Zeeuwse stand-by-driebander laat opeens zijn gezicht weer zien, en hoe! | Sport in Zeeland | pzc.nl
Michael Vink in 2015. © Camile Schelstraete
Joop van den Oudenhoven 24-10-21, 22:51 Laatste update: 24-10-21, 22:53 Bron: PZC
Vink gold ooit als een groot talent in het Zeeuwse driebanden, maar borg zijn keu al vroeg op. Hij was al enkele jaren uit beeld verdwenen. ,,Ik ben niet per se gestopt. Het was natuurlijk coronatijd en ik heb geen team op dit moment.''
,,Ik sta dus een tijdje stand-by. Ik train en speel nooit meer. Zo'n Grand Prix vind ik nog wel eens leuk om mee te doen. Dat ik nu van Berry Dallinga won en ik wel doorging en hij niet doet me wel deugd.''
De twee Zeeuwen troffen elkaar in de tweede kwalificatieronde. In deze 'derby' waren beiden niet van plan elkaar ook maar iets toe te geven. Het werd een strijd op het scherp van de snede en de spanning was te snijden zonder dat het hoge niveau werd aangetast.
Nadat de stofwolken waren opgetrokken, bleek Vink de beste papieren te hebben met een 19-20 overwinning in slechts 18 beurten (1.055-1.111). Toen Dallinga even later zijn tweede partij ook verloor was voor hem het toernooi ten einde. Vink daarentegen won ook zijn tweede partij en ging door. Daar volgde het einde van zijn sprookje met twee nederlagen.
Vink was terecht tevreden, echter een kanttekening was op zijn plaats. Zijn prestatiecurve kende een neergaande lijn. Hij begon tegen Dallinga met 1.111 gemiddeld, speelde vervolgens 0.869 tegen Peter van Erp, 0.512 tegen Niels van der Vlist en 0.675 tegen Johan Zwiers met uitschakeling tot gevolg.