Helaas eindigde de dag voor mij wat minder gezellig. Ik werd steeds zweveriger en vermoeider in mijn hoofd, ik heb ik weet niet hoe vaak over mijn gezicht zitten wrijven in ontkenning, maar zo rond half 5 ging rechtop zitten en naaien echt niet meer. Ik plofte op de bank met een breiwerk, mijn mede naaisters gingen weg, ik deed een dutje, kookte eten en toen was het helemaal op. Een zware verkoudheid met vreselijke oorpijn. Inmiddels is het drie dagen verder en krabbel ik vorozichtig weer op.