De nieuwe Prince is log en wil maar niet swingen | De Volkskrant
De nieuwe Prince is log en wil maar niet swingen
Gijsbert Kamer 16 september 2015, 2:00
Ondoorgrondelijk mannetje hoor, die Prince. Vijf jaar geleden zwoor hij internet ineens hartstochtelijk af en begon hardnekkig al zijn muziek van YouTube te halen en onlangs moesten streamingdiensten als Spotify het ontgelden. Maar wat deed hij vorige week? Hij bood zijn nieuwe album exclusief te beluisteren aan op de onlangs met veel heisa opgerichte 'artiestvriendelijke' streamingdienst Tidal.
Een goeie stunt natuurlijk, zeker omdat de twee platen die Prince een jaar geleden tegelijk uitbracht bewezen dat hij niet alleen als podiumartiest nog kon overtuigen. Plectrumelectrum en vooral Art Official Age waren eindelijk weer eens behoorlijke Prince-albums.
Maar de lijn wordt met HitNRun Phase One bepaald niet voortgezet. Leuk even, die citaten uit eigen hits aan het begin, maar het met protegé Judith Hill gezongen Million $ Show dat volgt, ontbeert alles wat Let's Go Crazy en 1999 zo opwindend maakte.
De productie is log en het liedje wil maar niet swingen. En dat geldt eigenlijk voor het hele album. Prince laat veel van de productie over aan Joshua Welton en die houdt erg van lompe funk, gedateerde trance-beats en ander lelijks.
This Could Be Us, een mooi liedje van Art Official Age, krijgt een nodeloos nieuw dubstep-jasje, maar geen dj die daar de dansvloer mee zal willen of kunnen vullen.
Eigenlijk staan er maar twee behoorlijke liedjes op HitNRun Phase One en die komen aan het eind. Vooral June is een mooi mijmerend liedje over pasta koken en de wens op het Woodstock-podium te zijn geboren. Mysterieus en meeslepend. Maar niet genoeg.