Een nieuwe werkplek brengt automatisch ook een nieuw traject om er te geraken met zich mee. Een optimale route heb ik nog niet gevonden. Ik heb ondertussen al enkele buurten van Brussel doorkruist waar ik vroeger nog nooit geweest was. De afstand is min of meer gelijk gebleven, de reistijd echter is wel gestegen. Onder het nieuwe gebouw is gelukkig nog een parking. Vaste parkeerplaatsen zijn er niet meer, voorlopig zijn er gelukkig nog geen capaciteitsproblemen. Misschien de collega's toch maar aansporen om nog talrijker gebruik te maken van het openbaar vervoer. Eigen parkeerplaats eerst.
Op 't werk maken wij vrij intensief gebruik van beamers, flipcharts, brown papers en whiteboards (foei allemaal Engelse woorden ...). Tot onze verbazing zijn in het nieuwe gebouw nog geen beamers permanent aanwezig in de vergaderzalen, moeten de whiteboards nog gemonteerd worden in de vergaderzalen en zijn er geen flipcharts meer voorzien. In een industriële context zou dit leiden tot technische werkloosheid, wij moeten onze plan maar trekken. Gelukkig waren onze computers en telefoontoestellen vrij snel opnieuw beschikbaar en konden we daar digitale troost zoeken. Vloeibare troost is ook reeds beschikbaar in de automaten die mee verhuisd zijn. De snoep en drankautomaat ontbreekt tot grote wanhoop van sommigen nog steeds. Een alternatief is een strooptocht op de andere verdiepingen waar naar verluidt wel dergelijke automaten zouden aanwezig zijn. Maar gezien de intelligente liften doe je daar een eeuwigheid over ...