Troostende heide.
Deze wandeling is al van half september, Hij stond al lang in de planning om er een blog van te maken Nu dan terwijl de blaad'ren van de bomen vallen even terug naar de bloeiende, troostende heide van half september. ......... Als eerste ontmoet ik de schapen... Ze zijn leuk hoor, die schapen! Zo onlosmakelijk verbonden met het Arriërveld en omgeving. Want hier was vroeger alleen maar "woestenij", met zandverwaaierij én heide. De eerste bewoners van deze omgeving gingen er naar toe met hun schapen. Om hun schapen te weiden, de heide in stand te houden. Maar eeeh, ik zeg gedag tegen de schapen en ga snel het bos in. Want de heide is mijn doel, daar wil ik naar toe. Midden in het bos ligt nog een oud onaangetast stukje heide Een prachtig stukje waar het heerlijk is om te zijn. Via een klein bospad loop ik er naar toe... Al heel snel ontmoet ik de eerste plukjes heide. Ik kan
. Het is weer zo'n prachtige morgen. De trouwe lezer van deze blog weet het wel. Dát is waar ik van hou, waar mijn mijmeringen, mijn foto's vandaan komen. Vandaag is het niet anders. Het is zaterdag, dé zaterdag na 1 oktober. De dag van de boeren-protestdag. Of was het de dag van de boerenlente? In de herfst? Wie het weet mag het zeggen! Mooi was het wel. Super mooi! Zo mooi als deze prachtige zaterdag morgen na 1 oktober.... Ik ben weer vroeg op, maar ik hoef niet te helpen melken, dus ik neem de tijd om te genieten. Genieten van een kleine zachte wereld, waar de mist en de opkomende zon oorzaak van zijn. Geen koeien in de wei ditmaal. Ze hebben besloten om binnen te blijven. Ze hebben de keus, binnen of buiten. Het was hun vast te koud. Dan maar een kijkje bij mijn bloemen die er vlakbij staan. .Nog even en dan is het afscheid nemen van deze bloemen, definitief.