Isabelle Storimans - Netwerk Rouwen met Compassie
Ik heb altijd vanuit zorg en compassie gewerkt met mensen. De basis hiervoor ligt in mijn verpleegkundige achtergrond, waar ik veel te maken heb gehad met ziekte en verlies.
Ook in mijn persoonlijk leven was er ziekte en heb ik vele verliezen gekend kort achter elkaar. Ik moest verder met een jong gezin en overleefde door me vooral sterk te maken.
Ik vond het moeilijk mijn verlies te tonen, was minder bereikbaar voor anderen en had moeite met hulp vragen.
Daarmee heb ik mezelf staande kunnen houden en het toen wel "gered". Nu zie ik dat er ook een andere manier is. Met meer zachtheid, het toelaten van je verdriet en het aannemen van steun om je heen is verlies beter te dragen. Ik gun het iedereen hulp te vragen bij een massagetherapeut die precies afstemt op waar jij bent. Ik ben blij dat ik me hierin geschoold heb en onderdeel ben van dit Netwerk.
om mij aan te raken
hoe het leven voelt.
Dit gedicht symboliseert voor mij wat massagetherapie bij rouw voor je kan doen. Dat kan op elk moment in je leven, bij pril en rauw verlies en ook als verlies al langer geleden is.
Het is namelijk een illusie dat rouw ooit klaar is, een betekenisvol verlies reist een leven lang met je mee.
Sinds 2013 heb ik mijn eigen praktijk in massagetherapie Binnenwijzer. Door middel van aanraking begeleid ik mensen om meer verbinding te maken met hun lichaam en daarmee met zichzelf. In mijn praktijk masseer ik ook mensen met kanker.
In mijn begeleiding geef ik je een plek om er helemaal te zijn met alles wat er is. Ik geef je een veilige omgeving en echte aandacht, een stukje bedding in jouw proces.
Iedereen krijgt te maken met verlies. Verdriet en rouw zijn altijd voelbaar in het lichaam. Door aandacht te geven aan dat wat je voelt kan er ruimte ontstaan. Ruimte om meer te gaan voelen, ruimte in je lichaam en ruimte om weer verder te gaan leven.