Achter de coulissen » Brusse, M.J. » [1903] - Pag. 24 | Delpher
Fernando, een salon met een goed verzorgd rood ameublement, en de eerste actrice, die de kleur van de meubelen niet weet, komt op in een elegant nieuw kleed, van blauw-roode zij. 't Publiek kan zijn oogen niet houden op een dergelijk walgelijk kleurencontrast.... 't stuk valt 1
»Een anderen keer, herinner ik me, vraag ik ook weer een generale repetitie van een modern bijspelletje in één bedrijf. Maar de hoofdpersoon heeft bezwaar; »hemel waar dient dat nu voor?« Toch haal ik hem over om 't te doen. Hij ziet er recht gentlemanlike uit, 'n chic fantasiepak, en hij heeft zich een kranige knevel gemaakt, met heel lange punten. Nu moet hij een brief schrijven, en dan moet een dame, zonder dat hij 't merkt, over zijn schouder meelezen. Dat doet ze, maar telkens als ze voorover buigt, kriebelt een punt van zijn snor haar in 't gezicht, en eindelijk proest ze 't uit van 't lachen. Was dat bij de voorstelling gebeurd, dan lag de heele boel in 't water. Nu eenvoudig een klein stukje van de snorrepunten afgeknipt, 't Ding heeft geweldig succes, en de hoofdpersoon maakt 20,000 mark tantièmes.
»Of in de Magda: daar moeten vijf-en-twintig koordames achter elkaar binnen twintig maten wegwandelen van 't tooneel. Bij de repetities gaat dat best; o, in twaalf maten zijn ze af. Maar nu houd je geen generale repetitie, en in de uitvoering hebben allen een lang sleepkleed aan ... daar zijn ze niet aan gewend, nu