Het is nooit genoeg voor Ronaldo, ook niet nu hij 34 is, nu hij na vier Champions League-titels met Real een miljoenentransfer maakte naar Juventus, om te helpen de obsessie uit Turijn te verdrijven: eindelijk weer de Champions League winnen. Daarin is hij immers de speciale agent, als een soort James Bond van het voetbal. Hij zou de wedstrijd in Amsterdam kunnen overslaan, want over minder dan een week is het tweede duel in Turijn. Maar hij wil er sowieso bij zijn in Amsterdam.
Een huilende woede maakte zich meester van Ronaldo, toen hij in de groepsfase van dit seizoen de rode kaart kreeg tegen Valencia. Hij voelde het onrecht opborrelen. Wat had hij gedaan? Niets toch. Ronaldo kan niet tegen verlies, niet tegen onrecht. Hij kan moeilijk omgaan met een glorieuze rol voor een ander. Als een ander een belangrijk doelpunt maakt, juicht hij minder uitbundig. Woede drijft hem voort.