Fiesta Latina Wedding - Hélène is een echte Antwerpse, Gerardo is een volbloed Latino. Hun huwelijksdag was the best of both worlds: een ceremonie in een van de mooiste kerken van 't stad, coole Venezolaanse tradities en een 'hora loca' om het feest helemaal op gang te trappen.
Vrijdag 5 september 2014, Antwerpen
"Gerardo komt uit Venezuela, onze eerste droom was om daar op het strand te trouwen, maar het was een mission impossible om er een huwelijk te organiseren. Onze families wonen op verschillende continenten, niet zo simpel dus om iedereen samen te krijgen.
In de 6 jaar dat we een koppel zijn, hadden onze ouders, zussen en broers, elkaar zelfs nog nooit gezien! Familie en reünie stonden dus centraal op onze trouwdag en we zouden vieren in een thuisland van 1 van ons. Antwerpen is een charmante stad, Gerardo wilde er graag trouwen. Alle Latino's vonden het keileuk om naar hier te komen."
de bruid arriveerde in een echte Latin car
"De Carolus Borromeuskerk op zich is al zo mooi, dus we beperkten de aankleding tot enkele grote bloemstukken vooraan en op het altaar."
"Trouwen gaat over familie en het samenbrengen van familie door twee mensen die stapelgek zijn op elkaar. Sta stil bij wat belangrijk is maar niet alles moet perfect zijn, het wordt zeker en vast de beste dag van je leven."
"Ik ben opgegroeid vlakbij park Den Brandt en wanneer ik in België woonde ging ik er steeds lopen met mijn mama of Gerardo. Hij vond dit al vanaf het begin dé uitgelezen plek om te trouwen. Voor mij was het een beetje 'gewoon', maar uiteindelijk moest de locatie ook weer niet té grandioos zijn. Het is er gezellig en een plek die we goed kennen, dichtbij ons."
"We hadden al vanaf het begin wat muziek en wilden dat de mensen de hele tijd de vrijheid hadden om rond te lopen, elkaar te leren kennen, leuke foto's te nemen, in plaats van lang te tafelen… Het diner was dus in buffetvorm, er waren tafels maar iedereen zat waar hij/zij wou, aan tafel, buiten …."
Hélène maakte zelf een gastenboek en er waren 2 polaroidcamera's. De gasten mochten zelf een foto nemen en deze met mini-wasspelden ophangen in een kader.
Geen bruidsboeket-gegooi, maar een echte Venezolaanse traditie die niet mocht ontbreken! "Alle ongetrouwde meisjes en vrouwen mochten allemaal tegelijkertijd één lintje trekken. twee ervan hadden een blauw teken. De twee gelukkigen kregen van mijn schoonmoeder elk een mooie ketting."
"Mijn oudste zus Julia heeft samen met haar man een restaurant en cateringbedrijf (Francesco & Julia). Zij hebben samen met mijn mama mee geholpen met de bloemen en decoratie, én ze zorgden voor een prachtige bruidstaart en heerlijk dessertenbuffet."
"Eén van de tofste momenten was een traditie van Venezuela 'la hora loca' (het zotte uur). Mijn schoonmoeder had een koffer meegenomen vol toeters en bellen, maskers, lichtjes, noem maar op. Tijdens het dansfeest werd een leuk latino muziekje opgezet en intussen brachten de bridesmaids en groomsmen alles rond in de zaal. Iedereen zette wat op en de sfeer werd zalig! Mijn grootouders en alle oudjes deden zot, een paar weken na onze trouw kwam ik nog een tante van mijn vader tegen die zei dat ze zich nooit zo goed had geamuseerd op een trouwfeest!"