Recensie: Seamus Egan - Early Bright
Format: CD – Digital / Label: THL Records
De naam van deze Ierse gitarist zal niet bij iedereen belletje doen rinkelen. Daarom even kort zijn biografie samengevat. Een wonderkind die op jonge leeftijd meerdere instrumenten kon bespelen. De start van een carrière in traditionele muziek waarin hij solo albums maakte maar ook projecten met de band Solas. Waarschijnlijk beter bekend is de wereldhit die hij schreef maar werd gezongen door Sarah Maclachlan.
Verwacht op dit album geen vrolijk folk muziek of grote ballades. Seamus Egan ontpopt zich als de Ierse versie van Ry Cooder en Brian Eno. Muziek op de grens tussen ambient en folklore.
Dit zijn geen liedjes als in een muziekstukken met kop en staart. Gitaar, fluit en viool vormen samen tien korte soundscapes. De afbeelding van de albumhoes komt als het ware in verschillende variaties terug. De majestueuze schoonheid van de woestijn wordt gevolgd door de tegenhanger, een trieste meditatie over de troosteloosheid van diezelfde omgeving. Een ruimtelijke, minimalistische wereld zonder aanwezigen. Alsof puur het zijn van het landschap alles is. Geen onderliggend doel of thematiek maar puur de verbeeldingskracht aan het werk zetten. De spaarzame muzieknoten worden soms heel even richting de Ierse afkomst geduwd. Een kleine toevoeging die eenvormigheid voorkomt.
Het album zou heel makkelijk op de achtergrond kunnen belanden, de bescheidenheid van de muziek kan voor de niet zo aandachtige luisteraar een valkuil blijken. Er wordt niet heel dringend voor aandacht gevraagd. Terwijl geconcentreerd luisteren alle schitterende details prijsgeeft. Hoe meer je investeert hoe meer schoonheid je los maakt. Een album om te luisteren met de koptelefoon op de oren.