jukebox: men stopte er geld in en kreeg drie minuten muziek te horen. Misschien kunnen ze in de straten,
winkels en supermarkten nu eens automaten ophangen waar ik een muntje in kan stoppen zodat het geluid een
tijdje uitgaat.’ In 2001 verklapte een discotheekeigenaar aan een journalist van P-Magazine: ‘Je moet de muziek
keihard zetten, zodat ze niet kunnen praten met elkaar. Want anders ontstaan er koppels en die komen nier meer
3 De media zien er ook geen been in om zinloze sportuitslagen schaamteloos en zonder enige hiërarchisering of
duiding naast en zelfs vóór berichten over menselijk lijden te plaatsen. Elk radio- of televisiejournaal eindigt
steevast met een reeks namen van sportclubs en sportuitslagen, alsof dat even belangrijk zou zijn als berichten
over politiek of over het onrecht in de wereld. De luisteraar wordt daar ongevraagd mee bestookt net zoals hij/zij
in alle openbare ruimten bestookt wordt met het zinloze en geestdodende gedreun dat muziek wordt genoemd.
Gerbert Bakx studeerde wetenschappen, geneeskunde en filosofie. Naast zijn psychotherapeutische praktijk begeleidt hij, via lezingen en seminars, reeds meer dan twintig jaar mensen naar meer aandacht, emotionele intelligentie, creativiteit, vrijheid en levenskunst. Hij laat zich hierbij inspireren door inzichten uit o.a. de evolutionaire psychologie, de humanistische en existentiële stromingen in de psychologische anthropologie en verschillende wijsheidstradities, waaronder voornamelijk het Boeddhisme. Hij publiceerde De Strategie van het Geluk (2011) en Dansen met Mogelijkheden en Werkelijkheden. De Strategie van het Goede (2012). Bovenvermelde bijdrage is een extract uit De Strategie van het Geluk, Antwerpen: Widsand Uitgevers, 2011, p. 28-32.