Soms moet je eens op de tanden kunnen bijten. Bij een hoge staat van vermoeidheid, heel af en toe, nog een level verder gaan kan helpen om weer een stap vooruit te gaan. Het probleem echter bij fietsen is echter dat het op training heel moeilijk is om nog een trainingsprikkel te geven als je moe bent. Daarvoor is een koersje dan ideaal, want je bent verplicht nog jezelf te pijnigen om te kunnen volgen.
Daarom, en omdat het super weer was, en omdat het verlof begint, en vanwege het late startuur, en omdat ik wist dat het een makkelijke koers was, trok ik als een zombie naar Oostkamp. De 2 zware finales in Deinze hadden serieuze sporen nagelaten, net zoals de 2 daagse in Izegem, die ook wel nog niet helemaal verteerd zal zijn.
Het duurde tot halfweg koers vooraleer ik er een beetje door kwam, maar toen was al 21 van de 66 man weg. Ik reed ook nog weg met een groep, tot ik een put pastte en lekreed.
Nu efkes bekomen en hopen dat ik tijdens mijn verlof traditioneel weer een beetje sterker kan worden.
Log in to post comments
Over mezelf
Volgens sommigen kan ik snel lopen voor een wielrenner, volgens anderen ben ik een taaie klant in het peloton voor een triatleet. Hoe ik zo...