Het beeldmerk van de Protestantse Kerk in Nederland bestaat uit een kruis en een duif in een prachtige stralenkrans, betekenisvolle rijke christelijke symboliek.
Dit staat voor een kerk met toekomst, die leeft vanuit het Woord van God. Een kerk die gericht is op vrede, gerechtigheid en heelheid van de schepping. Ook een moedige kerk, waarin onbevangen, ontvankelijk, geïnspireerd en overtuigd geloofd en geleefd wordt. Enthousiast geloven dus.
De cirkel symboliseert eenheid, ook de eenheid van de kerken. Hij staat ook voor volkomenheid en eeuwigheid en daarmee voor God. God is immers het begin en het einde, tegelijkertijd: 'Ik ben de alfa en de omega, de eerste en de laatste, het begin en het einde' (Openbaring 22: 13). De cirkel houdt ook verband met Gods schepping: heelheid, een schepping waarvan God zei dat zij 'zeer goed' was (Genesis 1: 31).
In de cirkel licht het kruis op, het christelijk symbool bij uitstek. Gekozen is voor de meest eenvoudige vorm ervan, het Griekse kruis met vier armen van gelijke lengte.
In het midden van het beeldmerk is een duif zichtbaar, het teken van vrede en van de heilige Geest. In de bijbel komt de duif verschillende keren voor. Hierbij denken wij aan de duif die met een olijftak terugkwam naar de ark van Noach. En in het Nieuwe Testament lezen we over Jezus, die zich door Johannes in de Jordaan laat dopen. Bij deze doop daalt de Geest als een duif op Hem neer: 'En terstond, toen Hij uit het water opsteeg, zag Hij de hemelen scheuren en de Geest als een duif op Zich nederdalen' (Marcus 1: 9).
Het beeldmerk bepaalt ons met deze symbolen bij de drie-enige God: God, Jezus Christus en de heilige Geest. En daarmee bij de weg die de Protestantse Kerk in Nederland wil gaan.