Struinen door de Polder: Efgeeco Pakaseat
Efgeeco Pakaseat
Zondag 1 juni. Twee weken geleden heb ik van vismaat en vriend Frits een orginele Efgeeco Pakaseat cadeau gekregen. Een struinstoeltje en tas in éen, handig te vervoeren door middel van een schouderband. Een klassieker uit het aardappel-tijdperk.
Vanavond gaat de Pakaseat voor de eerste keer mee de polder in. In de tas van het stoeltje zitten behalve het aas, een doosje met pennetjes, haakjes etc. en de Mitchell werpmolen opgeborgen. De Classic 1 karperhengel en een groot landingsnet maken de uitrusting compleet. Mijn oude en vertrouwde hoedje is weer in ere hersteld en gaat ook mee.
Helemaal op de klassieke toer, en achter de wilde karper aan, dat is het plan voor deze avond. De eerste wilde karper van dit jaar moet ik nog vangen, hopelijk komt daar vanavond verandering in.
Geweldig weer, een geweldige avond!
Vissen in de vaarten van 'mijn' oude vertrouwde polder, ver weg van de bewoonde wereld, is op zich al heerlijk. Het weer doet vanavond ook zijn best, en maakt het tot een geweldige avond.
Voerplekjes en kleine openingen in het riet worden gemaakt, om later ombeurten te worden afgevist. Lekker relaxed maar toch actief vissen, genieten van het vissen en alles er omheen. Deze polder heeft het allemaal, en... er zwemmen echte wilde karpers rond.
De eerste komt al vrij snel, een mooie puntgave vis en bere sterk. De moeite van een lange wandeling en een flinke klimpartij over hekken al meer dan waard. De toch al heerlijke avond is dan al meer dan geslaagd.
De avond loopt al op zijn eind als ik het voor de tweede keer aan de glasvezel stok krijg met een karper. Deze karper rost met gemak een flink aantal meters door de slip van de oude Mitchell. De ruimte is er, hij mag gaan en de Mitchell laat zich goed horen.
Na eerst zonder succes de rietkragen aan de overkant te hebben opgezocht, probeert de karper nu onder mijn kant om een veilig heenkomen te vinden. Dit is een oude vis, dat voel je aan alles. Wat een kracht, snelheid en uithoudingsvermogen. Op geen manier te vergelijken met uitgezette soortgenoten of verwilderde afstammelingen daarvan.
Eenmaal op de kant bewonder ik de karper eerst. Wat opvalt is de enorme staartwortel die deze vis heeft. Daarna gaat het meetlint eronder, en dat stopt bij 69 cm. Met recht een beer van een wilde karper.
Frits, bedankt voor de Pakaseat, ik ben er heel blij mee!
Gepost door Peter Linzell op 6/02/2008 05:28:00 p.m.
Wel handig zo'n stoeltje maar die aardappel niet natuurlijk. Hoe kruimiger des te beter, hoe irritanter die dingen. Mooie karpers Peter!
Terecht dat jij hem nu gebruikt Peter, het is een prachtig ding. Lekker nostalgisch vissen op karper, en nog iets vangen ook, dat is toch geweldig? Ik heb vanavond even een half uurtje na werktijd gestolen, en een karpertje gemist. Bijna mijn eerste korstkarper dit jaar.
Ik hoop je binnenkort weer eens in de polder te ontmoeten.
Over het aardappel-tijdperk kan ik een boek schrijven. Of ze waren te kort gekookt, en dus te hard, of te lang gekookt, en dus te zacht of erger gebarsten. Koken in de schil was het beste. En dan heb ik het nog niet eens gehad over al die verschillende soorten aardappels!
Nostalgisch vissen op karper is absoluut geweldig. Jammer van de gemiste korstkarper, maar dat komt binnenkort vast wel goed.