Het boekenpanel van DWDD was enthousiast over het boek, maar met de opmerking dat je over de science fiction heen moest lezen. Misschien wilden ze lezers die niks hebben met SF niet afschrikken en legden ze daarom de nadruk op het liefdesverhaal.
Toch is Fabers boek pure SF. Geen SF zoals je die tegenwoordig vaak ziet in films, als een soort peperduur Western-decor voor een strijd tussen goed en kwaad. Maar SF als broedplaats voor technologische ideeën, als plaats waar gefilosofeerd wordt over ons mens zijn. Over wat het betekent als je alles wat je kent los laat of het uit vrije keuze is of gedwongen. De berichten van Bea over de gebeurtenissen op aarde worden steeds somberder. Het is een wereld die aan het verdwijnen is. Kan Peter daar wel naar terug?
De klimatologische omstandigheden van de planeet en de omgang met de Oasiërs, doen Peter steeds verder afdrijven van zijn herinneringen uit en verlangen naar zijn oude leven. Zijn leven tussen de Oasiërs verandert hem van rationeel mens naar een man die bij de dag leeft. Faber laat je die verandering bijna zelf ondergaan. Hoe verder ik in het boek kwam, hoe moeilijker het werd om het weg te leggen en weer te landen in het normale bestaan. Ik heb uren doorgebracht op die verre planeet, in een soort van betovering, los van de Aarde.
Michel Faber heeft een geweldig boek geschreven over de liefde, over geloof, over de teloorgang van onze planeet, over de mensheid.
Het Boek Van Wonderlijke Nieuwe Dingen geeft je een leeservaring die je zelden overkomt. Dankzij de rustige en soepele stijl, dankzij de diepgang, dankzij het lef van Faber om zo’n boek te schrijven.
Op zijn sterfbed in zijn elfde leven krijgt Harry August van een zevenjarig meisje de boodschap dat de wereld steeds sneller vergaat. Harry is een van de zeldzame mensen die sterft en opnieuw wordt geboren in hetzelfde leven. Daarbij behoudt hij de herinneringen aan zijn vorige levens.