Want, net als voorgaande jaren werd ook dit keer het lijdensverhaal van Jezus verlaagd tot een massaal mediaspektakel met veel lawaai en buitenproportioneel gemors met lichteffecten.
Nee, dan het sterke contrast met het ‘stille’ verhaal van Henk Lok waarin hij samen met zijn vader een groot houten kruis op de dijk plaatste tussen Zwartsluis en Vollenhove. Het kruis, dat viereneenhalve meter boven de dijk uitrijst, als teken van zijn hoop, troost en kracht omdat zijn moeder (47) ongeneeslijk ziek is.
De vertoning in Enschede, met acteurs die amper het verschil kennen tussen Pasen er Kerst, is vergeleken met dit eerlijke tafereel op de dijk tussen Zwartsluis en Vollenhove een grote schijnvertoning!
Een jongen die voor zijn doodzieke moeder een groot kruis neer heeft gezet op de dijk in het Overijsselse landschap. Dát noem ik nog eens passie!