“”Waar een wil is, is een weg”, is de leuze welke op het Oscar Vankesbeeckstadion steeds prijkt, op de ingang tot het veld voor de spelers en officiëlen. Dat Racing met een wil bezield is geweest de laatste jaren, kan niemand betwisten, en de weg welke bewandeld wordt is roemvol en weinig te evenaren. Op de puinen van de oude tribune rijst thans, het ganse veld beheersend, een groot en prachtig gebouw.”
“Het seizoen 1948-1949 werd in Ere-Afdeling ingezet. De eerste ontmoeting op Olympic Charleroi was een nederlaag, maar dan volgde succes op succes, en werden overwinningen geboekt welke Racing op de eerste plaats der rangschikking brachten.”
“Gans de pers was het eens en roemde het spel van Racing Club Mechelen, toch ongelukkig werden verschillende onzer spelers gekwetst, wat een ommekeer teweeg bracht. De eindklassering voor een pas gepromoveerde club was schitterend, want de 5e plaats werd bereikt.”
Het seizoen erna deed Racing nóg beter en eindigde het als 3e. De weelde was immens! Van der Auwera en Mannaerts werden geselecteerd voor de nationale ploeg, De Saedeleer en Reyniers werden opgenomen in de Belgische B-ploeg.
“In het seizoen 1950-1951 was de eindstrijd hard. In de laatste wedstrijd van het kampioenschap stonden Anderlecht, Berchem en RC Mechelen met gelijke punten (38). Racing diende op bezoek te gaan bij Berchem Sport en moest de diensten missen van Rik De Saedeleer, hetgeen aan Berchem toeliet de overwinning met 1-0, op strafschop, binnen te halen. Anderlecht won zijn laatste wedstrijd van Beerschot en werd kampioen, aangezien het minder verloren wedstrijden had dan Berchem.”
Na twee 3e plaatsen had Racing de smaak te pakken. “In het seizoen 1951-1952 kende groen-wit een prachtig seizoen en wist het zich op de 2e plaats te rangschikken, met 4 punten achterstel op FC Luik. Het seizoen 1952-1953 verliep niet zo gunstig. Enkele spelers, waaronder De Saedeleer en Mayinckx liepen zware kwetsuren op en dienden voor maanden belet te geven. Racing eindigde op de 4e plaats der algemene rangschikking.”
“En als laatste van die 50 voorbije jaren hebben wij het pas afgelopen seizoen 1953-1954. Goed begonnen werd Racing weer door het noodlot getroffen, door het uitvallen van Jos Mannaerts, welke door beenbreuk gedwongen werd veel weken van het voetbalveld verwijderd te blijven. Racing eindigde dit seizoen op de 6e plaats der algemene rangschikking.”
“Racing mag terugblikken op een groots en machtig verleden, verleden dat borg staat voor de toekomst. Laat thans bij de viering van het 50-jarig bestaan de groene en witte kleuren aan de zegemast wapperen en dat de toekomst even schoon mag wezen als het verleden.”
Om het 50-jarige bestaan van de club op te luisteren organiseerde Racing een galamatch tegen het hoog aangeschreven Partizan Belgrado.
“Weinige ploegen in Europa kunnen bogen op zulke faam zoals de Yoegoslavische Partizan Belgrado”, klopte Racing zich destijds op de borst.
“Deze club werd slechts in 1945 gesticht, maar won reeds tweemaal het landelijk kampioenschap en heeft door haar talrijke internationale successen geweldig veel bijgedragen om de Yoegoslavische football wereldbekend te maken.”
“In Europa speelde het tot nog toe 57 wedstrijden en slechts 4 ervan werden verloren. Zelfs in Rusland wist ze te overwinnen met 4-1 tegen Zenith Leningrad en 1-0 tegen Dinamo Tiflis. Wat bijzonder de waarde van deze ploeg onderlijnt is dat van de huidige formatie reeds 10 spelers international zijn of zijn geweest.”
De match werd gespeeld op zondag 13 juni 1954 en werd op de affiche aangekondigd als “te 16 uur, grote wedstrijd”:

De kogel is door de kerk: De Genkse Jos Lantmeeters (N-VA) zal Herman Reynders (sp.a) opvolgen als gouverneur van Limburg. “Ik ben vereerd. Het geeft een enorme boost, als je weet dat men zoveel vertrouwen in je heeft”, reageert Lantmeeters.
Lantmeeters zal hiervoor wel de Genkse gemeenteraad moeten verlaten. Toch laat hij de stad niet in de steek: “De Genkse dossiers hebben mij altijd aan nauw aan het hart gelegen, en dat zal altijd zo blijven. Ook als gouverneur zal ik de Genkenaren niet verwaarlozen.”
Wat Lantmeeters de komende jaren gaat doen weet hij nog niet precies: “Voordat ik concrete plannen voorstel, wil ik eerst praten met de gemeentes, belangengroepen, andere partijen en mijn voorgangers. Op die manier wil ik de Limburgse gemeentes zo goed mogelijk met elkaar verbinden. En dat zal ik allemaal doen met veel enthousiasme.”