Het was druk in Gulpen en druk in de restaurants en café’s en drukte schrikt mij af, maar achteraf bleek het wel mee te vallen. Ik zat opeen bankje op de hoek van de Dorpsstraat en de Looierstraat op mijn hapkompels te wachten. John kwam als eerste aan en we zijn de Imperator binnen gewandeld. Daar was plek genoeg aan de bar en eer ik met mijn gammele, oude karkkas op de kruk was geklommen waren we in mijn perceptie tien minuten verder. En ik had er ook dorst van gekregen wat natuurlijk de bedoeling was, we waren immers in een kroeg. Ik vroeg de knappe, jonge met een IndoChinees uiterlijk welke donkerbruine, zoetige bieren ze hadden. Zij adviseerde een Corsendonk welk Belgisch bBier (ja, met een hoofdletter B) een schot in de roos was. Precies goed voor mijn smaak, voor mij gemaakt zou ik haast zeggen als ik niet beter zou weten. John nam een pils van Brands. Ee tijdje later kwam don binnen die er van overtuigd was dat die Corsendonk ook het juiste bier voor hem zou zijn. En zo keuvelt een avond steeds voort en is het opeens tijd om naar de Griek te vertrekken. Het was daar wel druk maar niet catastrofaal druk, als je begrijpt wat ik bedoel. We maakten ondertussen weer veel foto’s en videofilmpjes en lieten de obligate Ouzo tot ons komen. En toen stond plotsklaps een vriendelijke, knappe jongedame met de menukaarten aan onze tafel. Het kostte enig gepeins on wat uit te zoeken. Ik wil een schotel met minder vlees omdat ik altijd moeite heb alles op te krijgen en de Mykonos schotel met 1 Varkenshaas, 1 Varkens steak, Frieten, Knoflooksaus ipv Tzatziki, geen Gyros en koolsalade lijkt me wel wat. Don gaat voor de Bifteki schotel maar met Knoflooksaus ipv Tzatziki en Jon neemt de Lesbos schotel 1 Souvlaki, 1 Suzuki, Gyros, tzatziki, rijst en koolsalade. Daarbij bestellen John en ik een halve liter droge, rode huiswijn en Don drinkt Spa Rood. Het is deze keer, voor de maatstaven van De-eetclup, een vrij rustige avond. We hebben wel plezier maar alles loopt een tandje lager dan anders. Het smaakt mijn mede eetclupleden erg goed maar de keuze die ik maakte was niet de goede. Dat moet de volgende keer anders. En het is ook deze keer weer vele te veel voor mij en ik laat een heleboel op het bord liggen. Maar dat wordt ruimschoots goed gemaakt door het dessert, 2 keer ijs met aardbeien en slagroom. Mijn bijnaam is niet voor niks The Iceman dacht ik zo. Het is de eerste keer in zijn carrière dat de ober het meemaakt dat iemand twee keer ijs als besteld. Don geniet van zijn ijs met warme kersen en John is erg tevreden met zijn Metaxa. En dat alles samen voor het luttele bedrag van 74,20. Nog even terug naar De Imperator voor een Corsendonk en dan gaat voor The Iceman het licht uit. Na het afscheid nemen van Don en John loop ik nog een rondje in het donker door Gulpen. Ik ben altijd weer blij als het donker wordt. Ik houd niet van licht, en dat is een gigantisch understatement. En dan naar bed met een opkomend koppijn en heel, heel erg blij dat ik lig.