Zuid-Soedan: "In het kamp van Djoeba krijgen duizenden families geen hulp" | Handicap International BE
Zuid-Soedan: "In het kamp van Djoeba krijgen duizenden families geen hulp"
Céline Lefebvre is verantwoordelijke voor de noodhulpactie van Handicap International in Zuid-Soedan en heeft deze week een kamp bezocht aan de rand van de hoofdstad Djoeba. Duizenden families verdringen er elkaar en hebben er amper toegang tot basisvoorzieningen.
"Hetgeen me het meest heeft getroffen in dit kamp van Djoeba, dat 18.000 mensen telt, is de houding van deze opeengepakte families, het plaatsgebrek, de vrouwen, kinderen en mannen die bovenop elkaar wonen en die de gevechten ontvluchten zonder echt te weten waarnaartoe", getuigt Céline Lefebvre, missieverantwoordelijke van Handicap International in Zuid-Soedan. "Je ziet er families van 6 tot 7 mensen die amper 6 m² ruimte hebben en die in tenten slapen, vaak zelfs op de grond."
"Dat ze in een kamp leven, geeft hen helaas niet de veiligheid die ze dachten te vinden, aangezien het geweld tussen de conflicterende partijen tot in dit kamp is doorgedrongen. Het gebrek aan ruimte en voorzieningen in het kamp (onvoldoende verlichting) is eveneens een factor die bijdraagt tot een onveilige omgeving, voornamelijk voor de vrouwen. Omdat het kamp een groot aantal vluchtelingen telt en de crisis onverwachts heeft toegeslagen, worden basisbehoeftes (zorg, voedsel en water) niet altijd ingelost. Er werden waterputten gegraven en sanitaire voorzieningen gebouwd en een andere organisatie verdeelt voedingstabletten ... Maar er is nog veel werk aan de winkel. De ziekenhuizen hebben moeite om plaatsen vrij te maken voor de gekwetsten, omdat ze de mensen die werden verzorgd niet naar de kampen kunnen terugsturen door een gebrek aan opvolging." Door de schaarste aan basisvoorzieningen en de uitbarstingen van geweld in dit land, dat in juli 2011 onafhankelijk werd, worden de meest kwetsbare mensen nog kwetsbaarder. Het gaat dan voornamelijk om mensen met een handicap, zwangere vrouwen, gewonden, oudere mensen enzovoort. Handicap International maakt zich ernstige zorgen over deze situatie.
"Toen we aankwamen, hebben we de vluchtelingen onmiddellijk geholpen en onderzocht waar de nood het hoogst was", legt Céline uit. "Met de steun van ons nationale personeel (Handicap International is sinds 2006 actief in Zuid-Soedan) bereiden we onze acties voor om ze echt af te stemmen op de noden van de meest kwetsbare mensen."
Handicap International moet haar ervaring in crisissituaties gebruiken en de meest kwetsbare mensen identificeren en begeleiden, zodat ze humanitaire hulp kunnen krijgen. In sommige gevallen dient ze mensen met een handicap door te verwijzen naar een zorgcentrum of te begeleiden naar een voedselbedeling. Tegelijkertijd zou de organisatie revalidatiezorg moeten bieden aan de gekwetsten, om ervoor te zorgen dat ze sneller herstellen en om blijvende handicaps te voorkomen.
Deze acties zouden georganiseerd moeten worden rond Djoeba, waar veel vluchtelingen zijn, maar eveneens in Awerial en in Bor, een meer noordelijke stad, waar je op dit moment niet heen kunt omwille van de instabiliteit in het gebied.
Zuid-Soedan kent grote structurele problemen, zoals een gebrekkige toegang tot basisvoorzieningen, voedselonzekerheid en door mijnen en explosieve oorlogsresten vervuilde gebieden. Ook de lichte wapens die in omloop zijn brengen de bevolking voortdurend in gevaar. Bovendien keerden 100.000 vluchtelingen sinds de oprichting van het land terug naar hun gebied en hebben ze hulp nodig. De staat Central Equatoria ligt het meest bezaaid met mijnen en telt de meeste vluchtelingen en slachtoffers van mijnen en explosieve oorlogsresten.