Afgelopen zaterdag ben ik bij een samenkomst van ervaringsdeskundige geweest bij Brigitte Lommers van Jeugd over winnen. Wat een mooie mensen heb ik daar ontmoet, sommige kon ik al, andere zag ik voor het eerst. Allemaal heel krachtige mensen die zeker iets te vertellen hebben, iets toe te voegen hebben. Mensen die bij je binnenkomen, je in je hart raken. Allemaal zijn ze zover dat ze hun verhaal kunnen vertellen om daarmee anderen te kunnen laten voelen hoe het was, om te laten leren, zien wat de signalen zijn, wat belangrijk is om te weten als professional.
Natuurlijk leer je veel uit de boeken, de signalen, waar je op moet letten. Wat kindermishandeling en kindermisbruik is, welke vormen je hebt. Hoe je daar dan mee om moet gaan. Het staat allemaal in de boeken. Maar alleen wij, de ervaringsdeskundige kunnen je vertellen hoe het echt is, hoe wij subtiele signalen afgaven. Hoe het echt voelde, hoe we de hulpverlening ervaarde. Hoe het was dat niemand iets deed. Alleen wij kunnen je echt vertellen wat kindermishandeling en kindermisbruik is.
Stel je jezelf open als professional om de rauwe waarheid binnen te laten komen? Het is een spiegel waarin je je eigen emoties, denkbeelden ook een plek moet geven. De professional en ervaringsdeskundige moeten niet tegenover elkaar maar naast elkaar samenwerken. Het gaat om kennis om kinderen beter te kunnen begeleiden die nu in de situatie zitten waar wij de ervaringsdeskundige ingezeten hebben. Het gaat erom dat zij niet in een eindeloze wirwar van hulpverlening komen waar niemand het kind lijkt te zien of te horen en hun belang verloren lijkt te gaan.
Dat we ons verhaal vertellen is belangrijk, er is nog steeds een taboe. We willen maar niet zien dat kindermishandeling binnen de bekende kring vaak voorkomt, wat er achter de voordeur speelt. Alle praatprogramma’s staan op hun kop als er een leider van een kindercrèche of een zwemleraar misbruik pleegt. Maar misbruik binnen een gezin is af en toe een klein berichtje in de krant. Toch komt dat het meeste voor en speelt zich vaak jarenlang af. Wie maakt zich daar druk om? Of over dat kind dat nauwelijks verzorgd wordt? Daarom zijn onze verhalen zo belangrijk en moeten ze verteld worden, steeds weer.
Ik sluit me geheel aan bij de reactie van @rider_ot_storm Angelique, ik wens je veel succes en geef je mijn diep respect!!
En ik ben het zo met je eens, op alle fronten is het belangrijk dat onze verhalen gehoord moeten worden.
dit is inderdaad heel erg belangrijk en het zal ook heel fijn zijn als je met een groepje ervaringsdeskundige bij elkaar bent om zo ervaringen uit te kunnen wisselen want dan begrijp je elkaar ook zo goed
Dat incest en mishandeling zo’n impact kunnen hebben… afschuwelijk toch, dat je nog steeds herinnerd wordt aan je verleden. Door pijnen en andere ongemakken blijft “hij” altijd in je hoofd rondspoken.