Ik vind het verbijsterend dat Volkskrant-hoofdredacteur Philippe Remarque blijkbaar denkt dat die journalistieke principes aan ‘modernisering’ onderhevig kunnen zijn. Hij zei het niet alleen in het One World-stuk dat nu op social media de ronde doet, hij zei hetzelfde toen het redactiestatuut in 2016 veranderd werd – het volledige statuut is op de site van de krant overigens onvindbaar. Hij ziet niet dat die journalistieke principes juist zijn houvast zijn, zéker in tijden van opkomend fascisme.
Remarque: ‘Het expliciete doel om op te komen voor verdrukten en ontrechten roept vragen op over de onafhankelijkheid en objectiviteit en is een onbruikbaar criterium.’ Het ís ook geen criterium, het is de onvermijdelijke uitkomst van het bedrijven van journalistiek. Met onafhankelijkheid heeft het al helemaal niets te maken, want dat gaat puur over wie jou financiert. Dat is het kapitalistische systeem dat je doet streven naar sneller zijn dan de concurrentie en dus meer kliks binnenslepen, meer adverteerders, hogere verkopen. Als je streeft naar onafhankelijkheid, koppel je dáár dan (zo veel mogelijk) van los. En objectiviteit? De hoofdredacteur van de Volkskrant gelooft blijkbaar serieus dat zijn krant ‘objectief’ verslag doet. Dat zijn blik neutraal is. Nooit naar mensen van kleur geluisterd, nooit ‘Wit is ook een kleur’ gezien, of daarna niet in de spiegel gekeken.