Als je een goede vertrouwenspersoon hebt dan weet hij of zij dat het misbruik maken van een feitelijkheid, zoals een machtspositie in combinatie met het afsluiten van een deur, strafbaar is. Het is sowieso van groot belang dat er vertrouwenspersonen zijn. Een vertrouwenspersoon buiten de organisatie is vaak nog wenselijker. Wat ik wel lastig vind aan deze functie is dat het slachtoffer zelf vol kan blijven houden dat het incident niet naar buiten mag.
Sommige melders van seksuele intimidatie belanden in een constructie waarin zij niet naar buiten kunnen met een verhaal, een zwijgcontract, hoe werkt zo’n regeling?