Marc Dubois wint Ultima voor Architectuur | VAi - Vlaams Architectuurinstituut
Op dinsdag 5 februari ontving architectuurcriticus Marc Dubois van Vlaams minister voor Cultuur Sven Gatz de Ultima Architectuur 2018. Met de Ultimas, de Vlaamse Cultuurprijzen, eert minister Gatz twaalf laureaten uit verschillende disciplines met een opmerkelijke erkenning.
Al sinds het einde van de jaren '80 neemt Marc Dubois een unieke sleutelpositie in het Vlaamse architectuurlandschap in. In een periode van 'woestenij' op vlak van architectuurbeleid, nog vóór de functie van Vlaams Bouwmeester werd ingericht, was hij één van de stemmen die de internationalisering van de Vlaamse architectuur bepleitte en actief stimuleerde. Zo organiseerde hij in 1991, samen met Christian Kieckens, de eerste Vlaamse architectuurtentoonstelling 'Architects from Flanders' voor de Biënnale van Venetië. In 1996 en 1998 was Dubois ook directeur van de Biënnale Interieur in Kortrijk. Deze voortrekkersrol ligt volgens de jury mee aan de basis van het succes dat de Vlaamse architectuur vandaag kent: Marc Dubois creëerde in de jaren '90 mee de voedingsbodem waarop veel bekende bureaus van vandaag konden groeien en bloeien.
De jury looft Marc Dubois ook om zijn kritisch activisme: Hij stond en staat nog steeds op de barricades voor kwaliteitsvolle architectuur, esthetiek en de erkenning van het werk van de architect als creatief proces. Hij durft ook politiek te manoeuvreren en indien nodig tegen de schenen te schoppen als een bepaald project hem nauw aan het hart ligt. Tot op vandaag blijft Marc die gebetenheid en gedrevenheid bezitten. De laatste jaren uit zich dit in zijn acties om archieven veilig te stellen.
Marc Dubois (1950) studeerde in 1974 af als architect aan het Hoger Architectuurinstituut Sint-Lucas in Gent. Dubois vat zijn carrière tot op heden samen in drie luiken: onderwijs, onderzoek en maatschappelijk dienstbetoon. Vanaf 1978 tot 2015 gaf de Gentenaar les aan Sint-Lucas, waarna hij de overstap maakte naar de Faculteit Architectuur KULeuven in Gent & Brussel. Die onderwijsopdracht zag hij steeds als een drieledig project: goed lesgeven, studenten begeesteren en hen historisch inzicht bijbrengen dat architectuur meer is dan louter
bouwen. Een tweede luik omvat onderzoek over architectuur en tal van publicaties, onder andere over het oeuvre van Le Corbusier, Carlo Mollino en Álvaro Siza. Dubois publiceerde tevens een monografie over het oeuvre van Albert van Huffel, architect van de Basiliek van het Heilig Hart in Koekelberg. In 2019 verschijnt een nieuwe monografie over Gaston Eysselinck, een studie over wat Dubois een van de interessantste modernistische architecten noemt. Daarnaast leverde hij jarenlang bijdragen voor verschillende toonaangevende Europese vakbladen. Zo is Dubois sinds 1996 correspondent voor het prestigieuze Italiaanse magazine Casabella. Een derde pijler in de carrière van Marc Dubois bestaat uit wat hij zelf omschrijft als zijn maatschappelijk dienstbetoon. Dubois beschouwt het als zijn bijdrage om architectuur bij een ruimer publiek te introduceren. Hij doet dat via lezingen, cursussen en rondleidingen, en het onder de aandacht brengen en redden van archieven van architecten. In 1983 richtte Dubois samen met collega Christian Kieckens de Stichting Architektuurmuseum (S/AM) op, waarvan hij voorzitter was tot 1993.