Verschillende van zijn kinderen hebben de Vlaamse kranten gehaald omdat ze de jongste universiteitsstudenten van Vlaanderen waren. Zij gingen studeren op een leeftijd van 15, 15, 16 en 19 jaar. Verhulst vertelde eens dat hij pas in de thuisonderwijssituatie de kracht van de Seinerpedagogie heeft leren kennen, en merkte op dat je zonder school tien keer zo snel leert.
Hij becijfert dat hij de gemeenschap 140.000 euro heeft bespaard, waarvan 20.000 euro door een korting op de kinderbijslag, die Verhulst opeens niet meer kreeg wegens het geven van thuisonderwijs.
Uiteraard zal lang niet elke ouder thuisonderwijs kunnen en willen geven. De meesten blijven hun kinderen naar gevestigde scholen sturen. Waar het op aan komt is dat de ouders zelf bepalen of hun kind naar school gaat en dat er werkelijk iets te kiezen valt als ze hun kinderen naar school willen sturen.
De financiering van het geestesleven, dus ook het onderwijs, zou volgens Rudolf Steiner dienen te gebeuren door geldoverschotten die ontstaan in de economie over te hevelen naar het geestesleven zonder dat de staat en of de bedrijven zeggenschap hebben over de besteding. Er zijn verschillende manieren om dat te realiseren, bijvoorbeeld door het invoeren van een ‘diplomageld’ zoals Jos Verhulst voorstelt (een vergoeding voor het gevolgde onderwijs na het behalen van het diploma) of door het invoeren van een ‘onderwijsvoucher’. Dit valt echter buiten het kader van dit artikel. Maar het is belangrijk dat het individu degene is die schenkt, vanuit inzicht en vertrouwen in de kwaliteiten en vaardigheden van de (in dit geval) leraar.