We weten dat tijd geld is, maar kunnen we alsjeblieft even de tijd nemen om ons af te vragen waarom de universiteit zich gedraagt alsof het business as usual is? Als studenten niet even as usual kunnen presteren maar dat wel van ze wordt verlangd, als docenten extra stress ervaren van een pandemie, als we allemaal heel veel tijd achter onze laptops moeten doorbrengen zonder dat we het gevoel hebben hier veel van op te steken, wanneer vinden we dan tijd om toe te geven dat dit niet meer vol te houden is?
Bij ASVA krijgen wij dagelijks de vraag van wanhopige studenten of er begrip van de universiteit gaat komen. Een schorsing van onderwijs, een statement dat alle docenten, solidair of niet, redelijk zijn met uitstel, verlenging of schorsing van deadlines, een statement dat studenten niet lager dan het gemiddelde van vorig semester zouden kunnen scoren, in elk geval iets? Natuurlijk is de UvA bezorgd om de internationale studenten die volgend jaar in kleinere getallen zullen aantreden, dat is het verdienmodel, maar toch vragen we ze nu even te geven om de studenten die er al zijn.
Studenten en docenten zijn geen machines, geen opbrengst, maar moeten nu tijdens een pandemie, die nog lang niet voorbij is, keihard doorwerken. Uiteindelijk is de coronacrisis in ieder geval in staat geweest om, wat wellicht voor velen al glashelder was, aan de kaak te stellen dat deze manier van elkaar en onszelf behandelen niet duurzaam is, en het hoog tijd is voor verandering. Onze oproep is: denk nu even niet aan ‘business as usual’, dit werkte voor de crisis al niet en nu al helemaal niet. Sterker nog, het gaat ons in de toekomst alleen nog maar meer problemen ‘opleveren’…

Je straalt effortless stijl uit in deze hoodie van biologisch katoenen fleece met iets verlaagde schouders en een stoere Tommy-badge.

Overtrek en kussensloop van het merk Jollein van de collectie Cirkel in de kleur turquoise. Uw (B)engel kan heerlijk slapen met dit dekbedovertrek. Dit dekbedovertrek is geschikt voor een juniorbed.
Hoofdbeschermer van het merk Jollein van de collectie Blossom in de kleur aqua. Deze hoofdbeschermer is voor de bescherming van (B)engels die veel draaien en woelen in hun slaap. De hoofdbeschermer kunt u eenvoudig bevestigen aan de spijlen van het ledikantje.

Tot en met de finaledag van aanstaande zondag is Eindhoven dezer dagen het strijdtoneel van het WK RoboCup. 2500 deelnemers uit veertig landen gaan de competitie aan met reddingsrobots, servicerobots en voetbalrobots.
Achter een puinhoop van stenen staat een auto met het linkerportier open. Zit er nog een slachtoffer in of niet? Een Japanse reddingsrobot zet zijn rupsbanden in beweging en klautert de stenen op. Hij wankelt even, maar vindt zijn evenwicht. De robot reikt met een lange arm naar het portier en zoekt met zijn camera-oog in de auto. Nee, geen slachtoffer te bekennen. Reddingsrobot Kenaf van de Tohoku Universiteit in het Japanse Sendai is aan het trainen op het Eindhovense WK-parcours. Terwijl voetbalrobots de meeste aandacht trekken, zijn het de reddingsrobots die het dichtst bij praktische toepassingen staan. Ideaal voor gevaarlijke klussen in rampgebieden.
De Portugees Gabriel Lopes, universitair docent intelligente robotica van de TU Delft, zit in de organisatie van het wereldkampioenschap voor reddingsrobots. Hij legt uit hoe het WK werkt: “De reddingsrobots moeten slachtoffers vinden in diverse nagebootste rampsituaties. Als slachtoffers gebruiken we trouwens poppen. De robots moeten de omgeving en gebouwen nauwkeurig in kaart brengen en uitzoeken hoe de slachtoffers er aan toe zijn. Bij een echte ramp is het belangrijk dat de robot menselijke hulpverleners informeert waar ze slachtoffers kunnen vinden. De reddingsrobots krijgen cijfers voor alle onderdelen van het zoek- en reddingswerk.”
De reddingsrobots kunnen op afstand met een tablet of zelfs met een virtual reality-helm worden bestuurd, maar ze kunnen ook geheel autonoom opereren. Ook bij een echte ramp is er namelijk lang niet altijd radiocontact met een menselijke operator mogelijk.
Hoe goed presteren de reddingsrobots? Lopes: “In de afgelopen jaren is grote vooruitgang geboekt met het in kaart brengen van de omgeving. Dat is een gigantische uitdaging omdat het terrein na een ramp letterlijk en figuurlijk zo’n puinhoop is. Alles ligt in ongebruikelijke hoeken op en tegen elkaar aan. Modder en stof ontnemen het zicht. Steekt daar een hand uit, of is het toch een stuk steen? De kaarten die de robots tegenwoordig van hun omgeving maken zijn goed bruikbaar voor hulpverleners. Software die voor RoboCup-reddingsrobots is ontwikkeld, ligt aan de basis van de beste software die nu verkrijgbaar is voor het in kaart brengen van omgevingen.”