Zoeken naar diverse Categorieën Categorie selecteren Cooper en Spencer (10) dieren (3) macro (1) natuur (1) spondylodese (14)
Roodpootvalk
Vorige week dinsdag was het een mooie dag. Het zonnetje kwam in de ochtend lekker door dus het beloofde een mooi dag te worden. Iets anders dan wat de voorspellingen waren want die hadden voorspeld dat het de hele dag zou gaan regenen.
Het mooie weer was dus eigenlijk een mooi kadootje van moeder natuur. Kadootjes moet je uitpakken dus ik besloot die dag om ook maar eens een kijkje te gaan nemen bij de Roodpootvalk.
Deze leukerd was al een paar dagen gezien en nog niet eens zover bij mij vandaan ook. De spullen waren zo gepakt, vol goede moed vertrok ik op weg naar de Roodpootvalk. Er waren al veel foto’s van de roodpootvalk gepost op Facebook, de 1 nog in een leukere pose dan de ander. Er waren zelfs foto’s geplaatst dat deze valk een muisje had gevangen en dat voor de neus van de vele fotografen op zat te peuzelen. Als dat mij nou ook eens gegund zou zijn he, dat zou echt heel leuk zijn.
Tijdens het poetsen blijft de roodpootvalk wel kijken of er geen gevaar dreigt achter hem.
Hmmm oke nou dat beloofd wat, zal je zien…lukt het mij natuurlijk weer niet om deze roodpootvalk te fotograferen.
Ik begon aan de wandeling ernaartoe, en ik kwam steeds meer mensen/fotografen tegen die op de terugweg waren naar de auto. Allen wisten te vertellen dat de valk zich nu al ruim anderhalf uur niet meer had laten zien. Oh oh dat beloofd echt niet veel goeds, eigenwijs als ik ben wandelde ik stug door, in de hoop dat hij toch weer terug kwam.
Aangekomen op de parkeerplaats, welke overigens helemaal niet druk was wat ik wel had verwacht maargoed, stond er net een man zijn spullen op te ruimen.
Ik begon een gesprekje en vroeg hem of hij de beroemde roodpootvalk had gezien vandaag. Nou dat had hij wel en hij had er ook mooie foto’s van kunnen maken maar hij was na een half uurtje of zo weggevlogen. De beste man had een uur staan wachten maar het schatje kwam niet meer terug, vertelde de vriendelijke meneer op de parkeerplaats.
Ook even checken of de fotografen wel op veilige afstand blijven tijdens mijn poetsbeurt
Na een kwartiertje aan de wandel te zijn geweest zag ik een klein groepje fotografen staan bij een aantal paaltjes. Oke hier zou het dan dus moeten zijn. Gelukkig was ik dus niet de enige. Op mijn gemak zette ik mijn statief op en plaatste hierop mijn camera. En wat denk je…….ik had geluk. Na ongeveer een half uurtje kwam de roodpootvalk ineens stilletjes laag over de grond aangevlogen en ging vlak voor onze neus op de paaltjes zitten.
Adrenaline stroomde rijkelijk door mijn lijf en alle camera’s klikten er vrolijk op los. Alle veren werden gepoetst en er werd ook nog tot 2x toe een braakbal opgegeven. Wat geweldig om mee te mogen maken zeg. Na een half uurtje was hij het weer zat en vloog weer de weilanden in. Met zo’n kleine 600 foto’s vond ik het eigenlijk wel welletjes geweest, en ging ik weer op pad naar mijn auto.
Ik heb genoten van het kadootje van moeder natuur. Een uur later begon het vreselijk te regenen en kregen de weervoorspellers toch nog gelijk, het werd een natte middag. Voor mij niet erg, ik had waar ik voor was gegaan.
Alle veren krijgen een beurt, ook degene die ver achterop liggen.
Even lekker nog de vleugels strekken, altijd leuk voor de fotografen.
Na het poetsen weer lekker vol in de veren.
Tijdens het paalzitten, wel alert blijven wat er in de lucht allemaal gebeurd
De braakbal is al zichtbaar achter in zijn keel.
Nog een klein stukje en de braakbal is eruit.
Je ziet hem denken....komt dit uit mijn bek ?
hmmm ziet er lekker uit die braakbal die ik er net uit heb gekotst....
Grondeekhoorns
dieren / 3 juni 2022 3 juni 2022
Grondeekhoorns
Zoeken naar diverse Categorieën
Zoeken naar diverse Categorieën Categorie selecteren Cooper en Spencer (10) dieren (3) macro (1) natuur (1) spondylodese (14)
Grondeekhoorns
Ik had al veel foto s voorbij zien komen van deze grondeekhoorntjes, echter was ik zelf nog nooit in de gelegenheid geweest om deze te fotograferen. Vandaag was dan eindelijk de dag waarop dit wel zou gaan gebeuren…..tenminste dat wil zeggen, het plan was er.
De weg ernaartoe gaf al wat problemen, want juist op die dag was er schijnbaar een erg belangrijke hockeywedstrijd in Tilburg. In Tilburg ja, de Siberische grondeekhoorns zijn te vinden in het wandelbos van Tilburg. Aangezien de plek al heel bekend is kan ik dit rustig vermelden in dit blog.
Heerlijk aan het smullen van het voer welke was neergelegd door een wandelaar.
Aangekomen op de plek waar ze zouden zijn, en ze dus vaker gezien waren, was het stil. Niet alleen stil omdat er geen mensen waren, maar ook was er totaal geen grondeekhoorn te zien. Ietwat verbaasd en wat teleurgesteld kwamen we weer op het wandelpad, dan maar richting huis, het is niet anders….soms zit het mee soms zit het tegen nietwaar…..
Afijn na een wat overbodige omweg, door een overvolle parkeerplaats en een wegomleiding, door die beruchte hockeywedstrijd kwamen we toch nog op de plaats van bestemming.
Klein stukje lopen en we waren midden in het bos, op zich echt een leuk bos. Het was zondag en prachtig weer dus er waren best wat families op pad.
Even een verdieping lager bekijken of dat ook lekker is wat er ligt.
Totdat……..jaja ze bestaan nog……er een dame aankwam en ons vriendelijk groette, “goedemiddag….zijn jullie op zoek naar de grondeekhoorns ? “eh ja dat klopt…. maar ze zitten er niet meer? Oh jawel hoor, maar niet hier….kom ik loop wel even mee naar de juiste plek.”
En ja hoor, aangekomen op de plek zagen we al snel de eerste grondeekhoorn wegschieten. Wat zijn ze klein!!!! Ik weet niet wat ik qua grootte had verwacht, maar zeker niet dit formaatje. Er lag een grote boomstam wat mooi dienst kon doen als bankje voor ons. Dus snel onze spullen uitpakken en afwachten.
Nou ik kan je vertellen de grondeekhoorns hadden er zin in. De 1 na de ander kwam tevoorschijn en mijn camera ratelde maar door. Geweldig om te zien dat ze ook totaal eigenlijk niet schuw voor mensen zijn. Dit komt waarschijnlijk omdat ze er al heel lang zitten en ook door verschillende mensen gevoerd worden. Het gaat mij te ver om te zeggen dat ze tam zijn, want dat zijn ze echt niet, maar bang uitgevallen zijn ze ook weer niet.
Zo leuk hoe ze het eten tussen hun pootjes nemen en dit dan heel snel in die wangen stoppen.
Als je er eenmaal zit, zie je ze al snel overal. Hier lekker hoog en droog op een uitkijkpunt om te kijken of de kust wel veilig is om naar beneden te komen.
Even goed poseren voor de foto. Fotogeniek zijn ze ook al hahaha
Dit is wel 1 van mijn favoriete foto's van de Siberische grondeekhoorns. Het licht speelde dan ook heel goed mee.
Over het algemeen zijn ze echt razendsnel. Soms blijven ze gelukkig even op 1 plekje stilstaan.
Hoog en droog lijkt deze grondeekhoorn te denken....hoewel dat maak ik ervan dat hij dat denkt want voor ik het wist was ie weer beneden en verdwenen.
Als kadootje kwam ook nog eens de rode eekhoorn een bezoekje brengen. Deze is een stuk schuwer en is hierdoor wat moeilijker te fotograferen.
Zo plots als hij er was, zo snel was de rode eekhoorn ook weer verdwenen. Hij schoot de hoge bomen in alwaar hij lange tijd vanaf een tak naar beneden zat te gluren. Helaas voor ons kwam hij niet meer beneden om zich te laten bewonderen en op de foto te laten zetten, maar ja toch super leuk dat hij/zij zich even liet zien. Dit laatste gebeurt niet zo vaak heb ik mij laten vertellen.
Ik heb in ieder geval genoten van de Siberische grondeekhoorns. Leuk als je na het lezen van dit blogje een reactie achterlaat.
Even gluren vanachter de boom en onze blikken vingen elkaar. Echt een kadootje hoor deze foto.
De rode eekhoorn is vliegensvlug, als een speer vloog hij de boomstronk omhoog op zoek naar wat lekkers.
Hoppa daar ging ie er weer vandoor. Zijn mooie pluimstaart hoog omhoog in de lucht.
Algemeen
Projecten
Linkpartners
Contact
Copyright
Op al mijn foto’s berust een copyright, dat wil zeggen dat de foto’s op deze website niet zomaar gebruikt mogen worden zonder mijn toestemming.