Goede gevoelens claimen | Robin Stevens - Robin Stevens
U bent hier: Home NLP Nieuws Goede gevoelens claimen
Je bent vast wel eens verliefd geweest. Misschien was het op een persoon, misschien op een nieuwe auto of misschien wel op een mooie jurk die je ergens zag hangen in de etalage. Alleen de gedachte al aan het samenzijn met die persoon geeft je de kriebels. Als je de jurk past in de winkel of een proefrit maakt in die ene speciale auto dan voel je een overweldigend gevoel van verliefdheid en blijheid. Je weet het helemaal zeker, dit is wat je wilt. Vanaf dat moment doe je er alles voor om die ene persoon te veroveren, het geld voor die jurk bij elkaar te sparen of het lease contract voor die auto rond te krijgen ;-). Als blijkt dat de liefde wederzijds is en de andere persoon blijkt ook verliefd op jou te zijn kan je geluk niet meer op. Je hele hart wordt vervuld van liefde en plezier en je voelt je in en in gelukkig. Je voelt je zelfs zo goed dat je helemaal begint te stralen. Met glinsterende ogen en een grote glimlach loop je over straat.
Omdat je zo gelukkig bent met je nieuwe liefde breng je het liefste zo veel mogelijk tijd met hem door. Jullie sturen elkaar de hele dag lieve berichtjes, luisteren samen naar liefdesliedjes en samen eten jullie in de gezelligste restaurantjes. Je neemt hem het liefste mee naar al je vrienden om te laten zien hoe gelukkig jullie samen zijn. Steeds meer begin je te beseffen dat hij degene is die je echt gelukkig maakt. Je voelt je misschien wel voor het eerst echt helemaal compleet.
Spontaniteit VS Gewoonte
Juist omdat je begint door te krijgen dat hij degene is die jouw leven compleet maakt ontstaat er ook een angst om dat allemaal weer kwijt te raken. Als je een avondje alleen bent en jouw vlam is op pad met vrienden overvalt je opeens een angstig gevoel. "Wat als hij iemand anders tegenkomt"? Snel stuur je een lief berichtje om te zeggen hoeveel je van hem houdt. Voor de zekerheid vraag je ook meteen hoe laat hij eigenlijk thuis komt? Als er geen reactie komt wordt de angst groter; "zou hij soms al iemand tegen zijn gekomen"? Vanaf dat moment worden dingen een beetje anders. Je gaat zijn liefde en aandacht als het ware "claimen". Hij is tenslotte verantwoordelijk voor hoe goed jij je voelde al die tijd. Wat eerst een spontaan avondje samen was, wordt nu een verplichte woensdagavond. Heel langzaam verdwijnt het verliefde gevoel en wordt het een samenzijn vanuit gewoonte en moeten.
In bovenstaand voorbeeld lees je hoe we als mensen de eigenschap hebben om externe situaties verantwoordelijk te maken voor hoe goed we ons voelen. Als een persoon, een jurk of een auto ons een heel goed gevoel geeft, dan doen we er vervolgens alles aan om dat vast te houden. Als er een kras op onze auto komt voelen we dat alsof er een deel van onszelf bekrast wordt. Als de jurk krimpt in de was, krimpen we zelf een beetje mee.
Daarom doen we er alles aan om te voorkomen dat dit kan gebeuren. We gaan het goede gevoel als het ware claimen. We gaan (vaak onbewust) proberen of we de persoon in kwestie kunnen forceren om ons dit goede gevoel te blijven geven. Helaas heeft diegene dat (onbewust ook) meteen door en direct komt er een einde aan het spontane gedrag. Het claimen krijgt daardoor juist het tegenovergestelde effect en het verliefde gevoel verdwijnt als sneeuw voor de zon.
Ja, zal je zeggen,dat is allemaal leuk en aardig. Maar wat moet je dan doen? Je wilt die goede gevoelens toch ook niet kwijt? De oplossing is in theorie heel simpel. Pak eens een muntje op en knijp het stevig vast terwijl je vingers naar de vloer wijzen. Voel je hoe verkrampt dit voelt?Draai nu je hand eens om en open je vingers. Merk je dat het muntje nu helemaal uit zichzelf blijft liggen?
De truc is dus om ervoor te zorgen dat je het leven zo natuurlijk mogelijk laat verlopen. Als een kras op je auto komt, dan kan je daar niks aan doen. Dit is iets wat kan gebeuren. Als je partner uiteindelijk besluit niet met jou verder te willen, dan hoort dat bij het leven. Maar als je hem de ruimte geeft heb je juist veel meer kans dat hij zijn leven met je wil delen. Hoe minder je druk maakt over dat soort dingen, hoe minder kans dat zulke dingen gebeuren. Hoe meer je dingen laat zijn zoals ze zijn en laat gaan zoals ze gaan, hoe meer je het leven de kans geeft om zich op een wonderlijke en spontane manier aan je te ontvouwen. Wie weet wat voor moois er op je pad komt…