Zouden er meer zijn - Filosofie - Wetenschapsforum
Zouden er meer zijn
Begonnen door: , 24 jul 2005 19:28
Geplaatst op 24 juli 2005 - 19:28
Hallo, ik heb een vraagje.....het helal is zoals we weten ontstaan uit de oerknal (een klein bolletje dat in het "niets" rondzweefde). Zouden er mischien meerdere van deze bolletjes zijn geweest die in dit "niets"rondzweefden? Miljarden en miljarden lichtjaren van elkaar danwel.....
Hier zit ik al lang over na te denken en ik zou hier graag meer meningen over horen
Geplaatst op 24 juli 2005 - 20:25
Deze kunnen niet miljarden lichtjaren van elkaar hebben gezeten. Aangezien met de bigbang tijd en ruimte zijn ontstaan kan dit simpelweg niet. Het zou kunnen dat je niet over miljarden lichtjaren spreekt (op zich nog steeds niet zo heel veel) maar over verschillende dimensies.
Geplaatst op 24 juli 2005 - 21:12
We weten natuurlijk niet wat buiten ons helal is maar stel dat er buiten ons helal meer van dat "niets" is, is dat dan ook een andere dimensie? Dat lijkt me raar. :wink: Ik heb wel ergens gelezen dat ons helal nogsteeds uitzet, het zet dus nog uit in het "niets".
Het lijkt me niet dat er hier ooit een antwoord op komt maar het is leuk om erover na te denken
Geplaatst op 24 juli 2005 - 21:31
Toen ik nog heel jong was, dacht ik aan het heelal als een soort balvormige ruimte. Dan keek ik naar een bal en ik bedacht me dan dat dat de ruimte was. Ik vroeg me dan ook af wat er buiten de bal die de ruimte was zou zijn. Zou dit dan een kamer zijn waarin de bal ligt, net als de bal welke voor me lag. Wat zat er dan buiten de kamer? Of, erger, wat zat er in de kamer. Wie ging er misschien binnenkort wel met de bal spelen zodat die lek zou kunnen gaan......
Leuk om mee te spelen, met die gedachte, maar ik voelde me gelijk heel nietig. En ik kreeg er bovendien hoofdpijn van.
Nu denk ik dat het heelal niet in een ruimte zit, maar in een tijd. Ik ben er echter voor mezelf nog niet precies uit hoe dit werkt. Het is maar een gevoel.
Geplaatst op 24 juli 2005 - 22:01
Ik zou het dan zien als een ophoping van materie, zoals een sterrenstelsel een ophoping is van sterren, zo kan ons heelal een ophoping zijn van sterrenstelsels. En dan zou er ergens ver weg misschien ook zoiets gebeurd zijn als onze bigbang.
Geplaatst op 26 juli 2005 - 01:57
Ik denk dat het fout is om het uitbreiden van het heelal echt te zien als nieuwe ruimte die word gecreëerd, ik denk eerder dat je het moet zien als licht die een plaats bereikt die nooit eerder verlicht is ...
en btw, wat maakt het uit of dit oneindig groot is of niet ? Ooit sterven we toch en hebben we er toch geen besef meer van ...
Mss is het heelal wel zo groot gemaakt omdat het door de mens nooit helemaal zou ontdekt worden ...
Blijf zo maar door filosoferen
Geplaatst op 26 juli 2005 - 10:25
Cycloon je zegt het precies goed; filosoferen.
Dit is hier niet de bedoeling, daar is een apart forum voor. Als de discussie niet veranderd dan zal dit worden verplaatst naar het filosofie forum.
Zover ik kan bepalen is een discussie over het ontstaan van het universum zoals wij deze kennen vrijwel altijd wel een discussie met filosofische inslag. Het lijkt me dan ook inderdaad een discussie voor het filosofieforum.
Ik denk dat de oerknal een begin van tijd is geweest. Alles wat aanwezig was stond stil, er was geen beweging en daardoor geen tijd. Plots ging er, in het centrum (logisch) van het nu bekende universum iets bewegen. Dat gebeurde met zo'n versnelling dat het op een explosie leek.
Deze beweging breidde zich uit. De tijdsbel werd, groter. Deze wordt nu nog steeds groter, vandaar dat wij dit zien als een uitbreiding van het universum. alleen de grensoppervlak van de tijdsbel wordt groter, en zal daardoor steeds langzamer gaan. Bovendien zal er, door de in de ruimte aanwezige aantrekkingskracht op het oppervlakte van de bel ook een vertraging optreden. Daar waar alles nog stilstaat, kunnen we niets zien. Dat zijn dan de "randen" van de bekende ruimte. In het centrum zijn de bewegingen sneller dan aan de randen. Mijn gedachte is dat in het centrum van het universum de tijd "sneller" gaat dan aan de rand.
Het was dus geen superbol met alle materie erin welke uiteenspatte, maar juist een klein deel welke plots in beweging kwam in een hele grote "leegte". (Welke redenen er kunnen worden aangedragen waarom dit gebeurde is meer een thema voor de afdeling theologie.) Deze leegte was wel degelijk vol met "bollen". Deze werden door de ingezette beweging sterrenstelsels, sterren, planeten, manen enz, enz.
Klein theorietje over grootse dingen. Geen idee of er anderen in deze richting hebben gedacht. Ik ben benieuwd..
Geplaatst op 26 juli 2005 - 12:44
Deze wordt nu nog steeds groter, vandaar dat wij dit zien als een uitbreiding van het universum. alleen de grensoppervlak van de tijdsbel wordt groter, en zal daardoor steeds langzamer gaan.
Hoe verklaar je dan het feit dat wetenschappers hebben ontdekt dat het uitdijen van het heelal steeds sneller gaat?
Geplaatst op 26 juli 2005 - 12:47
Grappig, ik dacht ergens te hebben gelezen dat het steeds langzamer ging. Snelle brainstorm met mezelf.. De verklaring zou kunnen zijn dat de rand van de tijdsbol verder van het middelpunt ligt waar alles sneller beweegt en meer zwaartekracht kent. En dat er minder materie meer hoeft te worden aangeslingert? Er blijft dus meer energie over, het kan dus versnellen? Zoiets?
Ik heb ergens gelezen dat de sterrenstelsels wel steeds langzamer van elkaar af gaan bewegen en op een gegevenmoment weer terug naar elkaar gaan bewegen......
Deze sterrenstelsels zijn toch ook met dezelfde kracht de ruimte ingeslingerd als waarmee het helal aan het uitdijen is of heb ik dat nou
Geplaatst op 26 juli 2005 - 13:28
Mss word het wel sneller groter maar beweegt het toch trager ... Stel nu dat je alles ziet als een platte schijf met straal van 1 meter, en dat die met een snelheid van 1 meter/jaar uitzet ... Hoe groter de straal wordt, hoe groter de oppervlakte word dus als die later dan met bijvoorbeeld 0.9 meter/jaar gaat uitzetten als de straal bv al 100 meter is ga je nog steeds meer oppervlakte bijmaken dan er was in het begin wanneer deze uitzette met een snelheid van 1 meter/jaar omdat de straal toen nog veel kleiner was ...
Ik hoop dat ik me duidelijk heb gemaakt ...
Geplaatst op 26 juli 2005 - 13:48
Deze zijsprong is natuurlijk interessant genoeg om heel ver op door te gaan. Echter de kern van het verhaal is dat het begin niet vanuit een grote bol komt die uiteenspatte, maar dat er in het begin geen tijd was, dat er in het centrum van het bekende heelal een beweging in gang werd gebracht waardoor de tijd begon te "lopen". Dit breidt zichzelf uit doordat er meer materie in beweging wordt gebracht. De rest, buiten het universum staat nog steeds stil, en kent geen tijd. Kan daardoor niet worden waargenomen. De snelheid waarmee dit gebeurd is vrij irrelevant voor de theorie. Vandaar dat ik al eerder aangaf dat het onderwerp misschien inderdaad het beste bij filosofie past.
Geplaatst op 26 juli 2005 - 17:52
Het is beter van systeem te spreken dan van een universum of heelal.
Het systeem heet bij bepaalde wetenschappers multiversum.
Omdat dit echt het alles omvattende is.
(dus ook de parallelle werelden)
Elk systeem kan subsystemen omvatten totdat de informatiedragers in het systeem het subsysteem niet kunnen representeren.
Dat wil zeggen dat er veel mogelijk is maar dat er een grens is.
Waaruit bestaan de informatiedragers?
Ik noem dat Matoon, zie Matonica.
Om het gehele syteem Multiversum te beschrijven dient men het gehele multiversum te kennen.
Dus de wetenschap kan nooit zeggen dat er maar 1 Bigbang is.
Het Multiversum is eenmalig omdat de omschrijving van deze ook echt ALLES wat er is betekent.
Ook al hebben we 1E99 dimensies.
Dus op dit moment kan er een nieuw universum ontstaan in het systeem multiversum.
Als dit universum buiten de horizon ontstaat dan is het nooit op te merken.
Simpelweg omdat de informatie omtrent dit universum ons nooit kan bereiken.
Het multiversum is een systeem zonder einde want het systeem kan zichzelf niet stopzetten.
Daarvoor ontbreekt de gelijke tegengestelde informatie.
De Big Crunch is in het geheel een subsysteem dat weer tot een subsysteem lijdt.
In mijn Matonica visie is ons universum maar (groter dan 1) op oneindig groot tegenover het multiversum.
De informatiedragers zijn oneindig deelbaar waardoor het subsysteem subsystemen kent.
Het grotere systeem draagt wel bij aan de activiteiten van de subsystemen waarvan de subsystemen weer bijdrage leveren aan de subsystemen etc etc.
Alle 1e orde subsystemen in het multiversum lopen ongeveer gelijkwaardig door de grote kortsluiting na de start van het geheel.