Vanochtend stond-ie erop, de allerlaatste aflevering van Married At First Sight: Match or Mistake. Oftewel ‘onze’ versie van MAFS Australia, want Nederland zou eindelijk dat format overnemen. En terecht (dat hadden ze natuurlijk al veel eerder moeten doen), want dat blijft het vermakelijkste programma dat er is. Ik keek dus oprecht uit naar deze Nederlandse variant, maar na het zien van de laatste aflevering (alleen nog één reünie staat ons te wachten) moet ik toch eerlijk zeggen: ik ben enorm teleurgesteld. En daar wil ik het toch even met je over hebben.
Als allereerste de hoeveelheid afleveringen: zeventien? ZEVENTIEN? Bij de Australische versie kijk je zo ongeveer een werkweek weg aan afleveringen en dan nog had het van mij langer mogen doorgaan. Dit is nog niet eens de helft daarvan. Hoe moeten we ons in godsnaam bekommeren om mensen die we niet kennen en niet hébben leren kennen in de afleveringen?
De minste afleveringen van MAFS vind ik altijd de huwelijken (duurt lang) en de laatste ceremonies waarbij ze gaan vertellen of ze met elkaar door willen of niet (duurt ook veel te lang). Bij de Australische versies vind ik die al zo langdradig, en dat terwijl het me wel echt boeit wie er met elkaar doorgaan of niet. Maar hier… Waarom kijken we een kwartier naar een Feyyaz en Deveny die elkaar al vanaf de eerste blik nauwelijks konden tolereren? Sowieso snap ik niet waarom zij het einde hebben gered. In totaal is er volgens mij maar één stel dat dat niet is gelukt. En die eindceremonies zijn dan al twee afleveringen van de maar zeventien in totaal. Tel daarbij nog de huwelijken op, en dat we elke week drie nieuwe afleveringen krijgen: waarvan één dinner party, één ceremonie en één om daadwerkelijk de kandidaten met elkaar te zien. Onhandig.
Bijna twee koppels waren ermee gestopt trouwens: Mark en Yvette wilden ook allebei weg, maar de experts waren het daar niet mee eens. Geen idee hoe jullie dat hebben opgevat, maar bij mij was het duidelijk een gevalletje ‘daar gaat ons kijkcijferkanon’. Het drama tussen Mark, Yvette en Evelien was ongeveer het enige spannende wat aan de hand was, dus als zij er vandoor gaan is er niets meer van over.
Makers, ik ben erg blij met de nieuwe weg van dit programma, maar zullen we gewoon écht de Australische variant oppakken? Geef ons lekker minstens 36 afleveringen en misschien iets gevarieerdere stellen. Ik heb nog steeds hoop op die Nederlandse Mike en Heidi, Cam en Jules, en zelfs op Jess en Mick.
Beeld: RTL
BY Wieke Veenboer
Wieke woont in Amsterdam en is de definitie van een crazy cat lady, slaat eigenlijk nooit een drankje af (dat mag ze wat vaker doen), met een liefde voor reizen en een zwak voor programma's à la Temptation.