Baptisten - Baptistengemeente 'Beth-El', Hoogeveen
Waar leggen baptisten het accent
De manier waarop een persoonlijke keuze voor God gemaakt wordt is al oud. We vinden dit antwoord op het aanbod van Gods genade al in de Bijbel. In de bijbelse taal wordt de persoonlijke keuze voor God 'tot geloof komen' genoemd. Wie tot geloof kwam liet zich dopen. Het geloof gaat dus aan de doop vooraf. Deze persoonlijke beslissing wordt vervolgens openbaar gemaakt door de doop.
Gedoopt worden is onder meer met Christus begraven worden en met Hem opstaan (Romeinen 6:1-4). Het betekent dood en nieuw leven tegelijk. De genadige God wekt tot nieuw leven. Hij vergeeft ons en wast de zonden af. Naar bijbels model wordt dit uitgebeeld door de onderdompeling: de dopeling gaat onder in het water, wordt erin begraven en staat er weer uit op, als uit een graf. Het Nieuw-Testamentische woord 'dopen' betekent 'onderdompelen', in het Grieks: baptizein. Daar komt ook het woord 'baptist' vandaan.
Zodra een mens tot geloof komt maakt hij deel uit van een grote familie. Volgelingen van de Heer hebben altijd broers en zussen, de overige kinderen van God. Het geloof en de daarbij behorende doop verbinden individuele gelovigen tot één lichaam, de gemeente. Op de voedingsbodem van de eenheid met de Heer groeit de onderlinge saamhorigheid. Ook leeft het besef dat gelovigen samen een opdracht met het oog op de wereld ontvangen hebben. Door de doop wordt iemand lid van deze gemeenschap, de gemeente van Jezus Christus. Allen zijn verantwoording schuldig aan de hoogste autoriteit: Christus, het hoofd van de gemeente. De daar direct onder komende 'hoogste instantie' is de gemeentevergadering, waar de gemeente haar beleid bepaalt en besluiten neemt. Ieder gemeentelid draagt dezelfde verantwoordelijkheid voor elkaar, voor de gemeente en voor de wereld.