Zandstorm - Reisverslag uit Midelt, Marokko van Corrie Schuld - WaarBenJij.nu
Venetië 23:09 sitemap
23 maart 2016 | Door: corrieschuld
Aantal keer bekeken 323 Aantal reacties 0 Midelt, Marokko
20 maart Merzouga
We doen uitgebreid boodschappen en drinken koffie op een terrasje, dan rijden we weer de woestijn in op veelal kaarsrechte wegen met rechts en links de bergen in de verte. We zien dromedarissen langs de kant van de weg met de herders en hun honden. Ook bezoeken we een museum dat is gebouwd is op basis ven een waterbron die 40 jaar geleden door een kunstenaar is gekocht en helemaal is uitgegroeid tot een museum. De eigenaar een bevlogen man leidde ons rond en we zagen veel oude gebruiksvoorwerpen, een nomadentent en de waterbron waarbij we uitleg kregen hoe het water over de akkers heel vroeger eerlijk werd verdeeld onder de landbouwers via een labyrint van kanaaltjes. Men gebruikte een schaal van koper met een klein gaatje onderin in een grote bak water. Drijvend op water liep de schaal langzaam vol tot hij zonk wat dan een tijdseenheid was. Dit of een veelvoud ervan was dan het seintje om in het veld een dammetje te plaatsen zodat een ander deel v/d akker bevloeid werd. We praten dan wel over het jaar 1700 voor christus.
Ook leuke vindingen zoals een houten deurslot met schuif en pennen wat verdacht veel weg heeft op het huidige cilinderslot. Het droge klimaat laat ook toe dat alle bewoning nauwelijks beschermt hoeft te worden tegen vocht en rot. Stenen, takken icm met riet en klei en leem zijn de voornaamste bouwmaterialen wat in de bergen en dorpen tot aan de dag van vandaag nog steeds zo gebruikt wordt. Het geheel was zeer smaakvol opgebouwd met overal oude spullen, kruiken, kleden en er was ook veel aandacht voor kleding, sieraden en er stond een heus weefgetouw.
We reden verder door het saaie vlakke landschap tot we op de camping arriveerden en we aan de rand van de woestijn een plekje toegewezen kregen. Zo vanuit de camper de oneindige weidsheid en de rust te kunnen aanschouwen is geweldig. Ook als er een groep kamelen voorbij komt straalt deze rust uit met hun langzame schommelende tred.
Tegen de avond worden we verwacht voor de ceremoniële thee bijeenkomst bij de kampbeheerder. Van het gebruik om de nationale mierzoete mint thee te drinken mag worden afgeweken dat wil zeggen thee zonder suiker. Men serveert er dadels en noten bij. s'Avonds horen we de trommelklanken van de herders uit de woestijn komen.
Merzouga is gelegen aan de rand van de woestijn in het uiterste zuiden van Marokko en ongeveer 40 km. verwijderd van Algerije. De rit die we maakten met de 4x4 auto's ging weer dwars door de woestijn. We bezochten een berberdorp, zagen onderweg nomaden tenten en leerden iets over de watertoevoer in het gebied welke gereguleerd wordt door dammen en kleine stuw bekkens. Ook zochten we naar stenen waar nog echte fossielen in zitten en veel van ons vonden die ook. We aten een Berber pizza in een Berber tent en bezochten een mijn waar op een uiterst primitieve manier halfedelstenen/bariet uit de grond wordt gehaald. Terug op de camping zagen we een donkere lucht die snel dichterbij kwam. Dit gebied wordt soms getroffen door heftige zandstormen. Al snel kwam de kampbeheerder ons waarschuwen dat we stoelen en tafels binnen moesten zetten en in een mum van tijd brak er een zandstorm los die de camper heen en weer deed schudden. Het was of er een zandkleurig gordijn werd neergelaten want verder kijken dan 20 meter was niet mogelijk. De storm duurde ongeveer 3 uur
En vanmorgen scheen gewoon weer de zon. Een zandstorm zoals gisteren is voor het laatst voorgekomen in 2013 en soms kan een dergelijke storm wel anderhalve dag duren. Vanmorgen stond er een tocht op een kameel op het programma voor de liefhebbers en daar vielen wij niet onder. Wel voor een heerlijke wandeling door de oase. We leerden dat de dadelpalmen hier met de hand bevrucht moeten worden. Een mannetje op een gammele ladder was hier druk mee bezig toen wij passeerden. Rond lunchtijd leek het er even op dat het weer zou gaan stormen zodat iedereen snel weer de stoelen en tafels binnen haalde maar het viel mee al waaide het flink.
23 maart Midlet
We reisden verder, eerst een eind dezelfde weg terug en daarna toch onverbiddelijk naar het noorden want de reis duurt nog een week en uiteindelijk moeten we weer bij de Ferry uitkomen.
We rijden door het oase-tachtig gebied met stoffige palmen de bergen tegemoet. In de bergen op een hoogte van 1200 mtr. en een weids uitzicht eten we een boterham. Toen verdween de zon achter de wolken en moesten we een regenbui incasseren maar na een uurtje was de zon al weer terug en bescheen de besneeuwde bergen van het Atlas gebergte. Op de camping kijken we vanuit de camper net op diezelfde besneeuwde bergen.