Aan het einde van het hoofdstuk schrijft Lizzy: “Het relaas van de opkomst en de ondergang van Het Indisch Huis laat zich uiteindelijk beschrijven als een negentiende-eeuws feuilleton van Daum: een typisch oud-Indische vertelling over ijdele potentaten, kleine knoeiers, het ‘presentkaasje’, ingedutte opzichters, trouwe bedienden, de enkele bevlogen totok en het gouvernement als doofpot.”