*Wilfried de Jong startte op 11 januari 2014 het nieuwe VPRO-programma ‘Fotostudio de Jong’. Kijken! Meer info: www.wilfrieddejong.nl Op de foto hierboven: Payka en Skip.
Zondagsdrukte. Het was er weer voor. Een tjokvolle parkeerplaats en toegangswegen bij het bos. Je kon over de koppen lopen. Hordes wandelende families met opvallend veel hummeltjes op steps en kinderen op fietsjes of skeelers (die daar overwegend mee kluunden) genoten van de zon en de frisse buitenlucht met daarna, zo stel ik me voor, een dampend bord erwtensoep.
Blijven rinkelen met de fietsbel, het is een gemeenzaam kinderding, vind Skip eng. Acute last van achtervolgingswaanzin, en zijn rinkeldekinkelvrees stak meteen de kop op. We proberen een ander bos: ook daar schrijdt het volk hutjemutje. We breken af voor Skip die het met recht een snertwandeling vond.
Zondagochtend. Blauwe lucht, zon en een graadje lager dan gangbaar is. Perfecte omstandigheden om eropuit te trekken. Ergens weg van de bewoonde wereld heerst bedrieglijke rust. Even later is er een hausse aan mountainbikers en joggers buiten. Gedaantes in oogverblindend neon hardlooptenue sloven zich in groepjes uit onder leiding van een trainer. Hij laat ze in onze ogen vreemd aandoende balletoefeningen doen; wat de trainer zegt, wordt klakkeloos opgevolgd. De nieuwelingen herken je aan de zwembandjes, zweterige rode hoofden en de bij elkaar geraapte foute sportkleding. De schonkige fanatiekelingen, stakerige pootjes in maillot gehesen, dragen professionele computerapparatuur om armen en polsen, en een taillegordel met sportdrankjes.
En dan heb je zonder uitzondering bij elk groepje een aanstellerig figuur met een zogenaamde hondenfobie die moet overdrijven - iemand die echt panisch is verstard. Of de hond aangelijnd zit, totale desinteresse vertoont en formaatje aaibaar heeft, maakt niet. De dame in kwestie (het zijn altijd vrouwen) grijpt ter ondersteuning de arm van een groepslid vast, plaatst zich buiten de groep, gilt, vertelt ongevraagd met luide stem waarom ze zo bang is, trappelt met de benen, zwaait met armen en blijft vooral de hond strak aankijken.
Ik leg het nog een keer uit. Wil je NIET dat een hond naar jou toekomt? Vestig dan NIET de aandacht op jouw persoon, zo vindt een hond jou absoluut niet interessant.
- Staar de hond niet aan. Kijk een andere kant op door je gezicht en je lichaam een kwartslag van de hond af te wenden.