Laat het duidelijk zijn: Gent heeft er een nieuwe studentenclub bij! Met Moeder Latijnse werd de moeder aller moeders in de warme schoot van het nieuwe praesidium aan de wereld toevertrouwd. “Nimmer zou de Overpoortstraat nog hetzelfde zijn…”, lijkt binnenkort in de annalen van de stad terug te vinden. Vorige zondag werd met een olijke oprichtingscantus de aftrap gegeven van een resem feesten die als de Ronde van Vlaanderen in het wielrennen of the Super Bowl in het rugby keer op keer pakken emoties met zich meebrengen. Vreugde, gelatenheid, diep geluk en de dag erna een groot gevoel van desolaatheid in je hoofd.
Moeder Latijnse is, evenals Bestuurskundica, een godsgeschenk voor die student die lak heeft aan de vele avonden en regeltjes van een doorsnee studentenclub. Het is de uitlaatklep van nogal wat stuvers die, wars van alle verschillen in ideologie, samen als vrienden op het einde van de avond een pint kunnen drinken en het volgende prachtige lied kunnen aanheffen:
In een motelkamer in Lansing, Michigan, komen twee oude schoolvrienden bijeen. Vince (Ethan Hawke), een lusteloze vrijwillige brandweerman die hasj verkoopt om aan geld te komen, en Jon, een jonge regisseur wiens debuutfilm op het plaatselijke filmfestival wordt vertoond, hebben elkaar tien jaar niet gezien. Hun gesprek is amicaal totdat Vince begint over een pijnlijk geheim uit hun schooltijd. Beiden waren verliefd op Amy (Uma Thurman), maar Vince verdenkt Jon ervan dat hij haar heeft verkracht op de vooravond van de diploma-uitreiking. Hevig geëmotioneerd legt Jon een bekentenis af, die op bandrecorder wordt vastgelegd. Wanneer Amy later arriveert is de keuze aan Jon of hij zelf zijn spijt betuigt of dat Vince de tape afspeelt.