Informatie over bodembedekkers is schaars, ze zijn dan ook niet de blikvangers van een tuin. Toch zijn ze in een ecologische tuin onmisbaar en mogen ze gerust wat meer aandacht krijgen. Ze zorgen er namelijk voor dat de bodem bedekt is waardoor er geen plaats en licht meer overblijft voor onkruid. Super handig toch? Nog een voordeel is dat je ze gemakkelijk zelf kan vermeerderen. Daarom een overzichtje van mijn favoriete bodembedekkers:
Deze sedum soort blijft laag en produceert in de zomer en herfst roze bloemen die bijen, hommels en vlinders aantrekken. De plant verspreid zich kruipend over de grond. Je kan gemakkelijk een put graven om iets te planten en binnen enkele weken is het gat weer toegegroeid. Doordat het zo snel groeit moet je wel af en toe de boorden bijwerken.
Geen goede stuifmeel of nectarleverancier maar wel een mooi plantje met witte bloemetjes in het voorjaar en nadien rode eetbare besjes. De aardbeien geuren heerlijk maar zijn veel kleiner dan de aardbeien die je in de winkel koopt. De plant groeit goed in de schaduw op een vochtige, niet te voedselrijke bodem. Bosaardbei combineert goed met boshyacint die in het voorjaar uitbundig voor paarse bloemen zorgt.
Dit is een inheemse laagblijvende bodembedekker die een voedselrijke vochtige bodem vraagt en halfschaduw verdraagt. Het is een goede drachtplant, dat wil zeggen dat hij veel nectar en stuifmeel produceert, en blijft ‘swinters groen. De cultivar ‘Mahogany’ heeft paarsrood getinte bladeren.
Deze wintergroene plant wordt zo’n 25 cm hoog en is eigenlijk een halfheester, maar doordat de stengels over de grond kruipen en wortels maken waar ze de grond raken doet de plant ook prima dienst als bodembedekker. Hij groeit zowel in de zon als in de schaduw en geeft van februari tot mei eetbare paarse bloemetjes.
Een weinig veeleisende wintergroene bodembedekker die van juni tot september grote gele bloemen geeft. Hier wordt hertshooi gecombineerd met meiklokjes die als eerste in mei voor witte bloemetjes zorgen waarna dan vanaf juni hertshooi de aandacht trekt met zijn gele bloemen. De plant wordt zo’n 25 cm hoog en komt dus net zoals maagdenpalm hoger dan de eerste 3 bodembedekkers. In het voorjaar moet hij stevig teruggesnoeid worden maar voor de rest vraagt de plant geen onderhoud. Hertshooi produceert weinig nectar maar wel stuifmeel.