We blijven ons verbazen over de snelheid waarmee de digitale wereld om zich heen grijpt. Ook het grenswandelen ontkomt niet aan deze ontwikkeling. En dat hoeft ook helemaal niet. Wij plukken er juist de vruchten van. We vragen ons alleen wel af hoe we ooit zónder konden.
Neem nu de oriëntatie in het terrein. Vroeger gingen we op pad met een serie geplastificeerde kopieën uit de topografische atlas. En, eerlijk is eerlijk, daar hebben we ons ook al die tijd mee gered. Het échte kaartlezen was een specialiteit en leerde je in de praktijk. We waren échte kaartmannetjes.
Nu bedienen we ons van geavanceerde apps en positiebepaling gaat met GPS. Zoeken we de naam van een plantje of de naam van een koeienras, dan is met internet in de hand het antwoord snel gevonden. Horeca op de route? Buien in aantocht? Contact met het thuisfront? Een fotootje sturen tijdens de wandeling? Het kan allemaal.
Na de koffie op het terras bij Frans van de camping, gaat het via een behoorlijke omweg door Susteren en de Selfkant naar de start met dat geweldige panorama achter Koningsbosch:
Vanwege de slechte ervaringen de vorige dag met de beschikbaarheid van bankjes maken we van de gelegenheid gebruik om te pauzeren.
Na Spaanshuisken respecteren we het opkomende gewas op het bouwland en nemen het pad dat via een sprong over een droge sloot uitkomt op de N274.
De boer praat in een soort Limburgs/Duits en vertelt dat hij de tijd nog heeft meegemaakt dat dit stukje Duitsland 14 jaar Nederlands is geweest.
Landbouwvoertuigen die in Nederland geen kenteken nodig hebben, maar die ook in het buitenland worden gebruikt. Dit kenteken wordt alleen verstrekt als wordt aangetoond dat de eigenaar landbouwgrond in het buitenland (waar een kenteken vereist is) moet bewerken. Kan de eigenaar dat niet aantonen, dan krijgt hij geen kenteken en dan is het dus niet toegestaan met zo'n voertuig een buitenlandse reis te maken. (Bron: Wikipedia)