Het feminisme van onze kandidaten: Corinne Ellemeet | Femnet
Corinne Ellemeet (foto rechtenvrij)
Het feminisme van onze kandidaten: Corinne Ellemeet
We stelden onze kandidaten voor de Tweede Kamer-verkiezingen wat vragen over hun opvattingen over feminisme. Er kwamen mooie, idealistische en vaak persoonlijke verhalen terug. We zijn er trots op deze met jullie te delen.
Het feminisme van Corrinne Ellemeet, nummer 2.
Feminisme betekent voor mij erkenning voor de kracht van vrouwen. Deze erkenning, waar we nog altijd voor strijden, maakt onze samenleving diverser, sterker, warmer en kleurrijker. Ik geloof trouwens dat je je als echte feminist niet alleen inzet voor het verbeteren van de positie van vrouwen maar ook van anderen die knokken voor een gelijkwaardige positie in onze samenleving. Denk aan mensen van kleur en LHBTI+ mensen.
Ja. Van jongs af aan heb ik me laten inspireren door vrouwen, en heb ik mij willen verdiepen in het werk van vrouwen – ik schreef mijn drie scripties over echte, fictieve en trans-vrouwen: over het werk van de dichteres Ida Gerhardt, over de vrouwbeelden van Conrad Busken Huet, en over gender-outlaw Kate Bornstein.
Ik zie drie grote feministische strijdpunten in de Nederlandse politiek: de hernieuwde strijd over abortus, de nog altijd ongelijke arbeidspositie van vrouwen in Nederland en het gebrek aan vrouwen in de politiek zelf.
Ik heb samen met Lilianne Ploumen een initiatiefwet gemaakt waarmee we de abortuspil bij de huisarts beschikbaar willen maken. En ik heb voorgesteld om de bedenktijd bij abortus af te schaffen.
Verder heb ik het belang van betere zorg voor vrouwen met een postnatale depressie op de politieke agenda gekregen, o.a. met geld voor het verbeteren van deze zorg en voor het lanceren van een campagne om het taboe op postnatale depressie te doorbreken. En ik strijd voor gelijke zorgkosten tussen mannen en vrouwen.
Door de voordracht van de kandidatencommissie van GroenLinks op plek 2 te accepteren kies ik er heel bewust voor om een leidinggevende rol op me te willen nemen binnen GroenLinks en in de politiek. Ik vind het belangrijk en passen bij onze partij om vrouwelijk leiderschap te tonen. Om een voorbeeldfunctie voor vrouwen én mannen te zijn. Ik wil aan jonge meiden en vrouwen laten zien dat de politiek arena ook hún arena is. Wij horen hier thuis en gaan onze feministische stempel drukken op de politiek.
Mijn favoriete feministische boek is The Long Song, geschreven door de Jamaicaans-Engelse Andrea Levy. Het vertelt het verhaal van een tot slaaf gemaakte vrouw in de tijd dat Jamaica de slavernij afschaft. De waardigheid van dit personage, de 'wit' waarmee het geschreven is, en bewondering die dit boek oproept voor deze vrouw in die tijd, met al haar menselijke tekortkomingen, maakt het ongelooflijk goed. Ik heb het twee keer gelezen en kan het iedereen aanraden.
Een paar weken geleden zag ik de documentaire 'Womaen', gemaakt door Anastasia Mikova en Yann Arthus-Bertrand. Een portret van 2000 vrouwen uit vijftig landen, met als rode draad: wat betekent het om vrouw te zijn in deze tijd op zo verschillende plekken op de wereld. Veel onderwerpen komen aan bod, van opleiding tot seksualiteit. Het maakt je zo trots op al die vrouwen, ik voelde verwantschap met ze. En het maakt je bewust van de strijd die we op zoveel plekken met zo velen voeren, om onszelf te zijn en eerlijke kansen te krijgen. Inspirerend.