In de nog resteerende weken hebben we elk lied verfijnd en tot in den treure herhaald tot iedereen het volkomen meester was.
’n Paar dagen voor Kerstmis kwam een nieuwe Hollandse groep in het kamp aan. Apathies, uitgemergeld en oververmoeid kwamen ze het concentratiekamp binnengestrompeld. Uniformen gehavend schoenen afgetrapt of kaalvoets, zwaar beladen met dat wat ze nog konden dragen. Een mens voelt zich dan nog rijk, wanneer je tenminste nog in een geregelde omgeving kan leven . . . . . . Vanzelfsprekend hebben we regelingen getroffen en een speciale ruimte voor hen gereserveerd om met ons Kerstfeest te vieren.