Liefde als super kracht / Blog | MissNienox
Home » Blog » Liefde als super kracht
Gepubliceerd op 1 maart 2022 om 01:11
Wat is liefde nu werkelijk? Hoe voelt het en wat zegt het – over jou en de ander? Ik bedoel liefde in de kern en geen romantische utopie. Je komt haar tegen in vele gezichten en op onverwachte plekken. Liefde in haar meest eenvoudige vorm is gek genoeg ook de sterkste. Lees mee over de grootste kracht in je hart.
Een open hart is stromende liefde
Jarenlang was mijn hart gesloten, mijn ware kern lag achter een gigantische vesting. Onneembaar en zorgvuldig afgesloten van iedereen, inclusief mezelf. Liefde woont in je hart en dat hart heb je al je hele leven. Zie het als je wezenlijke zelf, je pure vorm en als een prachtig paleis dat glinstert in de zon. Gedurende je leven loopt dat paleis of Middeleeuws kasteeltje schade op, maar het blijft overeind. Tenminste dat gun ik je.
Een open hart is kwetsbaar
Veel mensen kunnen niet (meer) kiezen voor een open hart, ze zijn het zich niet eens bewust. Mensen zijn te diep gekwetst en hebben muren gebouwd tot aan de hemelpoort (helaas vaak letterlijk een leven lang). Wanneer er te heftige dingen in ons leven gebeuren dan kan ons hart bruut opengelegd worden. Denk aan liefdesverdriet, het verlies van een dierbare aan de dood of aan een ander. Onze beschermingsmuren zijn kapot geschoten en het liefst bouwen we ze direct weer op.
Geen bescherming betekent pijn bij een aanval = een gebroken hart
Dat willen we absoluut voorkomen en zo snel als we kunnen bouwen we de vesting om ons hart weer op, om nooit meer zo gekwetst te hoeven worden. Waar dit effectief tegen pijn en teleurstelling lijkt te werken, stopt het tegelijk de liefde. Liefde kan er niet meer in en ook niet meer uit. Helaas heb ik hier zelf veel ervaring mee. Ik voelde vroeger wel romantische kriebels , maar niet de allesomvattende liefde zoals ik hem nu werkelijk kan voelen.
Huilend tussen de brokstukken van mijn muren besloot ik ze niet meer op te bouwen
Geen keuze zonder risico, maar het was wel een bewuste keuze ergens in 2016. Als je als een open zenuw in het diepste dal ligt te kronkelen, dan voel je aan de ene kant intens verdriet en pijn, maar aan de andere kant ontwaakt er iets. Als je immers alles kwijt dacht te zijn wat je hartje begeerde (al je levensgeluk in handen leggend bij een ander), dan denk je letterlijk alles verloren te hebben. Totdat je erachter komt dat de liefde altijd al in jezelf zat. Ze was er al die tijd, diep in je hart, achter die vesting, die plotsklaps aan diggelen lag.
Wakker geschud en opengelegd wilde mijn hart voortaan alles voelen
Sindsdien is er veel in mijn leven veranderd, omdat ik mijn hart heb geopend. Zo ging ik weer poëzie schrijven, wat ik sinds jaren niet meer deed. Ik opende me naar de wereld, werd zichtbaar en ik voelde dat ik weer werkelijk leefde. En over de liefde las ik alles dat los en vastzat. Uit elk boek leerde ik wel wat en ik haalde ontzettend veel uit spirituele werken.
Hoog gevoelig raakte in ik diepe dalen, maar beleefde ik ook intense pieken
Als hoog sensitief mens voel ik namelijk heel intens. Mijn zintuigen zijn scherp afgesteld en ik ben heel intuïtief. Dit was ook een strategische reden om mijn muren lekker hoog te houden. Een prettig filter tussen mij en de grote boze wereld, want zo ervoer ik mijn leven jaren geleden. Nu is het mijn grote kracht geworden want ik kan super enthousiast genieten van kleine dingen en mijn liefde stroomt als een dolle. Met als valkuil dat ik mezelf wel moet beschermen tegen negatieve energieën van anderen, maar dat gaat ook steeds beter.
@Finn Hackshaw
Met een open hart de ander tegemoet treden
Niet meer afgesloten en naar binnen gekeerd (ik herken zulke mensen direct, want ik was er zelf zo eentje), maar stevig in mijn eigen 'frame' verankerd een ander tegemoet tredend. Als je goed voor jezelf zorgt en van jezelf houdt, dan heb je liefde over. Zo simpel is het. In jaren van overleven, super veel stress en zorgen aan je hoofd, heb je meer dan genoeg aan jezelf. Het is dan moeilijk om in het moment te zijn en rust te ervaren.
De wandelmagneet meldt zich
Als ik me goed voel dan trek ik tijdens mijn wandelingen mensen aan. Regelmatig kinderen of oudere mensen en ook dieren. Andere wandelaars of toevallige passanten lachen terug en we raken in gesprek. Alsof er op mijn voorhoofd staat: 'Hallo, met mij kun je praten!' En dat klopt, want ik sta open, ik lach en maak werkelijk contact en dat krijg je terug. Natuurlijk zit er ook wel eens een zuur iemand tussen, maar zo was ik zelf ook dus ik wens diegene alleen maar kracht toe.
Als je lekker in je vel zit dan straal je dat uit
Er kan veel moeite aan vooraf gaan om dit te bereiken, al worden er ook mensen geboren met het geluks-gen. Toch kun je pas openstaan als je daar ruimte en rust voor voelt. Opnieuw zelfzorg en zelfliefde. Vroeger had ik ruim genoeg aan mijn eigen problemen, nu heb ik over, want ik voel me meestal behoorlijk fijn en ik ben stabiel.
@Hunter Matthews
Liefde voel je als het stil is en daarna begint het aan te zwellen
Gisteren wandelde ik in mijn eentje en mijn hart zwol gewoon op, alsof het zo uit mijn borstkas wilde barsten. Ik dacht aan de wandeling van de dag ervoor en de liefde die ik voel voor een speciaal iemand. Het prachtige stille weer met sprankelend zonnetje, zingende vogels en het heldere besef dat ik simpelweg gelukkig ben. Wie had dat ooit gedacht? Ik niet, als je me dit zes jaar geleden had voorspeld.
Liefde als onvoorwaardelijke superkracht
Het voelt zo geweldig om een open hart te hebben. Zo intens en zo sterk als ik me voel. Ik voel ruimte en geduld, want liefde is op zoveel vlakken voelbaar. Het staat ieder mens vrij om liefde te schenken aan wie hij of zij maar wil. Niet met voorwaarden, of als ruilmiddel, zoals ik het zelf jarenlang ervoer of begreep. Echte liefde is mooi van eenvoud, helemaal niet moeilijk. Het is een zuiver stil en tegelijk bruisend weten en voelen. De mensen waar ik het voor voel dat zijn speciale mensen, mensen waarin ik iets herken van mezelf. Ze spiegelen liefde terug en ik herken dat van een grote afstand.
Alles komt binnen en soms is een filtertje welkom
Bijna dagelijks loopt er wel een traan over mijn wang bij een mooi liedje of een emotionele scene in een serie of film. Mijn kinderen hebben daar voelsprieten voor, omdat ze zelf niet zo zijn afgesteld en ze checken direct mijn uitdrukking. 'Mama, de emotie attractie!' Maar ik vind het prima en hoogstens soms wat irritant dat er altijd op me gelet wordt. Wat een personage voelt dat voel ik ook. Daarom kan ik niet tegen horror, afslachting enz. Dat mijn kinderen lachen dat het nep is, maakt voor mijn beleving weinig uit. Ook voel en hoor ik bij een goed nummer direct of de zanger beschadigd is, mij houd je niet voor de gek.
@Fuu J
Pas nu begrijp ik haar en kan ik haar werkelijk voelen. Liefde is er in overvloed en het raakt nooit op. Kende ik al liefde als moeder en liefde voor mijn dieren, ik voelde vroeger natuurlijk ook liefde voor mijn partners, al was het niet zoals de liefde die ik nu voel. Mijn eerste liefde zal altijd een plek in mijn hart houden, want hij was mijn eerste en hij leerde me lief te hebben. Ik was gek op hem. Punt. Voor toen was wat we hadden perfect, nu zou het niet meer werken. Ik ben veranderend, maar ik zal altijd met een warm hart aan 'ons' terugdenken.
Liefhebben is een kwetsbare staat van zijn
Als we gekwetst worden of daar bang voor zijn dan gaan die muurtjes toch weer omhoog. Ons oude kindpatroon komt direct in actie en vanuit een oude wond denken we: 'Voordat je mij dumpt dump ik jou!' en alleen maar omdat we de pijn niet (opnieuw) willen. Wat is er dan makkelijker om alles weg te rationaliseren, enkel nadelen willen zien (wie zoekt zal vinden!) en ons hart te sluiten. Zo voelen we niet meer wat we voor de ander voelen en de liefde wordt geparkeerd onder een berg cement. Ook als we teveel aan ons hoofd hebben, is er even geen ruimte voor een ander – dat is logisch en begrijpelijk. Al kan het voor de ander verdrietig en onzeker voelen, want verbinding verliezen kan pijnlijker zijn dan wat dan ook.
Echte liefde heeft de tijd – het is puur en in het moment
Romantische liefde heeft haast, het is nu of nooit en het is graag of niet. I've been there en het blijft soms een valkuil. Het is moeilijke liefde, want het is voorwaardelijk, onrustig en heeft met ego's te maken. Pure echte liefde is vol compassie en energie, het is een stabiele kracht en een zuiver weten. Ik raak haar niet meer kwijt en koester haar met heel mijn hart.
Een prachtige uitspraak over liefde uit de serie 'Lucifer'
Ella is een heerlijk liefdevol en vrolijk karakter uit deze Netflix serie. Ze is een jonge vrouw met twinkelende ogen en haar hart is gebroken na een relatie met iemand die zich anders voordeed dan hij werkelijk was. Dit maakt haar ineens terughoudend – want diep gekwetst – en ze weet even niet meer of ze nog wel haar stralende zelf wil of kan zijn. Haar collega houdt haar een liefdevolle spiegel voor:
"Veel mensen dragen maskers Ella, maar jij niet. Jij geeft jezelf helemaal – met hart en ziel – het risico is dan dat je ook makkelijker gekwetst kunt worden. Maar jij hebt zoveel liefde te geven aan de wereld. Verander daar niet in Ella. Blijf alsjeblieft jezelf. De wereld heeft mensen zoals jij nodig!"
Deze tekst kwam enorm binnen bij mij, want ik geloof en hoop dat ik ook een 'soort Ella' ben en ik kan en wil niet anders zijn dan mezelf. Als ik liefde voel dan mag het er zijn. Ik deel het - in gevoel en woorden.
Wezenlijk weet ik dat jij het bent en ik voel jouw weten tegelijk
Mijn hart stroomt spontaan over van pure liefde
Onvermijdelijk lijkt het wel
Relaxt en logisch zijn we samen onszelf
De tijd speelt geen rol
We doen en laten als vanzelf
Laat ons trouw blijven aan liefheid en eerlijke intentie
Laat ons dapper open blijven delen
Ware blikken en kleine gebaren
Luidkeels schateren en hikkende buiken
Zodat tranen en puur geluk zich vermengen als klanken in een eindeloos lied
Iedere dag anders maar altijd vertrouwd
@Scott Walsh
Waarom we van dieren houden
Sommige mensen houden meer van dieren dan van soortgenoten. Meestal zijn deze mensen diep gekwetst in hun leven en dieren houden nu eenmaal onvoorwaardelijk van ons. Ze stellen niet teleur, stellen weinig eisen (niet in woorden in ieder geval) en ze hebben veel te geven. Als je je hart openstelt voor een dier komt het ook vaak naar je toe. Vanmorgen sprong Buckie op mijn schoot en zijn knuffels waren zo puur, zo vol liefde dat mijn eerste gelukstraantje alweer tevoorschijn sprong. Ook dit is liefde - gratis en voor niets!
Als je goed oplet kun je haar overal ontdekken
Als je goed voor jezelf zorgt dan is dat zelfliefde, maar ook bij een schilderij kun je in de hand van de maker de liefde herkennen. Net als in een foto van een Sindy (liefdevol aangekleed en zorgvuldig gestyled), want liefde is overal. Natuurlijk wil je dat je geliefden zich goed voelen en je wilt een connectie met ze houden. Zo blijft liefde levendig, want ook liefde dient gevoed te worden met jezelf als gezonde basis.
'Het mooiste is dat de liefde in jou zit, het is jouw kracht en jouw gift voor het leven. Want liefde is simpelweg geven en leven in het nu. Zo zal je toekomst ook vol liefde zijn!'
P.S. Hoe voelt liefde voor jou? Ik lees het graag!
Wil je meer over liefde lezen? Misschien vind je deze blogs ook interessant:
Welkom in de arena -online daten
« Vorige Welkom bij MissNienox Lente kriebels Volgende »
Dit is weer zo'n stuk van jou waar ik de dagen na het lezen ervan af en toe aan denk. Hoe voelt liefde, wat is dat eigenlijk etc. Liefde voelt voor mij als een warm, blij, tevreden gevoel achter mijn borstkas. Opgetogen voelt het ook. De mensen waar ik van hou zijn de mensen waar ik dat gevoel bij heb, waarbij ik onvoorwaardelijk mezelf kan zijn en zij bij mij. Maar ik heb ook door schade en schande geleerd dat ik die liefde minder voel als ik zelf niet goed in mijn vel zit. Het begint en eindigt bij jezelf. Gisteren moest ik ook weer aan dit stuk denken. Bij de kapster die het verhaal over haar scheiding en zichzelf weer terugvinden vertelde, bij mijn moeder samen met mijn zus waar ik een hele hechte band mee heb. En toen ik op de terugweg in de trein de kille mail las van een vriendin die onze vriendschap na 26 jaar verbrak omdat ze mijn houding tov het coronabeleid niet kritisch genoeg vond. Ik vond het pijnlijk, had nooit gedacht dat onze sterke band zo zou breken. Soms blijkt liefde toch niet onvoorwaardelijk, vaak ook wel en ik koester dat steeds meer hoe ouder ik word. Dank weer voor het stof tot nadenken ☺️
Lieve Gerda, dank je wel voor je super fijne en openhartige reactie!🥰 Ik herken wel wat je zegt over niet lekker in je vel zitten en daardoor niet goed bij het gevoel van liefde kunnen komen... Wat verdrietig en hard zo'n mail om een lange vriendschap op te zeggen. Iedereen heeft zijn eigen gevoel en verhaal over liefde. Dank je wel voor jouw inkijkje en dat je het deelt.😊🤍