Het ‘verkeerde been’ was gedekt door de collega-bidders en het andere been was vanuit de schotrichting al helemaal onbereikbaar. Er is ook geen regisseur die de eindverantwoordelijkheid neemt, want anders laat je geen video’s opnemen van de scènes die opnieuw moeten worden gedaan. In ieder geval voorkom je publicatie ervan via social media.
En deze falende tactiek staat nog los van de onderschatting van de buitenlandse pers, want waarom kies je alleen voor protest tegen Israël? In tegenstelling tot Israël dat vele tonnen voedsel, bouwmateriaal en medicijnen aan Gaza levert via Kerem Shalom, heeft Egypte de grens potdicht gezet en tot no-go-area verklaard. Een platgewalste bufferzone over een lengte van 15 km waarin het Egyptisch leger schiet op alles wat beweegt. Dat de grens met Gaza aan de Egyptische kant hermetisch is afgesloten is mede te danken aan de vele barrages raketten die ongericht op burgerdoelen in Israël werden afgeschoten.
‘Dood aan de Joden’ is de vaste yell van de Gazanen aan het hek met Israël. Tussen de stenen katapulterende jongeren in verschansten zich Hamasstrijders, maar nu zonder de bizarre comicon-uitdossingen. Ook toen de IDF Gaza binnentrok in het verleden waren de grimmige carnavalskostuums waarmee ze de bevolking schrik aanjagen opeens verdwenen. Desondanks wist de IDF er op de eerste de beste dag al tien uit te schakelen zoals zij dat andersom gepland hadden. Dat Hamas niet van de IDF kan winnen weten ze zelf ook. De enige oorlog die ze hopen te kunnen winnen is de propaganda-oorlog.
Er zijn foto’s opgedoken van kinderen in gevechtstenue. Als die als lokaas zijn ingezet is het aan het vakmanschap van de IDF te danken dat ze niet zijn geraakt. De VN en de EU hebben gevraagd om een onderzoek naar de gebeurtenissen. Dat ben ik volledig met ze eens. Het zal de arme drommels in Gaza niet helpen, want die moeten zichzelf bevrijden uit de klauwen van hun heersers. Dat is het lot van iedere onderdrukte: bevecht de vrijheid zelf, zodat je die later kan verdedigen.
Het helpt hen niet als het ANP een bericht de wereld in stuurt waaruit valt op te maken dat deze slachtoffers van Hamas uit Israël zouden zijn verdreven naar ‘Palestina’. Door Gaza ‘Palestina’ te noemen kunnen ze niet verdreven zijn, want Gaza was een onderdeel van het Britse mandaatgebied dat ooit ‘Palestina’ werd genoemd. De marcherende horde was ook niet bepaald bejaard te noemen. Palestina bestaat al 70 jaar als Israël. En zo marcheerde de pers mee in het rare frame van het ANP-bericht. Dat zal de komende tijd vaker gebeuren. Het is in werkelijkheid het in ondertal verkerende Israël dat zich verdedigt tegen jihadistische terreur. Terwijl de pers het liefst ziet dat de horde aanstormende Arabieren op Jodenjacht met koek en zopie zouden worden ontvangen.
Dit alles is niet de lezing van de pers. Het zou volgens dagblad Trouw gaan om een soort Gazaanse familiedag en er zijn zelfs culturele evenementen gepland (sic). Andere media hebben het over een vreedzaam protest. Israël heeft de Palestijnen in 1948 ‘verdreven’ naar Gaza – aldus Trouw. Los van de praktische onmogelijkheid en de feiten die zijn na te lezen: de één dag oude Joodse staat had wel wat anders te doen tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog. In Trouw geen woord over de deportatie destijds van honderdduizenden Joden uit alle Arabische landen, met achterlating van bezit uiteraard. De pers – neem ik aan – wil de Palestijnen in bescherming nemen. Dat doet ze door ze te slachtofferen aan het feodale regime van een terroristische organisatie (Hamas), dat een alliantie heeft met Iran.