Voordat ik de textielkaart laat zien uit het Spreewald (Niederlausitz) en Bautzen (Oberlausitz), is het handig om een kaartje bij de hand te hebben.
Wikipedia zegt het volgende over de Sorben: ‘De Sorben zijn een West-Slavisch minderheidsvolk (ongeveer 60.000 mensen) in het oosten van Duitsland in de deelstaten Sachsen en Brandenburg. Ze leven in een gebied dat 80 kilometer ten zuidoosten van Berlijn ligt. Zij spreken hun eigen Slavische taal, het Sorbisch, die twee varianten kent: het Oppersorbisch en het Nedersorbisch. De Sorbische taal kent ongeveer 20.000 tot 30.000 sprekers. Deze zijn allemaal tweetalig: Sorbisch en Duits.
De Sorben zijn de overgebleven nazaten van Slavische volkeren die eeuwen geleden in het gebied tussen de Elbe en de Oder hebben gewoond. De Slavische Sorben, wonend op een eilandje te midden van sprekers van een Germaanse taal (Duits), zijn verwant aan Polen en Tsjechen.’
Monique Derwig: ‘Gisteren (6-8-2011) een bezoek gebracht aan het Sorbisch Museum in Bautzen/Sachsen. De Sorben (Slavische afstammelingen) gebruiken prachtig borduurwerk om hun kleding te versieren. Kleding wordt nu nog gedragen. Ga proberen mijn collectie uit te breiden.’
Ans (schoonzus van Elma): ‘Even een berichtje uit het Spreewald. Op deze kaart is de zelf geborduurde doek te zien. Onder de kanten schort op de rok is ook nog een geborduurde rand van circa 5 m lang.’
Geweldig om een textielkaart uit zowel Nieder- als Oberlausitz te mogen ontvangen. De kaart van Monique laat een meisje met de katholieke Sorbische dracht zien uit Oberlausitz en Ans stuurde een kaart met de Niedersorbische feestdracht uit het Spreewald.
Eind september 2011 waren Ans en Harry in Lehde (Spreewald) om het ‘Volksfest’ te vieren. Ans: ‘De aanleiding was, dat we een paar jaar geleden mensen op een camping bij Dresden ontmoetten, die ons vertelden, dat het Speewald zo mooi was. We werden nieuwsgierig en zijn er heengegaan. Het Spreewald lijkt wel wat op Giethoorn en omgeving. De hoofdrivier is de Spree met heel veel zijtakken. Deze worden gebruikt voor het vervoeren van onder andere de brandweer, post, vee en landbouwproducten met de Kahn, een soort punter die ze ook in Giethoorn gebruiken. We hebben in Lübbenau op een camping gestaan en daar hoorden we dat er in het laatste weekend van september een corso in Lehde, een heel klein plaatsje 1 km van de camping, zou zijn. Dit is een jaarlijks terugkerend corso. Dit jaar hebben we er een weekje voor uitgetrokken om Lehde te bezoeken. We hadden geluk, het weer was prachtig. Op zaterdag was er een soort braderie met oude ambachten uit het Spreewald en op zondag een corso. De versierde Kähns varen dan door het dorpje. Alle mensen zijn in klederdracht vooral de dames zijn mooi gekleed, met geborduurde hoofd- en halsdoeken. Op de rokken is een brede geborduurde rand genaaid. De kleding wordt ook zelf gemaakt, door dames die goed met naald en draad overweg kunnen. De geborduurde randen op de rok zijn wel 5 meter lang en 20 cm breed. De in het Spreewald voorkomende bloemen en planten worden als voorbeeld gebruikt. Er wordt geborduurd met splitzijde op zijde of een zijdenachtige stof.’
wat een rijke en gevarieerde cultuur heeft europa toch. mooi dat tradities in ere worden gehouden. maar het heeft wel meer en meer een museaal karakter – in de dagelijkse wereld gaat iedereen en alles meer en meer op elkaar lijken …
Heel erg prachtig om te zien! Het ligt hemelsbreed niet eens zo heel ver van ons vandaan, toch hebben we (ik in ieder geval niet) geen idee dat er daar zoveel moois op textiel-, klederdracht- en handwerkgebied te ontdekken valt! Ik neem aan, dat de hoofdtooien van de vrouwen alleen op hoogtijdagen gedragen werden, ze lijken me onmogelijk om dagelijks werk mee uit te voeren…
In Baden Würtenberg en Rheinland-Pfalts bv. zijn ieder jaar Trachten-festivals waar de regionale duitse tv verslag van doet. Helaas zijn deze zenders in Nederland nagenoeg van de kabel verdwenen.
In plaatsen met zowel katholieken als protestanten zie je vaak verschillen in de drachten van beide geloofsgroepen. Oudere mensen daar kunnen aan de dracht zien of ze met rk. of luthersen van doen hebben.
Laten ons meegenieten van al het moois dat ze zien. Wat een toeval dat deze textielkaarten uit het zelfde gebied komen.
Berthi heeft het samengevoegd en wij komen zo steeds meer te weten over een stukje Europa met hun eigen handwerkcultuur.
dit was even genieten, In de laatste weken, kijken we ´s middags, niet uit verveling, maar om even wat anders te zien vaak naar de duitse zendere wdr en ndr en daar was een reportage, niet alleen over het volksfeest maar ook over de streek aan en rond de Spree. Fijn weekdn Basje
Het is maandag, van oudsher de wasdag. Een reden voor mij om de textielkaarten met de was aan de lijnen bij elkaar te zoeken.
Wijni: ‘Rome, Napels, Pompei, Sorrento. Druk programma met veel hoogtepunten, maar geen tijd voor het zoeken van een kaart. Gelukkig nog een rustige week in Sorrento en daar kwam ik een soort textielkaart tegen. In Napels hadden we al met verbazing gekeken naar het chaotische verkeer, het vuilnis nog op sommige plekken in de straten, de vele flats met de kleine balkonnen met airco en sommige met prachtig bloeiende bougainvillea. Niet alleen paars, maar ook rood en oranje, en natuurlijk de bonte en witte was aan de lijnen. Groetjes vanuit een zonnig Italië.’
Tineke: ‘Ik rekende er op dat ik in de Provence textielpost zou vinden. Op de markt zie je zo veel mooie Provençaalse stofjes, maar geen kaart daarvan te vinden. Dit is de enige met “textiel”.’
Jan en Joke: ‘Het is hier prachtig. We zijn nu in Kopenhagen. Gisteren waren we in ‘t Openluchtmuseum en hebben deze kaart voor jou uitgezocht.’
tIs weer prachtig !! gelijk nog even een terugblik bij Tineke en Sytske Wille….dat vind ik toch altijd zo leuk dat als je iets weer eens terug leest op een later tijdstip het weer helemaal anders en nieuw overkomt !! Berthi je archief is GOUD WAARD !!
@Licia Huizer, ik ben ook o zo blij met mijn archief. Het is heerlijk om zo af en toe berichtjes terug te lezen.
Oh, die waslijnen, geweldig! Ook hier zijn soms van die mooie te zien in het Walcherse land; wapperende overalls of witte lakens… Ik probeer ze altijd te fotograferen, al is het soms wat lastig met sloten, honden of andere obstakels! Leuk om deze uit de zuidelijke streken te zien! Fijne dag!
Als het enigzins kan hang ik mijn was ook buiten aan de waslijn te drogen .Die voelt en ruikt daarna zo heerlijk!
Berthi, als je oud en grijs en moe achter de geraniums zit, kun je uren genieten van je archief. Daarvan krijg je dan beslist weer nieuwe energie. Prachtig verhaal weer in de kerstkaartblog over de kinderpostzegels/kaarten. Ik kan me ervaringen herinneren van mensen die veel bestelden en bij levering nooooit thuis waren.
@Lupineke, ik heb ook altijd het voornemen om waslijntjes te fotograferen, maar ik kom ze hier in de buurt niet tegen.
@Willy, hoe minder waslijnen we zien, hoe mooier we ze gaan vinden, denk ik. Voor mij geldt dat althans wel.
@Mieke S, ik vind het nu al af en toe heerlijk om door mijn archief te surfen. Laat staan over tig jaren!:-))) Het verhaal van Sytske valt toevallig samen met de reactie die je gisteren schreef over kinderpostzegels.
Met mijn waslijn ben ik nog altijd erg blij, heerlijk hoe lekker de was dan ruikt als hij binnenkomt.