Le Chantier des Gosses (Nederlands: De Kinderwerf) is een Franstalige zwart-witfilm geregisseerd en geproduceerd door de Waalse Jean Harlez. De film gaat over kinderen in de Marollen uit de jaren 1950. Hij duurt 76 minuten.

Verhaal 
De film speelt zich af op een braakliggend terrein dat tijdens de Tweede Wereldoorlog gebombardeerd werd, vlak naast het Justitiepaleis in Brussel. Op dat veld spelen de kinderen van de inwoners regelmatig. Op een dag komen er landmeters langs met het plan om er een gebouw te plaatsen. De kinderen verzetten zich tegen het bouwen en proberen de aannemers weg te jagen. De film duikt in de denkwereld van de kinderen die zich verzetten tegen de bouw.

Rolverdeling

Acteurs en actrices 
De  cast bestaat uit de plaatselijke kinderen tussen 4 en 14 jaar en enkele volwassenen.

 Armand Cwi
 Guy Didion
 Willy Peers
 Guy Donnée
 Pierre Massin
 Fernand Piette
 Freddy Piette
 Michel Fontaine
 Pierre Dumaine
 Marcel Dessart
 Paul Kuneben
 Raymond Coumans
 Mimi de Caritas
 Suzanne Cognioul
 Yvette Delvallez
 Gilberte David
 Jacqueline Piette

Stemmen 
Het geluid en stemmen werden pas later toegevoegd. De stemmen werden ingesproken door:

 Quentin Milo
 Jean Frosel
 Lucien Froidebise
 A. Marenzo
 André Lenormand
 A. Dister
 L. Becker
 L. Dewaels
 Marie-Jeanne Remy
 Suzy Falk
 Nicole Jacquemin
 Colette Forton
 Carine Sombreuil

Productie 
Het beeldmateriaal voor de film werd opgenomen in de Marollen tussen 1954 en 1956. In 1958 kon de film getoond worden. Door gebrek aan financiering werd pas 15 jaar later geluid aan de film toegevoegd, ingesproken door andere mensen dan de auteurs die in de film te zien zijn. De film werd uiteindelijk afgewerkt in 1970. Het kwam het in hetzelfde jaar uit en in 1971 kwam de televisievertoning. In 2014 werd de film gedurende zeven weken opnieuw vertoond in de Cinema Nova.

De acteurs, kinderen die in de wijk woonden, kregen vrij spel bij het filmen. Ze mochten doen wat ze wilden.

De stijl waarin de film gemaakt is, is Neorealisme. Het toont de gewone burger en hoe het leven er in 1950 aan toe ging in de Marollen.

Ontvangst

1958 
De pers reageerde enthousiast op de film toen die uitkwam in 1958 maar het mocht van de Belgische autoriteiten niet getoond worden op de Expo 58. Dat komt doordat het een negatief beeld bracht van Brussel. Het toont namelijk de verarmde kant van de stad.

1971 
Toen de film in 1971 uitkwam, reageerde de pers negatief. Ze vonden het slecht gemaakt en amateuristisch. De beelden komen niet overeen met de klank die achteraf toegevoegd werd.

Referenties 

Zwart-witfilm
Belgische film
Film uit 1958
Film uit 1971