China werkt aan tennisleger | De Morgen
China werkt aan tennisleger
Na de vrouwelijke toppers in Madrid mogen komende week de acht beste mannen in de Masters Cup strijden voor de graal. De locatie is net als vorig jaar Sjanghai. Niet toevallig in China, een van de belangrijkste groeimarkten in het tennis.
Brussel l Om als tennisnatie van de grond te komen zijn boegbeelden nodig, zoals de Amerikaan met Chinese roots Michael Chang destijds. Bij de mannen gaapt er nog een leegte, maar bij de vrouwen valt - met het oog op de Spelen 2008 - niet naast de Chinese opmars te zien.
Een tegen allen en allen tegen Roger Federer: dat is zowat de inzet bij de start van de Masters Cup, het officieuze WK bij de mannen. Federer is meer dan ooit favoriet. Hoe kan het anders, na zo'n knalseizoen: met meer dan 3.000 punten voorsprong de nummer één van de wereld, 11 titels en 87 zeges tegenover amper 5 nederlagen. Zo wist Federer ook zonder pardon Rafael Nadal, vorig jaar nog min of meer de evenknie, af te schudden. In Sjanghai kan Federer nu de puntjes op de i zetten: Nadal, Ivan Ljubicic, Andy Roddick, David Nalbandian, Tommy Robredo, Nikolai Davydenko en James Blake mogen proberen het Zwitserse tennismonster af te stoppen.
Onmogelijk is dat niet. Vorig jaar klopte Nalbandian in de Mastersfinale Federer nog in vijf sets. Maar die editie zal ook blijven heugen door de massale afzeggingen. Behalve Nadal en Lleyton Hewitt gaven ook Marat Safin, Andy Roddick en Andre Agassi in extremis forfait. Tot groot ongenoegen van de Chinese organisatoren, aldus een woordvoerder toen: "Het is alsof we een Mercedes kochten waarvan 60 procent geen originele stukken zijn. We hebben voor een nep-Mercedes betaald."
Misschien geen al te gelukkige sneer, want Mercedes was toen hoofdsponsor van de Masters en had daar een smak geld voor betaald. Maar voor de Duitse autobouwer paste de sponsoring van het WK-tennis in Sjanghai ook perfect in zijn marketingstrategie: China is de grootste economische groeipool ter wereld en met 1,3 miljard potentiële consumenten een interessante markt. Om dezelfde redenen wees de Internationale Tennisfederatie ITF en de mannentour ATP de organisatie van de WK-Masters toe aan Sjanghai van 2005 tot 2007.
Niet voor niets: Sjanghai had de Masters in 2002 al eens mogen organiseren en had daar toen 13 miljoen dollar voor veil. Reken zelf maar uit wat het nieuwe driejaarscontract moest kosten. Maar de Masters Cup in Sjanghai heeft de toppers ook wat te bieden: zoals het fonkelnieuwe hypermoderne Qizhong Tennis Centre met 15.000 zitplaatsen, een investering van een slordige 200 miljoen dollar. En de ticketverkoop in de Masters loopt goed: zelfs zonder een eigen topper loopt het Chinese publiek in Sjanghai storm voor de mannentop.
Racketsporten en China doen automatisch denken aan badminton en tafeltennis, niet bepaald aan tennis. Maar dat laatste verandert: door een snel groeiende middenklasse in China is de tennissport niet louter nog een speeltje van de de hoogste ambtenaren of rijkelui. Ook tennis populariseert en het aantal tennisbanen (nu geschat op 10.000) in China neemt toe. Zowel de ITF als de Chinese tennisfederatie - lees: de overheid - hebben de laatste jaren veel geld gepompt in de structuren van het Chinese tennis.
Bij de ITF ressorteert dat onder de Development Programmes, die fondsen en knowhow van trainers voor opleiding ter beschikking stellen en (jeugd)toernooien helpen organiseren. Doel is het tennis wereldwijd te promoten. Het Chinaproject is door het enorme potentieel van het land erg belangrijk. Nu al zou China een tennispopulatie hebben van een miljoen, het doel is om twintig miljoen Chinezen aan het tennissen te krijgen. Ter vergelijking: in Amerika tennissen tien miljoen mensen, op een bevolking die zes keer minder groot is dan die van China.
Maar elk land dat in een sporttak wat wil betekenen, heeft absolute toppers nodig. In tennis hinkte China jarenlang als een onderontwikkeld land achterop. De populariteit van Michael Chang, in de jaren tachtig en negentig een Amerikaanse topper met Chinese roots, in China loog er wel niet om, maar op zijn eentje kon hij de Chinezen ook niet massaal doen tennissen.
Een structurele hefboom kan dat wel. Zoals de toewijzing van de Olympische Spelen 2008 aan Peking. De Chinese overheid ziet medaillekansen in het tennis en investeerde de laatste jaren enorm om de sport te professionaliseren. Dus in de introductie van Europese trainingsprogramma's en de aanstelling van individuele trainers voor de beste talenten. En een beetje copy-paste van de Russische drilmethodes in hun tennisfabrieken. Aan de lopende band produceren ze daar tophonderdspeelsters.
Zo hoeft het niet te verbazen als na het Russische succes ook een Chinese vloedgolf het circuit zal overspoelen. De tendens is al aan de gang. In Athene 2004 zorgde het Chinese dubbelduo Ting Li en Tian Tian Sun voor een stunt met het olympisch goud. In mei 2006 had in Estoril de eerste volledig Chinese finale in een WTA-toernooi plaats tussen Jie Zheng en Na Li. In Wimbledon was Na Li dan weer het eerste Chinese reekshoofd ooit. En ook de US Open had een primeur: voor het eerst stonden zes Chinese speelsters in de hoofdtabel. En op de WTA-eindranking dit jaar staan liefst vier Chinezen in de top honderd, met Na Li op kop op plaats 22.
Het contrast met de Chinese mannentennistop is wel groot: op de ATP-ranking eind 2006 valt de eerste Chinees pas op plek 470 te bespeuren: Yu Xin-Yuan. Maar ook dat is niet helemaal toeval. Na Li legde in Wimbledon uit waarom: "De regering heeft meer geld gestopt in het vrouwentennis omdat het daarin makkelijker is om de top te halen."
Ook op de ATP en WTA-toernooikalender heeft China onderwijl zijn plaats. Het rondreizende tenniscircus passeert vooral in het najaar in de communistische republiek. De WTA heeft de China Open in Peking en de Guangzhou Open, bij de mannen is er de Peking Open en dus de Masters Cup. Allicht keert dat WK volgens een rotatieprincipe na 2007 wel naar Europa terug, maar de kans is groot dat China in ruil een gecombineerd (mannen en vrouwen) Masters Seriestoernooi mag organiseren.
Maar komende week mag het Chinese tennispubliek zich dus gewoon vergapen aan het kruim van de mannentop, Roger Federer voorop. De loting woensdag leverde een rake openingsaffiche op: Federer start tegen de Argentijn Nalbandian, die hem vorig jaar in Sjanghai klopte. Nog in de (rode) groep van Federer zitten Ljubicic en Roddick. De blauwe groep bestaat uit Nadal, Davydenko, Robredo en Blake.
Chinese overheid spiegelt zich aan Russisch succes in circuit en investeert fors in infrastructuur en opleiding