Lalla Rookh (7) | Het Parool
Lalla Rookh is een klassieker in Oost. Johannes van Dam kende het zaakje ooit een 9 toe en die recensie hangt nog op de ruit. Bij ons bezoek waren er ook tegenvallers.
Gilles van der Loo 8 december 2018, 7:00
Lalla Rookh Beeld Eva Plevier
We lopen Lalla Rookh binnen rond half een 's middags, en hoewel deze kleine zaak officieel van twaalf tot tien open is, lijkt het erop dat men nog op stoom moet komen.
We kiezen een tafeltje in de naar eethuisbegrippen strak ingerichte ruimte en wachten een minuut of vijf, tot een heer die aan een naburige tafel naar zijn telefoon zat te kijken twee menukaarten van de bar pakt en aan ons geeft met de mededeling dat 'ze zo wel zal komen'.
De mevrouw die uiteindelijk komt is vriendelijk maar vooral efficiënt, en neemt onze aanzienlijke bestelling foutloos en uit het hoofd op. Helaas is de roti geit nog niet klaar, maar er is enorm veel over om uit te kiezen.
Achttien rotischotels bijvoorbeeld, en maar liefst dertien soorten groenten, waaronder oker, kousenband, tajerblad, amsoi en sopropo (bitter­meloen). Over Surinaamse groenten hoor je hier niet veel, maar daguwiri, bitawiri, klaroen en antroewa - om er maar een paar te noemen - zijn heerlijk en gezond.
We bestellen huis­gemaakt gemberbier en een 'markoesa' (siroop van passievrucht), waarop we twintig minuten wachten omdat de mevrouw ervoor kiest ze tegelijk met het eten te serveren.
Het gemberbier is pittig en niet te zoet, over de markoesa zijn we minder te spreken. Surinaamse passievrucht wordt zuur geplukt en dan aangezoet. Dat evenwicht maakt het drankje lekker, maar deze versie doet meer aan Hollandse oploslimonade denken.
Meer dan Knorrig
Als eerste arriveert de saoto (€4,50): het soort bouillon dat griepprikken overbodig maakt, rijk gevuld met gescheurde kip, taugé en reepjes gefrituurde aardappel. Het liefst zie ik hem zoals hier met weinig ketjap, licht, helder en opwekkend. We proeven ook flink wat citroengras, dat het hele kommetje boven zichzelf uit tilt.
Dan de cassavesoep (€5,00): romig, met stukjes kipfilet, kokos en een hint zoete ui. Ik at deze soep graag bij de De Gadri in Paramaribo, waar er pimentbolletjes in gingen.
Iets wat ik bij Lalla Rookh mis, een tikkie specerij om hem meer dan Knorrig te maken. De telo met bakkeljauw (€4,00) is uitstekend: krokante, donkerbruin gefrituurde stukken cassave met hartige gestoofde klipvis.
De mevrouw serveert ons roti eend (€11,50): een perfecte pannenkoek gevuld met spliterwten op een bordje mals eendenvlees (nek, bout en vlerk, alles aan het been) in een diepe geconcentreerde kerrie met kousenband en aardappel. Een schoolvoorbeeld, al zouden we meer vlees willen zien.
Ove­rigens is roti met filet nooit zo ­lekker als met vlees aan (door­gehakt) bot. Uit die botjes komt merg vrij bij het stoven en dat is een wereld van verschil.
Onze heri heri (€12,00) is een tegenvaller. De bakkeljauw (gestoofd met knoflook, ui en tomaat) is smaakloos vergeleken met de klipvis die bij de telo zat, en in combinatie met de drie soorten zetmeel die van oudsher bij dit gerecht horen (bak­banaan, bataat en cassave), valt alles nogal melig en zoet uit.
Van de groenten kiezen we oker (€5,00) die smaakvol is maar niet heel sappig, en mijn geliefde sopropo - waarover meer in Het eetwezen (pagina 39) - iets te vet, maar ontzettend fijn (€5,00). Als je eenmaal bent gevallen voor de bittere meloen, is er geen weg terug.
De eendenroti is een schoolvoorbeeld
Bij de heri heri is zetmeel noch vis op smaak, en dan is er echt weinig aan
Geweldig om zoveel verschillende Surinaamse groenten op een kaart te zien
Omdat we met geen mogelijkheid meer kunnen eten, nemen we mee voor latere inspectie: bakbanaan (€5,00 voor 4) die zelfs na een fietstocht van een halfuur nog krokant te noemen is, met een pittige dunne pindasaus.
Bruine bonen met zoutvlees (€11,00): goed van smaak, maar bij het openen van het bakje denken we even dat we per abuis soep meegekregen hebben. Iets meer bonen, graag.
De moksi alesi (rijst met kokos, gerookte vis en boontjes) is prima van smaak, maar de rijst is zó al dente dat het gerecht geknepen aanvoelt voor 13,00 euro. Dit soort eenvoud moet perfect uitgevoerd worden, anders is het meteen zijn geld niet waard. Van het pasteitje waarmee we deze marathon besluiten is het deeg goed, maar de inhoud doet ons te sterk aan groente uit een potje denken.
We hebben goed gegeten bij Lalla Rookh, maar een aantal gerechten kwam bij ons bezoek niet uit de verf. We gaan nog eens terug voor de roti geit, en hopen dat de harde werkers van dit sympathieke bedrijf de heri heri en moksi alesi weer hun volle aandacht zullen geven.
Voor iedereen die houdt van roti of kennis wil maken met de bittermeloen: Lalla Rookh is the place to be.