Obamacare, de opkomst van de Tea Party, de sluiting van de Guantanamo gevangenis en de geruchten die Trump lanceerde rond Obama zijn geboortecertificaat komen ook aan bod.
Wat me opvalt, is dat hij zich enorm goed kan inleven in anderen en dat hij erg dankbaar is voor de mensen om hem heen. Kaarten, een partijtje basketbal, muziekvoorstellingen en gesprekken met jonge studenten en gewone mensen, van kiezers tot werklui van het Witte Huis, houden hem nuchter en doen hem contact houden met de gewone wereld.
Barack Obama is niet perfect maar hij wikt en weegt en zoekt binnen zijn regering naar de best mogelijke oplossing in moeilijke omstandigheden. Hij groeit ook in zijn leidersrol en vertrouwt op zijn raadgevers en mensen die meer ervaring hebben. In 'Een beloofd land' geeft hij soms grappige of scherpe commentaren op de verhoudingen met andere regeringsleiders, belangrijke personen of situaties die hij meemaakt.
Een beloofd land' maakt duidelijk dat hij nog meer had willen bereiken en dat hij jammer genoeg soms zijn dromen aan de kant heeft moeten zetten, maar in alles zie je zijn hoop en diepmenselijke kijk.