Een tijd van helen (2) - Nederlands.nl
Alle religies zullen uiteindelijk verdwijnen. Religies zijn een vorm van monocultuur. We komen in de wereld steeds meer monoculturen tegen, bijvoorbeeld in de landbouw. Het gaat hier om snel en makkelijk veel geld te verdienen door het massaal verbouwen van één soort gewas op een stuk land. Hiermee verdwijnt in wezen de diversiteit en de creativiteit, waarmee God de wereld en de natuur geschapen heeft. En als de mens gecreëerd is naar het evenbeeld van God, dan wil dat zeggen dat wij als mensheid ook die diversiteit en creativiteit bezitten. In een monocultuur krijgt dit geen ruimte. Het is door de mens bedacht en vormgegeven. Als wij als mens willen leven als God, dan is er ruimte nodig voor diversiteit en creativiteit om ons eigen leven vorm te geven. Dat betekent dus ook eigen vrijheid, verantwoordelijkheid, authenticiteit en spontaniteit.
Monocultuur vindt tegenwoordig steeds meer plaats in culturen, in religies en in landbouw. Het gaat in tegen de principes die de natuur in zich heeft, want zij laat juist zien dat planten juist houden van diversiteit en juist profiteren van elkaars verschillen. Met monocultuur schaadt je de natuur incluis de mens, want de mens wil van nature kunnen zijn wie zij/hij is. Monocultuur creëert angst om te zijn wie je bent, omdat je niet buiten de boot wilt vallen. Dus ga je je aanpassen aan de monocultuur en daarmee wordt een stuk goddelijke potentie onbewust verspild. We kunnen juist van elkaars verschillen enorm veel leren en genieten, als we zelf ook mogen zijn die we zijn. Accepteer jezelf, de ander en de situatie zoals hij is.
Een stad is ook een monocultuur, daarin zou ook veel meer ruimte voor diversiteit kunnen zijn. Die is er wel, maar het wordt vaak helemaal nog niet benut, omdat de mensen vaak nog denken in de monocultuur, dat wil zeggen dat we vóór ons laten denken en bepalen. Vaak gebruiken mensen hun eigen creatieve denkvermogen niet, omdat het ook nooit van hen gevraagd is. Daarmee verdwijnt dus ook een soort levendigheid en raakt het denken van mensen verstard en voelen we vaak geen verbondenheid meer met ons ware zelf, met elkaar en onze omgeving. We zien ook niet dat we dezelfde creativiteit hebben. Nog erger, we zien elkaar helemaal niet meer of vertekent en met veel vooroordelen,
wat in wezen angst is voor verschillen.
Diversiteit betekent leven en laten leven, ongeacht alle verschillen of misschien juist wel geacht de verschillen. Het betekent toelaten van de creatieve kracht die ons ware potentie is. Het leven en toelaten van die potentie is helend voor onze ziel, voor onze medemens en voor de natuur. Het is de kracht die de evolutie voortzet en ruimte geeft. Leven en laten leven.