Veldsalie - Salvia pratensis; Kranssalie - Salvia verticillata
De Salie soorten zijn echte Lipbloemen.
In mei komt de Veldsalie in bloei. Het kan 2 maanden aanhouden. De Kranssalie wacht nog een maandje.
Vooral in het rivierengebied komt de hoge Veldsalie tot ontwikkeling op stroomruggen en oeverwallen. Vooral op door begrazing openliggende kalkhoudende zandige plekken kan de veldsalie ontkiemen. Ook op zomerdroge dijktaluds en bermen.
De middelhoge Kranssalie is voor ruderale terreinen, droge graslanden en hellingen. Salie is er ook als gekweekte sierplant.
Europa vanuit het zuiden en vanuit het Midden-Oosten.
Als geneesmiddel bracht Salie lange tijd verlichting en fungeerde zo als "reddertje". Salvia komt van het Latijnse "salvare" dat redden betekent. Daarbij verduidelijkt "pratensis" dat de plant "van het veld" afkomstig is. Daarnaast vertaalt "verticillata" inderdaad tot "met bloemkransen".
Een stevige wortelstok levert forse planten met behaarde vierkante stengels en kruisgewijs geplaatste bladeren. Het grove oneffen blad is licht getand aan de rand en eirond tot spiesvormig toegespitst met een hartvormige voet bij de Veldsalie.
Bij de Kranssalie is het blad breder, bijna driehoekig en grover getand met diep liggende nerven. Ook draagt ieder blad aan de basis twee kleine zijslippen. De bloemen zijn hier vrij klein en blauw tot purper van kleur. Ze staan dicht opeen in kransen om de wat rode stengel. De bovenlip staat rechtuit.
De grote paarsblauwe en zelden rozerode of witte lipbloemen van de Veldsalie hebben een grote rond gebogen en opstaande bovenlip. Deze saliebloemen hebben een speciaal hefboom bestuivingsmechanisme voor hun 2 meeldraden die met de stamper in de bovenlip eerst opgesloten liggen. De bloemen staan samen een pluim vormend in veel ruime schijnkransen bovenaan om de vaak lange bloeistengels. De bloei ontwikkelt zich van beneden naar boven. De kelk is met klierharen bezet. Drachtplant.