We staan om 7:20 uur op en na het douchen, wil op op een stoel gaan zitten om mijn sokken aan te trekken, maar de zitting ligt niet goed in de stoel en als ik dat wil aandrukken, schiet de zitting helemaal naar beneden en klap ik met mijn neus vol de leuning van de stoel en dat doet behoorlijk zeer en mijn neus bloedt ook. Nadat ik wat toiletpapier heb gebruikt om het bloeden te stelpen, gaan we ontbijten.
Er is een goed gevuld buffet, met vooral veel zoet. Om 8:45 uur komen we allemaal bij elkaar en krijgen we te horen welke excursies er zijn en wat dat kost, maar ook horen we het programma voor de komende dagen en dat is net weer even anders dan we van te voren hadden doorgekregen.
Voor 99,- euro per persoon, krijg je een pakket, dat er in voorziet dat alle middag- en avondmaaltijden, de toegang tot diverse bezienswaardigheden en de lokale fooien betaald zijn, met uitzondering van de dagen, die vrij te besteden zijn en de drankjes bij de maaltijden. Verder kiezen we uit het aanbod de Marokkaanse avond, die tussen de 3 en 4 uur duurt en die bestaat uit een diner en diverse shows; dit kost 40,- euro per persoon.
Vandaag bezoeken we Marrakech onder leiding van een gids en morgen kun je op eigen gelegenheid de dag vullen. De bus vertrekt om 10:00 uur, vanaf de voorzijde van het hotel.
We rijden eerst naar een plek vanaf waar je dadelpalmen op de voorgrond hebt en besneeuwde bergtoppen op de achtergrond. Jammer genoeg is het zwaar bewolkt, waardoor het op de foto’s niet goed zichtbaar is.
Onderweg zien we tientallen agenten en militairen en die vormen, met hun rug naar de weg toe, een haag; het blijkt dat de Marokkaanse koning vandaag een bezoek brengt aan Marrakech.
Onze gids vertelt honderduit en neemt het af en toe niet zo nauw met de waarheid; hij spreekt redelijk goed Nederlands en maakt zelfs grapjes in het Nederlands, maar hoe blond denk je dat wij zijn, als je ons vertelt dat je nog nooit buiten Marokko bent geweest en dit allemaal hebt geleerd via Google Translate?
We krijgen nog te horen dat politieagenten en militairen niet gefotografeerd mogen worden en dat doen we dan ook niet.
We beginnen vandaag met een bezoek aan de Saadische graven, prachtige voorbeelden van de islamitische architectuur.
Tijdens het wachten, is er voldoende gelegenheid om de buitenzijde te fotograferen. De graven bestaan al sinds de 16 eeuw, maar zijn pas sinds 1917 voor het publiek toegankelijk.
Het centrale gedeelte van het Mausoleum, waar Ahmedel-Mansour begraven ligt, bestaat uit 3 grafkamers, gelijk aan die van de Rawda in Granada.
We gaan nu een stukje door de stad lopen, op weg naar een koffiehuis. Ik wordt onderweg door jong en oud aangesproken “Moustache, moustache” en krijg dan een grote lach of een duimpje en soms zelfs een hand.
We lopen door smalle straatjes waar kleine winkeltjes zijn, waaronder bijzonder veel slagers. Alles ligt open en bloot in de zon.
Wat vooral opvalt is de verscheidenheid aan kleuren, vooral bij de diverse kruiden, maar ook bij het fruit.
Dat niet iedereen het leuk vind om gefotografeerd te worden, is op onderstaande foto’s duidelijk te zien.
Sommige vragen er geld voor, bijvoorbeeld 5 Dirham (DH), ongeveer 50 eurocent. De pracht van alle uitgestalde waar, kost helemaal niks als je daar een foto van wil maken.
Als we weer buiten zijn, is het nog een klein stukje lopen, voor we aan de koffie kunnen en heb ik zo waar alweer een agent op de foto.
We strijken neer op een dakterras, precies tegenover een aantal ooievaarsnesten en ik ben juist mijn telelens aan het pakken, als er een stelletje begint te paren en ik zit eerste rij.
Ooievaars blijken nog sneller te zijn, dan sommige mannen en dan kunnen we lekker genieten van onze welverdiende koffie.
Na de koffie gaan we richting Gueliz, oftewel, de nieuwe stad (wij vonden alles oud, maar dat zal wel aan ons liggen). Ik ontkwam er ook niet aan, als de beroemde Moustache, de berijders van deze bijna antieke Peugeot 403 de hand te schudden.
We bezoeken het Palais Bahia, dat recent gerestaureerd is, dateert van het einde van de 19e eeuw en de duurste materialen zijn er gebruikt, zoals marmer en cederhout.
Het is inmiddels tegen 14:00 uur en dus tijd om te gaan eten. Het weggetje dat we lopen is niet geheel vrij van uitlaatgassen en tot onze verrassing, komen we ook nog een Nederlandse VW Golf tegen.
We eten bij Ait Bougumez op het dakterras en dat is, omdat inmiddels de zon schijn en de lucht opentrekt, bijzonder aangenaam en als het eten dan ook nog eens prima is, is dat dubbel genieten.
We komen nu bij de Koutoubia moskee, gebouwd in 1147 en een van de grootste moskeeën in de Westerse wereld.
Er wordt hier heel simpel door middel van een microfoon en een aantal luidsprekers de gebedsdienst aangekondigd.
We steken het plein over en brengen een bezoek aan een pharmacia, waar diverse kruiden en oliën verkocht worden. Na een aantal demonstraties, kunnen we (uiteraard) een en ander kopen; big business, want je kunt er probleemloos met je credit card betalen.
We lopen vervolgens naar het grote plein, waar ‘s avonds na 17:00 uur van alles te doen is. Er zijn dansers, muzikanten, slangebezweerders en nog veel meer vertier.
Vervolgens krijgt Moustache een waterslang, maar een andere dan thuis, in zijn handen gedrukt en wordt er een aantal foto’s geschoten.
Daarna mag ik DH 300,- (omgerekend 30 euro afrekenen). Ik wil best betalen, maar geen DH 300,- en uiteindelijk maken we de deal af op DH 100,- nog een hoop geld en ik moet gelijk weer denken aan die Gladiator in Rome.
We dineren samen met Petra en Ton, een stel uit Groningen en Rob Epscamp. Naast de soep is er voor de vegetariërs pasta en voor de vleeseters is er een stukje kalfsvlees met aardappelen en groente. Het toetje bestaat uit soesjes gevuld met bakkersroom. We praten tot 23:00 uur gezellig met elkaar en dan is het voor vandaag mooi geweest.