Het gevoel hebben dat je stilstaat
Een jaar geleden stopte ik met school omdat de opleiding die ik volgde niet aan mijn verwachtingen voldeed. Daarna ben ik op zoek gegaan naar een andere opleiding die dat wel deed en sindsdien volg ik een avondopleiding aan de Fotovakschool. Omdat dit maar één avond in de week is en ik verder de hele week thuis ben heb ik een beetje het gevoel dat ik stilsta. Nu is het niet zo dat ik heel de week in bed lig want ik heb genoeg om mezelf mee bezig te houden (en anders zorgen mijn ouders daar wel voor). Ik ben niet iemand die zichzelf snel of lang verveelt want ik bedenk altijd wel weer wat om te gaan doen.
Maar toch heb ik het gevoel dat ik stilsta. Je weet wel, dat je een tijd geen ontwikkelingen doormaakt terwijl anderen om je heen wel met enorme sprongen vooruit gaan. Ik zie mezelf sinds ik gestopt ben met school als iemand die nog niet zo veel kan, maar wel heel veel wil leren en erg opkijkt naar anderen. Ik leer niet veel nieuwe mensen meer kennen omdat ik simpelweg niet vaak meer op nieuwe plekken kom. Mijn wereldje is op het moment best klein. Geloof mij maar, school is eigenlijk zo veel meer dan alleen leren en dat besef je pas wanneer je er niet meer dagelijks naartoe gaat. Dat wil niet zeggen dat ik spijt heb van mijn keuze, maar het is niet altijd even leuk.
Soms ben ik daar gefrustreerd door en op dat soort momenten is het goed om terug te kijken naar hoe ver je eigenlijk al gekomen bent. Zo ben ik enorm gegroeid als persoon. Niet alles ging op de manier waarop ik verwacht had, maar ik ben er toch achter gekomen wie ik ben en weet nu zeker wat ik wil. Ook zag ik mezelf altijd als een verlegen meisje. Maar het meisje dat altijd een hoofd als een tomaat kreeg als iemand iets tegen haar zei heeft de laatste tijd toch niet meer zo veel moeite om iemand uit zichzelf aan te spreken en staat zelfs zonder zenuwen op het podium muziek te maken. Je gaat altijd vooruit, al is het met kleine stapjes. Pas als je achterom kijkt zie je hoe ver je al bent! Als het eenmaal visueel wordt zie je dat je heus niet stilgestaan hebt en kun je nog eens extra trots zijn op jezelf.
Master of puppets I'm pulling your striiings
A post shared by Emmelie (@emmelieherwegh) on Jul 22, 2014 at 11:01am PDT
De mond van mijn 14-jarige zelf zou openvallen als ze zou zien hoe ik nu gitaar kan spelen. Waar ik toen alleen wat kon tokkelen en simpele akkoorden aan sloeg, kan ik nu al een beetje soleren. Solo's en metal/rockmuziek spelen was altijd een beetje een droom van mij en deze komt steeds een beetje meer uit.
Ook met fotograferen heb ik mezelf verder ontwikkeld. Ik weet nog lang niet alles wat ik wil weten en kan nog niet alles wat ik wil kunnen, maar ik heb toch al een groot deel belangrijke kennis opgedaan en dat zie ik terug in mijn foto's en manier van denken. Ik heb de basisopleiding gevolgd op de Fotovakschool en na de zomervakantie ben ik begonnen aan de vakopleiding. Ik heb het hier erg naar mijn zin en leer snel veel nieuwe dingen bij.
Zelfs mijn tekeningen worden steeds beter terwijl ik hier eigenlijk niet vaak meer mee bezig ben.
Ook heb ik een cursus gevolgd om Adobe Illustrator onder de knie te krijgen. Nu kan ik dit soort dingen maken en ik mag dan nog lang geen pro zijn, ik vind het wel heel erg leuk om te doen!
Kijk eens terug om te lachen, en vervolgens trots te zijn op wat je nu bereikt hebt. Misschien lees ik dit over een jaar terug en lach ik dan heel hard om de dingen waar ik nu trots op ben. Maar dat zien we dan wel weer.
Ikea laptophoezen
4 thoughts on "Het gevoel hebben dat je stilstaat"
blablahtcjp says:
Wauw…… 😮 mooi geschreven!
12 November 2014 at 18:43
Héé blooze kriekske. Wat jou leuk staat!
Jij kan veel meer dan je denkt!
Voor jou is dat 'n kwestie van Durf en Doen!
Kijk eens op Google naar :
Lenka Ciskova Photography
Zij staat in gerenomeerde Fotoboeken die over de hele wereld worden verspreid!
Als je wilt breng ik je met haar in contact?
Jij woont nog korter bij haar dan ik, Warmonderf 29
Ik begrijp wel dat je het idee hebt dat je wereld stilstaat. Op dit moment draait mijn wereld als maar om mij heen, zonder dat ik het idee hebt dat ik enige stap vooruit kom. Ik volg nu een opleiding, waar totaal mijn interesseert. Ik probeer het af te maken, zodat ik mijn startcertificaat voor het Hbo heb en verder kan met mijn leven. Maar ik weet maar steeds niet, wat ik nou echt wil met mijn leven…