Op een zonnige dag in het noordpoolgebied ziet de vacht van de ijsbeer er wit en schoon uit. Dat komt omdat de vacht geen pigment heeft. Geen pigment hebben betekent ook dat de vacht in elke kleur kan veranderen. En dat blijkt ook zo te zijn… Zo wordt de vacht geeloranje als de zon opkomt of ondergaat. En blauw als het zonlicht door wolken en mist gaat.
De vacht van een ijsbeer kan dus verschillende kleuren van de omgeving aannemen vanwege het haar. Deze hebben een holle merg (kern).
IJsberen lijken kort na het ruien een puur witte vacht te vertonen. In de lente, wanneer er meer prooi is in de Noordelijke IJszee, lijkt de vacht van volwassen mannetjes geelachtige. Deze gebroken witte of gele vacht is voornamelijk te wijten aan de onzuiverheden of olie dat aan de prooi (zeehonden) zit.
IJsberen vinden het ook prettig om in zeewier te liggen, waardoor ze soms ene bruine kleur krijgen. Uiteraard kunnen ze ook smerig worden door over de grond te rollen.
Je ziet de zwarte huid goed op de naakte delen zoals de neus en de lippen. De haren van de vacht zijn doorzichtig en hol. De vacht is waterafstotend en houdt de warmte van de zon vast. Daarnaast heeft de ijsbeer een dikke onderhuidse vetlaag, waarmee hij ook warmte vasthoudt.