Nee, Ascher wil kinderen in Marokko niet korten - Christian Jongeneel
Over de export van uitkeringen wordt al vijftig jaar nagedacht, ongeveer vanaf het moment dat de eerste 'gastarbeiders' naar Nederland kwamen en daar onder meer pensioenrechten opbouwden. De algemene verwachting was indertijd dat deze mannen terug zouden keren naar hun thuisland. Dus moest hun pensioen ook daar bezorgd worden. Om dit te regelen sloot Nederland verdragen met de desbetreffende landen. Met Marokko werd in 1972 zo'n verdrag afgesloten.
Volgens de Wet Woonlandbeginsel zouden mensen met recht op kinderbijslag, als ze in Marokko woonden, slechts 60 procent krijgen van het bedrag dat in Nederland geldt. Een aantal gedupeerden ging in beroep en kreeg gelijk van de rechter. Er werd verder onderhandeld. Dat liep niet soepel. Nederland dreigde op een gegeven moment het verdrag met Marokko dan maar helemaal op te zeggen. Afgelopen zomer kwam het alsnog tot een herziening van het verdrag. Daarbij is een overgangsregeling afgesproken waarbij het percentage over enkele jaren pas op 60 belandt. Deze toelichting (pdf) op een debat stelt dat de besparing enkele miljoenen euro's betreft. Daarmee is de kous voorlopig af. Voor de AOW ligt het iets ingewikkelder, maar niet fundamenteel anders.
Hetgeen ons brengt bij de beschuldiging van Öztürk. Hij heeft zich als Kamerlid nadrukkelijk met dit onderwerp bemoeid (voorbeeld), dus we mogen aannemen dat hij de details van het beleid kent. Door te zeggen "Ascher wil" suggereert hij dat Ascher plannen heeft die verder gaan dan wat nu reeds is afgesproken met Marokko. We hebben geen aanwijzingen gevonden dat Ascher iets in deze richting gezegd heeft.
Je kunt Ascher wel aanwrijven dat hij dit als minister gedaan heeft, althans wanneer je meent dat 'afpakken' hetzelfde is als 'korten'. Daarbij voerde hij gezamenlijk PvdA-VVD beleid uit. Beleid dat overigens twee jaar lang door Öztürk gesteund werd, toen hij nog lid was van de PvdA-fractie.
Door 'wil afpakken' te zeggen in plaats van 'heeft gekort' schuift Öztürk Ascher een intentie in de voeten waarvoor geen grond bestaat. Öztürk weet hoe het zit, dus stelt de zaak bewust anders voor dan ze is. Daarom beoordelen we de uitspraak als onwaar. (sc)