Als je geen vast woonadres hebt wordt het je vrijwel onmogelijk gemaakt om een bedrijf te hebben, een paspoort te verlengen en ga zo maar door. Maar steeds meer mensen willen helemaal niet aan één woonplaats gebonden zijn.
Laat ik mezelf als voorbeeld nemen. Ik leef inmiddels zo’n 5 jaar als digital nomad en blijf meestal een paar maanden op één plek. Soms voor langere tijd, soms reis ik juist wat meer rond in een land. Veel van mijn werk kan ik online uitvoeren en enkele locatie-gebonden opdrachten zijn vaak flexibel in te plannen. Ik ben nergens aan gebonden en dat vind ik heerlijk.
Momenteel sta ik op het adres van mijn moeder ingeschreven en daar verblijf ik het merendeel van de tijd als ik in Nederland ben. Soms blijf ik overnachten bij vrienden of in accommodaties, want als ik er ben doe ik meestal opdrachten door het hele land. Het huis waar een paar van mijn weinige bezittingen staan voelt niet echt als mijn thuis. Mijn thuis is waar ik naartoe ga, de sfeer van een plek en de mensen met wie ik me omring. Ik ben een wereldburger, ik voel me snel thuis op een nieuwe plek en pas me makkelijk aan. Maar omdat ik regelmatig verplaats kan ik ook geen adres in het buitenland opgeven als ‘basis’.
Er komt een dag dat ik niet meer op het huis van mijn moeder wil terugvallen en misschien helemaal niet meer regelmatig in Nederland ben. En dan heb ik volgens de gemeente dus een probleem. Daarom besloot ik dit boek te lezen. Om te kijken wat mijn mogelijkheden zijn als ondernemer zonder vaste woonplaats.
Esther heeft op een vervelende manier ontdekt hoe lastig bureaucratie en wetten kunnen zijn. Ze had een koophuis in Amstelveen, betaalde netjes haar belastingen en kreeg verder geen subsidies of uitkeringen. Ze was alleen net iets vaker in het buitenland dan de gemiddelde Nederlander.
Het boek Handboek voor Wereldburgers is opgedeeld in mijn verhaal (van Esther Jacobs), hun verhaal (van andere mensen) en jouw verhaal.