De bouw van het Rudolf Steinerseminariet diende gefaseerd uitgevoerd te worden en gelijke tred te houden met de groei van het opleidingsinstituut.
Bij het ontwerp was het de opgave architectuur en landschapsarchitectuur met elkaar te verbinden. Wij zochten op het terrein naar geschikte bouwlocaties, liefst dichtbij kleine rotspartijen. Net als deze dienden de gebouwen uitgestrekt van vorm te zijn en moest hun silhouet passen in het landschap.
We kozen voor eenvoudige, lokale materialen zoals hout voor de gevels, baksteen voor de fundering en metaal voor de daken, maar we besloten ons niet te houden aan de traditionele kleuren.
Elk gebouw moest een eigen karakter krijgen en uitdrukking geven aan haar functie. Gemeenschappelijke motieven dienden de verschillende gebouwtypes een onderlinge samenhang te verlenen. Lopend over het terrein moest je kunnen beleven hoe bepaalde motieven van gebouw tot gebouw terugkeren, maar telkens in een nieuwe vorm en aangepast aan de nieuwe situatie.