Francisco Pizarro González, marqués de los Atabillos (1471- 26 juni 1541) was een Spaanse veroveraar. Tegenwoordig staat hij bekend als de veroveraar van het Incarijk. Hij stichtte ook Lima, La Ciudad de los Reyes, de hoofdstad van Peru. Pizarro werd geboren in Trujillo, Extremadura, Spanje. Hij was een onwettige zoon van Gonzalo Pizarro Rodríguez de Aguilar (senior) die als kolonel van de infanterie diende in de Italiaanse campagnes onder Gonzalo Fernández de Córdoba, en in Navarra, met enige onderscheiding. Zijn moeder was Francisca González Mateos, een vrouw met slanke bedoelingen uit Trujillo. Via zijn vader was Francisco achterneef van Hernán Cortés, de beroemde veroveraar van Mexico.
In 1502 reisde Pizarro naar de Nieuwe Wereld waar hij deelnam aan verschillende expedities om de Stille Oceaan te zien. In 1513 sloot Pizarro zich aan bij de expeditie van Vasco Núñez de Balboa over de Isthmus van Panama om een van de eerste Europeanen te worden die de Stille Oceaan zagen. In 1524, nadat hij verhalen had gehoord over de verkenning van Peru, sloot hij zich aan bij Diego de Almagro en Hernando de Soto. Samen spraken ze af om naar Peru te reizen en op zoek te gaan naar goud. De expeditie was een ramp, maar Pizarro legde verbanden met het Inca-volk.
In 1528 keerde hij terug naar Spanje, waar de koning hem toestond het nieuwe land voor Spanje te veroveren. Pizarro zelf zou worden benoemd tot gouverneur van Peru. In 1531 landde hij weer in Peru en leidde minder dan 300 soldaten. Het land werd verwoest door een recente burgeroorlog tussen Atahualpa en Huascar, de zonen van de dode keizer. In november 1532 ontmoette Pizarro Atahualpa in de stad Cajamarca en slaagde erin hem gevangen te nemen, ook al werd de Inca beschermd door duizenden soldaten. De wapens van de Spanjaarden bleken superieur. In 1533, na het betalen van een enorm losgeld voor zijn vrijlating, vroeg Atahualpa om vrijgelaten te worden, maar Pizarro doodde hem toch. Hij ging vervolgens verder naar het zuiden in Peru en veroverde de hoofdstad van Cuzco.
In 1535 stichtte Pizarro een nieuwe hoofdstad met de naam La Ciudad the los Reyes, tegenwoordig bekend als Lima. Sommige Spanjaarden hadden echter geen deel uitgemaakt van de verovering van de Inca's en kregen daarom geen goud betaald. Onder leiding van Almagro trokken de Almagristas, de mannen van Almagro, naar het zuiden om nieuwe rijkdommen te vinden, terwijl Pizarro in Peru verbleef. De Inca's werden erg ziek behandeld en hun rijkdom werd gestolen door de Spanjaarden, die enorme landgoederen bouwden of goud terugbrachten naar Spanje. Pizarro werd de rijkste en machtigste van allemaal. In 1536 probeerden de Inca's hem in een opstand omver te werpen, maar dat lukte niet omdat Pizarro de Inca's na een jaar van gevechten wist te bedwingen. De Spanjaarden waren echter zo verzwakt dat toen Almagro terugkeerde, hij de macht overnam en Pizarro naar het noorden verdreef. Pizarro keerde terug met een leger in 1538 en versloeg Almagro. Almagro werd geëxecuteerd op het plein van Cuzco en Pizarro was opnieuw de enige heerser. Almagro had echter een zoon die wraak zwoer en in 1541 werd Pizarro in zijn paleis in Lima gedood door een aantal mannen die Diego Almagro, de jongere, volgden. Het jaar daarop werd hij zelf gepakt en geëxecuteerd, evenals de laatste broer van Pizarro die in 1548 in Peru om de macht vocht. Toen nam de Spaanse koning de persoonlijke controle over het land over door een persoonlijke afgezant, de onderkoning.