Concert Verslag: The Dustbowl Revival in de Leidse Q-Bus op Dinsdag 15 Oktober /
"If you're into Bob Dylan, Bruce Springsteen, Dr. John or Louis Armstrong and play almost any instrument under the sun, let's jam!" schreef muzikant Zach Lupetin ruim tien jaar geleden in zijn oproep op de Amerikaanse advertentiesite Craigslist om een band op te richten. Onder meer een trompettist, een mandoline speler, een gepensioneerde schoolhoofd en een chiropractor ('kraker' in de volksmond) reageerden hierop. Misschien een rare mengelmoes, maar het viertal vormde wel de basis van The Dustbowl Revival uit het Californische Venice. Inmiddels een uitgebreid gezelschap van twee blazers, een bassiste, een violist, die met geluidseffecten weet te verrassen, een drummer en de twee zingende boegbeelden Liz Beebee en bandoprichter Zach Lupetin.
Een rijke voedingsbodem voor de muziek van The Dustbowl Revival vormen de steden New Orleans en Memphis. Het repertoire zit dan ook barstensvol jaren dertig swing, funk, soul en blues, waarop wij ruim anderhalf uur met veel enthousiasme en aanstekelijke energie op worden getrakteerd. Vanaf de r&b en soul opener Baby, Don't You Do It, een compositie van Marvin Gaye, waarbij de blazers, violist en basgitarist zich gelijk met diverse solo's losjes warm kunnen spelen, is het een groot feestfestijn in de Leidse Q-Bus. De lol spat van het podium af. Een opzwepend optreden met zonnige klanken, een positieve gloed, veel vaart maar ook met mooie rustpuntjes. Bovendien wordt het publiek ingeschakeld om mee te zingen of mee te klappen, en een groot deel van de aanwezigen doet ook graag mee.
De band speelt veel nummers van hun gelijknamige album uit 2017. Daarnaast wisselt het gezelschap dat af met enkele nummers van het vier jaar geleden verschenen "With A Lampshade On" en diverse voorproefjes op hun begin volgend jaar te verwachten nieuwe plaat. Ook komen er soulvolle en aangename interpretaties voorbij van Baby, Don't You Do It (Marvin Gaye), Breakfast In America (Supertramp), The Weight (The Band) en Ooh La La (The Faces). Dreams van Fleetwood Mac, dat bij de soundcheck twee maal werd gespeeld, wordt tijdens de reguliere set overgeslagen.
Foto : Aad Lindeman
Posted 16 Oct 2019 by johan in CD recensies, Concert Agenda, Overig
← Stephen Stills vóór Crosby, Stills & Nash
Concert Verslag: Walter Trout – Spot, Groningen – 14 Oktober →
10.16.2019 22:44
Het was leuk, maar ik miste toch de 'ziel' op deze avond.
http://muziekgezien.blogspot.com/2019/10/gesmeerd-optreden-dustbowl-revival.html
10.16.2019 23:42
Aanvullende informatie Bassiste Genna Projansky die tijdens het optreden in de Q-Bus meespeelde is een in Los Angeles residerende jonge bassiste, die sinds april van dit jaar geregeld (30x inmiddels) met de band in eigen land (Amerika dus) meespeelt. Bekend met de band en het repertoire
10.16.2019 23:50
En facebook is zo leuk en informatief. Zoekend op het account van de band kom je ook op info over de tijdelijke vervanger van Josh (drums). Binnen enkele weken zal hij zich tijdens de Europese shows bij de band vervoegen.