In een mum van tijd had ik content waar ik tevreden over was, maar ik besloot het te laten tot het einde van de week. En pas de volgende week terug te beginnen publiceren. Dus here I am. Ik merk zelf dat het nog op plekken gevoelig ligt. Maar ik doe mijn best. Tijden zijn niet altijd makkelijk, maar ik doe mijn best om er het beste van te maken met de dingen die ik heb. En dat is niet elke dag even makkelijk. Gelukkig heb ik heel veel lieve mensen om me heen en het fantastische tekentalent. Wat pijn kan verzachten als geen ander. Ik kom hier wel doorheen. Met veel tijd en boterhammen (zoals een van mijn oudleerkrachten zou zeggen).
Ik neem mijn blog vrij serieus. Het blijft echter wel een hobby. Mocht ik er ooit heel hard mee groeien en er ooit een verdienste van maken zou ik dat heel tof vinden. Maar het is niet de essentie. De essentie dat ik bijna dagelijks een stukje aan het schrijven ben, is omdat ik dat doe met liefde en plezier. En dat zijn nu eenmaal belangrijke ingrediënten voor een blog die goed draait. Juist doordat ik zo graag blog, heb ik eventjes een stapje achteruit gezet vorige week. Als ik dat forceer, dan is mijn plezier misschien wel weg en verpest ik mijn blog. Dus nee, ik deed die week zonder content niet alleen uit eigenbelang. Ook in het belang van mijn lieve volgers en mezelf. Ik hoop komende tijd weer netjes dagelijks iets te publiceren. Niet omdat het moet, maar omdat ik dat leuk vind.
Nam jij als blogger wel eens een pauze? En voor de niet-bloggers, zette jij al eens een hobby op pauze voor bepaalde redenen?
Natuurlijk dat dat slechte nieuws nog steeds door je hoofd spookt. Het is tenslotte nog maar een week geleden, gun jezelf tijd om het een plaats te geven. Als dat al niet meer kan, wat moet een mens dan? Om op je vraag te antwoorden: ik neem weleens een pauze van het bloggen, wanneer er ik examens heb (zoals nu). Meestal blog ik dan alsnog, omdat ik het niet kan laten, maar dan heb ik in ieder geval niet de druk dat er van mij verwacht wordt dat ik een artikeltje plaats. Hte is zoals je zegt: Je moet voorkomen dat het plezier van bloggen zou verdwijnen, het mag voor mij nooit als een verplichting aanvoelen.
Ik begrijp heel goed dat je tijdens examens een pauze neemt. Het is zo al druk genoeg denk ik dan. Maar ik herken het ook wel dat je alsnog blogt. Mijn blog is ook mijn digitale kindje, en ik blog ook veel te graag. Bloggen mag geen verplichting worden. Het is iets wat je met plezier en je hart moet doen. En als die ontbreken, dan moet je eens nadenken
Het leven bestaat helaas niet alleen uit fijne dingen dus ook minder leuke of trieste dingen maken er deel van uit. Ook van je blog dan, die over je leven gaat, lijkt me gewoon logisch toch? Dus goed dat je ook deze zorgen deelt en het taboe doorbreekt. Alleen positief bestaat niet, ook niet in blogland 🙂