God bless our women - Mission on the road
Haar vrolijke krullen heeft ze in een knotje op haar hoofd gebonden en haar okergele blouse laat haar armen bloot. Met theatrale gebaren en een levendige expressie vertelt ze de gelijkenis van de zaaier in een taal die ik niet versta. Toch hang ik aan haar lippen, net als de meiden om haar heen. Deze jonge vrouw is uit de kerk in Tirana gekomen naar de kleine kerk in een arme buitenwijk om te helpen in onder andere het kinderwerk. Ze raakt me, het enthousiasme waarmee ze deze meiden iets wil vertellen, haar oprechte aandacht en zorg, hoe ze vol vuur in een kringetje voor ze bidt. Het eindigt met een hartverwarmende knuffelsessie waarbij we alle meiden met donkere haren en nog donkerdere ogen God bless you in hun oor fluisteren. De eenvoud, de aanraking, het iets kunnen geven van jezelf wat misschien wel meer waarde heeft dan we uit onze portemonnee zouden kunnen trekken of in een schoenendoos zouden kunnen stoppen. Ik geloof niet dat ik op onze reis eerder iets heb gezien wat voor mij persoonlijk zo waardevol was.
Twee dagen eerder in Peja spraken we Machteld over de mannencultuur waarin zij werken aan Gods kerk. Hoe vrouwen maar weinig waardering ontvangen voor wat ze doen, hoe dit eigenlijk altijd naar de man gaat. Nu zitten we in Tirana en ontmoeten we een meisje van zeventien. Door een matige voeding lijkt ze eerder twaalf, ze heeft zich niet kunnen ontwikkelen op een school en haar gebit zal al snel net zo leeg zijn als die van het oude vrouwtje in de hoek. Desondanks zie ik een prachtig jong meisje wat me met donkere ogen aankijkt en voorzichtig mijn knuffel aanneemt. Met een onzekere trots laat ze ons haar verlovingsring zien. Op haar Facebook zijn stockfoto's van gelukkige stelletjes die hand in hand over het strand lopen langzaam veranderd in foto's van haar met haar oudere verloofde. Ik kan er niet zo goed bij, het zal een cultuur zijn die wij niet begrijpen, maar ik zou haar zoveel meer gunnen.
Het is juist daarom dat ik zo vol ben van deze vrouw die tijd en aandacht in deze meiden stopt. Omkijkt naar dit verloofde meisje van zeventien en haar jongere vriendinnetjes die vroeg of laat misschien wel op dezelfde manier hun leven voortzetten. Het is deze weerspiegeling van Gods liefde waardoor ze toch nog iets van kennis meepikken, een positief zelfbeeld ontwikkelen en misschien zelfs wel durven te dromen van meer. Sterke vrouwen zijn van onschatbare waarde in een community. Uit onderzoek blijkt dat als het goed gaat met onze vrouwen, het ook goed gaat met de rest van het land. Het is daarom zo ontzettend belangrijk er te zijn voor deze meiden, juist nu ze nog jong zijn en langzaam iets ontdekken van wie ze zijn. Laat daarin Gods beeld overheersen, hoe ze ook terecht komen.
Ik ben blij dat ik in een feminien land als Nederland geboren ben. Natuurlijk hebben we nog een weg te gaan zolang er vrouwen zijn die minder betaald krijgen voor dezelfde functie als een man. Vrouwen zich moeten bewijzen, in de minderheid zijn of als minder worden beschouwd. En ik snap niet hoe de achterhaalde discussie van vrouwen in het ambt nog steeds zoveel invloed heeft. Maar er is al zoveel bereikt, er is steeds meer aandacht voor dit topic en nog even en dan zijn mijn kansen als vrouw even groot als die van een man. Toch lopen er ook in Nederland meiden rond die zichzelf niet met Gods ogen kunnen bekijken, die moeite hebben met opgroeien in een wereld die weer op een heel ander niveau heel veel van ze vraagt. Ik denk dat wij ook onze jonge meiden nog meer mogen aanmoedigen, mogen bevestigen en mogen laten dromen. Ik bid dat God onze meiden in Nederland, Albanië en de rest van Europa zal zegenen met mensen om hen heen met oprechte aandacht die hen laten zien wat God ziet als Hij naar ze kijkt. Zijn krachtige dochters.