Woord: haten
haten , hoaten , voor: niet goedkeuren; dat hoat ik 'r an = dat staat mij er niet van aan, dat keur ik er van af, bv. de kleur van een voorwerp. Spreekwoord: Kwoad wor'n is mensêlk moar hoaten is duvels = men mag driftig, boos worden, maar dan ook kunnen vergeven en vergeten, de vijandschap moet eenmaal ophouden. Vgl. hoatsk.
haten , haate , haatde, haet of is gehaat , haten. Zich verhaat maake: zich gehaat maken.
haten , haten , haoten, haeten , (Zuidoost-Drenthe, Midden-Drenthe, Zuidwest-Drenthe, zuid). Ook haoten (Noord-Drenthe), haeten (Zuidwest-Drenthe, zuid) = haten Ik haot dat mens; die döt aaid zo lillijk (Gas), Ie kunt de hiele wereld niet haten um iene omdat je met één persoon slechte ervaringen hebt (Geb), Daor moej overhen stappen, daor kuj de wereld toch niet um haten (Sle) *Haten is duvelswark (bl)
haten , haoten , haten.
haten , aten , haten
haten , häote , werkwoord , häode, gehäot , haten , VB: Dy häote zich, dao kêns te dich niks bié vuursjtelle.
haten , hoate , haten
haten , hate , werkwoord , haâtj/haatj, haatjdje, gehaâdj/gehaadj , 1. haten 2. een grote hekel hebben aan: det haat ich anges – daar heb ik een gruwelijke hekel aan (vergelijk de betekenis van het Engelse to hate)
haten , haote , werkwoord (zwak) , haten; B haote - haotte - gehaot; - ook in tegenwoordige tijd geen vocaalkrimping