Er was absoluut geen menselijke bevoegdheid om deze ongelukkige mensen tegen de primitieve aanval van de binnenvallende vijandige krachten te beschermen. Het was een vreselijk situatie. Bij middernacht begon de vreselijke uittocht; 25.000 mannen, vrouwen en kinderen, Assyriers en Armeniërs, verlaten al hun vee in de stallen, al hun huishoudelijke spullen en de voorraad voedsel voor de winter, haastig en paniekerig op een lange en pijnlijke reis aan de Russische grens zonder enige soort van voorbereiding. Het was een vreselijke zicht….veel van de oude mensen en kinderen stierven langs de weg. (The Death of a Nation, pp. 119-120)
Het laatste nieuws is dat 4.000 Assyriers en honderd Armeniers zijn gestorven aan ziekte binnen de laatste vijf maanden. Alle dorpen in het omringende district met twee of drie uitzonderingen zijn geplunderd en verbrand. Twintig duizend christenen zijn geslacht in Armenië en omgeving. In Haftewan, een dorp van Salmas, zijn 750 lichamen zonder hoofden in putten en reservoirs teruggevonden. Waarom? Omdat de bevelhebbende ambtenaar een prijs op elk christelijk hoofd had gezet. In Dilman werd de Christelijke menigte in gevangenissen geworpen en werden ertoe aangezet om tot de Islam te bekeren. (The Death of a Nation, pp. 126-127)
De volkerenmoord op de Assyriers is nog niet officieel erkend door geen enkel land. Dit in tegenstelling tot de Armeense volkerenmoord die door vele landen en internationale organisaties is erkend. De Assyrische historici verklaren dat de reden hiervoor is omdat Assyrie beroofd is van haar politieke macht in de 20ste eeuw. Bovendien is de slachting van alle christenen in Klein-Azie verbonden met de Armeense Volkerenmoord. Op 24 april 2001, kondigde de Gouverneur van New York, George Pataki, dat de moord van burgers, voedsel en waterontbering tijdens gedwongen marsen over ruw, dor terrein voor de daders van de volkerenmoord succesvol bleek, die allemaal in het nadeel waren van de Assyrische Christenen.