19. Het verkennen was populair in Nederland en rnenige fabrikant van prentbriefkaarten haakte daar met graagte op in. Het niet bij de hand hebben van echte padvinders was geen onoverkomelijk probleem. Twee duidelijk al te jonge knaapjes staan hier aan weerszijden van een (antieke! ) voetbal niet al te gelukkig te zijn met de verkleedpartij.
20. Was de vorige kaart nog redelijk ongevaarlijk voor scouting, van dit exemplaar kan dat niet worden gezegd. Een vroeg voorbeeld van iemand die het spel van verkennen verwarde met militarisme; jammer genoeg niet het laatste ...
20 Prentbriefkaarten van 0 N Z EPA D V I N D E R S.
BOOMENKAPPEN.
DE VIJAND IN 'T liCHT, or VERKENNING ONlE PADVINDERS, THEORIE.
LASSO WERPEN .
.c HET ~USTUURTjE.
~ ORIEENTEERfN.
:c WIELRIJDERS.
~ Fb~;~~~E~E~.
:c HALT.
",. VLAGSEINEN.
·W EEN DAGJ~ BUITEN KAMPEEREN .
. ~ HOOGSPRINGEN.
~ OP MARSCH.
a:l OP PATROUILLE IN DE DUINEN.
~ PADVINDERS TE WATER.
S TAMBOERS EN HOORNBLAlERS.
................... P R.-IJ .. S .
per 100 f 3."
------------------------------------- -.--.-.--- .
met Reclamekaart.
21. Ook aardiger kaarten kwamen in de handel. Hier de adreszijde van een reclamekaart waarop alle twintig afbee1dingen worden genoemd. De kaarten waren in k1eur uitgevoerd en kennelijk overa1 te koop, want de exemp1aren in ons bezit werden (in 1912 en 1913) verzonden vanuit ver uiteen liggende p1aatsen, zoals Breda, Hilversum, Joure en Utrecht.
22. "Onze padvinders op marsch": een keurig uitgeruste en geliniformeerde troep, compleet met tamboers en hoornblazer. Uit welke plaats deze groep afkomstig was, is ons niet bekend; de patrouillevlaggen geven geen uitsluitsel. Zou de Haarlemse uitgever de opnamen dicht bij huis hebben gemaakt?
23. De wielrijders van een troep oefenden vaak gescheiden van de lopers. Deze scouts hebben een veilige plaats gevonden om hun stok mee te voeren. Elders was dat kennelijk wel een prob1eem. In Den Haag werd, zo lezen we in het Weekb1ad van 1912, de wielrijders de raad gegeven de stok thuis te 1aten. De buitenste verkenners en de patrouille1eider (met v1ag, in het midden) dragen op hun mouw de strepen van verkenner tweede en eerste klas.
Onze Padvinders. Tamboers I1:n hoornblazer.
24. De tamboers waren bij marsen van de troep een belangrijke hulp. De hoornblazer zorgde voor de communicatie. Hoornblazer was een vakinsigne met als eisen: een padvinder moet de voornaamste signalen goed en ver hoorbaar kunnen blazen die in gebruik zijn bij het Nederlandsch leger en bij de padvinderstroepen en eenige maten van het "Wilhelmus" ten gehore kunnen brengen. (Uit Baden Powell's Padvindersboek, uitgegeven door de N.P.O. in 1913.)
? Onze Padvinders, Lassowerpen .
25. De lasso's, die op deze oude prentbriefkaarten veelvuldig voorkomen, werden druk gebruikt. Lassowerpen was ook een vakinsigne waarvoor onder andere werd vereist horizontale en vertikale stokken en zelfs "voorbijgangers in stap" te kunnen strikken. Bovendien moest de lassowerper "desnoods met behulp van zijn stok een hoed uit het water kunnen halen". Geen onnuttige vaardigheid in een land met vee 1 wind en in een tijd met veel hoeden!
POST I~
Wilt ge Uw TROEPKAS versterken?
Vraagt dan Uw ouders of plaatselijk Cornite, zooveeI mogelijkUwP.V. benoodlgdheden te betrekken van:
f-:·I=~:~-=:]
: AFFIX i
. STAMP I
CARL FERMIE
Telephoon IntercommunaaI 66.
Fabrikant en leverancier.
Van alles wat door Uwe afdeeling wordt gekocht ontvangt ge voor de troepkas 3 0/0 provisie,
26. Eike rage is goed voor de commercie. Menig winkelier wierp zich op als leverancier van uitrustingsstukken en kleding, soms met een provisie voor de troepkas, zoals hier op deze Zaanse reclamekaart is te lezen. Ook werden er wel rnerkartikelen verkocht met waardepunten waarmee uniformstukken konden worden bijeengespaard. Voor reclamekaarten werden meestal verouderde, buitenlandse kaarten gebruikt die van een opdruk werden voorzien. Een goedkoop en gewaardeerd reclamemiddel!
27. Een bijzonder aardig tijdsbeeld geeft deze kaart met de groeten uit (De
plaatsnaam kon naar wens worden ingedrukt.) De volle dig uitgeruste padvinder op zijn fiets was in kleur afgedrukt.
28. Wie we beslist niet over het hoofd mogen zien zijn de rneisjes die, ook in Nederland, al snel het spel van verkennen tot het hunne maakten. Deze (Amerikaanse) kaart brengt zo'n vroege padvindster in beeld. Hoed en stok waren ook voor de jongedames niet weg te denken uitrustingsstukken. Tijdens B.-P.'s bezoek aan Nederland, in 1911, was al een groep meisjes-padvinders aanwezig en in 1916 kwam de landelijke organisatie van de grond.