Vandaag is het International Day of Listening. Een initiatief om bewustzijn te creëren voor de plaats die luisteren in ons leven inneemt. ‘To foster better listening in all phases of life, in all contexts, and all around the world’, is een van de doelen van de organisatie.
Prachtig ideaal, en het is inderdaad zo dat we in een praatcultuur leven, niet in een luistercultuur. Je merkt dat aan kleine dingen. Aan hoe we spreekvaardigheid waarderen (i.t.t. luistervaardigheid), dat we kinderen op school ondersteunen om zich verbaal te uiten, maar nauwelijks bij het luisteren (naar zichzelf, anderen, hun leefomgeving). Dat we bij conflicten snel grijpen naar de dialoog voor EHBO. Je merkt het aan de ongemakkelijkheid bij stiltes in een gesprek. Aan hoe hongerig iedereen is om gehoord te worden. Aan hoe we stille luisteraars aansporen ook eens iets te zeggen. Aan je associaties bij het woord communiceren (praten!).
Terwijl in luisteren zo veel potentie zit. Meer dan we ons realiseren. Die oneindige potentie van luisteren is voor mij de schoonheid ervan. Het is bijvoorbeeld de toegangspoort tot het vinden van creativiteit, het hervinden van flow, tot je eigen wijsheid, en vooral ook tot plezier.