Wat in 2006 een huiselijk Pink Floyd avondje moest worden, groeide toentertijd in een paar maanden uit tot een heus tributeconcert. Na 13 concerten ging Stichting Tribute Asten met de tributeband Kings of Floyd terug naar deze roots. Frans Eliens, Thijs Reijnders, Wim van Kemenade en Frans Jacobs hadden namelijk besloten om na dit concert te stoppen met een fantastische reeks tributeavonden.
Kings of Floyd, met een internationale Engels-Duits-Nederlandse bezetting, nam je mee op een unieke muzikale reis langs het even succesvolle als indrukwekkend lange oeuvre van Pink Floyd: van “Piper at the Gates of Dawn” (1967), “Atom Heart Mother” (1969), “Ummagumma” (1970) en “Meddle” (1971) tot aan “Dark Side of The Moon” (1973), “Wish You Were Here” (1975), “Animals” (1977), “The Wall”(1979) en “The Division Bell” (1994).
Zanger Mark Gillespie en gitarist Maurus Fischer vormden hierbij een twee-eenheid, die het typische zang- en gitaargeluid van David Gilmour vertegenwoordigden. Drummer Berni Bovens (die we nog kenden van onze CCR tribute uit 2012) en bassist Hans Maahn waren deze avond de alter ego’s van Nick Mason en Roger waters. Net als Richard Wright in zijn hoogtijdagen, had toetsenist Jürgen Magdziak zich genesteld achter een burcht van keyboards, waaronder een authentiek houten Hammondorgel. Zelfs het typische Floyd geluid van Dick Parry zou deze avond niet ontbreken: Juweeltjes als “Shine on You Crazy Diamond”, “Comfortably Numb”, “Wish You Were Here” en “Money” werden door Bernd Winterschladen gelardeerd met intense saxofoonpartijen.
Zoals te verwachten, was Kings of Floyd er overigens niet alleen om je gehoor te strelen. Het was letterlijk, (zeker voor Astense begrippen) een eye-opener. Je werd ondergedompeld in een muzikaal en visueel spektakel, waarbij alle zintuigen werden gestimuleerd om een perfecte en nagenoeg heuse Pink Floyd show bij te wonen.
Kortom: met Kings of Floyd had Stichting Tribute Asten het neusje van de zalm in huis gehaald en hebben de fans tot in de tenen kunnen genieten.
Hier kun je meer info vinden over de Tribute band Kings of Floyd.
Physical Graffiti
De traditie om (als het even kan) twee bands te presenteren bleef natuurlijk overeind staan. Dus stond als tweede concert een tribute van Led Zeppelin op het programma, neergezet door Physical Graffiti. Omdat STA deze band al langer op het vizier had staan en omdat Led Zeppelin dit jaar exact 50 jaar bestond …, wat was er dan mooier om dit bij deze laatste editie van STA 1.0 tot realiteit te brengen.
Physical Graffiti onder leiding van de Brits/Nederlandse frontman Andrew Elt heeft een indrukwekkende live reputatie opgebouwd. Tijdens deze show konden hits als ‘Immigrant Song’, ‘Kashmir’, ‘Stairway to Heaven’ en ‘Whole Lotta Love’ dan ook niet ontbreken! Gitarist Daniel Verberk wist de sound van Jimmy Page tot in de essentie na te bootsen. Hij maakte zelfs gebruik van dezelfde amps, gitaren en effecten. De uit Ierland afkomstige bassist Dave Harrold was net zo overtuigend als John Paul Jones zelf en drummer Jan Gabriel was een regelrechte reïncarnatie van John Bonham. Andrew Elt, geboren in Engeland, staat al 35 jaar als professionele zanger op de planken. Met zijn melodisch, krachtig en dynamisch stembereik, hoge uithalen en streven naar de perfecte zanglijn, zette hij overtuigend de stem van Robert Plant met precisie neer. De laatste toevoeging aan de band was de jonge keyboard virtuoos, Remco van Zandtvoort. Hij maakte het mogelijk om nog dieper in het Zeppelin oeuvre te duiken. In het jaar dat Led Zeppelin precies 50 jaar bestond konden we genieten van de combinatie van blues, hardrock, en folk, die Led Zeppelin legendarisch heeft gemaakt.