BloedLink FilmBlog: The Hunchback of the Notre Dame (Wallace Worsley, 1923) - 100 Jaar Horror
The Hunchback of the Notre Dame (Wallace Worsley, 1923) - 100 Jaar Horror
Als je op deze manier door de jaren van horror gaat kom je natuurlijk vanzelf uit bij de Universal studios. Natuurlijk vooral bekend om de reeks horrorfilms die uitkwamen in de jaren 30 en 40 (Dracula, Frankenstein, The Wolfman, etc.) maar ook in het tijdperk van de stomme film waren ze al actief bezig met horror. The Hunchback of the Notre Dame was hun eerste succes met dit genre en zorgde ervoor dat ze twee jaar later met The Phantom of the Opera kwamen, hun eerste volbloed horrorfilm. Want eigenlijk kun je The Hunchback of the Notre Dame geen horrorfilm noemen, hoewel de gebochelde (intens maar ook wat over de top gespeeld door Lon Chaney) behoorlijk afstotelijk is opgemaakt speelt de film niet in op het horror vlak. Natuurlijk heb je met een set als de (volledig nagebouwde!) Notre Dame kathedraal de neiging om dit gothic horror te noemen, en inderdaad, de sets zijn prachtig maar worden ook niet gebruikt om een onheilspellend sfeertje te creëren maar meer om simpelweg te imponeren.
Ik ga er trouwens vanuit dat de meeste filmliefhebbers wel bekend zijn met verhaal dus dat ga ik hier niet uitgebreid beschrijven. In het kort: een gebochelde leeft als outcast in de kathedraal van Notre Dame, de enige die hem ooit genegenheid heeft getoond is Esmeralda waar hij dan ook wat voor voelt. Maar hij is niet de enige wat uiteindelijk zelfs in een klassenoorlog uitmond.
Zoals gezegd was dit een boxoffice succes voor Universal en het is niet moeilijk te zien waarom. De film is groots opgezet met indrukwekkende sets, massale plein scenes met misschien wel honderden extra's, prachtige kostuums en natuurlijk de obligate romance. Een waar spektakelstuk voor de bioscoopbezoekers in de jaren twintig. Maar al deze factoren maken natuurlijk nog niet per se een goede film. En vooral het contrast met de films die ik hiervoor zag (The Phantom Carriage en Haxan) is behoorlijk groot. Zo voelt The Hunchback of the Notre Dame best wel naïef in vergelijking met The Phantom Carriage, vooral op de manier hoe het verhaal verteld wordt en de hoeveelheid tijd wat daarvoor genomen werd. De film duurt op 3 minuten na twee uur en dat is naar mijn mening wat aan de lange kant voor dit verhaal. Er zijn aardig wat scenes die korter hadden gemogen en subplots die geheel weggelaten kunnen worden zodat er wat misschien wat meer gefocust kon worden op een kleiner aantal karakters. Ook het acteerwerk is in The Hunchback veel meer "toneel" dan in eerder genoemde films.
The Huchback of the Notre Dame laat zich misschien nog wel het beste vergelijken met de mindere blockbusters van tegenwoordig: Veel spektakel en weinig diepgang. Ondanks dat is het geen vervelende film om te zien alleen had het van mij dus iets sneller en strakker gemogen.
Trivia: Lon Chaney kreeg voor de film $2.500 per week betaald en het maken van de film duurde zo'n half jaar.