De liefde van een Boer » Stratenus, Louise » [1900] - Pag. 398 | Delpher
voeder, maar de deurtjes laat ik altijd open. Zoo handel ik ook met mijne vrouw."
"Hm! mijn jongen bedenk dat er vogels zijn, die wegvliegen om nooit weder te keeren."
"Indien Eleanor tot hun aantal behoort, dan zal ik haar niet met geweld weêrhouden. Liefde wordt in droefheid herschapen, den dag waarop zij niet meer vrijwillig, als een vorstelijk geschenk, voortkomt uit het hart."
"Het is altijd een ellendige keuze van u geweest," bromde de oude Boer, verdrietig het hoofd schuddend, toen hij een uur later thuis kwam : "Ik zeide het van den aanvang af, maar gij wildet niet luisteren. Met uwe gewone koppigheid moest en zoudt gij van mij gedaan krijgen dat de jongen zou handelen zooals hij verkoos."
"Is zij dan nog niet wedergekeerd ?" vroeg Elisabeth, wier gelaat opvallend verouderd was in de laatste weken : "Hoe is het mogelijk dat zij zoo kan handelen ? Ik had het nooit van haar gedacht."
"Wij hadden het kunnen voorzien. Zij was eene Engelsche, en wanneer of waar heeft dat volk ooit hart getoond ? Maar toch, zoo spoedig reeds ontrouw te worden aan de geloften door het hart afgelegd, maar daartoe had zelfs ik haar niet in staat geacht."