In de westerse landen zijn dat de varens en de mossen die helemaal op de bodem groeien. Maar die heb je hier vrijwel niet. Hoe zit dat dan? Armando wijst opnieuw omhoog. “Kijk”, roept hij, “daar is de onderklasse!” Het zijn de planten die op de takken van de bomen groeien. De welbekende bromelia’s, tillandsia’s en baardmossen. De onderklasse bestaat hier uit zogenoemde epifyten: planten die op andere planten groeien. Op de bosbodem, donker, klam en broeierig, is er een andere soort onderklasse. Het is er niet pluis. Aan het bestaan van de ondergroei wordt voortdurend geknaagd (letterlijk in dit geval) door onderkruipsels. Het is een voortdurende strijd om te overleven. Mieren, spinnen, vogels, vleesetende planten, kikkers, slangen, muizen: ze staan elkaar naar het leven. Camouflage, verstoppen, zelfverdediging, bendevorming, keihard werken: een hard en meedogenloos bestaan. Daarom is het aan te raden om te zorgen voor veel nakomelingen. Zo houdt de onderklasse zich in stand. Ze knappen veel vuil werk op, zoals het opruimen van afval. Dit zetten zij om in nuttige voedingsstoffen. Zonder onderklasse kan de upperclass niet bestaan.
De maffia, dat zijn de wurgplanten, zoals lianen en klimop. Ze kruipen klein en onschuldig langs de stam omhoog en houden zich schuil. Sommige soorten drukken hun blaadjes plat tegen de stam, zodat ze niet opvallen voor bladsnijdermieren en andere bladeters.