Grapje stukje. Maar ja, het is ook geschreven door iemand die zelf weigert stelling te nemen aangaande huidige politieke situatie wat betreft cultuurbeleid./ Daar is een kunsttijdschrift immers niet voor. Snap ik wel, want welk weldenkend mens wil er nu politiek bedrijven??
ik zag op de expo in arnhem vooral illustratieve kunst , en zeker geen politieke. Marlene Dumas verwoorde het mooi in een andere zaal "I paint second hand images from a firsthand experience" . Ik zag bij 'the end of history' voornamelijk secondhand images , mooi geschilderd dat wel.Volgens mij levert het naschilderen van politieke gebeurtenissen geen politieke kunst op.
In cartoons daarentegen worden vaak politiek en de kritiek erop verbeeld. Het is een genre dat serieus is te nemen en waarbij ook vaak sprake is van technische beheersing. Recent is de Cartoon Movement opgericht. Verder kun je bij politieke kunstenaars tegenwoordig ook olfactieve kunstenaars rekenen. Wat is sterker verbonden aan uitsluiting, taboes en identiteit dan een lichaamsgeur of een 'nationale' geur? Het is verbazingwekkend hoe groot deze tendens is.
Schilderij op koninklijke prijs 2010 'there is no decent place to stand in a massacre' is een commentaar op de positie van de dutchbatters ten tijde van srebrenica, stukje persoonlijke ervaring (vader was dutchbatter in die bewuste periode) en politiek engagement van mijn kant. (kanttekening, het blijven schilderijen)
Bewuste schilderij staat in de map 2009, samen met het andere schilderij dat ook op dat conflict slaat ; it's a cold and it's a broken hallelujah'.
Ook erg bezig met huidige politieke klimaat op landelijk en internationaal nivo, proberen om een beeldende verwerking te maken en die op de goede plek te krijgen zodat het een maatschappelijke functie kan bekleden.
Marie Civikov is een hedendaags schilder, onlangs gezien in TENT Rotterdam, die zich vaak bezig houdt met politieke thema's van nu.
Even die Kirsten Wilmink opgezocht...en wat bleek; ze was vorig jaar genomineerd voor een Photo Academy Award. Dus helaas; zelfs dit grandioze meesterwerk mogen we niet rekenen tot de politieke schilderkunst...:)
Misschien kan metropolis zich beter afvragen wat een schilderij politiek maakt, of eerder: wat maakt een schilderij geengageerd?
Als een schilder geengageerd is, en zich op welk nivo dan ook, verhoudt tot wat er om zich heen gebeurt, dan is een werk per definitie toch geengageerd en in enige mate 'politiek'.
Hoe langer ik erover nadenk, hoemeer ik het een schijnvraag vind die over de eigenlijke vraag heenligt die wellicht als volgt te formuleren valt: gebeurt er nog iets van (maatschappelijk) belang in de schilderkunst?
het antwoord luidt ja, maar er moet anders gekeken worden en zeker niet op thematische grondslag werk bij elkaar geschraapt worden.
Het zoeken naar 'politieke'. Schilderkunst, 'abstracte' schilderkunst etc..lijken me schijnbewegingen, de werkelijke vraag is naar de relevantie van schilderkunst, of relevantie van een dergelijke uiting, of relevantie van een beeld. Maar hoe langer ik probeer te bedenken wat voorbeelden van 'politieke' schilderkunst kunnen zijn....hoe stiller het wordt
het is eigenlijk ook een heel slecht stuk dit , aanmatigend zelfs "zouden nederlandse schilders geen kranten lezen?" en vervolgens de plaatjes uitknippen en netjes binnen de lijntjes naschilderen? politiek zijn of activistisch zit m niet in de representatie maar in de vorm.
Welliswaar in Berlijn wonend, maar heeft wel op de HKU en de Ateliers gestudeerd, en is links- of rechtsom regelmatig in de Metropolis M genoemd: Sebastiaan Verhees.
En of het lezen van een een krant en een schilderij maken op basis daarvan een politiek schilderij oplevert is maar helemaal de vraag.
Het is een vraag die niet vanuit het maken komt, niet vanuit de praktijk van het kunstenaarschap. Een beeld construeren en laten ontstaan is een gevoelige kwestie, en heeft niks met het al dan niet lezen van kranten te maken.
En ja, ik lees de krant, en ik volg het journaal, maar als mijn onderrpen daar vandaan moeten komen.....dan heb ik echt niks meer te zeggen.