Bijvoorbeeld: “Buurman, uw radio staat erg luid en ik kan daardoor niet slapen. Kunt u deze ook zachter zetten opdat ik rustig verder kan slapen?”
Dit doe je met rechte rug en opgeheven hoofd. Je spreekt duidelijk en zelfverzekerd. Over zelfvertrouwen gaan de volgende paragrafen. Als je als een muisje praat en alleen maar naar de grond kijkt komt dit natuurlijk niet assertief over. Je stapt op je buurman af op het moment dat hij de radio hard heeft staan. Niet twee weken later. Naast hoe het op de ander overkomt fop je je eigen brein ook met je houding en stemgeluid. Als je je bewust assertief opstelt, volgt je onderbewuste vanzelf.
Nee zeggen is ook assertiviteit. Ook dat doe je op het moment dat het je gevraagd wordt. Niet de volgende dag terugkomen en zeggen: “O ja, trouwens, over dat wat je gisteren vroeg, ehhh, eigenlijk, nou…” Kansloos. Natuurlijk kun je je fout van gisteren herstellen, maar dan op een assertieve manier. “Gisteren vroeg je mij dat te doen, ik heb toen ja gezegd. Mijn excuses, dat had ik niet moeten doen. Ik ga het niet doen, want dat is niet mijn verantwoordelijkheid. Ik stel voor dat je het bij Bert neerlegt.”
Houd het kort en wees duidelijk. Ga niet allemaal redenen en excuses erbij halen, die zwakken je uitspraak af. Wat je zegt klopt, en daarmee is het goed.