Een goede vriend van ons gaat ten onder in zijn relatie. Zij zit al jaren vast in een woede omtrent haar laatste werkgever en in psychische misère wegens onverwerkte jeugdtrauma’s. Hun leven bestaat uit juridische procedures en een eindeloze reeks therapieën van bedenkelijke pluimage. Hij kan haar niet aan het verstand brengen dat ze op het verkeerde spoor zit én hij kan haar niet verlaten. Want dan gaat ze hem het leven zuur maken of doet ze zichzelf wat aan. Is er nog ergens een opening denkbaar?