Het feit dat ouderen thuis verzorgd worden, speelt in op hun ‘ageing in place’ voorkeur. Ouderen willen zolang mogelijk thuis wonen, in hun eigen vertrouwde omgeving. De eigen woning geeft ze het gevoel van betekenis en verbondenheid.
‘Ageing in place’ heeft inderdaad een aantal voordelen op sociaal en contextueel vlak. Woning en woonomgeving zijn belangrijk omdat het ‘the place to be’ is voor familie, vrienden, buren en de vrije tijd. Het is de plaats waar mensen zich verbonden voelen met hun leefgemeenschap, in goede en kwade dagen.Gilleard, C., Hyde, M. and Higgs, P. (2007), ‘The Impact of Age, Place, Aging in Place, and Attachment to Place on the Well-Being of the Over 50’s in England’, Research on Aging, 29(6), 590-605.
De toekomstige ouderenzorg is er dus een van zorg in de thuissituatie, in de eigen buurt. En dan komt vermaatschappelijking van de zorg om de hoek kijken.
De Strategische Adviesraad Welzijn, Volksgezondheid en Gezin formuleert dit in haar visienota ‘Integrale zorg en ondersteuning in Vlaanderen’ als een belangrijke verschuiving binnen de zorg. Kwetsbare mensen moeten ondersteund worden om een eigen zinvolle plek in de samenleving in te nemen. Waar kan, wordt de zorg geïntegreerd in de samenleving.
Een beleid dat de nadruk legt op al deze elementen, ontslaat een overheid niet van haar verantwoordelijkheden. Integendeel, door deze nieuwe visie ontstaan nieuwe uitdagingen.
Zo moet thuiszorg, geboden door een netwerk van formele en informele zorgverstrekkers, voor iedereen gegarandeerd worden. Dat is niet evident. Formele zorgvoorzieningen worden bedreigd door personeelstekort, informele zorg staat onder druk door maatregelen zoals langer werken. Het risico bestaat dat veel ouderen voor wat zorg betreft, er alleen dreigen voor te staan.