Gefrituurde pizza met vijgen | Rozemarijn
Gefrituurde pizza met vijgen
8 november 2010	in Recepten 7 Reacties
Een vriend claimde ooit eens verse vijgen te hebben gegeten, die net zo zoet waren als gedroogde vijgen. Gedroogde vijgen zijn knetterend zoet en verse vijgen zijn licht zoet en fris van smaak. Waar dat mirakel had plaatsgevonden, kon hij zich niet meer herinneren. Ik hou het op een dwaling der natuur of narcotica (stonden er naast die fantastische vijgenboom wellicht ook niet-eetbare paddestoelen?). Nu ik het bestaan heb ontkend van verse vijgen die mierzoet zouden zijn, hoef ik mijzelf namelijk ook niet te kwellen met een queste waarbij elke vijg, die niet voldoet aan die imaginaire supervijg, te min is.
Dat euvel heb ik namelijk al eens meegemaakt met buffelmozzarella. In de Joodse wijk van Rome -il Ghetto- aten we een enorme bol dagverse mozzarella. Nachten erna werd ik nog steeds kwijlend wakker, zo lekker was het geweest. Sindsdien is elke buffelmozzarella die ik in Nederland koop, naar mijn smaak slechts matig. Nee zeg, dat laat ik mij met vijgen niet overkomen. De lichtzoete, frisse vijgen die ik ken zijn namelijk fantastisch.
Je kunt ze gehalveerd eten met wat goede olijfolie, oude balsamico en krullen parmigiano reggiano erover. Maar ook uit de oven met wat crème fraîche gemengd met vanillemerg erover zijn ze lekker.
Deze pizza's kun je eten als hoofdgerecht met een groene salade ernaast.
Voor 6 minipizza's
125 gr. biologische bloem (of bij de Italiaan 'farina typo 00')
5 gr. verse gist
Op de pizza:
1 bol mozzarella di buffala
Los de gist op in een klein beetje warm water in een kom. Zeef de bloem erboven, strooi daar een snuf zout op en kneed het deeg. Voeg naargelang meer vocht toe, maar zorg dat het deeg niet gaat plakken. Het moet een soepel deeg zijn.
Dek af met een vochtige, warme theedoek en een elastiek om de kom en laat de bol een half uur rusten op een warme plek, bijvoorbeeld buiten in de zon, in de vensterbank of in een oven die even warm is geweest.
Verwarm een klein laagje zonnebloemolie (genoeg dat de pizzabodems erin kunnen drijven) en rol het deeg uit tot 6 kleine pizza's van enkele millimeters dik. Leg de bodems met behulp van een schuimspaan één voor één in de hete olie en frituur ze aan beide kanten tot ze bruin zijn.
Beleg de nog warme bodems met een dikke plak mozzarella en de vijgen in kwarten. Draai de pepermolen er enkele malen boven. Leg de pizza's op een bakplaat en zet even onder de grill of in een loeihete oven, tot de mozzarella is gesmolten en de vijgen warm zijn geworden.
Besprenkel met een beetje olijfolie als ze uit de oven zijn.
gefrituurde pizza recept vijgen op pizza	2010-11-08
Vorige: Spruiten & stoofperen uit de oven met gorgonzola en walnoten
Volgende: 'kOok
8 november 2010 om 13:57
Ik vind vooral de niet-eetbare paddestoelen opmerking briljant :)
Maar wat een aparte manier van pizzadeeg bereiden!
8 november 2010 om 16:01
Ik weet in ieder geval wat je bedoelt met die mozarella… sinds een bezoekje aan Napels nooit nog zo'n lekkere bol gegeten.
8 november 2010 om 23:30
Is dit niet uitsluitend voor mensen met een zoete smaak? Gefrituurde pizza met vijgen, leuk bedacht.
9 november 2010 om 09:01
Niet echt, de mozzarella is fris en je kunt het pittig maken met de peper. Het deeg is ook niet zoet.
14 november 2010 om 23:10
Ik heb het er met die vriend recentelijk nog over gehad. Het was niet de zoetheid van de vijgen die zo aangenaam was, maar de intense smaak die juist zo op gedroogde vijgen leek zonder dat ze zoet waren, totaal niet zo gronderig als de Turkse of Israelische vijgen die naar hier geimporteerd worden. Het was in Umbrië nabij Citerna. En die Umbriërs zijn niet gek; die voeren die vijgen niet uit. Als je ervoor om wilt rijden, heb ik van hem het adres gekregen: http://www.poggiodivillafano.it/italiano/villafano.html
De naam van de gulle eigenares die enkele dagen achtereen vers geplukte vijgen kwam brengen, wist hij niet meer, maar hij wist zich nog wel te herinneren dat de poggio een erfgoed was dat al eeuwen in de familie was en dat de vijgenbomen ook op leeftijd waren.
15 november 2010 om 22:25
pfhahaha tè grappig…….als je er voor om wilt rijden bedoel ik dan hè ;)
3 augustus 2011 om 11:00
Groot succes bij onze pubers, die over het algemeen de smaak van buffelmozzarella te 'heftig' vinden.