Ja echt, we hebben een God met wie we voor de dag kunnen komen. We kunnen met Paulus zeggen: ik schaam me niet voor het evangelie, want het is een kracht van God tot redding voor ieder die gelooft. Dan kun je met stralende ogen – misschien wel door je tranen heen – vertellen wat God voor je heeft gedaan en wie God voor je wil zijn. Je gaat leven als een schatrijk mens ook al ben je arm en heb je veel deuken opgelopen in je leven. Een echte christen is geen sikkeneurig mens die altijd alleen maar klaagt en alleen maar let op wat hij mist. Een echte christen is rijker dan wie ook maar: met een schat in de hemel die ze je nooit kunnen afpakken en die waardevast is tot over de dood heen. Niks om je voor te schamen, niks om maar weg te stoppen. Waarom zou je? Je bent er juist zo rijk mee en zo vol van dat je het je buurman en je collega en je vrienden of vriendinnen ook zo graag gunt…het mag toch niet aan u/aan jou liggen als die schat hen ontgaat? Een lamp is toch bedoeld om licht te geven…..laat ze dat licht maar zien!
De reclamewereld is er druk mee: hoe breng je dat nieuwe wasmiddel of dat nieuwe type auto zo voor het voetlicht dat mensen van kijker ook koper worden? wat voor aanpak werkt het beste en levert het meeste op? hoe zorg ik voor dat mensen een positieve indruk krijgen van dit bedrijf of dat product – dat ze voelen: daar krijg ik waar voor m’n geld?
Als de bijbel zegt dat God mensen uitkiest en in deze wereld een plek geeft, met het doel en met de opdracht zijn grote daden door te vertellen, en de loftrompet op Hem te steken, dan denken we als vanzelf aan praten over God en zingen voor God – en natuurlijk hoort dat er bij. Je schiet je doel voorbij als mens als je je zou schamen voor je Vader – ben je wel echt zijn kind….?
Het geldt ook ons samen, als gemeente, als kerken – zijn we een stad op een berg waar niemand om heen kan? of lijken we op een schuilkerk, onherkenbaar en onvindbaar; veilig achter dikke muren?
De grote daden van de Heer verkondigen, ervoor bestemd om in deze wereld Gods lof te zingen -verkondigen – dat vraagt om prediking, om zending, om evangelisatie. En dat toegespitst op de mensen van vandaag. Dat vraagt ook om nadenken over een aanpak die bij de tijd is. Die ingaat op moderne vragen en problemen… en dus studie nodig maakt van hoe mensen vandaag denken en leven en tegen de toekomst aankijken. Zoals Paulus van zichzelf zei dat hij voor de Joden een Jood wilde zijn en voor de Grieken een Griek. Niet om water in de wijn van het evangelie te doen, maar juist om dat evangelie zo te brengen dat het glashelder is voor iedereen. Met het doel dat mensen het evangelie aannemen en worden gered.
Maar als zo die boodschap van Jezus stem krijgt, moet dat wel worden gedragen door wat zonder dat we nog een woord gezegd hebben, aan ons te zien is: dat we zelf door het evangelie van Jezus zijn geraakt en dat het ons leven heeft veranderd. Een echte christen zal zo proberen te leven dat de mensen om je heen, jaloers op je worden. Dat het ze raakt en boeit en dat het aanstekelijk werkt.
Dan kan het niet zo zijn dat achter vrome woorden en mooie verhalen een leven schuilgaat dat bol staat van egoïsme, plat eigenbelang, gelijkhebberigheid, gerichtheid op aards gewin of eigen positie. Dat we bekend staan als mokkige zuurpruimen, mensen die het altijd beter weten maar je moet niet naar hun eigen leven kijken, mensen met altijd die opgestoken vinger maar zonder een hand uit te steken naar wie schreeuwen om hulp en aandacht en liefde. Dan zouden wij een struikelblok voor anderen zijn om God te vinden. En zou van God kwaad worden gesproken: nou, als die God zulke volgelingen heeft…..als dat de kerk is…..mij daar niet gezien!
Als de Here Jezus het heeft over die lamp die is bedoeld om licht te geven aan iedereen in huis, knoopt hij er de toepassing aan vast: laat zo uw licht schijnen voor de mensen opdat zij uw goede werken zien…en uw Vader in de hemel verheerlijken. Goede werken – zoals de zaligsprekingen waar de Bergrede mee begint: zich klein en arm weten voor God, zachtmoedig zijn, met anderen begaan zijn, je voor vrede en verzoening inzetten, omkijken naar de naaste in plaats van uit te zijn op eigen voordeel en eigen gelijk….