To all the boys I’ve loved before staat sinds een aantal dagen op Netflix. Deze Netflix Original is gebaseerd op het gelijknamige boek geschreven door Jenny Han. Een romantisch, young adult, high school drama waar menig tiener (en twintiger of dertiger) naar zal gaan kijken. Toen ik gisteren verkouden en moe op de bank lag, besloot ik deze film op te zetten. Wat is er lekkerder dan even wegkruipen onder een dekentje met een young adult film? Ik houd er wel van. Is To all the boys I’ve loved before een feelgood movie zoals vele andere films in dit genre of kun je deze film maar beter van je lijstje schrappen?
Lara Jean heeft in het verleden brieven geschreven aan de jongens waar ze verliefd op was en het was niet de bedoeling dat zij deze brieven ooit zouden lezen. Helaas hebben ze de brieven wél ontvangen en in de ogen van Lara Jean is dit het ergste wat haar kan overkomen. Eigenlijk is dat een typische tienergedachte, want ze heeft wel degelijk meer aan haar hoofd dan wat de jongens en haar klasgenoten van haar denken. Lara Jean’s moeder is overleden toen ze nog klein was en haar oudere zus is naar Schotland verhuisd voor haar studie. Haar vader werkt als arts in het ziekenhuis. Dat betekent dat Lara Jean het grootste deel het huishouden op zich neemt en voor haar jongere zusje Kitty zorgt.
Ze probeert Josh op afstand te houden, maar die hoort zo bij haar leven dat dat bijna onmogelijk is. Ze heeft er alles voor over om niet met hem te hoeven praten over haar gevoelens. Zoveel dat ze een neprelatie begint met Peter Kavinsky, een jongen die ze eigenlijk niet uit kan staan. Peter wil op zijn beurt zijn ex jaloers maken. Het lijkt een win-win situatie. Tieners kunnen onderling ontzettend hard zijn voor elkaar en dat blijkt ook weer in dit verhaal.
Het was best een aardige film om een keer te kijken, maar ik ben niet heel enthousiast. De film gaat vlot door het verhaal heen en dat betekent dat niet alle hoofdstukken uit het boek verfilmd zijn. Dat is voor het verhaal niet erg en je mist geen belangrijke feiten. Ik vind het plot nogal summier en de personages blijven ook redelijk oppervlakkig. Mijn innerlijke tienermeisje normaal is dol op young adult films, maar ik kijk persoonlijk liever naar een film met wat meer inhoud.
Roxanne gaat door het leven als mama, blogger en freelance tekstschrijfster. Ze heeft communicatiemanagement gestudeerd op de Hogeschool Utrecht en studeerde af in 2013. Ze houdt onder andere van lezen, schrijven, muziek en katten. Haar favoriete film genres zijn drama, romantiek en comedy.