Durf te dromen - Guus Zijlstra Coaching
BlogHier en NUHooggevoeligheidHoogsensitieve kinderenHoogsensitiviteitHSPRaakbaarSucces
Geplaatst 24/09/2019 31/01/2020 Guus Zijlstra
Het gebeurde tijdens het gebruikelijke fietsrondje. Het speelde al een tijdje in mijn hoofd, gevoelig of hooggevoelig, wat betekent dat eigenlijk voor mij? Ik spreek liever van het hebben van een gevoelige aard, met dank aan Janneke van Olphen voor deze mooie verwoording. Als ik terugkijk op mijn leven dan is een rode draad mijn enorme fantasie en voorstellingsvermogen. Op school noemden ze dat snel afgeleid zijn en slecht kunnen concentreren. Ik was vaak in parallelle werelden en beleefde deze ook erg intens. Ik kan nog moeiteloos dromen uit mijn kindertijd terughalen. Sowieso beleef en beleefde ik alles erg intens. Ik kan soms ergens lopen en plotseling worden overvallen door een bepaalde geur die mij in een klap terugwerpt naar de crèche waar ik als peuter kennismaakte met deze geur. Dit inclusief het gevoel dat ik daar toen bij had. Vervolgens ga ik over van de ene associatie naar de andere en voordat ik er erg in heb zit ik zo in mijn hoofd dat ik uit het moment ben. Het gevoel hierbij overweldigd te worden door mijn eigen gedachten en gevoelens.
Dit was soms lastig voor mij als kind, maar ik begon hier pas echt last van te krijgen toen ik ouder werd en het dromen en fantaseren minder werden geaccepteerd door mijn omgeving. Als kind kom je toch makkelijker weg met dagdromerij en fantasie. De middelbare school werd een ware beproeving, ik had aardig wat tijd nodig om te acclimatiseren. Ik herinner me het eerste jaar brugklas nog, waarin ik vaak als ik thuis kwam van school, letterlijk gestrekt ging op de keukenvloer, zo moe was ik. Dat gecombineerd met elke dag 20 km fietsen van en naar school, eiste dat eerste jaar zijn tol. Terugkijkend begrijp ik heel goed wat hier gebeurde. Ik deed veel nieuwe indrukken op, mijn hoofd draaide overuren, veel details werden vastgelegd. Tegelijkertijd was daar de angst om buitengesloten te worden en dus was ik heel erg hard bezig om aardig gevonden te worden. Dit kost een berg energie, geen wonder dat ik me vaak moe voelde bij thuiskomst. Daar kon ik ontladen en weer mezelf zijn.
Terug naar mijn ritje op de fiets, ik dacht hier dus aan terwijl ik mezelf afwees op het gebrek aan focus. Waarom vind ik het soms toch zo lastig om me te focussen op iets. Ook nu gebeurt het me nog wel eens dat ik me laat overweldigen door gedachten en gevoelens. Hierdoor niet met volle aandacht in het hier en nu zijn. Het grote verschil met vroeger is dat ik me steeds sneller bewust ben van afleidende gedachten en verhalen. Hierdoor besef ik dat ik een keuze heb mee te gaan in een verhaal of mijn aandacht te richten op het hier en nu. Bijvoorbeeld door me te richten op het gevoel in mijn benen, die tijdens het fietsen de trappers rond doen gaan, of op de rijwind die ik tegen mijn gezicht voel en de bomen die ik zie als ik ze passeer. Lang leve mindfulness.
Ik kwam uiteindelijk thuis en mijn vrouw vertelde over het gesprek dat ze met mijn zoon had gehad. Om hem te helpen zich uit te uiten gebruiken we een set speelkaarten met daarop afgebeeld de leden van de innerlijke familie (voor meer info kijk bij mijn masterclass van 31 oktober). Hij had die dag een kaart van een dromerig meisje gekozen. Dit omdat hij soms in de klas aan het dromen was en hierdoor moeite had met opletten. Ik vertelde mijn vrouw gelijk van mijn overpeinzing over hetzelfde thema en merkte dat ik was geraakt door dit verhaal van mijn zoon. Waarom? We waren allebei op hetzelfde moment met het thema in de weer geweest! Verder deed het me denken aan mijn eigen lagere schooltijd en mijn worsteling met leerkrachten en het onbegrip om me heen…Toeval? Ik geloof het niet.
Waarom leren we onze kinderen op school niet omgaan met de kracht en schoonheid van het creatieve? In plaats van zo eenzijdig de focus op cognitie te leggen! Zonder dromen en fantasie waren de grootste en meeslependste uitvindingen van de mensheid nooit gedaan. Zonder dromen en fantasie was Einstein nooit op de relativiteitstheorie gekomen.
Waar ga ik heen met dit verhaal? Ik zou graag willen leven in een samenleving die zich meer bewust is van de kracht en mogelijkheden die juist liggen in ons onderbewustzijn. Het benutten van talenten en kwaliteiten die samenhangen met wie we in essentie zijn. Tuurlijk is het handig dat we talen leren en goed leren rekenen, maar leren we ook ons bewust te worden van wie we zijn? Met de creatieve en verbindende talenten die daar mee samenhangen en vaak worden geassocieerd met (hoog)gevoeligheid? In een wereld die steeds verder verhard en sneller draait verliezen we langzaam het contact met elkaar en onze natuurlijke leefomgeving. We verbinden ons met elkaar niet om wat we goed kunnen, maar om wie we zijn. Zelfrealisatie begint bij durven dromen!
Wil jij meer weten over (hoog)gevoeligheid via mijn prikkelende interactieve masterclass?
Donderdagavond 20 februari 2020 Sassenheim (ZH)
aandacht0bewustzijn0cognitie0dromen0essentie0focus0geluk0GZ Coaching0GZ Coaching en training0hooggevoelig0hoogsensitief0HSP0Innerlijke familie0meditatie0regie0schoolsysteem0verbinden0zelfrealisatie