tegels tegels tegels ~ Termas Da Azenha
Pagina inicial » Blog nl » tegels tegels tegels
tegels tegels tegels
Waar komen al die tegels eigenlijk vandaan?
Een interessante vraag, die soms door cursisten gesteld wordt. Ik heb wel een stuk of 5 plekken waar ik mijn voorraad opsla. In totaal is het wel 40 vierkante meter vol tegels. Inmiddels vraag ik me eigenlijk meer af: Waar moeten al die tegels in vredesnaam naar toe?
Ik ben een hebberig type, waar het tegels betreft
Afgelopen week was een vriendin op bezoek. Zij is net zo gek als ik, dat wil zeggen: net zo mozaiekgek. We zijn dus ook weer met een nieuwe begonnen. Nadat Astrid de prins** gemaakt had, bleek dat we een uitdaging hadden liggen. Het zachtroze voor de achtergrond was niet genoeg.
We moesten dus wel naar de tegelfabriek
Ik denk dat dit de tiende keer is dat we daar naar toe gingen. Het is altijd mijn favoriete fabriek geweest, maar hij is sinds een paar jaar verlaten. Het is mis gegaan, ze zijn failliet. Alle voorraden zijn verkocht, maar het restjesterrein is er nog steeds. Vroeger was dat ook al mijn lievelingsplek.
Schatgraven tussen de gekleurde tegeltjes
Inmiddels is alles omgevallen, en zijn het grote glibberige bergen geworden. Al die enorme hallen zijn leeg, wel even anders als een jaar of vijf geleden. Toen reden er vorkheftrucks rond tussen hoge stapels gloednieuwe A-kwaliteit tegels om grote vrachtwagens vol te laden. Je mocht er niet zomaar in, daar moest je eerst toestemming voor hebben.
Ik was al snel goede vrienden met engenheiro Dionísio
Wij hadden kennis gemaakt doordat ik hem mijn eerste werken mocht laten zien. Daardoor was hij enthousiast geworden, en liet me altijd voor een prikkie de gekleurde tegels meenemen. Later mocht ik ook op het restjesterrein op mijn gemak rondneuzen. De naam zegt het al: het is in de mode geweest, maar er zijn nog restjes over (denk aan: een paar pallets van 3 meter hoog) en die raken ze nooit meer kwijt. Behalve aan gekken zoals ik natuurlijk. Maar daar zijn er niet zoveel van.
Engenheiro Dionísio heeft zelfs weleens speciaal rode tegeltjes voor me laten bakken. Dat moest wel een soort van stiekem, want hij wou afspreken in het café ernaast – blijkbaar mocht niemand dat zien. Ik vond het zó lief! Het was een noodgeval geweest, we hadden heus en echt rood nodig, en dat wordt niet veel gemaakt. Ga maar na: waar zie je een rood-getegelde badkamer?
Soms denk ik met weemoed terug aan die grote pallets met briefjes erop: Dubai, de Verenigde Emiraten, Denemarken
En soms denk ik weleens dat ze misschien wel aan die goedgeefsheid te gronde zijn gegaan. Maar allez, ik heb wel veel tegels, maar zoveel nou ook weer niet!
En altijd te weinig, dat zie je nou maar weer. Moesten we toch weer hierheen om roze te gaan halen. Mooi excuus … Altijd leuk om even te gaan schatgraven.