Zoals veel "nieuwere" jazzmuzikanten mag Mehldau graag een popliedje coveren. Vandaag doen we "Riverman", oorspronkelijk van Nick Drake. Vrolijk is het niet. Mooi waarschijnlijk wel. Geplaatst door
"Je weet niet meer wat je moet zeggen he? Goh, anders ben je nooit zo mat". (...)
De vraag, of het dilemma of er iets met dit blog gedaan moest worden op
de website van de bibliotheek Langedijk ontstond na een opmerking van Edwin (nog bedankt daarvoor Ed) en omdat ik er zelf niet uitkwam gooide ik de vraag maar in "de groep".
En bovendien moet de was nog worden opgehangen. Geplaatst door
"Sterke merken zijn in staat om hun klanten individueel te raken in hun interesses en behoeften. De Bibliotheek is overal waar haar klanten zijn
en sluit aan bij communities of interest, online en offline. De landelijke merkidentiteit van de Bibliotheek biedt kansen om (potentële)
klanten te bereiken met een consequente, aansprekende propositie. Wij kiezen voor diensten en marketing die dicht op de huid komen van de klant. In goed overleg met de Nederlandse uitgeefwereld en in samenwerking met een toonaangevende producent van consumentenelectronica
komt de Bibliotheek met de B-reader. Deze e-reader draagt ons beeldmerkt en biedt leden allerleid voordelen (korting op aanschafprijs e-reader, voorgeladen collectie e-books, toegang tot primeurs). Hieraan gekoppeld zetten we nieuwe abonnementsvormen in de markt."
Wat is in hemelsnaam een B-reader? Is het een eReader maar dan anders? En als het een eReader is waarom krijg je er dan korting mee op de aanschaf van een eReader? Die heb je dan toch al? En als het geen eReader is, wat is het dan wel? En waarom gaan bibliotheken eigenlijk in hardware doen? Als een B-reader natuurlijk hardware is. Waar gaat het eigenlijk over? En waarom staat dat er niet gewoon bij dan?
En wie verzint er trouwens taal als "De landelijke merkidentiteit van de Bibliotheek biedt kansen om (potentële)
klanten te bereiken met een consequente, aansprekende propositie". En waarom laat je dat dan staan als je dat herleest?
Als iemand het weet kan hij/zij het dan gauw komen vertellen? Ik zie namelijk de eerste ongeruste medewerkers alweer samendrommen voor m'n deur met vragen over het zit met de B-reader. En wat ze moeten doen als de voeding kapot gaat, of als een klant hem wil komen ruilen zonder bonnetje, en in welke kleuren hij gemaakt gaat worden, en of we dan ook cadeaupapier in gaan kopen, en strikjes. Het zou wel fijn zijn als ik hen een antwoord kon geven. Of dat ik hun gewoon kan vertellen dat die hele B-reader een zomers grapje is. Maar iets laten weten lijkt me handig, anders worden er straks achter bibliotheekdeskjes net zulke gesprekken gevoerd als in die boekhandel met die vies kijkende medewerkers.
Ergens iets voor ons stond een lid van de regering. Net als hij keken we naar de blues bigband van David Murray waar Macy Gray bij zou komen zingen. Hij had het net naar z'n zin. Zouden die meneren om hem heen nu vrienden zijn of bewakers? Naast ons stond een meisje al een tijd lang tegen haar vriend aan te praten. "... en dan weet ik het gewoon niet zeker ...". En "... en als je dan zo doet dan laat ik je gewoon even ....". En ook van "... snap je dat dan niet?". De jongen zei niet veel, af en toe streelde hij haar hals. En dan ging zij weer verder met het gesprek dat ze met hem voerde.
"Met ongeveer bedoel je die hele lijst?". "Is het zoveel dan?"
"Van een stuk of vier of vijf ligt hier ergens een cd. En jij hebt die mevrouw Diawara nog op een stickje". "Zo, dus we gaan dit jaar voor commercieel en toegankelijk".
Het was warm en vrolijk kiftend vonden we na wat uren in Lierneux de auto terug.Waar we het wandelboekje onder de achterbank hebben gepropt. Weggooien gaat me dan weer net te ver. Het blijft een boek. In Lierneux was trouwens een bibliotheek, er was zelfs een wegwijzer die er naar toe wees. We zijn er niet naar gaan kijken maar mocht u iemand kennen die er de baas is, ik wil er graag gaan werken. Mijn kennis van het Frans is nogal afwezig maar daar bluf ik me wel doorheen, ik kan reuze goed verlopen wandelgidsen herkennen en afschrijven. En ik beloof dat ik, geheel vrijwillig alle wandelingen rond het dorp na zal gaan lopen en van de correcte bordjes en aanwijzingen zal gaan voorzien. Met duidelijke blauwe verf.