De gedachte van subsidie is dat die 90% zijn geld terugkrijgt via verder ontwikkelde panelen in de toekomst. Het is industriepolitiek. Net als vroeger om de off shore over een dip te helpen. Als dat misgaat is het onredelijk, als het lukt is het verstandig. Als het niet nodig is, is het subsidie voor rijken. Dat kan hier zo zijn.
Maar het levert geen of weinig NL-werkgelegenheid op, wel voor de gastarbeiders uit voormalig Oost-Europa.
Zonnepanelen zijn een aardig speelgoedje, dat op termijn wel ongeveer uit zal kunnen denk ik. Je moet niet rekenen op terugleveren maar mikken op vermindering van aanlevering – de was, de afwas en mischien wat opladen moet je dan een beetje midden op de dag plannen.
Hier en daar een groep ontlasten met een of twee panelen met micro-omvormer lijkt mij wel te doen, maar mijn vrouw vindt het nog niet zo nodig.
De kinderziektes zijn er nog niet uit. Het schoonhouden lukt niet eens. Brandveiligheid is nog niet te meten. En ze zijn foeilelijk. En lelijke dingen worden eerder vervangen. Ik wacht op rode pannen. Met een was-installatie en een sneeuwborstel. Plus een windmolen als nok. En zonneblinden voor de ramen. Etc.
Nu ligt mijn verbruik op ongeveer de helft van dat van mijn wijkgenoten en complotdenker als ik ben, vermoed ik daarom dat er bij mij zo op werd aangedrongen om de boel te vervangen.
Na drie keer te zijn teruggekomen is er besloten om de gasmeter niet te vervangen, blijkbaar was die uitdaging te hoog gegrepen wel heb ik nu een digitale kwh meter die volgens de keuze die ik kreeg en nam niet slim is .
Stel, je koopt een zilveren munt, bijvoorbeeld een Maple Leaf. Die munt kost momenteel in de winkel ongeveer € 20, EXclusief 21 % BTW. In totaal betaal je dus € 24,20. Een maand later ga je die munt weer verkopen aan de winkel. Dan krijg je er de dagwaarde van de zilverprijs voor terug, maar níet de 21% BTW!
En zo gaat dat met elektriciteit ook (en in feite met alle producten). Als je het koopt van een ander, betaal je het inclusief alle belastingen. Bij verkoop aan een ander krijg je de kale prijs.
Stel, de bakker bakt broden, maar er zijn tevens hobbybakkers in het dorp die op een dag ook allemaal broden bakken. Er worden in ene meer broden gebakken dan er nodig zijn. Gevolg is dat de prijs van een brood daalt. Nog erger, de echte bakker blijft zitten met een lading broden. Die moet hij weggooien (de afvalverwerking vraagt hier geld voor) of gratis aan zijn klanten geven. Zou het logisch zijn dat die bakker dan van de overheid toch geld wil zien voor de broden die hij te veel gebakken heeft? Nee, want dat is nu eenmaal ondernemersrisico.
Met elektriciteit is het precies zo. De zon schijnt en het waait. Groene stroom in overvloed! Je levert stroom, maar niemand zit er op te wachten. Er is tenslotte een overschot. Het kost geld om het overschot weg te werken. Dan zou het onzinnig zijn om toch betaald te krijgen voor iets waar niemand op zit te wachten. Dat is het ondernemersrisico van de hobbyzonnecellen-op-je-dak!
En voor degenen die na al die jaren van ervaring nu nog steeds vertrouwd op de betrouwbaarheid van de overheid heb ik geen mededogen.
Je denk dat je geen BTW terug krijg, maar de handelaar breng ‘keurig’ vooraftrek BTW in mindering bij zijn BTW aangifte voor de ingenomen munt.
De huidige salderingsregeling is zoiets als een enkele reis boeken naar een bestemming en, als je teruggaat, je het reisgeld terug krijgt. Mijn heel ruwe schatting is dat de prijs van vraaggestuurde energie 10 keer hoger uit zal komen dan aanbodgestuurde energie.
Surrealistisch verhaal. O ja, welk probleem waren we met zonnepanelen op je dak eigenlijk aan het oplossen ?
Volgens mij bewijst het verhaal van Rob Lemeire, dat het installeren van zonnepanelen op je dak een losstaand probleem oplevert, apart van van het klimaatprobleem