Als je vanuit Teheran naar het zuiden reist, moet je stoppen in Isfahan. Deze keer had ik een duidelijke missie. Ik wilde met zoveel mogelijk tapijthandelaren en enthousiastelingen spreken als ik aankon. Al snel kwam ik Ali tegen. Hij is een jonge Iraanse man die in de toekomst een hostel wil runnen. We hingen rond, hij liet me delen van de stad zien die ik nog niet eerder had gezien.
Op een avond reden we in cirkels door Isfahan. Dit is een gangbare praktijk onder mensen in Iran die een plek nodig hebben om te chatten of privé samen te komen. Ik was verbaasd en een beetje bang voor de rijvaardigheid en het gemak waarmee Ali een goed gesprek combineerde met snel en wendbaar rijden.
In onze gesprekken merkte ik dat het niet alleen de hoogopgeleide of gespecialiseerde tapijthandelaren waren die bepaalde verhalen over tapijten hadden. Ali was geen tapijtexpert, maar hij had nog steeds veel over hem te zeggen. Veel later vroeg ik Ali om een ​​verhaal over tapijten te schrijven:
Als tapijtliefhebber heb ik veel handgemaakte tapijten gezien met lange en interessante achtergrondverhalen. Voor deze tekst heb ik gekozen wat ik het leukst vond. Ik kocht dit tapijt (foto 1) 2 jaar geleden. Voordien had ik een 2 * 3 meestal witte Naein-deken die mijn hele kamer bedekte. Uiteindelijk was ik de witte kleur een beetje beu en had ik wat andere kleuren in de kamer nodig. Het nieuwe vloerkleed heeft trouwens een afmeting van 1,9 * 1,05. Het is kleiner, maar op die manier helpt het het tapijt zich beter te laten zien in mijn kamer van 7 vierkante meter.
Dit vloerkleed heet een Balouch, het is een Salar Khani vloerkleed, om precies te zijn. Balouchi verwijst naar de Balouch-stam. Onder de Balouch-stam bevinden zich een aantal stammen, waaronder Arabische, Koerdische, Lorse, Turkmeense en misschien anderen.
In de afgelopen eeuwen begon de nomadische levensstijl onder de stammen te veranderen. Velen van hen besloten een verblijfplaats te kiezen voor een langere periode, in plaats van constant te migreren. Langzaam verhuisden ze naar de steden. Daarbij behielden ze enkele van hun kostuums, overtuigingen en manieren.
In de steden begon de Salar Khani-stam aan hun nieuwe leven. Tegen het begin van de 20e eeuw waren ze verspreid over Khaaf en vestigden ze zich daar. Ze behielden hun Balouchi-dialect en begonnen tapijten te produceren die hun achtergrond en geloof vertegenwoordigden. Maar wat waren hun overtuigingen? Hoe dachten ze?