IWannaRun78: De Hoge Veluwe Loop
De Hoge Veluwe Loop
Vandaag weer een trail op het programma. Dit keer op de veluwe, bij Hoenderloo is er een trail uitgezet van 37.5km.
Samen Jodi ga ik die kant op. We melden ons ruim op tijd, even wat hangen en rondkijken naar de activiteiten die allemaal georganiseerd worden, het is perfect weer, even later staan we in shirt en korte broek staan klaar aan de start.
Het startschot klinkt en met een 500 tal lopers komen we in beweging. Opeens houdt de beweging op, we moeten met 500 lopers over een single track, en dat al na 400 meter. Zodra we het pad weer verlaten ontlokken mooie landschappen zich, grote grasvelden met zandplaten. Beetje jammer dat het pad waar we op lopen ook uit zand bestaat, en het is zo mul als het maar kon zijn. Iedereen zoekt naar een stukje verhard zand, het is zwaar lopen. Jodi komt me in volle vaart voorbij. Hij gaat de trail doen zonder extra water, en is aangewezen op de twee drinkposten, bij de 16 en eu...euh...waar was de tweede ook al weer? Vast de 27km, dat is een logisch getal.
Bij de 15,5km een mooie verzorgingspost met van alles en nog (behalve de gewenste cola).
De loop blijft onveranderd mooi, en zwaar. Bos en grote velden trekken voorbij. Nog even een paar trappen, het snelle voetenwerk laat ik voor wat het is, en loop op mijn dooie gemak de trap af. En weer een stuk door het bos, nog 10km, en ik vind het wel weer zwaar genoeg geweest te zijn. Het is genieten, maar mijn ploegwerk door het zand maakt het er niet makkelijker op. De ronde tijden gaan terug van 5:50 naar 6:30, nog even en er is een waterpost, denk ik. Dat is dan een mooie onderbreking om dan weer kracht op te doen.
Nog een bocht, nog een bocht, nog een bocht, geen waterpost. Nog maar 3km en dan zijn we er, er zal dus geen waterpost meer zijn, maar hej...bij de camping is er opeens een waterpost. En er wordt verteld dat het 39km is ipv 37.5km. Oh...dat is even nog een een kleine domper, en ach...wat is nou 1.5km? Maar wie staat daar bij de waterpost? Jodi, en die heeft het ook zwaar. dus we gaan weer samen op. Het lukt redelijk om het tempo op te schroeven naar 10km/u. Mooi, dat schiet dan lekker op.
Nog een stuk bos, en dan beginnen drie heeeele langzame seconden...zo van eeeeeeeeeeeeennnnnn, TOK (wat was dat?), tweeeeeeeeeeeeeeeeeeeee (hej, mijn voet blijft hangen), drieeeeeeeeeee....BOEM. Daar lig ik op de grond. Met wat schrammetjes en een gekrenkt ego ga ik verder. En daar verderop zien we de tenten staan, nog een grote ronde lopen, en de finish is daar, nog even aanzetten!
Na 3:57:20, 160e van de 297 mannen, kom ik de finishlijn over, het zit er weer op, prachtige maar loodzware trail.
Gepost door IWannaRun78 op 21:14
Labels: 30km, trailrunning, wedstrijd
Herman Geritz 7 oktober 2013 om 21:33
Weer een mooi verslag Thierry, had ook reactie gelezen van Jan Albert Venema die het super zwaar vond.
Judith 7 oktober 2013 om 21:36
Respect. Mooi verslag weer. Nu spierpijn?
Unknown 7 oktober 2013 om 21:40
Mooi verhaal! Klinkt super zwaar maar leuk :)
ELS 8 oktober 2013 om 07:56
Mooi verslag Thierry, heel knap gedaan, jammer dat je nog vlak voor het einde even viel, maar gelukkig niets gebeurd. Respect voor je.
Els Gies 8 oktober 2013 om 10:43
Knap gedaan en toch een mooie tijdvoor dat parcours. Lijkt me een loodzware trail, vooral dat mulle zand, maar wel door een heel mooi gebied. Ga hem maar niet op m'n lijsje zetten :-) Wel een beetje slordig van zo'n drinkpost. Zal volgend jaar vast beter zijn!
Anoniem 8 oktober 2013 om 11:31
Leuk verslag! Dat van die 2e waterpost was bekend en stond op de website. Jammer dat daar en bij de finish geen cola was. Dus dit was superzwaar. Ik heb er ook van genoten. Gr peter vd hulst
Mettje Elzinga 8 oktober 2013 om 22:34
Phoe, heftig dus. Knap dat je hem hebt gelopen. Mul zand is loodzwaar. Wat zal het asfalt nu weer lekker lopen:-) Voortaan zelf maar een flesje cola mee!