Oosterse bruine slang - Alle reptielen
De Oosterse bruine slang - Alle reptielen
De Oosterse bruine slang is een gifslang die voorkomt in Australië, Nieuw-Guinea en Indonesië. Ze staan bekend als één van de meest giftige slangen ter wereld.
De Oosterse bruine slang kan in verschillende kleuren voorkomen, maar komt het meeste voor in een bruine tint.
De Oosterse bruine slang kan tot 2,4 meter worden en is daarmee één van de grootste slangensoorten ter wereld. Desondanks zijn lengte en de Australische hitte zijn ze ontzettend snel.
Deze slangensoort in ontzettend giftig en een beet van deze slang is zeer dodelijk. In Australië worden deze slangen gehouden om tegengif te ontwikkelen tegen het gif van deze slang. Hierdoor is de overlevingskans na een beet van de Oosterse bruine slang in Australië veel groter dan in Europa.
De Oosterse bruine slang eet vooral kikkers, hagedissen, knaagdieren en andere slangensoorten. Ze liggen ontzettend stil en wachten steeds op het geschikte moment om hun prooi te grijpen.
Deze slang komt voor in Australië, Nieuw-Guinea en Indonesië.
Extra weetjes over de Oosterse bruine slang
De oosterse bruine slang is een dag-active slang.
De Oosterse bruine slang is de op een na giftigste landslang ter wereld. Ze bezit dus het op een na sterkste gif van alle landslangen.
De slang wacht op zijn prooi om aan te vallen of ze beweegt zo min mogelijk.
Deze slang is een hele gevaarlijke slang. Dit komt natuurlijk enerzijds door het sterke gif en anderzijds door zijn defensief aanvallend gedrag (de slang gaat niet vluchten van je)
De bruine slang heeft al heel wat mensen in Australië gebeten. Er zijn zelfs al veel mensen gestorven na zo een beet.
Na een beet is dus de overlevingskans zeer klein. In Australië maak je het meeste kans om te blijven leven omdat ze hier weten hoe ze moeten handelen en hebben ze ook tegengif. Dit is in andere landen niet aanwezig.
De slang is in gevangenschap dus totaal niet geschikt als een huisdier. Hij hoort thuis in de natuur.
De mannetjes gaan tijdens de lente op zoek naar een vrouwtje om te paren.
Als ze een ander mannentje tegenkomen, zal er een soort van dominantie dans plaatsvinden. Hierbij duwen ze elkaars kop tegen de grond. Het mannetje dat verliest moet vertrekken. De winnaar kan dan paren met de lokale vrouwtjes in de omgeving.
Na het paren legt het vrouwtje tegen het einde van de lente en begin van de zomer ongeveer 30 eieren.
Net als bij vele andere slangen worden de kleine slangetjes aan hun lot overgelaten. Ze zijn wal al net zo giftig als hun ouders.