Herfst in het voorjaar -
Daar sta je dan je fiets schoon te maken, in de regen bij een temperatuur van ongeveer 9 graden. Heel normaal in de herfst na een MTB tocht, maar niet op 22 mei om een uur of twee in de middag na een rit op de racer.
Toch is dit de realiteit van het huidige voorjaar in Nederland, te laat gekomen en voorlopig te nat en te koud. Ondanks die kou en de bijbehorende NW-wind stapten wij (5 stoere Swollanders) vanochtend dus wel gewoon op voor de 'Autobedrijf Weijers Veluwe Tocht' (what's in a name) vanuit Apeldoorn. Vorig jaar fietsten we de zelfde tocht bij hoog zomerse omstandigheden, vandaag was alles echter anders.
Om kwart voor acht stond ik vanochtend bij Cor voor de deur om gezamenlijk richting Apeldoorn te reizen. Inclusief het opladen van de fietsen zouden we een klein uurtje nodig hebben om bij de startlocatie, de sportvelden van Victoria Boys, te geraken. Na een redelijk vlotte rit rijden we inderdaad rond 08.40 het sportpark op, gelijktijdig met Ruud en Harry die ik even daar voor al in de achterruitkijk spiegel had gespot.
Voor we op de fiets stappen moet er eerst even ingeschreven worden in de kantine, gelijk een mooie gelegenheid voor een bakkie troost. Binnengekomen blijkt ook Jan Casteel de moeite te hebben genomen naar Apeldoorn af te reizen. Jan was nog niet zo heel lang terug in Nederland na een (ook al) koude vakantie in Frankrijk. Als Jan zo zit te vertellen over zijn vakantie bedenk ik mij dat zijn naam in het Frans nog veel mooier klinkt; Jean Château……klinkt als een gele trui drager in de Tour al is dat, ondanks Jan's fietscapaciteiten, ook weer iets te optimistisch gedacht. Soms kun je in gedachten ver weg raken van de werkelijkheid.
Na de koffie gaan we snel op pad, vanwege de kou heb ik vingerhandschoenen en overschoenen aangetrokken en dat blijkt geen overbodige luxe.
Via de geaccidenteerde fietspaden van het Orderbosch gaan we richting Hoog Soeren, de paden zijn behoorlijk vochtig dus in no-time ziet de fiets er niet meer uit.
Het gebied tussen Apeldoorn en de Veluwezoom is nergens echt vlak en met de rit van pinksterzondag nog in de benen gaat het allemaal niet echt vanzelf vandaag en dat is een understatement……
Na een kilometer of 45 komen we bij de splitsing van de 90 en de 130 km route aan. Hier komt Cor er achter dat we vandaag maar 90 km fietsen, als enige heeft hij zich ingeschreven voor de 130 en daardoor één euro meer aan inschrijfgeld betaald…….dat verwacht je dan weer niet van onze penningmeester.
In Eerbeek mogen we even van het zadel af voor het welbekende appelpuntje met koffie. Waar vorig jaar het zonnige terras afgeladen vol was met fietsers was het nu troosteloos leeg, binnen worden we gelukkig warm verwelkomt door André Hazes en twee gemotiveerde dames die verantwoordelijk zijn voor de catering.
Ruud en Jean nemen de kosten van de koffie met appelpuntjes voor hun rekening terwijl Cor het tweede bakkie betaald…..het smaakt toch altijd anders als je er niet voor betaald hebt.
Na een klein halfuurtje besluiten we dat we toch maar weer verder moeten en terwijl Hazes nog steeds de sfeer bepaalt verlaten wij Café Restaurant De Korenmolen voor de koude terugweg.
Om vanaf Eerbeek weer in Apeldoorn te geraken gaat de route verder in noordelijke richting en laat daar nu net de harde wind wegkomen…
Vooral op ellenlange Delenseweg is het kilometers lang PLOETEREN. Gelukkig laat Jean Château hier toch zien nog over voldoende krachten te beschikken en neemt, samen met Cor, het nodig kopwerk voor zijn rekening. Ik ben er wel blij mee want ik hou niet van tegenwind……….
Ondertussen blijft de weg ook maar op en neer gaan en dat, in combinatie met de tegenwind, maakt dat de benen langzaam maar zeker minder worden. Net op tijd bereiken we echter de gemeentegrens van Apeldoorn (Ugchelen) waarna we nog enkele kilometers te gaan hebben.
Met ongeveer 87 kilometer op de teller fietsen we uiteindelijk het sportpark weer op, dit keer meer moe dan voldaan….daarvoor ging het wat mij betreft te moeilijk vandaag.
In de kantine drinken we nog even een donker herstel drankje en vind ik nog een restje energie om een plaatje te schieten van mijn mede fietsers van deze koude dag.
Op weer een geslaagde tocht…….
Als het sportpark volloopt met allemaal jonge voetballertjes voor de woensdagmiddag training besluiten wij dat het tijd wordt om de terugreis aan te vangen. Bij het opladen van de smerige fietsen vraagt Cor zich nog even af of zijn achterste wel schoon genoeg is voor mijn autostoel en zet deze vraag extra kracht bij door voorover gebogen zijn achterste aan mij te tonen. Gelukkig is bij mij de scherpte er dan sowieso al af, dus Ruud…….alles is goed gekomen.