– “Jow Pieter, zeg…geen goesting om terug Het Verzet viert De Ronde te organiseren?” “Hmm…geen idee. Ik was niet echt van plan iets te doen.” – “Allez, ik ken wel een locatie. How, laten we het doen.” “Allez dan…”
En voor ik het goed en wel besefte, zaten we terug rond de tafel: de vijf boykes van Het Verzet. Twee jaar geleden was het dat Het Verzet voor de eerste keer iets grootschalig organiseerde met als thema De Ronde. (verslag) 75 Man, een veldkeuken, net geen vriestemperaturen, een week opkuis, maanden voorbereiding…die omstandigheden voelden aan alsof we zelf de ronde moesten fietsen in regen en wind. Desalniettemin waren de gasten tevreden. Een onderscheiding waardig. Het was trouwens de vijfde keer op rij dat ik iets organiseerde op de dag van De Ronde. De verrijzenis van Het Verzet en een vijfde editie, het moest iets speciaal worden, maar dan zonder de logistieke kinderfouten van de vorige keer.
Taken werden verdeeld, gerechten uitgewerkt en bieren geproefd. Een week voor De Ronde stond het menu volledig op punt.
MENU
Hapje: cracker met gegrilde asperges, venkel, smeerkaas
Bier: Cuvée De Ranke, Brouwerij De Ranke
Tartaar van de bavette (West-Vlaams Rood Rund), citroen, koriander, Hot Cornichon de Pierre
Bier: Duvel Tripel Hop 2015, Duvel-Moortgat
Homemade bloedworst, coquille, wortel en crumble van brood
Bier: Noir De Dottignies, Brouwerij De Ranke
Vol-au-vent met gebakken aardappelen in de oven en gemengde sla
Bier: Ten Dormaal Amber, Hof Ten Dormaal
Brownie van Pannepot, Jules Destrooper ijs, bosvruchten en crème anglaise van whisky
Bier: Pannepot Reserva 2010, De Struise Brouwers
Koffie van Cothé & koekjes van Hot Cuisine de Pierre
De maandag draaide ik bloedworsten bij Dierendonck (verslag). De kippen (minimum 80 dagen oud) werden gegaard, geplukt en vacuüm getrokken. De bouillon werd gezeefd en ingevroren. De vrijdagavond draaiden we balletjes met gehakt van die andere topslager Rondou. Ondertussen waren onze grafische genietjes Jeroen en Joris bezig met verschillende rondeverhalen in een grafisch artwork te gieten. Sponsors werden gezocht en gevonden. Ja, Het Verzet was back.
Zaterdag 4 april kookten MC en ik een volledige dag. Ondertussen werden goodiebags gevuld en de Nylonfabrik in gereedheid gebracht. In tegenstelling tot de vorige editie was de mise-en-place al klaar om 22u én konden we uitslapen. Een wonder!
7 Rondeverhalen door Sorryklaas 😉
En dan was daar vijf april, dé dag van Vlaanderen Mooiste. Terwijl de laatste voorbereidingen getroffen werden, stroomde het volk met mondjesmaat toe en fietsten de renners West-Vlaanderen buiten. De ice-teas van Cothé stonden klaar voor zij die geen alcohol dronken, de Cuvée De Ranke voor zij die wel wat gerstenat lustten. Hapje 1 en het voorgerecht gingen vlot weg. Het bakken van de pens en de coquille was meer stress, maar dat verliep goed met dank aan mijn teamleden en onze dames.
De vol-au-vent kwam in Beka potten op tafel, maar was aan de slappe kant, maar de smaak van de balletjes en kip maakten veel goed. We serveerden er geen frieten, maar in de oven gebakken krieltjes bij. Wat look, tijm, rozemarijn, peper en zout, heerlijk! De onmisbare videekoekjes werden op stokjes gestoken, een supercool idee van De Kleine Chef. In het glas kwam Ten Dormaal Amber. Er werd daarna beslist om eerst de finale van de koers te bekijken. Ondertussen werd opgeruimd, extra bier genuttigd, het dessert in gereedheid gebracht en verse madeleines en financiers gebakken.
Nadat de Noor Kristoff de Belgen het nakijken gaf en de winnaar van de pronostiek zijn prijs (Beka pot, koekjes, één van de 7 werken van Sorryklaas 😉 en bier) in ontvangst had genomen, mocht ik aan mijn favoriet onderdeel beginnen: het dessert. Hier had ik lang op geoefend (link). Een Pannepot brownie en ijs van Jules Destrooper kregen het gezelschap van wat boterwafeltjes, bosvruchten en crème anglaise van whisky met Werviksken toebak. Een West-Vlaams dessertje dus. De bosvruchten zorgden voor de nodige frisheid. De whisky voor net dat tikkeltje meer. In het glas kwam de Pannepot Reserva 2010, een bom van een stout dat jarenlang de binnenkant van houten vaten zag. Ja, hier was ik best tevreden van. Eindigen deden we met de vers gebakken koekjes en koffie van de dames van Cothé.
Wat een dagje. Het eten was goed tot supergoed. De combinatie met de bieren zat snor. Het was warm. De mensen genoten. Bij de voorbereiding en opkuis verliep alles supervlot. Ik had zelf wat nachtrust. 🙂 Ja, de vijfde editie van HCDP (/Het Verzet) viert De Ronde was een topeditie.
Even (quasi) vlekkeloos voor 30 man een vijfgangenmenu met bijpassende serveren, ja dat geeft me wel een kleine kick. 🙂 Op naar, wie weet, volgend jaar!