Coronacolumn #61: Reclame – Anti-influencer
Coronacolumn #61: Reclame
door Bas van der Heide 12 mei 2020
Doordat veel mensen winkels en winkelstraten al twee maanden mijden, hebben veel winkels het zwaar. Dat merk je bijvoorbeeld in de reclameblokken op televisie en op videoplatforms als YouTube.
Van sommige bedrijven heb ik al in geen tijden een reclame gezien. Dat is in vele gevallen een verademing. Ik word bijvoorbeeld al maanden niet geconfronteerd met een uitroep als "Ik ga naar Ai-Leuuuuuv!", of mensen die voor hun net verbouwde huis staan en ontzettend blij zijn met de aannemer (ingehuurd via een groot bureau) die het huis heeft verbouwd. Zeer misleidend, dat laatste. Ik heb nog nooit iemand ontmoet die honderd procent tevreden was over een aannemer. Wat overigens wel klopt aan die reclame, is dat de acteur die voor aannemer speelt er enorm louche uit ziet. Erg goed gecast.
Juist. Ik dwaal af. De reclames die nu nog wel worden uitgezonden, zijn vaak voor spullen die de meeste mensen online bestellen, zoals telefoons. Of natuurlijk voor gebruiksvoorwerpen die mensen toch wel blijven afnemen, zoals allerlei eetwaren. Of de eeuwig nagesynchroniseerde reclames voor een bepaald merk maandverband.
Maar er duiken ook steeds meer 'coronareclames' op. Reclames van bepaalde bedrijven die zijn aangepast aan, of speciaal gemaakt zijn voor deze coronatijd. Een reclame voor de IKEA bijvoorbeeld. Deze wordt al een tijd uitgezonden, dus misschien heeft u het al weleens gezien. In de reclame zie je allemaal mensen inventieve oplossingen bedenken en mooie dingen doen. Er komen alleen bijna geen IKEA producten in voor. De producten worden althans niet genoemd. Eén product wel. Een strijkplank die in de reclame wordt gebruikt als bureau, zodat er toch thuis kan worden gewerkt. Dat ding is maar enkele seconden in beeld, waardoor het lijkt alsof ze alleen reclame willen maken voor die strijkplank, aangezien er geen andere producten genoemd worden of te zien zijn. Iedereen slim, luidt de slogan. Maar IKEA is dat niet. Als ze slim zouden zijn, hadden ze die hele reclame volgeplempt met hun producten, waar iets anders mee wordt gedaan dan waar ze oorspronkelijk voor bedoeld zijn.
Wat al die reclames gemeen hebben, is dat ze bijna allemaal ongelofelijk irritant zijn. Ze zitten vol geluidjes, herhalingen en hele slechte grappen. Heel veel dingen worden door deze crisis beter en creatiever, maar dat geldt absoluut niet voor reclames. De reclamemakers kunnen het echt niet (meer). Wanneer gaat het weer beter worden? Een echt goede reclame zou eruit springen, want ze zijn zeer zeldzaam.
En wat voor soort reclame echt goed is? Eentje die met liefde, zorg en precisie gemaakt is. En vooral eentje waarin niet wordt gezeurd over hoe zwaar het bedrijf het heeft, want ook dat gebeurt in bijna iedere reclame nu. Een reclame is duur. Zolang je je kunt permitteren om reclame uit te zenden, is die boodschap ongeloofwaardig.