door Ab Hoogland | aug 23, 2021 | Wielercolumn | 0 Reacties
De vier sprintetappes in de eerste week werden eerlijk verdeeld tussen Jakobsen en Philipsen. Jakobsen is daarmee helemaal terug, ruim een jaar na zijn horrorcrash in de ronde van Polen, op het hoogste podium. Zij zijn dan ook de belangrijkste kandidaten voor de groene trui. De twee heuvelachtige etappes werden gewonnen door de Deen Magnus Cort Nielsen en de Australiër Storer. Magnus Cort Nielsen hield als enige stand uit een omvangrijke kopgroep tegen een jagend peloton en bleef Roglic net voor op de steile Alto de la Montana de Cullera. De jonge 'Destroyer' Storer won solo naar Balcon de Alicante in een slopende zevende etappe. Onderweg verloren we publiekslieveling Valverde – schuiver na putje – en Carthy voor het GC.
De klassementsrenners hadden in de eerste week weinig oog voor het oogverblindende Spaanse landschap. In de eerste de beste test bergop naar de Picon Blanco verloor favoriet Carapaz op Roglic direct kostbare tijd. Ook Kruijswijk en Kuss verloren verrassend tijd. In de negende etappe, wederom een serieuze bergetappe, verloren Bernal, Yates en Landa serieus tijd op Roglic en Mas. Alleen de Spanjaard kon de Sloveen in de achtervolging op Caruso volgen. Caruso was 70 kilometer (!) voor de finish weggereden bij zijn medevluchters – onder andere Bardet en Majka. De ontketende Caruso – tweede in de Giro – reed zowel zijn achtervolgers als het peloton in de vernieling. Op de laatste klim bleef de Italiaan maar doorstampen en kwam hij solo aan op de Alto de Velefique. Zijn kopman Landa kon de verwachtingen wederom niet waarmaken hoewel hij de ronde van Burgos won. Roglic heeft, als hij tenminste op zijn fiets blijft zitten, de beste papieren om de bedevaart naar Santiago de Compostela winnend af te sluiten. Hasta Luego.