Dit liberale kabinet staat bekend als 'het kabinet van sociale rechtvaardigheid'. Het bracht diverse belangrijke wetten tot stand, waarvan de Woningwet, de Ongevallenwet en de Leerplichtwet de bekendste zijn. Kabinetsleider was de hoogleraar en gematigd vooruitstrevende liberaal N.G. Pierson, die eerder minister van Financiën was in het kabinet-Van Tienhoven.
Het kabinet trad op 27 juuli 897 aan en zat de gehele periode uit. Wel 'verloor' het tussentijds de ministers van Marine en Oorlog, die beiden in de Tweede Kamer een nederlaag leden. Het werd op 1 augustus 1901 opgevolgd door het kabinet-Kuyper.
Hoewel er geen duidelijke meerderheid was, kregen de (vooruitstrevend) liberalen als grootste minderheid het voortouw in de formatie. Dat gebeurde echter pas, nadat de gematigde liberaal R.P. Mees op 5 juli 1897 een opdracht om gezondheidsredenen had geweigerd. Hij adviseerde koningin-regentes Emma de tot Kamerlid gekozen Pierson met de formatie te belasten, wat op 13 juli ook gebeurde.
Röell weigerde om minister te blijven. Van de acht nieuwe ministers kwamen er vier uit de Tweede Kamer. Op 25 juli kwamen de kandidaat-ministers bijeen om een programma op te stellen. Het belangrijkste besluit was dat nog zou worden afgezien van verdere uitbreiding van het kiesrecht.