Omdat ik al van jongs af aan al bang was om dingen te vergeten, maakte ik veelvuldig foto’s. Vele AGFA fotorolletjes gingen er doorheen. Van de knuffels op mijn bed, tot de keuken in het studentenhuis, van mijn eerste vakantie in de bergen tot de kachel van mijn opa en oma; ik heb er een foto van! En wat een spanning, als het fotorolletje afgedrukt en al bij de Hema afgehaald kon worden. En wat een teleurstelling altijd weer… „maar zo zag het er helemaal niet uit in het echt!”
De hoeveelheid foto’s was voor mij lange tijd belangrijker dan de kwaliteit ervan. Maar met de komst van de digitale foto’s begon het een beetje de spuigaten uit te lopen. En eerlijk: ik bekeek de meesten ook niet meer terug. Langzaamaan werd de kwaliteit belangrijker en ben ik mij meer en meer gaan verdiepen in de techniek achter de foto. Vele cursussen en workshops verder -oa bij Moniek Aansorgh, Laura Vink, Zilverblauw, en Mon et Mine - ben ik inmiddels kritisch en veeleisend en ziet de zonsondergang eruit zoals het er in het echt ook uit ziet ;-)
‘Van het een komt het ander’ en nu fotografeer ik heel graag bruiloften en gezinnen. Potverdikkie wat vind ik dat leuk om te doen!
Wat gezellig dat je het hele stukje hebt gelezen. Neem gerust contact op als je denkt dat ik wat voor je kan betekenen. Je kunt ook kijken op mijn facebookpagina.