'Borderline': Valerio Vincenzo staat stil bij de binnengrenzen van Europa
Soms zie je ze, soms niet. Toch amper fysiek: nergens nog een slagboom. Grenzen zitten in je hoofd. Maar net omdát ze zo 'mentaal' geworden zijn, zocht fotograaf Valerio Vincenzo de grenzen binnen de EU op. Borderline werd een boek, 'The Frontiers of Peace' is de ondertitel. Zelfs terroristen houden ze niet tegen.
Vaak is het een paaltje, een weg, de draad die een koe in een buitenland houdt of de lijn tussen twee grassoorten. Asfaltverkleuring. Water is ook een goeie grens. Baar-le-Hertog is uniek. Liefst 26 grensaanduidingen zijn er, al houden ze geen kip tegen. Niet figuurlijk, zeker niet letterlijk.
De foto's van Valerio Vincenzo (kleur en vierkant van formaat, hij reisde tien jaar rond) zijn ongewild actueel. Deze week zei de nieuwe Amerikaanse president Donald Trump nog dat je geen natie hebt zonder grenzen. En sinds Anis Amri eind december dood en verderf zaaide op de kerstmarkt in Berlijn (en later onder meer twee uur in Brussel-Noord rondliep) wil men trein- en busverkeer strenger controleren. Om terroristen niet zomaar het land binnen en buiten te laten. Hier zie je hoe lastig dat is. Je zou als terrorist wel gek zijn om in de weken na de aanslag op de Bataclan van Frankrijk naar België te rijden via Rekkem. Kansjes genoeg in de Ardennen of in Henegouwen. Of wil je vanuit l'Hexagone naar Zwitserland, dan moet je enkel de vrees overwinnen om een gele bol op het asfalt te overschrijden.
Zo open is het dus binnen Europa en moord en brand schreeuwen helpt niet. De beelden van Vincenzo doen dat ook niet. Ze tonen hoe stil het kan zijn in het oude continent. Dat een grenspaaltje ideaal is om de hoeven van een paard in de wei wat aan te scherpen. Dat buitenlandse buren gewoon aan de overkant van de straat kunnen wonen. En dat een bos zich niet laat begrenzen.
We leven in borderlinetijden, weten we van Dirk De Wachter, maar Fort Europa is relatief. En wie de buitengrenzen wil beveiligen, moet een lange muur bouwen met veel beton. Of met veel zand om in de ogen van de mensen te strooien.