De ruiter plantte de sporen aan zijn zwarte laarzen diep in de paardenflank. Het dier steigerde hinnikend en zette de achtervolging in. In het midden van de straat, bij volle daglicht en met tientallen omstanders! Sander rende voor zijn leven, zigzagde langs mensen heen en sprong over tassen en honden. Het ritmische geklop van de paardenhoeven op het asfalt kwam snel dichter. Mensen schreeuwden, auto’s toeterden. Sander schoot een zijstraat in, in de hoop dat hij zijn achtervolger kon afschudden, maar de ruiter reageerde meteen en stak dwars de straat over, waardoor verschillende bestuurders op hun remmen moesten gaan staan. Een rode Ford die uit de tegenovergestelde richting kwam, week slippend en toeterend uit, botste tegen een verlichtingspaal en kwam in een hagel van tinkelende glasbrokjes dwars over de weg te staan, voor het aanstormende paard. In een haastige blik achterom zag Sander hoe het paard met zijn ruiter, net als in een jumping, sierlijk over de auto heen sprong. Een bestuurder in een grijze Audi staarde met open mond naar het tafereel, dat zo uit een sprookje leek te komen en kwam pas weer tot de werkelijkheid toen de neus van zijn wagen zich met een klap in de Ford boorde.
‘Die vent is gestoord,’ flitste het door Sanders hoofd. Het geklop van de paardenhoeven achter hem kwam snel dichterbij. Hij rende nog steeds zo hard hij kon, maar dat was al een stuk minder hard dan ervoor. De ijskoude, droge winterlucht sneed door zijn keel en longen en hevige steken in zijn zij dwongen