Letitia is een donkergekleurde, jonge vrouw. Haar huidskleur speelt een belangrijke rol in haar leven, omdat ze daardoor anders is dan anderen. Door haar verhaal word je meegenomen in de periode dat een gedeelte van Amerika slavernij afkeurde, maar velen nog slaven hielden. Door haar omstandigheden is Letitia gevormd tot een zelfstandige, sympathieke vrouw met een vast geloof in God. Haar visie, gedachten en omgang met anderen is liefdevol en meestal vol vertrouwen.
Dat blijkt vooral wanneer ze, samen met de Ierse boer Davey Carson, de lange reis naar het Westen maakt. In de hoop dat in Oregon haar huidskleur geen rol meer zal spelen, moet ze onderweg nog genoeg lijden door de houding van anderen. Maar toch doet ze, ondanks dat ze dagen moet reizen door ruige bergen, stormen en droogte, langs hoge watervallen en indianendorpen, haar best om vertrouwen te houden.
Je wordt uitgebreid meegenomen op Letitia’s reis naar Oregon. Hierbij wordt de tocht naar het Westen niet geromantiseerd en krijg je een evenwichtig beeld van deze belangrijke historische gebeurtenis. Ondanks dat er veel pagina’s worden besteed aan de reis, komt ook het verhaal van daarna aan bod. Wel had die verdeling wat strakker gemogen, dus wat minder van de tocht naar Oregon en wat meer over Letitia’s nieuwe leven daar.