Check-in – Tonies columns (Elk weekend😎)
18 juni 2021 toniescolumns
Ik las een artikel in de zaterdagkrant over de cultuur rondom de vraag 'hoe gaat het met je'. Vragensteller en ontvanger zouden het nooit goed kunnen doen, want bij een 'hallo, hoe gaat het' wordt meestal niet een uitgebreid antwoord verwacht en ondertussen worden er impliciet wel verwachtingen over de schutting gegooid.
Bij een reis door de USA, viel me op dat een 'How are you' eigenlijk meer een begroeting is, dan een geïnteresseerde vraag naar het welzijn van de ander. Het kan dus heel goed mogelijk zijn dat na het begroetingsritueel 'fine', thank you and how are you', 'have a nice day' er een gesprek ontstaat, waarbij duidelijk word dat het helemaal niet zo goed gaat. Een cultuur ding dus.
De teneur van dit Volkskrant artikel was een beetje humeurig; vooral de vragensteller zou het niet goed doen en de ontvanger in een benarde positie manoeuvreren. Er werden wel alternatieven voorgesteld, zoals het vragen naar een specifiek levensdomein. Het lichamelijk domein is vrij populair en kan relatief veilig flink op los gegaan worden. Hiervoor moet je wel iets weten over de leefomstandigheden van de ondervraagde zijn lichamelijke ongemakken. Een andere suggestie was het vragen naar hoe het Nu (vandaag) is. Uiteindelijk bleef de oplossing een beetje in het midden. Vragen was niet echt fijn en niet vragen ook weer niet. Oftewel, 'dansen op een dun koord over de onpeilbare afgrond', je kunt het nooit goed doen.
'Hoe is het echt met je', was nog een ultieme poging om het voor vragensteller en ondervraagde comfortabel te maken. Alleen creëer je hierbij bij een begroeting een haast therapeutische omstandigheid en voelt een beetje 'overdressed'.
Tijdens de training Positieve Gezondheid hebben we het tijdens vier bijeenkomsten over je mentale, emotionele, fysieke en spirituele staat van zijn en nemen op een gedegen manier alle levensdomeinen met elkaar door. Omdat het een training is kunnen we ongegeneerd en vrij de 'hoe is het en hoe zit je erbij' op elkaar loslaten. 'Met een knipoog' vertel ik dat je na de training nooit meer 'normaal aangepast' op een 'hoe is het' vraag kunt reageren. Immers, welk levensdomein wordt hier bedoeld en zal ik ze allemaal eens bij langs gaan?
'Wat is in de dagelijkse wereld nu de goede omgangsvraag of oplossing', dacht ik en beantwoordde gelijk met enthousiasme de aan mijzelf gestelde retorische vraag. Want als je eenmaal beseft dat je het bij jezelf te zoeken en te vinden hebt, verstomd het commentaar richting de ander meer en meer. Dan doe je regelmatig een 'check- in' voor jezelf, hoe het er vandaag fysiek, mentaal, emotioneel, sociaal en qua zingeving voorstaat. Je oefent dagelijks om steeds meer naar de fluistering van je hart te gaan luisteren, ook wel eens intuïtie genoemd. Je herkent beter het verschil tussen de emoties van je ego (vaak de interne criticus stem van jezelf) en je gevoelens, die de stem is van je ziel. En je vertelt alleen wat je wilt delen, want jij hebt de regie over je eigen leven.