Verkiezingen in Myanmar/Birma: We moeten het in perspectief zien | GroenLinks
6 november 2015Judith SargentiniEuropa
Wat is er gebeurd in Myanmar/Birma? In enorme reuzenstappen: Birma was een Britse kolonie, in de jaren zeventig werd het een socialistische staat in naam, maar feitelijk een militaire junta. Die junta veranderde de naam van het land in Myanmar. In 1988 kwam het volk in opstand. In 1990 waren er verkiezingen, die werden gewonnen door de politieke partij van Aung San Suu Kyi, maar de legerleiding annuleerde de verkiezingen. Aung San Suu Kyi - ze noemen haar 'The Lady' - kreeg huisarrest, activisten die niet op tijd in ballingschap gingen, verdwenen in het gevang. In 2008, twee dagen na een verschrikkelijke overstroming, vond er een referendum plaats over een nieuwe grondwet. De uitkomst was Noord-Koreaans: De stembureaus hadden dan ook twee stembussen: een bus voor de ja-stem en een voor de nee-stem.
En nu is het november 2015. En er zijn verkiezingen waar een heleboel partijen aan meedoen. De belangrijkste strijd gaat tussen USDP, de partij van de generaal en de NLD van Aung San Suu Kyi. Dat er campagne gevoerd wordt, en dat er ook wat te kiezen valt, is goed nieuws. Maar de zin die op ieders lippen ligt is "je moet het in perspectief zien".
Iemand zei tegen me: "Iedereen wil graag verkiezingen, maar alleen de USDP is er klaar voor."
Dat is een waardevol perspectief. Vijfentwintig procent van de zetels in het parlement blijft voor de militairen. Het parlement kiest de president. Presidentskandidaten mogen geen buitenlandse familieleden hebben (en dat sluit 'The Lady' dus uit). We weten niet hoeveel kiesgerechtigden er precies zijn, want de kiesregisters worden lokaal beheerd. (Dat is op zich niet zo gek in een voormalig Britse kolonie met een systeem van first past the post).
Er zijn geen betrouwbare kiezersonderzoeken. De TV is in handen van de staat, en daarop zien we de regering lintjes knippen, maar geen lijsttrekkersdebatten. Er zijn regio's die door de kiesraad zijn uitgesloten van verkiezingen omdat het er te onrustig zou zijn. Er zijn mensen die zijn uitgesloten van de verkiezingen: arbeidsmigranten in Thailand en elders, binnenlandse vluchtelingen en de Rohinga. Die laatsten, een moslimminderheid op de grens met Bangladesh wordt door de regering, en door de etnische meerderheid van het land, Birmees sprekende Boeddhisten, de Bamar, gezien als buitenlanders, Bengali, al zijn ze al generaties in het land. De discriminatie die hen ten deel valt wordt wel vergeleken met Apartheid. De bootvluchtelingencrisis in Zuid-Oost Azië van de laatste maanden, ging om Rohinga's op zoek naar veiligheid.