Hij wist dat de tijd was gekomen. Hij zag het aan de dorre bladeren aan zijn voet. Hij zag het aan de afgebroken dode takken. En hij voelde het aan zijn wortels. Hij herinnerde zich hoe het ooit was geweest; het gevoel van heen en weer stromen van voedsel en energie, het gevoel van vastigheid, staan, grijpen in de vochtige aarde. En ook het gevoel van later; de onbeweeglijkheid, de belemmering, verankerd, als gegoten in een blok beton. Hij had het ervaren als vanzelfsprekend, hij had het vervloekt en verworpen, hij had het geaccepteerd en geëerd. En nu niets, alleen het weten dat het was geweest…
Hij wachtte op wat komen zou en kon zich er niets bij voorstellen. Er was het verlangen als een smeulend vuur in zijn binnenste, maar ook was er de angst, de vreselijke angst.
Toen ze verschenen voelde hij zich opgelucht, keerde zich in zichzelf en ervoer wat er met hem gebeurde als in een roes. Het klappen van de bijl, het kreunen en kraken vanuit zijn eigen lijf, het wegblijven van de pijn. En dan het vallen en met het vallen het even loskomen van de grond en een besef van vrijheid…
Genoot ervan, maar voelde zich ook gespleten, verward, verdeeld
Hij werd ontschorst en verdeeld in stukken. En de lengte doorgezaagd en weer en weer. hij werd geschaafd, geschuurd, gewreven. Voelde de aanraking tot diep in zijn nerven. Genoot ervan, maar voelde zich ook gespleten, verward, verdeeld.
Tot stukje bij beetje, als bij een puzzel, er weer eenheid ontstond. Lijm, schroeven, spijkers, ze maakten verbindingen, vlakken, vormen. En hoe meer hij zijn nieuwe vorm kreeg, hoe meer hij de eenheid voelde, het compleet zijn, het opnieuw zichzelf zijn. In hem ontstond een ruimte die hij nog nooit eerder had gevoeld. Gedragen door zijn bodem, omgrensd door zijn huid, was het als een plek om te blijven, beschut en veilig.
Wezens met diep van binnen een smeulend verlangen vullen zijn ruimte
Als hij klaar is, wordt hij opgetild en vervoerd. Hij wordt neergevleid op het water, rank laat hij zich dragen. Wezens met diep van binnen een smeulend verlangen vullen zijn ruimte. Als het zeil in zijn mast wordt gehesen, voelt hij het rukken van de wind, het bewegen van het water en, heel sterk, zijn drang om te gaan.
Het smeulend verlangen wordt opgezweept tot vuur en stuwt hem tot beweging. Hij voelt hoe hij langzaam vaart maakt. Zijn boeg snijdt door het water, het schuim spat op, zijn snelheid neemt toe. Een gevoel van vrijheid overspoelt hem. Hij wil alleen nog maar bewegen, de wezens in hem met zich meevoeren en ze leiden naar nieuwe werelden, nieuwe ervaringen, nieuwe dromen.
Terwijl hij geniet van licht, lucht en beweeglijkheid voelt hij zich veilig. Want aan het roer staat een man, gesneden vanuit hetzelfde hout. eén met zijn vaartuig. Hij bepaalt de koers.
foto: Massmo Relsig
Dit bericht werd geplaatst in Pers. Ontwikkeling en getagged met boom, einde, nieuw, transitie op 22 juni 2015 door Francien Bruggink.
Iets met je haar gedaan?
auteur Jasper Jobse1.719 keer gelezen
Ik las in de krant dat in China singles naar de IKEA gaan om te daten. “De sfeer is er ongedwongen en er is airco en gratis koffie.” IKEA zit er een beetje mee in zijn maag, want de singles kopen niets en houden het restaurant bezet.
Je kunt je afvragen waarom ze de IKEA kiezen. Ik denk dat ik het wel weet. IKEA laat je letterlijk wandelen in een nieuw-leven-illusie. Dat heet de showroom. Alles is mogelijk, je hoeft het alleen nog maar te kopen.
Maar nieuwe spullen zijn, hoe leuk ze ook zijn, geen mensen. Je nieuwe stoel duwt welliswaar met een fijne pasvorm tegen je billen, maar jij moet hem opwarmen, betalen, poetsen en bij de vuilnis zetten als ie niet meer in het modebeeld of onder je groter geworden billen past.
Voordat je het weet woon je in een catalogus van niet zelf bedachte objecten en weet alleen Facebook nog wie ‘jij’ bent en je ‘vrienden’ zijn. Hoe dat dan voelt? Kijk eens naar deze prachtige korte film…
PAGINA 23 is de eerste kortfilm die de jonge creatievelingen Jeroen Houben, Tim Arts en Stefan van den Boogaard samen maakten. Het leverde ze, een handvol nominaties, de juryprijs, de montageprijs én de publieksprijs van het 48 Hour Film Project in Utrecht op.
Een bijdrage van Jasper Jobse
Dit bericht werd geplaatst in Pers. Ontwikkeling en getagged met aanbieding, Facebook, IKEA, illusie, meubels, nieuw, vrienden, wonen op 17 oktober 2011 door Jasper Jobse.
Verandering
auteur Jasper Jobse2.225 keer gelezen
In het woord verandering zit de vooronderstelling dat er dingen hetzelfde kunnen blijven. En dat klopt eigenlijk niet. Alles verandert. De vraag is niet óf dingen hetzelfde kunnen blijven, maar hoelang dingen hetzelfde blijven.
Verandering is een natuurlijk gegeven. Verandering zet dingen in beweging. Het brengt nieuwe dingen en een nieuwe dynamiek. Verandering is leuk, het brengt een enorme levendigheid. En toch hebben wij mensen er vaak moeite mee. Dat is niet zo gek en ik zal proberen uit te leggen waarom. Er zijn mij twee bekende redenen.
Lees verder →
Dit bericht werd geplaatst in Pers. Ontwikkeling, Systemisch kijken en getagged met dood, jezelf zijn, loslaten, mensen, nieuw, onthechten, verandering, vers, wisseling op 29 november 2010 door Jasper Jobse.