De rechtbank is van oordeel dat het geplande hostel niet in strijd is met de op grond van het uitbreidingsplan “Wijziging partieel uitbreidingsplan in onderdelen Aawijk-Noord” geldende bestemming “openbare of bijzondere gebouwen”. Dat er in het hostel gewoond zal worden, betekent niet dat sprake is van ‘nagenoeg zelfstandige bewoning’. Er is in het hostel sprake van intensieve begeleiding, namelijk van twee sociaal-psychiatrisch verpleegkundigen die voortdurend aanwezig zijn en van een activiteitenbegeleider die 4 uur per dag aanwezig zal zijn. De behandeling in het hostel zal gericht zijn op een verbetering van het gedrag, de vaardigheden, en de zelfredzaamheid van de bewoners en is erop gericht op de lange termijn de bewoners zelfstandig te laten wonen. Dat slechts 10 tot 20 procent van de bewoners daartoe uiteindelijk in staat zal zijn en het merendeel van de bewoners permanent aangewezen zal zijn op het hostel, doet daar naar het oordeel van de rechtbank niet aan af. De rechtbank betrekt bij haar oordeel ook de door verweerder genoemde zorgzwaartepakketten, die er op wijzen dat in dit geval de nadruk ligt op zorg. Verder betrekt de rechtbank daarbij dat de bewoners in principe mogen vertrekken maar niet zomaar mogen terugkomen