Als ik mijn broer vertel dat ik zijn huis vanuit de trein herken aan de zonnepanelen, barst hij los. Met een app toont hij me de opbrengst van augustus, de gemiddelde weekopbrengst en het totaal in 2013. De zonnepanelen doen goed werk.De vrijstelling voor het verrekenen, het zogeheten salderen, is 5000 kWh voor particulieren. Dat halen deze zonnepanelen niet. Maar hij hoopt rond de 3000 kWh uit te komen. Een gemiddeld huishouden verbruikt meer elektriciteit (3500 kWh). Maar als je dan bijna alles zelf weet op te wekken doe je het toch goed, zegt hij trots.
Op 18 juni ben ik, als opvolger van de onvolprezen Kim Putters, beëdigd als Eerste Kamerlid. Het is mij een eer om vanuit deze positie ons gedachtegoed uit te dragen en daarbij mijn eerder opgedane ervaringen in te zetten. Daarnaast maak ik graag gebruik van tips en input van mensen en organisaties die ik heb leren kennen tijdens eerdere functies.Ik dacht weer aan het gesprek met mijn broer toen ik de aanpassing van de Energiewet bekeek. De wijzingen op deze wet, die nu bij de Eerste Kamer liggen, komen vooral voort uit het energierapport 2011. Voor een completer beeld heb ik contact gezocht met experts op dit gebied. Ik lees onder andere dat de salderingsgrens vervalt. Daarmee moet het makkelijker worden voor corporaties, flatbewoners en bijvoorbeeld scholen om duurzame energie te produceren. Zij kunnen de zonnepanelen op het gemeenschappelijke dak leggen. Of dit alles met de woningcorporatie afspreken. Of de zonnepanelen op het dak van een nabij gelegen schoolgebouw leggen waar ze lekker veel zon kunnen vangen. Want het is nu niet rendabel en/of mogelijk voor sommige huishoudens om duurzame energie op te wekken en om zonnepanelen op het dak te leggen. Zo wordt het ook voor groepen bewoners een sport om zoveel mogelijk op te wekken. Maar is dat ook echt zo? Na deze wetswijziging wordt er nog steeds verrekend 'achter de meter'. Dat betekent dat de opbrengst maar met één huishouden of met bijvoorbeeld de aansluiting voor de liften van het flatgebouw kan worden verrekend. Natuurlijk kunnen de bewoners dat wel weer onderling verrekenen, maar het zou makkelijker zijn als de groep eigenaren van de zonnepanelen ook de gemiddelde opbrengst met hun eigen gebruik konden verrekenen. Ik hoop dat dit in de uitwerking van het Energieakkoord 2013 alsnog wordt geregeld. Maar wanneer die bij de Eerste Kamer is, kan ik niet voorspellen.
Ondertussen lijkt er een discussie gestart om op termijn het salderen helemaal te vervangen door iets anders. Volgens minister Kamp krijgen de particuliere energieproducenten nu wel heel veel voordelen. Hij lijkt te suggereren dat er belasting over de productie betaald moet gaan worden. Dat is raar. Over de groenten uit je eigen moestuin betaal je toch ook geen belasting? En uiteindelijk willen we toch echt toe naar veel meer duurzame energie. Nederland heeft nu maar enkele procenten duurzaam opgewekte energie. Dat kan en moet beter.
Mijn maidenspeech ging overigens over een heel ander onderwerp: het basisnet gevaarlijke stoffen. Het Rijk zal de wegen, spoorlijnen en vaarroutes aanwijzen waarop gevaarlijke stoffen vervoerd mogen worden. Langs die routes worden veiligheidscontouren bepaald. In die gebieden gelden beperkingen voor het bestemmen van de functies op die gronden. Zo wordt voorkomen dat bijvoorbeeld scholen of dagopvang dichtbij de route getroffen worden. Omdat die gebieden met risico ook in het bestemmingsplan konen, kan dat lastige discussies geven op gemeentelijk niveau. Het Rijk moet daarbij geen 'grote onbekende' (of erger: boeman) blijven. Uit eigen ervaring op gemeentelijk en provinciaal niveau weet ik hoe lastig dat kan zijn. Als wethouder in Delft was het bestemmingsplan voor de 380kV verbinding zo'n dossier. Gelukkig heeft staatssecretaris Mansveld toegezegd ook aandacht te schenken aan dit aspect.