Herhaling is een ding deze dagen, ook in wat ik schrijf, en daar baal ik eigenlijk van. Aan de andere kant: iets schrijven is in elk geval wel een doorbreking van het patroon van niet schrijven.
Wat een mooie post. En ook wel herkenbaar, in die zin dat alle dagen op elkaar lijken en het soms ook moeilijk is om daar inspiratie uit te halen. Dat merk ik zelf ook. De dagen zijn zo eentonig geworden dat kleine dingen niet echt meer opvallen, lijkt het wel. En het is moeilijker om de creativiteit een beetje te laten stromen, zoals ze dan zeggen. Ik hoop dat deze post de aanzet is tot nieuwe schrijfsels! <3
Oooh, dit herken ik zo: “De drempel is wat hoog geworden, als de vriendin die je lang niet meer hebt gesproken en aan wie je dus ook eerder grote lijnen dan persoonlijke details vertelt, maar nooit te hoog.” Ik ben in ieder geval blij om deze oude vriendin weer te spreken (: Ik herken uberhaupt heel veel wat je schrijft hier. Inspiratie is soms ver te zoeken.. Maar, de liefde voor schrijven is osm wel te vinden. En dat is soms ook ‘gewoon genoeg’. Het hoeft natuurlijk niet altijd over heel pakkende, fantastisch inspirerende dingen te gaan. Maar, dat vind ik dan ook weer makkelijker gezegd dan gedaan, hihi. Liefs!
Wat een mooie foto’s! Spontaan zin in een citytripje :) Herkenbaar wel. Ik heb meer tijd dan ooit en hoewel ik deze zomer superveel gelezen heb, raak ik nu alweer geen boek meer aan en zit ik gewoon heel de tijd te Netflixen.