Volgens het biologische basisprincipe van grondgebonden veehouderij wordt alle mest afkomstig uit de biologische veehouderij ingezet in de biologische plantenteelt.
Veehouders die niet al hun mest op eigen land kwijt kunnen, mogen deze onder voorwaarden afzetten op andermans biologische grond. Door de ongunstige gehalten van een groot deel van de pluimveemest, is deze echter niet makkelijk te gebruiken in de biologische akkerbouw. In dit dossier staan enkele mogelijkheden en ervaring op een rij.
Door bewerking of mengen van mest verandert de kwaliteit en samenstelling. Mogelijkheden tot verbeterde kwaliteit
Droog de mest op de band in de stal, of draai elke twee tot drie dagen de mest uit de stal en droog die snel tot 80 procent droge stof. Met een dergelijk percentage droge stof gaat de mest niet meer broeien, gaat er minder stikstof verloren en verkrijg je een voor plantentelers gunstigere verhouding tussen stikstof en fosfaat.
Meng verschillende soorten mest. Door mengen wordt een bredere inzet mogelijk; het voorkomt teveel fosfaat per ha op perceelniveau.
Om mest aantrekkelijker te maken voor bijvoorbeeld de akkerbouw is het belangrijk dat de mestkwaliteit en daarbij met name de verhouding tussen stikstof en fosfaat verbetert. In 2009 en 2010 zijn pilots uitgevoerd om het effect van aanpassingen in het kippenvoer op de mestkwaliteit te onderzoeken. De toevoeging van een natuurlijk fytaseproduct lijkt effectief. Voor meer informatie kunt u het bioKennis bericht “Aanpassing voer vergemakkelijkt de toepassing van pluimveemest” raadplegen.
Naar een optimaal gebruik van biologische mest van kippen en geiten via compostering? (bioKennis bericht)
Handboek koppelbedrijven: samen werken aan een zelfstandige, regionale, biologische landbouw (rapport LBI)
Als akkerbouwers pluimveemest willen inzetten, lopen ze tegen verschillende problemen aan. Om diverse redenen is het voor hen moeilijk in te schatten hoeveel mest zij nodig hebben en hoe ze vervolgens aan de benodigde hoeveelheid stikstof komen: