Kiki #162: 'Al mijn luiken gaan dicht bij het idee het met hem te doen'
door VIVA Redactie - op 27 april 2021 in
Goddank zijn Finn en ik weer oké. Hij zegt dat hij dat verliefdheidsgedoe uit zijn hoofd heeft gezet en ik hoop dat dat waar is. Finn is super grappig, ontzettend slim, en we kunnen eindeloos over muziek praten, maar al mijn luiken gaan dicht bij het idee het met hem te doen. Jammer is dat. Nadat we een vegacurry hebben gegeten, gaan we op mijn bank liggen om It's a sin te bingen, een serie over een groepje gays in de jaren negentig toen aids een enorm ding was. Gek dat ik mijn ouders daar nooit over heb gehoord, want het moet verschrikkelijk zijn geweest. Jonge jongens gingen bij bosjes dood. Finn kijkt me waarschuwend aan 'Ook hetero's liepen HIV op als ze onbeschermde seks hadden. Dat kan nog steeds.'
Jaja, boodschap begrepen. Hád ik maar weer eens goede seks. Ik snak naar avontuur.
Roos viert haar verjaardag met een picknick in het park. Er komen alleen meiden, maar dat is geen reden om niet enorm mijn best te doen op mijn uiterlijk. Na mijn hele kleerkast overhoop gehaald te hebben, is het een flaired gele broek geworden met een grasgroen blousje en paarse vintage sandaaltjes. Als cadeau heb ik een geurkaars gekocht.
In het park hoor ik al van verre de meiden lachen en gillen. Ik ben best nerveus omdat ik alleen Roos ken, en Yentle met wie ik wel eens gewerkt heb, maar dat was bepaald geen liefde op het eerste gezicht. De groep zit onder een grote boom en hebben allemaal iets wits aan met een jeans. De lawaaipagegaai, zo voel ik me. En dan blijkt mijn kaars ook nog een stom cadeau, omdat ze allemaal tegoedbonnen van een chique parfumerie hebben gegeven. Adem in adem uit, en ja graag, doe maar een wijntje. Ik moet hier een krap uurtje blijven en dan mag ik naar huis. Wanneer een meisje met kostbare highlights de fles doorgeeft, houd ik meteen mijn glas weer bij.
Het gesprek gaat over mannen en hun irritante huishoudelijke gedrag. 'Wes hoeft maar een supermarkt in te stappen en zijn IQ daalt met twintig punten. Dan komt hij thuis met voor zestig euro aan boodschappen maar hebben we niets dat we die avond kunnen eten.'
'Oh ja dat doet de mijne ook! En als hij kookt maakt hij altijd hetzelfde. Broccoli met kipfilet en gebakken aardappels.'
'Kees is juist heel goed in koken,' zegt het fotomodelachtig type. 'Gisteren had hij fruit de mer oesters voor me gemaakt. Kokkeltjes, oesters , grijze garnalen, gamba's. Waanzinnig lekker.'
'Woehoe!' roept de rest.
Nieuwsgierig neem ik haar in me op. Zou ze het over Kees, mijn ex, hebben? 'Werkt jouw vriend bij een tuincentrum?' vraag ik.
'Dat heeft hij wel een tijdje gedaan. Hoezo?'
'Niks, ik ken hem gewoon. Hebben jullie allang een relatie?'
Haar ogen stralen als ze vertelt over hoe ze elkaar een maand of drie geleden hebben ontmoet, hoe gek ze op elkaar zijn, dat ze al aan samenwonen denken. Elk woord snijdt door mijn hart. Houdt dat dan nooit op?