Er is een op zich merkwaardig fenomeen in de bouw dat we ieder complex of in het geval van particulieren iedere woning als een nieuwe opgave zien. Des te merkwaardiger omdat met name de naoorlogse woningvoorraad gekenmerkt wordt door uniformiteit en standaardisatie. Wanneer je kijkt naar componenten zoals dak, gevel of installatie zie je dat het uiteindelijk maar om een beperkt aantal typen gaat die eindeloos herhaald en gecombineerd zijn. Als je zo gaat kijken en denken besef je dat je oplossingen kunt bedenken die breed toe te passen zijn en bovendien voldoende ruimte bieden om te voldoen aan specifieke wensen van bewoners. Bouwen in de serie van 1 krijgt dan de ruimte die grootschalige aanpak kan bieden. Ruimte die benut moet worden voor de opgave om wonen duurzaam te maken.