Joop de Heus (Utrecht, 3 juli 1918 - Vries, 30 april 1993) was 21 jaar toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Hij ging eerst in het verzet maar heeft daarna veel Nederlanders verraden.

De Heus was eerst lid van Oranje Vrijbuiters, een verzetsgroep die door Klaas Postma in 1941 was opgericht. Op 24 augustus 1943 werd hij wegens illegale activiteiten door de Duitsers gearresteerd en voor de keuze gesteld: meewerken of de doodstraf, waarbij ook zijn ouders ter dood gebracht zouden worden.  Hij verkoos voor de Sicherheitspolizei te gaan werken.

Het was de bedoeling dat hij de overige Vrijbuiters zou verraden. Daarom vertelde hij hun dat hij uit het Oranjehotel was ontvlucht. In 1944 dook hij onder, om geloofwaardig over te komen. Door zijn toedoen werden verschillende Vrijbuiters gearresteerd. Zo regelde hij dat de knokploeg van de Vrijbuiters een distributiekantoor in Elst zouden overvallen. Hierbij zouden de drie broers Bart, Kees en Leo Heij meedoen en Pieter Verhage. Op weg naar Elst werden ze in Arnhem gearresteerd waarna ze naar het Oranjehotel werden gebracht.

Ook gaf De Heus aan de Sicherheitspolizei het adres door van de verloofde van Roger Henri René Abma, zodat ook Abma gearresteerd kon worden.

Het werd onveilig voor De Heus om in Utrecht te blijven dus zijn werkterrein werd naar Roermond verplaatst. Daar moest hij zich indringen bij De Valkeniers, een lokale verzetsgroep. Door zijn toedoen werden onder meer A.J. Dahmen, M.E.J.M. Stoffels en J.E. Jansen opgepakt en gefusilleerd.

Na de oorlog kwam er een proces tegen De Heus, die erg schrok toen een van de getuigen Bart Heij bleek te zijn. Hij was overtuigd dat alle drie broers gefusilleerd waren. Joop de Heus kreeg een celstraf van 18 jaar toebedeeld, waarvan hij ongeveer de helft uitzat. Hij woonde daarna in Assen.

Nederlands verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog
Nederlands collaborateur in de Tweede Wereldoorlog