De-mo-mentie: 2017
Ik heb al eerder verteld dat ik een nieuwe vriend heb. Mijn man is niet jaloers, sterker nog, hij laat mij de groeten overbrengen aan mijn nieuwe vriend, genaamd Marco.
Marco en ik hebben een aparte band met elkaar. Althans dat beeld ik mij graag in. Wij delen een zekere liefde voor de Gambia, West Afrika. Marco's ex- vrouw woont daar en hij heeft haar daar opgezocht. Hij heeft krokodillen gezien, en bier gedronken. Iedere week vraagt hij me of ik T-boy ken, en inmiddels kan ik antwoorden: 'Oh ja, T-boy heeft altijd honger."
Hij lacht dan tevreden.
Lieve Marco, wie hem kent moet wel van hem houden. Hij is een levende encyclopedie. iedere dinsdagochtend, wanneer we met de rolstoelers gaan wandelen, loopt hij mee en vertelt honderduit. Het is een uitdaging om logica in zijn weetjes te zien. Van steden in Australië tot alle supermarkten of benzinestations die hij kent. En Gambia. Zijn ex-vrouw woont tegenwoordig in Gambia en heeft daar een nieuwe naam gekregen. "Ze noemen haar Fatou", zegt hij.
Mijn man komt uit Gambia en ik heb ook een nieuwe naam in Gambia gekregen, en ik zeg tegen hem: "Ze noemen mij Aicha."
Heel even blijft hij stil, wat uitzonderlijk voor hem is. Met een stalen gezicht zegt hij daarna tegen me: "Ze noemen mij Marco. "
Gepost door Saskia Aicha op 13:30:00 Geen opmerkingen: Links naar deze post
Eindelijk weer voorlezen
Het lijkt een eeuw geleden dat ik officieel als Voorleeskracht aan de gang was. Op een gegeven moment was ik gezelschapsdame of misschien wel animeermeisje. Dat beviel me overigens ook goed. Maar nadat ik even stap op de plaats hield, kwam ik tot het besef dat ik, naast het rolstoelwandelen dat ik blijf doen, graag terug naar mijn roots wil: Het voorlezen aan een oudere dame met beginnende dementie. Mijn voorkeur gaat ook nog eens uit naar iemand die nauwelijks visite krijgt. Iemand zonder familie of vrienden. Helaas zijn die er volop!
Gelukkig niet in het laatste huis waar ik kwam. Gelukkig voor de betrokkenen, maar het maakte wel dat ik verder ging kijken. Heel dubbel is het gevoel dat in het huis waar ik al meedoe met rolstoelwandelen, wel een dame is gevonden die aan deze criteria voldoet.
Al met al ben ik toch blij dat ik vanaf volgende week weer ga beginnen. Ik ben al weer boekjes aan het uitzoeken. Heb er zin in.