Zondagskind - Judith Visser - Breg Blogt
Eens in de zoveel tijd begin ik aan een boek, niet wetende dat het me echt zal pakken. Zondagskind van Judith Visser laat mijn schrijvershart sneller kloppen en heeft me een heleboel geleerd.
Aangrijpend met een lach en een traan
Judith schrijft zo beeldend en pakkend, dat het lijkt of je als lezer in de huid van Jasmijn kruipt. Ik ben zelf ook opgegroeid in de jaren tachtig en negentig, een tijd waarin social media nog niet bestond en je dus ook veel minder wist dan we nu weten. Het boek heeft me geleerd om anders te kijken naar mensen met autisme. Het heeft me geleerd dat onvoorwaardelijke liefde tussen ouder en kind onbetaalbaar is. Dat vriendschappen prima kunnen als je allebei verschillend bent. Dat autisme niet gek of vreemd of raar is (oké, dit wist ik al) maar dat het ook vaker een verfrissende en bijzondere kijk op de wereld met zich meebrengt.
Als schrijver word ik blij van de schrijfstijl van Judith. Met hier en daar humor, gedetailleerde beschrijvingen van de wanhoop die Jasmijn soms overvalt en een beeldend verhaal uit de tijd waarin ik zelf ook jong was.
Lees ook: Lefbek – Anke Laterveer
Het is een verrijking voor iedereen om dit boek te lezen. Het geeft je een kijkje in de wondere wereld van een jong meisje met asperger. Het neemt je mee terug naar de tijd dat we nog niet continu online waren, en dus ook niet altijd van elkaar wisten waar de ander uithing. Het brengt je nieuwe inzichten en mooie lessen. Ik beloof je dat je er geen spijt van krijgt!
Je kunt het boek makkelijk bestellen bij Bol.com via onderstaande afbeeldingen:
Klinkt aangrijpend en interressant. Ga ik meteen opzoeken!
Hier dezelfde ervaring. Ik heb het boek in één jaar tijd twee keer gelezen en werd beide keren gegrepen. En oké, ik ben een ervaringsdeskundige;). Mooi om te lezen dat je mensen met autisme anders gaat bekijken door dit boek. Die onvoorwaardelijke liefde van Jasmijns ouders vond ik ook heel erg ontroerend.