Donderdag 12 maart, in de loop van de dag, begonnen de panelen plotseling te verschuiven. Ondanks een wel erg rudimentaire website, met alleen een mailadres van een niet erg mededeelzame ‘externe competitieleider’, was het me toch gelukt bevestigd te krijgen dat ‘Het Zwarte Paard 2’ vrijdag de 13e(!!!) naar de Terp zou komen om het - in het kader van de SOS-competitie - op te nemen tegen ons ZSG 2, ‘de Roeiboot’. We waren er klaar voor! En nu bleek er in Ommen plotseling toch een teamleider te existeren die op het laatste moment per mail om uitstel verzocht. ‘In ons team, met een aantal ouderen, hebben op dit moment 4 mensen te kennen gegeven dat ze i.v.m. het coronavirus niet durven te schaken. Ook kunnen we niet voldoende vervangers vinden’, luidde de boodschap. Hier moest de Zwolse teamleider aan de bak! Omdat er op dat moment nog geen sprake was van landelijke groepsverboden, deed ik een uiterste poging om de Ommenaren toch naar Zwolle te krijgen. ‘Wanneer ze slechts één vervanger konden vinden, zouden ze alsnog naar Zwolle kunnen komen. Een team van vijf personen zou immers genoeg zijn om de wedstrijd toch doorgang te doen vinden.’ Ik had nog steeds hoop…. De volgende ochtend volgde de grote kladderatsch en werd de gehele SOS-competitie uitgesteld tot na 6 april (dachten we toen nog).
‘Onbevredigend’ en ‘onaf’ zijn de woorden die in me opkomen als ik terugkijk op het seizoen 2019-2020. We waren na een gedwongen ‘promotie als sterkste nummer 2 in het seizoen 2018-2019’ - iets waar we pas september 2019 voor het eerst over hoorden - ingedeeld in een klasse (2D) die, qua gemiddelde rating, voor ons behoorlijk hoog gegrepen was. En toch hebben we het daar goed gedaan! Na twee keer met 5-3 verloren te hebben van veel sterkere tegenstanders, speelden we ook twee keer gelijk en versloegen we uiteindelijk onze directe concurrent Meppel 2 met 2,5 - 5,5 tijdens de legendarische ‘fitnesswedstrijd bij Ankie’. Zelf heb ik vooral goede herinneringen aan ons eerste gelijkspel in Dronten, vlak voor Kerst, waar Edward even geen tegenstander had om de partij op te geven. ‘Als er geen tegenstander achter het bord zit, dan kun je hem geen hand geven!’ De match tegen het, zeer zwakke, Zwarte Paard zouden we zeker gewonnen hebben, en wie weet wat er in de slotronde nog (thuis) mogelijk was geweest tegen het sterke VSG 2. De Roeiboot heeft in thuiswedstrijden een reputatie van reuzendoder, zoals menig sterker team de afgelopen jaren ervaren heeft.
Nu eindigen we fictief op de zesde plaats, maar met een wedstrijd minder gespeeld dan bijna alle andere teams. Het Zwarte Paard staat met 0 matchpunten kreupel onderaan, en ook Denk en Zet is uitgedacht en hangt met één matchpunt minder nog onder ons, zodat klassebehoud gewaarborgd lijkt.