Over God, vrouw zijn, huwelijk en gezin: Hoe lieflijk zijn de voeten...
Gepost door Marjolein op 10:11
Lisette 6 februari 2012 om 12:42
Heel veel Zegen toegewenst voor jullie allebei nu je man bevestigt is en jullie samen in de gemeente mogen gaan werken!
Ben je al een beetje gewend in je nieuwe huis?
Of ben je nog niet verhuisd?
Wendy Born 6 februari 2012 om 13:12
Marjolein, wat een prachtig stukje. Het is waar wat je schrijft over je man. Hem respecteren, helpen, bemoedigen, voor hem zorgen, waar nodig advies geven, voor hem bidden, en hem ondersteun waar nodig, is zo ontzettend belangrijk! Zo kan hij juist zijn werk goed uitvoeren en kun je hem in alles tot steun zijn.
Heel veel zegen toegebeden voor jullie samen en jullie gezin de komende tijd.
Ada 6 februari 2012 om 14:05
Hartelijke gefeliciteerd met de bevestiging van je man.
Een hele verandering in jullie leven.
Mijn man is in 2010 bevestigd. Hij wil trouwens graag weten wat het achtergrondmuziekje is.
Ada (stille meelezer)
Ada 6 februari 2012 om 14:08
Heb inmiddels van verder naar beneden gerold en het muziekje gevonden...
Jedidja 6 februari 2012 om 16:06
Gefeliciteerd met de bevestiging van je man! Ik wens je heel veel vreugde om die vrouw voor hem te zijn, die hij nodig heeft. Gelukkig hebben we een machtige Helper!
Liza 6 februari 2012 om 18:29
Ik ben via een ander blog aan jou blog gekomen, en ik vind dat je mooi schrijft. Ook dit is weer een prachtig stukje.
Lena 6 februari 2012 om 21:44
Gods zegen voor jullie als gezin toegewenst.
Ons gezin en de Stichting 6 februari 2012 om 23:04
Gefeliciteerd met de benoeming/intrede van je man en Gods zegen toegewenst op zijn werk, voor jou als Dominees vrouw en jullie gezin.
Anoniem 7 februari 2012 om 11:10
Ik lees in stilte mee met je blog en lees nu dat je man bevestigd is.
Op FB lees ik net waar jullie mogen gaan arbeiden in Zijn Koninkrijk, veel heil en Zegen gewenst samen!
Achteraf heb ik het in de krant gelezen, maar wist niet dat jullie dat waren... wij behoren tot hetzelfde kerkverband...
Anoniem 7 februari 2012 om 13:46
Gods zegen voor jullie allebei in deze eerste gemeente! Ben benieuwd of hij ooit bij ons komt preken. We zijn momenteel vacant, dus wie weet...
Ik geniet erg van je stukjes en de achtergrondmuziek!
Daniëlle 13 februari 2012 om 14:01
Ontroerend mooi stukje! Ik wens dat ik ook zo achter mijn eigen man mag staan...want dat blijft iets om dagelijks werkzaam aan te zijn. Gelukkig hebben we een geduldig en liefdevolle Heere, die ons ook daarin alles wil geven wat we nodig hebben.
Ik wens jullie beiden heel veel zegen, rust, liefde, wijsheid in deze nieuwe taak. Van de zondagen wordt genoten. ( Niet alleen door mij, maar ook door anderen. ik hoor via via bemoedigende berichten over de prediking! Mensen worden geraakt! )
Anoniem 14 maart 2012 om 12:02
Hoi Marjolijn, hoe ervaar je het om vrouw van een voorganger/oudste/dominee te zijn. Ik lees je blog met plezier. Schrijf je nog verder.