Uiteraard moet je in de politiek een dik vel hebben. Uiteraard moet je tegen een stoot kunnen, zeker wanneer je poogt om voor je echte overtuiging op te komen. Wanneer je weet dat je visie vaak tegen de mainstream ingaat. Wanneer je durft tegen de haren in te strijken. lees meer.
Home
Over Bert
Senaat
Pers
Media
Foto
Boeken
Contact
Links
SP.A
2007 02 22
22.02.07
Reeds jaren verwart hij journalistiek met broodschrijven. Alsof Goebbels ooit de grootste journalist was. De zoon van de hoofdredacteur, kleinzoon van de politicus, beiden zijn in hem verzonken. Niet God is de weg, slechts het leven.
n
Ik lust hem wel, die knorrende pilaar, de gekleurde schrijver, de betweter van ons geweten. Jarenlang moest hij wachten op zijn moment van glorie, in de schaduw van de machtige liberaal. En plots werd de troon aan hem geschonken. Ik geniet van zijn genieten, elke week opnieuw. De emotionele grijsaard. Ongeremd, nooit gehinderd door terughoudendheid of kennis. Kauwend op de opgelopen frustratie. Die zelfzekerheid heeft iets stoers. Heel de familie straalt dit uit, deze kroost van enkel mannen, met of zonder baardgroei.
n
Ooit was Goebbels een brave leerling. Nog geroepen geweest voor het mooiste ambt. Het kon ook hem zijn overkomen. Een bron van fierheid. Nu is dit tijdschrift zijn levensdoel en tegelijkertijd de muur tegen opkomende decadentie. Een nobel doel, bron van parate kennis en kunst.n
Opnieuw hief hij zijn kruis ten hemel. Een laatste oorveeg, een banvloek: De minister werd de huid volgescholden. Of toch niet. De excellentie werd een kind. Het schoonste schepsel ter wereld. Zo kwetsbaar, zo broos. Niets is eerlijker, niets heeft meer toekomst.
n
Onze Vlaamse Joseph werd een Rikske, te week voor zijn job. Te zacht. Maar tegelijkertijd zo dicht bij de mooiste roeping. Want staat er niet geschreven: “bemin je naaste zoals jezelf”? Eindelijk in het reine met zichzelf. Halleluja !n