Alzheimer: StapjeTerug: verkeerde kamer
Anoniem 7 juli 2013 om 18:38
Tjonge, daar zou een gezond mens nog gek van worden, al dat verhuis... Ik hoop met je mee dat het nu rustig wordt!
Marja 7 juli 2013 om 20:39
Allemachtig, hoe kunnen ze hem dat allemaal aandoen? Geen wonder dat hij de weg kwijt raakt.
Mrs. T. 7 juli 2013 om 20:53
Heb even een aantal logjes teruggelezen. Pffft, het is wel heel heftig wat je vader meemaakt (en jullie met hem). Mijn schoonmoeder was vooral heel lief dement. Sterkte hoor.
Mammalien 7 juli 2013 om 22:03
Fijn dat hij blijven kan, maar beroerd van die agressiviteit. Ik snap even niet waarom hij dan naar de crisiskamer terug moet? Wat voor kamer is dat dan / wat is het idee daarachter?
Sannah 7 juli 2013 om 22:07
Hoi Inge! Het blijft toch lastig he. Had je zo gehoopt meer rust te hebben nadat hij niet meer zelfstandig woonde, geeft het weer kopzorgen van andere aard.
Ben niet meer zo online (of WF :-) maar lees zo af en toe helemaal bij hoor!
Heel hartelijke groet en veel sterkte gewenst.
Irene 7 juli 2013 om 22:07
Och, och, och, wat een gezeul met de arme man.
Van alle mensen zou juist het personeel op deze afdeling moeten beseffen wat veranderingen bij Alzheimer patienten te weeg kunnen brengen?
Waarom dan niet gewoon de eerste de beste kamer die leeg komt de "crisis-kamer" maken, in plaats van de mensen zo heen en weer te verhuizen?
Ik zal het best té simpel zien, maar ik snap dit niet hoor.
Debby 7 juli 2013 om 22:33
Soms denk ik wel eens dat ik niet alles moet willen begrijpen..... Waarom die man zo heen en weer slingeren als hij uiteindelijk toch op die andere kamer kan blijven. Hadden ze toch eerder kunnen bedenken lijkt me.
Ik hoop dat hij nu rust in zijn koppie krijgt.
Petr@ 7 juli 2013 om 23:00
Het ging juist goed toch?
Door die veranderingen vervalt hij weer in ongewenst gedrag, lijkt me als ik dit zo lees.
Wat vervelend voor je vader en voor jullie.
Danielle 8 juli 2013 om 08:47
Het is makkelijker wanneer de crisiskamer flexibel is, de patienten zijn dit niet en dat kun je ook niet meer van ze vragen lijkt me.
Wat een gesleep, maar eind goed al goed (voor nu dan).
Mijn vader loopt een stukje op jouw vader achter, maar gaat ook al erg hard. Ben altijd blij met jouw stukjes, een soort van voorbereiding op wat ons nog te wachten staat.
Jo en joh 8 juli 2013 om 09:31
Oude bomen moet je niet verplaatsen. Ze raken de kluts helemaal kwijt. Vervelend dat hij nu niet op die kamer kon blijven. Soms weet je niet wat beter is. Ik denk daarbij aan mijn vader. Hij struikelde op zijn tuintje over een emmer en belande in het ziekenhuis en is niet meer thuis geweest.
Jet 8 juli 2013 om 19:42
Och wat jammer dat hij verplaatst moest worden naar een andere kamer, fijn dat ze hem niet weken hebben laten tobben maar nu al weer terug geplaatst hebben.
wilmi 8 juli 2013 om 23:28
Ook al is ie alleen maar virtueel..toch een dikke knuffel!
(en toch ook een glimlachje om de vindingrijkheid van je vader;)
Frederique 9 juli 2013 om 12:36
Wat vervelend. Al dat verhuis. Het zorgt alleen maar voor onrust. Ik hoop dat hij nu op zijn plekje is en niet meer hoeft te verhuizen. Heel veel sterkte.
Sjonke's Kronkels 9 juli 2013 om 21:29
Oei, hadden ze dat niet eerder kunnen bedenken, om hem gewoon op de 'crisiskamer' te laten. Voor jouw pa zal de wereld al onrustig genoeg zijn zonder zo'n onnodige verhuizing.
D. 10 juli 2013 om 15:20
Als verpleegkundige werkende op een dementenafdeling komt jouw verhaal me, spijtig genoeg, heel herkenbaar over. Sommige mensen hebben wat langer nodig om zich goed te voelen op hun nieuwe plek. Het kan dan inderdaad gebeuren dat sommige agressief reageren. Als personeel moet je dit in de context kunnen plaatsen. Het is voor je vader op dat moment de enige manier om zijn ongenoegen te uiten, waarschijnlijk is dit verbaal te moeilijk voor hem. Hij begrijpt de hele situatie niet. Hopelijk hoeft hij nu niet meer van kamer te veranderen en kan hij zich settelen. Wanneer het personeel en je vader aan elkaar gewend zijn zal alles wel in zijn plooi vallen. Je vader lijkt me iemand creatief en inventief. Is altijd een actief en zelfstandig man geweest wat het niet makkelijk maakt voor hem om de touwtjes uit handen te geven. Ik lees dan vaak ook met een glimlach je verhalen.
Gelukkig heeft hij een dochter die erg begaan is met hem. Blijf daarom communiceren met het personeel als er iets is dat je dwars zit. Het komt je vader zeker ten goede.
ragnaja 10 juli 2013 om 22:25
Wat een fijne warme reactie! <3
ragnaja 10 juli 2013 om 22:27
Wat een gedoeeee!!
Niet van je vader, want die doet nu eenmaal wat hij doet. Maar dat huis mag zich wel iets beter organiseren. Niet onaardig bedoeld, maar dat gezeul lijkt me erg vervelend voor je vader.