Negentig jaar : weblog ank
« Oude mensen -2- | Homepage | Mag er altijd iemand zijn »
Vandaag haal ik weer de lieve mevrouw van 90 jaar thuis op. Ze gaat bridgen bij een clubje. Dit is een zeer aardig en positief mens. Nooit kwaaie zin, altijd opgewekt. Vandaag vertelde ze over haar dag toen ze negentig werd. Het was zo'n dag vol verrassingen. Haar zoon had een film over haar leven gemaakt met allerlei wetenswaardigheden door de negentig jaren heen.
Negentig jaar is een mensenleven lang…
Ze vertelde: "Och meid, ik weet nog dat ik achttien jaar werd en toen mijn eerste fiets kreeg. Het was niet eens een nieuwe maar ik was superblij en heel trots op mijn fiets.
Daar moet je nu mee aankomen als ze achttien worden. Dan willen ze meteen een auto voor de deur. Nee, dat was toen wel heel anders".
Ze vertelt altijd graag over haar vroegere leven, ze heeft zoveel meegemaakt; eerste auto, radio en televisie: "zo'n grote kast met een klein schermpje, en meid, je snapte er niks van, hoe dat nou toch kon".
Altijd leuk om de verhalen te horen en na twintig minuten is ze op haar bestemming, maar nog lang niet klaar met vertellen.