Memtalk - Stephanie - ps. Cheryl
door Cheryl | nov 2, 2018 | Persoonlijk | 0 Reacties
In de maandelijkse rubriek Memtalk komen inspirerende moeders aan het woord over het leven als mama/mem en delen hun ervaringen met jou. Vandaag vertelt Stephanie over haar weg naar zwanger worden en de zwangerschap tot nu toe.
Naam: Stephanie van Ballegooijen
Mama to be: baby november 2018
Instagram naam: stephanie_v_ballegooijen
Mijn naam is Stephanie van Ballegooijen (29 jaar) en terwijl ik dit schrijf ben ik bijna 36 weken zwanger. Ik ben eind november uitgerekend van ons eerste kindje. Het aftellen kan dus (eindelijk) écht beginnen!
Ik zou hier een ontzettend mooi verhaal kunnen schrijven over zwanger zijn. Heel eerlijk? Zwanger zijn? Ik vind er helemaal niks aan. Oké, ik heb hier en daar wat pech gehad (uitdroging en daardoor drie dagen in het ziekenhuis gelopen, afvallen terwijl ik moest aankomen, veel last van harde buiken, ongelofelijk vermoeid) en dat zal zeker niet bijdragen aan mijn kijk op mijn zwangerschap. Maar die roze wolk? Ik heb 'm nog niet gevonden. Ik zeg altijd: "Het is een donderwolkje met een gouden randje". Natuurlijk ben ik ontzettend blij met de komst van ons eerste kindje en ik kan niet wachten tot ik dat kleine frummeltje in mijn armen heb!
In deze mem-talk neem ik je mee in ons verhaal van proberen zwanger te worden tot zwanger zijn.
'huisje-boompje-beestje'
Mijn vriend (ondertussen man) en ik hadden en hebben allebei de 'huisje-boompje-beestje' wens en hebben het daar vaak over gehad. Vorig jaar juli hebben we besloten dat ik zou stoppen met de anticonceptie. Zogezegd zo gedaan en in augustus was daar onze eerste echte poging. Natuurlijk weet je dat de kans vrij klein is dat het allemaal in één keer lukt, maar het is toch wel spannend! Twee weken nadat ik was gestopt met de nuva-ring kreeg ik last van krampen en licht bloedverlies. Natuurlijk ging ik googelen en las dat dit mogelijk innestelingsbloed kon zijn. De krampen werden alleen wel heel erg (tot huilen aan toe), dus toch maar even een bezoekje aan de dokter. Zij zei dat het waarschijnlijk mijn darmen waren, maar niets bleek minder waar. Drie dagen later ben ik geopereerd aan een gedraaide eierstok. Zelfs platgespoten met morfine (wat niet echt hielp tegen de pijn trouwens) begreep ik dat dit onze wens – 'huisje-boompje-beestje' – wel eens in de weg kon staan.
Na een operatie van twee uur hebben ze mijn eierstok weten terug te draaien en de cyste die erop zat in grootte teruggebracht. De operatie leek goed te zijn gegaan. Ze gaven wel aan dat de andere eierstok aan de kleine kant was en ze niet goed wisten of die ooit heeft gewerkt, maar een go voor baby's maken kregen we wel. We mochten zelfs direct beginnen! Dit maakte ons avontuur om zwanger te worden natuurlijk wel erg spannend. We konden er ook niet echt over praten met mensen, want bezig zijn met zwanger worden wilden we niet aan de grote klok hangen.
Om ons heen kregen we steeds vaker het leuke bericht van vrienden dat ze zwanger waren. Natuurlijk was ik ontzettend blij voor hen, maar ergens had ik graag zelf zwanger willen zijn. In maart zijn we getrouwd en in die maand zijn we helemaal niet bezig geweest met zwanger worden. Logisch natuurlijk, maar dat werkte blijkbaar erg goed voor ons! Na 6 maanden werd ik dan toch eindelijk niet ongesteld (dit voelde als heel lang, maar eigenlijk hebben we niks te klagen). Mijn man die had zoiets van "ach je bent wel vaker een paar dagen later", maar voor mij voelde deze keer toch anders. EN IK HAD GELIJK! IK WAS ZWANGER! Wat een party. Tranen van geluk dat ik toch zwanger kon worden ondanks al dat gedoe met die gedraaide eierstok.
De voorbereidingen voor de komst van onze kleine frummel vond ik echt ontzettend leuk! Bedenken wat je met de babykamer wil, hoe je die gaat inrichten, kleertjes kopen, eerste pakje uitzoeken, enzovoort. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik verbaasd ben over wat er tegenwoordig allemaal mogelijk is en voor hoeveel keuzes je komt te staan. NIPT-test, DKTP-vaccinatie, wiegje of co-sleeper, wat voor soort luiers of zoogkompressen, type fles of speen en ga zo maar door.
Luister naar je lichaam en je gevoel
Ik heb een hekel aan het geven van tips over zwangerschap of over het maken van keuzes. Iedereen is anders, elke zwangerschap is anders en voor iedereen werkt iets anders. Het enige wat ik toch wil zeggen is: luister naar je lichaam en je gevoel. Jij weet het beste wat goed is voor jou, want jij voelt hoe het gaat met je lichaam en niemand anders. Als je het idee hebt dat het niet goed zit? Gewoon aan de bel trekken bij je verloskundige of huisarts. Zo ben ik bijvoorbeeld overgestapt naar een andere verloskundige praktijk, omdat ik het gevoel kreeg dat er niet naar mij geluisterd werd en mijn klachten niet serieus genomen werden. Dus: neem jezelf serieus! Jij weet het beste wat je voelt.
Ik ga verder met aftellen en wachten tot ons wondertje zich meldt!
* de trouwfoto is gemaakt door Renke Fotografie & de zwangerschapsfoto's zijn gemaakt door Karijn Fotografie