We zitten met z'n vieren in de auto, Tally aan het stuur, kids achterin...als Julian ineens zegt: " Mamma...waarom loopt er eigenlijk een spin over jouw trui?"....iedereen die mij een beetje kent, kan zich voorstellen dat ik hoopte op een hele goede grap...spinnen zijn zo'n beetje het enige waar ik ECHT bang voor ben, maar NEEEE....er liep echt een spin over mijn trui richting mijn schouder, een spin die naar mijn mening niet meer onder de categorie insecten valt, maar eerder als roofdier betiteld zou moeten worden....
Ik zou willen dat ik nu kon schrijven dat ik als heldhaftige moeder op een hele rustige en verantwoorde wijze heb gereageerd, dat ik de spin koelbloedig heb gepakt en buiten de auto gezet....tja...
De waarheid is dat ik in wilde paniek om me heen begon te slaan en te schreeuwen, en door mijn ongecontroleerde actie, ik de spin linea recta in de schoot van Tally heb gezwaaid, die nog aan het rijden was. En hoewel hij een stuk dapperder is dan ik, als het op spinnen aankomt, deze was zo groot dat ook hij het Spaans benauwd kreeg en als een wilde man om zich heen begon te trappen...."skrwatsch.." klonk het...(tenminste dat gok ik, aangezien we niets konden horen door mijn geschreeuw....).
Even later staan we stil langs de kant van de weg, en spring ik alsnog in een vertraagde reactie uit de auto om toch nog even gevoelsmatig mijn hele lijf te controleren op ongenode roofdieren...