,,Pagano was natuurlijk wel katholiek. Maar droeg dat niet echt uit'', herinnert Kuiphof zich. Geen rijk roomsch leven. Eerder sappelen. Naast het radiowerk ook schrijven voor de Maasbode en De Sportkroniek. En als je katholiek was, dan had dat zo zijn voordelen. Kuiphof: ,,Ik herinner mij nog dat wij beiden werkten voor een katholiek sportblad. Ik kwam er achter dat Pagano vijf gulden meer verdiende dan ik. Terwijl wij hetzelfde werk deden. Maar ja, hij was katholiek hè.''
In feite heeft Kuiphof zijn latere Hilversumse carrière te danken aan Pagano. ,,Ik heb hem ergens aan het eind van de jaren veertig nog mogen vervangen, toen hij voor drie maanden naar Indië ging om daar voor onze jongens toespraken te houden over sport. Pagano had geregeld dat ik, toen nog eenvoudige, onbekende verslaggever van de Haagsche, zijn plaatsje mocht overnemen.'' Heel aardig. Of niet? Ach, zegt Kuiphof. ,,Het diende ook zijn eigen belang. Kijk, ik was natuurlijk een protestant. Dus Pagano wist zeker dat ik nooit door de KRO aangenomen zou worden. Begrijpt u wel?''
Pagano zou nog tot halverwege de jaren zestig verslag doen van sportwedstrijden. Soms voor de tv. Maar radio is zijn passie. In die jaren hangt de verandering in de lucht. KRO-voorzitter Harry van Doorn stapt over naar de PPR. En Pagano houdt zijn omroepwerk voor gezien. Onduidelijk is of, zoals sportverslaggever Henk Terlingen later beweert, tussen deze twee feiten een verband bestaat. Pagano stapt over naar de directie van de Centrale Kamer voor Handelsbevordering, die het exporterend bedrijfsleven subsidies verstrekt. Daar houdt hij het tien jaar uit: een ambtenarenbestaan voor een man die ooit de wereld in gloedvolle betogen kond deed van de prestatie van onze jongens.
,,Dat Pagano vervolgens de moed had terug te keren in het vak, tekent de man. Daar is moed voor nodig'', zegt Hans Prakke, die jarenlang met Pagano als parlementair redacteur aan het Binnenhof werkte. Pagano presenteerde onder andere de politieke rubriek De slag bij Nieuwspoort. Voor de Avro. Verrassend, een overstap naar de Avro? Ach, Wim Bosboom wisselde in 1980 de Vara in voor de Tros. Het Nederlands publiek was in die dagen al gewend aan transacties in omroepland. Bovendien was Leo Pagano, wiens zoon Ralph volop carrière maakte bij de Tros, meegegaan met de tijd. ,,Iedereen maakt een evolutie door. Ik zou mij niet meer thuisvoelen bij de KRO van nu'', zei hij in 1982 in een interview.
,,Pagano had natuurlijk een ongelooflijke naam. Hij was toch een beetje de Mart Smeets van zijn tijd'', zegt Hans Prakke, tegenwoordig directeur voorlichting van de Ser. ,,Daarom vond ik het toch heel erg goed dat hij zich weer stortte op het gewone handwerk. Wachten op persconferenties, vaak tegen beter weten in, tot diep in de nacht. Terwijl iedereen toch wel wist wat eruit zou komen.'' Zo veroverde de sportverslaggever van weleer langzaam maar zeker een plekje aan het Binnenhof.
Prakke: ,,Hij liet zich ook niet gemakkelijk opzijzetten. Zeurde wekenlang, om Van Agt thuis in Nijmegen te kunnen interviewen. En dat leverde uiteindelijk wel een mooi verhaal op, tijdens de formatie van het kabinet Van Agt II. Dries schroefde voor Leo's microfoon doodleuk zijn eisen op. In plaats van dat hij dat deed aan de tafel van de informateur, dacht hij kennelijk: 'Ach, waarom zou ik dat niet doen bij Leo? Da's toch een aardige man?''

Donderdags besteld en hij zou vrijdags tussen 1800 en 2200 worden geleverd. Keurige tracking ontvangen van red mijn pakket maar helaas tevergeefs gewacht. Geen bericht van de shop dat ze het niet hebben afgeleverd of iets dergelijks. Zaterdag bericht van dhl dat ze eind van de middag langs komen. Dit werd keurig gedaan. Verder zag het product er keurig uit.