De rechter ging uiteindelijk niet mee in de eis van de OvJ, al was zij het met een hoop punten van de officier eens. “U heeft de confrontatie zelf opgezocht, u had ook weg kunnen gaan.” Daarbij achtte de rechter de mishandeling bewezen, maar gaf Jacobs geen straf omdat hij eerder al was veroordeeld tot een boete en een voorwaardelijke taakstraf. Michael Jacobs gaf aan na te denken over een eventueel hoger beroep.
De provocateur geprovoceerd. Het gerecht begrijpt het paradoxale van deze situatie. Jacobs heeft zich goed geweerd in deze zaak. De uitspraak van de rechter, schuldig maar geen straf, is een uitdrukking van het paradoxale in deze zaak en het gerecht lijkt daarmee een beroep te doen op de verantwoordelijke instanties voor de openbare orde in Amsterdam. Iets klopt er niet bij deze permanente demonstraties op de Dam. Denk daar eens aan, burgemeester. Zou de burgemeester (immers verantwoordelijk voor de openbare orde in Amsterdam) het willen begrijpen?
Het was voor mij verbijsterend om deze rechtsgang onder ogen te zien Ten eerste was er de aanklacht van mishandeling terwijl een ieder weldenkend mens zou moeten weten dat een man in de kracht van zijn leven die ook nog omringd was door een tiental medestanders zich niet zou láten mishandelen door een man van + 60 jaar die daar alléén stond en dat deze man het wel uit zijn hoofd zou laten om zoiets aan te halen Ten tweede dat een getuige uit de steun groep van de heer Drayer als een betrouwbare getuige werd aanvaard Het spreekt toch vanzelf dat deze de heer Draijer niet gaat afvallen Dit in de gedachte aan het feit dat familie leden van verdachten over het algemeen niet mogen getuigen omdat deze wel eens meer loyaal dan betrouwbaar konden zijn Ten derde dat voortdurend door de openbare aanklager en de rechter werd getracht om de zaak uit de context te halen en het feit op zich wilden beoordelen (ver) Als we zaak nu ter vergelijking toch uit de context halen, wat blijft er dan uiteindelijk over ? Twee jongens ( mannen blijven altijd jongens ) hebben een stoeipartij op de het plein in dit geval de Dam Er wordt wat geduwd en getrokken en één van de jongens valt op de grond Dit gebeurt tig malen overal in Nederland en elders. Dit zal wel een van de redenen zijn geweest waarom de zaak in eerste instantie was geseponeerd. Maar omdat de heer Draijer de zaak tóch in het licht van de context wilde aanhouden is de zaak uiteindelijk voorgekomen En dan gaan de aanklager en de rechter de zaak uit de context halen althans, dat ze hebben geprobeerd te doen Er is ook in de uitleg over het vonnis door de rechter met geen woord gerept over de context die de Heer Jacobs omslachtig en emotioneel heeft voorgelegd Er zijn nog wel meer aanmerkingen te maken maar hier wil ik het bij laten Waarbij met de mededeling dat mijn vertrouwen in de rechtspraak in Nederland hierdoor een flinke knauw heeft opgelopen
Schuldig! De rechter heeft gesproken Een Jood die een provocerende, anti Joodse leuzen scheldende ''activist'' een duw geeft waardoor die ten val komt is in Nederland een misdrijf. Het 'strafblad' van Dhr. Jacobs is dan ook indrukwekkend en dat, terwijl zijn 40 aangiftes natuurlijk neutraal & Juridisch correct zijn behandeld. Het lijkt wel carnaval in Amsterdam.
Een praktisch weerloos iemand omringd door een aggressieve groep wordt schuldig bevonden na eindeloos getreiterd, uitgescholden, geïntimideerd, met vloeistoffen overgoten, bespuugd, en zelfs in elkaar getrapt te zijn. Als hij dan bij gelegenheid een keertje terugduwt, gaat hij volgens de rechter "te ver". In feite gaat hier de rechter "te ver" door een totaal onevenwichtige benadering, waarbij aan de groepsintimidatie geen aandacht wordt geschonken. Zo heeft Draijer er zich onderuit weten te draaien, terwijl hij de werkelijk schuldige is. Maar als ik Jacobs was zou ik het er niet bij laten zitten. Dit vraagt om hoger beroep. Wat hier is gebeurd is ronduit infaam. Wat vooral een nare nasmaak geeft is dat de rechter Jacobs nog een trap nageeft door te stellen dat hij de confrontatie zelf heeft opgezocht. Hij had immers ook weg kunnen gaan. Welja! Alsof de beste wijze om met een stelletje gore antisemieten om te gaan die het nationale monument bevuilen met hun voortdurende aanwezigheid is om hen maar te ignoreren. Mijn ongedeelde bewondering gaat uit naar Jacobs die dit niet neemt. En mijn minachting voor Halsema, die deze nationale schande laat voortduren neemt van dag tot dag toe.