ECLI:NL:RBMNE:2018:3474, Rechtbank Midden-Nederland, 16/659925-17 (P)
ECLI:NL:RBMNE:2018:3474
16/659925-17 (P)
Vrijspraak van (poging) tot inbraak en bedreiging van het slachtoffer.
Parketnummer: 16/659925-17 (P)
geboren op [geboortedatum] 1988 te [geboorteplaats] (Marokko)
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering en standpunten van officier van justitie mr. A.M. Tromp en van hetgeen mr. M.J. Lamers, advocaat te Utrecht, namens verdachte naar voren heeft gebracht. Verdachte is niet verschenen.
- het verbreken van het raam van de voordeur ;
De officier van justitie heeft vrijspraak gevorderd van de primair ten laste gelegde poging tot diefstal met geweld. Zij acht de subsidiair ten laste gelegde poging tot woninginbraak wettig en overtuigend te bewijzen op grond van de omstandigheid dat verdachte die nacht onder verdachte omstandigheden is aangehouden (bezweet en moe was) in de nabijheid van de plaats delict, past in het signalement van persoon 3 die op de camerabeelden te zien is alsmede op grond van de historische verkeersgegevens waaruit blijkt dat verdachte kort voor het delict telefonisch contact heeft gehad met één van de medeverdachten.
De raadsman heeft algehele vrijspraak bepleit. Daartoe heeft hij aangevoerd dat de aanwezigheid van verdachte in de nabijheid van het delict niet zonder meer redengevend is en geen blijk geeft van enige betrokkenheid bij het delict. De kleding die verdachte tijdens zijn aanhouding droeg is onvoldoende onderscheidend om hem als één van de personen op de camerabeelden aan te merken. Daar komt bij dat verdachte geen capuchon op en geen handschoenen aan had. Ten aanzien van de telefonische contacten heeft de raadsman opgemerkt dat niet vastgesteld kan worden dat er daadwerkelijk een gesprek tot stand is gekomen, er geen duidelijkheid is over de locatie van de beller of gebelde en een telefonisch contact 45 minuten voor het gepleegde delict nietszeggend is.
Ten aanzien van het primair, subsidiair, meer subsidiair en meest subsidiair ten laste gelegde
Op 18 augustus 2017 doet [aangever] aangifte van een poging tot inbraak in zijn woning aan de [adres] in [woonplaats], gepleegd tussen 04:18 uur en 05:18 uur.
Verbalisant [verbalisant] heeft de camerabeelden bekeken die op 18 augustus 2017 zijn genomen vanaf de woning aan de [adres] in [woonplaats]. Hij heeft onder meer gerelateerd dat op bestand 3 van deze beelden om 04:16:20 uur vijf personen in beeld te zien zijn. Hij heeft deze personen afzonderlijk omschreven. Gelet op de omschrijving van persoon 3 op de camerabeelden (witte handschoenen, een donkere trainingsbroek, een donkere jas/vest met capuchon, witte sokken en donkere schoenen met een witte zool die doorloopt tot op de hak) en de kleding die verdachte bij zijn aanhouding droeg, kan de rechtbank niet vaststellen dat verdachte persoon 3 is op de camerabeelden. Ten eerste zijn de stills van de camerabeelden niet duidelijk en kan de rechtbank daarop geen personen herkennen. Ten tweede komt de kleding van persoon 3 niet overeen met de kleding die verdachte droeg tijdens zijn aanhouding, nu verdachte tijdens zijn aanhouding geen donkere jas/vest met capuchon aan had. Witte handschoenen zijn bij hem niet aangetroffen. Ook het telefonische contact op 18 augustus 2017 om 02:03 uur en 02:14 uur tussen de onder [medeverdachte] in beslag genomen telefoon en het telefoonnummer [telefoonnummer] dat tijdens de aanhouding in gebruik was bij verdachte, is geen bewijs dat verdachte betrokken is geweest bij het strafbare feit. Gelet op het voorgaande zal de rechtbank verdachte vrijspreken van het primair, subsidiair, meer subsidiair en meest subsidiair ten laste gelegde.
[aangever] heeft zich als benadeelde partij in het geding gevoegd en een bedrag van € 5.660,- gevorderd, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 4.660,- materiele schade en € 1.000,- immateriële schade, ten gevolge van het aan verdachte ten laste gelegde.
De officier van justitie heeft geconcludeerd dat moeilijk is vast te stellen hoe groot het aandeel van de benadeelde partij is in de ontstane schade en dat het onderzoeken daarvan tot een onevenredige vertraging van het strafproces leidt. De benadeelde partij dient in zijn vordering niet-ontvankelijk verklaard te worden.
De raadsman heeft primair betoogd dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard dient te worden in zijn vordering gelet op de bepleite vrijspraak van het ten laste gelegde. Subsidiair heeft hij zich aangesloten bij het standpunt van de officier van justitie.
De rechtbank zal de benadeelde partij [aangever] niet-ontvankelijk verklaren in de vordering nu verdachte van het ten laste gelegde zal worden vrijgesproken. De benadeelde partij kan de vordering bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
- verklaart het primair, subsidiair, meer subsidiair en meest subsidiair ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij;