"Maar toen Jezus dat zag, nam Hij het hun zeer kwalijk en zei tegen hen: Laat de kinderen bij Mij komen en verhinder hen niet, want voor zulke mensen is het Koninkrijk van God." (Markus 10:14)
Er zijn situaties waarin blijkt dat God geen kracht kan doen, vanwege het ongeloof. Dan zien we letterlijk gebeuren dat iets niet kan gebeuren. Of dat nu genezing of bevrijding is, door ongeloof gaat het mis. Jezus laat echter in nog een situatie zien dat wij voor een blokkade kunnen zorgen. En die blokkade is misschien nog wel iets lastiger. Vooral omdat het met misschien wel beide aspecten te maken heeft: redeneren en ongeloof. Want er zijn mensen die geen last hebben van deze te dingen, maar die wij tegelijk ook heel lastig vinden om die in te zetten voor Gods Koninkrijk.
Er is een moment dat er kinderen bij Jezus worden gebracht. Dat lijkt iets aandoenlijks, het lijkt iets liefs, maar zo wordt het niet ervaren door de discipelen. Moeder die hun kinderen bij Jezus brengen om hen te laten zegenen, maar discipelen die dat absoluut niet willen. Jezus heeft wel wat beters te doen dan Zich met kinderen bezig te houden. Maar als Jezus dat ziet, wordt Jezus boos! Hij neemt hen dit zeer kwalijk. Dit is niet wat Jezus wil, maar dit is ook niet wat Jezus ziet.