Teleurgesteld door god of het leven | Religies
Opvoeding en god
Ergens is het natuurlijk wel vreemd dat we eeuwenlang mensen leerden dat de beloning voor hun ellende in het leven na de dood ligt. Het voordeel is natuurlijk dat de ander zich neerlegt bij wat hem overkomt. Het is de wil van god en ik moet dit doormaken om mijn beloning te ontvangen. Het nadeel is dat je mensen demotiveert om iets te doen aan hun situatie. Vandaar
ook dat mensen leiders nodig hadden die hun vertelden dat ze die lekkende dijk moesten repareren.
Tegenwoordig krijgen we een andere theorie over god geleerd. God moet ons geven wat wij willen. Als we nu maar braaf tot god bidden dan krijgen we wat we vragen. Wat betekent dat onze ouders maar ook wij onze beloning niet na dit leven maar in dit leven willen. Vandaar bijvoorbeeld onze zoektocht naar het waarom van wat ons overkomt. Waar vroeger mensen zeiden:
Zeggen we nu:
Waarmee we onze teleurstelling uitspreken over het feit dat het ons overkomt. We doen dat echter in zo'n ongerichte vorm, dat we er blijk van geven te denken dat er iets is dat groter is dan ons dat het antwoord weet. Natuurlijk is het ook een uiting van ons verdriet, zoals we geleerd hebben dat verdriet te uiten. Zoals het ook een uiting is van onze frustratie over het feit dat ons iets overkomt wat we niet hadden verwacht. Het "Waarom ik?" is wat dat betreft een eenvoudige uitspraak met een multifunctionele inhoud. Maar bovenal is het een uiting van het feit dat we eigenlijk verwachten dat ons niets kan of zal overkomen. Terwijl we als mensen eigenlijk zouden moeten verwachten dat ons iets kan overkomen, we zijn tenslotte mensen en ons overkomt eigenlijk het meeste. Zelfs van de dingen waarvan we denken dat we ze zelf hebben veroorzaakt, moeten we bij nadere beschouwing vaststellen dat het ons is overkomen.
Nu wilt u natuurlijk bewijs voor het feit dat alles in dit leven u overkomt. Het eerste bewijs dat alles u overkomt is het feit dat u ooit geboren werd. De kans dat u geboren wordt, is 1 op het aantal spermazoïden dat uw vader produceerde om de eicel bij uw moeder te bevruchten. Er was tenslotte maar één spermacel die toegang kreeg tot de eicel. Maar die kans moet u dan nog eens vermenigvuldigen met alle kansen van het aantal keren dat uw vader en moeder het hebben geprobeerd voordat u geboren werd. Ga er dus maar vanuit dat het feit dat u geboren bent een kans van één op oneindig is. Dat u leeft is u dus overkomen, want dat is toch wat we bedoelen als een gebeurtenis puur toeval is. Dat geldt net zozeer voor al die mensen waarmee u te maken krijgt.
Als het toeval is dat ieder mens waarmee u te maken krijgt bestaat, dan is het dus ook toeval dat u stratenveger bent of miljonair. Want stel dat die ene persoon die u heeft gemotiveerd of gedemotiveerd niet had bestaan, wat goed mogelijk is gezien de oneindig kleine kans dat iemand geboren wordt, dan was u misschien wel straatveger geworden in plaats van miljonair.
Voor ons gevoel betekent leven tegenwoordig dus alleen maar beloond worden. Dat uit zich ook in de verwachting van ouders dat hun kinderen hoogbegaafd zijn. Dat is nodig om die ouders te belonen want alleen een hoogbegaafd kind kan sociaal, maar ook economisch succesvoller zijn dan zijn ouders. Kinderen wordt dan ook geleerd dat ze veel vrienden moeten hebben en een goede baan. Te verwachten dat je de nieuwe generatie werknemers niet meer kunt binden met stom werk. Want dat deden hun ouders al en die hebben duidelijk gemaakt dat ze van hun kind verwachten dat hij of zij het beter doet dan zij.
Helaas blijkt leven een verzamelnaam voor verschillende soorten ervaringen te zijn. Niet alleen maar beloningen, maar ook teleurstellingen maken deel uit van het leven. Niet alleen spannende gebeurtenissen zijn een deel van ons leven, maar ook saaie. Geen enkel mensen leven is één lang hosanna verhaal dat van climax naar een nog grotere climax gaat. In plaats daarvan is leven de plek waar alles je overkomt terwijl je voortdurend het idee kunt hebben controle te hebben. Wat dat betreft hadden onze voorouders gelijk met hun spreekwoord:
Wat dat betreft kan ik me goed voorstellen dat mensen god als een grote teleurstelling zien. Hij geeft je een vrije wil en dan blijkt tijdens je leven dat je alleen maar de keuze hebt over hoe je wilt omgaan met teleurstellingen.