Boer zoekt Vrouw-deelnemer Jos Sloot: 'Ik denk nu anders over de roddel-bladen' / Villamedia
Raymond Krul — vrijdag 6 december 2013, 08:58 | 0 reacties, praat mee
Boer zoekt Vrouw-deelnemer Jos Sloot: 'Ik denk nu anders over de roddel-bladen'
Samen met Dycke, de vrouw die hij vond, is boer Jos Sloot uit het Gelderse Steenderen misschien wel het bekendste koppel dat zes seizoenen Boer zoekt vrouw heeft opgeleverd. Vanaf het moment dat hij te zien was, kreeg hij veelvuldig te maken met journalisten. Soms stonden ze ineens voor zijn neus op het erf. 'Ik heb die journalist toen maar een grote bos gladiolen gegeven.'
Ook boer Jos houdt van de vrouwtjes. In Boer zoekt vrouw klaagt hij dat hij al negen jaar geen relatie heeft gehad. Het dorp weet wel beter. Volgens Weekend is de boer een enorm feestbeest dat vaak vrouwen regelt. 'Er is geen feest in de omgeving waarop hij ontbreekt', weet een dorpeling. Sterker nog, door hem zijn twee huwelijken stukgelopen.
Bovenstaande passage is afkomstig uit het roddelbladenoverzicht van NU.nl en dateert van de periode dat boer Jos op televisie te zien was in het goed bekeken programma Boer zoekt vrouw. 'Ik had eerlijk gezegd totaal geen idee wat er op me af zou komen. Mijn dochters hadden mij min of meer voor de grap voor het programma opgegeven. En toen werd ik geselecteerd en viel ik plotseling met mijn neus in de boter. Het blijkt dus dat veel journalisten van alles willen weten over de deelnemers aan Boer zoekt vrouw. Dus ja, het was voor mij best even wennen toen kranten en roddelbladen over me gingen schrijven.'
Een van de eerste ontmoetingen met een journalist staat Jos nog levendig voor de geest. Angela de Jong van het AD stond ineens voor z'n neus. Onaangekondigd, met een fotograaf. 'Ik zat toen net in de gladiolen, dus ik heb haar toen maar een grote bos gladiolen gegeven. Ik was wel geschrokken, ik dacht: wat moet ik hier nu mee? Er was pas één aflevering van Boer zoekt vrouw uitgezonden, dus ik mocht absoluut niets zeggen. Dat heb ik De Jong toen ook gezegd. Uiteindelijk hebben we toch wat onschuldig gepraat. Dat was tegen de afspraken met de KRO, want je mag de afloop van het programma natuurlijk niet verraden. Dat gesprek heeft een verhaal in de krant opgeleverd waarin ik me voor het grootste deel kon vinden. Angela was brutaal, maar wel fair. Je kunt met haar goede afspraken maken. De tweede keer dat ze bij me op bezoek kwam, bleef ze tot 1.00 uur 's nachts zitten. Dat zegt wel iets.'
Met de roddelbladen heeft Jos andere ervaringen. 'Ze hebben van alles uitgehaald om een bepaald beeld van mij te creëren. Ik moet zeggen: dat grijpt behoorlijk in op je persoonlijke leven. Ik vraag me af of die roddeljournalisten zich dat wel realiseren. Zelf kon ik het redelijk van me af laten glijden, maar mijn kinderen werden er ook op aangesproken. Ik zou een feestbeest zijn, ik zou huwelijken hebben verwoest – nou, ik weet nog steeds niet welke huwelijken dat zijn. Ik weet nog dat Dycke en ik besloten hadden om de Kerst niet samen te vieren. We hadden beiden behoefte aan quality time met onze kinderen. Ik ging skiën met mijn kinderen en Dycke vierde Kerst met haar meiden. Dat moet toch kunnen? Nou, ik werd meteen gebeld door de roddelbladen. "Jos, je gaat zonder Dycke op vakantie, hoe zit dat?"'
Onlangs nog had Jos een vervelend akkefietje met Story en Party. ­Marieke, een van de vrouwen die Jos niet koos, is ernstig ziek en de bladen belden Jos om een reactie. 'Ik vertelde die journalisten dat het me best wat doet, een vrouw met jonge kinderen die zo ziek is. Maar ik vertelde ook dat ik na Boer zoekt vrouw geen contact meer met haar had gehad. Meteen vroegen ze waarom ik geen contact meer had gehad en of ik nu overwoog om contact te zoeken. Toen ik zei dat ik dat niet van plan was, vroegen ze of ik het soms niet erg vond wat er met Marieke aan de hand was. Natuurlijk vind ik het erg, antwoordde ik. En wat schreven ze vervolgens? Jos heeft veel verdriet dat Marieke ziek is en zit er erg mee. Tja, wat moet je daar nu mee? Ik voel me niet geroepen om daar weer op te reageren, ook uit respect voor Marieke. Maar zo komen natuurlijk wel de misverstanden de wereld in. Mensen die het bericht maar half hadden opgevangen, vroegen aan mijn kinderen: "Is Dycke ziek?"'
Door zijn deelname aan Boer zoekt vrouw kijkt Jos heel anders tegen roddelbladen aan. 'Vroeger vond ik het wel vermakelijk om die blaadjes bij de kapper door te bladeren en dan smulde ik ook wel van de roddels. Inmiddels denk ik er anders over. Ik snap die journalisten, want het is handel. Maar ik heb niet meer zoveel begrip voor mensen die de roddelbladen lezen.'
En toch is Jos niet het type dat 'geen commentaar' zegt of de hoorn op de haak gooit als een roddeljournalist hem belt. 'If you can't beat them, join them', lijkt eerder het motto van Jos te zijn. 'Binnenkort begint Boer zoekt vrouw weer, dan kun je er donder op zeggen dat ze weer aan de lijn hangen om te vragen wat ik van de deelnemers vind. Als ik er echt geen zin in heb, doe ik het niet, maar meestal sta ik ze wel te woord. Ik probeer dan altijd tot goede afspraken te komen met zo'n journalist, dan kun je tenminste nog enige controle hebben op de inhoud. Met Menno Smit van Party kan ik redelijke afspraken maken. Weet je wat het is? Het verhaal is vaak wel oké, maar de kop… die deugt meestal van geen kant. "Kijk, Jos, we willen wel dat mensen het verhaal gaan lezen", zegt Menno dan.
In de afgelopen jaren hebben Jos en Dycke ook ervaringen met journalisten opgebouwd waar ze ronduit positief over zijn. Jos herinnert zich bijvoorbeeld een productie van Margriet. 'Daarin stond een uitgebreid interview met Dycke en mij. Toen ik dat teruglas, dacht ik: ja, het klopt. We worden niet mooier gemaakt dan we zijn en ook niet lelijker. Dat zijn interviews waar we met trots op terugkijken.'