Ik herinner me, het zal bijna 10 jaar geleden zijn dat ik fan was van de Smashing Pumpkins, ik had alle CD's en bootlegs die je maar kon vinden. 'Disarm' was natuurlijk mijn favoriete nummer. Het was hard, om Disarm goed te vonden, iedereen, zelfs mijn moeder versleet me als sissy. Nu 10 jaar later zou je Billy Corgan er bijna van kunnen beschuldigen trendzetter te zijn. Violen en bellen zijn hipper dan ooit. Jim O'Rourke, Mercury Rev, Belle & Sebastian,... allen zijn tot in de puntjes georchestreerd. Phill Spector zou jaloers geweest zijn. De hipste namen van het moment zijn zelfs halve symfonische orkesten als Godspeed Your Black Emperor of The Rachels.
Dit enkel maar om te zeggen dat Spokane even hip is als Tom Barman zelf. Spokane is één en al bombast-core. Traditionele nummers in duet vorm (man - vrouw), opgevrolijkt met viool,cello of een belletje hier en daar. De arrangementen van Belle & Sebastian op de snelheid van Low. The Rachels als zouden ze songs schrijven. Ook het Keltisch folk gevoel van In Gowan Ring zit erin. Toch moet ik bekennen dat de schoonheid van Spokane me heeft geraakt, zoals die van 'Disarm' dat tien jaar geleden deed.