'Havengedruis, baggerboot, golfslag: allemaal muziek' | De Morgen
'Havengedruis, baggerboot, golfslag: allemaal muziek'
✦Exclusief voor abonnees door 6 augustus 2008, 0:00
Muzikant Jean-Marie Aerts
Gitarist, producer, muziekschrijver, lid van TC Matic, Jean-Marie Aerts dus, is een rasechte. Een van het dorp Zeebrugge en van de vissershaven en van de kust tout court. "Zeebrugge heeft me op muzikaal gebied enorm geïnspireerd. Daar is het ook allemaal begonnen. Mijn ouderlijk huis was niet ver van de Barq'à Jac, bij Chez Willy was ik ooit nog commis in de keuken, als jongere struinde ik met open ogen en vooral oren in die onnoemelijk energieke plaats rond. Ik had er mijn eerste groepje, The Crew. Kurt Van Eeghem zong en bleek toen al een groot performer. Er deden ook nog wat vrienden van jeugdclub De Kwalle mee. We brachten covers van Cream en Jimi Hendrix, enfin, we probeerden dat.
"Wat me toen al frappeerde, waren geluiden, bijvoorbeeld van een baggerboot. Fantastisch. Het is zoals een beest dat gromt, graaiend met zijn metalen schepdingen. Ik heb het geluid ooit gebruikt in een remix van TC Matics 'Oh La La La'. Het staat op de remastering van onze plaat 25th anniversary. Johan, een kameraad, woonde toen op een appartementje bij de haven. Een baggerboot was volop bezig en met de bandopnemer hebben we dat opgenomen. In de studio heb ik het in die song verwerkt.
"Wat me ook aantrok, was de vissershaven, intussen jachthaven. Daar lagen garnaalboten. Als die aan de kaai lagen en die motoren draaiden op ralenti, zo van toeke-toeke-toek, dat was techno avant la lettre. Ergens sla je dat toch allemaal op. Zoals ook het geluid in de haven van metalen kabels die tegen de masten van zeiljachten slaan als de wind hard waait. Ultiem had ik natuurlijk het geluid van de zee. Een perfecte ruisgenerator. 's Avonds op het strand tegen tien uur, langs het water lopen. Ik kon daar uren wandelen en luisteren. Ik ontdekte er dat de golven altijd anders zijn. Dan hebben we het nog niet over de storm. Hoe dat brulde en kletste als je op de oude muur van Zeebrugge stond. Sensationeel.
"De kust blijft een inspiratiebron, dat gaat niet weg. Je ontwikkelt er de openheid en het free of mind-denken. Ik denk dat met name dit ons ook beïnvloed heeft, hetzelfde geldt wellicht voor Arno, Kama of Kurt. Zeejongens. Ga aan de zee staan, en wat zie je: de horizon. Dat is vrij. Dat doet iets met een mens, een jong mens. Misschien is niet iedereen zo sensitief als ik, misschien slaat niet iedereen het op zoals ik deed. Vooral die vrijheid pikte ik mee in Zeebrugge. Je hoorde er een mix aan taal, zag er een mengeling van mensen. We waren snel vertrouwd met het Engels en ook met Engeland, dat lag gewoon aan de overkant. Toen was er nog een ferry die ons tot Dover bracht. Ik heb die vaak genomen. Wie met muziek bezig was, ging naar Londen voor de platenwinkels. We deden de trip over het Kanaal ook met De Kwalle. Vinyls kopen. Welke jongere in het binnenland kon dat? Het heeft zeker tot onze muziekontwikkeling bijgedragen. We waren sneller ingelicht over alles, omdat Londen in feite aan onze deurmat lag.
"Aan zee waren er ook dames voorhanden, jongedames die vooral 's zomers aanspoelden. Dat andere geslacht diende gecheckt, er ontstonden romances. In De Kwalle kwam al dat jeugdige geweld bijeen, jongens en meisjes van 17, 18 jaar en daar werd, naast elkaar bekijken, ook heel goede muziek gedraaid. En buiten had je het strand met zijn kabientjes. Daar deden zich les choses de la vie voor, onze eerste onderzoekingstochten, pogingen vooral op zoek naar enig seksueel welbevinden. Allemaal onschuldig. Maar we waren stoere gezonde gasten, gevoed met verse vis, direct van het schip. Goeie tongskes, écrevisse, gekookt op zee, je weet niet wat je meemaakt als je dat naar binnen speelt. Enfin, dat alles samen zal wel iets met mij gedaan hebben. En ook al ben ik intussen een landrat, de zee en Zeebrugge zit in mij verklankt en vastgeklonken."