En dan nu het verhaal van Milo, met één dag vertraging want WIJ hadden dan wel beloofd van het gisteren te vertellen maar het Malgache internet besliste daar anders over......
Tja, weer eventjes wennen aan het Afrikaanse ritme : "niet alles gaat wanneer ik het wil maar we komen er wel uiteindelijk".
De opmerkelijke lezer had dus al gezien dat we het over het enthousiaste onthaal hadden dat we van Balou en Poeffie kregen, maar waar was Milo ? Wel, hier volgt het niet zo fraaie verhaaltje :
Overdag als papa maar zijn werk was, dan was Milo kalm, maar als papa thuiskwam, dan wou hij alle aandacht voor hem alleen, hij werd heel erg jaloers en haalde voortdurend kattekwaad uit om de aandacht te trekken. Jullie weten dat Milo mama als baasje gekozen had en niet al te goed naar papa luisterde, dus toen wij naar België gingen werd hij een beetje een "ongeleid projectiel".
Op een avond, een maand of 2 geleden, was Milo alleen in de keuken met papa toen Balou uit de tuin kwam. Papa sprak Balou aan en dat was zo tegen de zin van Milo dat hij Balou aanviel. Die liet zich niet doen natuurlijk en er volgde een zeer zwaar en lang gevecht, ze waren niet uit elkaar te krijgen. Toen het voorbij was, was Balou zwaargewond aan zijn oor en nek en kon bijna niet meer lopen, hij is gelukkig vlug hersteld en is nu helemaal de oude.
Maar Milo....die was er erg aan toe. Hij had zware wonden aan zijn voorpoot en kop en bloedde inwendig. Hij heeft 2 operaties ondergaan en is pas sinds 10 dagen uit de hondenkliniek. Hij kan weer terug lopen en is ondertussen weer zijn enthousiaste zelf, maar hij blijft nog in de kennel van de kliniek voor observatie tot het einde van de maand en hij krijgt er elke dag gehoorzaamheidstrainingen en leert weer met andere honden omgaan.
Door wat er gebeurd is kunnen we Balou en Milo nooit meer samenzetten, hij gaat in een ander deel van onze tuin wonen, want ja, dat was NOG een verrassing die papa voor ons in petto had, we hebben er een groot stuk tuin bij, met toegang tot het meer, zodat we voortaan bootje kunnen varen én er staat een klein huisje op, een écht gastenverblijf zodat jullie nu allemaal massaal kunnen blijven logeren !! In de loop van volgende week zullen we fotos tonen van ons nieuwe "grondgebied", Milo zit in ieder geval ver weg van Balou, en dat willen we graag zo houden !
08:07 Gepost door Jana en Aline | Permalink | Commentaren (1) | Facebook |
De Poeffie
Deze morgen is't wel gelukt sé....
07:59 Gepost door Jana en Aline | Permalink | Commentaren (3) | Facebook |
't Is weer voorbij die mooie zomer, nu is het tijd om terug te keren naar.....de zomer. Aja, want in Mada moet die nog beginnen hé ! 't Is er nu zo'n gemiddeld al 24°C, en het gaat alleen nog maar stijgen, dus.....van het ene zwembad in België, naar het andere in Mada.....schoon leven nie ?
We hebben een hele leuke tijd gehad hier, en de twee maand waren zoals altijd vééél te kort en vééééél te vlug voorbij. We hebben Plopsaland, Bellewaerde en Walibi rondgeschreeuwd, geshopt in 't koopcentrum van St Niklaas, Gent, Antwerpen, Brussel, musea bezocht (én de Mc Donnalds), de grotten van Han, veel gefietst, geskated en gespeeld bij vriendinnetjes en vriendjes en zij bij ons, een paar hele leuke nieuwe vriendinnetjes ontmoet, meegefeest in Gent en Lokeren en zelfs ons Koninklijk Paleis heeft geen geheimen meer voor ons (vooral die keverzaal is écht heel wijs). We hebben ook een hele leuke regenloze vakantie gehad in Oostduinkerke. Kortom, 2 supercoole maanden.
Nu hebben we nog een weekje om te "ontbelgiën" voor we weer naar school moeten en natuurlijk gaan we weer veel nieuwe avonturen beleven waarvan we jullie als allereerste deelgenoot maken, morgen al, met het verhaal van onze reis, die nu eens zonder enig probleem zal verlopen sé (hopen we).