Iemand of iets de schuld geven, in uiterste gevallen (maar echt alleen dan)jezelf. Het lijkt of er altijd een schuldige moet zijn. Ook onszelf de schuld geven voelt beter dan gewoon accepteren dat dingen nou eenmaal mis gaan. Dat we vaak totaal geen controle hebben.Vorige week viel het me op dat ik poes de schuld gaf dat ik niet opschoot met mijn werk. En dan te bedenken dat hij nog maar 3 maanden oud is. Een klein wollig hoopje plezier. En nu al de schuld … [Lees meer...]
Waar gaat dit nu weer over? Ik hoor het jou denken. Toch maar even open klikken want dit is geen blog van een tuincentrum dus misschien zit er iets anders achter. Ik droomde een tijdje geleden van een overvolle olijfboom in mijn kamer met olijven zo groot als pruimen. Behalve de olijfboom kon er niets anders in de kamer, zelfs ik niet. Tot aan het plafond toe gevuld. De olijven zijn rijp maar niet overrijp. Toen ik wakker werd wist ik meteen, ala minute wat het … [Lees meer...]
1958. Ik was net 4 jaar geworden. Ik zat in de eerste klas van de kleuterschool. Altijd wanneer een kind jarig was (is dat nog steeds zo?) dan mocht dat kindje samen met 2 vriendjes de klassen rond en dan kregen alle Meesters en Juffen van de andere klasjes iets Lekkers. Dat Lekkers was altijd iets Groters, iets bijzonderders dan het snoepje dat aan de kindjes werd uitgedeeld. … [Lees meer...]
Een manager is ook (maar) een mens. Een met een privéleven en met een lijf en alle daarbij behorende ups en downs. Het managen van je personeel is nog tot daar aan toe, het is je expertise en je floreert hierin. Misschien ben je een topmanager, een CEO...lees vooral verder Ben jij zo iemand die zijn/haar eigen sores makkelijk opzij zet? Iemand die niet zeurt, treuzelt, uitstelt? Ben jij die positieve optimist? … [Lees meer...]
Van uitstel komt afstel wordt er altijd gezegd. Misschien dat dat vaak ook zo is. Maar niet altijd! Soms is het nodig, zelfs wenselijk om te dralen, te treuzelen, om de hete brei heen te draaien en eens een tijdje helemaal niet te doen wat je eigenlijk wel zou moeten doen. Omdat er dan wel eens uit die ontstane chaos en rommel iets heel moois kan komen. Dat is één. Maar waarom ik deze blog begon was een inzicht dat ik had. Ik realiseerde me een tijdje geleden dat … [Lees meer...]
Waarom? Je weet het niet. Je voelt wel wat maar je weet eigenlijk niet hoe het nou komt dat deze persoon jou niet mag. Want dat is wat je voelt. "Hij mag mij niet."
En omdat het zo voelt ga jij direct in een defensieve stand. En dat gebeurt op een onbewust niveau. Dat ben je je niet bewust omdat je ook niet bewust ervoer dat het voelde dat de man (of vrouw) controle wilde over jou.
lees het nog maar eens een keer en neem dan iemand in gedachten waar je het nu een beetje moeilijk mee hebt. Een collega, een manager of een medewerker, een buurman of je partner. Maakt niet uit.
Als het antwoord ja is (en dat is het meestal omdat je denkt aan iemand waar je moeite mee hebt) stel jezelf dan de volgende vraag: "Kan ik de behoefte loslaten om me te verdedigen? Kan ik de behoefte aan controle over deze persoon loslaten?"
En dat doe je dan (ookal heb je er geen zin in) alleen voor dit moment. Doe het als een experiment, hoe voelt dat?
Kan je die persoon eens even helemaal het recht geven om te zijn wie hij/zij is??? En dat kan je besluiten. Alleen voor dit moment. Om te kijken wat er gebeurt.
Er is een prachtige oefening die je kunt doen voordat je iemand gaat ontmoeten of voor een vergadering, wat dan ook.
Je kunt al die onderliggende gevoelens en behoeftes gaan herkennen en ze als experiment eens loslaten om te kijken wat er dan gebeurt. je zult zien dat de ander totaal anders op jou gaat reageren.
Hij reageert namelijk niet zozeer op je woorden, op wat je zegt maar reageert automatisch op jouw energetische verborgen boodschap. Als dat is "ik ben bang dat je me niet aardig vindt", dan zal hij daarop reageren. Onbewust. Als dat is "Ik ben de baas en ik heb de touwtjes in handen", zal hij daarop reageren...
Als dat is "ik geef jou het recht om te zijn wie je bent en ik laat mijn behoefte aan controle los", ook dan reageert hij onbewust daarop. Er is geen weerstand bij jou dus zijn houding zal automatisch vriendelijk zijn. Kan niet anders.
Je kunt de behoefte aan controle loslaten, de behoefte om aardig gevonden te worden door de ander en de behoefte om jezelf te verdedigen.
Zo luidt een artikel in de NRC van een tijdje geleden. Na lezing weet ik het wel weer heel zeker: meer dan ooit ligt de burn- out op de loer, meer dan ooit zijn met name CEO's, managers en entrepreneurs de pineut. Van alle kanten worden ze aangevallen en juist in deze tijd komt er veel druk te staan op deze groep hoge bomen. Het omvallen van een echte Topman zoals Joop van den Ende (burn-out in 1999) daar krijgen we niet vaak details van te horen maar uiteraard komt dat heel regelmatig … [Lees meer...]
Wat is dit nu weer voor een blogtitel? Wel een die de lading dekt. Toen ik deze zomer aan het verhuizen was werd mijn auto zomaar opeens keihard in de flank aangereden. (Met mij er in wel te verstaan) En wel zo hard dat allebei de auto's total loss waren. Het was niet mijn schuld. Vette pech zou je zeggen. Gelukkig was ik niet ernstig gewond en mijn passagier ook niet alhoewel we allebei de gevolgen nog weken hebben ervaren, hoofdpijn en rugpijn. En waarom ga ik daar nou een … [Lees meer...]
Laatst las ik een artikel over emoties als 'handig gereedschap', waarmee werkgevers door boos of blij te zijn hun medewerkers kunnen sturen en waarmee politici hun kiezers kunnen beïnvloeden. Bijzonder hoogleraar sociale psychologie Gerben van Kleef deed er onderzoek naar en schreef er een boek over : "Op het gevoel." (Hoe we elkaar beïnvloeden met onze emoties). In zijn boek beschrijft hij zijn theorie, hoe mensen emotie ofwel als informatie gebruiken, ofwel door deze zelfde emotie worden … [Lees meer...]