Een kamermeisje volgt het voorbeeld van Cynthia en raakt aan de petroleum verslaafd. Ze gaat er met de tuinman vandoor met medeneming van wat kostbaarheden, zoals een armband vervaardigd uit de haren van niemand minder dan keizerin Eugénie.
Getuige van al deze losbandigheden is de kleindochter, de hoofdpersoon in zoverre de schrijver alles namens haar vertelt. Zij is 'het kind dat vrouw wordt’, en verrukt denkt zij aan haar vader en zijn Cynthia als Meneer Mes en Juffrouw Vork. Al even gemakkelijk leeft zij zich vervolgens in de dromen van haar grootmoeder in; Crevel noemt dromen niet voor niets 'kindbeschermend’: kinderen, verliefde vrouwen, dromen en wit poeder horen tot dezelfde sfeer.