Afgelopen weekend was ik voor de allerlaatste keer in het zolderatelier van mijn overleden broer. Een bijzondere plek, want het is een beetje alsof je door zijn leven loopt. Mijn broer was een verzamelaar en zijn werkplek is dan ook een schatkamer... het liefst zou je de hele ruimte in een doosje willen doen om te bewaren en af en toe eens in te kijken. Maar helaas is dat geen optie, het leven gaat door en nu we een paar jaar verder zijn is het tijd om zijn nalatenschap te verzorgen.
Belangrijk thema in het werk van mijn broer was vergankelijkheid en een deel van zijn werk is dan ook letterlijk vergaan en dat is goed. Wat overbleef is meer dan genoeg om zijn gedachtegoed voort te laten leven. Elk stukje papier met schetsen en aantekeningen, elk stuk gereedschap dat hij hanteerde, elk boomblad dat hij droogde tussen oude kranten, elke steen en stuk hout dat hij vond dat hem fascineerde en inspireerde... dat alles is er nog, en zoveel meer.
Onder zijn werktafel vonden we zeker 100 sigarenkistjes, met liefde verzameld om ooit iets mee te doen, een aantal daarvan gebruikte hij daadwerkelijk voor zijn projecten.
Ik zal hier niet dieper ingaan op verhalen achter deze kistjes, hoewel ik die zeer de moeite waard vind, maar alles heeft zijn tijd en plaats.
Mijn oudste broer nam een hele lading ongebruikte doosjes mee om ooit nog iets mee te gaan doen en dat ontroert me, zoals er zoveel was dat me ontroerde die laatste keer op die fijne plek. Met mijn voorliefde voor dingen-in-doosjes kon ik het ook niet laten een paar kleine sigarendoosjes mee te nemen...
Ook nam ik nog een paar kleine kunstwerken mee, zodat in bijna iedere ruimte van mijn huis iets staat, ligt of hangt van de hand van mijn broer, een uniek en waardevol mens, niet omdat ik het nodig heb om me hem te herinneren, maar omdat het me zo blij maakt... ondanks alles
Wat een bijzonder verhaal over een bijzonder mens en zijn verzameling....en dat juist op deze dag, mooi!!
Wat een liefdevol verhaal Janita. Heeft jouw broer de bovenste kistjes gemaakt? Want die zijn prachtig! Sigarenkistjes op zich zijn al mooi, vind ik en de geur blijft er ook altijd zo heerlijk in "hangen". Snap helemaal dat je hier ook een paar van meegenomen hebt. X
die zijn inderdaad van zijn hand Gertrud, een dappere poging om wat commercieler werk te maken dan hij doorgaans deed ;)