Team Verada-Follens - Verslag: Verslag uit de volgwagen
7u45 aan de firma Verada valt geen fietser te bespeuren. En dan horen we een auto en val ik bijna achterover. The one and only Tom Messiaen, notoir zonnig en droog weer coureur, in hoogsteigen persoon verschijnt aan de start. Als tweede landt de Adelaar op de hielen gezeten door Duwerke (aka Joost V). En ja hoor ook een pak moedigen komen met de fiets naar de start. Moedigen, jawel want het is ferm aan het waaien en het druppelt gestaag én het wolkendek zit potdicht ! De uitgedunde versie vertrekt richting Heestert en onderweg stoppen wij ten huize David om de reservewielen op te pikken. Frank moet nog een boterham naar binnen werken en roept ons nog na : binnen 10 minuten sta ik aan de start. Helaas zien we hem na 20 minuten nog niet opdagen en de mini-meute beslist om te vertrekken. Wij rijden nog eventjes terug richting Keiberg maar nergens valt Frank te bespeuren.
We geraken terug bij de groep die stil staat langs de kant van de weg want Wim valt in de prijzen, lekke band vooraan. En wij, ja wij zijn stilletjes toch tevreden dat we ons nuttig kunnen maken. Reservewiel erin en weg zijn ze weer. Ondertussen ben ik lustig foto's aan het nemen want Dave heeft mij zijne portrettetrekker in de handen geduwd. Bewegende beelden nemen vanuit een bewegend voertuig blijkt helaas niet zo evident voor een leek als mezelf. Maar onder het motto "beter ene te veel, dan ene te weinig" blijf ik maar op dat knopje duwen. Nog enkele kilometer verder komt er een splitsing in de groep en gaan enkele mannen ervan door om de 80 km te rijden, de rest kiest voor de 50 km. Toch leuk als iedereen zijn gading kan vinden ! Terwijl wij warm en droog in de volgwagen zitten, krijgen de mannen toch flink wat wind en een heuse felle regenbui te verwerken. Op de brug over de Schelde staat Tim langs de kant met een kapotte ketting. Fiets in de volgwagen, Tim uiteraard ook en we zetten hem netjes af aan zijn woning die langs het parcours ligt waardoor we vlug weer de aansluiting kunnen maken met de groep. Eentje heeft het ondertussen knap lastig gekregen en het is een waar genoegen om vanuit de volgwagen te zien hoe de anderen hem proberen uit de wind te zetten en met verenigde krachten een welgekomen duw in de rug bieden.
Eenmaal terug in de kantine van de inrichtende organisatie blijken de anderen er ook al aanwezig en ELKE aanwezige verdiend een dikke pluim om met zulk weer op pad te gaan.
Best wel trots op zo een TEAM vertrekken wij naar huis, tevreden dat we erbij waren zij het deze keer op een andere manier.