Abraham Zwarenstein was vertegenwoordiger. Het gezin woonde lang in Rotterdam. Vader en zoon waren daar beiden lid van voetbalclub Sparta. In oktober 1941 moesten ongeveer 80 leden van Sparta hun lidmaatschap opzeggen omdat zij Joods waren. Zo ook de Zwarensteins.
Abraham Zwarenstein en zijn vrouw Rozetta komen op 12 december 1942 in Westerbork terecht. Waarschijnlijk hebben ze enige tijd ondergedoken gezeten, want ze worden geplaatst in barak 66, één van de drie strafbakken in het kamp. Een week later ontvangt het paar nagekomen bagage, maar volgens hun registratiekaart ontbreekt een deken.
Op 11 januari 1943 vertrekt hun trein naar Auschwitz. Bij aankomst worden beiden direct vergast.
Zoon Simon Zwarenstein was kantoorbediende. Hij verbleef in Noord-Frankrijk. Simon is op 25 maart 1943 vanuit het Franse doorgangskamp Drancy bij Parijs naar Sobibor gedeporteerd. Van daaruit zijn niet alleen Franse Joden, maar ook buitenlandse, waaronder Nederlanders, gedeporteerd. Vermoedelijk heeft de 27-jarige Simon een vergeefse poging ondernomen via Frankrijk naar veiliger oorden te ontkomen.
Een oudere zus, Anna, in 1938 getrouwd met een schoenfabrikant uit Oisterwijk, heeft de oorlog overleefd. Haar familie plaatste een overlijdensbericht vanuit Israël. Waarschijnlijk is het paar na de oorlog daarheen geëmigreerd.
Het gezin van Abraham Zwarenstein is verwant aan het gezin van Jacob Zwarenstein aan de Prinses Mariannelaan 75.