San Gimignano, de tijden veranderen? - Schrijfhart
24 mei 2020 20 augustus 2016 door Sonja Grinwis
We rijden door het prachtige landschap van Toscane, op weg naar San Gimignano. Ondanks de ronduit beroerde wegen in Italië, is het geen straf om hier te rijden. Het uitzicht is adembenemend en we stoppen geregeld om hier even rustig van te genieten.
In de verte zien we de torens van San Gimignano zich trots uitstrekken naar de blauwe lucht. Het is niet eens zo'n hele heldere dag en we moeten zeker nog een uur rijden om er te komen. Wij zijn inmiddels gewend aan torenflats en wolkenkrabbers en toch zijn we onder de indruk van dit silhouet. In de middeleeuwen, toen men begon met het bouwen van de torens, moet dit nog veel meer indruk gemaakt hebben.
San Gimignano, het Middeleeuws Manhattan
De torens zijn gebouwd tussen de 12e en 14e eeuw. In die tijd waren er twee politieke stromingen actief in de stad. Te weten de Guelfi en de Ghibellijnen.
De Guelfi waren fervent aanhangers van de paus en wilden dat die alle macht zou krijgen. De Ghibellijnen waren voorstanders van een scheiding tussen kerk en staat. Zij wilden de macht van de paus juist inperken. De twee groepen maakten elkaar het leven behoorlijk zuur. Deze eeuwenlange ruzie is bekend geworden als de Investituurstrijd.
Wie er precies mee begonnen is leert de overlevering ons niet maar op enig moment kreeg iemand een lumineus idee.
"Laten we een toren bouwen! Een hoge toren, met bovenin een raam zodat we op ze neer kunnen kijken. Dat zal ze leren!"
Blijkbaar was de oppositie zo in haar wiek geschoten, dat deze besloot om ook een toren te bouwen, een hogere toren uiteraard. Toen de rijke families uit de stad besloten dat zij niet achter konden blijven en uit prestige ook torens begonnen te bouwen, was het hek van de dam. In 1500 telde de stad 72! torens, de een nog indrukwekkender dan de ander.
Veertien torens zijn er nog over gebleven, het heeft de stad haar bijnaam 'Middeleeuws Manhattan' gegeven en sinds 1990 staat de stad op de Werelderfgoed lijst van UNESCO.
De Tijden veranderen?
We genieten van een heerlijke lunch en rusten ondertussen even uit op het Piazza Duomo. De stad ademt nog altijd de sfeer van de middeleeuwen en ik bedenk me hoe zeer de tijden zijn veranderd. Waar voorheen de straten besmeurd waren met bloed van de strijd die tussen de torens werd uitgevochten, lopen nu toeristen te genieten van hun vakantie. Het ijsje dat ze bij de wereld kampioen ijsmaken, Sergio Dondoli, hebben gehaald, lekt op de eeuwen oude straten. In de huisjes waar ooit de arbeiders en bedienden woonden, hebben nu de souvenirwinkels hun intrek genomen. De kerken die ooit een Godshuis waren, worden overspoeld met toeristen, die zich vergapen aan de kunstwerken.
De tijden veranderen, maar niet zo veel als we denken
Politiek en religie zijn nog altijd het toneel van conflicten, strijd en bloedige oorlogen.
Hoeveel mensen steken zich in de schulden, uit prestige? Een grotere en luxere auto dan de buurman. De vakantiebestemming exotischer dan die van je collega. Die uitbouw moet wel groter worden dan die van je broer. De laatste nieuwe mobiele telefoon…