Rollercoaster | durvendromendenkendoen
← Een superleuke dag!
Burocratie ten top →
Geplaatst op 22 maart 2013	door birgit189
Ammai zeg, het was me het emoweekje wel…. ik heb zowat elke emotie heel erg grondig beleefd deze week: verdriet om een kleine jongen, fierheid en toch een beetje angst om de schoolstart van de kleine meid, ongelooflijke vreugde om het succes van onze sokkenactie en veel warme gevoelens voor al die mensen die ons steunden en in het bijzonder toch wel om de grote enthousiasme van Maren haar tweede thuis de crèche…
En deze namiddag had ik dan na lange tijd nog eens een gesprek met de psychologe die me na de geboorte van Maren begeleidde en me efkens terug op de juiste rails zette toen, efkens alles in perspectief plaatste. En dat was dus de perfecte afsluiten van deze emoweek, een uurtje rustig kunnen babbelen, mijn verhaal doen, enerzijds nog maar eens te horen krijgen dat ik echt wel veel hooi op m'n vork neem maar anderzijds ook wel bevestiging dat ik alles wel onder controle heb precies. En al zitten ze daar nu in een splikspinternieuw gebouw, het voelt toch altijd als een beetje 'thuiskomen' daar op de fertiliteitsafdeling van het uz Gent… een leuk gevoel.
En nu is het tijd voor een rustig weekend, geen afspraken, geen verplichtingen, lekker rustig thuis genieten van elkaar (en ruziemaken en rommel maken en muren met stift bewerken en poppengerief overal dat ook natuurlijk 😉 )