In het artikel ‘de oorsprong van brood’ vertellen we over hoe brood al in de middeleeuwen werd gegeten. Brood werd toen voornamelijk gemaakt van tarwe of spelt. Beide graangewassen die zich uitermate goed laten verwerken tot brood. In voedingswaarde zit er tussen beide granen niet veel verschil. De samenstelling van eiwit en koolhydraten zijn gelijk en waar spelt iets meer onverzadigde vetzuren levert, laat het op het gebied van omega 3 weer iets liggen. Spelt bevat iets meer vezels dan tarwe. Of spelt daardoor dan ook gezonder te noemen is, kan wetenschappelijk nog niet onderbouwd worden.
Doordat de hoeveel koolhydraten hoegenaamd gelijk zijn, is spelt dus niet per se geschikt om af te vallen. Hiervoor zou je kunnen kiezen voor koolhydraatarm brood. Spelt en tarwe bevatten beide gluten waardoor mensen met coeliakie het beter niet eten. Maar wanneer we het in de middeleeuwen al aten en het minstens net zo gezond is al tarwe, waarom is het brood dan uit het assortiment verdwenen?
Lager rendement
Het antwoord is simpel; spelt verbouwen heeft een lager rendement tarwe verbouwen. Aan een tarweplant groeien 2x zoveel koren per aar. Daarnaast is het oogsten van spelt lastiger doordat de stelen minder hard zijn. Ook de bakker heeft meer werk aan het verwerken van spelt tot een brooddeeg.
Toch hebben we speltbrood alweer jaren in ons assortiment. Met een licht nootachtige smaak en is het een goede afwisseling in ons eetpatroon. De broden zijn lactosevrij en doordat spelt meer fructanen bevat dan tarwe kunnen mensen met het Prikkelbare Darm Syndroom vaak beter verdragen.
Wetgeving
De Nederlandse Warenwet stelt sinds 1 juli eisen aan de hoeveelheid spelt die in een brood verwerkt is. Voorheen mocht een brood waarin 5% spelt verwerkt was, al een speltbrood heten. Nu mag dit pas bij het gebruik van 98% spelt. En dat is wel zo handig. Het geeft duidelijkheid over de ingrediënten die zijn gebruikt. De naam mag daardoor misschien veranderen. De smaak blijft gelukkig hetzelfde.