Review : Titan Souls (PC, PS4, PS Vita) - Geekster
You are at:Home»Games»Review : Titan Souls (PC, PS4, PS Vita)
Review : Titan Souls (PC, PS4, PS Vita)
By Jason Blomme on	 april 24, 2015 Games
Het is op het ludum dare 28, een jam event waar developers in 2 dagen een spel moeten brouwen, dat het idee van Titan Souls voor het eerst het licht zag. De opdracht van de wedstrijd was een eenvoudig concept: 'you only have one'. 2 jaren gingen voorbij voor ontwikkelaar Acid Nerve en wat toen een klein aangenaam spel was krijgt nu een volledige uitgave. Is het de moeite? Wel, het had nog even mogen rijpen…
Titan Souls is een die 'n' retry spel in indie formaat, maar het is vooral een kleine ode aan het meesterwerk Shadow of the Colossus. Het verhaal en de sfeer vertrekken van dezelfde basis, je speelt een naamloze jongen die in een desolate omgeving volstrekt zonder reden onschuldige titanen gaat moorden. Het klinkt droog, maar daar komt het eigenlijk wel op neer. Je weet heel weinig in het verhaal, maar dat maakt charme ervan. Eenzaamheid speelt er grote rol in het gevoel van onmacht tegen deze titanen. Je kan niet voort zonder ze te verslaan, maar het ontbreken van een echte reden doet je vragen stellen. Al deze gevoelens worden perfect overgebracht in deze Titan Souls. Helaas ontbreekt het verhaal een 'a-ha!' moment waar het allemaal duidelijk wordt. Het spel bevat hier en daar goed verstopte kleine boodschappen, maar het zijn maar flarden van een verhaal die absoluut geen vragen doen stellen en/of beantwoorden. Meer achtergrond lore en scenario hadden zeker gemogen om de sfeer en gameplay te ondersteunen.
Zonder een woord word je gelost in de wereld van Titan Souls, en veel verdere uitleg komt er niet
Want qua sfeer zit alles meer dan goed. De typische pixel art stijl geeft leven aan mooie ruime landschappen, die samen met een sussende en meeslepende soundtrack een echte atmosfeer scheppen. Bergen, ruïnes, wouden en vulkanen staan je op te wachten met elk hun lot aan titanen. Opnieuw is de invloed van Shadow of the Colossus meer dan duidelijk, maar het is op een zekere manier fijn om het gevoel opnieuw te ervaren in gepixeleerde 2D. De zones zijn groot en gevarieerd, maar ook de titanen werden met zorg ontwikkeld. Elk van de 19 bazen heeft zijn eigen stijl en muziek om elk gevecht uniek te maken en deze giganten een minimum aan identiteit te geven. Gameplay gaat ervoor zorgen dat je er geen enkele zal vergeten…
De sfeer die de omgevingen uitademen is nog een knipoog aan Shadow of the Colossus
Weet je nog het thema van de ludum dare? You only have one. Het gameplay idee is dus poepsimpel, maar efficiënt. Je hebt één pijl om de titanen op hun zwakke plek te raken en zo te winnen. Als je mist kan je de pijl terugroepen, maar je staat volledig stil en open op dat moment. Aan jou om de aanvallen van de titaan te leren ontwijken, om dan met de perfecte timing de riposte in te zetten en niet te missen. Natuurlijk kost de minste fout je meteen het leven, want daar heb je er ook maar eentje. Om te overleven kan je rollen en lopen, niets anders. Elke baas vergt een timing van jewelste en al snel is het duidelijk waar de 'souls' in Titan Souls vandaan komt. 'Onnoemelijk vaak sterven' staat alweer op het menu. De titanen zijn snel en meedogenloos en bij de eerste ontmoeting duurt het vaak maar 2 seconden voor je terug aan je checkpoint afgezet wordt. Het proces van leren blijft weliswaar zeer belonend doorheen het hele spel, nooit te moeilijk of buiten bereik van nieuwe gamers in het genre, al kan je klagen over de checkpoints die iets te ver van de bazen staan en wat frustreren. Het grote probleem echter is dat de hele mechaniek afwisseling ontbreekt. Buiten de bazen zijn er veel te weinig raadsels of andere spel fases om wat anders te doen dan op zoek te gaan naar je volgend slachtoffer. En ook al zijn al de bazen uniek, eens je ze gedaan hebt heb je alles gezien. Gameplay is briljant simpel, een beetje té eigenlijk.
Voor elke baas zijn eigen tactiek, maar eerst ga je een dozijn keer sterven om het te snappen
Want ja, het is en blijft die 'n' retry met al zijn nadelen. Sterven en haren uittrekken zal je doen, maar eens je weet hoe je de giga-assholes moet aanpakken is de uitdaging er volledig af. Reken een dikke 5 uur om het spel een eerste keer uit te spelen, maar een volgende trektocht kan je op 20 minuten afronden. Het 'nieuwe' is er af en spijtig genoeg vernieuwt de challenge zich amper op dat punt. Je speelt een hard mode vrij, waar je op zoek kan gaan naar het echte einde en de flarden verhaal waar ik over sprak. Hierna heb je letterlijk alles gedaan. De makers hadden hier wat extra moeite mogen doen, met mogelijks extra geheime bazen of nieuwe aanvalspatronen om de frisheid erin te houden. We kunnen alleen maar hopen dat alles verbeterd wordt in een hypothetisch vervolg, waar ik met veel plezier naar uit zou kijken.
Bite-size Die'n'retry
Titan souls is leuke tussendoor voor fans van die 'n' retry games en een mooie hulde aan de klassieker Shadow of the Colossus. Op artistiek vlak is het spel minstens even goed als zijn inspiratie, weliswaar in perfect beheerste 2D pixel art. Zijn simpele maar veeleisende gameplay zorgen voor onvergetelijke en bloedstollende gevechten tegen unieke titanen. Spijtig dat afwisseling ver te zoeken is en het plezier maar van korte duur is. Deze Titan Souls is wel een aanrader, maar wacht misschien tot het wat goedkoper staat.