Er was eens een man die 4 zonen had. Hij wou zijn zonen leren dingen niet te snel te beoordelen. Dus stuurde hij elk van ze om op een zoektocht, beurtelings, te gaan en naar een perenboom te kijken dat op een grote afstand was. De eerste zoon ging in de winter, de tweede in de lente, de derde in de zomer en de jongste en laatste in de herfst.
Toen zij allen waren gegaan en teruggekomen, riep hij ze samen om te beschrijven wat ze zagen. De eerste zoon zei dat de boom lelijk en verdraaid was. De tweede zoon zei: "Nee, hij was bedekt met groene knoppen en was vol van hoop." De derde zoon ging hier niet mee akkoord. Hij zei: "Hij was vol met bloesems die zo zoet roken en zo erg mooi uitzagen. Het was het mooiste ding dat ik ooit heb gezien." De laatste zoon was het met hun allen niet eens. Hij zei dat het rijp was en vol met fruit was. Hij was volledig levend en vervulling.
De man legde zijn zonen toen uit dat ze allemaal gelijk hadden, omdat elk van ze maar Ã©Ã©n seizoen van de boom zagen. Hij vertelde ze dat ze niet een boom kunnen beoordelen, of een persoon, door slechts Ã©Ã©n seizoen. En dat de essentie van wie ze zijn en de plezier, de vreugde en liefde dat uit dat leven komt alleen aan het einde kan worden gemeten, wanneer alle seizoenen zijn geweest.
Als je in de winter opgeeft, zul je de hoop van je lente missen, de schoonheid van je zomer, en de vervulling van je herfst. Laat niet de pijn van Ã©Ã©n seizoen de plezier van de rest vernietigen. Beoordeel het leven niet op 1 moeilijk seizoen. Volhard door de moeilijke flarden en de betere tijden zullen zeker op een moment komen.
Een dichter zei:
"Net alsof het kloppen van het hart tegen de persoon zegt: ,,Waarlijk het leven bestaat slechts uit minuten en seconden. Zorg er dus voor dat je voor jouw ziel bekendheid werft voordat je sterft. Want bekendheid onder de mensen (na jou dood) is als een tweede leven.â€�