Vandaag beloofde een niet al te spannend dagje te gaan worden. In de ochtend moesten we het schip verlaten en onszelf tot 16.00 uur vermaken in Longyearbyen. Dit omdat vandaag het tweede deel van onze reis begon. Voor de meeste mensen was dit echter het einde van hun reis. Een nieuwe groep mensen kwam juist aan boord voor het begin van hun reis. De groep passagiers is dus drastisch veranderd. Hopelijk wordt de sfeer net zo goed als deze op het eerste deel van onze reis was.
Voor het uitstappen hadden we wat informatie ingewonnen over leuke vogelplekjes binnen loopafstand van de haven. Het kwam erop neer dat er wel een paar plekjes waren waar je misschien een paar leuke vogels kon zien. Zo zou er een baai zijn waar je op zeer grote afstand misschien Koningseider zou kunnen zien. Er werd al gewaarschuwd dat het geen topwaarneming zou zijn en het zelfs met telescoop lastig zou kunnen worden om hem überhaupt te determineren.
Maar… het beloofde dus een rustig dagje te worden. Gelukkig is dit volledig mislukt en hebben we een fantastische dag beleefd met veel faunistische hoogtepunten! Na het verlaten van het schip belandden we in een wat saaie omgeving. Een oude vervallen haven, omringd met kale grond zonder ook maar enige vegetatie. Na wat lopen begonnen we ons ernstige zorgen te maken over de rest van de dag. Zou het zo saai blijven? Uiteindelijk kwamen we bij een paar plasjes bij een camping en hier begon het feest. Al snel kwam er een voorzichtige melding van Frank van een zeer gewilde soort: de Koningseider. Omdat het dier zich vrij ver weg bevond besloten we erheen te lopen voor zover mogelijk. Deze wandeltocht werd echter ruw verstoord door 4 IJseenden in zomerkleed die zich fantastisch lieten bekijken. Vervolgens kwamen we nog wat tamme Paarse Strandlopers en Sneeuwgorzen tegen (eveneens in zomerkleed). Tegen de tijd dat we vlakbij de mogelijke Koningseider waren was daar niets meer te zien behalve gewone Eiders. Het duurde echter niet lang voordat Henk een Koningseider in beeld had. Eigenlijk waren het er zelfs 2; een mannetje en een vrouwtje. Deze zaten helaas weer aan de andere kant van de plas van waar wij inmiddels stonden, dus we besloten weer om te lopen en ons niet te laten afleiden door alle mooie waarnemingen onderweg. Dit werkte wonderbaarlijk goed en uiteindelijk stonden we op zeer korte afstand oog in oog met een paartje Koningseider in volmaakt zomerkleed!!! We konden niet anders dan naar de Koningseiders blijven kijken en zelfs 2 mooie zomerkleed Roodkeelduikers konden ons niet echt afleiden. Wat een prachtbeesten zijn het toch.
Uiteindelijk kregen de Roodkeelduikers toch onze welverdiende aandacht toen er een derde dier kwam aanvliegen. Een prachtig schouwspel speelde zich recht voor onze ogen af. Het is niet helemaal duidelijk wat er gebeurde, maar er ontstond een soort van gevecht en baltsgedrag. Natuurlijk was dit eigenlijk bedoeld om het vrouwtje te verleiden, maar het maakte ook grote indruk op ons. Ten slotte zwom er om het helemaal compleet te maken ook nog een dikke Walrus op enkele meters afstand voorbij.
Na dit allemaal in ons te hebben opgenomen liepen we terug richting het schip met de gedachte dat het niet beter kon. Dit bleek op een misverstand te berusten, want een stukje verderop bleek een Ivoormeeuw zich fantastisch te laten bekijken. Het diertje is netjes randje-randje op de gevoelige plaat vastgelegd. De laatste foto’s waren nog niet gemaakt of Frank ontdekte aan de andere kant van de weg een mannetje Rosse Franjepoot in zomerkleed. Ook de Rosse Franjepoot deed zijn reputatie eer aan door enorm tam te zijn en zelfs zo dichtbij te komen dat het onmogelijk was om het volledig in beeld te krijgen en scherp te stellen.
Uiteindelijk moesten we ons dus nog haasten om op tijd bij het schip te zijn op een dag die eigenlijk van tevoren rustig en saai leek te gaan worden. Door al deze topwaarnemingen zou je nog vergeten om bijvoorbeeld soorten als Kleine Rietgans te melden als hoogtepunt.
Toen om 16.00 uur de nieuwe mensen aan boord kwamen mocht de Inezia-groep 2 nieuwe deelnemers verwelkomen, te weten Bob en Marc. Tijdens het diner hebben we goed kennis kunnen maken en het klikte gelukkig goed.
Nu zijn we opnieuw op weg naar het noorden en we verheugen ons allemaal op wat er morgen weer voor een onverwachte dingen gaan gebeuren. Beter dan vandaag kan bijna niet…maar je weet maar nooit!