Met de trein reizen in zuid Afrika is echt een geweldige belevenis. Je kan kaartjes kopen voor 3 verschillende klassen, en omdat reizen met de trein afgeraden word in elke reisgids vanwege de criminaliteit kiezen wij voor de goedkoopste klasse omdat daar de meeste mensen zijn. In de derde klasse zitten bijna alleen maar zwarten. Sterker nog, wij zijn de enige witten de hele reis in de wagon. In twee hele lange rijen zit je tegenover elkaar wat wel een heel gezellig effect geeft eigenlijk. Natuurlijk krijgen we de nodige aandacht omdat we wit zijn, maar daar ben ik ondertussen al aan gewend geraakt.
Na 45 minuten komen we aan op Muizenberg waar het vliegerfestival plaats zou vinden. Ook Muizenberg staat in alle reisgidsen genoemd omdat het van die felgekleurde strandhuisjes heeft. Zoals je hier op de foto ziet geeft het meteen een vrolijke indruk! Ruud en ik hobbelen meteen naar de huisjes en maken honderden foto's. Natuurlijk werd het ook tijd voor de eerste foto van ons samen, zodat mijn vrienden eindelijk kunnen zien wie mijn roomie is, en Ruud zijn vrienden wie ik nou eigenlijk ben. We hebben 3 verschillende mensen een foto moeten laten maken, want blijkbaar zijn Zuid Afrikaanse vrouwen daar niet zo'n ster in. Deze foto is natuurlijk te vinden in het fotogedeelte van deze site, onder het kopje Muizenberg. Nu onze foto voor de gekleurde strandhuisjes gelukt is kunnen we met een gerust hart naar het vliegerfestival. Dit festival stelde eigenlijk niet zo heel veel voor, maar Ruud en ik hebben een mooie decoratie voor ons appartement gevonden: Ons kindje Spidy.
Het is nu 15u en Ruud en ik hebben genoeg vliegers gezien voor de komende heel erg lang. we kunnen nu natuurlijk terug naar de stad gaan, maar dat is zonde van onze vrije dag! Vandaag gaan we door naar Simon's town, naar de wilde Pinguins! we stappen weer op de trein, en na een kwartier rijden vlak langs de kustlijn zijn we in dit touristische dorpje waar het toevallig dit weekend ook nog eens Pinguin-festival is! Echt... in zuid Afrika houden ze van festivals geloof ik. Na een wandeling van ruim een half uur komen we dan bij "HET" punt waar de meeste pinguins zitten. We betalen 15 Rand entree (kleine 2 euro) per persoon om vervolgens over een soort van houten bruggen over de pinguins heen te lopen. Natuurlijk zijn dit allemaal wilde pinguins maar Ruud en ik hadden allebei het gevoel alsof we gewoon in Artis zaten! Toch koop ik voor het idee een Pinguin als souvenier voor op de vensterbank. Nadat we nog een familieportret laten maken (ons kind Spidy hadden we natuurlijk nog steeds onder de arm) besluiten we een stukje door te lopen omdat het mogelijk moet zijn om tussen de pinguins te lopen.
Het is maar goed dat Ruud en ik gisteren nieuwe schoenen gekocht hebben, want we lopen toch een giga aantal kilometers hier in dit land! De extra wandeling was zeker de moeite waard, want na slechts 10 minuten ongeveer kun je gewoon langs de kust lopen tussen de pinguins! je mag officieel maar tot 2 meter afstand komen, maar natuurlijk houd niemand zich daaraan, ook Ruud en ik niet. volgens mij hebben we samen zeker 100 foto's geschoten van deze geweldige beesten die eigenlijk alleen maar zichzelf aan het krabben zijn, of liggen te pitten. Ruud heeft zelfs zo'n ding aangeraakt haha, maar dat beest werd helemaal wild en begon te blazen enzo, dus ik durfde dat niet. We blijven een aantal minuten naar de pinguins staren tot we tevreden en uitgeput terug wandelen naar het station.
De terugweg met de trein was helemaal geweldig! Bij ons in de wagon zat een muziekant met zijn gitaar en tegenover hem een voor hem onbekende andere muziekant met een trommel. Heel de weg hebben de twee samen geimproviseerd en geweldige muziek gemaakt en gezongen. Echt een heerlijke sfeer daar in de coupe! Mensen zongen sommige nummers mee, en Ruud en ik hadden (ondanks dat het reportoire van de zanger niet echt groot was) niet door dat de tijd zo snel voorbijging. Tussendoor kwamen er ook nog van die straatverkopers met manden vol met snoep e.d het was echt een geweldige ervaring om in deze trein te zitten! Voordat we het doorhadden stonden we al weer op Cape Town Cetral, en liepen we terug naar ons appartement waar we na een stevige borrel uitgeput in bed ploften...