Kinderen voelen zich vaak ontzettend schuldig over misbruik, zegt Van de Ven. „Ze denken dat ze het hebben uitgelokt omdat ze zelf opgewonden werden of omdat ze hun belager geweldig vonden.” Volgens Bicanic is de documentaire voor slachtoffers van seksueel misbruik „heel herkenbaar in de dynamiek van de complexiteit van het misbruik. Je ziet ambivalente gevoelens, verwarring, dubbellevens, en het daarin verstrikt raken.”
Bij de Kindertelefoon zijn de dag na de uitzending 43 gesprekken gevoerd over misbruik, terwijl in de dagen voorafgaand aan de documentaire gemiddeld zo’n 25 gesprekken over dit onderwerp werden gevoerd. Bicanic, ook hoofd van het Centrum Seksueel Geweld (CSG) en behandelaar van misbruikslachtoffers onder de 25 jaar, heeft in de afgelopen week honderden berichten ontvangen van „voornamelijk veertigers” die zich herkenden in Leaving Neverland. Ook bij het CSG was een verdubbeling van het aantal telefoontjes (59 in plaats van de gebruikelijke 30) in het weekend na de documentaire.
„De documentaire heeft veel mensen gedwongen om na te denken over dit onderbelichte probleem”, zegt Bicanic. „Seksueel misbruik is een ongemakkelijke realiteit, vooral als je bedenkt dat er gedurende die avond dat we keken kinderen werden misbruikt in Nederland. Ongeveer vijftig procent van hen krijgt serieuze problemen.” De Nationaal Rapporteur Mensenhandel stelt in een rapport uit 2014 dat in Nederland jaarlijks zo’n 62.000 kinderen voor de eerste keer slachtoffer van seksueel geweld worden.
Volgens Van de Ven is naar schatting de helft van de mensen in psychiatrische instellingen het slachtoffer van misbruik geweest. „Als je jong bent, wordt je identiteit gevormd. Ook als het gaat om hechting. Je ontwikkelt een mal die je later blijft gebruiken. Je kunt bang zijn om te worden verlaten, bindingsangst gaan vertonen. Seksualiteit kan een eigen leven gaan leiden, losgezongen van liefde.”
Leaving Neverland heeft ook voor veel reacties van fans gezorgd, die niet geloven dat hun idool zoiets zou kunnen doen. En juristen van de erven Jackson laten van zich horen: zij benadrukken dat Jackson nooit is veroordeeld voor misbruik.
Bicanic ziet veel gelijkenis in de verhalen van de mannen en die van andere slachtoffers, hoewel ze ook benadrukt dat veel details of emoties in een verhaal weinig zegt over het waarheidsgehalte. Ze zoekt – ook in haar dagelijkse praktijk – nooit naar de waarheid. „Het gaat niet over de spin of de vlieg, maar over het web van machteloosheid, verraad en loyaliteit.”