Het prinsbisdom Spiers (Duits: Fürstbistum Speyer) was een tot de Boven-Rijnse Kreits behorend prinsbisdom binnen het Heilige Roomse Rijk.
Vermoedelijk in de derde of vierde eeuw was er al een bisschopszetel gevestigd, met Latijnse naam Dioecesis Spirensis.

Oorspronkelijk behoorde het tot de kerkprovincie Trier, sinds 748 of 780 behoorde het tot de kerkprovincie Mainz en tegenwoordig tot de kerkprovincie Bamberg.

Van graaf-bisschop tot prins-bisschop 

Reeds in de zevende eeuw verwerven de bisschoppen rijke bezittingen in de Spiersgouw, waarbij in de tiende eeuw schenkingen komen van hertog Koenraad de Rode van Lotharingen en keizer Otto I. Tussen 1050 en 1060 wordt het gebied rond Bruchsal en de graafschappen in de Spiersgouw en de Uffgouw verworven. Vanaf 1111 begint de stad Spiers (Speyer) zich onafhankelijk te maken van de bisschop, wat aan het eind van de dertiende eeuw succesvol leidde tot een keizerlijke erkenning als vrije rijksstad van het Rooms-Duitse Rijk. De prinsbisschop verhuisde zijn residentie naar Udenheim (1371 - 1723). In 1615 veranderde de stad Udenheim overigens van naam: Philippsburg, nadat prinsbisschop Philipp Christoph von Sötern er een nieuwe vesting had gebouwd, in de aanloop naar de Dertigjarige Oorlog.

In 1546 wordt de proosdij Wissembourg verbonden met het prinsbisdom. Sindsdien voert de bisschop beide wapens: dat van Spiers en dat van Wissembourg. Na het uitsterven van de heren van Dahn in 1603 valt deze heerlijkheid als Spiers leen terug aan de bisschop. Sindsdien is het een ambt binnen het prinsbisdom.

Franse invloed in Spiers 

De reeds vermelde prinsbisschop von Sötern, de latere prins-aartsbisschop van Trier, voerde resoluut een pro-Franse politiek, in bondgenootschap met kardinaal Richelieu. Een pro-Franse politiek stond gelijk met een anti-keizerlijke en pro-protestantse politiek. In het Verdrag van Münster (1648) krijgt het koninkrijk Frankrijk het recht een garnizoen te legeren in de vesting Philippsburg. Na het uitsterven van de graven van Eberstein werd in 1660 Neuenbürg geheel verworven en Gernsbach gemeenschappelijk met het markgraafschap Baden. In 1677 werd twee derde deel van Rauenburg verworven, het andere deel was al in bezit van de bisschop.

In 1679 ruilde het Heilige Roomse Rijk met Frankrijk de stad Freiburg tegen Philippsburg, dat een rijksvesting werd. De bisschop is dus verlost van de Franse troepen.

De Franse Reunions-politiek heeft tot gevolg dat het oppergezag over Dahn, Lauterburg, Madenburg, Herxheim en Aschbach aan Frankrijk kwam in plaats van de keizer. Deze delen van het prinsbisdom verlieten dus het Heilige Roomse Rijk. In 1709 vond er een gebiedsruil plaats met het keurvorstendom Palts: Landeck komt aan de keurvorst, het ambt Altenstadt en de heerlijkheid Berwartstein komen aan de bisschop. Wernau met Neuhausen werd in 1769 verworven.

In 1723 verlegde prins-bisschop Heinrich von Röllingen zijn residentie met de hele hofhouding van de burcht Philippsburg naar het nieuwe en grotere barokke paleis in Bruchsal.

Opgedeeld prinsbisdom 
In 1797 annexeerde de Franse republiek vlakaf het deel van het prinsbisdom gelegen op de linker Rijnoever; dit gebied behoorde tot dan eeuwenlang tot het Rooms-Duitse Rijk. De rest, aan de rechter Rijnoever, ging door Reichsdeputationshauptschluss van 25 februari 1803, artikel 5, naar het keurvorstendom Baden. De keurvorst nam voor dit deel de titel vorst van Bruschsal aan. Voor dit vorstendom krijgt hij ook een zetel in het college van vorsten in de Rijksdag: nummer 19.

Prins-bisschop wordt bisschop 
Van 1810 tot 1818 was er geen prins-bisschop meer. Na de nederlagen van Napoleon in 1813 kende het Congres van Wenen in 1815 een deel van de linker Rijnoever aan het koninkrijk Beieren toe. In dit Beiers gebied werd het huidige bisdom Spiers opgericht als suffragaan bisdom van het Beierse aartsbisdom Bamberg.

Gebied 
Het prinsbisdom bestond uit twee gebieden aan beide zijden van de Rijn rond Bruchsal, Deidesheim, Herxheim, Lauterburg en Weißenburg.

Regenten 
 744-760: David
 761-772: Basinus
 782-814: Freido
 814-830: Benedict
 830-846: Bertin
 847-880: Gebhard I
 881-895: Goddank
 895-913: Eginhard I/Meinhard
 914-922: Bernhard
 922-943: Amalrich
 944-950: Reginwalt I
 951-960: Gotfried
 960-970: Odgar
 970-987: Baldrich
 987-1004: Rudbrecht
 1004-1031: Walther
 1032-1033: Reginhar
 1033-1039: Reginwalt II
 1039-1051: Sigwalt/Sigbod
 1051-1056: Arnold I
 1056-1060: Koenraad I
 1060-1067: Eginhard II
 1067-1073: Hendrik I
 1073-1090: Rudgar
 1090-1104: Jan I (graag in de Kraichau)
 1105-1107: Gebhard van Urach
 1107-1123: Bruno van Saarbrücken
 1124-1126: Arnold II van Leiningen
 1126-1146: Siegfried II van Wolfsoelden
 1146-1161: Günther van Henneberg
 1161-1163: Ulrich I Dürmentz
 1164-1167: Gotfried II
 1167-1176: Radbod van Lobdeburg
 1176-1178: Koenraad III
 1178-1187: Ulrich II van Rechberg
 1187-1200: Otto van Henneberg
 1200-1224: Koenraad III van Scharfenberg (1211: bisschop van Metz)
 1224-1232: Berengar van Entringen
 1233-1236: Koenraad IV van Dahn
 1237-1245: Koenraad V van Eberstein
 1245-1272: Hendrik II van Leiningen
 1272-1302: Frederik van Bolanden
 1302-1314: Sigbod van Lichtenberg
 1314-1328: Emich van Leiningen
 1328-1328: Berthold van Buchegg (bisschop van Straatsburg)
 1328-1336: Walram van Veldenz
 1336-1363: Gerhard von Ehrenberg
 1364-1371: Lambert van Brun (Born) (1371-1374: bisschop van Straatsburg; 1374-1398: bisschop van Bamberg)
 1372-1390: Adolf van Nassau (1381: keurvorst van Mainz)
 1390-1396: Nikolaas
 1396-1438: Rhabanus van Helmstatt (1430-1439: keurvorst van Trier)
 1438-1456: Reinhard van Helmstädt
 1456-1459: Siegfried van Veringen
 1459-1464: Johann Rix van Hoheneck, genaamd Entzberger
 1464-1478: Matthias van Rammingen
 1478-1504: Lodewijk van Helmstädt
 1504-1513: Philips I van Rosenberg
 1513-1529: Georg van de Palts
 1529-1552: Philips II van Floersheim
 1552-1560: Rudolf van Frankenstein
 1560-1581: Markwart van Hattenstein
 1581-1610: Eberhard van Dienheim
 1610-1652: Philipp Christoph van Sötern (1623: keurvorst van Trier)
 1652-1675: Lotharius Frederik van Metternich (1673: keurvorst van Mainz en bisschop van Worms)
 1675-1711: Johann Hugo van Orsbeck (1767: keurvorst van Trier)
 1711-1719: Hendrik Harthart van Rollingen
 1719-1743: Damian Hugo van Schönborn (1740: bisschop van Konstanz)
 1743-1770: Frans Christoph van Hutten
 1770-1797: Daem August Philips Karel van Limburg Stirum (16 maart 1721-22 februari 1797)
 1797-1803: Philipp Frans Wildrich van Walderdorf

Noten

Geschiedenis van Spiers
Geschiedenis van Rijnland-Palts
Geschiedenis van Baden-Württemberg
Geschiedenis van de Elzas
Spiers
Spiers