‘De zaal maakte een schoonen indruk, zij was geheel gevuld. De rede van den Minister was zeer goed en werd duidelijk uitgesproken. Nelidow, de voorzitter, een man met een indrukwekkende gestalte en een zeer Russisch uiterlijk, hield daarna een rede, die eveneens goed gesteld was, maar minder goed verstaanbaar, omdat zij te snel werd voorgelezen. Hij was eenigszins ongesteld geweest ten gevolge van een verblijf in Rusland, waar hij het klimaat, zooals hij zeide, ontwend was en daardoor wat zenuwachtig. Overigens scheen hij mij reeds dadelijk een krachtige figuur niettegenstaande zijn hoogen leeftijd, veel meer een man, berekend voor het leiden eener vergadering dan de Voorzitter der vorige conferentie, Staal. In den omgang is hij een aangenaam man, zooals de meeste Russen. Blijkbaar luidt zijn instructie om alles zooveel mogelijk in verzoenenden geest te leiden. Met Bourgeois is hij zeer bevriend, voor alle Gedelegeerden
der groote mogendheden zeer voorkomend, steeds gezind naar hunne wenschen zich te voegen. Toen de Japansche Gedelegeerde, die, zooals de Japanneezen in den regel, eenigszins achterdochtig schijnt te zijn, en die vreesde, dat zijn land niet de groote stelling zoude hebben, die het volgens zijne overtuiging moest innemen, aan Nelidow iets zeide van: ‘n'oubliez pas que nous sommes une grande puissance’ antwoordde Nelidow: ‘à qui le dites-vous?’ Bij de behandeling van het Reglement van orde toonde hij een goeden blik te hebben op de verhouding tusschen den voorzitter en de vergadering. Het bleek in het algemeen, dat de vertegenwoordigers der groote mogendheden den last hadden om alle onderlinge moeilijkheden te vermijden.
Minister van Tets werd tot Eere-Voorzitter der conferentie benoemd en oud-Minister de Beaufort, als eerste Nederlandsche Gedelegeerde,1) tot Vice Voorzitter.