Beste KWTC-leden, beste genodigden, beste adverteerders, beste partners in ons project, beste vrienden,
Ik houd het kort want speechen is een kunst en ik ben geen kunstenaar. Speechen, en vooral speechen waarin je mensen bedankt, kunnen gevaarlijk zijn. Bij het uitdelen van bloemen aan de ene hangt soms de pot nog aan de ruiker en een ander vergeet je te vernoemen. Maar toch wil ik de sprong wagen want het is met de allerbeste bedoelingen en met enige trots dat ik vandaag het woord tot jullie mag richten.
Wie KWTC kent weet al jaren dat wij een club zijn met een fantastische zomerwerking, met interclub, lessen, het kamp, het tornooi, de ladder en weer lessen enz… Maar het is onze winter die ons zorgen baart en eigenlijk ook een beetje somber maakt. Met het winter dubbeltornooi en het krokus-tornooi voor de jeugd als uitschieters, moeten we het een ganse winter stellen met twee binnenterreinen die een levendige werking en een aangenaam financieel overleven bemoeilijken.
Al jaren hangt het dossier van de uitbreiding van de hal boven ons hoofd, maar daarvoor hebben we geen middelen en dus bleef die kip of het ei situatie maar duren. Tot Corona kwam. Neen niet het bier maar het virus. Ondanks al zijn verschrikkelijke en onaangename gevolgen, heeft het ons ook iets positiefs gebracht. Mensen zijn zich meer bewust geworden dat hun natuurlijke habitat buiten is en niet binnen achter de stoof. Overal zie je terrasjes vol met mensen die met een dikke jas aan van een consumptie genieten.
Op sportief vlak kwam Padel op het toneel. Tijdens de lock down was Padel bijna de enige sport die men mocht en kon beoefenen, buiten, en dat in bijna alle weersomstandigheden. In het bewustzijn dat het slechts 8% van de totale tijd regent in België, heeft dit de mensen massaal naar buiten gebracht en hebben ze zich onder andere op deze nieuwe sport gestort.
Voor ons een mogelijkheid om de vlucht vooruit te nemen. Hier lag een gelegenheid die we mogelijk financieel wel konden behappen. We bespraken onze plannen in de KWTC-kern. Joerie, Noël, Christophe, Peter, Luc en ik beslisten om een werkgroep samen te stellen voor dit project. Luc, Peter en ik gingen dus vervolgens van start met plannen, aannemers contacteren en met de overheidsinstanties overleggen omtrent de nodige goedkeuringen. Bij het contact met deze laatsten merkten we hoe complex onze overheid in elkaar steekt. We zouden ons gelukkig prijzen mocht alles beperkt zijn gebleven tot contact met de gemeente Mol want dat is te overzien en is prettig samenwerken, waarvoor onze dank. Onze dank gaat een tweede maal uit naar de gemeente Mol voor de toegekende subsidie en renteloze lening, zonder dewelke dit project voor ons niet haalbaar zou zijn. Applaus voor de gemeente Mol en de vraag aan de hier aanwezige Schepen van Sport, Hans De Groof, om onze dank aan het schepencollege over te brengen.
Ik wil in deze toch een extra pluim steken op de hoed van onze penningmeester Luc, die de contacten met alle overheidsinstanties met engelengeduld is blijven opvolgen en als een pitbull is blijven aandringen op alle niveaus om ons project tot een goed einde te brengen. Een daverend applaus voor onze Luc. Momenteel wachten we enkel nog op de omgevingsvergunning voor het extra tennisterrein.
Uit onze studie en overwegingen kwam een project met 6 padelterreinen, op de plaats waar vroeger 2 tennisterreinen lagen. Maar we zijn Wezel TennisClub. Investeren in padel en niet in tennis, voelde voor ons niet goed aan. We zaten, zoals iedereen wel weet, met een aantal oude tennisterreinen die zeer regen gevoelig waren. Waarom dit niet in een ruk oplossen. Zo gezegd zo gedaan. 4 terreinen zijn inmiddels vernieuwd en een 5de terrein wacht op vergunning en aanleg. Bedankt aan onze aannemers om flexibel te zijn en voort te maken zodat we vandaag al bijna 3 weken aan het tennis en padel spelen zijn.
Gelijktijdig hebben we de sproei-installatie van de tennisterreinen vervangen en beslist om de verlichting te vervangen door LED. Beiden hadden reeds klaar moeten zijn, maar hier zijn we slachtoffer van tekorten aan materialen, zoals o.a. de sturingen van de sproei-installatie en ook de sturing van het licht van de padelterreinen om maar enkele te noemen.
Maar meer mensen die kunnen spelen, betekent ook meer mensen die iets komen consumeren, althans dat hopen we. Mensen willen in het nieuwe normaal ook buiten zitten. Dus kwam het plan van de uitbreiding van het terras van het clubhuis met gelijktijdig de investering in het sanitair en in de geluidswering in het clubhuis. Ik denk dat jullie met mij kunnen beamen dat dit een geslaagde actie is. Op ons wind afgeschermd, verwarmd terras kunnen nu tot 96 mensen plaats nemen en binnen is de echo nagenoeg weg.
Tijdens deze verbouwingen hebben we steeds kunnen rekenen op een groep mensen die klaar stonden net zoals de vrijwillige brandweer steeds klaar staat. Ik schreeuw om hulp en hulp komt eraan. Fantastisch toch? Dank aan mijn tennismaten. Hierbij wil ik toch een bijzonder iemand, een pluim op zijn hoed steken, Kurt Debie. Kurt was en is mijn sparringpartner voor het denkproces voor technische oplossingen en hij bezit tevens vele handwerktalenten. Getuige het stevige maar goed verborgen gestel dat de drie grote parasols recht houdt. En vele dingen meer. Bedankt Kurt en een hartelijk applaus.
Maar wat zijn mooie parels zoals de nieuwe padelterreinen en de vernieuwde tennisterreinen en het mooie terras zonder een mooie omgeving. De aanpak hiervan vormt het sluitstuk op ons infrastuctuurproject. Wij hopen dan ook dat tegen de zomer, als alles in blad en bloei staat we met zijn allen in volle glorie kunnen genieten van de grondige make over van onze 70 jaar jonge club.
Vandaag, 1 april, telt onze club reeds 439 leden, waar we vorig jaar op 1 april nog bij 328 waren. Van deze 439 hebben er 129 een padelabonnement. Het is nu een kwestie dat onze pas opgerichte padelwerkgroep de padelbeleving op gang krijgt en zo deze groep van 129 doet aangroeien. We starten dit weekend met initiatie gevolgd door start2padel en in2padel lessen vanaf 18 april, we organiseren een tornooi in juni en een in september en volgend jaar doen we mee met de interclub. De start is gemaakt en we gaan beslist een mooie toekomst tegemoet.
Nog eens mijn uitdrukkelijke dank aan iedereen die aan dit project zijn steentje heeft bijgedragen en een speciale dank aan mijn twee project-teamleden, Peter en Luc en aan onze drie vrouwen voor het geduld dat zij met ons opbrachten.