ISBN: 9789492068217, 320 blz., October 2018
Formaat: 20.1 (h) x 12.6 (b) x 2.9 (d) cm. Gewicht: 405 gram.
over de schrijver(s)Jon Fosse (1959) begon met het schrijven van verhalen en gedichten toen hij twaalf jaar oud was en is een van de meest toonaangevende schrijvers van Noorwegen geworden. Hij heeft verschillende literaire prijzen gewonnen, zijn romans en toneelstukken zijn in meer dan dertig talen vertaald en zijn toneelstukken zijn in bijna elk Europees land en buiten Europa opgevoerd (in 2010 won hij de grootste prijs in het mondiale theater, de Ibsen-prijs, drie jaar nadat hij het Franse Ordre National du Mérite won).
Fosse wordt dan ook algemeen beschouwd als een van 's werelds belangrijkste levende schrijvers. Zijn naam wordt de laatste jaren vaak genoemd als kandidaat voor de Nobelprijs voor Literatuur. In 2015 werd zijn werk bekroond met de Literatuurprijs van de Noordse Raad, dat wordt gezien als de belangrijkste literaire erkenning na de Nobelprijs.toelichtingEen indrukwekkende roman van de winnaar van de European Prize for Literature 2014 'vanwege zijn krachtige, veeleisende en vernieuwende manier van schrijven in elk literair genre'.
In proza zo hypnotiserend als dat van Samuel Beckett beschrijft Melancholie I een dag uit het leven van landschapsschilder Lars Hertervig (1830-1902), die uitgroeide tot een van de meest gerenommeerde schilders van Noorwegen.
- Miriam Rasch op de website van Athenaeum Boekhandelrecensie citaat'Melancholie I is een veeleisende roman, die een poëtische leeshouding vergt: het metrum is de draagmuur van een gedicht en dit geldt tevens voor het repetitieve ritme van de stijl in deze roman. Het is de stijl van Fosse die de niet waarneembare werking van de geest uitdrukt en vormgeeft. En dat is wat deze roman, het genre van het onzichtbare, zo krachtig maakt.'recensie citaatHet begin van het boek is meteen fascinerend, een lange aaneenschakeling van gevoelens en gedachten – overigens in een fijne vertaling van Edith Koenders en Adriaan vd Hoeven – laat zien hoe het hoofdpersonage zich op het randje van een mentale instorting bevindt.recensie citaat'Een trance-achtig, in wezen muzikaal modulerend proza waaruit, voor de hoofdpersoon maar ook voor de lezer, in feite geen ontsnapping mogelijk is. Fosses proza begeeft zich ver buiten de gebaande wegen der vertelkunst.'