· Wees eerlijk, maar plaats de dingen ook in perspectief om je kinderen gerust te stellen. Er zijn inderdaad mensen die het niet goed voorhebben. Maar de meeste mensen zijn wel heel erg lief en staan altijd klaar om hen te helpen. Grijp terug naar een concrete situatie waarin je kind of jijzelf geholpen werd door iemand die je kind eigenlijk niet kende: een volwassene die je kind hielp toen het verloren liep op het strand, de vriendelijke bestuurder die stopte toen jullie autopech hadden, de lieve mevrouw of mijnheer die je kind hielp toen hij/zij met de fiets gevallen was, …
· Leer je kind om volwassenen te vertrouwen maar vertel hen ook dat als ze zich ergens of bij iemand niet op hun gemak voelen, ze snel het gezelschap moeten zoeken van iemand die ze vertrouwen. Leer hen om luid te roepen als het echt fout gaat. Maak hen zeker niet bang voor vreemden. Dat zal hen nog angstiger en ongeruster maken.
· Maar vooral, draag je eigen angsten en ongerustheden niet over op je kinderen. Onze maatschappij is niet gevaarlijker geworden dan vroeger, ook al doen verhalen van geweld een ouderhart enkele tellen overslaan. Het is normaal om ongerust te zijn, maar draag deze ongerustheid niet over op je kind. Je wil je kind geruststellen en eventuele angsten wegnemen, dus ga niet plotseling jullie normale routine en gewoontes veranderen. Gaat je kind met de fiets naar school? Laat het dan met de fiets blijven gaan en ga het niet plots met de auto brengen. Mag je tiener alleen op stap met vriendinnen? Bijt op je tanden, maak een paar goede afspraken en laat haar dan ook nu gaan. Je zal zien dat er niets dramatisch gebeurt. Voed je kinderen op met vertrouwen in de wereld en andere mensen.