Peters speelde 31 interlands waarin hij vier keer het doel trof. Terwijl NEC in de eerste divisie bivakkeert, maakt hij zijn entree in het Nederlands elftal, als invaller in de eerste wedstrijd na de WK-finale in München. Zijn elfde interland in NEC-dienst speelt hij tweeënhalfjaar later, op Wembley tegen Engeland terwijl NEC net boven de rode streep in de eredivisie staat. Het zal zijn laatste als NEC-er zijn, maar ook zijn meest spectaculaire. Peters werd vooral bekend in Nederland doordat hij op 9 februari 1977 tegen het Engelse elftal op Wembley twee keer scoorde voor het Nederlands voetbalelftal (0-2).
Jan, man, man, what a goals! koppen de Engelse kranten, nadat hij met twee doelpunten de uitvinders van het moderne voetbal op het heilige gras van Wembley voor aap heeft gezet.
Het Nederlands elftal staat er net zo voor als veel vaker het geval is: het loopt voor geen meter bij Oranje. Tot Jan Peters uit Groesbeek twee keer scoort, in een wedstrijd waaraan Johan Cruijff ook meedoet. Deze dinsdagavond staat in het teken van ‘ons’ elftal, Wembley en nummer 14. De verwachtingen voor Engeland-Nederland zijn februari 1977 niet hooggespannen. Maar ineens is het er weer: het totaalvoetbal waarmee Oranje op het WK van 1974 opzien baarde. Oranje wint op het heilige gras van Wembley met 2-0.