onbegrepen, ligt het aan mij pagina-1| depressie-forum
hallo allemaal, ik ben nieuw hier, maar zit met een 'probleem'.
3 weken terug ben ik ingestort, huilend thuis uit mijn werk. Alleen maar gehuild, af en toe een redelijke dag, maar het is prut. Ik zie alles negatief, kan nergens van genieten, nergens meer naar uitkijken. Ben volop gestrest, overal zenuwe in mijn lijf, hartkloppingen, hoofdpijn, alleen maar neerslachtig, hele dagen huilen. Kan me niet concentreren, ben giga vergeetachtig... echt ... ik ben zo moe (van alles)
inmiddels 3x bij de huisarts geweest, die adviseert een psycholoog. Daar kon in met ca 3 weken terecht. Tot die tijd rust nemen, en ziek melden. Inmiddels zijn die weken verstreken, gesprek met werkgever gehad, hij de arbo geweest, etc...
Nu was afgelopen maandag mijn afspraak bij de psycholoog, die werd alleen afgezegd omdat ze niet kon komen die dag door slecht weer. Ik zou die maandag terug gebeld worden voor een nieuwe afspraak. Maandag niets gehoord. Dinsdag zelf weer gebeld, ze zouden een terugbel verzoek doen bij de psych zelf, zodat ik met haar op korte termijn een nieuwe afspraak kon plannen. Dinsdag weer niets gehoord. Woensdag gemaild naar de praktijk, dat het niet goed met me ging, en of ik alsjeblieft spoedig een afspraak zo mogen. Ik kreeg weer het antwoord, ze zouden bij de psych zelf een terugbelverzoek neer leggen, met spoed erbij... je raad m al, weer niets gehoord. Hier werd ik niet vrolijk van, sterker nog, zo mogelijk nog verder in de put... Donderdag ochtend zegt mn man, we gaan naar de praktijk en gaan er niet eerder weg dan dat we een afspraak hebben. De assistent schaamde zich echt, en gaf duidelijk aan het echt te hebben doorgegeven, met klem! Maar ik mocht plaats nemen in de wachtkamer, de betreffende psych was ook 'in huis'.... Ik wacht 5 min in de wachtkamer, komt de psycholoog zelf binnen, ik mag gelijk meelopen, ze heeft nu wel even tijd ... let wel, dit was mijn eerste gesprek, mijn intake ... nou inderdaad, ze had even tijd, langer dan 15 minuten is het niet geweest.
Haar conclusie, ik lijk wat gefrustreerd, ik moet maar rust nemen. Ik moet mijn taken thuis beter delegeren aan mijn man en kinderen, en moet stoppen met de medicatie die ik inmiddels van de dokter heb gekregen voor de onrust in mijn hoofd, en grote spanning in mijn lijf. Ik heb een briefje mee voor ontspanningsoefeningen, en mag over 4 !! weken terug komen ...
ik weet niet, maar ik voel me zo niet serieus genomen... hebben jullie ervaring? een intake van 15 minuten, is dat normaal? vervolgens je 2de afspraak over 4 weken? inmiddels moeten stoppen met medicatie... IK WEET NIET HOE... maar ik zie helemaal niets zitten, laat staan dit... ik had zo gehoopt hulp bij haar te krijgen. Maar ben zo teleurgesteld en verdrietig nu. Waren mijn verwachtingen te hoog? Wat denken jullie? Ik moet morgen overigens terug bij de huisarts... ik denk dat ik dit bij haar ook wel moet bespreken?! ....
gelijk naar een andere psycholoog.
over de conclusie die ze strekt kan ik (ieder op dit forum) niet oordelen maar de manier hoe ze met je omgaan klopt niet. zeker nu je juist hulp en duidelijkheid nodig hebt. Zeker voor een intake is gewoon tijd nodig. je komt daar helemaal blank binnen en iemand kan niet binnen zon korte tijd inschatten wat er allemaal in je hoofd afspeeld al was ze de best psycholoog. Helaas betekend een nieuwe psycholoog waarschijnlijk wel weer wachten. Maak een nieuwe afspraak met je huisarts en vertel daarbij het hele verhaal wat er is gebeurd. die kan je dan ook goed adviseren wat te doen met je medicatie en je een nieuwe psycholoog aanraden.
maar begrijp ook dat het niet zoeken is naar de psycholoog die jou het antwoord geeft dat je "hoopt" te horen. misschien was ze helemaal gelijk in haar conclusie. maar de omgang klopt gewoon niet. en dan is gelijk eigenlijk ook al het vertrouwen weg en dat is toch wel een hele belangrijke factor bij zulke gesprekken.
1 gebruiker zegt bedankt tegen pedra :1 gebruiker zegt Thank You to pedra for this post • costa82
(17-12-2017, 22:00)pedra schreef: gelijk naar een andere psycholoog.
ik denk dat het inderdaad beter is om een andere psycholoog te zoeken... ik had echt uitgekeken naar het gesprek, omdat ik echt hulp nodig heb voor mijn gevoel. Ik 'verdrink' in mn eigen rotgevoel. Ik had zo gehoopt dat ik 'handvaten' zou krijgen waar ik nu mee verder kan. En dat ik dan een steun in mijn rug zou hebben, maar dat heb ik echt niet... helemaal niet zelfs. Ik ga het zsm met de dokter bespreken, en hopen dat ik snel bij een ander terecht kan ...