Zand, overal waar je keek, was zand. Het waait regelmatig over de enorme vlaktes. En door de wind ontstaat een steeds wisselend landschap van zandduinen.
De wind zorgt er ook voor dat het zand overal inkruipt. En dan bedoel ik echt OVERAL. Tot in je bed, onder de dekens 😉
Die veranderingen in het landschap gaan geleidelijk. Als je daar iedere dag komt, valt het niet zo op. Zou je ieder jaar op dezelfde plek een foto maken, dan zou je de verschillen wel degelijk zien.
Als ik naar dat potje kijk, dan waan ik me meteen weer terug in dat prachtige landschap. Dan denk ik aan de geweldige vrouwen waarmee ik de reis maakte, aan de enorme rust die ik daar voelde, aan het heerlijke eten, aan de inspirerende workshops van Jeanine, aan de lol die we gehad hebben.
Een professor stond voor de klas om een les filosofie te geven. Hij had een aantal voorwerpen voor zich liggen.
Toen de les begon, nam hij zonder iets te zeggen een hele grote, lege mayonaisepot en vulde deze met golfballen. De professor vroeg vervolgens aan zijn studenten of de pot nu helemaal vol was. Zij antwoordden van wel.
Van onder het bureau nam de professor nu twee koppen koffie en goot ze leeg in de pot. De hele inhoud verdween in de pot en de koffie vulde de lege ruimte tussen het zand. De studenten begonnen te lachen.
“Zorg eerst voor de golfballen, de dingen die echt het allerbelangrijkste voor je zijn. Stel je prioriteiten. De rest is maar zand.”
Eén van de studenten stak een vinger op en vroeg waar de twee koppen koffie voor stonden. De professor lachte: “Ik ben blij dat je het vraagt. Ik wil daarmee alleen maar weer eens aangeven dat, hoe vol je leven ook mag zijn, er altijd wel een plekje is om samen met een vriend een kop koffie te drinken.”
Als het voelt alsof jouw agenda bedolven is onder het zand, dan heb ik goed nieuws voor je. Op donderdag 21 juni geef ik een workshop Grip op je tijd.
Daarin gaan we kijken welke rollen en taken (golfballen en kiezelstenen) een plek vragen in jouw agenda. En je gaat leren prioriteiten te stellen.