Geza Frid " + "
Géza Frid geb. Máramarossziget 25-1-1904, gest. Beverwijk 13-9-1989
Hongaars- Nederlands pianist en componist
Géza Frid deed zich als wonderkind (pianist) horen, o.m. ten huize van de Russische schrijver Tolstoi. Op achtjarige leeftijd ging hij studeren aan de Hogeschool voor Muziek van Boedapest, waar hij pianoles kreeg van B. Bartók en compositieles van Z. Kodály. In 1924 deed hij eindexamen. Na een grote concertreis vestigde hij zich in 1929 in Amsterdam.
Gedurende de Tweede Wereldoorlog nam Frid deel aan het kunstenaarsverzet en trad in deze periode niet in het openbaar op. Van 1946 tot 1948 was hij hoofdleraar aan het Muzieklyceum te Rotterdam. In 1948 werd hij genaturaliseerd tot Nederlander. In 1964 werd hij benoemd tot hoofdleraar kamermuziek aan het Utrechts Conservatorium.
Hij maakte vele concertreizen als pianist en begeleider van o.a de violist Zoltán Szekeley en de zangeres Erna Spoorenberg die hem over de gehele wereld brachten, Noord- en Zuid- Amerika, Sovjet- Unie, Indonesië, Israël, Egypte, Turkije, Italië, Suriname etc., waarbij hij vooral als Bartók-vertolker en begeleider bekend was.
Frid kreeg in 1954 de muziekprijs van de stad Amsterdam voor zijn Études symphoniques. Veel van zijn composities zijn in opdracht geschreven en zijn over de hele wereld uitgevoerd. Hij componeerde pianomuziek, kamermuziek, orkestmuziek, koorwerken, liederen en toneelmuziek.
Werken: o.a. pianomuziek; kamermuziek: o.m. 3 strijkkwartetten (1926, 1939, 1950), Podiumsuite voor viool en piano (1949); orkestmuziek: Suite (1929), Divertimento voor strijkorkest (1932), Paradou symfonisch gedicht, (1948), concert voor 2 violen en orkest (1951); koorwerken: 7 drinkliederen (1950), 12 spreekwoorden voor mannenkoor (1951); Hymne aan de arbeid voor mannenkoor en orkest (1951); 10 klaagliederen voor vrouwenkoor; 12 spreuken en citaten voor gemengd koor (1951); liederen; balletmuziek: Luctor et emergo (1953), Euridice (1961); opera: De Zwarte Bruid (1958).