Posted on 21 mrt 2017 11 apr 2017
Hoe Willem Jan aan mij was gekomen, bleek een complex van factoren te zijn. In die tijd deed ik heel erg mijn best om in een goed blaadje te komen. En dat blaadje heette OOR (Muziekkrant OOR). Bij Oor werkten grote helden van me, zoals Constant Meijers en Jan-Maarten de Winter, en diep in mijn hart wilde ik popjournalist worden.
Hoewel het nog geen aanbieding was om bij Oor te komen werken, zei k volmondig 'ja' op de vraag van Willem Jan om Nieuws van 3 te gaan vullen. En na de zomer en herfst van 1976 kwam van het een het ander. Toen de gratis Nationale Hitparade Krant overging in de te betalen Hitkrant zegde ik mijn baan op bij VIP en werd ik, net 20 jaar, redactieassistent bij de Hitkrant en niet lang daarna redacteur.
De disco-feesten van Eddy De Clercq in de Brakke Grond. We schrijven niet eind jaren 80/begin jaren 90, maar 1978!
Met Ruud van Dulkenraad gierend van de pret in de auto zitten bij Ton Vingerhoets (RIP), die heel apart reed en de gewoonte had om bij elk stoplicht volslagen overbodig aan zijn handrem te trekken.
Op reportage gaan met Aad Spanjaard. Hij maakte in Londen de beroemde foto van John Travolta en mij. En in Munchen, bij de premiere van de Boney M-film, werd bij een zaaltje in het bioscopencomplex waar een oorlogsfilm werd vertoond in Aad's oor gefluisterd: 'Kameraden Ostfront?' Dachten ze dat mijn lieve Haagse vriend een nazi was. Wat heb ik gelachen.
Hannes, de geweldige hond, die tot mijn moeder kwam dankzij bemiddeling van Oor's rots in de branding Cherie van Gelder en Idette van Sitteren.
Ladderstoned in de limo zitten bij Bobby van Boney M. en later nog stoneder samen proberen om strandstoelen uit te klappen aan het strand van Zandvoort. Lukte voor geen meter. Pijn in mijn kaken van het lachen.