Een bok stoot tegen een heg.
Hij kan niet terug, hij kan niet vooruit.
Niets is bevorderlijk.
Merkt men de moeilijkheid, dan brengt dat heil.
Als men zich te ver naar voren waagt komt men op een dood punt, waar men voor- noch achteruit kan, en alles wat men doet de zaak nog maar gecompliceerder maakt. Bij zulk een eigenzinnigheid komt men in onoverwinnelijke moeilijkheden. Als men daarentegen de toestand juist inziet en niet doordrijft maar zich matigt zal mettertijd alles weer goed worden.
Verliest de bok gemakkelijk.
De bok onderscheidt zich door uiterlijke hardheid, terwijl hij innerlijk zwak is. Nu is de situatie zo dat alles heel gemakkelijk valt. Er is geen weerstand meer aanwezig. Dan zal men vanzelf zijn vechtlustige, bokkige wezen afleggen en behoeft men geen berouw te hebben.
De heg gaat open, er is geen verwarring.
De macht berust op de as van een grote wagen.
Als men standvastig en rustig doorwerkt aan het uit de weg ruimen der weerstanden gelukt dat tenslotte. De hindernissen wijken, en de aanleiding tot berouw, die berust op een overdrijving van de machtsaanwending, verdwijnt.
De macht vertoont zich niet aan de buitenkant, maar ze manifesteert zich doordat ze zware lasten vervoert, gelijk een grote wagen, waarvan de kracht op zijn as berust. Hoe minder men zijn macht naar buiten toe aanwendt, des te sterker is de werking ervan.
De gemene man werkt door macht, de edele werkt anders.
Zo doorgaan is gevaarlijk.
Een geitebok stoot tegen een heg,
En raakt verward met zijn horens.
Het pochen op macht leidt tot verwikkelingen, gelijk een bok die tegen een heg stoot, met zijn horens verward raakt. Terwijl de gemene man wanneer hij in het bezit van de macht is daarin zwelgt, doet de edele dat niet. Hij blijft zich te allen tijde ervan bewust dat het gevaarlijk is in zo'n houding te volharden, en ziet daarom bijtijds af van loutere machtsontplooiing.
De situatie is hier dat de poorten van het succes zich beginnen te openen. De weerstand begint te wijken. Men komt machtig vooruit. Dit is het punt waarop de overmoed, die zich niet weet te beheersen, de kop opsteekt. Vandaar het orakel dat standvastigheid - en wel in het innerlijk evenwicht, zonder overdreven machtsvertoon - heil brengt.
Macht in de tenen.
Zo voortgaan brengt onheil.
De tenen bevinden zich onderaan en zijn bereid vooruit te gaan. Zo is grote macht op een lage plaats geneigd de vooruitgang met geweld te forceren. Dat zou echter, als men daarmee doorging, stellig onheil brengen. Daarom is als raad een waarschuwing bijgevoegd.
het Teken van hexagram de Macht van het Grote lis:
De grote, dat wil zeggen lichte, sterke lijnen zijn machtig. Vier zijn er van onder af het teken binnengetreden en staan op het punt verder omhoog te stijgen. Het bovenste trigram is Tsjen, het Opwindende, het benedenste Tj'ièn, het Scheppende. Het Scheppende is sterk, het Opwindende bewegend. De vereniging van beweging en kracht geeft de betekenis van de Macht van het Grote. Het teken hoort bij de tweede maand (maart-april).
De dingen kunnen zich niet voortdurend terugtrekken, daarom is het volgende teken: de Macht van het Grote.
De Macht van het Grote blijkt daaruit, dat men pauzeert.
In de alleroudste tijden woonden de mensen in holen en wouden. De heiligen in latere tijd veranderden dat in gebouwen. Boven was een nokbalk, vandaar liep het dak omlaag, om wind en regen tegen te houden. Dat ontleenden zij waarschijnlijk aan het hexagram de Macht van het Grote.
De vier sterke lijnen tezamen worden ook in nr. 28, Da Guo, als nokbalk beschouwd. De twee gedeelde lijnen bovenaan stellen wind en regen voor. Wat de vorm betreft kan men het hexagram beschouwen als het verdubbelde trigram Dui. Dui heeft als dier het schaap (of de geit) als symbool, vandaar dat in verschillende lijnen de geitenbok als beeld wordt gebruikt. De beide bovenste lijnen zijn dan de horens. Wat dit hexagram tot uitdrukking brengt, is de tegenstelling tussen macht en geweld. Het is de omkering van het vorige.
het Oordeel bij hexagram de Macht van het Grote lis:
Het teken duidt op een tijd waarin innerlijke waarde met grote kracht omhoog stijgt en aan de macht komt. De kracht heeft echter het midden reeds overschreden. Daarom bestaat het gevaar dat men zich op zijn macht verlaat, zonder zich steeds weer af te vragen of men wel juist handelt. Ook bestaat het gevaar dat men op beweging uit is zonder het juiste moment af te wachten. Daarom is de zin eraan toegevoegd dat standvastigheid bevorderlijk is. Want dàt is eerst de werkelijk grote macht, die niet ontaardt in louter geweld, maar innerlijk verbonden blijft met de grondbeginselen van het recht en de rechtvaardigheid. Als men dit punt begrijpt - dat grootheid en rechtvaardigheid onafscheidelijk met elkaar verbonden moeten zijn - dan begrijpt men de ware zin van alles wat er gebeurt, in de hemel en op aarde.
De Macht van het Grote beduidt dat de groten machtig zijn. Sterk in de beweging, daarop berust de macht.
'De Macht van het Grote. Bevorderlijk is standvastigheid', want het grote moet recht zijn.
Groot en recht: zo vermag men de verhoudingen tussen hemel en aarde te zien.
De eerste maand (4 februari-4 maart) staat in het teken:䷊ Tai. Hoewel daarin de lichte lijnen opdringen, zijn ze toch nog niet in de meerderheid.
De derde maand (4 april-4 mei) staat in het teken:䷪ Guai. Hier zijn de lichte lijnen weliswaar zeer sterk in de meerderheid, maar de ineenstorting staat ook reeds voor de – deur. Geen van beide situaties kan als machtig worden aangemerkt. Eerst de aanwezigheid van vier Yang-lijnen (als in Da Zhuang) wijst op macht.
Kracht is de eigenschap van het binnenste trigram, het Scheppende, beweging is de eigenschap van het buitenste trigram, het Opwindende. De kracht bewerkt dat men de zelfzucht der zinnelijke driften kan overwinnen; de beweging bewerkt dat men zijn vaste wilsbesluiten ten uitvoer brengt. Op deze wijze kan men alles bereiken, want hierop berust de macht. Wanneer wordt gezegd dat het grote recht moet zijn, dan betekent dit dat groot en recht geen twee los van elkaar staande dingen zijn, doch dat er zonder rechtzijn geen grootheid is. De verhoudingen tussen hemel en aarde zijn dan ook nooit anders dan groot en recht.
het Beeld van hexagram de Macht van het Grote lis:
Zo treedt de edele niet op wegen
De donder, de elektrische kracht, stijgt in het voorjaar omhoog. Deze beweging is in harmonie met de richting van de beweging van de hemel. Het is dus een beweging in overeenstemming met de hemel, die grote macht bewerkt. Ware grootheid berust echter op harmonie met het goede en rechtvaardige. Daarom wacht de edele zich ervoor in tijden van grote macht iets te doen dat niet in harmonie is met de gevestigde orde.