je bent pas een bosschenaar
bericht #42 van brugwachter teus
'Teus, als ik jou was zou ik toch even navraag doen bij de gemeente, afdeling Groen!' Dit schrijft een bezorgde Jeroen Eeuwijk op mijn bericht van gisteren. Daarin meldde ik dat mijn brugwachtershuisje een kwekerij voor legale wiet wordt. Omdat Jeroen mij een verstandig mens lijkt, heb ik zijn advies opgevolgd en vandaag de afdeling groen gebeld.
'Wietplantjes zegt u?'
'Ja, maar dan wél legale wietplantjes.'
'Maar meneer, dan moet u niet bij ons wezen.'
'Bij wie dan wel?'
'Ja, daar vraagt u me wat. Ik zou het eerlijk gezegd niet weten. U kunt natuurlijk meneer Gooskens proberen.'
'Kunt u me dan doorverbinden met Meneer Gooskens?'
'Die is helaas tot eind juli met vakantie. Zal ik anders een notitie voor hem achterlaten?'
bericht #39 van brugwachter teus
Na het incident van maandagochtend jl. schreef mijn (altijd praktisch ingestelde) brugwachter-collega Helma van de Wetering me dit:
…Camerabeelden laten opvragen en bewaren want elke brug heeft tegenwoordig camera's. Alles zorgvuldig bewaren i.v.m. vingerafdrukken en DNA en Henk beter africhten (wat is dat nou voor hond)…
Om maar meteen met Henk te beginnen, die is ondertussen aan het puberen, meer met zijn gedachte bij een verleidelijke Ierse setter dan bezig om mij en de Hinthamerbrug te bewaken.
Dat van die camerabeelden vond ik wel een goeie van Helma. Heb ze meteen opgevraagd en warempel: een verdacht individu sloop in de nacht van zondag op maandag rond het huisje. Alleen de tijd klopt niet. De bus werd om 5.07 uur vernield en deze opname is van 3.26 uur.
De brievenbus is inmiddels hersteld.
bericht #38 van brugwachter teus
Vanochtend vroeg (5.07 uur) een karde knal pal naast het brugwachtershuisje. Ik zit gelijk rechtop in mijn bed. Niet bang zijn! Als brugwachter is het nu eenmaal je plicht om je brug tegen onheil en vandalisme te beschermen. Ik spring mijn bed uit, vlieg de trap op en besef boven pas dat mijn bril nog op het nachtkastje ligt. Als ik weer boven kom en de omgeving van de Hinthamerbrug overzie lijkt alles normaal. Geen levend wezen op straat, alles ligt er op dit moment van de dag vredig bij. Tot ik ontdek hoe de brievenbus er bij hangt: de klep is er met veel geweld afgeslagen! In de bus een lege belastingenvelop. Ik weet genoeg…
bericht #37 van burgwachter teus
'Hoe zijn ze dit jaar?'
'Lekker vet, niet te zout en mooi rood op de graat.'
'Doe er maar twee, eentje gelijk opeten.'
Terwijl ik de eerste Hollandse nieuwe aan zijn staart naar binnen laat glijden zie ik vanuit mijn ooghoeken een jonge vrouw langs de viswinkel fietsen. Ik verslik me bijna. Dimphy, kan niet missen! Ze fietst richting de Hinthamerbrug. Paniekerig bedenk ik dat het beter is als ik me daar even niet vertoon. Dimphy komt haar geld opeisen en behalve dat ik het niet heb, heb ik ook nog niet besloten wat ik zal doen: wél of niet betalen? Voorlopig dus maar even hier binnen blijven.
'Ik denk dat ik deze meteen ook maar opeet.' Tijd rekken. Zolang ik hier veilig binnen zit, heb ik in elk geval minder kans om haar tegen het lijf te lopen.
Feit is: hoe fluwelig-zacht ook deze tweede haring smaakt, ik kan er niet meer van genieten. Steeds weer kijk ik gejaagd naar buiten om te zien of zij op haar racefiets langs rijdt. De visvrouw begint me ondertussen argwanend te beloeren. Gauw bestel ik nog een derde haring die ik met een opkomende misselijkheid naar binnen werk.
De vis wordt duur betaald ja. Voor mij voorlopig even geen haring meer.
Bericht #36 van Brugwachter teus
Ik kwam juist door de stromende regen van mijn tandartsafspraak teruggelopen toen ik voor het brugwachtershuisje een jonge vrouw ontdekte. Ze loerde over haar zonnebril naar binnen. Onmiddellijk hield ik mijn pas in en verschool me snel achter een boom. Dimphy! Na de pijnlijke behandeling van net, was dit wel het laatste waar ik zin in had. Dimphy maakte bovendien niet de indruk dat ze voor de gezelligheid langskwam. Geërgerd liep ze heen en weer, griste toen een papiertje uit haar tas en schreef er met driftige halen iets op. Nadat ze het in de brievenbus had gestopt sprong ze op haar racefiets en schoot weg. Als een misdadiger sloop ik naderbij, opende met trillende handen de brievenbus en vond op de achterkant van een blauwe belastingenvelop het bericht van Dimphy:
'Lafaard! Ik zag je heus wel staan achter die boom. Denk maar niet dat jij aan mij zult ontkomen! Je hebt nog 2 dagen de tijd om te betalen!'
bericht #34 van brugwachter teus
Op het lila bestelautootje las ik een bescheiden poging tot poëzie:
De Bloemerette
Bij rouw en trouw
De mooiste boekette
Het ingepakte voorwerp dat de bezorgster uit de auto tilde deed echter in niets denken aan een boeket. 'Kijk maar uit', zei de vrouw met een rasperige rookstem, 'Ik heb er net mijn klauwen aan opengehaald.'
Voorzichtig pakte ik het aan, door het papier heen staken gemene stekels. Het kon niet missen: Nelly's verjaardagscadeau! Hoewel ze onderhand beter zou moeten weten geeft ze me elk jaar weer een plant. Ze snapt ondertussen heus wel dat ik er niet van hou en dat haar plantjes bij mij een wisse dood tegemoet gaan. Ze doet het erom, het zal iets met haar boosaardige geest te maken hebben. In het begin hadden haar attenties nog iets aandoenlijks. Zo kreeg ik van haar ooit een potje slaapkamergeluk. Van de wellustige blik waarmee ze me dat aanbood word ik nog wel eens zwetend wakker. Gelukkig gaf dat plantje al na twee weken de geest. Nelly is echter vasthoudend, in de loop der jaren bleken haar planten steeds meer 'hufterproof'. Planten dus die gedijen op verwaarlozing. Haar sanseveria bijvoorbeeld heeft het 3 jaar zonder water uitgehouden voordat ik hem eindelijk kon wegkieperen.
Ik hou niet van planten en Nelly weet dat. Toch ontroert het me dat ze aan me heeft gedacht. Misschien dat ik haar cactus ditmaal wél in leven ga houden.