Enerzijds is het rendement op de vervaldatum negatief. De obligatiehouder betaalt de Duitse staat dus eigenlijk om geld aan hem te lenen. Anderzijds loopt hij het risico potentieel aanzienlijke kapitaalverliezen te lijden in geval van een rentestijging tijdens de looptijd van de obligatie. Bovendien lijkt de beschermende rol die in het verleden aan het aanhouden van obligaties van beleggingskwaliteit werd toegekend, grotendeels uitgespeeld, gezien het beperkte opwaartse potentieel van deze obligaties.
Beleggers die zich dynamischer opstellen en beleggen in hoogwaardige bedrijfsobligaties zullen het moeten doen met zeer lage risicopremies – spreads – en een zeer beperkt rendement. Het kan dan verleidelijk zijn om over te stappen naar high-yield-obligaties om zo een hoger rendement te kunnen behalen, maar ook in dat segment zijn de spreads erg krap. Bovendien lopen beleggers dan ook het risico op aanzienlijke permanente kapitaalverliezen in geval van wanbetaling en gebeurtenissen met nadelige gevolgen, die in een ongunstige conjunctuur logischerwijs vaker voorkomen.