Voetbal en kinderen: Voetbal en Osgood-Schlatter | e-gezondheid.be | Drupal
Voetbal: wat je als ouder moet weten over Osgood-Schlatter
Geüpdatet door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 08/09/2011 - 14h58
Voetbal: belastend voor kleine kinderen
Voetbal: het beendergestel in ontwikkeling
Voetbal: een gemakkelijke diagnose
Het schoppen tegen de bal bij het voetballen is voor kleine kinderen verhoudingsgewijs veel meer belastend dan voor volwassenen. Op termijn kan het zelfs tot kwetsuren leiden. Het is dan ook raadzaam om kinderen een aantal beperkingen op te leggen. Vroeger gold als regel dat kinderen niet meer dan acht uur sport per week mochten doen. Maar die regel betekent eigenlijk weinig. Als het kind loopt, springt en zich amuseert als het diverse activiteiten beoefent die al zijn lichamelijke functies stimuleren, mag het die grens zonder enig probleem overschrijden. Waar het hem om gaat is dat het trainen bepaalde gevolgen kan hebben voor kinderen in de groeifase.
Iedereen weet dat het skelet in de eerste levensjaren nog erg broos is.
Vergeleken met de andere organen heeft het botweefsel veel tijd nodig om zich te ontwikkelen. Het is nog zacht op een moment dat structuren zoals de pees of de spier al volgroeid zijn. Bij zware belasting kunnen er barstjes ontstaan en in het slechtste geval kan er zelfs een stukje bot worden losgetrokken (bruuske bewegingen). Uit onderzoek blijkt dat 15 tot 25% van de jonge voetbalspelers dit soort trauma's oploopt aan de knie. Dit syndroom staat bekend als de ziekte van Osgood-Schlatter. Het is genoemd naar de twee artsen die de aandoening in 1903 hebben ontdekt.
Initialement publié par Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist, met de hulp van Dr. Daulouède le 07/11/2006 - 00h00 et mis à jour par Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste le 08/09/2011 - 14h58