Hij werd aan me voorgesteld door Amnesty International, op het moment dat ik daar samen met Maarten al 6 jaar voor werkte, met een onnavolgbare inzet. Amnesty had besloten dat er wel wat ‘meer strategie’ in haar communicatiebeleid mocht, en had ook nog eens bedacht dat ze een pitch ging uitschrijven onder een paar bureaus.
Achteraf hadden ze eigenlijk wel gelijk. Maarten en ik bedachten in de jaren daarvoor vaak uit onszelf campagnes, omdat ‘iets’ in het nieuws ons raakte. Het waren stuk voor stuk goeie en succesvolle campagnes, maar: lijn zat er inderdaad niet in.
Jeroen werd door Amnesty aangesteld als degene die de pitch moest leiden én die de nieuwe strategie voor hun moest ontwikkelen. Daarmee stond hij bij mij al 10-0 achter, natuurlijk – wie was hij dat-ie dacht ons werk even af te pakken?