Het scoren van een grote hit kan zowel een zegen als een vloek zijn. In het begin was Max Bruch erg verheugd toen zijn eerste… meer
De zee is de moeder van al het leven. Zelf wordt ze gewiegd door de aantrekkingskracht van Vader Zon en Moeder Maan. In de… meer
Er waren mensen die grote bezwaren hadden. Om medische of morele redenen. Dat gedraai, dat kon nooit goed zijn voor je hoofd. meer
In december worden de dagen steeds korter en donkerder. Dan hebben mensen extra behoefte aan licht en warmte. We trekken ons… meer
Wie was Johannes Brahms? We kennen allemaal het beeld van de oude, gezette man, die zijn ware gelaat verbergt achter een grote grijze baard. Velen associëren zijn muziek met herfstachtige weemoed. Van een troostende schoonheid die de pijn lijkt te verraden van gemiste kansen. Streng was het oordeel van de filosoof Nietzsche, die hem de 'melancholie van de onmacht' toedichtte. Maar getuigt Brahms' muziek werkelijk van zoveel onvermogen? Was hij hopeloos ouderwets, zoals de aanhangers van Wagner beweerden? Of was hij de 'Progressieve', zoals Schönberg veel later beweerde? Wie Brahms' leven nader beschouwt, maakt kennis met een man die bot en afstandelijk kon zijn, maar ook warm en edelmoedig. Voor minderbedeelden was hij zeer behulpzaam. Hij had ook een groot talent voor vriendschap, al was hij soms wel een beproeving voor zijn vrienden. Opvallend waren zijn platonische relaties met vrouwen. Maar zelfs Clara Schumann, zijn meest toegewijde vriendin, verklaarde na 25 jaar vriendschap dat Brahms nog steeds een raadsel voor haar was. Het is vreemd dat hij met geen van deze vrouwen intiemere betrekkingen aanging. Mogelijk heeft dit te maken met zijn ervaringen in het Hamburgse bordeel, waar hij als dertienjarige bijverdiende met pianospelen. Hoe dan ook, dit trauma heeft hem er in ieder geval niet van weerhouden een grote liefde te ontwikkelen voor volks- en amusementsmuziek. De sporen van de Lichte Muze zijn overal in zijn werken terug te vinden. Veel tijdgenoten waardeerden Brahms echter vooral vanwege zijn meer doorwrochte kamermuziek en symfonieën. In deze eerbiedwaardige genres gold Brahms als de ware erfgenaam van Beethoven. Hij schreef echter ook talloze liederen en koorwerken, die zeker zo mooi zijn. Soms lijkt het alsof we hier een glimp van de ware Brahms kunnen opvangen, want de teksten die hij koos gaan vaak over fundamentele levensvragen. Hij had een grote kennis van de Bijbel. Toch leek hij meer geïnteresseerd te zijn in stoïcijnse berusting dan in de christelijke verlossing. Wie was Johannes Brahms? Misschien bewaarde hij zijn meest intieme gevoelens voor zijn muziek. (HJ) meer
Sister Rosetta Tharpe, geboren als Rosetta Nubin (Cotton Plant, 20 maart 1915 – Philadelphia, 9 oktober 1973), was een Amerikaanse zangeres, componist en gitarist. In de jaren dertig en veertig van de twintigste eeuw werd Tharpe bekend met haar unieke...
Julia Lee (Boonville, 31 oktober 1902 - San Diego, 8 december 1958) was een Amerikaans jazz- en blueszangeres en -pianiste. Op haar repertoire stonden behoorlijk wat dirty blues-songs.
Lee groeide op in Kansas en was een zus van de latere bandleider George E. Lee. Ze musiceerde al als kind, bijvoorbeeld in de kerk, maar als zangeres en pianiste ging ze pas rond 1917 geld verdienen. Ze begeleidde in rag-stijl stomme films in de bioscoop en speelde in plaatselijke clubs, waar... meer
Dinah Washington, geboren Ruth Lee Jones (Tuscaloosa (Alabama), 29 augustus 1924 - Detroit (Michigan), 14 december 1963) was een Amerikaans blues-, R&B- en jazzzangeres.
Dinah Washington verhuisde op jonge leeftijd met haar familie van Tuscaloosa naar Chicago. Hier leerde ze piano spelen en had ze op een gegeven moment haar eigen kerkkoor. In 1942 begon ze met optreden in de nachtclub Garrick Stage Bar. Niet lang daarna voegde ze zich bij de band van Lionel Hampton. Het is omstreeks deze... meer
Mahalia Jackson (New Orleans, 26 oktober 1911 – Chicago, 27 januari 1972) was een Amerikaans zangeres en werd wel 'de koningin van de gospel' genoemd. Het hoogtepunt in haar zangcarrière beleefde zij op 28 augustus 1963 tijdens een massademonstratie tegen rassendiscriminatie bij het Lincoln Memorial in Washington. Ten overstaan van een menigte van meer dan 200.000 mensen zong zij "I've been buked and I've been scorned" op verzoek van Martin Luther King en "How I got over". Door geldelijke steun... meer
Fanny Tuell (artiestennaam Faye Adams) (Newark, 22 mei 1923) is een Amerikaanse zangeres die in de jaren 50 drie rhythm & blues-hits had, waaronder "Shake a Hand". Ze is een pionier in de rhythm & blues-muziek en haar liedjes gingen de komst van de soulmuziek vooraf.
Tuell, een dochter van gospel-zanger David Tuell, een prominent figuur in de Church of God in Christ, zong vanaf haar vijfde met haar zussen spirituals, waarmee ze ook wel op de radio kwam. Eind... meer
Ella Mae Johnson (Darlington, 22 juni 1919 - New York City, 16 februari 2004) was een Amerikaanse jazz- en rhythm & blues-zangeres.
Ze was de zuster van de pianist en bandleider Buddy Johnson en zong in zijn populaire band in de Savoy Ballroom in New York, waar ze wel vergeleken werd met Ella Fitzgerald en Billie Holiday. In 1940 had ze haar eerste hit met Please Mr. Johnson, hierbij begeleid door de band van haar broer. Daarna volgden de succesvolle... meer