Ook met de vlinders die niet op de lijst van bedreigde soorten staan gaat het niet altijd goed. Zo kwamen vroeger het zandoogje en het Icarusblauwtje in bijna heel Nederland voor en nu alleen nog in een paar bermen. Hoe groot de achteruitgang van het aantal gewone vlinders sinds 1950 is geweest is moeilijk vast te stellen. Chris van Swaay, projectleider bij De Vlinderstichting:
“We denken dat de echte achteruitgang in populatiegrootte voor de meeste ‘gewone vlinders’ ergens tussen de 84 en 99 procent geweest moet zijn, al is dit slechts een ruwe schatting.”
“Vlindersoorten nemen af omdat we ons land intensief gebruiken. Verstedelijking en de vergroening van agrarisch gebied hebben al lange tijd een negatieve invloed op de vlinderpopulatie. Vlinders hebben nu eenmaal bloemen nodig.”
Zo’n 100 jaar geleden vond je in de Nederlandse graslanden veel verschillende kruidensoorten en veldbloemen. Door de intensieve landbouw komen deze graslandkruiden en de uitbundige bloei van wilde bloemen nauwelijks meer voor. In de mest die op het de monotone graslanden wordt gebruikt zit stikstof en dat zorgt ook voor een afname aan diversiteit aan bloemen.
Door de fragmentatie van het heidegebied dat er nog is in Nederland neemt vooral het aantal heidevlindersoorten af. Cor Pierik, onderzoeker van het Centraal Bureau voor de Statistiek: