Kamperen met een handicap. | Trouw
Kamperen met een handicap.
Op camping De Ruimte in Dronten staan acht splinternieuwe huisjes op een nog wat kaal veld. Het gras is vorige maand ingezaaid en moet nog een beetje groeien. Maar het belooft nu al een leuke kampeerplek te worden voor gezinnen met een gehandicapt kind. Het is overigens niet helemáál kamperen hier, want in plaats van tenten zijn het zeshoekige houten huisjes. Maar door het groene dak van tentdoek ademen ze toch de sfeer van het 'heerlijke buitenleven' uit.
door SIETSKE DE JONG 26 juni 2004, 00:00
Wigwamhuisjes worden ze genoemd, naar de stichting Wigwam Vallei, die alles volgens de speciale wigwamformule doet: kampeervakanties voor lichamelijk of meervoudig gehandicapte kinderen in de basisschoolleeftijd met hun ouders en hun eventuele broertjes of zusjes. Plezier voor het kind en rust voor de ouders staan hierbij centraal.
Die Wigwam-vakantieformule die in 1997 door de Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind (NSGK) werd ontwikkeld, blijkt al een paar jaar succesvol op locaties in Arnhem, Valkenburg en Ossendrecht. Om een noordelijker locatie te bieden is Dronten er dit jaar bijgekomen.
Een leger van voornamelijk vrijwilligers verzorgt voor de kinderen een speciaal wigwam-activiteitenprogramma en neemt de ouders zo hun dagelijkse zorg uit handen. Van tien tot vijf worden de gehandicapte kinderen en hun broertjes en zusjes vermaakt met sport, muziek en geknutsel. Elk kind met een handicap krijgt een persoonlijke begeleider.
De vrijwilligers worden van tevoren getraind zodat ze weten hoe ze goed om kunnen gaan met een kind met een handicap. De persoonlijke begeleider draagt de hele dag zorg voor het kind. En dat geeft de ouders -soms voor het eerst sinds jaren- weer even tijd voor zichzelf en elkaar. Zo wordt het voor hen ook een echte vakantie. Ze hoeven 's avonds niet eens te koken, dat doen Greke Dekker en Hans de la Mar, de eigenaars van de camping.
De eigenaars hebben de camping, afgezien van de acht nieuwe huisjes, niet speciaal aangepast aan de wigwamformule. Dekker vertelt dat ze al vanaf het begin aanpassingen voor gehandicapte mensen op het terrein hadden. Vanuit haar vroegere werk in de zorg merkte Dekker dat er weinig kampeermogelijkheden voor mensen met een handicap zijn in Nederland en daar wilde ze iets aan veranderen. ,,Want of mensen nu gehandicapt zijn of niet, iedereen moet op zijn eigen manier vakantie kunnen vieren'', zegt de eigenaar.
De camping is rolstoelvriendelijk. In het verwarmde douchegebouw zitten twee aangepaste badkamers met aangepast sanitair, een douchestoel en een grote aankleedtafel. En zelfs de speeltoestellen op het terrein zijn toegankelijk voor kinderen met een handicap. Zo is er de speciale rolstoelwip en een ligschommel. In plaats van een zandbak is er een zandtafel waar kinderen in een rolstoel ook goed bij kunnen.
,,Maar verder is het een groot voordeel dat dit een gewone camping is'', benadrukt Marja de Kinderen, die samen met haar man Gust Kuijpers de projectleiding in Dronten vormt. ,,En dat is prettiger dan bijvoorbeeld een afgesloten terrein bij een revalidatiekliniek.'' Op de camping in Dronten komen kinderen met een handicap ook met kinderen zonder handicap in aanraking.
De 6-persoonshuisjes staan op een apart veld en het zijn dan wel geen tenten, maar toch is er gestreefd het kampeerleven zoveel mogelijk na te bootsen. ,,De meubels in het huisje zijn gericht op buiten'', zegt projectleider Gust Kuijpers. ,,Zo lijkt het het meest op kamperen.'' Een plastic tuinameublement vormt de eettafel met stoelen. En grote openslaande houten deuren maken het huisje een verlengstuk van de buitenlucht. In het gras om de huisjes is er ruimte genoeg om lekker buiten te zonnen, een boek te lezen of een extra tentje neer te zetten.
Maar tenten om in te slapen zijn eigenlijk niet nodig, want in het huisje bevinden zich twee afgescheiden slaaphokjes. Een met een stapel- en een met een tweepersoonsbed. En ook de bank kan omgetoverd worden tot slaapplaats.
De Wigwamvakanties duren twee weken. Lang genoeg om gewend te raken aan het kamperen en eens lekker op te laden voor de rest van het jaar. Kuijpers: ,,Ik dacht eerst, waarom doen we het niet meteen zes weken in plaats van vier, maar dat kost ook een hoop vrijwilligers. We moeten eerst maar eens kijken hoe deze vier weken gaan.''