Gevangenispastor.nl - De steppe zal bloeien
Hoe de gedetineerde mannen de detentie beleven, benoemen ze vaak met een beeld. Één van die beelden is de woestijn. Dat beeld van de woestijn kan staan voor leegte, voor eenzaamheid, voor gebrek aan alles dat het leven mooi maakt. Maar ook voor afzondering, voor bezinning.
De afgelopen dagen hoorde ik twee bijzondere inkleuringen van dat beeld van de woestijn.
Een gedetineerde vertelde me: "Ik heb een droom gehad. Ik was in de woestijn. In de verte zag ik het einde van de woestijn, een groene streep, het leek wel een bos. Aan de rand van dat bos stond iemand die mij naar zich toe wenkte." In het gesprek werd die iemand geduid als een engel of als God.
Iemand anders vertelde me: "Ik heb op tv gezien dat er ergens in een woestijn een keer een regenbui kwam, en daarna zag je op een paar hectare woestijngrond gele bloemen bloeien. Wetenschappers waren verbaasd, hoe dat kon. Ze vermoeden dat dit soort zaadjes heel lang in het woestijnzand kunnen overleven." In het gesprek sprak de gedetineerde de hoop uit, dat ook zijn woestijntijd niet helemaal onvruchtbaar zou zijn.
In beide situaties moest ik denken aan Jesaja, hoofdstuk 35, vers 1 en 2. Daar is dit beeld een profetie van hoop, een belofte aan Israël. Zo zal het in de toekomst zijn: De woestijn/ het dorre land/ de wildernis zal jubelen en bloeien, overvloedig bloeien. Geïnspireerd op onder andere deze profetie heeft Huub Oosterhuis het prachtige lied gemaakt: De steppe zal bloeien.
Beide mannen waren verrast dat hun verhaal met iets andere woorden in de bijbel te vinden is. Het gaf hun de bevestiging dat het met Gods hulp mogelijk is: met Gods hulp uit de woestijn naar het groene bos komen; met Gods hulp in de woestijn leven vinden dat tot bloei kan komen.
En de pastor was ontroerd toen hij zag hoe hun eigen verhaal en het bijbelverhaal over de steppe die zal bloeien hun hoop en vertrouwen in toekomst ondersteunde en versterkte.