Filmrecensie National Treasure 2: Book of Secrets (USA, 2007) – Lurven
Filmrecensie National Treasure 2: Book of Secrets (USA, 2007)
National Treasure verscheen in 2004 op het grote scherm: een succesvolle avonturenfilm die wel iets van Indiana Jones weghad, maar dan met iets minder humor en actie en wat meer gepuzzel. Regisseur Jon Turteltaub had wel trek in nog een deeltje en dus werden Nicolas Cage, Diane Kruger en Jon Voight weer opgetrommeld.
De titel is veelzeggend: de film draait om een vermeende schat die verweven is met de nationale geschiedenis van de Verenigde Staten. Nu zijn wij daar in Nederland niet zo bekend mee als aan de andere kant van die natte plas, maar dat is geen probleem: we worden netjes in het begin op de hoogte gebracht van dat stuk geschiedenis waar het om draait.
Ook het tweede deel van de titel is erg letterlijk te nemen: een belangrijk onderdeel van de zoektocht in deze film draait om een bijzonder boekje vol geheimen. Er verder op ingaan zou te veel verklappen, maar de genoemde ingrediënten plus een flinke dosis rivaliteit, mysterie en puzzels vormen samen de kern van het verhaal, eigenlijk zoals dat ook in de eerste National Treasure het geval was.
Spanning en puzzels
Dat zijn de belangrijkste bouwstenen van National Treasure 2: Book of Secrets. Goed, het verhaal is aardig bedacht, maar geen hoogvlieger. De acteurs doen hun werk, maar blinken niet uit, ondanks de grote namen (zie onderaan) die opdraven. Harvey Keitel en Helen Mirren worden onderbenut naar mijn mening.
Vandaar dat de film staat of valt bij het succes van de spanning en de puzzelfactor. Met de hoeveelheid puzzels zit het wel goed: Ben Gates (Cage) en zijn gezelschap lopen van de ene puzzel in de andere, van codes ontcijferen tot boobytraps. Het oplossen daarvan lukt hen dan weer relatief eenvoudig, vaak te makkelijk. Ik wil best aannemen dat Gates een historische expert is, maar hij bereikt zijn conclusies onwaarschijnlijk snel. Dat gaat na een tijdje wel opvallen en een beetje storen.
Gelukkig word je als kijker genoeg afgeleid door de afwisseling met spannende scenes. De film bevat aardig wat actie, zoals achtervolgingen, een ontvoering en ontsnappingen aan allerlei onheil. De verhouding is dik in orde: je hoeft je nooit te vervelen, maar wordt ook niet overweldigd door een overdaad aan spanning.
Een film als National Treasure 2: Book of Secrets wordt in feite maar met één gedachte gemaakt: zoveel mogelijk het publiek vermaken (zodat de zalen en dus de portemonnees van de makers gevuld worden). Die opzet is absoluut geslaagd: je wordt meegenomen op een spannende speurtocht en hoewel het speurwerk overgelaten wordt aan de personages en je dus lekker achterover kunt leunen, word je stevig bij de les gehouden met de leuke actiescenes en als bonus wat aardige humor.
National Treasure 2: Book of Secrets is zeker geen topfilm, maar daartoe wordt ook geen poging gedaan. Actie en avontuur zonder pretenties, dat belooft men en dat krijg je. Lekker om op het grote scherm in de bioscoop te zien, maar ook prima kijkvoer op een rustige avond bij de tv, om een week later alweer vergeten te zijn waar het nou ook alweer precies over ging.