“Ach, en dan nog, een regenbui, ik heb een velletje, geen punt.” Hoezo zeg ik dit bij het afrekenen tegen de jongen van het tuincentrum na een klaterend kabaal van een regenbui? Dat ik die precies heb gemist. Moest kattenvoer halen en zag een hele donkere lucht. Buienradar zei dat het precies langs Schagen ging. Dus ik op de fiets. Zware startende motor geluiden hoorde ik hoog boven in de verte. Ook prachtig contrast. Felle tulpen, licht en donker. Wat een feest.
Binnen bij Overvecht en toen ging het los. Ik had geen idee. Vol vertrouwen op Buienradar. Dat was eigenlijk ook prima. Want terug fietste ik ook droog langs de bollenvelden. Dat was mijn moederdagcadeau. Thuis nog een fijn cadeau. Teun kwam speciaal voor moederdag bij ons ontbijten. Wij wisten het al toen ze werd geboren. Wij hebben het allerleukste en mooiste kind. We houden het er bij één. Nooit kan ik nog zoveel van een kind houden als van Teun en dat voel ik nog altijd. Mooi al twintig jaar moederdag.