Café au lait: Werkelijkheid.
Langzaam begint het tot me door te dringen. We gaan naar Frankrijk.We gaan emigreren, verhuizen, het roer omgooien, een ander leven beginnen. Was het eerder nog wat onwerkelijk, een droom, nu is het echt. Het is moeilijk uit te leggen, maar eerst was het een plan, een idee, een misschien. Nu word het werkelijkheid, we zijn bezig met regelen, verkopen, uitzoeken en lijstjes maken. Het voelt raar in mijn buik, spannend en eng en opgewonden tegelijk, zo'n gevoel van ECHT? ja ECHT!! Iedereen weet het nu ook, en de reacties zijn geweldig, zelfs de kassadames bij de Albert heijn spreken me erop aan, leuk! We hebben er zo'n vreselijke zin in, als het kon gingen we volgende week al. Wat staat ons te wachten? Ik weet het niet, maar dat maakt het juist zo leuk, zo spannend. Het kan nog wel even duren, moeten ons huis verkopen, dat is ons belangrijkste ding, maar we kunnen ook verhuren mocht de verkoop te lang duren. De zaak daar hebben we genoeg gegadigden voor, daar voorzie ik geen problemen mee. En dat is belangrijk, want daar moeten we de hele reutemeteut mee financieren. Ik ben zooooo benieuwd hoe het pand er van binnen uitziet, hoeveel er nog van de inboedel van het voormalig hotel er over is. Het lijkt me super er een gezellig chambre d'hotes (bed en breakfast) van te maken, met oude Franse meubeltjes en spulletjes. Leuk ook om weer een tattooshop te starten, op een totaal andere plek dan bij een grote stad. Nog 3 weekjes dan gaan we kijken........