Jaren geleden had ik ooit een afspraak in een restaurantje met een man die van mij adviezen wilde voor het oprichten van een praktijk. Er was dus niet eens sprake van een echte date. De man in kwestie was eigenlijk heel aardig, maar had bijbedoelingen. Op een gegeven moment zei hij “de kinderen zijn er al”. In mijn naïviteit dacht ik dat hij zijn kinderen (hij was gescheiden en had een paar kinderen) mee had genomen en dat die twee eventjes naar het toilet waren gegaan. Al snel kwam ik erachter dat de kleintjes gewoon thuis bij zijn ex-vrouw waren en dat hij iets anders bedoelde. Hij wilde namelijk zeggen dat wanneer wij een relatie zouden krijgen hij geen behoefte had aan nog een kindje. Ten eerste wilde ik geen relatie en ten tweede waren zijn kansen geminimaliseerd wanneer ik wel een oogje op hem had gehad. Meneer besloot dus eventjes tijdens een eerste afspraakje dat een jonge vrouw tijdens het voorgerechtje haar kinderwens overboord zou gooien. Hoe ik me voelde en wat ik wilde was blijkbaar irrelevant. Overleg of discussie niet mogelijk. Meneer beslist. Tenminste dat dacht hij. Ik nam mijn eigen besluit op dat moment. Dit is misschien een komisch voorbeeld omdat de brutaliteit van de man in kwestie hilarisch is. Nog geen kus gewisseld, niet eens sprake van romantische gevoelens van mijn kant en er wordt al over kinderen gesproken. Misschien lijkt het eerlijk, maar in mijn ogen was het dominant.
Toch is deze man geen uitzondering. Te vaak hoor ik van daters dat er tijdens eerste afspraakjes vreemde karaktertrekjes van de eventuele potentiële partner naar boven komen. “Ik draag best hippe moderne kleding en besteed er redelijk veel zorg aan, maar Joop vertelde dat hij me liever in korte rokjes ziet. Bovendien had hij een hekel aan brillen en gaf me de tip mijn ogen te laseren”. “ Ze wilde direct weten wat ik precies deed en hoeveel ik verdiende. Ik was zo geschrokken en gekwetst dat ik van schrik ook nog alles over mijn werk en financiële situatie opbiechtte. Ze vond toen ze de details hoorde dat ik ander werk moest gaan zoeken”. Is dit rampzalig? Zijn dergelijke eerste afspraken erg pijnlijk? Voor sommige mensen misschien wel. Bekijk het echter positief. Wees toch blij dat de aap direct uit de mouw komt en dat je al zo snel merkt dat die ander jou niet belangrijk vindt. Moet je voorstellen dat jouw date eerst heel lang mooi weer speelt, een masker draagt, zelfs empathie lijkt te bezitten, totdat je al samenwoont of getrouwd bent. Het probleem is dan onvoorstelbaar groter. Dit wil niet zeggen dat ik het niet sneu vind voor mensen die tijdens een eerste afspraak behoorlijk afknappen. Natuurlijk is het even schrikken, maar de gevolgen zijn in dat stadium nog te overzien. Tenminste als je iets doet met de conclusies die je kunt trekken en niet hoopt dat je de ander kunt veranderen.