interview: Tjerk Lammers over Dijkdoorbraak!
20 juni interview: Tjerk Lammers over Dijkdoorbraak! Geschreven door Jean Paul Heck
Reageer als eerste! Tjerk Lammers weet als ex-hoofdredacteur, platenbaas en bandmanager als geen ander wat Nederlandse popmuziek zo uniek maakt. Niet gek dus dat hij in navolging van Leo Blokhuis met een eigen Soundbook uitkomt dat de beste jaren van de nederrock omvat. Dijkdoorbraak! is niet de ultieme verzamelaar maar wel een uitgekiende selectie van tracks die het gezicht van de Nederlandse rockmuziek vormden.
Tjerk Lammers begon zijn carrière als perschef bij Warner Music, indertijd opererend onder de naam WEA. Daarna werkte hij ondermeer voor platenmaatschappij Universal, werd manager van een aantal rockacts en richtte in 1999 eerst het muziekmagazine Aloha op, waarna hij zich zes jaar later ontfermde over het rockblad Revolver waar hijn 2009 stopte. 'Ruim 10 jaar bladen maken sloopt je. Ik ben nu 57, trouwde met Manuela (Manuela Kemp: red) en wilde het rustig aan doen. Maar dat is niet echt gelukt.' De laatste jaren legde hij zich toe op het schrijven van de autobiografie van Black Sabbath-gitarist Tony Iommi. 'Het kostte mij vier jaar om die klus tot een goed einde te brengen.' En met succes! Het bewuste boek met de titel Iron Man: My Journey Through heavenand hell with Black Sabbath, is wereldwijd één van de best verkopende rockbiografieën van dit moment en kreeg vooral in Amerika en Engeland voornamelijk lofuitingen.
Dijkdoorbraak! richt zicht echter volledig op Nederland. Het boek dat hij schreef bij de door hem op 4 cd's bij elkaar gebrachte 82 tracks, geven nauwgezet aan wat Lammers bewoog bij het maken van zijn keuzes. Daarvoor ging hij terug naar zijn jeugd in Friesland. 'Ik groeide op in Drachten en in 1960 kweelde ik mee met Kom Van Dat Dak Af en luisterde ik naar programma's als Tijd Voor Teenagers en Tussen Tien Plus En Twintig Min - verdwaalde uurtjes popmuziek in een verder bar radiolandschap. Popmuziek was iets fascinerends, iets dat mijlenver afstond van de suffe jazz van mijn ouders. Ik kon er geen genoeg van krijgen.' Het zijn zinnen die duidelijk aangeven waar de roots van Lammers ligt. 'Het was een periode dat ik zelfs bang werd van een band als Q65. Ik weet nog dat ik bij een optreden vooraan stond en schrok ervan hoe woest zanger Wim Bieler tekeerging. Eigenlijk wilde ik vluchten maar bleef toch staan.'
Voor het maken van Dijkdoorbraak! Selecteerde hij eerst de 40 belangrijkste Nederlandse bands en artiesten. 'Sommige keuzes zijn erg simpel. Een band zoals De Dijk hoort daar natuurlijk in. Maar ik heb er bijvoorbeeld ook een song van Acda en De Munnik op tracklist gezet. Dit om het simpele feit dat zij 'Caba-rock' hebben uitgevonden. Cabaret en popmuziek gemengd en zij zijn de leiders van dat nieuwe genre. Net als Within Temptation die veel navolgers kreeg. Zeg maar acts die de muziek in Nederland vooruit hebben geholpen. Daarnaast heb ik ook rekening gehouden met voor het grotere publiek wat minder bekende namen. Gotcha! staat erop maar ook The Hunters. Bands die niet echt een groot oeuvre kunnen overleggen maar wel essentieel zijn geweest voor de popmuziek in ons land.'
In het boek staan een aantal mooie interviews met betrokkenen. Lammers kon bij het selecteren putten uit een stevige catalogus. 'Bij de keuzes daarvoor heb ik mij vooral laten leiden door de interviews die door topjournalisten zijn gemaakt voor de bladen Aloha en Revolver. Wij hebben in die tijd met de redacties enorm belangrijk werk verricht omdat het complete verhaal met The Motions, Q65 en Herman Brood nooit eerder werd opgetekend. We hebben daar echter in de media nooit credits voor gehad en daarom is het goed dat dit soundbook daar zoveel aandacht aan besteed.' Bij de selectie van de tracks beperkte Lammers zich niet alleen tot de originele uitvoeringen. 'Ik heb wel geprobeerd de beste versies van een song te selecteren. Een nummer als Hocus Pocus van Focus moet natuurlijk gewoon op zo'n box. Maar ik heb de live-versie van Live At The Rainbow uit 1973 gekozen.'
Opvallende afwezigen op Dijkdoorbraak! zijn supersterren zoals Marco Borsato en Guus Meeuwis. Lammers is daar duidelijk over. 'Mijn gevoel zegt gewoon dat zij geen Nederrock maken. Ik wil dat nog wel even verduidelijken. Zo staat Boudewijn de Groot wel op de box en Rob de Nijs niet. Ik vind De Groot onze eigen Bob Dylan maar De Nijs is toch gewoon een man die popmuziek maakt voor het abonnementenbestand van de Libelle. Overigens geef ik toe dat ik met veertig gekozen acts niet uitkwam; er is gewoon te veel mooie nederrock gemaakt en eigenlijk had ik er duizenden pagina's en honderden cd's aan willen besteden. Daarom heb ik een beetje vals gespeeld: tussen de tracks op de bijgevoegde vier cd's zie je af en toe een liedje staan dat niet van een van de veertig uitverkorenen is. Vijftien gesmokkelde songs van evenzovelen ere geweldige nederrockers, die ik toch met een hoogtepuntje uit hun carrière wilde eren.
De liefde voor de Nederrock zit diep bij Lammers. 'Ik ben opgegroeid met Beatles en Stones, Hendrix en Led Zeppelin, en geniet van onnoemelijk veel moderne buitenlandse acts, maar als ik naar een onbewoond eiland zou moeten verhuizen met slechts één kastje platen, zou dat de Ikea-Billy vol nederrock zijn die hier ter linkerzijde van mijn tekstverwerker staat.'
Dijkdoorbraak! (Universal Music) van Tjerk Lammers is nu te koop. Laatst aangepast op zondag, 24 juni 2012 14:58 Beoordeel dit item