huisdierenleed
november 12th, 2005 | Author: Zatvan
Saga ons hondje wie inmiddels al twaalf is bleek een baarmoederontsteking te hebben.Ze plaste in huis en dat was niks voor haar doen.Als we haar niet zouden opereren dan was het zo gebeurd met haar.Saga is echt een maatje.Dat er mensen zeiden dat ze al twaalf was en een operatie van 250 euro dan wel erg duur vonden bekijk ik anders.Ze kan nog best een paar leuke jaren voor de boeg hebben.Uiteindelijk is ze verder nog harstikke vitaal en kwik.Saga missen zou een heel groot gemis zijn.Dat geld missen is een minder gemis dan Saga,terwijl het voor ons ook wel een rib uit het lijf is.
De dierenartsen zijn wel erg duur.Ik baalde ook van het feit toen voor Saga een dringende afspraak gemaakt moest worden ik doodleuk een half uur in de wacht werd gezet en toen het spreekuur afgelopen was niet het bandje meer kreeg te horen van u wordt zo spoedig mogelijk geholpen,maar dat ik nu opeens een 06 nummer moest bellen!…Nou ja zeg.
De operatie is dan wel goed verlopen.Saga was al weer snel op de been en het was duidelijk dat dit was wat er speelde.
Een ander gemis zit op ons te wachten.Gister was ik in de keuken bezig dat ik getoeter hoorde en autodeuren open hoorde gaan.Ik zag twee auto,s stil staan en de mensen op straat staan over iets gebogen.Mijn gevoel zei meteen het is onze kat.
Michel liep er heen en inderdaad het was Sjimmie.Hij leefde nog en zijn ene oog was helemaal kapot.Was helemaal ingedrukt.Ze was ook in schock.Heel zielig.Het was vreselijk om vooral ook weer te zien welk verdriet Giovanni er weer mee had.Hij is zo gek met dieren en zorgt best goed voor ze.Dion gaat er toch heel anders mee om.Hij heeft door zijn autismestoornis en blindheid een hele andere manier van omgaan met de dingen.Hij kent bepaalde emoties lijkt het niet.Je kunt het hem niet kwalijk nemen.Hoe moeilijk het soms ook is of hoe vervelend het in een bepaaalde situatie overkomt.
Een paar weken geleden kwam er ook al een poes van ons onder de auto.Ik begin mij langzamerhand af te vragen of ik wel weer steeds poezen wil.Met willy gaat het wel al jaren goed.Zijn broertje die er precies het zelfde uitzag verdween op een dag.Nooit zagen wij hem weer.Tot drie jaar later Michel dacht dat Willy op de deel zat,maar zag ineens dat het het broertje was.Hij had een halsbandje om en was heel schuw.Ook gecastreerd.Hij had dus gewoon een ander baasje.Dat vond ik niet leuk.het was echt een stel.Jammer vind ik het dat ik hem daarna nooit weer gezien heb en door middel van een briefje aan de halsband er achter te zien zijn gekomen wie de nieuwe baas was en hoe dat kon vergeten ben op dat moment.
Zo zijn wij dus ook al een kat kwijt geraakt.Maar de anderen allemaal onder de auto.Binnen houden is voor ons geen optie.Met Sjors heb ik het geprobeerd.Maar die wist steeds vaker stiekem te ontglippen en dan vooral bij Dion die dat niet kan zien.Ze draaiden altijd keurig de deur op slot,want Sjors kon de deur zelf los krijgen door tegen de klink op te springen.
Deze bestuurders waren wel gestopt.Meestal wordt er door gereden.Ik heb het zelf in de nieuwbouw ooit vroeger iemand bewust zien doen.Voor het oog van ons kinderen.Misschien omdat hij nog leefde dat er gestopt werd.Zelf zou ik het ook doen.Zoals ik al eerder op een vorig log beschreef ik het betreft in het opzicht van onze huisdieren een rampjaar.