“Onze Eiskreem-producten zijn altijd heerlijk vers en handgemaakt met alleen de beste seizoens- en streekgebonden ingrediënten van lokale producenten. Die lijn trekken we door in de milkshakebar met milkshakes op basis van vers gedraaide vanille en puur vers fruit. Ook denken we aan mensen met lactose-intolerantie door bijvoorbeeld ijssoorten te creëren op basis van soja- of amandelmelk. Daarnaast willen we Mechels talent erbij betrekken en aanspreken om hun creaties in de aubette te tonen”, vertelt het uitbaterskoppel. Met een knipoog naar Mechelen Kinderstad zullen zij o.a. een originele ‘Rommy-milkshake’ (vanille + blauwe bessen) presenteren. De opening van de Eiskreem-milkshakebar in hartje Mechelen is voorzien begin juni. De periode voor de uitbating van de milkshakebar loopt tot eind september, waarna dan de aubette zal worden ingevuld door Mechelen Kinderstad.
Op de foto: Schepen Katleen Den Roover (midden) met Bart Lenaerts en Jolijn Gyssels die de aubette bij de ingang van de Kruidtuin aan de Bruul gaan uitbaten.	

Het Internationaal Strafhof heeft geen antwoord op de ten hemel schreiende wantoestanden in de wereld. Het hof wordt nu eenmaal niet bevolkt door mensen die weten te inspireren.
Bij het lezen van het stuk van Hanneke Chin-A-Fo en Michel Kerres, ‘Het Strafhof, echt niet de schrik van despoten’ in de NRC, moest ik onwillekeurig denken aan Marleen Stikker die vorig jaar in het tv-programma Zomergasten sprak van ‘werkelijkheidsdenkers’ en ‘mogelijkheidsdenkers’.
Voor mij staat de categorie werkelijkheidsdenkers model voor de huidige neoliberale orde en de daarvan afgeleide rechtsorde. Vandaar dat werkelijkheids- of no-nonsense denkers een broertje dood hebben aan veranderingen die hun leidende maatschappelijke (machts-)positie en de daaraan klevende emolumenten in gevaar brengen.
Door de angst daarvoor ondergraven zij echter ongemerkt hun leidende maatschappelijke positie, ofwel graven zij langzaam maar zeker hun eigen graf. De niet te sturen evolutionaire werkelijkheid kenmerkt zich immers door constante autonome veranderingen!
Wat dat betreft zie ik een gouden toekomst weggelegd voor mogelijkheidsdenkers. De creatievelingen die zich onbevreesd laten meedrijven met de niet te stuiten veranderingen die in de evolutie zitten ingebakken. Onophoudelijk brengen die onvoorziene mogelijkheden aan het licht, waarvan mogelijkheidsdenkers dankbaar gebruik maken bij hun streven naar een alomvattende rechtvaardige (samenlevings-)orde, waar onze tijd van mondialisering naar hunkert.