De in het krantenbericht genoemde Lodewijk Bernardus Johannes Dommers (1837­1908) was administrateur van de Drentsche Land- ontginnings-maatschappij en woonde in de villa La Paix aan de Zijtak. Hij was ook stichter van de Coevorder gasfabriek (1862) en was samen met notaris Albertus Slingenberg (1818-1890) concessionaris van het ka­naal. Die concessie was in 1859 aangevraagd, maar werd pas in 1880 verleend. Tijdens de aanleg van het Coevorder Vechtkanaal in 1860 hadden de heren de medewerking gehad van dr. T.J. Stieltjes, directeur van de Overijsselsche Ka­naalmaatschappij, die hen de raad had gegeven dit kanaal door te trekken naar de Amsterdamse ve­nen. Zeer belangrijk voor het turfVervoer vond hij en om hun in 1873 overleden, hooggeschatte adviseur te eren, werd de nieuwe vaar­weg naar hem genoemd. Het werd een groot succes: al in 1884 passeerden ruim 1.000 schepen Coevorden, veelal geladen met turf en op weg naar de zich ontwik­kelende textielindustrie in Twente. Omdat sluizen en bruggen tientallen ja­ren door dezelfde families werden bediend, kregen ze ook hun namen. Zo pas­seerde men van Coevorden naar Nieuw-Amsterdam eerst Sluis Knol (Sluis no. 1) en de bijbehorende op­haalbrug, daarna brug De Haan, vervolgens Brug Assen, dan Brug Hidding en tenslotte Sluis Ensing (Sluis no. 2).
Aanvankelijk moest elke sluis- en brugwachter bij iedere doorvaart zelf de vereiste gelden innen, maar later kon men bij Sluis Knol of bij Sluis En­sing de hele vaart door het kanaal in één keer voldoen. Koop Knol werd in 1914 op een weekloon van 5 gulden als sluis- en brugwachter aangesteld bij Sluis 1. Hij kreeg vrij wonen en mocht zijn drie koeien op -ander­halve hectare weidegrond en op de kanaaldijken gra­tis laten grazen. Zijn zoon. Alidus en later diens broer Jan volgden hun vader op. Heel bijzonder was eigen­lijk dat ze, hoewel altijd bij en op het water werkzaam, geen slag konden zwem­men. Dat brak Alidus één keer lelijk op toen een schip van 'Coevern kwam anblaozn'. Hij haastte zich naar de sluis, verstapte zich en viel pardoes in de kolk ach­ter de deur. De schipper had niks gezien en bleef maar 'blaozn, terwijl Alidus an 't verzoepen was!' Gelukkig kon hij in uiterste nood net op tijd het trapje bereiken en zo liep alles dus toch nog goed af.
In 1973 werd het Stieltjeskanaal ingrijpend verbreed en gemodemiseerd. Sluis Knol (no. 1) en de vier bruggen werden ge­sloopt. Ervoor in de plaats kwamen een hoog betonen viaduct en een modem sluizencomplex met een brug op de plaats van Sluis no. 2.
De gemeenschap Stiel­tjeskanaal werd hierdoor in tweeën geknipt, maar gelukkig zorgt de buurt­vereniging nog voor een­heid. Op de plaats van Sluis Knol bevindt zich nu Recreatiebedrijf Engelage en in de gevel van het door Helene en Frans Engelage bewoonde huis prijkt nog steeds het opschrift: 'Sluis no.1'.
En er is nóg een ophaal­brug, een spoorbrug. Ze dateert uit 1946 is eigen­dom van de NAM en ze staat sinds 1996 constant omhoog. Een industrieel monument aan een monu­mentaal kanaal.

SCHIJNDEL - Zaterdagochtend werden rond 9.55 uur de hulpdiensten gealarmeerd voor een verkeersongeval op de Heuvelstraat in Schijndel. Aldaar was een personenauto tegen een boom tot stilstand gekomen. Naar verluidt zou de bestuurder zijn uitgeweken voor een vallende tak. Hij is met onbekende verwondingen per ambulance overgebracht naar het ziekenhuis. Een bergingsbedrijf heeft de beschadigde auto afgevoerd. De politie nam nog een blaastest af van de bestuurder, echter is bij ons de uitslag van deze test niet bekend.