Lisa Gerrard • The Best Of Lisa Gerrard • CD • Dark Entries casino maxi1xbet
Ambient - Ethereal / Heavenly Voices - Folk / Ethnic / Tribal - Medieval
Hoe dienen we iemand als Lisa Gerrard te introduceren? Voor wie haar naam niet direct een belletje laat rinkelen, laten we er een andere vallen: Dead Can Dance. Dit legendarische Australische duo - Lisa Gerrard en Brendan Perry – begon in 1984 op het al even legendarische 4AD label met cold wave, maar ging dra meer en meer middeleeuwse invloeden in zijn muziek incorporeren. Dead Can Dance kan men zelfs onomwonden als de grondleggers van het medieval subgenre binnen de new wave/gothic subcultuur beschouwen. Tegen het einde van hun acht albums tellende carrière ging de nadruk meer liggen op etnische, tribale ritmes dan op de middeleeuws Europese invloeden die hun hoogtepunt vonden in albums als "Within The Realm Of A Dying Sun" en "Aion". Aldus gaat hun ethereal in de richting van een soort donkere world music. En ook hierin zouden ze talrijke navolgers krijgen (checkt u bijvoorbeeld het Prikosnovénie label maar eens). Dit album biedt een overzicht van Lisa Gerrards carrière. Uiteraard wordt uitgebreid stilgestaan bij haar samenwerking met Brendan Perry in Dead Can Dance. 8 van de 15 nummers dateren uit deze periode. Elk Dead Can Dance album wordt vertegenwoordigd met uitzondering van de eerste twee. Voor de rest vinden we terug: "Cantara" en "Persephone (the gathering of flowers)" van "Within The Realm Of A Dying Sun" (1987), "The Host Of Seraphim" van "The Serpent's Egg" (1988), "The Promised Womb" van "Aion" (1990), "Ariadne" en "Yulunga (spirit dance)" van "Into the Labyrinth" (1993), "Sanvean" van het live album "Toward The Within" (1994) en "Indus" van de Dead Can Dance zwanezang "Spiritchaser" (1996). Van Lisa Gerrards solo debuut "The Mirror Pool" (1995) daterend van het jaar voor het laatste Dead Can Dance album, krijgen we "Swans" voorgeschoteld en van haar tweede album "Duality" (1998, een samenwerkingsverband met Pieter Bourke) "Sacrifice". Deze song is ook te horen op de soundtrack van de film "The Insider" (1999). Tenslotte wordt er nog 5 nummers lang dieper ingegaan op Lisa Gerrards muzikale bijdrages aan diverse films, namelijk "See The Sun" voor de film "Ali" (2001), "Go Forward" voor "Whale Rider" (2003) en drie nummers van de soundtrack van "Gladiator" (2003): "The Wheat", "Elysium" en "Now We Are Free". De ethereal filmmuziek van Lisa Gerrard onderscheidt zich in weinig van wat we al te horen kregen op "The Mirror Pool" en verschilt ook niet echt noemenswaardig van het latere Dead Can Dance. Al bij al is dit een mooi overzicht van Lisa Gerrards muzikale carrière, al zal de doorwinterde Dead Can Dance fan het meeste al wel hebben. [HV]