Dat het uitzetten van exotische soorten - en ook de visserij - ingrijpende gevolgen kan hebben voor de voedselketens in ecosystemen is lang bekend.156 In de grote Noordamerikaanse meren, zoals het Michiganmeer, zijn de ecosystemen de afgelopen eeuw veranderd op een manier die sterk doet denken aan de recente veranderingen in het Victoriameer. Door overbevissing en het uitzetten van vissen werd het ecosysteem van het Michiganmeer geheel ontregeld. De grootste schade werd veroorzaakt door de zeeprik (Petromyzon marinus). In het meer kwamen endemische priksoorten voor, maar die bleven ook in volwassen toestand klein. De zeeprik wordt veel groter en had een vernietigende invloed op de lake charr-populatie (Salvelinus namac), die toch al onder druk stond door commerciële exploitatie.
Net als in het Victoriameer had het uitzetten van een exotische viseter verstrekkende gevolgen voor de structuur van het voedselnetwerk. De visserij stortte in. Er was manipulatie van het ecosysteem voor nodig om de invloed van de zeeprik in te tomen en een nieuw type visserij van de grond te krijgen. Door de aantallen van de zeeprik kunstmatig laag te houden kregen inheemse viseters de kans zich te herstellen.
Het voedselnetwerk wordt tegenwoordig geheel gedomineerd door soorten die werden uitgezet. Een voortdurend bijsturen van
het ecosysteem is nodig om een produktieve evenwichtstoestand te bewaren. Voor een dergelijke actieve manipulatie van het ecosysteem ontbreekt in de landen rondom het Victoriameer de benodigde infrastructuur. Het verwijderen van de nijlbaars uit het meer is al helemaal uitgesloten. De visserij van het Victoriameer is nog niet ingestort, maar dat gevaar dreigt wel. Het ecosysteem is verre van stabiel. Ecosystemen die door menselijk ingrijpen sterk vereenvoudigd zijn, blijven dikwijls maar korte tijd produktief. Als dat ook in het Victoriameer gebeurt, is het uitzetten van de nijlbaars het zoveelste voorbeeld van kortzichtig beleid. Tegen economisch perspectief op de korte termijn maken ethische of esthetische argumenten voor het behoud van een fauna geen enkele kans. Zeker niet in arme Afrikaanse landen, waar de bevolking er ternauwernood in slaagt te overleven. Natuurbeschermers worden gedwongen de waarde van een gebied uit te drukken in geld en als ze dat weigeren of niet kunnen, is een gebied ten dode opgeschreven.

De man heeft een paar flauwe films geregisseerd, zoals Coma (1978), Looker (1981), The First Great Train Robbery (1979), Westworld (1973) en Runaway (1984), maar is voornamelijk bekend als bedenker van de ziekenhuisserie “ER” (1994), en door zijn 15 romans, waarvan The Andromeda Strain en Jurassic Park de bekendste zijn. Maar eergisteren in Los Angeles overleed Michel Crichton (66) aan de gevolgen van kanker, volgens de nieuwsgroep CNN.