Een volgende keer zullen we ons daarom wel tweemaal bedenken, voordat we met z’n drieën gaan fietsen. Als we niet eens een Tamagotchi in leven kunnen houden, laat staan dat we aan een echt kind toe zijn.
Voor ons vertrek uit Muleba probeert Eric even gauw te bellen naar de parkwachter van het Rubondo-eiland. We hebben namelijk zijn toestemming nodig om het eiland te mogen bezoeken. Op de balie staat een toestel met een zwengel, waaraan Eric draait totdat er voldoende stroom is. Dan krijgt hij contact met een telefoniste die belooft hem door te verbinden met het gevraagde nummer. Prompt verbreekt ze de verbinding. Wat is dat nu? Tevergeefs probeert Eric haar opnieuw te bellen. Een kwartier later rinkelt de telefoon. Na de achtste rinkel kijkt de baliemedewerker ontstemd op en zegt: ‘Waarom neemt u niet op?’ Warempel, daar is de telefoniste weer: ‘Hier komt uw nummer’, meldt ze om vervolgens door te verbinden met een dode lijn. Eric draait nog eens aan de zwengel en krijgt haar voor de derde keer aan de lijn. Ze zal het opnieuw proberen, dus legt hij de hoorn neer en wacht tot de telefoon overgaat. Dit keer wordt hij getrakteerd op de pieptoon van een fax. Bij de vierde maal zegt Eric dat hij steeds geen gehoor krijgt. ‘Kunt u het nummer controleren?’ Nu gaat er bij de telefoniste een belletje rinkelen: ‘Heeft u al omgenummerd..? Nee? Waarom heeft u niet even in de telefoongids gekeken?’, zegt ze op een toon alsof dat vanzelf spreekt. Op de balie ligt het meest recente exemplaar, gedrukt in 1992.