Reisverslag vakantie Denemarken - reisverhaal + foto's - Anders Reizen
'Overnatning i det fri'
Reisverslag en foto's: Antoinette Geerts & Ton Spil
Na zeven uur rijden draait onze bus een kleine parkeerplaats aan de Frederikshäbvej op. Vlak daarachter ligt volgens ons boekje een 'overnatning i det fri'. Deens lezen is niet zo moeilijk. Het betekent in dit geval zoiets als een kampeerterreintje in het bos aan de rand van de uitgestrekte randbol heide met in het midden een vuurplek. Er is geen mens, er is geen water, het kost geen cent en het is hier erg mooi. Alleen hebben ze het 'nat' in de overnachting iets te letterlijk genomen want het is best moeilijk om zo'n vuurtje gaande te krijgen in de stromende regen.
Vlak achter de tent is een mosdalletje. Ik wordt er poëtisch van zoals de heide en het mos zich hier vermengen. Maar zoals menig dichter ook zou moeten doen, laat ik het gedicht gewoon in m'n dagboek staan. Twan, onze zoon, is daar beter in en goede poëzie kun je duizend keer herhalen: 'vuur in de nacht geeft, licht'.
'Danmarks smukkeste jernbane.' Als je een beetje Duits kent dan snap je dat bane een treinspoor is en elke Nederlander maakt van het woord smukkeste toch iets leuks. Het leukste treinspoor van Denemarken derhalve en dat geldt zowel voor het oude stoomtreintje dat van Vrads naar Byrup rijdt als voor het oude spoor dat nu fietspad geworden is. Vooral het stuk van Vrads naar Silkeborg is hoog over de heide een belevenis. En natuurlijk de korte tunnels, daar kun je als driejarige Mart heerlijk in echoën.
Kunst en ambacht liggen in Denemarken dicht bij elkaar. De glasblazer zit in z'n eigen atelier te werken en ook de pottenbakker gunt ons een kijkje in haar werkruimte. Wij zijn in Silkeborg even gebiologeerd door het glazen vuur. Het kleine stadje maakt een wat grijze indruk maar hoe kan het ook anders.
Zondag doet z'n naam eer aan en eindelijk breekt het zonnetje door. We rijden met de stoomtrein en wandelen terug en vinden een prachtig meertje. Met het fietskarretje sleep ik de kano naar het meer, waarna eerst de drie dames een rondje varen en daarna de drie heren.
'Eet uw buikje vol in de natuurlijke, West-Jutse provisiekamer' stond in de campagne van Jutland en het is waar. We vinden van alles om te eten. Bosbessen, helaas al een beetje overrijp, heerlijke frambozen en natuurlijk veel paddenstoelen maar daar durven we ons niet aan te wagen.
Op de Klosterhede vinden we de mooiste kampeerplaats tot nu toe. Mooie blokhutten en een fraaie gemetselde vuurplaats met hout en een hakbijl. Maar het is pal aan de weg, en dat is geen rustige weg. Tijd voor familieberaad. Tweeëneenhalve kilometer verder is er nog een kampeerplaats. Verder dus, maar die is veel minder mooi, goh er staat al een tentje, dat hebben we nog niet meegemaakt. En we horen de auto's nog steeds...
Toch durven we een expeditie aan naar de Isjberg, die ons het overzicht moet verschaffen over het Hanstholm reservaat. Langs de Nors So, een broertje van onze Vandet So, waar ook weer zo'n mooie kampeerplek ligt en dan omhoog rond de kerk van Nors. Je niet laten afleiden door de landelijke fietsroute 1 die geen behoefte heeft aan deze berg en er vlak voor naar rechts buigt. Twan fietst natuurlijk vrolijk door, zodat we zoals al een paar keer deze vakantie op zijn terugkomst moeten wachten.
Langs de rand van het bos klimt kleine Mart voor ons uit, een klein puntje op een grote duin. Een smal paadje is zeer uitdagend voor zo'n klein mannetje, uit zicht geeft dat al gauw een beangstigend gevoel zodat we snel achter hem aan gaan over de graat van de duinenrij.
Gisteren hebben we er in Klitmoller al even aan kunnen ruiken maar vandaag betrekken we ons huisje aan het strand en gaan we het ritme echt omgooien naar het strandleven. De zomer is op tijd begonnen. Er is één ding dat gelijk opvalt als we het strand betreden. Er rijden en staan hier overal auto's.
Voor oude mensen die in Nederland de lange gang van parkeerplaats naar zee niet meer aan kunnen is het een zegen. We zien verschillende ouden van dagen met de voeten uit de auto bungelen en af en toe verkoelende voeten halen in de zee. Families hebben hun hele hebben en houden in de Volvo gegooid en stellen rond hun auto volleybalvelden, BBQ's en picknicktafels op. Het is een drukte van belang maar toch lang niet zo druk als Zandvoort of Scheveningen op een dag met zoveel zon als vandaag.
Het menu wordt iets gevarieerder. Een visbuffet en een ijsbuffet, veel beter kan het niet. 's Avonds genieten we van de sauna en de privacy van onze eigen duintop vanwaar je in je nakie naar de zonsondergang kunt kijken. We missen ons vuurtje wel.
De volgende dag maakt Aalborg de indruk van een levendige stad, vooral de Klosterjordet en Hjelmerstald met al z'n gekleurde ouderwetse huisjes maken Aalborg de moeite van een bezoek waard. De vele muzikanten doen 's middags als de conferentie afgesloten is de rest.