We begrepen elkaar ook zonder woorden
Ad - deelnemer Lotgenotengroep Partnerverlies
"Zomer 2014 overleed mijn vrouw aan kanker. Niemand heeft dan een handleiding voor 'hoe nu verder'. Van mijn buurvrouw hoorde ik over de lotgenotengroep. Eerst dacht ik: wat is dat nu weer? Ik besloot het toch te proberen. Ik heb veel steun aan mijn kinderen, vrienden en familie, maar met hen deel ik niet het partnerverlies.
Het was prettig om acht avonden mijn verdriet te kunnen delen en er tegelijkertijd voor anderen te kunnen zijn. Vaak begrepen we elkaar ook zonder woorden. Er waren tranen, maar we konden ook lachen. Zoals de eerste avond, toen ik kaarsjes op tafel zag staan. Ik heb zo'n hekel aan die dingen. Mijn vrouw niet, zij had thuis een megapak waxinelichtjes voor me achtergelaten. Het leek wel alsof ze me mooi tuk had tijdens deze bijeenkomst.
Natuurlijk heb ik geen antwoord gekregen op 'hoe nu verder'. Maar de groep heeft me dankzij de veiligheid, warmte en het vertrouwen wel gebracht waar ik nu sta. En het gaat goed met mij."
Dan denk ik: er is écht iets gebeurd
Ilona - vrijwilliger Lotgenotengroep Partnerverlies
"Zinvol werk doen betekent voor mij dat je er bent voor mensen tijdens de belangrijke momenten in hun leven. Daarom begeleid ik, samen met een andere vrijwilliger, deze lotgenotengroep.
We komen acht avonden bij elkaar en bespreken elke keer een ander thema. Hoe heb je het overlijden beleefd? En de uitvaart? Maar ook: hoe reageert de omgeving op jou? En hoe je probeer je de draad weer op te pakken, wat helpt? De ervaringen van de deelnemers zijn heel belangrijk als uitgangspunt voor de gesprekken."
"De eerste avond maken we uitgebreid kennis. Iedereen ervaart het rouwproces anders. Sommige deelnemers willen heel graag snel hun emoties, pijn en verdriet delen, voor anderen is het moeilijk de stap te nemen naar de groep te komen.
Als de groep is afgelopen houden sommige deelnemers nog contact of organiseren een activiteit voor de groep. Deelnemer Ad gaf na de laatste bijeenkomst een etentje. De opkomst was heel erg groot. Dan denk ik: er is écht iets gebeurd."