Afghaanse vrouw betaalt prijs voor deze vrede tussen VS en Taliban | De Volkskrant
OpinieDeal VS en Taliban in Afghanistan
Afghaanse vrouw betaalt prijs voor deze vrede tussen VS en Taliban
Vooralsnog lijkt er na het vredesakkoord tussen de Verenigde Staten en de Taliban weinig over te blijven van vrouwenrechten.
Iñaki Oñorbe Genovesi 3 maart 2020, 18:22
Afghaanse vrouwen weven een kleed in een vluchtelingenkamp in Peshawar. Beeld AFP
Begin vorige maand won de Afghaanse film Learning to Skateboard in a Warzone (If You're a Girl) een Oscar voor beste korte documentaire. Skateboards, vertelde Carol Dysinger, de Amerikaanse regisseur van de film, leert meisjes zeggen: 'Ik ben hier, ik heb iets te zeggen en ik ga die helling op; probeer me niet tegen te houden.' Maar de realiteit aan de onderhandelingstafel waar Amerikanen en Taliban afgelopen weekeinde een vredesakkoord sloten, was een geheel andere. Geen enkele Afghaanse vrouw kreeg bij de besprekingen in Doha een stem.
Ook de Afghaanse media lieten na om vrouwelijke journalisten, na jaren van oorlog en terreur, verslag te laten doen van deze verzoening 'waar ook Afghaanse vrouwen decennia aan hebben meegewerkt', aldus Mary Akrami in USA Today. In een mede door Akrami, directeur van het Afghan Women's Network, geschreven opiniestuk in de Amerikaanse krant wijst zij er op 'dat als de geschiedenis ons iets heeft geleerd, is dat vrouwen en minderheden het meest verliezen bij elke deal die achter gesloten deuren en in een kamer vol mannen is gesloten'.
'Hoe kunnen we verwachten dat de Taliban en de krijgsheren ons als gelijken behandelen als de hoofdonderhandelaars hebben geweigerd ons een plaats aan tafel te geven?', aldus Akrami. Het is een waarschuwing én klacht die ook doorklinkt in de opiniebijdrage van Wazhma Frogh, baas van Women and Peace Studies Organization, voor CNN. 'Ik heb met voormalige Talibanleden gewerkt. En als ik iets van deze mannen heb geleerd, is dat ze niet willen dat Afghanistan is wat het vandaag is. In gebieden van Afghanistan die nog steeds door de Taliban worden gecontroleerd, worden vrouwen nog altijd mishandeld en hun rechten − zoals onderwijs en werk buitenshuis − ontnomen.'
Des te zorgelijker dat de vredesovereenkomst, die voorziet in verder onderhandelen tussen de Taliban en de Afghaanse regering, geen garanties biedt voor het behoud van deze rechten voor vrouwen. Ook andere burgerlijke vrijheden die zijn vastgelegd in de Afghaanse grondwet, die de Taliban niet erkent, lijken niet in beton gegoten.
Intussen spreken de Taliban sussende woorden. 'Vrouwen zullen al hun rechten hebben, of het nu gaat om onderwijs of werk. Ze zullen deze rechten volgens islamitische regels hebben', aldus Taliban-zegsman Sohail Shaheen tegenover NBC News. 'Er is geen probleem .' Daar denken Afghaanse vrouwen anders over. 'Vrouwenrechten zijn niet onderhandelbaar in vredesbesprekingen', aldus activiste Taranom Saeedi in de Afghanistan Times.
Afghaanse vrouwen moeten hoe dan ook aan de onderhandelingstafel, aldus het Amerikaanse blad Christian Science Monitor: 'Alleen zij kunnen, zittend aan een tafel tegenover de Taliban, de vrijheden en kansen die ze hebben gekregen sinds de door de VS geleide invasie in 2001 adequaat beschermen. (. . .) De Taliban vertellen over de opmerkelijke prestaties van Afghaanse vrouwen en meisjes. Ongeveer 40 procent van de meisjes gaat nu naar school. Bijna eenderde van het parlement bestaat uit vrouwen.'
Al lijkt het belangrijkste argument besloten in de woorden van de Amerikaanse minister van Defensie Mike Pompeo na het akkoord met de Taliban. 'We hebben elke Afghaan nodig om mee te doen.' Dus ook Afghaanse vrouwen.