Zuigen is voor baby’s van levensbelang om voedingsstoffen binnen te krijgen en wordt al in de baarmoeder ontwikkeld. In eerste instantie is aan de duim zuigen dan ook een reflex. Later, als de reflex verdwijnt, kan het overgaan in een gewoonte. Als een kindje frequent en lang duim/vingers in de mond heeft, kan dit leiden tot een afwijkende anatomie van de kaken, problemen met praten, mondademhaling en een habituele open-mondhouding met gezondheidsproblemen. Een fopspeen geven kan het afleren van duimzuigen vergemakkelijken, maar sommige kinderen gaan bij de afwezigheid van een fopspeen weer over op duim- of vingerzuigen. Hoe helpen we ouders de gewoonte bij hun kind af te leren en zijn er alternatieven?
Vanaf 15 weken na de bevruchting kunnen foetussen al op hun duim of vinger zuigen. Dit is op echografieën en foto’s in de baarmoeder al zichtbaar (afbeelding 1). Duidelijk is dat het zuiginstinct op zeer jonge leeftijd al aanwezig is. Direct na de geboorte zorgt de zuigreflex ervoor dat de baby aan de borst kan drinken en zowel voedings- als afweerstoffen binnen krijgt. Als de baby zuigt, daalt de hartslag en de bloeddruk. Vaak en krachtig zuigen