Ik ben heel benieuwd of jullie last hebben van dezelfde irritante, neuzige , belachelijke en onacceptabele gevolgen van het chronisch ziek zijn zelf. Zoals ik bijvoorbeeld vandaag merkte, dat ik bij een rondleiding in een slot, tussen de oude meuk van zowel het interieur als de deelnemers van de rondleiding, ik me de oudste voelde maar de jongste was 😉
Het moeilijkst op vlak van lijden vind ik de psychologische pijn die we onszelf en onze omgeving bezorgen door veel te verzwijgen om aller bestwil.