Standplaats Lemberg: Afscheid
"Dag". Dat is nu eenmaal wat je zegt tegen iemand die afscheid neemt. Op zich betekende dit afscheid niet zoveel voor mij: ik zal hem volgende week toch weer spreken. Ach, we hadden nog van alles kunnen zeggen, maar het hoefde niet per sé. Voor hem was ik slechts één van de velen die afscheid nam. Voor hem en heel veel anderen was het een definitiever afscheid. Niet alleen een afscheid van een persoon, maar ook van samenwerking, bouwen, plezier, ruzies, illusies en al het andere waarmee je een vriendschap nou eenmaal vormgeeft... Soms zie je bij afscheid plotseling tijd en generaties aan je ogen voorbijtrekken. En de moeite die het geeft - het leven zelf, bedoel ik.
Gepost door Michiel Driebergen op 13:08
Irma de Vries-Klein 15 oktober 2010 om 22:58
Wat een droevig verhaaltje zeg! maar je hebt gelijk: we passeren elkaar, lopen een eindje mee op en geven elkaar een hand. dag!