Tenor Peter Gijsbertsen heeft de laatste jaren stappen gezet: twee solo-cd’s, belangrijke operadebuten op komst. Hij mocht het programma openen met Beethovens liedcylus An die Ferne Geliebte en liet zich van zijn beste kant horen: warme laagte, lenig-slanke hoogte, geen syllabe onverstaanbaar. Je hoopte hooguit dat hij zich wat meer risico’s toestaat; het zijn tenslotte ook (misschien júíst) de rafelranden van verlangen die leven (en Lied) interessant maken.
Sopraan Ruth Ziesak stond voor een geconcentreerde uitvoering van Bergs Altenberg Lieder, door Diderik Wagenaar inventief uitgebeend tot een bezetting voor strijkers, blazers, piano en harmonium. Waar onweer werd bezongen, brak dat daadwerkelijk los. De „sneeuw in stromend water” moest je erbij dromen, maar een golfbeweging die via hoorn en harmonium door het ensemble trok, maakte dat gemakkelijk.