Niets kan me zo doen watertanden als echte Ben & Jerry’s Ice cream. Iedereen die de Cookie Dough of Chocolate Fudge Brownie al eens geprobeerd heeft weet perfect wat ik bedoel. Zelfs voor kouwelijke mensen zoals ik is de smeuïge romige textuur doorspekt met heerlijke stukjes echte brownies met een volle afgeronde smaak, onweerstaanbaar. Voor de mensen die een beetje op hun geld zitten – niet dat ik op mijn geld zit maar het is altijd handig de week door te komen – is er ook het witte product ervan dat je in elke marginale supermarkt wel kan vinden, mits een beetje marktonderzoek vooraf. Ik zeg niet dat het even lekker is, want niets is zo lekker als echte authentieke Ben & Jerry’s, maar na een hele pot begint het wel te wennen en vind je het jammer dat hij leeg is (een halve liter is nu ook niet zóveel). En niets zo erg natuurlijk als met een lege maag te zitten of een maag die nog niet helemaal gevuld is of gewoon een maag waar nog iets bijkan als je nog wat propt, je weet wel wat ik bedoel. Dat is vragen om miserie. Om te beginnen kan je met een hongerige maag niet slapen. Mensen die zeggen dat ze niet goed slapen als ze juist gegeten hebben, hebben waarschijnlijk nog nooit geprobeerd met een lege maag in slaap te raken. Het is nochtans een interessant onderzoek, als je het mij vraagt. Natuurlijk niet zo interessant als dit met een volle maag proberen. Daarnaast heb je ook nog eens het feit dat je van een hongerig gevoel héél humeurig kan worden. Zodanig humeurig dat je in het stadium bent gekomen waarin je begint te trunten, je vrienden op de zenuwen werkt en zomaar mensen uitscheldt omdat ze binnen je gezichtsveld durven te verschijnen – zonder het eerst te vragen, de snoodaards ! – en je bent kortom gewoonweg een onuitstaanbaar wicht. Deze beweringen komen niet uit het niets, ik heb hiervoor de nodige research gedaan. Nog een vreselijk gevolg van een knorrende maag, is gewoon al het geluid op zich. Je hebt er geen idee van hoe hoog het geluidsvolume van een maag kan gaan. Als ze inderdaad het aantal decibels bij concerten gaan terugschroeven naar 100 dB, zullen de organisatoren iedereen aan de ingang moeten verplichten hotdogs of tofu – vergeet nooit de alterno’s – binnen te spelen, tenzij de concertgangers een bewijs kunnen afleveren dat ze in een tijdspanne van dit en een uur een volledige driegangenmenu hebben achterovergeslagen. Of om het simpel te stellen: als je nog eens in een muisstille zaal bent en je hoort een koeiengeluid, moet je niet ver zoeken naar de hongerigen. Hieruit kunnen we besluiten dat honger gewoon niet goed is. Je wordt een irritant nest, voelt je slap, produceert runderachtige geluiden en je kan er niet van slapen.
Om van geen van deze ongemakken last te hebben, stort ik me op de pizza. Quattro Fromage, Quattro Stagione, Salami, Hawaï,… ze passeren allemaal de revue. Doe daar dan nog wat American Cookies, chocoladletters, Hot Chili chips, croque monsieurs en chocoladekoeken bij overgoten door een mix van bier, chocolademelk en koffie met melk en – véél- suiker, en je hebt een knoop in je maag die zo goed vult dat je twee dagen lang niet hoeft te eten. Dát is pas besparend.