Aardige voorbeelden zijn dat de katholieken het Mariabeeld in de kerk willen, vaak heel zichtbaar aanwezig.
Zo kwam Maria in de boerderijkerk soms nog even onder de kaarsenbak te staan, met het gezicht naar de muur en de rug naar de kerk.
Maar later in de Ontmoetingskerk kwam Maria “tussen de gordijnen te staan”, voor de katholieken ging het gordijn dan open en voor de protestanten dicht. Maar ze stond er wel. Uiteindelijk besloot de kerkraad, omdat katholieken nou eenmaal meer met Maria hadden, tot het inrichten van een kapel, zodat ze een meer prominente plaats kreeg.
We losten het leuk op, als kathelanten en protestieken, niet principieel, niet dogmatisch maar praktisch.
We vonden elkaar zelfs in het beeld van de lijdende mens dat een gemeentelid maakte en aan zijn kerkraad aanbood! In de periode van advent en vastentijd sierde het onze kerkruimte en we kwamen zo dichter bij elkaar.
Zware dingen kregen een lichtheid. En met humor werd vaak de angel eruit gehaald. Deze houding geldt sterk voor dominees Wim van der Waal en Rein van der Woude, open mannen waar de persoonlijke relatie ronduit goed mee was. Ook op theologisch gebied was er vanuit de onderlinge waardering een goede verstandhouding.
Hierdoor ontstond er in Dukenburg als het ware een ‘onderstroom’, dat als je niet te zwaar aanzet, kun je in het leven met de tradities van katholieken, gereformeerden en hervormden goed omgaan. In de bovenstroom van het huiselijke leven zijn er dan velerlei praktische oplossingen mogelijk.