Sinterklaas – EstherVandaag
"Dat is zeker wel heel ingewikkeld bij jullie, Sinterklaasfeest?" vroeg iemand laatst. En het was niet voor het eerst dat iemand dat vroeg. Wat leuk om dan te kunnen zeggen dat dat juist erg meevalt!
Als Tom ergens (een afbeelding van) Sinterklaas of een Piet ziet, vraagt hij meestal: "Cadeautje schoen?" Dat is zijn associatie. Verder lijkt het hem niet veel te doen.
Ook dit keer vraagt hij, bij de eerste beelden van Sinterklaas op televisie: " Cadeautje schoen?"
In zijn 'pictogenda' teken ik bij woensdagavond een schoen met een cadeautje erin. Rianne komt kijken. "Misschien kun je beter een cadeautje tekenen bij donderdagochtend." Natuurlijk, wat slim! Tom kijkt naar de tekeningetjes, ik benoem het nogmaals, en hij kijkt blij. Mooi.
In de periode tussen de aankomst en pakjesavond mogen de kinderen elke woensdag en zaterdag hun schoen zetten. Rianne neemt meestal de leiding. "Kom Tom, we mogen onze schoen zetten. Leuk hè? Zullen we die blauwe doen, of je laars?" En met een scheef lachje naar mij: "Misschien zit er morgen wel iets in …!"
Tom fladdert alweer weg, maar ze haalt hem er nog even bij. "Nu gaan we een Sinterklaasliedje zingen." De kleine grote zus, met haar grote kleine broer.
Rianne was nog erg jong toen ze al opmerkte dat "Sinterklaas toch gewoon een verklede meneer was?" Ik heb er nooit omheen gedraaid. Maar de magie bleef. Het was ons geheimpje en ze mocht er niet met andere kinderen over praten. Natuurlijk deed mama of papa die cadeautjes in de schoenen, maar we deden net alsof Sinterklaas het deed, met een knipoogje erbij. Misschien dat er daardoor minder spanning in huis was in deze periode. Geen stress over hoe een Piet in ons huis kwam en of het allemaal wel goed zou komen met die pakjes. Ik heb bij Tom nooit iets anders dan anders gemerkt. Slecht slapen, tja, dat zijn we gewend van hem, maar verder was zijn gedrag niet anders, en was hij niet onrustiger.
Dit jaar kijken we zelfs elke avond om 18:00 naar het Sinterklaasjournaal.
"Eerst Sinterklaas op televisie, dan eten", zeggen we tegen Tom. Vorig jaar lukte het niet, hij ging steeds gillen. Tom wilde gewoon eten, en de televisie uitzetten, want die staat nooit aan op dat tijdstip. Maar dit jaar lukt het wel. Rianne vindt het heel leuk, want "iedereen kijkt ernaar". En zo is het bij ons net als bij de anderen.
De spanning en geheimzinnigheid die deze periode voor veel kinderen met autisme moeilijk maken, lijken voor Tom afwezig. We zoeken de drukte ook niet op, dus naar de intocht of een winkelcentrum vol Pieten gaan we niet met hem. De laatste keer dat we het probeerden, een jaar of vier geleden, was -zacht gezegd- geen succes. Hij zat al snel te gillen in zijn buggy. Veel te veel mensen, veel te veel spanning. Die dingen doen we wel met Rianne natuurlijk, die er volop van geniet. En wat leuk voor ons als ouders, om dat ook met een van je kinderen mee te kunnen maken!
Voor Tom is het bijzondere in deze Sinterklaastijd dat er af en toe een cadeautje in zijn schoen zit, dat er iets meer gesnoept wordt, en dat we tien minuten later eten. En daar lijkt hij wel mee te kunnen leven.
Dit bericht werd geplaatst in Rianne, Tom en getagged met cadeautjes, pictogenda, schoen zetten, Sinterklaas, Sinterklaasfeest. Maak dit favoriet permalink.
← Onverteerbaar
Ziek zijn is klaar →
7 thoughts on "Sinterklaas"
Lenie | 16 november 2016 om 10:43
En weer geniet ik van jullie grote kleine dochter. (Mooi omschreven) en ik geniet er ook van hoe nuchter jullie omgaan met het feit dat Sinterklaas niet bestaat. Dat deden wij vroeger ook, kon ook haast niet anders want schminken doen wij al langer dan ik voor de Ark dat deed, ook toen de meiden nog klein waren. Het heeft het feest niet minder leuk gemaakt. Het zijn hun mooie jeugd herinneringen en dat wordt het voor Rianne ook vast!
Esther de Graaff | 16 november 2016 om 10:44
Wat fijn om te lezen. Dankjewel Lenie!
Ineke vonk | 16 november 2016 om 10:56
Wat fijn dat de verjaardag van Sint bij jou ook kan worden gevierd. Wat zo " gewoon" is, is voor jullie vaak bijzonder. Ik herken dat door mijzelf. Je waardeert wel veel he Esther op de manier.
lookaroundthecorner | 16 november 2016 om 10:56
Geweldig hoe zus hem mee neemt op sleeptouw. Ik moet bekennen dat ik echt blij ben als December over is. Met name mijn oudste zoon, is een brok stress in Nov/Dec. Krijgt weer tics en zo. Sinterklaas lootjes regelt hij het liefst in Juli al en kerst augustus. Daarna komen de vuurwerk video's. Wij moeten het echt afbakenen. Geniet van je mooie moment Esther.
Esther de Graaff | 16 november 2016 om 11:02
Dankjewel! Dat is pittig… Hier is het met kerst en oud&nieuw ook altijd onrustig. Extreem slecht slapen, niet lekker in z'n vel. Komt ook omdat er dan 2 weken geen school is.
Heel veel sterkte voor jullie, en hopelijk toch wat goede momenten. Op naar januari! 😉
lookaroundthecorner | 16 november 2016 om 11:56
Ja het gaat vast goedkomen. Op naar Januari.
Esther74 | 16 november 2016 om 17:53
Wat een mooi blog weer! Geweldig om te hoe jullie dochter met Tom omgaat. Wat goed dat het nu lukt om het Sinterklaasjournaal te kijken ook. Ik ben zo blij dat het hier rondom Sint al een aantal jaren rustig is, ook hier aan de jongste met 5 jaar al de spanning doorbroken omtrent het verhaal. Het was zo al spannend genoeg. Ik kijk absoluut niet uit naar kerst en oud-en nieuw. Dat blijft ook hier een vreselijke tijd met vooral al dat onvoorspelbare geknal van vuurwerk.