Muziek wordt enerzijds geassocieerd met emotie, en dat met een opvallende vanzelfsprekendheid. Anderzijds is het muzikale compositieproces onverbrekelijk verbonden met het rationele.
Aan de hand van de semiotiek van C.S. Peirce worden het emotionele en het rationele in een omvattend referentiekader geplaatst. Daarbij worden zowel de componist als de uitvoerder en de luisteraar in het proces betrokken. Ook de zeggingskracht van muziek (retoriek) zal ter sprake komen.
Deze materie wordt uitvoerig geïllustreerd met luistervoorbeelden van o.a. Bach, Mozart, Beethoven, Schumann, Mahler, maar ook Jarrett, Newman en Brel.