De interessante bespreking van De Waals `De aap en de sushimeester' gaf een gedachtengang weer die op mij nog steeds onlogisch overkomt: de etholoog interpreteert `cultuur' heel ruim als `alle kennis en gewoonten' die via anderen wordt verworven; maar de gegeven voorbeelden hebben betrekking op eten en lijfsbehoud. Is het niet een vorm van slordig denken of taalvervuiling om dan het woord `cultuur' te willen claimen? Kenmerkend voor `cultuur' in antropologische zin is niet alleen het overgenomene maar juist ook het niet-overgenomene, het nieuwe, het ongedachte en onverwachte, het onnodige, het unieke. Ik wacht op het voorbeeld van de chimpansee die geleerd heeft sigaren te roken en met bestek te eten, en die – teruggeplaatst in zijn oorspronkelijk leefmilieu – daarmee blijft doorgaan. Ik beloof het boek te lezen, maar zie uit naar toetsing door een vakman op logica en begripszuiverheid.