De huishoudelijke taken waren anders dan nu. Het schoonhouden van het huis was al een uitdaging op zich, want er werd gestookt op kolen of olie (later op gas) en dat zorgde voor veel vervuiling. Wekelijks moesten daarom ook de ramen worden gelapt en in het voorjaar werd de grote schoonmaak gehouden, waarbij alle meubels van hun plek werden gehaald. De was werd met de hand gedaan: eerst de was schrobben op een wasbord, dan naspoelen met water en door de wringer halen, vervolgens de was aan de lijn te drogen hangen en tot slot de was strijken, opvouwen en in de kasten leggen. Ook luiers werden gewassen en hergebruikt.
Als de man ´s avonds thuis kwam moest ook hij verzorgd worden. Het was de taak van de vrouw om de kinderen te baden en naar bed te brengen, af te wassen en koffie te zetten. In de meeste gezinnen was het ondenkbaar dat de man koffie zou inschenken, want meneer had gewerkt en was moe. Een huisvrouw besteedde destijds gemiddeld 57 uur per week aan het huishouden en aan verzorging. Zij was de manager van het gezin. Op officiële documenten stond bij de vrouw desondanks ´e.v. ´ vermeld, wat stond voor eigendom van ´echtgenote van´ en stond bij beroep: ´zonder´.
Het vereren van moeders is van alle tijden. De Romeinen vereerden op de eerste dag van maart de godin Juno, de echtgenote van oppergod Jupiter en moeder van Mars en Vulcanus. Moeders kregen kleine cadeautjes van hun echtgenoten, die op deze dag ook baden voor de gezondheid van hun vrouw. In Griekenland werd Rhea aanbeden, omdat zij de moeder was van Zeus en daarmee de moeder der Goden en in de Katholieke Kerk wordt Maria, als moeder van Jezus, vereerd en aanbeden.
In Engeland, Ierland en enkele andere Engelssprekende landen, viert men al sinds de zestiende eeuw ´Mothering Sunday´. Op de vierde zondag van de vastenperiode, drie weken voor Pasen, gaat iedereen naar zijn moederkerk, dat wil zeggen de kerk waar zij gedoopt zijn of naar de dichtstbijzijnde kathedraal, om de dienst bij te wonen. Kinderen plukten op weg naar de dienst wilde bloemen, waarvan zij een deel in de kerk plaatsten en een deel aan hun moeder gaven. Uiteindelijk werd het een gewoonte dat kinderen op deze dag een cadeautje aan hun moeder gaven.
Moederdag, zoals wij dat vieren, is afkomstig uit Amerika. Ann Maria Reeves (1832-1905) was de dochter van een predikant uit de Methodistenkerk. Zij trouwde met Granville Jarvis, de zoon van een Baptistische predikant, die later een succesvolle handelaar zou worden. Ann Reeves Jarvis was zeer actief in de Methodistische gemeente en organiseerde bijeenkomsten voor vrouwen, waarin getracht werd om de leefomstandigheden in de gemeenschap te verbeteren en daarmee ziekte en kindersterfte te doen dalen. Zelf had Ann elf tot dertien kinderen gekregen, waarvan er slechts vier de volwassen leeftijd zouden bereiken. Leden van de vrouwenclub, die ´Mothers´ Day Work Club´ werd genoemd, bezochten gezinnen om voorlichting te geven over hygiëne en verbetering van de gezondheid. Er werd geld ingezameld om voedsel en medicijnen te kopen en om huishoudelijke hulp in te huren voor gezinnen waar de moeder getroffen was door TBC of een andere ziekte.
Ann Reeves Jarvis gaf ook les op de Zondagschool. In 1876 besloot zij haar les met een gebed, waarin zij zei: ´Ik hoop en bid dat iemand ooit een herdenkingsdag voor moeders zal oprichten voor de grote verdiensten die zij op elk gebied hebben gehad voor de maatschappij. Daar hebben zij recht op!´
In 1902 overleed de echtgenoot van Ann Reeves Jarvis, en in 1904 verhuisde zij van West-Virginia naar Philadelphia waar haar kinderen inmiddels woonden. Hier werd zij tot haar dood op 9 mei 1905 verzorgd door haar dochter Anna Marie Jarvis. Een jaar later, tijdens een herdenkingsbijeenkomst met familie en vrienden, kwam Anna Jarvis met het plan om het daaropvolgende jaar een grote herdenkingsdienst voor haar moeder te houden in West-Virginia. De dienst vond plaats op de eerste zondag na de sterfdag van haar moeder, zondag 12 mei 1907.
Op 10 mei 1908, opnieuw de zondag na de sterfdag van haar moeder, organiseerde Anna in zowel West-Virginia als in Philadelphia een gedenkdag voor alle moeders. Zij kon niet aanwezig zijn bij de viering in West-Virginia, maar had wel vijfhonderd witte anjers laten bezorgen om uit te delen aan de aanwezige moeders. In Philadelphia werd de bijeenkomst bezocht door 15.000 mensen. In de daaropvolgende jaren werd de viering overgenomen in andere staten. In 1912 richtte Anna de ´Mother´s Day International Association´ op, waarmee zij trachtte om van ´Mother´s Day´ een officiële feestdag te maken in de Verenigde Staten. Dit lukte in 1914, toen president Wilson de tweede zondag in mei uitriep tot een nationaal erkende feestdag Mother´s Day.