Tot nu toe gaat het oké. Hij is stil en kortaf en zit veel op zijn kamer. Precies niet hoe we hem kennen, dus mama maakt zich een beetje zorgen om hem, maar voor mij zorgt dat wel voor wat meer rust. Ik merk wel dat ik waakzamer en alerter ben in mijn doen en laten, maar heel eerlijk heb ik verder totaal geen last van hem nu.
Mam heeft geprobeerd uit hem te trekken wat er gebeurd is, maar hij laat weinig los. Ik heb S. een appje gestuurd of ze oké is, maar daar heb ik geen reactie op gekregen. Ik laat het maar even zo.
Ik weet dat ik voor hem hoor te hopen dat het snel weer beter gaat, maar stiekem mag de situatie van mij nog wel even zo blijven. De afstandelijkheid die ineens zo om hem heen hangt ken ik niet van hem, maar maakt het voor mij een stuk makkelijker om in zijn buurt te zijn.
Lezer dinsdag 14 september 2021 20:27
LilAngel dinsdag 14 september 2021 21:25
Bah, wat een nare situatie zo. Maar "gelukkig" dat hij zich afzondert dan nu.
Zou toch tegelijk zo veel gemakkelijker voor jezelf zijn als je niet zo alert zou hoeven zijn, je er niet alleen in zou staan. Dat je moeder het bijvoorbeeld ook zou weten. Dat gun ik je zo van harte, want dit klinkt ondraaglijk..