Bisdom Chalon; Grondgebied; Geschiedenis; Cronotassi bisschoppen
Bisdom Chalon
November 19, 2016 Egon Coomans de Brachène B 0 0
Het bisdom Chalon is een zetel van de katholieke Kerk onderdrukt.
Het bisdom onder de Bourgogne en is begrensd door het bisdom van Macon, Autun en Langres en het aartsbisdom Besançon en Lyon. Chalon behoorde tot drie enclaves in het bisdom Langres. Het grootste deel van het grondgebied is opgenomen in het huidige departement Saône-et-Loire, terwijl een kleiner deel, met inbegrip van enclaves behoorde tot de huidige afdeling van Côte-d'Or.
Bisdom was de stad van Chalon, die diende als de kathedraal kerk van St. Vincent.
In 1772 omvatte het bisdom 220 parochies, verdeeld in 4 archdeaconries, al telde in de twaalfde eeuw, en 16 archipresbyterates, blijkt pas sinds 1670:
archdeaconry Chalon: archipresbyterates Chalon, Rully, Saint-Jean-de-Vaux, Jambles, Buxy, Saint-Gengoux en Mont-Saint-Vincent;
archdeaconry Bresse: archipresbyterates Ormes, Mervans, Branges, Allériot en Verdun;
archdeaconry Tournus: archipresbyterates Tournus en Brancion;
archdeaconry dell'Oscheret: archipresbyterates van Esbarres en Les Maillys.
Aan het einde van de achttiende eeuw in het bisdom van de kloosters waren vijf mannen en twee vrouwen: de benedictijnse abdijen van San Pietro in Chalon en Lancharre; Abdij van de reguliere kanunniken van Tournus; de vier cisterciënzer abdij van Cîteaux, de thuisbasis van de bestelling, La Ferté, Maizières en Molaise.
Volgens de traditie, is opgeroepen door Vetus Martyrologium Romanum als van 4 en 15 september, op het moment van de keizer Antoninus Pius in Chalon werden gemarteld San Marcello en St. Valeriaan. In een pastorale brief van 1790, Bisschop Jean-Baptiste du Chilleau herinnerde zich hoe zijn Kerk werd geboren met het bloed van de martelaren Marcellus en Valeriano, was de tweede in anciënniteit naar Frankrijk.
Het bisdom is gedocumenteerd voor de eerste keer naar het midden van de vierde eeuw; Bisschop Donatian, waarvan toekenning plaats Chalon is echter omstreden, ondertekend tijdens de peudo-Raad van Keulen 346, de akte van toetreding tot de beslissing van de Raad van Sardica in het voordeel van Athanasius. De historische Sidonius Apollinaris vermeldt twee bisschoppen in de tweede helft van de vijfde eeuw, Paulus en Johannes, dat veel historici beschouwen als de eerste bisschoppen van de Kerk van Chalon zijn.
Het Castrum Cabillonensis maakte deel uit van de Romeinse provincie Gallië Lugdunensis vóór; zijn bisdom was een suffragan van het aartsbisdom van Lyon, provinciale grootstedelijke zie.
Chalon was de plaats van de 12 gemeenten tussen 470 en 1073. Onder hen zijn vermeld in het bijzonder: de raad van 647/649, waarvan twintig canons op kerkelijke discipline afgekondigd; wat dell'813, dat een verplichting om de scholen voor de geestelijkheid te creëren opgelegd, een paar keer om de boetelingen hernoemen verboden en maakte alle monniken Regel van Benedictus; de raad dell'886, die tevergeefs geprobeerd om de principes Karolingische verzoenen.
Rond 1090 begon de bouw van de kathedraal, gewijd aan St. Vincent van Saragossa, die uiteindelijk in de zestiende eeuw werd voltooid.
Onder de bisschoppen van Chalon herinneren Hubert, die ambassadeur van Karel de Grote in Rome was, en de schrijver Pons de Thiard de Bissy, die bisschop was 1578-1594.
In 1620, tijdens het episcopaat van Cyrus de Thiard werd gepubliceerd Officia eigen heiligdom insignis et Ecclesiae Cathedralis Cabilonensis ejus dioecesis, die het begin van de goedkeuring van de Romeinse ritus in het bisdom aan de Gallicaanse vervangen markeert. Het is te wijten aan Bisschop Jean de Meaupéou het fundament van de diocesane seminarie in 1675; het klein seminarie werd gebouwd in Tournus in 1688.
Het bisdom werd afgeschaft na de overeenkomst met de bubble Hier Christi Domini door paus Pius VII op 29 november 1801 en opgenomen op haar grondgebied in het bisdom van Autun.
Een nieuwe overeenkomst in juni 1817 ondertekend, en de daarop volgende bubble de Com divinitus, mits voor de restauratie van het bisdom; maar de nieuwe overeenkomst nooit in werking getreden, omdat niet door het parlement van Parijs geratificeerd. Het bisdom werd nooit meer hersteld.
Vanaf 19 juli 1853 aan de bisschoppen van Autun is het toegestaan ​​om hun titel te voegen aan "bisschoppen van Chalon".