Heiligverklaring Pierre Favre sj - Jezuieten
Heiligverklaring Pierre Favre sj
wo 18 dec 2013 Jezuïeten / Kerk / Spiritualiteit / Wereldwijd /
Officiële mededeling van de jezuïeten
Hieronder vindt u de tekst van een officiële mededeling van de persdienst van het hoofdkwartier van de Sociëteit van Jezus in Rome nav de heiligverklaring van Pierre Favre sj.
Op 17 december 2013 is Pierre Favre heilig verklaard. Paus Franciscus heeft een van de eerste gezellen van Sint Ignatius heilig verklaard en zijn verering uitgebreid tot de universele Kerk. Het betreft een zogenaamde equipollent (gelijk van kracht) heiligverklaring waarbij de paus, op grond van zijn gezag, de eredienst en de liturgische viering van een heilige uitbreidt tot in de hele Kerk, nadat aan bepaalde voorwaarden, ingevoerd door paus Benedictus XIV (1675-1758), is voldaan. Deze procedure werd door paus Franciscus zelf op 9 oktober 2013 toegepast voor de heiligverklaring van de zalige Angela van Foligno en door sommige van zijn voorgangers zoals Benedictus XVI, Johannes Paulus II, Johannes XXIII.
Deze heiligverklaring is van speciale betekenis, want Pierre Favre is een model van spiritueel en priesterlijk leven voor de huidige paus en een belangrijke aanwijzing om zijn bestuursstijl te begrijpen. Favre leefde in een tijd waarin de eenheid van de Kerk op een dieptepunt stond; hij hield echter afstand van elke leerstellige strijd, richtte zich in zijn apostolaat op de hervorming van de kerk en was een pionier op het gebied van de oecumene. Hoezeer zijn voorbeeld onderdeel is van de pastorale horizon van paus Franciscus komt naar voren in het portret dat hij schetste van Favre in het interview dat hij gaf aan La Civiltà Cattolica, waarin hij een aantal essentiële onderdelen van de persoonlijkheid van de nieuwe heilige naar voren bracht: Zijn dialoog met iedereen – zelfs met tegenstanders –, zijn eenvoudige vroomheid, een zekere naïviteit misschien, zijn directe beschikbaarheid, zijn groot innerlijk onderscheidingsvermogen, het feit dat hij een man was die in staat was zeer belangrijke beslissingen te nemen, maar ook iemand die buitengewoon zachtmoedig was.
De indruk die je van Favre krijgt, is die van een contemplatief in de actie, met een diepe relatie met Christus, gepassioneerd voor de zaak die hij deelde met zijn medebroers, ervaren in de onderscheiding van de geesten, toegewijd aan zijn priesterambt met geduld en mildheid, waarbij hij zichzelf aanbiedt zonder enige menselijke beloning te verwachten. Favre ontmoet God in alle dingen en overal, zelfs in de meest koude en vijandige omstandigheden. In zijn Memoriale, een van de belangrijkste documenten van de spiritualiteit van de jonge Sociëteit van Jezus, vat hij zijn leven op als een reis, een reis door de verschillende regio's van Europa, naar het voorbeeld van Christus: een reis afgelegd in gehoorzaamheid, altijd alert op Gods wil en niet die van hemzelf.