Het Tourettevirus – MariOnline
On 19 juli 2017 19 juli 2017 door MariOnlineinTourette syndroom
Vol ongeloof staart ze me aan.
"Ik bedoel het metaforisch," zeg ik om mezelf te verduidelijken.
Ik moet stiekem even lachen; ik doelde op ons gesprek over Tourette, maar zij gaat helemaal op in wat er naast ons te zien is. Suze en ik, onze innerlijke werelden zijn zo verschillend. Soms zou ik willen dat ik wat meer was als zij. In het moment, genietend van de dingen om je heen. Of dat nou koffieschuim is of zwarte panties met witte sneakers, Suus observeert en neemt het tot zich. Dat is de tweede wijze les die ik van haar leer vandaag: meer in het hier en nu zijn, minder in mijn hoofd en – bepaalde mode-missers uitgezonderd – accepteren wat er is. Mijn gedachten razen soms als een sneltrein door mijn brein, maar als ik ze gewoon laat gaan, reizen ze vanzelf door naar het volgende station. Mijn tics kunnen me soms tot wanhoop drijven, maar hoe meer ik me ertegen verzet, hoe meer last ik ervan ondervind.
"Ah, tuurlijk meissie. Ik hou ook van jou!" Ze drukt haar boezem naar voren, mijn gezicht verdwijnt in haar weelderige D-cup. Als ik weer ga zitten, hebben de zwarte panties plaatsgenomen aan het tafeltje naast ons. We kijken elkaar aan en schieten in de lach. Vandaag is een dag in de bergen van Davos, geen vuiltje aan de lucht.