2015.04.11 De kracht van humor, niet om te lachen
De toelichting werd gehouden door L. Vingerhoets
Een goede avond iedereen, mij is gevraagd iets zinnigs te zeggen over humor. Jullie hadden waarschijnlijk Alex Agnew of Geert Hoste verwacht maar die kon men hier waarschijnlijk niet betalen.
Toen mijn zus mij dus vroeg, reageerde ik dan ook nogal terughoudend, wat ken ik nu van humor? Maar toen ik hoorde dat jullie allemaal goed- gelovige mensen zijn, gaf dat natuurlijk moed om het toch te proberen…
We gaan het hier wel niet hebben over cafépraat, toogmoppen of seks, (ik hoop dat er nu geen heilige van zijn schab zal springen). Maar wie wil er nu ook perse humoristisch gaan doen in een kerk, alhoewel…).
Nee, beste mensen, humor is veel meer dan dat. Het is dus niet iemand belachelijk maken, het is niet iemand kleineren en het is niet iemand zijn kleine kanten belichten.
(Al wil ik een uitzondering maken voor personen met een slecht karakter én Hollanders natuurlijk).
Humor is, hoe dan ook, een ernstige zaak, het werkt het best met personen die je goed kent, over dingen waarover je hebt nagedacht, met personen die je graag ziet…
We noemen dit fijne humor, of spirituele als je al wat hebt gedronken.
- Je rijdt met de auto een beetje verkeerd en moet een heel stuk omrijden, maak je dan zeker niet druk maar zeg verwonderd: "ha, hier zijn we vandaag nog niet geweest".
- Kom je echter al de derde keer door dezelfde straat dan merk je droog op: "hier is ook niet veel veranderd sinds vorige keer".
- Sta je in de file in een winkelstraat, dan zeg je, bijvoorbeeld tegen je vrouw: "voilà, nu heb je alle tijd om naar de winkels te kijken".
- Over de dochter van de buren vertel je niet "dat ze een serieus balkon heeft" maar dat die "zeker alle korstjes heeft opgegeten".
- Is die rok nu zo kort of zijn haar benen zo lang?
De mogelijkheden zijn dus onbegrensd:
Onder goede vrienden kan je ook toepasselijke bijnamen verzinnen, zoals:
- Cleopatra voor een 'opgedirkte' dame
- Tarzan is duidelijk
- Miss aardbei kan eventueel ook
Ook overdrijvingen moeten kunnen:
- Ik heb je dat al duizend keer gezegd
- Jij snapt ook nooit iets
Een meerwaarde is natuurlijk als de mensen eerst wat moeten nadenken om uw 'mop' te snappen, dus:
- Als de mensen zagen over het weer omdat het alle dagen regent, dan zeg je opgewekt: "ja, maar dat is goed voor mijn peekes" dan zie je ze denken: maar die heeft toch geen tuin? of: nu al peekes? het is nog winter…
- Sta je in een lange rij aan te schuiven - voor pannenkoeken op een babyborrel bv.- dan zeg je al klagend: "dat is sinds de oorlog geleden dat ik nog zolang in de rij heb moeten staan". Als niemand lacht kun je eraan toevoegen, ik bedoel de eerste…
Humor is dus niet zo simpel als het lijkt.
En er is werk aan, denkwerk bedoel ik. Maar humor is een krachtig middel om goedgezind in het leven te staan, een echte levenshouding eigenlijk.
Want geef toe, wie wil er nu een zeurpiet of een zuurpruim als medemens? Neen, vanaf nu benaderen we iedereen met een kwinkslag. Gaat dat altijd lukken? Waarschijnlijk niet, maar je gaat jezelf een stuk beter voelen, vanaf nu is uw glas dus halfvol.
Best beginnen we in onze vriendenkring, bij mensen die we kennen, die we graag zien. Want humor werkt het best bij 'lieve mensen', bij mensen van wie we houden.
Humor is dus ook een vorm van liefde!!
Zoveel moeite reserveren we dus best alleen voor diegenen die ons nabij zijn, en dan kan er veel.
- Ben je verliefd en 'in de mood' (dat mag hoor, ook op onze leeftijd) dan wijs je naar de sterren en zegt: kijk, die heb ik daar speciaal voor jou gehangen…
- Begint men te zagen over hoeveel beter het vroeger allemaal was, dan kan je dat makkelijk stoppen met te zeggen: "ik weet het, maar vroeger droegen ze blokken".
- Mijn vrouw heet Agnes maar ik spreek ze altijd aan met 'doetie' of 'mijn hartje'
In de beginperiode was het joke-one en joke-two, later fien of fientje.
Nu we al 42 jaar getrouwd zijn, met elkaar dus, noemt ze mij nog steeds 'schat' al zegt ze soms: "op dat gebied is hij een echte uil" of nog: "soms ben jij een echte do". En dat terwijl ik maar weinig afweet van muziek.
In gezelschap spreekt ze mij al eens aan met "mijnheer, heb je…? De mensen reageren dan verbaasd op het feit dat ze haar eigen man zo aanspreekt, maar haar antwoord hierop is simpel: "ja, maar zo luistert hij het best".
Ik wordt ook nooit 'gecommandeerd' door haar, maar ze zegt terloops: "jij mag het vlees al bakken" of "je mag de afwasmachine al uitladen".
Het gebeurt ook dat ze vraagt: "heb je de banden van mijn fiets al opgepompt? waarop ik dan verbaasd reageer of ze dat dan al heeft gemeld. Haar antwoord hierop kan alleen een vrouw verzinnen: "nee, maar je weet toch dat jij instaat voor het onderhoud van mijn fiets".
Duidelijker is mijn hartje als ze 's avonds zegt: "ik heb de 'feu' al opgezet". De letter F staat namelijk op de schakelaar van ons elektrisch deken en betekent 'full'. Wij gaan dan ook met plezier naar bed…
Dit maar om aan te tonen dat je geen jaar moet wachten op Geert Hoste om van humor te genieten. En vinden de mensen je grappen maar flauw, maar kun je er zelf om lachen, dan is er toch al iémand even gelukkig geweest…
Om af te sluiten een waargebeurd verhaal met een reukje aan:
Ooit waren we met verschillende familieleden (broers en zussen en hun echtgenoot of verloofde) op bezoek in het openluchtmuseum in Bokrijk. Het was na de middag, we hadden pas heerlijk gegeten en gelachen en het werd zeer druk. Bijna overal moest er 'aangeschoven' worden. We stonden in een rij, samen met vele anderen, te drummen aan het deurgat van een kleine boerderij. Mijn schoonbroer, die waarschijnlijk het nostalgische boerenmenu met bonensoep en spek met spruiten had genuttigd, liet er plots een ferme vliegen.
Tegelijk sprak hij de gevleugelde woorden: "maar allez Maria, zijt gij niet verlegen".
Hoe meer mijn zus haar onschuld uitriep, hoe meer personen doorkregen van waar de wind kwam. Er ontstond een zee van ruimte en van aanschuiven was nog nauwelijks sprake. Zo zie je maar, hoe je, met humor, ruimte voor jezelf en voor anderen kunt creëren.