Niet zelden start de persoon – gevoed door deze kwellende vragen – een frustrerende en vruchteloze zoektocht waarbij erg diep wordt gegraven naar gebeurtenissen in het verleden of heden. Tientallen dokters en therapeuten worden daarbij ingeschakeld … maar niemand schijnt “het probleem” écht te begrijpen of te kunnen oplossen. Zélfs je vriend/vriendin/man/moeder begrijpt je niet! Ook Google, waar werkelijk alles mee te vinden valt geeft niet het gewenste antwoord (waardoor er NOG meer wordt gespeurd naar een mogelijke oorzaak). Steeds meer bekruipt daarbij de onzekerheid de angstlijder … ben ik dan dat ene hopeloze geval dat nergens kan geholpen worden?
De waarheid is echter dat al deze angstige gedachten en speurtochten worden in gang gezet door een op hol geslagen alarmcentrale maar eigenlijk meestal GEEN ENKELE werkelijkheidswaarde hebben. Bij sommige angstlijders zijn er inderdaad misschien linken met het verleden, maar vaak zit daar het finale probleem niet. In veel gevallen is gewoonweg de noodzaak die de angstlijder VOELT om een “oplossing” te zoeken voor iets dat hij niet wil ‘voelen’ het kernprobleem dat de angst blijft onderhouden. De oplossing is eenvoudig: je kan jezelf nooit uit de angst denken, maar je kan de angst wel uitschakelen door ze te willen “voelen” (en niet uit de weg te gaan). De reden hiervoor is verbazingwekkend eenvoudig … volg maar even mee.