De kracht van het zonderlinge | Boekestijn Geopolitics and Strategy
Vannacht ademloos gekeken naar een documentaire over de Berliner Philharmoniker, misschien wel het beste orkest ter wereld. (Amsterdam en Wenen denken daar vast anders over). Wat mij trof was dat veel musici uit dit orkest een moeilijke jeugd hadden gehad. Ze vonden zichzelf niet mooi of hadden het gevoel nooit opgenomen te worden door de groep. Toen ze een muziekinstrument in handen kregen bleken ze opeens wel te kunnen communiceren!
Talent kan dus voortkomen uit het onvolmaakte. Dat is niet iets wat je direct verwacht. Ik heb eenzelfde fenomeen bij wetenschappers waargenomen. Gigantisch verlegen mensen kunnen tijdens een Congres geheel boven zichzelf uitstijgen. Een slechte jeugd kan ook een katalysator zijn van grootse daden.
Mooi vond ik ook de spanning tussen individu en groep. Hoe goed de musici ook zijn, zij zijn geen scheppende kunstenaars maar reproducerende artiesten. Dat is iets anders. Die status maakt het wel eenvoudiger om eindeloos te werken aan een eenheid van klank.
Fantastische documentaire! Voor meer informatie:
Documentaire van Thomas Grube. Het wereldberoemde orkest uit Berlijn maakte samen met zijn chef-dirigent Sir Simon Rattle een succesvolle, lange tournee door het Verre Oosten. Een spannende kijk achter de schermen, waarin twee werelden – oost en west – elkaar ontmoeten. Er worden openhartige gesprekken met dirigent en orkestleden gevoerd. Over de betekenis van muziek in hun leven, hun werk in het orkest en daarbuiten, de onzekerheden en de ups en downs. Afgewisseld door adembenemende beelden van pulserende metropolen als Beijing, Seoul, Shanghai, Hong Hong en Tokyo. Simon Stockhausen (de zoon van de beroemde componist) schreef speciaal voor deze film nieuwe muziek, die de kijker meeneemt op reis naar het Oosten. Maar er zijn ook veel repetitie- en concertbeelden te zien, waarin het orkest Richard Strauss' Ein Heldenleben, Eroica van Beethoven en Asyla van Thomas Adès speelt.
Website: npspodium.nps.nl
Ik zag enige dagen daarvoor ook een documentaire over het geheim van Boccherini met in de hoofdrol de grote cellist Anner Bijlsma. Dat was ook prachtig. Bocherini was de man die genoegen nam met het leven zoals het komt. En toch is het geen niemandalletje. Elke zomer is er een Boccherini master class in een dorpje nabij Madrid. Zie voor meer informatie:
http://www.cinema.nl/films/4066006/het-geheim-van-boccherini
This entry was posted in The curiosity shop and tagged muziek by Arend Jan Boekestijn. Bookmark the permalink.
1 thought on "De kracht van het zonderlinge"
Krijn Koetsveld on 05/01/2010 at 4:25 PM said:
gelukkig heb ik, bij nader inzien want dat wist ik toen niet, een tamelijk vervelende jeugd gehad, met alle schade voor mijn broers en zussen van dien. Ik ben musicus geworden, dat scheelt enorm. En nu, leef ik in 2 werelden: muziek en training, ik hoed je de overlappingen niet uit te leggen.
Nooit gedacht dat die politicus juist hierin passie herkende. Wat mooi, zoals het zo mooi is voor je dat je dat krankzinnige keurslijf afgedaan hebt. Gefeliciteerd! Een keer kennismaken? Graag wmb.