Wandeling van Ureterp naar Boijl | Wandelverslag Friese Woudenpad #5 | Op reis met Co
De wandeling van Ureterp naar Boijl is lang en zwaar, maar het is echt genieten om het zuidoosten van Friesland wandelend de ontdekken!
1 Wandelverslag: van Rottevalle naar Ureterp
Wandelverslag: van Rottevalle naar Ureterp
Ik slaap vrij onrustig op de camping (het is toch altijd even wennen, weer zo'n eerste nacht in een tent), maar alsnog voel ik me goed en energiek als ik 's ochtends om zeven uur opsta. Mijn tent is helemaal doorweekt (van de dauw, niet van de regen), dus ik hang hem aan de buitenkant van mijn backpack. Ik heb ontzettend veel zin om op pad te gaan, want ik denk dat de 30 kilometer die ik vandaag wil lopen, misschien wel het mooiste stuk is van het Friese Woudenpad.
Landgoederen en bossen bij Beetsterzwaag
En het begint al goed, ik wandel al heel snel de bossen rondom Beetsterzwaag in. Je kunt merken dat dit ook een wat rijkere gemeente is, de ene boerderij is nog mooier dan de andere en ik kom langs diverse landgoederen met prachtige landhuizen.
Zelf woon ik op het platteland tussen de eindeloze weilanden en ik vind het dan ook heerlijk om over de zachte bospaden te lopen. Ik stuit tijdens de wandeling ook op een mooie verrassing: een prachtige kunstwerk in een boom.
Ook kom ik langs het Sint Hippolytuskerk van Olterterp. Dit is een piepklein kerkje met een oude begraafplaats. Het kerkje zelf is al in 1500 gebouwd. Het is echt een plaatje om te zien en ligt helemaal verstopt in het bos.
Ik geniet echt enorm van dit pad door de bossen van Beetsterzwaag. Het veranderd continu en ik kom echt amper mensen tegen.
De Lippenhuisterheide
Langzamerhand wandel ik (via een park) Beetsterzwaag binnen. Een dorpje vol statige huizen en ik kijk mijn ogen uit.
Voor ik het weet ben ik er doorheen en wandel ik weer in de bossen. Ik moet nu wel goed opletten, want het bos waar ik nu loop is tevens onderdeel van een golfbaan. Best grappig om de keurig geklede golfers tegen te komen, terwijl ik in mijn wandelkleding en grote backpack door het bos wandel.
Vlak voor de Lippenhuisterheide staan een paar bankjes en neem ik even rust. Het begint inmiddels aardig warm te worden en ik heb er al zo'n tien kilometer op zitten vandaag. Tot nu toe heb ik echt van elke kilometer genoten, dus ik ben heel benieuwd wat er nog komen gaat.
Het volgende hoogtepunt volgt snel: het pad loopt dwars door de Lippenhuisterheide. Hoewel het wandelpad is omzoomd met bomen, heb ik af en toe een doorkijkje. Mooi hè?
Na een paar kilometer kom ik bij de Compganonsvaart, die ik een stuk moet volgen naar Hemrikerverlaat. Dit is een buurtschap met een paar huizen en een heel mooi sluisje. Hier zit ook een rustpunt, dit is een soort van pleisterplaats bij mensen thuis. Hier kan ik voor een klein bedrag wat drinken pakken en gebruik maken van het toilet. De rustplaats ligt in een prachtige tuin en is van alle gemakken voorzien. Leuk en handig!
Aangezien ik nogal een lange etappe loop vandaag (er zitten onderweg namelijk vrijwel geen campings), moet ik na deze tweede pauze nog een flink stuk wandelen. En dat is nog best pittig met de warmte, dus ik stop regelmatig om een slok water te nemen (ik heb mijn flessen gelukkig bij het rustpunt kunnen vullen).
Er is geen bos meer, maar vooral heel veel weiland. Ik moet er meerdere malen dwars doorheen, ook wel weer eens leuk! Met de blauwe lucht en de witte wolken levert de wandeling prachtige plaatjes op. Wat kan ik toch genieten van deze Hollandse luchten!
Wat ook erg leuk is, dat ik EINDELIJK een paar andere wandelaars tegenkom die ook (een stuk van) het Friese Woudenpad lopen. Volgens mij zijn zij ook blij om eens een andere wandelaar te zien op deze trail, dus we kletsen enthousiast. Het contrast met een paar honderd meter verder kan niet groter zijn. Ik wandel langs een huis en de eigenaar vraagt wat ik aan het doen ben. Hij heeft nog nooit van het Friese Woudenpad gehoord en het loopt langs zijn huis, haha!
Diakonievene en de laatste loodjes
Na een korte pauze ontdek ik dat mijn eindpunt in Boekelte (net boven Boijl) verder is dan verwacht. De laatste tien kilometer zijn behoorlijk zwaar. Hoewel ik geen last heb van mijn voeten (ik wandel sinds kort op Hoka's en dat had ik veel eerder moeten doen!), heeft de rest van mijn lijf het behoorlijk zwaar. Ik ben het ook niet meer gewend om zulke lange afstanden met een zware backpack te lopen, eigenlijk moet je dat rustig opbouwen. Dat weet ik natuurlijk ook wel, maar soms loop je jezelf toch een beetje voorbij, haha!
De laatste loodjes zijn dus behoorlijk zwaar, maar gelukkig blijft het landschap een plaatje om te zien. Zoals bijvoorbeeld de Diakonievene vlakbij Nijeberkoop, een natuurgebied verstopt tussen de weilanden. Opeens wandel ik langs stukjes heide, een ven en tussen de varens. Wat een verschil!
Daarna blijft het mooi, maar de wandeling wordt met de minuut zwaarder. De laatste vier kilometer is echt afzien, ook al word ik steeds verrast door het landschap. Op het laatste pad moet ik uitkijken waar ik loop, want er springen tientallen kleine kikkertjes over het pad heen. Naast me is een weiland met hoog gras waar opeens een paar schapen opduiken. Dit soort kleine dingen maken een langeafstandswandeling nog leuker!
Na 36 (!) kilometer sta ik bij de camping waar ik die nacht wil slapen. Ik kom er ter plekke achter dat de receptie al gesloten is. Er hangt nergens een telefoonnummer of instructies. Ook kan ik niet douchen, want de muntjes hiervoor kun je alleen bij de receptie halen. Heel handig dit…
Gelukkig heb ik heel veel mazzel en heeft mijn zusje een huisje gehuurd tussen Appelscha en Elsloo, aan dezelfde weg als de camping en het is slechts 5 kilometer verderop. Nou kan ik bijna niet meer op mijn benen staan, maar gelukkig is mijn zwager zo lief om me op te pikken met de auto. In hun mooie natuurhuisje kan ik douchen en krijg ik een heerlijke maaltijd voorgeschoteld. Het voelt als trail magic! Het enige wat ik ervoor hoef te doen is even voetballen met mijn neefje.
Een mooie en gezellige afsluiting van mijn vijfde etappe op het Friese Woudenpad. Deze wandeling van Ureterp naar Boijl was zwaar, maar echt waanzinnig mooi!
In totaal liep ik op deze vijfde dag 36 kilometer op het Friese Woudenpad. Het was niet helemaal van Ureterp naar Boijl. Ik sliep op een camping tussen Ureterp en Beetsterzwaag en eindigde in het gehucht Boekelte, ongeveer twee kilometer voor het dorpje Boijl. Wil jij deze wandeling ook maken? Dit zijn een paar tips qua openbaar vervoer en overnachten.
Naar Ureterp en Beetsterzwaag rijden geregeld bussen vanuit Drachten of Leeuwarden. Vanuit Boijl heb je een busverbinding met Noordwolde (overstappen op de bus naar het station in Steenwijk) en Oosterwolde (verbinding met diverse stations, zoals Assen, Leeuwarden en Heerenveen). Check vooraf wel even de routeplanner, want in het weekend rijden de bussen minder vaak. Kijk voor actuele vertrektijden op 9292.nl.
Er zitten onderweg een aantal B&B's en hotels waar je kunt verblijven. Dit zijn een paar mooie plekken om te overnachten:
Hotel restaurant Het Witte Huis (aan de route, vlak voor Beetsterzwaag)
Rustpunt de Honingbij (aan de route, het fijne rustpunt in Hemrikerverlaat heeft ook een B&B)
Natuurcamping Bekhofschans (hier wilde ik overnachten, het ligt in Boekelte, ongeveer 600 meter van het pad). Je kunt hier slapen in je eigen tent, maar ook in een trekkershut.
Het Friese Woudenpad (LAW 1-1) is een van de officiële langeafstandswandelpaden in Nederland. Het Friese Woudenpad loopt van Lauwersoog naar Steenwijk (Overijssel) en is in totaal ongeveer 150 kilometer lang. Het is onderdeel van het langere Diagonaalpad (LAW 1), dat van Lauwersoog (Groningen) naar Bergen op Zoom (Noord-Brabant) loopt.
De route van het Friese Woudenpad is prima aangegeven met de bekende wit-rode markering van de Nederlandse LAW's. Let er op dat er in de omgeving van Jubbega een splitsing is in de route. Hier sluit variant B (een andere route vanaf Ureterp) weer aan op het Friese Woudenpad.
Tijdens de wandeling maak ik gebruik van de officiële gids van het Friese Woudenpad. Hierin staan kaarten en een beschrijving van de route. Het boekje is inmiddels tien jaar oud, dus de route klopt overal meer, daarom is het verstandig om ook GPS te gebruiken. Het boekje is echter wel heel geschikt om meer te leren over de mooiste plekjes langs de route en bovendien steun je hiermee het onderhoud van het pad. Het is dus altijd een goed idee om de gids aan te schaffen.
Wil je graag meer lezen over langeafstandswandelingen? Dit zijn een paar boeken vol mooie wandelingen om bij weg te dromen.
De afgelopen jaren liep ik meerdere langeafstandswandelingen en ik heb hier ook wandelverslagen van bijgehouden. Deze wandelverslagen vind je misschien ook leuk om te lezen: