Mijn kind is veranderd sinds hij/zij verkering heeft - 4 tips! - CJG043
Mijn kind is veranderd sinds hij/zij verkering heeft – 4 tips!
Pubers die verliefd zijn, willen het liefst zoveel mogelijk tijd met elkaar doorbrengen. Dat hoort erbij. Maar wat als je ziet dat je kind alleen nog maar oog heeft voor zijn of haar liefde? En geen interesse meer heeft in hobby's of contacten met vrienden en vriendinnen? Je zoon die eerst fanatiek voetbalde en nu avond aan avond hand in hand met zijn vriendinnetje op de bank zit Netflix te kijken. Of de gezellige vriendinnen van je dochter die je opeens nauwelijks nog over de vloer ziet komen, omdat dochter-lief alleen nog maar wil afspreken met haar vriendje? Hoe maak je dit bespreekbaar met je kind? Wij geven je 4 tips!
Tip 1: Toon begrip voor je kind
Natuurlijk ben je bezorgd als je je kind ziet veranderen nu het verkering heeft. Je ziet je kind helemaal opgaan in zijn/haar verkering en je maakt je zorgen dat dit ten koste zal gaan van andere belangrijke dingen in het leven van je kind. De prestaties op school, vriendschappen en hobby's. Maar misschien mis je ook wel de quality time voor jou en je kind? Of een stukje privacy in huis, nu het vriendje of vriendinnetje van je kind zoveel over de vloer komt? Allemaal heel legitieme punten, die je graag met je kind wil bespreken.
Het is echter de kunst te voorkomen dat je kind zich daarbij aangevallen of niet begrepen voelt en met de hakken in het zand gaat. Want bij pubers werkt het doorgaans zo dat hoe meer je als ouder komt met meningen, oordelen en adviezen, hoe meer weerstand je kunt verwachten. Daarom is het goed om het gesprek te beginnen met begrip te tonen voor de belevingswereld en het gevoel van je kind. Maak je kind duidelijk dat je begrijpt dat hij/zij en haar vriend/vriendin verliefd zijn en dat je dat heel fijn vindt voor je kind. Geef aan dat je geen problemen hebt met de partner van je kind of het feit dat ze verkering hebben. En dat je ziet dat ze heel gek op elkaar zijn en dat je snapt dat ze zoveel mogelijk tijd samen willen doorbrengen. Van daaruit kun je dan het bruggetje maken naar dat je toch eens wil praten over wat dat betekent in de praktijk.
Hoewel het verleidelijk is om dan zelf te openen met een opsomming van dingen die je opgevallen zijn of waar je je zorgen over maakt, luidt het advies om te beginnen met vragen stellen en luisteren. Je kunt dat ook zo aan je kind introduceren; dat je het onderwerp graag eerst vanuit zijn/haar standpunt wil bekijken en wil begrijpen wat hij/zij ervan vindt.
Misschien kan je kind eens iets vertellen over hoe het is om verkering te hebben? Over hoe je kind zelf vindt dat het gaat? En of dit past bij het beeld dat je kind had van 'verkering hebben'? Merkt je kind dat er dingen veranderd zijn doordat het nu verkering heeft? Wat vindt het daarvan? Wat zijn de positieve kanten aan 'verkering hebben'? En zijn er misschien ook nadelen? Of zijn er dingen die je kind lastig vindt aan 'verkering hebben?'.
Geef je kind de ruimte om zijn/haar gevoel, meningen en ideeën te delen. Probeer onbevooroordeeld te luisteren en neem je kind serieus in wat het vertelt. Want als je puber weet dat zijn standpunt is gehoord en begrepen, zal hij of zij ook veel eerder geneigd zijn om te luisteren naar wat jij als ouder erover te zeggen hebt.
Tip 3: Praat vanuit jezelf
Nadat jullie stil hebben gestaan bij de belevingswereld van je kind, kun je ook vertellen hoe jij erin staat. Soms kan het goed zijn om die overgang expliciet te maken, door eerst een soort samenvatting te geven van wat je gehoord hebt dat voor je kind de belangrijkste punten zijn. Vraag of je dit goed begrepen hebt zo en of je kind het goed vindt dat jij dan nu ook iets vertelt over hoe jij het ziet. Een belangrijk aandachtspunt daarbij is dat je het dicht bij jezelf houdt en niet in algemeenheden gaat praten.
Praat dus vanuit 'ik-boodschappen' en niet vanuit oordelen als 'het is niet goed als je al je vrije tijd doorbrengt met je vriend(in). Zeg in plaats daarvan bijvoorbeeld; 'ik vind het echt heel leuk voor jullie dat jullie zo verliefd zijn en het fijn hebben samen. Ik zou alleen ook graag in het weekend wat tijd alleen met jou doorbrengen. Ik vind dat altijd heel gezellig en dat heb ik de afgelopen tijd wat gemist'. Of 'Ik vind het ook belangrijk dat je andere dingen in je leven niet uit het oog verliest, zoals je huiswerk of je vrienden/vriendinnen'.
Tip 4: Ga samen op zoek naar oplossingen
Wanneer jullie allebei de ruimte hebben gehad om op tafel te leggen wat jullie belangrijk vinden en waarom, kunnen jullie samen op zoek gaan naar 'oplossingen' die voor iedereen werkbaar zijn. Je kunt dat in gesprek doen. Je kunt ook afspreken dat jullie de komende dagen allebei een lijstje maken met ideeën van mogelijke oplossingen. En dat jullie dit dan op een later moment weer bespreken samen. Misschien zijn jullie wel deels op dezelfde ideeën gekomen? Of misschien is er een idee dat, als het nog een beetje aangepast wordt, een goede gezamenlijke oplossing kan zijn? Belangrijk is dat de afspraken die jullie uiteindelijk maken ook echt door jullie allebei gedragen worden. Want als je kind 'ja, is goed' zegt, maar eigenlijk 'nee' bedoelt, zal deze afspraak in de toekomst gegarandeerd weer terugkomen als een punt dat besproken moet worden.