Het was inderdaad de moeite om nog even naar buiten te gaan gistermiddag. Het licht was best mooi, al was er niet zoveel van... Tussen het mos hingen druppels. Ja, wat wil je als het regent! En ik kon het niet laten, maar wilde ook niet op de grond knielen (knielen op een bed mos). Toen heb ik op de gok een foto gemaakt met een schuin oog op het live view scherm. Sfeer heeft het wel. Dit ziet het kleine grut dat tussen het mos rondscharrelt.
De kleuren zijn extra verzadigd met dit weer en de camera doet er nog een schepje bovenop. Mooi vind ik altijd hoe donker de stammen van beuken worden als het nat is.
Er wordt ongelooflijk gesnoeid. Door het ijs waren de rododendrons op een eilandje makkelijk bereikbaar. Daar staan nu alleen nog maar zielige stammetjes. Waren het niet Koot & Bie die zeiden: 'Goed terugsnoeien!' (En wat zijn het toch leuke mannen, Koot & Bie!)
Afijn, deze druppel hing in die berg gesnoeide takken.
Het sjabloon heb ik aangepast, maar ik ben nog aan het zoeken. Het moet niet te donker of te zwaar worden en ik wil het allemaal netjes uitgelijnd hebben. Dus de komende tijd zal ik nog wel wat wisselen. Wat irritant dat de tekst breder is dan de foto... maar wat zit die instelling??
Gepost door kramam op 23:13
Labels: druppels, mos
Kementari 15 februari 2012 om 14:48
De sporenkapsels van het mos als bos voor het kleine grut - met die gedachte fotografeer ik ook vaak, niet alleen geknield, maar meer nog liggend op het bed van mos. En met druppeltjes extra mooi!