Onze geschiedenis – Idolorum
Een korte geschiedenis van het Amerikaanse Rode Kruis
Als een van de belangrijkste humanitaire organisaties van de natie, is het Amerikaanse Rode Kruis gewijd aan het helpen van mensen in nood in de Verenigde Staten en, in samenwerking met andere Rode Kruis netwerken over de hele wereld. We zijn afhankelijk van de vele gulle bijdragen van de tijd, bloed en geld van het Amerikaanse publiek om onze levensreddende diensten en programma's te ondersteunen.
Clara Barton en een cirkel van haar kennissen richtte het Amerikaanse Rode Kruis in Washington, DC op 21 mei, 1881. Barton voor het eerst hoorde van de Zwitserse geïnspireerde wereldwijde Rode Kruis netwerk tijdens een bezoek aan Europa na de Burgeroorlog. Thuiskomst, ze campagne voor een Amerikaanse Rode Kruis en voor de ratificatie van het Verdrag van Genève ter bescherming van de oorlog gewond, waarin de Verenigde Staten in 1882 geratificeerd.
Barton leidde het Rode Kruis 23 jaar, gedurende welke tijd we onze eerste binnenlandse en buitenlandse ramp hulpacties uitgevoerd, geholpen het Amerikaanse leger tijdens de Spaans-Amerikaanse Oorlog, en voerde campagne met succes voor de opname van vredestijd hulpverlening in het kader van de globale rode Kruis-netwerk de zogenaamde "American Amendement" die aanvankelijk ontmoeting met enige weerstand in Europa.
Voorafgaand aan de Eerste Wereldoorlog, het Rode Kruis introduceerde haar eerste hulp, waterveiligheid, en de volksgezondheid verpleegkunde programma's. Met het uitbreken van de oorlog, de organisatie ervaren fenomenale groei. Het aantal lokale afdelingen gestegen van 107 in 1914 naar 3864 in 1918 en het lidmaatschap groeide van 17.000 tot meer dan 20 miljoen volwassenen en 11 miljoen Junior Rode Kruis leden. Het publiek droeg $ 400.000.000 in fondsen en materiaal om het Rode Kruis-programma's, waaronder die voor de Amerikaanse en geallieerde troepen en civiele vluchtelingen te ondersteunen. Het Rode Kruis bemand ziekenhuizen en ambulance bedrijven en geworven 20.000 geregistreerde verpleegkundigen aan de militairen te dienen. Extra Rode Kruis verpleegkundigen kwam naar voren om de bestrijding van de wereldwijde griepepidemie van 1918.
Na de oorlog, het Rode Kruis gericht op dienstverlening aan veteranen en versterkt onze programma's in veiligheidsopleidingen, ongevallenpreventie, thuiszorg voor zieken, en voeding onderwijs. We voorzien ook noodhulp voor de slachtoffers van dergelijke groot rampen zoals de Mississippi rivier overstromingen in 1927 en ernstige droogte en de Grote Depressie in de jaren 1930.
De Tweede Wereldoorlog riep het Rode Kruis om uitgebreide diensten te verlenen opnieuw naar de VS militaire Bondgenoten, en burgerlijke oorlogsslachtoffers. We ingeschreven meer dan 104.000 verpleegkundigen voor militaire dienst, bereid 27 miljoen pakketten voor de Amerikaanse en geallieerde krijgsgevangenen, en verscheept meer dan 300.000 ton van de leveringen in het buitenland. Op verzoek van het leger, het Rode Kruis ook gestart met een nationaal bloed programma dat 13,3 miljoen liter bloed voor gebruik verzameld door de strijdkrachten.
Vandaag de dag, de supporters, vrijwilligers en medewerkers van het Amerikaanse Rode Kruis bieden compassionate care in vijf belangrijke gebieden:
Mensen die getroffen zijn door rampen in Amerika
Ondersteuning voor de leden van de militairen en hun families
Bloedafname, verwerking en distributie
Gezondheid en veiligheid onderwijs en opleiding
Internationale noodhulp en ontwikkeling
Foster Rhea Dulles, Het Amerikaanse Rode Kruis: Een geschiedenis. NY: Harper en Brothers, 1950.
Patrick Gilbo, Het Amerikaanse Rode Kruis, in de Ken uw regering serie. New York: Chelsea House, 1987.
Patrick F. Gilbo, Het Amerikaanse Rode Kruis: de eerste eeuw. NY: Harper en Row, 1981.
Charles Hurd, The Compact geschiedenis van het Amerikaanse Rode Kruis. NY: Hawthorn Boeken, 1959.
Clara Barton, het Rode Kruis. Washington, DC Amerikaanse Nationale Rode Kruis, 1898.
Marshall W. Fishwick en de redactie van Silver Burdett, Illustrious Americans: Clara Barton.
Morristown, N.J. Silver Burdett Company, 1966.
Ernest P. Bicknell, Pionieren met het Rode Kruis. New York: Macmillan, 1935.
Mabel T. Boardman, Onder de Rode Kruis vlag: in binnen- en buitenland. Philadelphia: J. B. Lippincott 1915.
J. Henry Dunant, een geheugen van Solferino. Washington, DC De Amerikaanse Nationale Rode Kruis, 1939.
Caroline Moorehead, Dunant's Dream: War, Zwitserland en de geschiedenis van de Red Cross.New York: Carroll & Graf Publishers, 1998.
Daphne A. Reid en Patrick F. Gilbo, Beyond Conflict: De Internationale Federatie van Rode Kruis- en Rode Halve Maan-verenigingen, 1919-1994. Genève, Zwitserland: Internationale Federatie van Rode Kruis- en Rode Halve Maan-verenigingen, 1997.