Bron : Bob Berdoulay,
uit "Gravel Gossip", Diamond State Aquarium Society
De Limia nigrofasciata komt uit Hispanola (Dominicaanse Republiek en Haïti). In hun oorspronkelijke leefgebied, worden deze levendbarenden gevonden in gebieden die redelijk ondiep zijn met veel beplanting. De wetenschappelijke naam kan vertaald worden als "modderig zwart gestreepte". Het water is licht alkalisch (pH=7,5) en heeft een gemiddelde hardheid (boven de 10dGH). De bultrug limia doet het niet goed in zacht water, en omdat ze gevonden worden in zowel zoet als brak water wordt één theelepel zout per 10 liter water aanbevolen. De water temperatuur moet tussen de 22 tot 26 graden celsius gehouden worden.
De mannelijke bultrug limia is een geel grijs gekleurde vis, met op de rug en zijkanten van het lichaam verticaal lopende zwarte strepen. De buik is feller geel vanaf de mond tot aan de staartvin. De man heeft een bult op z'n rug wat het gevolg is van ophoping van vetweefsel en geen afwijking aan de ruggengraat.. De rugvin heeft strepen en zwarte vlekken met een gele tint. Het vrouwtje is wat soberder van kleur omdat haar buikzijde wit is, en niet geel zoals het mannetje. Zoals bij de meeste levendbarenden is de vrouw groter dan de man met ongeveer 6 cm, het mannetje is meestal rond de 5 cm. Het algemene voorkomen van deze vis is niet heel bijzonder, maar heeft wel een aantrekkelijke kwaliteit.
Ik kocht een drietal van deze vissen in een maandelijkse veiling van de DSAS. Ik heb geen idee wat me er toe bracht om te bieden op deze vissen, aangezien ik normaal geen levendbarenden koop. Ik denk dat hun andere uiterlijk in vergelijking met andere levendbarenden me aantrok. Toen ik thuis kwam heb ik ze ondergebracht in hun eigen 40 liter aquarium. De volgende dag het is het aquarium ingericht met veel planten, voornamelijk javavaren, eikenbladvaren en javamos. Dit is de inrichting die de teksten aanraden om de dieren tot kweken over te laten gaan, opdat de jongen kunnen schuilen tussen de planten, aangezien de ouders echte jongen eters zijn. Als filter gebruikte ik een interne hoekfilter, de temperatuur was 22 graden, en de pH ongeveer 7.3. Ik heb 4 theelepels aquariumzout toegevoegd om de hardheid te verhogen. Ik hield het licht aan voor zo'n 12 uur per dag.
Ik voerde ze een verscheidenheid aan vlokvoeders, bevroren pekelkreeftjes en levende pekelkreeftjes nauplien. De limia's zijn alleseters volgens de boeken, dus voegde ik ook spirulina vlokken toe aan hun menu. Mijn drietal waren allen jong volwassenen (volgens de kweker) en ik had gelezen dat het vrouwtje de jongen voor 4 tot 6 weken bij zich draagt, dus ik verwachtte jongen binnen een maand. Na 8 weken zette een van de vrouwtjes de eerste jongen af. Het waren er 14. Ik heb de tien die het makkelijkst te vangen waren uitgevangen om ze apart op te kweken. Na de eerste jongen bleven de vrouwtjes elke 6 tot 8 weken jongen afzetten. Ik heb deze jongen in het aquarium bij de ouders gelaten. Het heeft er misschien aangelegen dat mijn volwassen dieren goed doorvoed waren maar de ouders hebben geen enkele neiging gehad te gaan jagen op hun eigen jongen. Toen de oorspronkelijke vrouwtjes ouder werd produceerde ze steeds meer jongen. Het gemiddelde lijkt rond de 23 jongen te liggen. Ik weet zeker dat sommige jongen opgegeten zijn door de volwassen dieren, maar er waren er nog altijd genoeg om weg te geven. Met het aangeboden menu, groeien de jongen snel en reiken de volwassen lengte in zo'n 4 maanden
De bultrug limia is een interessante kleine vis, die het goed doet in een speciaal aquarium maar net zo goed in een gezelschapsaquarium. Wanneer je ze te koop ziet staan, geef ze een kans. Ik weet zeker dat u blij zal zijn met deze andere levendbarende.