Natalie Evans – Better At Night | Pop | Written in Music
Door Frank Gesink op 23 mei 2018
Artiest: Natalie Evans
Album_title: Better At Night
Soundsid: 3796360
Better At Night Natalie Evans
De Engelse multi-instrumentalist- en zangeres Natalie Evans laat al sinds 2010 haar bijzondere muziek op de wereld los in de vorm van demo's en EP 's . Liedjes die door instrumentale afwisseling tussen gitaar, piano en harp steeds weer een verrassende nieuwe klank en wending meekrijgen. Toch is daar nu pas haar debuutalbum. Heeft ze stilgezeten? Nou nee, de diepzeegravers onder ons wie altijd op zoek zijn naar dat kleine talentvolle bandje met dat spontaan over het hoofd geziene album zijn haar wellicht al eens tegengekomen. Zo was ze vorig jaar nog te horen op de onderbelichte EP van de band You Could Be A Cop, een dikke aanrader voor wie van krachtige poppunk met vleugjes 90's emo houdt. Ook in de wereld van het lastiger te doorgronden mathrockgenre heeft ze haar bijdragen geleverd door samen te werken met de Britten van Delta Sleep en op tour te gaan met cultfavorieten Tera Melos.
Nu is daar eindelijk dus een echt solodebuut vol krachtige singer-songwriter, folk en alternatieve pop. Of wacht, nee…die spoelen we even terug. Kan dat, een recensie terugspoelen? "Daar is de Backspace-knop voor uitgevonden", hoor ik jullie denken. Toch is het een logische vergissing, want Better at Night staat met één been in deze genres, een beetje dan. Alleen doen we Evans veel te kort door haar in dit hokje te duwen. Instrumentaal neemt ze namelijk evenveel bagage mee uit het al eerder genoemde mathrockgenre. Te beginnen bij haar onnavolgbare fingerpicking gitaarwerk dat soms op een bevrijdende manier alle kanten op springt en dan weer vastgeroest lijkt in een telkens herhalend en ingewikkeld patroon. Ook in het harpspel valt die manier van spelen terug te horen, enkel de piano kan nog wel eens wat plechtiger uit de hoek komen. Alles bij elkaar is de instrumentatie springerig, telkens onverwacht en technisch knap gespeeld. Haast kinderlijk speels en naïef, maar bedrieglijk complex creëert ze haar eigenzinnige sfeer en kleurt het plaatje stiekem verder in met subtiele vocale overdubs, strijkers, percussie en geniepig verstopte instrumenten die een nostalgische "speeltuinmentaliteit" creëren. Daarbij doet het in de verte misschien denken aan Cocorosie.