Mondetmoi: Negaliefje en andere goede voornemens
Negaliefje en andere goede voornemens
Ik ben weer terug van een paar daagjes weggeweest! Ik hoop echt dat jullie een super fijne, leuke, gezellige kerst hebben gehad! En nu back to business! Natuurlijk ben ik als lijstje meisje het typje om elk jaar weer een hele waslijst te hebben met zinnetjes die mij vertellen wat ik allemaal wel niet ga bereiken. Enzo. Maar, het is soms lastig -zeg maar gewoon altijd- om je aan dingen te houden. Nou heb ik me, zo terugkijkend, in 2013 wel aan redelijk veel dingen gehouden. Ik heb ook hard gewerkt aan eigenschappen die ik niet meer of juist wel wilde hebben, en ik moet zeggen dat ook dat wel aardig succesvol verlopen is. Ook dit jaar heb ik weer een lijstje gemaakt. Natuurlijk ga ik niet alles met jullie delen, maar wel de dingen die voor jullie misschien wel leuk zijn. -En, stiekem heb ik geleerd dat het delen van je doelen met anderen je motiveert! Win win!-.
Negaliefje
Ik ben een doemdenkertje. Alles krijgt in mijn hoofd automatisch een negatief randje. En dat is stom. En daar wil ik vanaf. Rond de zomer schafte ik al een werkboek aan genaamd 'Positief denken'. Daar heb ik misschien drie bladzijden van gelezen? Dat ga ik dus maar weer oppakken. Daarnaast hoop ik dat de mensen om mij heen mij een flinke trap onder mijn bolle bips willen geven wanneer ik weer eens lekker negatief op dreef ben. Afgelopen dagen was het helemaal raak, trouwens. Ik zei gisterenavond tegen Jim; Geniet van je avondje met je vrienden, vanaf morgen zit je weer opgescheept met je negaliefje. Want tsja, dat ben ik.
Sportschool -how cheesy-
Ja, ook ik bezwijk voor het "Op 1 januari ga ik sporten en loop ik er deze zomer bij als echte bikini babe" virus. Maar, ik ben dan ook van plan het echt vol te houden. Afgelopen jaren ben ik al wat sportiever geworden, maar ik heb die crosstrainer nou wel gezien. Ik hoop dat de sportschool me wat meer verschillende routines brengt. Verschillende apparaten enzo. Mijn doel is niet om af te vallen, ik wil gewoon wat strakker in mijn lijf zitten. -Zeg je dat zo?-.
Ik heb gelezen dat je de "Als ik er over tien minuten nog zo'n trek in heb dan mag ik het eten" regel ook op veel andere dingen toe kan passen. Gewoon even tien minuten de tijd nemen om even te zitten en na te denken. Volgens mij worden tien minuten dan echt een eeuwigheid voor iemand die zo'n bezige bij is als ik ben. Ik wil altijd wat doen, vervelen is niks voor mij, daar word ik toch zo ontzettend chagrijnig van! Maar, toch vind ik dat ik van mezelf moet leren wat rustiger te zijn. Wat meer in het moment, en dat soort zweverige dingen.
Hallo, ik ben Stella het weekdier. Ik huil om alles wat los en vast zit. Nee echt, ik ben 's werelds bijna grootste huilebalk. Maar, ik ben nu negentien, en ik ben geen baby meer. Ik moet proberen, van mezelf, om wat weerbaarder te worden. Wat minder bang te zijn voor mensen. Ik ben soms echt bang voor mensen. Dan wil ik zo graag aardig gevonden worden, dat ik mijn eigen mening maar gewoon voor me houdt. Nee, foei, dat is niet hoe het werkt. Ik moet leren dat mensen me echt niet ineens met tomaten gaan begooien of mijn naam in hun dagboeken door gaan krassen -overdreven dit natuurlijk- wanneer ik voor mijn mening sta? Ik kan best eens een andere kijk ergens op hebben, toch? Ik wil bijvoorbeeld nog niet op kamers dit jaar, en mijn vriendinnen willen wel graag dat ik naar Den Haag kom. Maar nee, gewoon nog even niet. En dat mogen ze best weten.
Nou, dat was weer even een Stella-staat-stil-bij-dingen-en-typt-het-binnen-tien-minuten-ritueel. Ja, bloggen is fijn. Nog een goed voornemen; blijven bloggen. Maar eigenlijk telt dat niet, want het is niet zo moeilijk vol te houden. Gniffel.
Chantal Goenee 3 januari 2014 om 18:22
Dit is zooooooooooooooo leuk geschreven. Ik ga niks teruglezen of Facebook checken van de afgelopen dagen, maar jouw blogposts moest ik toch echt allemaal even teruglezen. Dit vind ik de leukste van de afgelopen paar dagen. Heerlijk om te lezen!