Kerst.. heb jij nog ruimte in je hart?! – Love Heals All Things
On 25 december 2017 24 december 2018 door Love Heals All ThingsinBlogs over Gods Liefde in mijn kwetsbaarheid
Kerst is voor mij een tijd van dubbele gevoelens… Verdriet en blijdschap ligt zo enorm dicht bij elkaar… Verdriet dit jaar omdat wij wederom niet bij de familie kunnen zijn… Verdriet om de reden daarvan… Gezondheid die mijn echtgenoot in de steek laat… ook Verdriet om hoe de toekomst er uit gaat zien.. Gelukkig mogen we dat in de handen van onze Heer leggen en daardoor creeer je wel rust…
En in die rust komt dan de Vreugde die wij ook deze dagen zeer zeker mogen ervaren.. Vreugde van Hem doordat wij in het Verdriet van gemis wij samen Gods Nabijheid bijna letterlijk ervaren, door samen muziek luisteren/zingen… samen lezen… samen bidden… kleine wonderen mogen omarmen.. Simpelweg genieten van elkaar… Vreugde van Gods goedheid dat wij vanmorgen wel naar de kerstdienst konden in onze eigen kerk… kerst vieren met je Geestelijke Broers en Zussen… God die je dan voorziet met een nieuwe familie…
Kiezen wij ervoor om ons te laten leiden door Verdriet of door de Vreugde…
Wij hebben altijd een Keuze… gelukkig maar anders had God wel marionetjes van ons gemaakt…. maar soms hangt ons verdere leven wel af van de keuzes die wij maken…
Toen ik tot geloof kwam in mijn 22e levensjaar heb ik Jezus, het wonder van kerst, in mijn hart uitgenodigd… Hij kreeg op dat moment alle ruimte… ik heb mij toen laten dopen en probeerde mijn nieuwe leven op te bouwen met Jezus…
Ik heb kort na mijn bekering een verkeerde keuze gemaakt waar ik nu nog heel veel spijt van heb… ik ben na een heftige onverwerkte jeugd in een relatie gestapt.. Een keuze die ik nu zeer zeker niet meer zou maken… maar deze jonge zag mij staan, terwijl nooit iemand mij zag staan… en dan wordt je hart veroverd en loop je met je hoofd in de wolken… ik werd verliefd alleen op een verkeerde basis, van deze keuze heb ik spijt… spijt omdat ik niet naar mij zelf heb geluisterd en naar Jezus die in mijn hart was komen wonen…
Ik hunkerde zo naar liefde.. een hunkering naar gezien te worden, dat ik blindelings achter deze jonge aanliep die mij dat op dat moment gaf waar mijn hart zo naar verlangde… in plaats van dat ik mij liet vullen door de enige ware liefde van Jezus… en helaas is Jezus door deze keuze langzaam in mijn hart Knock-out geslagen..
Na die keuze heb ik veel verdriet meegemaakt, zoals jullie misschien wel in mijn vorige blogs hebben gelezen… af en toe schrijf ik er over… ik heb veel tranen gelaten.. dit alles door keuzes die ik in mijn leven heb gemaakt…. soms wordt je gedwongen tot keuzes en soms maak je ze zelf…. in die periode was God ver weg… periodes waarin het koud en leeg was in mijn hart.. Ik had Jezus in de stal van mijn hart destijds uitgenodigd maar Jezus was door keuzes uit mijn stal weggerukt…..tenminste zo voelde het…
In al deze ellende kreeg Jezus niet de ruimte in mijn hart waar Hij wel recht op had, omdat ik door mijn keuzes en de situatie de ruimte in mijn hart wel erg klein had gemaakt…….ook zijn er situaties geweest waarin anderen belemmerden dat Jezus de ruimte in mijn hart kon innemen.
Het leven ging vanaf die keuze alleen nog maar bergafwaarts….ik belande in de greep van deze jonge, die toen ik eenmaal getrouwd was met hem, een heel andere man bleek te zijn dan waar ik verliefd op was geworden…. eerlijk gezegd zijn wij ook veel te snel getrouwd, had zijn redenen, maar ook weer een keuze, waarvan je je kan afvragen was dat handig geweest…als ik dicht bij mij zelf was gebleven was er vast wel een andere oplossing gekomen zodat wij tijd hadden gehad om elkaar beter te leren kennen en een juiste keuze hadden kunnen maken…
Want als je wat langer wacht, geniet van je verkeringstijd… krijg je de tijd om elkaar beter te leren kennen qua karakter… en op een gegeven moment verdwijnt ook wel een beetje die roze wolk… en sta je weer met beide benen op de grond… en kun je vaak een betere keuze maken.
Ons huwelijk kende van af het begin diepe dalen… en ik was stil… ik liet het allemaal over mij heen komen, liet alles maar gebeuren…
Maar waarom was ik stil…. waarom had ik dan niet meer de moed om te strijden…. waarom vertelde ik niet hoe het echt zat…
Ik heb het gedaan… ik heb zo vaak signalen gegeven dat het anders was dan het er van de buitenkant uit zag… maar elke keer werd mij de mond gesnoerd… elke keer werd ik figuurlijk Knock-out geslagen, als ik maar even iets zei dan werd er gezegd dat ik een grote mond had… en weet je als je zoiets maar vaak genoeg hoort ga je het geloven…dit is met alles wat er tegen je gezegd wordt… woorden kunnen je maken en breken… en mij heeft het gebroken op dat moment…
Ik had mijn ex-man al een keer de deur gewezen na 2 jaar huwelijk, omdat het absoluut niet goed ging en er dingen gebeurden die niet door de beugel konden… maar na ongeveer 11 maanden heb ik hem weer terug genomen.. de scheiding was nog net niet uitgesproken…. pfff weer een keuze…. en wat voor een….
Helaas worden je keuzes die je maakt in je leven vaak beinvloed door wat je hebt meegemaakt en wat je is geleerd, en helaas ook de ervaringen van het leven spelen mee…
Als ik terug ga in de tijd, dan denk ik dat de wijsheid die ik toen had, beinvloed door de wijsheid waar mee ik groot gebracht ben, mij tot de gedachte bracht dat ik niet mocht scheiden… ik had nog te weinig bijbelkennis, om te weten dat er ook in de bijbel staat, dat er redenen zijn dat je wel mag scheiden.. ik baseerde mijn keuze op wat ik wist en hoe ik het geleerd had… ik ging niet bij Jezus te rade… ik ging niet in de bijbel lezen wat Zijn woord er van zei… nee ik vaarde op mijn eigen weten en ervaringen….en dan komt er ook nog een stuk angst bij… angst meegekregen uit het leven.. angst om verkeerde keuzes te maken.. Bang dat God ontzettend boos zou worden… bang dat God mij in de steek zou laten… en na veel afwijzing te hebben meegemaakt in mijn leven, zou ik een afwijzing van God niet overleven… dus dacht ik dat ik mijn ex-man terug moest nemen…
En ook nu was mijn keuze gebaseerd op onjuiste gronden… nu was het gebaseerd op angst… bang voor het oordeel van God…
Want wat is het juist belangrijk om Jezus erbij te betrekken, die ik uitgenodigd had in de stal van mijn hart,.. natuurlijk heb ik er wel voor gebeden.. maar je krijgt geen briefjes uit de hemel die je op dat moment het antwoord geven… en als je angst hebt… dan durf je ook niet met al die vragen bij God te komen en doe je wat je denkt dat het beste is…
Fout… had ik maar…..
En het werd stil… stil in mij.. stil in mijn hart…ik kon figuurlijk niet meer praten en ik kon niet meer zingen.. stiekem probeerde mijn hart wel door te zingen, want Jezus in mijn hart gaf af en toe wel geluid… ik lag in die tijd veel op de bank met mijn koptelefoon op met gospelmuziek, zo probeerde ik op dat moment toch nog ruimte te creeëren voor Jezus in mijn hart.. Lichtpuntjes waren er al heel lang niet meer… Mijn Jezus was al heel lang Knock-out geslagen…
De keuzes die ik had gemaakt en de keuzes die anderen over mijn leven maakten, hadden mij getekend… het was koud en kil in mijn hart terwijl ik Jezus zo nodig had… mijn hart schreeuwde soms zo naar Jezus… ik bad zo vaak of Hij terug wilde komen in mijn hart… of dat Hij wilde laten zien dat Hij nog wel degelijk in mijn hart was… dat Hij mij niet in de steek had gelaten..
Ik wilde en kon Hem niet loslaten…
Ik had toch gedaan wat God van mij vroeg… ik was toch niet gescheiden… ik heb toch mijn belofte gehouden… God had toch geen reden om mij in de steek te laten… maar al wat gebeurde… mijn situatie bleef onveranderd… dacht ik…
En toch….God zag dit alles… want wat ik nu achteraf kan vertellen is dat Jezus altijd bij mij is gebleven… Doordat Hij in die piepkleine ruimte in mijn hart is gebleven was Hij daardoor overal bij… Hij was er in al mijn ellende… in al mijn eenzaamheid.. in al mijn uren van vreselijke pijnen… Hij was er bij, en Hij huilde met mij mee als ik huilde… Hij had pijn als ik pijn had… Hij voelde zich vernederd als ik mij vernederd voelde… toen ik Jezus in de stal van mijn hart uitnodigde heeft Jezus zijn plek ingenomen om nooit, maar dan ook nooit meer weg te gaan……
In die diepe dalen had ik echt het gevoel dat Hij er niet meer was… dat hij echt Knock-out was geslagen…. Hij wilde toch niet in zo'n zieke vervuilde vrouw wonen…. ik zag Hem niet omdat ik in beroerde omstandigheden leefde… maar God zag mij wel… God zag mij door de ogen van Jezus die Zijn plaats had ingenomen in mijn hart.
Wat een genade heb ik gekregen van Hem, dat ik het kan na vertellen en nu mag en kan getuigen dat Hij er altijd wel was..
Hoe ik daar achter ben gekomen dat Hij altijd in mijn hart is gebleven vertel ik in mijn blog.. Loslaten en Vertrouwen
Want deze Jezus is opgestaan…. het wonder van Kerst is weer levend in mij geworden…
Hij is opgestaan, na een schreeuw vanuit het diepst van mijn hart…en Hij heeft geantwoord… op een bijzondere manier… maar het was mijn bevrijding…
Mijn leven is vanaf dat moment, 2 maart 2010 180 graden gedraaid… en ik heb zo'n geweldige God, die zoveel van mij houdt.. dat Hij het stapje voor stapje doet… Hij is een God van herstel… en weet precies wat ik nodig heb… God levert alleen maar maatwerk!
Nu zijn wij 7 jaar verder… en God gaat door, langzaam heelt Hij alle wonden, langzaam heelt Hij mijn gebroken hart… en ondanks dat er nog steeds hevige stormen in mijn leven aanwezig zijn mag ik weten dat Jezus de volledig ruimte in mijn hart heeft ingenomen… als ik mijn hart voordurend maar openstel voor dit wonder van kerst… als ik de relatie met deze Jezus maar onderhoud… en dat is Lezen in Zijn woord, de kamers van je hart vullen met Zijn muziek… Zijn diensten bezoeken om bemoedigt, getroost en opgebouwd te worden… dat is relatie met deze Jezus…
En dan gebeuren er mooie dingen… dan maak je keuzes gebaseerd op Liefde…. op Harmonie en Vrede… en je gaat het merken als een keuze niet van Hem is, want dan heb je er geen goed gevoel bij… dan krijg je zo'n onderbuik gevoel… dan voel je je ongemakkelijk… en als dat gebeurt, denk dan nog een keer na over de keuze die je hebt gemaakt… want dat is de Heilige Geest die jou een seintje geeft… want als jij Jezus in je hart hebt uitgenodigt krijg je de Heilige Geest erbij… die jou wijsheid geeft op je levensweg…
Jezus heeft de ruimte in mijn hart volledig ingenomen… en wat is het geweldig om te mogen weten dat dit voor altijd is… hoe je omstandigheden ook mogen zijn… wij mogen zien op Jezus… Hij gaat door met Zijn werk in jou… want Hij blijft altijd dezelfde… Hij blijft de Rots waar wij op mogen leunen… de Bron waar wij uit mogen putten…
En weet je daarom heb ik Rust en Vrede in mijn hart en een grote ontembare Vreugde…. Een onwrikbaar Vertrouwen dat ik NOOIT maar dan ook NOOIT meer alleen ben…
Ik ben blij en dankbaar voor kerst, dat Jezus naar deze wereld is gekomen voor mij, voor jou, voor Iedereen….