Het is de vraag of apothekers zich aan de strenge voorschriften van de farmacopee konden en wilden houden
Naast farmacopees waren er allerlei plaatselijke verordeningen, waarin de taken van apothekers, en de afbakening van de taakgebieden van verschillende medische beroepen, waren vastgelegd. Er werden strenge eisen gesteld aan de werkwijze van de apotheker, bijvoorbeeld ten aanzien van de bereiding van composita, de ‘halffabricaten’. Veel verordeningen eisten van apothekers enerzijds dat zij hun composita eigenhandig bereidden, om ongelukken te voorkomen, en anderzijds dat zij van tevoren de grondstoffen beoordeelden om knoeierij tegen te gaan. Andere verordeningen hadden tot doel de verkoop van vergiften als arseen of rattenkruit te controleren. In veel farmacopees waren dit soort stedelijke besluiten nogmaals opgenomen.
Visitatie van een apotheek. In de opstand en op de toonbank zijn duidelijk verschillende typen apothekerspotten te zien, bedoeld voor verschillende typen composita en geneesmiddelen. Op de toonbank staan verder twee vijzels met stamper en een receptenprikker. Op de voorgrond een knecht die binnengekomen kruiden uitzoekt. Jan Luyken, Titelpagina voor Jacob van Halmaal, Ontleding over d'Amsterdamsche apotheek, ofte Nodige opmerkingen over de handelingen der compositien en praeparatien van de selve. Ets, 1689. Amsterdam, Rijksmuseum, obj.nr. RP-P-1896-A-19368-2967. Reproductie: Rijksmuseum. CC0 1.0. Bewerkt.
Sommige stedelijke besluiten hadden betrekking op visitaties. Men was het er namelijk al vroeg over eens dat het nodig was om apotheken bij tijd en wijle te laten inspecteren door het gilde. Ook in het geval van visitaties verschilden de regelingen per stad: Amsterdam liet apotheken één, later twee keer per jaar inspecteren, in Groningen en Enkhuizen gebeurde dat vier keer per jaar. In veel steden was het mogelijk om, indien nodig, nog vaker inspecties uit te voeren. Na visitatie werden er uitvoerige verslagen opgesteld over de kwaliteit van de producten in de apotheek.