Telemikey's 2012-2013 ski seizoen review
Von telemikey an 8 Mai 2013 · 5
Voor mij was afgelopen seizoen geen seizoen 2012/2013 maar alleen 2013. Toch hoor je mij niet klagen want 2013 was een goede; een hele goede zelfs! Eentje om in de boeken bij te schrijven.
Voorseizoen?
Het voorseizoen probeer ik zoveel mogelijk over te slaan, wachtend op meer sneeuw, stabielere omstandigheden en m'n Brownie points sparend voor als het echt los gaat. Afgelopen voorseizoen kwam daar nog 'revalideren van een duimbasis reconstructie' bij.
Als Average workingclass Joe, vader van 2 kids, nine-to-five loonslaaf, huisje, boompje, beestje, wordt een ski seizoen niet afgemeten aan het aantal skidagen maar is kwaliteit veel belangrijker. En als je het dan hebt over kwaliteit dan mag ik wel zeggen dat ik dit seizoen met de neus in de boter ben gevallen. Met kop en schouders steekt boven alles uit: heli-ski in Canada met CMH.
Canadian powder...
Wat een bizar lekkere sneeuw. Wat een mooie lijnen (NB Grahams Face!). Wat gaaf om met een heli te vliegen. De dagelijkse portie freshies, de toffe crew, de jacuzzi met een ijskoud biertje aan het einde van een epische dag en de mannen en vrouwen van de lodge die ondanks dat ze dit elke week weer doen toch onwijs enthousiast met je meeleven. Het kan niet op. I've said it once, and I'll say it again: als je die kant op kan… DOEN!
Afgelopen seizoen is er een van grote 'ups' (zie boven) maar ook 'downs'. Was de CMH trip de onbetwiste topper; de ongelukken van Steven en Sebastiaan waren natuurlijk de onbetwiste dieptepunten. Nog regelmatig moet ik aan Steven denken. Vooral bij het spotten van een vrolijk dartelende alpenkraai.
Flying in freedom
Dit seizoen was voor mij er ook weer een van nieuwe gebieden: St Luc, Chandolin, Champex (op een nieuwe manier) en natuurlijk de hellingen rondom de Gothics lodge in Canada. Maar gelukkig ook een seizoen met oude bekenden. De Golden Oldies zo gezegd: Zermatt, Zauchensee, Obertauern, Ovronnaz en Andermatt. En dan hebben we nog de tourtjes in de storm op de Winterhorn van Hospentalin, door de slush van Champex en het heerlijke tourtje in de zon van La Fouly. Hopelijk zijn deze tourtjes nog niet 'op' voor dit seizoen…
Touren in omgeving La Fouly
Niet alleen nieuwe en oude gebieden maar ook nieuwe- en oude- vrienden. Want hoe cliché het ook mag zijn, de lol wordt des te groter als je het kunt delen. WEpowder dus:
en the usual suspects...
Ook de sneeuw heeft weer haar vele gezichten getoond dit seizoen. Van heupdiepe, verse blower pow tot ook extreem oude en verwaaide sneeuw. En extreem nat (incl leermomentje!).
Ondanks dat ik word achtervolgd door een aantal kwaaltjes, lijkt het me eindelijk weer eens gelukt om het seizoen af te sluiten zonder ski blessure! Woohoo! Dat betekent ook dat ik niet eerst moet revalideren voordat ik kan beginnen met opbouwen voor het nieuwe seizoen.
Over volgend seizoen gesproken. De toekomst gloort nu al weer aan de horizon terwijl het oude seizoen hopelijk nog niet is afgelopen. In die toekomst hoop ik o.a. materiaal van Mountain Hardware en DOWN skis te mogen gaan gebruiken. Maar interessanter dan spulletjes zijn skiplannen. Natuurlijk gaan we weer een telemark weekeind organiseren. Dat lijkt langzaam maar zeker toch in grootte (en dus belangstelling) te groeien. Gaaf dat de interesse (en belangrijker… het aantal beoefenaars!) in deze mooiste vorm van sneeuwsport ;-) hier op WePowder nog altijd toeneemt. Maar ook dat couloir in L4V ziet er wel heel aantrekkelijk uit. Lijkt me de moeite van het uitzoeken voor volgende seizoen wel waard.
Mooie plannen...
Ook blijft het idee om met een aantal bevriende WePowderaars eens vanuit een hut/ tent aan wat minigolf te doen, blijft trekken. Oftewel vanuit een vast punt (hut/ tent) lekker met de stijgvellen aan de slag en kleine maar fijne technische lijnen rijden. Daarnaast vind ik dat ik toch wat meer tijd en energie in het maken van meer foto's en (betere) videos moet gaan stoppen. Of dat lukt weet ik niet want veelal is het gebrek aan beeld materiaal vooral een kwestie van te veel lol hebben om te stoppen en te schieten… Een luxe probleem dus.
Het einde van het seizoen betekent ook dat we niet meer voor het echie kunnen telemarken maar dat er getraind kan worden om volgend seizoen fit uit de startblokken te schieten. Want nogmaals, deze Average Joe heeft de resources niet om 'er in te komen' door heel veel meters te maken. Dus de meters die ik maak moeten allemaal raak zijn. Misschien in dat kader maar eens met een groepje zo'n binnenbaan een paar keer onveilig maken en elkaar helpen de techniek wat aan te scherpen. Hoewel ik ook wel mogelijkheden zie om met een groepje aan de (telemark) conditie te werken gedurende het laagseizoen [invoegen soundbite: Muahahahahaaa].
Al met al brengt seizoen 2013 een glimlach op mijn gezicht. En die kan alleen nog maar breder worden, die lach! Anderzijds heb ik nu ook wel zin in de zomer: meer (quality) tijd voor vrouw en kids, brownie points sparen voor volgend seizoen, surfen, misschien ook wel weer wat klimmen als de duim het toelaat... of trailen/ hardlopen als de achillespezen meerwerken. Warme stranden. Buiten eten. Zwoele zomeravonden.
Hoewel we als sneeuwliefhebbers natuurlijk met weemoed het witte goud uit de onze bergen zien verdwijnen hebben we deze periode ook nodig om de sneeuw van het volgende seizoen des te meer te waarderen. Yin en yang. Door het donker, kunnen we het licht zoveel meer waarderen. Door de zomer is het genieten van de winter des te groter. Goodbye epic season. In the end, it's all good!
Ik wil dit moment ook graag gebruiken om de partijen die deze niet-zo-bijzondere rijder ondersteunen bedanken. Thanks POC, BCA, Crispi
tank24 op 8 Mai 2013 · 11:45
top verhaal mike. CMH was ook zeker een van mijn hoogtepunten. Super om met je te rijden...alleen dat wachten😉
cheer Bas
Arjen op 8 Mai 2013 · 13:22
Zo is het Mike. Was goed weer eens met je te rijden. En dan ook nog eens op een van de beste locaties met de beste condities ter wereld! 😃