De e erste Europeaan die Nieuw-Zeeland ontdekte was de Nederlandse ontdekkingsreiziger Abel Tasman (http://www.abeltasman.org/). Hij was op expeditie naar een groot zuidelijk continent ‘de Grote Zuidland’, waarvan werd aangenomen dat het rijk was aan mineralen. In 1642, tijdens het zoeken naar dit continent, ontdekte Tasman een ‘groot hooggelegen land’ voor de westkust van het Zuidereiland. De eerste benaming van Nieuw Zeeland (“Staten Landt”) dateert uit dit eerste contact en werd later veranderd in Nieuw Zeeland. Het eerste contact van Tasman met de Maori’s (inheemse bevolking) was in de Golden Bay in 1642, het noordelijkste puntje van het Zuidereiland. Twee waka’s (kano’s) met Maori’s voeren naar Tasman’s boot, welke op zijn beurt een aantal matrozen in een kleine boot ernaar toe stuurde. Helaas, als gevolg van diverse misverstanden en daaruit voortkomende schermutselingen kwamen vier van Tasman’s mannen om het leven. Dit is waarschijnlijk de reden dat Nieuw Zeeland nooit onderdeel werd van het Nederlands koninkrijk, Tasman zetten door dit voorval nooit voet aan wal!
Dat deed de Britse kapitein Cook echter wel. Ook hij was belast met de zoektocht naar het grote zuidelijke continent en in 1769 ontdekte hij Nieuw Zeeland (in de buurt bij Gisborne). Cook maakte verschillende expedities naar Nieuw Zeeland, alvorens te worden vermoord op een Hawaiiaans strand in 1779. Een muurschildering in Whakatane toont het samenkomen van de Maori en Pakeha (Europeanen).