Als je eenmaal gaat zoeken, dan wordt het steeds leuker – Hergé Genootschap
door Jacques Heemskerk 1 april 2014
Uit: Duizend Bommen! 42
foto's en tekst: Tom van der Geugten
Veel liefhebbers van het werk van Hergé zijn verzamelaars, maar achter iedere verzamelaar schuilt ook een 'gewoon' mens, al dan niet met een baan, met een partner, met kinderen, met een geschiedenis. In deze rubriek staat deze gewone mens centraal, met zijn verzameling. In deze vijfde aflevering is dat Floor de Graaff.
Als jongetje van een jaar of zeven logeerde Floor regelmatig bij zijn oma waar een van zijn ooms Kuifje las. Floor las als eerste Raket: 'Ik vond het zo ongelofelijk spannend en mooi, verschrikkelijk. Ik was geboeid door de geheimzinnige sfeer en de humor van Jansen en Janssen.'
Maar Floor las niet veel albums in zijn jeugd. Dat kwam veel later. 'Omstreeks 1990 fietste ik op een ochtend naar mijn werk en toen zag ik in de etalage van een bric-à-bracwinkeltje een beeld van Kuifje, Haddock en Bobbie in de woestijn uit Krab. Ik vond het een erg leuk beeld, geen origineel, maar ik dacht: 350 gulden, dat doe ik niet. Toen ik thuis kwam van mijn werk vertelde ik mijn vrouw Ine van het beeld en dat ik het te duur vond. Maar zij zei: Ben je gek, als je het mooi vindt, dan moet je het kopen. Ik dacht, ze heeft gelijk. Maar toen ik terugging naar de winkel, was het beeld weg. Ik had goed de pest in. Een paar dagen later was het Vaderdag en toen kwam dat beeld te voorschijn. Toen ik op de fiets zat op weg naar dat winkeltje had Ine gebeld naar de winkel en gevraagd of ze het wilden verstoppen tot ze het kwam kopen. Dat was het begin van mijn collectie, en toen kwam van het een het ander.'
1 Het eerste beeld 2 Het Lotusbeeld in de gang
FANATIEK VERZAMELEN Toen Floor het beeld kocht kende hij het verhaal van Krab nog niet goed. 'Ik vond het beeld zo mooi omdat ze gebroederlijk naast elkaar lopen. Die gezamenlijkheid vind ik heel erg leuk. Ook andere beelden die zo'n emotie uitdrukken vind ik heel mooi, zoals het beeld van Kuifje en Tchang.'
Floors eerste beeld staat in een vitrinekast in zijn huiskamer. Andere beelden staan op diverse plaatsen in de kamer, en ook in de gang. Afhankelijk van zijn voorkeur verplaatst Floor die beelden nogal eens.
Na het eerste beeld ging Floor fanatiek verzamelen. Hij kocht natuurlijk alle albums, om te beginnen Krab. 'Eerst soft covers, maar dat vond ik al snel heel armoedig, dus ging ik over op de hard covers. Toen ben ik pas de albums echt goed gaan lezen. Alle boeken staan bij mij op zolder. Ik las ze samen met mijn zoon, en we keken ook veel naar de tekenfilms. Al snel ben ik me gaan toeleggen op vertalingen, dat vond ik zo'n wonderlijke wereld, al die talen. De wereld over, in de voetsporen van Kuifje. Dat dát kan, dat vind ik heel apart. Ik kan niet uitleggen wat er leuk is aan het hebben van bijvoorbeeld een Vietnamese Tibet, en ik wil het ook niet uitleggen. De romantiek – de wereld – is er nu wel een beetje af.'
EEN ALBUM VAN ELKE TAAL In het begin verzamelde Floor via mensen die hij her en der ontmoette. 'Als je eenmaal gaat zoeken, dan wordt het steeds leuker. Het is een sport om op allerlei gekke manieren aan albums te komen. Mensen in mijn omgeving vroeg ik om een album uit een land mee te nemen. Ik zei dan: Het maakt niet uit wat het kost. Mensen vinden dat leuk, maar ook wel wat raar en bizar. Via contacten, verspreid over Europa, lukte het me om steeds meer albums te krijgen. Via e-mail bouwde ik mijn netwerk op met mensen die ik eigenlijk helemaal niet kende. Tegenwoordig kan je alles vinden op internet, maar dat was toen ik begon, nog niet zo. Ik streefde naar minimaal een album van elke taal, bij voorkeur Tibet.
Elk nieuw album zette Floor keurig geordend in zijn kast. 'Af en toe trek ik een album uit de kast, maar ik doe er niet veel mee, wel bekijken en het papier, de druk en de kleuren vergelijken. Vroeger kwamen de raarste albums uit, zoals de Bulgaarse Krab. Dat is echt krantenpapier, het ziet er niet uit.'
3 De Bulgaarse vertaling
Floor heeft veel IJslandse albums. 'Ik ben gek op IJsland. Via e-mail lukte het me contact te krijgen met de IJslandse vertalers. Ik heb er een artikeltje over geschreven in Duizend Bommen! nummer 32. Ik had er nog wel meer over te weten willen komen. Hoe gaat dat nou, Kuifje vertalen als creatief proces met nationale humor. Dat vond ik interessant.'
Floor wordt gefascineerd door de tijdgeest van de tijd van Hergé. 'Ik houd me niet bezig met de diepere zielenroerselen van Kuifje. Ik kijk meer naar zijn omgeving, landen waar verhalen spelen, de geschiedenis daarvan. Dat sluit ook aan bij geschiedenis als hobby van mij. Ik lees veel over de 19e en 20e eeuw.
NIET ALLES Floors collectie is heel uiteenlopend. 'Ik heb de meest rare dingen, van biografieën tot potloodjes. Er zit niet echt een lijn in. Ik heb de drang om dingen te hebben, maar prijzen moeten niet te gek zijn. Ik heb wel behoefte aan compleetheid, dat is een illusie, maar toch. Hema heeft bijvoorbeeld ooit Kuifjespullen verkocht. Op E-Bay zag ik een potlood dat hoorde bij een gummetje dat ik al had. Met het potlood maakte ik mijn verzameling meer compleet. Voor mij vormen het potlood en het gummetje met het bijpassende schriftje een stilleven. Zo'n schriftje apart, met niet eens een mooi plaatje van Kuifje, heeft voor mij weinig waarde.'
Floor verzamelt niet alles van Kuifje. 'Ik heb geen kostbare originelen en ik verzamel geen Kuifjetextiel en geen filmspullen ('lelijk'). Floor verzamelt ook geen pixibeeldjes – 'Daar vind ik niks aan, ik vind ze niet mooi' – maar bij grotere beelden maakt mooi of lelijk, echte of nep hem niet uit. 'Sommige lelijke dingen zijn zo curieus dat ik ze wil hebben. Ik zie wel de kwaliteit van de gecertificeerde beelden. Die zijn zorgvuldig bewerkt.'
4 Op zolder
Bijzonder op Floors zolder zijn twee op houten panelen geschilderde afbeeldingen uit Tibet, die een jonge schilderes ooit in zijn opdracht maakte. Floor heeft ook de complete serie autootjes. 'Via internet heb ik er nog een paar uit China gekocht, maar die waren zonder certificaat. Daar heb je dus niets aan.'