MC BlOG: minisize me - Skinnyminds Blog
MC BlOG: minisize me
Journaliste Niki Rap (44) is dol op saucijzenbroodjes en haat diëten. Tweeënhalf jaar geleden ontdekte ze Het Geheim en viel 23 kilo af. Ze blogt regelmatig over afvallen, en vooral nooit afzien.
Nieuw: het McDonald's dieet
Niki: Heerlijk nieuws zag ik tussen alle ongezellige januari-(over)gewichts-berichten: de Amerikaanse biologieleraar John Cisna leefde negentig dagen lang op een McDonald's menu en viel 17 kilo af. En z'n cholesterolgehalte ging ook nog een paar punten omlaag. Nee, hij nam niet alleen maar salades en water. Hij ontbeet, lunchte en dineerde bij de Mac en bestelde ook cheeseburgers en Sundae' ice creams. Huh? Hoe zit dat dan met die Supersize me-documentaire waarin Morgan Spurlock meer dan 11 kilo aankwam na een maandje Maccen? Is dit een geniale truc van een of andere McDonald's bobo die aan wil tonen dat fastfood en fatburnen prima samengaan?
Het lijkt er niet op. John pakte 't alleen anders aan dan Supersize-Morgan. Waar die zich onbeperkt liet vollopen met cola en zelfs doorvrat en dronk als-ie moest kotsen, skipte John de frisdrank en zorgde hij dat hij nooit over de 2000 kcal per dag heenging. En hij zette er na elke maaltijd flink de pas in. Hmmm. Nooit gedacht dat ik overeenkomsten met een biologieleraar zou hebben, maar in dit geval moet ik toegeven dat mijn benadering erg op die van hem lijkt: ik snack wat ik wil en scoor met regelmaat een patatje of softijs, ga voor cola light in plaats van regular, en fiets en fitness er alweer een tijd op los. Net als meester John ben ik op die manier heel veel kilo's kwijtgeraakt.
Naar de biologische snacksalon
Toch ben ik niet helemaal ver-Johnd. Ik vind Mc Donald's namelijk nogal goor. De broodjes lijken sponzen, het vlees is vaak uitgedroogd en de bekers ernstig koude cola light smaken naar water dankzij de berg crushed ice. Er is één reden waarom ik heel af en toe nog door de McDrive rijd: de Franse frietjes – veel te zout, maar daardoor des te lekkerder. Bij acute snackbehoefte ga ik toch stukken liever naar de biologische snacksalon – ja zo heet-ie echt! – bij mij om de hoek. Voor een sappige scharrelburger met langzaam gekarameliseerde uitjes, op een kaiserbroodje dat net uit de oven komt. Niet met één treurig slablaadje, maar met een berg verse rucola. En mayo van het huis. I'm lovin' it!