Liv is niet helemaal overtuigd, zij denkt dat er misschien toch nog wel een dino in leven kan zijn...
Donderdagochtend vertrekken we met de bus naar het museum voor natuurwetenschappen, we gaan op bezoek bij de dino's.
We hebben genoten van onze busrit, maar 't is zover, we zijn aangekomen, een grote dino verwelkomt ons.
Charlotte wil wel eens kijken of er misschien toch een dino in het nestkastje zit, maar neen er zit geen dino in...
Jules is een mijnwerker, met zijn houweel hakt hij steenkool, maar nu heeft hij iets gevonden wat hij niet kent, onze kinderen denken dat dit een bot is van een dino, dat het een onderdeel is van het skelet, maar Jules heeft nog nooit van een dino gehoord, hij wil weten wat dat is, 'een flino'.
In de steenkoolmijn is er ook ergens een professor, maar die slaapt veel, onze kindjes roepen de professor. Ja, dat is inderdaad een bot van een dino.
We maken kennis met de iguanodon, hij eet graag gras, vlees eet hij niet, hij vindt wel dat wij rare dino's zijn, maar onze kindjes leggen hem uit dat wij geen dino's zijn maar mensen, daar heeft 'Iggy' nog nooit van gehoord, hij denkt dat wij 'pensen' zijn. Iggy is bang van een grote dino, die daar ook ergens rond loopt, het is een vleesetende dino, een tyrannosaurus en die zou Iggy wel durven opeten...
Gelukkig is er Trixie, de triceratops, ook een planteneter. Trixie heeft hoorns op haar hoofd en stoot de vijand met haar hoorns, als de tyrannosaurus zich laat zien, valt zij hem aan met haar hoorns.
volgens het oorspronkelijke plan zouden we nog op bezoek gaan bij Manneke Pis, maar helaas, daar hadden we niet genoeg tijd meer voor.
Hij krijgt meteen bevestiging van de andere kleutertjes, 'ja en nu zijn er 2 kleintjes bij, en daarnet was Millie erbij en zij is de grootste kleuter!'
We kijken al uit naar maandag en dinsdag, dan verdiepen we ons nog voort in de wereld van de dino's!
Maandagochtend staan er veel koffers op onze speelplaats, de leerlingen van de 2° en 3° graad vertrekken op natuurklassen.
Oh, er is hier een ruim aanbod, we nemen verschillende potjes mee, er zal wel een geschikte pot tussen zitten.
Wij vertellen over ons ei, juf haalt het ei om te laten zien, we halen ook het kaartje en Tristan, een jongen van het 2° leerjaar die toevallig langs komt, leest het kaartje voor.
Tegen de middag merkt juf plots dat er geen geheugenkaartje in het fototoestel zit, dus is er van al deze leuke dingen geen foto ter beschikking.
Van de koffers en het vertrek van 'de grote kindjes' kunnen we geen foto's meer maken, de vulkaan zijn uitbarsting is ook voorbij, en het eten voor de egel is nog niet op, maar van het ei kunnen we nog iets laten zien.
de beschikbare bokaaltjes, sommige bokaaltjes waren te klein, in twee bokalen paste het ei, we hebben voor de grootste bokaal gekozen.
Als we genoeg snippers hebben, gaan we het papier op een waterballon plakken, de ballon moet helemaal vol papier zijn.
Vingerpopjes-dino's, dat vinden we leuk, we bedenken een naam voor onze dino, veel vertellen doen onze dino's niet, ze zijn vooral op zoek naar vlees...
Dinsdagochtend durft juf niet in de klas te gaan, ze is bang dat er een T-rex zou rondlopen in de klas, zo ene die juffenbillen wil eten...