Home/Opvoeding/Kindje is boos
Yolanda 27 maart 2012	Opvoeding
In november had ik nog een inzamelactie op touw gezet omdat ik mijn baan kwijt was en daardoor Cruz van het kinderdagverblijf af moest. Dat vond ik voor hem heel erg – hij heeft geen andere kinderen in zijn leven – maar ook voor mij: nooit meer vrije tijd. Hij had er bovendien 7 maanden voor op de wachtlijst gestaan. Ik dacht door geld in te zamelen de paar maanden te overbruggen die ik werkloos verwachtte te zijn en dan zouden Cruz en ik onze regelmaat kunnen behouden. Bovendien was hij toen ook vaak 'onhandelbaar' dus ik wist niet hoe we 7 dagen per week moesten gaan doorkomen samen. Om de crèche plek te behouden is niet gelukt. Hij werd wel milder en milder en eigenlijk hebben we het samen erg fijn gehad! Nu is hij weer 'terug' veranderd en gedraagt hij zich heel anders. Ik kan alleen maar concluderen dat hij boos op me is omdat ik weer werk. Ik heb het ook liever niet, maar zo zijn de regels. Arbeidsplicht. Zelfs als de opvang mij (dus de overheid) méer kost dan ik verdien, en nog veel belangrijker, het psychologisch gezien beter is dat een kind tot minstens zijn 3e jaar bij zijn moeder blijft.