Oegandezen weten wat het is om te vluchten voor je leven. Daarom heeft Oeganda een coulant vluchtelingenbeleid. Vluchtelingen worden niet opgevangen in kampen, maar in nederzettingen van waaruit zij integreren in de lokale gemeenschappen. Ze krijgen een stukje land om te verbouwen en mogen vrij werken en reizen. Toch hebben vluchtelingen grote moeite om te voorzien in de dagelijkse behoeftes.
Daarnaast is Oeganda zelf nog aan het herstellen van decennia van oorlog. Meer dan 8 miljoen Oegandezen leven in armoede. Medische zorg, watervoorzieningen en andere lokale infrastructuur waren al onvoldoende en komen nu verder onder druk te staan door de grote instroom van vluchtelingen.
In Oeganda begonnen we ons werk met het bieden van noodhulp en hulp bij de wederopbouw aan ontheemden in het noorden van het land. Ook hielpen we de vluchtelingen uit Soedan, de Democratische Republiek Congo en Rwanda.
Sinds 2012 helpen we stedelijke vluchtelingenvrouwen bij hun economische ontwikkeling. In Bidibidi helpen we bij de opvang van Zuid-Soedanese vluchtelingen door te werken aan economisch welzijn en bescherming.
Nu Oeganda zo veel vluchtelingen opvangt en zelf kwetsbaar blijft voor rampen en conflicten, is ons werk belangrijker dan ooit. Samen met het IRC blijven we ons inzetten voor de mensen die het hardst getroffen worden. Vrouwen, kinderen en mensen in afgelegen gebieden krijgen extra aandacht. Ook blijven we hulp bieden aan vluchtelingen en de gemeenschappen die hen opvangen.
Samen met onze partner het IRC zullen we ons in de komende jaren sterk maken op de thema’s economisch welzijn en bescherming. Hierbij zullen we continu ons best doen om mensen zo snel en effectief mogelijk te helpen. We zullen luisteren naar hun zorgen en onze hulpactiviteiten daarop aanpassen.