De laatste agrariër van het Spekkenwegje? Dahlia's, dahlia's… | Er was eens…
← Snelle Velsenaars
Slap Cars. RC de Ruimte in de bocht (van de Dokweg), Autokunst (2) →
Hij is de vijfde generatie die op deze plek aan het Santpoortse Spekkenwegje het land bewerkt.
Misschien zal hij de laatste van de familie zijn. De tijd zal het leren.
Boeren en tuinders zijn geleidelijk uit deze omgeving verdwenen en hebben plaats gemaakt voor maneges, tuincentra en andere bedrijven. En voor de verbreding van de A208.
Hij heeft het gebied dicht zien groeien, de openheid van de landerijen van vroeger is bijna weg.
Zijn grootvader heeft hem vaak verteld over hoe het hier ooit was.
Een gezond leven moet dat geweest zijn want hij werd 98 jaar.
Maar het is nog steeds een mooi leven, zo'n familiebedrijf, de vrijheid van het zelfstandig ondernemer zijn, en lekker buiten werken
Bossen snijbloemen. Dahlia's. Dit valt onder het moderne begrip duurzame teelt, in tegenstelling tot de bloemen die tegenwoordig zo vaak ingevlogen worden vanuit Kenia, waar Nederlandse bloemenkwekers goedkope grond en idem werknemers gevonden hebben
De dahlia is van oorsprong een Zuidamerikaans knolgewas, genoemd naar de Zweed Anders Dahl, een leerling van Linnaeus.
Ik kijk m'n ogen uit hoe fris ze er bijstaan.
Voor mij is het altijd een ondoenlijke tuinplant geweest, met z'n knollen die je elke herfst uit moet spitten en zorgvuldig bewaren. Die knollen wilden bij mij altijd in een soort snot veranderen, of verdroogden tot ze morsdood waren
Maar de bloem blijft een soort wonder, met z'n tot kokertjes opgerolde blaadjes, waar zich graag oorwurmen in verstoppen, en z'n bolvormige wasachtige hartje
Dit bericht werd geplaatst in Natuur & zo, Santpoort en getagged met agrariër, agrarisch, bloemkweker, bosje bloemen, dahlia, duurzame producten, santpoort, spekkenwegje, verstedelijking. Maak dit favoriet permalink.
9 reacties op De laatste agrariër van het Spekkenwegje? Dahlia's, dahlia's…
Mooie bloemen van een leuke man.
Beetje ouderwets die Dahlia's, vroeger zaten ze bij ons altijd vol luizen, was voor mij daar synoniem mee.
Tegen luizen (en oorwurmen) zullen er wel 'middelen' zijn.
Het was een erg aardige man, die mij een beetje besmuikt zag staan fotograferen, en me toen uitnodigde om rond te lopen.
Tip: Laat knolgewassen overwinteren op of in vogel(kanarie)zand. Werkt!
En Columbia als achtertuin voor de Aalsmeerse veiling. Vliegtuigladingen vol. Nederland-Transitoland.
brengen me terug in vaders tuin
Dahlia's associeer ik met mijn moeder, die er gek op was. Ik heb het idee dat de bloem jarenlang uit de gratie geweest is.
@VSp, dank voor de tip maar ik ben opgehouden met tuinieren. Tegenwoordig is de hele wereld mijn gratis tuin. Scheelt een hoop spitten en schoffelen 😉
Tja, Nederland transitoland, zucht. Vliegtuigen laten vliegen om bloemenvaasjes te vullen. Duurzaam hoor…
@Ingrid en Louise, ja, grappig, om de dahlia hangt een nostalgisch zweem. Misschien omdat het plant is die aandacht vraagt bij de verzorging, en dat dat iets van vroeger is. Tegenwoordig laadt men kofferbak vol met kant-en-klare bakkies van het tuincentrum om je betegelde tuin mee te versieren. Klaar.
Minder bekend aspect van jouw streek dat er ook bloemen worden
verbouwd. Eigenlijk het hele jaar wel wat.
@Martin, goed hè, hier heb je binnen een paar vierkante kilometer een variatie die weinig andere gemeenten kennen. Als ik dat in een jaartje bloggen in de functie van Stadsfotograaf uit kan beelden, dan ben ik gelukkig. Achter de duinen zit trouwens haast overal de beroemde geestgrond, vanouds ideaal voor bloementeelt, en tuinderij. Sowieso de meest ideale grondsoort. Makkelijk te bewerken mengsel van wit zand, vruchtbare klei en zwarte aarde.