In deze brief heb ik de contouren geschetst waarbinnen ik het accreditatiestelsel wil doorontwikkelen. Deze contouren zijn tot stand gekomen naar aanleiding van overleg en in nauwe betrokkenheid met belanghebbenden en deskundigen in het hoger onderwijs. Vanuit deze gedachte wil ik ook bij de uitwerking van deze contouren het veld blijven betrekken, om ervoor te zorgen dat de verbeteringen ook echt het effect sorteren dat ik voor ogen heb.
Daarvoor is heldere communicatie van wezenlijk belang – niet alleen in aanloop naar de stelselwijziging maar ook structureel. Meer helderheid over de minimale administratieve vereisten in het accreditatieproces kunnen bijdragen aan een vermindering van de ervaren lasten en het gevoel van eigenaarschap vergroten. Er moet helderheid komen over wat ik van de instellingen verwacht, en wat zij van mij mogen verwachten. Met mijn visie op bestuurlijke verhoudingen en met mijn voornemens ten aanzien van het accreditatiestelsel is daarmee een eerste stap gezet, maar zeker niet de laatste.
Daarnaast heb ik aangegeven dat de doorontwikkeling van het accreditatiestelsel door de Inspectie van het Onderwijs geëvalueerd zal worden. Deze evaluatie zal naar verwachting plaatsvinden in 2020 en moeten uitwijzen in hoeverre de beoogde doelstellingen zijn gerealiseerd. De stuurgroep wijst er terecht op dat de evaluatie niet tot onnodige extra lasten voor de instellingen moet leiden en in verhouding moet staan tot de lastenverlichting die met de doorontwikkeling beoogd wordt. Waar mogelijk wordt deze evaluatie ingericht in samenwerking met Vlaanderen. Ik wil de ontwikkelingen in Vlaanderen nauwlettend in het oog houden en bezien waar beide landen van elkaar kunnen leren.