Recensie van Het spinnenweb (Agatha Christie)
Titel: Het spinnenweb
Genre: komedie/detective
ISBN: 90-245-3876-9
De salon van Copplestone Court wordt in aller ijl in gereedheid gebracht voor de verwachte komst van de premier van de Sovjet-republiek en de Britse premier die in het landhuis met elkaar zullen spreken. Copplestone Court wordt gehuurd door Henry & Clarissa Hailsham-Brown. Op het moment dat bekend wordt dat de twee regeringsleiders naar het landhuis komen, zijn er drie gasten. Kort daarvoor heeft zich iets vervelends voorgedaan. Oliver Costello is langsgekomen. Hij is getrouwd met de ex van Henry Hailsham-Brown. Hij kwam om de voogdij over de twaalfjarige Pippa op te eisen. Hij is vertrokken maar keerde later terug toen iedereen de salon verlaten had. In de kamer begon hij een bureau te doorzoeken. Daarna werd hij neergeslagen.
Het spinnenweb is een roman gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van Agatha Christie. Charles Osborne maakte deze roman op basis van het toneelscript. In het begin van het verhaal lijkt het duidelijk te zijn wie de moordenaar is. De bekentenis is de reden voor Clarissa Hailsham-Brown om verborgen te houden dat er een moord is gepleegd. Ze moet heel wat capriolen uithalen om dat te bereiken.
Dit is een van de leukere verhalen van Agatha Christie. Het is niet een whodunit, het genre waarmee zij bekend werd. De dader staat min of meer vast. Het gaat in dit verhaal om de moord en hoe Clarissa probeert zich eruit te draaien. Maar ondanks haar dappere pogingen, moet ze meer en meer prijsgeven van wat zich werkelijk in de salon heeft afgespeeld. Tegelijkertijd weet je als lezer dat haar man ieder moment met zijn gasten kan komen opdagen. Een internationale rel kan het gevolg zijn, en dat zal de loopbaan van haar man schaden.
Wat dit verhaal sterk maakt, is de humor. Want Het spinnenweb is in de eerste plaats een komedie. Sommige situaties waarin Clarissa verzeild raakt, zijn hilarisch. Ik zie het helemaal voor me hoe dit op toneel wordt opgevoerd. Voortdurend praten personen langs elkaar heen. Alleen op het eind vergt Christie teveel van de verbeeldingskracht van de lezer. De ontknoping is een te onwaarschijnlijk toeval. Maar dat mag de pret niet drukken. Dit is een prachtige komedie. Het boek verdient daarom ook een betere cover dan Luitingh-Sijthoff die gemaakt heeft, want die oogt erg saai.
Deze uitgave bevat ook nog een aantal extra's. Zoals een korte levensbeschrijving van Agatha Christie, een fragment uit Zwarte koffie en een essay over haar toneelstukken waarvan drie door Charles Osborne tot roman zijn herschreven. In dit essay staat ook dat Het spinnenweb als toneelstuk werd geschreven voor de Britse filmster Margaret Lockwood die een rol wilde die haar komisch talent kon uitbuiten. Dat is prima gelukt.