Over dit pand werd geen hertogcijns geheven. Het was oorspronkelijk hertogelijk bezit en grensde aan de stadspoort. De poort en de aansluitende huizen werden in 1356 in twee afzonderlijke eigendommen verdeeld onder de beide ingebieders. Zij waren ook de beheerders van de gevangenis. In 1523, respectievelijk 1526 komen beide delen in bezit van de stad. De linker zijmuur staat op de plaats waar de stadsmuur op de Leuvensepoort aansloot. Na het buiten gebruik raken van de stadsmuur kreeg Wouter van Berze het recht om in en op de stadsmuur te bouwen. Van Berze kwam toen ook in het bezit van een 'mansio anterior' onder de poort.
In 1813 zijn de poort en delen van de aangrenzende huizen gesloopt. De rooilijn is bij deze gelegenheid iets naar achteren verlegd. Voor de aanleg van de fundering van de nieuwe voorgevel zijn grote bakstenen gebruikt, die vermoedelijk van de stadspoort of muur afkomstig zijn. Het ziet ernaar uit dat in 1813 het hele pand vernieuwd is met gebruikmaking van oude bouwmaterialen. De kelders kunnen wel ouder zijn (midden 14de eeuw), maar de gewelven bezitten ook bakstenen, die afkomstig zullen zijn van de sloop van de stadsmuur.
met hergebruikte baksteen. De linker zijmuur staat ter plaatste van de oude stadsmuur. Deze gemeenschappelijke muur is waarschijnlijk in 1813 vernieuwd. De perceelsgrens aan de linkerzijde maakt achter het pand een sprong van circa 40 cm die vermoedelijk verband houdt met de stadsmuur. In 1526 is er nog sprake van een stenen muur die aan twee personen behoorde. De linker perceelsgrens liep door tot in de poort. Deze verdeling van de poort zal na het opheffen van het verdedigingswerk in het midden van de 14de eeuw zijn bewerkstelligd. Hierdoor ontstond er een diep pand dat gedeeltelijk in de poort was opgenomen en in twee afzonderlijke woningen was verdeeld. Het perceel grensde aan de achterzijde aan een stal, het Groot-Ziekengasthuis en aan het erf van Markt 25.
Jacobs 1986, 81-82; VAN SASSE VAN YSSELT, De voorname huizen en gebouwen van 's-Hertogenbosch, alsmede hunne eigenaars of bewoners in vroegere eeuwen I-III ('s-Hertogenbosch 1911-1914) III 289-299.
De bebouwing is gesitueerd op een diep rechthoekig perceel aan de zuidzijde van de Hinthamerstraat, dat aan de achterzijde breder is dan aan de voorzijde. Het huidige perceel ligt binnen de eerste stadsommuring en omvat een pand aan de Hinthamerstraat, een sinds 1939 bebouwde binnenplaats, gevolgd door een los 19de- eeuws achterhuis (XIXd). De hoofdbouw heeft oorspronkelijk waarschijnlijk een indeling in een voor- en een achterhuis gehad, gescheiden door een brandmuur. Behalve op kelderniveau, is van deze indeling bovengronds tegenwoordig niets terug te vinden. Het pand telt vijf niveaus, te weten een kelder, een begane grond, een eerste- en een tweede verdieping en een zolderverdieping. Het zadeldak heeft aan de voorzijde een wolfeinde en is voorzien van gesmoorde opnieuw verbeterde Hollandse pannen. Het losse achterhuis omvat vier niveaus onder een lessenaardak en is niet onderkelderd. De tussenliggende bebouwing ter plaatse van de voormalige binnenplaats telt twee bouwlagen onder een plat dak. Het pand heeft zijn oorsprong in de middeleeuwen en grensde toen met de voorgevel aan de vroeg 13de-eeuwse zuidelijke poorttoren van de Gevangen- of Leuvense poort. Zeker is dat de linkerzijmuur zich bevindt op het tracé van de 13de-eeuwse stadsmuur en heeft daarom mogelijk een oudere kern. De zijmuren en de kelders behoren tot de oudste onderdelen van het pand. In ongeveer 1815 is het pand voorzien van de huidige lijstgevel, is een deel van de (oorspronkelijke) balklagen vervangen door een enkelvoudige grenen balklaag en is de kap voorzien van grenen Philibertspanten. In diezelfde periode is de bebouwing van het perceel naar achter toe uitgebreid met een los achterhuis.