Day in the life Breda | Simone Janssen Fotografie | gezin | documentaire
Day in the life Breda
In 2006 ontmoette ik Nanda voor het eerst, toen ze als toerist in een van mijn groepen in Zuidelijk Afrika zat. We zijn elkaar altijd blijven volgen tot ze in 2012 trouwde met Ronald en ik hun huwelijk mocht fotograferen. Inmiddels zijn we een hond en twee zoons verder. En dus was het de hoogste tijd voor een day in the life in Breda. Of althans, daar vlakbij, waar ze nu wonen!
Hoe leuk is het om de transformatie te zien van een jong stel, straalverliefd, vol energie, jong en vol verwachting, naar twee ouders, met alle verantwoordelijkheden van dien, maar nog steeds gelukkig net zo verliefd.
Ik arriveerde in de middag, op moederdag. Ronald keek Formule 1 met hun oudste, de jongste lag nog even op één oor en Nanda rommelde wat in de moestuin. Op een gegeven moment was het tijd om ook Daan eens wakker te gaan maken. Die had daar totaaaaaaal geen zin in. Maar het was toch echt tijd om lekker wat fruit te eten. Daan riep maar steeds dat ik 'niet op hem mocht' met mijn camera terwijl ik natuurlijk 'enorm op hem was', met zijn guitige bekkie.
Toen moest er even gedemonstreerd worden hoe het huis eruit ziet als Thunderstruck wordt gedraaid… Twee hollende jochies, een mama die hen probeert te pakken, een hond die ertussen door vliegt en een papa die alles eens rustig bekijkt. I like!
En daarna gingen we lekker naar het bos. Wat in het geval van Nanda en Ronald betekent: fietsjes mee, sleutel mee, hond mee, deur dicht, drie meter de hoek om en hopla, bos! Hoe fijn!
Wat is dit prachtig mooi en komt dit recht in je hartje binnen zeg!
We wandelden wat, klommen wat (nou ja, de kinderen dan), gooiden eens met een stok voor lieve Laska. Het was gewoon zo'n heerlijk relaxte gezinsdag met z'n allen. En bij terugkomst keken de jongens even tv terwijl Ronald het eten verder afmaakte. Intussen dronken Nanda en ik een wijntje. Oh nee, wacht, ik fotografeerde natuurlijk. 🙂
Na het eten was het bedtijd, met alle rituelen die daarbij horen. Ik vind het altijd weer leuk hoe ieder gezin daar zo zijn eigen manieren in heeft. In dit geval: eerst met z'n allen een boekje lezen in het bed van papa en mama. En daarna ieder in je eigen bed en papa en mama die elk bij een zoon kruipen. Gewoon, omdat dat zo gezellig is.
Heerlijk om de liefde te zien die van dit gezin afspat. Tussen de ouders, van de ouders naar de kinderen en van de kinderen dan weer naar de hond. 🙂 En alles omgekeerd hetzelfde! Hoe mooi!