Vluchtelingen zitten vast in niemandsland - Het Belang van Limburg
Vluchtelingen zitten vast in niemandsland
Maandag 21 december 2009 om 17:41
De muziek brengt sfeer in de gele taxi die de Jordaanse hoofdstad doorkruist. Aan de achteruitkijkspiegel hangt een kleine Palestijnse vlag. Jihad, de taxichauffeur, zegt dat zijn vader hier in 1948 naartoe gevlucht is van de Palestijnse Westelijke Jordaanoever.
"Ik dank de almachtige God, het leven is goed voor mij hier en ik kan mijn gezin een fatsoenlijk leven bieden", zegt hij. "Mijn vader was Palestijns, maar ik voel me Jordaans vandaag en ik heb de Jordaanse nationaliteit. Er wordt in dit land geen onderscheid gemaakt tussen Jordaniërs en Jordaniërs van Palestijnse origine."
Volgens het VN-agentschap voor Palestijnse vluchtelingen (UNRWA) telt Jordanië 1,9 miljoen gevluchte Palestijnen. "Jordanië herbergt 42 procent van het totale aantal vluchtelingen", zegt Mattar Sakr, directeur public relations van het UNRWA in Jordanië. Sakr zegt dat de meeste vluchtelingen in dertien kampen leven.
Niet iedereen heeft zoveel geluk als Jihad de taxichauffeur. Zo'n 140.000 Palestijnse vluchtelingen uit Gaza hebben geen recht op permanent burgerschap want alleen wie van juni 1946 tot mei 1948 in Palestina woonde, is volgens het UNRWA Palestijns vluchteling.
Over de hele wereld komen ongeveer 4,5 miljoen mensen daarvoor in aanmerking. De anderen belanden vaak in een grijze zone wanneer ze een internationaal erkend paspoort willen bekomen.
De ongelijkheid tussen Westoever- en Gaza-vluchtelingen in Jordanië begon na de oprichting van de staat Israël in 1948. Transjordanië, de huidige Westoever plus delen van Jordanië, werd toen een onderdeel van het Jordaanse koninkrijk en Gaza werd een deel van Egypte.
Palestijnen die in de periode tot 1954 in Jordanië woonden, kregen de Jordaanse nationaliteit. Maar na de Zesdaagse Oorlog in 1967 bezette Israël gebieden in Egypte, Jordanië en Syrië, waardoor een nieuwe golf van Palestijnen uit de Gazastrook asiel zocht in Jordanië. In tegenstelling tot de Westoever-Palestijnen kregen de Gazanen geen Jordaanse nationaliteit, alleen een tijdelijk paspoort dat elke twee jaar hernieuwd kon worden. Velen trokken in een tijdelijke woning, vooral in het kamp in Jarash.