Kookboekreview: Napels en de Amalfikust | FavorFlav
Kookboekreview: Napels en de Amalfikust
De Zilveren Lepel is hét naslagwerk voor recepten uit de Italiaanse keuken. En net als je denkt dat je alles weet, komen ze weer met een nieuwe editie. Deze keer met recepten uit Napels en de Amalfikust.
Deze Zuid-Italiaanse regio's hebben een eigen kookstijl, die je niet in de rest van Italië terugvindt. En wees niet bang, aan pasta en pizza geen gebrek, maar wel met een specifieke stijl en ingrediënten.
Abrikozen van de Vesuviushelling bijvoorbeeld, of San Marzanotomaten die oh zo onmisbaar zijn op een Napolitaanse pizza. In de regio Caserta vind je veel varkens- en lamsvlees, hazelnoten en kazen. In Amalfi eet je grote hoeveelheden verse vis en citroenen met een speciaal keurmerk, die zo zoet zijn dat je ze als hoofdbestanddeel van een salade kunt eten.
De recepten in het boek zijn opgedeeld per streek: Napels, Caserta, Salerno en de Amalfikust, Avellino en Beneveto. Door het hele boek staan prachtige foto's van het Italiaanse landschap, karakteristieke steegjes en loeihete pizzaovens. Daardoor voel je je bijna alsof je in Italië bent. De fotografie van de gerechten is net zo mooi en maakt enorm hongerig.
Naast de beroemde Napolitaanse pizza staat er ook een aantal gevulde pizza's in, waarvan een deel bijna op brood lijkt. Allemaal hoge ronde schijven die in een soort taartpunten te snijden zijn. Hetzelfde geldt voor pasta's; gekookte spaghetti wordt met saus en al in een taartvorm gedaan en afgebakken, voor een heuse spaghettibol.
Risotto met gestoofde vis, gevuld paasbrood met salami, mortadella en kaas, penne met stoofvlees uit Genova en melanzana alla parmigiana. Ook zijn we erg onder de indruk van de zoete afdeling, met gebak is op basis van noten, baba met rum, en gefrituurde beignets met banketbakkersroom en kersenjam.
De recepten zijn in dezelfde stijl geschreven als in de vorige edities van De Zilveren Lepel. Soms summier, maar altijd duidelijk. Het is handig als je al weet wat au bain marie is, of welk deel van het varken niet te mager is zodat het mals blijft na het bakken. Maar in het ergste geval Google je het even, of vraag je het aan de slager.