Een broek is 'laaggelegen, slecht afwaterend, veelal drassig of onderstaand grasland'. Het woord is etymologisch verwant met het Nieuwengelse brook 'beek'. Een 15e-eeuws glossarium omschrijft broek met het Latijnse palus 'zompland'. Als het moeras werd drooggelegd, werd het meestal gebruikt als gemeenschappelijk hooiland, terwijl de benaming broek gehandhaafd bleef. In deze verschoven betekenis treffen we het onder meer in Brabant.(1)