Ik kan het bijna niet geloven. Want ik dacht mijn kwetsbaarheid onder controle te hebben, maar weer heeft hij mij versteld doen staan. Ik ben namelijk manisch in alle opzichten. En dat terwijl mijn laatste blog over geluk ging. Maar dat ligt tijdens een manie dicht bij elkaar: geluk en manisch zijn. En wat hoor ik als eerste als ik aan de bel trek? Mijn psychiater zegt: 'Maar het is helemaal niet aan je te zien.' Dat klopt ook wel, want gisteren liep ik er nog al een ambitieu
Na jarenlange behandeling met medicatie en uiteindelijk elektroshocktherapie (ECT) heb ik nu toch nog traumatherapie. Ik wil weten of mijn nare herinneringen van het verleden trauma´s zijn en waar ik nog last van heb in het heden. En zijn er trauma's die mijn psychoses of depressie uitlokken? Uit onderzoek blijkt steeds vaker dat er trauma aan een psychose ten grondslag ligt. Het is het onderzoeken waard. Na een intensieve elektroshockbehandeling ben ik opgeknapt Het was de l
Lang heb ik geen geluk gekend en nu nog durf ik het geen geluk te noemen de momenten die ik als prettig ervaar. Geluk heeft iets met toekomst te maken en die heb ik lang niet gevoeld. Toch komen er wel weer dingen op mijn pad die mij gelukkig maken. Als je een helder doel voor ogen hebt en daarvoor alle kansen aangrijpt die voorbij komen dan kom je vanzelf uit bij geluk. Alle kleine successen brengen geluk. In een depressie of psychose is geluk namelijk ver te zoeken Hoe ben
Sinds kort gaat het als een trein, mijn 'coming out'… Jaren zat ik alleen te stoeien met mijn psychotische aandoening Als puber zag ik rare beelden in de nacht (hallucinaties weet ik nu) en was ik bang voor kleine ruimten. Angst domineerde mijn stemming. Ik was mijzelf niet meer en mijn ouders konden er geen kant mee op. Ze begrepen mij niet. In mijn pubertijd wist ik niet wat ik had en mijn behandelende therapeuten ook niet Na een lange zoektocht bleek ik een schizoaffectiev
Nog zo'n belangrijk onderwerp. Seksualiteit. En dan het bespreekbaar maken daarvan in de behandelkamer. Het is nog steeds een moeilijk onderwerp, die de meeste behandelaren niet aan de orde laten komen. En je begint er zelf ook niet gemakkelijk over. Maar het is zeker een probleem Is het niet door de depressie of psychose zelf dan is het wel door de medicatie, dat je er geen zin in hebt of het gewoon niet lukt. Soms kan dat best lastig zijn, zeker als je een relatie hebt met
In de krant las ik een artikel over zelfdoding en ik voelde mij ook geroepen om hier een blog over te schrijven. In het artikel stond de nut en noodzaak van het openbreken van de gedachten beschreven. Het is zo belangrijk om er met iemand over te praten. Dat haalt de lading ervan af. Als kind was ik al zwaarmoedig over mijn toekomst Ik was 13 jaar toen ik al in mijn dagboeken schreef, dat ik van de flat van mijn oma af wilde springen, omdat ik het leven niet meer zag zitten.
Tijdens mijn pubertijd veranderde ik van een vrolijk meisje in een stille bange puber. Mijn ouders wisten niet wat er aan de hand was:'ze zit niet lekker in haar vel.' Ik ging naar het RIAGG. Daar kwam ik met mijn problemen in een warm badje terecht. Veel begrip en erkenning voor wat ik had meegemaakt vroeger. Mijn psychotische klachten daar sprak ik niet over Jarenlang heb ik alleen geworsteld met mijn psychotische aandoening. Ik had wel last van hallucinaties, maar ik wist
Jarenlang hebben we gereisd. Naar Guatemala, Cambodja, Belize, Thailand en Europa. Niets was ons te gek. Elke vrije periode vulden we in met een vakantie. Ook mijn afstudeeropdracht heb ik in een ver land gedaan, namelijk China. Ik was de eerste die zich meldde toen de mogelijkheid geboden werd om af te reizen naar China. Na mijn bevallingen werd alles anders Toen onze zoon werd geboren heb ik een zware bevalling gehad, waarbij ik bijna overleden ben door een bloeding. Van de
Mijn therapeuten
Al jaren ben ik in therapie: bij psychotherapeuten, psychologen en psychiaters. Een warm badje bij de ene en uitzichtloze sessies bij de andere. Ik heb zeer uiteenlopende ervaringen en niet altijd de goede. Het is een zoektocht net zoals naar de juiste medicatie zoek ik ook naar de juiste therapeut. Het is een lange weg. Bij het RIAGG kwam ik in een warm badje Na een eenzame periode thuis, omdat ik last had van hallucinaties en angsten, heeft mijn moeder een afspraak gemaakt
Het kan weer misgaan
Na een goede herstelperiode na mijn opname vorig jaar gaat het nu toch weer een beetje minder goed met mij. Het is naar om te merken dat ik zo kwetsbaar blijf voor psychose en depressie. Gelukkig is het niet de depressie, maar de psychose, die weer opspeelt. Die proberen we vroegtijdig te onderdrukken met rust en medicijnen. Het kan dus toch ook weer misgaan Mijn vorige blogs heb ik geschreven toen het erg goed met mij ging, een stijgende lijn zou mijn vorige psychiater zegge
Al jaren heb ik last van psychoses en depressies. Een goede vriendin zei tegen mij: "waarom schrijf je geen blog over de omgang met iemand met een psychische kwetsbaarheid?" Ze is benieuwd wat ze het beste wel en niet kan doen. In deze blog probeer ik daar handen en voeten aan te geven. Dat is een goede vraag: wat heb jij nodig van ons? Hoe moeten we met jou omgaan? Ik heb als schrijfster al veel geschreven over hoe mensen met mij omgaan als ik ziek ben. Mijn man en mijn fami
Mijn kraambedpsychose
Wat een mooie dag had moeten worden werd een hele zwarte dag. Ik zou bevallen van mijn prachtige dochter. Twee weken voor de uitgerekende...
Wat is voor mij depressie? Dat is zo moeilijk om goed te omschrijven. Het is een donkere waas die over je leven komt te liggen. Een zwarte tunnel kom je in terecht zonder einde. Je kunt niet meer meekomen en ziet dan ook geen toekomst meer. "Het gaat niet lukken, nooit meer! Als kind wilde ik al van de flat van mijn oma afspringen Ik denk dat ik als kind ook al gevoelig voor depressie was. Mijn eerste opstel op de middelbare school ging over zelfmoord en mijn moeder zei vaak
Wat is voor mij psychose? Het is een moeilijk grijpbare ziekte, die zich telkens op een andere manier laat zien. Door de jaren heen ben ik het wel beter gaan begrijpen. Het begon met vage beelden in de nacht tot waanbeelden waarbij ik dacht dat ik vermoord zou worden door fruitvliegjes. Maar meestal zag ik het niet aankomen en de professionals om mij heen ook niet. Het is dat ik er vaak nog aardig goed uitzie, terwijl ik in hallucinerende staat ben Bij de spoedeisende hulp va
Na jarenlang behandelen met medicatie en psychotherapie ben ik toch opgenomen met een ernstige depressie en psychotische verschijnselen. Daar blijkt na lange tijd dat ik toch een elektroconvulsietherapie (ECT) nodig heb. Tijdens mijn opname heb ik veel geschreven, dat is het enige waar ik nog zin in had. Dat schrijven heeft mij er doorheen gesleept en nu in mijn herstelproces is schrijven nog steeds het beste medicijn. Al op jonge leeftijd ben ik gaan schrijven in dagboeken I
Van alleen naar iedereen
Jarenlang heb ik geworsteld met mijn psychiatrische aandoening. De eerste jaren toen ik ziek werd in mijn pubertijd wist ik niet wat ik had en was ik er dus ook niet open over. De afgelopen zeven jaar ben ik na twee zware bevallingen weer ziek geworden en alleen mijn beste vrienden en familie weten wat er met mij aan de hand is. Ik ben er nog steeds niet open over tegen de buitenwereld. Tot nu toe. Suzan 'jij bent zo open over jou ziekte' Op de afdeling waar ik vijf maanden o
Mijn elektroconvulsietherapie
Na een lang behandeltraject met een reeks medicijnen, die niet aanslaan of vervelende bijwerkingen hebben, ben ik toch opgenomen op de afdeling Psychosen. Ik heb psychotische verschijnselen en mijn depressie is zeer ernstig. Ik vind niets leuk meer, eet en drink nauwelijks en ben in een suïcidale en hallucinerende staat. De ECT-arts vraagt nog: "ben je depressief, wat heb je?" Ik zie er zeker weer te goed uit voor een depressief persoon dus wijs hem op mijn medische dossier.
Inmiddels is het acht maanden geleden dat ik weer thuis ben gekomen, na een opnameperiode van vijf maanden op de afdeling psychose en depressie. Omdat ik ernstig depressief was en psychotische verschijnselen had heb ik een elektroconvulsietherapie (ECT) gekregen, als laatste redmiddel. Het is een verslag van hoop en herstel. Na een lang traject van medicatie en psychotherapie ben ik toch nog ernstig depressief Ik kan niet meer genieten van de dingen in het leven, kan niet mee
Inmiddels is het acht maanden geleden dat ik weer thuis ben gekomen, na een opnameperiode van vijf maanden op de afdeling psychose en depressie van het UCP. Hier een verslag van herstel na een intensieve opname en behandeling met elektroshocktherapie. Na maanden van depressie ben ik eindelijk opgenomen Waar begin ik. Ten eerste dat ik super op mijn plek zit in het Universitair Centrum Psychiatrie op de afdeling Psychosen en dat ik erg blij ben met de opname en dat ik nu einde
'Yes', we hebben een diagnose
Na jarenlang behandelen met medicatie en psychotherapie heb ik toch een diagnose. Mijn vriendin roept blij: 'Yes, we hebben een diagnose.' Op mijn veertiende hoor ik de eerste stem in mijn hoofd Tijdens mijn pubertijd krijg ik last van psychotische symptomen en van depressieve klachten. Mijn eerste opstel, die ik schrijf op mijn middelbare school, gaat over zelfmoord. Ik heb al jong hele depressieve gedachten en zie vaak het leven niet meer zitten. Ik schrijf daar veel over i