Maandag 13 maart kwamen Cleo, Dacia en Frangipani van shelter The Nature Association naar Nederland gevlogen, onder de hoede van Hanke, vriendin van Carmen Milobendzchi, drijvende kracht van dit shelter net buiten Boekarest. Er zitten 350 honden, 50 katten, 10 konijnen. Roemenië kende een zware winter. Oude honden en pups overleven de sneeuw en vrieskou niet. Verdrietige beelden: onvoorstelbaar in onze ogen. Carmen en haar mensen namen naar vermogen tijdelijk dieren op. We zijn blij ietsje verlichting te kunnen brengen i.s.m. Maureen die de drie opvangt. Deze mensen werken zo hard en hangen volledig af van donaties. Naast alle shelterdieren verzorgen en voeden ze ook nog zo’n 100 straathonden in hun streek en organiseren ze grote sterilisatiecampagnes.
Als pupje met zusjes Fuchsia en Fresia zonder moeder op een verlaten industrieterrein gedumpt. Franja is als eerste naar Nederland gekomen, omdat ze het zwaarder had in het asiel. Een bescheiden hondenmeisje. Durft niet goed, wil graag. Aan de lijn, naar mensen durven …, alles wordt met kleine stapjes opgebouwd. Gelukkig is ze ook jong en nieuwsgierig. Ze bloeit al op: geniet van Maureen’s knuffels, dol op speeltjes en kan in de heerlijke tuin al onbezorgd heel hard rond rennen. Voor mensen met inlevingsvermogen en geduld is de zachte Franja geen moeilijk projectje. Een goed omheinde tuin en rustige woon- en wandelomgeving zijn belangrijk en een klein speelmaatje zou leuk zijn. We hopen dat haar paspoortnaam Frangipani (tempelboom) voorspellend zal zijn. Deze heilige boom met welriekende bloemen, symbool van onsterfelijkheid, staat in Laos op de binnenplaats van elke boeddhistische tempel. De boom is een levenskunstenaar die heel oud kan worden en extreem hoge temperaturen overleven.
Ruighaartje Dacia, geboren in april, zat als piepklein pupje moederziel alleen op een drukke autoweg.
Een lieve chauffeur in een Dacia-vrachtwagen bracht haar naar het shelter. Ze was zo klein, dat ze eerst in de slaapkamer van Carmen’s dochter bij de kittens kwam. Later met kleine honden in een kennel. Dacia is sociaal met honden en zegt vrolijk gedag, maar moet alles leren als was ze pup: zindelijkheid, alleen zijn, aan de lijn lopen. Een blije, speelse, enthousiaste spring in het veld, heerlijk knuffeltje, als neusje nieuwsgierig door het huis lopend. Maar soms onzeker en onder de indruk, in nieuwe situaties of bij geluiden. Tijdens de reis was ze opvallend rustig. Ze kwijlde in de auto. Het valt ook niet mee. En dan ben je ook nog pubertje.
4-jarige Bikkel (1 van de 7 Esperanzahonden op de open dag 2 oktober van Dierenartsenpraktijk Glas, Diever) zat aan een boom vast. Volkomen apathisch, zwaar verwaarloosd, uitgedroogd. Maar hij is snel opgebloeid. Natuurlijk draagt hij wat mee. Hij sprong bv. blij in de fietskar, maar werd panisch als ze gingen fietsen. Gelukkig geniet hij nu met volle teugen: een fijn leven, veel liefde, spelen met de baas. Ze vroegen Maureen uit te kijken naar een maatje. Dat werd Lady dus. Ze dreigde gedumpt te worden. We vermoeden dat ze het zusje van Vonk van Hanke is: de gelijkenis is sprekend en ze kwam bij hetzelfde veldje vandaan. Bij Maureen wende Lady relatief snel, ook aan verkeer. Ze zou een week op proef, want het moest klikken met Bikkel. Gelukkig hoorden we na een paar dagen: ‘ze blijft’. Bikkel moest wennen. Maar dat komt bij verstandige begeleiding meestal goed. Lady was direct vrij in doen en laten, maar mocht bv. niet direct Bikkels mand inpikken. De baas ging bij ze slapen en heeft 2 weken vrij genomen. Klasse! En dat loont. Het laatste mailtje: ‘Lady voelt zich helemaal thuis en Bikkel kan al veel meer van haar hebben. Ze kan geluidjes maken als ze blij is en het lijkt of er ook een aapje in haar schuilt.’ Na 6 dagen al!