Iedereen weet dat de roos symbool staat voor de liefde. Van de artisjok is dit minder bekend. Daarom het volgende citaat: (dat ik terug vond op www.moniiq.nl)
…telkens als een liefde stuk gaat omdat de geliefden elkaars slechte kanten niet willen, er ergens een doorn van een roos valt. De roos die dikke tranen plengt om dit verraad, alswel om de pijn van het afrukken van een lichaamsdeel, zweert dat zij het verlies der doorn zal wreken. Al haar tranen gebruikt zij om de doorn te bewateren, wortel te laten schieten en te laten bloeien. En, zo wil het verhaal, zo ontstond de eerste artisjok. Als een lelijke roos, met blaadjes die ons niet in vervoering brengen maar die we gulzig leegzuigen tot we bij het meest geliefde, zachtbittere deel zijn: de bodem; daar waar de doorn vastzat aan de roos. De artisjok maakt door haar bestaan pijnlijk duidelijk dat de liefde met doorn en al genoten dient te worden.