De Israëlische Victoria Hanna is niet zomaar een zangeres. Je zou haar beter kunnen omschrijven als stemkunstenares of stemartieste. De hitsingle Aleph Bet (2015) waarmee haar albumdebuut opent, is intussen al meer dan een miljoen keer op YouTube bekeken. Dit lied over het klassiek Hebreeuwse alfabet illustreert haar werkwijze het best. Ze speelt met de letters alsof ze eetbaar zijn en transformeert ze tot een melodie. Naast klassiek Hebreews zingt ze in het Aramees, een oude semitische bijbeltaal. Victoria Hanna is opgegroeid in een ultraorthodoxe Joodse familie in Jeruzalem. In haar kindertijd moest ze religieuze teksten studeren; contact met de seculiere buitenwereld had ze niet. Als meisje beschikte ze over veel minder vrijheden dan haar broertjes. Door te stotteren blokkeerde ze haar vrije gedachten. Uiteindelijk brak ze los en vond dankzij al deze ervaringen als artieste haar eigenzinnige pad. Wat niet wil zeggen dat ze zich afzet tegen religie, want de liederen zijn geïnspireerd door de heilige boeken van haar vader.Het album is opgedeeld in Victoria (speech) en Hanna (voice). Victoria was haar Egyptische grootmoeder, die als meisje tegen haar wil werd uitgehuwelijkt. Ze rebelleerde en werd daarom buitengesloten. Victoria's andere grootmoeder, Hanna uit Iran, schikte zich juist in haar lot, was dienstbaar en leerde zichzelf de bijbel. De zangeres is allebei haar grootmoeders dankbaar, hoe verschillend ze ook zijn. Dat verklaart ook meteen het opvallende verschil tussen de twee delen. Zo wordt Victoria gekenmerkt door droge elektronica met beats eronder, zoals in 22 Letters, een soort kabbalistische rap. Hanna, met begeleiding door strijkers en piano of accordeon, is melodieuzer en klinkt hier en daar zelfs een beetje larmoyant. Dat levert een wonderlijk en onwenning contrast op met haar stem, die wars is van mooizingerij. Heel intrigerend! (Charlie Crooijmans)