Verhalen uit de hospice - Hospice Schagen
ingevoerd op 07-02-2019
Gasten kunnen nachten wakker liggen. Van de pijn, of iets anders wat onrust geeft. De vrijwilligers zijn er dan om te helpen. "En dan voel je de zorg van hen. En dat geeft al een stuk rust en pijnvermindering."
Ik had gisteravond erg veel pijn en moest daardoor huilen. En dat hoort niet bij mij. Ik heb moet leren om te huilen. Ze kwamen met zorg en ook dat pilletje heb ik gekregen, maar niets hielp. En ik heb ook nog iets van een ander pilletje gehad, om tot rust te komen. Maar om tien uur sliep ik nog niet. En tien uur is natuurlijk een normale tijd. Maar als ik naar bed ga, dan slaap ik meteen, want ik ben een hele goede slaapster. Maar gisteravond niet. Ik wist ook niet hoe ik moest liggen van de pijn. En ze probeerden al het kussentje hier en een kussentje daar. En dat ze dan toch de tijd eraan besteden om te helpen. Om even wat te zeggen en even nog eens een keer de deken lekker neer te leggen. Een persoonlijke aandacht is het. En dan zeggen ze even een bemoedigend woordje: 'Het komt goed, ga lekker liggen.' En tegen half elf ben ik in slaap gevallen.
En dan slaap ik en dan lig ik in één houding. En dan word ik wakker en verga ik van de pijn van het liggen. Zeg maar van tien uur af, dat je in bed ligt, en ik werd tegen half negen wakker.
En dan komen ze binnen om een kopje thee te brengen en dan zijn ze zo lief en zo aardig voor je. En bezorgd. En ze zei: 'Zullen we u eerst gaan douchen en dan eten?' En dan hebben we eerst gedoucht en gedaan en zo worden de spieren wat warm. En dan voel je de zorg van hen. En dat geeft al een stuk rust en pijnvermindering.
Het is alleen al pijnverzachtend als ze aandacht aan je schenken."
Dit is een van de vele verhalen die gasten, vrijwilligers, huisartsen en naasten uit heel Nederland delen op de site https://www.levenseindeverhalen.nl/.
Wij tekenen er zo nu en dan een op. Om te delen, om weer even stil te staan bij het leven en de dood.