Wanneer een huwelijk onder gemeenschap van goederen eindigt door een echtscheiding, moet er veel verdeeld worden onder partijen. Opgebouwd pensioen en andere pensioenrechten vergeet men soms. In deze zaak was daar dus ook sprake van.
Het huwelijk was in 1987 beëindigd door echtscheiding en in 2010 heeft de man de pensioengerechtigde leeftijd bereikt waardoor de vrouw aanspraak maakt op de pensioenrechten. Zij is van mening dat ze recht heeft op een deel van het door de man opgebouwde pensioen. Dit onderbouwt zij door middel van het arrest Boon-Van Loon van de Hoge Raad van 23 november.
De man is echter van mening dat hij en de vrouw hun huwelijksgemeenschap in 1988 hebben verdeeld. Hierdoor ging hij er vanuit dat die verdeling allesomvattend is geweest. Daarnaast heeft de vrouw vóór februari 2013 niets gedaan om tot verrekening van de pensioenrechten te komen. De man stelt daarom dat er niet binnen een redelijke termijn gehandeld is.
In het arrest Boon-Van Loon kwam duidelijk naar voren dat opgebouwde ouderdomspensioenrechten dienen te worden verrekend bij een ontbinding van een huwelijksgemeenschap. Hier kan alleen van afgeweken worden wanneer de man duidelijk onderbouwd waarom dit niet kan. In dit geval had de man gesteld dat de vrouw niet binnen een redelijk termijn aanspraak heeft gemaakt op verrekening.
De rechter heeft hierover geoordeeld dat een vordering tot verdeling niet verjaart. Door enkel tijdsverloop kan een beroep op rechtsverwerking niet slagen en bijkomende omstandigheden die dat beroep wel kans van slagen zouden kunnen geven, heeft de man niet gesteld.