De wereld van dichters is een kleine wereld. Pom Wolff, dat is een naam die al jaren klinkt in mijn eigen kleine wereldje. Na virtueel wat over en weer geschrijf op diverse websites waar dichters hun ding komen doen, kwamen we elkaar ook af en toe tegen. Meetings in Deurne, meetings in Over- of Neerpelt, ..., en dan praatten we af en toe. Over koetjes en kalfjes, maar ook over poëzie. Al lang geleden ontstond bij mij het idee dat we ooit eens samen wat moesten schrijven. Pom zijn stijl, ik de mijne, wat zou dat kunnen opleveren als kruisbestuiving? Vandaag is het zover. Met een mengeling van verbazing en fierheid over en op het werkje, ons duogedicht. Meer info ook op de site van Pom zelf. Gewoon effie klikken.
Binnenkort, over een kleine twee weken, is het weer Vlaams-Nederlandse gedichtendag. Ook De Muzeval laat zich dan niet onbetuigd en richt een Gedichtenestafette in. Wil jij er als dichter ook bij zijn, dan kan je altijd contact opnemen met Bart Van Peer, wie weet is er nog een plekje voor je vrij...
Over enkele weken krijgen we dus een nieuwe stadsdichter in de Koekenstad. Als je geïnteresseerd zou zijn in hoe ze dat wil invullen, dan moet je haar interview met het Nieuwsblad maar eens lezen. Ben zelf best benieuwd naar hoe ze één en ander zal verwoorden. Voor de pree (ocharme € 5.000,00 per jaar) zal ze het niet hoeven doen. Alhoewel, € 833,33 per gedicht, dat is natuurlijk mooi meegenomen...
Gisteren in de Hotsy Totsy was het een vrolijke bedoening. De kroeg zat lekker vol en voor wie de micro dicht genoeg bij de neus hield, was er ook meer dan voldoende luisterbereidheid. Nips suggestie, dat ik de mensen nog maar eens wat dichterbij het gebeuren moest betrekken door hen zelf een nummer te laten roepen, welk dan weer een gedicht uit mijn dichtschrift opleverde, sloeg aan. Nummer zes werd tot tweemaal toe opnieuw gevraagd (heb het maar één maal herhaald, er zijn grenzen aan die betrokkenheid). Daarom dat ik het hieronder even herneem (voor de verslaafden onder ons, quoi).