Syrië: Als grotemensenwapens doden en verminken | Handicap International Humanity & Inclusion
Ahlam woonde met haar familie in de stad Ad Dana, op zo'n dertig kilometer ten westen van Aleppo. In september 2012 sloeg het noodlot toe. Samen met een vijftiental andere kinderen kwam zij plots onder een bommenhagel terecht. In paniek renden Ahlam en haar kameraadjes een kelder in om te schuilen. Maar toen sloeg een bom met volle kracht in. Het gebouw stortte in elkaar en de kinderen werden onder het puin bedolven. De meeste overleefden het niet. De kleine Ahlam wel, maar zij was zwaar gewond. Haar kaakbeen en haar tanden waren verbrijzeld, haar rechterbeen gebroken. Haar andere been kon niet meer gered worden. Om Ahlam een overlevingskans te geven moest het geamputeerd worden.
"Het is onmogelijk in te schatten hoeveel gekwetsten er zijn, maar dat cijfer moet in de tienduizenden lopen", zegt Henri Bonnin, een ergotherapeut die met een tienkoppig team de operaties van Handicap International in het noorden van de stad Idlib organiseert. "Om je een idee te geven: enkel en alleen in de twee ziekenhuizen van de zone waarin wij optreden, hebben wij al 58 personen een dringende postoperatieve kinesitherapiebehandeling kunnen geven. Meer dan de helft van hen zal in de komende weken nog loophulpmiddelen en prothesen nodig hebben."
"Mensenlevens worden vernield – niet enkel door de gevechten zelf, maar ook omdat behoorlijke medische verzorging ontbreekt. Gewonden lijden vaak aan gecompliceerde breuken of aan letsels in het zenuwsysteem. Ongeveer de helft van de patiënten heeft dringend behoefte aan revalidatiezorg, om zware en blijvende handicaps te voorkomen. Vandaag vormen kinderen van onder de twaalf één vierde van onze doelgroep. Sommige van hen zijn zo ernstig gewond dat wij ze moeten helpen om er bovenop te raken, zich zelfstandig te verplaatsen en anders te gaan leven."