Reisverslag Daphne: ongerept Lombok, idyllische stranden en machtige varanen | Rama Tours Reisverslag Daphne: ongerept Lombok, idyllische stranden en machtige varanen | Rama Tours
Reisverslag Daphne: ongerept Lombok, idyllische stranden en machtige varanen
Daphne Kaandorp
Daphne Kaandorp, 29 april 2019
Mijn studiereis naar Lombok en de Komodo eilanden heeft een onuitwisbare indruk op mij achtergelaten. Het ongerepte en pure binnenland van Lombok heeft mij aangenaam verrast en ik voelde mij bij aankomst dan ook meteen thuis. De rust, het groen, weinige verkeer en ontzettend vriendelijke mensen. Na het binnenland ging mijn reis door naar de idyllische zuidwestelijke Gili eilanden en ik sloot af met een fantastische ervaring op Komodo en Rinca. Oog in oog staan met de Komodo draak: wie wil dat nu niet? In deze blog neem ik jullie mee naar dit mooie stukje op aarde. Ga je met mij mee?
Strand bij Sengiggi, tempels in het binnenland en een lokale lunch
Mijn reis op Lombok startte in Sengiggi, Een heerlijke plek om de eerste dag(en) te vertoeven. Ik verbleef in het prachtige Jeeva Klui resort, en pareltje. Zeker de beach front kamers zijn geweldig. Vanuit je kamer loop je zo naar het strand, zwembad en het restaurant, waar ik overigens een heerlijke soep (Soto Ayam!) heb gegeten en genoten van een mooie zonsondergang. Naast lekker op het strand liggen en genieten van de azuurblauwe zee is het ook een goede uitvalsbasis om vandaaruit het binnenland te gaan verkennen. Dat is ook meteen wat ik ga doen nadat ik eerst een aantal hotels heb geïnspecteerd.
Lombok is islamitisch, maar er zijn ook een aantal mooie Balinese hindoe tempels te vinden. Naast de bekende Pura Meru, Pura Lingsar en Pura Narmada is het de kleinere en minder bekende tempel Pura Surnadi die de meeste indruk op mij heeft gemaakt. Dit is de enige zwarte tempel van Lombok en het oudste en heiligste complex op het eiland. Het is een rustige en serene plek, al heb ik mij laten vertellen dat tijdens belangrijke ceremonies het hele dorp volstroomt met gelovigen. Lunchen doe ik vlakbij Mataram, in een simpele warung, waar ik twee typische Lombok gerechten mag proeven: Ayam bumbu madu (kip met honing en sambal) en Pelecing Kangkung (waterspinazie, pinda's en sambal). Om je vingers bij af te likken!
Sasak dorp, watervallen, vulkaan en groene rijstvelden
Via een prachtige route langs de noordkust trek ik verder het binnenland in. Eerst maak ik nog even een stop bij het Tugu hotel in Sire; een oase van rust en luxe! Het resort is een waar museum met veel kunst en antieke stukken. De kamers zijn stuk voor stuk geweldig ingericht. Mijn favoriet is de Bhagavan suite met privé zwembad en uitzicht op de oceaan.
De rit gaat verder en op een gegeven moment slaan we af naar Segenter, een traditioneel Sasak dorp. Dit dorp staat ook in reisgidsen aangegeven, dus ik ben benieuwd in hoeverre het toerisme hier is doorgedrongen. Dat valt enorm mee, of liever gezegd, ik merk er niets van. Ik word rondgeleid door de dorpsoudste, kinderen lopen mee en spelen met elkaar en de vrouwen zijn gezamenlijk aan het koken voor de wekelijkse vrijdagmaaltijd die met het hele dorp genuttigd zal worden. Ze leven hier nog in traditionele huizen, het is een hele hechte gemeenschap.
De eindbestemming is Senaru, aan de voet van de Gunung Rinjani vulkaan. Ik maakt hier een stevige wandeling naar de 1e waterval. Van hieruit kan je via de rijstvelden en een dorpje teruglopen maar ik kies ervoor om wat verder te gaan naar de volgende waterval die dieper in de bossen ligt. De wandeling is goed te doen, tot dat de rivier overgestoken moet worden, en dat is niet heel handig om op je goede schoenen en dus, in mijn geval, op blote voeten over de keien te lopen…. Al met al wel zeer de moeite waard; de waterval is prachtig! Leuk weetje: hier in Senaru is een associatie opgezet om vrouwen te kunnen laten werken en een betere positie te geven. Een van de effecten is dat er nu diverse vrouwelijk gidsen zijn die hier de toeristen rondleiden. Een mooie vooruitgang! De volgende ochtend word ik om 6 uur wakker met een subliem uitzicht op de Rinjani vulkaan. Verschool die zich de dag ervoor nog in de wolken, nu kon ik deze reus in volle glorie bewonderen. Mijn verblijf in Senaru was nog voor de verschrikkelijke aardbevingen in augustus 2018. Inmiddels wordt er volop opgebouwd en kunnen de toeristen weer terugkomen naar dit mooie gebied. En dat is maar goed ook, want de bevolking heeft het toerisme hard nodig!
Via de vruchtbare gronden van Sembalun (er worden hier zelfs aardbeien verbouwd!) reis ik om de Rinjani heen naar Tetebatu. Knalgroene rijstvelden vormen nu weer het landschapsbeeld. In Tetebatu maak ik een wandeling door de rijstvelden en maak ik een leuk tochtje door een kloof. Wadend door de kreek kom je ook hier weer bij een bijzondere waterval. Even zwemmen, lekker verkoelend, en weer gauw de auto in. Mijn reis op het vaste land van Lombok sluit ik namelijk af in Sekotong, in het mooie Cocotinos resort.
Idyllische eilandjes
Vanuit Sekotong vervolg ik mijn ontdekkingsreis. Bij Kores word ik opgehaald door een sampan van Gili Asahan Eco Lodge en vaar ik in nog geen 10 minuten naar de overkant. Wat een paradijsje is Gili Asahan en zeker ook de lodge. Er zijn diverse cottages maar de Balé is voor mij de topper. Het is een soort open-air kamer die je kunt afsluiten met rieten matten voor de benodigde privacy en een aparte badkamer. Klinkt misschien spartaans, maar het is verre van dat. En wie wil nou niet tussen tjirpende krekels in slaap vallen en weer gewekt worden door de zingende vogels? Ik maakte een rondje over het eiland, want groot is het niet. Het eiland wordt omringd door brede stranden en een aantal koraalriffen en je kunt uitstekend een snorkel trip maken naar Gili Rengit en Gili Layar.
Fantastisch koraal met zoveel kleuren visjes en zelfs schildpadden! Daarna neem ik de boot naar Gili Gede, een wat groter eiland tegenover Gili Asahan. Ik overnacht hier in Hula Hoop bungalows, gebouwd tegen de heuvel met weergaloos uitzicht op de baai met azuurblauwe zee. Alle bungalows zijn gemaakt van natuurlijke materialen die van het eiland komen. Ze draaien volledig op zon- en windenergie. Hula Hoop ligt aan zee maar heeft geen strand. Vanaf de trappen loop je zo het water in en ca. 50 meter verder ligt er een koraal rif. Er wordt hier zelfs af en toe een zeekoe gespot! Op Gili Gede is een project begonnen om de bewoners bewust te maken van afval en dan met name plastic. Middels gescheiden afvalcontainers en verwerking van plastic proberen ze het milieu weer een beetje beter te maken. Goed initiatief, want het kan echt beter! Om aan de andere kant van het eiland te komen, loop je dwars door het dorp heen. Normaal zou het 15 minuten lopen zijn, maar dat lukt mij niet. Er is zoveel te zien onderweg, het dorpje bruist; spelende kinderen, vrouwen die koken en de dag met elkaar doornemen, mannen die visnetten aan het herstellen zijn, en iedereen heeft een lach of een groet! Een andere route is langs het strand naar de mangrove. Afhankelijk van het tij kan je hier ook per boot heen, nog leuker! Voor mij dan alweer tijd om afscheid te nemen van Lombok; het was geweldig en ga zeker nog een keer terug.
Varanen en roggen
Mijn laatste bestemming deze reis is Labuan Bajo, Flores. Vanuit het vliegtuig is het al een gaaf gezicht; al die kleine eilandjes met hun grillige vormen… Met een privé boot ontdekken we in drie dagen de eilandenarchipel voor de kust van Flores. Bij Kelor meren we als eerste aan. Heerlijk strand met strakblauw water en geweldig koraal. Hierna varen we verder naar een van de Komodo eilanden, Rinca, waar we aan het einde van de middag aankomen. Eigenlijk is dit de perfecte tijd; de meeste toeristen zijn weg en de temperatuur is heerlijk. En dan het moment waar ik naar heb uitgekeken; ik sta oog in oog met de Komodo varaan; wat machtig mooi is dat. Hij gaat aan de wandel en we kunnen hem nog een hele tijd de heuvel op volgen. Nou mijn dag kan niet meer stuk! En op de weg terug liggen er nog een paar op de route! Komodovaranen kunnen 50-60 jaar worden en max. 3 meter lang. Vrouwtjes leggen ca. 30 eieren waarvan er 15-20 % het haalt. Slechts een derde van de kleine varaantjes wordt ouder dan 1 jaar. De eerste maanden leven de kleintjes in de bomen en worden gevoed met insecten en gekko's etc… Op Rinca leven er nog slechts 1500 varanen. De volgende ochtend gaan we vlak voor zonsopgang aan land bij Padar eiland. Erg vroeg maar zeer de moeite waard. Na een aardige beklimming heb je vanaf het viewpoint een fantastisch uitzicht over de omringende eilandjes en zie je hoe bijzonder en grillig het landschap is. De hoogtepunten blijven elkaar maar opvolgen want voordat we weer koers zetten richting Labuan Bajo snorkelen we nog op de meest idyllische plek die ik ooit heb gezien: Karang Makassar. Iets verderop is een manta point en vanaf de boot kan je hier snorkelen/zwemmen met manta roggen. Deze giganten zijn tot drie meter breed en de kans dat je ze ziet is heel groot!