Het loslaten dat vriendschappen veranderen of zelfs overgaan. - Loslaatportaal.nl
Home Loslaten Het loslaten dat vriendschappen veranderen of zelfs overgaan.
Het loslaten dat vriendschappen veranderen of zelfs overgaan.
Vorige week kwam ik aan de praat met iemand over vriendschappen, het gesprek liep zo.
Op een gegeven moment zeg ik tegen haar: Weet je wie de enigste persoon in m'n leven was waarmee ik kon lachen, huilen, dezelfde interesses, dezelfde muziek? De persoon die ik belde om gewoon even te kletsen over de dag, wat we gehoord hadden, gedaan, meegemaakt?
Ja zegt ze dat was …. Ze noemt zijn naam en ik zeg ja inderdaad.
'Zie je hem nog wel eens' vraagt ze. Nee, al jaren niet meer gezien.'
Ik realiseerde me dat toen ik los ging laten ik ook steeds beter mezelf leerde kennen. Zag steeds beter waar m'n kwaliteiten lagen en waar ook niet. Dingen die ik wel kon tot in bepaalde mate maar niet goed in was. Dingen waar ik helemaal niet bij stilstond omdat het ook zo natuurlijk was.
Ook wat ik echt leuk vond om te doen. Naarmate ik dat meer en meer begon te zien zag ik ook dat ik dat alles wat ik leuk vind ik al deed toen ik jonger was.
Gewoon alledaagse dingen, filmpje kijken, bioscoopje, spelletjes doen aan de keukentafel, lachen, lekker eten, door het centrum van een andere stad heen slenteren, terrasje pakken, muziek luisteren, poolen, naar optredens gaan, etc.
Dan ga je verder kijken en kom je erachter dat wat ik het leukste vond om te doen toen allemaal met hem deed. Met m'n oude vriend die ik al jaren niet meer zag.
Al die leuke dingen deed ik al en het was zo natuurlijk en gewoon, dat ik er eigenlijk nog geeneens echt bewust bij stilstond hoe enorm ik daar van genoot.
We deden geen gekke dingen, het was gewoon gezellig. Dus als ik daarop terugkijk klopte het op dat moment ook allemaal wel.
Zijn we nog vrienden? Zie ik hem nog? Hebben we ruzie of heb ik een hekel aan hem? Nee, nee, nee en nog eens nee.
Maar hoe gewoon en eigen het ook was, het moment was er niet meer, het was voorbij. Dat was toen, niet nu.
Het werd langzaam aan minder. Hij bewandelde zijn pad, ik de mijne. Ieders leven nam een eigen koers. We liepen niet meer naast elkaar maar in tegenovergestelde richting. We waren ook niet meer bewust met elkaar bezig. Maar het waren wel een paar hele mooie jaren.
Ook al kwamen we elkaar niet echt vaak meer tegen, vond ik het toen (zoals heel veel andere dingen) heel lastig te plaatsen. Ik verkrampte. Om mezelf van die spanning te ontdoen en dat ongemakkelijke gevoel te camoufleren, nam ik een houding aan die heel erg uit de hoogte was of ik draaide me om en liep weg.
Heel raar, heel apart leek het. Voor mij niet. Zo natuurlijk als het eerst was, zo ongemakkelijk en onnatuurlijk werd het voor mij.
Dus toen ik laatst aan het kletsen was met iemand over vriendschappen, kwam het er dus op met wie ik ooit echt een klik heb gehad, met wie het zo eigen was. De meeste hebben waarschijnlijk wel zo'n persoon in hun leven of in hun leven gehad.
Is dat er niet meer met die persoon, dan kan het zijn dat je elkaar naar verloop van tijd weer vind op een heel natuurlijke manier. Niet iets waar jij of de ander zich in allerlei bochten voor hoeft te wringen.
Kan ook zijn dat het er niet meer van komt met die persoon. Waarom blijven focussen op oude glorie?
Is het díe persoon dat je weer wilt, of is het zo'n persóón in je leven dat je wilt?
Als jij je blijft focussen op die persoon terwijl die chemie er niet meer is, probeer je iets te forceren met iemand wat was en niet meer is.
Als jij je focust op waar die situatie voor stond, wat je zo fijn vond in die vriendschap, sta je open voor die omstandigheden anno nu. Zie eens waar het toe zal leiden.
Laat het oude eens varen, laat het eens los. Zie wat het je oplevert. Niet langer meer focussen op wat je had en niet meer is. Zulke gedachtes zijn vrij somber en negatief geladen want je zegt het niet meer te hebben.
Je kunt je ook focussen op hoe fijn het is en dat je open staat voor nieuwe relaties en vriendschappen op te bouwen.
Dus wat is vriendschap? Wat is het idee van vriendschap? In Wikipedia staat een mooie omschrijving.
"Vriendschap is een nauwe relatie of verhouding tussen twee of meerdere mensen. Vriendschappen worden gesloten, met woorden of zonder. Het belangrijkste waarop een goede vriendschap gebouwd is, is vertrouwen en onvoorwaardelijkheid. Want vrienden helpen elkaar en aanvaarden meer van elkaar dan andere relaties."
Daarna staat er ook nog:
"In de tussenliggende periode tussen het einde van de vroege kindertijd en het begin van volwassenheid, zijn vriendschappen vaak de belangrijkste relaties in het emotionele leven van de adolescent, en vaak intenser dan andere relaties."
Het was ook die periode in m'n leven. Daarna kreeg ik een relatie, hij een andere relatie en ging ieder steeds meer z'n eigen leven leven.
Nu jaren later, nadat ik met mezelf aan de slag ben gegaan en aan het loslaten was geslagen, kijk ik er met hele warme mooie gevoelens op terug.
In de tussenliggende jaren zijn er mensen gekomen en gegaan. In mijn geval is er één blijven 'plakken'. Een nieuw maatje. Zo'n bijzonder en fijn iemand. Het is zo eigen, zo mooi. Zo natuurlijk en daardoor ook zo gewoon.
Je accepteert elkaar en dat is loslaten.
Niet elkaar loslaten, maar het loslaten van elke vorm van ballast, van negativiteit die je in je hebt ten opzichte van de ander en ten opzichte van jezelf. Dat je de ballast loslaat waarmee je geconfronteerd wordt, dat die er ingeslopen is. De negativiteit die je in je hebt en onbewust bent gaan koppelen aan die persoon.
Dat hoeven geen hele negatieve dingen te zijn, maar sluimeren daar wel rond in je hoofd en beïnvloeden de schoonheid van de relatie die jullie met elkaar hebben.
Dus houd niet vast aan personen. Doe jezelf een lol. Wordt je geconfronteerd met jezelf, doe er wat aan, laat het los. Gewoon heel simpel en direct op dat moment voor de voet weg.
Dat kan, dat mag. Doe jezelf, de ander en het moment niet te kort met ideeën die er in de eerste plaats niet waren waardoor een vriendschap zich heeft kunnen ontwikkelen.
En wanneer vriendschap niet stand heeft gehouden en over is gegaan, zijn er mooie herinneringen en is er ook weer plek voor andere personen die jouw leven de kleur geven die je verdient.