Och, het kan wel weer een keer, vindt u niet? Jonathan en Beethoven? Inmiddels is hij minstens een puber, in 2012, toen ik hem voor het eerst tegenkwam op YouTube was hij ongeveer 3 jaar oud. Ik zag Von Karajan erin terug en Seji Ozawa (die, inmiddels aan Alzheimer lijdend af en toe ineens in zo’n directie-modus schiet en dan dirigeert als een kind, zeer ontroerend). Fascinerend is, dat hij het stuk van haver tot gort moet kennen… hij is keurig vóór op het orkest… ik snap het niet, maar geniet er zeer van.
Hij blijft er gelukkig kind bij, deze Jonathan… ik begrijp dat hij na dit filmpje een soort zegetocht langs orkesten heeft gemaakt. Inmiddels zal hij dat circuit ook wel weer verlaten hebben en nu rock en pop op zijn koptelefoon, maar toch: destijds liet hij mij geloven dat het met de opvolging van al die grote dirigenten wel snor zat… de klassieke muziek krijgt regelmatig een opdonder, maar ze leeft als nooit te voren, hoe moeilijk het ook af en toe is!