Het watersnoodmonument (1958) is een gedenkteken in het Nederlandse dorp Nieuwerkerk, in de provincie Zeeland.

Achtergrond 
In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 vond een watersnoodramp plaats, waarbij 1836 Nederlanders om het leven kwamen. In de gemeenten Ouwerkerk en Nieuwerkerk, beide op het voormalige eiland Duiveland, vielen de meeste slachtoffers. Er werd na de ramp een landelijke actie opgezet, gecoördineerd door de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, waarbij de getroffen Zeeuwse gemeenten werden geadopteerd door gemeenten elders uit het land. De adoptiegemeenten boden financiële en praktische steun. Ouwerkerk en Nieuwerkerk werden geadopteerd door de gemeente Enschede.

In 1956 bezocht de voltallige Enschedese gemeenteraad Ouwerkerk en Nieuwerkerk, waarbij kransen werden gelegd op de twee begraafplaatsen en enkele honderden grafstenen werden aangeboden voor de graven van de slachtoffers. In datzelfde jaar gaf Enschede de Haarlemse beeldhouwer Mari Andriessen de opdracht een monument te ontwerpen. Voor Nieuwerkerk maakte hij een geabstraheerde vogel met één vleugel, als symbool van het blijvende leven. Het watersnoodmonument voor Ouwerkerk bestaat uit twee handen.  De tufstenen monumenten werden geplaatst op de begraafplaats van beide dorpen en op 1 februari 1958 onthuld door Meine van Veen, waarnemend burgemeester van Enschede.

Zie ook 
 Lijst van beelden in Schouwen-Duiveland

Externe link 
 Watersnoodmonument, Mens & Dier in Steen & Brons

Beeld in Schouwen-Duiveland
Beeld van Mari Andriessen
Watersnoodmonument in Nederland