Ilay den Boer maakte een reeks voorstellingen over Israel onder de titel Het Beloofde Feest. In iedere voorstelling keek hij vanuit het perspectief van een van zijn familieleden kritisch naar zijn geboorteland Israël. Maar Het Beloofde Feest is nooit gevierd. Daarom maakt Ilay als het slotstuk van de serie zijn eigen feest: zijn huwelijksfeest. We dansen, drinken en proosten: “Op een nieuw begin!” Maar gaandeweg ontspoort het feest en verandert het in een nachtmerrie.
vormgeving
De grote papieren huwelijkstent (‘choepa’) loopt vanuit de zaal tot in de tribune. Het publiek zit in en rond de tent en is te gast op het huwelijksfeest. Aan het slot wordt iedereen uitgenodigd in de tent en wordt deze gesloten. Het licht in de tent dooft en lampen buiten de tent gaan aan, ze beschijnen het dak en de wanden. Op dat moment blijken deze volledig te zijn beschilderd en bekrabbeld met kleine tekeningetjes en tekstfragmenten. Houtskool, Oost-Indische inkt, edding en spuitbus bedekken het doek alsof iemand manisch zijn onderbewuste heeft opgetekend. De wilde, door elkaar krioelende zwart wit beelden behandelen de complexe realiteit van Israël. Onlosmakelijk verbonden met het ‘het beloofde feest’ dat nooit kwam.