Op 10 mei 1940 valt Duitsland ons land binnen. Al op de eerste dag van de oorlog wordt opdracht gegeven om de “Abraham Fock” gereed te maken en naar het strand te brengen. Twee dagen later worden 30 Nederlandse militairen naar de Boschplaat gebracht. “s Middags volgt een tocht met een commandant, luitenant ter zee 1e klasse E.J. Buiskool, naar het bewakingsvaartuig. “s Avond staat de boot weer op de wagen maar blijft op het strand. Nog die zelfde avond volgt een opdracht om alle militaire uitrustingsstukken en ammunitie naar Terschelling te brengen. Bij terugkeer blijft de boot op strand. Na de capitulatie wordt de boot naar het boothuis gebracht.
Het hoofdbestuur van de reddingmaatschappij slaagt erin buiten het gezag van de Duisters te blijven door de boten een Rode Kruisstatus te geven. Hiermee is de neutraliteit gewaarborgd en blijft de maatschappij doen waarvoor ze is opgericht: het redden van mensen ongeacht hun nationaliteit. Om de effectiviteit van het station Hollum te verhogen wordt schipper Botte Neij in tijdelijke dienst aangesteld.
De alarmering laat echter te wensen over. Niet altijd blijken de Duitse militairen over voldoende kennis te beschikken of men wordt te laat op de hoogte gesteld van neergestorte vliegtuigen of andere ongevallen. Een op de Koffieboonplaat aangespoeld reddingseiland voor neergestorte vliegers houdt het station Hollum in november 1940 bezig. Niet bekend is of de Duisters erin geslaagd zijn het reddingseiland van de plaat af te krijgen.
Veel acties in deze periode hebben te maken met meldingen van neergestorte vliegtuigen. Lange zoektochten met een voortdurende dreiging voor een mogelijke aanval vanuit de lucht en het zoeken naar lijken en zwaar gewonden vraagt veel van de bemanning.
In 1941 loopt ’s morgens een zestal Britse vliegers Hollum in tot grote verbazing van de bewoners en de Duitsers. Ze blijken rustig tussen de Duitse wachtposten te zijn doorgelopen en hebben de nacht doorgebracht in de op het strand staande reddingboot. Schipper Neij wordt in staat van beschuldiging gesteld voor het verlenen van hulp aan de Britten. De schipper weet echter van niets en uiteindelijk loopt de kwestie met een sisser af. In 1942 bestond de bemanning van de reddingboot uit Botte Neij, Anne Bruin, Jan de Jong, Sietse de Jong, Lolke Kanger, Gijs Lap, Teun Matroos, Eeuwe de Vries en de reserve-bemanningsleden Cor Bruin, Klaas Bruin en Jacob de Jong.