Deze morgen deden we iets, dat we al een hele poos niet meer hebben gedaan: in het gras zitten van een park. Niet, zoals bejaarden horen te doen, netjes op een bankje. Dat kón trouwens niet eens, want die waren allemaal bezet. Door scholieren, moeders met kindjes en de andere bejaarden, die niet onze soepelheid hebben om zich neer te vleien in het gras. We waren in het Oranjepark. Niet het grootste, maar waarschijnlijk wel het oudste park van Apeldoorn. Want er staan oeroude bomen en het heeft iets sjieks, dit park. Dat komt ook door de villa’s die er omheen staan, de mooie fontein en de muziektent.