JEZUS OP DE WEGEN VAN ONS LAND
Tot aan de Perestroika (Dõi Mói) waren er in elk van de twee bisdommen van Lang Sön en Bãc Ninh in Noord-Vietnam slechts twee priesters, en die waren niet vrij hun woonplaats te verlaten. Kardinaal Giuse Maria Trinh Nhu Khuê vertelt: "Kleine groepen van twee of meer mensen beleefden dagelijks het evangelie en hielpen elkaar op alle mogelijke manieren; en in hun wederzijdse zelfgave ervoeren zij de aanwezigheid van Hem die zegt: 'Hebt goede moed: Ik heb de wereld overwonnen!' (Joh 16,33)."
Het is in de eerste plaats dank zij deze kleine groepen (…) dat de Kerk in mijn land nog leeft. In feite konden wij overal de aanwezigheid van Christus gestalte geven, zelfs wanneer twee christenen elkaar op de markt ontmoetten of wanneer twee mannen naast elkaar werkten in een heropvoedingskamp. Het was niet nodig om met elkaar te praten. Er was niets bijzonders voor nodig. Het was genoeg om "in zijn naam", dat wil zeggen in zijn liefde verenigd te zijn. We ervoeren de aanwezigheid van de Verrezene die verlicht en troost. (…)
Juist toen alles ineen leek te storten, begon Jezus opnieuw door de straten van ons land te lopen. Hij verliet het tabernakel en stelde zichzelf tegenwoordig in scholen, fabrieken, kantoren en gevangenissen.