Onze Chiro: hierin vind je meer informatie over de Chiro, de leidingsploeg, praktische informatie en informatie over inschrijvingen.
Contact: hier kan je de Chiro contacteren via een formulier. Dit kan zijn over vragen, informatie, inschrijvingen, ...
Media: zoek je songteksten van Chiroliedjes, de filmpjes van de jaarthema's? Dan is deze pagina de juiste!
U kan al de vetgedrukte woorden bovenaan in de navigatiebalk vinden. Aan de rechterkant vindt u tevens een zoekbalk.

Op zaterdag vertrekken met een pick-up en een shuttlebusjes naar het vliegveld van Tapachula. Het is een klein vliegveld met binnen aan de linkerkant kleine winkeltjes langs de rand, aan de rechterkant de incheck van de baggage en in het midden een tafel met een mannen die de gezondheidscheck en de laatste paspoort check doet voordat de handbagage zal worden gecontroleerd. We voegen ons bij de lange rij aan de rechterkant voor het inchecken van de baggage. De rij is verdeeld in twee rijen gescheiden door een zwarte gordel. Langzaam komen we dichter bij de balie. Een aantal namen worden genoemd en zes van de groep moeten met hun koffer naar de mevrouw aan de linkerbalie. De koffers worden op een verhoging gezet, gelijk gewogen en vervolgens achter de vrouw neergezet. Daar heeft al een grote aantal koffers zich verzameld, mede van de twee andere balies rechts van de vrouw. "Catherina, " klinkt het. Ik wordt geroepen bij de balie ernaast. "Uw boarding pas en paspoort". Ik overhandig mijn paspoort en roep onze supervisor voor de boarding pas, die bezig is bij de balie met de groep van zes. De man bekijkt de reserveringsbevestiging die op de mobiel staat. "Nee deze reservering hebben we niet" Ik wordt doorgestuurd naar de vrouw naast hem. Terwijl ze mijn paspoort aanneemt is ze in gesprek met een vrouw die ook voor haar balie staat. "Por favor, mi hija. (alsjeblieft, mijn dochter)" jammert de vrouw. "No no es possible (nee het is niet mogelijk)," antwoord de vrouw achter de balie voor de zoveelste keer met een strak gezicht. De vrouw wil een vlucht maar dit is niet mogelijk. De vrouw blijft jammeren en belt vervolgens met haar dochter. Vervolgens richt de vrouw achter de bali haar aandacht weer tot het computerscherm en zegt tegen mij: "No tengo esta reservación" (Ik heb de reservering niet). Onze supervisor komt er nu ook bij staan en legt uit dat ze deze vlucht betaald heeft en gereserveerd. De vrouw bij de balie lijkt niet echt te luisteren en wuift naar een van de rijen mensen die vervolgens bij haar balie hun paspoort kunnen afgeven. De stress begint bij mij op te komen. Het is ondertussen nog slechts 40 minuten voor de vlucht. Ondertussen is de groep van zes succesvol door de baggage inname heen. De vrouw aan hun balie wuift naar mij en onze supervisor. "Wat is het probleem?" vraagt ze. De paspoorten van de nog niet ingecheckte studenten worden verzameld, terwijl de vrouw druk aan het zoeken is in haar computer. Ook zij kan de reservering in eerste instantie niet vinden. De tijd begint te dringen en de andere groep van zes vraagt of ze al kunnen lopen. Dit lijkt geen goed idee volgens onze supervisor. Ze krijgen papiertjes om door Mexico te mogen reizen die ieder moet invullen en ze besluiten deze voor iedereen alvast zo ver mogelijk in te vullen. Ondertussen noemt een andere vrouw bij de balie een van onze namen op en vraagt de koffer van de desbetreffende persoon. De koffer wordt op de verhoging gezet en vervolgens achter de balie gezet. Volgende naam. Volledig in controle en snel controleert de vrouw de naam bij elke koffer die vervolgens op de lopende band gezet wordt aan de linkerkant. 'Final boarding call flight to Mexico City,' klinkt het door de microfoon. "We moeten alvast lopen! " De groep van zes besluit toch te al te gaan naar de temperatuur- en handbagagecontrole. De twee rijen mensen zijn verdwenen en alleen de overige studenten, waaronder ik, en onze supervisor staan nog in de hal. Met de drie die al gecontroleerd zijn vullen ook wij de papiertjes verder in. 'Final boarding call,' klinkt het weer door de microfoon. De vrouw bij de balie is aangekomen bij het controleren van de paspoorten en één voor één zet iedereen zijn handtekening op het label. De vrouw bij de balie werkt snel en is vastberaden dit af te ronden. De laatste wordt gecontroleerd en met zijn allen rennen we de hal door. Onze temperatuur wordt gecontroleerd, desinfecterende gel wordt op onze handen gedaan en de boarding-pas gecontroleerd. We gooien onze handbagage in de bakken en schuiven deze op de loopband. Door naar de andere kant van het apparaat om de handbagage uit de bakken te halen en naar de deur te rennen. Een groot deel van de groep is al naar buiten en in het vliegtuig. De laatste check van het paspoort en de boarding-pas om de schuifdeur naar buiten door te kunnen. Het vliegtuig staat klaar op het grote betonnen terrein. Ik ren de trap op, opgelucht binnen te zijn. We ploffen allemaal op onze stoel zelfs nog 10 minuten voor vertrektijd. Het maakt ons niet meer uit of we precies op de goede stoel zitten. Nog enkele namen worden omgeroepen door de stewardessen, de standaard veiligheidsvoorschriften van het vliegtuig worden uitgebeeld en dan is het tijd om op te stijgen. We made it.