Nieuwsbrief Parnassia: Op vakantie gaan; van een last naar een lust
Een geslaagde vakantie hangt nauw samen met een goede voorbereiding. Ver weg of dichtbij? Een paar dagen of twee weken? Alleen of met z'n twee? Genoeg om over na te denken.
Julia (42 jaar), een echte reizigster, denkt vanwege haar beperking extra goed na over haar reizen. "Al heb je schizofrenie, je moet wel gewoon op vakantie kunnen." Hieronder een aantal vragen die kunnen helpen met de beslissing of uw vakantie verantwoord is:
-Kan ik met eventuele tegenslagen omgaan? (bijv. vertraging, wachttijden, omboekingen)
-Kan ik tegen veranderingen?
-Kan ik een aantal dagen/weken zonder familie en vrienden?
-Kan ik ontspannen in een onbekende omgeving?
-Kan ik redelijk makkelijk mijn vertrouwde omgeving verlaten?
-Kan ik –indien nodig- op korte termijn terug?
Julia is een zelfstandige, avontuurlijke dame die het liefst alleen op vakantie gaat. Voor verre reizen is ze al een paar keer in Zuid-Amerika geweest: Peru, Bolivia en Chili. Voor de zekerheid met een georganiseerde reis, omdat ze zich veiliger voelt in een groep. "Ik val dan geruster in slaap, maar wel in een eenpersoonskamer hoor."
Andere landen en culturen boeien
Ze heeft geleerd van dingen die niet goed gingen, zoals die keer dat ze in haar eentje in India was. Haar toenmalige relatie liep niet goed en dat kon ze slecht van haar afzetten. "Er waren steeds veel mensen om me heen, ik had geen rust en sliep slecht vanwege de hitte en herrie. Dat maakte dat ik het liefst direct naar huis wilde, maar ik kon het vliegticket niet omboeken. Zat ik daar, gevangen op mijn hotelkamer waar ik nauwelijks vanaf durfde. Ik kon mijn paniek maar net bedwingen. Gelukkig had ik voor vertrek de dokter om slaappillen gevraagd en die heb ik toen maar gebruikt. Ik werd niet opnieuw psychotisch, maar het scheelde weinig. Dat is nu alweer bijna vijftien jaar geleden."
Voordat Julia in de psychiatrie verzeild raakte reisde ze ook veel en haar belangstelling voor andere landen en culturen houdt ze in ere. Ze bezoekt een paar keer per jaar Europese steden. Rome in de lente vindt ze geweldig, Duitsers gastvrij en Parijs te druk en vooral duur. Ook al zijn haar vakanties kort, ze moet er flink voor sparen en dat gaat ten koste van bestedingen aan huishouden en kleding. "Nou ja, die dingen kan ik tweedehands kopen, maar tweedehands vakanties niet!"
Goed plannen en voorbereiden is het halve werk
Ze plant de vakanties goed en is altijd een paar dagen eerder terug om weer bij te komen voordat ze weer gaat werken. "Langere vakanties maak ik nog zelden. Te duur, en ook het lange zitten in een vliegtuig bevalt me steeds minder. Met de trein zijn veel steden ook goed te bezoeken. Alhoewel Engeland en Scandinavië wel lastig te bereiken zijn, zeker omdat ik niet van boten houd. Maar twee jaar geleden ben ik toch met een goedkope vlucht naar Edinburgh geweest."
Andere mensen zijn inmiddels aan haar reisjes gewend. "Steeds minder mensen vragen hoe ik het allemaal doe en of het van de dokter wel mag. Sober leven, sparen en vertrouwen hebben dat het goed gaat. Bovendien zie ik genoeg mensen die zonder psychiatrische beperking altijd naar hetzelfde plekje gaan. Die vragen de dokter toch ook niet om een pil om ergens anders heen te kunnen. Ik ben wel voorzichtiger geworden, moet me goed voorbereiden, maar dat maakt het plezier en de mooie ervaringen niet minder." Lachend voegt Julia tot slot toe: "Misschien gaat het wel om de vraag: ga ik op vakantie omdat ik het leuk vind of omdat ik het leuk moet vinden?"
Bezoek voor meer tips omtrent vakanties eens de volgende websites: http://www.vakantievoorbereiden.nl/, http://www.meenemen.nl/, http://www.vakantieboekje.nl/