Rock Ahoy: Village Green | Humo
Rock Ahoy: Village Green
Ray Davies denkt met weemoed terug aan de village green, het groene hart van het dorp van zijn jeugd. Van de magistrale elpee 'The Kinks Are The Village Green Preservation Society'.
Katia Vlerick zondag 8 november 2009, 13:00
De ultieme mod-band met één van de beeldrijkste songs uit de sixties. Steve Marriott (RIP) en Ronnie Lane (RIP) keren terug naar een park uit hun jeugd ('Itchycoo' omdat het er wemelde van de brandnetels), maar dan om er high te worden.
Kitty (16), Daisy (21) en Lewis (19) zijn twee zussen en een broer, hier met een aanstekelijke vintage-cover van de Canned Heat-klassieker. Hun moeder drumde nog bij de all girl punkband The Raincoats.
'(Here We Go Round) The Lemon Tree', The Move (1968)
Op de village green wordt er vooral gedanst rond de maypole, maar het mag ook een mulberry bush of een lemon tree zijn. Zoals bij The Move: de vergeten maar geniale psychrockband waaruit Electric Light Orchestra ontstond.
(Dit nummer is niet beschikbaar op iTunes. U kunt het hier beluisteren)
'Boris The Spider', The Who (1966)
'Dit is de spin Sebastiaan / Het is niet goed met hem gegaan.' Was Annie M.G. Schmidt fan van The Who? Feit is: Who-bassist John Entwistle had een spin en noemde hem Boris. En ja, ook met Boris is het niet goed gegaan...
'Feel Alright', Graham Coxon (2009)
De Blur-gitarist zit drie keer in de uitzending. Niet toevallig: met z'n bucolische neofolk schurkt Coxon zich op zijn laatste soloplaat 'The Spinning Top' aan tegen Britfolk-grootheden als Davey Graham.
'Ramble On', Led Zeppelin (1969)
Een natuurwandeling aan de hand van de heren Plant en Page gaat al snel richting 'the darkest depths of Mordor' en andere ravijnen.
'The Poacher', Ocean Colour Scene (2007)
Tweede keer dat we Ronnie Lane eren, hier met een Ocean Colour Scene-cover (al in 1997 opgenomen door de BBC, maar pas nu uitgebracht) van een song die Lane schreef in 1973. Ode aan dé held van het platteland: de stroper!
'The Hunter Gets Captured by the Game', The Marvelettes (1967)
Opgejaagd wild wordt jager. Goudklompje, geschreven door Smokey Robinson en uitgevoerd door de guitigste van alle Motown-girl groups.
Pete Molinari is een muzikale Mowgli: groeide op in het graafschap Kent, maar klinkt als een deltablueszanger.
'Grantchester Meadows', Pink Floyd (1969)
Uit 'Ummagumma': een verpozing op een weide in Grantchester, Cambridgeshire. Begeleid door tsjirpende leeuweriken, zoemende vliegen en klaterende beekjes fluistert Roger Waters verzen als 'Hear the lark and harken to the barking of the dog fox gone to ground'. Blowtje daarbij!
'Barnyard', Brian Wilson (2004)
Die éne minuut op 'Smile' waarin we dolle pret beleven op het erf van Brian Wilson, met een blatende, knorrende, kakelende en loeiende beestenboel op de achtergrond.
'Miss Judy's Farm', Faces (1971)
Rod Stewart, Ronnie Wood en alweer Ronnie Lane werken zich in het zweet op de 'boerderij' van de meedogenloze Miss Judy. Good boys... when they're asleep!
'I Am the Rain', Peter Doherty (2009)
Voorbij de tabloid-schandalen is Petey een folkie, verslingerd aan het werk van Bert Jansch en consorten. Hier beleeft hij een moment van pastorale pracht, compleet met regen op de achtergrond. Op gitaar: Graham Coxon.
'And It Stoned Me', Van Morrison (1970)
Openingstrack van 'Moondance'. Gebaseerd op een mystieke ervaring die Van the Man beleefde als jongen van twaalf: toen kreeg hij van een oude man water 'uit de stroom' te drinken dat hem voor het leven betoverde.
Het nummer waarmee Blur de Battle of Britpop won. Op dezelfde dag uitgebracht als 'Roll with it' van Oasis, en de eerste nummer-één-hit voor de groep.
'Go Wild in the Country', Bow Wow Wow (1981)
Intentieverklaring van het meisje dat op haar vijftiende poedelnaakt poseerde op een naar 'Le déjeuner sur l'herbe' van Manet knipogende albumcover: Annabella Lwin.
'Little Bird', Goldfrapp (2008)
Allison Goldfrapp, in flinterdun kant, exploreert de Engelse moors. Van haar laatste, 'The Seventh Tree'.
'Farmer John', The Premiers (1964)
Het garagerock-equivalent van een stoeipartij op de hooizolder. Gecoverd door Neil Young op 'Ragged Glory'. Lenny Kaye gebruikte deze ode aan de wilde boerendochter als afsluiter van zijn legendarische 'Nuggets'-compilatie. En wij dus ook!