In Duitschland waar het zich uit de economische contrasten ontwikkelde meer politisch, in Amerika meer practisch en constructief In Holland?10.
Bij de eerste avond, in Den Haag, staat Schwitters, die tussen het publiek zit, op een gegeven ogenblik tijdens de redevoering op en blaft verschillende keren luid. Grote opschudding onder het publiek. ‘In der Erregung wurden einige ohnmächtig und mussten herausgetragen werden’, zal Schwitters later, in 1946, aan Hausmann schrijven. Feit is, dat de kranten de volgende dag schande spreken.
De dadaïsten in ons land, waartoe o.a. de hier bekende Theo van Doesburg behoort, houden in de groote steden propaganda-avonden voor het groote publiek. Wie oppervlakkig kennis neemt van de kunstprestaties dier richting (en het schijnt zelfs voor den meest ernstigen niet-Dadaïst moeilijk om dieper dan tot de oppervlakte van het Dadaïsme door te dringen), begrijpt, dat op die avonden een loopje met de Dadaïsten genomen wordt. Het is dan ook op de vergaderingen te Rotterdam, den Haag en Amsterdam rumoerig toegegaan. Die te Amsterdam werd gehouden onder de auspiciën van de Vereeniging voor beeldende kunsten ‘De Onafhankelijken’, wier voorzitter de leiding had en trachtte zoo goed mogelijk de orde te handhaven. In zijn openingswoord zeide hij, dat de Onafhankelijken zich hier niet voorgespannen hadden omdat zij reeds overtuigde Dadaïsten waren, maar wijl zij aan alle moderne stroomingen gelegenheid wilden geven zich te uiten.
De toehoorders, althans een deel van hen, vatten het echter, volgens het verslag in de N.R.Ct., niet zoo ernstig op en maakten er een pretje van. Het begon al dadelijk onder de inleiding van den heer Theo van Doesburg, die zijn brochure: ‘Wat is Dada?’ voorlas.