U moet me nog een keer, nog maar één keer vergeven. La Revue contemporaine heeft me voor nog vijf dagen aangenomen en het artikel Gautier is nog maar halverwege.
Ik kan er dus pas dinsdag weer mee verder, en de hele dinsdag is voldoende om het af te maken. Er ligt nog die Caricaturisme bij de drukker, en het is het leukste gedeelte.
Ik verzeker u dat ik me heel erg schaam, maar ik hoop dat het artikel goed genoeg is zodat u en Théophile me zoveel slordigheid zullen vergeven.