In de 13e eeuw werd er al een hoogheemraadschap opgericht om dijken aan te leggen en het gebied droog te maken. Veeboeren werden hierdoor dijkwerkers. Door de vele watersnoden, overstromingen en dijkdoorbraken in de loop der eeuwen, en de bijbehorende strijd tegen het water, werden de Sliedrechtenaren, door de omstandigheden gedwongen, goed in waterbouwkunde. Zij maakten van de nood een deugd zou je kunnen zeggen. Uit de archieven blijkt dat arbeiders uit Sliedrecht in de 15e eeuw al betrokken waren bij het graven van havens in Dordrecht. Rond 1600 ontstond baggerbedrijf Prins. Vooral sinds de 18e eeuw is de Sliedrechtse aannemerij gestaag gegroeid. Sliedrecht is de geboorteplaats van de bekende aannemer in baggerwerken en uitvinder van de stoombaggermolen Adriaan Volker. Rond 1860 nam hij de eerste stoombaggermolen in gebruik.
Sindsdien hebben vele Sliedrechters in de baggerij gewerkt, nationaal, maar vooral ook internationaal. Tegenwoordig is Sliedrecht nog altijd bekend om de vele waterbouwkundige werken over de hele wereld, die door haar baggerbedrijven zijn gerealiseerd. Het zal dan ook niet verbazen dat deze plaats bekend staat als Baggerdorp en dat in dit dorp het Nationaal Baggermuseum is gevestigd, welk museum ook het predikaat Internationaal zou kunnen krijgen, want het is het enige museum van dit type in de wereld. Ook vandaag de dag zijn er in Sliedrecht nog veel bedrijven actief in de baggerij, offshore, waterbouw en andere maritieme sectoren. Bekende Sliedrechtse baggerbedrijven zijn Boskalis en IHC Merwede.
In de nacht van 9 op 10 mei 1944 schiet het verzet bij de Helsluis in Sliedrecht twee landwachters dood. Als represaille worden in de week daarna aan beide zijden van de rivier de Merwede honderden veelal jonge mannen opgepakt en door de bezetter weggevoerd. Van deze mannen keren er 25 niet terug. "In de zomer van 2005 maakte ik een korte reis naar het dorpje Walbeck in Duitsland. Ik trad hiermee in de voetsporen van mijn vader, Bas van der Starre, die deze reis in 1944 ook maakte. Helaas was het voor hem geen vrije keuze, en ging het ook niet om een kort verblijf. Op 16 mei 1944 is hij (met nog honderden andere jongemannen) in Sliedrecht tijdens een vergeldingsrazzia door de Duitsers opgepakt, waarna hij is afgevoerd naar Kamp Amersfoort. In de nacht van 6 op 7 juli van dat jaar vindt vanuit Amersfoort een groot transport naar Duitsland plaats. In deze trein zitten meer dan 600 mannen: de Merwedegijzelaars (waaronder mijn vader) en een grote groep mannen uit Beverwijk en Bedum, die in april 1944 tijdens soortgelijke razzia’s in deze plaatsen zijn opgepakt. In Braunschweig wordt de groep gesplitst en afgevoerd naar diverse kampen. Mijn vader komt terecht in Kamp Walbeck, waar hij tewerk wordt gesteld in een 360 meter onder de grond gelegen zoutmijn (Schacht Gerhard). In april 1945 wordt hij daar door de Amerikanen bevrijd.