Privé Sessie #13
Groep Sessie #50
Maandag 30 oktober, 1995
Deelnemers: Mary, Vicki, en Elias.
Dit is een privé sessie, verzocht door Mary, om vragen te beantwoorden waar ze niet mee wilde wachten tot woensdag om te vragen. (Zulke ongeduld!)
Elias arriveert om 4:32 PM.
ELIAS: Goede Middag! (Glimlachend, en rondom zich heen kijkend)
VICKI: Goeie middag!
ELIAS: Ah! We ontmoeten elkaar weer eens in een familiaire omgeving.
VICKI: We zijn hier al een poosje niet meer geweest.
ELIAS: Ik wel! (Grinnikend)
VICKI: (Lachend) Ja. Ik ook.
ELIAS: En je wenst een speciale audiëntie deze dag?
VICKI: Voor Michael.
ELIAS: Ah, hij is verward! (Elias schijnt hier plezier in te hebben)
VICKI: Hij heeft vragen, twee vragen.
ELIAS: Hij had gisteravond moeten meedoen in onze sessie, toen niemand vragen aan het stellen was, en ik heel geduldig zat te wachten.
VICKI: Héél geduldig! Wij werden 'weg geblazen', weet je nog? {weggeblazen van verbazing}
ELIAS: (Elias blaast naar Vicki, die moet lachen) Ja! Ook, mag je een nieuwe categorie toevoegen aan je spel, van het verbinden van essenties binnen fysieke focus. (Verwijzend naar onze conversatie van vóór deze sessie).
VICKI: En onze bloem, en onze steen?
ELIAS: Zijn correct. Daarom zullen we voor ieder een punt delen. Ik ben soms zeer verbaasd, over de lengte van momenten die jullie opnemen, om deze connecties te vormen, die zo overduidelijk voor jullie neus worden gepresenteerd! (Zijn hoofd schuddend) Ik tril alleen al bij de gedachte dat ik jullie moet meemaken bij een jacht op paaseieren!
VICKI: Het is dat verdomde rationele verstand, weet je!
ELIAS: Jullie zouden staren naar de gekleurde eieren die voor je neus liggen, en zeggen, "Nee, het is een blad, geen ei. Raap deze niet op!" (Elias begint te lachen) Jullie zijn zeer amusant! Ik heb heel veel plezier met jullie beiden!
VICKI: (Ook lachend) Ja, nou ja, dan is het toch goed. (Elias knikt) We zouden niet willen dat Elias verveeld raakte!
ELIAS: Ik ben nooit verveeld! Ik heb heel veel vermaak! (Grinnikend) En, je vragen?
VICKI: Michael heeft twee vragen. De eerste is, hij wil weten, "Hoe zit het met Monica?"
ELIAS: Lawrence's vriend Monica; dit is een gesplinterd fragment van Michael.
VICKI: Oh! (Totaal verbaasd)
ELIAS: (Glimlachend) Vandaar Lawrence zijn attractie, en opneming, en "aantrekking" naar. Dit fragment werd, al meer dan eenmaal, aangeboden ter assistentie.
VICKI: Wauw! Ik neem aan dat wij dat zelf hadden moeten uitvinden, huh?
ELIAS: (Grinnikend) Weer een hint, die direct voor je gezicht voor het oprapen lag. Dit is de herkenning dat je hebt geïdentificeerd met. Maar, in tegenstelling tot Michael, die een splintering van jullie herkende, is dit een gesplinterd fragment, die nu zijn eigen essentie opneemt.
VICKI: Oh! (Wederom totaal uit haar sokken geblazen van verbazing)
ELIAS: Het is ook een aspect. Hierin, neemt ze veel parallellen op met Michael. Een ervan is een grote devotie voor haar kind, wat Michael ook in fysieke focus heeft opgenomen.
VICKI: (Lachend) Haar kind "Miranda"! (Elias glimlacht en knikt, en er is een verbaasde stilte) Oke. Vraag nummer twee.
ELIAS: Ja??? (Op deze heeft hij zitten wachten!)
VICKI: Wat is de connectie van Rose tot Michael en Lawrence?
ELIAS: En Michael en Lawrence beschikken al over het antwoord op deze vraag! Je bent aan het weigeren om je bewustzijn toe te staan, om een herinnering te accepteren, en een weten van dit antwoord, omdat het weer een ander "verbazingwekkend verhaal" is; dit is ook de opneming van twee die één creëren.
VICKI: Hij en ik hebben er vanochtend over gepraat.
ELIAS: Daarom; bezit deze essentie een grote verbinding met jullie beiden.
VICKI: Gecreëerd uit ons beiden?
ELIAS: Ja. (Pauze)
VICKI: En waar past Elizabeth in dit plaatje?
ELIAS: Dit is Elizabeths acceptatie van een liefdevolle gift. Ze is zeer verbonden geweest, met jullie beiden, altijd al.
VICKI: Maar ik dacht dat Rose Mattie was, gesplinterd uit Elizabeth was?
ELIAS: Absoluut. En de fragmentatie werd opgenomen door de energieën van Michael en Lawrence. Ik heb jullie al uitgelegd, over en over, dat er geen secties bestaan. Er zijn geen divisies. Er zijn geen separaties. Het is allemaal ingecorporeerd. Het is allemaal interverweven. Jullie ieder hebben bijgedragen, op deze manier zoals mijzelf en Paul, in het creëren van deze gefragmenteerde essentie, die ervoor heeft gekozen, manifest te zijn in één essentie in plaats van twee, als een reflectie van de focus en splinter van Elizabeth, of Mattie. En daarom is het een gift, als uitdrukking, voor jullie allen. Dit is een extreme manifestatie van de ware energie van liefde.
Net zoals Ron en Lawrence ware expressies creëren, van fysieke focus, die de hemelen laten zingen, (glimlachend) van uitgedrukte interverstrengelde liefde. Zo ook hebben Lawrence en Michael, in niet-fysieke essentie, dezelfde fysieke expressie gecreëerd. De verbinding of connectie werd gegeven aan Elizabeth, en de focus werd gekozen in de indentificatie van Mattie. Dit is wat manifest zal zijn. Net zoals dat Tweety koos om te zijn, en daarvoor Lydia was, voordat ze Tweety werd. Maar was simultaan ook in fysieke focus als Lydia, en ging er toen samen in op, vermengde. De essentie was alreeds gecreëerd, en werd later geassimileerd naar de fysieke expressie, die werd opgenomen met de manifestatie, en voegde zich samen, met Lydia. (Pauze)
VICKI: Oh. Ik vat het nu. (Totaal verward)
ELIAS: (Gebarend, armen uitgestoken, toont twee afzonderlijke acties die gaande zijn, en die dan samenkomen). Tweety eerst, niet-fysiek, van origine gecreëerd door een expressie van liefde; dit is parallel aan Lawrence en Michael, die de verwevenheid hebben uitgedrukt, en het fragment Lydia hebben gecreëerd, in fysieke focus, terwijl Tweety, nog steeds niet-fysiek, al bestaat. Lydia gaat over naar niet-fysieke focus, en creëert een overeenkomst om te worden herboren als Tweety. Niet langer is er Tweety, separaat, in niet-fysieke vorm; niet langer is er Lydia, separaat, in fysieke vorm. Nu, worden Lydia en Tweety één Tweety, in fysieke expressie.
Essentie, zoals uitgedrukt door Michael en Lawrence in fragmentatie, is al gecreëerd; een uitdrukking van liefde. Mattie bestaat nu in fysieke focus. Mattie beëindigd fysieke focus, en voegt samen in niet-fysieke focus van Rose, en wordt Olivia. (Pauze) Begrijp je het beter?
VICKI: Ja. Beter …
ELIAS: Het is niet zo moeilijk! Verbazingwekkend, maar niet zo moeilijk. Het zijn samenvoegingen van liefde; een zeer prachtige expressie, moet ik zeggen, zoals het zien van de schoonheid van Michael en Lawrence, ook als de uitdrukking van hetzelfde. Een goed gedaan werk! (Glimlachend) Nu zou ik tegen Catherine willen zeggen, "Nee, ik maak geen vergissingen", en jij ook niet.
VICKI: Ik moest vanochtend aan Catherine denken …
ELIAS: Het zal je opvallen, dat je ook nog een ander aspect van Michael in je focus bent tegengekomen. (Pauze) Je hebt je site als gift opgenomen. (Nog een pauze, terwijl Vicki haar brein afzoekt, geen idee hebbend)
VICKI: Dat zal dan mijn vriend Lynn …
ELIAS: Ik doe niet … (zijn ogen sluitend en schijnt te luisteren) Ik ondervind storing met fysieke namen; het is je meest recente site die gegeven werd, anders dan Fromasch.
ELIAS: Incorrecte naam. (Lynn bedoelend) Dat was de correcte benaming.
VICKI: Dit is ook een gesplinterd fragment van Michael? Wauw!
ELIAS: (Glimlachend) Je zal merken, in jouw term van de toekomst, dat gesplinterde fragmenten anders zijn dan fysiek gefocuste splinters of andere fragmenten; want gesplinterde fragmenten bezitten vele parallellen met de essentie die heeft gefragmenteerd, omdat zij eerst als een splinter parallel waren. Daarom delen zij vele kwaliteiten in fysieke focus die zeer hetzelfde zijn, anders dan andere uitdrukkingen, die zeer verschillend kunnen zijn. Je kan op vele manieren fragmenteren, en je kan vele verschillende typen van fragmenten creëren, die zeer weinig gemeen hebben met jou, in fysieke focus. Splinters zijn, in sommige opzichten, spiegel aspecten. Is dit behulpzaam? (Glimlachend, en Vicki nadoend door zijn ellebogen op de tafel te plaatsen en zijn gezicht in zijn handen te houden)
VICKI: (Lachend) Ja.
ELIAS: En je voelt je nu een beetje beter sinds onze privé discussie?
VICKI: Ja. (Zeker)
ELIAS: Goed! Blijf onthouden, dat er niet iets is als mislukking! Het is allemaal creatie. Je hebt slechts een andere keus van het bekijken gecreëerd. Je hebt geen mislukking gecreëerd om te bereiken. Alle dingen dienen tijdelijk hun doel; en onthoud dit ook. En dat stoffen van een soort hun doelen dienen in jullie geloofsystemen, net zoals dat Michael zijn (trekt een vies gezicht) pijn medicatie inneemt, en het werkt tamelijk efficiënt, omdat hij dit incorporeert in zijn geloofsysteem. Dit is geen mislukking, om te creëren! Het is een afleiding van wat je ziet als het punt, maar het is ook een zeer efficiënte creatie. Acceptatie; en zeer goed woord om te onthouden. (Pauze) En je ontving mijn boodschap?
VICKI: Ten aanzien van de appendix?
VICKI: Ja, die kreeg ik.
ELIAS: En begrijp je het?
VICKI: Ik begrijp dat het te maken heeft met het vertrouwen op het lichaam, en op de opneming van het bewustzijn van het lichaam en het bewustzijn van de ziel. Zoveel begrijp ik.
ELIAS: Deze expressie is geen voertuig! Als ik irritatie zou opnemen, zou dit irritant zijn; dat zo velen in fysieke focus afdoen aan de belangrijkheid van deze fysieke expressie, die geen voertuig is! Het is een fysieke manifestatie uitdrukking van essentie! Je zou net zo goed tegen jezelf kunnen zeggen, "Dit vlees is essentie!" (Op zijn been beukend) Het is evenzeer net zo belangrijk! (Met veel benadrukking)
VICKI: In onze samenleving, zien we dit als een spirituele gedachte, om erover te denken als een voertuig.
ELIAS: Zeer on-spiritueel inderdaad! Distorties! (Zijn hoofd schuddend in ontzetting) Je mag tegen Ron zeggen dat hij zijn "waarheids doos" mag pakken, en er nog een paar geloofsystemen uit mag halen, en ze weggooien! En er ook nog eens goed op te stampen! GEEN VAARTUIGEN! Je bent een energie uitdrukking. Er is GEEN SEPARATIE! (Pauze, en dan zachtjes glimlachend) Net zoals dat er geen separatie bestaat met de creatie van Olivia, die Rose is. Er bestaan geen separaties, punt. (Pauze) Een op een dag zal het Elias lukken om op al jullie hoofden te kloppen, en er doorheen komen! (Op zijn eigen hoofd kloppend) En je zal roepen, "ik weet het!", en ik zal gelukkig zijn! (Breeduit grinnikend)
VICKI: Je bent heel geduldig.
ELIAS: Ik ben enkel wie ik ben. Het enige verschil tussen jou en mij, is dat ik mij herinner wie ik ben. En daarom weet ik, en jij niet; dit is het enige verschil. (Pauze) En wens je nog meer informatie?
VICKI: Dat waren de enige twee vragen van Michael.
ELIAS: Hij zal er meer hebben. (Grinnikend) Dit zal voldoende zijn voor nu. Dan zal ik je gaan verlaten, om te gaan verbinden.