Aandacht voor kinderen - Plazilla.com
Door Tascha gepubliceerd op Tuesday 12 November 10:14
Kinderen en de verschillende vormen van aandacht
Elke kind is anders van persoonlijkheid. Elk kind heeft dan ook een andere vorm van aandacht nodig. En elk kind zal op zijn of haar eigen manier om aandacht vragen.
Het is voor ouders en verzorgers vaak lastig om met de verschillende vormen van aandacht op de juiste manier om te gaan.
Er zijn kinderen die op een hele stille manier om aandacht vragen. Vaak lijkt het erop dat juist deze kinderen niet om aandacht vragen. Maar toch is juist de stilte een vraag om aandacht bij deze kinderen.
De reden voor hun teruggetrokkenheid en stille gedrag is per kind, per persoonlijkheid verschillend. Het kind zou zich onzeker kunnen voelen. Bepaalde angsten hebben. Ze zouden zich misschien niet gezien of niet gehoord voelen. Het zijn allemaal kenmerken voor een teruggetrokken of stil kind dat in stilletjes om aandacht vraagt. Ze lijken voornamelijk in een andere wereld te leven. Hun eigen wereldje.
Vaak wordt er gedacht dat deze kinderen gewoon lekker alleen aan het spelen zijn. Maar vaak wordt er juist daardoor vergeten om ze de juiste aandacht te geven. Het heeft geen zin om zo'n kind compleet uit zijn eigen wereldje te halen en te overspoelen met je aandacht. In deze gevallen is het beter om ze rustig te benaderen. Het kan al genoeg zijn om even bij ze te gaan zitten en interesse te tonen. Eis niets van ze, maar vraag of ze wat met je willen doen. Bijvoorbeeld een spelletje, of een knuffel. Als deze kinderen nog meer kinderen om zich heen heeft die wel duidelijker om aandacht vragen, dan kan het soms goed zijn om deze kinderen even een quality time te geven samen met een van de ouders/verzorgers zodat ze ook de ruimte krijgen voor de aandacht die ze nodig hebben.
Het kind op de voorgrond
Er zijn ook kinderen die het liefst de hele dag door de aandacht vragen. Ze proberen je te claimen. Ze blijven je roepen of ze proberen de hele dag aan je te hangen. Op je te zitten. Tegen je aan te leunen etc. Ze lijken om de aandacht te staan schreeuwen.
Dit kan voor de ouders en verzorgers vaak heel stressvol zijn. Ze reageren er vaak of helemaal niet op. Of ze reageren er te fel op. En beide manieren van reageren geeft een averechts effect op het kind. Door niet te reageren geeft de ouder/verzorger aan dat dit gedrag goed is waardoor het in stand wordt gehouden. Door te fel te reageren gaan ze reageren op de felheid die je uit en worden ze meestal drukker, huiliger en zelfs boos. In dat geval gaan ze nog harder om de aandacht staan schreeuwen.
Voor deze kinderen is het belangrijk dat ze meer duidelijkheid gaan krijgen. Meer duidelijkheid in normen, waarden en grenzen. Wanneer mag iets wel en wanneer mag iets niet. Zij hebben duidelijk ook even de totale aandacht nodig. Dit kun je in een dag inplannen, door op bepaalde tijdstippen van de dag iets met ze te gaan doen. En wanneer je even niet continu met ze bezig bent, zorg er dan voor dat je ze iets laat doen waar ze eventjes mee bezig zijn. En toon daarbij enige belangstelling. Geef ze niet de volledige aanacht continu. Bouw het langzaam wat meer af. Maar doe dat beetje bij beetje. Kinderen hebben nu eenmaal aandacht nodig en ze hebben het nodig om erop te leren vertrouwen dat ze die ook op het juiste moment gaan krijgen. Bijvoorbeeld een uurtje na schooltijd en een halfuurtje voor ze gaan slapen.
Zekerheid en ritme zorgt voor stabiliteit.
Ik heb hierboven twee verschillende vormen van aandacht omschreven. In beide gevallen hebben ze evenveel aandacht nodig. In een gezin waarbij de een continu op de voorgrond staat voor de aandacht te krijgen, daar zal het ander kind zich gaan terugtrekken. Het kind voelt geen ruimte voor hem of haar zelf en zal zich gaan distanceren van de rest. Deze kinderen worden vaak vergeten, of ze worden gezien als de sterkste. Die kan het wel alleen... Maar in werkelijkheid is het andersom. Het kind dat de aandacht opeist is de sterkste, het kind dat zich terugtrekt is de zwakste.
Het is voor beide kinderen belangrijk dat zij erop kunnen vertrouwen dat ze de juiste hoeveelheid aandacht krijgen van hun ouders of verzorgers.
Het is ook belangrijk om consequent te blijven in je aanpak. Hoe consequenter dat je bent, hoe sneller er zekerheid en stabiliteit zal zijn waardoor het vertrouwen sneller zal groeien. En de kinderen niet meer om aandacht hoeven te vragen. Elk kind verdient aandacht. En elk kind heeft aandacht nodig op zijn tijd. De kunst is om het in evenwicht te brengen.
Duim omhoog. En ik weet wat je bedoeld. Want ik kom uit een gezin van elf kinderen. En gelukkig zijn de gezinnen tegenwoordig niet zo groot meer.