Achtkastelenloop – Emma
Gepost op 12 maart 2019 13 maart 2019 door emmavangeel
Zondag 3 maart was oorspronkelijk de dag dat ik mijn lange duurloop zou doen. Na overleg met trainer Dennis Licht kwam dit toch net te vroeg in mijn schema richting de marathon van Enschede. Een vlotte 10km daarentegen, dat kon wel!
Een snelle 10 kilometer.. ik kon me eigenlijk niet meer herinneren wanneer ik daar voor het laatst een poging toe had gedaan. Zeker niet na mijn operatie, de laatste die ik kon herinneren was in juni 2017 waar ik toen tijdens de FBK city run 49:57min had gelopen op de 10 kilometer. Dit bleek na afloop echter 9,75km te zijn, dus telde hij eigenlijk net niet als PR op de 10 kilometer.
Jolijn zag wel wat in een snelle 10 kilometer loop en dus werd zij al gauw betiteld tot mijn haas! Zondagochtend reden we samen richting Vorden waar de start was. Het weer zag er onderweg nog niet heel fraai uit, maar toen we bij de sporthal aankwamen in Vorden leek dat flink mee te vallen! Een mazzeltje dus!
Jolijn, Jörgen, Peter en Emma laten hier de laatste trends in hardloopfashion zien
Team plastic soep
In de sportkantine in de sporthal vonden we al snel onze mede Enschedeërs Jörgen en Peter. Hun doel was samen de 30 kilometer samen lopen in voorbereiding op de marathon van Enschede! Ook zagen we Anniek, Wout en Celeste in de sporthal.
Toen het tijd was om warm te lopen trokken we allemaal onze mooie plastic outfits aan en gingen we naar buiten voor een rondje met #teamplasticsoep. Samen met nog voldoende andere deelnemers maakten we een klein rondje rondom het start/finish gebied. Na ongeveer 10min opwarmen besloten we ons richting startvak te begeven.
3, 2, 1.. start!
In het startvak werd het al snel druk! Alle afstanden startten namelijk op dezelfde tijd. Voor het eerst liepen er ook pacers mee tijdens de loop, de vrolijke ballonnen waren goed zichtbaar. Na nog even onze racestrategie doornemen (t/m km 5 goed doorlopen, tandje erbij tot 7/8 en vanaf daar 'doorknallen' naar de finish) was het tijd voor de laatste startvak fotomomentjes voor we afscheid zouden nemen van onze Enschedese loopmaatjes!
Jolijn en ik startte snel, de eerste km ging voorbij in ongeveer 4.37, niet helemaal de bedoeling nog dus we namen iets gas terug. Ik merkte al gauw dat het vervelende hoestje wat ik de dagen ervoor had me redelijk op de longen sloeg met de koude lucht maar het ging nog goed! De route was prachtig, het eerste deel geasfalteerd maar wel met genoeg groen uitzicht. Vanaf km 5 kreeg ik problemen met de ademhaling, de benen wilde wel, die hadden zin in een PR. Stom genoeg kreeg ik het zo benauwd dat ik Jolijn (die super ging!) even moest vragen om een kleine break. Hierna pakte we snel het tempo weer op en ging het weer even goed! Tot aan kilometer acht.. hier zat een glibberig paadje in wat het tempo al even naar beneden had gebracht, maar ik kreeg weer ruzie met mijn ademhaling. Jolijn had echter de gouden tip; 'probeer met je pinken je heupen te raken terwijl je loopt!'. En verrek, dat werkte!! Ik was gefocust op de pinktechniek en voelde de ontspanning terugkomen in mijn schouders en lijf. Het laatste stuk voelde ook gewoon weer onwijs goed, kom maar op met die finish!
Gas d'r op!
Onderweg hadden we nog een dame opgepikt die ook wel wat over had in de benen. Samen legden we de laatste 1,5km af. Toen we de finish zagen (en onze aanhaakster begon te versnellen) dachten Jolijn en ik nagenoeg hetzelfde: Gas d'r op! En zo sprintten we richting de finish (en ja we hebben onze aanhaakster op een redelijke afstand achter ons gelaten 😉 ).
Na onze eindsprint kregen we een mooie medaille omgehangen (voor het eerst kennelijk bij dit event!) en, wat ik misschien nóg wel veel leuker vond, een bosje narcisjes! Het nare gevoel wat ik had tijdens het begin van de race was inmiddels ook weg, dus ik kon al vrij snel genieten van de 50.11min die op het klokje stond! Volgens mij een PR op de 10km! Wat ik zeker weet is dat na mijn marathon daar mijn focus gaat liggen; het sneller worden op de korte afstanden. En heeeeeel misschien kan ik daardoor ook ooit eens zon prachtige marathon lopen die begint met een 3:…. 🙂
Haas bedankt!
Posted in Hardloopverslag, RunningGetagd 10km, achtkastelenloop, Blog, Enschede, Enschede marathon, hardlopen, race, Running