Hiermee is de Life Garden anders dan het gebruikelijke groen! Normaal is het leven onderworpen aan de beperkingen van het groen. De mens zoekt natuur en ontmoetingsplaatsen in openbare tuinen, botanische tuinen en zoölogische tuinen. Men vindt er echter perfect gemaaid gras, aangeplante boomsoorten of gekooide dieren.
Het huidige Hortus Conclusus beleid wist de Zoo uit het stadsbeeld van Antwerpen. Net als andere dierentuinen die omgeven zijn door dichtbevolkt stedelijk gebied, kan ze niet meer uitbreiden. Voeg hier de veranderende ethiek aan toe met betrekking tot wilde dieren in gevangenschap. Het leidt allemaal tot het onvermijdelijke: heel binnenkort zal een stadsdierentuin zoals we die nu kennen niet langer bestaan. Wat als niet-inheemse dieren uiteindelijk de stadse dierentuin verlaten voor betere bestemmingen zoals reservaten voor wilde dieren? Dit gegeven is het uitgangspunt voor dit project.
In een eerste stap wordt de verandering gekatalyseerd. Stukje bij beetje opent de voormalige dierentuin zich naar de stad. Hekken worden verwijderd. De gebouwen aan de rand krijgen een communicerende functie. Deze buitenste laag genereert net zoveel winst als de hele vroegere dierentuin, omdat iedereen er graag werkt, op onderzoek gaat en van het verblijf geniet. De kern en de ondergrond van de dierentuin raken bevrijd van kunststof voorzieningen in het maaiveld. Betonnen paden verdwijnen geleidelijk door plantengroei. Nu nog verspreide droge sloten komen samen in een actief watersysteem. Plantleven neemt de bevrijde ruimte over en begint te bloeien. Permacultuur- en bosbouwprincipes versnellen dit proces en leggen de basis voor een gebalanceerd zelfvoorzienend ecosysteem.