uit Aquapost clubblad oktober 1998
Iedereen kent deze visjes wel, hetzij uit de bak van een bevriend aquariaan hetzij uit zijn eigen bak. Deze tropische goudvisjes, zoals ik ze wel noem, zijn speels en zorgen voor een levendige noot in de bak. Eigenlijk moet de naam luiden: Barbus semifasciolatus var. Schuberti of iets in die geest.
Het is namelijk een kweekvorm van de Barbus semifasciolatus. Het viel de Amerikaanse kweker Tom Schubert op dat sommige exemplaren in een kweek semi's een oranje kleur vertoonden. Hieruit kweekte hij door zorgvuldige selectie de fraaie oranje vorm: de Barbus 'Schuberti'.
Zelf kreeg ik de dieren van iemand die bij mij langs kwam. De ruit van zijn aquarium was gebroken en tja, waar laat je dan je vissen. Zodoende mocht ik ze hebben. Het waren er helaas maar twee. Ik zette ze in eerste instantie in een meterbak. Ik schrijf expres helaas omdat het scholenvissen zijn. Vijf exemplaren zou dus echt het minimum zijn. Doordat het speelse vissen zijn verlangen ze een open zwemruimte en stellen ze een randbeplanting zeer op prijs. In de zwemruimte kunt u hier en daar een groepje planten plaatsen. Het zijn echter geen veeleisende vissen, zij eten van alles en zoeken als echte barbelen de bodem af naar voedsel. Hou de watertemperatuur op 25 graden Celsius en de vissen vinden het 'top' in uw bak. Maar ja, ik had er maar twee... Ik kon er natuurlijk een paar bijkopen maar aangezien het een man en een vrouw waren wilde ik wel een kweekje wagen. Het geslachtsonderscheid is overigens duidelijk te zien. Het vrouwtje is duidelijk dikker dan het mannetje. De laatste heeft ook meer groene vlekjes op de flank.
De eerste kweek werd een mislukking. Ik had de kweekbak zoals altijd ingericht met veel javamos en wat eendekroos. De temperatuur was 25 graden Celsius maar ze wilden niet. Ergens las ik dat karpers en goudvissen pas eieren afzetten na een koude (winter) periode. Dus moest ik maar wachten tot volgend jaar lente/zomer. In september zette ik de Schuberti's apart in een bak zonder verwarming. De temperatuur was gemiddeld 15 graden Celsius. In mei bedroeg de temperatuur reeds 20 graden Celsius. Gedurende deze winterperiode voerde ik de dieren matig. Eind juni werd het tijd om ze te gaan kweken, de school was afgelopen en er was slootvoer in overvloed. Het kweekaquarium (45x28x28) werd schoongespoeld en op dezelfde manier als het jaar daarvoor ingericht. Dit keer had ik meer succes. Na twee weken werden de ouders eruit gevangen en een week later ontdekte ik jonge visjes. Ik voerde ze met gezeefd slootvoer. Eind augustus zette ik ze over in een 60x30x30 bak. Bovendien ververste ik iedere twee weken 30% van het water. Volgens mij waren ze niet snel gegroeid, ze waren nog maar 2,5 centimeter. Dat ik iets fout had gedaan wist ik toen niet. Als je zoveel vissen hebt op zo weinig water dan zal je veel moeten verversen, 50% per dag bijvoorbeeld. Laat je dan ook nog de bodembedekking weg dan kan je ook het overgebleven voer en de ontlasting van de vissen verwijderen. Als je op deze manier werkt zullen de vissen snel groeien.
Maar goed, het was nu eenmaal zo en ik vond het niet zo heel erg.
Helaas eindigt het verhaal nogal triest. In september kregen de vissen rode bulten. Esha 2000 hielp wel een beetje, d.w.z. de ziekte werd geremd. Maar na een maand kwam het weer terug. Eind februari sneuvelde de laatste Schuberti. Hoe het ook zij: het is een leuke, levendige vis die ook in de gezelschapsbak afzet. Het proberen waard!