Over het algemeen vinden we het niet zo gemakkelijk om een gagstrip te bespreken. Vaak zijn de invalshoeken na een paar albums tot op het bot afgekloven en beperken de jokes zich tot voorspelbare herhalingsoefeningen. Voor dit vijftiende Esther-album verwachtten we ons dus aan heelder drommen moppen waarin kabouters, de bloopermachine en Remi-alleen-op-de-wereld de dienst uitmaken, maar tot onze grote verbazing passeerden die in geen enkele strook de revue. Sinds Kim Duchateau ook in Playboy publiceert, mag het allemaal nog net wat stouter, bloter en gewaagder en kan Esther eindelijk zonder enige gêne haar indrukwekkende troeven showen. Dat ze daarbij de ene na de andere bedpartner verslindt, blijk je haar om de een of andere reden nog te kunnen vergeven ook. Een #metoo voor het zogezegde sterke geslacht is aan haar niet besteed.
Onze Esther heeft na vijftien albums dus nog steeds last van hete vlagen en zure oprispingen, maar als Kim originele grappen van dergelijk hoog niveau blijft verzinnen, lijkt de menopauze voor haar nog mijlenver weg.