7 klassieke wereldwonderen en hun bijzondere geschiedenis
Home » 2. PostType » Froot » Image » 7 klassieke wereldwonderen en hun bijzondere geschiedenis
Froot 9 okt 2015 Marjolein Sintenie
Dit zijn 7 klassieke wereldwonderen van de antieke wereld, met hun bijzondere geschiedenis. Sommige zijn verloren gegaan en sommige staan tot op de dag van vandaag nog en trekken ontelbaar veel toeristen. Een klein overzichtje:
Piramide van Cheops in Gizeh, Egypte
De Piramide van Cheops (ook wel Great Pyramid) in het Egyptische Gizeh is gebouwd tussen 2584 en 2561 voor Christus voor de Egyptische Farao Khufu (in Griekenland bekend als Cheops) en was voor 4000 jaar lang de grootste constructie gemaakt door de mens.
De Tempel van Artemis in Efeze is voltooid in 550 voor Christus, was 129 meter hoog en 225 meter breed. De tempel is verwoest op 21 juli 356 voor Christus door een man genaamd Herostratus die de tempel in brand zette zodat zijn naam niet in de vergetelheid raakte. De tempel is daarna nog twee keer herbouwd, die iets bescheidener van formaat waren, omdat de Goten het gebouw ook nog hebben verwoest. Uiteindelijk is de tweede herconstructie ook compleet verwoest door een Christelijke menigte onder leiding van Johannes Chrysostomos in het jaar 401 (na Christus).
Het beeld van Zeus te Olympia was 12 meter hoog en beeldde de grote god af, zittend op een troon met een huid van ivoor en gewaden van gehamerd goud. Het standbeeld was een creatie van beeldhouwer Phidias, die ook aan het Parthenon in Athene heeft gewerkt. Na de opkomst van het Christendom, werd de tempel in Olympia steeds meer verwaarloosd en raakte het in verval. En daarnaast werden de Olympische Spelen toen gezien als 'heidense rituelen' en werden verboden door de kerk. Het standbeeld werd afgevoerd naar Constantinopel waar het uiteindelijk werd verwoest door een aardbeving in de vijfde of zesde eeuw (na Christus).
[RELATED id='261340′]
De Kolossus van Rhodos wordt vaak gezien als een enorm figuur die de haven van Rhodos bewaakte. Dit komt door de afbeeldingen van het standbeeld uit de 19de en 20ste eeuw, maar eigenlijk lijkt het veel meer op het vrijheidsbeeld van de Manhattan haven in de Verenigde Staten. Het is gebouwd tussen 292 en 280 voor Christus en is 33 meter hoog. Het standbeeld werd opgedragen om de nederlaag van het binnenvallende leger van Demetrius in 304 voor Christus te herdenken. Na 56 jaar werd het door een aardbeving verwoest. Volgens historicus Strabo bleef het, ondanks de ruïne, toch een populaire toeristische attractie.
De Hangende tuinen van Babylon zijn, als ze daadwerkelijk hebben bestaan zoals wordt beschreven, gebouwd door Nebuchadnezzar II tussen 605 en 562 voor Christus als een cadeau voor zijn vrouw. Ze worden door de oude schrijver Diodorus beschreven als zelf-besproeiende, klimmende terrasvlakken van exotische flora en fauna, met een hoogte van meer dan 23 meter. Diodorus schreef dat Nebuchadnezzars vrouw, Amtis of Media, de bergen en bloemen van haar thuisland miste en daarom de koning vroeg om een berg in Babylon te creëren. Het werd echter compleet verwoest door een aardbeving na de eerste eeuw na Christus.
Het Mausoleum van Halicarnassus is gebouwd in 351 na Christus als de graftombe voor de Perzische Satrap Mauslos. Het was 41 meter hoog en versierd met gedetailleerde sculpturen. Mauslos en zijn vrouw, Artemisia, kozen Halicarnassus als hun hoofdstad en besloten voor zichzelf om het de meest prachtige en indrukwekkende stad ter wereld te maken. Toen Mauslos in 353 na Christus overleed, gaf Artemisia de opdracht om de tombe te laten maken met als eis dat het 'matchte' met de pracht van de stad. Ze overleed twee jaar na hem en haar as werd naast hem begraven in de tombe. Het werd vernietigd door een reeks aardbevingen waarna in 1494 de ruïne werd ontmanteld door de ridders van St. John van Malta, die de stenen gebruikten voor het bouwen van hun kasteel in Bodrum.
De Pharos van Alexandrië werd voltooid in 280 voor Christus en was 134 meter hoog. Het was, na de piramide van Gizeh, de hoogste constructie gebouwd door de mensheid en het licht van de vuurtoren kon tot wel 56 kilometer over zee rijken. Het werd zwaar beschadigd door een aardbeving in het jaar 956 na Christus en in het jaar 1480 werd het volledig vernield door nog een aardbeving.