Het zou naar regels van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zijn als die overeenstemming in situatie genegeerd zou worden.
Is er wat betreft de mogelijkheid van transitie naar een andere baan nauwelijks verschil tussen bedoelde werknemer die AOW-gerechtigd wordt en [de werknemer], er is wel verschil wat betreft de noodzaak van ontslagcompensatie: de bedoelde werknemer geniet tot aan het moment waarop hij AOW-gerechtigd wordt zijn arbeidsinkomen en [de werknemer] niet; [ werknemers] inkomen wordt vanaf het moment waarop zijn arbeidsovereenkomst eindigt gereduceerd.
Dit maakt het redelijk dat [de werknemer] toch in elk geval de transitievergoeding gedeeltelijk krijgt.
7. Geen van de argumenten die [de school] tot verweer aanvoert brengt de kantonrechter tot een andere opvatting; in het bijzonder wordt nog opgemerkt dat het verweer dat de bekostiging van de instelling niet in transitievergoedingen voorziet, verworpen wordt: geen enkele werkgever had, toen de transitievergoeding werd ingevoerd (juli 2015), voorzieningen daarvoor getroffen.
De combinatie van de onder 5.1. tot en met 5.5. gegeven overwegingen met die onder 6.1. en 6.2. brengt de kantonrechter tot een vergoeding van € 25.000,= bruto.
Met grief 1 keert de werknemer zich tegen deze beperking in de hoogte van de transitievergoeding tot € 25.000,-.
In eerste aanleg is, naar aanleiding van een daartoe strekkend verzoek, geoordeeld dat een onjuiste opzegtermijn in acht is genomen; opzegging had dienen te geschieden tegen 30 september 2016. Wegens onregelmatige opzegging heeft de kantonrechter aan de werknemer nog een bedrag van € 3.916,49 toegekend. Deze kwestie is in hoger beroep niet meer aan de orde.