zaad. Het geld ligt op straat! Een vergeten kromme courgette ligt er ook nog. Helemaal afgerijpt. Misschien heeft die ook goeie zaden?
Vandaag zaden verzamelen, volgend jaar schalen vol eten! 😊😊
En als we dan vanavond weer allemaal achter borden met geroosterde groenten zitten en met salades ... vraagt een van de huisgenoten waar het vlees is.
Vlees? Oeps.
Zo. Nou niet meer zeuren.
Labels: compost, opruimen, teeltplan, zaaien
Zolang je bijleert blijft het leven nog de moeite waard werd me eens gezegd door mijn filosofisch aangelegde oud-collega. Iets wat me wel aansprak. Vandaag heb ik op deze site iets geleerd, namelijk dat Physalis peruviana in Nederland in de volle grond gezaaid kan worden en je dan ook vruchten krijgt. Van de alom bekende oranje lampionplant, Physalis alkekengi heb ik net even opgezocht, is het wel bekend dat de plant (in ieder geval het zaad) winterhard is en absoluut geen eetbare vruchten geeft, maar van het volle neefje (nichtje?) wist ik dat niet. Dit voorjaar toch maar eens proberen. De Physalis zie je bij tijd en wijle wel in de super en anders neem ik wel een bakje mee uit de groothandel. Ik ben geen tuinierder, maar vind het wel leuk om iets te kweken en experimenteren en dan zien wat ervan komt.
1 december 2017 om 01:34
Het eten ziet er lekker uit, gezond en gevarieerd. Het lijkt mij dat het veel voldoening moet geven dat praktisch alles zelf gekweekt is en uit de eigen moestuin komt.
Willem ja mag ook zaad van mij hebben, mail dan even. :D
Anoniem zo is het precies. En een ander gevolg van al dat eten uit je eigen tuin is, dat je steeds beter voor de grond gaat zorgen. Daar komt alles wat we eten vandaan. Je gaat je ermee verbonden voelen omdat je erdoor gevoed wordt. Eigenlijk 'ben' je de grond, al klinkt dat misschien wat zweverig .. ;-)
Doodongewoon zei
Hallo Clarien, een poosje geleden ontdekte ik je inspirerende blog over je moestuin. Ik lees alles en zo las ik ook over je studie hier in Dronten waar ik woon. Sinds kort heb ik een kleine moestuin en ik volg je stappen. Een tuinplan met bedden, blad op de grond voor bemesting. Mijn kleine meid en ik vinden het heerlijk om er bezig te zijn. Ga alsjeblieft door met schrijven en voorbeeld geven. Ik kan me zo goed voorstellen dat je verbondenheid met de grond steeds groter wordt als je beseft dat dat is waar je mee werkt en waar je zelf van groeit. Zou ik ook een paar zaadjes van de ananasplant mogen en waar zet ik die het beste neer? Groetjes van een trouwe lezeres Mireille
1 december 2017 om 12:37
Hihi, dat worstje :D Waren ze er echt mee tevreden? Ik vind het, met permissie, eerlijk gezegd een vlag op een st...schuit... Geef mij maar groenten!
1 december 2017 om 13:36
Adelheid nee hoor, ze kregen allemaal een stuk of wat. Dit was even voor het plaatje! Haha inderdaad een vlag op een modderschuit! :D Hoewel het wel bio knaks waren, dat dan weer wel.
Mireille dank voor je compliment. Dat is ook waarom ik schrijf. Hoe meer moestuiniers ... hoe beter! En hoe gezonder we blijven. Zeker als je kinderen hebt is dat zo belangrijk, die kakelverse groenten!
Je mag zaden hebben maar ik geef geen garantie voor de kiemkracht. Ze lagen op natte grond. Mail me je adres even. :)
Clarien, ik waardeer je aanbod zeer dat je me zaad van de Physalis wilt sturen, maar ik koop sowieso wel een bakje met de smakelijke vruchtjes. Ze zijn niet alleen een mooie afmaker van een salade, maar gedoopt in chocolade zijn ze ook een traktatie. De iets bittere chocoladesmaak en de rinse smaak van de Physalis combineren erg goed vind ik en met de Kerstdagen in het vooruitzicht vind ik dat ik me dat niet ontzeggen mag. Een keertje zondigen mag wel. En een of twee besjes uit elkaar peuteren voor het zaad moet ook kunnen. Met een beetje geluk heb ik volgend jaar de beschikking over eigen gekweekte physalis.