Benny op een van de laatste dagen van de winkel. Na vele decennia maakt de zaak plaats voor een speelgoedwinkel. (foto: Elsie Schoorel) (Foto: Elsie Schoorel)
Een klassieke winkel verdwijnt uit het Didamse straatbeeld. 22 juni is de laatste dag dat groentewinkel Wichers aan de Hoofdstraat 10 geopend is. Benny Wichers (74) heeft er zichtbaar moeite mee afscheid te moeten nemen van zijn zaak en zijn klanten, maar "het is wel verstandig."
Didam - Zijn ouders hadden al een groentewinkel in Wehl en kochten later een tweede zaak in Didam. Van de twaalf kinderen was Benny de enige die als jochie al dolgraag in de winkel meehielp. "Ik was een jaar of twintig toen ik de zaak overnam." De laatste jaren was de groentewinkel vooral een hobby, zegt Wichers. "Ik deed het erg graag en had nog wel door willen gaan, maar ik word verstandig."
De jaren gaan tellen en zijn lichaam protesteert soms. Toch was hij niet gestopt als zich geen nieuwe huurster had aangediend. "Ik was nog niet zover, maar zij kwam op een goed moment. Zij wilde hier een speelgoedwinkel openen. Ik kon het meteen goed met haar vinden en ik besefte ook dat dit een kans was. Toen was de beslissing snel genomen." De supermarkt is een steeds grotere concurrent geworden, mensen kiezen steeds vaker voor gemak, is de ervaring van de groenteman. "Maar dan klagen ze wel vaak dat het niet goed smaakt. Mijn assortiment is beperkt, maar wel goed." Zijn vriendin Carla: "Hij is beroemd om de handgesneden soepgroente. Die zijn mensen nu al aan het inslaan." Wat is daar dan zo speciaal aan, Benny? "Het is een ouderwetse samenstelling op receptuur van zestig jaar terug. Het ruikt ook ouderwets. In de supermarkt bestaat het vooral uit prei en wortel, de goedkope groenten. Bij mij is de verhouding beter, met meer bloemkool, bladselderij en peterselie, geen winterwortel maar bospeen. En het zijn allemaal ingrediënten van goede kwaliteit. Ik koop bijvoorbeeld nooit Franse bloemkool, want die is bitter. Spaanse is goed, maar daar betaal je wel voor."
Dat betalen moest bij Wichers gewoon contant, want aan pinnen deed hij niet. "Ik ga geen geld naar de bank brengen. Ik ben een ouderwetse, eigenwijze groenteboer. De klanten waren het gewend." De goede boerenkool, de zuurkool uit het vat, de met de hand gesneden andijvie en de beste sinaasappelen ("Ik proef altijd") – de klanten zullen hun favorieten missen. Dat laten ze al blijken door met cadeautjes aan te komen. Wichers laat trots een plak chocolade zien die hij al kreeg. De dagelijkse omgang met zijn klanten, daar neemt hij met moeite afscheid van. "Ik zal het contact met de klanten missen, het donderjagen." Terwijl hij dit vertelt wordt hij overmand door emoties. Carla legt troostend een hand op zijn schouder. "Het is een emotionele beslissing, met de zaak stoppen nadat het zestig jaar je leven geweest is." Op 22 juni is er een receptie met een glaasje champagne en een hapje.