Ladakh is een echte zomerbestemming: als in april -mei de sneeuw begint te smelten op de hoge bergpassen, wordt het gebied weer toegankelijk voor reizigers. Het relatieve isolement zorgt ervoor dat je in Ladakh nog authentiek boeddhisme in zijn puurste vorm aantreft. Witgekalkte gompa’s hangen als arendsnesten tegen de rotsen gekleefd, kleurrijke boeddhistische feesten trekken pelgrims aan van heinde en ver. Een boutade wil dat ‘Ladakh Tibetaanser is dan Tibet’. En inderdaad landschappelijk sluit Ladakh mooi aan bij het Tibetaanse moederland en ook de oude boeddhistische tradities worden er nog verdergezet in kleine witte dorpjes.
Nog authentieker is de vallei van Zanskar. Hoewel ze geografisch deel uitmaakt van Ladakh leven de bewoners van deze bergvallei nog geisoleerder. Tijdens de wintermaanden is de vallei bijvoorbeeld enkel over het ijs van de Zanskar-rivier te bereiken. Je vindt er een aantal prachtige rotskloosters waar jaarlijks kleurrijke boeddhistische festivals doorgaan. De natuur is er nog woest en ongerept met besneeuwde bergpieken en grote gletsjers.