Sinds negen jaar woon ik in de regio. Gevlucht uit de grotemensenstad om het geluk te zoeken op het platteland. Ik kan zeggen dat ik goed ben opgevangen. Al zal ik voor de Wieringers eeuwig een buitenstaander blijven. Gelukkig geldt dat ook voor meer dan de helft van de mensen, afstammelingen van Zuiderzeewerkers en ander importvolk.
Van het asieldebat staan mijn tenen al weken krom. De Tweede Kamer zet nu vol in op opvang in de overvolle regio. Tegelijkertijd gaan we die regio bombarderen, want IS moet dood. Premier Rutte zegde toe: 'We gaan het structureel aanpakken.'
Eén keer in mijn leven ben ik naar een popfestival in de open lucht geweest. Dat was in 1971, toen in het Amsterdamse Bos een slappe reprise plaatsvond van het driedaagse Holland Pop Festival, een jaar eerder in Kralingen.
Uit de open lucht kwam de regen met containers naar beneden. Onder stukken plastic - over je spijkerjasje droeg je geen AGU-regenjas – luisterden we naar Focus, Humble Pie, CCC Inc. en Pink Floyd.
Het spreekt voor zich dat ik daarna alleen nog maar indoorfestivals bezocht. Zoals midden jaren tachtig het New-Wavespektakel Pandora's Music Box in, alweer, Rotterdam. Met een verbluffend programma.