De zgn. Basel richtlijnen zijn opgesteld om de risico’s die banken aangaan, risico’s die mogelijk grote gevolgen kunnen hebben voor de samenleving (remember 09/08), tot een minimum te beperken. ‘Basel geeft banken richtlijnen om vast te stellen hoeveel kapitaal zij minimaal opzij moeten zetten, om onverwachte verliezen op te vangen.’ aldus de Bank for International Settlements.
Vooral de hypothecair gedekte leningen die Brouwers’ RABOBANK in het verleden in ruime mate heeft verstrekt, voelen nu als de oorzaak van de kosten waarmee RABO ‘dankzij’ Basel 4 wordt geconfronteerd. Daarentegen merkt Brouwers op “Mocht Basel worden ingevoerd dan zal het waarschijnlijk pas tegen 2027 volledig zijn ingevoerd. Waarom zou je kernactiviteiten als hypotheken verkopen als ze er in de komende tien jaar toch uitlopen, ook door vroege aflossing? Je geeft winstcapaciteit weg.” En aan winst maken hangt, je raadt het al, de hoogte van je bonus af. Dat mag dan in de ogen van betrokkenen tegen die tijd idd meer zijn dan de huidige 20% max. Aan de andere kant: de bankiers van RABO e.a. banken zijn het hypothecair risico decennialang willens en wetens aangegaan: ‘commercieel interessant => winst => bonus!’; toen ook al.
Op de één of andere manier gaat de door VNO NCW aangezwengelde bankiersbonus discussie daarmee toch iets verder dan ‘sec.’ het aantrekken van 17.000 potentiële werknemers binnen de financiële sector. Banen die NL alleen kan creëren door de, m.n. vanwege de BREXIT uit London afkomstige, bankiers een bonus-worst voor de neus te houden…..