Uit de vroegte » Welker, P.M.H. » 1903 - Pag. 239 | Delpher
voor de eenheid uwer R. K. Kerk in tegenstelling der jammer lijke protestantsche geloofsverdeeldheid zonder fondament.
Zoo zegt Freule Anna de Savornin Lohman, de veelgevierde schrijfster, de nakomelinge der strijdbaarste onder de Calvinistische familiën in den lande. En een dichter, een priester, antwoordt haar in D e T ij d:
"En zijt gij moe van vragen,
O arme, bleeke vrouw?
En hurkt gij daar gelaten ^
In honger, nacht en kou?
• ••••••••• *. * *
Och, blijf niet buiten zitten
In honger, koude en nacht:
Gij wordt bij licht en warmte Aan onzen disch verwacht."
De oude wanklanken zijn verdwenen: 't is alles peys ende
vreê, lof en invitatie, nietwaar ?
In de Tweede Kamer zingt men luide de onovertreffelijkheid
van het Christelijk kabinet, dat de hoofdrollen door de katholieke
ministers laat vervullen.
Daarmee zijn we op het gebied van den Staat.
't Is waar, de nieuwe koers heeft nog niet al de afgelegde beloften, de twintig jaar oude beloften, gestand gedaan, maar
alles is toch inonderzoek. ^
De oude werkman is nog wel niet gepensionneerd, doch hij mag hopen: men vorscht na, men vraagt, men rekent. En 't is ook verbazend moeielijk. De Christelijke koers mag toch in de eerste plaats wel wat Christelijk geduld verlangen?
Twee jaren geleden zat de brave burger in de vrees, dat de begrafenis, het huwelijk en de Zondag afgeschaft zouden worden en dat hij niet meer dan twee kinderen zou mogen
hebben. , , .
Nu leeft hij in de zekerheid, dat men hem niet zal verbranden; hij mag trouwen en hij geniet het geluk, dat er op Zondag zelfs een paar treinen minder voor hem rijden dan in de week. En zoo hij 's Zondags een extra-trein bestelt, verzoekt men hem vriendelijk, de reis om Godswil en om des personeels wil uit te stellen tot Maandag. En kinderen mag hij hebben, hoe meer des te liever en beter. Looft, looft!
't Is waar, dat de kinderen nog niet van staatswege gevoed en gekleed worden, maar dat was toch nooit zoo druk in bespreking als tegenwoordig.