Binnen Plan West is de Hoofdweg de belangrijkste noord-zuid verkeersroute. Hij loopt kilometers lang vanaf de Erasmusgracht in het noorden naar het Surinameplein in het zuiden. Aan de noordzijde, bij de torenachtige blokken van Van der Meij aan de Erasmusgracht, begon de nieuwe stad.
De hier besproken vier blokken zijn verspreid over een aantal jaren gebouwd. Over de opdrachtgever bestaat geen volledige duidelijkheid. Volgens sommige bronnen was dit de ontwikkelaar van het totale Plan West: de N.V. Bouwgrond Expl. Mij. De Hoofdweg. Volgens een artikel in het Bouwkundig Weekblad van 28 augustus 1926 werd het complex echter gebouwd in opdracht van Maatschappij Rijndal. Het zou het eerste complex in Nederland zijn dat van een centrale warmwatervoorziening werd voorzien. De woningen kregen zelfs een badkamer met een geëmailleerde badkuip. De aanleg en de exploitatie van de warmwatervoorziening geschiedde door de N.V. Stedenverwarming waardoor de bewoners zes dagen per week, van 's morgens 8 tot 's avonds 9 uur over warm water zouden beschikken (bron: Kruidenier en Smeets 2014, 190, 208-209).
Het oudste blok betreft het hoekblok aan de oostkant, Hoofdweg 384-386/Jan van Galenstraat 283-289. Dit hoekblok sluit aan op de beroemde straatwand die Wijdeveld voor de Hoofdweg ontwierp. Het werd door Van der Meij in juli 1925 ontworpen en vergund op 24 september 1926. De woningen kwamen gereed in 1927. De overgelegen hoekbebouwing, spiegelsymmetrisch van opzet, werd ontworpen in oktober 1927 en werd vergund op 15 januari 1929. Het betreft hier de woningen aan de Hoofdweg 388-390/Jan van Galenstraat 172-178, met een winkel, garage en atelier. Dit blok kwam in 1932 gereed. Samen vormen deze hoekblokken een stadspoort voor het verkeer dat de stad uit het westen naderde. Ze vormen een variatie op het thema dat Van der Meij aan de Jan Evertsenstraat al had beproefd, maar dat in deze andere stedenbouwkundige situatie veel minder tot zijn recht komt. In de Jan Evertsenstraat dwong een aansluiting op een bestaande, nauwe straat tot de versmalling van het wegprofiel. Hier echter strekt zich, achter de insnoering, de weidse ruimte van het Erasmuspark uit, waardoor deze vernauwing een loos gebaar is. Het huidige noordelijke blok is overigens een reconstructie uit 2006-2007. Het was in de loop van de tijd tot een ruïne vervallen, maar vertoont nu, op details zoals de plaatsing van de ramen op de bovenste verdieping na, weer het oorspronkelijke beeld.