ECLI:NL:RVS:2004:AR3765, voorheen LJN AR3765, Raad van State, 200403258/1
ECLI:NL:RVS:2004:AR3765
200403258/1
Bij besluit van 11 juni 2002 heeft de algemeen directeur van de Stichting Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (hierna: het CBR) aan appellant een verklaring van geschiktheid afgegeven voor het besturen van motorrijtuigen van de categorieën B, E bij B met de beperking "alleen tijdens privé-gebruik".
JWR 2005/16
200403258/1.
Bij besluit van 20 december 2002 heeft het CBR het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief, ingekomen bij de Raad van State op 20 april 2004, hoger beroep ingesteld. Bij brief van 4 mei 2004 heeft hij de gronden aangevuld.
Bij brief van 7 juni 2004 heeft het CBR van antwoord gediend.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 16 september 2004, waar appellant in persoon en het CBR, vertegenwoordigd door mr. A.M.W. Jol- de Vries, medewerker bij het CBR, zijn verschenen.
2.1. Aan de orde is het besluit tot afgifte van de verklaring van geschiktheid aan appellant voor het besturen van motorrijtuigen van de categorieën B, E bij B met de beperking "code 100 - alleen tijdens privé-gebruik".
Appellant heeft bezwaren tegen deze beperking niet alleen omdat hij van mening is dat hij aan de beroerte die hem is overkomen, geen nadelige gevolgen heeft overgehouden, doch ook omdat hij de toepasselijke regelingen om verschillende redenen onrechtvaardig vindt en meent dat deze inconsequent wordt toegepast.
2.2. De Afdeling stelt voorop dat de rechtbank van het juiste wettelijke kader en feitencomplex is uitgegaan, waarvoor naar de aangevallen uitspraak wordt verwezen.
2.3. Uit de aan het besluit ten grondslag gelegde medische rapportage blijkt dat appellant, die enkele uren per dag diensten verleent als privé-chauffeur voor diverse ministeries, op 6 november 2001 een CVA heeft doorgemaakt.
Gelet op het dwingend bepaalde in paragraaf 7.6.1 en paragraaf 7.6.2.2 van de Regeling, had het CBR geen andere mogelijkheid dan de verklaring van geschiktheid af te geven onder de beperking "alleen tijdens privé gebruik", zoals het heeft gedaan. Het voorschrift laat geen ruimte om in andere zin te beslissen. Anders dan appellant betoogt, volgt hieruit tevens dat het CBR niet was gehouden tot een verderstrekkende motivering ten aanzien van genoemde beperking. De rechtbank is terecht en op goede gronden tot hetzelfde oordeel gekomen.
2.4. De rechtbank heeft voorts terecht overwogen dat het CBR geen ruimte wordt geboden om zelfstandig invulling te geven aan de (toepassing) van de Regeling eisen geschiktheid 2000 (nadien gewijzigd) en dat het op de weg ligt van de regelgever en niet op de weg van het CBR, om eventuele inconsequenties die voortvloeien uit de toepassing van die regeling, zoals die naar de mening van appellant aanwijsbaar zijn, weg te nemen.