Dutch Mountain Film Festival - Visit Zuid-Limburg
Apollo Kino & Bar, Pontstrasse 141-149, Aachen en Royal Theater, Stationsplein 5
Op dit meerdaagse filmfestival staan berglandschappen, bergsport en bergculturen centraal. Uit de documentaires en speelfilms spreekt liefde voor het landschap, ontzag voor de natuur, betrokkenheid bij moeder aarde en nieuwsgierigheid naar verre en minder verre bergculturen.
Ieder jaar leidt dit tot een spraakmakend programma met historische filmverslagen, spannende docudrama's, reportages over avontuurlijke expedities en experimentele outdoorprojecten en bijzondere arthousefilms. De beste films worden bekroond met een DMFF Award.
Freedom to Roam, oftewel: Mag dat?!
Right to roam is een oude traditie in Schotland, Zweden en Noorwegen van vrije toegang tot niet-gecultiveerde gebieden. Daar vinden ze het zo belangrijk voor gezondheid en welzijn dat iedereen vrije toegang heeft tot de uitgestrekte hooglanden om er te wandelen, zwemmen, kajakken, klimmen, fietsen, paardrijden en te bivakkeren.
Kinderen leren van jongs af aan in de praktijk hoe je om moet gaan met de natuur. Helaas bestaat het right to roam niet overal. In Engeland kwamen in 1932 wandelaars uit Manchester in opstand en overtraden massaal het verbod om de berg Kinder Scout te beklimmen.
De gebeurtenis inspireerde de Engelse zanger Ewan MacColl tot de ballade The Manchester Rambler, in 2019 nog het openingslied van het Dutch Mountain Film Festival. Pas in 2000 kwam er in Engeland de Countryside and Rights of Way Act (CRoW Act), waarin vrije toegang tot ongecultiveerd land en gemeenschappelijke gronden is vastgelegd.
Met freedom to roam wil de organisatie een lans breken voor het recht om te struinen, maar ook verkennen waar die vrijheid botst op andere belangen.
Sinds de coronacrisis voelt iedereen de behoefte om erop uit trekken, maar bij de grens met België werden voetpaden met betonblokken versperd. Natuurgebieden worden overspoeld met dagjesmensen die hun afval in alle vrijheid rondstrooien. Mountainbikers en wandelaars eisen het alleenrecht op paden en het Heuvelland kan de druk van het verkeer vaak niet meer aan.
Laat je dus vooral ook kritisch kijken naar de freedom to roam. Moet je tot in de verste uithoek van de aarde kunnen rondstruinen? Op de kwetsbaarste plekken, zoals op Groenland of Antarctica en op elke heilige bergtop?
En wie zondigt niet tegen het afsteken van paden? Je moet ook constateren dat de freedom to roam vooral wordt opgeëist door de witte,