Gewone haagbeuk | Ecopedia
Verdraagt snoei Heeft een opmerkelijk goede regeneratie van de kroon, kan dus probleemloos gebruikt worden als hakhout, vormboom of haag. Bij bomen die jaarlijks gesnoeid worden blijft het verdorde blad in de winter aan de boom hangen.
Hinderlijke eigenschappen - schors is gevoelig voor zonnebrand, dus niet plots opsnoeien - snoeien buiten het groeiseizoen kan bloeden tot gevolg hebben - grote haagbeuken laten zich moeilijk verplanten [LIT:2]
Interessante cultivars - Carpinus betulus 'Columnaris': traag groeiend, kleiner dan de soort; dichte compacte groeivorm - [B:5]: steile takstand; als jonge boom smalle groeivorm, wordt later even breed als hoog - Carpinus betulus 'Frans Fontaine': jonge Nederlandse selectie (1983) met smalle groeivorm; wordt later iets breder, maar behoudt (voorlopig) veel beter zijn smalle groeivorm dan 'Fastigiata'
Houtwaarde haagbeukenhout is dicht en zwaar en wordt gebruikt voor slijtvaste toepassingen (assen, slagerskapblokken, tandwielen, ..) niet duurzaam beperkte toepassingen voor meubelhout e..d door veel verlies bij het verzagen (grillige stamvorm)
Bosbeheer perfecte boom voor de nevenetage
wortelt tamelijk oppervlakkig en heeft een weinig uitgebreid wortelgestel [LIT:3] [LIT:2]
Kroonbreedte gemiddeld8meter
Verspreide bladstand, eivormig-elliptisch met iets hartvormige of afgeronde voet en toegespitste top. Dubbel gezaagde bladrand, 8 tot 10 cm lang. De zijnerven lopen evenwijdig tot aan de bladrand, het bladmoes staat enigszins bol tussen de bladnerven. De onderzijde is behaard op de hoofdnerven en in de oksels. Bladeren zijn kort gesteeld (1 cm).
Bloei in april-mei, na of tijdens de bladuitloop, mannelijke katjes 3 tot 4 cm lang, uit zijknoppen van de éénjarige twijgen, geelgroen. De vrouwelijke katjes zijn kleiner en komen op het uiteinde van de nieuwe scheuten met driedelig schutblad.
Klein nootje met 7 tot 11 ribben en verbonden met een 2 tot 3 cm lang driedelig schutblad, waarvan de middelste slip veel langer is dan de zijdelingse, in trossen bij elkaar, rijp eind september.
De twijgen zijn aanvankelijk behaard, later kaal, rood tot roodbruin, zigzag lopend. De knoppen zijn smal en toegespitst, lijkend op die van de Beuk, maar aanliggend en korter.