Bij het aanbreken van een nieuw millenium heeft Eric Clapton gedacht om met pensioen te gaan. Wanneer hij een moment heeft om muziek te maken, keert hij terug in de tijd. Diverse cover/ tribute albums passeren de revue. Maar dan wel met de benodigde eer. Het album van JJ Cale was daarvan het meest geslaagd. De roep om eigen werk van Clapton werd groot. “Slowhand “ is of was niet voor niets een van de meest bewonderde gitaristen. Daarnaast maakt hij prachtige liedjes die hij zelf met een rustgevende stem zingt. Wie kent niet de klassiekers “Layla”, “Forever Man” en “Wonderful Tonight”. Met het album I Still Do wil Clapton toch even laten weten dat hij het allemaal nog kan. Zijn laatste tournee van enkele jaren geleden moest hij om gezondheidsredenen afbreken en met een man van boven de 70 weet je het nooit. Het is samen met zijn oud maatje en producer Glyn Johns goed gelukt. De intense blues pop van “Spiral” Catch the Blues en het uptempo authentieke folkblues “Stones In The Passway” laat hij zien dat hij het nog steeds kan. Met covers van Leroy Carr (Alabama Woman Blues”) en Bob Dylan (“I Dreamed I Saw St. Augustine”) keert hij even terug in het verleden en laat zich als vanouds inspireren door zijn helden. Opmerkelijk is het “I’ll BeThere” waar hij de zang overlaat aan Angelo Mysterioso. De naam komt al eerder bovendrijven tijdens de periode van Cream. Achter deze naam schuilt George Harrison, waardoor het een mooi herdenkingsmoment voor zijn goede vriend is gemaakt. Het blijft allemaal in de blues sound hangen, maar zijn alweer content met een album van deze meester.