De opening van de vergadering ondervindt een beetje vertraging door de verkeersproblemen die verschillende genodigden ondervonden.
De leden van de koninklijke familie, het koningspaar uitgezonderd, verlaten het Paleis aan de Dam en vertrekt richting de Nieuwe Kerk.
De prinsesjes Amalia, Alexia en Ariane dragen opnieuw een jurk van Natan, het Belgische modehuis van Edouard Vermeulen.
De koning draagt een rokkostuum met een hermelijnen mantel, 'de inhuldigingsmantel' genoemd. Die doet al sinds 1815 dienst.
'Vandaag ben ik naar uw vergadering gekomen om als koning te worden beëdigd en ingehuldigd', aldus de nieuwe koning.
'Het feit dat de koning geen politieke verantwoordelijkheid heeft, betekent niet dat hij geen verantwoordelijkheid draagt', verklaart Willem-Alexander.
'Mijn vrouw Maxima heeft ons land omarmd en is Nederlandse onder de Nederlanders geworden', bedankt de koning zijn vrouw voor haar opofferingen.
'Ik zweer dat ik de onafhankelijkheid van het grondgebied van het koninkrijk met al mijn mogelijkheden zal bewaren', begint Willem-Alexander aan zijn eedaflegging.
'...dat Ik de vrijheid en de rechten van alle Nederlanders en alle ingezetenen zal beschermen, en tot instandhouding en bevordering van de welvaart alle middelen zal aanwenden welke de wetten Mij ter beschikking stellen, zoals een goed en getrouw Koning schuldig is te doen. Zo waarlijk helpe Mij God almachtig!'
De Eerste Kamer-voorzitter is tevens voorzitter van de Staten-Generaal. Het is de traditie dat hij een plechtige verklaring voorleest.
De leden van de Staten Generaal, de Staten van Aruba, de Staten van Curaçao en de Staten van Sint-Maarten zweren hun trouw aan de nieuwe koning, door 'Zo waarlijk helpe mij God almachtig!' of 'Dat beloof ik!' uit te spreken.
Het Nieuw Amsterdams Kinderkoor zingt 'Later als ik groot ben', een lied dat door Herman Van Veen werd gecomponeerd voor de inhuldiging.
De voorzitter van de Eerste Kamer beëindigt de vergadering en bedankt iedereen die heeft geholpen bij de inhuldiging.