Ik noem het gedrag van Jonathan hier een uitstekende start. Je hebt hier het beeld van een mens die na een echte bekering tot complete overgave aan Christus komt. Het Oude Testament is vol van beelden. David is een type van Christus – Jonathan van de verloste zondaar. We hebben een prachtig beeld van dat wat plaats vindt wanneer de ziel leert wat bevrijding is, en wanneer het hart aangetrokken en vast verbonden wordt aan een Verlosser. Het is een geweldig iets het hart geheel overgegeven te hebben aan die Persoon die je gezegend en bevrijd heeft; en dit is wat ik hier vind. Jonathan is onvoorwaardelijk door David bevrijd, en hij dankte hem daarvoor met een volledige overgave. Alles wat hij is en bezit, gaf hij over aan David. Het is een eenvoudige voorstelling van wat plaats vindt in de ziel en in het hart wanneer we Christus vinden. Leer alleen de liefde van Jezus kennen, Wie hij is, en wat Hij gedaan heeft, en er zal bij jouw een volledige overgave van je hart aan Hem zijn.
Wat ik in hoofdstuk 17 heb gelezen, is zeer interessant. Het begint ermee dat de legers van de Filistijnen en die van Israel in slagorde tegenover elkaar staan. Het dal van Elah lag tussen hen in. Het bleek dat de Filistijnen een voorvechter hadden, Goliath uit Gath, “een krijgsman van zijn jeugd aan” – zijn hoogte was zes ellen en een span, dus ruim drie meter. Een echte reus! Deze mens had “een koperen helm op zijn hoofd, en hij had een schubachtig pantsier aan; en het gewicht van het pantsier was vijf duizend sikkels koper; En een koperen scheenharnas boven zijn voeten, en een koperen schild tussen zijn schouders; En de schacht van zijn spies was als een weversboom, en het lemmer van zijn spies was van zeshonderd sikkels ijzer; en de schilddrager ging voor zijn aangezicht” (vs. 4-7).
In duidelijke taal gesproken: De leider van de menigte Filistijnen was onkwetsbaar. Niemand durfde de strijd tegen hem aan of op zijn uitdaging te reageren. “Deze nu stond, en riep tot de slagorden van Israël, en zeide tot hen: Waarom zoudt gij uittrekken, om de slagorde te stellen? Ben ik niet een Filistijn, en gij knechten van Saul? Kiest een man onder u, die tot mij afkome”. Dat was een uitdaging – een nogal behoorlijk vrijpostige uitdaging. “Kiest een man onder u, die tot mij afkome. Indien hij tegen mij strijden en mij verslaan kan, zo zullen wij u tot knechten zijn; maar indien ik hem overwin en hem sla, zo zult gij ons tot knechten zijn, en ons dienen. Verder zeide de Filistijn: Ik heb heden de slagorden van Israel gehoond, [zeggende]: Geeft mij een man, dat wij te zamen strijden!” (vs. 8-10).