Op het gebied van de communicatieve vaardigheden valt nog veel te doen. Soms kan het ook juist te goed gaan, in de trant van alles wat u zegt kan tegen u gebruikt worden maar in de regel valt er nog aardig wat te schuren en te schaven. Bijvoorbeeld bij nieuwe woorden als doodgebotoxt of gevindikleukt. Het maakt de communicatie onnodig ingewikkeld. De doodgebotoxte dame leeft nog, en wanneer je iemand hebt gevindikleukt kan je op TV komen, bij Robert ten Brink. … Lees meer … →
Al jarenlang doe ik mijn best, een goede gastvrouw te zijn. Qua gezelligheid lukt dat meestal wel maar op tijd de koffie met het gebak serveren, het drankje met het nootje, het toostje met de Brie; nee. Terwijl ik het gebak opschep met de kaasschaaf voor de één, is de ander al toe aan het wijntje, zijn de nootjes verdwenen en terwijl ik het cadeautje aanneem van de onverwachte gast die toch kwam, komt er een vriendin uit de keuken … Lees meer … →
Tot mijn grote schrik blijkt het ‘korte-rokjes-syndroom’ nog steeds te bestaan bij de zedenpolitie. Anno 2018. Ik hoor van een zaak van een vrouw die is gedrogeerd, met GHB, en zichzelf terug vond op een treinstation ergens in Nederland. Blauwe plekken, ziekenhuis. Maar geen zaak. Mevrouw had immers nog gezellig gekletst op het feestje, met haar daders. Zij was geen ‘betrouwbare getuige’ meer. Is dat echt zo, dat wanneer je met bepaalde mannen kletst, danst, misschien de tijd vraagt er … Lees meer … →
Hoe is het mogelijk dat op één en dezelfde dag de Nobelprijs voor de Vrede wordt uitgereikt aan de Congolese Denis Mukwege en Brett Kavanaugh zijn vrijbrief krijgt voor zijn benoeming als opperrechter. Dat was niet zo leuk, Twan Huys, om dat laatste net voor de eindtune van RTL Late Night nog even te melden. Waardoor ik ineens met allerlei vragen en uitroeptekens op de bank zat, met de afstandsbediening al in mijn hand. En ook nog moest concluderen dat … Lees meer … →
Zomaar de grens overgaan, dat mag niet. Dat is niet netjes. Je moet eerst je paspoort laten zien, vragen of je over mag steken en als het mag, dan kan je gaan. En anders word je ‘teruggefloten’. Dat gaat niet alleen tussen landen zo, maar tussen mensen ook. Je moet eerst je identiteit laten zien in de zin van een ik-boodschap, vragen of je de grens van een ander over mag en als het mag, dan kan je gaan. En … Lees meer … →
Laatst had ik een gesprek met een mevrouw over levenskunst. Het was bij de Lidl, tijdens een kassa-storing waardoor de lopende band lange tijd stil stond. Zij had mij even daarvoor bijna omver gereden met haar rollator door zeer onverwacht en met volle vaart achter een paar dozen vandaan te komen waardoor er, door de gedeelde schrik, een soort connectie was ontstaan. Maar ook zonder haar poging mij van mijn sokken te rijden, zou ze mij zijn opgevallen. De oudere … Lees meer … →
“Is dát het?” De mannen, breedgeschouderd en bewapend, staren naar het object in mijn tuin. “Dàt is het”. Er valt een stilte waarin alle aanwezigen, inclusief de mannen van de waakzame dienstbaarheid, staren naar het object. Een vuurkorfje. Met drie houtjes erin. Met acht vlammetjes erop. Geen rook, want het is speciaal gedroogd hout. Voor vuurkorfjesgebruik. “Komen we hiervoor?”, vraagt de ene sterke arm aan de andere. “Het spijt me zeer hoor,” zegt de andere sterke arm, “maar wat is Nederland … Lees meer … →
Over hoe je na een aantal, succesvolle of minder succesvolle, dates de draad van je leven weer oppakt heb ik eens een heel boekwerk geschreven. Ik moest deze fase in mijn leven afsluiten omdat ik een Monteur tegenkwam die niet van daten hield. Waardoor er niet zo veel meer op te schrijven viel, in dat kader, en publicaties over onze liefde en vrijerij vond hij ook al niks. Ik moest dit verwerken. Voor Roosje was het afsluiten van dates, verkeringen … Lees meer … →
Vanmorgen belde mijn bovenbuurvrouw mij op met de vraag waarom ik een poef op mijn schuur heb. “Ik deed de gordijnen open, keek naar beneden en zag ineens een poef op jouw schuur”. Waarom, wilde ze weten. Dat heeft te maken met onze veranderende maatschappij, probeerde ik uit te leggen. Sinds de #metoo beweging het voor elkaar heeft gekregen dat er een consequentie hangt aan het vrouwen betasten in het grijze gebied, is de maatschappij veranderd. Volgens Sanne Wallis de … Lees meer … →
Laatst had ik een Jort Keldertje. Of eigenlijk had ik twee Jort Keldertjes, vlak na elkaar. Dat was niet fijn. Het kwam omdat mijn tv-genoot de Toestand qua Dakar wilde bekijken en ik opmerkte dat er niet echt een weg was. “Dakar!”, riep hij uit, “Dakar! Het woord zegt het al!!”. Het woord zei hem echter meer dan mij want daarna merkte ik op dat het me niet echt een handige auto leek om mee door al dat zand te rijden. … Lees meer … →