09. Ow nee, ben jij een single mommy?! / Blog | eigenwijsmeisje.nl
De laatste tijd krijg ik dit steeds vaker te horen en ik moet heel eerlijk zeggen dat ik dit heel negatief vind klinken, terwijl ik dit totaal niet als negatief ervaar!
Ja, ik ben alleenstaande moeder maar daar heb ik ook zelf voor gekozen. En tuurlijk is het zwaar, maar ik denk dat iedereen een andere definitie van "iets zwaar vinden" heeft.
Ik ben van mening dat als het koppel niet werkt en je als ouders zijnde niet samen kunt zijn, dat je er beter voor kunt kiezen om apart verder te gaan. Juist in het belang van de kinderen, spanning is voelbaar en dit kan veel schade opleveren voor later.
Wel is het belangrijk dat er vanuit beide kanten geen hoop meer is en dat er is uitgesloten dat een relatie er niet meer in zit.
En ik vind echt dat wij als vrouwen onze uiterste best moeten doen om te zorgen dat de papa in beeld kan blijven zonder dat wij daar iets achter zoeken.
Laat je niet leiden door emotie, maar denk goed na over wat goed is voor jullie kind.
But there she is, "Char the single mommy".
Ik werk 24 uur en Elay gaat deze uren naar de kinderopvang. Hij vindt het hier harstikke leuk, de medewerkers zijn super lief en ik heb heel goed contact met ze.
Naast dat ik 24 uur werk, schrijf ik blogs, maak ik content voor social media, ben ik vertegenwoordiger van Fm World, begeleid ik mijn eigen Fm team en help ik bij de kledingboetiek She Clothes.
Dit doe ik allemaal op de momenten dat Elay slaapt of dat hij zelf even aan het spelen is.
Ik ben zelf heel veel met hem bezig, we oefenen met kruipen, we zingen liedjes, doen vele dansjes door het huis, spelen samen met de blokjes, de bal en kleurenringpiramide. Ohja, en knuffelen! Elay is echt een knuffelbeertje.
Over het algemeen doe ik samen met Elay boodschappen. Dan gaat Elay in zijn buggy en lopen we lekker naar de supermarkt. Mocht ik echt veel en grote boodschappen nodig hebben dan doe ik dit voordat ik Elay ophaal van de opvang. Af en toe is het wel een uitdaging om de boodschappen en Elay (met maxi cosi) mee naar boven te nemen.
Op maandag haal ik altijd eten op bij mijn moeder, zij kookt dan en als ik Elay van de opvang heb opgehaald dan kan ik dit meteen ophalen en dan doorrijden naar huis.
Als we thuiskomen dan spelen Elay en ik eerst nog even samen en dan ga ik hem wassen en zijn pyama aantrekken. Vervolgens kan Elay nog even zelf spelen op de mat en warm ik mijn eten op. Als ik klaar ben met eten, krijgt Elay nog een flesje en gaat dan lekker om 20:00 uur naar bedje. Dan heb ik tijd om het huishouden te doen, even de vaat opruimen, was te doen en nog snel even stofvegen en swifferen. Dan is het tijd om de spullen voor de volgende dag klaar te zetten en meestal ga ik daarna zelf ook lekker in bed liggen.
Meestal slaapt Elay tot de volgende ochtend 06:30 uur door, maar er zijn ook nachten dat hij niet kan slapen, te veel prikkels heeft gehad of een sprongetje heeft en mij dan nodig heeft. Deze nachten zijn soms wel vermoeiend, vooral omdat de wekker om 06:30 uur gaat. Maar voor Elay is het vaak zwaarder als voor mij dus ik probeer hem zo goed mogelijk te troosten en lekker bij mij in bed te laten slapen.
Op de dagen dat ik vrij ben doe ik in de ochtenden meteen het huishouden.
Uiteraard blijf ik op deze dagen wel iets langer in bed liggen als normaal en kijk ik dan ook altijd even samen met Elay tv in bed. Soms is het wel even puzzelen hoe je alles het beste kunt doen, maar een duidelijke planning en structuur helpt enorm.
Naast deze dagelijks taken heb ik ook nog eens een grote familie, een grote vriendenkring en vele oude en huidige collega's die maar al te graag met mij en Elay willen socializen. Dit is wel een dingetje waar ik af en toe moeite mee heb. Ik hou enorm van mensen om mij heen en ik ben altijd wel in voor gezelligheid alleen kan ik mijzelf niet in 100 stukjes splitsen.
Sinds een maand of 3 heb ik besloten te doen waar ik mij goed bij voel. Ik heb geen zin om anderen te pleasen omdat zij mij of Elay graag willen zien. Het gaat erom dat Elay het fijn heeft en dat ik op mijn vrije momenten kan doen wat ik leuk vind om te doen.
De mensen die ik om mij heen heb steunen mij in alles wat ik doe. Mijn moeder is geregeld bij ons en een keer per week komt mijn oma gezellig eten en soms zelfs logeren. De ene keer gaan we gezellig samen wandelen met Elay en de andere keer spelen we samen thuis met hem. Ook mijn nichtjes logeren geregeld bij ons, super gezellig! En dit zijn dan ook de momenten dat ik af en toe even snel alleen naar de winkel ga, dat ik net wat langer onder de douche kan staan als normaal, of even zelf mijn manicure kan doen.
Ik voel me vrij, ik voel me sterk en naast dat ik mama ben heb ik ruimte om te doen wat ik leuk vind. Ik voel me letterlijk "in controle".
En natuurlijk wat ik in het begin al schreef voor de ene is het zwaarder als de ander.
Maar hoe mooi is het als je dit juist als kracht gaat zien om een nog mooier en positiever liever te creëren?