Behulpzaamheid van de medemens | Josee Camfferman
Te Stellenbosch parkeren we op de laatste vakantiedag onze auto. De parkeerwacht wijst ons de plek waar we een P-voucher moeten halen.
In de betaalautomaat wordt de betaalpas ingeslikt. Snotverju, wat nu? De man die naast ons staat te pinnen, vraagt of hij kan helpen? Volgens hem moeten we met een ander pasje ff duwen tegen de ingeslikte pas.
Pas 2 verdwijnt eveneens. Nee! Dan krijgen we van alle kanten hulp, maar wat er ook gebeurt, de passen blijven erin. De bank, waar de automaten naast zitten, is vanwege Goede Vrijdag gesloten. Manlief loopt naar de buren en ik bewaak 'onze' automaat. Manlief komt woest terug: ze hebben je geld gejat, zei de winkelier naast de bank. We staan flink te schelden op onze helpers die ineens verdwenen zijn maar vooral op onszelf. Dat we daar zijn ingetrapt! Inmiddels komt er weer een klant aan en die stopt zijn pas in onze automaat. En hup, daar verschijnen de passen. Wij dolblij! Hadden ze ons wel geholpen!
Op het vliegveld check ik toch even in de WiFizone de bankrekening. Ze hebben ons keurig van ons geld afgeholpen.
Tip (kosteloos): trek alleen geld uit een automaat als ie helemaal binnen de muren van de bank zit.
De volgende dag, veilig aangekomen op Schiphol, sta ik in de rij voor een treinkaartje. Er komt een mevrouw op mij af, die vraagt of ik met de trein ga reizen? Terwijl ze me een Kruidvatkaartje geeft, kunt u de hele dag nog vrij mee reizen hoor, kijk ik paniekerig naar m'n spullen. Wat moet ze van me? Me onderwijl realiserend dat ik, heel aardig, een gratis treinkaartje krijg. Ik kan nog net dank u wel! roepen naar haar verdwijnende gestalte.