Elly Campioni-Soeters werd in 1943 kamphoofd van Jappenkamp Grogol bij Batavia (Nederlands-Indië), waar ze de leiding had over ruim achthonderd vrouwen en kinderen. Volgens een getuige was ze een kordate “dame”, een “bemiddelaarster en niet bang uitgevallen”. En: “Altijd vriendelijk en opgeruimd. Altijd keurig gekamd en gekleed.”
Elly Campioni stelde zich meermalen als een “duivelin” op tegenover de Japanners, en kreeg zo het nodige gedaan. Ondanks het eenzijdige voedsel leed er nooit iemand honger in kamp Grogol, en stierven slechts weinigen. Ook wist ze door handig optreden te voorkomen dat meisjes werden afgevoerd naar de Japanse legerbordelen.
Waarom dit boek?
Miep Willinge-Sligcher (1902-1989), draagster van de ‘Verzetsster Oost-Azië’, was een van de kamphoofden van Tjideng. En ze was een goeie vriendin van Elly Campioni (1907-1985), die haar in de ‘oorlogsherinneringen’ veelvuldig noemt.
Toen Prinses Beatrix op 30 april 1980 als koningin werd ingehuldigd, was Miep Willinge één van de vier verzetsmensen die mochten optreden als herauten en koningen van wapenen, naast onder meer Erik Hazelhoff Roelfzema (‘Soldaat van Oranje’).
Dat was uiteraard een juiste keuze van Beatrix. Maar met de kennis van nu, kun je gerust zeggen dat Elly Campioni daar ook bij had kunnen staan. En ja, ook een ‘eremedaille’ zou haar niet hebben misstaan. Om over een straatnaam maar te zwijgen.