pp. 92-93, noot 20
De ambachten ondergingen in de loop van de eeuwen onder invloed van het leven van de plaatselijke nijverheden tal van wijzigingen.
In de 14de en de 15de eeuw en tijdens de eerste helft van de 16de eeuw telde Hasselt twaalf ambachten: die smede, die beckers, die brieders of brauwers, die vleeshouwers, die cremers, die bontwerckers, die laekenmeeckers, die vollers, die scherders, die loeders of vetters, die scoenmeeckers en die lynelaekenmeeckers. Tot deze laatsten behoorden ook de leemplackers en de stroyedeckers, die vanaf 1530 elk een afzonderlijk ambacht vormden. In 1577 groepeerden zich de cleersnyders, tot dan bij de bontwerkers aangesloten, onder de naam cleermeeckers.
In de Statuyten en Privilegiën van 1612 worden volgende ambachten opgesomd: smeden, beckers, bryers, vleeschhouwers, cremers, cleedermakers, lakenmakers, volders, schreres, huyvetters, schoenmakers en lynewevers. In het laatste kwart van de 18de eeuw (1793) kwam het ambacht van de hoedemakers de lijst vervolledigen.
Op het ogenblik dat Hasselt twaalf ambachten telde, had Tongeren er evenveel. Luik telde er tweeëndertig, waaraan enkele straatnamen, zoals rue Féronstrée, rue des Tanneurs en quai des Pêcheurs, thans nog herinneren. Brussel had er achttien; de gildehuizen aan de Grote Markt getuigen van hun hoge bloei.
In 1728 verving Georges-Louis de Berghes twaalf ambachten door zes Kamers of Chambres, elk bestaande uit 20 personen. De chambre Sint-Eloy groepeerde de smeden en de slagers; Sint-Nikolaus de kramers en de wevers; Sint-Jan-Baptist de kleermakers en de wol- of lakenscheerders; Sint-Severus de lakenwevers en de vollers en Sint-Crispijn de looiers en de schoenmakers.