Bij de loting is de grote vraag voor iedereen “heb ik vaker wit dan zwart?”. Zo hebben bij de mannen Loek, Jorden, Erik en Twan een extra witbeurt. Iets wat over 7 rondes toch al snel voordelig kan zijn. Loek krijgt tegen directe concurrenten als Benjamin, Ivan en Jorden wit. Dat kan een flink voordeel voor hem zijn. L’Ami krijgt juist wit tegen grote concurrent Loek en tegen twee iets lager geplaatste tegenstander, maar dan moet hij met zwart wel solide zijn tegen de rest en daar geen fouten maken. Jorden heeft een extra witbeurt, maar zwart in mogelijk cruciale partijen tegen Benjamin en Loek zal hem niet lekker zitten. We kunnen dus wel zeggen dat Loek op papier het beste heeft geloot. Bij de vrouwen ligt het toch wat anders, want daar weegt kleur vaak net even iets minder zwaar. Maar een extra witbeurt blijft toch mooi meegenomen en dat voordeel hebben Tea, Mariska, Anna-Maja en Maaike. Peng heeft zwart tegen Maaike, Lisa, Arlette en Mariska. Dat betekent witbeurten tegen Tea, Anne en Anna-Maja. Dus ondanks de extra zwartbeurt heeft ze wel voornamelijk wit tegen haar grote concurrenten. Anne heeft vier zwartbeurten en dan ook nog eens tegen Anna-Maja, Tea, Arlette en Peng. Maar als je met zwart solide genoeg bent, kun je met wit juist punten pakken tegen de wat lager geplaatsten. Dus vooraf is het lastig te zeggen wie er gunstig loot, maar het lijkt dat bij de vrouwen Peng er het beste vanaf komt door veel witbeurten tegen concurrenten.
Vanuit het Weens kreeg Mariska al vrij snel een prettige stelling toen ze direct f4 kon spelen. Arlette was echter ook dik tevreden toen ze het loperpaar had bemachtigd. Met 12. e5 had Mariska prettig voordeel kunnen pakken, maar deed dat niet. Net toen Arlette de controle overnam hield ze de stelling naar eigen zeggen onnodig complex. Ze had de penning over de d-lijn gezien, maar het nut van het slimme 19. Kb1 onderschat. Mariska won een stuk en speelde de partij, ondanks stevige tijdnood, goed uit.
De partij begon wat traag en Erik had vrij veel tijd nodig in de opening. Volgens hem ook de reden dat Erwin wat meer risico nam dan gebruikelijk, door 14… Pg5 te spelen. Vanaf dat moment kreeg Erik een prettig plusje wat hij nog rustig kon proberen uit te bouwen. Maar toen Erwin ineens zijn paard van e5 naar e3 omspeelde, was het eigenlijk meteen klaar. Een verklaring had hij niet, al was volgens Erik “het plan met Kf2, Pe2 en g3 nog niet zo heel makkelijk te vinden”. Hij vond het echter wel en won daarna gemakkelijk.