Op 2 november 1792 maakte Beethoven zich gereed om naar de Oostenrijkse hoofdstad Wenen te verhuizen. Hij kwam op 10 november in Wenen aan. Mozart was elf maanden tevoren gestorven. Op 18 december 1792 overleed Beethovens vader.
Tussen 1792 en 1794, terwijl hij zich inmiddels definitief in Wenen gevestigd had, nam hij lessen bij Joseph Haydn. Maar tussen de twee boterde het niet erg. Haydn was verbaasd over de 'woede' in Beethovens muziek en deed zelfs een poging om de publicatie van een van diens eerste pianotrio's tegen te houden. Beethoven vond dat hij te weinig leerde bij Haydn, en nam in het geheim les bij de componist Johann Schenk, die een betere leraar bleek, omdat deze fouten uit het werk van Beethoven haalde die Haydn - mogelijk uit gebrek aan interesse - over het hoofd had gezien. Dit zou kunnen suggereren dat Haydn toentertijd de grootte van Beethovens talent niet juist heeft ingeschat. Er bestaat echter een verslaglegging van een gesprek tussen Haydn en Beethoven door een zekere Drouet, een fluitist, die dit enigszins tegenspreekt:
'Haydn: U hebt zeer veel talent en u zult nog meer, ja, zelfs verbazend veel meer talent verwerven. Uw fantasie is een onuitputtelijke bron van gedachten, maar... wilt u dat ik eerlijk tegen u ben? Beethoven: Zeker, want ik ben hier om uw mening te horen. Haydn: Goed, u zult meer tot stand brengen dan men tot nu toe deed, gedachten hebben die nog niemand heeft gehad, u zult nooit een mooie gedachte aan een voorschrift opofferen, maar uw grilligheid zal voorschriften terzijde schuiven. U maakt op mij de indruk van een man met verschillende hoofden en harten, van een man die verschillende zielen bezit en... maar ik hoop u niet boos te maken? Beethoven: U zult mij boos maken wanneer u niet doorgaat. Haydn: Omdat u het wilt ga ik door en stel dat er steeds iets ongewoons, ja, zelfs iets verwrongends in uw werken zal zijn. Men zal daarin veel schoons vinden, doch hier en daar ook iets zonderlings en sombers, omdat u zelf nogal somber en zonderling bent. Want de stijl van de musicus is als de mens zelf.'
Een tijdlang leeft hij uit de hand en in de woning van de lokale aristocratie, maar kan zich moeilijk aan de strikte dagindeling houden. Met de meeste collega's kan hij moeilijk opschieten. Uitzonderingen zijn de violist Schuppanzigh, de zanger Vogl, de muziekhistoricus Kiesewetter, de theoloog-violist Karl Amenda en zijn latere biograaf Schindler.
In 1794 komt de keurvorst uit Bonn hem persoonlijk het achterstallige salaris brengen, en van dan al blijft hij in dienst zonder loon tot hij opgeroepen zou worden. Omdat die oproep uitbleef, woonde hij heel zijn verder leven in Wenen.
Het gaat Beethoven materieel zo goed voor de wind dat hij zijn beide jongere broers naar Wenen laat overkomen, en ook de opvoeding van zijn neef Karl op zich neemt. Na enkele grote concertreizen naar Praag, Berlijn en Leipzig volgt een zware klap: in 1796 veroorzaakt een val een scheur in de gehoorzenuw, en alras treden de eerste symptomen van doofheid op.