Siebelink heeft met grote eerlijkheid en liefde geschreven over een gezin dat lijdt onder het geloof in God. Door de respectvolle manier van schrijven is het geen boek geworden waarin Siebelink zich afzet tegen zijn religieuze vader. Hierdoor komt het verhaal nog dichterbij.
Veel scenes zie ik zich voor mijn ogen voltrekken, met andere mensen en in een andere omgeving, maar wel verschrikkelijk overeenkomstig mijn eigen ervaringen.
Vorig berichtLouise van Swaaij en Jean Klare – Atlas van de BelevingswereldVolgend berichtPaulien Assink – Uit het harnas!