U zou denken dat er in een periode van 4018 miljoen jaar een hoop interessante levensvormen en misvormen op de aarde rond hebben gelopen. Helaas leefde er amper iets in het Precambrium, dus valt er niet al te veel over te zeggen. Maar wat wil je anders, het is ook allemaal zo lang geleden. In het Precambrium was je oude opa nog niet eens geboren! Ga maar na hoe lang geleden dat is.
Tijdens deze periode vielen veel rotsblokken uit de lucht waardoor kraters ontstonden. Maar waarom vallen die eigenlijk altijd in een krater?
Op de vliegers na kozen alle Cambrische levensvormen voor dat eerste. De beesten die de zee in het Cambrium onveilig maakten waren vooral sponzen en kwalachtige etterbakjes. Hoe de paleontologen dit hebben kunnen verzinnen is een raadsel, aangezien die dingen in geen 542 miljoen jaar verstenen.
Diersoorten uit het Cambrium die wel versteenden, waren de driehoekige bieten. Deze smaken 499 miljoen jaar na dato nog best lekker, hoewel men over een sterk gebit dient te beschikken om de smaak ten volle te kunnen waarderen.
De Cambrische explosie was een enorme baby-boom van al het leven op aarde, veroorzaakt door een uit de hand gelopen zee-feestje georganiseerd door Lenie. Het was echt een knalfeest!
Toen de kwallen en sponzen van het Cambrium zich begonnen te ontwikkelen en op minder nihile beesten begonnen te lijken was het uit met de Cambrische orgie. Het Ordovicum kon beginnen!
Een tijdreis naar het Ordovicum raden wij af. Op de maan is het aangenamer toeven. Het landschap is ongeveer hetzelfde maar de verminderde zwaartekracht maakt een wandeling lichter.
De dagen duren in het Ordovicum maar een uur of 22 en een jaar bestaat uit een hoop meer dagen dan nu. Omdat de planten zichzelf nog niet hebben uitgevonden bevat de lucht zo weinig zuurstof dat je er na een paar minuten de moord zou stikken. Er is tijdens het Ordovicum al wel een plaatsje weggelegd voor leven op het land. Hoewel dit niet meer voorstelt dan een zootje schimmels is het een vooruitgang (?) te noemen.