Uitspraak 201706992/1/V1 - Raad van State
Uitspraak 201706992/1/V1
ECLI:NL:RVS:2018:2466
Bij besluit van 5 september 2016 heeft de staatssecretaris aanvragen om de vreemdelingen een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen, afgewezen.
201706992/1/V1.
tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 11 augustus 2017 in zaak nr. 17/8189 in het geding tussen:
[vreemdeling 1], [vreemdeling 2] en [vreemdeling 3] (hierna samen: de vreemdelingen)
Bij besluit van 17 maart 2017 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdelingen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 11 augustus 2017 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdelingen ingestelde beroep gegrond verklaard, dit besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op het gemaakte bezwaar neemt met inachtneming van de uitspraak.
De vreemdelingen, vertegenwoordigd door mr. L.K. Matpanözer, advocaat te Amsterdam, hebben een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
1. Vreemdeling 1 is geboren op [1998]. Vreemdeling 3 is geboren op [2001]. Zij hebben dezelfde moeder. Vreemdeling 2 is geboren op [2000]. Hij heeft een andere moeder dan vreemdelingen 1 en 2. De vreemdelingen zijn in Ghana geboren, verblijven daar bij hun tante van vaderskant en hebben de Ghanese nationaliteit. Zij beogen verblijf in Nederland bij referent, die in 2003 of 2004 uit Ghana is vertrokken en die de Nederlandse nationaliteit heeft verworven. De rechtbank heeft onbestreden als uitgangspunt genomen dat referent de biologische vader van de vreemdelingen is. Naar referent heeft verklaard tijdens de hoorzitting in de bezwaarfase had hij in 2000 en 2001 tegelijkertijd een relatie met beide moeders en heeft hij nooit met hen samengewoond. Voorts heeft de staatssecretaris zich onbestreden op het standpunt gesteld dat de vreemdelingen niet zijn geboren uit een huwelijk of een met het huwelijk op één lijn te stellen relatie.
2. De staatssecretaris klaagt in zijn enige grief dat de rechtbank ten onrechte, onder verwijzing naar de uitspraak van de rechtbank van 15 november 2016, ECLI:NL:RBDHA:2016:16613, heeft geconcludeerd dat het beleid uit paragraaf B7/3.8.1 van de Vc 2000 in strijd is met artikel 4, eerste lid, gelezen in samenhang met artikel 16, eerste lid, van de Gezinsherenigingsrichtlijn (hierna: de richtlijn). De rechtbank heeft volgens hem niet onderkend dat, nu de vreemdelingen niet zijn geboren uit een huwelijk of een met het huwelijk op één lijn te stellen relatie, hij het besluit van 17 maart 2017 draagkrachtig heeft gemotiveerd.
2.3. In dit geval heeft de staatssecretaris zich in het besluit van 17 maart 2017, anders dan de rechtbank heeft overwogen, terecht op het standpunt gesteld dat geen beschermenswaardig gezinsleven bestaat als bedoeld in artikel 8 van het EVRM, omdat referent onvoldoende invulling heeft gegeven aan zijn relatie met de vreemdelingen. Hij heeft hieraan niet ten onrechte ten grondslag gelegd dat referent, zoals hij tijdens de hoorzitting in de bezwaarfase heeft verklaard, tot zijn vertrek uit Ghana in 2003 of 2004 niet met de vreemdelingen heeft samengewoond, hen slechts kort bezocht en hun schoolgeld betaalde. De staatssecretaris heeft verder terecht bij zijn beoordeling betrokken dat de vreemdelingen nog erg jong waren toen referent uit Ghana is vertrokken. Voorts heeft de staatssecretaris zich terecht op het standpunt gesteld dat uit het enkele feit dat referent als vader staat vermeld in de door de vreemdelingen overgelegde schoolrapporten, doopakten en groeiboekjes niet blijkt dat hij sinds zijn vertrek nauw betrokken is geweest bij de opvoeding van de vreemdelingen, temeer omdat referent eveneens heeft verklaard dat zijn zus de schoolkeuzes heeft gemaakt en hem pas achteraf op de hoogte heeft gesteld. De staatssecretaris heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat de vreemdelingen niet met objectieve bewijsmiddelen hebben onderbouwd dat referent, naar gesteld voornamelijk via zijn zus, telefonisch contact met hen onderhoudt, noch dat hij hen, naar gesteld, in 2009 of 2010, 2013 en 2015 in Ghana heeft bezocht, omdat zij slechts bewijsmiddelen hebben overgelegd van een bezoek in 2016. Ten slotte heeft de staatssecretaris niet ten onrechte in aanmerking genomen dat referent weliswaar een aantal betalingsbewijzen aan zijn zus heeft overgelegd, maar dat het slechts gaat om kleine bedragen en de vreemdelingen daarmee bovendien niet aannemelijk hebben gemaakt dat dit geld voor hun levensonderhoud is gebruikt.
3. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak moet worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het beroep van de vreemdelingen tegen het besluit van 17 maart 2017 alsnog ongegrond verklaren.
II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 11 augustus 2017 in zaak nr. 17/8189;