De verbouwing - Kintsugi workshops voor omdenken naar mogelijkheden. Coaching bij rouw en verlies. Neem gerust contact op voor meer informatie of persoonlijk advies.
Als gevolg van mijn echtscheiding moest ik drie jaar geleden verhuizen. Ik wilde eigenlijk eerst tot rust komen door een camper te kopen en met mijn twee katten in Europa te gaan reizen. Het leek me helemaal het einde om nieuwe gebieden te ontdekken en andere mensen te ontmoeten. Het waren echter mijn kinderen die me er fijntjes op wezen dat, als ik ooit zou terugkomen, ik geen plek meer had om te wonen. En met een camper op een camping te moeten leven, dat zagen ze voor hun moeder niet zitten. Ik stond echter niet als woningzoekende ingeschreven en had als zelfstandige ondernemer geen vast inkomen om woonruimte te huren, laat staan om te kopen.
Een week voordat ik het huis moest verlaten, waar ik samen met mijn gezin twintig jaar heb gewoond, vond ik op Marktplaats een chalet in het bos, dat te koop stond. Alles klopte eraan. De prijs, de omgeving en de staat van onderhoud. Met andere woorden, ik kon er zo in maar had met de aankoop al besloten dat ik het zou opknappen om het naar mijn eigen zin en smaak te maken.
Het chalet was eigenlijk precies zoals ik mezelf voelde. Het was oud, gedateerd en had echt veel liefde en aandacht nodig.
Volgens de Feng Shui, een Chinese leer zegt het huis waar je in woont alles over jezelf. Door de verdiepingen en kamers te bouwen en in te richten volgens deze theorie zou je je lichamelijke en geestelijke welzijn kunnen beïnvloeden.
Ik begon samen met familie en vrienden met het schilderwerk aan de buitenkant. Maar net als bij onszelf, moet je eigenlijk eerst met de binnenkant beginnen, met je psychische gestel, waarna je er aan de buitenkant gelukkiger en gezonder uit gaat zien.
Ik werd hiertoe gedwongen toen ik met een afbrand föhn het chalet in rook zette. Gelukkig was de schade tot een hoek beperkt gebleven, maar er moest gerepareerd worden. Letterlijk en figuurlijk.
De chaletbouwer verbouwde in een paar maanden tijd mijn oude chalet tot een moderne recreatiewoning. En tijdens de koffiemomenten bespraken we de wereld, ons verleden, de levenservaringen, onze verschillende visies en overeenkomsten.
Met het opbouwen van de aanbouw groeide ook mijn zelfvertrouwen, mijn eigenwaarde en mijn vertrouwen in de toekomst.
Nu we meer dan twee jaar verder zijn en hoewel er nog altijd afwerkpunten zijn, is mijn chalet wel precies zoals ik het wil.
En het geeft daarmee ook precies weer zoals ik ben. Ik woon er, ik werk er en ik leef hier vooral op mijn manier. Een vaste woonplek geeft mij een fundament, voor ieder ander is dit een vanzelfsprekendheid, maar ik moet echt bewust allerlei zekerheden opbouwen zoals wonen, werken en leven, want ik geef de voorkeur aan een zwervend bestaan.
Door de corona crisis had ik een tijdelijke gedoogbeschikking van de gemeente gekregen om te mogen wonen in een recreatiebungalow. Het heeft met allerlei regels te maken, maar helaas is die gedoogbeschikking nu verlopen en ook niet te verlengen, dus moet ik op zoek naar een 'normale' woonplek. En juist dat maakt dat ik weer onrustig word, dat ik wil reizen omdat ik weer op zoek moet naar een plek om te wonen en te werken.
Terwijl mijn hart zegt dat ik ergens in Europa een B&B wil beginnen met een lange tafel in een boomgaard vol met lekkers, gezond eten en wijn voor mijn familie, vrienden en andere gasten, zegt mijn verstand dat ik moet zorgen voor stabiliteit en een fundament in mijn leven.
Mijn oude wijze vader heeft mij er onlangs op geattendeerd dat ik mijn hart moet volgen. Ik zeg dat altijd tijdens de Kintsugi workshops tegen mijn cliënten maar als ikzelf ga doen wat ik het allerliefste zou willen, dan zie ik mijn vader niet meer zo vaak. Dan leven we op grotere afstand. Maar de liefde waarmee hij mij loslaat, dat wens ik iedereen toe.
Onlangs is mijn chalet geschilderd en wordt er na de zomer nog een kleine interne verbouwing gedaan.
Maar dan is het klaar. Dan is het tijd. Zo voelt het. De periode van opbouw, zowel voor mijn chalet als voor mijzelf, is afgerond.
We zijn er allebei sterker uitgekomen. Wel met de nodige littekens, maar die verfraaien we net als bij Kintsugi met goudlijm. ;-)
En als je weet dat iets voorbij is, dan moet je het accepteren om verder te kunnen gaan met het leven, ook als dat ergens anders is. Dan kan ik deze deur sluiten, om de volgende deur te openen. En wat dat wordt, helemaal precies weet ik dat nog niet, maar ik sta open voor alles wat op mijn pad komt.