sob-lourdes
Karel De Grote trok meerdere keren naar Spanje, en moest hiervoor door de Pyreneeën om te vechten tegen de Saracenen. Zo kwam hij ook in Lourdes terecht. Er stond alleen een Romeinse vestiging op een 80 meter hoge rots en deze was onneembaar.
Op een van zijn veldtochten was Karel de Grote verplicht deze burcht aan te vallen. De troepen in de burcht stonden onder bevel van Prins Mirat. De bewoners van het kasteel werden uitgehongerd. Een bisschop bekwam dat Mirat zich zou overgeven, maar niet aan Karel de Grote, wel aan de Notre-Dame du Puy. Mirat werd in de stad Puy gedoopt en noemde zich Lourdes. Zijn kasteel werd zo genoemd en later ook de stad die er zich rond vestigde.
Het ellendige leven van de familie Soubirous is geen meelijwekkend verval van hen die "hun plan niet kunnen trekken" of die "te lui zijn om te werken", zoals men zo gemakkelijk van armen zegt. Maar het ging om een bevoorrecht teken, verbonden met een verrassende geschiedenis, waarin wij vandaag een grote gelijkenis met het Evangelie kunnen ontdekken. Dit Evangelie, dit goede nieuws, is dit van een God, aangekondigd in de grot van Nazareth, geboren in de grot van Bethlehem, "omdat er voor hen geen plaats was in de herberg". Hij komt naar ons toe, niet met pracht en praal, maar als een nederige bedelaar op zoek naar liefde.