Taboes: een bloedserieuze zaak
Ongelooflijk: wat hebben we met z'n allen een hoop taboes! Waar we, blijkbaar, (nog) niet over durven te spreken, om welke reden dan ook. Niet geweten dat we er met z'n allen zóveel last van kunnen hebben dat we ze liever onbesproken houden en zonodig ons hele leven bij ons dragen zonder er misschien zelfs maar ooit met iemand over te hebben gesproken.
Een bloedserieuze zaak, het hebben van al die taboes. Juist in een tijd waarin we open- en eerlijkheid verwachten van iedereen om ons heen blijken we voor onszelf nog best e.e.a. liever te verzwijgen. Nooit zo bij stilgestaan eigenlijk, omdat ik het best druk had met al mijn eigen taboes. Om die maar hun eigen plek te laten behouden, ze met de juiste mensen wel of juist niet te delen, ze niet te willen voelen of (h)erkennen. Kortom: tijd voor wat onderzoek, zo vond ik. Benieuwd of en hoe en 'taboe' bij anderen leeft.
Het gaat vaak over het hebben van overtuigingen handelen vanuit onze aannames. Zonder daarover te communiceren met de ander en in de eerste plaats met onszelf. De confrontatie met onszelf aan te gaan en te onderzoeken of ook we zelf taboes hebben. Niet alleen maar een oordeel te hebben over de taboes van een ander of te zorgen dat een ander een taboe 'creeërt voor zichzelf.
Daarom stelde ik 10 juni 2012 op Facebook de vraag "Ben een blog aan het schrijven over feiten en taboe's. Wat is voor jou een taboe?" Al snel waren er ruim 300 (!) zichtbare reacties op die vraag. Daarnaast ontving ik nog enkele persoonlijke berichten van mensen en ik ben dankbaar dat ook zij hun taboe met mij wilde delen.
14 juni stelde ik de vraag "Wanneer is iets voor jou een taboe" en ook daar werd uitgebreid antwoord gegeven op mijn vraag.
Uit de reacties blijkt dat we ons soms verbazen over de taboes van de ander.
"Taboes? Nee hoor, alles is bespreekbaar."
"Nee hoor, ik heb geen taboes. Nou ja, behalve dan . . . Nee, daarover praat ik niet."
"Ik wist niet dat dát een taboe was."
Nog steeds onder de indruk van zowel de inhoud als het aantal reacties heb ik besloten niet 'alleen maar' deze blog te schrijven. Blijkbaar leeft het, het hebben van een taboe. Willen we er een hoop best delen en/of bespreekbaar maken. Hebben we er allemaal wel een paar, wel of niet overgenomen als overtuiging van onze ouders, de omgeving waarin we opgroeide, onze religie, cultuur of vriendengroep.
Tijdens het lezen van alle reacties besloot ik om taboes te willen doorbreken, ook omdat ik uit ervaring weet dat het rust en ruimte kan geven. Daarom ben ik begonnen met het schrijven van een boek en ook zijn er al plannen voor het maken van een documentaire over dit onderwerp.
De reacties met verschillende taboes heb ik samengevat in onderstaand schema. Mocht je een aanvulling weten: graag!
Ook ontvang ik graag feedback op de vraag wanneer iets voor jou een taboe is . . .
Deze keer een (oude) foto van mijzelf.
Omdat dit alles begon met een taboe.
Mijn taboe.
Dat wil zeggen: het doorbreken van (veel van) mijn taboes.
Mooi als dit ertoe zou kunnen bijdragen dat ook jij 'iets' van jouw taboes kunt doorbreken.
Dat gun ik ook jou . . .
Miss-Artemis	op 21/06/2012 om 16:26
Ik heb in mijn leven al zoveel taboes doorbroken dat ik niet zeker weet of ik nog een taboe over heb.
Als kind vond ik bedplassen wel een taboe onderwerp. Omdat ik het idee had dat het niet normaal was om op mijn leeftijd nog in je bed te plassen. En ik denk dat dat vaak is wat een taboe is, angst om af te wijken van de norm.
Inmiddels weet ik dat de norm flexibel is en niemand echt helemaal normaal is. Toen dat besef kwam waren taboes niet meer nodig.
Sonja	op 22/06/2012 om 08:47
Veelal ook komen taboes voort uit het niet of weinig communiceren door ouders over dat waar jij 'angst' over hebt. Op dat gebied, het met elkaar communiceren, hebben we nog veel te winnen . . .
Ruud	op 21/06/2012 om 23:02
Het enige taboe dat ik nog had geef ik nu dan prijs: ik wilde het er nooit over hebben wat er verkeerd is aan het over bepaalde dingen het niet willen hebben. Zo! Out in the open… Geen taboe meer om te vragen wat dat toch is waarom alles bespreekbaar zou moeten zijn? Laat mij maar gewoon mijn taboes hebben, hoor, ik zit er niemand mee in de weg, behalve misschien mijzelf. Mag ik?
Sonja	op 22/06/2012 om 08:50
Ik zal de laatste zijn die zegt dat alles bespreekbaar 'moet' zijn Ruud 😉
Alleen komen veel taboes voort uit het wel bespreekbaar willen maken, maar niet weten hoe, uit angst over hoe anderen daarover zouden kunnen denken enz
Oftewel: veelal voortkomend uit aannames & overtuigingen . . .
Marije	op 22/06/2012 om 17:34
Zo, jij hebt even een imponerend onderwerp aangesneden. Wat een reacties! Dat boek wordt een dikke pil en een bestseller!
Sonja	op 23/06/2012 om 17:56
De stroom van reacties (die achter de schermen nog wat door druppelt) heeft mij geraakt . . .
Had al even gekeken op internet en kon zo snel maar 1 boek vinden over taboes. Uit 2006. Blijkbaar een taboe om over taboes te schrijven, terwijl zo ongeveer iedereen er wel 'wat' heeft 😉
Tine de Jong-Veenstra	op 23/06/2012 om 09:14
Wat leuk dat je een onderwerp voor je boek hebt gevonden! Weet je al wat voor soort boek je wilt schrijven? (hoe jouw boek zich gaat onderscheiden van andere boeken over taboes?) Verwerk je één vd taboes in een roman of worden het misschien korte verhalen (blogs?) over allerlei taboes? Houd je me/ons op de hoogte? Veel schrijfplezier!
Ik heb zelf geen taboes. Wel zijn er wel wat dingen waarover ik niet met iedereen praat, maar taboes vind ik een te groot woord voor mijn 'dingetjes'.
Er is een verschil tussen taboes waar geen strafmaatregelen op liggen als we ze doorbreken en taboes die mensen niet durven doorbreken uit angst voor geweld (denk aan eergerelateerd geweld).
Sonja	op 23/06/2012 om 18:03
Mij onderscheiden van andere boeken over taboes gaat mij wel lukken denk, gezien de grootte van het aanbod 😉
Over de vorm heb ik al wel ideeën en daar ga ik mee aan de slag.
De vraag 'Wanneer is iets een taboe' blijkt, ook gezien de reacties die ik ontving, moeilijk te beantwoorden. Een uitdaging voor mij om een vorm te vinden hoe ik daarmee aan de slag ga.
Ga ik door met schrijven over taboes? | BlogBlog - […] onderwerp 'Schaamte' blijkbaar bij veel mensen speelt. Ik schreef o.a. de blog 'Taboes: een bloedserieuze zaak' over wat mijn…
Ga je schamen - Sonja Broekhuizen - […] je schamen Een paar maanden terug schreef ik de blog 'Taboes: een bloedserieuze zaak' nadat ik afgelopen juni op Facebook & Twitter…