Sinds 5 juni staat in mijn voortuin, mooi tussen de struiken, deze minibieb. Toen ik op Internet over minibiebs las was ik meteen enthousiast. Ik hou zelf erg van lezen en vind het leuk om boeken uit te lenen of door te geven. Het leuke vind ik dat het nu niet alleen aan bekenden is, maar aan wie weet wie er langs komt….
Lezen en leesplezier vind ik voor kinderen heel belangrijk. Gelukkig hebben we in Alkmaar supergoede bibliotheken, dus voor ieder kind is gratis boeken lenen heel toegankelijk. Toch heb ik de onderste plank van de minibieb gereserveerd voor kinderzwerfboeken. Deze bestickerde boeken kunnen vanuit mijn kastje starten aan een reis door Nederland. Hoe leuk is dat!
Ik hoop dat volwassenen en kinderen bij het langslopen wat geven, nemen of ruilen en dat het veel leesplezier oplevert.

Waar het mij in de bijna tien jaar van Tonio’s verscheiden gelukt was om aan te ontsnappen, had ik, werkend aan het boek over mijn vader, blijkbaar niet in de hand: het ontwikkelen van een paniekstoornis of depressie, twee ziektes die vaak samen gaan. Een paniekstoornis heb ik nooit gehad, maar een depressie wel en ik was erg bang daar na Tonio’s dood in terecht te komen, wetende wat zo’n mentale inzinking behelst.