Dagen heeft het geregend, neen, gestortvloed…maar op onze maandelijkse madammendag was het terug even zomer. Zon en een heerlijk temperatuurtje, zelfs de grootste koukleumen onder ons deden spontaan een laagje minder aan, meer moet dat voor ons dus echt niet zijn.
De baan was zoals verwacht erg groen, dat krijg je na zo veel vocht, maar ook erg nat, nog een vrij logisch gevolg. Soms was er bij tijdelijk water slechts na lang zoeken een droog plekje te vinden. Maar dat kon onze pret niet drukken, gegolfd werd er, zij het in niet ideale omstandigheden.
Onze Cappie vond dit getuigen van een overduidelijke ‘calamiteit’ en belde resoluut de alarmlijn. Daar zagen ze de dringende noodzaak niet zo direct, maar onze Cappie hield vol en dus werd de Marchal opgetrommeld die de Neary verplaatste naar een verre par3. Achteraf bleek dat de plaatselijke leukerd van dienst, ene Perry, zijn vrouwelijke kant naar boven had gehaald en met onze Neary aan de haal was gegaan. Dat doe je bij ons Betty niet zonder straf, en dus betaalde Perry ons 2 flessen witte wijn!
Dat het leuke jongens zijn die Nederlanders hebben we geweten. De captain van de EBER CUP, jonge ondernemers uit Brabant en enkele oude knarren, zoals ze zich zelf noemen, promoveerden ons tot bloemenmeisjes van dienst tijdens hun prijsuitreiking. Enkelen onder ons kregen er nog een golfballetje bovenop en de lokale chocopot daar bleek een lege ballendoos te zijn. Gebakken lucht en hilariteit alom dus.
Onze Cappie wou onze prijsuitreiking toch onder de meisjes houden maar dat werd met een ‘… wat doe je nou??? … wat doe je nououou??? ’ door de captain van de EBER CUP resoluut verhinderd. Ook onze prijsuitreiking werd deze keer opgefleurd door …bloemenjongens. Onder het goedkeurend oog en met de nodige zoenen van onze Nederlandse fanclub kregen we de volgende uitslagen:
De Neary werd uiteindelijk gescoord door Thérèse die heel sportief aangaf dat het wel een hele verre Neary was en haar prijs na loting doorgaf aan Ilse Van Den Wyngaert. De Longest ging heel verdienstelijk naar Thérèse.
33 : Stephanie Deprey, zij gaf als dochter van de sponsor haar prijs graag door aan Katrien Waegemans die een zeer verdienstelijke score van 30 neerzette.
Onze chocopot, een XXL van 825 gram Nutella, werd na loting mee naar huis genomen door Jeannine Hautman.
Ook de prijsuitreiking verliep onverwacht. Onze sponsor van dienst, Hilde de Jonge, had zich nl van pakje vergist waardoor Wendy een ‘hotty belly’ kersenpitkussentje kreeg dat eigenlijk bedoeld was voor de kleindochter. Wordt vervolgd, en rechtgezet…!