het Gehandicapte Kind | Aiden
Aiden (13) is gek op sporten. Voetbal, rolstoelbasketbal, zwemmen, hij doet het allemaal graag. Aiden's lijf is als gevolg van het syndroom van Ehlers-Danlos erg kwetsbaar, hij krijgt snel wonden of breuken. Maar met wat aanpassingen lukt het wel. Alleen hoe leuk is sporten als je altijd maar voorzichtig moet zijn? En niet met je vrienden mee kunt doen?
Een dag op de basisschool
Smoezend en giebelend slenteren groepjes meiden over het schoolplein. Een paar jongens zijn aan het voetballen. Anderen meten hun hardloopkwaliteiten tijdens tikkertje. De kleuters zitten in de zandbank. Een enkeling bekijkt zijn Pokémon verzameling onder de grote beuk midden op het schoolplein. De geluiden van joelende en schreeuwende kinderen dringen door in het klaslokaal waar Aiden zit. Vandaag zit hij gelukkig niet in zijn eentje, een klasgenoot houdt hem gezelschap tijdens de overblijf. Aiden kan niet naar buiten, het is te gevaarlijk. Het reguliere onderwijs is niet altijd berekend op een veilige omgeving. Wat nu als een kind tegen hem op botst? Hij heeft zo iets gebroken.
Moeder Miranda: "Dit kenmerkte voor een belangrijk deel de basisschooltijd van Aiden. Altijd in het klaslokaal moeten blijven, terwijl de rest buiten speelt. Niet mee kunnen gaan met partijtjes. Dan voel je je anders hoor. Inmiddels zit hij op de middelbare school, waarbij dit veel minder speelt."
Zwemkei
Aiden is een kei in zwemmen. Voor hem een ideale sport, met weinig risico's. Miranda: "Hij zwom eerst in het revalidatiecentrum in een klein bad. Hij wilde graag meer. We hebben het geprobeerd bij de zwemvereniging in de buurt, maar daar vroegen de trainingen meer dan zijn lichaam aan kan. Het is steeds zoeken."
Het liefst wil Aiden normaal zijn. Zijn rolstoel gebruikt hij liever niet. Met zijn opgeruimde karakter maakt hij makkelijk vrienden, de kinderen accepteren hem volledig. Het is moeilijk om aansluiting te vinden en te houden, als je niet altijd mee kunt doen. Omdat het te wild gaat, te gevaarlijk is of omdat hij het niet kan volhouden. Zeker als je er gewoon uitziet, vergeten mensen nog wel eens dat je anders bent.
Aiden's grootste handicap
Eenzaamheid is Aiden's grootste handicap. Want bijna niets is eenzamer dan alleen te sporten. Of anderen plezier te zien maken, zonder mee te kunnen doen. Vrienden maken kan Aiden prima, maar omdat hij niet overal aan mee kan doen, zit hij toch vaak alleen aan de kant.
Geen enkel kind zou alleen moeten spelen vanwege een handicap. De droom van Aiden om samen dingen te doen is ook onze droom. Geen kind zonder vriendjes – dat is waar we ons dagelijks keihard voor inzetten. Per jaar bereiken we 30.000 kinderen en zorgen ervoor dat zij samen kunnen opgroeien met leeftijdsgenootjes. In de speeltuin, op school, op de sportclub. Zo zorgen we ervoor dat kinderen met en zonder handicap elkaar leren kennen. Dat ze samen kunnen spelen, sporten en leren – samen opgroeien. En vrienden maken.
Wil je weten wat het Gehandicapte Kind doet om te zorgen dat kinderen zoals Aiden niet alleen hoeven te spelen? Meer informatie