Wij turven heden en treffen het zeer goed, twee vieren a twintig gulden ieder, negen wagen vollen tezamen, droog en van de beste kwantiteit.
Heden waren wij ter begravenis verzogt: Sijbe Leegsma, een boer op Tjaard, hadde zijne vrouw na lang zukkelen aan de waterzucht verloren. Mijne
vrouw had er geen zin aan, en zij konde ook niet om dat ons kleinst meisje sedert een paar dagen niet wel is, ik ben er geweest en heb het lijk de laatste eer mede aangedaan, behalven de uitgestrekte familie, waren er een menigte menschen goede bekenden ter begravenis.
Het zijn bejaarde lieden, in vroegeren tijd waren wij bij gastmalen als anderzins, zeer veel in elkanders gezelschap, wijl de overleden vrouw, Eedske Reids Koldijk een zuster was, van de vrouw van mijne eerste vrouws neef, en dezer wijs, in familie bijeenkomsten tezamen waren.
De ziekte breid zich van tijd tot tijd verder uit tot in Overijssel als Kampen, Zutfen, het eiland, Schokland, en men wil zelf dat er te Sneek ziekte gevallen geweest zijn, ook dat er in de loop van deze week een schutter van Bergen op Zoom komende van Lutjewierum aan die ziekte overleden is.
Den 21 Aug. sedert de vorige nu en dan regen, zoo als bij voorbeeld op zondag den 19, toen de Godsdienst om twee uur aanvang nam, wijl Domini ’s morgens te Wartena hadde gepredikt kort daar na zulk een hevig onweder ontstond van donder en Blixem, verzeld van zwaren regen, welke met stroomen tegen de glazen sloeg, dat de Gemeente in verwarring geraakte. Domini na het verdeelen van den text onder het inzamelen van het collect eindigen moest en de vergadering scheide, kort daar na was het onweder bedaard.
Hoe weinig weet de mensch wat het volgende oogenblik zal baren; dit ondervonden wij ’s zondags morgens, ik woonde de Godsdienst bij te Goutum, terwijl mijne beide outste dogters Akke en IJtje in de buren verzogt waren dewijl er geen preek was, ten huize alwaar mijne derde dogtertje in de kost ligt, om het naaijen te leeren, om gedurende den dag, behalven ‘s nademiddags in de Kerk aldaar door te brengen, de knegt zoude haar met de wagen er heen brengen, zij zaten er reeds op, terwijl de knegt het paard inspande en ook zoude opklimmen kreeg het paard een schrik en gallopt zonder dat de knegt het konde houden, door de Hiems hek naar het land, welk half openstond, de wagen bleef er tegen, het raampt brak af, en daar storten zij van boven neder in de garsloot, welke wijd en diep is, een van de beide raakt er geheel onder de andere ten deele, de knegt op redding bedagt begeeft er zich ook in en red mijne dogters, de wagen zat er nog reeds in toen ik van Goutum te huis kwam, maar zij waren rede verdroogd en gezuiverd, en geen de minste letsel bekomen hebbende, waren wij allen zeer opgeruimd, over deze zoo zigtbare bewaring – ’s nademiddags hadde ik zoo als boven zeide in de Kerk te Wirdum zulk een verbazende ontmoeting. O! wat moesten wij altoos in afhanging voor den Heere leven en wandelen.