Een prettige toekomst dat was wel zeker, en de eerste uren eigenlijk ook (nog) niet zo heel erg druk. Verrassend was dat wel, want een volle bak was op dat moment al verwacht maar zou later nog zeker gaan gebeuren. Even genieten van de ruimte die je kreeg om de toekomstblikken te verwerken. Het drietal besloot na de eerste dansronde maar eens een rondje te maken door deze futuristische wereld van vermaak en plezier.
Achter deze stage van toekomstdansjes stonden een aantal – daar zijn ze weer!- loungebanken. Wat zou een gezellig indoorfeestje toch zonder moeten vraag je je bijna af. Populair blijven ze altijd want hoe graag een mens ook zijn/haar voeten gebruikt, een verwenning voor de rest van het lichaam (he he we zitten..) is dan op z’n tijd ook lekker. Drankje in de hand en een wereld van onbekende mensen om je heen. En voor je het weet zijn die onbekenden dan al snel helemaal geen onbekenden meer, en maak je een praatje met vele feestgangers die op dat moment het ook gezellig blijken te vinden om met jou te babbelen.
Een samenvatting van die leuke gesprekjes zijn best lastig weer te geven, al weet het drietal in ieder geval wel dat ze in de toekomst door vele anderen ook erg lief worden gevonden, goed bij elkaar passend en gezellig. En ze weten ook dat andere feestgangers ook erg graag vragen of je even op hun zitplekje willen passen waarbij je dan bij voorbaat al weet dat je dat voor 200 jaar kan doen omdat de vrager natuurlijk niet meer uit de toekomst terug zal keren 😉
Net als bij de zomereditie was het in ieder geval duidelijk dat er bij Welcome to the Future opnieuw een vrolijke reis door de tijd zou worden gemaakt. De muziek was lekker, de prijzen waren relatief normaal, de toiletten goed voorzien en toegankelijk en loungebanken in overvloed.
Eenmaal in de avond werd duidelijk dat veel mensen graag een blik wilden werpen om te zien wat de toekomst hen zou brengen. Sterker nog, dat waren juist weer zoveel mensen dat het een goede vraag was of dit Warehouse pand niet een tikkeltje te klein was om iedereen goed te kunnen voorzien. Voor de organisatie dan ook een goede tip om in hun eigen future goed in de gaten te houden met betrekking tot het aantal reizigers en de locatie. Want hoe gezellig ook, wanneer de indoorruimten te vol worden kan het (bijna) vervelend zijn om een dansje te maken omdat het dan praktisch een kleine imitatie wordt van botsauto’s van de kermis in plaats van een heerlijke danswereld.
Maar ondanks de beperking van ruimte was het voor iedereen (en ook voor het vrolijke drietal) een heerlijke reis door de tijd. Een belevenis van heerlijke klanken en een plezierig kleurrijk schouwspel voor de ogen.
De toekomst werd een aaneenschakeling van gezellige rondjes lopen, dansjes maken, loungebanken bezetten en drankjes drinken. Geef me er een salaris voor en we weten hoe we onze dagen gaan invullen de rest van het leven hihi.
Helaas blijkt er ook in de toekomst nog altijd sprake te zijn van het begrip ‘tijd’. Best jammer eigenlijk, vooral wanneer je bovenkamer de wens heeft om het tijdens alle sensaties voor oren en ogen nooit te laten ophouden. Zoals altijd vloog ook nu weer de tijd in een rap tempo voorbij en voor ze het wisten was het al bijna een nieuwe dag en stond de tijdmachine klaar om ze terug te laten keren naar 2016.
Terug naar de tijd van lopen door kou en regen over donkere straten naar een metrostation. Terug naar de tijd waarbij je eigenlijk nog wel een paar uurtjes door had willen gaan om je voeten te verwennen. Terug naar de tijd waarbij je je tijdens de terugreis afvraagt of je dezelfde ervaring zou beleven op de loungebank thuis.
Nagenietend van de oor- en oogsensatie van deze middag en avond zat het drietal weer in hun eigen blauw-gele spoortijdmachine op weg naar het heden. Een vertraging hier en daar (laat me raden, blad op het spoor?) gaf ruimte om alle fijne indrukken te verwerken.
De chillmodus zou er voor de nachtuurtjes weer aan gaan komen. Nagenieten is immers ook plezierig. En door…naar het volgende feestje!