Gran Tarajal | Vakantiearena
Gran Tarajal is een plaats met karakter en een authentieke Spaanse sfeer, nog nauwelijks ontdekt door het buitenlands toerisme. Je hebt er het gevoel echt op een Canarische eiland te zijn, iets wat je in de badplaatsen wel eens neigt te vergeten. De weinige vakan-tiegangers die er komen bewegen zich ontspannen tussen de vissers en andere stadsbewoners.
Het is een luchtige, relaxte stad aan een grote baai waar de Canariërs in het weekend graag komen om met hun kinderen te spelen op het grote donkere strand en een visje te eten bij de haven. Alleen dan staan er files in de straten en is het wat lastiger een parkeerplek te vinden. Wandel over de boulevard naar de haven en kijk dan eens achterom: nu is mooi te zien hoe de straten van de stad tegen een heuvel oplopen.
In het nieuwe deel van de haven zijn faciliteiten voor watersporten. Vooral diepzeevissers varen hier graag uit, op zoek naar grote marlijnen. In september of oktober worden in Gran Tarajal de wereldkampioenschappen diepzeevissen gehouden.
Hoeden en tomaten
Gran Tarajal, de één na grootste stad van Fuerteventura ligt aan de monding van de (meestal droogliggende) Río Gran Tarajal. Zij dankt haar ontstaan aan de opkomst van de tomatenexport begin 20e eeuw, destijds een bloeiend onderdeel van de economie van Fuerteventura.
Gran Tarajal is een stad van palmen, zowel dadelpalmen als Canarische palmen. Je vindt ze rond de kerk, langs de wegen en in het park achter het busstation. Van de bladeren van deze bomen maken de inwoners van Fuerteventura van oudsher manden en hoeden, een vaardigheid die overgaat van moeder op dochter. De productie van hoeden loopt echter sterk terug want alleen oude mensen dragen ze nog.
Gran Tarajal heeft geen officiële bezienswaardigheden maar middenin de stad trekt een fontein met zes waterspuwende zeepaardjes de aandacht, heel verfrissend dat geluid van klaterend water. Je vindt de fontein tegenover de kerk (1879), een geschenk van landgenoot Matías López die fortuin maakte in Cuba en als rijk man terugkeerde naar zijn geboorte-eiland. Fuerteventura dankt aan hem behalve de kerk ook de metalen Chicago-windmolens die hij introduceerde.
Net buiten de stad, aan de weg naar Morro Jable, staan een paar reusachtige kalkovens uit de tijd dat Fuerteventura gebrande kalk uitvoerde naar andere eilanden in de Canarische archipel. Er zijn nog ongeveer 145 van dergelijke ovens op het eiland.