Pers - Jeroen Allart
De pootjes van de roodborst / Kees Moeliker 2009
Mijn werk in het Natuurhistorisch Museum Rotterdam is leuk en veelzijdig. Dat komt mede door de bezoekers die zich regelmatig melden met een opmerkelijke natuurvondst of iets anders moois dat ze met me willen delen. Als het even kan, kom ik kijken en maak ik een praatje. Zo kwam ik in contact met Jeroen Allart. Hij werd als volgt aangekondigd: "Er is hier een kunstenaar – denk ik – die je even wat wil laten zien".
Op het goede been / Sandra Spijkerman 2009
Zoeken naar dat ene, ultieme beest / Hans den Hartog Jager
Kunstenaars houden niet van eenvoud. Het oude Mulisch-adagium, 'De kunst is, het raadsel te vergroten', is nog altijd populair bij veel schilders en installatie-makers. Eenvoud, helderheid, simpelheid, dat is voor striptekenaars, kinderboek-illustratoren en verkeersbord-ontwerpers. Wat dat betreft kan de Rotterdamse kunstenaar Jeroen Allart enig lef niet worden ontzegd.
Helder, eenvoudig en kleurrijk zijn de schilderijen van Jeroen Allart / GEM museum
Met zijn nieuwe landschappen vult hij zes kabinetten van het GEM. Eerder maakte Allart humoristische schilderijen van katten, konijnen en andere dieren, maar ook van cowboys, brandweermannen, molens en boten. Het werk van Allart (1970) heeft een verfrissende lichtvoetigheid. Zijn verrassend eenvoudige schilderijen behoeven dan ook geen ingewikkelde uiteenzettingen.
de schilderijen van jeroen zijn een verademing / kunstbeeld
Over zijn werk hoef je als toeschouwer niet lang na te denken, hier is direct duidelijk wat de kunstenaar je wilt laten zien: de kop van een lepelaar bijvoorbeeld, een lammetje of zoiets als een volgeladen containerschip. allart heeft niets met conceptuele kunst. sterker nog, hij is van mening dat kunst (of kunstenaar) en toeschouwer de laatste decennia veel te ver uit elkaar zijn gedreven.
Eerst schilderde hij koppen, die hij zelf beschrijft als heroïsch en melancholiek. Om daarvan los te komen nam hij zich voor landschappen te schilderen maar omdat ze er naar zijn zin te leeg uitzagen, zette hij er dieren in. Een hond, hert of schaap, geschilderd in de bedrieglijk eenvoudige stijl en heldere kleuren. In hun eenzaamheid waren de dieren even heroïsch en melancholiek als daarvoor de koppen en later zijn matrozen en cowboys.