Als Stil iets doet, is het je aan het denken zetten over de dood, over de definitie van moord en welke dood je zelf nog te rechtvaardigen vindt en welke niet.
Verder laat het verhaal heel duidelijk zien hoe het gedrag van mensen tegen elkaar het karakter en de handelingen van anderen vormt. Was Karl een heel andere man geworden wanneer zijn gevoelige gehoor geaccepteerd was? Is het begrip dat Karl van Horst Schubert kreeg de reden geweest dat het verhaal eindigt zoals het doet? Wat voor invloed heeft het ontberen van liefde en begrip op mensen en in hoeverre kun je ze dan nog verantwoordelijk houden voor hun daden? Stil roept vragen op. Het verhaal van Karl spookte nog wekenlang door mijn hoofd. Ik heb deze gebrandmerkte moordenaar in ieder geval in mijn hart gesloten en heb menig traantje weggepinkt aan het einde van het verhaal.