3| Grafheuvels
Foto: René ten Dam
2900 tot 700 v.Chr. – Grafheuvels
Aan het eind van de Trechterbekercultuur werden voor de doden grafheuvels opgeworpen. Het betrof een meer individuele traditie waarbij op geschikte plekken kuilen werden gegraven voor de overledenen. Vervolgens werd een heuvel op het graf opgeworpen.
In de periode van 2900 tot 2000 voor Christus gebeurde het begraven op een vrij uniforme wijze. Het was altijd een volwassen persoon die in hurkhouding en met een vaste set aan grafgiften werd begraven. Later, rond 1800 voor Christus, werden de lichamen van de doden eerst verbrand, voordat ze werden begraven.
Dit is venster 3 uit de Canon van het Nederlands funerair erfgoed. Een uitgebreide omschrijving vind je in de publicatie Canon van het Nederlands funerair erfgoed (Stichting Dodenakkers, 2020).
Venster 4
Funeraire Canon 1.0
De Canon van het Nederlands funerair erfgoed geeft kort en bondig inzicht in de doodscultuur van voorbije eeuwen. Bekijk hier de huidige 32 vensters: van hunebed tot Wet op de lijkbezorging!
Funeraire Canon 2.0
Een historische canon is nooit af en ook onze blik op de uitvaartcultuur verandert. Praat mee over de Funeraire Canon 2.0: welke vensters mogen weg, welke moeten erbij? Doe mee met de enquête en de webinar op 17 juni 2021.