Eenzaamheid onder ouderen aanpakken met huiselijke ontmoetingen in een SRV-wagen. Op dat idee kwamen Alice Pleiter en Karen van Kordelaar. Samen met enkele vrijwilligers richtten zij een oude winkelbus in als huiskamer. Voor het ontmoetingsprogramma Contact in Zicht trokken zij met de bus de wijk in om ouderen ertoe te bewegen hun huis uit te komen. Een jaar en een kleine honderd bijeenkomsten later staat de bus op stal. En zoekt Pleiter naar nieuwe wegen om de SRV-wagen weer te laten rijden.
In Nederland zijn er bijna 900.000 65-plussers die zich eenzaam voelen, zo blijkt uit onderzoek van TNS NIPO. Alice Pleiter, in het dagelijks leven werkzaam bij woon-zorgorganisatie De Waalboog, wilde daar met het SRV-wagenproject iets aan doen. Een klein jaar toerde de rijdende huiskamer voor het ontmoetingsprogramma Contact in Zicht door Nijmegen om ouderen met elkaar in contact te brengen.
Met een gespreksprogramma gericht op Samenredzaamheid, eigen Regie en Verbondenheid (SRV) ontving Pleiter kwetsbare ouderen in de bus die zij huurde van De Lindenberg, huis voor de kunsten. „Bij de SRV-wagen deed je vroeger boodschappen, maar kletste je ook bij met mensen in de straat. Dat sociale aspect wilden we met dit project terugbrengen”, aldus Pleiter.
„Onze doelgroep zijn kwetsbare ouderen die zelfstandig wonen. Zij durven niet altijd voor hun eenzaamheid uit te komen.” Samen met enkele vrijwilligers leidde Pleiter enkele gespreksgroepen. „Bij de thuiszorg zitten ouderen in een afhankelijkheidsrelatie. Als je vraagt ‘wie ben je eigenlijk?’, heeft het antwoord vooral betrekking op wat ze niet meer kúnnen. Terwijl wij hen vooral willen laten vertellen wie zij zijn, of waren, als mens: het schoolmeisje van zo veel jaar geleden, of de moeder van vier kinderen. Als je bijvoorbeeld vraagt ‘waar ben je geboren?’ gaan de mensen meteen recht zitten. We bespreken ook levensvragen, bijvoorbeeld de angst voor aftakeling. Als leeftijdsgenoten van elkaar horen hoe ze met dit soort vragen omgaan, krijgen ze handvatten en inspiratie om hun eigen leven weer gestalte te geven.”
Knus
De ouderen met elkaar in contact brengen is één ding. Ze ertoe brengen om elkaar actief op te zoeken, ook als de bus weer vertrokken is, is een ander doel van het project. Bij Hanny Verhees (79) en Heleen van de Camp (71) is dat gelukt. „Wij zijn pas nog samen naar de Passiespelen in Tegelen geweest”, vertelt Van de Camp. Ze heeft goede herinneringen aan de bus. „Het is er lekker knus, iedereen vertelt zijn verhaal”. Verhees: „Er zijn wel meer activiteiten voor ouderen, maar die zijn niet zo persoonlijk. „Bij de activiteiten in de Marana-thakerk bijvoorbeeld, zijn de groepen groter en is er minder leiding. Als ik zelf niet met ideeën kom, is er weinig te doen.”
In een jaar tijd namen 48 ouderen deel aan een volledige gesprekssessie, die uit tien bijeenkomsten bestond. De gemiddelde leeftijd was 79 jaar. Het doel om 240 ouderen te laten deelnemen aan tien bijeenkomsten is niet bereikt. Veel bezoekers kwamen slechts voor een middag of een paar sessies naar de bus. In totaal bezochten 350 ouderen de bus, per bijeenkomst gemiddeld drie personen.
De SRV-wagen in actie. Nu staat hij op stal in afwachting van betere tijden.
Foto: Ron Moes
Drempel
Het viel niet mee om de doelgroep van het SRV-project te bereiken. Anita Jeukens, vrijwilliger bij het project: „In het begin belden we huis aan huis aan, maar dat was te arbeidsintensief.” Ook deelden de vrijwilligers folders uit, maar volgens Henk Voskuil, chauffeur van de SRV-bus, had dat weinig zin. „Je moet mensen toch aanspreken, om ze over de drempel heen te helpen. Zo was er een vrouw die eerst zei: ‘Dat is niets voor mij’. Later bedankte ze mij voor die fijne tijd in de bus.”
Ondanks de matige opkomst wil Pleiter graag verder met de SRV-wagen: „De behoefte is er, we willen nu een wervingsplan uitwerken om meer ouderen in de bus te krijgen.” Daarnaast is er geld nodig. Vorig jaar ontving het project subsidie van twee particuliere ouderenfondsen en een bijdrage van de gemeente. Over de hoogte van die bijdragen doet Pleiter liever geen uitspraken. „We moeten opnieuw fondsen aanschrijven, dat is niet gemakkelijk, temeer omdat wij eigenlijk zorgverleners zijn. Als iemand ons hierbij wil helpen, zou dat heel fijn zijn. Maar het mooist van alles”, verzucht Pleiter, „is een eigen SRV-wagen.”
[Reageren op dit artikel? Neem contact op met de redactie via het contactformulier]
Gepubliceerd op:
12-10-2015
Uit Editie:
Oktober 2015
Trefwoorden:
nijmegen, 2015, eenzaamheid, ouderen, 65-plusser, ontmoetingsprogramma, gespreksprogramma, eigen regie en verbondenheid, subsidie, gemeente, lindenberg, contact in zicht, srv-wagen, winkelbus, marana-thakerk, alice pleiter, karen van kordelaar, hanny verhees, heleen van de camp, anita jeukens, henk voskuil, editie oktober 2015
Auteur:
Gabriëlla Hendriks
Oud-redacteur
Bekijk andere artikelen van Gabriëlla Hendriks
Stadskrantlijsttrekkersdebat: Bereikbaarheid
Stadskrantlijsttrekkersdebat: Werkgelegenheid
Een politieke echtscheiding
Hitlers erfenis in Nijmegen
Woning gezocht voor langeafstandsvlieger
Halve-eeuwfeest wordt afscheidsfeest?
(Ongewenst) zelfstandig bij De Lindenberg
Kolencentrale verandert in Groene Delta
Van der Valkhofpark?
Vluchtplaats voor andersdenkenden
Faillissement niet het einde van de Hortus
Nijmegen hotspot voor veganisme
Stadskrantstatendebat: Binnenstad
Bedreiging democratie?
Privacy
Kort & Bondig
Kort & Bondig
Nijmeegse Île de la Cité mist vooralsnog allure
Participeren ten koste van wat?
Syrische operavedette verovert Nijmegen
Online adverteren
Bij De Nijmeegse Stadskrant kunt u voor­delig on­line ad­ver­te­ren. Al van­af 25 euro. Klik hier voor onze ta­rie­ven.