Spreek je Amerikaans. Sea to Shining Sea. Standaard Amerikaans| PBS | Chopper
Spreek je Amerikaans. Sea to Shining Sea. Standaard Amerikaans| PBS
Vraag een groep experts naar de definitie van Standaard Amerikaans-Engels, en je zult paradoxaal genoeg ontdekken dat er geen standaard antwoord is. Zelfs de redacteuren van The American Heritage Dictionary zijn voorzichtig om hun definitie te kwalificeren. Zij merken op:
Mensen die zich beroepen op de term Standaard Engels maken zelden duidelijk wat zij ermee in gedachten hebben, en hebben de neiging om over de ongemakkelijke dubbelzinnigheden die inherent zijn aan de term heen te walsen.
American Heritage gaat verder met uit te leggen dat de term:
zeer rekbaar en variabel is, omdat wat telt alsStandaard Engels zal afhangen van zowel de lokaliteit als de specifieke variëteiten waarmee Standaard Engels wordt gecontrasteerd. Een vorm die in de ene regio als standaard wordt beschouwd, kan in een andere regio niet standaard zijn…
Waar laat dit ons? American Heritage suggereert dat er geen enkele, universeel geaccepteerde standaard is voor hoe Amerikaans Engels te spreken of te schrijven. Toch hanteren schoolsystemen, professionele communicatoren en bedrijven allemaal normen en, niet verrassend, verschillen de regels (althans wat grammatica betreft) niet dramatisch van plaats tot plaats.
Wat moeilijker is, is het vinden van een accent dat de norm bepaalt. De variëteit van het Engels dat in de Midland-gebieden van het land wordt gesproken, wordt vaak aangeduid als het meest neutraal of "mainstream" klinkend. Het wordt vaak gezien als de spraak van omroepen. Maar zoals taalkundige Matthew Gordone uitlegt, is het ook geen ongeaccentueerd Engels. Om verschillende redenen kan de Midland variëteit na verloop van tijd zijn status als vox media verliezen.
De "ongeaccentueerde" variëteit die soms Standard American of Standard Speech wordt genoemd is er een die door accentcoaches wordt onderwezen. Deze vorm is eigenlijk een geïdealiseerd dialect – wat betekent dat het nergens echt wordt gesproken, maar in plaats daarvan wordt aangeleerd door professionele training. Acteurs en professionele communicatoren (ook uit de Midlands!) volgen vaak lessen in "accentreductie" om alle regionale of sociale klanken in hun spraak te verliezen. Het vergt veel werk.
Natalie Baker-Shirer, een accentcoach en acteerdocent aan de CarngieMellon University legt uit:
"Standard Speech" wordt nergens in Amerika gesproken, als zodanig. Het is gebaseerd op RP (British Received Pronunciation) dat met Amerikaanse wijzigingen in het begin van de 20e eeuw werd overgenomen door taalkundige William Tilly. Deze wijzigingen, dit authentieke "Amerikaanse" geluid was losjes gebaseerd op de spraak van de noordoostelijke bevolking van de VS. Het werd gesproken door de gecultiveerde, goed opgeleide, goed bereisde mensen van die tijd. Luister naar oude films om het te horen.
Baker-Shirer, net als The American Heritage Dictionary, kwalificeert of dit soort spraak "correct" is. Zij schrijft:
Volgens Daniel Jones, An English PronouncingDictionary, "bestaan er ontelbare andere manieren om Engels uit te spreken, en ik beweer niet dat RP intrinsiek "beter" of "mooier" is dan enige andere vorm van uitspraak."
Normale taalwetgeving?
Omdat het gebruik van Amerikaans Engels wereldwijd wijdverbreid is, heeft het dan zin om geen formele standaard te blijven hebben? Het antwoord kan betwistbaar zijn. In tegenstelling tot sommige naties hebben de Verenigde Staten geen officiële taalafdeling en lijken niet dichter bij de creatie ervan dan in de jaren vlak na de Amerikaanse Revolutie. Het is dus onwaarschijnlijk dat er in de afzienbare toekomst een universele standaard voor Amerikaans Engels zal komen. (Een beetje Jeffersoniaans – en zeker erg Amerikaans.)
Sterling, Polly. "Identiteit in Taal: AnExploration into the Social Implications of Linguistic Variation." Agora Journal (Winter, 2000): Texas A&M University. PDF-versie HTML-versie