Kaylee & Kinderliedjes - Jaap van Deurzen Media
Kaylee & Kinderliedjes
Ik ben tot over mijn oren verliefd geworden op Kaylee. Ze heeft een exotische mix van Chinees, creools, Indiaans, Javaans en Hindoestaans bloed in haar frệle lichaampje. Mijn seniele kalverliefde heeft de zegen van vrouwlief Blond. Dat is opmerkelijk, want normaal gesproken heb ik al een vuistbijl in mijn voorhoofd als ik het lef heb om een vreemde vrouw aan te spreken. Ik chargeer nu even.
Als Kaylee een half jaar oud is blijkt dat er iets aan de hand is met haar. Een klinisch geneticus stelt een chromosoomafwijking vast. Die is zo zeldzaam dat er nooit echt studie naar is gedaan. Kaylee is nu elf en heeft een enorme ontwikkelingsachterstand. Ze krijgt sondevoeding en is niet altijd zindelijk. Ondanks het feit dat ze bijna in de puberleeftijd zit heeft ze het verstandelijk vermogen van een driejarige. Kaylee is onweerstaanbaar.
Tijdens onze eerste ontmoeting slaat bij mij gelijk de vonk over. Maar Kaylee neemt haar tijd en kijkt me verschrikt aan alsof ze Godzilla ziet. Op zich is dat niet uitzonderlijk, want dat overkomt me wel vaker, vooral bij vrouwen. Weggekropen achter moeders rokken sluipt ze met angstige ogen de woonkamer in. Houd die chimpansee in vredesnaam uit mijn buurt, zie ik haar denken.
Maar dan valt haar oog op mijn twee uitgestalde, dierbare gitaren. Ik verbrand liever ritueel mijn luxe Lexus dan dat er een kras komt op een van die instrumenten. Kaylee wijst naar het Spaanse model en haar mond valt wagenwijd open van verbazing. Heel even lijkt het alsof ze onder stroom staat. "Speluh!" brult ze met een oerkracht die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Even later zit ze met een gitaar van duizenden euro's op schoot en hamert op de snaren alsof ze op een aambeeld zit te rammen. Kaylee is onweerstaanbaar.
Gezamenlijk beginnen we aan een trits kinderliedjes. Wat de melodietjes betreft kom ik een heel eind, maar de teksten moet ik opdiepen uit het verstofte archief van mijn brein. Sommige liedteksten vind ik nu ronduit bizar:
Nooit kwam Berend Botje weerom"
Nou weet ik dat er niets boven Groningen gaat, dus waar zou die gannef gebleven zijn? Kaylee zal de bootvluchteling worst wezen en zingt uit volle borst:
Lekker harmonieus gezinnetje met zo'n farizeër als moeder en een papaatje met losse handjes. Kaylee wappert enthousiast met haar armpjes en doet een dansje. Ze geeft nog een begeleidende beuk op de gitaar en heeft de grootste lol. Kaylee is onweerstaanbaar.
Ter afwisseling speel ik ineens een woeste flamingo-gitaarsolo. Daar wil ik nog wel eens mee pronken voor de visite. Kaylee kijkt me aan alsof de hemel neerstort en brult: "Stoppuh!" Verbolgen kijkt ze me aan. Wat haal jij nou in je harses, lijkt ze te zeggen, afwijken van het speelschema doe je maar in je eigen tijd. Onverbiddelijk wijst ze met haar vinger omhoog naar de bovenste etage, ophoepelen, wegwezen, wieberen, paardenhoef! "Vind je het niet mooi?" probeer ik nog balsturig. Maar ze heeft het gezandstraalde Belgische trio K3 alweer loeihard op staan.
Even later wordt er een door haar gedicteerde liefdesbrief op mijn kamer afgeleverd:
I love you van Kaylee
Marian hou van ik
Marian houdt van leuke liedjes te zingen
Jaap houdt van de Jumbo, Lidl en Kruitvat
Doei, doei van Kaylee en Mama en Marian
Natuurlijk is er sprake van een persoonsverwisseling met Blond (Marian), maar de boodschap is duidelijk, dit is een vredestraktaat. Tranen van tederheid wellen op achter mijn ogen. Er wordt op de deur geklopt. Het is Kaylee. "K3, wifi!" commandeert ze streng bij wijze van laatste verzoeningskans. Ze geeft me haar Ipad om de vereiste code in te tikken om op het netwerk te komen. Even later zit ik als een blij ei zwaaiend voor de computer en jengel mee met het irritante Vlaamse trio. Dichter bij geluk kan ik niet komen. Kaylee is onweerstaanbaar.