Deze Bewening is waarschijnlijk een schets voor een onbekend schilderij, door Rubens gemaakt tijdens zijn verblijf in Italië. In de 17e eeuw bevond het schilderijtje zich in het bezit van kardinaal Ascanio Colonna in Rome. Sommigen beschouwen het niet als een eigenhandig werk, maar als een kopie naar een verloren gegaan schilderij van Rubens. In de gedichten reeks heeft ‘De Kruisafneming’ te maken met ‘De Kruisiging’, ‘Bewening Christi’ met ‘De Kruisdraging’. In het laatstgenoemde gedicht trachten de zachte handen van Veronica verlichting te brengen. hier koesteren hem vergeefs die van Maria. Het tweede deel is een pendant van ‘Kroning Christi, 2′, het derde van ‘Kroning Christi, 3’. Daar waren het Jezus’ beulen, hier degenen die van hem houden.
De tekening werd ooit beschouwd als een voorstudie voor het midden paneel van het altaarstuk dat Rubens in 1618 maakte voor het graf van Jan Michielsen in de kathedraal van Antwerpen (nu in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen). Tegenwoordig wordt zij niet meer als eigenhandig beschouwd.
Het koren en het Stro op de tekening krijgen wegens de symbolische functie ervan van Van Wilderode alle aandacht. Ze kunnen in verband worden gebracht met het lichaam van Christus, dat ook ‘gedorst’ is ten behoeve van de mens. Het stro herinnert aan de kribbe en zo aan de geboorte van Christus.
Op bezoek in Sint Niklaas struikelde ik onlangs (april 2012) over dit fraaie beeld van de priester-dichter Anton van Wilderode (1918 – 1998) gemaakt door de beeldhouwer (tekenaar en graficus) Wilfried Pas (1940).
Onderstaande versie van ‘lied van mijn land’ wijkt iets af van de versie op de plakkette, wie de definitieve tekst kent mag het zeggen.