Elise – Oma bellen
Geplaatst op september 24, 2013 door Wilma Phillipson
Vandaag heb ik mijn oma gebeld. Eigenlijk ging mama oma bellen om te vertellen dat Jelle weer gegroeid was, maar ik mocht eerst en toen oma opnam zei ik:
"Hallo, oeaibla wada papa", en nog veel meer.
Volgens mij verstond oma het niet, maar ze wist wel meteen wie ik was want ze zei:
"Hallo Elise, ben jij dat?"
Beetje domme vraag van oma, want wie zou ik anders moeten zijn en ik begon meteen een heleboel te vertellen. Oma zei dat ze het gezellig vond om met me te praten.
Ik bleef nog een poosje doorpraten tot ik van mama moest stoppen omdat ze zelf ook nog even met oma wilde praten. Dat was wel jammer, want ik was net zo lekker op dreef met mijn verhaal. Nu heeft oma maar de helft gehoord.
September 2013, Jordy – Boodschappen doen met oma
Geplaatst op september 20, 2013 door Wilma Phillipson
Oma was bij Elise en Jelle geweest en kwam 's avonds bij ons eten, maar eerst mocht ik met oma mee boodschappen doen.
Ik had de hele dag niet geslapen en was hartstikke druk geworden. Het was dan ook best fijn om in de buggy te zitten.
Omdat oma hier vroeger ook in de buurt woonde wist ze gelukkig goed de weg. Anders was ik denk ik niet meegegaan met haar. Dan zouden we zomaar kunnen verdwalen.
Heen gingen we langs het water lopen en kwamen we veel mensen met honden tegen. Ik zei het ook iedere keer tegen oma: "Woef!"
"Ja, dat is een lief hondje, Jordy", zei oma dan tegen mij.
Oma wees ook andere dingen aan. Ik heb goed geluisterd, maar weet niet of ik dat allemaal kan onthouden.
We gingen samen naar de supermarkt en daarna nog naar Zeeman. Dat vind ik zo'n stomme winkel. Daar kan ik bijna nooit wat zien als ik in de buggy zit. Ik kijk gewoon onder alle rekken door. Misschien is dat wel leuk als er aan de andere kant ook een kindje in een buggy zit. Dan zien we elkaar in ieder geval nog.
Op de terugweg gingen we langs de grote weg. Daar rijden veel bussen. Die vind ik super leuk. Papa en mama rijden ook allebei op de bus en bij ons door de straat rijden ook bussen.
Bij elke bus zei ik tegen oma: "Bus", en zwaaide naar de buschauffeur.
Toen we terugkwamen had mama gekookt. Ik ben soms een beetje lastig met eten, want ik hou niet zo van aardappelen en groente. Deze keer had mama iets met rijst gemaakt. Kijk, dat soort dingen vind ik wel lekker: Rijst, maccaroni, spaghetti en lasagna. Maar volgens mama kunnen we dat niet iedere dag eten. Bovendien houdt papa daar niet zo van.
Na het eten ging oma weer naar huis en ik in bad en naar bed.
September 2013 – Elise en eten.
Oma kwam een dagje en bracht een cadeautje mee. Dat vind ik altijd weer spannend. Eerst uitpakken en dan kijken wat er in zit.
Ik kreeg een bakje met een mandarijn en twee doosje rozijnen er in. De mandarijn wilde ik meteen opeten, dus zette ik mijn tanden er in. Jakkes, wat was dat vies. Oma ging de mandarijn pellen en deed de partjes bij de rest van het fruit wat mama had schoongemaakt voor me.
Daar zat ik, heerlijk op mijn eigen stoeltje bij het tafeltje met mijn bakje fruit voor me. Af en toe gaf ik oma ook een stukje. Vooral van die mandarijn, want die was zuur. Oma had er beter eerst even van kunnen proeven.
Oma bleef tussen de middag eten en toen ik zag dat mama het brood uit de vriezer haalde, ben ik meteen in de kinderstoel geklommen. Volgens oma kon ik er nog wel even uit, want het zou nog wel even duren voordat het brood ontdooid was. Mooi dat ik dat niet wilde. Ik wilde gewoon eten, want dat vind ik zo fijn.
Weet je dat oma tussen de middag net zo veel eet als ik? Ook twee boterhammen. En ze drinkt ook karnemelk net als ik. Misschien word ik dan later wel net zo groot als oma.
Na mijn middagslaapje heb ik nog met oma foto's gekeken. Eerst op mama's telefoon, daarna in een boekje wat in oma's tas zat. Oma had heel veel foto's van "Lelle", maar iedere keer als ik dat zei, vertelde oma dat ik het zelf was. Nou, het was anders een heel klein kindje op die foto. Dan is het 'Lelle', want ik ben al groot.
September 2013 – oma op bezoek
Mijn oma kwam, maar veel heb ik er niet van gemerkt, want ik slaap nog heel veel.
Papa haalde me uit bed toen Elise haar middagslaapje ging doen. Dat vond ik best lekker rustig. Zeker als ik bij mama lig te drinken, want dan wil Elise ook vaak van alles en komt ze me over mijn bol aaien. Dat is wel fijn natuurlijk, maar dan raak ik wel even afgeleid.
Nu kon ik heerlijk rustig verder drinken terwijl ik oma en mama met elkaar hoorde praten.
Na het drinken mocht ik bij oma op schoot. Dat lag best lekker, want oma liet me tegen haar schouder hangen, zodat ik een boertje kon laten. Daarna lag ik bij oma op de arm. Ik heb haar goed bekeken en had wel het idee dat ik haar al eerder had gezien, maar zeker weet ik het niet. Dat zijn dingen die ik niet allemaal kan onthouden hoor.
Oma begon tegen me te praten. Ik keek eens goed naar haar en dacht:
"Dat praten moet ik ook nog eens gaan leren, want dan kan ik terug praten. Nu probeer ik dat wel, maar goed lukken doet het nog niet."
Ik had het gevoel dat ik moest drukken, maar er kwamen alleen maar windjes en daar moest oma om lachen. Ze praatte weer verder en vertelde dat de bewoners van het verzorgingshuis dat ook wel eens doen. Terwijl oma die mensen helpt met wassen en aankleden gaan ze dan windjes laten. Ik had er geen idee van dat grote mensen dat ook doen.
Oma vertelde dat ze dan zegt dat het niet erg is, omdat iedereen windjes laat. Zelfs de koningin en die stinkt dan ook.
Zou oma denken dat ik weet wie de koningin is? Het klinkt wel deftig. Zou Elise de koningin zijn, of mama? Als ik later praten kan ga ik haar dat vragen. Oma weet zoiets vast wel, anders zegt ze dat ook niet.
Die krampjes deden een beetje zeer, dus moest ik ook een beetje huilen. Oma hield me daarom weer tegen haar schouder. Dat was wel beter, want er kwam ook weer een boertje.
Dat oma met me door de kamer ging lopen vond ik helemaal fijn. Ik was ook ineens helemaal alleen met oma, want mama was naar boven gegaan. Elise stond weer eens in haar bed, terwijl ze gewoon moest slapen. We liepen samen door de kamer en dan wees oma dingen aan.
Elise was zeker weer gaan liggen, want mama was ook weer beneden. Terwijl ze met oma aan het praten was merkte ik dat ik best alweer moe was, zodat ik ging liggen 'mopperen' bij oma.
Gelukkig bracht mama mij weer naar bed. Toen ik later weer naar beneden, mocht omdat het tijd voor mijn voeding was, was oma er niet meer. Gek hoor, zo is ze er en dan is ze zomaar weer naar huis.