Alaska dag 11 / woensdag 21 augustus 2013
Home Reizen Alaska Alaska dag 11 / woensdag 21 augustus 2013
We hebben geen wekker gezet en Robin heeft gezegd dat hij mij uiterlijk om negen uur wakker maakt aangezien ik nogal een langslaper ben. Nou Robin wordt zelf deze keer ook om tien voor negen wakker, dat is behoorlijk uitslapen voor ons doen, het was wel een beetje erg koud vannacht, ik heb nog een extra thermo trui aan staan doen midden in de nacht en Robin sokken.
Gisteravond heerlijk tot laat buiten bij ons enorm hete vuur gezeten en nu gaan we op het gemakje ontbijten. Na het ontbijt lopen we even naar de Million Dollar Falls waar een boardwalk is gemaakt en we even naar de rivier en waterval in de canyon kunnen kijken. Erg leuk, het is alleen een klein beetje grauw weer, hopelijk blijft het droog. Rond tien uur rijden we de camping af eerst een stukje naar het zuiden maar na kort overleg gaan we toch maar naar het noorden rijden. Hier doen we als we voorbij Haines Junction zijn nog een wandeling van circa 1400 meter, het Spruce Beetle Trail. Hier wordt het één en ander uitgelegd over de Spruce Beetle die soms een plaag vormt en daarmee het totale ecosysteem veranderd door grote hoge bomen te vellen waardoor er ruimte komt voor ander leven. Erg mooie en leuke wandeling, ik word wel wat nerveus van alle pas op voor de beren meldingen…
We besluiten hier te lunchen (het is alweer rond enen) en rijden daarna verder op de Alaska Highway. We komen langs prachtige wegen met ontzagwekkende uitzichten op rivieren en gletsjers. Het is echt heel mooi. Rond half drie komen we bij Kluane Lake en bij het Visitor Centre kan je de verrekijkers gebruiken om de Dall Sheep hoog in de bergen te kunnen kijken. In het voorjaar komen ze naar beneden om daar vlakbij te grazen. Het is hier wel koud en er staat een harde wind maar de zon is wel weer doorgekomen. We vragen om een korte wandeling en ze geeft ons drie opties waar één ervan op een heuvel net achter het centrum (wat ze ons meteen even aanwijst buiten, heel leuk) is en waarbij je mooi uitzicht zou moeten hebben op de rivier en de bergen. Die gaan we doen. Het is twee en een halve kilometer over een smal weggetje met de camper en daarna parkeren en lopen. We worden zowel door haar als alle borden bij het pad wederom gewaarschuwd voor de beren en op het hek zit een bordje met dat er pas een beer is gezien en dat we voorzichtig moeten doen, ook zien we in de modder net na het hek een paar enorme afdrukken van beren poten. Als we bij de wandeling de andere kant op komen staat er ook nog een herinnerings bord van een dame die daar is aangevallen door een grizzly en is overleden, we worden hier niet bepaald rustiger van en gaan steeds harder praten hahaha. Maar het pad wat wij gaan doen loopt naar links en dat is een opener stuk de heuvel op dus dat is prettiger. Het uitzicht is waanzinnig! De rivier die door het dal loopt heel breed met allemaal kleine stroompjes en dan bergen met sneeuw er omheen. De wijdsheid die je hier en onderweg ziet is bijna niet te bevatten, je krijgt het niet op de foto en ik denk dat we het ook niet goed kunnen onthouden omdat het zo immens groot is hier.
Na de wandeling rijden we nog een stuk verder waar we nog even een andere camping bekijken maar toch door besluiten te rijden naar de Lake Creek Campground. We tanken nog even en halen meteen spiezen voor de worstjes en marshmallows, dat wordt feest. Om half zeven zijn we op de camping waar we gauw hout hakken (deze stronken vallen echt niet mee, veel harder dan gister) en fikkie stoken. Ik maak even puree met maïs en dan kunnen we de worstjes roosteren. Jammie! Lekker flame grilled worstjes en na het eten koffie met marshmallows. Enige nadeel: we worden behoorlijk lastig gevallen door muggen. Zo erg zelfs dat ik er even over denk om binnen te gaan zitten. Na de afwas lopen we even een kort rondje over de camping waarna ik nog even wat hout hak en we het toch nog proberen buiten. Soms lijkt het bij vlagen wat minder met de muggen maar soms komt er ook ineens een enorm monster op je af en vorige keer prikten ze ook door mijn spijkerbroek heen, bah. Maar we houden nog even vol, het moet zo minder worden en het vuur brand erg goed. Morgen gaan we weer Amerika in dus even genieten nog van onze laatste avond in Yukon, larger than life.