11-2-2019: Vogelen op Fuerteventura
11-2-2019: Vogelen op Fuerteventura (184 foto's)
Vandaag gaan we op herkansing voor een aantal endemen, en daarna naar een vuurtoren aan de noordpunt van het eiland.
Nog voor het ontbijt gaan we bij La Oliva op zoek naar zwartbuikzandhoen en woestijnvink. We parkeren de bus bij Casa de Los Coronoles (huis van de kolonels). Het huis stamt uit de 18e eeuw, toen Oliva het militaire en politieke hart van Fuerteventura was.
Het vestingachtige hoofdgebouw is gerestaureerd, alle bijgebouwen zijn ruines. Wij lopen langs het gebouw de velden er achter in. Bij een muurtje zoeken we het volgende veld af en daar zien we een torenvalk man met een muis op een steen zitten.
Hij vliegt op, en . . . vliegt boven ons hoofd de palmboom in waar we naast staan. En daar blijkt al de hele tijd het vrouwtje te zitten. Het mannetje geeft de muis aan het vrouwtje, Zij accepteert hem, en eet hem op.
Wow, en dat allemaal vlak boven ons hoofd. Inmiddels hoort Godfried een grauwe gors dus we lopen het veld verder in om hem te zoeken. Hij zit vrij ver bovenop een struikje.
Voordat we verder kunnen lopen, worden we afgeleid door een barbarijse valk. Die volgen we met de verrekijker terwijl hij vanaf de elektramast op jacht gaat door het dal. Hij heeft duidelijk iets gezien, waar hij nu op af gaat. Hij verdwijnt in de schaduw van de bergen, maar gelukkig vinden we hem terug op de elektramast waar hij een hop aan het plukken is.
De veertjes die hij van de hop plukt, lichten mooi op tegen de donkere achtergrond van de berg. Na een paar minuten vliegt hij op, en verdwijnt achter een berg uit beeld.
Inmiddels is de grauwe gors verdwenen, en gaan we terug richting bus. Van de zandhoenders ontbreekt hier ook elk spoor. De velden worden al een paar jaar door watergebrek niet meer bebouwd. Waarschijnlijk zijn inmiddels alle zaadjes opgegeten, waar de zandhoenders andere jaren op af zijn gekomen.
Bij het parkeerterrein horen we brilgrasmussen, die steeds dichter bij komen. Ze komen zelfs helemaal op het muurtje vlak voor ons zitten. Als ze uiteindelijk verder vliegen, gaan wij echt de bus in, en naar het hotel voor het ontbijt.
Na het ontbijt en regelen van de lunch gaan we naar de vuurtoren in het noorden.
Bij de vuurtoren zijn 2 kleuren zand: geel, dat is Sahara zand dat hierheen is gewaaid, en wit, dat is van schelpen en koraal. En verder is er ruwe, zwarte lava.
We wandelen langs de kust en zoeken de poeltjes en kustlijn af op zoek naar steltlopers.
Het is moeilijk om ze tussen de lavarotsen te vinden, maar het lukt om diverse soorten op de foto te zetten. We komen ook langs bloeiende planten, die we natuurlijk ook fotograferen.
In Nederland blijkt de admin dame voor plantjes bij observation.org blij te zijn met die foto's. Ze helpt ons supersnel om ze op naam te brengen.
Als het lunchtijd is gaan we naar een uitkijkpunt om over zee te kunnen kijken tijdens het eten van onze broodjes. Er is een minieme kans om hier een keerkringvogel over zee te zien vliegen.
Het is heerlijk weer, en we zitten lekker in het zonnetje. Beneden ons rollen mooie golven een zandstrandje op, en daar wordt druk gesurft. Op het strand is ook een klasje surfers, dat eerst moet droog-oefenen.
Als de lunch op is, gaan we met de bus naar Betancuria. Het hoofddoel hier is de kleine zwartkop. Vlak naast het parkeerterrein is een poeltje waar veel vogels komen drinken. Daar gaan we bij staan posten. Vrij snel horen we een kleine zwartkop, en we lopen het hele parkeerterrein rond als we hem van boom tot boom volgen.
We krijgen hem mooi dicht bij te zien, terwijl hij fanatiek aan het zingen is. Als we richting dorp willen lopen, hoort Godfried een bladkoning. Hij zit in een bomenrij, en na enige moeite krijgen we hem te zien. Leuk, dit is een eigen ontdekking.
Iets verderop zien we een aantal pimpelmeesjes, die net zijn uitgevlogen. Hun gezichtje is nog heel geel, en in de snavelhoeken zie je nog de gele baby-randjes zitten. De ouders zijn onafgebroken op zoek naar voedsel.
Dit zijn maghrebpimpelmezen. Deze zien er weer anders uit dan de tenerifepimpelmees.
Het petje is donkerder dan die van onze pimpelmees, maar niet zo donker als de tenerifepimpelmees. In tegenstelling tot de tenerifepimpelmees hebben ze wel een vleugelstreep. Het groen wat onze pimpelmees bovenop zijn rug heeft, hebben deze 2 soorten niet. Ze zijn volledig blauw.
Als Darwin aan land had mogen komen toen hij langs de canarische eilanden kwam, dan had hij zijn evolutietheorie al kunnen maken op basis van de pimpelmezen hier. Maar omdat er pest in Europa heerste mocht hij niet aan land. En daardoor kon hij zijn theorie pas in de Galapagos opstellen op basis van de snavels van de daar aanwezige spotvogels.
Ondanks alle leuke afleiding onderweg lukt het ons uiteindelijk om in het dorp aan te komen, en kunnen we gebruik maken van een toiletgelegenheid en een souvenirwinkeltje.
Als we weer bij de bus zijn, besluiten we nog een keer naar de kloof met de afrikaanse woudaap te gaan. Jolanda roept onderweg ineens: Stop! stop! patrijs!
Godfried stopt zo snel als mogelijk is, en rijdt via een onverharde weg terug. Bovenop een walletje rond een veld loopt een barbarijse patrijs. Top!, die wilden we nog een keer goed zien. De patrijs loopt over het walletje en steekt de weg over naar een ander veld. Godfried rijdt er achteraan, en stopt zo nu en dan zodat we foto's kunnen maken.
Als hij achter een heuveltje verdwenen is rijden we door naar de kloof.
Daar rijden we door de vlakte zo dicht mogelijk naar de kloof zodat we 45 min kunnen zoeken naar de woudaap en naar woestijnvinken. Helaas zien we geen van beiden. Toch was het de juiste beslissing om hier heen te gaan, want we hebben wel heel mooi de patrijs gezien.
Als we naar het hotel rijden stoppen we toch nog heel even bij een boerderij die we onderweg tegenkomen, maar ook dat levert geen woestijvinken op.
Net als gisteren gaan we om 19:30 eten en lijsten. Daarna pakken we onze koffers zo veel mogelijk in, want morgen vliegen we al weer naar huis.
Vandaag zijn er door de groep 39 vogelsoorten gezien waarvan wij er 34 op de foto hebben gezet. Hiervan is er 1 nieuw voor onze levenslijst.