Nijmeegse hekken - Architectuur Centrum Nijmegen - ACN : Expositie / Exhibition at GALERIES.NL
Nijmeegse hekken
Te zien in de etalage van het Arcitectuur Centrum Nijmegen, Kannenmarkt 6 (achter de Waag).
Dagelijks lopen we er gewoon aan voorbij: talloze bijzondere ijzeren tuinhekken, op een afstand van nog geen meter, zonder ze te zien. Het aanleggen van een hekwerk was in vroeger tijden voorbehouden aan de adel: zij hadden grond. Sinds het slechten van de stadsmuren in Nederland (na circa 1875) konden ook burgers hekken plaatsen en zich een beetje spiegelen aan de adel. Er werd immers bij de nieuwe stadsuitbreidingen gepland dat er privé tuintjes voor de huizen werden aangelegd.
In die tijd was het ontwerp van een huis of gebouw niet compleet als de eigendomsgrens niet ook was aangeduid en vormgegeven. Vaak is met eenvoudige geprefabriceerde materialen gewerkt: platte staalstrips, staalplaat en ronde of vierkante staaf. Met deze eenvoudige componenten werd met betrekkelijk eenvoudige bewerkingen erg creatief gewerkt. Interessant is dat de hekwerken onderling op elkaar lijken afgestemd terwijl er toch een grote variatie in uitvoering en vormgeving is.
De hier getoonde hekken dateren uit de jaren 1900 -1920 en laten een klein gedeelte van de hekken zien die binnen een straal van 100 meter te vinden zijn in Nijmegen. De foto's zijn genomen op een afstand van circa 1 meter, als een wandelaar die even zijn pas inhoudt om te kijken en te zien.
De foto's van de etalage-expositie zijn gemaakt door Maarten Heerkens en Emma Heerkens.
Maarten Heerkens won in 2003 de Nijmeegse Architectuurprijs en gevraagd de etalage in juli en augustus in te richten.
Het project dat tijdens de Dag van de Architectuur in 2003 door bezoekers van de expositie is uitgekozen is het project "De Fabriek" van Heerkens Architecten. Het betreft de herbestemming van de meubelfabriek Linders aan de St. Stephanusstraat 20 te Nijmegen. De Fabriek ligt nabij het centrum van Nijmegen, verscholen tussen huizen. De meubelfabriek verkeerde twee jaar geleden, bij de overname, nog in zeer slechte staat. De uitstraling van de puur naar functionaliteit ingerichte fabriek van toen, diende voor de architect als inspiratiebron voor architectonische vormgeving. De Fabriek is geschikt gemaakt voor nieuwe functies: atelier voor een meubelontwerper en het eigen architectenbureau. Uitgangspunten voor het project waren met minimale aanpassingen het hoogste rendement zoeken in ruimte, bouwkosten en exploitatie en het behoud van karakteristiek gegeven en actuele eisen inpassen zonder concessies. Het publiek waardeerde met name het behoud van het historische pand en het inbrengen van nieuwe elementen in dit pand.