Het slotbeeld in 'Loin' is fantastisch: nadat de (overigens zichtbaar geïnspireerde) dansers als dominostenen omvallen, vormen ze in één vloeiende beweging een berg van lichamen, beklommen door een danser die over een denkbeeldige vlakte tuurt. In zulke beelden toont Cherkaoui zich een baas.
De pure bewegingen en het vloeiende samenspel maken dat je geïntrigeerd blijft kijken naar het jonge stel, nieuwsgierig naar wat er komen gaat.