Koken in het NU / Mensje-inspiratie | Word zichtbaar als jezelf
Home » Mensje-inspiratie » Koken in het NU
Uitgezoomd en spontaan koken
Tja, eten moeten we allemaal, tenzij je een breatharian bent, maar dat ben ik niet. Dat betekent dus dat ik iedere dag het lichaam en de geest moet voorzien van energie via voedsel en vocht, zodat deze een gevuld gevoel krijgt en 'het leven' kan stromen door deze systeemvorm. Misschien klinkt dit een beetje afstandelijk en technisch, maar dat is wat er gebeurt wanneer je uitgezoomd naar je eigen eetpatroon gaat kijken. Althans, in mijn geval dan :). Maar ik zal eerst wel even een verhaaltje vertellen, voor de context en zo...
Het persoonlijke 'labeltjes'-verhaal
In 2013 stond ik op een kruispunt in mijn leven. De jaren daarvoor borrelde er al het een en ander, maar in dat jaar ontstond er voor het eerst echt meer ruimte en helderheid.
Ik werd veganist, accepteerde de gevoelige aard van dit beestje en ging vanaf toen beetje bij beetje dat steeds meer als uitgangspunt nemen voor het leven. Dat betekende in de praktijk dat ik niet echt verder kon met mijn bedrijf zoals ik dat tot dan toe leidde. Ik hielp mensen namelijk met hun externe communicatie en was daardoor erg naar buiten gericht, terwijl ik zelf juist bezig was met 'de reis naar binnen'. Dat begon te wringen en ik zette het bedrijf op een laag pitje om uit te zoeken wie die 'ik' dan wel niet was.
Ik ging parttime werken als postsorteerder en postbezorger, zodat ik mijn rekeningen gewoon kon blijven betalen en de rest van de tijd had ik 'gereserveerd' voor zelfonderzoek. Nu was ik iemand die helemaal niet zo van koken hield, graag uit eten ging en ook weleens wat thuis liet bezorgen, maar deze behoefte verdween naarmate ik langer veganist was. Ik was me daar zelf niet eens zo van bewust, maar mijn omgeving wel. Wanneer er van binnen iets verandert, dan verandert de buitenkant blijkbaar automatisch mee. Ach ja, zo gaan die dingen.
Het grappige is dat ik toen tegen een aantal mensen weleens gezegd heb dat ik zo verlangde om 'terug te gaan naar de basis' en dat ik best wel klaar was met 'gedoe en zo'. Maar wat ik daar dan precies mee bedoelde, dat wist ik zelf ook niet; dat flapte er zomaar uit. Ik denk dat er toen een soort van onbewuste overgave plaatsvond voor 'dat wat is' en dat ik de jaren daarna mijn persoonlijkheid daar aan heb kunnen laten wennen.
En dan is daar ineens weer het moment dat je een bepaalde balans ervaart in (en tussen) je lichaam en geest, en dat de persoon weer dingen wilt gaan delen met 'de buitenwereld' en dat is dan wat je gaat doen. Zonder verzet.
Voor de een zal dit verhaal heel logisch in de oren klinken en voor een ander misschien heel vaag. Maar ach, dat maakt verder niets uit als je van koken houdt :). Op deze pagina deel ik gerechten die spontaan uit dat 'niets' zijn ontstaan en die ik blijkbaar moet delen...
Al vanaf het begin dat ik plantaardig ging eten vroegen mensen mij (en als je veganist bent, dan herken je dat vast wel:)), maar wat eet je dan nog wel? Tja, dat is een goeie vraag en om daar een zinnig antwoord op te geven heb ik een tijdje bijgehouden wat ik iedere dag dan eet, want daar stond ik zelf ook niet echt bij stil. In die (bijna) vier jaar heb ik mijn eigen weg hier in moeten vinden en nog steeds ontdek ik dagelijks wel weer iets nieuws.
Nu ik niet meer in de stad woon, moet ik van tevoren bedenken wat we nodig hebben en daarbij neem ik de nodige vitaminen en mineralen voor het lichaam als uitgangspunt en niet zozeer onze eigen voorkeur wat betreft groenten, fruit, granen en peulvruchten; zo houden we de variatie erin. Ik kook omdat ik het leuk vind én het geeft me letterlijk energie, want zowel het lichaam als de geest worden gevoed; dus het is niet alleen creatief leuk 'bezig' zijn, maar ook nog eens praktisch en functioneel. En je leert ook nog eens wat nieuwe dingen over wat voeding nu eigenlijk echt is, wat het met ons doet en waar dingen vandaan komen. Dus je zou kunnen zeggen dat het je ook nog slimmer maakt :).
Wanneer ik begin met koken, dan heb ik vaak zelf nog geen enkel idee wat het gaat worden en ook niet welke ingrediënten ik daarvoor ga gebruiken, dat ontstaat allemaal 'spontaan'. En als ik dan druk bezig ben, vergeet ik de tijd, plaats en ruimte, en zie daar 'koken in het nu' :).
Cultuurbarbaar en koken met passie
Verder ben ik wel een beetje een cultuurbarbaar, dus vergeef me als ik een traditioneel recept een meer 'fushion' karakter geef. Persoonlijk vind ik het namelijk veel leuker om dingen door elkaar te husselen en dan te proeven of het ook nog ergens op lijkt (of niet)? Nou ja, zo heeft iedereen wel zijn eigen dingetjes en dit is er eentje van mij. We hebben hier trouwens altijd wel 'kliekjes' over in de koelkast en die gebruik ik dan vaak als basis voor een 'nieuw' gerecht, of nou ja, een beetje oud en nieuw door elkaar dan. En die restjes zijn ook best handig voor momenten wanneer ik geen zin heb om te koken, want dat komt heus nog weleens voor.
Voor de rest heb ik letterlijk ruimte nodig om te koken, want eh, nou ja, ik kook wel met passie (volgens mijn vriend dan). Ik heb daar zelf verder geen mening over, want ik kook zoals ik kook en dat is voor mij 'normaal' :). Verder let ik niet zo op calorieën (wat is er mis met een beetje vet?), koop ik het liefst zoveel mogelijk biologisch, maar ben ik ook nog steeds een goede klant van de toko (waarvan de meeste dingen verre van biologisch zijn, maar ja, dat wat van ver komt, smaakt soms gewoon beter, zegt de Indo in mij :)).
Deze pagina zal regelmatig worden aangevuld, maar ik weet niet of er echt een logische volgorde in te zien zal zijn. We shall see...