Als je een fan bent van IT en elektronica, blijf up-to-date in de wereld van technologie en mis zelfs de kleinste details niet, koop Grafische kaart MSI VGA NVIDIA GT 1030 AERO ITX OC 2 GB GDDR5 tegen een onklopbare prijs.

Het nieuws van morgen, eindelijk vandaag. Steenokkerzeelse soldaten der Vlaamse Taal willen het gebruik van Franse kalligrafische tekentjes decimeren, de Vlaamse goegemeente weet niet meer wie te vertrouwen, de Actiegroep tegen Ludieke Acties laat zijn spierballen rollen en Pieter De Crem schijnt uit te zijn op de titel van Veldmaarschalk.
Na de fatwa uitgesproken in de gemeenteraad van Steenokkerzeel tegenover de plaatselijke bibliothecaris, na het onbeschaamde plaatsen van Vlamingenhatende propaganda in de plaatselijke bibliotheek (Le Soir en volgens een anonieme bron zelfs La Libre Belgique), beraden andere gelijkgezinden zich over verdere concrete maatregelen die getroffen zouden moeten worden in de strijd tegen cultuurimperialisme. Na topoverleg in een niet vrijgegeven locatie kwam de crème de la crème van de Vlaamse weerstandsbeweging onder meer met volgende eisen naar buiten: een onverwijld einde aan Franstalige toetsenborden, een Vlaamse Leeuw op elke straathoek en een burgermilitie die erop moet toezien dat men zich veilig over de Fiere Vlaamse Straten kan begeven zonder geconfronteerd te worden met hondsdolle Franstaligen.
Na een vraag naar reacties bij enkele politieke partijen, kreeg de redactie de toestemming van het Politburo van de N-VA om deze willekeurige man met de pet te bevragen: “Het is toch simpel zeker, als onze vriend de franskiljon met zijn computer allerhande onnozelheid als accenteaigueën, accentgraves en van die dwaze c-kes-met-een-vijf-onder wilt bezigen, dat hij dan zijn matten naar een franstalige gemeente rolt! Dat heeft een brave Vlaming niet van doen, meneer!”
Het was een kille ochtend in Vlaanderen, toen een geschokte bevolking zich moest verzoenen met het feit dat diegenen in wie zij het meeste vertrouwen stelden, voetballers en politici, zich hadden verlaagd tot het ontdenkbare: jokken. Na de storm rondom Siegfried Valère Bracke, de amadees die na folietjes in de SP en BRT zich bekeerd zag tot het Vlaamsche nationalisme, deed Ingrid Lieten nog iets gemener, namelijk: een mening hebben over andere politici, die niet enkel bestond uit het ophemelen van mekaars kwaliteiten en geweldige verwezenlijkingen. En alsof dat nog niet erg genoeg was moest de keeper van Club Brugge KV zich nog laten betrappen op het organiseren van de meest originele en creatief ingevulde PR-campagne in jaren. Gevreesd wordt dat na deze onthullingen ook het onwrikbare vertrouwen van de gemiddelde Vlaming in de politiediensten, justitie en spoorwegen aangetast zou kunnen worden.
Niet enkel dat, de gevolgen van dit soort immoreel gedrag, begaan door de tot voor kort onfeilbaar geachte boegbeelden van de maatschappij, zou de burger wel eens tot in het diepst van zijn eigen ziel kunnen beroeren. Als zelfs Siegfried, het ‘strikje van vertrouwen’, zich verlaagt tot leugens en propaganda om de gehele bevolking met een spreekwoordelijk kluitje in het riet te sturen, wat staat de brave burger dan in de weg om zelf ook gewetenloos zijn bazen, belastingcontroleurs en pastoors te beliegen?