Face Off – Machines | Zware Metalen
Geschreven door Michiel Jorissen op 15-09-2020 om 18:30 uur.
Van de Belgradese nazomers naar de Zweedse wintermarathon. Face Off, het atmosferische post-metalproject rond Marija en Stefan Vitasevic is verhuisd naar Stockholm en dat is te horen aan de muziek. Zo klinkt de Machines EP koud, kaal en is er minimale begeleiding. Waar de vorige EP en single van Face Off nog aanvoelden alsof tektonische lagen zich verplaatsen wervelt een poolwind op Machines. Vergis je niet, de dromerigheid van een Sinistro of Deftones staat nog steeds vooraan, maar wordt op Machines meer ondersteund door post-rockether dan door zwoele triphopmetal.
Van de vier nummers op Machines is de titeltrack de enige die nog aan eerder materiaal doet denken en is iets meer direct. Qua stijl kon deze perfect op Koi No Yokan van Deftones gestaan hebben en het is veruit het beste nummer op de EP. Opener Kobudai neemt zijn zoete tijd om tot een punt te komen en barst kort maar emotioneel zeer zwaar open. De ingetogen instrumentatie en bezwerende stem doen het nummer slagen. Öresund is met zijn bijna acht minuten een traag nummer dat initieel nog voldoende vlam vat, maar na vier minuten uitdooft en dan 'post-rockiaans' uitkabbelt. Afsluiter September is voor mij niets meer dan een nagedachte. Hoewel deze laatste de meest desolate track is, verschijnt hier ook het fraaiste drumwerk. Atmosferisch of thematisch voegt September echter niets meer toe en voelt meer als het aftitelnummer na een trieste film.
De verhuis en het achterlaten van bandleden voor de ijzige kou is duidelijk te horen, maar aangezien dit ook het verhaal is kan ik de band daar niet op afrekenen. Wat Machines goed doet is het duidelijk profileren van interessante, unieke post-rock en de band klinkt beter dan ooit tevoren. Jammer genoeg is met het minimalisme ook een beetje de flair verloren gegaan. Geïnteresseerden raad ik de single Lush, één van mijn favoriete nummers ooit, en eventueel ook de Massive EP aan. De ideeën en uitvoering van Machines zijn top, maar het beduusde thema houdt deze EP tegen om een persoonlijke favoriet te worden. Desondanks laat Face Off hier weer zien waarom deze kleine band een plek verdient in mijn muziekbibliotheek. Hopelijk ook in die van u.