Gewijzigde plannen vanwege... storm!
Aangezien het weer te erg bepalend is geweest voor de vakantie, en nu dus ook het reisverslag gaat domineren, beperk ik me tot; "as usual." We rijden vandaag weer richting westen en onze eerste stop wordt het piepkleine turfkerkje bij Núpsstadur. Een leuk fotogeniek kerkje uit de 17-de eeuw, maar verder is er niet veel meer te zien en dus rijden we na een korte stop weer verder.
Doel is vandaag om het binnenland bij Laki in te gaan, daar een wandeling te maken naar de top van de Laki vanwaar je een magisch uitzicht moet hebben op een kraterrij, en ook te overnachten in het lege binnenland. Voordat we de afslag naar Laki nemen, de F 206, vragen we eerst even naar de conditie van de weg bij een benzinestation. Ietwat gedesillusioneerd komen we hier van terug. Laki wordt zonder pardon afgeraden; doordat het de afgelopen tijd flink geregend heeft (goh, vertel ons wat) staat het water in de rivieren gevaarlijk hoog en last but not least; er is storm op komst! (Sorry, het blijkt onmogelijk om het niet over het weer te hebben.) Het zou gaan om de staart van orkaan Ike, die ook nog eventjes gezellig IJsland aan doet. Nou is het zicht toch al veel te slecht om de Laki te gaan beklimmen, laat staat om de kraterrij te zien, dus Laki strepen we bij deze maar door. Voorlopig althans. Wat ik echter erger vind is dat ditzelfde voor Landmannalaugar (F 208) waarschijnlijk ook geldt, en hier willen we beiden heel graag naartoe...
We besluiten om het plan maar weer eens om te gooien en dus eerst maar verder zuidwestelijk te gaan rijden, om dan later in de week het binnenland te plannen.
En dus rijden we de ringweg verder, passeren het plaatsje Vik waar we de watertank bijvullen en een nieuwe gasfles aanschaffen en naderen de Skógafoss en Seljalandsfoss, twee watervallen die pal naast de ringweg liggen. Vooral de Skógafoss vinden we een mooie waterval en we hebben hem helemaal voor ons alleen. De Skógafoss behoort met een hoogte van 60 m tot een van de grootste op IJsland.
Hoe verder we westelijk komen hoe harder het begint te waaien en het ziet ernaar uit dat de voorspelde storm IJsland bereikt heeft. We vangen erg veel wind waardoor Martijn moeite heeft de auto recht te houden en dus wordt het tijd om te gaan stoppen met rijden. We zoeken naar een overnachtingsplaats die een beetje beschut is in Hveragerdi, maar het stormt zo abnormaal hard dat we besluiten verder het binnenland in te trekken in de hoop daar niet zoveel wind te vangen. Uiteindelijk, het is al donker, belanden we weer op het veldje bij Geysir, waar we ook de eerste nacht hebben gestaan. Toen was de wind hier veel minder hard dan aan de kust. Maar dat was toen. En toen is niet nu. Helaas staan we met ons dak omhoog gedraaid flink heen en weer te schudden, en klapt het tentdoek bijna uit de camper. Crisis! Ik zie het zo niet zitten om de nacht in te gaan en we besluiten een gebouw op te zoeken waar we de auto dicht tegenaan zetten. Zo kan het gebouw de ergste wind voor ons opvangen. Hopen we. Een knap staaltje wild kamperen. Naar mijn idee ietsjes TE wild...
We gaan een zware nacht tegemoet en de storm blijft maar heviger worden. Was het daarstraks al windkracht 11, het zou allemaal nog veel erger worden...
1.00 uur, we deinen heen en weer. De wind slaat op de camper. BAF, BAF. 2.00 uur, herrie. Er waait van alles om. Als er maar niets tegen de auto aanwaait. 3.00 uur, hevige rukwinden, als het dak niet zo laag was, dan zat ik nu rechtop in mijn bed. 4.00 uur, ik begin hardop te vloeken, dit is echt niet normaal. Martijn vloekt ook nog even mee. 5.00 uur, ik moet er niet aan denken nu in Laki te hebben gestaan, maar ik denk er wel aan. 6.00 uur, 7.00 uur. Elk uur van de klok hebben we gezien, elke minuut hebben we meegemaakt, elke seconde hebben we gevoeld. Kortom; een fijne nacht beleefd.