Groeten uit Leutekum » Ulrike Nagel
Geplaatst op 14 februari 2010 2 juli 2020 door Ulrike Nagel
Optocht hier, optocht daar. Al twee weken geleden kregen we een carnavalskrant in de bus. Van vereniging De Billekletsers. Ja, echt waar, zo heten ze. De lokale kroeg is 'besmet gebied' en in de stad gaan de cafés alleen nog open voor de gekostumeerde medemens. Met op maandagochtend: een kroegentocht (dat zouden ze eens in april moeten proberen…). Duidelijk dus: ook boven de rivieren wordt stevig carnaval gevierd.
Als kind deed ik met enthousiasme mee aan 'Fasching' zoals dat destijds in Berlijn heette. Gewoon op de crèche en later in mijn eigen basisschoolklas, op kleine schaal. Ik ging als Pippi Langkous, als kat of als Roodkapje. Altijd binnen, want zoiets als een optocht kende ik niet. (Nu is dat zelfs in de Duitse hoofdstad veranderd: vanuit het hele land verhuizen de 'Jecken' of 'Narren' naar de stad en nemen hun gebruiken gewoon mee. Daarom zijn er nu hele grote optochten, terwijl de gewoner 'Berliner' daar geen boodschap aan heeft.).