Het is misschien wat vreemd in de rubriek ‘theologische ontwikkelingen’ een korte beschouwing aan te treffen over de mythische god Hermes uit de Griekse Oudheid. Maar waarom zou theologie zich moeten beperken tot datgene wat er binnen de monotheïstische godsdiensten over het Opperwezen gedacht wordt? Overigens zou deze ‘inperking’ tot de monotheïstische godsdiensten in feite al een enorme en welkome verbreding van de huidige theologische agenda betekenen. Deze agenda is namelijk nog erg rond de eigen christelijke godsvoorstellingen geconcentreerd die als unieke uitingsvormen van het enige ware geloof worden beschouwd . Kort geleden verscheen er nog een PKN notitie waarin het bidden met moslims als een probleem werd ervaren. Als de christelijke God enige betekenis heeft in deze wereld, dan toch graag als God voor alle mensen en van allerlei overtuigingen. Het theologisch in beschouwing nemen van de lotgevallen van Hermes, een van de vele goden uit de mythische wereld van de oude Grieken, kan ons in ieder geval voor de kwalijke neiging behoeden om de werkelijkheid al te gemakkelijk in hokjes van ‘goed en fout’ te willen indelen.