Woningruil | Anne-Minke Hakvoort
7 april 2015 / anneminkehakvoort
Doodstil is het in de enorme hoge kerk aan de Singel in Amsterdam. Doodstil. Ik zit tegen een pilaar aan, en laat deze stilte op me inwerken. Het is stille zaterdag en de Krijtberg biedt een plek om eens bewust stil te staan bij de dood, eens bewust bij een graf te waken en na te denken over de dood.
De morgenschemering sijpelt door het prachtige glas in lood. Ik kijk naar de paarse kleden die over een aantal beelden hangen en verwonder me over de schoonheid van deze oude schuilkerk. Voor even een plek om te rouwen, maar ook een plek om te realiseren dat Jezus de dood heeft overwonnen!
En zo op de drempel naar buiten een gesprekje met de rector van deze kerk. Ik vroeg hem: 'Wat vindt u nu in dit huis van God?' 'Wat ik er vind? Rust, vrede, stilte, werk, de aanwezigheid van God,' antwoordt hij bedachtzaam. 'Wel bijzonder om in dit woonhuis van God te werken, terwijl God ook in uw hart woont.' Hij glimlacht even om mijn opmerking. 'Tja, sommige dingen kun je wel onderscheiden, maar niet scheiden.' En we raken in gesprek over geestelijke huurbazen en onderpachters.
Aan wie verhuur ik de ruimte van mijn hart? Wie of wat bied ik een woonplaats aan? Hoe groot is het wonder dat God Zelf Zich een woning verkiest onder de mensen. Dat Hij mijn hart geschikt maakt voor Zijn inwoning. En dat Hij tegelijkertijd een plaats bereid in Zíjn woning waar ik straks eeuwig mag wonen.
'In het huis van Mijn Vader zijn veel woningen; als dat niet zo was, zou Ik het u gezegd hebben. Ik ga heen om een plaats voor u gereed te maken.' Jezus in Johannes 14:2