Bij thuiskomst heeft B niet zijn dak vernieuwd maar dat van zijn buurman C (deze was ook met vakantie) welke er net 2 jaar oplag en nog zeker 18 jaar meekon.
Het lijkt mij zeer onredelijk dat C een ongevraagd dak moet gaan vergoeden zodat art 6:210 lid 2 BW hier niet van toepassing is.
Maar toch is de *reden* van de onverschuldigde betaling/ongerechtvaardigde verrijking bepalingen dat iemand niet met het 'ik heb er niet om gevraagd' weg komt.
Dit gaat iets verder dan 'ik heb er niet om gevraagd'. B. heeft een dak van C vervangen in de afwezigheid van C. Hierbij heeft B., of zijn agent, schade aangericht bij C. (B. heeft het oude dak gesloopt), en B. heeft zich er niet goed van vergewist dat hij, B., het juiste dak aan het vervangen was. Dat kon ook niet, C. was niet aanwezig. (Laten wij even de mogelijke strafrechtelijke consequenties buiten beschouwing).
In alle redelijkheid valt C. niet onrechtmatige verrijking aan te rekenen. Sterker, zowel A. de opdrachtgever, als C., hebben een behoorlijke claim wegens wanprestatie op B.
Gelet op de vakentie van zowel A als C is onrechtmatige verrijking geen argument. Dan kan een ieder in een anders afwezigheid de tuin opknappen, de stoep opnieuw bestraten, en dan betaling eisen.
Maar omdat het onredelijk is, hoeft C niet te betalen. Zowel 6:210 lid 2 en 6:212 lid 1 bevatten immers "voor zover dit redelijk is". De onredelijkheid volgt hier alleen al uit het feit dat C er niet veel mee opschiet, nu zijn dak nog maar 2 jaar oud was. Bovendien zou hem ongevraagd een bestedingspatroon opgedrongen worden; C had zelf misschien een heel ander type dak gekozen.
In aanvullig is deze casus zelfs anders te bekijken. Door het dak van C te slopen, pleegt B een onrechtmatige daad jegens C. Het (reeds aangelegde) nieuwe dak is dan niets meer dan een vorm van schadevergoeding, welke verplichting toch al van rechtswege op B lag. In casu verzet de redelijkheid en billijkheid zich denk ik wel weer tegen een andere, aanvullende schadevergoedingsplicht van B jegens C, maar dat hangt echt af van de specifieke omstandigheden van het geval ( was het oude dak bijvoorbeeld een duur rieten dak en is het nieuwe dak een bitumen dak met grind, dan rust er wellicht zelfs een plicht op B tot volledige schadevergoeding)
C heeft overigens geen claim op B wegens wanprestatie. ''wanprestatie'' is wat in juridische termen een ''toerekenbare tekortkoming in de nakoming ( van een overeenkomst)" heet. B en C hadden geen verbintenis voorafgaande aan het slopen en vernieuwen van het dak. Daarna rustte enkel een verplichting tot schadevergoeding op B, wederom geen (wederkerige)overeekomst.
...... Sterker, zowel A. de opdrachtgever, als C., hebben een behoorlijke claim wegens wanprestatie op B.
A heeft geen schade als er geen fatale termijn was afgesproken voor de vervanging van het dak van A. B kan waarschijnlijk nog gewoon nakomen. B en C hebben geen contractuele relatie, dus kan C B niet aanspreken wegens "wanprestatie". Maar er is ook geen ongerechtvaardigde verrijking, lijkt mij, want C had een prima dak en heeft nu ook een prima dak. Voor C lijkt er me dus eigenlijk niks verandert. B is gewoon de klos, heeft zijn werk voor jan met de korte achternaam gedaan en moet alsnog het dak van A vervangen.