Verzamelde opstellen van J. Mathijs Acket » Acket, J. Mathijs » 1920 - Pag. 62 | Delpher
die een mooie gave hebben, welke echter zorg en kweking behoeft.
Daartoe reken ik u.
Laat onder geen plichtmatige vakstudie uw gemoed verdorren.
"Psyche nikai" is de mooie leus van 'n veelbesproken taalboek.
"De ziel overwint." En voor geen leraar is dit meer waar dan voor hem die Nederlandse taal en literatuur onderwijst, 't Is het superieurste vak onzer scholen, omdat de hele mens erbij betrokken is ; niet maar z'n redenerend verstand alleen.
Taal en literatuur zitten in ons, van de kruin tot de tenen. Geen rapport- of eksamensijfer geeft méér 'n benadering van de hele mensewaarde dan 't sijfer voor Nederlands.
De leraar in 't Nederlands moet niet zijn : 'n Vak met meer of minder menselikheid, maar 'n Mens met meer of minder vakkennis.
Meer dan de Vakman is de Man.
Daarmee in aanraking te komen, heeft vooral waarde voor de leerling.
Stel u voor, er was 'n leraar, onbevoegd en onbekwaam, betrekkelik ten minste. Hij was eigenlik 'n natuurkundige, maar men droeg hem op 't onderwijs in Nederlandse taal en letterkunde.
Hij was 'n man die veel had gedacht en ondergaan ; hij had veel beleefd ; was 'n "Lebemann" van hogere orde. Als hij les moest geven, dan had hij z'n boeken vantevoren hoog nodig, want hij had nog maar elementaire kennis overgehouden uit z'n eigen jongensjaren. En z'n leerlingen merkten dat wel, dat hij niet zo erg vast te paard zat. Ze spotten erover achter z'n rug en zelfs dorst men wel 'ns glimlachen in de klas. Maar toch hadden ze respekt voor 'm. Want bij de onvastheid van z'n kennis voelden ze 'n vastheid in z'n wezen, 'n ruimte en volheid in z'n menselikheid die alles biezonder maakte, wat hij aanpakte. En vooral z'n leeslessen, wat waren ze mooi. De manier waarop hij lachte als hij 'n grappig stukje voorlas, was 'n hele