Vervolgens kregen we een korte uitleg over het belang van tolken en vertalers voor de unit Buitenland van het KLPD. Dankzij hun werk kan Nederland namelijk gehoor blijven geven aan internationale rechtshulpverzoeken. Overigens onderschreef de volgende spreekster, de coördinator Tolken van de IND, dit belang: asielzoekers moeten hun verhaal immers ook kwijt kunnen. Daarna kregen we een praktijkvoorbeeld voorgeschoteld van een relatief jonge loot van de tolkenstam: gebarentolken. Mirte da Ponte en haar collega-invalster deden deze presentatie samen, waarbij Mirte 'gewoon' vertelde en haar collega het verhaal simultaan in gebaren vertaalde. Petje af voor alle gebarentolken die met hun dienstverlening voorkomen dat dove en slechthorende medemensen in een isolement belanden!
Na een korte theepauze - altijd prettig om te kunnen netwerken - begonnen we aan de laatste sessie met als thema "hoeders van de taal". Dit thema werd in theorie behandeld door Dik Huizing, adviseur van de Nederlandse taalafdeling van de Europese Commissie, maar vooral in praktijk gebracht in een wervelend optreden van taalkenner/columnist/uitsmijter Wim Daniëls, die ons via zeer inventieve gedachtenkronkels en dito sprongen nog eens even goed wakker schudde. Het gelach was dan ook niet van de lucht! Dankzij zijn meer dan snelle spreekstijl haalde hij de hem toebedeelde spreektijd ook nog eens ruimschoots.