je praat (bidt) over een bepaald onderwerp, je geeft elkaar de gelegenheid daarover lets te zeggen, als iedereen is uitgepraat (uitgebeden) kun je over een ander onderwerp beginnen
je luistert dus naar elkaar, de een zegt iets, de ander kan daarop aansluiten, zo kun je elkaar aanvullen, velen weten meer dan een
je luistert ook naar God, die immers ook gesprekspartner is; je luistert of God door jou heen iets wil zegen of mee-delen en je luistert of God door anderen jou of de groep iets wil zeggen, zo kun je elkaar aanvullen, ook in wat je hoort van God
stilte hoort bij samen bidden, stilte is "de zendtijd van de Heilige Geest"; je kunt dan luisteren naar God, in jezelf bidden, of gewoon stil zijn in Gods aanwezigheid; stilte kan rust brengen in het samenzijn, maar laat het steeds een verwachtingsvolle stilte zijn, om niet te verzinken in passiviteit
het risico dat je 'er naast' zit neem je voor elkaar (iemand kan erom verlegen zitten, het kan de groep vooruit helpen), voor God (Hij kan werkelijk wat te zeggen hebben door jou) en oor jezelf (alleen zo kun je groeien in het verstaan van Gods stem)
zo kun je voorbede doen, het gebed wint aan diepte doordat ieder zich inleeft in waarvoor gebeden wordt en je elkaar aanvult, ieder belicht weer een ander aspect