Ik schrijf het vooral om te tonen hoe geschiedenis werkt. Dit is een handig voorbeeld. Het had ook kunnen gaan over Fik Meijer.
Helaas is er echt een probleem. Holland heeft invloed. Persian Fire heeft bijvoorbeeld allerlei goed onderzoek, dat net een beetje begon door te dringen bij het grote publiek, weggedrukt. Het levenswerk van de Nederlandse iranologe Heleen Sancisi-Weerdenburg is nu alleen nog bekend aan de universiteit. In plaats daarvan zijn negentiende-eeuwse cultuurconcepten in het Nederlandse debat teruggekeerd.
Dat komt niet alleen door Tom Holland. Zie verder https://mainzerbeobachter.com/2019/08/27/waarom-ik-xerxes-in-griekenland-schreef/
Wel grappig dat mijn ervaring juist is dat historici echt vrij dom zijn. Als ik het wetenschappelijke narcisme van Rutger of Maarten zie, verheug ik mij niet zelden over heren zoals Holland of Finley
Ik herken hetzelfde narcisme bij Finley en Holland. Het is op een bepaalde manier menselijk natuurlijk om aandacht te willen, maar je kunt erop reflecteren. Die zelfreflectie ontbrak bij Finley en ontbreekt bij Holland – al was het maar omdat hij zichzelf aanprijst als een historicus, zonder het te zijn.
De onderzoekers waarvoor ik bewondering heb zijn de stille krachten, die de media niet zoeken maar die door journalisten gevonden moeten worden.