Het is een onderdeel van ons leven, want zonder fouten kan er geen herstel en progressie plaatsvinden.
Waar wij zo hard zijn in het oordelen naar anderen dat zij deze fouten hebben gemaakt, zijn we voor onszelf en onze kinderen wel milder.
Maar wat je je dan eens kan afvragen, of je jouw grenzen kan bijstellen en hier royaler in kan denken en zijn.
Of is je vertrouwen of misschien wel je trotse ego zo beschaamd, dat je je er niet meer overheen kan zetten?
Wanneer je nu eens verder kijkt dan je pijn, je teleurstelling en wellicht de kosten die het met zich mee brengt.
Dan zie je misschien ook dat er ondanks de fouten ook veel positieve aspecten zijn geweest die dezelfde persoon maken tot wat hij of zij is.
Een tweede kans geeft weer een bepaalde balans en kalmte waarin iemand zich kan herstellen van hetgeen is voorgedaan.