Yvonne Carmichael heeft altijd hard gewerkt voor het leven dat ze nu leidt: ze is een succesvolle geneticus, ze heeft een mooi huis en een goede relatie met haar echtgenoot en twee kinderen. Tot ze op een dag een onbekende, intrigerende man tegenkomt en een gepassioneerde affaire met hem begint, een impulsieve beslissing waarmee ze haar leven en alles wat ze belangrijk vindt op het spel zet. Aanvankelijk denkt Yvonne dat ze de affaire en haar dagelijks leven gescheiden kan houden, maar wat begint met zorgvuldig geplande ontmoetingen, mondt uit in steeds roekelozer gedrag en uiteindelijk in een onomkeerbare daad van geweld.
Het hoofdpersonage in Laat me niet los is Yvonne Carmichael, een vrouw van middelbare leeftijd die zowel haar privéleven als haar carrière op orde heeft. Ze heeft een stabiel thuisfront en haar zoon en dochter staan op eigen benen. In haar succesvolle baan in de wetenschap geniet ze het aanzien dat haar zelfverzekerd maakt. Toch zet ze alles op het spel wanneer ze iemand ontmoet waarvan ze de naam niet kent. De verleiding, de spanning, het onweerstaanbare. Een romance is geboren.
Wanneer een collega na een feest op haar werk Yvonne gewelddadig overmeestert is de schaamte vanwege haar affaire te groot om aangifte van verkrachting te doen. Ze is bang dat het uit komt, teveel staat er op de tocht. Als blijkt dat deze collega Yvonne niet met rust laat, is Yvonne genoodzaakt haar beminde in te lichten, met alle gevolgen van dien.
In tegenstelling tot haar andere boeken is Laat me niet los lastig te doorgronden. Het boek opent in de rechtbank, wanneer duidelijk wordt dat Yvonne in de getuigenbank heeft plaatsgenomen en aan een spervuur wordt onderworpen door de advocate van haar vrijer. Als lezer weet je al in het begin dat iets fout is afgelopen. Hoe Yvonne in deze situatie verzeild is geraakt wordt duidelijk wanneer we vervolgens bij het begin beginnen. Doughty laat de lezer zien wat heeft plaatsgevonden. In precies de juiste bewoordingen weet ze op een meeslepende wijze het leven in kaart te brengen van een op het oog onkreukbaar personage. Ondenkbaar dat juist zij zich inlaat met een man wiens identiteit in nevelen is gehuld. Gevoelens, van lust, dat wat verboden is, begeerte, als die ontwaken, kunnen eenvoudig grenzen overschreden worden, zo blijkt.
Laat me niet los fascineert en intrigeert maar mist in mijn ogen net dat beetje extase. Het had wat spannender gemogen, wat minder stijfjes allemaal. Het slot is weliswaar bevredigend, maar leidt niet tot een echte climax. Voor de vele fans van Louise Doughty een aanrader, maar geen boek dat de lezer, of mij, erg lang zal bijblijven.
Uiterst spannend geschreven, laagje voor laagje wordt onthuld. Een goed boek dat blijft boeien tot de laatste zin! Maar waarom een nieuwe titel?