Colonna heeft het ook over het leven en de achtergrond van Bergoglio. Hij vernoemt Bergoglio’s gespannen relatie met zijn ouders – zijn vader een worstelende boekhouder en zijn moeder een tijdelijke invalide – en daarbij opmerkend dat hij zelden over hen spreekt. Hij onderzoekt Bergoglio’s steil opklimmen binnen de Jezuïeten in Argentinië, ondanks oppositie van zijn oversten op kritieke punten langs die weg. In de kijker staat ook de beoordeling van de ongewone jonge provinciaal door de Generaal-Overste van de Jezuïeten – die hem gegeven werd toen Bergoglio aanvraag deed voor dispensatie – en die hem naar verluidt in onverhulde termen omschrijft als ongeschikt voor de rol:
Vader Kolvenbach beschuldigde Bergoglio van een reeks mankementen, variërende van de gewoonte van het gebruiken van vulgaire taal tot leugenachtigheid, ongehoorzaamheid weggestoken achter een masker van nederigheid en gebrek aan psychologisch evenwicht; met een zicht op zijn geschiktheid als toekomstige bisschop, verklaarde het verslag dat hij een verdeeldheidzaaiende figuur is geweest als Provinciaal van zijn eigen orde. Het is niet verrassend dat, wanneer hij paus werd gekozen, Franciscus pogingen ondernam om zijn handen op de bestaande kopieën te leggen, en het originele document in de officiële archieven van de Jezuïeten in Rome is verdwenen.
Ondanks deze ‘tegenslagen’ werd Bergoglio door Kardinaal Quarracino, zijn voorganger in het aartsbisdom van Buenos Aires toen gezien als een kampioen van het Katholieke conservatisme in de trant van Johannes Paulus II, en deze kardinaal negeerde deze waarschuwingen uiteindelijk en verhief hem tot het episcopaat.
Het boek is volgeladen met zo’n fascinerende inzichten in het fenomeen van het pausschap van Bergoglio, deels door het heden te bekijken door de lens van zijn verleden. Van de indicaties dat zijn notoire eenvoud eenvoudigweg een manier was om enige ‘ballast’ overboord te werpen dat zijn streven naar macht zou kunnen belemmeren tot zijn praalzieke nederigheid (vaak met camera’s die doelmatig gericht zijn om het moment op te nemen) tot zijn meesterlijke manipulatie van een overbegerige media in het tonen van het beeld dat hij wil weergeven, worden de lagen van de Argentijnse paus weggehaald en onderzocht om een dieper begrip te kunnen bieden van de man zelf.
Het boek beperkt zich niet tot de voorpauselijke geschiedenis van Bergoglio. Onder de microscoop liggen ook de kritieke agenda-items van het doorgaande ‘pausschap’, in het bijzonder deze die nooit vorm hebben gekregen. Van de hervorming van de curie tot het zogezegde “nultolerantiebeleid” op gebied van seksueel misbruik, tot de Vaticaanse bank en de financiële hervormingen, enkele van de grotere initiatieven van het Franciscuspausschap die er niet in geslaagd zijn om tot wasdom te komen, achterwege gelaten zijn of enkel lippendienst hebben gekregen.