duurloop | Trainen op souplesse | Page 14
Wederom 40km bijgeschreven
Ietsje meer, 42km om precies te zijn, maar de koers voor de komende tijd is duidelijk, rond de 40km per week moet voldoende zijn om de eerste wedstrijdjes goed door te komen en klachtenvrij te blijven rondhobbelen door bos en hei 😉
Ik heb vandaag gelopen op schoenen die "ouder zijn" dan mijn weblog;-) Maandag liep ik een korte training op Kayano's uit 2006, vandaag heb ik mijn oudste nog actieve schoenen uitgetest in het bos, de GT2100, die in de roterende kopfoto van deze website af en toe voorbij komt (tip: af en toe op F5 drukken). Ik keek net even terug naar de statistieken van vorig jaar en constateerde dat ik ze in 2011 slechts twee keer gedragen heb en veel meer zal het dit jaar ook niet worden, ofwel definitief afgeschreven. Ik heb ze vanaf april 2005, in oktober dat jaar begon ik mijn weblog 😉
Ik deed vandaag een wisselduurloop van een kleine 12km met plm 2,5km asfalt en op die ondergrond merk je heel goed dat de schoenen op zijn, in het bos gaat het nog wel overigens.
Er zat bepaald geen snelheid, geen schwung in, iedere 5 minuten een korte versnelling van 30 seconden a 14-14.5km/h, maar in de tussenliggende gedeeltes was het sjokken. Ik kwam zelden boven de 11km/h uit, maar had ook wat last van aanhechtingen in de lies, en was zowiezo niet al te fit aan deze dag begonnen 😉
Ik liep dezelfde route als woensdag alleen de beleving was anders 😉 Woensdag een "echte" intervaltraining, vandaag moeizaam ploeteren om vooruit te komen, hoewel de versnellingen best goed gingen. Bij de tweede versnelling werd ik achtervolgd door een schapendoes genaamd Jannes, die meende dat ie mij moest corrigeren en terug moest brengen naar de kudde. Dat leverde hachelijke situaties op, in de zin dat ik bang was om Jannes te verpletteren onder mijn maat 46, want hij liep voortdurend voor mijn voeten 😉 Toen ben ik maar even gestopt om Jannes te laten kalmeren en te wachten tot zijn baasje op mijn hoogte was, een dame die ik nog ken van mijn zwemperiode (baantjes trekken in het oude 50m bad op maandagavond, 1996-2003)
Afgelopen vrijdag heb ik weer samen met Theo op de sintelbaan getraind en dat gaan we komende tijd erin proberen te houden. Er valt in ieder geval een hoop bij te kletsen want er gebeurt van alles op mijn "oude afdeling". De 400tjes gingen vrij vlot, althans voor mijn doen, Theo zal ze als rustig ervaren hebben neem ik aan 😉 Hoewel, hij was een beetje moe volgens mij, want ook in de serie 10×100 nam hij nauwelijks voorsprong . Hij had er voor deze training al wel 40km opzitten eerder in de week, terwijl ik met slechts 20km bagage begon. Tijdens die serie 100tjes voelde ik wel de macht om te versnellen, maar ik heb er minimaal gebruik van gemaakt, de snelste ging in 20.0.
Volgende week dus een 15km wedstrijd en ik heb eerlijk gezegd geen flauw idee wat ik kan lopen, te weinig testmomenten gehad de laatste tijd. Ik denk, maarja dat is maar koffiedik-kijken, dat ik sneller dan 1.04 kan lopen, ondanks het gebrek aan "snelheid" de laatste maanden.
De Venloop (10km) is het belangrijkste doel
Paarse tenen en stramme quadriceps
Normaalgesproken wissel ik voortdurend af tussen verschillende trainingsschoenen maar vanmiddag trok ik voor de vierde achtereenvolgende training de trailschoenen aan. Ik heb nooit de gewoonte gehad om 's morgens erg vroeg te trainen en ook 's avonds laat is al vele jaren geleden, dus echt extreme temperaturen heb ik zelden meegemaakt. De laatste drie trainingen vanaf woensdag behoren met -5, -7 en nogmaals -5 graden dan ook tot de koudste die ik ooit gedaan heb. De korte duurloop van woensdag voelde het koudst, toen kwam de wind nog uit het Noord-Oosten en had enige kracht. De laatste paar dagen is de wind zowel gedraaid als in kracht behoorlijk afgenomen. Vandaag met een heerlijk zonnetje, vrijdag in een enorme sneeuwbui 😉
Woensdagochtend liep ik grotendeels in het bos, redelijk beschut tegen de wind. Door het laagje sneeuw dat maandag gevallen is vond ik het niet verstandig om een wisselduurloop te doen, dus de 8.4km werden in een vlak tempo afgelegd. Mijn schotse vrienden stonden weer danig in de weg en hadden zich deze keer strategisch opgesteld. Vaak staan ze in een groepje naast het pad en vind ik het niet zo'n punt om er vlak langs te lopen, nu moest ik over een afstand van 50-75meter om de runderen heen slalommen, drie stonden er midden op het pad, drie net er naast, op onderlinge afstanden van 5-10 meter. Het lijkt misschien wat overdreven voorzichtig, maar sinds de reaktie van Jur op een ouder bericht bekijk ik deze dieren met enige argwaan 😉
Vrijdag sneeuwde het al een tijdje toen ik thuis vertrok en ik had een verkeerd tijdstip uitgekozen, het Joriscollege op de Roostenlaan stroomde net leeg en dat leidde ertoe dat ik voor de tweede keer in mijn loopcarriere geraakt werd door een sneeuwbal tijdens het lopen ;-). Toen ik het Joris eenmaal gepasseerd was kwam ik nog een enkele fietser tegen en vervolgens geruime tijd helemaal niemand meer. Ik liep een stukje langs de A2 maar toen ik die bij de Aalsterhut overstak kwam ik in een soort niemandsland terecht. Gelukkig kan ik de weg daar dromen want heel veel zicht had ik niet, het sneeuwde behoorlijk. De hoogspanningsmasten zijn natuurlijk niet te missen, dus ik sloeg op tijd linksaf richting de A67. Het laagje sneeuw van maandag was erg dun, dus ik ploegde vnl. door verse sneeuw, best vermoeiend op den duur dus het tempo lag laag. Ik was benieuwd naar hoe een besneeuwde schotse hooglander er uitziet maar die lieten zich vrijdag niet zien.
Op het laatste stukje naar het Floraplein, door het Schuttersbos, kwam ik voor het eerst weer iemand tegen. Ik vind het altijd wel mooi om tijdens een duurloop het gevoel te hebben dat je alleen met de elementen bent. Doet me denken aan een duurloop die ik ooit op de rondweg deed tijdens een storm, 12km rondom het centrum van de stad, geen enkele fietser gezien, 'n paar auto's en een andere hardloper die mij met een brede grijns tegenmoet kwam.
Vanaf het Floraplein naar huis waande ik me weer in de bewoonde wereld en op de Leenderweg sprak een oudere dame (die ik herkende als AV Olympia atlete uit een grijs verleden) de mooie woorden: "Leuk he, door de sneeuw lopen".
Ik had 67 minuten door de sneeuw gebanjerd en daarin 12.2km afgelegd hetgeen grappig genoeg neerkwam op een gemiddelde snelheid die tot op twee decimalen gelijk was aan die van woensdag, 10.94km/h.
Vanmiddag was ik eigenlijk weer op weg naar de stratumse heide, maar bij de Floralaan besloot ik toch anders. Ik ging rechtsaf richting de genneperweg om intervallen te doen, ik kreeg daarbij wel spijt van mijn schoenkeuze die gebaseerd was op een gladde ondergrond. M'n Trabuco trailschoenen zijn prima voor in het bos maar tempo's op de weg had ik beter met m'n nieuwe Kayano's kunnen doen. Nou lag het tempo niet zo hoog, want 400tjes en ook 1000tjes met deze temperatuur leek me niet verstandig, dus ook met deze zware klompen ging het redelijk goed. Ik heb 3x2km gelopen met pauzes van 1200 meter, de snelheid ligt bij dit soort trainingen altijd tussen 13 en 14km/h, dus bepaald niet explosief 😉
Het was een goeie keuze om lange intervallen te doen, want heel veel sneller kon ik ook niet. Nouja, kunnen wel, maar verstandig lopen is een ander verhaal. Ik was door mijn voorraad wintertights heen dus ik had een vrij dunne lange tight aan en ondanks het feit dat het nauwelijks waaide wilden de bovenbenen niet echt warm worden. Lange krachtige passen waren dus uit den boze, ik liep met korte pasjes en een hoge frequentie. Ik heb 30 seconden geteld en kwam tot 92 passen, ofwel 184 per minuut.
Als het na komende week weer iets minder koud word ga ik wat meer korte intervaltrainingen doen, voorlopig even duurloopjes of lange tempi. Beide plaatjes heb ik overigens geschoten tijdens een duurloop in januari 2010, het tweede plaatje is op de genneperweg gemaakt.