Toen ik mijn eigen paard eenmaal had en ik daar dagelijks was, opbloeide uit mijn depressie was het voor de begeleiding makkelijk, ik wist het gewoon niet en gaf aan me lekker te willen focussen op mijn paard, dus mijn paard werd toen mijn dagbesteding.
Ook ging zo'n beetje al mijn geld naar mijn paard, wat betekende dat sparen voor wat dan ook er niet in zat.
Na 4,5 jaar en een hoop tegenslagen, inmiddels een eetprobleem erbij, ben ik toch gaan nadenken wat ik wou, dat jaar heb ik zo veel financiële tegenslagen gehad dat mijn spaarrekening op misschien 200 euro na leeg was.