Adriaan Van Dis is al lang geen tv-persoonlijkheid meer, ook al komt die bekendheid hem aardig van pas om zijn romans te venten. In Tikkop keert hij terug naar een van zijn oerthema's, Zuid-Afrika, en zoals in vorig proza is de zinnelijke schrijver Van Dis weer aan het feest. Via het ene hoofdpersonage Mulder, die zoals de auteur, in Parijs kwartier houdt, kan Van Dis zijn formuleringskunst opnieuw volop de vrije loop laten. Mulder komt Donald, een jeugdvriend, tegen, het andere hoofdpersonage in Tikkop, die nu in Zuid-Afrika woont. Aanleiding genoeg om in een Zuid-Afrikaans duindorp het contrast tussen hun jeugdig engagement voor Zuid-Afrika veertig jaar geleden en de ronduit penibele toestand van Zuid-Afrika vandaag aan de orde te stellen. Toch hopen beide vrienden via hun kleinschalige inzet voor een lokaal jongetje in moeilijkheden alsnog hun steentje bij te dragen aan een nieuw Zuid-Afrika. De jongen zit mentaal aan de grond door een verslaving aan de drug 'tik' en het blijkt dat zelfs de belangeloze inzet voor één verloren ziel helemaal niet vanzelfsprekend is, laat staan kans op slagen heeft. Staat deze 'tikkop' symbool voor het Zuid-Afrika van nu?