Sterke, zwakke werkwoorden, vervoegingen allemaal verschillend, ook nog conjunctive en wanneer gebruik je die dan? In bijzinnen die iets verklaren, verwijzen na bijwoorden die daar een handje bij helpen. Eigenlijk net als in het Frans. In de Nederlandse taal is dat afgeschaft! Het eerste jaar heb ik lessen gevolgd op de universiteit. Ik ging 2x per week een hele ochtend. Goeie juf, heel intensief. Daarna bij dezelfde juf thuis privé lessen gehad. Ik vond het leuk om te studeren, een nieuwe taal te leren. Redelijk trouw jarenlang woordjes geleerd, geluisterd, gelezen, grammatica doorgenomen en te weinig gesproken.
De Portugezen vinden het zelf zo leuk om in het Engels te beginnen. Ze willen het graag goed doen, zij willen ook oefenen. De jongere generatie spreekt perfect Engels. Ook veel mensen spreken Frans en Duits. In de jaren na Salazar zijn veel Portugezen in Frankrijk, Duitsland en Zwitserland gaan werken. Heel soms zegt iemand in het Nederlands iets tegen me. Dan schrik ik bijna! Moet nu gelijk denken aan een boertje op een ezel in de bergen, werkelijk in nowhere. In de winter maken we nogal eens een lange bergwandeling. Ik begin een praatje met hem te maken, te vertellen dat het zo mooi is, of we wel de goede kant oplopen. Een kletspraatje. Een oefening in de taal voor mij! En wat gebeurt er, hij antwoordt in het Nederlands, wel heel gebrekkig maar toch ……. we verstonden hem! Hij had ons samen horen praten! Wat hebben we staan lachen!