Hou je van oesters? – ViolinAmore
Ik was 26 en wist dat oesters bestonden, de smaak ervan op een manier werd omschreven wat me niets zei en natuurlijk dat andere, wat oesters schijnen op te roepen.
"Ik heb geen idee. Ik heb ze nog nooit gegeten."
"Dan gaan we ze zeker eten. Mag ik je je eerste oester aanbieden?" vroeg hij.
We hadden zojuist een repetitie gehad in het Concertgebouw Amsterdam. Na zo'n repetitie, ook wel klankrepetitie/soundcheck genoemd, is er ruimte om iets aan je herstel, met of zonder voeding, te doen.
Ik was een groentje. Net afgestudeerd en nu spelend in een beroepsorkest. Alles was nieuw voor me, het hele muziekleven stond op het punt om los te barsten voor me. Mijn contract was getekend en dat vaste maandsalaris begon te stromen.
Het Concertgebouw had zijn verbouwing van de jaren "80 achter de rug maar het haring/oesterkraampje stond nog voor de deur, op de stoep, achter de tramhalte.
"Er komt nog een vriend van me. We gaan eerst even wat oesters eten en daarna lekker eten. Ga je mee?"
Natuurlijk ging ik mee! Mijn eerste oester en vooral hoe ik deze moest eten, ging een feit worden.
Als kind had mijn vader eens enkele oesters gekocht voor de oudejaarsavond. Ik was nog erg jong en het grote geheel ging langs me heen maar er was een oester voor ons allemaal. Met hoeveel we aanwezig waren weet ik niet meer precies. Ik weet dat mijn oudere zus er in ieder geval ook was en hoe haar ervaring met die oester was.
Misschien was het niet de meest kwalitatief beste oester maar mijn ervaring met het beest was een rare .
Mijn vader vertelde wat de bedoeling was van hoe het geheel uiteindelijk je mond moest binnenglijden. Het hele ritueel met bijbehorende uitleg sprak me wel aan.
"Moest je er dan op bijten of moest je het in één keer doorslikken" was mijn vraag.
Een geheel bevredigend antwoord daarop kreeg ik niet. Ik heb het maar doorgeslikt. Het zou wel goed zijn want mijn vader zei toch dat het zo moest?
Mijn zus mekkerde aan alle kanten. Ze vond het vies. Had er op gekauwd maar dat had weinig effect waardoor ze niet goed wist wat ze moest doen met dat "ding" in haar mond.
"Slik het nou gewoon door", zei mijn vader.
"Je moet niet op alles willen kauwen," was zijn toevoeging nog. Ik zal het nooit vergeten!
Ik heb ze heel lang niet gegeten daarna. Niet om wat mijn zusters reactie was en ook niet om wat mijn vader zei maar de sensatie van dat wat raar smakende geheel in mijn mond, daar kon ik niet zoveel mee. Het riep in ieder geval niet op tot een snelle herhaling van deze ervaring.
"Kijk, ik zal het even voordoen. Wat citroen over uitknijpen, dan een klein beetje peper erover uitstrooien en dan, aan je lippen zetten en in 1 keer je mond in en…..doorslikken," zei hij.
Ook nu vroeg ik of je er dan niet op moest bijten, zo'n 20 jaar later. Ook nu kreeg ik daar een antwoord op waar ik niet veel mee kon.
"Ja, je kon er op bijten maar je kon hem ook even in je mond laten rond gaan en daarna doorslikken."
Ik vond het best een beetje eng idee. Met de reactie van mijn zus voor mijn ogen, en ik wilde natuurlijk niet afgaan.
Ok. beetje citroen erover, beetje peper en schrap zetten. Dit was het moment.
Ik werd in de gaten gehouden door 2 paar ogen want de vriend was ondertussen gearriveerd en medegetuige van dit "groene" meisje die haar eerste oester zou gaan nuttigen in het geschoolde gezelschap van deze doorgewinterde musici met vette glimlach op hun gezicht.
Twee dingen hadden zich van me meester gemaakt. Ik wilde die oester proeven en daar een "juiste" smaaksensatie bij krijgen en ik wilde me niet laten kennen voor deze twee kerels.
Aan de lippen, mond open en achterover met dat ding. Beetje slurpen erbij want zo soepel gleed hij niet van zijn schaaltje af. Hij zat in mijn mond!
O, god, wat nu?
……hee, best een lekkere smaak. Ik bijt er niet op, ik slik hem gewoon door. En weg was hij.
Kennelijk was mijn concentratie een genot voor de twee mannen want ze waren één en al oog voor mijn beleving. Ik kreeg dan ook een goedkeurend gejuich toen ik "het ding" had doorgeslikt.
Tja, of ik hem nou echt lekker vond weet ik niet meer maar het applaus na afloop heeft er wel voor gezorgd dat ik meer oesters ben gaan eten.
Een oester is een delicatesse voor me. Hij kan tegenvallen maar ook ontzettend lekker zijn.
Vanavond ging ik uit eten en er stonden oesters op de kaart. Mijn hele ontmoeting met de oester ging in een "split second" aan me voorbij en ik besloot om er 4 te bestellen. Gewoon, voor de lekker.
Wow, wat waren ze lekker. Een beetje citroen erop en er was nog wat wijnazijn met een sjalotje erin wat je er ook over kon doen bij. Twee oesters heb ik de 'full monty" gegeven de overigen kregen alleen wat citroen erop.
Ze lagen al los in de schelp. Ik zette de schelp aan mijn mond en hij gleed naar binnen. Eerst liet ik de ziltige smaak met toegevoegde, frisse citroen wat in mijn mond rond glijden. Daarna beet ik erop. Hij was mals en vermaalde door mijn kiezen op een prettige manier. Gedurende dit proces ging de smaak rond in mond waarna ik hem doorslikte.