We slapen steeds langer. Vandaag worden we rond 7.00 uur wakker. Een uurtje later vertrekken we voor een rit van 320 kilometer richting Death Valley National Park, om precies te zijn Furnace Creek Ranch. We hebben vandaag twee bochten in onze route, de rest steeds echt door over de Highway.
We dalen snel naar 1200 meter hoogte in de vallei van twee bergketens. De verzengende hitte is al snel te voelen, maar ook te zien boven het wegdek. Een doorzichtige damp, die zegt dat het meer veertig dan dertig graden is. De bergen veranderen steeds van kleur. Zwart, donkerbruin, lichtbruin, geel, wit, rood en groen. We zijn op zoek naar de heetste en droogste plek ter wereld. We zien onderweg enkele kleine tornado’s, die het zand van de duinen meenemen in de lucht in een ronddraaiende beweging.
In het nationaal park gaan we plotsklaps flink omlaag. Er zitten enkele dipjes in de weg. Je weet wel zo’n heuvel waar je een zweverig gevoel van in je maag krijgt.
Mijn hoogtemeter geeft nog slechts 600 meter aan en de temperatuur neemt toe. De remmen van de auto werken niet lekker. Als ze heet zijn, beginnen ze te ‘happen’, een minder veilig gevoel. Maar dat verdwijnt ook weer snel als ik niet meer rem.
Rond twee uur komen we aan in het vakantieoord Furnace Creek. Allemaal prima kamers met twee 2-persoonsbedden, badkamer, TV, koelkast, zitje en balkonnetje.
Als we uitstappen is het in de auto (met de airco) ongeveer 35 graden, buiten de auto nog enkele graden meer. De wind waait warm, de winkels voelen als een airco, mijn ogen moeten vaker knipperen want anders vallen de contactlenzen er spontaan uit.
Dit heb ik echt nog niet meegemaakt. We gaan snel naar het zwembad, we zijn niet alleen! Hop het water in, want lopen over de vloertegels is helaas niet mogelijk. De zwemkleding is na de afkoeling in ‘no time’ droog. Dus maar snel een wasje doen.
We eten in het restaurant, die er binnen het park voldoende zijn. Het park lijkt op een soort ranch met veel houten gebouwen, waaronder een winkel, een saloon, museum en een café. Daarna gaan naar het dertig kilometer verder gelegen Badwater. De kwelders van Badwater (86 meter beneden zeeniveau) is het laagste punt in de westelijke hemisfeer.
Onderweg genieten we van de Golden Canyon en de rijk geschakeerde rotsen van Artists Palette. Nu begrijpen we waarom de regisseur van Stars Wars dit gebied heeft uitgekozen om de filmopnames in een maandlandschap te maken.
Zo, dat ging goed vannacht met meer dan dertig graden, maar toen we opstonden gaf het kwik toch alweer 37 graden aan. Toch niet lekker. Nu snel weer alles ingepakt en nog het museum in Death Valley bekeken.
Na tien kilometer stoppen we bij Zabriskie Point. Het land heeft hier een gelige tint, hoewel er in dit gedeelte enkel roodbruine heuvels liggen. De rit van vandaag is niet extreem lang, namelijk 235 kilometer met eindbestemming Las Vegas. We zijn benieuwd.
Onderweg stoppen we rond het middaguur bij een Subway (gezonde broodjes). Op dertig kilometer van het einde van het rit komt Las Vegas (Nevada) in zicht, oftewel ‘Sin City’. Er doemen al snel een aantal hoge gebouwen op, dat is The Strip Las Vegas. Allemaal zeer grote en meest luxe thema-hotels met grote casino’s. In de meeste gevallen is er een specifieke attractie in zo’n hotel. Naast het casino natuurlijk ook diverse winkels, eet- en drinkgelegenheden.
Na het eten in het restaurant van Circus-Circus wandelen we over The Strip (totale lengte ongeveer 8 kilometer) naar Treasure Island, waar een show wordt gegeven vanaf een piratenschip. Na de show lopen we terug en gaan horizontaal…
Vandaag komen we wat later op gang. Om 11.00 uur gaan we naar de circus-acts. Dat valt een beetje tegen, omdat er slechts twee acts zijn. Eerst een clown en daarna een Poolse dame en heer, die zeer lenige standjes laten zien. De volgende acts zijn weer een uur later. Daar wachten we niet op want we willen The Strip gaan verkennen.
We beginnen bij Luxor, een hotel in de vorm van een piramide met daarvoor een sfinx. Ik meen in Luxor een bekende TV-ster tegen te komen, Bill Cosby. Hij geeft aanstaande vrijdag een show. Is hij het nou of niet ? We zullen het nooit weten.
We gaan verder via New York – New York, fantastisch hoge gebouwen met een achtbaan erom heen. Verder het vrijheidsbeeld. Een werkelijk imponerend en gelijkend beeld met deze Amerikaanse stad. Ook zie ik een wand met 32 flat screen TV’s met allerlei sportevenementen. Vooral sporten waarop men kan wedden, mooi gezicht. Via MGM gaan we richting M & M’s. In deze winkel van vier verdiepingen komen we alles te weten over dit heerlijke chocolaatje. Van T-shirts tot golfclubs, van rekenmachines tot Martini glazen. Op de derde verdieping zien we nog een 3-D film. Plotsklaps zijn Pleunie en Elise weg, later bleek dat het iets te maken heeft met mijn verjaardag over een week.
De grote Eiffeltoren en de Arc-de-Triomph staat voor ons. Opnieuw groots, maar ik val in herhaling. Tot slot Ceasar Place en eindigen wij bij Mirage. Solidair met Elise pakken we de bus en gaan terug nar Circus Circus omdat het klok ook alweer zes uur aangeeft, We gaat een dag toch snel.
Poeh, dat sliep goed na zo’n slentertocht door Las Vegas. Heel veel indrukken in een hele korte tijd.
Vandaag staat de langste rit op het programmma naar Palm Springs, een rit van 445 kilometer. Zeg maar vijf uurtjes rijden.
De autosleutel laat de motor om 09.05 uur starten en we zijn vertrokken. De autosnelweg is hier veel drukker. Rondom Death Valley zag je vaak kilometers geen auto. Nu is de vaak 4-baanse snelweg goed bezet. Een korte lunchstop na 250 kilometer en om half drie zijn we in Palm Springs. De temperatuur is hier nog steeds boven de veertig graden. Waarschijnlijk de laatste heetste dag, want vanaf morgen gaat het meer richting de 22-28 graden in Carlsbad en Los Angeles.