Mercat | Het Parool
Mercat is een aanwinst
Johannes van Dam 27 oktober 2012, 0:00
Liefhebbers van de Spaanse en Catalaanse keuken zitten goed bij het nieuwe restaurant in Club Panama op de Oostelijke Handelskade. De sfeer is aangenaam en het eten werkelijk uitstekend, en nog betaalbaar ook.
De eetzaal van Club Panama is sinds kort omgetoverd in Mercat, wat markt betekent in het Catalaans (in het Spaans mercado). De grote, hoge ruimte is nu versierd met Spaanse/Catalaanse woorden in neon, de wanden zijn als een marktstal volgehangen met Spaanse producten en de kaart is natuurlijk Spaans/Catalaans, al weten ze niet precies het verschil tussen Catalaans en Castiliaans en maken ze op de website boquerones uit voor sardines (moet zijn ansjovis).
Daardoor gewaarschuwd verwachten we een ballentent, iets waar alles een beetje lijkt op wat het moet zijn, iets voor Costa Bravagangers die met inferieure producten en slordig werk betoverd moeten worden.
Niets van dat alles. De bediening is vriendelijk en voortvarend en het eten, op een heel enkel klein puntje na, werkelijk uitstekend - en nog betaalbaar ook.
De muziek is niet te hard (maar we zijn vroeg, dat kan nog veranderen); de stoelen zijn wel wat ongemakkelijk, maar het is hier goed toeven en de atmosfeer is buitengewoon aangenaam.
We beginnen met de 'entrantes' (Castiliaans), de grote versie voor twee (€18,50), met drie soorten goede worst, jamon serrano en belegen pata negra, boquerones (ansjovis uit het zuur dus), goede sla van pulpo (octopus) en aangemaakte artisjok, lekkere gemarineerde champignons, een shotglas met goede gazpacho en verder een pluk goed aangemaakte sla. Het brood erbij had iets gaarder gemogen, maar de olie is voortreffelijk.
Op de aparte tapaskaart staan vooral klassiekers, waaronder drie soorten 'croquetas', zoals u weet mijn stokpaardje. Ik ken de meeste Spaanse kroketjes wel; die zijn meestal nogal melig en slecht gaar gekookt. Deze zijn klein (als de grote olijven bij de voorgerechten), maar talrijk en heel goed gemaakt, met romige inhoud en fijne, knapperige korst. We verslinden die met jamon Iberico en die met calamares; beide met fijngemalen vulling, maar daarom niet minder van smaak. Erbij een kommetje goede allioli (allebei €4,00).
Een volgende keer (want we komen zeker terug) nemen we misschien een paella of fideua (pastaschotel) voor twee; daar zijn drie varianten van, van €13,50 per persoon (vega) tot €23,50 (met kreeft, inktvis en schelpdieren).
Deze keer houden we het bij de Pollo al ajillo, in knoflookolie gekonfijte kip (€16,50). Twee ontbeende dijen, sappig van vlees, krokant van vel en buitengemeen smakelijk, met goede saus en met groenten die gevarieerd zijn en stuk voor stuk mooi gaar gemaakt. Complete perfectie, zoals je die zelden tegenkomt!
Het tweede hoofdgerecht doet daar niet voor onder: een iets ander groentegarnituur (groene asperges), ook al met zo veel aandacht bereid; niet zo'n modieus, maar dom gerecht dat elke smaak ontbeert. Maar mooi vol van smaak, met een riojasaus en amandelen en dat alles ter begeleiding van een royaal, smakelijk en mals geroosterd lamsrack (€23,50). Het laat ons sprakeloos.
Pas bij de desserts hebben we een klein beetje kritiek: de overigens uitstekende crema Catalana (mooie citrussmaken!) liet wat vocht los in de schaaltjes - eigenlijk een teken van kwaliteit, want met maïzena gebeurt je dat niet. Ze werken op de rand van het mogelijke en zo blijft het gerecht een ruim voldoende. En dan is er nog een dessert dat op de rekening als broodpudding staat, maar in de praktijk gaat het om Pan de Calatrava, een smeuïge broodpudding met een tot karamel gebrande bovenlaag, met een bol nogaijs (€7,50).
Tot slot nog een woord over de wijnkaart, die is uitgebreid: vier cava's (waarvan twee per glas), elf witte wijnen, twee rosé, twaalf rode (ingedeeld naar karakter, vaak per glas te verkrijgen), twee dessertwijnen en drie sherry's.
Het water is Sourcy; jammer, want er zijn mooie Spaanse mineraalwaters. Maar alles bijeen is dit een bijzonder aangename ervaring.
Ik kon zelfs mijn scootmobiel naar binnen rijden (rechtstreeks uit het OLVG met een been in het gips) en kreeg alle medewerking.