Bijdrage tot de kennis van de Ned.-Indische soldatentaal in de 19e eeuw | Indisch4ever
← 19 febr indofilmcafé
"Calvijns machtspositie bij doodvonnis Servet is fabel" →
Bijdrage tot de kennis van de Ned.-Indische soldatentaal in de 19e eeuw
dbnl Het is met de recrutering van het Nederlands-Indische leger in de 19e eeuw een lijdensgang geweest. Sociologische en psychologische factoren hebben samengewerkt om van dit leger een vreemdelingenlegioen te maken, waarbij het getal der Nederlanders in sommige perioden zeer klein is geweest, zodat dit vanzelf invloed heeft uitgeoefend op de woordenschat van het Indische leger.
3 reacties op Bijdrage tot de kennis van de Ned.-Indische soldatentaal in de 19e eeuw
Wat een interessant artikel over het Nederlands-Indisch leger. En de soldatentaal in de negentiende eeuw. Mijn stamvader was een Vlaamse boerenzoon uit het verarmde 19de eeuwse Vlaanderen die als soldaat naar Indie trok, samen met het Korps Jagers van Cleerens. Hij was een loteling (ingeloot in het Belgisch leger), maar deserteerde en vluchtte naar Nederland. De reden was vooral dat hij niet tegen zijn eigen volk wilde vechten in de onafhankelijkheidsstrijd van Belgie. Belgie scheidde zich – met de Belgische Opstand – in 1830 af van het Koninkrijk der Nederlanden onder koning Willem I. In het voormalige Nederlandse leger zaten veel Belgen. In 1838 landde mijn stamvader op Java, werd ingelijfd in het Oost-Indisch leger, en heeft op Java een nieuw bestaan opgebouwd. Hij was gehuwd met een Indo-Europese vrouw van Duitse afkomst. Enkele nazaten keerden terug naar de wereld van land- en tuinbouw. Er komen veel planters in de familie voor, zoals ook een paar Knil-militairen. In de documenten wordt stamvader in 1868 beschreven als gepensioneerd dragonder. Omdat dragonders (infanterist per paard) na 1800 niet meer voorkwamen in het Indisch leger, wordt vermoed dat de stamvader heeft behoord tot de dragonders van de lijfwacht van de kratons op Midden-Java. De ouderwetse benaming van "dragonders" werd gehandhaafd voor dit legertje van inlandse soldaten. Ook Europese Knil-militairen konden tot de lijfwacht behoren.