Wie wat later was aangekomen, moest lang zoeken om nog een parkeerplaats te vinden. Het Lyra-Lierse legioen, zeker driehonderd koppen sterk, overtrof ruimschoots de thuisaanhang.
Onuitgegeven veldbezetting
Houtvenne moest het zonder hun topschutter en kapitein Glenn Van Asten doen. Bij Lyra-Lierse ontbrak Balbi nog wegens blessure, waardoor de Pallieters moesten inboeten aan duelkracht in het middenveld. Lyra-Lierse startte in een experimentele veldbezetting, met Van den Abeele mee vooraan.
De slag om het middenveld
Het eerste gevaar kwam van Lyra-Lierse zijde. Hoekschop Jacobs, kopbal keeper, redding van thuisdoelman Pauwels. Opnieuw was er gevaar na een corner, ditmaal door Dillien getrapt, maar Seraaj El Mokadem trapte in het zijnet.
Geleidelijk aan kwam Houtvenne beter in de wedstrijd. Met name in het middenveld was het heer en meester en wonnen de Hulshoutenaren haast elk duel. Het eerste gevaar van de thuisploeg, even voor het half uur, was een kopbal op een hoekschop, pal in de handen van Maes. Houtvenne bleef komen en vijf minuten later was het prijs, toen een lage voorzet vanop rechts door Keita van dichtbij werd binnengetikt. De verbouwereerde Maes kon enkel toekijken.
Twee minuten later kregen onze jongens dé kans op de gelijkmaker. Dillien kon een bal ontfutselen van de thuisdoelman en legde af voor Seraaj, die voor een quasi open kooi kon aanleggen. De bal werd echter nog in extremis door Pauwels in corner ontzet. Hier had meer in gezeten. Maar Lyra-Lierse bleef aandringen. Nu was het Yassir die aflegde voor Dillien, de lage schuiver van Steven werd door Pauwels in hoekschop getikt. In de warrige fase die op die hoekschop volgde, kon de thuisdefensie de bal maar nipt ontzetten. Het laatste wapenfeit was nog voor de thuisploeg. Maes moest zich strekken om een strak schot onschadelijk te maken en tipte daarna nog een afstandsschot over. Zo gingen we met een achterstand rusten.
Net niet
Tegen de verwachtingen in, ving Lyra-Lierse ook de tweede helft in dezelfde opstelling aan. De tweede helft bracht niet meer dezelfde intensiteit en er waren ook amper doelkansen.
Een zeer attente Maes moest nog gepast uitkomen om de bal voor de voeten van een thuisaanvaller te ontzetten. Wils kopte binnen het bereik van de doelman na een vrije trap. De inbreng van Daal en Dermaut bracht meer aanvalskracht in de ploeg. Het spel speelde zich nu op de helft van de thuisploeg af. Maar echt gestroomlijnd verliep het voetbal van de Pallieters niet, daarvoor was er te veel afval in het spel en speelde de thuisploeg te compact.
Dillien draaide zich vrij in de grote rechthoek, maar zijn schot miste kracht en richting. Een schicht van een Houtvenne speler, vanop wel 25 meter, zoefde net over. Een corner werd door Daal met het hoofd naar de tweede paal verlengd, maar niemand was gevolgd. Deze match was net zoals de voorgaande twee wedstrijden een van net niet.
In de allerlaatste minuut kreeg Dermaut, evenals thuisspeler Ven, nog rood, maar de scheidsrechter had de kopstoot van Keita naar Van den Abeele die aan het incident voorafging, niet opgemerkt. Zo eindigde deze wedstrijd tumultueus.
Op koers
Na drie nederlagen op rij kunnen we officieel van een dipje gewagen. Het spel is van iets mindere kwaliteit dan daarvoor, de kansen worden niet benut, en onze ploeg botste driemaal op een compact spelende tegenstander met veel grinta. Het is nu zaak om de kopjes terug fris te krijgen.
Belangrijk is ook om het bredere en langetermijn perspectief voor ogen te houden. In de wetenschap dat de vierde plaats recht geeft op deelname aan de eindronde, zit Lyra-Lierse op koers om deze doelstelling te behalen. In dat opzicht moeten er wel terug punten behaald worden. De volgende twee weken staan er evenveel thuiswedstrijden op het programma. Een goede reden om onze jongens terug naar een deugddoende overwinning te roepen. Te beginnen nu zaterdag tegen Wellen. Come on you Lier!