De speurneuzen kijken steeds dichter bij de grond. Graven met de handen in de vochtige bosgrond. Dan ontdekken ze, hoe klein de paddenstoelen kunnen zijn.
Een heel enthousiaste jongen uit onze groep zei: Wat is het hier toch mooi. Wat veel mooie paddenstoelen.
Ik heb toch vakantie, misschien wil mama nog wel een keertje mee. Dan vertel ik alles aan mijn kleine broertje.