Onze man op zoek naar de laatste Mohikanen onder postzegelverzamelaars - NieuweRevu.nl
You are at Home Nieuws Onze man op zoek naar de laatste Mohikanen onder postzegelverzamelaars
mrt 20, 2017 0 Martijn Neggers
'Ga maar vast zitten, dan haal ik ze even. Wil je een bolus?'
'Heb jij nog nooit een Zeeuwse bolus op? Wat zeg je nou, jongen! Dan móet je een bolus, hoor!'
'Ja, Ben hier,' verklaart Peter nog maar eens.
'Ben is de oudste filatelist van onze vereniging. En hij weet écht alles van postzegels. Echt geweldig.'
'Ja, want die meneer,' vervolgt hij zijn minicollege, 'Die was geautoriseerd om bij de postzegeldrukkerijen binnen te komen. En wat ging hij dan doen, 's nachts, of in het weekend? Dan ging hij hele series drukken, waar ie dan stiekem één zegeltje andersom legde. En die ging ie dan rechtstreeks verkopen aan handelaren in Engeland. Hé, en dan weet je het wel, hè.'
Ben kijkt me een keer betekenisvol aan en laat een kleine pauze vallen. 'Maar dat liep fout, natuurlijk, want die kregen dus geen internationale erkenning meer. Die zegels werden dus niet gebruikt, omdat ie de hele oplage rechtstreeks aan de handel verkocht. En toen kwam de UPU, dat is de wereldwijde organisatie. En die heeft gezegd van: ja, meneer, maar zo gaat dat niet, want die zegels kunnen nooit gebruikt worden in Turkije.'
'Dus die hebben ze terug moeten kopen in Engeland, met lage waardes, want die konden ze makkelijk kwijt. Dus als je gaat zoeken en gaat proberen zo'n serie compleet gestempeld te krijgen, dat lukt je nooit. Want alle góeie waardes waren nooit gestempeld, want die zijn nooit in de handel geweest. Dat zijn nou precies van die dingen die het geheel zo leuk maken, als je daarin gaat spitten!'
'Dat is niks te veel gezegd, meneer Wikipedia!' antwoordt Peter.
'En dan die fouten natuurlijk, die daarmee gemaakt werden! Want er waren natuurlijk ook weer mensen die zeiden van: "Hé, heb je dat gezien? 30 februari? 30-02!" Ja, dat kan natuurlijk helemaal niet, want die datum bestaat natuurlijk helemaal niet.'
Jan lacht een keer hard en gaat een klein beetje voorover zitten. Licht samenzweerderig beeldt hij met zijn handen uit hoe dat gegaan moet zijn, met die stempel. 'Dus wat hadden ze dan gedaan? Die hadden natuurlijk niet nagedacht, bij de post, en hadden ze gewoon bij de datum die stempel doorgedraaid. Naar 30, en niet gekeken – terwijl dat het 1 maart was natuurlijk! Want 30 februari bestaat natuurlijk helemaal niet!'
'Nou, hè? Dat vind ik nou zo mooi aan postzegels verzamelen. Dat soort kleine gekkigheid-
Jes.' Weer lachen de mannen hard om het verhaal, dat ook na een tweede overpeinzing een dijenkletser blijft.
'Goed hoor,' mompelt hij terug. Dan houdt hij zijn mond weer en kijkt naar de postzegelmappen voor zijn neus. Hij legt een van de mappen een beetje recht.
Ik besluit de man met rust te laten en wandel verder langs de tafels. Ineens komt voorzitter Jan weer naar me toe. 'Ik dacht, ik wil je toch dit nog even laten zien,' vertelt hij half lachend, terwijl hij wijst naar een ophangbord met een aantal ansichtkaarten eraan. 'Kijk, dit hebben we hier ook tentoongesteld. Dat zijn wel geen postzegels, maar ansichtkaarten, maar dit is ook
Prachtig, hoor.'
'Nou, ik zal jou vertellen,' antwoordt Jan. 'Het gekke met die ansichtkaartenboys is toch wel een beetje: die verenigen zich maar niet!'
'Precies! Gek, hè? Terwijl, er zijn van die boys echt wel een hoop mensen te vinden in Nederland, maar op de een of andere manier verenigen ze zich maar niet. Er is gewoon geen plek, of geen ruimte, ik weet het niet. Dus hebben wij ze maar een klein beetje geadopteerd, hier. Kijk. Mooi, hè?'
'Ha! Zo kun je het natuurlijk ook bekijken!' lacht Jan.
'Ja, is goed hoor!'
'Het Oostblok? Het Oostblok? Zo zou ik het niet willen noemen, meneer, maar als u wat te vragen heeft, dan hoor ik het wel.'
'Toch Rusland, denk ik.'
'In Rusland zijn de zegels anders.'
'Nou, kijk alleen al naar het land. De geografie, de omtrek, de mensen. Eigenlijk is alles daar anders. En het is daar echt nog een hobby.'
'Nou ja, niet. Nee, dat kan ik niet zeggen, dat ligt er veel te dichtbij. Als u me vraagt hoe anders Rusland is dan Nederland? Of Frankrijk? Dan zeg ik: ja. Dat is anders. Maar Litouwen, nee.'
'Tussen Rusland en Frankrijk? Nou, wat een rare vraag. Alleen al de ligging natuurlijk.'
'Ja, nou ja, dat snap je toch? Frankrijk ligt in het westen. En Rusland in het oosten. Nou, dat is al anders. En Rusland is groter. Dat zijn alleen al grote verschillen.'
'Om de dooie donder niet, meneer! Dit is geen hobby, dit is een investering! Ik ben hier geld aan het maken, hoor!'
'Ja, als je alleen al kijkt: ik moet hier 21 procent btw betalen over mijn omzet!'
'Nee. Allerminst.'
'Nou, dat zal ook wel weer vies tegenvallen.'
'Nee hoor, ik zit gewoon al heel lang in dit wereldje.'
Tags: ansichtkaarten,Bolus,Heinkenszand,kerncentrale in Borssele,oostblok,postzegels,postzegelverzamelaars