Vrijdagmiddag 4 sept. belde mijn vriendin. Haar vader was die ochtend op 87-jarige leeftijd overleden. Zij vroeg, namens de familie, of ik als ceremonieel spreker het afscheid wilde begeleiden.
Ik ben niet verbonden aan een begrafenisondernemer en verzorg als Hartenvrouw op zelfstandige basis ‘niet kerkelijke’ afscheidsceremonies .
Op zaterdagmiddag zat ik met de 7 eigen kinderen in het appartement van hun vader. Veel vragen heb ik hen gesteld en ik kreeg nóg meer antwoorden.
Het was een mooi samenspel en ieder vertelde -los van elkaar- en -soms door elkaar- welke man hun vader was en wat hij voor ieder betekende.
Vier uur lang was ik toehoorder van zijn levensverhaal. Een dag later begon ik mijn aantekeningen uit te werken en heb ik zijn levensverhaal ‘met aandacht voor de werkelijkheid’ geschreven.
Op maandagavond ging ik weer terug naar de nabestaanden om zijn levensverhaal aan hen voor te lezen.
Dit doe ik zodat ik ook zeker weet dat ik niets over het hoofd zie, er geen onwaarheden in zitten en het allerbelangrijkste . . . dat zij in alles hun vader herkennen.
Afgelopen woensdagmiddag was de afscheidsdienst in de kerk van Budschop. Een niet kerkelijke dienst waarbij puur en alleen over de overledene, zijn vrouw en hun gezin, werd gesproken.
Een dochter, een schoondochter en een kleindochter spraken met warmte en in alle eerlijkheid over hun vader, schoonvader en opa. De kinderen hadden zorgvuldig mooie muzieknummers uitgezocht.
Het was stil in de kerk, de bezoekers hadden veel aandacht voor de gesproken woorden. Soms was er humor soms waren er tranen.
Ook deze middag werd mij weer de vraag gesteld of ik het niet lastig vind trouw- en rouwceremonies te verzorgen omdat deze zoveel van elkaar verschillen. Ik ervaar dat de verschillen niet zo groot zijn.
Ik vertel levensverhalen van mensen bij gedenkwaardige momenten. Uitgangspunt is dat ik mensen graag trakteer op mooie woorden.
Bij een huwelijk om de vreugde te vergroten en bij een afscheid om de pijn misschien een beetje te verzachten.
Vanaf januari 2015 ben ik begonnen als Hartenvrouw . . . ik had nooit durven vermoeden dat er zoveel moois op mijn pad zou komen.