hahaha, ja precies, dat staat ook in mij nieuwe blogje 😉 Dat ik het met iedereen eens ben 😀 Eigenlijk.
Als man en kinderen door de sneeuw naar school en werk moeten vind ik het altijd een beetje zorgelijk. Maar ja, door corona zijn ze permanent thuis en kan ik dus genieten van de sneeuwpret.
Voor mij blijft het dan schipperen met de fiets boodschappen doen. al denk dat Liefste dan wel met mij mee zou gaan, ben ik alleen in eigen huis, dan is het een crime! 😉
Sneeuw heeft voor mij iets magisch.. maar ooit in een sneeuwstorm beland op de snelweg weet ik ook hoe gevaarlijk sneeuw kan zijn.
Dat klinkt als wintersport, en dat weet ik niet, nog nooit gedaan! Wel Oostenrijk geweest ooit, maar hartje zomer en ik was 11… Dan heb je dit besef nog niet echt van de schoonheid der natuur. Wel indrukwekkend die bergen. En die sneeuwstorm klinkt mij ook bekend in de oren, maar dan gewoon hier in Nederland, en dat wij in de auto zaten, mijn moeder had net haar rijbewijs zeg maar, en eerste winter? Tweede winter? Midden jaren ’80 terug naar huis, toen Almere nog koolzaad was en de A6 nog leeg, met hooguit 4 auto’s per uur die eroverheen gingen, hahaha we konden de strepen op de weg niet meer zien… ze was doodmoe bij thuis komst in elk geval.
Inderdaad wintersport, veel gedaan maar door zwangerschappen en daardoor bekkeninstabiliteit lukt dat niet meer, helaas
Dan wens ik toch voor mensen als jij en vele anderen, de kinderen ook vooral! Dat er nog een dik pak komt wat even blijft liggen!
Luca voelde bij ons even aan de sneeuw, vond het wel erg koud spul, draaide zich om en rende alsof haar leven er van af hing om zich snel voor de stoof te warmen 🙂