Mijn naam is Gitta, inmiddels ben ik 41 jaar, energetisch therapeut en angst-/burn-out- ervaringsdeskundige.
​
Vanaf kleins af aan ervaarde ik angsten en voelde ik mij onveilig en vaak alleen. Het please gedrag zat er toen al goed in, want dan werd ik gezien en gehoord en deed ik er toe. Ik kwam over als een verlegen meisje. Ook voelde ik spanningen en pijn van anderen. Het was alsof ik “wist” wat de ander nodig had. Ik was erg gevoelig voor sfeer, groepen en donkere en sombere gebouwen of ruimtes. ’s Nachts alleen slapen was een drama, want ik was heel bang. Ik voelde mij altijd anders dan anderen en ik begreep hier toen allemaal niets van.
​
Als jong volwassene kreeg ik een diagnose, “een angststoornis”. Dit valt volgens de GGZ bijbel (de DSM) onder een “persoonlijkheidsstoornis”. Ik schrok me kapot. Vanaf die dag had ik dus ineens een label én een stoornis! Er werd bij verteld dat ik daar niet meer vanaf kon komen en hiermee moest leren leven. Voor mij was dit alleen maar een bevestiging van mijn negatieve zelfbeeld en eigenwaarde.
​
​Ik klampte mij meer en meer vast aan mensen, ging nog meer pleasen, kroop volledig in mijn schulp en sloot mij af. Maar op sommige momenten voelde ik mij ineens heel krachtig en maakte het me niet uit wie er voor me stond of wat ik er voor moest doen om mijn doel te halen. Vooral als er onrecht in het spel was, dan ging ik door roeien en ruiten om hier voor te vechten. Meestal voor anderen. Ik nam het op voor anderen, waardoor ik zelf gepest werd.
Uiteindelijk voelde bijna alles en iedereen onveilig en durfde ik niet meer over straat, naar school, mijn werk of naar een verjaardag. Ik had een enorm gevoel van schaamte naar mezelf en naar anderen. Problemen van anderen zag ik als mijn problemen en verantwoordelijkheid.
​
Lang volgde ik reguliere therapie, maar ik was niet van mijn klachten af en ik begreep ook maar niet waardoor ik die angsten had.
​
Steeds vaker maakte ik onhandige keuzes die helemaal niet bij mij paste, tot ik na een aantal jaar het label: "Angststoornis met PTSS-klachten" kreeg. Hierdoor voelde mij nog minder waard. Dit label zorgde er ook voor dat ik een lange tijd geen verantwoordelijkheid nam voor mijn gedrag en dat ik in een slachtofferrol ging en bleef zitten. "Ik kon er toch ook niks aan doen, ik bén nu eenmaal zo, mijn ex heeft me dit aangedaan, dit is gewoon de aard van het beestje”…
​
Door een lange tijd mezelf niet serieus te nemen, niet voor mezelf durfde te kiezen, niet te weten wie ik was en dus over mijn grenzen liet gaan op meerdere gebieden, belande ik in een burn-out en had ik het gevoel dat ik bijna niets meer kon en waard was. Het was een uitputtende periode van ruim twee jaar thuis. Zelfs bij het zien van de afwas, barste ik soms al in tranen uit. Medicatie leek een uitkomst. Dat hielp inderdaad, geen angsten meer en ik kon weer wat ondernemen, maar ik merkte dat al mijn gevoelens werden onderdrukt en dat ik ook helemaal geen blije momenten meer ervaarde. Alles was vlak.
Ondanks dit alles kreeg ik ook een heel mooi inzicht: "Dit wil ik nooooooiiit meer"!
​
Mijn persoonlijke ontwikkeling was eindelijk echt begonnen. Het roer moest om. Ik besloot mij te gaan oriënteren in alternatieve therapieën aangezien ik dat nog niet had geprobeerd. Wat anderen daar wel allemaal niet van vonden, speelde toen nog een grote rol, maar tot nog toe was ik nog niet van mijn klachten af, dus besloot ik er voor te gaan. Mijn kracht die ik eerder had gevoeld bleek nog ergens te zijn...
​
​De eerste stap was het ontdekken dat er iets bestaat als 'Hooggevoeligheid'. Dit alleen al was zo’n eye opener. Prikkels van buiten komen op een intensere manier binnen en de verwerking ervan is een proces op zich.
​
"Weet je dat alles energie is Gitta?” Dit zei een therapeut tegen mij. Ik had daar weleens iets over gehoord, maar wat ik hier nou mee moest? Het klonk ook nogal zweverig en was hier ook niet mee groot gebracht. Pas toen ik mij hier echt in ging verdiepen en vooral zelf ging ervaren wat energie is, dat het er is en wat het voor je kan doen, vielen er puzzelstukjes op hun plek. Ik wilde ook geen medicatie meer. Pas toen merkte ik dat dit al die tijd alleen maar had onderdrukt en alle angsten en blokkades kwamen opnieuw in een hevigheid naar boven.
​
Ik leerde allerlei nieuwe dingen en kreeg een totaal andere beleving op mijn angsten, sfeergevoeligheid, blokkades en mijn leven. Van het een kwam het ander. Ik leerde dat je lichaam je wijze informatie geeft en niet liegt. Ik maakte kennis met therapieën als; hypnose, ademwerk, TRE, NLP, opstellingenwerk, Reiki en andere energetische methodes en ervaarde hoe het was om te kunnen ontspannen, zowel fysiek als mentaal en om te gaan voelen wie ik was, wat ik wilde en zo kon ik mijn oude belemmerende patronen en gedrag aanpakken vanaf de bron en eindelijk gaan leven i.p.v. te overleven.
Een altijd lichte, mooie en moeiteloze weg? Nee, zeker niet. En ik heb nog momenten dat het even minder gaat, net als iedereen. Het leven is een proces op zich en wil ook zeker niet beweren dat ik “verlicht” ben. Wel kan ik het licht van binnen voelen en is het veel lichter, mooier en leuker geworden.
​
Wat had ik graag eerder willen weten hoe belangrijk het is om; te leren wie je bent, om dicht bij jezelf te blijven, jezelf te mogen zijn en te gaan doen wat bij je past in plaats van te doen wat anderen van je verwachten. En dat er heel veel andere mensen zijn die in dit zelfde proces zitten. Ik voel me al lang niet meer alleen.
​
Mijn missie om andere vrouwen te ondersteunen bij hun persoonlijke ontwikkeling, het openen van hun bewustzijn en het ervaren van meer ontspanning was geboren. Inmiddels ben ik veel mooie ervaringen, waardevolle opleidingen en trainingen, sessies en lieve inspirerende mensen rijker.