Zoals hij zelf zegt: 'Na het lezen van de Da Vinci Code ben ik veel van dergelijke thrillers gaan lezen en op een gegeven moment viel me op dat die zich zelden of nooit in Nederland afspelen. Toen besloot ik er zelf een te gaan schrijven. En ze zeggen dat je altijd moet schrijven over wat je kent, dus ik besloot mijn verhaal zich te laten afspelen in Leiden' (bron).
De onderwerpen die de boeken van Dan Brown typeren, komen ook naar voren in dit boek. Religie, symbolen en het verhaal speelt zich af in meerdere steden/landen. Het is hem zeker gelukt om zo'n soort boek in een Nederlandse setting te plaatsen. Dat kom je zeker niet vaak tegen (ik heb een soortgelijk boek nog niet gevonden). Daarom is de titel, de Dan Brown van de Lage Landen, niet onterecht!
Je merkt dat er veel onderzoek is gedaan bij dit soort boeken. Je wordt heel erg nieuwsgierig en je standpunt/mening, als je die al had, wordt op de proef gesteld.
Het grootste verschil vind ik de diepgang. Het Pilgrim Fathers Complot was soms wat voorspelbaar, terwijl ik dat gevoel niet heb bij de boeken van Dan Brown. Wat wel een extra dimensie aan het verhaal van Jeroen Windmeijer gaf, was het manuscript.