Wat Lambert Roelofszoon betreft, men leide hem te last, niet alleen, dat zijn naam op Schötlers brief stond, maar tevens dat hij als opziener der vergaderingen der Kamper Remonstranten bestuurde. Zonder eenig bewijs voor dit laatste, werd hem verboden buiten de stad te komen en f 200 boete opgelegd.
Met Jonkheer Otto Tengnagel liep het nog erger af. Zijn oom R. Gansneb Tengnagel haalde hem onder fraaije beloften over tot de bekentenis, van ettelijke dagen een uitgebannen predikant gehuisvest, en zijn huis te hebben geleend tot het doen van twee of drie predikatiën. In den Raad wreef burgemeester Tengnagel zich de handen, zeggende met innig zelfbehagen: ,,Ik heb nu gehoord en bevonden ’t geen ik niet mag zwijgen, al raakte ’t mijn eigen vader of broeder’’; en daarop verhaalde hij, wat zijn neef hem, op zijn aanhouden, in gulheid had medegedeeld. De magistraat bande den Jonker in zijn huis, met scherp verbod van met iemand anders te spreken dan met zijn gezin, en onder een eed van niemand, zelfs niet aan zijne vrouw, iets te zullen ontdekken van ’t geene hem was bejegend. Hierbij kwam eene boete van f 700, binnen drie dagen te betalen, op straf van verzwaring. De huisban duurde veertien weken.