Home > Borstvoeding > Ervaringen > Moeilijke start > Lactatiekundige begeleiding
Begeleiding bij borstvoeding door een lactatiekundige
Mijn vriend en ik waren allebei 28 jaar toen we ontdekten dat ik zwanger was. Ik wist vanaf het begin van mijn zwangerschap al dat ik borstvoeding wilde geven. Wat er allemaal bij komt kijken? Dat wisten we geen van beiden. Er kwamen allerlei vragen bij ons op; is het gezien de operatie die ik enkele jaren geleden aan mijn rechterborst heb ondergaan wel mogelijk om borstvoeding te geven,waar moeten we op letten, wat kan een voedende moeder wel of juist niet eten?
Helaas kon ik voor dit soort vragen niet meer bij mij mijn eigen moeder terecht, omdat zij is overleden. Mijn schoonmoeder en schoonzus konden ons wel veel vertellen, maar ik wilde ook graag op iemand kunnen terugvallen die precies weet wat te doen in bepaalde situaties. Ik besloot dus op zoek te gaan naar een lactatiekundige.
Lactatiekundige hulp via de zorgverzekeraar
Lactatiekundige hulp is niet gratis, maar er zijn zorgverzekeraars die de kosten (gedeeltelijk) vergoeden. Het liep tegen het einde van het jaar, dus ik heb mij maar eens verdiept in het aanbod van diverse zorgverzekeraars. Ik kwam uit op een zorgverzekeraar die een breed contact met een lactatiekundige bood. Dat leek mij wel wat! Ik moest wel een kleine eigen bijdrage betalen, maar dat vond ik geen probleem. Het pakket bood mij tijdens de zwangerschap een gesprek en na de bevalling frequent telefonisch en persoonlijk contact met de lactatiekundige.
Via de zorgverzekeraar kwam ik in contact met een lactatiekundige bij ons in de buurt. De klik was er meteen. De lactatiekundige kwam bij ons thuis om alles omtrent borstvoeding rustig uit te leggen en we namen de vragen die wij hadden samen door. Mijn vriend was ook aanwezig en hij wist niet wat hij allemaal hoorde; veel dingen waren nieuw voor hem. Het was een gezellige avond en we waren veel informatie rijker. Nu was het wachten tot onze baby geboren zou worden.
Na de bevalling werd onze dochter Veerle op mijn buik gelegd en hielp de verpleegkundige mij met het aanleggen. Het voelde even apart, maar al snel lukte het Veerle om bij mij te drinken.
Toen ik nog in het ziekenhuis verbleef, heb ik 's avonds en 's nachts geregeld de verpleegkundige gebeld voor hulp bij het aanleggen. De volgende dag mochten we naar huis en eenmaal thuis stond de kraamverzorgende al op ons te wachten. Zij gaf ons nog wat laatste adviezen en zou de volgende ochtend weer terugkomen. Die avond en nacht lukte het mijn vriend en mij goed om Veerle bij mij te laten drinken. Na de eerste twee à drie dagen liet ze langere tijd tussen de voedingen. De tweede avond meldde ze zich zelfs pas na vijf uur! Ik heb toen contact gezocht met de verloskundige om te vragen of dit wel goed was. Zij adviseerde mij om Veerle tussendoor toch een keer wakker te maken voor een voeding. Het was echter al snel duidelijk dat Veerle 's nachts minder vaak wilde drinken.
Na twee dagen kraamzorg kreeg Veerle moeite met het aanhappen. In overleg met de kraamverzorgende besloot ik advies in te winnen bij de lactatiekundige. Zij keek met een voeding mee en stelde voor om een tepelhoed te gebruiken. Helaas kreeg ik net de dag nadat de kraamzorg was afgesloten koorts. Ik bleek een beginnende borstontsteking te hebben. Gelukkig ben ik maar één dag ziek geweest.
Na een paar weken een tepelhoed te hebben gebruikt, leek het mij wel fijn om weer zonder te kunnen voeden. Zodoende ben ik tijdens iedere voeding gaan proberen of dat lukte. Dat ging steeds beter, totdat een tepelhoed helemaal niet meer nodig was. Tussendoor bleven we regelmatig contact houden met de lactatiekundige. Uiteindelijk werd ook deze zorg afgerond.
Omdat ik na mijn bevallingsverlof weer aan het werk zou gaan, ben ik eerst thuis gaan afkolven om een voorraad op te bouwen en later ook op het werk. Veerle kreeg dan flessen afgekolfde melk mee naar de gastouder. Na ongeveer anderhalf jaar besloot ik om te stoppen met afkolven en alleen nog maar live te voeden. Veerle dronk inmiddels ook meer dan alleen maar moedermelk, zoals water en thee. Ik kolfde alleen nog als het echt nodig was. Ondanks mijn onregelmatige diensten heb ik tijdens het afbouwen van de kolfmomenten gelukkig weinig last gehad van stuwing.
Mijn dochter wordt binnenkort alweer twee jaar en ik geef nu nog steeds met veel tevredenheid borstvoeding. Het is zo makkelijk en we genieten allebei nog van ons momentje rust samen.
Ik hoop dat ik met mijn verhaal andere (aanstaande) moeders kan inspireren om ook borstvoeding te geven. Ik heb veel gehad aan mijn lactatiekundige en ben haar nog steeds erg dankbaar dat ze er in die tijd voor mij is geweest!