Ruud Simons / Het wat, hoe en waarom van kunst, deel 6.
Kort samengevat, waar decoratieve, functionele en illustratieve vormgeving een bevestigende rol aannemen in hun vormgeving, rekt kunst de realiteit op tot een soort experiment met de associatieve mogelijkheden van materiaal, vorm, kleur en ruimte. De kunstenaar hervormt de realiteit tot een nieuwe wereld die, anders dan de dagelijkse utilitaire wereld, op een divergente en evocatieve manier vragen oproept die de kijker helpt kritisch te leren kijken naar zijn dogma's, gebruiken en overtuigingen, daarmee te groeien in zijn voorstelling van de wereld en zijn vermogen tot tolerantie en ruimdenkendheid.
Hiermee is kunst feitelijk een essentieel deel van een gezonde samenleving.
Zinvolle kunstbeleving vraagt daarom oprechte interesse, aandacht, intensiteit en studie.
Kunst vraagt iets, kunst geeft niet zomaar.
Als je 'het zomaar krijgt', is het decoratie, illustratie of design.
Noem dus voortaan niet meer alles wat vorm en kleur heeft klakkeloos kunst. Vraag je de volgende keer bij een werk af of het die gelaagdheid en uitdaging voor jouw voorstellingsvermogen heeft, of dat het in zijn eenduidige vorm toch voornamelijk decoratief is, makkelijk consumeerbaar. Wellicht is het geen kunst maar een illustratie bij een vooraf bepaald verhaal of is de functionaliteit het belangrijkst. Hiermee ga je beter zicht krijgen op de verschillende soorten van vormgeving en de grijze overgangsgebieden met kunst. Als je weet dat het in een werk niet over 'mooi' gaat maar over betekenis ben je bereid deze te zoeken zonder belemmerd te worden door de oppervlakkige benadering van 'mooi of niet mooi'. Het onderscheid kunnen en willen maken zal leiden tot aandachtiger kijken en daarmee durven verkennen van nieuw land.