Herken jij jezelf in bovenstaand profiel en ben je geïnteresseerd in deze functie? Reageer dan schriftelijk met C.V. en motivatiebrief via ue.rewoptep@eitaticillos. Voor vragen over de inhoud van de functie kun je contact opnemen met de afdeling HR op 076-5038283. Wij zien je reactie graag tegemoet!

Krabpaal uitermate geschikt voor grote katten, met zeer degelijke pluche bekleding/geweven stof. Stammen met extra dik natuursisal eromheen. Het mandje bovenop heeft een extra stevige gevoerde rand. Schuilplaats onder aan de krabpaal is ook bekleed met pluche, inclusief kussen. Kleur wit/grijs
Wanneer je deze krabpaal gaat monteren moet je vanaf bovenaan beginnen. Dit staat ook nog vermeld op de duidelijke montage handleiding welke bij de krabpaal geleverd wordt.

‘In de kerk is het niet eenvoudig nieuwe wegen in te slaan. Toch is dat nodig.’ René de Reuver maakt de balans op van zijn werk in Moerwijk. Hij is boegbeeld van de landelijke Protestantse Kerk geworden.
René de Reuver, tot deze zomer predikant van de Protestantse Gemeente in Den Haag, heeft zijn wijk (Moerwijk en Laak) verruild voor een landelijke functie. Hij is nu scriba (secretaris) van de Protestantse Kerk in Nederland. Aan tafel in het stiltecentrum van de Marcuskerk kijkt hij met genoegen terug.
Hij signaleert twee bewegingen. Enerzijds een verschrompeling van het eeuwenoude instituut, anderzijds de groei van kleine veelbelovende plekken. De grandeur heeft plaats gemaakt voor kwetsbaarheid. ‘Ik ben daar niet zo treurig over. Die verandering hoort bij de dynamiek van de grote stad. Vroeger was bijvoorbeeld de Marcuskerk een vrij gesloten geheel. Nu is het een waardevolle ontmoetingsplaats voor tal van mensen, waar de accu weer opgeladen wordt. Ik ben daar enthousiast over.’
‘Mijn hoop voor de kerk wordt mede gevoed door de toename van het aantal jongeren. Al zijn het vaak drukbezette mensen, als je hen ruimte geeft komen ze wel. De voorzitter van de Marcuskerk is nog geen vijfendertig. Leeftijdsgroepen mengen zich niet automatisch. Daarom zijn we gestart met het buddypastoraat: jongeren adopteren ouderen. Anderzijds vergeten we de ouderen zeker niet. Soms is er een kerkdienst met gouwe-ouwe-liederen. Als je kerk wilt zijn voor een brede groep, moet je differentiëren. Het evangelie is er weliswaar voor iedereen, maar je bereikt die iedereen niet automatisch. Gelukkig heeft de Geest meer pijlen op zijn boog. Onze pionier in Laak, Petra de Nooij, werkt met mensen in een huiselijke omgeving. De Marcuskerk heeft de Kinderwinkel ontwikkeld. De dertigers vormen een netwerkkerk en eten samen. En bij elkaar, in de gezamenlijkheid, zijn we kerk.
Vanuit onze stadswijk is de gemeenschappelijke Protestantse Gemeente altijd ver weg geweest. Er was bijvoorbeeld nauwelijks belangstelling om naar de visiedag van de PGG te gaan, afgelopen voorjaar. Hoewel ik die terughoudendheid goed begrijp, heb ik altijd gepleit voor het geheel. Het zicht op bredere verbanden is belangrijk. De reorganisatie van de PGG was absoluut nodig. Alleen nam de ingezette herstructurering de wijkgemeenten nauwelijks mee. De maatregelen die zijn genomen – kerken dicht, minder predikanten – kwamen niet op vanuit een gedragen inspirerende visie, maar uit financiële noodzaak. Het is wel bijzonder dat nu, nadat gebouwen zijn afgestoten, wijken zijn samengevoegd en predikantformaties verminderd, alsnog visie wordt ontwikkeld. Maar goed: beter laat dan nooit.