Hoe ging dat met de Brief aan de Romeinen? Het duurde wel lang voordat ik de toon kreeg. Die toon is het voornaamste, die drive, de gedrevenheid van deze tekst… Het is het retorische van de tekst wat je echt te pakken moet zien te krijgen, wat je moet voelen. Je moet op die trein springen; ik heb zelden een tekst gehad… dat tempo, dat gedreven tempo dat je echt moet pakken, anders mis je het… Enerzijds werd ik meteen gegrepen, vooral door de toon, maar vooral de inhoud drong pas langzaam tot me door. Pas echt bij de drukproeven. Dat is vaak zo, omdat je dan een heel andere afstand tot die tekst krijgt. Drukproeven zijn altijd heel prettig, vooral als je zelf een soort tevredenheid voelt.