Je kunt ook bewust kijken waar op dat moment behoefte aan is en hoe je het beste met een zere voet om kunt gaan en de val van die steen zien als iets dat je is overkomen, een onomkeerbare toestand en waar je nu het beste van moet maken. Door de onwetendheid uit te schakelen, realiseren we een toestand van het niet-lijden doordat de situatie wordt geaccepteerd zoals die is, ondanks dat het nog steeds pijn doet. Maar ondertussen neem je jezelf serieus, en juist niet wanneer je de schuld steeds buiten jezelf legt en in de slachtofferrol komt.
Alle “ja maren”, zijn momenten van weerstand. Die weerstand zal altijd weer zijn kop proberen op te steken, dat is gewoon zo.
Een aardig voorbeeld van hoe moeilijk het is, om aldoor vast te houden aan dat bewustzijn in de praktijk, hoor je in dit gesprek tussen twee schrijvers van vele boeken, wanneer de ene schrijver zijn onzekerheden toegeeft:
Vanuit reïncarnatie gezien bestaat schuld niet maar het kan onwetendheid zijn of een ervaring van jezelf of iemand anders. De echte wijsheid bevindt zich in een hoger bewustzijn, een hogere frequentie. Wij weten niet hoe iemand anders zijn leven bedoeld is, je kunt alleen wanneer iemand veel over zichzelf vertelt, oorzaak, gevolg en verbanden zien zoals dat gebruikelijk is bij de psychologie of bv. bij de Chinese geneeskunde die de mens holistisch bekijkt.