Samen in liefde en werk. De kunstenaarsparen in deze reeks beïnvloedden elkaar maar ontwikkelden ook hun eigen werk. De mannen zijn tegenwoordig bekender dan de vrouwen, maar hoe terecht is dat? Ze waren actief als (monumentaal) schilder, beeldhouwer en toegepast vormgever. Hun carrières speelden zich grotendeels af aan het begin van de 20ste eeuw en na WO II en waren belangrijk binnen de ontwikkeling van de moderne kunst. We bespreken het werk van de afzonderlijke kunstenaars maar bekijken natuurlijk ook wat ze samen tot stand brachten.
Max Ernst (1891-1976), Leonora Carrington (1917-2011), Dorothea Tanning (1910-2012).
Max Ernst was, behalve een bekende en veelzijdige surrealist, ook een womanizer. Hij trouwde vier keer en had talloze affaires. Twee daarvan belichten we omdat het om beeldend kunstenaressen gaat: met Leonora Carrington leefde Ernst samen tussen 1937 en 1940; de relatie met Tanning duurde van 1942 tot zijn overlijden in 1976. Carrington bouwde een kunstcarrière op in Mexico, met fijn geschilderde werken vol figuren ontleend aan de Keltische mythologie en esoterie. Tanning maakte schilderijen in verschillende stijlen, van figuratief (veel meisjes en deuren) tot bijna abstract, en ook textielsculpturen. De carrières van de twee vrouwen liepen tot ver in de 21e eeuw.
Carla van Bree (1971) is een zeer gewaardeerd kunsthistorica en docente. Zij studeerde aan de Kunstacademie van Tilburg en aan de Universiteit Utrecht. Ze werkt als rondleider bij museum De Pont in Tilburg en Theaters Tilburg en als docente kunstgeschiedenis voor scholen, opleidingen, volksuniversiteiten en verenigingen, waarvan al heel wat jaren bij het KVG van Berkel-Enschot e.o.