Trio's van Fanny en Felix Mendelssohn-Bartholdy
Heleen Hulst, viool; Nina Hitz, cello en Kaoru Iwamura, fortepiano
Felix en Fanny waren muzikale wonderkinderen zowel in het pianospel als in componeren. Als telgen van een welgestelde familie genoten zij de best denkbare opvoeding in Berlijn. Maar terwijl Felix vanzelfsprekend musicus kon worden, werd Fanny in haar muzikale opvoeding beperkt. Ze was minstens zo'n goede pianiste als haar jongere broer, maar moest zich vooral richten op taken die bij een vrouw hoorden: huisvrouw en moeder zijn!
Ook mocht zij haar composities niet uitgeven en zeker niet in het openbaar concerten geven. Alleen huisconcerten werden door haar vader en broer Felix toegestaan. Het pianotrio is Fanny's laatste compositie en werd pas uitgegeven na haar dood. Het heeft een prachtig 3de deel dat de ondertitel 'Lied' kreeg. Het refereert aan Lieder ohne Worte, pianostukken waarin een gezongen melodie op de piano door zichzelf begeleid gespeeld wordt en waarvan Felix er vele heeft geschreven. Onder zijn eigen naam heeft hij enkele Lieder ohne Worte van Fanny uitgegeven. Opmerkelijk is, dat de Engelse Koningin Victoria juist een van die van Fanny de mooiste vond.
Jasna Veličković ging op zoek naar de geest van de romantiek, zo ontstond Songs Without Words, gebaseerd op het vertraagde terugwaarts luisteren naar het pianotrio van Felix Mendelssohn. Dit gespiegelde en uitvergrote geluid van Felix doet denken aan de Camera Obscura en de meer ontwikkelde versie daarvan de Toverlantaarn, die steeds populairder werd in de 19de eeuw. Het compositieproces is gebaseerd op de transcriptie van omgekeerd en uitgerekt materiaal met veel details, die pas aan het licht kunnen komen door recente technologie en het gebruik van specifieke en persoonlijke technieken die ons in staat stellen te luisteren naar magneten, 9V-adapters en andere onhoorbare geluiden die ons omgeven. Tegelijkertijd versterkt Songs without Words de intensiteit van deze al zeer emotionele romantische muziek.