Thuisblijfmoeders… – Voormijnkleintje.nl
huismoedernadelenstay at home momthuisnblijfmoedervoordelen
Previous Article5 leuke herfstvakantieuitjesNext ArticleNikkie Plessen verwacht een jongen
Ja ik begrijp je helemaal! Erg herkenbaar dit ! Ben jarenlang thuis geweest voor m'n kinderen, had geen werk. Heb er geen seconde spijt van gehad! Nu werk ik weer maar ook heel bewust voor mezelf en vanuit huis voorlopig. Het is een voorrecht vind ik waar wij voordat we kinderen hadden al zeer bewust voor gekozen hebben.
Ja ja, deze discussie zal altijd blijven. Onnodig in mijn optiek want je moet doen wat goed voelt (als het niet noodgedwongen is maar vrijwillig). Dat schuldgevoel dat ken ik. Ik werk omdat het moet maar ook omdat ik wil. Ok ik zou best wat minder willen werken maar dat is geen optie, dus…
Dat schuldgevoel proberen te compenseren met andere dingen en gewoon zorgen dat ik veel liefde en aandacht geef.
Eindeloze discussies ga ik niet aan want dan vraag ik gewoon of ze anders al mijn rekeningen willen betalen aan het einde van de maand, dan kan ik minder werken
Haha die bonus. Ik vind het jammer van die verantwoording en die vragen (die worden inderdaad altijd gesteld). We zijn inderdaad allemaal moeders, die het allemaal fantastisch doen. Thuis of niet. 😀
Vind je dat niet saai? Hahaha. Nooit! Goed geschreven!
7 oktober 2014 om 19:35
Mooi stukje. Laten we elkaar gewoon respecteren in de keuzes die we maken. We hebben er allemaal onze eigen reden voor, toch? Liefs
7 oktober 2014 om 19:41
Wat een fijn stukje. Ik ben zelf een werkende moeder en soms heb ik wel het idee dat er echt een kloof is tussen moeders die wel werken en niet werken. Waarbij beide zichzelf het beste vinden. Jij blijft gewoon lekker open heel prettig. Ik werk trouwens ook omdat ik het wil maar ook omdat ik vakantie, uit eten en kleding ook belangrijk vindt. Ook dat geeft soms wel schuldgevoel hoor.
Precies! Respect voor de (buitenshuis) werkende moeder en respect voor de (thuiswerkende) moeder. Laten we minder oordelen. Elkaar in elkaars waarde laten. Minder naar de ander kijken. Meer naar onszelf.