Hoe laat is het? | phot | meeuw | markt
Op de weekmarkt in de stad wordt mij duidelijk dat in andere delen van ons land de schoolvakantie al is begonnen. Naast de Marinestedelingen, die op verschillende straathoeken een praatje met elkaar maken, zijn er opvallend veel gezinnen op de been. Ook onze oosterburen zijn goed vertegenwoordigd onder de potentiële klanten van de marktkooplieden.
Ondanks dat het aanbod niet veel verschilt van dat van vorig jaar, is het leuk om rond te kijken. Ik slenter wat op eigen tempo en neem het vakantiegevoel met gemak over. Lekker weg in eigen land, al is het maar voor een uurtje.
Na mijn rondje langs de kramen ga ik de bibliotheek binnen, lever een uitgelezen boek in en neem twee onbekende verhalen mee naar buiten. Ik ga op de leuning van de brug zitten en bedenk wat ik verder nog zal doen.
Vakantie-versnelling
De terrassen zijn niet overvol, maar zeker de helft van de beschikbare stoelen is bezet. Het is het leven in de vakantie-versnelling: dat wij over een paar weken ook kunnen terugschakelen is een heerlijk vooruitzicht. Op de markt wordt gesjokt, gekocht en gegeten.
Met name dat laatste maakt ook meeuwen tot fervente, niet graag geziene, marktgangers. Kruimels van broodjes en ijshoorntjes, afgedankte gefrituurde stukjes aardappel, of restjes van de viskraam: de vogels vliegen er graag een blokje voor om. Hoog op het dak van de bibliotheek gezeten, overzien ze met hun scherpe zicht de recreërende mens. Met hun prooi op het netvlies zetten zij de vrije val in. Ik hoor ze onheilspellend krijsen.
Onderweg naar de dichtstbijzijnde prullenbak scheert één van de meeuwen rakelings over mijn hoofd. Ik buk onnodig, zie 'iets' in mijn ooghoeken vallen en hoor datzelfde 'iets' met een flats op het water onder mij vallen. Blij met zoveel geluk, is het mij volledig duidelijk hoe laat het is: tijd om op te stappen!
Als jij je aanmeldt voor Yoors krijgt Alice Huiberts 100 Yoors Points en jij krijgt er zelf ook 100.