rust | Studio fiep
17 februari 2019 / studiofiep	/ 1 reactie
In deze serie abstracte & mixed media schilderijen ben ik op zoek naar de betekenis achter de tekst in Galaten 5 waarin de apostel Paulus schrijft over de 'vruchten van de Geest'. Deze 9 vruchten zijn: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.
Dit schilderij gaat over geloof en heeft dan ook de titel Faith gekregen.
De andere schilderijen uit deze serie zijn: Love, Joy, Peace, Patience, Gentleness en Goodness
Het tegenovergestelde van geloof is ongeloof. En uit eigen ervaring weet ik dat als je 'ongelovig' bent, je het gewoon niet gelooft of kunt geloven. Deze mensen willen bewijs zien voordat ze zich ertoe zetten om het te gaan geloven.
'Jezus zei tegen hem: ' Omdat je me gezien hebt, geloof je. Gelukkig zijn zij die niet zien en toch geloven.'
Johannes 20: 29
Maar om te kunnen geloven moet ik wel weten in Wie ik geloof….daarom ben ik, als ongelovige, in 1996 de Bijbel gaan lezen. Ik las de vertaling van het Boek (Parallelbijbel) want ik wilde wel kunnen begrijpen wat ik aan het lezen was….ik was atheïstisch opgegroeid en had nog geen kerk van binnen gezien.
Al bij het eerste boek Genesis raakte ik volkomen geïntrigeerd door de verhalen die ik las. Ik snapte heus niet alles maar kon wel moeilijke vragen stellen aan mijn beste vriend, die kerkelijk was opgegroeid. Toen ik de Bijbel uit had keek ik naar een uitzending van 'de Verandering' (EO) op de televisie waarin de presentator vroeg om samen te bidden. Heel spontaan ging ik ook op mijn knieën zitten en bad met hem mee. Ik gaf mijn hart aan God.
Er waren geen bliksemschichten…
De hemel ging niet open en er kwam geen donderende stem uit de hemel…
Er was geen warm gevoel van binnen waardoor de hele wereld ineens een roze bubbel werd….
Na een paar dagen had ik het gevoel alsof 'mijn ogen open gingen'. Ik zag de natuur en de mensen om me heen en ik voelde in mijn hart dat dit niet zomaar was. Ik kreeg een diep besef van Iemand die dit allemaal gemaakt had. En ik ging langzaam begrijpen dat ik, dat meisje dat zich altijd zo schaamde voor wie ze was, een gewenst mens was. Iemand had mij gemaakt naar Zijn beeld…het was goed dat ik er was, dat ik leefde.
Als vanzelf stopte ik met mijn oude leven en begon mezelf christen te noemen…ik wist wie God was en ik geloofde in Hem. Ik geloof nog steeds in Hem en dat geeft een hele specifieke vorm van innerlijke rust die ik nergens anders had kunnen vinden.
Het blijft een dagelijkse levensreis met vallen en opstaan maar ik ben nog steeds blij dat ik, 23 jaar geleden, mijn hart aan God heb (durven) geven.