Kia Rio - Suzuki Swift Vergelijkende test - AutoWeek
Aan de sportieve line
Het komt steeds vaker voor dat merken een sportieve 'line' aanbieden. Wel de uitstraling, niet de prestaties. Kia noemt het GT-Line, terwijl Suzuki voor de Swift de Sportline heeft ontwikkeld. Voor beide geldt: het draait uitsluitend om het uiterlijk vertoon.
Een snelle blik zou je het idee kunnen geven dat er een echte Swift Sport staat. Met de dikkere bumpers, dubbele uitlaat en 17-inch wielen imiteert de nieuwe Swift Sportline aardig het echte werk. Toch blijft het bij uiterlijk vertoon; aan de techniek verandert namelijk niets. Geen extra vermogen, geen andere schok- dempers en ook geen verlaagd onderstel. Zelfs de uitrusting komt exact overeen met de Select, de basis van de Sportline. Kia gaat met de Rio iets voortvarender te werk. Ook hier geen technische wijzigingen, maar de GT-Line heeft naast een sportiever uiterlijk wel een boel extra uitrusting ten opzichte van een DynamicPlusLine.
Van meer uitrusting wordt de Rio echter geen dynamischer auto. De grens van de grip komt te vroeg in zicht om van een echt sportieve auto te spreken en daarbij geeft de besturing wel erg weinig door. Daardoor ben je als bestuurder altijd net te ver van de actie verwijderd om echt stuurplezier aan de Rio te beleven. Toch rijdt de Rio helemaal niet onprettig. De auto voelt mooi stabiel aan en hoewel de koets zich echt even moet zetten voor de bocht, blijft hij daarna keurig de ingezette lijn volgen. Eventueel slecht asfalt brengt hem niet van de wijs. Het is een goedmoedige auto met vrij veel comfort. Geluiden van het onderstel worden beter buiten gehouden dan in de Swift. Al met al best een prettig rijdende auto, maar echte GT-capaciteiten zouden we hem niet willen toeschrijven. Daarvoor ontbreekt het de stuurinrichting aan precisie. Je blijft altijd een beetje in het ongewisse over hoeveel meer de voorbanden nog kunnen hebben.
Dat ligt bij de Suzuki Swift anders, al heeft dat ook hier niet veel met de Sportline te maken. Nee, de basis van de Swift is al veel meer gericht op rijplezier. Het geheim daarvan is het erg lage gewicht. Slechts 840 kilo hoeft er van richting te veranderen. Dat maakt de Swift tot een erg gewillige auto om de bocht om te gooien. Heel even rolt het gewicht naar de buitenste wielen en dan is het een kwestie van vasthouden. Omdat de middelpuntvliedende kracht minder vat krijgt op deze vlieggewicht, liggen de bochtsnelheden een stuk hoger dan je op basis van de vrij softe vering zou denken. Net als de Rio zal de Swift de gemiddelde GTI-rijder geen angstzweet ontlokken, maar de Suzuki biedt hem wel een hoop rijplezier.