Blog - New York 'A Dream come true' | Noor Huige
Op dinsdag 2 april stapte ik met mijn moeder in het vliegtuig en ging een lang gekoesterde wens in vervulling om naar New York te gaan.
De exposities van twee kunstenaressen waren de aanleiding om nu eindelijk eens New York te bezoeken. Daarbij hoopte ik veel inspiratie op te doen en mijn eigen kader te kunnen vergroten.
En of het mijn kader heeft vergroot! En of het mij inspiratie heeft gegeven!
Wat een overweldigende energie en mogelijkheden. Er waren veel hoogtepunten en de twee tentoonstellingen waar ik voor kwam overtroffen mijn verwachtingen.
Het Guggenheim museum liet het werk van Hilma af Klint zien. Deze Zweedse kunstenares leefde van 1862 tot 1944. Zij was veel met spiritualiteit bezig en werkte jarenlang in het geheim aan een grote serie schilderijen die bedoeld waren voor de 'tempel des levens'. Het werk bestaat onder andere uit een serie enorme grote kleurrijke doeken, supermooi qua kleurstellingen en vormen en composities. Ik heb nooit eerder zoiets gezien, zo bijzonder. Hilma af Klint was bang dat haar werk niet begrepen zou worden en misschien zelfs vernietigd, zij heeft daarom in haar testament laten vastleggen dat haar werk pas 20 jaar na haar dood openbaar mocht worden gemaakt. Wat het werk van Hilma af Klint ook zo bijzonder maakt is dat zij al abstracte schilderijen maakte voordat de abstracte kunst zogenaamd was 'uitgevonden', vele jaren later, door Kandinsky en Mondriaan. Om deze reden alleen al moet volgens kunstcritici en kunsthistorici de kunstgeschiedenis nu herschreven worden.
Deze tentoonstelling was haar eerste grote overzichtstentoonstelling die wereldwijd enorm veel aandacht heeft gekregen en nu blijkt dat het met 600.000 bezoekers de best bezochte museumtentoonstelling ooit is.
De tweede expositie die enorm veel indruk heeft gemaakt op mij is de tentoonstelling over Frida Kahlo in het Brooklyn Museum. Zij leefde van 1907 tot 1954 in Mexico en ze is tegenwoordig wereldwijd bekend vanwege haar eigenzinnige stijl van Mexicaanse klederdracht, bloemen in het haar en haar prachtige portretfoto's.
Frida Kahlo had een zeer dramatisch leven, als kind kreeg zij polio aan haar been en op haar 18e heeft zij een ernstig tramongeluk gehad. Haar leven lang heeft zij met de gevolgen hiervan moeten leven. Dit zorgde ervoor dat zij meer dan 50 keer geopereerd moest worden en meerdere periodes in haar leven in een gipsen korset in bed moest liggen.
Frida maakte continu van haar zwaktes haar kracht, door al haar leed, pijn en verdriet te schilderen zelfs liggend in bed. Ze trok de aandacht door haar sterke persoonlijkheid, haar bravoure en de kleurrijke Mexicaanse klederdracht die ze droeg. Frida was getrouwd met Diego Rivera, destijds al een beroemde schilder in Mexico.
Voor het eerst in 15 jaar waren de werken van Frida Kahlo samengebracht met haar bijzondere collectie kleding, juwelen en de door haar beschilderde gipsen korsetten die zij droeg. Alles was nu te zien in één tentoonstelling. Ook dit was allemaal ongelofelijk indrukwekkend.
Deze twee sterke vrouwen Frida en Hilma hebben hun voetsporen nagelaten in een kunstwereld die gedomineerd werd en wordt door mannen (volgens de laatste cijfers is maar 5% van alle kunst in musea wereldwijd van vrouwen). Zij schilderden over thema's die vandaag de dag nog steeds tot discussie leiden, ze waren hun tijd ver vooruit.
New York overtrof in veel opzichten mijn verwachtingen, eenmaal thuis maakte ik het schilderij 'In a mans world'. Het bloemenschilderij en het eeuwenoude thema van 'Vanitas', over ijdelheid, leegheid en vergangelijkheid, vind ik heel interessant. Het werk en de bloemen zijn opgebouwd uit sigarenbandjes. Op alle afbeeldingen van de sigarenbandjes zijn mannen te zien, portretten van presidenten, dictators en koningen. Sigaren werden meestal door mannen gerookt.
De kleuren en de uitstralingen verbeelden voor mij de energie van de stad New York.
De kleuren en vormen van het schilderij zijn ook geïnspireerd op het werk van Hilma en Frida.
Wat ben ik blij en dankbaar dat ik als vrouw in deze tijd leef, dat ik als kunstenares schilderijen kan maken die ik wil maken en dat het gezien mag worden!