Recensie | Richelle Mead – De Alchemisten: Bloedverwanten – Fantasyboeken.org
In Bloedverwanten keert Richelle Mead terug naar de wereld van Academicus Vampyrus, waar Moroi, Dhampier, Strigoi en Alchemisten rondlopen. Speelde in die reeks de dappere, felle Dhampier Rose Hathaway een hoofdrol, deze nieuwe reeks draait om Alchemist Sydney Sage, die een bijrol speelde in de Academicus Vampyrus-reeks. Ze loopt het gevaar heropgevoed te worden na haar vermeende hulp aan Rose. Samen met Keith, een jongen die door Sydneys vader op handen gedragen wordt en door Sydney zelf verafschuwt, wordt ze verantwoordelijk voor de bescherming van Jill Mastrano. Jill is de zus van de pas gekozen Moroi koningin Lissa en zonder Jill kan Lissa volgens de wetten van de Moroi geen koningin zijn. Lissa's tegenstanders zouden dus een goede slag kunnen slaan als ze Jill uit de weg ruimen. Daarom duikt Jill onder op een kostschool in het zonnig Palm Springs. Sidneys voornaamste taak is het verborgen houden van de Moroi, Dhampiers en Strigoi voor de mensenwereld. Door de strenge opvoeding van haar vader vraagt Sidney zich voortdurend af of zij dat wel goed doet. Gaat ze niet te vriendelijk met haar niet-menselijke gezelschap om, doet ze wel genoeg, vallen zij en haar gezelschap ze niet te zeer op binnen school? Als zij nu nog hulp van Keith kreeg, maar die lijkt haar alleen maar tegen te werken. Langzaam komt Sydney erachter dat Keith hiervoor misschien wel redenen heel andere redenen heeft dan ze in eerste instantie dacht.
Richelle Mead laat zien dat ze weliswaar lekkere wegleesboeken zonder bijzonder veel ingewikkelde diepgang schrijft, maar het vak van auteur wel bijzonder goed beheerst. Al vanaf de eerste pagina is bouwt ze verder op het karakter van Sydney en dat doet ze goed. Sydney verandert ondanks de bekende omgeving en de bekende bijpersonen niet in een tweede Rose: het is echt Sydneys verhaal. Een verhaal vertellen kan Mead goed. Na een korte introductie van wie, hoe, wat en waarom zit de vaart er al snel in.
De serie is zelfstandig te lezen, zonder de Academicus Vampyrus gelezen te hebben. Maar het is wel een stuk leuker als je die serie al kent en meegeleefd hebt met de Dhampiers en Moroi die hier terugkeren: Eddy, Jill en Adrian. En als je Academicus Vampyrus hebt uitgelezen en vond dat Adrian er wel heel bekaaid vanaf kwam, wil je Bloedverwanten gewoon niet missen.
Een vlugge blik op de website van Mead laat zien dat er ook in deze reeks zes boeken gepland zijn. Spannend, spannend, spannend. Een doorlezer tot op de laatste pagina.