***** De Engelse barokcomponist Henry Purcell schreef muziek in alle genres van zijn tijd. Zijn vocale muziek is dagelijks brood voor een countertenor en des te verwonderlijker is het dat Andreas Scholl niet eerder een CD met werken van Purcell opnam. Zijn nieuwe CD ‘O solitude’ toont het hele bereik aan muzikale expressie van Purcell. Van intieme kamermuziek als “If music be the food of love” tot de ceremoniële muziek voor het hof in “Here the deities approve” en natuurlijk komt ook zijn muziek voor het theater uitgebreid aan bod. Luister naar het fascinerende “What power art thou” uit ‘King Arthur’ als eerbetoon van Scholl aan Klaus Nomi, het stijlicoon uit de jaren tachtig. Of het hemelse en hypnotiserende “Music for a while”. Een uitvoering van “When I am laid in earth” uit ‘Dido and Aeneas’ op deze CD door een mannelijke zanger is wellicht provocerend en controversieel, maar door Scholl prachtig gezongen. De instrumentale muziek op de CD is vaak aan de lange kant, zodat je je afvraagt wanneer Scholl weer begint te zingen en ook de twee duetten met “squeak” countertenor Christophe Dumaux hadden niet gehoeven. Verder lijkt alles wat Andreas Scholl aanraakt in goud te veranderen. (Decca 478 2262)
***** De Deense heldentenor Lauritz Melchior zong de titelrol in de opera ‘Tannhäuser’ van Richard Wagner maar liefst 144 keer. Zijn eerste Tannhäuser was in 1918 in Kopenhagen en hij maakte met de rol ook zijn Met debuut in 1926. Van Melchior zijn er zes complete opnamen van ‘Tannhäuser’ bekend, die allemaal uit de Met komen. De eerste is van 1935 en de laatste van 1948. Deze radio-opname van ‘Tannhäuser’ van 4 januari 1941 werd al eerder uitgebracht op Walhall, Arkadia en Gebhardt en is nu opnieuw uitgebracht op Myto. Het is de in de Met gebruikelijke Parijse versie. Melchior is hier op de top van zijn kunnen. Zijn solide tenor kent geen vermoeidheidsverschijnselen. Het zelfbeklag en de vervoering van Tannhäuser brengt hij met grote intensiteit. Elisabeth is de Noorse sopraan Kirsten Flagstad, van wie nog twee andere ‘Tannhäuser’-opnamen – eveneens uit de Met – bestaan (1936 Archipel en 1939 Symposium). Zij zong de rol in totaal 35 keer, voor het eerst in 1934. Melchior beschreef haar stem ooit als een “shining diamond”, zoals te horen in haar stralende opkomst van de tweede akte. Prachtig zingt zij Elisabeth in al haar heroïsche onschuld. De Duitse bariton Herbert Jansen is te horen in zijn glansrol van Wolfram. Hij nam de rol al in 1930 met de toenmalige Bayreuth bezetting in de studio op (Naxos). De Zweedse mezzosopraan Kerstin Thorborg is een verleidelijke Venus in de eerste akte in één van de slechts twee opnamen van ‘Tannhäuser’, die er van haar zijn. De Oostenrijkse dirigent Erich Leinsdorf is hier nog maar 29 jaar. De Joodse Leinsdorf was in 1937 – net voor de “Anschluss” van Oostenrijk in maart 1938 naar de Verenigde Staten vertrokken om assistent dirigent van de Met te worden. Na het plotselinge overlijden van Artur Bodanzky een jaar later werd Leinsdorf het nieuwe hoofd van het Duitse repertoire aan de Met. Hier geeft hij goed profiel aan Wagner. Het CD-boekje bevat behalve de trackindeling en de rolverdeling geen informatie. (Myto 00256)
***** De CD ‘Arturo Toscanini e i Maestri di Parma’ is een project van het Boito Conservatorium van Parma in samenwerking met het label Tactus. Gevorderde studenten van het conservatorium hebben acht niet eerder gepubliceerde liederen van de dirigent en componist Arturo Toscanini onderzocht in de archieven van het conservatorium. De liederen zijn romantisch. Ze hebben harmonische invloeden van het Duitse Lied en de melodische lijnen van de aria’s van Donizetti en Tosti. Ze zijn fris, elegant, kleurrijk en bezitten een mooie frasering en harmonische ontwikkeling. Luister naar het prachtige “Son gelosa”, Toscanini’s eigen favoriete lied en in zijn tijd al veel uitgevoerd. De sopraan Simona Cianchi zingt het met een nog wat onrustig vibrato, maar uiterst expressief. “Nevrosi” is een lyrisch lied over liefde, melancholie en dood met een droomachtig pianissimo en hartstochtelijk slot. De romance “Autunno” is vol van melancholie. De liederen op de CD zijn aangevuld met liederen van Toscanini’s leraar Giusto Dacci en die van andere leerlingen van het conservatorium, zoals Bottestini, Pizzetti – gezongen door de sopraan Yuko Murakami – en van Campanini – gezongen door de sopraan Dzenana Mustafic’. Pianist Raffaele Cortesi en de zangeressen zijn opgenomen door één microfoon in een nogal galmende akoestiek. (Tactus TC 820001)