Mandalaband IV - AD Sangreal (2011)
Bandsite: www.mandalaband.co.uk
Running Time: 76:00
Half jaren zeventig bracht de Mandalaband, toen een project met medewerking van leden van o.a. Barclay James Harvest, Moody Blues en 10 CC, twee voor symfomanen interessante albums uit: het titelloze debuut (1975) en 'The Eye of Wendor' (1978). Vervolgens was het 31 jaar stil tot men in 2009 opeens met 'BC Ancestors' kwam, een sterk symfonisch conceptalbum. Nu dan het vervolg met 'AD Sangreal', wederom een concept, nu handelend over de zoektocht naar De Heilige Graal. Dit keer niet de overbekende graal maar de beker die, volgens de legende, door Christus zou zijn gebruikt tijdens Het Laatste Avondmaal.
Dit nieuwe album is niet alleen muzikaal-inhoudelijk van belang maar het is ook het laatste album waarop Woolly Wolstenholme meedoet. Zoals bekend pleegde hij op 13 december 2010 zelfmoord. Gezien het feit dat hij slechts sporadisch zijn partijen speelt, overleed hij dus tijdens de opnames van 'AD Sangreal'. Het album is bovendien afgesloten, als hommage, met een bonustrack namelijk het van BJH overbekende 'Galadriel'. Opnieuw door de Mandalaband opgenomen en door Woolly gezongen. Wat moet er door 's mans hoofd zijn gegaan toen hij vlak voor zijn overlijden zong "O what it is to be young". Koude rillingen dus.
Vermeldde het vorige album dat er sprake was van 'unashamedly sym- phonic rock', dat geldt ook voor 'AD Sangreal'. Wederom een ijzersterk album waarop David Rohl, Ashley Mulford en Jose Manuel Medina tekenen voor de veertien composities, die zonder uitzondering 'hors category' zijn. Overigens is de vroegere zanger Dave Durant weer teruggevlogen naar het oude nest.
De symfo die hier wordt geboden is sterk geworteld in de klassieke muziek en derhalve overdadig georchestreerd en soms van koorzang voorzien. Er is sprake van veel dynamiek. Daar waar het verhaal rust vraagt is de muziek ingetogen zoals in 'England's Heart and Soul'. Daar waar er in het verhaal emotie opspeelt is de muziek up-tempo en sterke ritmisch zoals in 'Palatium Britannicum', 'Flight to Osca' en 'Visigoths', beide laatste tracks met wervelend Gilmouresk gitaarspel van Ashley Mulford, bekend van Sad Café. Het album is sterk geproduceerd door David Rohl, vol en helder, en is in een mooie wat drukke hoes gestoken door Ed Unitsky.
'AD Sangreal' is een knap gemaakt werkstuk, waar de technische virtuositeit, de spelvreugde en de compositorische kwaliteit van afdruipt. En natuurlijk terecht opgedragen aan Wolstenholme die ons zo veel mooie muziek naliet. Verplichte kost voor iedere zichzelf respecterende symfolief- hebber. Harry 'JoJo' de Vries (08-2011)