In volle galop zweven we door het bos. Haren in de wind. Takken ontwijkend. Ik klem me vast aan het paard en voel mijn hart in mijn keel. Het paard zal vast wel de juiste weg door de Ardennen vinden – ik hoef er alleen maar voor te zorgen dat ik erop blijf zitten.
Het is al avond wanneer ik aankom in het boekendorp Redu. Ik overnacht vanavond in L’Auberge Gourmande, maar eerst gaan we eten bij La Reduiste, waarvan de eigenaren Nederlands spreken en bovendien heerlijk kunnen koken.
Tijdens het eten vertelt Pauline ons meer over de komende dagen, waarin we lange dagtochten gaan maken door het bos van Saint-Hubert.
La Grande Forêt de Saint-Hubert is een door mensen aangelegd bos in de Belgische Ardennen. Dennenbossen, graslanden en moerassen vol met everzwijnen en herten maken dit gebied uitermate geschikt voor buitensporten zoals wandelen, mountainbiken of paardrijden. Visit Ardenne is bezig met het ontwikkelen van een 4- tot 7-daagse paardrijtocht door deze dromerige omgeving en wij krijgen alvast een voorproefje.
We vertrekken al vroeg met de paarden, want we maken vandaag een lange dagtocht van zo’n zes uur met pauzes. Het is een prachtige dag en de lucht is stralend blauw. Schijnbaar kan het hier ook met bakken uit de hemel komen, maar deze week hebben we geluk.
De omgeving is heel afwisselend. We komen door weilanden, dorpjes en bossen. Het ene bos is nog sprookjesachtiger dan het andere. Ook komen we over weidse velden met knalgele bloemetjes. Het is een lust voor het oog.
Het bos wordt dichter terwijl we in stap rustig van de omgeving kunnen genieten. Plotseling staat onze gids stil op het pad. Een meter of twintig vóór haar steekt een wild zwijn over en de hele familie volgt: zes kleintjes met nog strepen over hun rug en tot slot Moeder Zwijn.
We zijn nog niet op adem gekomen als plotseling een hert volgt. Deze loopt het pad op, kijkt ons aan en wandelt vervolgens rustig verder. Wauw! Doordat we op de rug van een paard zitten, lijken de dieren zich veel minder aan ons te storen en gaan ze gewoon door met waar ze mee bezig zijn.
“Het bos van Saint-Hubert is onderdeel van de Ardennen.” vertelt Pauline, “En de Ardennen hebben hun naam te danken aan de Keltische godin Arduinna, die altijd afgebeeld wordt op de rug van een everzwijn.”
Het verhaal over de Ardennen gaat nog even verder: Toen zo’n drie miljoen jaar geleden de continenten Afrika en Europa botsten, duwde de kracht de Ardennen zo’n 700 meter omhoog. In principe merk je niets van deze hoogte, want het hele Ardennen-gebied is vrij vlak. In het hoger gelegen gebied tref je veelal naaldbomen aan en in het lager gelegen gebied is het meer loofbos. In de grond zijn een paar bekende grotten: De grotten van Han, Hotton en Remouchamps (leuk voor caving!).
We vervolgen onze weg door een veld vol met kleine gele koolzaad-bloemetjes. In de verte zie ik het groene bos en de lucht erboven is stralend blauw. Wat een kleurenpracht! Het is hier een klein paradijsje.
Even verderop worden we getrakteerd op een heel mooi uitzicht, want aan de overkant van een meertje staat een statig kasteel bovenop een heuvel.
Aan het einde van de dag laten we onze paarden achter in de stal van Lisby. We nemen de zadels af, geven de paarden te eten en te drinken en bedanken ze in gedachten voor het feit dat ze ons de hele dag gedragen hebben. Ik heb het gevoel dat ik een band heb opgebouwd met ‘mijn’ paard Turbo. Ik zal Turbo missen, maar hier bij Lisby zijn onze paarden in goede handen.
Met de auto gaan we naar onze accommodatie, een klein stukje verderop. We overnachten in de prachtige B&B Gaussignac in St. Hubert. De kamers zijn heerlijk, het uitzicht super, de gastheer en gastvrouw gezellig en het diner smaakt alsof we in een vijf-sterrenrestaurant zitten.
Terwijl we uitkijken over de glooiende heuvels genieten we na van ons avontuur en sluiten we ons actieve weekend af met een diner en een flink glas wijn. Proost!
In de Ardennen wordt overwegend Frans gesproken. Spreek je geen Frans? Verblijf dan in één van de accommodaties met Nederlandstalige eigenaren.