Aandenken van de eerste levensjaren - MeerVanMir
In mijn vorig verhaal vertelde ik, dat mijn moeder eigenlijk niet zoveel uit onze jeugd bewaard heeft. Ik moet bekennen, dat ik ook niet braaf van alles aan het verzamelen ben. Er zijn van die boekjes waarin je de ontwikkelingen van je kind kan opschrijven inclusief eerste haarlok en zo. Eerste haarlok heb ik echt niet meer. Vriendinnetjes van mij leggen speciale momenten vast met speciale kaarten en dan een foto ervan. Dat had ik ook nog best kunnen doen, maar ja, dat is nu echt te laat. En om dat alleen voor de eventuele nummer 3 te doen vind ik unfair naar de huidige Muppets.
Hebben jullie trouwens ook het stompje navelstreng gekregen of bewaard? Dat stukje, dat er uitziet als een doorbloed doorgekauwd kauwgompje, heeft ruim een half jaar in een la gelegen. Ik zou er anders spijt van krijgen als ik het weg zou gooien, aldus de kraamzorg. Nou, ik heb het mijn moeder voor Sinterklaas gegeven en nog steeds geen spijt. Mijn moeder heeft het ook linea recta in de prullenbak gedeponeerd.
Alle tanden in één doosje
Wat bij ons thuis wel bewaard werd, waren de tandjes. Mijn lieve moeder had daar alleen niet zo goed over nagedacht en heeft alle gewisselde tandjes in één potje gedaan. Dat betekent dus 4 complete melkgebitjes! Alsof wij dan nog kunnen herkennen welke tanden van wie waren! Ik weet eigenlijk niet of mijn moeder ze nog heeft. Er was wel één tandje dat herkenbaar was en die was van mijn broertje. Dit was namelijk de enige tand waar de volledige wortel nog aan zat. Het moment van "verliezen" staat me ook nog bij. Mijn moeder had mijn jongere zusje in haar armen en stond boven aan de trap. Ik stond met mijn broertje beneden aan de trap en mijn oudere zus was buiten aan het wachten. Waarom exact weet ik niet meer, maar mijn broertje was ineens enorm kwaad. Zo kwaad, dat hij in de trap beet! En toen zat hij vast met zijn tand. Wat ik me meen te herinneren is dat mijn zus mijn vader van de tennisbaan moest halen om hem los te trekken, want dat lukte mijn moeder niet. Hij had zo hard gebeten, dat zijn tand na het losrukken achter bleef in de trap. En dan zit de wortel er nog aan en bij het normaal wisselen is dat niet zo. Daarom ook de enige herkenbare tand voor ons. Mam, mocht je ze nog hebben, ik hoef de mijne niet meer hoor!
TAGSHerinneringenNavelstrengPijnTanden
Pseudokroep, wat is het en hoe herken je het? »
Ik had me voorgenomen dat ik alles ging bewaren en ging vast leggen maar ik merk nu al dat ik dingen vergeet… Ach.. We doen ons best en heel eerlijk ik heb alleen naar mijn eigen boeken gekeken (mijn moede bewaarde wel alles en hield hele dagboeken bij) tijdens de zwangerschap en nu als Luka iets nieuws doet zoek ik op waneer ik dat zelf deed maar verder ligt alles te verstoffen. Zelfs met het invul boek loop ik achter!
Ik heb een doos met spulletjes van elk kind. Het eerste jaar heb ik veel bijgehouden maar later niet meer. Ik was te druk met leven met mijn kinderen.
Ik heb drie bakjes met tandjes en weet bij god niet meer welke van wie is. Ook willekeurig gaan vullen. Per ongeluk tanden weggegooid. Overigens zijn de meeste tandjes aan het vergaan. En Miriam, je hebt dit blog als aandenken.