Ook de slechte kwaliteit van de voetpaden creëert drempels. “Ik zou mijzelf een tevreden huurder durven noemen, tenminste mocht onze woonomgeving wat beter onderhouden worden,” geeft Marie aan. “De voetpaden tussen de woningen worden omhoog geduwd door de wortelgroei van de bomen. Dat leidt tot gevaarlijke situaties.” “In onze wijk heb ik al vaak ouderen rechtsomkeer zien maken omdat ze hun rollator niet over de hoge stoeprand konden tillen,” vult Lisa aan. “Ook zitbanken waar ouderen even kunnen uitrusten, ontbreken in de buurt.”
Wanneer essentiële diensten en voorzieningen vlot bereikbaar zijn, wordt dat gewaardeerd. “Ik woon al 21 jaar in dit appartement. De ligging is ideaal. Ik ben overal dichtbij. Ik kan te voet naar de winkel en naar de dokter en met de bus naar het ziekenhuis,” vertelt Maurice. Al is de aansluiting met de rest van de gemeente niet overal even goed geregeld. Recent onderzoek in opdracht van Provincie Limburg (2020) naar enkele sociale woonwijken in Limburg benoemt deze wijken als enclaves. Ze liggen aan de rand van de gemeente, op afstand van het centrum en voorzieningen. Bovendien zijn er weinig toegangswegen tot de wijken en zijn de mogelijkheden om je te verplaatsen met het openbaar vervoer er beperkt.
"Toen ik iets wou aankaarten kreeg ik als antwoord dat als het mij niet aanstaat, ik ook op de private markt een woning kan huren."