Nu zag het er echter anders uit. Blauwe hanenkammen en piercings tekenden grimmige monden en blikken naar de vieze vloer. Het regenjassenseizoen kende glimlachen, noch frivool haar met glanzende lokken ruikend naar verse shampoo. Het zag ernaar uit een weerbarstige tijd te worden.
Met een voet naar voor en een naar achter, de heup geparkeerd tegen een leuning. Een hand aan een buis en een aan de tas. Toegespitste scherpe ogen en een rechte mond zouden iedereen op afstand houden.
Soms zou je een baksteen in je tas willen hebben. Gevaarlijk zwaaiend het gespuis op afstand houden zonder al te veel moeite. Als oudere jongere wordt het steeds lastiger het goede voorbeeld te geven. Noemden ze ons toentertijd ontspoord? Deze ware den duvel zijn kinderen zelve. En niets gebeurde, voor niemand. Geen woord viel en werd verspild. De blikken naar aangeslagen ruiten en een vieze vloer vertelden het hele verhaal.
ik lees oude gedichten wanneer je op de hoofdpagina komt, daar wandelen ze op willekeurige volgorde voorbij :)
En een gedicht zou ik dit ook niet noemen, daarom heb ik het ook ingestuurd onder de noemer "vrij". Maar ik vraag me af waarom je dat dan later niet kunt zien.
in plaats van een hanenkam heb ik nu even kippenvel, en ben benieuwd wat de anderen nog te melden hebben voordat ik weer als een kip zonder kop tokkel... ik vind het wel een mooi gedicht hoor, echt waar :)
Hee 88, fijn dat je dit ouwetje weer eens tegenkomt. Ik vind hem nog steeds fijn, maar ach, ik heb het dan ook meegemaakt he? Zie hier mijn beeld van een busreis in onze stad, waarbij ik alle indrukken ingezogen heb en gekoesterd en geboetseerd tot dit spraakmakakend beeld.
Maja's zei je? Rare lui, dat wel. Rukten iemands hart uit als je een partijtje ballen won, niet echt een motivatie om de beste te worden. Gooiden kinderen in diepe cenotes om te offeren, hmmmm, bouwen konden ze wel. Heb eens ooit een zonnetempel beklommen, erg indrukwekkend!
met niets heb ik moeite in dit gedicht behalve..oudere jongere, dat kan echt niet meer, we zijn nu opgroeiende ouderen, dat begint al bij 33..
ja, vroeg of laat moeten we er aan geloven, het is al 2012..in december gaan de maya`s flippen, toe, zet voor die tijd nog eens iets neer , iets rebels, noem het flower power, het maakt niet uit, daarna is er een en al liefde, ik geloof.. jah..
Meisjes uit vijfde middelbaar aan de slag met mineralen, licht en nucleair materiaal « Leven in Leuven