Het verschil is simpel. Light soy is puur, Dark soy is aangekruid. In het zeer algemeen kan je stellen dat Light soy in de keuken wordt gebruikt, en Dark soy op tafel.
(Ik vergelijk in dit verhaal steeds de bekendste merken.)
Vietnamees Light en Dark
De twee Vietnamese versies van die chinezen: Thin soy en Seasoning sauce.
Ik vind beide mooier dan die twee chinezen.
Ik heb Light soy vergeleken met Thin soy, op een gekookt ei, althans op het wit ervan. Thin soy is minder zout (Light soy behoorlijk), en veel voller van smaak. Breder van smaak.
Dark soy heb ik laatst vergeleken op gestoomde mini-champignons (Jumbo; AH heeft kleine kastanje-champignons). Precies hetzelfde verschil als hierboven, maar het verschil is minder groot.
En verder
Op de grote foto een bonte verzameling Japanse soja-saus in een winkel in China. Kikoman: de smaak gaat richting Thin soy, maar is fijner.
De foto eronder: Koreaanse soja-saus. Dat zit qua smaak tussen Japanse en Thin soy in.
(Ik heb het al meer gezegd: Koreaanse en ook Japanse producten vind je in de wat grotere toko's in universiteits-steden.)
De foto onder: Tamari. Ook Japans. Bij de productie van soja-saus wordt tarwe gebrukt, bij de productie van Tamari niet of nauwelijks. Vergelijk je het met gewone Japanse soja-saus dan is Tamari frisser van smaak.
En nog verder
Er bestaat ook Mushroom soy sauce, zowel lichte Vietnamese als donkere Chinese. Dat verschil is dus gelijk aan dat tussen Light en Dark soy. Ik behandel dat spul binnenkort, samen met de vier bekendste Japanse soja-sauzen met toevoeging (shiitake, citrussap, konbu en bonito).
En dan hebben we nog Ketjap. Ook dat later eens. Zoete, zoute, er tussenin, dikke, hete, Maleise, en ook nog Japanse zoete soja-saus.