Mijn eerste echte kennismaking met CrossFit bij Tough Ground
Mijn eerste CrossFit open, maar ook mijn eerste echte kennismaking met CrossFit bij Tough Ground. Een openend evenement van het Elite CrossFit seizoen, waaraan iedereen mee kan doen, maar waar weinigen door mogen naar verdere regionale kwalificaties die uiteindelijk tot een selecte groep die naar de grote en befaamde CrossFit Games leiden.
Tough Ground blogger en CrossFitter Reinout Priesterbach aan het woord. Wij waren benieuwd wat zijn doelen zijn, waarom is hij begonnen met CrossFit en wat is zijn motivatie is voor 2018. Lees zijn verhaal over zijn CrossFit Open 2018.
Op Tough Ground's zeer bereikbare locatie langs de A6 in de vetste trainingsruimte voor OCR en CrossFit die ik ken stond alles op tijd klaar voor workout nummer 1; "18.1". Zo veel mogelijk toes to bars, dumbell clean & jerks en roeien in 20 minuten! Lange workout, goed pacen dus. En dat lukte, met de geweldige sfeer die in de zaal hing, de vele juichende supporters en een goede mentale+fysieke voorbereiding. De vier workouts hierna waren evengoed zwaar, met in 18.2 vele burpees en squats, de beruchte en haast onmogelijke workout 18.3, met 800 double unders en technische movements en 18.4, zware deadlifts en handstand push ups, die als je er op tijd doorheen kon komen vervangen zouden worden met nóg zwaardere deadlifts en handstand walks. Wat ik met eerlijkheid kan zeggen is dat crossfit duidelijk een verassende sport kan zijn.
Het is moeilijk om het gevoel te krijgen dat je overal op voorbereid bent.
Voorbereid zijn is wel het streven, mocht je, zoals ik, competitief willen zijn binnen CrossFit. Doe je zoiets alleen? Nee, daar heb je hulp, motiverende woorden en toffe, gepassioneerde coaches voor nodig. Natuurlijk ook een flinke dosis eigen discipline en doorzettingsvermogen.
Ik sport met een groep mensen die elkaar stimuleert boven zichzelf uit te stijgen, dingen te doen die je eerder niet voor ogen hield en door te pakken wanneer je voor je gevoel niet meer vooruit te branden bent. Het is een sfeer die ik als sporter heel erg kan waarderen. Een die veel bijdraagt aan de gehele ervaring van de sport, maar ook een die gekoesterd moet worden door de coaches/leiding zelf! De Open was voor mij daarom een goed voorbeeld, eigenlijk ook een bevestiging, dat dit kan. En dat daar moeite voor wordt gedaan. Iedereen wordt hartelijk verwelkomd, alle atleten worden aangemoedigd en gesteund bij hun presteren en brede grijnzen verschijnen op de gezichten van coaches wanneer iemand er vol voor gaat.
In het vijfde weekend vond 18.5 plaats. Deze laatste Open workout was er een die per bijzondere wijze bekend werd gemaakt. Wereldwijd kregen atleten de mogelijkheid om te kiezen uit 3 varianten. Eigenlijk maakte het niet veel uit wat de uitkomst zou zijn. Iedereen wist zeker dat die nog één keer zou gaan knallen. Nog één keer alles op alles zetten om Open 2018 goed af te sluiten. 9 minuten tijd om een maximaal aantal herhalingen te bereiken van thrusters en chest-to-bar-pull-ups. Wat een energie ging er op die dag doorheen. En op wat voor betere manier zou die aangevuld worden dan met pizza? Terugkijkend op 5 geweldige zondagen, het bloed zweet en tranen die daar mee gepaard gingen, smikkelt een ieder zijn welverdiende voedsel weg.
Open 2018 was slechts een begin, een goed proefmoment, van een voor mij serieuze poging tot het worden van een competitieve CrossFit atleet. Wat dat voor mij betekent is het mijzelf verder ontwikkelen en verbeteren in de vele CrossFit specifieke movements, waar vaak technische varianten tussen zitten (lopen op je handen, double unders, ring muscle ups…)
Fit ben ik al aardig, efficiënt nog niet écht. Na een jaar kennismaking met 'the Sport of Fitness' ga ik nu mijn eerste echte stappen maken als crossfitter, bij Tough Ground.