Arusha | Tanzania | vrijdag 25-09-2009 | Jeroen
In drie dagen tijd zijn we weer aan het idee gewend om terug naar huis te komen. Vanuit de snikhete en gortdroge omgeving van Karatu zijn we woensdag naar Lake Manyara gereden. Daar campeerden we voor de laatste maal en wel op wat ik met plezier een vijfsterren-camping durf te noemen. Na drie weken was er weer een koud biertje en een verkoelend zwembad. Nog maar eens werd de hele reis doorgenomen. De plus- en minpunten. De volgende dag deden we 's ochtends onze laatste game-drive. Geen nieuwe dieren meer gezien, wel meer van hetzelfde op net weer een andere manier.
Terug op de camping had onze kok Shaban een afscheidstaart gebakken. Hoe hij het elke keer weer voor elkaar krijgt om ons te verrassen met zijn kookkunsten is ons een raadsel. Met vaak niet veel meer dan een vuurtje wat potten en pannen hebben we heel wat lekkers voorbij zien komen.
In de middag rijden we naar onze laatste stop: Arusha. Een stad van drie miljoen en in het centrum een moderne klokkentoren die precies in het midden van noord en zuid Afrika blijkt te staan. Van hieraf is het net zo ver naar Kaapstad als Cairo, zeggen ze.
We slapen in de Outpost Lodge en ook hier kunnen we weer genieten. De afscheidsavond bestond uit een heftig partijtje toepen en dat was het dan weer.
De volgende ochtend scheidden onze wegen met die van de overige reizigers. Die wachtten tot het middaguur om in zo'n zeven uur naar het vliegveld in Nairobi te rijden. Voor ons wacht nog een laatste uitdaging van formaat: de Kilimanjaro!
We rijden naar de voet van de berg van waaraf de trekkings naar de top vertrekken. Hadden we nog zes dagen gehad dan hadden we de piek wel bereikt, maar helaas we moeten het doen met een wandeling in de omgeving. Overigens ook heel erg mooi en het lijkt hier verdacht veel op Zwitserland!
Nu helemaal klaar voor de eerste van twee vluchten en morgenochtend hopelijk zo fris en fruitig als mogelijk is op Schiphol.