Alleen ging het niet voorbij. Drie weken later werkte Brigitte als schoonmaakster en had ik gereageerd op 53 vacatures. Ik was niet één keer uitgenodigd voor een gesprek. Toen ik daar aan tafel over mopperde, stelde Thomas voor dat ik bij Garland Oil aan de slag ging.
‘Ik kan niet ergens gaan werken waar jij de baas bent. Iedereen zou weten waarom ik die baan had gekregen. Ze zouden me totaal niet serieus nemen.’
Thomas lachte. ‘Zo gaat het er niet aan toe bij Garland’s. Ik zie het probleem niet: je hebt eerder voor het bedrijf gewerkt.’
‘In een ander land, voordat wij een relatie hadden. Ik wil niet dat er speciaal voor mij iets geregeld wordt – ik wil een echte baan.’
‘Je kunt het toch proberen? En mocht je het echt te gruwelijk vinden om voor mij te werken, dan kan ik contacten aanspreken bij andere bedrijven.’
Thomas keek me verbaasd aan, maar het was een ander soort verbazing als die van de dagen na onze eerste ontmoeting, toen hij niet snapte wat ik allemaal bij hem wakker maakte. Hij haalde zijn schouders op en richtte zich weer op de maaltijd. Waarschijnlijk was hij in gedachten al bij zijn werk.