Roxette stopt: 'Ik koester vooral de herinneringen' | Show | AD.nl
ColumnHet Zweedse popduo Roxette stopt per direct als live-band. AD-muziekjournalist Stefan Raatgever heeft al jaren een zwak voor het tweetal en blijft ontredderd achter.
Stefan Raatgever 18-04-16, 17:39 Laatste update: 23:29
Marie Fredriksson in 2000. © bruno
Ik ben vooral trots en dankbaar dat ik na mijn ziekte Roxette nog enkele keren rond de wereld heb mogen brengen
Soms deden ze pijn aan je ogen, de optredens die Roxette de laatste jaren gaf als onderdeel van de comeback-tournees van Marie Fredriksson als zangeres.
De peroxideblonde grootmeesteres van de powerballad keerde in 2009 terug op het podium nadat een hersentumor haar in 2002 bijna fataal werd. Ze werd overal als een heldin ontvangen, maar haar optredens bevatten nog slechts flarden van haar orkaankrachtige uithalen uit Roxette's gloriedagen.
Maandag maakte het duo bekend op te houden als live-band. De aangekondigde zomertournee, die op 10 juli Bospop in Weert zou aandoen, gaat niet door. Het afscheidsoptreden is al gegeven. Tweeënhalve maand geleden in Kaapstad.
,,Op doktersadvies moet Fredriksson stoppen met toeren'', meldt het persbericht. Meer details geeft de band niet. De twee, die altijd stonden voor een zonnige blik op het bestaan, richten zich liever op het bedanken voor de steun tijdens de 30 jaar dat de groep al bestaat. Fredriksson schrijft: ,,Ik ben vooral trots en dankbaar dat ik na mijn ziekte Roxette nog enkele keren rond de wereld heb mogen brengen.''
Per Gessle. © bruno
Per en Marie serveerden liedjes in de stijl van ABBA: melodieus en meteen mee te zingen
Wie de band de laatste jaren volgde, bezag die optredens - vorig jaar trad Roxette nog op in de Heineken Music Hall - echter als een kroniek van een aangekondigd afscheid. Fredriksson had de kanker het hoofd geboden, de gevolgen van de slag bleven zichtbaar. De operatie aan de hersentumor had haar gezichtsvermogen tot minder dan de helft gereduceerd en een geraakte zenuwbaan tastte de stabiliteit in haar been aan.
Na een pijnlijke valpartij tijdens een concert in Rusland (2015) zong Marie (57) haar favoriete songs als Listen to Your Heart, It Must Have Been Love en Fading Like a Flower vanaf een kruk.
Per Gessle, net als Fredriksson niet bang voor een beetje haarverf, is eveneens 57, maar nog topfit. Hij stuiterde om zijn duetpartner heen, maar de herinneringen aan de oude tijden - toen Fredriksson het podiumgezicht van de groep was - bleven schijnen.
Ooit viel ik als nietsvermoedende puber voor het catchy niets-aan-de-handliedje How Do You Do! en volgde de twee daarna op de voet. Per en Marie serveerden liedjes in de stijl van ABBA: melodieus, meteen mee te zingen en met teksten die er slechts voor bedoeld leken het wachten tot het volgende refrein te overbruggen.
Niet voor niets voerden de twee de ondertitel Don't Bore Us - Get to the Chorus van een hitverzamelaar uit 1995 in als officieus motto. Dat mantra geldt nog steeds, zo constateerde ik, toen afgelopen week de single It Just Happens verscheen. De ballad kent meer refrein dan couplet en bleef na twee draaibeurten al ouderwets in mijn hoofd echo'en.
De mededeling dat die song nooit live te horen zal zijn bewerkstelligt hetzelfde effect. Het laatste optreden dat ik van de band zag, was in de imposante O2 Arena in Londen, vorige zomer. Gelukkig: Marie had een goede dag. Worstelde ze een maand eerder in Amsterdam nog vrij opzichtig met haar vocalen, in de O2 won ze op de golven van het gejuich van de tribunes aan vertrouwen.
Ze zong een fraaie versie van het door haar zelf geschreven Watercoulors in the Rain. Niet meer galmend zoals vroeger, maar ingetogen en sober en op die manier ook ontroerend. Natuurlijk: ik had 10 juli al genoteerd voor een bezoek aan Weert, waar Roxette tussen generatiegenoten als Santana, Nena en Seal zou optreden.
Maar het is goed zo. Ik wacht - zonder al te hoge verwachtingen - op het album Good Karma van 3 juni, maar koester vooral de herinneringen.