Waarom ik ben toegetreden tot het bestuur | Stichting Tileng
Geplaatst op: 14 oktober 2016 · Geplaatst in: Weekendverhalen
Mijn naam is Janou Herder en ik ben 25 jaar oud. Ik ben een zogenaamde "3e generatie indo". Hieruit is mijn liefde voor Indonesië ontstaan. Tot voor een paar jaar geleden wist ik nog erg weinig af van mijn Indische roots en was Indonesië voor mij niet meer dan een mooie vakantiebestemming in Azië. Totdat ik in 2014 samen met mijn moeder op zoek ging naar onze roots in Indonesië. Tijdens deze reis heb ik het echte Indonesische gevoel ervaren en plekken gezien waar mijn opa vroeger heeft gewoond. Het voelde als thuiskomen en sindsdien gaat er geen dag voorbij waarin ik niet terug verlang naar dit prachtige land.
Na deze reis besloot ik het jaar daarop terug te keren. Ditmaal niet alleen als toerist, maar door echt op te gaan in het lokale leven. Via via kwam ik terecht bij Stichting Tileng. Een stichting die mij meteen aansprak door het transparante en eerlijke karakter en het feit dat alle projecten op initiatief van de lokale bevolking worden opgezet. Na mailcontact met Ton Lange en Santos (General Manager van de stichting in Indonesië) ben ik afgereisd naar Baturraden, Java, om daar een maand bij Santos te verblijven en me in te zetten voor de scholen van Stichting Tileng. Dit was zo'n geweldige ervaring dat ik bij terugkomst contact ben blijven houden met de stichting. Na een tijd als vrijwilliger actief te zijn geweest werd mij afgelopen maand gevraagd of ik wilde toetreden tot het bestuur. Hier hoefde ik niet lang over na te denken. Dit wilde ik zeker! Deel uitmaken van een stichting die al zoveel heeft betekend en zal betekenen voor het land waar ik een stukje van mijn hart heb achtergelaten. Wat is nou mooier dan dat? Ik hoop hier een mooie bijdrage aan te kunnen leveren.
Baturradendesa'sHelpIndonesiëjavalagere schoolleerlingenStichting Tilengstructurele hulpvrijwilligers