De Voogd stelt dat met betrekking tot die verschillende subgroepen in ons parlement momenteel één ding voornamelijk opvalt: de oververtegenwoordiging van witte, autochtone, hoogopgeleide mannen uit de Randstad. “Doordat deze groep met dusdanig veel is, blijft er voor alle andere subgroepen minder ruimte over.” Dit geldt natuurlijk niet alleen voor de zwarte gemeenschap, denk bijvoorbeeld ook aan lager opgeleiden of mensen uit regio’s verder weg van Den Haag. De Voogd vindt echter dat het ontbreken van zelfs een enkele zwarte volksvertegenwoordiger de situatie nu wel erg wrang maakt. Waar hij overigens voor wil waken is het risico dat de discussie te veel in termen van cijfers gevoerd wordt. Het is een begrijpelijke manier om problemen aan te kaarten, maar als electoraal geograaf is hij zich ervan bewust dat dit niet alles zegt: “Een goede afspiegeling is niet hetzelfde als geen discriminatie. Bij een bedrijf, universiteit of politieke partij kunnen mensen zich nog steeds niet op hun plek voelen, ook al is er sprake van proportionele representatie.”