katholiekgezin.nl - Gerdy
"Waar zal ik een column over schrijven?" vroeg ik de kinderen vandaag. Daar hoefden ze geen twee tellen over na te denken: "Over Gerdy!" riepen ze in koor... Tja, dan heb ik niet veel keus meer. Gerdy was ruim vier jaar lang onze oppas en hulp in de huishouding. Ze kwam zo'n een tot twee keer per week en dankzij haar kon ik extra uren werken.
Sindsdien denken wij natuurlijk de hele week aan Gerdy... De dames hebben voor haar getekend en elke avond wordt er onder de dekentjes voor haar gebeden. Cecile heeft een hele tabel gemaakt waarop ze elk gebeden weesgegroetje afkruist. Chiara en Denise hebben de foto's van hun oppas uit de kasten opgediept: een stralende Gerdy met mijn kinderen op de schommel of met de honden. Al drie keer hebben ze gevraagd: "Mogen we naar Gerdy toe?" Maar dat kan niet, omdat ze nog vrij kritiek ligt.
Cecile zei gisteren: "Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat het zo erg met haar is, ik zie alleen maar onze gewone, gezonde Gerdy voor me". Het is ook echt onvoorstelbaar. Zo werden we deze week weer met onze neus op de feiten gedrukt: ons mensenleven is kwetsbaar...