Nu ik steeds vaker mijn gevoel volg, kom ik nogal eens op wegen waar ik eerder niet kwam. Zo heb ik onlangs gesolliciteerd op een functie die wel eens af en toe in mijn gedachten is geweest maar waar ik nog nooit op had durven schrijven. Nu ik de vacature toevallig langs zag komen, heb ik meteen vanuit mijn gevoel geschreven. Een CV had ik natuurlijk al eerder gemaakt dus die brief was snel klaar en zo verstuurd.
Tot mijn verrassing ontving ik enkele weken later het bericht dat ik door was naar de volgende ronde en 2 dagen later dat ik uitgenodigd was voor de selectiedag. Wauw! Wat een oppepper na de vele afwijzingen die ik ontvangen heb. Voor de selectiedag werd gevraagd een presentatie te maken over waarom ik me aangetrokken voelde tot dit vak en tot deze organisatie. Pittige opdracht.
Ik ging aan de slag met het verzamelen van feiten en weetjes en probeerde zo een goed lopend verhaal te maken. Toch wilde het in eerste instantie niet echt lukken. Grrr…daar ging mijn vrije zaterdag. Die worsteling duurde een tijdje totdat ik zag wat er aan de hand was. Ik zat te veel in mijn hoofd. Ik besloot te stoppen met nadenken en te starten met het delen van mijn gedachten met mijn man en kinderen. Door samen van gedachten te wisselen kwam ik veel dichter bij mijn gevoel en toen ik daar eenmaal aangekomen was, stond de presentatie in een kwartier op papier.
Op de selectiedag waren we met 20 personen. Spannend om oog in oog te staan met je concurrenten! Maar ook leuk om te horen wat ieders beweegredenen zijn om te solliciteren op deze functie. Na de presentaties kregen we nog een schriftelijke opdracht en vervolgens een rondleiding door de organisatie. Hartstikke interessant. Aan het begin van de middag werd bekend gemaakt wie in aanmerking kwam voor de gesprekken die 's middags gevoerd werden en tot mijn verrassing zat ik daar ook bij. Weer wauw!
Met zijn zessen mochten we door naar de gespreksronde. Dat voelde toch echt al een beetje als een overwinning. Van de 130 sollicitaties die ze ontvangen hadden waren er nog maar 6 over en daar hoorde ik bij! Tijdens een van de gesprekken kreeg ik te horen dat ze mijn brief en CV eruit vonden springen en dat ik tijdens de presentatie precies de kern had weten te raken. Wat een mooie opsteker. Ze vonden het wel jammer dat ik tijdens de presentatie gesloten overkwam.
Vandaag kreeg ik te horen dat die geslotenheid ook de reden is dat ik niet door ben naar de volgende ronde. Dat is een beetje zuur. Ik heb er vandaag best wel van gebaald. Het voelt niet fijn om afgewezen te worden. Zeker niet als je zo dicht bij dat wat je graag wilt bent. Nu de gevoelens van afwijzing verdwenen zijn blijft een gevoel van trots over.
Trots op het feit dat ik vanuit mijn gevoel heb durven spreken. Als is dat dan tot nu toe vooral gelukt op papier. Trots dat dat gevoel vanaf het papier de mensen aansprak en blij dat ik dus wel op de goede weg zit. Ik ga op de ingeslagen weg voort en ga mijn gevoel de komende tijd ook echt laten spreken.