• Als we, gemakshalve, die 12 miljard aan totale kosten gelijkelijk verdelen over een gemiddelde subsidie-periode van 12 jaar, dan kost het vermijden van 6 miljoen CO2 uitstoot ons dus 1 miljard per jaar, dat wil zeggen: ca 165 euro per ton. En dit terwijl elk bedrijf binnen de EU dat een extra ton CO2 wil uitstoten die ton onder het EU “Emissions Trading System” kan kopen voor ongeveer 5 euro. En dat is dus exact wat kolencentrales in Polen en andere bedrijven in de EU doen. Daarom concludeert het CBS dat op Europese schaal windenergie in Nederland niet leidt tot CO2 reductie: wat wij vermijden, gaat elders de lucht in.
• De kostprijs van een kWh uit windparken op zee is dramatisch gedaald. Rekende de overheid tot voor kort voor windenergie op zee met een kostprijs van minimaal 12 tot 13 cent per kWh, in korte tijd ging die kostprijs drastisch omlaag, eerst naar ca. 7,5 cent/kWh (het windpark van Dong Energy voor de Zeeuwse kust) en nu naar ca. 5,5 cent/kWh (het Shell windpark, ook voor de Zeeuwse kust). Daarmee is windenergie op zee nu vrijwel even duur, zo niet goedkoper, dan windenergie op land. En bespaart de overheid miljarden aan subsidie. Ere wie ere toekomt: het door minister Kamp geïntroduceerde tender-systeem heeft alles van doen met deze ontwikkeling.
• Een soortgelijke, maar minder abrupte daling doet zich voor met de kostprijs van een kWh uit zonne-energie. De sommetjes variëren nogal, maar in Duitsland wordt nu een zonnepark gebouwd dat gaat leveren tegen 4,5 cent/kWh. Bloomberg New Energy Finance verwacht daarom na 2020 massale investeringen in zonne-energie en voorspelt dat zonne-energie in 2030 de goedkoopste vorm van duurzame energie zal zijn met een kostprijs van 3 tot 4 cent/kWh. Bloomberg verwacht ook dat na 2020 batterij-opslag algemeen gangbaar zal worden bij kleine installaties op het eigen dak.