Ik kan niet wachten tot… – De Algemene Wanhoop
Zoals veel mensen heb ik de bakfase gehad. Ik heb meerdere keren brownies gemaakt, maar ook bananenbrood en cheesecake. Toen ik vond dat ik wel erg veel aan het snoepen was, ben ik hier mee gestopt. Na de leesfase en de serie/filmfase had ik even een dipje. Ik had voor mijn gevoel niks te doen, omdat ik al genoeg tijd had besteed aan mijn hobby's en daar even geen zin meer in had. Gelukkig was dit dipje van korte duur.
Wat ik erg mooi vind aan deze crisis is dat ik anders ben gaan kijken naar sommige dingen. Ik ben volgens mij nog nooit zo blij geweest dat ik weer naar de kapper kon en het is een hele tijd geleden geweest dat ik mijn ouders huilend van blijdschap in de armen ben gevlogen. Zoals de titel al aangeeft, zijn er dingen waarop ik eigenlijk niet meer kan wachten. Ik kijk er heel erg naar uit om weer eens een film te kijken in de bioscoop, een terrasje te pakken bij mijn favoriete kroegen of uit eten te gaan vrienden.
Natuurlijk vindt mijn bankrekening het denk ik wel leuk dat er bijna niks vanaf gaat. Juist doordat ik nu veel geld overhoud, krijg ik meer zin om het uit te geven. Soms heb ik wel moeite met het niet doen van impulsaankopen, want alleen maar kopen om het kopen heeft ook geen zin.
Maar zoals ik net schreef, kijk ik nu ook anders naar dingen. Kleine dingen waardeer ik nu misschien wat meer, zoals het zien van mijn ouders. Het is wel vaker voorgekomen dat ik ze even niet kon zien, maar dan kwam dat door vakanties, de afstand of drukte van school. Dat je verplicht thuis moet blijven en niet mag afspreken is anders. Als ze dan ineens voor de deur staan en voor jou het hele land doorgereden hebben, dan voelt dat specialer en leuker.
Of als je na bijna twee maanden eindelijk weer eens een middagje gaat eten en foto's maken met je blogmaatje. Dingen doen die je normaal ook deed, maar dan even wat meer opletten dat je wat meer ruimte tussen elkaar laat en elkaar vooral even niet knuffelt. Het zorgt ervoor dat je niet helemaal gek wordt en toch leuke dingen kan blijven doen.
Nog steeds kan ik niet wachten tot ik in de bioscoop zit, op een terras zit, door een boekenwinkel loop en daarbij niet meer hoef na te denken dat er wel 1,5 meter afstand tussen mij en de rest van de bezoekers zit. Dat ik vrienden weer een knuffel kan geven als ik ze zie en dat het normale leven weer gewoon het leven is. Ik kan eigenlijk niet meer wachten tot ik veel dingen weer kan doen, maar het gaat me wel lukken.
Geplaatst op 26 mei 2020 25 mei 2020 Auteur Deveny TolboomCategorieën ColumnTags bakken, Bioscoop, Blogmaatje, Boekenwinkel, Corona, Coronacrisis, COVID-19, Fase, Films, Fotograferen, Kapper, Lezen, Lock down, Ouders, Series, Terrasje pakken, Uit eten, Verrassing, Wachten