Er is geen boodschap, geen verzet. Er is slechts registratie: archief van de gemeenschap. Niettemin leidt de gelaagdheid van de beheerste beelden vaak tot ongemak bij de kijker. De maker mag een wakker oog hebben voor onderkoeld drama, het affect ligt bij de beschouwer.
De thema’s komen vaak uit de actualiteit of relevante parallellen uit de geschiedenis. De inzending bestaat deels uit portretten uit de media. We kennen de gezichten van de pers en de tv. Er kleeft een verleden aan. Hazenberg toont dit keer o.a. gemengde technieken, vluchtige notities, schetsen en studies. “Ik houd van onvoltooid , waar het beeld nog ingevuld moet worden”.