Bij de instellingen kun je aangeven of de autofocus tijdens Servo een bepaalde voorkeur moet hebben ten aanzien van de aard van het onderwerp. Je kunt kiezen tussen Mensen, Dieren en Geen prioriteit. De keuze spreekt voor zich en als je dus een bruidsreportage doet en de voorkeur staat op Mensen, dan zal de Servo AF altijd snel een gezicht proberen te vinden. Met de hierboven genoemde optie Initieel Servo AF-punt kun je dat dan eventueel zelf bepalen welk gezicht dat moet zijn.
Nu we weten hoe je de instellingen en voorkeuren van Servo AF kunt regelen om het gewenste onderwerp te vinden én te volgen, kijken we naar een laatste aspect van Servo AF en dat is de mate waarin de Servo AF zich moet vastklampen aan een onderwerp en hoe hij moet anticiperen op wisselende snelheid van het onderwerp. Dit wordt respectievelijk geregeld met de opties Trackinggevoeligheid (TG) en Versn./vertr. tracking (VVT). Deze opties zijn te vinden in de derde paarse tab van het AF-menu en ondergebracht in vier AF-cases, die Canon voorgeïnstalleerd heeft. Er is tevens een 'intelligente' Auto case, die zelf de TG en VVT kiest. We gaan hierover nog een apart artikel schrijven.
Voor nu kun je voor de meeste bewegende onderwerpen Case 1 kiezen of voor Case Auto. Bij elke case hebben TG en VVT een andere waarde passend bij de vermoedelijke beweging van het type onderwerp. Wil je dat de Servo AF zijn onderwerp beter vasthoudt, zodat deze niet verstoord wordt door onderbrekingen door takken of mensen tussen camera en onderwerp, zet de TG dan op een negatieve waarde. Weet je dat de snelheid van het onderwerp redelijk sterk wisselt, zet de VVT dan op een positieve waarde. Je kunt dit desgewenst per case naar eigen believen aanpassen. Wij hebben in Case 1 de TG op -1 staan en de VTT op +1 en dat werkt prima op bewegende mensen, dieren en vogels.
De schier oneindige lijst met instellingen met betrekking tot de autofocus voor het volgen van bewegende onderwerpen is in sterk contrast met het werken met handmatig scherpstellen. Het enige wat je dan moet doen is de schakelaar op de lens omzetten van AF naar MF en aan de scherpstelring op de lens draaien tot het gewenste punt van het onderwerp scherp is. Meer dan dat is het niet en dat komt van pas bij nauwkeurig scherpstellen bij landschaps-, interieur-, architectuur-, macro en producfotografie.
Toch zijn er veel hulpmiddelen op camera's in het EOS R-systeem die bij handmatig scherpstellen van pas komen om sneller en nauwkeuriger handmatig te kunnen scherpstellen.
Handmatig scherpstellen gebruik je vaak in combinatie met een statief. Het kiezen van het juiste scherpstepunt is soms namelijk een kwestie van een fractie van een millimeter en dan moet beweging van de camera (en van het onderwerp) uitgesloten zijn. Beeldvergroten kun je op een spiegelloze camera zowel door de zoeker als met het lcd-scherm gebruiken. Bij een DSLR is beeldvergroten alleen beschikbaar tijdens Live view op het lcd-scherm.
Het principe achter beeldvergroten is heel simpel. Je vergroot (met een druk op het loep-knopje) tijdelijk het zoekerbeeld met een factor 5x of 10x, waarbij je tot op de pixel kunt scherpstellen. Het is alsof je in Photoshop op 100% naar de foto kijkt.
Om elke vorm van bewegingsonscherpte van de camera te voorkomen is het raadzaam om met de zelfontspanner (2s of 10s) te werken. Of gebruik in combinatie daarmee de Camera Connect-app van Canon op je telefoon als afstandsbediening. Om onscherpte door beweging van de sluiter te voorkomen kun je bovendien de optie Sluitermodus op Elektr. 1e gordijn zetten of op Elektronisch.
Een ander hulpmiddel bij handmatige scherpstelling is de optie Scherpstelgeleiding. Het is een functie uniek voor het spiegelloze R-systeem en werkt met een visuele hulp, waarbij je op het LCD/EVF drie driehoekjes boven het focuspunt ziet, die je moet uitlijnen door aan de scherpstelring te draaien. Zijn ze uitgelijnd, dan is focus bereikt en worden de driehoekjes groen. Dit werkt redelijk nauwkeurig en snel. Je kunt de Scherpstelgeleiding niet gebruiken in combinatie met Beeldvergroten.
Een hulpmiddel dat vaak vergeten wordt, is de beschikbaarheid van de afstandsschaal op de lens. Hiermee kun je fysiek op een bepaalde afstand scherpstelstellen. Dat gaat niet nauwkeurig tot op de millimeter, maar is prima geschikt voor het instellen van bijvoorbeeld de hyperfocale afstand bij landschapsfotografie. Kijk je echter op een RF-lens, dan zul je geen afstandsschaal aantreffen.
Dit kan echter wel elektronisch via het LCD/EVF. Er wordt dan een schaalverdeling weergegeven die links begint bij de kortste scherpstelafstand en die loopt tot oneindig. Het begin van de schaal is redelijk nauwkeurig en wordt naar rechts steeds ruimer. Een geel streepje in de schaalverdeling geeft de afstand aan tussen de sensor en het scherpstelvlak. De elektronische afstandsschaal verdwijnt als je beeldvergroten gaat gebruiken.
Als laatste hulpmiddel voor handmatig scherpstellen noemen we hier Focus peaking. Het is een techniek die stamt uit de videowereld. Bij focus peaking wordt in het zoekerbeeld (LCD/EVF) dat gedeelte van een onderwerp wat het hoogste contrast (=scherpte) heeft, voorzien van een gekleurd randje. Intensiteit en kleur hiervan kun je zelf instellen.