Vryage op pelgrimage: Perspectief
In 122 nChr gaf keizer Hadrianus de opdracht om op de huidige grens tussen Engeland en Schotland, van kust naar kust een muur te bouwen. Nog altijd is dit bouwerk dat door drie legioenen in acht jaar voltooid werd, duidelijk zichtbaar in het Britse landschap. Met recht staat dit enorme monument op de werelderfgoedlijst van de UNESCO.
Toen ik als brugklasser voor het eerst over 'Hadrian's Wall' hoorde, wist ik onmiddelijk dat ik dit bouwwerk in het echt wilde zien en dat is nu gebeurd. Van oost naar west lopen we het traject van de muur, met als hoogtepunt het woeste middelste gedeelte.
De muur had tot doel om het Romeinse zuiden te beschermen tegen aanvallen uit het noorden en is gebouwd op de plek waar het Britse eiland op zijn smalst is. Over een lengte van 135 kilometer werd eerst een droge gracht van ongeveer drie meter diep gegraven, daarachter kwam de vijf meter hoge stenen muur, gevolgd door een militaire verbindingsweg en tenslotte werd er weer een driemeter diepe gracht gegraven als rugdekking. Vervolgens werden in de muur tachtig versterkte poorten gebouwd met daartussen honderdzestig wachttorens en in het achterland verrees een aantal forten om troepen te stationeren. Dit was de grens tussen barbarij en beschaving. In het noorden hield de wereld op, naar het zuiden strekte zich een wereldrijk uit, met een subliem wegennet, een uiterst efficiënt leger, één rechtssysteem, één munteenheid en één taal. Pax Romana.
Vanaf mijn hoge plek kijk ik uit over een doorsneden landschap. Een historische mijlpaal die door geen Veiligheidsraad zou zijn goedgekeurd.
posted by Vryage at 12:14 a.m.
Het roept weer mooie herinneringen op
Dit verhaal spreekt meer tot de verbeelding dan de geschiedenislessen van vroeger...
Heel mooi vond ik het, Hadrian's Wall. Heel indrukwekkend ook. Want vroeger hadden ze nog geen kranen en takelwagens en toch staat hij er, heel hoog, midden in het landschap. Dat hebben ze toen toch maar mooi voor elkaar gekregen.