De Thora bevat in de ‘officiële’ Massoretische tekst (die door de onderzoekers gebruikt is) precies 304,805 letters.
De Samaritanen, die ook vandaag nog bestaan, bezitten een tekst van de Thora die de Samaritaanse Pentateuch genoemd wordt, die op meerdere honderd punten verschilt (specifieke letters) van de Massoretische tekst. In de zevende eeuw v. Chr., werden de tien noordelijke stammen van Israël verbannen. In hun plaats werden heidenen uit verschillende naties Israël binnengebracht. Van de Samaritanen wordt gedacht dat ze de afstammelingen van deze volken zijn. Hoewel ze beïnvloed zijn door de Joodse leer, werden ze niet geacht deel te zijn van de Joodse natie. Toen er met computers aan de Samaritaanse Thora gewerkt werd, slaagden onderzoekers ER NIET IN een enkel belangrijk woord in code te vinden buiten datgene wat statistisch gezien bij toeval kon gebeuren. Toen de natie Israël in 1948 opnieuw werd geboren, keerde een groep Joden uit Jemen terug naar Israël met hun eigen thorarollen. Hoewel deze Joden sinds de verwoesting van de tempel in 586 v. C. geïsoleerd waren van de hoofdstroom van het Judaïsme, verschilde hun tekst slechts in negen letters van de Massoretische! Maar toen deze werd onderzocht door wetenschappers, SLAAGDEN die er ook NIET in om de dezelfde ‘thoracodes’ op te sporen als de desbetreffende tekst maar EEN ANDERE LETTER BEVATTE!
Zeer interessant: de onderzoekers gebruikten de zogenaamde KOREN-uitgave van de Massoretische tekst. Deze tekst is ook gebruikt voor de TEXTUS RECEPTUS van de KJV. Het blijkt dat de algemeen aanbevolen BEN ASHER-tekst, die gebaseerd is op het Leningrad manuscript, met ongeveer 22 letters verschilt met de eerste 5 boeken van de BIJBEL.
Enslotte, voor diegenen die met het argument zouden willen komen dat deze codes zijn aangebracht door rabbijnen die over veel tijd beschikten, moeten we duidelijk maken dat, tot de opkomst van computers, de statistische zeldzaamheid van deze kenmerken niet op waarde geschat werd. Met de opkomst van supercomputers werd aangetoond dat de frequentie van deze gecodeerde reeksen ver boven de te verwachten kans lag van het toevallig voorkomen van zulke lettervolgordes. Hebben Mozes en de oude rabbijnen deze codes in de Thora aangebracht om indruk te maken op de toekomstige generaties van computergebruikers? DE AARD VAN DE TEKST EN ZIJN INHOUD MAKEN DIT HOOGST ONWAARSCHIJNLIJK.
Hoe denken we hierover? Met alle tegenstrijdigheden rondom ‘profetieën’ en ideeën die de ronde doen over verborgen informatie in bijbelcodes, blijven wij in de CAI liever AAN DE VOORZICHTIGE KANT. Ons hoofddoel is eerder om te kijken naar de DIREKTE BETEKENIS van de schriften, dan te zoeken naar verborgen boodschappen die misschien niet bestaan. Echter, de zaak die we hierboven hebben aangehaald is toch weer een ander interessant gegeven dat mogelijk KAN verwijzen naar Goddelijke inspiratie.