Hoe de industrie met het gas- en grondstoffentekort omgaat - ProcessControl
Home Nieuws Hoe de industrie met het gas- en grondstoffentekort omgaat
Hoe de industrie met het gas- en grondstoffentekort omgaat
Door de oorlog in Oekraïne stijgen de gasprijzen naar ongekend hoge niveaus. Hoe gaat de industrie er mee om? Yara moet bijvoorbeeld de productie van kunstmest noodgedwongen beperken. Hoe staat de rest van de industrie er voor?
Kunstmestfabrikant Yara beperkt de productie van kunstmest in Le Havre en Ferrara vanwege de hoge gasprijzen. Daardoor draait de totale Europese productie van Yara op zo'n 45% van het normale niveau. Het bedrijf compenseert de lagere productie door andere productiefaciliteiten te optimaliseren.
Het Noorse kunstmestbedrijf wordt bovendien dubbel geraakt door de oorlog in Oekraïne. Niet alleen vanwege de hoge gas- en grondstofprijzen, maar ook omdat Oekraïne een grote afnemer is van kunstmest.
Maar Yara is niet het enige bedrijf in de industrie dat last ondervindt van de oorlog in Oekraïne. Ook de papierindustrie en bouwmaterialenindustrie staat onder grote druk. Verschillende bedrijven hebben hun productie verminderd of zelfs stilgelegd. Het lijkt er niet op dat er op korte termijn verandering komt in die situatie. In een interview met het FD vertelt ABN-AMRO econoom Albert Jan Swart dat de prijzen nog zeker een jaar – en misschien nog langer – hoog zullen blijven.
En ook in de metaalbewerking wordt er gesneden in de productie. Het zinkbedrijf Nyrstar verminderde vorig jaar al haar productie vanwege de torenhoge gasprijzen -ook op de locatie in Budel- en legde begin dit jaar de productiefaciliteit in Frankrijk helemaal stil. De Europese aluminiumkoepel becijferde dat haar achterban te maken had met stijgingen van de energietarieven met 300 procent en daardoor eind vorig jaar al 700.000 ton minder productie draaide dan in een normaal jaar.
Wat de situatie voor dit soort bedrijven nog vervelender maakt is dat door de verminderde productie en de gelijk gebleven vraag de prijs van producten hoger is geworden. Daar profiteren vervolgens de bedrijven van die geen last hebben van de gestegen gasprijzen – omdat ze niet afhankelijk zijn van Russisch gas -. Daardoor bestaat de kans dat Europese bedrijven marktaandeel verliezen. Bovendien lopen bedrijven in Europa nu het risico dat ze personeel moeten ontslaan en door gebrek aan financiële middelen niet toekomen aan de verduurzaming van hun bedrijf.
En over verduurzaming gesproken: in veel gevallen is het staal, cement en papier dat buiten Europa wordt geproduceerd minder duurzaam dan de Europese variant. Ook het klimaat is dus zeker niet gebaat bij de hoge prijzen.