Linda ... op zondag 02 juli 2017 08:36
Ik ben 42 jaar heb behoorlijk wat meegemaakt (beide ouders jong verloren, een neefje met downsyndroom dat zijn weerslag heeft op het hele gezin, mij dochter van 11 die een zwaar ongeluk heeft gehad maar nu gelukkig weer goed hersteld). Telkens als ik een klap denk verwerkt te hebben volgt de volgende. Mijn man is een wetenschappelijk ingesteld persoon en hoeft niet alles te doorvoelen. Ik daarentegen ben jaren kwijt met het plaatsen van emoties, gevoelens, spanningen in mijn lijf e.d. Dat is soms heel lastig. Ik kan met hem niet sparren over mijn gevoelens maar ik kan ook niet naar mijn veilige thuis om dat te doen. Ik probeer alles zelf maar een plekje te geven. Ik heb wel ook een jaar psychotherapie gehad, mindfulness gedaan, zen meditatie, alles om maar tot rust te komen. En ik dacht er een heel eind te zijn totdat ik dit jaar ontdekte dat ik een kaakklem heb. Spanning is dus niet weg maar uit zich nu onbewust in de nachten met pijn in mijn hoofd, nek en kaken en oren tot gevolg en verkramping van mijn lijf. Ik besef me heel goed dat ik HSP ben maar in mijn omgeving is er bijna niemand die dat begrijpt. Zeker mijn man niet. Toen ik laatst over een coachingsstudie begon was zijn reactie: kun je niet beter een cursus voor jezelf zoeken want ik vind je niet erg stabiel om zon studie te volgen. Dat kun je niet aan. BAM! kiel?lap in mijn gezicht, die kwam aan. Ben ik labiel?? Ik ben gaan zoeken naar HSP termen en herken mezelf volledig in alles. De overgevoeligheid voor muziek, spanning, situaties, herrie. Het overdreven kunnen reageren op afscheid nemen, het diepe verdriet dat ik had toen mijn koor waar ik al mijn emoties kwijt kon uit elkaar viel en ik stopte met zingen. Maar ook de zoektocht naar hoe kan ik me dan wel uiten, waar voel ik me thuis, welk werk past bij mij en waar krijg ik niet teveel prikkels zodat ik het ook nog leuk vindt om te doen.....pff ik vind het een hele zoektocht en besef dat mijn HSP ook positieve kanten heeft die ik zeker wil gaan benutten. De vraag is nu alleen nog, waar begin ik en hoe ga ik ervoor zorgen dat ik de stap durf te zetten.....
Ineke Snelleman op maandag 03 juli 2017 06:55
Het begint met het herkennen van je eigenschap en er veel over te weten te komen. Daar ben je al mee bezig. Voor een HSPer is het belangrijk om goed te leren luisteren naar wat je nu echt zelf wil, dan is het pijnlijk als je heel goed bedoelde raadgevingen krijgt die niet bij je passen. Tijdens een coachingsstudie leer je ook heel veel over jezelf, misschien dat je dat je man aan kan geven.