Hichtum | Borghaerts houtdatering
In de kerk van Hichtum is medio november 2017 dendrochronologisch onderzoek gedaan naar de ouderdom van het constructieve houtwerk in de kerk. In de toren is de klokkenstoel onderzocht en de klampconstructie in de onderste geledingen van de toren. Verder is er onderzoek gedaan naar de ouderdom van de constructie van het tongewelf boven de kerkruimte.
De muren van de toren onder de klokkenstoel zijn geklampt met een vergelijkbare kruisconstructie van eiken balken. De foto laat laat deze kruisen, en bovenin nog net de onderste funderingsbalken, van de klokkenstoel zien. Het gebruikte hout heeft onvoldoende jaarringen om tot een datering te komen.
De zoldering boven de kerkruimte is uiterst praktisch verlicht met kerstverlichting. Het houtwerk ziet er perfect uit. Volgens de tekst van de protestante gemeente bovenaan dit artikel, zou het tongewelf van 1730 moeten zijn. Tot mijn verbazing bleek het hout echter aanzienlijk ouder te zijn. Blijkbaar is het dak altijd goed dichtgehouden, konden er niet veel insecten op de zoldering komen en is het er altijd aardedonker geweest. Dit hout ziet er puntgaaf uit, maar is wel van 1564! Meerdere stalen hebben met een hoge correlatiecoëfficiënt en T-waarde laten zien dat het hier Noors eikenhout betreft met kapjaren tussen 1562 en 1564. De constructie van het tongewelf is daarmee te dateren op 1565-1567.
Het verhaal over de verbouwing van het tongewelf in 1730 blijkt dus onjuist. Mogelijk berust het hierop, dat de planken delen en de ribben van het gewelf aan de binnenkant van de kerkruimte toen van vorm zijn veranderd. Maar ook de balken boven het koor van de kerk zijn zestiende-eeuws, en daarmee is het koor dus ook aanzienlijk ouder dan 1730.
Telmerk op een stijl en op een korbeel van het schaargebint dat het dak draagt boven het tongewelf: De V geeft aan dat het het vijfde spant betreft. De extra streep wordt slechts aan één kant van het gebouw toegepast om links en rechts van het bintwerk uit elkaar te kunnen houden.