Winksele – Heemkunde Herent
De naam 'Winksele' kan verklaard worden als een samenstelling van 'Winiko', een Germaanse persoonsnaam, en 'sele', een Germaans woord dat staat voor 'een woning die uit één ruimte bestaat'. De verklaring is dus 'woning van Winiko'. De oudste bekende schrijfwijze 'Wenekensele' dateert van 1133.
De namen 'Winksele' en 'Vormezele' doen het vermoeden rijzen dat er in de Frankische periode enkele belangrijke nederzettingen bestonden. Er wordt ook aangenomen dat de Vilvoordsebaan en de Warotstraat Romeinse secundaire heirbanen waren. Vanaf 1133 wordt Winksele in verschillende documenten als dorp vermeld. In de 12de eeuw bouwden de inwoners een stenen kerk tussen de IJzerenberg en de Hogebeek.
Winksele behoorde in de feodale periode tot het
Hertogdom Brabant. Leenmannen van de Hertog en enkele Leuvense abdijen en kloosters hadden er belangen.
Bij betwistingen konden de inwoners een beroep doen op het Leuvense gewoonterecht. Vanaf de 14de eeuw maakte Winksele deel uit van de meierij Herent. Toch werd de gemeente reeds bestuurd door een schepenbank met een vrij grote bevoegdheid. In 1309 had Winksele een eigen gemeentezegel.
In 1716 werd Winksele verkocht aan Baron Nicolas Joseph de Baert de Berentrode. François Romain van 't Sestich, Heer van Ophem, werd eigenaar van Winksele in 1738. Op de vooravond van de Franse inval in 1793 kwam het dorp in het bezit van Baron Philippe Ghislain Snoy et d'Oppuers. Hij was de laatste Heer van Winksele.