Ervaringen met Haptotherapie tijdens de zwangerschap
Anke: Twee eerdere zwangerschappen zijn niet goed verlopen. Ik wilde graag met dit kindje contact maken, maar ik durfde het niet, bang om ook dit kindje weer af te moeten staan. Rian heeft ons hier heel betrokken in bijgestaan. Ze heeft voelbaar gemaakt dat ook dit kindje recht heeft op onze liefde, op contact. Ook dit kindje mag nu al gezien en gevoeld worden, ook dit kindje mag hoe dan ook, nu al bij ons horen…
Miriam: Ik had veel last van harde buiken. Ik heb ervaren hoe belangrijk het is om te leren luisteren naar deze signalen. Ik leefde ook gewoon door zoals ik gewend was, zonder echt te beseffen dat dit nog ongeboren kindje tijd, energie en ruimte van mij vraagt. Dit besef heeft me leren luisteren naar wat mijn lichaam me aangeeft. Het mooie is dat ik daardoor mijn zwangerschap en het kind in mij veel intenser ben gaan beleven…
Renske: Tijdens de geboorte van ons eerste kindje was ik in staat de pijn toe te laten zonder me ertegen te verzetten. Ik heb het gevoel dat wij, Hans en ik, door deze begeleiding de geboorte echt samen hebben gedaan. Ik voelde veel vertrouwen van Hans. Heel rustig liet hij merken dat hij er was en straalde hij uit dat hij vertrouwen had in mij en in ons kindje…
Nina:Haptonomie en stuitligging of dwarsligging
Na een flinke huilbui bedachten mijn man en ik: Sentire! We gaan gewoon bellen en we zien wel. Wie niet waagt die niet wint.
En ik zag naarmate de tijd verstree de vorm van mijn buik veranderen.
Stijn en Eva (oktober 2017): Na een prettige en ontspannen paar keer bij Rian ons te hebben voorbereid op de geboorte van ons eerste kindje, begon de bevalling twee dagen voor de uitgerekende datum. Bij de haptotherapie ben ik me erg bewust geworden van het feit dat je door de pijn heen kunt ademen in plaats van je er tegen te verzetten. Die gedachte, met daarbij de juiste rustige ademhaling, heeft me tijdens de bevalling heel erg geholpen! Hierdoor verliep het vrij vlot en kon ik fysiek loslaten waardoor de ontsluiting ook goed op gang kwam.
Vooraf hadden we er al voor gekozen om (als het op dat moment mogelijk zou zijn) de persweeën met z'n tweeën op te vangen. Stijn als een soort natuurlijke baarkruk zittend op het bed, ik daar zittend op, zodat hij me kon helpen om kracht te zetten als dat nodig was. Zo konden we echt samen de geboorte van ons kindje ervaren.
Rian heeft ons deze bevallingshouding aangereikt en in helpen oefenen vooraf, met niet te vergeten ook de afronding (want hoe kom je er als partner weer onderuit als de baby eenmaal op de borst ligt?). De verloskundige had het op deze manier nog niet eerder meegemaakt en gaf nog complimenten hoe zelfverzekerd en goed we waren voorbereid, van A tot Z.
Ondanks dat een bevalling nou eenmaal pijn geeft kijken we er allebei heel positief op terug, zeker mede dankzij de oefeningen die we vooraf samen met Rian hebben gedaan.