Tijdens mijn reizen over de hele wereld en het ontmoeten van mensen uit alle lagen van de bevolking, heb ik een algemeen idee waargenomen dat mensen zoveel leed veroorzaakt. Dit idee zegt dat het spirituele en het materiële twee afzonderlijke dingen zijn. Deze misvatting zegt dat alle dingen in het spirituele domein van dezelfde aard zijn - ze zijn gemaakt van één soort ding - terwijl het materiële, het fysieke, de dingen van deze wereld die je kunt zien en aanraken, in wezen van iets anders zijn gemaakt.
Het probleem met het abonneren op deze mythe is dat het je vermogen belemmert om niet alleen effectief te zijn, maar ook om een ​​gelukkig, gebalanceerd, gezond en geïntegreerd leven te leiden.
Ik heb ontdekt dat er twee soorten mensen of psychologieën zijn die tot de mythe van de geestelijke en materiële verdeeldheid leiden. Ik beschrijf ze hier zodat je kunt zien of je bent beïnvloed door deze denkwijze. Als je wilt dat elke actie die je doet en elke ervaring die je leeft het meest effectief is en je wezen overspoelt met gepassioneerde spirituele gelukzaligheid, dan moet je leren hoe het spirituele en materiële geïntegreerd zijn en hoe je moet handelen in overeenstemming met hun integratie. Het kunstmatig scheiden van deze dingen zal je op de lange duur alleen maar pijn doen.
Groep 1: The Hurt Purest
Dit zijn de mensen van wie het leven niet goed voor hen werkte. Ze hebben veel pech gehad en hebben grote hoeveelheden leed doorgemaakt. Ze kwamen op het spirituele pad om hun pijn te beëindigen, en het werkte. Het spirituele pad hielp hen enorm, en ze waren in staat om hun pijn te minimaliseren. Natuurlijk is deze vernietiging van pijn door spiritueel proces een goede zaak. We willen niet dat iemand lijdt, en willen de pijn die het leven soms op ons werpt beëindigen, is een volkomen normale en goede motivatie om op het spirituele pad te beginnen.
Een van de problemen om geestelijk gemotiveerd te zijn vanwege grote hoeveelheden leed is dat het sommige mensen opent voor de misvatting dat de wereld op de een of andere manier fout, slecht of slecht is. Omdat de wereld dit eerste type persoon zoveel pijn heeft gedaan, maakt het het voor hen gemakkelijk om het te villainiseren en zodoende te worden voortgestuwd naar een binaire manier van denken die zegt dat er een scheiding is tussen het spirituele en het materiële.
Ze denken misschien dat, omdat de wereld of het materiële hen pijn deed, het allemaal slecht is en er niets goeds in zit. Door spiritualiteit vonden ze aanzienlijke vrede en geluk, dus ze kunnen denken dat het spirituele het enige goede is. Zo komen ze op het idee of onderschrijven ze de mythe dat het materiële en het geestelijke totaal verschillende dingen zijn, materieel slecht en spiritueel goed zijn.
Zulke mensen kunnen concluderen dat het beste is om te doen om weg te lopen van de wereld, het te bekritiseren en elke betrokkenheid ermee te minimaliseren. Ze denken dat het onthouden van succesvolle acties beter is dan het op intelligente wijze nastreven van succes, financieel welzijn of elke vorm van prestatie in deze wereld.
overpeinzing: Doorzoek uw gedachten en uw hart om te zien of u ziek bent ten opzichte van het materiële domein. Zo ja, zoek dan om te zien hoeveel er is vanwege het lijden dat je hebt ervaren. Dit soort introspectie, waar we onze beperkingen, tekortkomingen, donkere kanten vinden, is eng en neemt een zekere radiale eerlijkheid. Ik bewonder je voor het proberen.
1st Valkuil van de gekwetste purist
De gekwetste purist idealiseert vaak een spirituele figuur zoals een goeroe, winst of heilige en projecteert hun misvatting van een binaire idee van een slechte materiële wereld en een goede spirituele wereld op die spirituele figuur. Ze stellen zich voor dat de spirituele figuur "puur" is en geen materiële betrokkenheid of betrokkenheid heeft en daarom volmaakt is. Ze denken dat als iemand volledig spiritueel is, ze niet verbonden kunnen zijn met of betrokken kunnen zijn bij iets materieel van deze wereld.
Het is onmogelijk voor hen om ooit het ideaal van het idee dat zij hebben gecreëerd waar te maken; het is onmogelijk. De Hurt Purist voelt zich dus minderwaardig; ze voelen zich incompetent en gewoon vrij nutteloos op het spirituele pad. Ze zien dat hun enige hoop om hun lijden volledig te beëindigen, is om te worden als het mentale beeld dat ze hebben van de Guru of spirituele figuur. Maar dit is onmogelijk, omdat het idee dat zij hebben gemaakt een mentale verzinsel is en onrealistisch is. Het geloofssysteem dat ze hebben opgebouwd laat hen dus gedoemd te falen, schuldig en ontoereikend te zijn.
Inherent aan dit alles is het verkeerde denken dat het materiële domein gescheiden is van het spirituele domein.
Het is een feit dat iemand die volledig verlicht is, vaak een meester is in het omgaan met dit wereldse materiële domein. We respecteren zulke verlichte wezens niet omdat ze zich terugtrekken uit de wereld, noch omdat ze rijk kunnen zijn, maar omdat hun hart vol is van spirituele liefde, wat het mooiste is dat bestaat.
Simpelweg omdat er pijn en illusie in de wereld is, maakt het niet slecht of slecht. Het gaat er niet om dat de wereld goed of slecht is; het gaat over je relatie ermee. Je kunt en moet op een dag deze wereld, die zich van het goddelijke heeft gemanifesteerd, gebruiken als een hulpmiddel en offerande, om de hogere gelukzalige spirituele staten van Passionate Verlichting te betreden.
Een opmerking over detachement: Spirituele vooruitgang komt van Spiritual Surrender en is een hartstochtelijke, liefdevolle relatie met het goddelijke. Een onthechting van ego-gebaseerde zelfzuchtige belangen is een natuurlijk neveneffect van spirituele groei. Onthechting is een essentieel, integraal en krachtig onderdeel van spirituele groei en voor een spiritueel persoon die echt zeer geavanceerd is, moeten ze worden losgemaakt van de ondeugden van de wereld. Maar vergeet niet dat er een groot verschil is tussen onthechting en terugtrekking. Spirituele verheffing of zuiverheid heeft alles te maken met spirituele liefde, toewijding en onthechting, en niets te maken met een terugtrekking uit de elementen van deze wereld.
overpeinzing: Neem een ​​diepe en harde blik op jezelf. Is er een deel van jou dat verantwoordelijkheid voor je spirituele groei of zelfs je succes en geluk in het leven vermijdt? Is er enig deel van u dat de zuiverheid of spirituele verheffing van een goeroe of profeet ziet als uw reddende genade, waardoor u op die manier een meer passieve en luie rol kunt spelen in uw geestelijk leven?
Ik geloof dat de steun en de genade van spirituele gidsen essentieel is voor spirituele groei. Het belangrijkste onderscheid hier is dit: laat ik die genade of een verkeerd begrip van zuiverheid mij een passieve deelnemer maken in mijn spirituele reis, in plaats van een actieve? Actie maakt deel uit van onze Eeuwige Dharma en is daarom de sleutel tot onze spirituele groei.
2nd Valkuil van de gekwetste purist: schuldgevoel
Wanneer we niet volledig verlicht zijn, is de meerderheid van wat we doen materieel, omdat we nog steeds leren integreren en naar behoren functioneren met het spirituele. Daarom kan het geloven dat deze materiële wereld gescheiden is van het spirituele domein ertoe leiden dat mensen het gevoel hebben dat ze slecht zijn en dat er iets mis is met hen omdat ze het grootste deel van hun tijd doorbrengen met het omgaan met en denken aan wereldse dingen. Hierdoor kunnen ze ongezonde schuldgevoelens hebben, die niet alleen de vreugde en vitaliteit uit het leven halen, maar zelfs hun spirituele pad in de weg kunnen staan.
Een laag zelfbeeld is geen spiritualiteit en geen van beide voelt zich schuldig.
Groep 2: de verbijsterde materialist
De tweede groep mensen zijn degenen die het goed doen in de wereld. Ze hebben misschien een aantal successen geboekt en ze krijgen een zekere mate van plezier en voldoening uit het leven. Deze groep omvat ook degenen die het misschien nog niet "goed hebben", maar ernaar streven. Ze willen genieten en ze geloven dat het mogelijk is om volledig geluk te bereiken door alleen materiële inspanningen.
Wanneer ze gescheiden zijn van het goddelijke, hebben de geneugten van de wereld een hypnotiserend effect en lijken ze bijna op drugs: ze doven onze geest van dingen te kunnen zien zoals ze in werkelijkheid zijn. Door zich over te geven aan de geneugten van deze wereld terwijl je het spirituele ontkent, wordt hun geest verbijsterd en beginnen ze te denken dat deze wereld alles bij elkaar is. Ze denken misschien dat ze zullen doen wat gedaan moet worden om hun verlangens te vervullen en dan zullen ze tevreden zijn. Ze geloven ten onrechte dat ze controle hebben. Deze illusie heeft de neiging om hen te verblinden voor het lijden van deze wereld en zelfs voor het lijden veroorzaakt door hun inspanningen.
Een sterk voorbeeld hiervan is een dronkaard of drugsverslaafde. Ze denken dat als ze gewoon hun oplossing kunnen krijgen, ze gelukkig zullen zijn. Maar ze zien niet dat het krijgen van hun oplossing en het streven naar die richting hun pijn veroorzaakt. Door hun ondeugd te betrachten, worden ze feitelijk meer gebonden en gedegradeerd, ze gaan verder weg van geluk, vreugde en vrijheid.
Het voorbeeld van een drugsverslaafde is een beetje een sterke, maar ditzelfde principe is van toepassing op degenen die verzonken zijn in deze wereld terwijl ze het spirituele domein verwaarlozen. Deze opneming in genot kan de vorm aannemen van iemands ondeugden, of andere minder merkbare alledaagse handelingen zoals werk, familie, vrienden enz.
Hetzelfde probleem voor de materialist en de purist
Het probleem van de 'Verbijsterde materialist' is hetzelfde als de 'gekwetste purist' die naar het spirituele pad is gekomen om weg te rennen van de wereld - een scheiding creëren tussen het spirituele en het materiële. Over-verliefdheid met het spirituele of het materiële kan ons dof maken over het feit dat het materiële en het spirituele beide verschillende uitdrukkingen van hetzelfde zijn.
Ik heb gehoord dat sommige religies het idee van de spirituele / materiële kloof propageren. Ik denk dat een van de belangrijkste redenen waarom ze dit hebben gedaan en doen, is vanwege het feit dat veel mensen die religie intens volgen en propageren, vaak gekwetste puristen zijn.
De integratie van het spirituele en materiële
Hoewel het spirituele en materiële in zekere zin één zijn, hebben ze ook hun individuele aard en functies. Ze functioneren zowel afzonderlijk als op een manier die elkaar voedt en ondersteunt. Ze zijn geïntegreerd.
Als we effectief en gelukkig willen zijn in de wereld, moeten we leren om op een geïntegreerde manier te handelen, waarbij zowel het materiële als het spirituele ten volle kunnen opereren en samen kunnen synergiseren. Dit type geïntegreerde actie is juiste actie, het is actie in het dharma.
Wil er echt geluk, kracht, harmonie en effectiviteit zijn, dan moeten we het spirituele en het materiële op gepaste wijze betrekken bij en integreren in onze benadering van het leven. We moeten leren hoe we van elke actie een op liefde gebaseerd spiritueel fenomeen kunnen maken.
Door dit te doen, wordt elke actie een perfecte actie, elke actie wordt een spirituele actie, elke actie wordt de meest effectieve actie mogelijk, elke actie leidt ons naar verlichting, en elke actie is gevuld met de grootst mogelijke kosmisch-liefhebbende-spirituele gelukzaligheid voor elk wezen om te ervaren in het geheel van het hele bestaan.
U bent hier: Startpagina > persoonlijk > Spiritualiteit & Mindfulness > Inspiratie > De mythe van de geestelijke en materiële verdeeldheid