Opel-Rennbahn - Geschiedenis verlaten testbaan Opel - Circuits of the past
Hoe de Opel-Rennbahn ontstond
In 1886 richtte Adam Opel in zijn geboorteplaats Rüsselheim de rijwielfabriek Opel op, welke uitgroeide tot de grootste fietsenfabriek van Duitsland. Nadat Adam Opel in 1895 op 58 jarige leeftijd stierf aan de tyfus zette zijn weduwe samen met de vijf zonen de fabriek voort.
Toen aan het einde van de negentiende eeuw de automobiel zijn intrede had gedaan begon de firma Opel in 1898 ook auto's te produceren. Deze auto's werden aanvankelijk getest op de openbare weg, hetgeen leidde tot klachten over lawaai en beschadigde wegen.
Onder druk van de landgraven besluit de firma Opel uiteindelijk om een testbaan aan te laten leggen. In 1917, nog tijdens de eerste wereldoorlog, werd begonnen met de aanleg van de ovale testbaan.
De testbaan van Opel
In 1919 waren de werkzaamheden klaar en op 24 oktober 1920 werd de baan officieel geopend onder de naam Opel-Rennbahn. Het was een ovaal circuit dat geïnspireerd was op de in 1909 geopende Indianapolis Motor Speedway.
De lengte van het circuit was 1,5 km met een breedte van 12 meter. De bochten waren 32 graden verkant. Het circuit was ontworpen voor een topsnelheid van 140 km per uur, voor die tijd een enorme snelheid, waarmee het een van de snelste circuits van Europa was.
Races op de Opel-Rennbahn
Al gauw zag men de commerciële mogelijkheden en werd de Opel-Rennbahn niet meer alleen voor testdoeleinden gebruikt. In de weekends werden er allerlei Auto- en motorraces georganiseerd en zelfs wielerwedstrijden. Hiervoor werden rond het circuit 5 tribunes geplaatst welke plaats boden aan 50.000 bezoekers. Naast races werd het 15 hectare grote terrein ook gebruikt voor markten, tentoonstellingen en optredens van de Opel muziekkapel.
Raketauto op de Opel-Rennbahn
Eén van de spectaculairste gebeurtenis op de Opel-Rennbahn was zondermeer het testen van de RAK1, een met een raketmotor aangedreven auto, op 12 maart 1928. Omdat het circuit eigenlijk te kort was bleef het bij deze ene keer. Het experiment werd voortgezet op de veel snellere AVUS bij Berlijn.
Het einde van de Opel-Rennbahn
Vanwege de opening van de Nürburgring (1927) en de Hockenheimring (1932), die over de modernste faciliteiten beschikten, werden gedurende de jaren 30 steeds minder races georganiseerd op de Opel-Rennbahn. Als dan in 1939 de Tweede Wereldoorlog uitbreekt ligt de normale autoproductie stil.
Na de oorlog werd het circuit nog enige tijd door het Amerikaanse leger gebruikt om testritten te maken met gerepareerde legervoertuigen. Echter vanaf 1946 werd het circuit nergens meer voor gebruikt.
Als in 1949 het pachtverdrag voor het terrein tussen Opel en de stad Mainz afloopt wordt de Opel-Rennbahn definitief gesloten. Om het terrein weer terug te geven aan de natuur worden gaten in het wegdek geslagen om daarin bomen te planten. In de jaren 60 werd het start/finish gedeelte helemaal gesloopt om plaats te maken voor een nieuwe weg tussen Rüsselsheim en Trebur.
De verlaten testbaan anno nu
In 1987 kreeg het overwoekerde overgebleven deel van het circuit de status van technisch en cultureel monument. Dit betekende in de praktijk dat de restanten niet opgeruimd zouden worden. Doch van het circuit was al weinig meer te herkennen.
Totdat enkele jaren geleden een deel werd vrijgemaakt en voorzien van een kijkplatform. Hiermee lijkt de ruïne van één van de oudste permanente circuits haar definitieve bestemming te hebben gekregen. Een interessant object voor wandelaars en autosportliefhebbers.