ROAD - Rotterdam Opslag en Afvang Demo - Kennisplatform Energiesystemen
locatie: Schiedam,
ROAD CO2 oplossingen. Kolen zijn stukken goedkoper, maar stoten meer koolstofdioxide uit.
ROAD – het Rotterdam Opslag en Afvang Demonstratieproject is een initiatief van Uniper Benelux (voorheen E.ON Benelux) en ENGIE. Samen vormen zij de joint venture Maasvlakte CCS Project C.V.
Update: in juni 2017 trokken Uniper en Engie zich terug uit ROAD en haalden daarmee de stekker uit het project.
Vanaf 2015 wil ROAD circa 1,1 miljoen ton CO2 per jaar gaan afvangen van een nieuwe elektriciteitscentrale op de Maasvlakte en opslaan in uitgeproduceerde gasreservoirs onder de Noordzee. Het is wereldwijd één van de eerste projecten die de gehele keten van CO2-afvang, -transport en -opslag op grote schaal wil gaan realiseren.
De projectpartners willen hiermee demonstreren dat het technisch en economisch haalbaar is om CCS grootschalig toe te passen bij elektriciteitscentrales en energie-intensieve bedrijven.
Grant agreements en vergunningen
Start operationele fase
Binnen het klimaatbeleid zal CCS een belangrijke bijdrage moeten gaan leveren aan het terugdringing van de CO2-uitstoot. De kennis en ervaring die ROAD opdoet met het demonstratieproject is van belang om CCS binnen 5 tot 10 jaar breder en op grotere schaal te kunnen gaan inzetten.
Naast milieueffecten is er ook aandacht voor de volgende vragen:
Wat is de milieuwinst van het ROAD-project uitgedrukt in netto-CO2 afvang? Hoe kan het energieverbruik van de beoogde CCS-technieken voor afvang, transport en opslag van CO2 teruggedrongen worden?
Hoe gaat dit project de benodigde kennis opleveren om in de toekomst de CCS-technieken van dit project op andere locaties toe te kunnen passen?
De opzet van het monitoringsprogramma bij dit proefproject. Met dit programma moet immers de benodigde kennis voor toepassing van CCS elders verkregen worden. Daarnaast kan hiermee gecontroleerd worden of de CO2 in de reservoirs onder de Noordzee permanent opslagen blijft.
Uniper Benelux, ENGIE, Havenbedrijf Rotterdam (voor CO2-transport) en Oranje-Nassau Energie (voor CO2-injectie en -opslag).
Het project wordt mede mogelijk gemaakt door financiële steun van de Rijksoverheid en de Europese Commissie in het kader van het Europees energieprogramma voor herstel (EEPR).
Subsidie: Medefinanciers zijn de Rijksoverheid en de Europese Commissie in het kader van het Europees energieprogramma voor herstel (EEPR).
In september trokken Engie en Uniper, de energiebedrijven die de nieuwe kolencentrales op de Maasvlakte exploiteren, zich terug uit het ROAD project. De bedrijven zien het draagvlak voor kolencentrales afbrokkelen en vrezen dat zij binnen afzienbare tijd worden gedwongen de deuren te sluiten.
CCS staat voor Carbon Capture and Storage en heeft betrekking op de gehele keten van afvang, transport en opslag van CO2 die vrij komt bij de verbranding van fossiele brandstoffen zoals olie, kolen en gas. Naast de inzet op energiebesparing en duurzame energie is CCS van belang om de klimaatdoelstellingen te kunnen bereiken.
CCS is een belangrijke klimaattechnologie die op middellange termijn een grote bijdrage moet gaan leveren aan het realiseren van de klimaatdoelstellingen. Op internationaal en Europees niveau hebben landen afspraken gemaakt om de uitstoot van broeikasgassen als CO2 drastisch terug te dringen. Nederland heeft als doelstelling om de CO2-uitstoot in 2020 met 20 procent te verminderen ten opzichte van 1990.
Na de elektriciteitscentrale worden een deel van de rookgassen afgevangen en door de CO2 afvanginstallatie geleid. De afvanginstallatie heeft een capaciteit van 1,1 miljoen ton CO2 per jaar.
Voor de afvanginstallatie worden de rookgassen gekoeld. Vervolgens worden rookgassen in 3 stappen extra gereinigd van stikstof (deNox), stofdeeltjes (deDeust) en zwaveldioxide (deSox). De CO2 wordt daarna in de absorptiekolom gescheiden van de overige rookgassen. De resterende rookgassen worden teruggeleid naar de schoorsteen van de elektriciteitscentrale en uitgestoten in de atmosfeer. De CO2 wordt in een compressor onder hoge druk gebracht en is dan klaar voor het transport via leidingen.
Met een compressor wordt de CO2 voor transport onder hoge druk gebracht. De CO2 gaat via een transportleiding naar een platform op zee.
Deze transportleiding heeft een doorsnede van ongeveer 40 cm. De transportleiding loopt grotendeels langs een bestaand olie- en gasleidingtracée op de zeebodem. De aanlegdiepte is circa 1 meter onder de zeebodem. Waar het traject de Maasgeul kruist wordt de leiding op een diepte van 12 meter gelegd.
Vanaf het platform wordt de CO2 via de bestaande put in het gasreservoir 3,5 kilometer onder de zeebodem geïnjecteerd. Het gasreservoir ligt onder verschillende afdichtende aardlagen waaronder zout, kalk, zand en klei.
Hierdoor is het oorspronkelijk aardgas miljoenen jaren opgesloten gebleven in het gasreservoir. Deze afdichtende aardlagen zorgt er ook voor dat de CO2 permanent wordt opslagen. Het gasreservoir zal met CO2 tot een druk van 200 bar is bereikt, gevuld worden – de omgevingsdruk van het is circa 350 bar. Daarna wordt het gasreservoir afgesloten door de put met enkele honderden meters speciaal beton vol te storten.
De opslag van CO2 vindt plaats in uitgeproduceerde (lege) gasreservoirs onder de bodem van de Noordzee voor de kust van Rotterdam. Nederland biedt veel mogelijkheden voor permanente opslag van CO2 onder de Noordzee. Ook net buiten de kust van de Rotterdamse haven zijn gasreservoirs die geschikt zijn voor de opslag van CO2.
Deze uitgeproduceerde gasreservoirs waarin ROAD CO2 wil opslaan, bevinden zich in blok P18 (P18-6, P18-4 en P18-2) van het Nederlandse continentale plat in de Noordzee. De opslaglocatie ligt circa 20 kilometer uit de kust onder de bodem van de Noordzee op ongeveer 3.500 meter diepte. Vanaf het platform wordt de CO2geïnjecteerd en permanent opgeslagen. De gasreservoirs hebben een CO2-opslagcapaciteit van circa 35 miljoen ton.