Gisteren was ik even in de hemel. Of beter gezegd: in een hemel op aarde. Helemaal volmaakt was het niet, want toen ik me omdraaide zag ik de restanten van een gebombardeerde kerk. De gids vertelde me echter dat dit ook precies de bedoeling van de architect was: om door de Goede Vrijdag van de kerkruïnes binnen te komen in de vreugde van Pasen.