Het is lekker weer maar om nu de stad in te gaan is het veelste warm dus we besluiten om even naar het strand te gaan en lekker in de zee zwemmen ik heb dat nooit gedaan
We nemen een tas mee met twee grote badlakens mee die we lenen van het hotel en gaan richting het strand,we nemen plaats in het zand maar Marco kijkt of we wat ligbedden kunnen huren.
Na tien minuten heeft hij een mooie prijs afgesproken en we verhuizen naar de ligbedden en we liggen heerlijk te genieten zoveel surfers zijn er bezig sommige die nemen lessen en andere zijn meer ervaren ik bewonder het allemaal en vind het zo lekker dat ik hier ben en niet in het koude kikkerlandje.
We gaan het nu ook proberen om te genieten van de golven en ik stap dapper achter Marco aan en hoe verder hij gaat hoe meer mijn hart gaat bonzen ik durf niet te ver te gaan Marco houdt mijn hand vast en we springen omhoog als er een golf aankomt maar
de angst overwint bij mij en ik besluit dichter naar het strand te gaan,de stroming is wel sterk uiteindelijk gaan we weer liggen op onze bedjes.
Na een uurtje wilt Marco weer een poging wagen maar ik geef het op en zeg nee ik ga niet met je mee jij mag wel maar ik blijf liggen,uiteindelijk zijn we na anderhalf uur maar weg gegaan omdat ze van de ligbedden ineens moeilijk deden.
Ze wilde meer geld als we nog gebruik wilde maken van de bedden en Marco en ik weigerde om nog meer geld neer te tellen en besloten maar richting het hotel te gaan en lekker verder te relaxen bij het zwembad.
Als we de richting van ons restaurant gaan heb je op de hoek een winkeltje die geheugenkaartjes verkopen en we besloten te vragen wat hij voor een 32Gb vraagt.
De prijs van het kaartje is belachelijk duur hij wilde er 250.000 rupia voor en dat gaan we er niet voor geven,gelukkig heb ik een man die kan onderhandelen en zo kwamen
ik ben superblij met mijn kaart kan ik nog meer foto’s schieten……heb ik al gezegd als je langs de kramen loop je alleen maar hoor massage,transport en alles is hier cheap.
Soms haalt Marco een geintje met de koopmannen en vrouwen uit en dan kijken we er maar kopen niet veel,iedereen die wil weten waar je vandaan komt en als je zegt uit Holland dan is het steeds weer kijke,kijke niet kopen Jammer dan.
de mensen daar na en zegt dan tegen andere toeristen transport,taxi en dan zeggen ze nee,en als ze dan goed kijken dan beginnen ze te lachen.
Aan de andere kant van de weg staan mannen met hun paarden en koetsen en proberen mensen te lokken voor een ritje.
Marco weet dat ik het wel leuk vind om erin te zitten en ook daar is hij aan het onderhandelen en uiteindelijk nemen we zo’n ritje.
Samen achterin en ik kijk mijn ogen uit want we kennen nog niet heel goed de weg maar door het ritje zie je ook andere straatjes en andere pleinen met marktkramen.
Toen we afscheid namen van de mannen en de lieve paardjes zijn we terug gelopen en zijn toen wat gaan eten in ons favoriete Warung lekker gesmilkkeld…….
richting ons hotel en zijn door de warmte zo moe dat we ons opfrissen en ons bed in duiken morgen weer een andere dag………
Geplaatst op 29 december 2017, in verhalen en getagd als #bali. Markeer de permalink als favoriet.	Een reactie plaatsen.