Met de vorst in de afgelopen maand is ook in de kas niet alles goed gegaan. Een aantal tomatenplanten zijn doodgevroren, helaas! Het is natuurlijk voor mij nog uitproberen wat wel en niet kan in de kas. Het was voor mij dan ook wel een steuntje in de rug dat ook bij een ervaren tuinder nog plantjes waren doodgevroren. Niet dat ik hem de plantjes niet gun, integendeel, maar dat ook met ervaring je zoiets nog kan overkomen. Wel zag ik dat hij een extra isoleerlaag aanbracht voor zulke koude nachten. Het percentage planten dat het in zijn kas had overleefd lag dan ook een heel stuk hoger. Gelukkig mocht ik wat tomatenplanten hebben en was de schade zo miniem.
De sla doet het ontzettend goed, er verschijnen al mooie plantjes en zelfs al een klein kropje. Erg leuk om te zien en (nog?) geen last van slakken. Dat is ook een voordeel van de kas: je geeft water, je strooit wat slakkenkorrels, en geen regen die de boel weer wegspoelt. Zo hebben de korrels veel langer effect.
Vandaag kon ik ook nog van de kas als schuilhut genieten. Het regende de hele ochtend al een klein beetje maar al werkende was het niet storend. Alleen in de pauze wilde ik toch wel droog zitten en kon ik genieten van mijn eigen ‘huisje’. Uitrusten op een stoel na flinke arbeid, met een kopje thee, droog en warm. Met de tikkende regen op het dak en de fluitende vogels om me heen, vielen mijn ogen zowaar eventjes dicht. Heerlijk ontspannen.
Dit bericht werd geplaatst in Archief 2017, Blog en getagd kas, sla, tomatenplant, vorst door Marijke . Bookmark de permalink .