Het rijk overweegt het stads- en streekvervoer anders te gaan subsidiëren. Toename van het aantal passagiers telt niet meer, de bevolkingsdichtheid is straks het criterium.
Tot begin jaren '90 kende het stads- en streekvervoer een simpele afrekeningsmethode met het rijk. Regionale uitgaven werden voor de volle 100 procent in rekening gebracht en in de meeste gevallen werd op basis van dat declaratiesysteem ook afgerekend door het rijk. Dat systeem was eenvoudig en overzichtelijk, maar het gaf vervoersbedrijven geen enkele prikkel om prestatiegericht of efficiënt te werken.