Maar het was geen verrassing dat mevr. Faas het keyboard en de piano bespeelde. En tevens haar gasten begeleidde op die instrumenten en ook meezong met Caring Voices (warmhartige stemmen) en zanggroep Bunga Mas (bloem van goud).
Mevr. Faas vertelde dat, toen zij er voor ging zitten de lekepreek te schrijven, ze helaas helemaal geen inspiratie bleek te hebben om te vertellen over het thema ‘Geloof, hoop en liefde, met als taal de muziek’. Dat viel uiteindelijk best mee: zij vertelde over hoe het geloof en de muziek haar leven binnen kwamen. Over haar belevenissen als kind, hier in Nederland: dat ze dankbaar was en is dat haar ouders in 1951 naar Nederland waren gekomen, en dat ze hier opgroeide en gebruik kon maken van de mogelijkheden die het leven hier haar boden. Er waren natuurlijk ook verdrietige gebeurtenissen in haar leven maar haar geloof hielp haar steeds weer uit het dal.
Dat ze geen ‘officiële’ preek paraat had, was helemaal niet erg. Want, inderdaad, het thema ‘Geloof, hoop en liefde’ werd in de taal van de muziek heel goed en mooi verwoord.
Na afloop werd er in een heel fijne sfeer nog van een drankje en een gesprek genoten. Mét een lekker Indonesisch hapje, dat Thilly had meegebracht.