Allereerst wil ik namens Rob en mij iedereen nog een heel gelukkig, gezond en fantastisch 2015 toewensen. Hopelijk brengt het iedereen alleen maar goeds.
Het eerste tripje van het jaar heeft Rob alleen gemaakt. Hij heeft een lekker ommetje op de fiets gemaakt. Toen hij bij een watertje hier vlakbij kwam, keek hij zijn ogen uit. Er zwom een mannetje grote zaagbek rond! Die hebben we hier in de buurt nog nooit gezien.
Wat een prachtige diertjes zijn dat! Als je goed kijkt zie je hoe hij aan zijn naam komt, hij heeft kleine vlijmscherpe tandjes.
Toen Rob van zijn verbazing bekomen was, zag hij een volgende verrassing. Jawel, een ijsvogeltje! Hihi, en dat allemaal vlak bij huis! Wie had dat kunnen verzinnen.
Als dit een voorbode is voor dit jaar, dan ben ik heel benieuwd naar wat we allemaal gaan zien en beleven. Hoewel… het is niet allemaal even mooi. Vlakbij winkelcentrum Kronenburg liep deze jongen, een bruine rat…
Tja, het is ook een levend wezen, maar ik moet er niet aan denken dat er eentje op ons balkon zou zitten. Nee, dank je wel!
Helaas zit het weer de laatste tijd nog steeds niet mee. Maar vandaag was er ineens een zonnetje, dus zijn we samen naar het ijsvogeltje gaan kijken. Het is al een tijd een grote wens van mij om een ijsvogeltje op de foto te zetten, dus ik wou deze kans niet laten lopen. Maar hopen dat het diertje mee wil werken.
Toen we bij het watertje kwamen, was het een uitgestorven boel. Geen eendjes of wat dan ook te vinden. Aan de wandel dus en in de tussentijd de overkant van het water afspeuren. Eindelijk aan het einde zien we iets tussen de takken van de struiken… het ijsvogeltje!
En daar heb ik zo maar mijn eerste redelijke foto van de "blauwe schicht". Het is een foto van veraf, het beestje zat nu eenmaal aan de overkant van het water. De volgende foto's geven een indruk van de afstand.
De andere kant is helaas niet te bereiken, dus we moeten het met lange afstand foto's doen.
We hebben genoten van deze kleine dame. Hopelijk blijft ze hier zitten. We hebben een tweede ijsvogeltje gehoord, maar niet gezien. Maar het geeft natuurlijk wel hoop dat dit hun vaste verblijfplaats gaat worden. We gaan het in de gaten houden.
Na ons bezoek aan dit prachtige vogeltje hebben we nog een rondje gereden. Bij Kamervoort, achter Huissen, zagen we een slechtvalk in een hoogspanningsmast zitten. Ja hoor, onze eerste slechtvalk van 2015 hebben we ook op de foto!
Hoeveel zullen we er dit jaar voor de lens krijgen?
Het heeft weer gesneeuwd! Niet zo heel veel, maar het is hier en daar nog een beetje wit. Dat moesten we dus maar weer op de Hoge Veluwe gaan bekijken. De eerste indruk was in ieder geval goed, we kregen een mooie sfeer te zien.
De dieren werkten vandaag ook lekker mee, bij de Wildbaan liep namelijk weer een kudde moeflons.
Het is toch altijd een feestje om de moeflons te zien.
Bij het Zwarte Veld liep een groep van tien herten. Wow, zo mooi in de nevel!
Wat was dit fantastisch om te zien! De heren waren ook zo heerlijk rustig. Helaas staat de tijd niet stil. Het werd al snel donkerder, dus besloten we naar huis te gaan.
Maar ja, als je dit dan ziet, moet je toch even stoppen en er een foto van maken!
En weer is het wit buiten! Vanmorgen vielen er grote sneeuwvlokken gestaag naar beneden. In een mum van tijd lag er een mooie witte deken. Prachtig om te zien! Hoewel niet iedereen dat met mij eens was… Deze houtduif, die ik door het raam gefotografeerd heb, had daar waarschijnlijk hele andere gedachten over.
Hij/zij ziet er tenminste niet echt vrolijk uit.
Vanaf het balkon konden we ook mooie plaatjes maken.
Maar voor de echt mooie plaatjes moet je natuurlijk naar buiten. Dus op naar de Hoge Veluwe! Het was wel de vraag of we nog sneeuwfoto's konden maken, want de dooi viel al spoedig in. Thuis zagen we de klodders sneeuw al van de takken af vallen. Op de Hoge Veluwe lag flink wat sneeuw, maar ook daar begon het al minder te worden.
Het is wel een schitterend gezicht zo. Maar ook de dooi geeft een mooi beeld. In het zonnetje zie je het in het bos "regenen" en de druppels aan de takken schitteren je tegemoet.
Wat een prachtig gezicht! Ik moet er trouwens wel eerlijk bij vermelden dat Rob vandaag mijn camera vaker vast heeft gehad als ik. Moet ook eens kunnen toch?
De viervoeters lieten het vandaag afweten. We hebben geen hert of moeflon gezien. Ach, we zijn de laatste tijd al zo verwend door ze. Maar vandaag hebben we wel weer een tijdje van een groep vinkjes kunnen genieten. Helemaal leuk werd het toen we er ook nog een paar kepen tussen ontdekten.
Zo zie je dat je de Hoge Veluwe iedere keer op een andere manier beleeft. Dat maakt het zo leuk om er telkens weer heen te gaan.