Sint-Jakobskerk | Kerken | Erfgoedcel Leuven
De huidige Sint-Jacobskerk is een gebouw uit heel diverse tijden. Ze brengt als het ware een les in bouwstijlgeschiedenis: de romaanse toren, met zijn befaamde 'duivelsklokje' dat buiten aan de torenkap hangt, dateert uit het begin van de 13de eeuw, behalve de spits. Dit is het enige onderdeel dat nog overblijft van de oude romaanse kerk die hier eerst stond. Het gotische schip is van kort voor en na 1300, en de dwarsbeuk uit de jaren 1467-1488 is van de hand van Matthijs de Layens, een van de bouwmeesters van het Leuvense stadhuis. De zijkapellen zijn in loôp van de 16de eeuw gebouwd en het koor tot slot werd eind 18de eeuw heropgericht.
Al in de middeleeuwen was de Sint-Jacobskerk een drukbezochte halte voor bedevaarders die vanuit Duitsland de lange weg naar Santiago (Sint-Jacob) van Compostela wilden of moesten gaan. Dat leverde voor de kerk ook inkomsten op en in de 15de eeuw beleefde ze een grote bloei. Er stonden toen zomaar even achttien altaren en de kerk was zelfs een (bescheiden) kapittelkerk. Ze is vooral bekend voor het Sacrament van Mirakel, een miraculeuse hostie, die na ontvangst in 1380 bij de Paters Augustijnen in Leuven, na de Franse revolutie in 1803 in de Sint-Jacobskerk terechtkwam. De Sacramentstoren is, als een van de weinige in Vlaanderen, nog altijd aanwezig in de kerk.
De Vrienden van de Sint-Jakobskerk ijveren vanuit de parochie mee voor de herbestemming van de Sint-Jakobskerk. Met de steun van Het Leuvens Historisch Genootschap zetten ze mee hun schouders onder evenementen zoals het sociaal kunstenfestival Kunst in de Steigers. Samen brengen ze ook publicaties uit over de Sint-Jakobskerk en steunene ze de Leuvense klokken- en beiaardvereniging Campanae Lovanienses bij de projectaanvraag voor de restauratie van het LION-torenuurwerk van de Sint-Jakobskerk.