Het vertrouwen van: Julia IJmker | Keep the Faith
Ik ben Julia IJmker, 23 jaar, ik werk bij het Leger des Heils bij een instelling voor mensen met triple problematiek (verslaving, psychische stoornis en LVB) en ik woon in de Eltheto leefgemeenschap in de Javastraat.
Toen de crisis uitbrak maakte ik me eerst zorgen over mezelf. Ik heb in het verleden last gehad van een angststoornis en was bang dat deze in alle hevigheid terug zou komen, omdat ik uit mijn dagelijkse ritme raakte. Dat is gelukkig niet gebeurd. Ik heb daar inmiddels mijn weg in gevonden.
Inmiddels maak ik me veel meer zorgen dat mensen vergeten worden. Vooral mensen met psychische problemen. Mensen die ik tegenkom in mijn werk. Ik ken mensen die met een hoognodige therapie zouden starten. Die therapie is uitgesteld. Dat is moeilijk en maakt mij bezorgd. Ik vraag me vooral af wat dit op de lange termijn voor kwetsbare mensen gaat betekenen.
Ik vind het heel bemoedigend dat er zoveel mooie initiatieven en activiteiten loskomen. Ik zie veel mensen echt omzien naar elkaar. In de kerkgemeenschap van Eltheto vormen mensen koppeltjes om elkaar te steunen. In de Javastraat zitten mensen niet bij de pakken neer, maar organiseren dingen met Koningsdag en dodenherdenking.
Mijn geloof heeft ook meer betekenis voor me. Het is dichterbij gekomen. Ik heb heel veel vragen, waar ook niet zomaar een antwoord op te vinden is. Ik weet niet waar het allemaal naartoe gaat, maar ik vind het heel fijn om die dingen wel bij God te kunnen neerleggen.
Ik ben echt iemand die anderen nodig heeft en geniet van samenzijn. Ik mis daarom de samenkomsten met anderen in fysieke vorm wel heel erg. Digitale ontmoetingen beperken me, maar ze helpen me nu wel.
Ik maak deel uit van twee gesprekskringen: één uit de kerk en één uit mijn studentenverenging. In die kringen delen we het leven en het geloof. Die kringen doen we nu online. Het is mooi om elkaar te kunnen steunen en in de bijbel op zoek te gaan naar antwoorden.
Ik woon sinds vier maanden in de leefgemeenschap van Eltheto. Die gemeenschap bestaat uit gezinnen en alleenwonenden, die op allerlei manieren met elkaar en anderen het leven delen. Het zijn heel verschillende mensen, die elkaar veel ruimte geven, maar ook betrokken zijn met elkaar. Ik ben heel blij dat ik daar nu woon, het is echt een bedding voor mijn leven nu. Het contact, bijvoorbeeld met mijn buurvrouw, is intensiever geworden de laatste tijd. Dat doet me goed.
Het belangrijkste is dat ik niet alleen ben. Ik voel me gedragen, door de mensen om me heen: familie, vrienden, mensen uit de gemeenschap, de buurt. Ik voel me ook gedragen door God, met alle vragen die nog heb. Die verbondenheid geeft me geduld en rust. We hebben nog heel veel onzekerheden, maar met elkaar redden we het wel. Zolang we maar verbonden blijven komt het wel goed!