verse broodjes - Pagina 4 - Kombuispraat
Bericht door dita » 21 okt 2010 13:41
Bedankt voor de tip. Ja 50 + daar begint de schaal mee. Ik had de thermometer enige weken geleden al eens een keer uitgeprobeerd in de sauna en daar werkte hij wel natuurlijk. Maar ik zal hem weghalen.
Tussen haakjes zojuist het eerste broodje gebakken, een probeersel, en het zag er goed uit. Ook de smaak was goed en het knapperige korstje nog beter. Het was een "duindoornbrood" dus zaadjes van dat plantje er door verwerkt. Verder tarwe, graham en tatarmeel. Wat gist, zeezout en olijfolie. De temperatuur van de oven was 220 graden toen ik de bol er in schoof en inderdaad de warmte liep razendsnel terug naar 150 graden. En daar bleef ie dan op staan. ´Gehele baktijd 35 minuten (normaal in een electrische oven 25 min.)
OK dat was het dan. Bedankt voor de goede recensie.
de eerste-duindoornbrood
PA210003.JPG (264.7 KiB) 1977 keer bekeken
Bericht door Meestertje » 22 okt 2010 17:04
Laatst gewijzigd door Meestertje op 03 dec 2010 16:15, 1 keer totaal gewijzigd.
Bericht door Meestertje » 22 okt 2010 17:12
Laatst gewijzigd door Meestertje op 03 dec 2010 16:17, 1 keer totaal gewijzigd.
Bericht door dita » 23 okt 2010 12:01
Hier is Max. Ik ben zes jaar en ga naar de voorschool in Hamina. Bedankt voor de pluim!
Opa zal er twee foto's bijdoen, van ons tochtje door het moeras van de week.
Op het plankenpad in het moeras. Er zat een steentje in mijn schoen.
PA190017.JPG (465.54 KiB) 1917 keer bekeken
Samen met mijn zusje-een broodje smaakt ook in het moeras goed.
PA190025.JPG (466.48 KiB) 1917 keer bekeken
Bericht door Hannes » 24 okt 2010 11:56
Ik heb het verslag gelezen, dat ziet er zeer goed uit, ook de diverse recepten.
Kerststollen zijn hier ook al zeer vroeg verkrijgbaar, vier weken geleden kreeg ik bij de bakker al pepernoten bij de koffie.
Dat hoeft van mij echt nog niet, als ik daar nu al aan begin, lust ik dat spul tegen de kerstdagen niet meer.
Een paar jaar geleden moesten wij bij een Spaarbank in Ostgroßefehn een grote parkeerplaats aanleggen.
Naast die Bank was een Bakkerij.
's Morgens tegen een uur of elf brachten ze ons een grote blikplaat met belegde broodjes.
Na de middag, tegen een uur of vier kwamen ze dan vaak met grote blikplaten vol diverse gebaksoorten.
Dat was zo veel, dat kreeg men niet op, de meesten namen tassen vol gebak mee naar huis.
Sinds die tijd ben ik van kant en klaar belegde broodjes en gebak genezen, teveel gesnoept.
De broodoven schijnt goed te werken.
70° verschil lijkt mij wat veel, maar zo te zien heeft het buiten de baktijd verder niet veel invloed op het brood.
Van buiten ziet het brood er in iedergeval prima uit.
Ik zie hier voor mij totaal vreemde meelsoorten verschijnen, graham meel, tatar meel.
Naar graham meel heb ik eens gegoogeld, dat schijnt in Zwitserland vrij actueel te zijn, hier in de supermarkten heb ik dat nog niet gezien.
Mooi stuk natuur daar in Finland, dat doet mij een beetje aan de heidevelden in Drenthe denken.
Bericht door dita » 25 okt 2010 20:36
Tatar heet in het zweeds Bovete. De Nederlandse naam ken ik niet. Op elke productsbeschrijving hier is tweetalig Fins en Zweeds. Zoiets als in Belgie het Nederlands en Frans is.
De oven ben ik aan het uitproberen, nu al voor de derde keer er een broodje in gebakken. Deze keer was het melkbrood.
In wezen dus een gewoon brood alleen ipv water heb ik koffiemelk genomen.
De baktijd was ruim een uur maar dat komt omdat de oventemperatuur nogal matig was 140 graden. Had warmer gekund. Maar ik ben nog aan het experimenteren.
Wat de natuur betreft Finland bestaat voor 30 % uit moeras dwz een gebied 3 x zo groot als Nederland. En inderdaad de heidevelden lijken er op alleen hier moet je goed kijken waar je loopt en als er geen plankenpad is dat is het springen van pol naar pol.
Max met een verse warme melkbol
PA250003.JPG (341.37 KiB) 1832 keer bekeken
Bericht door Hannes » 25 okt 2010 23:19
Bedankt voor de aanwijzing, Bovete = Boekweit.
Boekweitmeel zou hier eingenlijk wel verkrijgbaar moeten zijn, in iedergeval rond de Kerstdagen.
In het Oostfriesche Rheiderland en het aangrenzende gebied in Groningen worden op oudejaarsdag traditioneel speckendicken gebakken.
Dat zijn een soort kleine pannekoekjes van boekweitmeel met spek en worst.
Bericht door dita » 26 okt 2010 16:10
Tatar is dus boekweit. Heb zoeven gegoogled en tot mijn verwondering werd dat verbouwd in het Gooi. Dus waar ik eigenlijk vandaan kom. Hilversum heeft in het wapen boekweitkorrels, dat wist ik maar verder heb ik er nooit bij stilgestaan. En mijn voorouders in Blaricum verbouwden het ook op de droge heide met veel schapen die voor de bemesting zorgden. Leuk om het te weten.
Die Speckendicken , spek en worst met boekweit, lijkt er erg lekker . Maar of het gezond is?
Graag een klein receptje. Bedankt vast
Bericht door Theo Horsten » 26 okt 2010 18:22
Wie heeft er vroeger geen (boekweit)grutten gegeten?
"Grutjes met stroop" behoorde als kind tot mijn favoriete gerechten. Een kluiterige massa die ik nu misschien niet meer door de keel zou krijgen. Zou het ooit nog worden gegeten? Volgens dat stukje in Trouw verkoopt Albert Heyn nog steeds grutten.
Bericht door Hannes » 27 okt 2010 13:54
Of speckendicken nu gezond zijn weet ik niet, maar het is wel een stevige kost.
Het is natuurlijk niet de bedoeling dat men deze pannkoekjes elke dag eet.
Het is een oudejaarstraditie, zoals de oliebollen op oudejaarsavond in Nederland.
Op oudejaarsdag worden de pannekoekjes gebakken en warm gegeten, wat overblijft wordt op nieuwjaarsdag koud gegeten, smaakt ook koud prima.
Uiteraard wordt bij deze stevige maaltijd ook een goede borrel en een biertje gedronken, voor de spijsvertering en om de eetlust op te wekken.
De pannekoekjes moeten niet te groot zijn, doorsnede ongeveer 12-15 cm.
Hieronder een plaatje uit het internet hoe het er ongeveer uit moet zien.
Deze speckendicken zijn blijkbaar met een electrisch wafelijzer gebakken, maar traditioneel gebeurt dat in de koekepan.
800px-Spekdikken.jpg (104.63 KiB) 1730 keer bekeken
Hieronder volgen nog een paar recepten:
1 kg Meel (Boekweitmeel)
250 gr Suikerbieten stroop
1 Metworst (gedroogd)
500 gr doorregen spek.
Meel, stroop, suiker, eieren, boter, melk en bakpoeder tot deeg roeren.
Het deeg een nacht (ongeveer 12 uur) op een koele plaats laten rusten.
Spek en worst in dunne schijven snijden.
Schijfjes spek en worst in een pan even braden en met deeg bedekken.
Eventueel nog een schijfje spek en worst op het deeg leggen en onder af en toe draaien mooi bruin bakken.
750 gr meel (Boekweitmeel)
1 Bekertje suikerbieten stroop
1 pakje Anijs
1 pakje Kardemon
250 ml louwwarme melk
3 Metworsten (gedroogd)
250 gr Spek ( vet of doorregen)
Het meel, water, eieren, stroop, zout, bakpoeder en specerijen tot een taai deeg roeren (nog geen rozijnen toevoegen, dit gebeurd eventueel de volgende dag).
Het deeg 12 uur afgedekt op een koele plaats laten rusten (bijv. koelkast).
Spek en worsten in schijven van ongeveer 0,5 cm dikte snijden.
Een beetje olie in een pan verhitten, een stukje spek en worst even bakken en met een eetlepel deeg bedekken.
Op het deeg nog een schijf spek en worst leggen en het geheel onder af en toe draaien mooi bruin bakken.
Eventueel kan men nog 200 gram rozijnen door het deeg roeren en dan bakken.
500 gr meel (Boekweitmeel)
2 EL suikerbieten stroop
1TL Anijs
200 gr Metworst (gedroogd)
200 gr Spek (doorregen)
Het meel, water, eieren, stroop, zout, bakpoeder en specerijen tot een glad deeg roeren.
Het deeg 12 uur op een koele plaats laten rusten.
Spek en worst op schijven snijden, ongeveer 0,5 cm dik.
Wat vet in een pan verhitten en schijven spek en worst even bakken.
De stukken spek en worst daarna met een beetje deeg bedekken.
Af en toe even draaien en mooi bruin bakken.
Grutten heb ik denk ik nog niet gegeten,.ik kan het mij in iedergeval niet herinneren.
In mijn kindertijd was de karnemelkse pap meer actueel.
Het woord grutten deed mij aan een oud aftel rijmpje denken.
Als in een groepje kinderen meerdere de baas wilden zijn, werd dit probleem met behulp van dat rijmpje uit de wereld geholpen.
Sommige goochemerds wisten vaak waar ze moesten beginnen te tellen, zodat zij de baas werden.
Dit ging niet altijd goed, omdat bijv. op het laatste moment nog iemand mee wilde doen en in de kring ging staan, of dat men bij een persoon te vroeg of te laat was beginnen te tellen.
Dan zag men bij de laatste woorden het vingertje van de afteller steeds langzamer worden, en een beteuterd gezicht als de buurman of buurvrouw de baas werd.
Dat wekte dan bij de omstanders grote hilariteit op, maar er werd verder geen punt van gemaakt, het lot had demokratisch besloten.
Het tellen ging met behulp van ondeelbare woorden en lettergrepen ( per persoon een woord of lettergreep).
Ie-ne mie-ne mut-ten.
Tien pond grut-ten, tien pond kaas.
Ie-ne mie-ne mut-ten is de baas.
Wat de uitdrukking "iene miene mutten" betekend, weet ik echter niet.
Bericht door Theo Horsten » 27 okt 2010 15:48
Daar hebben grote geleerden zich het hoofd al over gebroken, Hannes!
Ze zijn er nooit helemaal uitgekomen.
Wat er nog achter kan, is:
Maar de baas die is niet thuis
Want hij ligt in het ziekenhuis
Rot jij maar lekker op!
Nou, probeer dan van tevoren maar eens uit te rekenen waar je terechtkomt.
Bericht door Bob » 27 okt 2010 17:30
Hannes schreef: Het is een oudejaarstraditie, zoals de oliebollen op oudejaarsavond in Nederland.
In Groningen worden Speckdicken ook wel op andere dagen gebakken. We waren in Onstwedde op de dankdag voor het gewas. Toeval. Er was daar een grote manifestatie met old timers, dorsmachines etc. Maar ook een tent met wel tien vrouwen die alleen maar speckdicken bakten. Er stond een enorme lange rij voor, dus wij (mijn vrouw en ik) ook maar aanschuiven. Als je dan in de buurt van de baksters kom hoor je "doe mij er maar 20", "25 voor mij". Dan komen er twee westerlingen aan die 2 (twee dus) stuks bestellen. Wisten wij veel wat het was. Het moest uitgeprobeerd worden. En het was lekker. Om dan weer aan te sluiten was te veel. Gelukkig ken ik iemand die regelmatig die kant opgaat en dan een paar speckdicken mee neemt.
Bericht door dita » 27 okt 2010 18:56
Hans, Bob, Theo, @all,
Je recepten van de Speckdicken overgenomen in mijn receptenboekje en zal het eens uitproberen. Bedankt.
Volgens het commentaar van Bob moet het wel een heel erge lekkernij zijn als de mensen in de rij staan alsof ze het gratis krijgen.Die Speckendicken zijn zeer zeker stevige kost: Spek, vet, eieren, suiker, boter en noem maar op. Calorierijk!
Het rijmpje van iene miene grutten komt mij ook bekend voor, maar wat het betekende weet ik niet.
Grutten die ken ik niet, wij kregen BRINTA. Alle zes kinderen en een heel bord vol voor het naar school gaan. Dat was makkelijk te maken. Het loopt nog mijn oren uit.
Vanmiddag rijstepap in de oven gezet en die ga ik morgenochtend er uit halen. Zal mij benieuwen. Het vriest hier lekker en de oven behoudt zijn temperatuur.
Bericht door Bob » 27 okt 2010 20:32
De lengte van de rij wachtende is niet een maatstaf hoe lekker of het is. In Bretagne (kan ook Normandie zijn) staan op de markten een aantal kramen waar flensjes gebakken worden. Het gebeurt op drie hete platen. Op plaat 1 wordt een lepel beslag gedaan, op plaat 2 wordt het flensje dat daar ligt omgedraaid en van plat 3 wordt het gare flensje afgenomen. Dan begint het proces weer van voren af aan met dien verstande dat nu op de vrije plaat 3 een klodder beslag gedaan wordt, wat de eerste was wordt nu omgedraaid en de gare flens van plaat 2 wordt afgenomen. Het zijn dunne flensjes want ze zijn snel gaar. Natuurlijk ook geprobeerd maar wij, mijn vrouw en ik, vonden er weinig aan. Flauw, smakeloos en taai. De fransen nemen er dan vaak een gegrild worstje bij. Dat leek ons niet zo, dus maar over geslagen.
Is er niet een kombuizenaar in die streek die hierover een deskundig commentaar kan geven?
Bericht door dita » 02 nov 2010 12:29
@ warme broodjes liefhebbers,
Vandaag enige kringels gebakken volgens een origineel Fins recept.
Deeg: 25 gr verse gist (of 6 gr droge gist), 3 dl water, ½ el zout, 1 el suiker, 2 el boter, 3 dl gerstemeel, 5 dl tarwemeel.
Koken: water, zout ½ tl / per liter water, suiker 1 tl / per liter water
Deegje maken van de hierboven genoemde ingrediënten en in 12 stukken verdelen. Deze stukjes uitrollen tot een lengte van ca. 10 cm en hiervan een rondje maken door de einden aan elkaar te bevestigen. De kringels op een plaat leggen, afdekken en laten rijzen voor een half uur. Intussen water aan de kook brengen met het zout en de suiker. In dit water worden de kringels een 3 minuten gekookt. Uit laten lekken. En dan alles om een stok (bezemsteel) doen en in een oven van 220 graden gaar (bruin en knapperig) laten worden.
De kringels zijn het lekkerst als ze knapperig bruin zijn en zeer smakelijk ofschoon het een product is bereidt uit water en meel. Ik denk dat de smaak te danken is aan de gerstemeel.
Ze worden gegeten aan de koffietafel met een een beetje boter er op.
in de oven aan een bezemsteel
PB020002.JPG (116.08 KiB) 1621 keer bekeken
kiken in zoutwater
kringel zoutwater.JPG (25.64 KiB) 1621 keer bekeken
gaar en knapperig
kringels klaar.JPG (32.19 KiB) 1621 keer bekeken
Bericht door Cor Leliard » 02 nov 2010 18:38
3 november 2007 : Hupkes Dag
Vandaag is het 3 november, Sint Hubertusdag !
Voor diegene die niet uit Brabant komen, volgt hier een uitleg :
Op 3 november is het Sint-Hubertusdag, hij was een patroonheilige voor de jacht, en op die dag worden hûbkes gegeten. Dit zijn gewijde broodjes die beschermen tegen hondsdolheid. Iedere misganger nam vroeger een stuk brood mee voor zichzelf, de huisgenoten en de dieren.
Men behoorde eerst een Hubertusbroodje droog op te eten alvorens iets anders mocht worden gegeten.
Over Sint Hubertus gaat de legende, dat hij als gepassioneerd jager op een Goede Vrijdag een reusachtig hert achtervolgd zou hebben. Het hert keerde zich tegen de avond naar hem om met een lichtend kruis tussen het gewei. Een stem beval hem naar Lambertus, bisschop van Maastricht, te gaan en zich onder diens leiding te stellen om het geloof te verkondigen. Na de dood van zijn vrouw trok Hubertus zich terug in de wouden van de Ardennen. Vandaar ging hij op pelgrimstocht naar Rome. Daar werd hij, na de moord op Lambertus, tegen zijn wil door paus Sergius tot opvolger van Lambertus benoemd, als bisschop van Maastricht.
In het jaar 722 bracht Hubertus de bisschopszetel van Maastricht over naar Luik. Hij kwam in Tervuren na een koortsaanval in 727 om het leven. Hubertus werd op 3 november 743 heilig verklaard. Zijn stoffelijk overschot werd in 825 overgebracht naar een abdij in de Ardennen, tegenwoordig Saint-Hubert geheten.
Hubertus zou een mirakeldoener zijn geweest. Het meest bekende wonder is de genezing van een door hondsdolheid aangetaste man. In de Zuidelijke Nederlanden, vooral in Vlaanderen, is Hubertus een volksheilige.
Op Sint Hubertusdag (3 november) worden o.a. te Oorschot, Saint-Hubert en Tervuren de jachthonden gezegend. In Brabant, Limburg en Vlaanderen werd en wordt op 3 november het zgn. Hubertusbrood of Hubkesbrood gewijd, dat door mensen nuchter wordt gegeten en waarvan ook de huisdieren wat krijgen. Zo'n 'hubke' is een klein vierkant broodje, dat beschermt tegen hondsdolheid.