Eigen baas over contract | UWV Perspectief
Joyce (33, Wajong) legt in haar blog uit waarom ze na een proefplaatsing van 2 maanden bij de Provincie Drenthe de stap naar een vast contract een aantal maanden uitstelde.
'Ik voelde me meer ambassadeur van blindenland'
'Toen ik in september startte met mijn proefplaatsing bij de Provincie Drenthe, had ik geen idee wat ik kon verwachten of wat ik er ging doen. Dit vond ik superspannend, maar vooral een grote uitdaging. Er lag geen kant-en-klaar takenpakket. Veel zou afhangen van de mogelijkheden van de computersystemen en de hulpmiddelen die ik nodig had om te kunnen functioneren.
De proefplaatsing zou 2 maanden duren. Wanneer het van beide kanten goed beviel, kreeg ik een halfjaarcontract. De eerste maanden bij de Provincie Drenthe zijn niet makkelijk geweest, moeilijk moet ik misschien wel zeggen. Ik moest kennismaken met nieuwe systemen en veel collega's, maar andersom was dat ook zo. Collega's hadden nog nooit met iemand gewerkt met een visuele beperking. De eerste maand voelde ik me meer een ambassadeur van blindenland dan iets anders. Gelukkig ging deze periode voorbij en begon het echt om de inhoud te draaien, om echt werken.
Einde proefplaatsing, en toen?
De 2 maanden liepen ten einde en officieel moest er een contract komen. Die mogelijkheid was er ook. De enige die dit contract tegenhield was ikzelf. Er was veel tijd gaan zitten in het kennismaken, het ondervinden en onderzoeken van mogelijkheden. Daardoor had ik na 2 maanden niet het idee dat ik al echt werkende was, iets te betekenen had. Om op dat moment mijn allereerste contract ooit te tekenen voelde niet goed en ... ik heb dat dan ook niet gedaan. Vreemde reacties heb ik aangehoord en gelezen. Niemand weigert toch een contract? Ik kon het simpelweg niet en de proefplaatsing werd verlengd met 1 maand. Dat die maand een paar maanden zouden worden, kon ik toen niet weten. Omstandigheden gooiden begin december roet in het eten waardoor ik 6 weken uit de running was.
Stap voor stap mijn draai vinden
Voordat ik uit de roulatie was, had ik steeds meer vaste taken. Ik draaide steeds meer mee in het echte werken. Eindelijk had ik het gevoel er ook echt toe te doen. Het contract dat ik begin februari tekende, voelde dan ook als het zetten van een goede stap. Een klein stapje naar waar ik heen wil, maar wel een stap waar ik echt zelf achter sta.'
Lees ook de eerdere blogs van Joyce:
Eigen blog Joyce
Het leven van Joyce gaat niet altijd over rozen. Wat hoopt en droomt zij in moeilijke tijden?
Op het werk Arbeidsvermogen Proefplaatsing Blog
Door Elias Rinsampessy op donderdag 23 februari 2017, 11:03
Wel knap dat je tot zo'n besluit bent gekomen. Inderdaad een stap, waar je achter kunt staan. Je moet inderdaad met veeel plezier werken en het werk leuk vinden. In het leven is het wel vaak zoeken naar een juiste balans. Die keuze moet je zelf maken . Anderen kun je daarin meedenken.
Door J. Woertman op donderdag 23 februari 2017, 18:44
Gefeliciteerd, Joyce, maar vooral ook gefeliciteerd, provincie! We zijn als werkgever door de proefperiode gekomen. Mooi hoe je hier ook weer je karakter toont, Joyce. Go for it! Je Boss
Door Leoni van Sloten op maandag 27 maart 2017, 08:58
Wat goed van je dat je zo'n besluit hebt genomen, heel stoer van je!
En goed om te horen dat je je er nu wel op je plek voelt. Heel knap van je dat je dit hebt gedaan en ik hoop dat je nog met heel veel plezier bij de provincie mag werken.