En dan plots stopt het. Het geluid van stromend water gaat over in het gespetter van enkele druppels, die door de douchekop hun weg naar buiten nog net op tijd weten te vinden. Ik zit op bed, wachtend op een volgende aanwijzing waaruit blijkt wat er zich afspeelt achter de gesloten badkamer deur. Ik hoor de douchecabine opengaan. Vervolgens een kraan en iets wat lijkt op een borstel die heen en weer wordt begeleid over een rij harde objecten. Wat gebeurt er toch allemaal? Het is mij een raadsel. Een spugend geluid wekt de indruk dat ze mogelijk net klaar is met het poetsen van haar tanden. Dan gaat de deur van het slot. Mijn hartslag stijgt. Ze opent de deur op de meest sierlijke wijze. Omringd door stoom van de hete douche stapt ze over de drempel de hotelkamer in. Wow! In mijn fantasie had ze niets meer dan een fragiel handdoekje om haar lichaam gewikkeld. In de realiteit koos ze echter voor een hemd op een sportbroek. Die hele vurige nacht in Venetië blijkt dan ook een volkomen normale nacht te zijn. Alhoewel, helemaal doorsnee is het niet wanneer je in bed ligt met iemand die je nauwelijks kent. Ze toont tot op heden met haar doen en laten wél aan geen psychopaat te zijn en hoe je het ook wendt of keert: dat is toch een prettige gedachte zo vlak voor het slapengaan.
De volgende ochtend word ik gewekt door de betoverende stem van niemand minder dan Céline Dion. Ik had de wekker vroeg gezet, maar was vergeten een stoerder nummer in te stellen. 'Baby think twice!' schalt door de speakers van mijn mobiele telefoon. Na mijn mannelijkheid zorgvuldig bijeengeraapt te hebben volgt een uitgebreid ontbijt in het hotelrestaurant. Met name de thee smaakt me uitstekend. Met een gevulde maag stappen we in de shuttlebus naar het treinstation. De trein die we daar pakken brengt ons naar het centrum van Venetië en binnen een half uur lopen we langs de meest betoverende grachten in de hoofdstad van de romantiek. Het is werkelijk net als in de films (denk ik). In tegenstelling tot wat de weerberichten ons wilden laten geloven breekt de zon gewoon door. En dat is fijn, want vandaag hebben we een missie. We willen alle highlights zien, maar in het bijzonder Piazza San Marco (in oer-Hollands ook wel het San Marcoplein genoemd). Bij de receptie van ons hotel kregen we een kaart van de stad. Deze kaart is dé sleutel om onze missie te kunnen completeren. Een kaart hebben is leuk, maar hem lezen vind ik persoonlijk iets minder plezierig. Gelukkig bezit zij meer talent op dat gebied. Zij als kaartlezer, ik als straatnaam verkenner. Het is leuk om te zien dat we elkaar op deze manier steeds beter leren kennen. Samen vormen we een ingespeeld team, dus ik weet bijna zeker dat het ons gaat lukken. Piazza San Marco here we come!
Geplaatst in COLUMNS, FIRST DATE CITYTRIPGetagd citytrip, column first date citytrip, first date, first date citytrip