Zijn schaar durfde ik met mijn gebrekkige knipvaardigheden niet ontwijden bij mijn poging. Ze was te scherp en mijn vrouw had al eens gezegd: ” Durf niet hé!” Ik liet het aanlokkelijke, warme verleden in de kast en stootte op een efficiënt product van deze tijd: een tondeuse! Het systeem dat de hoogte regelt bij deze bedreigende dingen werkte, de strijd was al half gewonnen. De badkamerdeur ging wat meer dicht en de tondeuse deed haar werk. Tot ik vaststelde dat eenmaal in een bepaalde hoek boven mijn hoofd mijn hand wat onzekerder werd. Wist ik veel, ik kon toch moeilijk alles zien ik heb geen ogen boven op mijn hoofd? Voor een dergelijke bagatel leggen wij het werk niet neer!
De pluk haar viel groter dan verwacht in de lavabo. Mijn drang naar zelfbehoud overwon en deed me de onverbiddelijke tondeuse terugleggen. Terug beneden: “Je hebt zeker je haar proberen te knippen? Ga eens kijken in de spiegel welke kap je hebt amai, schoon…” Vernietigend maar correct.
Gisteren om 16u10 belde mijn kapper: ik word zaterdag de dertiende bij hem verwacht als één van de eersten! Ik zal het moeten uitleggen! Hopelijk kan hij de zichtbare schade herstellen met zijn abracadabra schaar?