Column: Maiscampagne | Gemeente Tubbergen
Column: Maiscampagne
In Nederland hebben we de vier seizoenen, waardoor het landschap er telkens anders uitziet. Maar in Tubbergen hebben we nog iets extra's: mais. Er is geen enkel ander gewas dat zo bepalend is voor het landschap. Want met een hoogte van zo rond de twee en een halve meter, verdwijnen naarmate de zomer vordert, huizen, schuren, wegen en weilanden achter grote groenen schermen. Het landschap krijgt daarom een andere dimensie en ook voor mensen die wonen tussen de maislanden moet het bijzonder zijn om te ervaren hoe hun uitzicht gedurende de zomermaanden steeds verder inkrimpt. Om vervolgens zo eind september opnieuw in volle glorie te verschijnen nadat de mais is geoogst.
De maiscampagne is zowel een mooie als een gevaarlijke tijd, want een ongeluk zit in een klein hoekje. Dus fietsers, zorg ervoor dat je in deze periode van het jaar goed zichtbaar bent of stap gewoon even af en loop even met je fiets de berm op als een landbouwvoertuig je passeert. De loonwerkers in Vasse hebben over dit onderwerp zelfs afspraken gemaakt met de dorpsraad. Zij rijden niet op en neer over de Manderseweg, maar maken een rondje via de Voortsweg en de Uelserweg . Dat is wel zo veilig.
Voor een groot deel van de mannelijke bevolking in onze gemeente is de maiscampagne een mooie tijd. Prachtig om die indrukwekkende maiskneuzers door het landschap te zien schuiven, met die machtige banden en allerlei ingenieuze toepassingen, waardoor problemen zoals omgewaaide mais als sneeuw voor de zon verdwijnen.
Sommigen laten het niet alleen bij kijken, maar nemen ook deel aan de oogsttijd. Neem nou Maarten Volker, plaatselijk bekend als Johan. Hij werkt bij de gemeente Oldenzaal, maar zo gauw de maishakselaars bij Poppink uitrijden is hij op een grote Claastrekker met maiswagen te vinden. Hij neemt er drie weken vakantie voor op en laat het buurtfeest er voor schieten. Even afstemmen op piratenzender AccentFM en rijden maar, van 's morgensvroeg tot na het wisselen van de dag.
Diep in hun hart zouden Erik Volmerink en Gerard Mensink dat eigenlijk ook wel willen. Even de boel de boel laten. Erik is meer van het vastveur'n met dubbel lucht en water in de banden. Gerard wil het liefst op de trekker over de akkers schuimen, maar dan wel graag met een zwarte Deutz Warrior. Hoe mooi kan het leven zijn. Tom Vleerbos lijkt het ook wel wat, maar dan op een eenrijer, zoals die nog gebruikt wordt door een klein groepje boeren in Albergen. Zo'n eenrijer kneust maar één rij tegelijk en daarom is dat volgens hem pas het echte kneuzen. Kneusnostalgie zullen we maar zeggen. Past wel bij Tom.
Roy de Witte daarentegen heeft diep respect voor de lange dagen van loonwerkers en meet zich liever niet met hun capaciteiten. Maar volgens hem heeft voetballend Manderveen zeker tien spelers minder in de maistijd.