Nieuw component of nieuwe stijldefinitie aanmaken, met eventueel een bestaand component als uitgangspunt.
Allereerst moet bepaald worden of er een nieuwe component, of een nieuwe stijl aangemaakt gaat worden. De beschrijving hieronder laat zien hoe er verder gewerkt moet worden indien voor Component is gekozen. Het aanmaken van een Stijl wordt elders toegelicht. Als Component is geselecteerd, moet vervolgens het componenttype gekozen worden, of een reeds bestaand component als sjabloon genomen worden.
Bij het gebruik van een sjabloon wordt de nieuwe component gebaseerd op een bestaande, waarbij alle eigenschappen worden overgenomen, inclusief de inhoud. Een sjabloon wordt gekozen door direct de code te typen, of door deze via de componentselector te kiezen, via de knop
naast het codeveld.
De sjablooncode wordt automatisch ingevuld als voorafgaand aan het commando een componentplaatsing was geselecteerd.
Het sjabloonveld kan ook worden leeggelaten, maar dan moet wel het type van de nieuwe component worden geselecteerd.
Bij gebruik van een sjabloon bevat dit veld het type van het sjabloon component.
Aantal controlepunten (alleen bij component type 2)
Wanneer de component een parametrisch type 2 component moet worden, dan dient ook het aantal controlepunten ingevoerd te worden. Voor vormvaste componenten is dit aantal 0.
Bij gebruik van een sjabloon bevat dit veld het aantal controlepunten van het sjablooncomponent.
Als laatste wordt de code voor de nieuwe component ingevuld. De knop
naast het codeveld kan worden gebruikt om met de selector een geschikte niet gebruikte code te zoeken.
Wanneer een bestaande componentcode wordt ingetypt wordt de achtergrond van het invoerveld rood en kan niet op
Na het bevestigen van bovenstaande eigenschappen met de knop
verschijnt de eigenschappendialoog voor het gekozen componenttype. Deze dialogen zijn te verdelen in de volgende categorieën:
Overige componenttypen
Eigenschappen tekstcomponent
Hier kan een omschrijving van de component worden ingevoerd
De standaard informatieattributen (plaatsingslaag, -nivo en aspect) kunnen worden ingevoerd.
Tekstcomponent opties
Stel de verschijningsvorm van de tekst in:
Tekststijl: Verwijzing (code) naar een tekststijl. Deze bepaalt de verschijningsvorm van de tekst.
Drie knoppen voor het instellen van de horizontale uitlijning van de tekst (links, gecentreerd, of rechts).
Vier knoppen voor het instellen van de verticale uitlijning van de tekst (basislijn, gecentreerd, bovenkant, of onderkant).
wordt ingedrukt, verlaat u de dialoog. Vervolgens wordt de componentdefinitie met de ingestelde attributen opgeslagen in de projectbibliotheek.
Eigenschappen maatcomponent
Hier kan een omschrijving van de component worden ingevoerd.
Definitie van de verschijningsvorm van de maattekst:
Verm.factor: de factor waarmee de meetwaarde wordt vermenigvuldigd
Decimalen: het aantal getoonde decimalen en of deze in superscript afgebeeld worden (Decimalen superscript)
Eventuele prefixtekens voor en postfixtekens na de maattekst
Verwijzing (codes) naar lijnstijlen voor verschijningsvorm van de Basislijn en de Aanhaallijnen (beide mogen leeg zijn).
Eventuele aanhaallijnverkorting in mm papier.
Verwijzing (code) naar een Symbool, die op de basislijn de meetpunten aangeeft.
Normaal wordt het symbool één keer per meetpunt afgebeeld.
Dit symbool kan optioneel ook 'Links en rechts gespiegeld' zijn waarbij het symbool per tussenliggend punt tweemaal afgebeeld; normaal en gespiegeld. Dit is bedoeld voor het afbeelden van pijlpunten.
Verwijzing (code) naar een Tekststijl. Deze bepaalt de verschijningsvorm van de tekst.
Verticale uitlijning van de tekst (basislijn, gecentreerd, bovenkant, of onderkant).
Wanneer deze knop wordt ingedrukt, verlaat u de dialoog. Vervolgens wordt de componentdefinitie met de ingestelde attributen opgeslagen in de projectbibliotheek.
Bij andere componenttypen wordt verschijnt de dialoog Component eigenschappen.
De Code, het Type en het aantal controlepunten van het component worden weergegeven, maar kunnen niet meer worden aangepast.
Bij Telwijze wordt ingesteld of het component meegenomen moet worden in de tellingen. Er kan gekozen worden voor niet tellen, aantal tellen, lengte, oppervlakte en inhoud.
Verder kan een naam, gespiegelde naam en omschrijving van het component worden ingevoerd.
De informatie die het component beschrijft kunnen worden ingevoerd (fabrikant, productlijn, artikelcode (ook gespiegeld) en materiaal).
Laag.sublaag, Nivoset, Aspect van componentplaatsingen van dit component kunnen hier worden ingevoerd.
Ook de NL-SfB-classificatie en de IFC-entiteit kunnen hier worden ingevoerd.
Annotatie: het aanvinken van deze optie breidt het aantal beschikbare [$-codeteksten](195) uit van 9 naar 26.
2D Diepte: De 2D-plaatsdiepte van het component kan hier worden ingesteld.
Automatisch aansluiten
Bij vormvaste componenten en lijncomponenten kunnen de schakelaars Automatisch aansluiten (s), Automatisch inkorten (i) en Sluitlijn van 3s onderdrukken (-) worden gebruikt.
Plaatsgedrag:
Klappen om X-as of Y-as bij plaatsing
Onderdeel van component met projecties (p)
Hoogtes verdelen
wordt ingedrukt wordt de dialoog verlaten.
Vervolgens moet het referentiepunt in de tekening worden geplaatst.
Bij gebruik van een sjabloon is daarbij de hele component al zichtbaar en wordt maar één punt ingevoerd.
Zonder sjabloon kunnen extra referentiepunten worden toegevoegd.
Voer het basispunt in (het toekomstige plaatsingspunt).
Voer eventueel extra punten in en sluit zonodig af met de rechter muisknop.
De componentdefinitie wordt hierna actief. Alle nieuw toegevoegde elementen worden vervolgens in de definitie opgenomen, totdat deze wordt afgesloten met het commando Sluiten component.
Dat er een component actief is wordt aangegeven door een rode driehoek bij het Adomi-logo op de optiebalk. Verder staat de componentcode tussen vierkante haken in de titel van het Adomi-venster achter de tekeningnaam.