Weblog Kees Klok: Homo ludens
De Griekse verkiezingsdag heb ik in Nederland meegemaakt, waar ik in Baarle-Nassau gedichten voordroeg bij de presentatie van de verhalenbundel Rafelranden van Annemarie Bolsius, door Uitgeverij Liverse. Het was een koude middag, maar binnen stond de verwarming hoog. De temperatuur steeg in de goedgevulde zaal al snel tot Griekse waarden. Woensdagavond nog was ik bij een voorstelling van volksverhalen en muziek, door Sophia Nikolaïdou en Dimitris Sklivanos (Blacky), in een kafeneion in de kapani (de centrale markt) in Thessaloniki. Het was een zwoele zomeravond, maar in Baarle-Nassau was het warmer. Het was een beetje een informele, want niet strak geregisseerde presentatie, met wijnen en Bourgondische hapjes. Er werd gul geschonken. Zo'n café waar de kroegbaas even een fles bij de buurman leent als de jenever onverwacht op is. In Dordt wordt zulk een fles niet geleend. Er werden mooie fragmenten gelezen uit Rafelranden. De electorale opwinding aan de rafelrand van Europa drong echter niet tot Baarle-Nassau door.
Misschien was dat maar beter ook, want de voorspelde trek naar extreem links en extreem rechts, alsmede de afstraffing van de regeringscoalitie, bleek zich inderdaad te hebben voltrokken. De conservatieven van Samaras zijn nog wel de grootste partij gebleven. Een kleine grootste partij. Hij moet nu gaan proberen een coalitie te vormen die het extreme bezuinigingsbeleid wil gaan voortzetten. Van de twee grote winnaars hoeft hij geen steun te verwachten. Dat zijn de linksradicale Syriza en de ultra-rechtse Gulden Dageraad, een partij van pure nazi's, inclusief een soort swastika als symbool, de groet met de gestrekte arm en een diepgeworteld racisme. De white trash van Griekenland, maar dan nog een slag erger. Bij de linkse winnaars hebben we ook nog de KKE van Aleka Papariga, de Eucalypta van de Griekse politiek. De KKE is een dogmatische, communistische partij van de zeer oude stempel die erop uit is van Griekenland een soort Cuba te maken. Ook een zonnig vakantieland. Je ziet er weinig dissidenten, want die zitten in het gevang of ze zijn naar het buitenland gevlucht.
Het is alsof Adolf Hitler en Josef Stalin bezig zijn uit hun graf te herrijzen. Daar moet Europa zich zorgen over maken: in de bakermat van de democratie zijn de bruinhemden wederopgestaan en wapperen de vlaggen met hamer en sikkel fier op de meltemi. Een rechtstreeks uitvloeisel van het door Europa en het IMF opgelegde beleid. Dit keer zijn de immigranten de zondebok, want joden zijn er niet veel meer in Griekenland sinds andere bruinhemden in Europa de baas waren. Na de presentatie terug in Dordrecht hebben we nog een poosje geborreld in Visser. Het was er gezellig. Veel mensen die waren afgekomen op het Nederlands Kampioenschap Stoepranden. Hier had de homo ludens het voor het zeggen. Dat was mij eerlijk gezegd een stuk aangenamer dan de berichten uit Athene.