VanDijk | Grip, Enter, S. | 9789028241794
De alpinistenreünieroman Grip van Stephan Enter steekt dit jaar ver boven het literaire laagland uit: een klassiek opgezette roman waarin Enters prachtige stijl samengaat met een feilloze compositie, sterke personages, existentiële thema's en een schitterende climax. En met twee cliffhangers (wat wil je, in een bergbeklimmersroman). Het boek vertelt het verhaal van drie mannen en een vrouw die elkaar twintig jaar na hun studententijd terugzien. Uiteraard blijken de mannen elk iets betekenisvols met de vrouw te hebben meegemaakt, maar misschien nog wel meer met elkaar. Het boek begint als een psycologische roman, wordt dan sociologisch en eindigt metafysisch: Uiteindelijk draait Grip om tijd, of om de greep die je op de tijd kan proberen te krijgen; en waarom dat altijd misloopt. De mooiste zin is de tweede in dit citaat. De eerste is nodig om 'm te begrijpen. "Maar op de een of andere manier voelde je aan, ook al had je haar nog maar net ontmoet, dat die incidentele pathetiek echt was en bij haar hoorde; dat haar gevoelsleven opeens als een zenuw blootlag. En niemand voelde zich geroepen die plek eens aan te raken."