Muziek uit vervlogen tijden: Blauw – The Scene - RIDE WITH ME!
9 juli 2017 20 juni 2017 Angela Aagenborg
Een van de mooiste nummer uit de Nederlandse popgeschiedenis vind ik Blauw van The Scene. Vooral het stukje tekst: "Het zien duurt een seconde, de gedachte blijft voor altijd", vind ik prachtig. Waarom? Door de simpelheid van de tekst die tegelijkertijd enorm beladen kan zijn, afhankelijk van hoe je het ervaart.
'Ik heb vannacht gedronken en gezien
hoe geen vrouw ooit krijgt wat ze verdient'
Toen dit nummer uitkwam ging ik nog naar de basisschool en viel ik eigenlijk niet echt in de categorie die fan was van The Scene, maar omdat muziek bij ons in het gezin centraal stond en de radio bijna 24 uur per dag aan stond was het onmogelijk om het te missen. Vanaf het eerste moment dat ik Blauw hoorde was ik erdoor gefascineerd, het rustige opkomen van de gitaar, de drum die invalt en dan uiteindelijk het karakteristieke stemgeluid van zanger Thé Lau. Er zit een randje aan zijn stem dat ik als kind al kon waarderen, maar wat ik nu nog mooier vind.
'Het zien duurt een seconde, de gedachte blijft voor altijd
ik heb vannacht gedronken en gezien'
The Scene is een Nederlandse rockband uit Amsterdam die in 1979 geformeerd werd door Thé Lau. Het begin wisselt de band zowat maandelijks van samenstelling, maar de vele personeelswisselingen doen geen afbreuk aan het karakteristieke geluid van de groep. Centraal staan steeds Lau's rauwe, hese stemgeluid en zijn composities met zowel Nederlands- als Engelstalige teksten. Een radiosessie voor VARA's Popkrant en een televisie-optreden in VARA's Popkaravaan zorgen voor de eerste naamsbekendheid. Begin 1980 wordt The Scene in Muziekkrant OOR zelfs uitgeroepen tot Nederlands beste band-zonder-plaat. (Tekst: Wikipedia)
'Ik heb vannacht gekeken en beleefd
hoe geen vrouw ooit terugkrijgt wat ze geeft'
Inmiddels bestaat de band al meer dan dertig jaar en hebben ze sindsdien talloze albums (waaronder een Duitstalige) gemaakt met daarom prachtige nummers. Daarnaast waren zij regelmatig te zien op festivals. Vorig jaar werd er bij Thé Lau keelkanker geconstateerd en hoewel het in eerste instantie leek dat de chemokuur en bestralingen goed aangeslagen waren, werd in april 2014 bekend dat Thé Lau uitzaaiingen in zijn linkerlong heeft en hij uitbehandeld is. In juni 2014 heeft hij met zijn band afscheidsconcerten gegeven op Pinkpop, in de Heineken Music Hall, de Lotto in Antwerpen en in Anciene Belgique in Brussel.
'Er is geen macht ter wereld die niet vroeg of laat opzij trapt
ik heb vannacht gekeken en beleefd'
Nadat ik op zoek ging naar meer informatie over het nummer Blauw (wat overigens erg moeilijk blijkt) kwam ik terecht bij een interview met Thé Lau op de website: Behindthescene. In dat interview werd hem het volgende gevraagd: "Weet je nog precies in welke omstandigheden 'Blauw' – misschien wel het meest tijdloze nummer van The Scene – ter wereld kwam." Daarop antwoordde hij het volgende:"Op een avond zat ik met mijn vrienden in een Grieks eetcafé. Na verloop van tijd werd ik er erg dronken en in mijn dronkenschap merkte ik hoe vreselijk blauw alles wel was. Op dat ogenblik stond ik nog niet stil bij de connotatie die 'Blauw' in het Noord-Nederlands heeft, namelijk die van 'dronken zijn'. Later heb ik me er trouwens over verbaasd dat men die betekenis in Vlaanderen niet kent, maar in Duitsland dan weer wel. Nu goed, ik liep naar huis en dacht terug aan het muzikale patroontje waar ik drie dagen eerder mee had zitten spelen. 'Blauw' paste daar perfect in. Zelfs dronken wist ik: dit is goed." (bron)
Dat interview is overigens zeer de moeite waard om helemaal te lezen.
'Als weer één die altijd vooruit en daarom nooit opzij kijkt
ik heb zojuist gekeken en gezien'
Zoals ik al eerder zei hou ik enorm van het stemgeluid van Thé Lau, maar er is meer aan dit nummer dat ik mooi vind. Zo zit er bijvoorbeeld een beat in het nummer dat ervoor zorgt dat je wel mee móet bewegen. Voor mij is het dan ook onmogelijk om naar die liedje te luisteren zonder dat mijn voet mee gaat tikken, mijn bovenlichaam heen en weer begint te bewegen en mijn hoofd op en neer gaat.
'Blauw, blauw, blauw
keer ik terug naar jou'
Toen ik deze muziek uit vervlogen tijden schreef leefde Thé Lau nog, inmiddels is hij overleden. Ik denk dat ik niet hoef te zeggen wat voor een gemis dat is voor de muziekwereld.