Door: Rutger Breider	- Op 12 mei, 2021 - Politiek en Gemeente, Stadskanaal, Stadskanaal - Tags: D66 Stadskanaal, Gemeente Stadskanaal, gemeenteraad, gemeenteraad Stadskanaal, gemeenteraadslid, Klaas Pals, Pals, stadskanaal	- Nog geen reacties
STADSKANAAL – Toen Klaas Pals in 2010 in de raad van Stadskanaal begon, was de verhouding helder. Negentien raadszetels waren voor de coalitie, vier voor de oppositie. Hij weet hoe het is als eenmansfractie te moeten opereren. De humor is nooit ver weg bij Klaas Pals. ‘Het is een lijdensweg’, knipoogt hij. ‘We zijn moderne slaven van de democratie.’ Zijn lach schalt door zijn knus ingerichte werkkamer in zijn woning.
Klein wonder
Pals is sinds 2010 het enige raadslid voor D66 in Stadskanaal. Dat hij in 2018 werd herkozen is een klein wonder. Halverwege de verkiezingsavond dacht hij dat het pleit was beslecht en dat D66 geen zetel zou krijgen in Stadskanaal. Het werd een restzetel, en Pals haalde opgelucht adem. Na twee keer oppositie te hebben gevoerd tegen het ‘monsterverbond’ van PvdA, CDA, ChristenUnie en GemeenteBelangen weet Pals hoe het is als eenmansfractie.
Weinig respons
‘Als raadslid in de oppositie heb je een groot incasseringsvermogen nodig, helemaal als je ook nog eens alleen bent’, legt Pals uit. ‘Soms krijg je weinig respons op voorstellen, terwijl je heel hard werkt aan een aantal dossiers. Daar moet je tegen kunnen.’ Een raadslid kan in zijn eentje niet alle dossiers goed doorgronden, daar ontbreekt de tijd voor, zegt Pals. ‘Je moet wel aan ‘cherry picking’ doen. Ik focus me op de woningbouw, werkgelegenheid en het milieu. Thema’s die landelijk ook spelen, maar hier in Stadskanaal ook. Dat is voor mij belangrijker dan het sociaal domein, dat laat ik meer aan partijen over die daar echt een thema van maken.’
Andere politiek
Als éénpitter moet Pals het wel eens afleggen tegen de voorstellen vanuit de coalitie in Stadskanaal. ‘Maar ik ben geen type die bij voorbaat denkt dat iets kansloos is. Ik sta er positief in. Vanaf het begin heb ik geprobeerd andere politiek te bedrijven. Dat leverde positieve aandacht van de mensen en de media op, ik kreeg op een gegeven moment meer aandacht dan wie dan ook in de raad. Mensen kregen door dat er tijdens het ‘monsterverbond’ in Stadskanaal iets niet klopte.’
Zorgen heeft Pals wel. ‘De animo voor het raadswerk neemt af. Mensen zijn te druk. Het is voor jongere mensen bijna niet meer te doen, helemaal als je er een gezin bij hebt. Overal zie je dat jonge ouders die raadslid zijn, na twee tot drie jaar afhaken omdat het niet meer te combineren is. Dat is wel zorgwekkend.’