51.584 gebruikers | 575.778 albums | 499.829 artiesten | 6.753.518 berichten | 3.283.531 stemmen
geplaatst: 12 juni 2009, 18:47 uur
Vergeet niet, dat het merendeel van de stemmers voor het eerst werk van Bill Callahan horen. Zij kunnen deze plaat moeilijk vergelijken met het eerdere werk van hem en oordelen dus naar datgene wat ze op 'Sometimes I Wish We Were an Eagle' horen. En terecht. Dat moeten ze vooral blijven doen; want deze plaat is mijns inziens een topper in het oeuvre van Callahan.
geplaatst: 13 juni 2009, 04:30 uur
Een subtopper in Callahans oeuvre is 4,5 waard?
Ik ben sinds een paar maanden bekend met Callahans werk onder zijn pseudoniem Smog, maar daar heb ik niet zo'n consistente, lekkere, toegankelijke plaat tussen gevonden als deze. Maar goed ik heb ze allemaal ook nog niet genoeg kunnen luisteren. Over een paar maanden kan ik er waarschijnlijk beter over oordelen.
30 augustus in Paradiso en ik ben erbij
geplaatst: 13 juni 2009, 09:56 uur
Ach, de 4,06 voor "A River Ain't Too Much to Love" op deze site frappeert dan wel meer, want da's toch wel één van de meer wisselvallige Smog-platen (zal ook wel iets met toegankelijkheid te maken hebben zeker?).
Een niet meer dan terechte score voor een plaat die iets te vaak te makkelijk in de categorie 'latere Smog dus minder' gekwakt wordt.
geplaatst: 14 juni 2009, 10:25 uur
De titel doet mij denken aan "Ik wou dat ik twee hondjes was" .
Maar daar heeft het verder niets mee te maken vermoed ik..
geplaatst: 14 juni 2009, 23:34 uur
Dit is een duistere parel, onlangs leren kennen en hij is bijna nie weg te denken uit mijn mp3 afspeellijst
geplaatst: 18 juni 2009, 18:44 uur
die teksten zijn ook super hoor op dit album,
geweldig dat hij in "eid ma clack shaw" een perfect liedje droomt , en dat het dan zo'n volstrekt onbegrijpelijke nonsense tekst heeft , ik kan me dat wel voorstellen , slaapdronken wat neerkalken enzo...
ach zo kan ik nog wel even doorgaan , valt naast de mooie liedjes dus tekstueel ook het een en ander te ontdekken.....
geplaatst: 27 juni 2009, 20:23 uur
Ronmusic geeft dit album 2,5*, maar zet de plaat wél in zijn persoonlijke top-tien. Klopt dit Ron? Of heb je te laag gestemd?
Je merkt: ik houd nog altijd erg het gemiddelde cijfer van dit album in de gaten !
geplaatst: 27 juni 2009, 21:32 uur
30 augustus staat de heer Callahan in de Paradiso! Fijn fijn!
geplaatst: 28 juni 2009, 04:50 uur
Ik vrees dat het wel kan kloppen, want het zijn allemaal albums uit 2009 en hij staat onder Day And Age die hij ook maar 3 sterren geeft.
Gewoon een verkapt jaarlijstje van iemand die niet zo onder de indruk is van het muziek van dit jaar
Ik wel anders. Dit is slechts één van de geweldige albums die al uit zijn gekomen in de eerste 6 maanden van dit jaar. Een plaat met louter hoogtepunten. Alleen Invocation is een beetje een jammer nummer, maar aan de andere kant werkt het ook wel op dit album. Even wat andere geluiden, voor het laatste nummer wordt ingezet. We zien het door de vingers.
De overige nummers zijn in kwaliteit zo gelijkwaardig aan elkaar dat het bijna saai wordt. Heerlijk. 4,5*
geplaatst: 28 juni 2009, 12:54 uur
Tuurlijk: 8,5/10 en ik ben zo vriendelijk om naar boven af te ronden.
geplaatst: 16 juli 2009, 18:15 uur
Wat ik niet begrijp is de Oor-recensie waarin de recensent - doorgaans volslagen inwisselbaar, dus ik getroost mij de moeite een naam op te zoeken (alleen Nanne Tepper heeft een tamelijk herkenbare stijl) - klaagt over het repetitieve karakter van deze paat. Alsof dit iets nieuws is in het oeuvre van Callahan?
Maar goed, ik vind dit wederom erg te pruimen. Ik moet er wel voor in de stemming zijn, voor deze repetitieve naief-romantische poezie op muziek.
geplaatst: 2 augustus 2009, 15:58 uur
Het begint allemaal og aardig maar dit draait uiteindelijk uit op een slaaptripje. Middelmatige plaat. 3*
geplaatst: 12 augustus 2009, 12:04 uur
Wat mij betreft een van de hoogtepunten van dit jaar tot nu toe! Prachtige mooie donkere stem, heerlijk depressieve teksten! Kortom, echt mijn pakkie an hoor. Liedje 3 is mijn favoriet.
geplaatst: 17 augustus 2009, 16:19 uur
geplaatst: 18 augustus 2009, 18:39 uur
Eindelijk weer eens een album dat mij helemaal in de ban heeft. Ik ben hier zeer van onder de indruk, wat een prachtige nummers en zijn stem vind ik ook waanzinnig lekker om naar te luisteren. Ik begin op 4,0 *, maar dat kan alleen maar meer worden.
Erg fijn, dat er nog steeds mensen zijn die deze schitterende plaat ontdekken en hier berichten plaatsen. Hopelijk zie ik Callahan live op Noorderzon eind augustus. Daar kijk ik erg naar uit.
geplaatst: 19 augustus 2009, 12:15 uur
Ik ontdek hem inderdaad pas nu. Hij stond op een cdtje dat bij de Mojo zat. Is dus een goede zet geweest om die te kopen.
geplaatst: 24 augustus 2009, 21:50 uur
De subtiele vioolgeluiden in All Thoughts Are Prey to Some Beast die volgens mij 'hopjes' van vogels over een tak moeten voorstellen getuigen van muzikale genialiteit. Het is daardoor niet gewoon een nummer dat je aanhoort, maar je ziet van alles voor je. Ik zie een landschap met vogels die rondvliegen en in de bomen rondhuppelen. Echt heel mooi, kan niet anders zeggen.
geplaatst: 27 augustus 2009, 01:00 uur
Die drums die op een gegeven moment worden ingezet bij All Thoughts Are Prey to Some Beast is 1 van de meeste geniale dingen dingen die ik gehoord heb. Zoo simpel....maar ook zo doeltreffend...
geplaatst: 29 augustus 2009, 20:49 uur
Ik houd van mensen die enthousiast kunnen zijn over kleine dingetjes in muziek Als je zo iemand bent zit je bij Bill helemaal op je plek.
Ondertussen luister ik dit album nu ongeveer een week steevast elke dag één keer. Het is raar, maar op een of andere manier durf ik niet naar de 5 sterren te gaan. Ik blijf op 4,5, ook een prima score dacht ik zo.
Ik heb dit album al een tijdje maar had het nog geen stemmen gegeven. Het album trekt me heel erg aan. Ook ik draai hem elke dag wel een keer. Tijd van de dag maakt voor mij niet uit. Ik dacht dat ik een beetje ziek zou worden van die stem maar het tegenovergestelde is het geval.
geplaatst: 6 oktober 2009, 21:16 uur
Ik blijf lekker steken op 4* Puur omdat ik de volledig de hemel ingeprezen afsluiter een beetje vind tegenvallen. Voor de rest staan hier zoveel moois op. Mijn favorieten zijn nu Jim Cain en Too Many Birds, maar het zouden net zo goed My Friend en All Thoughts... kunnen zijn.
geplaatst: 10 oktober 2009, 23:18 uur
Fantastische titel, maar de man lijkt vooralsnog maar wat te neurieën... Hij heeft me nog niet te pakken, zeg maar...
geplaatst: 11 oktober 2009, 14:35 uur
En dat terwijl je Neurosis op één hebt staan in je persoonlijke top 10!
geplaatst: 15 oktober 2009, 20:25 uur
Vandaag in de trein geluisterd. Erg fijn album. Dit weekend toch maar verder luisteren en dan volgt mijn stem.
geplaatst: 4 november 2009, 23:38 uur
Toch een stukje omhoog. Toen ik dit gisteren weer eens luisterde besefte ik dat dit het beste album van 2009 is. De sfeer, de zang, de teksten, het klopt. Muzikaal ingetogen maar toch krachtig. Vredig, maar met een knagend randje. Voelt op momenten als een zomeravond waarop je eindelijk je geliefde gaat vertellen wat je voor haar voelt. Op andere momenten voelt het als de eenzame nacht of als een lege witte dag ergens in de toekomst. Dit album is het meest aan mij gaan kleven dit jaar. Vorig jaar deed Bon Iver dat (ook al was het uit 2007), in 2007 was het Boxer. Dit zijn de platen die je het best hoort te waarderen. En dat ga ik bij deze ook doen.
geplaatst: 5 november 2009, 17:18 uur
Bravo, bravo! Top 10 materiaal als je het mij vraagt Dit album heeft echt een heel aparte, lekkere sfeer. Alle nummers zijn een schot in de roos, zelfs Invocation of Ratiocination ben ik gaan waarderen. Voor mij het beste album van 2009 en ook een van de betere ooit gemaakt.