Dating blog van 50plusmatch.nl: Het Leven
Ons leven is gericht op de toekomst. We willen alleen maar vooruit. Wij als 50plusmatchers hebben allemaal een groot deel van het leven al geleefd en beleefd. Onze gelukkige, maar ook verdrietige momenten zijn opgeslagen in onze herinneringen. Dat is mooi en dat koesteren we ook, echter de toekomst wacht op onze invulling daarvan. We maken plannen, soms ook al voor de jaren die nog moeten komen. Hier op 50pusmatch hopen we, voor de tijd die ons nog rest, weer iemand te vinden als aanvulling voor ons verdere leven. Ons leven van nu speelt zich af in een geweldig goede tijd. We leven langer, goede medische zorg, prima onderwijs. Wel maken we ons zorgen over de klimaatverandering, oorlog, terroristische aanslagen, armoede, enz.. De ontwikkelen van de technologie gaan razend snel. Zeker voor de senioren van 75plus en ouder is het bijna niet meer te behappen. Vooral de snelheid van veranderingen speelt hen parten. Dikwijls wordt dan de opmerking geplaatst: "Vroeger was alles beter". "Die goeie oude tijd"! Maar was dat ook werkelijk zo? Tijdens mijn tienerjaren (de jaren van de Flower Power) hoor ik nog mijn vader verzuchten dat hij terug naar vroeger verlangde. In zijn beleving was het toen rustiger en waren er niet zoveel veranderingen. Ik denk dat de tijd zich steeds herhaalt. Ik zou het mijn voorouders nog wel eens willen vragen.
Wat ik opmerkelijk vind is, dat onze kinderen thans leven in een maatschappij waarin men vooral gelukkig moet zijn. "Het leven is FANTASTICH en alles moet leuk worden gevonden". Zou men het geluk nog wel kunnen vinden in de gewone dingen, vraag ik me wel eens af. Men moet zo nodig verre reizen maken, foto's daarvan tonen, kunnen verhalen over geweldige feesten. Het weekend moet gevuld worden met allerlei bezigheden. "Quality time voor het gezin". Wordt er daarbij niet voorbij gegaan aan het gewone gelukkig zijn? Dat men in gewoonheid en rust ook het plezier kan vinden? Daar staan ze in de gehaaste maatschappij van nu weinig, of niet bij stil vermoed ik.
In mijn beleving schieten ze ook door naar het individualisme, het ikke. "IK kan het allemaal wel alleen". Wat is er op tegen om je verdrietigheden, je teleurstellingen met anderen te delen? Je ontvangt er juist begrip en liefde door. Waardoor en waarom het individualisme is ontstaan, is mij een raadsel. Als verklaring zou ik kunnen bedenken, dat het te maken zou kunnen hebben met de vele communicatiemiddelen die er voorhanden zijn????
Er wordt voornamelijk gecommuniceerd per berichtjes op de telefoon. Een WhatsAppje is zo verstuurd, waardoor tijd en moeite blijft bespaard om een gesprek te voeren. Persoonlijk ervaar ik dat in sommige gevallen als onprettig, vooral wanneer er situaties gemeld worden die je beroeren. Ik pak dan toch de telefoon en ga in gesprek, want ik wil mijn gevoel laten horen en ook de intonatie waarnemen van degene die het bericht verstuurde. WhatsApp is er om eenvoudige en korte berichtjes te sturen, daar is het prima geschikt voor. Zo'n 6 jaar geleden werd mij, door mijn schoondochter, aanbevolen om ook een smartphone te nemen. Dat is makkelijk en kunnen we Appen was haar argument. Nadien zijn er nog maar weinig werkelijke gesprekken per telefoon gevoerd. Ik blijf het onpersoonlijk en een kilte vinden die in onze levens is binnengedrongen.
Dankzij de technologie zijn we nu in staat om als 50 plussers op digitale wijze met elkaar te communiceren. Het is toch geweldig dat we ons leven kunnen verrijken met iemand die we gevonden hebben op deze virtuele site. Dat we in een tijd leven waarin het normaal wordt gevonden dat senioren op latere leeftijd niet zijn afgeschreven wat betreft liefde, genegenheid en intimiteit. Verliefd zijn stopt niet op oudere leeftijd. Gelukkig is die bewustwording in algemeenheid er nu ook.
Ik geniet van het leven in deze tijd. De verdergaande ontwikkelingen, de veranderingen die daar mee gepaard gaan, ik wacht het in volle nieuwsgierigheid af. "Die goeie oude tijd".? Dat is geschiedenis.