Constructie-elementen worden gebruikt in sterkteberekeningen binnen de constructieleer om een complexe constructie op te splitsen in eenvoudige elementen. In de constructieleer gelden constructieprincipes. Zo mag binnen een constructie een element niet worden afgebroken (ontbonden) in delen van verschillende soorten (bijv. balk of kolom).

Constructieleer 

Structurele elementen kunnen lijnen, vlakken of volumes zijn.

 (1D) Lijn-elementen belast met een puntlast of lijnlast
 (2D) Oppervlakte-elementen (driehoekig of met vier hoekpunten) belast met een puntlast, lijnlast of vlaklast
 (3D) Volume-elementen (tetraëder of kubus) belast met een puntlast, lijnlast of vlaklast in meerdere dimensies

Lijn-element (één-assig) 
 Staaf - één-assige belasting
 Balk - één-assige belasting en buigbelastingen
 Profiel: H-profiel, I-profiel, U-profiel, L-profiel, T-profiel 
 Koker
 Buis of pijp
 Dwarsbalk
 Zuil, pilaar of kolom
 Stijl of staander
 Plaat of paneel
 Schoor of druk-element - drukspanning
 Verbindingselement, verbindingsstaaf, oogbalk, tuidraad, ophangkabel of staalkabel - trekspanning

Oppervlakte-element (twee-assig) 
 Membraan - alleen belasting in het vlak
 Schaalconstructie - in het vlak en buigende momenten
 Betonplaat
 Brugdek
 Afschuifpaneel - alleen schuifbelastingen

Volume-element (drie-assig) 
 Drie-assige (voor alle drie de dimensies) spanning, schuif- en buigbelastingen

Mechanica 

In de mechanica worden constructie-elementen gebruikt voor het berekenen van spanningen en/of de effecten ervan op een materiaal. Er worden vijf soorten spanningen geformuleerd en er is voor iedere spanningsmechanisme een bepaalt constructie-element dat wordt gebruikt voor de berekeningen:

Zie ook 
 Dragende muur
 Zelfdragend

Machineonderdeel
Constructieleer
Mechanica
Werktuigbouwkunde
Bouwkunde
Bouwkundig onderdeel
Civiele techniek