Bekisting Voor Ingraven Munitiekist - pagina 4 - Hulpmiddelen - Geocaching Nederland Forum
Waarschijnlijk zijn de guidelines (hoe precies te vertalen?) vooral bedoeld voor GS om zich juridisch in te dekken. Voor een cache hoor je toestemming te vragen -> blijkt een cache er toch zonder toestemming te liggen, dan is de legger aansprakelijk en niet GS. Een cache hoort (blijkbaar) niet begraven te worden -> is dat toch geheel of gedeeltelijk gebeurd en komen er problemen met de terreineigenaar, dan is de legger aansprakelijk en niet GS. Enz. enz.
In gevallen waarbij de terreineigenaar geen enkel probleem heeft met het (gedeeltelijk) begraven van de cache, hoef je je m.i. als legger niet zo druk te maken. Tenzij er natuurlijk een plaatselijke cacher is die gaat mekkeren bij de reviewers. Die kunnen niet met zekerheid weten dat de terreineigenaar akkoord is met deze verstopmethode, en kunnen dan ook niet het risico nemen om niets te doen.
Zoals je in berichtje #31 kunt lezen is er een melding binnengekomen.
Dit is waarschijnlijk een cacher geweest die aan het hoofdkwartier en/of de reviewer heeft laten weten dat een aantal door hem/haar bezochte caches zijn begraven.
Ook al is dit in Nederland vaak de praktijk, caches begraven mag gewoon niet volgens de guidelines (wordt meestal vertaald als "richtlijnen", maar dit kan ook "spelregels" betekenen)
Uit de gehele actie valt op te maken dat de reviewers wel moeten reageren bij een melding, maar hier verder niet achterheen zitten.
Hoe lang mag je caches al niet begraven?
Zie dit draadje uit 2006. In berichtje #8 het antwoord van de toenmalige reviewer Kruimeldief.
Bij het bespreken met de terreineigenaren van de mogelijkheden voor het plaatsen van een grote cache werd steeds gekozen voor de optie van gedeeltelijk ingraven, waarbij het deksel is gecamoufleerd.
Ik kan me aansluiten bij de stelling dat GS geen gedonder wil met terreineigenaren.
In het normale geval dat toestemming over de plaatsing en verstopmethode is verkregen lijkt me de 'regel' over begraven dan ook overbodig.
De richtlijnen van GS zouden dan ook aangepast moeten worden, lijkt me. Veel terreineigenaren willen niets anders.
Dat is precies wat ik bedoel Dagwacht. Wat krijg je anders? Een als bout vermomde nano op een bankje in een speeltuin ... nou, daar word ik echt niet blij van.
Ik snap het gedoe niet. Toen wij destijds ons fietsrondje Alblasserwaard uitgezet hebben, heb ik uitvoerig overleg gehad met Staatsbosbeheer. Het was zeer plezierig overigens. Ik gaf aan dat ik in ons bosje een cache wilde plaatsen en mij werd vervolgens het advies gegeven deze op een meter of vijf van het pad te plaatsen in een bekisting met een deksel op maaiveldhoogte..... Als wij ons voor een simpel spelletjes moeten laten leiden door richtlijnen van door commercie en vooral juridische angst gedreven Amerikanen uit Seattle waar totaal andere omstandigheden heersen dan hier, dan gaan we de verkeerde afslag nemen..... Prima die richtlijnen en waar mogelijk dienen ze gevolgd te worden, maar waar het niet mogelijk of wenselijk is, dient gewoon het gezamenlijke gezonde verstand van cache- en landeigenaar gebruikt te worden. Dan kunnen we ons spelletje prima spelen.
Het gaat erom dat iemand iets niet zinde, en steeds blijkt dat klagen erg helpt. Dat is niet van de laatste tijd, maar ook 10 jaar geleden gingen er caches down the drain omdat iemand een stipje in de buurt had die die niet aankon (2 founds, geen referentiekader). Zo kan ik me nog een cache herinneren waarvan het startpunt kapot gegooid en in brand gestoken is voor de ontmaagding toen bleek dat wp 2 slechts op 1000km afstand lag. Helaas is het elkaar verraden (als ik dat woord zo mag noemen, want ik ben er ook eens 'bijgelapt' door een erg bekende van ons die nu elders over het zelfde onderwerp zijn welgemeende verbazing en verontrusting uitspreekt) een beetje onze moraal en standaard geworden. Mag duidelijk zijn, zo gaat het niet goed met de kwaliteit en uitdaging en met deze hobby. En inderdaad: beheerders hebben de cache graag begraven.
Tegen jaloezie en kinnesinne is geen enkele richtlijn bestand.....
Klopt Thex, dat is ook mijn ervaring
elke #onhandig persoon die bij groundspaek huili huil gaat doen word zonder wederhoor meteen in het gelijk gesteld
commersie heeft het geocaching alleng verdrongen, de revieuwers durfen geen enkele stelling in te nemen
daardoor staat er ook een "ingegraven" cache van een collega revieuwer nog steeds tijdelijk offline,
je zou toch denken dat een revieuwer zijn cache meteen weer online zou zetten omdat zijn cache's wel volgens de richtlijnen (die ze anderen opleggen) geplaatst hebben?
Mij bekruipt steeds meer het gevoel, waar gaat het naar toe met onze hobby. Voor mij zie ik het einde snel dichterbij komen, want ik blijf bij mijn mening:"Amerikanen gaan hier niet bepalen hoe wij deze hobby moeten uitoefenen".
En als er inderdaad klikspanen aan het werk zijn, dan vind ik dat nog veel erger.
In elk geval moeten er duidelijker regels komen, richtlijnen werken niet, want dan blijven er telkens weer eigen interpretaties van bestaan. En laten we wel wezen, Nederlanders hebben over het algemeen moeite met regeltjes. Maar die moeten wel nageleefd worden, want het gaat immers om natuur waar wij met respect gebruik van mogen maken. En dat beetje natuur wordt met de dag kleiner in ons immer benauwender wordende landje.
"Klikspanen" vind ik ook weer zo veroordelend. Fijn dat mensen wel ergens op letten, dat zouden er meer moeten doen. Genoeg mensen die onverschillig met de natuur omgaan.
@rend doe je ogen open. Amerikanen bepalen al heel lang waar het naartoe gaat met geocaching. Dat is niet de 'schuld' van de Amerikanen maar vooral van onszelf, de Nederlandse geocachers. Wij zetten namelijk massaal onze creaties op gc.com. Waarom? Omdat daar het grootste publiek op af komt. Alternatieven komen niet van de grond, om wat voor reden dan ook, hoeveel energie er ook in gestoken wordt. Persoonlijke ervaring! (Maar dat weet je wel.)
Dus loop ik tegenwoordig weer gc-caches, en daar zitten - zelfs na jaren cachen in de regio - nog steeds juweeltjes tussen. Met in het algemeen begraven doosjes, ja. Gelegd met toestemming van de terreinbeheerder! Niks zeggen, gewoon van profiteren. Multicaches lopen is voor mij nog steeds een geweldige manier om (nog) vaker naar buiten te gaan, en een lekkere wandeling of fietstocht door een wat minder bekend stuk natuur te maken.
Klagen kan altijd weer als alle multi's op fietsafstand op zijn ...
Nee Team Aragorn, er worden in Amerika richtlijnen aangescherpt en opeens wordt dat hier als regel bestempeld. En mij bekruipt het gevoel dat klikspanen maar bij een reviewer gaan klagen en dan ben je ineens een cache kwijt. En dat lijdt bij mij tot een grote teleurstelling en nee ik klaag hier niet. Ik zeg hoe ik er over denk en zolang het nog gaat, probeer ik het cachen met een roze bril te bekijken maar de bril begint steeds meer te beslaan.
En wees eerlijk de potjespleurders krijgen steeds meer de overhand, maar ik zal de laatste multi's in de buurt maar gaan afwerken. Ik zal nu maar stoppen met mijn mening te geven, voordat er weer een andere discussie gaat ontstaan.
Geplaatst 26 januari 2016 (bewerkt)
Zie het niet al te scherp @Rend. :-) Er zijn een paar discussies door elkaar gaande. 1. De richtlijnen vanuit Amerika, waarbij ik toch wel een consensus zie. De algemene mening (op details na) hier is dat richtlijnen er zijn om er in ieder geval rekening mee te houden, maar dat aan richtlijnen gegeven vanuit Seattle hier in Nederland wellicht een andere interpretatie gegeven kan worden, waarbij het contact en de samenwerking tussen cache-eigenaren en land-eigenaren heel belangrijk is en prioriteit geniet. Natuurbehoud staat voorop! 2. De kinnesinne en jaloezie tussen cacheliefhebbers onderling. Welnu, het is dat Adam en Eva destijds geen internet hadden, anders hadden ze toen elkaars koppen al ingeslagen om een cache in plaats van om een appel en een slang.... Dit is van alle tijden en komt bij alle hobbies voor.... Ergerlijk maar onvermijdelijk. 3. De door jou erbij gehaalde potjespleurders, die naar mijn mening weinig invloed hebben op deze discussie. Zij gebruiken hun eigen voortuinen of het straatmeubilair om hun caches te verbergen en zullen dus nauwelijks of nooit met bekistingen en een schep het bos betreden, want dan worden er immers geen caches gepleurd... Toch? Het wel of niet wenselijk zijn van deze categorie mede-hobbyisten verdient een andere discussie waarbij het enthousiasmeren van deze groep door onze vrienden uit Seattle eventueel aan de kaak gesteld zou kunnen worden..... Maar ja, is dat al niet zo vaak gebeurd? Van mij mag het achterwege blijven.....