Natriumpersulfaat, soms ook natriumperoxydisulfaat genoemd, is de anorganische verbinding, een zout van natrium en peroxodizwavelzuur. De formule van het zout is Na2(S2O8). Het is een witte, vaste stof die goed oplosbaar is in water. De stof is vrijwel niet hygroscopisch. Bewaren gedurende lange tijd is nauwelijks een probleem.

Synthese 
Het zout wordt bereid via elektrolytische oxidatie van natriumwaterstofsulfaat:

2 NaHSO4\ -> \ Na2S2O8 \ + \ H2

De oxidatie vindt plaats aan een platina-elektrode. Op deze manier wordt jaarlijks (2005) ongeveer 165.000 ton van het zout geproduceerd.

Deze productiemethode heeft een aantal nadelen. De eerste daarvan is de hoge standaard elektrode potentiaal van persulfaat. In onderstaande tabel zijn een aantal relevante waarden bij elkaar geplaatst

{| class="wikitable vatop" style="text-align:center;"
! Halfreactie
! Standaardelektrodepotentiaal (V)
|-
| SO4^{-} \ + e^- <=> \ SO4^{2}^{-} || 2,70
|-
| S2O8^{2}^{-} \ + \ 2 H^+ \ + \ 2 e- \ <=> \ 2 HSO4^{2}^{-} || 2,10
|-
| O3 \ + 2 H+ \ + \ 2 e- \ <=> \ O2 \ + H2O || 2,08
|-
| S2O8^{2}^{-} \ + \ 2 e- \ <=> \ 2 SO4^{2}^{-} || 2,01
|-
| 2 H2O2 \ + \ 2 H+ \ + \ 2 e- \ <=> \ 2 H2O || 1,78
|-
| O2 \ + \ 4 H+ \ + \ 4 e- \ <=> \ 2 H2O || 1,23
|}

De reacties aan de platina anode verlopen van rechts naar links. Normaal gesproken zal de sterkste reductor, hier water, reageren. De noodzakelijke overspanning voor deze reactie (en de andere sterkere reductoren dan sulfaat) zorgt ervoor dat de gewenste reactie toch kan optreden. Helemaal te voorkomen zijn de nevenreacties echter niet en een aanzienlijk deel van het rendementsverlies komt voor rekening van het toch gevormde zuurstofgas.
Een ander deel van de verliezen komt voor rekening van de hoge redoxpotentiaal van het initieel gevormde SO4^{-}, een radicaal-anion.  Combinatie met een ander radicaal-anion leidt tot het gewenste persulfaat. Deze zeer sterke oxidator zal echter ook snel met elke reductor kunnen reageren (zie hieronder).
De hierboven al genoemde hoge redox-potentiaal van het SO4^{-}-ion leidt ook tot aantasting van de platina-elekrode. De oxidatieproducten van de elektrode komen vervolgens als verontreiniging in het gevormde persulfaat terecht. Om deze reden zijn met boor gedopede diamanten elektrodes voor deze reactie voorgesteld.

Toepassingen
Natriumpersulfaat wordt voornamelijk toegepast als initiator voor polymerisatie-reacties voor emulsies. Deze laatste vinden veel toepassing in de analyses in PCR-testen.

Andere toepassingen 
Natriumpersulfaat kan gebruikt worden als bleekmiddel, zowel als enkelvoudig reagens (met name in de kappersbranche) als in combinatie met zeep. Het wordt toegepast als vervanging van ammoniumpersulfaat in mengsels voor het etsen van zink en printplaten.  wordt het ook soms toegepast.
In de landbouw wordt het gebruikt als bodemverbeteraar en bij de schoonmaak van bodem- en waterverontreiniging wordt het als reagens gebruikt.
Industrieel vindt het toepassing bij de productie van kleurstoffen, gemodificeerd zetmeel, als schoonmaakmiddel voor het oppervlak van koper en sommige andere metalen, bleekcomponent in wasmiddelen, etc.

Organische chemie 
Natriumpersulfaat is een selectieve oxidator in de organische chemie, met name de Boyland-Sims-oxidatie en de Elbs-persulfaatoxidatie. Het wordt toegepast in radicaalreacties, zoals de synthese van diapocynine uit apocynine waarin ijzer(II)sulfaat het uiteindelijke werkzame radicaal is:

Veiligheid 
Het zout is een sterke oxidator en vormt ontbrandbare mengsels met bijvoorbeeld papier. Mengsel met sterke reductoren als magnesium kunnen zelfs explosief zijn.

Zie ook 
 kaliumpersulfaat
 ammoniumpersulfaat

Natriumzout
Verbinding van zwavel