In Turnhout was Dr. Laurent Spaenenborgh voorzitter van het Gemeentelijk Comité voor Winterhulp. Ondervoorzitter was Dr. Louis Daeleman. Burgemeester Alfons Van Hoeck was naast afgevaardigde namens het stadsbestuur ook hoofd van het propaganda-comité van Winterhulp. Het secretariaat was gevestigd in de lokalen van de voormalige Van Mierlo-fabriek aan de Oude Vaartstraat nr.34. In totaal bestond het Comité uit zeventien leden[102]. Reeds voor de oorlog organiseerde “Winterhulp Turnhout” activiteiten. Zo werd op 19 januari 1940 door ijsclub “Olympia” een schaatsdemonstratie georganiseerd ten bate van Winterhulp. De leden van Winterhulp hielpen met de verkoop van de kaarten, die aan 150 fr. per stuk verkocht werden[103]. Toch vroeg provinciegouverneur J.Grauls op te letten bij onder meer liefdadigheidsfeesten, liefdadigheidsvoorstellingen en geldinzamelingen en pas de vereiste toelating te verlenen wanneer men er zeker van was dat de gelden integraal aan liefdadigheid werden besteed. Bovendien riep hij op om de vereniging “Bijstand aan zwakke kinderen of aan teringlijders”, ook genaamd “Behoeftige kinderen van soldaten”, geen toelating te verlenen daar de organisatie niet erkend werd door de overheid en dat hun werking reeds meermaals aanleiding had gegeven tot kritiek[104].
Het Comité voor Winterhulp was vooreerst op zoek naar de nodige gelden om zijn werking te financieren. De inwoners van Turnhout werden gevraagd de organisatie te steunen zodat men naast een soepbedeling voor schoolkinderen, ook met een soepbedeling voor de behoeftigen van de stad kon starten. Toch duurde het tot februari 1941 vooraleer men ook met een soepbedeling voor de bevolking kon starten. Door een gebrek aan materiaal kon men voordien enkel in de scholen een soepbedeling organiseren. Men was van plan dagelijks ongeveer 5.000 liter “deugdelijk-voedende” soep te bereiden waardoor aan duizenden behoeftigen een voedzame, aanvullende maaltijd zou kunnen bezorgd worden. Verder zou er een kolenbedeling voorzien worden. Maandelijks zou aan behoeftige gezinnen 160 kilogram kolen kunnen bezorgd worden. Reeds in de zomer van 1940 kwamen 3.000 gezinnen in aanmerking voor een dergelijke steun. Tenslotte zou er ook melk en kledij verdeeld worden[105]. De burgemeester spande zich persoonlijk in door mee te helpen bij de soepbedeling. Hij stelde daarvoor zijn timmeratelier ter beschikking. Op een groot bord op de Markt werd het initiatiefaan de bevolking kenbaar gemaakt[106]. De soepbedeling was duidelijk het stokpaardje van Winterhulp: op 3 maart 1941 telde men gemiddeld 7.500 deelnemers voor de volkssoepen en 4.500 gegadigden voor de schoolsoepen. Dit cijfer bleef gedurende heel de oorlog stijgen. Ook na de oorlog bleef de soepbedeling in eerste instantie bestaan. Het aantal kinderen dat op 29 mei 1945 nog deelnam aan de schoolsoep bedroeg 8.500[107]. Niet iedereen kon echter van de gratis schoolsoep gebruik maken. Enkel kinderen van gezinnen waarvan de inkomsten de 530 BEF per week niet overschreden, konden kosteloos van de schoolsoep genieten[108].