Als een baby huilde gaf je hem wat jenever, knuffelen werd afgeraden en wie niet horen wilde, moest maar voelen. Tachtig jaar geleden bekommerde niemand zich om de tere kinderziel en ging het nogal wreed toe in de opvoeding
Frisse lucht was heilig. Alleen bij storm en heftige regen mocht je baby een dagje binnenblijven, maar goede moeders zetten hun kind uren in de buitenlucht. Ook als het veertig graden was of verschrikkelijk vroor. Had je geen tuin of balkon, dan stopte je je kind in een kooi en hing die buiten het raam.
Knuffelen was nergens voor nodig. Je mocht baby’s aanraken als je ze waste, verschoonde en voedde maar daarna wat het de bedoeling dat je ze weer in hun ledikantje legde en er niet meer naar omkeek.
Ook verboden: je kind koosnaampjes geven. Daar werden het maar verwende prinsjes en prinsesjes van of nog erger: een communist. Aan die malligheid deden goede, verantwoorde ouders niet mee.
Wie niet wil luisteren, moest maar voelen. Kroop je baby van negen maanden naar de loeiendhete kachel, dan zei je duidelijk dat het niet mocht en als hij je verbod negeerde en zijn handjes brandde was dat eigen schuld dikke bult.
Had je kind de pech dat het linkshandig was, dan werd er hardhandig opgetreden. Er kwam desnoods lichamelijk geweld aan te pas. Op je linkerduim sabbelen, links schrijven en tekenen, het werd afgestraft door het stoute linkerhandje op de rug te binden.
Baby’s moesten zo snel mogelijk zindelijk worden. Er waren moeder die meteen na de geboorte met potjestraining begonnen. Als je die arme wurmen op tijd boven de po hing, leerden ze het vanzelf.
Een drop jenever in de fles en je kind sliep de hele lacht door. En als de tandjes doorkwamen, wreef je wat alcohol op de pijnlijke plek. Succes gegarandeerd.
Babyvoedsel bestond niet. Als je kind niet meer genoeg had aan melk at het gewoon met de pot mee. Inclusief spek. Word je groot en sterk van.
Op school hielden strenge meesters en juffen stevig de wind eronder. De meeste tijd ging op aan lezen, schrijven en rekenen en het uit het hoofd leren van rijtjes en feiten.
Was je stout in de klas, dan moest je je handjes ophouden zodat de juf of meester er met een rietje een stevige klap op kon geven.