De fantasie van de Zeeuwse kunstenares Marja de Lange-Nieuwenhuyse (1938-2016) kent geen grenzen. Vanaf haar vroegste jeugd heeft zij wegen gezocht om uiting te geven aan haar scheppingsdrang. Zij studeerde aan de Academie voor Schone Kunsten in St.Niklaas (B) en aan de Vrije Academie te Rotterdam. Jarenlang schilderde zij het dagelijks leven in een realistische stijl, waarmee zij o.a. in Galerie Mokum succes oogstte en bekendheid verwierf. Maar in 1989 vereiste haar onstuimige innerlijke beleving dat zij de barrières van het realisme doorbrak. Met een nieuw palet trachtte zij gelijke tred te houden met het leven zoals het zich manifesteert. Schilderen en tekenen waren voor haar even essentieel als ademhalen, en de betrokkenheid met de wereld rondom en in haar vertaalde zich in honderden werken. Het boek ‘Voor wie vleugels heeft, staat de hoogte open…’, biedt hier een overzicht van. Het is een ode aan de verbeelding en de vrijheid van de ziel.
‘Kunst vertaalt mijn leven en overleeft mijn leven. Mijn vormen ontstaan door driftige, emotionele of tedere gebaren…’ (Dagboek)
Het schilderij ‘Antwoord aan Jawlensy’ is ontstaan na een periode van hevige ziekte, waar Marja de Lange peiodiek aan ten prooi viel. Op zulke dagen kon zij niet of nauwelijks werken terwijl haar innerlijk daar wel om vroeg. Maar daarin stond zij natuurlijk niet alleen, heel veel kunstenaars hebben zich moeten bedienen van een soms gebrekkig functionered lichaam. Zo ook Alexej von Jawlensky, van wie zij op zeker moment het boekje ‘Meditationen’ in handen kreeg, met een aantal van de bekende verstilde abstracte gezichten die de zieke kunstenaar in de laatste jaren van zijn leven maakte. Deze schilderde hij op kleine panelen, omdat hij groot werk niet meer aankon. Maar wat een intensiteit en wat een bezieling! In het boek ‘Voor wie vleugels heeft…’ schrijft Marja: ‘Een bericht van mij uit de polder; na onze gesprekken en het boekje van Jawlensky iedere keer weer te bekijken en te lezen, groeide er een schilderij. Iedere dag werk ik aan ‘Antwoord aan Jawlensky'(…)’ Het schilderij is een hommage aan een lotgenoot in uitbundige kleuren en vormen.