Geschiedenis Washington Slagbaai National Park | Beautiful Bonaire
Geschiedenis van het Washington Slagbaai National Park
De geschiedenis van het Washington Slagbaai National Park is boeiend en atypisch. Doordat in het verleden een paar invloedrijke bewoners op Bonaire het behoud van de kwetsbare natuur belangrijker vonden dan ongebreidelde projectontwikkeling, is de gehele noordkop van het eiland uiteindelijk nationaal park geworden en daarmee veiliggesteld en gewaarborgd voor de toekomstige generaties.
Het Washington Slagbaai National Park op Bonaire
1868 Het gezag op Curaçao verkocht stukken grond op Bonaire aan particulieren. Het noordelijke stuk van het Caribische eiland heette Slagbaai en verwisselde een aantal keer van eigenaar.
1920 Het noordelijker deel van Slagbaai werd verkocht aan de broers Julio en Gijsberto Herrera. Zij gaven hun nieuwe bezit de naam 'America'. Ook bouwden zij een nieuwe ingang voor de plantage en een huis voor de toezichthouder van de plantage. De ingang van toen is nu het bezoekerscentrum van het Park. Dit deel van de plantage werd belangrijk en werd bekend als de hoofdstad van America: Washington. Op dat moment bestond het noorden van Bonaire dus uit twee plantages: Slagbaai en Washington.
1931 Door de jaren heen bezaten verschillende familieleden bepaalde stukken van Washington. Uiteindelijk kreeg Julio Caesar 'Boy' Herrera de hele plantage in zijn bezit.
1967 Julio Caesar 'Boy' Herrera werd ernstig ziek en was bang dat na zijn dood Washington ten prooi viel aan projectontwikkelaars. Hij maakte een deal met de overheid van Bonaire dat het gebied een Nationaal Park werd: National Park Washington. Hierdoor werd het gebied voor iedereen toegankelijk.
1977 Nederland kreeg het overblijvende deel van de Slagbaai plantage in haar bezit.
1979 Slagbaai werd aan het National Park Washington toegevoegd en het nieuwe Nationale Park was geboren: Washington Slagbaai National Park.
Bij de ingang van het Washington Slagbaai National Park staat een fraai okergeel pakhuis waarin het bezoekerscentrum van het park is gehuisvest. Dit bezoekerscentrum herbergt een fraai museum, bibliotheek, kadowinkel, een overzicht van de wandelroutes en een aanpalend terras waar koele drankjes en lokale gerechtjes worden uitgeserveerd.
De ingang van het Washington Slagbaai National Park.
Het museum vertelt het verhaal over de algemene geschiedenis van Bonaire, de ontwikkelingsgeschiedenis van de voormalige plantages tot het huidige Washington Slagbaai National Park, het leven en werken op de plantages, flora en fauna en de geologie en archeologie van het Caribische eiland. Een stukje voorbij de ingang staat nog een authentiek gerestaureerd Bonairiaans landhuisje. Het huisje bevat onder andere veehokken en een kalksteenbrander waarmee kalk werd verkregen dat gebruikt werd in de huizenbouw.
Op de plantages van Washington en Slagbaai werden zout, houtskool, aloë en dividivipeulen geproduceerd. Bovendien werden er geiten geslacht en gepekeld. In sommige jaren werden er meer dan 3.000 geiten verwerkt en vervolgens verscheept naar Curaçao en Europa. De plantages van Washington en Slagbaai waren de grootste plantages van de Nederlandse koloniale tijd.
De dividivipeulen werden gebruikt voor de leerlooierijen in Nederland en in andere landen in Europa. De dividivipeulen van Bonaire waren van uitzonderlijke kwaliteit en er werd in de handel heel veel geld voor betaald. Op een bepaald moment werd er sterk gefraudeerd met de dividivipeulen van Bonaire.
Handelaren kochten dividivipeulen uit Zuid-Amerika en verkochten ze als Bonairiaanse dividivipeulen om op deze manier meer geld te verdienen. Uiteindelijk ontstond er een certificering van de dividivipeulen van Bonaire om de handel eerlijk te laten verlopen.
Aloë vera kende en kent veel toepassingen. De planten werden op Bonaire net na het regenseizoen geoogst. Op dat moment bevatten de bladeren namelijk het meeste vocht en leverden ze dus het meeste op. Het oogsten van de aloë vera kwam voor het grootste deel voor de rekening van Rinconese vrouwen die doordeweeks sliepen in kleine hutjes op de plantages en in het weekend terug gingen naar hun huisjes in Rincon.