Laurens (Lins) Schouteten wordt 24 maart 1717 gedoopt in Wijnandsrade als zoon van Petrus en Catharina Coenen. Woont in Arensgenhout, is timmerman van beroep en bouwt schuren en dergelijke. Ook heeft hij wat land maar dat is belast met hypotheken.
Hij trouwt 7 november 1745 in Hulsberg Caecilia Akkermans en uit dit huwelijk wordt een dochter geboren in 1746. Cecilia overlijdt 24 sept. 1747 in Hulsberg en tien dagen later haar kind.
Lins hertrouwt op 20 juli 1749 in Hulsberg met de 18-jarige Anna Catharina Bosch, gedoopt aldaar 29 okt. 1730 als dochter van Theodorus en Anna Slangen. Uit dit huwelijk worden van 1750 tot 1769 acht kinderen geboren.
Pieter Bruyn* uit Heerlen noemt tijdens het scherp verhoor op 28 juni 1774 Lins, Willem Willems* uit Arensgenhout en Anton Bosch* uit de Heek als lid van de bende. De Luitenent-Drossard wil hen meteen gevangen laten nemen, hetgeen door de schepenen 29 juni is goedgekeurd. Een week lang weet Lins zich verborgen te houden en aanhouding te ontlopen, maar 7 juli is hij gegrepen en overgebracht naar Valkenburg. Hij is de eerste arrestant uit de bank Klimmen, want de andere twee zijn gevlucht en nooit aangehouden.
De verhoren van Lins zijn gericht op de 'grote' overvallen van de overvallen van de bende waarvan hij is beschuldigd: Schröders aan de hand, Havert en Wijnandsrade. Op 15 juli volgt een vonnis tot scherpere examinatie gemotiveerd door de verklaringen van andere gevangenen en zijn voortvluchtigheid ten tijde van de aanhouding. Dit pijnlijk verhoor vindt plaats op 16 en 17 juli en na toepassing van de duim- en beenschroeven bekent Lins inderdaad de grote overvallen en het afleggen van de eed en hij noemt ook een aantal plaatselijke 'schelmstucken en diefstallen'. De medeplichtigen die hij daarbij noemt zijn vooral mannen uit Heerlen, uit Beek en Geulle, personen waartegen het proces loopt of die al geëxecuteerd zijn, maar hij geeft ook tal van vage beschrijvingen van anderen in die plaatsen. Toch worden een paar medeplichtigen uit zijn directe woonomgeving vermeld, Willem Habets* en de eerder genoemde Willem Willems en Anton Bosch.
Zonder duidelijke oorzaak ligt daarna het proces tegen Lins stil en een jaar lang blijft hij gevangen op het Landshuis en ziet hij gedetineerden komen en gaan. Hij maakt heel wat mee: zevenenveertig (47) medegevangenen worden afgevoerd en terechtgesteld, vijf medegevangenen sterven in de gevangenis, sommigen ontsnappen, anderen worden uit detentie ontslagen, buiten de officiële ondervragingen wordt hij onder druk gezet om Matthijs Werdens* uit Heerlen te beschuldigen.
En dan gebeurt er op 18 juni 1774 opeens heel veel. Namens de nieuwe luitenant-drossaard W.D. Vignon dient C.L. de Limpens een strafeis in tegen Lins, waarin een veroordeling gevraagd wordt tot een lijf- of levensstraf. De schepenen nemen de akten door en ontdekken dat Lins 19 mei door Nicolaas Sporken genoemd is bij een tweetal overvallen, die hij zelf niet bekend heeft. Daarover ondervraagd ontkent hij en wordt prompt veroordeeld tot een nader scherp examen. Dit gebeurt 21 juni en tijdens de territie, het tonen van het marteltuig ontkent Lins nog, maar zodra daadwerkelijk met de foltering begonnen wordt, breekt zijn verzet. Meteen noemt hij dertig mannen uit de banken Klimmen en Meerssen, waarvan de meesten niet bekend zijn als verdachten. Velen gedetailleerd beschreven met wat ze aanhadden en wat ze in hun handen hadden, hiervan moeten de schepenen gedroomd hebben. Ook de volgende dag wordt het scherp verhoor nog verder voortgezet.
Er is nog juridisch advies gevraagd, maar een mindere straf dan een doodvonnis komt niet in aanmerking. Dit vonnis wordt gemotiveerd met een opsomming van twintig diefstallen en ook 'heeft den Selven beclaegde uijtgeworen den Gruwelijken Eed en gemaakt het goddeloos verbond bij hunne bende gebruijkelijk.' Lins sterft 57 jaar oud op 24 nov. 1774 aan de galg op de Lommelenberg bij Valkenburg.