ECLI:NL:RVS:2005:AU7601, voorheen LJN AU7601, Raad van State, 200501466/1
ECLI:NL:RVS:2005:AU7601
200501466/1
Bij besluit van 26 juli 2004 heeft het college van burgemeester en wethouders van Alphen-Chaam (hierna: het college) geweigerd vrijstelling en bouwvergunning te verlenen voor de uitbreiding van de woning op het perceel [locatie] te [plaats], kadastraal bekend gemeente Alphen-Chaam, sectie […], nummer […].
200501466/1.
tegen de uitspraak in zaak no. 04 / 2345 WRO van de rechtbank Breda van 4 januari 2005 in het geding tussen:
Bij besluit van 9 november 2004 heeft het college het daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij brief van 6 april 2005 heeft het college van antwoord gediend.
2.1. Niet in geschil is dat de gerealiseerde uitbreiding van de woning in strijd is met het ter plaatse geldende bestemmingplan "Buitengebied Chaam" (hierna: het bestemmingsplan).
2.2. Het college was, op grond van artikel 19, derde lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna: WRO), gelezen in samenhang met artikel 20, eerste lid, aanhef en onder a, sub 2, van het Besluit op de ruimtelijke ordening 1985, bevoegd voor de uitbreiding van de woning vrijstelling te verlenen van het bestemmingsplan.
2.3. Appellant betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat het college zich bij de weigering vrijstelling als bedoeld in artikel 19, derde lid, van de WRO te verlenen niet mocht beroepen op beleid dat de toepassing van artikel 19, derde lid, van de WRO voor het gehele buitengebied praktisch verbiedt. Volgens appellant is de besluitvorming van het college in strijd met het in artikel 10 van de WRO neergelegde beginsel dat planologische voorschriften slechts om dringende redenen beperkingen mogen inhouden.
2.3.1. Dit betoog faalt. Het college heeft ter uitvoering van zijn vrijstellingsbevoegdheid als bedoeld in artikel 19, derde lid, van de WRO beleidsregels vastgesteld, die zijn vervat in de nota "Beleidsregels voor de toepassing van artikel 19, lid 3, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening". Op grond van artikel 4, aanhef en onder IV, van deze nota kunnen burgemeester en wethouders vrijstelling verlenen voor een uitbreiding van een woongebouw buiten de bebouwde kom, mits de uitbreiding niet tot gevolg heeft dat de bruto-inhoud van het woongebouw, met inbegrip van de inhoud van aan het woongebouw gebouwde bijgebouwen, meer bedraagt dan 600 m³. Hiermee is aangesloten bij het in Noord-Brabant geldende streekplan, waarin eveneens een maximale inhoudsmaat van 600 m³ voor burgerwoningen in het buitengebied wordt gehanteerd. Met voornoemd beleid is beoogd de verstening van het buitengebied tegen te gaan. Er is geen grond voor het oordeel dat dit beleid, waaraan ruimtelijk relevante overwegingen ten grondslag liggen, wegens kennelijke onredelijkheid niet mocht worden toegepast of dat in dit geval wegens de aanwezigheid van een bijzonder geval van dit beleid had behoren te worden afgeweken. De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat het college in redelijkheid vrijstelling heeft kunnen weigeren, nu de woning van appellant voor de gerealiseerde uitbreiding reeds een bruto-inhoud had van meer dan 600 m³. Hetgeen appellant betoogt ten aanzien van artikel 10 van de WRO kan reeds niet slagen om de reden dat dit artikel slechts ziet op voorschriften behorend bij een bestemmingsplan, waaromtrent het in deze procedure niet gaat.