Het laat zich nooit ergens op voorstaan, bezorgt ons geen schuldgevoel omdat we al die tijd met heel andere dingen bezig waren, maar gunt ons in liefde de vrijheid die wij nodig hebben.
De Teh is als een ouder die beseft dat zijn kind alleen leert door te mogen vallen, maar die zich op de achtergrond beschikbaar stelt wanneer het daar behoefte aan heeft. Het is een ‘diepe Deugd’ die ons de mogelijkheid schenkt om compleet te worden. Een mens te zijn die terwijl hij midden in de wereld van de tijdelijkheid staat, met het tijdloze in hemzelf verbonden blijft.