De roze pronkridder (Calocybe carnea) is een schimmel behorend tot de familie Lyophyllaceae. Hij leeft saprotroof op de grond, vooral in graslanden en grazige bermen, ook in tuinen, parken en open loofbossen, zelden in naaldbos, op humeuze, (matig) voedselrijke, zandige en lemige bodems.

Kenmerken

Uiterlijke kenmerken 
Hoed
De hoed heeft een diameter van 1,2 tot 5 cm. De vorm is aanvankelijk licht bol, daarna plat. Het oppervlak is aanvankelijk licht vezelig-vlokkig, daarna kaal, vleesroze tot zalmkleurig. Het is niet hygrofaan.

Lamellen
De lamellen zijn wit en staan dicht bij elkaar.

Steel
De steel heeft een lengte van 2,5 tot 4 cm en een dikte van 2 tot 5 mm. Het is verlengd aan de bovenkant (tot 15 mm), buisvormig. Het oppervlak is droog, dezelfde kleur als de hoed.

Microscopische kenmerken 
De sporen 4–6,5 × 2–3,5 µm, elliptisch, glad, inamyloïde. Cystidia ontbreken. Hyfen in de hoedhuid hebben een diameter van 3,5 tot 7 µm. Er zitten gespen in de hyfen.

Ecologie 
De paddenstoel groeit op de grond in weilanden, in parken, botanische tuinen, in struikgewas, minder vaak in bossen. Vruchtlichamen zijn meestal te vinden van juli tot oktober.

Verspreiding 
De roze pronkridder komt voor in Noord-Amerika, Europa en Nieuw-Zeeland.

Taxonomie 
Dit taxon werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1792 door Jean Baptiste François Bulliard en noemde het Agaricus carneus. Deze kleine roze paddenstoel in de loop van vele jaren vele taxonomische naamsveranderingen ondergaan en heeft als gevolg daarvan veel binominale namen gehad.  De huidige naam, erkend door Index Fungorum, werd er in 1962 aan gegeven door Marinus Anton Donk, waardoor het werd overgebracht naar het geslacht Calocybe. De huidige specifieke epitheton, carnea, is afgeleid van het Latijn voor "vleeskleurig". De geslachtsnaam is afgeleid van de Oudgriekse termen kalos "mooi" en cubos "hoofd".

Foto's 

Lyophyllaceae
Schimmelsoort