Recensie: Moordenaars 2 - stripinfo.be
Moordenaars 2 De vampier
Moordenaars vertelt het wel en wee van, wel, moordenaars. Seriemoordenaars om precies te zijn. Die zijn altijd wel goed voor enkele sappige anekdotes nietwaar.
In dit deel focust scenarist Rodolphe op Peter Kürten. De vampier van Düsseldorf was actief tijdens het interbellum. De hele stad, zelfs heel Duitsland, was met afschuw vervuld door de hondsbrutale, seksuele moorden.
De strip wordt sfeervol ingezet met fragmenten uit 'Nosferatu'. Kürten zit in de bioscoop samen met zijn slachtoffer in spe naar de film te kijken. Daarna krijgen we een aaneenschakeling van moorden en speurwerk. Uiteindelijk ... hmmm, de rest zal ik u zelf maar laten ontdekken.
Net die eerste tien pagina's, want zo lang duurt de eerste scène, zijn de beste van de strip. Rodolphe probeert verder wel een waarheidsgetrouw portret te schilderen, maar slaagt er niet in om je bij het verhaal te betrekken. Het is net alsof hij zich na die eerste tien pagina's gerealiseerd heeft dat hij nog maar 38 pagina's had om het verhaal te vertellen. De moorden volgen elkaar heel snel op, te snel zelfs, en nergens vind je een uitdieping van het karakter van de moordenaar. Slechts de allerlaatste pagina's lichten een tip van de sluier op, maar tegen dan is het te laat.
Ook de speurders zelf komen maar bleek uit de verf. Je voelt je echt niet betrokken bij hun zoektocht. Bovendien sleurt Rodolphe er ook nog de politieke situatie bij van het interbellum van vóór 1932: de machtsstrijd tussen communisten en nazi's, terwijl dat voor het verhaal eigenlijk niet nodig is. Hij had die ruimte in het scenario veel beter aan iets anders kunnen besteden. Een betere spanningsboog, of wat karakteruitdieping bijvoorbeeld.
Het scenario wordt ook te weinig ondersteund door de inkleuring (flets) en door de tekeningen. Jeanne Puchol probeert realistisch te tekenen, maar het is net niet goed genoeg. Soms krijg je echt de indruk dat ze de achtergronden bewust zo kaal mogelijk heeft gehouden, maar dan om minder te hoeven te tekenen, niet omdat het de tekeningen naar een hoger niveau zou tillen.
Moordenaars 2 is dus gemiste kans. Wat meer pagina's - waarom geen dubbellalbum? - hadden een veel betere strip kunnen opleveren. Spijtig.