Jeanne Wanapa | TriviumMeulenbeltZorg
"Je wordt beloond als je ziet dat cliënten genieten"
Als voormalig inwoner van het tropische eiland Bonaire, was het voor Jeanne Wanapa behoorlijk wennen toen ze in 2002 naar Nederland kwam. Op Bonaire is het altijd zomer en het was voor Jeanne en haar kinderen dus echt een belevenis toen ze voor het eerst sneeuw zagen. Samen met haar drie zonen van 23, 20 en 18 jaar woont ze in Enschede. Sinds november 2015 is Jeanne iedere donderdagochtend actief als vrijwilliger bij de dagactiviteiten van Wijksteunpunt Roombeek van TMZ.
Jeanne heeft jarenlang als administratief medewerker gewerkt, maar sinds haar komst in Nederland heeft ze nog geen betaalde baan kunnen vinden. Ze vertelt: "Het is moeilijk om in deze regio werk te vinden. Toch vind ik het belangrijk om maatschappelijk actief te blijven. Cursussen en projecten hebben mij geholpen te ontdekken wat ik kan, wat mij interesseert en welke richting ik op kan." In september 2015 nam Jeanne deel aan het project 'de vrijwilligerscarrousel' van de Volksuniversiteit Enschede. Een cursus waarbij werklozen de mogelijkheid krijgen om bij vier verschillende organisaties een 'snuffelstage' te lopen als vrijwilliger. "Deze cursus heeft mij geholpen bij het vinden van passend vrijwilligerswerk."
Van snuffelstage naar vaste vrijwilliger
Bij haar derde 'snuffelstage' liep Jeanne een dag mee bij de dagactiviteiten van TMZ wijksteunpunt Roombeek. Die dag staat haar nog in haar geheugen gegrift. Zo vertelt ze: "We gingen die middag tekenen met de cliënten. Ik tekende de figuren en vervolgens kleurden de cliënten de tekening in. Ondertussen werd er veel gelachen en hadden we echt plezier met elkaar. Die dag heeft mij over de streep getrokken om als vrijwilliger voor TMZ te komen werken." Tot op heden zet zij zich hier iedere donderdagochtend in als vrijwilliger.
Jeanne beleeft veel plezier aan het vrijwilligerswerk. Ze vertelt: "Ik vind het ontzettend leuk om cliënten te helpen bij het schilderen en tekenen. Maar ik maak ook graag een praatje met de mensen. Het is fantastisch om verhalen van cliënten over vroeger te horen. Ik herken namelijk veel van de opvoeding die ik vroeger van huis uit kreeg." Uiteindelijk gaat het haar niet om de waardering die ze krijgt. "Het gaat er juist om wat ik kan geven. Je wordt vanzelf beloond als je ziet hoezeer cliënten genieten."