Dit is super mooi. Geweldig geschreven. Het ontroert me. Zelf werk ik nog al altijd met veel goesting bij de Jordi’s van onze wereld. Het inspireert me om nog beter te doen. Groeten, Frank.
Het jeugdbeleid heeft een ziel nodig… een liefde… meer dan regels en besluiten. Die ziel moet kunnen groeien tussen, doorheen en boven de regeltjes en strategieën uit. De ambtelijke structuren kijken naar het werkveld om die ziel inhoud te geven, maar dat lukt pas als modules, strategieën en integraal denken de nederige dienaars van dit geloof in kinderen en ouders zijn. Dat lukt niet wanneer dit integraal gedachtengoed vooral dient om te registreren, afbakenen en verder beleid te voeren. En een ideologie op zich wordt. We lopen daardoor het risico dat IJH verwordt tot een bureaucratie dat als een soort heilig gewaand onkruid over alles heen kruipt, woekert en heerst. Het jeugdbeleid mag niet het risico lopen een kil, bureaucratisch huis te worden waaruit kinderen en collega’s vluchten. Laten we vooral (en integraal) zoeken nr en pleiten voor meer ruimte om warme, veilige nesten te bouwen. Dit debat moét zijn ruimte opeisen tussenin en bovenuit het beleidsdiscour!