De performativiteitstheorie van Van Dyck | Just! Guidooohh
Dit bericht werd geplaatst in Communication en getagged met Fons Van Dijck, logica, Nike, performativiteit. Maak dit favoriet permalink.
No Valentine! →
4 gedachtes over "De performativiteitstheorie van Van Dyck"
Joeri Van den Bergh zegt:
02/02/2011 om 11:00 pm
Ach ach, misschien had diegene die het schreef gewoon een slechte dag. Of teveel chateau op. Hebben we allemaal toch? Een beetje permessiviteit en tolerantie en menslievendheid zou je sieren! Ik als filantroop mag dat wel stellen. Om iets anders aan te kaarten. Ik vind Daan bvb een geweldige mens. Zoooo grappig, maar sommige mensen zien dat niet. Fons als de nieuwe Daan. Het is een verrassende kijk op Van Dyck.
02/02/2011 om 11:51 pm
Permissiviteit… En als we het er toch willen over hebben, ik ben niet tolerant tegenover mensen die ik graag heb, want dat heet dan onverschilligheid. Ik ben wel heel blij dat je me kennelijk leest.
02/02/2011 om 8:30 am
tis trespasseerde en niet trespasseerden !
02/02/2011 om 8:29 am
Een ex-prof aan "de Vlerick", mijn taal-idool, waar ik naar opkeek, die me waarde en waarden bijbracht en ook Kottler onder de oksels had… hij zou zeggen dat de linguistieke transparantie van de performatieve hexadecimalen zijn comprehensie trespasseerden in deze. Je hebt gelijk Guido, voor wie schrijven we eigenlijk? Sorry maar ik moet nu naar de training want Lepoint is gekwetst…