Overstromingen, aardbevingen, hongerende kinderen, mensen op de vlucht. Voor alles wordt steun gevraagd. Net als voor de voedselbank, de kerk en de thuiszorg. Helpende handen zijn er altijd tekort en taken altijd te over. En wij hebben geleerd alles te geven. Immers wie zijn leven niet wil geven…
Zacht en slap handelend gaat aan ons de tijd voorbij en het licht raakt op. Dus moet er zo nu en dan ook een grens getrokken worden. In het verhaal van vandaag besluiten enkele jonge vrouwen de olie voor hun lampen niet te delen met degenen die de olie vergeten zijn. Zachtmoedigheid en solidariteit hebben kennelijk hun grenzen. Zoals een ouder die kan tegenkomen bij het opvoeden van kinderen. En wat gebeurt er op de overvolle bootjes op de Middellandse Zee? Waar zet je een streep? Hoe blijf je integer? (Mt. 25:1-13)
In deze serie stellen wij kritische vragen bij zachtmoedigheid. Deze eerste zondag onderzoeken wij alvast maar wat het is. Wij lezen er twee verhalen over: dat van de Barmhartige Samaritaan en een kort Chinees verhaal uit de achtste eeuw over de oude boer Pang en zijn dochter Lingzhao, twee iconen uit de zen-traditie. De vergelijking van de twee verhalen blaast ‘onze’ oude parabel nieuw leven in, en werpt nieuw licht op aspecten van zachtmoedigheid. (Lk.10:25-37 & Pang en Lingzhao).