Light a fire in people... not under
'People don't quit jobs, they quit bosses.'
Op de crosstrainer bij de Fitness... het is een uur of zeven in de ochtend. Geboeid luister ik naar een sportende man. Na een aantal pittige 'versnellingen' loopt het zweet over m'n voorhoofd. Pff... best een opgave om 'normaal' te blijven kijken als de verzuring in je benen steeds onaangenamer voelt... Verzonken in z'n verhaal lijkt de jonge manager gelukkig niets door te hebben. Na wat diepgaandere vragen kijkt hij me opeens met zorgelijke, bijna hopeloze ogen aan. Z'n lippen bewegen nauwelijks... zachtjes fluistert hij: 'ik krijg m'n mensen niet mee...'.
"You only receive the love you think you deserve"
De jonge man, net manager geworden, vertelt over het toekomstplan dat hij geschreven heeft. Enigszins teleurgesteld zegt hij dat een deel van 'zijn' mensen vaak niet aanwezig is tijdens werksessies omtrent de plannen. Al pratende over toekomstvisie-pitches die hij heeft gegeven voor de directie zegt hij: 'ik mis hun vertrouwen..., hun enthousiasme'. Dan valt het stil. Misschien 'houdt' hij (on)bewust zelf niet genoeg van z'n plan om er echt voor te durven staan & gaan... en 'houden' anderen door ZIJN gebrek aan (zelf)vertrouwen ook niet van z'n voorstel... 'krijgt' hij ze hierdoor niet mee...
Relaties met anderen als spiegel voor relatie met jezelf
Opeens lijkt hij mijn gezichtsuitdrukking een stuk nauwlettender in de gaten te houden... alsof hij een oplossing wil. Niet zo'n handig moment... Net m'n laatste 'sprint' getrokken, sta ik als een rode tomaat bomvol energie naast hem. Gelukkig verbreekt hij zelf de stilte. Openhartig deelt hij een verlangen: meer teamgevoel. Uit zijn verhaal blijkt echter dat hij vooral een controlerende houding aanneemt... persoonlijk contact met 'zijn' medewerkers onprofessioneel vindt en ze daarom (on)bewust op afstand houdt. De personen 'achter' de werknemers kent hij niet. 'Waar zij blij van worden... hun drijfveren? Geen idee...' Dan mompelt hij: 'Wat drijft mij eigenlijk...? Waar word ik blij van...?'
Steken versus prikkelen
Zonder oprechte interesse in mensen is het lastig om als managementteam de organisatie 'mee te krijgen'... Heel druk ben je dan met 'steken'... mensen opporren hun werk zo snel mogelijk goed te doen... krampachtig controleren / managen... Dit terwijl je tijd & energie kunt besparen door te 'leiden'... door mensen te prikkelen hun eigen talenten en drijfveren te verkennen.
Oprechte aandacht voor individuen... wat hun beweegt... als sleutel voor teamgevoel en 'jouw' mensen 'meekrijgen'. Vanuit leiderschap loslaten in plaats van 'wurgend' managen: light a fire in people... not under...