Vaak ziek - PW.
De werkgever heeft daar met de werknemer over gesproken en daarbij ook de werktijden van de werknemer aan de orde gesteld. Dit gesprek wordt in augustus 2010 schriftelijk bevestigd, met daarin ook de eis dat de werknemer iedere dag zijn aankomst- en vertrektijd per e-mail meldt.
Op 21 december 2010 meldt de werknemer zich weer ziek. De bedrijfsarts is van mening dat het hier gaat om een verstoorde arbeidsrelatie en stelt een mediation voor. Deze mediation, die plaatsvindt tussen maart en mei 2011, leidt niet tot een oplossing. De werkgever verzoekt ontbinding van de arbeidsovereenkomst.
De werknemer is het daar niet mee eens, omdat tijdens ziekte een opzegverbod geldt.
De kantonrechter is echter van oordeel dat dit nu niet aan de orde is, ook al is de werknemer op dit moment (weer) ziek. Onmiskenbaar speelt de veelvuldige afwezigheid wegens ziekte een rol bij het ontbindingsverzoek. Maar volgens de rechter lijkt het erop dat de werkgever met de beste bedoelingen heeft geprobeerd samen met de werknemer naar wegen te zoeken om dit verzuim terug te dringen.
Er is pas een conflict ontstaan toen de werkgever de werktijden van de werknemer aan de orde ging stellen. Uit de feiten blijkt voldoende dat er met de werknemer geen goede afspraken konden worden gemaakt, waardoor er geen goede verstandhouding mogelijk was. De rechter besluit daarom de arbeidsovereenkomst te ontbinden.
Met betrekking tot de vraag of aan de werknemer een vergoeding moet worden toegekend, is het uitgangspunt dat een werkgever zich ten opzichte van een zieke werknemer terughoudend behoort op te stellen. Maar de werknemer heeft zelf bijzonder weinig informatie over zijn medische toestand verstrekt. Dit lijkt erop te wijzen dat zijn vele ziekmeldingen niet altijd betekenden dat hij medisch niet in staat was om te werken. De kantonrechter kent de werknemer naar billijkheid een vergoeding van 7000 euro bruto toe.