Jan van Asten (Utrecht, 6 december 1917 - Zwolle, 9 december 1995) is een voormalig Nederlands voetballer  en voetbaltrainer. Hij begon zijn voetballeven bij het Utrechtse Velox waar hij al op jeugdige leeftijd in het eerste speelde tot midden 1939. In 1934 en 1936 werd hij twee keer kampioen met Velox van de 2de klasse. Het seizoen 1939-1940 kwam hij uit voor stadgenoot en rivaal DOS. DOS speelde dat seizoen in de eerste klasse voor steevast uitverkochte tribunes, in een competitie met o.a. Feyenoord en Ajax. Vlak daarna brak de Tweede Wereldoorlog uit en bleef DOS in de eerste klasse spelen. Tijdens en na de oorlog heeft hij nog gevoetbald bij o.a. PEC Zwolle en Eindhoven.

Ondertussen had Van Asten zijn diploma's tot en met oefenmeester 1 behaald en begon hij zijn trainersloopbaan bij het Tielse TEC in 1948. Daar behaalde hij met TEC het kampioenschap in een promotie nacompetitie met Sportclub Emma en VVH'16 in mei 1952 en promoveerde TEC naar de hoogste Eerste Klasse.

In 1953 keerde hij als hoofdtrainer terug bij PEC Zwolle. Hij werd bij PEC de eerste trainer na de toetreding in het betaalde voetbal van de club. Onder zijn leiding behaalde PEC in het seizoen 1955/56 zijn grootste overwinning tot op heden in het betaalde voetbal en wel met 8-0 tegen De Valk uit Valkenswaard. PEC leed onder hem ook zijn grootste nederlaag, in 1956/57 met 9-0 in en tegen Leeuwarden (en in 1971 tegen Fortuna SC).

Hij vertrok een seizoen later naar Zaandam om daar aan de slag te gaan bij het zojuist naar de Eerste Divisie gepromoveerde ZFC Zaandam en waarmee hij een 12de en drie keer een 8ste positie bereikte. In 1963 werd hij trainer bij het naburige De Volewijckers dat toen net uit de Eredivisie was gedegradeerd. Hier bleef hij met wisselend succes tot 1966 werkzaam. Dat jaar haalde PEC Zwolle hem terug waar hij wederom twee jaar als hoofdtrainer werkzaam zou zijn met een 7de en een 8ste positie als resultaat.

In mei 1968 diende hij zijn ontslag in bij PEC Zwolle, en de algemene verwachting was destijds dat hij de nieuwe hoofdcoach van eredivisionist FC Twente '65 zou worden, waar Kees Rijvers op de wip zat. Uiteindelijk besloten de Tukkers te elfder ure om toch nog een jaar met Rijvers door te gaan, waarna Van Asten zonder club zat. Een jaar later kwam hij bij SC Drente uit Klazienaveen terecht kwam dat toen in de tweede divisie speelde. Hij heeft daar twee seizoenen redelijk succesvol gewerkt, maar in Drenthe kwam het profvoetbal nooit echt van de grond. SC Drente zou daarmee zijn laatste club in het betaalde voetbal worden.

In 1972 vertrok hij daar waarna hij trainer werd bij diverse amateur verenigingen zoals WHC Wezep, Go Ahead Kampen, Heracles (amateurs) en als laatste Alcides uit Meppel. In 1982 hield hij op 65-jarige leeftijd op met het trainen. Na zijn trainersloopbaan bleef hij nog wel actief in allerlei commissies voor de KNVB maar niet meer fulltime, en ging hij in Wezep wonen.

Hij was op het bestuurlijke vlak ook altijd zeer actief en gedreven en werd in 1962 bij de KNVB gekozen tot opvolger van Wim de Bois als voorzitter van de VVON (Vakbond Voetbal Oefenmeesters Nederland). Deze functie zou hij naast zijn trainers activiteiten, tot aan het WK 1974 gedurende twaalf jaren vervullen. Toen hij zijn terugtreden aankondigde werd Jan Rab als nieuwe voorzitter gekozen. Vlak daarna benoemde de KNVB hem voor bewezen diensten als 2de persoon ooit (tot 1974) als erelid van de KNVB.

Zie ook 
 Lijst van trainers van PEC Zwolle

Nederlands voetbalcoach