Het RIVM heeft bij haar cijferpresentaties vier grote problemen. Problemen die grotendeels worden gemaskeerd. Dat was weer goed te merken gisteren. Zowel bij het weekverslag als bij het absolute dieptepunt van dinsdag 16-2: het optreden van Prof. Van Dissel bij de rechter, waarbij hij o.a. het fantasiebeeld schiep dat in januari de reproductiefactor geleidelijk steeds onder invloed van de Britse mutant. En nog steeds is er geen dagblad, geen tv-programma, geen kamerlid dat schrijft/zegt: dit klopt niet. Ik zal u laten zien wat er niet klopt. Daartoe leg ik eerst die vier problemen bloot.
Gisteren vertelde klinisch epidemioloog Olaf Dekkers in Nieuwsuur dat het zwartste scenario met betrekking tot de Britse variant Goddank niet is uitgekomen. Maar het echte verhaal erachter kwam niet ter sprake. Daarom trok ik de stoute schoenen aan en stuurde de professor dit mailbericht:
De meest recente cijfers uit Israël bevestigen het beeld dat dankzij de vaccinaties de druk op de zorg afneemt. Verwacht kan worden dat de komende weken dat nog sterker tot uiting zal komen in de bezetting van de ziekenhuisbedden en de IC's.