Bernardus Reinierus Franciscus van Vlijmen (Amsterdam, 2 mei 1843 - Schijndel, 17 december 1919) was een Nederlands militair en politicus.

Militaire loopbaan
Van Vlijmen werd in 1863 tot tweede luitenant der infanterie benoemd; van 1866 tot 1872 was hij gedetacheerd bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger en bij terugkeer in Nederland diende hij verder als luitenant en als kapitein. In 1905 kreeg hij op zijn verzoek als generaal-majoor eervol ontslag uit de militaire dienst.

Lid van de Tweede Kamer
Van Vlijmen werd in 1888 uitgekozen (als katholiek officier) als lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Hij klom tijdens zijn lidmaatschap op van kapitein tot generaal. Vanaf 1894 werd hij steeds bij enkelvoudige kandidaatstelling gekozen door het district Veghel en behoorde tot de kleine groep officier-Kamerleden. Hij hield zich niet alleen met militaire maar ook met Indische zaken bezig, getuige zijn inbreng bij veel debatten.

Publicist
Van zijn hand verschenen Het bataafse voetvolk, Krijgshistorische proeve (1987) en Vers la Beresina (1812), l'apres des documents nouveaux. Hij was ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

Bahlmanniaan
Rooms-Katholieken (politiek)
Algemeene Bond (RKSP)-politicus
Militair in het KNIL
Tweede Kamerlid