24 december 12014
Erik Visser	in Alles komt goed	| 24 december 12014
Ik ben mijn werkzame carrière begonnen als autonoom kunstenaar. Een fascinerende wereld waar alles wat je doet en maakt overspoeld van betekenis, context en historisch perspectief. Terwijl je daar ook los van moet kunnen zijn. Een dans tussen bewust en onbewust handelen. Een pure vorm van communicatie waar je steeds mee experimenteert je grenzen bij opzoekt en probeert een waarheid te creëren waar het werk werkt.
Het was genieten, het kwam uit mijn tenen. Ik leefde het. Maar de kunstwereld er omheen, waar je het werk moest landen, was star, vol van historische context, gesloten, elitair, ego en geld gedreven. Een regelrechte hindernisbaan voor zowel de potentiële ontvanger en de kunstenaar. Waardoor 99% van het werk nooit gezien wordt hoe goed het ook is.
In 2000 ontdekte ik internetkunst die volledig het tegengeluid bracht. Het was voor 90% collectief, buitengewoon tijdelijk, vaak lelijk tot op het bot, hield zich niet bezig met de conventies van de kunst maar juist bezig met de maatschappij en de wereld van vandaag. Reactionair en opstandig. En open. Geen dichte deuren maar voor iedereen beschikbaar met een internetverbinding.
Voor mij een openbaring en een cultuurschok en de reden om het internet te omarmen. Nu in 2014 zit ik er nog vol vuur in en is de impact van internet op de wereld enorm. Ik ben al een decennia lang geen autonoom kunstenaar meer. Maar de liefde voor de kunst zit diep en slijt nooit. Deze video is een prachtige mix waar oud en nieuw elkaar ontmoeten en laat zien waar de kunst naar transformeert: een buitengewoon vreemd beest die de wetten en normen van ons kijken en ervaren tart en oprekt tot het pijn doet. Heerlijk.