Waterpostelein | Ecopedia
Home › Waterpostelein
Waterpostelein is een soort van matig voedselarme, matig zure, natte of vochtige, zandige tot lemige bodems. Droogvallende plekken met weinig plantengroei bieden deze soort met pionierskarakter de beste kansen voor groei en rijke zaadproductie. Jarenlange perioden van permanente onderdompeling en schijnbare afwezigheid overbrugt waterpostelein gemakkelijk met behulp van een zaadbank. Ze kan in uiteenlopende milieus opduiken, zoals de oeverzone van vennen of (visteelt)vijvers, moerassige heiden, niet te sterk beschaduwde bospaden en zandige wegen, duinpannen, droogvallende greppels en natte graslanden.
Waterpostelein is een soort van de gematigde klimaatgebieden van Europa, waarvan het areaal buiten het continent slechts beperkt doorloopt tot in Noord-Afrika en Azië. In het noorden reikt de areaalgrens niet verder dan Midden-Zweden en Zuid-Finland. In het zuiden ontbreekt de plant onder meer in oostelijk Spanje, zuidelijk Italië en Griekenland, en in het zuidoosten van Europees Rusland. Kernen van inburgering na accidentele invoer zijn bekend van de westelijke Verenigde Staten, Midden- en Zuid-Amerika en Nieuw-Zeeland. In Wallonië is waterpostelein vrij zeldzaam in de Ardennen. Daarbuiten is de soort zeldzaam.
Globaal is het verspreidingspatroon van waterpostelein in Vlaanderen sinds de negentiende eeuw wellicht weinig veranderd: alleen in het Kempens district – toen nog inclusief het huidige Zandig Vlaanderen – was de soort volgens CRÉPIN (1874) vrij algemeen. Het was en is vooral een soort van de Wes-ter- en Zuiderkempen, met daarnaast een tweede, kleinere verspreidingskern in het Kempens gedeelte van Vlaanderen ten zuiden en zuidoosten van Brugge. Dat het aantal bekende uurhokken tussen 1939-1971 en de daaropvolgende karteerperiode met ruim eenderde is toegenomen, is vermoedelijk onder meer toe te schrijven aan een betere kennis van de soort en een meer doorgedreven inventarisatie-inspanning bij waterplanten. Ook kan deze weinig opvallende plant zich explosief uitbreiden na beheermaatregelen (bv. opschonen van vennen en vijvers of het instellen van een waterpeilregime met grotere fluctuaties), waardoor haar aanwezigheid gemakkelijker wordt vastgesteld.