Rijtesten: Toyota Urban Cruiser
Autonieuws › Overzicht per merk › Toyota › Rijtesten: Toyota Urban Cruiser
Urban Cruiser getest
Stappen we in, dan verdwijnt onze glimlach helaas al snel. Toyota heeft enige creativiteit gepoogd door te voeren door de bedieningselementen van de climate control in drie ronde uitstulpingen te verpakken. In de praktijk blijkt dat dit geen handige zet was. Vaak stoot je er met je rechterknie tegenaan en ook tijdens het rijden rust je rechterbeen al snel op één van de bollingen. Maar dat is niet het voornaamste. De materiaalkeuze valt in zijn algemeenheid op. Het gehele interieur wordt 'gesierd' door hard plastic. Zelfs bovenop het dashboard geen zacht aanvoelend materiaal. Jammer.
De Toyota Urban Cruiser is zoals in het begin aangehaald een auto van tegenstrijdigheden. Het is een auto waar je zomaar verliefd op kunt worden. En dat is bij een Toyota niet vaak het geval. Het interieur daarentegen is voorzien van veel hard plastic en oogt bijna inspiratieloos. Op ruimtegebied blinkt de Urban Cruiser uit. Zowel qua zit- en bagageruimte, maar ook qua flexibiliteit is het interieur dik in orde. De zitpositie kan echter beter. Het stuurwiel en de stoel lijken niet op elkaar afgestemd en de stoelen bieden beperkte steun. De motor lijkt met 100 pk onderbemeten, maar voldoet prima voor dagelijks woon-/werkverkeer. Slechts op de snelweg kom je vermogen tekort om lekker vlot op te schieten. Zetten we alles tegen elkaar weg dan moeten we concluderen dat bij de Urban Cruiser z'n prijs-/kwaliteitsverhouding enigszins zoek is. Hij ziet er weliswaar opvallend leuk uit, is comfortabel, ruim en zuinig. Maar gezien de matige interieurmaterialen en het segment ten opzichte van de prijs moet de Urban Cruiser hard vechten voor de koper.