Vaak heb ik me afgevraagd: ‘Mag ik mezelf eigenlijk wel Grafisch vormgever noemen? Want ja, ik heb hier niet eens een diploma voor… En misschien heb ik nog helemaal niet genoeg ervaring… En er zijn zoveel mensen die het beter kunnen…’ Maar langzaamaan is het vertrouwen gaan groeien. Ik weet nu beter wat niet zo mijn ding is, welk soort opdrachten ik beter aan me voorbij kan laten gaan. Ik durf dat nu ook vaker te doen; Nee zeggen wanneer dingen niet bij me passen. En ik heb ontdekt waar ik juist wél heel goed in ben. En ook hiervoor durf ik meer en meer te gaan staan. Soms schrik ik zelfs even als ik mezelf hoor zeggen: “Ik kan heel goed de essentie uit een stuk tekst halen en dit zo vormgeven dat de aandacht direct gaat naar dat was het belangrijkst is.” (Zei ik nou echt dat ik ergens goed in ben?)
Dit alles had ik twee jaar geleden nooit zo kunnen bedenken, en dat is dan ook de mooiste les die ik hieruit heb kunnen halen:
Alleen door het gewoon te doen heb ik kunnen ontdekken wat ik leuk vind en waar ik minder blij van word. Door dingen uit te proberen kom je erachter waar jouw kwaliteiten liggen en welke toegevoegde waarde jij kunt bieden.
Het stukje ‘Grafisch’ voelt heel vertrouwd, ik heb er plezier in en hier blijf ik dan ook gewoon lekker mee bezig zoals ik dat nu doe. Met leuke opdrachten die vooral bestaan uit het vormgeven van e-books, werkboeken, online visuals en drukwerk.
Het stukje ‘Groei’ is iets waar ik me vanaf september weer lekker in ga verdiepen: het is tijd voor een nieuwe opleiding. Over zelfontwikkeling, coaching en uiteindelijk psychosociale therapie. Onwijs veel zin in! En wie weet wat ik daar dan weer mee ga doen…