’s Morgens moest ik weer vroeg ter been om drie heilige missen te lezen. U moest eens horen hoe ze bij zulke gelegenheid kunnen bidden. Het deed me waarlijk goed aan het hart al die vurige gebeden ten hemel te horen stijgen te midden van een oord waar de aartsvijand van de verlosser [de duivel] nog zoveel ontelbare aanhangers telt”.
Pater Kallen had wel wat verdiend. “Na de dankzegging at ik op de vuist een stuk brood met een stuk leverworst (heerlijk!) bij een kopje thee. Dan sprong ik op de rug van mijn paard – in volle galop naar huis om met mijn Chinese confrater een deftige hoogmis te dienen. Chinese instrumenten, muziek met kerkzang wisselden elkaar af”.
Na de hoogmis was er de gebruikelijke ontvangst. “De christenen kwamen de missionarissen een zalige hoogdag wensen door de grote buiging tot op de grond en op beide knieën. Ze waren als lammetjes. Konden ze zo maar blijven. Enige dagen later kwamen ze de priesters weer met allerlei moeilijkheden lastig vallen”.