september 2011 – Nederlandse Debatbond
Dag 2 en 3 China trip: Daniël Springer doet verslag!
"In China daar eet iedereen elke dag Chinees", zo sprak de grote filosoof Theo Maassen ooit. De pijnlijke waarheid van die uitspraak wordt hier elke dag duidelijker naarmate we vaker rijst, dumplings, vlees (wat zou het zijn?) in saus en zeewier voorgeschoteld krijgen. Ontbijt, lunch, diner, het verschil tussen de maaltijden is blijkbaar niet iets van hier. En we eten met stokjes, iets waar ik inmiddels zo goed in ben dat Jeroen nog maar af en toe een stukje eend in zijn oog krijgt.
Een grote verrassing stond ons helemaal aan het eind van dag één van het EU-China Youth debate te wachten, toen we de vrolijke mededeling kregen dat de organisatie had besloten alle teams te splitsen in "friendship teams", d.w.z.: teams met één Chinees en één Europeaan. Op dag twee werd er vervolgens niet gedebatteerd, maar kregen alle debaters een tour door Beijing, met stops op het Plein van de Hemelse Vrede, de Verboden Stad en de Tempel van de Hemel. Na ons een uur of 7 lang door de brandende zon (ruim 30 graden) te hebben voortgesleept van locatie naar locatie (wow, overigens, echt indrukwekkend) gingen we met de bus weer terug naar de Beijing Foreign Studies University (BFSU), die 70 jaar bestond. Dat werd op zijn zachts gezegd groots gevierd, compleet met lasershow, Chinezen die "It's time for Africa" zongen ("because we ran out of resources", interpreteerde de Ier naast me) en een beroemde talkshowhost die het meisje naast me praktisch deed flauwvallen.
D. Schut waarschuwt de debatwereld nog één keer, 3
La Nouvelle Rhetorique
Toulmins dialoog over Harry de Britse onderdaan, is precies dat: een dialoog. Als debat is dit saai, bloedeloos. Chaïm Perelman en Lucie Olbrechts-Tyteca lanceerden in 1958 een 'nieuwe retorica', een strategische visie op overtuigen die de heroïek van het debatteren uitdrukt.