U bent hier: HomeActueel Nicole Voet wint PhD Award
De volgende ochtend, in het grote auditorium, voorafgaande aan de presentatie ben ik duidelijk niet de enige die gespannen is. De dame uit de Baltische staten staat samen met mij in de technische ruimte, waar de presentatie wordt voorbereid om getoond te worden. We ijsberen allebei op een neer. De presentator voor ons neemt alle tijd voor de voorbereiding. Als dit eindelijk gereed is steken we in een reflex allebei ons USB stickje richting de technische man. Ik laat de Baltische dame voor. Zij is volgens mij nog een stukje meer zenuwachtig. Ze trekt wit weg als ze hoort dat ze geen gebruik kan maken van de "presentation mode". Voor de niet ingewijden onder ons: dit is een functie van powerpoint waarbij je je eigen notities voor je in beeld hebt. Mijn onderzoek kan ik dromen, sterker nog, ik droom er letterlijk wel eens over. Wel moet ik even slikken als ik hoor dat we, in plaats van de beloofde 15, maar 12 minuten voor de presentatie hebben. Dat is vast een stress test, gaat door me heen, want we krijgen strafpunten als we ons niet aan de tijd houden. Ik neem me voor geen slides over te slaan, maar mijn verhaal iets in te dikken, niet te verwarren met aandikken