Het Rasunda Stadion werd voor het WK uitgebreid van 38.000 met eindstands. De voorzitter van het organisatiecomité, Holger Bergérus, verpachtte zijn huis om dit te betalen. Het nieuwe Malmö Stadion werd gebouwd voor het WK, ter vervanging van het Malmö Stadion uit 1896 op een nieuwe locatie. Het Idrottsparken had 4.709 stoelen toegevoegd voor het WK. De sociaaldemocratische gemeentelijke overheid weigerde hiervoor te betalen totdat de organisatoren dreigden Folkungavallen in Linköping te kiezen. Bij de Rimnersvallen werd een tribune uit het kleinere Oddevallen stadion verplaatst naar Rimnersvallen voor het WK. De menigte bij Brazilië versus Oostenrijk werd geschat op 21.000, met meer kijkers vanaf de aangrenzende heuvel. Het meest gebruikte stadion was het Rasunda Stadion in Stockholm, waar 8 wedstrijden plaatsvonden, inclusief de finale, gevolgd door het Ullevi Stadion in Göteborg (het grootste stadion dat tijdens het toernooi werd gebruikt), waar 7 wedstrijden werden gehouden. Het Malmo Stadium organiseerde 4 wedstrijden, Norropking organiseerde 3 wedstrijden; Halmstad, Helsingborg, Vasteras en Sandviken organiseerden elk 2 wedstrijden en Orebro, Eskituna en Uddevalla organiseerden elk 1 wedstrijd.
22 wedstrijdofficials werden aan het toernooi toegewezen om als scheidsrechters en assistent-scheidsrechters te dienen.
De geografische basis van het zaaien trok kritiek, vooral uit Oostenrijk, dat werd geloot tegen de teams die in elk van de andere drie potten als sterkst werden beschouwd.