In Trouw van vrijdag 19 april betoogt geopolitiek strateeg Rob de Wijk wederom dat schaliegas een geopolitieke gamechanger is die de positie van Europa in de wereld ondermijnt. Hij doet dat in een betoog waarin hij oproept de discussie op basis van feiten te voeren. Ik zou hierbij Rob de Wijk willen vragen het zelfde te doen. Zijn voortdurende pleidooi voor Europees schaliegas begint zo langszamerhand een beetje emotioneel te worden.
In Europa wil schaliegas niet echt vlotten. Dat heeft niet alleen te maken met milieuorganisaties die de enorme milieuschade die deze vorm van olie- en gaswinning met zich mee brengt willen voorkomen. Het is ook simpelweg een feit dat fracking in Europa vanwege de veel geringere reserves en lastige geologische situatie vele malen duurder is als in de VS. Ook in pro schaliegas land Polen hebben verschillende bedrijven het bijltje er al bij neer gelegd. Goedkoop en overvloedig Europees schaliegas is een fabeltje.
Ook de hype rond schaliegas loopt in de VS op zijn eind. De aardgasprijs in de VS is in een jaar verdubbeld, maar nog steeds ver verwijderd van de kostprijs van deze dure vorm van gaswinning. Door dat steeds meer schaliegasbedrijven in de problemen raken en investeringen worden terug geschroefd is de productie gestagneerd en het aantal boringen gedaald. En ook hier bestaat de helft van de aardgasproductie uit nog steeds dalende conventionele aardgaswinning.
Verbranding van schaliegas levert net zo veel CO2 uitstoot op als verbranding van "ouderwets" gas. De beste manier om hier geo-politiek-strategisch uit te springen is dus voluit te investeren in de opwekking van duurzame energie.