Café De Slof gaat dicht!
(24 maart 2011)
Zojuist las ik op internet dat café De Slof gaat sluiten! De verzekering vindt het niet veilig genoeg… Morgen staat het hele verhaal in het Noord-Hollands Dagblad.
De Slof dicht, onvoorstelbaar!
De Slof, waar ik menig uurtje met tovaritch Petra heb doorgebracht, en me altijd weer enigszins vertederd verbaasde over de hangende oogleden die zij krijgt na een paar biertjes.
De Slof, waar ik heel wat uurtjes met Petra-zus Joseetje heb doorgebracht. Mooi de vrolijke driehoek "Gekwek, biertje, peuk" in stand houdend. En waar ik me nogal eens stiekem verkneukelde om de grote hoeveelheid boze centimeters die haar onderkaak naar voren gestoken kon worden als ik weer eens iets ontzettend incorrects zei.
De Slof, waar ik me te pletter heb gelachen om de ongeneerde immense valsheid die Patricia daar vol groot genoegen naar haar medemensen tentoon kon spreiden.
De Slof, waar Rob altijd en eeuwig enthousiast aan het woord kon zijn, en z'n opponent Peter dan meestal om half 12 al begon te gapen….
De Slof, waar ik menigmaal met politieke collega's even na ging zitten na een vergadering en dan ineens tot de ontdekking kwam dat als ik nú huiswaarts ging, er nog 3 uur slaap overbleef voordat de arbeidsplicht weer riep… Maar nooit verzaakt!
De Slof, waar heel wat bestuursinitiatieven in Enkhuizen hun allereerste oorsprong hebben gevonden in de daar gedeelde creativiteit van nazittende raadsleden en bijbehorende lieden.
De Slof, waar mij illusies ontnomen zijn, en waar mij illusies gegeven zijn. Waar ik illusies geschapen heb, en illusies gebroken heb. Zoals velen deden en overkwam die De Slof bezochten.
De Slof, de kindertuin van de illusie, de speeltuin van de afwijkelingen, gaat dicht…
Sinds het rookverbod op 1 juli 2008 ben ik er nog maar een paar keer geweest. Op 3 juli begon de kanker van Inge, en daarna ging ze dood. Dan breekt in de ultieme realiteit iedere illusie, ook die van De Slof.
Maar om het monument zijn van illusies die er door mensen beleefd en gebroken zijn, om het monument zijn van de creativiteit die daar geweest is, om het monument zijn van afwijkende uiterlijken die daar in de loop der jaren vertoefd hebben, hoop ik dat die kroeg nog een tijd door kan gaan.