Toet & Co: Klieren – She's Changing Lanes
25 februari 2019 15 maart 2020 Geplaatst in Toet & Co
'Hoe bedoel je, ik heb het niet goed begrepen?' Stampvoetend staat de kleine muis voor mij. Mijn opmerking dat Toet het principe lidmaatschap niet helemaal heeft begrepen valt duidelijk niet in goede aarde. 'Het staat er echt. Onder de achttien jaar is het gratis. 'Wij hebben dus niets fout gedaan.' Met een driftig gebaar draait hij zich om. ZIjn sokmuts wappert achter hem aan.
'Terugkomen!', zeg ik streng. 'Why doe joe pest Toet zo?' vraagt de kleine bruine beer met een trillende lipje. 'Wai sein in het donker gegaan, nobody heeft ons kesien, end wie doe heel suinig with the book. Echt waar.' Ook Rozi heeft het moeilijk. Luidruchtig snuit hij zijn slurfje in zijn rechtoor. Daarna pakt hij zijn linkeroor om de tranen weg te vegen.
'Ik weet dat jullie zuinig omgaan met boeken. Ik vind het heel knap dat jullie naar de bibliotheek zijn gegaan om een nieuw boek uit te zoeken. Verder heeft Toet gelijk dat dat onder de achttien gratis is. Alleen, jullie zijn geen lid van de bibliotheek. Sterker nog, jullie kunnen geen lid worden van de bibliotheek. Die is er alleen voor mensen, niet voor magische knuffels.' Ik val even stil, en zeg dan, nauwelijks hoorbaar, 'Eigenlijk hebben jullie dit boek dus gestolen.'
'Neeeeeeeheeeee, wij zijn geen diefjes,' huilt Rozifantje en grijpt weer naar een oor. 'M-m-m-m-moeten wai nu naar de prison?' 'Nou, dat staat ook niet duidelijk op die site,' bromt Toet, die dichterbij is gekomen. Ik stel Rozi en Moeltje gerust en geef Toet gelijk. 'Maar wat nu?' vraag ik. Toet denkt na. Dieper dan diep. Dan… 'Ik weet het. We gaan met de tijdmachine terug naar toen we het ophaalde en zetten het terug. Dan is het net of het niet weg is geweest.'
Knappe knuffel is het toch, die Toet!
Ik heb er voor gekozen, om de hoofdrol in mijn bijdragen aan deze en andere schrijfuitdagingen toe te bedelen aan Toet en zijn vrienden. Toet is een Cliniclown-muisje met een eigen willetje, Rozifantje is een creatie van Appelig (en daarmee one-of-a-kind) en Moeltje is lang geleden in het koffertje van Zoon mee naar Nederland gekomen en verblijft hier min of meer illegaal.
15 gedachten over "Toet & Co: Klieren"
5 maart 2019 om 15:46
Big smile en ook herkenning. Heerlijke WE.
28 februari 2019 om 15:41
Een goede oplossing. Een andere optie is dat je die drie vermomt als baby's en mee neemt naar de bieb. Zeg je gewoon dat je hele harige baby's hebt 🙂
Drie prematuurtjes dan toch. Hun heldenmond maakt hen groter dan ze zijn..
28 februari 2019 om 10:52
Ik wil ook zo'n gezellige knuffel, klieren mag. Leuk geschreven.
Oh heerlijk, die pratende knuffels.
26 februari 2019 om 17:39
HA! Wat een leuk verhaal weer in dit kader van klierende klieren.
Een geweldige WE-300 voor Plato over de Boyzz. Wat zijn het toch een ondernemende knuffeltjes! 🙂
25 februari 2019 om 15:33
Beste Boyzz,
Wat fijn dat jullie zo'n mooi avontuur hebben beleefd. Met nog een tijdmachine erbij ook. Natuurlijk is het vakkundig opgeschreven door jullie grote opperhoofd maar de basis is toch door jullie beleefd. Hulde, hulde, hulde. Enne… toch fijn dat dat boek mooit is weggeweest terwijl julie toch de hele inhoud kennen.