De zeven toneelspeelsters hebben met verve laten zien wat er gebeurt ais dochters voor hun moeder gaan denken en van alles gaan regelen zonder rekening te houden met de wensen van hun moeder en zonder enig overleg.
Deze moeder van vijf dochters blijkt (weer) ziek en de dochters leiden allemaal een druk leven (als onder andere honden uitlaatster, als oppas oma / gezondheidsgoeroe en als levensgenieter in Florence). Ze regelen een schoonmaakster die direct de deur uit wordt gezet door moeder en ze komen met ladingen homeopathische pillen. De taken tussen de dochters worden moeizaam verdeeld.
Moeder wil het vooral allemaal op haar eigen manier doen.
De buurvrouw blijkt een goede buur en neemt moeder mee op een busreisje naar Trier en gaat met moeder winkelen. Iemand van de kerk brengt ongevraagd ongewenste bezoekjes.
De interactie tussen de dochters was herkenbaar evenals veel andere sketches (onder andere het gehannes om een buggy uit te vouwen).
Het toneelstuk was luchtig, maar ook diepgaand en herkenbaar.
De actrices gingen helemaal op in hun rol.
De liedjes waren prachtig. Het “mens durf te leven” werd enthousiast meegezongen en er werd veel gelachen in de zaal.
Het einde was zeer verrassend en daaruit bleek ook dat moeilijke onderwerpen niet werden geschuwd, maar op een luchtige manier aan de orde kwamen.