van Bangkok naar Kanchanaburi - Reisverslag uit Kanchanaburi, Thailand van Johan en Fabiola Akkermans - WaarBenJij.nu
29 augustus 2015 | Door: JohanenFabiola
Aantal keer bekeken 372 Aantal reacties 3 Kanchanaburi, Thailand
Naar Kanchanaburi en verblijf daar. 25-8-2015
Dinsdagmorgen 25-8-15 om zeven uur opgestaan in ons hotel in Bankok want het minibusje zou om acht uur komen. Dus niet, alles in Thailand komt te laat maar na een half uur toch gelukkig een busje. We stapten met vieren in een verder leeg busje, dat was luxe. Maar helaas na een kwartier kwamen we bij een verzamelplaats en moesten wij overstappen naar een ander busje. We keken erin, en wouw propvol en alleen de achterste rij was leeg, maar deze was dan ook veel smaller en hoger. Dat werd dus drie uur erg krap zitten, gelukkig kon Johan bij het middenpad zijn lange benen kwijt. Maar na een uur werd er gestopt en stapte er een behoorlijk forse dame in en je raadt het al, ook op de achterbank erbij. Gelukkig deed de airco het goed en was het vol te houden. In Kanchanaburi werden we ergens in de stad eruit gezet, we waren er zei de chauffeur. Maar dat klopte niet, het was een paar kilometer verder, er werd een tuk-tuk gebeld en in een brommer met een bak als zijspan werden we naar het goede hotel gebracht. De dag was gelijk goed, wat een geweldig hotel, mooie tuinen, heerlijk zwembad met uitzicht over de River Kwai, en een mooi terras met uitzicht op de brug van River Kwai. Na een verkoelende duik en zonnebaden, op de fiets naar de brug gegaan. Het is niet meer de oorspronkelijke brug, deze was gebombardeerd, maar hij is herbouwd. Toch was het indrukwekkend om overheen te lopen als je bedenkt dat hier zoveel mannen zijn gesneuveld, die in de Thaise hitte moesten werken, en wel in hun blote bovenlijf. Hierna zijn we het museum gaan bezoeken en daar zag je nog veel voorwerpen van die tijd en ook veel foto's. Ook zijn we naar de begraafplaats midden in het dorp gegaan, hier liggen 7000 gesneuvelden, ook 1896 Hollanders. Deze hadden allemaal de Nederlandse vlag in het klein bij hun graf staan. 15 Augustus was er een herdenking geweest omdat het zeventig jaar geleden was. Weer terug bij de brug wilden we ook de andere begraafplaats zien, deze lag een paar kilometer buiten de stad. Hier zijn we met een longtail boot naar toe gegaan. Dat was racen over het water, onderweg kwamen we brede boten met feestende jongelui tegen. Deze werden getrokken door een klein bootje. Dit zijn Discoboten, gebruikt door jongelui uit Bangkok om lekker te feesten zonder dat iemand last van ze heeft. We kwamen er wel tien tegen. Bij de begraafplaats ook weer veel graven met Hollandse vlaggetjes. Erg keurig bijgehouden graven, met veel kleurige bloemen ertussen. We waren er weer stil van. Terug in het hotel daar lekker aan het water(de River Kwai) gegeten, het bevalt ons prima.
De volgende dag een scooter gehuurd, want we wilden naar de Erawan watervallen in het Erawan Nationaal park. We kwamen langs een verhuurbedrijf en deze werd gerund door een Deen die al jaren met een Thaise vrouw in Thailand woont. Een gezellige man die ons een scooter gaf die flink hard kon, we hebben het maar bij negentig gelaten, want de bandjes zijn toch dun. Na drie kwartier wist Johan niet meer zeker of we goed zaten, bij het vragen zei iedereen ja, maar dat kennen we van Indonesië, dat klopt vaak niet. Toen zei iemand die wel Engels kon dat we verkeerd zaten en terug moesten en dan een keer links af. Wij terug rijden maar bij de eerstvolgende afslag wisten we niet zeker of deze het was, gelukkig kwam er een jeep met vier militairen aan. Deze met z n vier over de kaart gebogen, maar ze snapten er niets van ze zeiden allemaal wat anders in gebrekkig Engels. Ze namen wel de nodige foto s van ons op de scooter, dat vonden ze wel leuk. Toen stopte er ook een politieauto en de agent ook over de kaart buigen terwijl de andere ook foto s ging maken. Gelukkig wist deze aan te geven waar we waren, en we mochten achter hem aan rijden tot de kruising en we niet meer verkeerd konden gaan. Wat een vriendelijkheid. Na een aantal kilometer kwamen we langs een olifantenopvangkamp, hier de nodige foto s gemaakt, wel zielig dat de kleintjes aan een ketting stonden. De grote reden toeristen op hun rug rond. Maar wij weer verder naar de watervallen, en ja hoor na 60 km toch gearriveerd. De klim kon beginnen, het zijn 7 watervallen met een hoogteverschil van 1500 meter. De klim naar de eerste watervallen ging prima, maar na de derde werd het steeds steiler en de traptreden hoger tot ook deze er niet meer waren, en we over stenen moesten klauteren. Bij de vijfde waterval hield Fa het voor gezien en ging Johan alleen verder. Een goede oefening voor de 80, Hij heeft ze alle zeven beklommen. Fa ging bij de vijfde in een klein meertje, maar was er even snel weer uit, daar zwemmen rufus vissen in, die aan je vastzuigen en de dode huid eraf halen. In Nederland zijn deze heel klein, maar daar zwommen er wel van veertig cm tussen, en wel tientallen. Dan alleen voorzichtig de voeten erin aan de rand, daar is het ondiep en komen er wat kleinere vissen(nog 15 cm) op af. Als Johan terug is, samen de verdere afdaling doen en om half vier staan we beneden. Al die tijd nog niet gegeten, en we krijgen wel honger, in Erawan zelf is een voedsel markt waar je kan eten. Een overdekte markthal met vele eetkraampjes, we bestellen bij kraampje A en het wordt door D gemaakt, ze horen allemaal bij elkaar. Het smaakt heerlijk en als we afrekenen geloven we het niet, drie euro voor het eten met twee cola erbij. Hoe bestaat het, we klimmen op de scooter om weer terug te rijden, als we in Kanchanaburi aan komen wordt het al donker, we leveren de scooter af bij de Deen en blijven gezellig nog even met hem praten. Nou ja praten, we hoefden alleen te luisteren, hij praatte wel. Als we op de fiets stappen om terug naar het hotel te gaan merken we dat de ruggen het wel zwaar hebben gehad. We komen langs een massagesalon en besluiten een Thaise massage te nemen. Nou dat hebben we geweten, dat gaat er ruw aan toe, de spieren worden flink aangepakt, als Fa opzei kijkt ziet ze de masseuse op Johan zijn achterbenen lopen, ze duwt haar voeten flink in de spieren. Maar na een uur lopen we wel veel soepeler de salon uit. Omdat het al bij achten is zoeken we een eettentje op (aanrader van de Deen) en wederom heerlijk gegeten tussen de locale Thaien. Moe en voldaan arriveren we bij het hotel.
29 augustus 2015 20:48 | Door: Marcel en Elly
whahahaha, jaja, dat overvolle busje met aangepaste tijden is wel wat voor Marcel..........hij kijkt er al helemaal naar uit. Maar....we hebben de tickets geboekt hoor !! Dus wij gaan al jullie bezienswaardigheden met eigen ogen bewonderen. We lezen met heel veel plezier jullie verhalen en wachten weer met smart op jullie volgende avontuur !!! Groetjes van ons allemaal. Marcel en Elly
29 augustus 2015 21:39 | Door: Pa en ma Snijders
Hallo Johan en Fabiola, wat vonden we het leuk dat jullie ons gebeld hebben !! Wij zijn een paar daagjes in het Brabantse land en hebben nét vakantie, het is hier ook zalig weer. Pommie is blij dat-ie z,n vriendje weer ziet haha ze kunnen het prima met elkaar vinden. Geniet er maar lekker van , veel groetjes van pa en ma Snijders
31 augustus 2015 21:52 | Door: Ric en Marijke
wat leuk om weer deelgenoot te zijn van jullie reis, deze keer door Thailand, ook wij hebben deze reis gemaakt,.
En weer kippenvel wanneer je schrijft over jullie beleving in het museum, de begraafplaatsen en de brug over de River Kwai. Ook wij waren diep onder de indruk, van de vele jonge Nederlanders die er hun leven lieten. Mijn Opa heeft aan die beruchte spoorlijn moeten werken met alle verschrikkingen van dien, en heeft er later nooit meer over gesproken.