Over de beuk en de haagbeuk is veel verwarring. Het zijn namelijk twee totaal verschillende planten die vaak door elkaar worden gehaald. De gewone beuk is de boom zoals hij bij ons in de bossen groeit. Hij is het makkelijkst te herkennen aan het glimmende blad met rechte bladranden. De haagbeuk daarentegen, heeft donkergroen blad, met gekartelde randen.
Ook in de winter is het verschil tussen de twee soorten duidelijk te zien. Van de Fagus blijft het bruine blad namelijk 's winters, verdord maar decoratief, aan de plant zitten. Het valt er pas af als de nieuwe knoppen in het voorjaar uitlopen. Hierdoor is de haag van de gewone beuk ook 's winters redelijk dicht, terwijl die van de haagbeuk behoorlijk doorzichtig is.
Van de gewone beuk bestaan een aantal aparte soorten, zoals bijvoorbeeld de rode beuk (Fagus sylvatica ´Atropurpurea´). Zoals de naam al zegt, is het blad van deze plant purperbruin.
Om direct een volle, hoge haag te krijgen, moet u grote, blokvormig gesnoeide planten kopen. Deze zijn wel behoorlijk prijzig. Een alternatief is om te kiezen voor jonge planten. Voor een hoge, volle haag moet u dan wel even geduld hebben. Een voordeel is echter dat een beukenhaag heel oud kan worden.
Let er bij het snoeien ook op of u een haag van gewone beuk of van haagbeuk hebt geplant. Een haagbeuk moet u na het planten door laten groeien totdat de gewenste hoogte bereikt is. Dán mag u hem pas gaan snoeien. Nadat hij getopt is, vormt hij namelijk pas heel langzaam weer opgaande takken. De gewone beuk moet juist wél van tijd tot tijd getopt worden. Direct na het planten moet u de hoofdtak al voor een derde deel wegknippen. Afhankelijk van de gewenste hoogte, moet de beuk nog een paar keer getopt worden. Groeit de beuk in één keer door tot de gewenste hoogte, dan zal hij moeilijk of niet vol groeien van onderen.