Ik moest echt iets gaan ondernemen* - PowerSlim België | Afvallen samen met je coach
Hennie, 58 Jaar
"Ik moest echt iets gaan ondernemen*"
In december viel ik van de tuintrap en scheurde van beide enkels mijn enkelbanden in. Het gevolg was dat ik niet meer kon sporten. Mijn gewicht dat al veel te hoog was, werd nu nog veel hoger. Ik ging altijd 1 keer per week fitnessen en 1 keer per week volleyballen. Maar ik merkte wel dat mijn gewrichten duidelijk niet blij waren met het springen etc. dat bij het volleybal hoorde. Ik had altijd last van spierpijn en pijn in mijn heupen.
In maart was ik er eindelijk klaar voor om wat aan mijn overgewicht te doen. Ik woog maarliefst 110,3 kg. Ik was zelfs al bij mijn huisarts geweest om te praten over een evt. maagverkleining , waarvoor ik met een BMI van boven de 40, in aanmerking zou komen.
Dat dit anders moest was mij dus al een tijdje duidelijk. In oktober zou ik 50 jaar worden en op deze manier wilde ik geen 50 worden. Ik moest echt iets gaan ondernemen. Dit kon zo niet langer.
Ook mijn zus had nogal wat overgewicht en we besloten samen, na het lezen van een artikeltje in de dorpskrant van een PowerSlim coach bij mij in de buurt, dat we PowerSlim maar eens moesten gaan proberen. Het sporten bij de bewegingsstudio en het PowerSlimmen was een goede combinatie. In het begin 4x per week op de bewegingsbanken en op de Power Plate. Nu nog 2x per week Power Plate en verder weer volleybal en hardlopen.
Ons er bewust van zijnde dat dit geen goedkope oplossing is hadden we beiden besloten; als we dit gaan doen dan gaan we er ook helemaal voor! En dat hebben we gedaan. Mijn zus zit al op haar streefgewicht, zij laat mij nu zien dat het heel goed mogelijk is om met normaal eten op gewicht te blijven. Zelf heb ik dit punt ook bijna bereikt. De laatste lootjes gaan langzaam, maar Janine weet mij toch elke keer weer te motiveren door te laten zien dat, hoewel de weegschaal thuis dit niet altijd aangeeft, mijn lichaam nog steeds verandert. Ook het regelmatig opmeten van de lichaamsomvang laat via de afnemende centimeters zien dat ik nog steeds goed bezig ben.
Ik kan niet anders zeggen dan dat het goed gaat. Er is begin maart duidelijk een knop omgegaan en het besef gekomen dat ik nooit, maar dan ook nooit meer, dik wil worden. Grote hulp bij het volhouden van deze manier van eten voor mij zijn "de beloningen" in de vorm van allerlei lekkere tussendoortjes. Heerlijke wafels, repen , koeken, toetjes etc. Ik kan me verheugen op iets lekkers en heb daardoor niet het idee dat ik aan het lijnen ben en niets tussendoor mag.