Phoenix - Bankrupt! | Humo
Voor experimenten in de muziek geldt tegenwoordig hetzelfde als voor de diepvriesfrieten van McCain: wie er het minst over rept, heeft er het vaakst met zijn tengels aan gezeten, en vooral vice versa.
Frederick Vandromme woensdag 24 april 2013, 09:15
Want waarom maakt Phoenix er een punt van dat 'Bankrupt!' 'in bijna níéts op hun vorige output lijkt', dat ze 'het experiment tot het uiterste gedreven hebben', dat 'zelfs hun moeder hen niet meer herkende' – terwijl wij op hun vijfde plaat niets horen dat we niet van hen verwachten?
Ja, hier is de trebleknop wat meer opengedraaid en daar staat de elektronica weer wat prominenter in het zoeklicht, maar bijna alle songs hadden ook op hun vorige gekund: het met een Grammy en de aandacht van de wereld gelauwerde 'Wolfgang Amadeus Phoenix'. En hun pop smaakt nog altijd bitterzoet.
En wat dan nog, denkt u en u hebt weer maar eens gelijk. 'Bankrupt!' telt bovendien enkele zeer goeie songs. De beste staan ('Holy afleidingsmanoeuvre, Batman!') meteen vooraan geposteerd: 'Entertainment', 'The Real Thing' en 'SOS in Bel Air' zijn respectievelijk een vrolijke brok exotica, de weel derigste song van een band die in karigheid grossiert, en een aanstekelijke danstrack. 'Drakkar Noir' is een goede, lome zomertrack: te lui om de barbecue aan te poken, maar scheutig met de rosé.
De rest krijgt ons, vijftien luisterbeurten en tellende, moeilijker warm. Gitarist Branco zegt dat veel van 'Bankrupt!' is geïnspireerd door vreselijke kitsch uit de jaren 80, en elders worden Alain Bashung, Sigue Sigue Sputnik, François Truffaut en de Teenage Mutant Ninja Turtles met een vette knipoog vermeld – maar men vergeet erbij te zeggen dat ironie zelden goede muziek oplevert.
Neem 'Trying to Be Cool' en 'Oblique City', die vol getoonzette wonderbra's zitten: een paar opzichtige kunstgrepen die een slappe song moeten verbergen. 'Bourgeois' is de minste van het pak, wegens van het 'veel beloven, niets leveren'-principe: zand erover en stevig aanstampen tot het niet meer beweegt.
Nooit zullen wij het nut van Phoenix in de kikkerpoel van de hedendaagse poprock betwisten, maar 'Bankrupt!' trekt minder kringen in het water dan we gehoopt hadden. Op Werchter gaan we kijken, maar we nemen een grote steen mee. Voor het geval.