Ze vormt in alle opzichten een mooi contrast met Giovanni Girolamo Albani (1504-1591), vanaf 1570 kardinaal, maar geboren en getogen in Bergamo. Na een studie rechten in Padua kwam hij in dienst van de Republiek Venetië, werd als podestà naar zijn geboortestad uitgezonden, kwam later in dienst van de paus en werd gouverneur van Ancona, in de Marken, toen een pauselijke staat. In Bergamo stond de familie Albani op gespannen voet met de Brembati, een ander machtig geslacht daar. En zoals dat in Italië wel vaker ging, vermoordden in 1563 Albano's drie zoons en een paar huurmoordenaars graaf Achille Brembati, en deden dat ook nog in de kerk. Dat zijn mooie dingen. Eén zoon werd levenslang naar Kreta verbannen, en Albani zelf werd samen met éen der andere zoons veroordeeld tot vijf jaar ballingschap op het eiland Lesina, waarna hij opnieuw voor paus Pius V werkzaam was. De huurmoordenaars werden gemarteld, onthoofd en gevierendeeld. Het hermelijn is mooi, de gelaatstrekken van de oude man daarentegen lijken me niet heel aangenaam, maar misschien is dat hinein-geïnterpretier. Ik heb me voorgenomen de volgende keer dat ik naar Italië ga een kijkje te nemen in Albino en even halt te houden in Bergamo. Mooie stad trouwens. In het Palazzo Moroni daar - de graaf was op geen enkele wijze familie - hangen er drie van onze zo anonieme held. Ook ons eigen Rijkmuseum heeft er trouwens twee.