Wat betekent het voor een overheid als mensen steeds meer een actieve positie innemen en zelf hun doelen en bijbehorende acties vaststellen, als er horizontale netwerken ontstaan, zonder eenduidig aanspreekpunt of formele representativiteit? Op welke manier kan de overheid in deze context nog sturen? Er is behoefte aan een overheid die meer tussen de mensen komt, die aansluiting zoekt bij de nieuwe dynamiek van de netwerksamenleving, een overheid die bindend vermogen ontwikkelt. Het natuurbeleid (onder meer soortenbeleid en het beleid voor de Ecologische Hoofdstructuur) wordt van oudsher echter vooral gekenmerkt door een hiërarchische wijze van sturing met een grote nadruk op regelgeving. Daarom heeft de directie Natuur & Biodiversiteit aan Alterra Wageningen UR gevraagd om op basis van zowel leerervaringen van eerdere trajecten in het groene domein, als de recente literatuur met betrekking tot de verhouding overheid en netwerksamenleving, een bijdrage te leveren aan de discussie, met als uitgangspunt een aantal simpele vragen: ‘Wat betekent de transitie naar een netwerksamenleving voor de positie en rol van EZ binnen het groene domein? Hoe kan EZ zich effectief bewegen in de netwerksamenleving?’