Juwelenontwerper Harry Winston was destijds een van de eersten om met filmsterren uit te pakken. In 1934 was hij er als de kippen bij om het toenmalige wereldberoemde filmsterretje Shirley Temple in te huren voor publiciteitsfoto’s voor zijn juwelen.
Nadien zouden velen zijn voorbeeld volgen. Nu is het elk jaar bij de uitreiking van de Oscars en andere belangrijke evenementen een strijd tussen de juwelenontwerpers om de grootste sterren voor hun kar te spannen.
Voordien was die rol voorbehouden voor de verschillende koninklijke hoven. Als een juwelier destijds de opdracht van een vorst kreeg om een juweel te ontwerpen, was zijn broodje gebakken.
Hij kon er dan zeker van zijn dan ook andere opdrachten van de adel zouden volgen, want edelen wilden graag de koningen en koninginnen na-apen. Een juweel voor een vorst was bijgevolg meteen het begin van een volledige reeks, want de juwelier kreeg dan doorgaans de opdracht om variaties op hetzelfde thema te maken.
In de twintigste eeuw namen de filmsterren de rol van de royals als promotor van juwelen in. In plaats van de koningen, koninginnen, prinsen en prinsessen zijn het nu de acteurs en actrices die een voorbeeldfunctie krijgen. Ze worden als het ware de smaakiconen van deze tijd.