Na weken van slecht economisch nieuws, was er een paar dagen geleden eindelijk weer eens een positief bericht. In China werden in april ruim 2 miljoen auto's verkocht. Dat is een stijging van 4% ten opzichte van dezelfde maand van 2019. Het is geen toeval dat de economische meevaller uit China komt. Het land werd als eerste getroffen door de corona-uitbraak. Door de strenge maatregelen die daar snel werden genomen, kon de Chinese economie ook weer vrij vlot op gang komen. Bovendien speelt mee dat de onderliggende groei in het land al jarenlang behoorlijk ligt.
Zelfs een handelsoorlog met de Verenigde Staten en de corona-uitbraak kunnen niet verhinderen dat de invloed van China in allerlei opzichten flink toeneemt. Denk bijvoorbeeld maar aan economie, politiek en technologie. De valutawereld is echter een opvallende uitzondering. De renminbi speelt daar nauwelijks een rol van betekenis. Het aandeel van de munt in de wereldwijde valutahandel komt slechts uit op 4,3% volgens onderzoek van de BIS en het IMF. Eigenlijk is dat beeld nog te positief, want er is sprake van dubbeltelling omdat er bij elke transactie twee valuta's betrokken zijn. Het handelsaandeel van de dollar komt dan ook op 88,3% en voor de euro is dat 32,3%.
Enkele jaren geleden zag het er nog naar uit dat de renminbi wel degelijk een rol van betekenis ging spelen op het wereldtoneel. In 2016 werd de munt nog opgenomen in de speciale trekkingsrechten van het IMF. Dat is vooral een symbolische zet, aangezien het belang van dit valutamandje flink is verwaterd toen het systeem van vaste wisselkoersen werd losgelaten. Wat nog wel vastzit, is de renminbi zelf. De Chinese overheid laat de munt slechts in een smalle bandbreedte rond de Amerikaanse dollar bewegen. President Xi Jinping zou niets liever willen dan de link met de dollar doorknippen. Maar dat zou betekenen dat de renminbi een speelbal wordt van internationale handelsstromen, speculanten en andere krachten.
Daar zit Jinping niet op te wachten. China is namelijk hard op weg om aandelen- en obligatiemarkten steeds meer open te stellen voor buitenlands kapitaal. Een sterk schommelende valuta, kan grote buitenlandse beleggers afschrikken. Bovendien zijn de Verenigde Staten veruit de belangrijkste handelspartner. Hoewel het land omschakelt van een exporteconomie naar een model dat draait op interne consumptie, is het nog wel zo fijn als uitvoerbedrijven en buitenlandse importeurs kunnen rekenen op een vrij stabiele valuta. Hoewel China smacht naar een onafhankelijke en sterke munt, is de renminbi voorlopig veroordeeld tot een rol in de schaduw van de valutawereld.