De toonsoort van muziek bepalen - wikiHow
Deel 1 van 3: Bekend raken met een paar muzikale begrippen
Begrijp hele en halve toonsafstanden. Halve afstanden en hele toonsafstanden zijn beide intervallen, ofwel de afstand tussen twee noten. Dit zijn de bouwblokken van toonladders.[1]
Begrijp de majeur toonladder. De majeur toonladder volgt altijd hetzelfde patroon van hele toonsafstanden (1) en halve toonsafstanden (½): 1 - 1 - ½ - 1 - 1 - 1 - ½. Dus is de C majeur toonladder de reeks C D E F G A B C.[2]
Begrijp mineur toonladders. Mineur toonladders zijn wat complexer dan majeur toonladders en kunnen diverse patronen volgen. De meest gebruikte volgorde van noten voor mineur toonladders is de natuurlijke mineur toonladder.[3]
Begrijp de terts en kwint. Tertsen en kwinten zijn bepaalde intervallen (afstanden tussen de noten) die zeer veel voorkomen in muziek. Ze zijn handig voor het bepalen van de toonsoort van de muziek. Mineur-intervallen hebben een halve toonsafstand minder dan majeur intervallen, waardoor de klank ervan verandert.[4]
Begrijp majeurakkoorden. Een standaard akkoord is opgebouwd uit drie noten, een drieklank, welke in tertsen zijn gerangschikt (zie Stap 4). Deze akkoorden zijn meestal gebaseerd op een toonladder, zoals de C majeur. Majeurakkoorden hebben twee hele toonsafstanden tussen de eerste en tweede noten van de drieklank. Een majeurakkoord bevat een grote terts (derde) en een reine kwint (vijfde). De eerste noot van een akkoord heet de grondtoon van het akkoord.[5]
Begrijp mineurakkoorden. De klank van de meeste akkoorden wordt bepaald door de derde noot, de terts of middelste noot in de drieklank. Mineurakkoorden hebben drie halve toonsafstanden tussen de eerste en tweede noot van de drieklank, tegenover de vier halve toonsafstanden (of twee hele toonsafstanden) van majeurakkoorden. Een mineurakkoord bevat een kleine terts en een reine kwint.[6]
Begrijp de verminderde en overmatige akkoorden. Deze akkoorden komen minder vaak voor dan de majeur- en mineurakkoorden, maar worden soms gebruikt om bepaalde effecten te creëren. Vanwege de verandering van bekende drieklanken, creëren ze een melancholische, onheilspellend of zelfs spookachtig gevoel in de muziek.[7]
Deel 2 van 3: Noten lezen om de toonsoort te bepalen
Zoek de voortekens. Heb je gedrukte bladmuziek, dan kun je de sleutel van een nummer herkennen door naar de voortekens te kijken. Dit zijn de markeringen tussen de voortekens (hetzij de vioolsleutel of de bassleutel) en de maat (de cijfers die eruit zien als een breuk).[8]
C is verreweg de meest gangbare toonsoort voor popnummers.[9]
Deel 3 van 3: De toonsoort op het gehoor achterhalen
Bepaal de tonica. De tonica, of de eerste noot van de toonladder, klinkt zo ongeveer overal in het nummer wel goed. Met behulp van een piano of je eigen stem, speel je één noot per keer, tot je een noot aanslaat die precies goed 'voelt' bij het nummer.[10]
Bijvoorbeeld, het nummer van Green Day, '(Good Riddance) Time of Your Life' begint met een G majeurakkoord (G - B - D), welke gevolgd wordt door een C majeurakkoord (C - E - G). Deze akkoorden staan beide in de G majeur toonladder, en dus staat het nummer in de toonsoort G majeur.[11]
Controleer je bevindingen. De basis van de muziektheorie begrijpen is een uitstekend idee wanneer je je eigen nummers wilt schrijven of de muzieknummers van anderen aan je eigen stijl wilt aanpassen, maar soms heb je gewoon even een snelle toonsoort-controle nodig. Er zijn een aantal apps voor je mobiel en websites die je kunnen helpen bij het bepalen van de toonsoort van een nummer.[12]
Overgenomen van "https://nl.m.wikihow.com/index.php?title=De-toonsoort-van-muziek-bepalen&oldid=74654"