LonneBlogt: mei 2013
De beeldententoonstelling dit jaar in Den Haag is gewijd aan Russische kunstenaars. Eén beeld, de Buldog van Alexander Taratynov staat in Wassenaar, op het gazon voor het gemeentehuis. Normaal lopen en spelen er veel honden op dit grote grasveld, maar nu mogen ze er niet komen. Dat verbodsbordje heb ik even niet gezien . . .
Het kolossale beeld trekt veel bekijks pal langs de drukke N44.
Lees meer over de tentoonstelling, de kunstenaar en de hond op Honden in de Kunst
Ik wil geen geklaag meer horen over de koude lente. Lonne en ik hebben een heerlijke middag gehad, in de zon. Als je net doet of het winter is en je warm aankleedt, is het met 10 gr. heerlijk weer. Bovendien krijg je alle moois van de lente cadeau. Zoals de ganzenkuikens, de mooie bloesems, de prachtige groene bomen. Het filmpje bewijst hoe mooi het was.
"Meiregen, maak dat ik groter word, groter word
Moederlief was ik maar groot genoeg, groot genoeg
'k liep in de regen niet meer".
Dit versje herinner ik me van vroeger en daar moest ik vanmiddag aan denken, toen Lon en ik in de stromende regen in het bos liepen. Nu ben ik groter; groot genoeg, en toch loop ik nog in de (mei)regen! En met plezier. Het leek alsof door het zachte geluid van de gestaag vallende regen het bos nog stiller was dan anders.
Natuurlijk moest ik even langs al 'mijn' dieren en het eerste dat ik zag was het lege ganzennest!
Geen gans te bekennen, ook niet in het weiland. Maar kijk, verderop in de sloot zwom een ganzengezinnetje. Ik neem aan dat dit de ganzen zijn van het nest.
En er waren nog meer ganzenkuikentjes, van een ander soort.
Het was bar koud vandaag. Geen zon te zien en veel (koude) wind. Lonne heeft er geen last van, dus heb ik mijn dikke jas, die al gewassen in de zomerberging hing, weer aangetrokken en naar het bos gegaan. Tot mijn stomme verbazing zag ik dit:
Tussen het frisse mei groen paddenstoelen !! Ik denk een Elfenbankje
Even gekeken op Wikipedia maar gelukkig groeit dit soort paddenstoel het gehele jaar. De natuur is dus niet in de war. Gelukkig zag ik ook echte voorjaars tafereeltjes.
Het duurde lang dit jaar, maar de lakenvelders lopen nu toch buiten. Vanmiddag zag ik ze in de wei liggen; wat een vertrouwd gezicht. Toevallig kwam ik de boer tegen en hij legde uit dat het gras dit voorjaar maar langzaam groeide. De koeien naar buiten doen is wel leuk, maar ze moeten ook kunnen eten.
Nu ik dit schrijf is het avond en heel slecht weer! Het stormt en regent. Die arme koeien, hun eerste nacht buiten en dan drijfnat regenen. Zouden ze naar de warme stal terug verlangen?