Meet the original: Joost Dijkema | Distilleerderij Hooghoudt
Meet the original:
Meet the original: Joost Dijkema
In Meet the Original spreken we met bijzondere mensen waarbij de originaliteit ervan afspat. Omdat we houden van mensen die uniek durven te zijn.
"Ik vind het fascinerend hoe de tijd alles meeneemt."
Muzikant Joost Dijkema (30) uit Groningen treedt al sinds zijn 12e op. Eerst als drummer in één van de vele bandjes die hij heeft gehad in Assen en nu als begenadigd gitarist. Hij is in het Noorden bekend als één van Groningens grootste gitaristen. Dit komt mede door zijn herkenbare en oorstrelende 'fingerpicking' sound. We spraken Joost in juni op de set van 'De Poolse Bruid' in Onderdendam, een theaterstuk waarin hij samen met de Groningse muzikant Bert Hadders de muziek verzorgt.
Hoi Joost, hoe gaat het?
'Goed, ik ben druk. Op dit moment aan het spelen in theaterstuk De Poolse Bruid en dat gaat super. Het is mijn eerst ervaring in het theater en alles is uitverkocht! Vanaf augustus begin ik de de cd's van mijn nieuwe plaat te versturen. Dat doe ik trouwens helemaal zelf. Komt geen platenmaatschappij aan te pas, haha. In de toekomst wellicht wel, want naast muzikant ben ik ook mijn eigen labelbaas, chauffeur, pr-medewerker, boekhouder én roadie. Dat is best wel veel werk. Helemaal nu ik een nieuwe plaat uitbreng. Gelukkig helpt mijn broer Jeroen me af en toe. '
Die nieuwe plaat heet Time Thief. Kan je daar wat over vertellen?
'Het nummer 'Time Thief' was een voorspelling na een relatiebreuk, maar de titel van de plaat is de thematiek die in elk nummer van het album terugkomt. Het album draait helemaal om de tijd. Ik vind het namelijk fascinerend hoe de tijd alles meeneemt. Alles van ons steelt. Zo heb ik bijvoorbeeld een nummer geschreven voor mijn oom die een ongeluk kreeg en uiteindelijk overleed aan de gevolgen van een dwarslaesie die hij toen heeft opgelopen. Hij werd opeens van ons gestolen door de dief van de tijd. Een wat luchtiger nummer is 'Legacy of an old skeleton car'. Dat gaat over oude auto's. Tegenwoordig vind ik dat auto's er zo hard, onaardig en kneuterig uitzien. De tijd heeft de stijl met de mooie rondingen meegenomen. Waarom?'
Hoe druk je je stempel op jouw muziek? Hoe herkennen we een Joost Dijkema?
'Heel veel muziek raakt mij niet, ook wat ik zelf speel als ik aan het onderzoeken ben. Dan blijf ik mezelf net zolang pushen tot ik het juiste gevoel vind door bijvoorbeeld een onconventionele gitaarlick, een catchy refreintje of pakkende akkoordenprogressie. Het originele zit in het ontdekken van iets nieuws. Onverwachtse dingen die gebeuren in muziek, daar hou ik van. Als ik in herhaling val dan gooi ik een nummer gewoon weg en begin ik ergens anders. Het moet voor een luisteraar interessant blijven en de eerste luisteraar ben ik zelf. '
Hoe blijf je geïnspireerd? Luister je ook veel muziek?
'Mijn inspiratie vind ik vaak via labels als Tompkins Square, Paradise Of Bachelors en Takoma Records. Leo Kottke's 6 & 12 String Guitar. Dat was voor mij de aanleiding om de fingerpicking techniek aan te leren. Dezelfde techniek die me eigen is geworden.'
'Maar soms probeer ik juist om absoluut niet geïnspireerd te raken door anderen. Zoals voor De Poolse Bruid bijvoorbeeld. Het theaterstuk is gebaseerd op een bekende Groningse film, maar ik heb de film nooit gezien. Ik wilde niet beïnvloed raken van te voren. Dat was het ding. Zo blijf je origineler.'
Je bent een herkenbare verschijning met je pet, je blouse en je laarzen. Besteed je veel aandacht aan je kleding?
'Ik kan wel zeggen dat ik niet zomaar iets aantrek voordat ik de deur uit ga. Ik heb vijf van deze petjes, draag vaak laarzen en sinds kort, als het warm is, kurken sandalen. Vroeger knipte ik al het zwangerschapspak van m'n moeder door de helft zodat ik een soort van Bassie broek had gecreëerd tot riemhoogte met een Schots patroontje. Héél punk dus. Op mijn hoofd een rode hanekam of een Formule 1 petje. Zo ging ik als tienjarige naar Pukkelpop 1999. Ik was toen al met uiterlijk vertoon bezig, maar ook met wat er te vinden was wat geen geld kostte.''Later droeg ik alleen maar zwart, maar nu begint er weer oog te komen voor meer tierelantijntjes en kleur. Ik denk dat mijn huidige stijl wel gerelateerd is aan Country Rock van de jaren 70, daar voel ik me mee verbonden. Ook hierin heb ik m'n eigen combinatie gevonden door buiten de gebaande paden te zoeken. Als je toffe country achtige shirts wil hebben moet je naar Amerika gaan, daar hebben ze die stijl. Zo is het eigenlijk met alles. Als je vlinders wil zien dan moet je buiten de stad zoeken. De natuur ingaan. Als je goede muziek wil maken moet je dingen uitproberen. Zoeken in jezelf. Zoeken naar originaliteit.'