De Klinge is een gemeente die omstreeks 1200 in de middeleeuwen ontstond. De eerste naam waaronder de huidige gemeente bekend was is Dorpe. Later werd de naam omgevormd tot De Klinge. Deze naam betekent landduin of zandophoping na de ijstijd.
Het Klings dialect kent een aantal woorden uit het Engels, ingevoerd door Klingse emigranten die terugkeerden uit Amerika, meestal de VS, later ook uit Canada.
De naam Meerdonk betekent Zandige verhoging. De heerlijkheid Merdonc "moer ende wostine" maakte tot het einde van de 13e eeuw deel uit van de bezittingen van de burggraven van Gent, waarna het samen met het Land van Waas (Waasland) eigendom werd van de graven van Vlaanderen. Het werd toen Merdonck genoemd.
De oorsprong van de deelgemeente Sint-Pauwels is slecht gedocumenteerd. Sint-Pauwels moet de gotische kerk zijn geweest. De typische driehoekige vorm van „de dries‟ in de gemeente zou op een Frankische oorsprong kunnen wijzen (6e eeuw of 7e eeuw). Gelegen op de Romeinse heirbaan, is een vroege bewoning hier niet uitgesloten. In 1117 behoorde de wijk, zogenaamd "Clapdorp", tot Kemzeke, waarvan het zich in 1234 afscheidt tot afzonderlijke parochie met patroonheilige Sint-Paulus.
Er gaan verschillende legendes rond over waar de naam Meetjesland zou vandaan komen. Eén ervan spreekt over een doorreis van keizer Karel V. Uit angst voor de seksuele appetijt van de keizer verborgen de inwoners hun dochters. De keizer zag alleen oude vrouwen (meetjes) die zaten te spinnen voor hun deur. Dit zou de keizer de uitspraak ontlokt hebben dat dit het land was van de meetjes. Een andere verklaring is dat de naam wijst op de lange smalle reepjes grond (meetjes) die typisch voor de streek zijn. Ze werden systematisch afgegraven voor het winnen van turf.
Het Meetjesland is een echt Vlaamsche landstreek. De tongval die door de Meetjeslanders wordt gesproken, helt in sommige opzichten eenigszins naar het Westvlaamsch over. De ui en de ij klinken er tamelijk wel als in 't geijkte nederlandsch en hellen er althans veel minder dan in andere streken van Oost-Vlaanderen, naar oi en ai over. De klank ou klinkt te Eeklo dikwijls als ei; b. v. eit, smeit, zeit, hout, smout, zout.
- De gebraden kiekens zullen niet in uw mond komen gevlogen: Daar bedoeld men mee, je moet er iets voor doen, je moet uw geld verdienen door ervoor te werken.
- We hebben er lang op moeten wachten, maar was het waard: N'emre lange moet'n op wacht'n maar 't was 't wacht'n weird.
Naar gelang de bron zijn er meerdere betekenissen wat de herkomst van de plaatsnaam Zelzate betreft.
2 - Zelzate is samengesteld van het Middelnederlandse 'zel'. Dat kent etymologisch hetzelfde woord uit het Frans: Sel of 'zout'.
Het grondwoord zate is een afleiding van het werkwoord zitten en betekent 'plaats waar iets zich bevindt'. Letterlijk betekent Zelzate wellicht: 'plaats waar zout in het veen zit' of 'plaats waar zout uit veen wordt gewonnen'.
Het Zelzaats dialect leunt aan bij het Gents , maar wordt korter uitgesproken of - tegengesteld- verlengd door het toevoegen van -e achteraan.
Een duidelijk contrast is de uitspraak van de letter `R` die in het Gents op Franse wijze (achteraan de keel) maar in het Zelzaats met de punt van de tong vooraan de mond wordt uitgesproken.
Het Zelzaats kent, net als de omgevende plattelandsgemeenten diverse dialectische dubbelklinkers in de uitspraak die niet in het Nederlands worden gebruikt.
De naam Aalter dook, door de schenking van een deel van de Villa Haleftra (het landgoed Haleft(e)ra) door graaf Diederik van West-Friesland aan de Sint-Pietersabdij van Gent, voor het eerst op in het jaar 974. Deze naam is mogelijk afgeleid van het Germaanse halahdrja, wat jeneverbessenstruik betekent. Villa Haleftra zou zich op de huidige markt hebben bevonden, vlak naast de huidige kerk. Het landgoed werd omringd door velden (campis), akkers (agris), meersen (pratis), weiden en bossen. In 840 en in 1112 komt de naam Haltra voor. Haeltere (1634) Andere schrijfwijzen: Altera, Aeltre.