Gefusilleerd – De 46 van Rademakersbroek
Op 2 maart 1945 worden 46 mannen uit heel Nederland aan het Rademakersbroek bij Varsseveld in de Achterhoek gefusilleerd. Hun dood is een represaille voor het ombrengen van vier Duitse militairen door verzetsgroep De Bark, die in de laatste oorlogswinter haar hoofdkwartier heeft in een boerderij in buurtschap De Heurne vlakbij Dinxperlo. In de nacht van zondag 25 op maandag 26 februari zijn bij een bomkrater aan de Aaltenseweg in een half opgeblazen, gedeeltelijk uitgebrande auto vier Duitse Fallschirmjäger (elite-troepen van de Wehrmacht) gevonden. Hun lichamen tonen sporen van wurging. De Rademakersbroek-slachtoffers zijn allen 'Todeskandidaten' uit gevangenis De Kruisberg in Doetinchem. De jongste is 18, de oudste 65 jaar. Onder hen zijn kopstukken van het verzet uit Gelderland en Overijssel. Ze zijn pas in de laatste maanden van de oorlog opgepakt, maar zullen de bevrijding net niet halen: slechts 4 weken na hun dood worden Aalten en omgeving bevrijd. Tot onnoemelijk leed van de families die zij achterlaten: (zwangere) vrouwen, kinderen, ouders, broers en zussen. Ook volgende generaties zullen onder dit trauma lijden. Dit is het verhaal van die dag.
Met een zachte lentebries is het de vroege morgen van een prachtige voorjaarsdag. De vrachtwagen stopt op een zandweg naast De Tol: het Rademakersbroek. De familie Kraaijenbrink – met 8 kinderen en een paar onderduikers – zou na gedaan werk net gaan ontbijten. Het gezin krijgt het bevel binnen te blijven en houdt zich schuil in de kelder, omdat er Engelse jagers in de lucht zijn. Het wemelt van de Duitse en ook een aantal Hollandse SS'ers. Er staan verschillende militaire auto's en motoren en twee vrachtwagens met het executiepeloton. De gevangenen worden gedwongen aan de achterkant van de vrachtwagen uit het laadruim te springen. Een oudere man – waarschijnlijk Dionisius Dirk Bakker – durft niet te springen, krijgt een klap met een geweerkolf en valt voorover op zijn knieën.