De kandidaat kan de in Domein A genoemde vaardigheden en de in Domeinen B tot en met F genoemde concepten ten minste gebruiken:
vwo​: in wetenschappelijke contexten, in beroepscontexten waarvoor een wetenschappelijke opleiding is vereist en in leefwereldcontexten.
Deze eindterm beschrijft de kern van de vernieuwing van het examenprogramma: dat leerlingen hun biologische kennis kunnen gebruiken in welke context dan ook. Leerlingen leren biologische concepten die hen nu en later in hun persoonlijk leven en in hun vervolgopleiding van pas kunnen komen. Voor havo en vwo is dat perspectief enigszins verschillend, vandaar de verschillende formuleringen.
Het draait hierbij om de invulling van wat een context is en van wat onder 'gebruiken' wordt verstaan. Kort door de bocht gezegd is een context een omgeving waarin 'iets' – i.c. een biologisch concept – zijn betekenis krijgt. Daarbij kan een context beschouwd worden als een handelingspraktijk, waarin de deelnemers samen bepaalde doelen nastreven. Voorbeelden van dergelijke praktijken zijn een dierentuin, een microbiologisch lab en een dierenwinkel. De deelnemers zijn dan onder andere dierenverzorgers, dierenartsen, laboranten, onderzoekers, winkeliers en klanten. De praktijken kunnen vanuit dat perspectief gezien worden als beroepscontext, wetenschappelijke context of leefwereldcontext. In het onderwijs is er (meestal) sprake van een gedidactiseerde/gesimuleerde praktijk, want de leerlingen werken niet echt in een dierentuin of iets dergelijks.
SLO heeft een concept-contextvenster (pdf, 36 kB) ontwikkeld dat de verschillende manieren om contexten en vakinhoud te combineren in kaart brengt. Op basis van het concept-contextvenster heeft SLO een handleiding uitgegeven voor ontwikkelaars. Op basis daarvan is een handleiding voor ontwikkelaars van lesmateriaal (uitgevers, auteurs, docenten) gemaakt. Deze handleiding maakt de plek die contexten in lesmateriaal krijgen expliciet en inzichtelijk.