Het eiland is klein en ligt vlak voor de monding van de rivier in de Noordzee. Geen mens kom je er tegen. Bizar is tegelijkertijd dat je overal om je heen menselijke activiteiten ziet. Meest pregnant is de Haringvlietdam aan de westzijde. Maar ook aan de noordzijde; daar zie je de huizen van Hellevoetsluis.
Het gebied is in beheer bij Staatsbosbeheer. En zij koesteren het heiligdom. Het is dus verboden toegang voor iedereen, vooral ook in de broedtijd. Je mag er alleen als onderzoeker en vogelteller komen op het eiland nadat je de nodige vergunningen en ontheffingen hebt geregeld. Heel begrijpelijk, het is bijzonder kwetsbaar en als veel mensen het eiland zouden betreden zouden de kolonievogels onmiddellijk vertrekken.
Het gebied herbergt een grote broedvogelkolonie met soorten als kokmeeuw, visdief, grote stern en – sinds eind vorige eeuw – brandganzen. Vooral deze soort krijgt aandacht in Levende Rivier. De soort is in slechts enkele decennia veranderd van een wintergast in een standvogel. Waar eerst de meeste brandganzen in het Hoge Noorden van Siberië een broedplaats zochten, verkiest nu een klein deel de Hollandse Delta. De vogels hebben wel een duivels dilemma. Het eiland heeft vrijwel niks te eten dus zodra de kuikens uit het ei komen dienen ze meteen het grote water over te steken. Dat is zeer gevaarlijk! Kijk de beelden en je begrijpt waarom!
Bijna ieder jaar broeden er ook zwartkopmeeuwen op Slijkplaat en dat is heel bijzonder. De zwartkopmeeuw broedde van oorsprong rond de Zwarte Zee maar heeft zijn broedgebied de laatste decennia flink uitgebreid. Nederland ligt op de rand van het huidige broedgebied. Staatsbosbeheer heeft als hoofddoelstelling het gebied geschikt te houden voor de sterns en meeuwen waardoor de vegetatie kort wordt gehouden.