Ik versus Hodgkin: Roerige periode
Gepost door Lupe op 13:56
Anoniem 19 maart 2013 om 14:16
Hoi Marie-Lupe.
IK Heb weer eens je blog gelezen..heftig...mooi...LIEF..indrukwekkend...jeetje! Wat veel waar JIJ nog steeds doorheen Moet,en wat tot ook te lezen Dat het met Martin niet zo goed ging (gaat) maar wat zijn jullie dapper en sterk ..echt respect .IK hoop jullie snel weer te zien xx
Lupe 24 maart 2013 om 11:58
Bedankt voor je lieve reactie. Ja het is nog steeds niet klaar hier, zelf nog wel wat trajecten en/of onderzoeken te gaan, maar Martin ook. Hij zat al aan tabletten vanwege zijn reflux en te hoge bloeddruk (deze is nog steeds veels te hoog). En tja ook voor hem houdt het op met wat hij aan kan, het afgelopen jaar in het bijzonder was uiteindelijk de druppel voor hem.
En wij moeten elkaar echt snel gaan zien, al zo lang geleden, denk dat kraamvisite het eerst volgend moment wordt, maar gezellig, wel weer zin in.
Anoniem 19 maart 2013 om 14:37
Wat maak je nog veel mee in je gezin, maar ook mooi te lezen waar je van geniet kleine dingen
Kan ik een voorbeeld aan nemen pff.
Stil staan bij de gewone dingen.
Ik hoop dat het met martin al wat beter gaat.
En heel veel succes met alles wat nog steeds jullie leven beïnvloed door je ziekte.
Maar de bosmannen nuchterheid lees ik ook door de regels heen jij komt er wel meid.
Lupe 24 maart 2013 om 12:07
Wij hebben idd ook de Bosmannen nuchterheid, alleen maar goed ;)
Het genieten en waarderen van het leven en alle kleine dingen is iets wat je moet leren door een harde leerschool, tenminste: ken je de opmerking zodra een bekende is overleden, vooral jong, zo zie je maar laten we dus maar genieten van het leven want het is zo voorbij. Na 2 weken tot een maand zit je weer in het oude patroon en mopper je weer op alles. Door dit alles sta ik echt bij alles stil en scheid ik zinvol van onzin en dan zijn veel dingen die gebeuren en normaal erger punten nu toch echt onzin punten. Het maakt het zo makkelijk als je zo gaat leven.
Maar alles komt uiteindelijk goed, ook met Martin. Voor hem is het ook nog een weg te gaan, maar dat is ook goed, spanning in maanden en/of jaren opgebouwd is er niet in 1 week uit.
Anoniem 21 maart 2013 om 08:45
Hoi Marie-Lupe,
Jaja ik heb je blog ook gevonden, geweldig dat je je zo kunt uiten.
En inderdaad Monique heeft gelijk, je schrijft zoals je praat.
Het was maandag een heel fijne dag, gelukkig vond de hele groep en ook onze 'naasten'dat. Fijn ook om het er vandaag samen over gehad te hebben. O ja en ik ben ook nog (lang) geen 50+ HAHA
Lupe 24 maart 2013 om 12:13
Shihihihihit nog zo'n niet 50+er
We hebben idd een hele fijne groep. Ja Martin had het er vandaag nog over, dus het heeft indruk gemaakt.
Morgen mogen we weer, heb er weer zin in, omdat ik ook echt profijt heb van de revalidatie, maar ook vanwege de gezelligheid in de groep.