Dus bijna elke week wordt het magazine aangevuld. Dat is wel een manier om lezers aan je te koppelen door ze elke keer terug te laten komen om te zien of er al iets nieuws is. Maargoed je kan je abonneren op de nieuwsbrief om op de hoogte gehouden te worden. Je vraagt je dan af wat er mis is met een rss-feed. Zeker als je ziet dat deze pagina is gebouwd met WordPress (inclusief CC-licentie) en dat er koppelingen zijn naar Flickr en Coroflot.
Op Flickr heeft FRAAI dus een account. En wat zij daar doen is wel weer interessant te noemen. Mocht je content voor het magazine hebben dan kun je het in deze pool plaatsen. De redactie kijkt dan of het geschikt is om te plaatsen. Maar blijkbaar durft er nog niemand zijn content te plaatsen (of het blad is nog te nieuw) want vooralsnog staan er alleen maar afbeeldingen van de pagina’s van FRAAI zelf.
Ook maakt FRAAI gebruik van Coroflot, een website waar je portfolio’s kan plaatsen. Inmiddels zijn hier al meer dan 90.000 portfolio’s te vinden dus mocht je nog eens inspiratie op willen doen, neem dan hier een kijkje. En zeker als je op zoek bent naar een (industrieel) vormgever, je kan hier namelijk ook zoeken op afbeeldingen en in contact komen met de mensen achter de portfolio’s. Als je zoekt op Nederland als locatie vind je ongeveer 600 vormgevers die bij Coroflot een portfolio bijhouden. Leuk!
vanavond in de mail een bericht van een van de redacteuren van FRAAI. Blijkbaar heb ik de site niet goed begrepen en te snel mijn conclusie getrokken. Door het magazine bladeren is namelijk wel mogelijk (ik zag het gewoon niet en om mij en anderen tegemoet te komen staan er nu pijltjes in de pagina’s – veel duidelijker voor mij in ieder geval dus dank!). Ook staat er boven de pagina een tekst (stond er al eerder maar ook dat was mij niet opgevallen) naar de visual index. Hierop klikken geeft een overzicht van de pagina’s in de magazine. Ik zal de redacteur mailen dat ik mijn tekst op verzoek heb aangepast. Nu doe ik dat niet altijd maar in dit geval heb ik niet op zitten letten en dat wil ik hier ook wel toegeven. Bij deze. En dan zal ik de redacteur meteen vragen om volgende keer een comment achter te laten omdat dat juist zo heerlijk is aan web 2.0 en het hebben van een weblog.
Vanmorgen was het dan zover, om half 11 liep ik om mijn gemak naar de OB Rotterdam. Jan was al aanwezig en hielp mij even om mijn presentatie klaar te zetten. Om 11 uur begon de dag met de ledenvergadering. Omdat er niet heel veel vragen over de stukken waren was deze al na 15 minuten klaar (ik heb nog nooit zo’n snelle ledenvergadering meegemaakt!). Toen nog even snel een kop koffie en werd het tijd om het podium te betreden. Het werd een hele leuk sessie, veel interactie met het publiek, leuke vragen. Ik had aan Jan gevraagd of de deelnemers van de dag hem hun favoriete boek wilden mailen en dat hadden ze bijna allemaal gedaan. At random had ik hier een aantal van genomen en gebruikt in mijn presentatie om te laten zien dat hun favoriete boeken in social software sites worden gebruikt en dat zij dus heel gemakkelijk kunnen aanhaken.
Mijn presentatie is gemaakt met het idee om de mensen in de zaal inspiratie te geven en ik hoop dat er een aantal ideetjes worden opgepikt en uitgevoerd in de verschillende bibliotheken. Ik hoop dan ook dat als dat gebeurd ik daarvan een berichtje krijg (dat zou ik echt geweldig vinden als dat gebeurd). Ik heb in ieder geval van een aantal deelnemers begrepen dat zij binnenkort over deze dag gaan bloggen, toch?
Na de lunch (die overigens weer heerlijk was) hebben wij gekeken naar de Hollywood Librarian van Ann M. Seidl. Een ontzettend indrukwekkende film.
Als je de kans krijgt om deze film te zien moet je dat zeker doen. Het meest schokkende vond ik toch wel het laatste screenshot waarin staat dat er per dag meer geld wordt uitgegeven aan de oorlog in Irak en Afghanistan dan aan overheidssubsidies aan bibliotheken in een heel jaar. Gelukkig is dat in Amerika en niet in Nederland.
Na de film was het mogelijk om vragen te stellen aan Ann Seidl en er werden goede vragen gesteld zoals waarom heeft u de film gemaakt, waarom is de film zo gefocussed op boeken, wat heeft u geleerd over het vak toen u de film maakte? Ann Seidl sprankelde de antwoorden er zeer spontaan uit, wat een energie heeft die vrouw. Erg insiprerend om te zien.
Een leuke middag zo bij de NVB-OB club, een leuk publiek, gezellig gekletst met bibliotheekmensen die ik nog niet kende en kaartjes uitgewisseld. Weer een fijne ervaring rijker om op terug te kijken.
PS en als iemand zich al afvroeg hoe ik 65 slides in een uur kan behandelen… ik was precies op de minuut op tijd klaar 🙂
Om het zekere voor het onzekere te nemen plaats ik mijn presentatie voor morgen online. En natuurlijk voor iedereen die er niet bij kan zijn.
En nu maar hopen dat het uitgevoerd wordt. Want wie het heeft dat nog nooit meegemaakt, je ziet pas na een conferentie dat hij heeft plaatsgevonden en je had er heel erg graag bijgeweest.
Op Enthousiasmeren lees ik een geweldig idee (een idee van Erno Mijland). Een lijst van upcomming events op basis van jouw non-fictie boekenlijst die al bij Amazon, Bol of LibraryThing te vinden is. Uiteraard doen tags die je zelf toevoegt en conferenties die je al bezocht hebt mee in het aanmaken van de lijst. Maar ook de symposia die je vrienden uit het netwerk bezoeken.
Posted on 21/05/2008 Categories boeken, symposiaTags boeken, boekenlijst, congressen, lijst, symposium1 Comment on Een geweldig idee	
Vorig jaar in Amerika zag ik twee boeken van Sue Monk Kidd liggen in de boekwinkel en op de een of andere manier wilde ik ze allebei hebben. Ik had nog niet eens de achterkant gelezen om te zien waar het verhaal over zou gaan, maar op de een of andere manier trokken deze boeken mij aan. Ik kocht de boeken niet en heb daar maanden spijt van gehad. In Nederland wilde ik ze niet kopen (weet ook niet waarom maar dat voelde niet goed) dus toen ik laatst met Gerard in New York uren in een boekhandel mocht hangen wist ik al wat ik zeker weten wilde kopen.
Als eerste heb ik The Secret Life of Bees gelezen. En erg indrukwekkend verhaal over een meisje in het zuiden van Amerika ten tijde van hevig racisme en het opkomende stemrecht voor donker gekleurde mensen. Het meisje Lily heeft een groot verdriet dat zij met zich meedraagt, zij heeft namelijk per ongeluk haar moeder doodgeschoten toen zij vier jaar oud was. Haar vader mishandeld haar en op de dag dat de huishoudster Rosaleen haar handtekening gaat zetten zodat zij mag gaan stemmen gaat Lily met haar mee. Dit onschuldige tripje loopt compleet uit de hand. Rosaleen wordt in de gevangenis vastgezet en in elkaar geslagen door drie blanke mannen. Als zij wordt overgebracht naar het ziekenhuis redt Lily haar en samen ontsnappen zij naar een plaats die Lily kent van de erfstukken van haar moeder. Zij komen terecht in het huishouden van drie donkere vrouwen die bijen houden. In de maanden dat Lily en Rosaleen hier doorbrengen gebeuren en leuke en zeer verdrietige dingen.
Wat het meeste indruk op mij maakte was het constante gevoel van gevaar dat je bij het lezen hebt. Gevaar dat Lily en Rosaleen lopen als onsnapte voortvluchtigen. Gevaar van donkere mensen voor blanke mensen. Gevaar van Lily’s vader die naar haar op zoek is. Het gevaar maakt het boek spannend terwijl het eigenlijk niet eens zo’n spannend verhaal is. Maar ook het familiegevoel en het gevoel dat vrouwen voor elkaar kunnen hebben (moeder-dochter) maakt indruk. Al met al dus een boek om vooral ook aan anderen te laten lezen.
Vorige week woensdag was ik in Amsterdam om te kijken en te luisteren naar wat de Waag Society (en anderen) te vertellen hadden over Creative Learning Studio/Lab. Voordat het officiele programma begon nam Eboman (inclusief SenSorSuit) korte filmpjes op die hij bewerkte tot een muziekstuk met beweging. Er werd gezegd dat dit filmpje online zou komen maar ik kan het nog niet vinden en dat is jammer wat ook ik kom er in voor.
Na de opening van Henk van Zeijts (directeur Creative Learning Lab) was het tijd voor Anna van Someren (creative manager Media Literacy van MIT). Anna sprak over Corporate Media Studies een onderdeel van MIT dat zich bezighoudt met culture in plaats van technology. Henry Jenkins in bij dit onderdeel van MIT projectleider van een zestal projecten en New Media Literacies is daar een van. Dit project legt de focus op onderwijs. Anna refrereerde vaak aan de whitepaper van Jenkins die hier (pdf) te vinden is en de titel Confronting the Challenges of Participatory Culture: Media Education for the 21st Century gekregen heeft.
Om deze vaardigheden en E’s te leren aan tieners worden er drie initiatieven gestart. De eerste is het opzetten van een Learning Library.