“Goedemiddag, ik wil graag een tip doorgeven.” Een vriendelijke stem klonk aan de andere kant van de telefoon. Mandelijn vermoedde dat ze met kinderen werkte, gezien haar kalme en bezorgde intonatie, maar dat kon ook zijn omdat ze net iets had meegemaakt. Als dat zo was zou ze het nu vertellen. “Er is recentelijk in Central Park gegraven, maar er lijkt geen sprake te zijn van onderhoud of een vergunning.” Mandelijn baalde; ze waren dhr. Tomé nu al 9 dagen kwijt, en zijn vrouw verklaarde dat hij naar zijn werk zou gaan, de ochtend van de verdwijning. Het feit dat hij daar nooit was aangekomen wees er al op dat er sprake was van een misdaad, maar wegens de procedure moesten ze toch 2 dagen wachten, en nu waren ze bang dat dat te lang geweest was. Hadden ze toch eerder moeten ingrijpen?
“Bedankt voor de oplettendheid mevrouw, we zullen er een agent naartoe sturen. Als we iets belangrijks vinden zal ik u terugbellen.” De vrouw bedankte Mandelijn vriendelijk en hing vervolgens op. Mandelijn stuurde als beloofd een agent naar Central Park en ging vervolgens verder met haar onderzoek. Ze wilde net haar mail checken toen haar telefoon ging.