‘Dertien op papier, maar Bjorn en Maurits zijn nog niet helemaal fit. Edje wil maar één helft spelen, en zelf voel ik me vandaag ook niet echt lekker.’
Gelukkig is tegenwoordig het bellen niet meer zo vaak nodig. Zelfs Urban, toch berucht als verstokte langslaper, blijkt er dit seizoen ieder weekend weer in te slagen op eigen kracht de kantine te bereiken.
Helaas komt het nog wel af en toe voor dat iemand zich vergist in het aanvangsttijdstip, maar in zo’n geval worden de welgemeende excuses en de bijbehorende verontschuldigende glimlach al snel door de rest van het team aanvaard, zij het enkel onder voorwaarde dat de laatkomer tijdens de wedstrijd onder de lat plaats neemt. Ben keepte tegen Bentelo 6 trouwens een prima pot.
De verrassingen beperken zich echter niet tot kantine en kleedkamer. Sterker, de wonderlijkste taferelen hebben altijd nog op het veld plaats. Om te beginnen is het elke keer weer afwachten welke opstelling Sander uit de hoge hoed tovert. Voor de buitenstaander is er waarschijnlijk geen touw aan vast te knopen. Toch komt er langzaamaan wel enige tekening in het team; de frequente wedstrijdbezoeker zal dat beamen.