In de tweede helft van de jaren tachtig zet Abrecht zich nog in voor een studieproject over oecumenische sociale ethiek. Hij schrijft hierover in 1987 en 1988 aan De Lange. Hij is op zoek naar een nieuwe consensus, vergelijkbaar met het idee van de verantwoordelijke maatschappij. In een latere brief (26 november 1990) schrijft hij: ‘For me, JPIC was ecumenically doomed because it was so much a work of the like-minded. So most of all I criticize them for the failure to observe a fundamental ecumenical principle’, namelijk dat de tegenstanders binnen de discussie worden gehaald. In de jaren negentig brengt hij zelf een groep oecumenische denkers bij elkaar voor reflectie over de oecumenische sociale ethiek, die na verloop van tijd ook met de Wereldraad in discussie gaat.175 De Lange was hier niet bij betrokken.