Waterverfoorlog - Pepijn van der Gulden
17/06/2015 om 13:50
Waterverfoorlog
Tal Abyad is ingenomen, gevallen, heroverd, of toch nog betwist. De Syrische strijd laat zich moeilijk volgen voor wie zich niet van dag tot dag informeert. Journalisten ontdekken keer op keer nieuwe cruciale slagen rondom nieuwe strategisch bolwerken.
Als veelvormige celwoekeringen trekken strijdgroepen door het land, op de hoede voor bermbommen en sluipschutters, maar zich niet bekommerend om hun vorm van bovenaf. Nieuwe kleurpatronen vormen zich dagelijks op de kaart, afhankelijk van de richting waarin de jeeps en pantserwagens zich dit keer hebben verspreid.
Steden die voorheen slechts bestonden volgens een gortdroge opsomming op Wikipedia, zijn plotseling cruciale militair-strategische punten, waar primaire kleuren zich vermengen tot een intense strijd.
In Irak waren het Kirkuk en Tikrit, in Libië konden we niet om Tobruk en Benghazi heen en nu vormen het Syrische Aleppo, Kobani en Tal Abyad centrale punten in een continu voortrazende dans op het ritme van kogelregens.
De met kinderlijk losse hand ingekleurde kaarten geven oorlog iets creatiefs. Druppels verf op het doek hebben elkaar schijnbaar willekeurig ontmoet.
Een psychologische inktvlektest in het groot. Maar wie 'alomvattende liefde' of 'een rituele paringsdans' ziet, heeft zich vergist. Deze inktvlekken staan onherroepelijk voor destructie en verderf.