Koken en zo. Echt koken.: De profundis
Uit de diepte betekent dat. Latijn. ("Latijns" zeggen sommige mensen.)
Uhh, vertelde vanavond iemand dat ik in de vijfde klas (nu "groep 7") al Frans kreeg. En twee jaar later Frans, Duits, Engels, Grieks (of was dat drie jaar later?) en latijn. En Nederlands. (latijn, niet Latijn. Net zoals joods; niet Joods.)
De profundis, vanuit duisternis alwaar geween en gekners der tanden, clamavi ad te dominum met een eenvoudige vraag: hoe maak je toch in vredesnaam vers broodkruim? Staat nu ook weer in Janneke V's laatste blog "100 gr vers broodkruim". Lijkt zo eenvoudig, maar ik heb er altijd moeite mee. Je kunt natuurlijk je toevlucht nemen tot beschuitkruim, maar dat vind ik vaak te fijn worden. Als ik vers ontkorst brood in de keukenmachine gooi, wordt het een soort klont. Brood oud laten worden? Of met de hand (zucht) in blokjes snijden? Of eerst in grove brokken en dan in de keukenmachine? Ik weet het niet. Heb eerlijk gezegd nooit witbrood in huis, want we bakken zelf en bruin. Maar dat vind ik geen bezwaar. Britse koks hebben er ook een handje van om vaak "fresh breadcrumbs" te gebruiken, dus ik zou je dankbaar zijn voor aanwijzingen.
Het is heel simpel, domina, of, als je wilt, heel moeilijk. Ik ben een half uur aan het Googlen geweest.
Er zijn twee scholen. Vers, zonder korst, hakken; gedroogd zonder korst verkruimelen.
Ik zou het niet weten. Althans: de verse gehakte variant gebruik ik nooit. En ik heb een hekel aan dat uitknijpen.
Deed een search op broodkruim en vond tot mijn verbazing deze prachtige plaat van coquilles.
Uhh, er zijn twee De Profundi. De psalm en Wilde.
Psalm hier, vertaling Guido Gezelle.
Die om bystand roepend bem!
End' hun, in alle eeuwigheden,
't Hemelsch licht geschonken zy!
Op zijn doodsbed zei hij "Ik hoorde de vogeltjes zo geere schuifelen". Karel van het Reve sliep ooit ergens met vogelnestjes onder de pannen. En hoorde die vogeltjes bewegen. Schuifelen begreep hij. Maar nee. Schuifelen: fluiten.
Nou ja. Je vindt het aardig of je vindt het niks.
Bak in de pan nu ui, gekookte mosselen en garnalen kort aan.
Voeg tomatenpuree toe en laat die ook even aanbakken (verspreid over de bodem van de pan).
Voeg een scheut rode port toe en maak licht zoetzuur met suiker en azijn.
Giet er warme visbouillon bij en laat kort doorkoken.
Proef op peper en zout en warm er de vis in op.
Dit is andere vissoep, maar wel een mooi plaatje.
Peruviaanse vissoep.
En De Profundis van Wilde staat hier.
Gisteren deel twee van die opgeleukte pizza gegeten, vandaag mosselen Normandies. "Normandies", want ik zag nooit een recept met cider. En dat doe ik vanavond. Half cider half witte wijn. En rookspekjes.