Nooit eerder in de wereldgeschiedenis was het mogelijk om waarde over te dragen tussen verre volkeren zonder een beroep te doen op een vertrouwde tussenpersoon, zoals een bank of regering. Satoshi Nakamoto, wiens identiteit nog steeds onbekend is, publiceerde in 2008 een 9 pagina’s tellende oplossing voor een al lang bestaand probleem binnen de computerwetenschap, dat bekend staat als het Probleem van de Byzantijnse Generaal. De oplossing van Nakamoto en het systeem dat hij er van maakte — Bitcoin — lieten voor het eerst in de geschiedenis toe om waarde snel, over grote afstand en op een volledig vertrouwensloze manier over te dragen. De gevolgen van de uitvinding van Bitcoin zijn zo ingrijpend voor zowel de economie als de computerwetenschap dat Nakamoto de eerste persoon is die zowel voor de Nobelprijs voor de Economie als de Turingaward in aanmerking zou moeten komen.
Voor een investeerder is het markante feit van de uitvinding van Bitcoin de creatie van een nieuw schaars digitaal goed — bitcoins. Bitcoins zijn overdraagbare digitale tokens die op het Bitcoin-netwerk worden gemaakt in een proces dat bekend staat als “mining“. Bitcoin-mining is ruwweg vergelijkbaar met goudwinning, behalve dat de productie een ontworpen, voorspelbaar schema volgt. Volgens dit schema zullen slechts 21 miljoen bitcoins ooit worden gedolven, waarvan de meeste reeds geproduceerd zijn. Op dit moment bestaan er ongeveer 16.8 miljoen bitcoins. Om de vier jaar zal het aantal bitcoins dat geproduceerd wordt door “miners” halveren, en de productie van nieuwe bitcoins zal volledig eindigen tegen het jaar 2140.