is een nonverbale psychotherapie, gericht op het bewust maken en mobiliseren van positieve krachten in de mens, waardoor meer rust, levensvertrouwen en levensblijheid ontstaat. Danstherapie gaat uit van de hypothese dat de mens evenzeer positieve als negatieve gevoelens verdringt, maar de positieve dieper verdringt, omdat de realisatie daarvan de mens vaak voor minder prettige consequenties stelt.
Door verdringing van de positieve gevoelens groeit de mens scheef. Hij verwijdert zich van zijn werkelijke zelf en komt in een spanningsveld. Hoe verder van het zelf verwijderd, hoe groter het spanningsveld en dat kan leiden tot psychisch en/of lichamelijk ziek zijn.
De dans heeft daarom zo'n genezend effect op de mens, omdat zij samen met de muziek oerelementren van het leven in zich draagt, die samentrillen met oerelementren in de menselijke psyche.
Danstherapie is een groepstherapie, waarbij dans wordt gebruikt als instrument om eigen emoties te herkennen, te uiten en uit te wisselen met anderen. In de danstherapie treedt de lichamelijke activiteit 'dans' op de voorgrond. Tegelijkertijd wordt er ook gewerkt aan het op elkaar afstemmen van gevoel, denken en handelen. Basisvertrouwen en levensvreugde worden vaak ondermijnd door negatieve ervaringen. Het doel van danstherapie is meer rust, levensvertrouwen en levensblijheid te ontwikkelen.