Weggaan kun je beschrijven als een soort van blijven. Niemand wacht want je bent er nog. Niemand neemt afscheid want je gaat niet weg.
Litotes: De definitie luidt: een (sterke) bevestiging door ontkenning van het tegendeel! (even nog een keertje lezen). Als schaatser Patrick Roest gevraagd wordt hoe hij zelf over de gewonnen 5km denkt, zegt hij met een glimlach: ‘Nou, ik ben niet ontevreden’ en dat betekent eigenlijk ‘heel tevreden’! Nog een voorbeeld: ‘De meningen over het sluiten van de basisscholen waren vanaf het begin niet onverdeeld’ (in feite heel erg verdeeld). En als ik mijn dochter complimenteer met een lekker toetje, app ik: ‘niet verkeerd’. Elke Groninger weet dat dat een groot compliment is.
Tot slot het bekende lied van Ramses Shaffy ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’ met de aansprong aan ons om mee te doen in het het refrein ( liefst 15 x gezongen door hem!): niet zonder ons.
De komende twee jaar mag Lieke Marsman zich Dichter des Vaderlands (DDV) noemen. Zij voelt zich als schrijver betrokken bij de politiek, feminisme, maatschappelijke ongelijkheid, maar dicht ook sterk vanuit persoonlijke ervaringen en gevoelens. Zo neemt zij stelling in de Corona-discussie en keert zich tegen de Dor-hout opvatting die zieke en zwakke mensen het gevoel geeft afgeschreven te zijn. Een belangrijke bundel uit 2018 draagt als titel ‘De volgende scan duurt vijf minuten’ en bevat gedichten en een essay over haar kankerdiagnose. Het zal ook niet verbazen dat zij als DDV wereldkankerdag 2021 (4 februari) met dit gedicht onder de aandacht bracht:
Tot slot een aardige ‘leerling’- opdracht, overgenomen uit de online versie van Het tijdschrift Neerlandistiek. Marc van Oostendorp probeert daarin lessuggesties te geven om middelbare schoolleerlingen een beetje poëzie-rijp te maken. Hij gebruikt bijv. een gedicht van Lieke Marsman om te laten zien, waarin dichtregels verschillen van gewone prozaregels. Zinnen worden op een speciale plaats afgebroken om wat voor reden dan ook en af en toe zijn er regels wit tussen groepjes regels gezet. Daarmee zegt de bladspiegel al: dit is een gedicht.
De opdracht luidt: Schrijf het aan elkaar geschreven fragment uit het gedicht ‘Spelen‘ zo op als volgens jou dat in het gedicht onder elkaar gestaan kan hebben. Let niet op leestekens en hoofdletters.
Spelen Laten we een spel spelen. Het spel heet emancipatie. De eerste ronde is een inburgeringscursus. Hij gaat als volgt: U zit met een collega op een terras een drankje te drinken en u stoort zich aan het feit dat een tafeltje verderop twee mannen elkaar strelen en kussen. Wat doet u? Antwoord A is goed. In Nederland is openlijke homoseksualiteit niet verboden. De twee mannen mogen elkaar dus openlijk zoenen. U kunt het hier niet mee eens zijn, maar u mag u daar niet discriminerend over uiten. Negatief reageren is dus niet de manier. (…)