Sal, een eiland dat naar zout genoemd is, kwam pas aan het eind van de 18e eeuw tot ontwikkeling, toen de Kaapverdische ondernemer Manuel António Martins Velho in de ca. 500 meter brede vulkaankrater bij het havenplaatsje Pedro de Lume aan de oostkust een zoutwinningsinstallatie aanlegde. Het zout werd aanvankelijk vooral naar Brazilië geëxporteerd, tot gestegen importheffingen dat onmogelijk maakten.
Een korte opleving in de zoutindustrie kon in de jaren 20 en 30 van de twintigste eeuw gerealiseerd worden, toen het Franse bedrijf Les Salines du Cap-Vert er een kabelbaan voor het transport naar de haven had aangelegd. Maar dat bleek uiteindelijk niet rendabel te zijn. Ofschoon de installaties er nog liggen, wordt er tegenwoordig nog maar heel weinig geproduceerd, en is het eiland Sal wat het zout betreft op de import aangewezen.