Zo leuk zelfs dat het dansen een uitlaatklep voor mij werd. Ik was steeds vaker in de balletschool te vinden. Als ik moest wachten tussen twee lessen in (ik volgde soms 2 lessen op 1 middag) dan ging ik schrijven in de kleedruimtes.
De balletschool was gevestigd in een oud gebouw. Met deuren waar glas in lood ramen in zaten. Het ademde veel sfeer uit. Ik voelde me er fijn. In feite was ik er zo een beetje opgegroeid.
Onze balletdocente raakte zodanig geblesseerd dat ze moest stoppen met lesgeven. De balletschool werd overgenomen door iemand anders en ging na een aantal jaren failliet. Daarna werd de school wederom overgenomen door een Latijns Amerikaanse docente. En daar ergens besloot ik te stoppen met ballet, rond mijn 21e jaar.
Ik woonde inmiddels in een andere stad en moest steeds met de trein op en neer. En de sfeer en lessen waren dusdanig veranderd dat ik me er niet meer fijn bij voelde.