Vennootschap A is eigenares van een groot terrein met daarop gebouwen en installaties, dat niet meer in gebruik is, en wenst over te gaan tot de verkoop ervan.
Verkoper A vindt twee kopers B en C. Vennootschap B is een algemene bouwonderneming, die enkel geïnteresseerd is om het gebouw (met het oog op de afbraak ervan) en haar installaties (met het oog op de doorverkoop van de gerecupereerde materialen) aan te kopen. Vennootschap C is een patrimoniumvennootschap die enkel de grond wenst aan te kopen. Tussen vennootschappen B en C is er geen enkele band van rechtstreekse participatie.
Naast de tegeldemaking van een onproductief activabestanddeel voor verkoper A, beogen partijen met deze verkoop de ontmanteling van de installaties, de afbraak van de gebouwen én de vrijwillige sanering van het terrein. Koper B zal tevens de losse gerecupereerde materialen (bijv. oud ijzer) zoveel als mogelijk doorverkopen.
Uit deze omstandigheden rijst de vraag of de verkoop door A aan B van de installaties en de te slopen gebouwen kan zonder toepassing van het verkooprecht op het vlak van de registratierechten (10% in Vlaanderen) mits toepassing van de theorie van ‘vervroegde roerendmaking’.
‘Roerende goederen bij vervroeging’ noemt men goederen die op het ogenblik van de overeenkomst nog ingelijfd zijn in de grond en dus onroerend zijn, maar door de partijen reeds beschouwd worden in de toekomstige staat van materiaal dat reeds is losgemaakt, dus als roerende goederen. Deze “losmaking” zal moeten worden uitgevoerd binnen een korte termijn na de (ondertekening van de) verkoopakte. En uiteraard moet dergelijke afscheiding overeenstemmen met de werkelijkheid en dus niet geveinsd zijn.