Glomerulaire Basaalmembraan (GBM) — Wat is dat? - Simpto.nl
Glomerulaire basaalmembraan
1 Wat is de glomerulaire basaalmembraan?
2 Waar ligt het?
4 Bij welke aandoeningen is de GBM aangetast?
Wat is de glomerulaire basaalmembraan?
De glomerulaire basaalmembraan – vaak afgekort tot 'GBM' – is een vliesje in de nierfilters (glomeruli) van de nieren. Het speelt een belangrijke rol bij de vorming van urine door het filteren van bloed.
De GBM ligt in de nierfilter (glomerulus) van de nier. Het is onderdeel van een barriëre die tussen bloed en urine bestaat. Dit wordt wel de 'glomerulaire barriëre' genoemd. Deze glomerulaire barriëre bestaat uit het endotheel van de bloedvaten, de GBM zelf, en een vliesje tussen de podocyten.
De afbeelding hieronder geeft een idee van de ligging van de glomerulaire basaalmembraan. De structuur aan de bovenkant van de figuur is de glomerulus (nierfilter). In de uitvergroting aan de onderkant van de figuur staat de GBM aangegeven als 'basement membrane'.
Bron: http://doctorlib.info/medical/biochemistry/25.html
Voorheen werd ervanuit gegaan dat de GBM bestond uit drie lagen:
Het lijkt er echter op dat dit een kunstmatige onderverdeling is die ontstaat door het voorbereiden van het nierweefsel voor onderzoek onder de (elektronen)microscoop. Deze indeling in lagen is dus waarschijnlijk niet van belang voor de werking van de GBM.
De glomerulaire basaalmembraan speelt een rol bij het filteren van bloed. In de nieren worden afvalstoffen vanuit het bloed opgenomen in de urine. Hierbij passeren ze de GBM.
Op de afbeelding hieronder is de glomerulaire basaalmembraan (GBM) zichtbaar onder een elektronenmicroscoop. De structuren met de sterretjes zijn zogenaamde 'podocyten'. Onder de GBM zit het bloed dat door haarvaten (capillairen) door de nierfilter stroomt. Boven de GBM – rondom de podocyten – zit de urine. Afvalstoffen gaan in de richting van de naar boven wijzende pijltjes vanuit het bloed naar de urine.
GBM = glomerulaire basaalmembraan
Bij welke aandoeningen is de GBM aangetast?
Bij een aantal ziekten is de glomerulaire basaalmembraan dunner dan normaal, dikker dan normaal, of abnormaal van samenstelling. Bij het zogenaamde 'nefrotisch syndroom' is de GBM beter doorlaatbaar voor eiwitten dan normaal. Dat leidt tot een toename van de hoeveelheid eiwitten in de urine (proteïnurie). Ook kunnen antistoffen tegen de glomerulaire basaalmembraan ontstaan.
Het gaat onder andere om de volgende ziektebeelden:
anti-glomerular basement membrane disease (anti-GBM disease) – antistoffen tegen de GBM
dunne glomerulaire basaalmembraan nefropathie – verdunning van de GBM
loin pain hematuria-syndroom – verdunning van de GBM
mesangiale proliferatieve glomerulonefritis – verdikking van de GBM
nierziekte door suikerziekte (diabetische nefropathie) – verdikking van de GBM
syndroom van Alport – afwijkingen in het collageen van de GBM
syndroom van Goodpasture – antistoffen tegen de GBM
glomerular basement membrane, GBM
Synoniemen voor glomerulaire basaalmembraan zijn GBM, glomerulaire basale membraan en glomerulairebasaalmembraan.