Feyzioglu mocht van geluk spreken. Turken die het wagen in de nabijheid van de premier een protesterend geluid te laten horen worden doorgaans gearresteerd.
De volgende dag herinnerde Erdogan eraan dat de vader van Feyzioglu in het Turkse parlement zat toen dat begin jaren zeventig instemde met de executie van drie linkse activisten. Opmerkelijk. Volgens Erdogan kan de huidige generatie kennelijk verantwoordelijk worden gehouden voor de daden van voorgaande generaties. Als we zo beginnen ken ik er nog een paar.
Verder moest ik er bij deze uitspraak van Erdogan aan denken dat onder zijn bestuur talloze onschuldige linkse activisten zijn vervolgd en dat hij zich een paar jaar geleden uitsprak voor herinvoering van de doodstraf. Een verwijt daaromtrent aan het adres van Feyzioglus vader gaat derhalve in de richting van de gotspecategorie.
Ook verschenen in AKP-kringen samenzweringstheorieën over contacten die Feyzioglu met Amerikaanse regeringsvertegenwoordigers zou onderhouden. Persoonlijk houd ik het erop dat de toespraak van Feyzioglu vooral gezien moet worden in de context van de politieke ambities die deze advocaat er overduidelijk op nahoudt. Dat hij zich kort na de mijnramp in Soma vertoonde – nota bene voor Erdogan en Gül – wijst eveneens in die richting.
Voor Erdogan en zijn meute zit het uiteraard allemaal anders. Daar ligt aan iedere kritiek zo langzamerhand een samenzwering ten grondslag. Zeker als een rechtvaardiging gevonden moet worden voor gedrag dat je niet direct van een politicus verwacht, wordt snel naar een complot verwezen.
Buitenlanders zullen zich erover verbazen dat het Erdogan aan fatsoen ontbrak om te wachten tot na de toespraak van Feyzioglu om zijn ongenoegen te uiten. Maar ach, zoveel geduld heeft Erdogan nu eenmaal niet. Kan hij zich ook permitteren. Zijn aanhang vindt hem een ‘echte kerel’ wanneer hij als een olifant in een porseleinkast tekeergaat. Met dergelijk machogedrag compenseert hij voor het minderwaardigheidscomplex waar zijn conservatief religieuze stemmers na decennia van seculiere heerschappij nog altijd last van hebben. Dat Erdogan in dat opzicht verlichting biedt is voor hen erg belangrijk. Gezien de verkiezingsuitslag op 30 maart jl. kennelijk belangrijker dan de veiligheid op werkplaatsen…
De AKP is een conservatieve partij voorzien van een (gematigd) moslim signatuur. En de premier heet deswegen Erdogan.
Het zal best waar zijn wat Peter Edel schrijft, dat Erdogan autoritaire trekken heeft en lichtgeraakt is. Een beetje eng type vooral al hij zo’n zonnebril op heeft.
Maar was het niet wijzer geweest als Turkije bij de EU was binnengelaten? Hadden we een beetje invloed gehouden.
Nu kan dat niet meer, met veel succes moesten moslims geweerd worden en met ouderwetse conservatieve Turken moesten wij hier in het westen liever niets van doen hebben.
Nu is het te laat, Turkije moet niet meer zo nodig, ze kunbnen het daar alleen wel. De Turkse economie gaat helemaal niet slecht.
Dat mocht wel toetreden. En ziet, Polen moderniseert rap, de welvaart stijgt en de trouw aan de NATO, schild voor de westerse cultuur en samenleving is er minstens zo groot als in Iszmir.
Kortom, Peter Edel moet niet klagen dat Turkije met Erdogan zit opgescheept. Dat vinden de meerderheid van de Turken namelijk niet, want de blijven maar op hem stemmen. En het is ook onze eigen schuld. Hadden we maar niet zo permanent wantrouwend en altijd negatief over Turkije moeten oordelen.
Olifanten schijnen een ijzeren geheugen te hebben. Maar mensen herinneren zich nog beter dat de Osmanen voor Wenen stonden en er een Pool redding moest brengen. Het is tragisch dat selectieve historische geheugen.	
Correctie: in het artikel schreef ik dat jongste slachtoffer slechts 15 jaar oud was. Volgens de laatste berichten was hij 19 jaar. Het misverstand ontstond nadat een oom zei dat zijn neefje 15 was, omdat het joch er jong uitziet voor zijn leeftijd.	
Toch was Erdogan een paar jaar geleden de kroonprins van de EU en stond kritiek op hem gelijk aan allerlei ranzige verwijten.
In de EU heeft men de laatste tijd inderdaad veel geleerd over de ware aard van meneer Erdogan. Wie de zaak nauwkeurig volgde was daar al veel eerder van op de hoogte.	
Ik mis de gebruikelijke tirade van een schuimbekkende Erdogan dat het allemaal leugens, samenzweringen en naijver tegen hem en zijn succes betreft.