Na een goed ontbijt monter op weg voor de tweede fietsdag. Vandaag verlaten we Noord Brabant en beginnen we aan de laatste provincie: Zeeland. Het is droog en af en toe schijnt de zon. De verwachting is dat het aan het eind van de middag vanuit Zeeland fors gaat regenen. Daar zullen we geen last van hebben. Volgens de routeplanning wordt het een vrij eenvoudige rit. Ruim op tijd kunnen we in Kruiningen zijn om dan door te fietsen naar het station in Krabbendijke. De dag verloopt evenwel dramatisch anders.
Na een halfuur fietsen komen we bij eenpunt waar de routebeschrijving rechts af aangeeft, een drukke snelweg over (A12). We zien de afslag, maar een fietspad over of onder de snelweg is niet te bekennen. Dat is ons al eerder overkomen. We besluiten door te fietsen op zoek naar de eerst volgende mogelijkhkeid de snelweg over te gaan. Voor de zekerheid vragen we het nog aan een jongen die langs de kant van de weg staat te maaien. Ja verder op is er een mogelijkheid. Inderdaad vinden we die. We gaan de A12 over en direct daarna rechts af om de route aan de andere kant van de snelweg op te pikken. We fietsen terug en inderdaad berekent de routeplanner de route opnieuw. Die geeft aan het eind van het fietspad aan dat we naar links moeten. We vervolgen de route en even later staan we weer op het punt waar we rechtsaf gegaan zijn. Dat klopt dus niet. De routeplanner verwijst ons weer terug naar de plek waar we eerder de afslag naar rechts over de A12 niet konden vinden. Als we daar terug zijn, onderzoeken we de situatie ter plekke nogmaals grondig, maar geen mogelijkheid om met de fiets over te steken. Dus weer terug naar de plaats waar de weg wel over/onder kunnen. Opnieuw naar rechts heeft geen zin. De kaart met de knooppunten nu maar raadplegen. Die blijkt niet in de tassen te zitten. Ik weet zeker dat ik die heb meegenomen en zoek nog eens goed. Ook Elly zoekt, maar geen kaart te vinden. Kennelijk verloren (ook later vinden we de kaart niet meer in de auto of in onze bagage). We balen, omdat we nu op gevoel moeten rijden. We besluiten nu om de fietsknooppunten te volgen. Bij elk knooppunt staat immers een kaart. Dan kunnen we ons orienteren. Welnu, in Belgie is dat kennelijk niet de gewoonte. Nergens een kaart. Het gevolg is dat we volkomen de weg kwijt raken. Op het kaartje zijn de dramatische gevolgen te zien. Op het eerste kaartje de route zoals die gepland was. Op de beide andere kaartjes hoe de rit feitelijk verliep.
Als we opnieuw, na lange omzwervingen bijna op het zelfde punt terug zijn en voor de derde maal de maaiende jongen tegenkomen besluit ik om Google maps op mijn telefoon te raadplegen. Eerst geen verbinden, een later gelukkig wel. Dan rijden we een stuk op de google navigatie en inderdaad komen we weer terug in Nederland. Wat we niet weten is, dat we aan de verkeerde kant van het Schelde Rijnkanaal uitkomen. Op dat moment denk ik dat we goed zitten. Bij het plannen had ik immers een lange weg langs de Westerschelde aangeven. Daar moeten we nu toch wel op rijden. Dat dat niet klopt blijkt als om ongeveer 14.14 uur de routeplanner aangeeft dat we weeer terug op de track zijn en om Kruiningen te bereiken nog ruim 15 kilometer voor de boeg hebben. Dat op het moment dat we dachten Kruiningen bereikt te hebben. Het is inmiddels behoolrijk gaan regenen. Elly haar wijzer geeft aan dat haar accu leeg begint te raken. Die van mij is uitgevallen. Ik heb er genoeg van en stel voor om vanaf dat moment naar Krabbendijke te fietsen. Op weg daarheen komen we door Rilland. Daar is een station. Als we aankomen rijdt de trein net voor onze neus weg. Over een half uur weer één. Ook dan zijn we op tijd voor de buurtbus in Ro0sendaal. De malheur is nog niet ten einde. De trein van kwart over drie is uitgevallen. Dus ruim een half uur langer wachten. Wat erger is. We missen de buurtbus van 16.00 uur. Dat wordt dus 17.00 uur. Een vertraging dus van ruim anderhalf uur. Ondertussen stroomt het van de regen.
Hebben we ondertussen nog wat gezien? Op onze dwaaltocht komen we in het havengebied van Antweroen terecht. Fascinerend gezicht. Elly maakt er foto’s van. Als ze daar mee bezig is, rijdt er en bewakingsauto naar haar toe. Ze mag er niet fotograferen. Ze wisten kennelijk dat we uit de concurrerende havenstad Rotterdam kwamen.
Terug in Nispen halen we eerst de bagage in Ossendrecht en daarna de fietsen in Rilland. In totaal hebben we 57,2 km gefietst, terwijl 32,5 km gepland was.