UITGELEZEN...: Coupe No 6
`Ze ademde de geur van de trein in, van ijzer, kolengruis, de geur die tientallen steden en duizenden mensen hadden achtergelaten. Reizigers en hun begeleiders wrongen zich langs haar heen, botsten tegen haar aan met hun tassen en pakjes. Ze keek naar de man die met schommelende stappen door het gangpad kwam aanlopen en hoopte dat hij niet háár coupé zou binnengaan. Die hoop was vergeefs.
Een jonge Finse studente en een Rus met wodka en augurken in zijn koffer delen een coupé van de Transsiberië Express. Dagenlang zijn de twee tot elkaar veroordeeld. Terwijl in prachtig ritmisch proza het landschap van Siberië en Mongolië voorbijglijdt, zijn we getuige van een ontmoeting tussen twee passagiers die volslagen vreemden voor elkaar zijn.
De Transsiberië expres staat hoog op mijn reis verlanglijstje, vandaar de keuze voor dit boek.
In dit boek lees je over Anna die deze reis maakt, ze moet samen met "een man" een coupe delen. Hij is alcoholist, grof en seksistisch. De hele sfeer, de omgeving, eigenlijk alles in het boek is grijs en somber. Af en toe is er een flashback naar het verleden van Anna. Wat mij betreft had dat wat meer mogen zijn, het is nu nogal vaag. Het beschreven landschap was een pluspunt van dit boek, verder gebeurt er eigenlijk niet veel.