Hoewel het allemaal nogal meevalt met de onbesuisde woestheid die gesuggereerd wordt door de bandnaam, slaagt het Nederlandse trio Wild Man Conspiracy er goed in om de conventies te omzeilen. In vierde man Chris Cheek vonden ze bovendien een gast die de tactiek van de band genegen is: inventief zijn van binnenuit, zonder in te boeten aan toegankelijkheid.
Het kerntrio brengt meteen al een uiteenlopende waslijst aan invloeden samen, want Gerard Kleijn is naast een begenadigd jazztrompettist ook een muzikant die graag flirt met klassieke invloeden, terwijl drummer Joost Kesselaar al in de weer was met jazzkleppers uit de mainstream en meer experimentele uithoeken. Gitarist Guillermo Celano heeft Argentijnse roots (net als zijn kompaan Marcos Baggiani), maar is onlosmakelijk deel gaan uitmaken van de Amsterdamse scene, en dan vooral van de vrijere uithoek. Zo was hij onlangs ook nog te horen op een album met Baggiani en Joachim Badenhorst dat compositie en vrije improvisatie vernuftig combineerde.
Op Live At The Bimhuis, de opvolger van Knots (2014) en Short Stories (2016), blijft het koord wat strakker gespannen, met een reeks composities die niet zozeer uitblinken in hyperkinetische hoogstandjes of dreigende chaos (vooral de start van “The Adventures Of Evil Pancake And Friends” is de uitzondering op de regel), als wel verrassen met hun onvoorspelbaarheid, filmische teneur en soms merkwaardige klankkleuren. Tenorsaxofonist Cheek toont zich opnieuw een man met een markant aanpassingsvermogen. Hij was in het verleden niet enkel te horen bij zwaargewichten als Paul Motian, Lee Konitz en Charlie Haden, maar speelde ook met o.a. Jakob Bro en droeg bij aan een van de allerbeste releases van het Clean Feed-label: Deluxe van Chris Lightcap’s Bigmouth, waarop hij een naadloos front vormde met Tony Malaby en Andrew D’Angelo.