Hoe herken je autisme bij je baby of peuter? - Minimi.be
Home » Baby » Hoe herken je autisme bij je baby of peuter?
Baby 2 Apr 2020 Annemie Vandeweerdt
Heb je een vermoeden dat je kindje een vorm van autismespectrumstoornis (ASS) heeft? Dan kan je maar beter tijdig reageren. Hoe eerder een diagnose gesteld kan worden, hoe beter dat is voor de ontwikkeling van je kindje en de begeleiding van jullie als ouders.
Moet je dan bij het allereerste signaal dat er iets mis kan zijn met je neus in de boeken duiken of een specialist raadplegen? Wij vroegen het aan autismecoach Maïté Van Den Bossche.
Wanneer is er een vermoeden van autisme?
"Natuurlijk kan je het lijstje met ASS-kenmerken afgaan, maar als mama heb je een sterk buikgevoel en weet je zelf heel goed hoe je baby met jou zou moeten communiceren. Loopt dat moeilijk, dan heb je redenen tot ongerustheid. Ik voelde bij mijn eigen zoontje al na een paar dagen dat er iets mis was. Hij wilde me iets vertellen, maar ik verstond hem niet. Daarbij kwam ook nog eens dat hij niet aangeraakt wilde worden. Ik merkte dus al snel dat er iets niet klopte, maar toch luisterde ik niet naar mijn buikgevoel. Dat is een reactie die ouders vaak hebben: ze willen toch eerst eens horen wat men er in de crèche van denkt. Daar gaat het dan misschien wel goed. Dus wachten ze verder, totdat hun kind naar school gaat, om ook daar te luisteren naar de mening van een ander.
Dat is spijtig, want zo gaat er kostbare tijd verloren. Het is immers belangrijk om de diagnose van ASS tijdig te kunnen vaststellen. Enerzijds omdat je je kindje dan kan geven wat hij of zij nodig heeft, want kindjes met ASS hebben andere noden en behoeftes. Maar anderzijds ook voor je eigen gemoedsrust: de reden van het gedrag is niet bij jezelf te zoeken, jij hebt niets verkeerds gedaan."
Er bestaat een checklist voor autisme bij peuters. Een goed idee?
"Natuurlijk kan je de CHAT checklist bekijken als je een vermoeden van autisme hebt. Niet alleen om conclusies te trekken, maar zeker om alerter te worden. Je kindje stuurt misschien duidelijke signalen uit, maar ouders pikken ze vaak niet op. Als je weet welk gedrag gezien wordt als een kenmerk, dan ga je daar beter op leren letten.
Voorbeelden van zo'n signalen zijn:
– Je kindje reageert niet als je zijn of haar naam zegt.
– Hij of zij komt je zelden of nooit spontaan iets vertellen.
– Je baby steekt de handjes niet omhoog als hij of zij gepakt wilt worden.
– Je baby weent heel veel en is ontroostbaar.
– Je baby weent zelden of nooit.
Let wel, er zijn kindjes die deze signalen nooit vertonen en die later toch de diagnose ASS krijgen. Of omgekeerd: het wil niet zeggen dat je kindje ASS heeft als jij één of meerdere van deze 'symptomen' vaststelt. Iedereen heeft immers bepaalde kenmerken van ASS. Je kan pas spreken van een autismespectrumstoornis als er serieuze tekortkomingen op sociaal en communicatief vlak worden vastgesteld en als je daarnaast ook problemen hebt met zintuiglijke verwerking en/of repetitief gedrag, een erge drang naar routine en erg gefixeerde of beperkte interesses vertoont."
Hoe ga jij als autismecoach om met ouders van en kindjes met ASS?
"Ik begin altijd met het geven van massa's informatie en feedback. Ik leg de ouders uit wat ASS is, hoe ze de signalen leren herkennen. Ze moeten bijvoorbeeld het verschil leren zien tussen het ASS-gedrag van hun kind enerzijds en het gedrag dat volgt uit het karakter van hun kind anderzijds.
Het is mijn bedoeling om de ouders zelf om te vormen tot autismecoaches.
Daarnaast probeer ik hen preventief te leren werken: hoe kunnen ze zorgen voor meer structuur en voorspelbaarheid? Hoe kunnen we situaties creëren waarin de prikkels worden weggenomen? Het is mijn bedoeling om de ouders zelf om te vormen tot autismecoaches, want zij maken hun kindje mee in verschillende omstandigheden en omgevingen. Het is niet omdat een kind bij mij leert hoe het moet reageren op een bepaalde situatie, dat hij of zij het daarom ook kan toepassen in het echte leven."
Is het belangrijk om je kind te laten testen op ASS?
"Ik heb al kindjes gezien die overduidelijk ASS hadden, maar waar testen dat niet bevestigden. Dat is heel frustrerend. Hun ouders voelen zich onbegrepen en het kind blijft ondanks het gebrek aan diagnose wel met z'n problemen worstelen.
Als de testen duidelijk uitwijzen dat je kind een autismespectrumstoornis heeft, dan heeft die diagnose wel haar nut in het verdere leven van je zoon of dochter. De leerkracht kan gerichter werken met je kind en er worden gemakkelijker inspanningen gedaan als de diagnose zwart op wit bevestigd staat."