Ik denk dat ik als persoon wat losser ben geworden, dat ik makkelijker contact durf te leggen met anderen. Ik was soms best verlegen wanneer ik mensen niet kende. Nu vind ik het veel makkelijker om gewoon een gesprekje aan te knopen, om in een nieuwe groep al meteen wat meer op de voorgrond te staan. Niet meer afwachten en de kat uit de boom kijken, meer mezelf laten zien. En dan komt die spontaniteit waarvan ik weet dat die erin zit eruit, wat me leuke contacten oplevert. En een blij gevoel. Want wat is het fijn om meer contact te hebben met anderen, zonder dat stressgevoel wat ik kreeg wanneer ik zo veel bezig was met ‘Wat zullen ze van me vinden?’ Nog steeds doe ik dat natuurlijk, zoiets verdwijnt niet zomaar, maar het wordt minder. En dat is fijn!
Gisteren ben ik bij een groepje mensen gaan zitten en dat was echt heel erg fijn en gezellig. Ik vond het heel leuk om die gesprekken te horen en na een tijdje nam ik er gewoon aan deel. Binnen die paar uur voelde ik me er al veel beter door, dan dat eerste lastige moment.