dat als ongenoode, maar niet onwelkome gast andermans eigendom te eerbiedigen heeft. We moeten allen er toe meewerken om dergelijke recreatieoorden, welke door de eeuwen heen zich gevormd hebben in de kasteelbosschen en de kasteelparken van ons vaderland, te behouden voor de gemeenschap, we moeten alles in het werk stellen om den vrijen toegang te handhaven en daarom diene ieder in eigen kring de denkbeelden te verbreiden en in toepassing te brengen van natuurbescherming en bestrijding van vandalisme in het klein.
De eigenaar van het aan Rosendaal grenzende uitgestrekte landgoed Biljoen met Beekhuizen heeft in 1916 reeds een waarschuwend voorbeeld gegeven door eenvoudig weg bij den aanvang van het zomerseizoen zijn terreinen te sluiten voor ieder, die niet van een wandelkaart is voorzien. Jarenlang heeft het Beekhuizensche wandeloord voor een ieder opengestaan. Zóó zelfs was Beekhuizen publiek gewaand wandelgebied, dat niemand, die niet met de plaatselijke toestanden op de hoogte was, vermoedde te wandelen op particulier terrein.
De Vereeniging tot Bevordering van het Vreemdelingenverkeer te Arnhem heeft reeds voor jaren terug de mooiste wandelwegen aangegeven met driehoeken, strepen en kruisen, vermaard als de roode, blauwe, witte of gele wandeling. Reeds in de 18e eeuw was Beekhuizen door den eigenaar van Biljoen, den edelen Johan Frederik Wilhelm, vrijheer van Spaen, voor het publiek toegankelijk gesteld. In een oude wandelgids van dit Geldersche Arcadië wordt verteld, dat de eigenaar, "een beminnaar zijnde der fraaye kunsten en wetenschappen en die om zijn smaak te verbeteren het grootste gedeelte van Europa heeft doorgereisd", op Beekhuizen, in navolging van de groote Engelsche landschapsparken als Stowe, Bienheim e. a. zinrijke spreuken eh uittreksels uit oudere en nieuwere dichters had aangebracht, geschikt "om het gevoel op te wekken of wel zoodanige stemming te brengen als met de plaats,