Bij het stoppen met schrijven van Remco Campert | twafordizzy
Bij het stoppen met schrijven van Remco Campert
13 maart 2018 7 maart 2018 / remyepskamp57
bron foto: http://www.vpro.nl
Remco Campert (88) stopte onlangs met wat zijn levenswerk was: schrijven. Op dat moment las ik Een liefde in Parijs. Daaruit een mooi fragment dat kenmerkend voor Campert is. Hij beschouwde zichzelf vooral als dichter.
'Ik schrijf,' bekende Richard. Het was voor het eerst dat hij deze woorden hardop uitsprak.
Zijn vader keek hem verbijsterd aan.
'Je schrijft?'
'Ja. Gedichten.'
'Ik… je verrast me. Mag ik ze lezen?'
'Nee. Ze zijn nog niet goed genoeg. Maar als u me niet gelooft…' Richard ging de kamer uit en rende de trap op naar zijn kamer om het schoolschrift te pakken waarin hij zijn gedichten – het waren er zeventien nu, niet genoeg voor een bundel – in zijn netste handschrift had opgeschreven.
Terwijl hij het snel doorbladerde, hield hij zijn vader het schrift voor ogen, zodat die duidelijk kon zien dat het om gedichten ging. Zijn vader deed een greep naar het schrift, maar Richard was hem te snel af en verborg het schrift onder zijn jasje. Zijn vader lachte.
'Ik zei dat ik je niet geloofde. Dus je wilt schrijver worden?'
'Ja' was niet het goede antwoord, niet zoals hij het voelde, sinds de sneeuwige dag dat hij het gedicht over de dode geranium had geschreven dat ook over zijn moeder ging.
'Ik wil geen schrijver worden, ik bén het,' zei Richard. 'Ik moet alleen nog beter worden.'
Zijn vader knikte, begon iets te zeggen, zweeg en legde toen zijn hand liefkozend in Richards nek.
'De kunst,' zei hij. 'Weet waar je aan begint. Het zal niet makkelijk zijn.'
Het klonk ongewoon plechtig. Nu drukte hij Richard aan zijn borst.
'De muze is een hardvochtige minnares. Je zult alles aan haar moeten opofferen.'
Uit: Een liefde in Parijs, Bezige Bij Amsterdam, 2004
20-ste en 21-ste eeuws, dichter, Dichtkunst, Jazz, Liefde, Nederlands, Parijs, schrijver
← Casanova door de ogen van Drs.P
Annie MG: drie ouwe ottertjes →
Een gedachte over "Bij het stoppen met schrijven van Remco Campert"
13 maart 2018 om 21:52
Oh laat mij toch eens dichter zijn. Dat woorden zingen op papier, ipv. al die zilte tranen met de vraag: wat doe ik hier?