muren, men zou u door het vuur in de as moeten leggen, zulk een schuld hebt gij op u geladen!” Deze uitlating van die vreemde voorname lieden was voor het volk een steun- en uitgangspunt; men begon overal te morren en te jammeren om de misdaad. De gelijkgezinden zochten mekaar te benaderen. Alle nog aanwezigen versmolten tot 2 partijen: - de ene weeklaagde en morde verontwaardigd; - de andere daarentegen schimpte en raasde. De Farizeeën werden hoe langer hoe benauwder en daar zij voor een volksoproer vreesden, te meer daar ook binnen de stad alles in onrust was, onderhandelden zij in allerijl met de hoofdman Abenadar en wisten van hem gedaan te krijgen dat mannen naar de naaste poort (van Efraïm of Kalvariepoort) gezonden werden om ze te sluiten en zo de verbinding met de stad af te snijden. Tevens werd een bode naar de stad gezonden om 500 man uit Pilatus’ en Herodes’ lijfwacht ter versterking te vragen om mogelijke onlusten te voorkomen. Intussen wist Abenadar door streng op te treden de orde en de rust te herstellen. Ook legde hij, om het volk niet te verbitteren, de spotters het zwijgen op. Aanstonds na 3 uur werd de hemel helderder; de maan verwijderde zich nu van de zon en wel in de tegenovergestelde richting; de zon brak door en haar stralen schenen eerst mat omneveld en rood. De maan daalde terug naar de tegenovergestelde kant zo snel dat ze scheen te vallen. Langzamerhand begon de zon ook stralender te schijnen; de sterren verdwenen, maar de hemel bleef toch nog somber. Naar gelang het licht terugkeerde, vermeerderde ook weer de driestheid van de spotters; zij waanden zich de overwinnaars en op dit ogenblik was het dat zij zeiden: “Hij roept om Elias.” Abenadar evenwel wist de rust en de orde te bewaren. Fascikel 31 505
Volgende paginaVorige pagina
Download Fascikel
Download Volledige Boekdeel
© emmerick.be - Emmanuel - Visioenen van zalige Anna Katarina Emmerick - Jesus, leraar voor ieder mens van goede wil