Golfen, netwerken, een drankje en aansluitend een heerlijk viergangen diner. En dit allemaal in het ...
CHIO Op vrijdag 23 augustus waren de RCC leden exclusief te gast in een VIP-loge tijdens het FEI European Championships Jumping, Dressage & Para-Dressa...
Vrijdagavond 13 december was het afsluitende Eindejaarsgala ‘Taste’ van de Rotterdam Charity Club in het Worldhotel Wings Rotterdam....

Voor de gecertificeerde slopers (SVMS-007) onder ons: Per 01 februari 2015 is de nieuwe SVMS-013 van kracht. Dit betreft het document 'Aan slooplocatie te stellen eisen´.
Na publicatie van ISO/DIS 9001 kregen de deelnemende landen via hun nationale normalisatieinstituut drie maanden de tijd om te stemmen en feedback te geven. Goedkeuring van de DIS betekent dat minstens twee derde van de nationale leden een positieve stem heeft uitgebracht en dat niet meer dan één vierde van alle stemmen negatief was.
De Inspectie SZW, de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) en de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) hebben hun ervaringen verzameld en komen tot de conclusie dat er nog veel gedaan moet worden voordat toezichthouders weg kunnen blijven bij private certificaten en keurmerken. De Minister van EZ heeft dit signaal op 14 januari 2015 aangeboden aan de Tweede Kamer en betrekt de ervaringen bij een nieuwe versie van het Kabinetsstandpunt over certificatie en accreditatie.
Het College van Deskundigen Openbare Ruimte van IKOB-BKB heeft op 3 april 2014 Beoordelingsrichtlijn 9334 'Straatwerk' vastgesteld. Lees meer...	

Het is best lastig terug te halen wie ik was voor ik ging schrijven. Ik pakte namelijk het schrijven weer op in de periode dat er nogal veel veranderde in mijn leven. Ik was net voor het eerst moeder geworden van het mooiste, liefste, meest pure mannetje dat ik ooit had gezien. Omdat mijn liefde voor hem mijn hart bijna liet ontploffen, ging ik weer dichten. Omdat het ook niet altijd makkelijk was om zo’n puur mannetje in deze grote, boze wereld (mijn visie op dat moment) te zetten, ging ik ook bloggen. Ik zou zelf mijn eigen blog van die periode niet eens meer kunnen vinden, denk ik, maar dat hoeft ook niet. Ik begon ook te schrijven voor Nieuwetijdskind Magazine, wilde delen wat het met mij deed dat ik dit mannetje in mijn leven had. Maar ik kwam ook veel stukken tegen die ik nog niet geheeld had. Het mij anders voelen dan anderen, een vreemde eend in de bijt. Hoe dingen me raakten, diep in mijn hart. Hoe ik de wereld zag… Dus ging ik schrijven, het móest eruit. Het kon me nog niet eens veel schelen of mensen het zouden lezen. En ik groeide en groeide, niet alleen als schrijver, maar ook als mens en als mama. Ik zal proberen te schetsen wat het allemaal met me deed.
Ik keek stukken aan die ik nooit echt had willen zien. Ik moest wel, om erover te kunnen schrijven en om de beste mens te kunnen worden die ik op dat moment kon zijn. Geloof me, ik heb ook nog weleens een dag dat ik mezelf echt niet zo heel tof vind, maar vroeger had ik die veel te vaak. Nu heel af en toe. Want ik heelde bij ieder stukje dat ik schreef stukjes van mezelf. Keek ze aan, kon er de liefde in zien en de kracht. Wat dat allemaal met me deed, is niet te beschrijven!
Met de liefde voor mijzelf, geholpen door de vele reacties die ik kreeg van mensen die zich herkenden in mijn verhaal, groeide ook mijn zelfvertrouwen. Ja, ik kan zeggen dat ik mijzelf meer dan goed genoeg vind tegenwoordig. Wederom, niet 24 uur per dag, 7 dagen per week, maar toch wel iedere dag. Klinkt misschien voor sommigen arrogant, maar het is wat het is en ik ben er erg blij mee. Ik mag af en toe leren nog veel meer mijn kwaliteiten te belichamen, maar ik kan met recht zeggen dat ik blij ben met wie ik nu ben.