Het ABC van Gaston Durnez | 't Pallieterke
Home Kunst, cultuur en geschiedenis Boekrecensies Het ABC van Gaston Durnez
Gaston Durnez konterfeit lustig ABC
Gaston Durnez is op zijn 86e een durfal, met een frisse geest. Hij woont tussen dennen en weiden aan de Grote Nete in Itegem, omgeven door boeken. Durnez is dé Vlaamse kenner van een Brit die ooit, toen Vlaamse intellectuelen een oerwortel hadden in het geloof van de vaderen, een pennenvriend was. Gilbert Keith Chesterton is reeds zes decennia de mentor van Durnez, omwille van diens ideeën en feestelijke schrijftalent.
"Lachen is heilig", decreteerde G.K. Chesterton. De letterkundige reus, niet alleen figuurlijk, publiceerde 106 boeken en 4.000 artikels op 36 jaar. In 2006 schreef Gaston Durnez, jarenlang een gezichtsbepalende journalist van De Standaard, een uitstekend boek over Chesterton; journalist, polemist, humorist en katholiek. "De lach van Chesterton" beroerde Vlaanderen niet en dat was voor de auteur een ontgoocheling. Later zei hij: "Die onverschilligheid raakte mij minder om het geleverde werk dan wel omdat Chesterton een inspirator was en is voor een authentiek en intellectueel katholicisme. Toen Chesterton stierf, stuurde de paus een rouwtelegram en noemde hem daarin Defensor Fidei, verdediger van het geloof. De Standaard en De Morgen legden "De lach van Chesterton" naast zich neer, Knack en Tertio reageerden sympathiek. Waarom is er geen publiek debat meer rond de ideeën van Chesterton, ook vanuit sociaal en politiek oogpunt? De waan van de dag overheerst in de media en de discussies."
De nestor van de Vlaamse journalistiek verdient meer succes met "Het ABC van Gaston Durnez" verstevigd door prachtige tekeningen van Jacques Maes en Ilse Braekers. Dat succes zou gepast zijn. Durnez is reeds zeventig jaar de auteur van lichtvoetige bespiegelingen, serieuze krantenartikelen en stevig getoetste boeken. Op een leeftijd dat iedere Vlaming statistisch opa of oma is, pakt hij uit met een typische durneziaanse Spielerei. Een feestgeschrift dat put uit de traditie van de alfabetboeken; bladzijden en versjes à la Aap, Mies, Noot, waarmee vroeger thuis en op school de moedertaal werd gedrild. Dit alfabetboek heeft moderne tekeningen die met de smakelijke kleuren wit, zwart, oranje, grijs en vleugen roze het bladeren veraangenamen. Gaston Durnez kleeft het ABC aan mekaar met telkens een dier per letter. Bij de A is dat uiteraard de aap die men kent uit de oudere ritmische teksten om taal in jonge hersenen binnen te laten sijpelen. Tekstdeel bij die A: ""Als je apen na gaat apen, lig je vlug op apegapen", zegt mijn Apo… heu… mijn Opa." Goed Gaston. Bij Z drijft de zwaan en dobberen de woorden: "Koningin van het meer, maar jammer, zeer jammer, nu niet meer." Zwaan van Z zucht bij het zeilen van haar glijdende schaduw in de sloot.
Op de omslag fietst, van de letter F, het mannetje Gaston met op zijn schouders, zoals de Bremer stadsmuzikanten, een brilbeer, een kameel, twee apen en een egel. Wie op zijn 86 de goesting behoudt om als een groot kind naast de ploertigheid van het bestaan zoiets moois te vertellen en te laten verfijnen met typisch Vlaams picturaal kunnen, verdient veel leesvrienden en een topverkoop. G. K. Chesterton zou zijn intellectuele Vlaamse vriend begrijpen en feliciteren.