alle liefs enne, gelukkig weet ik wel altijd wat te zeggen en zo niet dan is een blik tussen ons al goed. x
Mooi initiatief en mooi doel: je eigen zoektocht voorleven. De kansen om ziek zijn hanteerbaarder te maken delen. Knap. Mooi gezegd en goed bedacht. En de uitvoering gaat met jou mee groeien. Daar ga ik vanuit 😉 Want mijn ervaring is in ieder geval dat mijn blog mijn ziek zijn lichter maakt.
Dat contact met vrienden: zooooo lastig. Ik had voordat ik ziek werd vooral vrienden die niet goed zijn in contact onderhouden. Zo trouw als maar zijn kan, maar geen initiatief. Moest ik die vriendschappen herwaarderen omdat ze stil bleven? Ik besloot uiteindelijk van niet. Ik zette de eerste stap. Niet alleen in contact, maar ook in uitleg hoe het voor me was. Maar ik ontdekte ook dat ik wel kan beslissen dat ik niet wil dat het me kwetst. Dat doet het wel. Door hun stilte-gewoonte is de keuze daar overheen te stappen áltijd aan mij. Niet alleen toen, nu nog steeds. Het blijft werken. De vrienden waarbij dat wel vanzelfsprekend gaat koester ik.
Helaas bevinden veel vriendschappen zich niet (zomaar) op dat metaniveau waarop je elkaar voor honderd procent ziet en waardeert. Ik vind het knap dat jij die vriendschappen wel opgebouwd hebt en opbouwt!
Meta-communicatie, das ook niet echt gezellig, maar het maakt de weg vrij. Ik heb nooit echt verwachtingen gehad bij vriendschappen, daardoor kon ik me aangenaam laten verrassen. En ja, ik kom erachter dat ik mooie mensen om me heen heb verzameld 😉