Reviews Walk the Line (2005) | FILMTOTAAL
Gisteren voor het eerst deze fantastische film gezien. De reden dat ik er zo lang mee gewacht heb is, omdat ik eigenlijk helemaal niet zo bekend ben met Johnny Cash. Het enige lied van hem waar ik bekend mee ben is ring of fire, en verder zag ik Cash ook wel eens opduiken als acteur, en ik weet natuurlijk ook dat hij legendarisch is. Maar verder wist ik niet heel veel van ''The Man in Black'', in tegenstelling tot mijn moeder die wel een enorme Cash fan is.
En wat ben ik blij dat ik de film toch eindelijk bekeken heb. Joaquin Phoenix speelt de sterren van de hemel als Cash. Hij zingt fantastisch, iedere keer als hij begon te zingen kreeg ik een smile op mijn gezicht, en het moment dat hij voor het eerst begon met zingen in de film kreeg ik kippenvel. Ik herken de stem van Cash namelijk wel, ondanks dat ik zo weinig van hem weet en het leek echt verdomd veel. Naast Phoenix speelt ook Reese Witherspoon geweldig. Ik heb haar nog nooit zo sterk zien spelen in een film. En ook haar stem is top! Daarnaast spat de chemie tussen die twee van het scherm, en geloofde ik de liefde tussen die twee meteen. Daarnaast bleef het verhaal me van de eerste tot de laatste seconde boeien, en dat is best knap voor een film die 2 uur en 15 minuten duurt. Mijn enige kritieke punt is dat de film misschien wat aan de brave kant is als het gaat over Cash zijn verslavingen. Die duistere kant van zijn leven wordt natuurlijk ook vertoond maar dat had van mij nog wel iets rauwer gemogen. En van wat ik begrepen heb bestond het Cash gezin uit nog meer kinderen dan alleen John en Jack, maar dat wordt niet in de film vertoond. Dat begrijp ik niet zo goed, maar goed.
Maar verder ben ik heel blij dat ik Walk The Line eindelijk een kans heb gegeven. Top film!
Deze film ontdekte ik tot mijn verbazing gisteren pas. Ik vond het al gek dat er geen film zou bestaan over het verhaal van Cash.
Ik heb hem gisteren gekeken en ik kan niet meer zeggen als: wauw.
Wat een acteerwerk, wat een sfeer, wat een film!
Deze staat nu met recht in mijn top-20 van beste films aller tijden.
Deze film kweekt heel erg veel waardering voor Johnny Cash, en buiten dat het verhaal van Cash boeiend is, is de film zelf ook erg goed weergegeven. Het acteerwerk is subliem in deze film. Ik zag Cash en Carter, en niet meer Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon. De chemie tussen de acteurs was erg sterk. Zoals je kan verwachten was de muziek erg goed. En wat ik totaal niet had verwacht was de stem van Phoenix. Niemand is beter dan The last great American, maar Joaquin weet het geluid erg goed te imiteren.
de tijdsvolgorde in deze film was ook erg sterk, en het was mooi om iets van zijn jeugd te zien. Cash was in zijn beginjaren erg aandoenlijk, en dit werd erg goed gespeeld door Joaquin Phoenix, en... wat is Witherspoon prachtig in deze film.
conclusie: Dit is een exceptioneel sterke muziekfilm die niet alleen sterk is door het verhaal, maar ook door alles wat er omheen zit. Het geeft de nummers van Cash extra diepte. Als je muziekliefhebber bent, dan moet je deze gezien hebben.
Ook deze film nog eens opnieuw bekeken.
Het is en blijft een uitstekende film, met naar mijn bescheiden mening nog steeds Joaquin Phoenix zijn beste vertolking ooit.
Johnny Cash' z'n muziek is fantastisch. Hij was een groots performer, alsook June Carter.
Ik ben een grote fan van Cash en zal dat ook blijven. Wat deze film betreft, want daar gaat het tenslotte om... wel, ik denk dat Johnny Cash, mocht hij hem zelf hebben gezien, trots zou geweest zijn.
Wat Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon hier neerzetten is werkelijk fantastisch. Een verdiende Oscar voor Witherspoon, en spijtig dat Phoenix er geen heeft gewonnen, hij had hem nochtans dubbel en dik verdiend.
Deze film heeft me net als bij 'Ray' (de biopic over Ray Charles) bij momenten ontroert, kippenvel bezorgd, en ook doen genieten van de prachtige muziek. Het is ongelooflijk wat Phoenix en Witherspoon doen, door zelf de nummers te zingen. Er zouden niet veel zijn die het hen kunnen nadoen. Perfect gedaan met bijna hetzelfde charisma als de echte Johnny Cash.
Als een eerbetoon aan een groot zanger kan dit tellen.
Deze film is een aanrader voor elke muziekliefhebber en ook voor diegenen die nog nooit hebben gehoord van Johnny Cash (Foei!!), eens je dit hebt gezien, denk ik (neen, ik ben zeker), ben je verknocht aan deze muziek.
Grandioze prent !!! Meer dan 5 sterren waard.
Goed geacteerd maar de film is bij sommige momenten saai en voor wie niet echt zo'n fan is van Cash zijn de vele zang scènes er iet wat teveel aan. Vaak dacht ik "Ja kom, stop maar met zingen zodat het verhaal kan verder gaan". Daardoor wordt het nooit echt meeslepend. Het had beter geweest om deze film door een andere regisseur te laten maken. James Mangold is niet de geschikte persoon om van dit conventioneel drama een interessante film te maken. Komt daar nog bij ik June Carter als persoon en personage interessanter vond dan Cash zelf die eigenlijk naarmate de film vorderde dichter bij de irritatie-grens kwam.
Ik vind het een hele goede film, vooral goed geacteerd, en de muziek van Johnny Cash is altijd goed.
Ik heb hem 2 keer gezien, 1 keer toen die net uit was op dvd en 1 keer vorige maand. En bij beide keren was er een punt in de film dat ik lichtjes verveeld raakte... Gelukkig duurt dat niet heel erg lang. Maar dat vond ik het enigste minpuntje.
Maar zoals ik al zei, een hele goede film, en als je hem nog niet gezien hebt kun je hem best wel een keer kijken!
In de sneak, al hoopte ik op Brokback, toch was ik gelukkig verrast. De film begint met een geweldige openingsscene waarin het legendarische optreden in de gevangenis, door Johnny Cash word ingeleid. Valk voor zijn optreden kijkt hij terug op zijn leven, op alles wat er gebeurd is, vanaf zijn jeugd.
Hoe hij zijn broertje verloren heeft, en nooit respect kreeg van zijn vader voor ook niets. Gelukkig zijn deze dingen, die belangrijk zijn later, niet te snel gedaan, en is er rustig de tijd voor genomen. Zo is het eigenlijk heel de film. Ik weet zo even niet over hoeveel jaren de tijd zich strekt, maar ik gok over 30, 35 jaar. Het is allemaal niet vervelend, wat het wel kan zijn. Teveel optredens kunnen saai gaan worden, maar dat is het niet. Na de optredens voelde het heel onnatuurlijk om niet mee te klappen.
Veel weet ik niet van Cash zelf, maar zoals Phoenix het deed, was het in ieder geval heel geloofwaardig. Verschrikkelijk goed was het spel, zowel van hem als Reese Witherspoon. Natuurlijk was ze ontzettend lief, schattig, grappig, maar bleef geloofwaardig.
De nominaties voor acteur/actrice zijn zeker verdiend, en de vraag waarom er geen 'Best Picture' nominatie is, is moeilijk te beantwoorden. Alle ingredienten heeft het eigenlijk, een oscar waardig. Misschien zijn kleine dingentjes die het hem doen. De dialogen, bijna altijd geloofwaardig, zijn soms een beetje gemaakt. Zo blijkt een emotionele uitbarsting van Witherspoone's rol later een songtekst. En de bijrollen zijn soms een beetje eendimensionaal. Zo hebben we de jaloerse echtgenote, de verbitterde vader, en de ik-doe-wat-mijn-man-zegt-moeder. Meer kan ik eigenlijk niet bedenken, en het stoort je ook absoluut niet.