Na het verlies van onvergetelijke Molly vonden wij het toch wel erg stil….een nieuw huisgenootje werd gevonden: Cooper.
Wat hadden we een moeite om weg te komen, er moest nog zoveel geregeld worden dat ik van alles vergeten ben mee te nemen, vooral voor mezelf.
Groenten en vlees gekocht, lekker aan het brouwen geslagen maar helaas de oosterse kruiden thuis gelaten.
Tot mijn verrassing kwam zij uit de kajuit gestapt in een strak badpak…..mevrouw Walvis trekt zich mooi niets aan van iedereen, zij ging lekker in de zon zitten.
Bij Wijk bij Duurstede (dat ligt in de buurt van Duurstede) het ellendige Amsterdam Rijnkanaal overgestoken.
Van het zware vrachtverkeer hadden we niet veel last, het zijn de speedboten die hoge golven opgooien.
Hij kan snel en goed keepen, al komt hij soms ver uit zijn doel, ook kan hij goed tegen zijn verlies.
Hij vertelde mij wat zwanen doen na de dood van hun partner: ze zoeken een nieuwe partner zodra ze zeker weten dat de oude dood is.
In Lemmer een bijzonder hartelijk weerzien gehad met de mensen die ons vorig jaar zo goed bijgestaan hebben, na Wim’s val.
Vervolgens gezellig en praktisch Steenwijk, daar heb ik Wim een nachtje onder de hoede van Cooper achtergelaten.
Naar de kiosk gegaan en gevraagd of ze de afgesloten beker in een tasje konden doen, dan kon ik dat vasthouden ondanks de krukken. Nee mevrouw, dat doen we niet, veel te gevaarlijk dat hete water.
Na een tijdje was de thee alle inwendige stations gepasseerd en moest ik zo nodig plassen dat ik uitgestapt ben in Lelystad.