The Hollars – Finding out films
19 juni 2021 23 juni 2021 thefilmjunkPlaats een reactie op The Hollars
Ik kocht hem voor anderhalve euro tussen allerlei andere "wegwerp" blu-rays. Deze sprak me aan wat inhoud betreft en acteurs. Gelukkig vind je soms pareltjes tussen de zwijnen.
Een jonge artiest uit NY die zijn huidige job haat moet noodgedwongen naar zijn geboorteplaats omdat zijn moeder ziek is. Daar wordt hij geconfronteerd met zijn hysterische familie, zijn jeugdliefde en rivaal. Dat terwijl zijn hoogzwangere vrouw nog last minute wil afkomen naar zijn dorp, zijn familie en alle frustraties die daar achterbleven.
Acteur die regisseert
De film is de tweede film van John Krasinsky die zelf de hoofdrol speelt. Krasinsky kennen we onder andere van zijn rol in de Amerikaans versie van The Office, de nu nieuwe reeks op Amazon rond Jack Ryan en als wederhelft van Emily Blunt. Deze man heeft wel wat in zijn mars: hij is een prima acteur en regisseur (net in de zalen met de regie van A Quiet Place Part II) die met deze film bewijst dat hij gevoelige cinema kan maken. Enkel de beeldregie blijft wat braafjes met traditionele shots die soms wat theatraal aandoen. Een acteur achter het roer heeft vaak meer aandacht voor het spel dan voor wat hij met beelden kan vertellen, maar als het verhaal goed zit en het acteren kan dit evenzeer werken. De muziek zelf is gespekt met mooie songs van Josh Ritter.
Deze film heeft zijn review van mij dan ook vooral te danken aan het script en de acteurs. Een script (scenarist Jim Strous) dat je meeneemt van lach naar traan in een paar seconden en als een rollercoaster over je heengaat. Ik ben er zelf nog niet helemaal uit of dit nu goed of slecht was. Wel bleef het even hangen en hoe ongeloofwaardig sommige plotse wendingen ook waren, toch ging ik erin mee.
De acteurs geven hier een staaltje weer van authentiek en ludiek acteren. Ze spelen mensen, uitvergroot natuurlijk want het is comedy, maar op zo'n manier dat je hen gelooft: ze zijn in conflict met elkaar en zichzelf, ze weten soms niet beter en gelukkig is er de artistieke zoon des huizes die de brokken kan lijmen, zolang hij zelf geen brokken maakt. Een extra applaus trouwens voor Margot Martindale die ma Hollar speelt. Gevoelig, grappig en sterk. Een actrice die vooral in heel wat Tv-series zat (Dexter, The Americans, …) en hier bewijst hoe goed ze is en alle aandacht op het grote scherm waard is.
In een bijrol, als de zwangere vrouw van John, herkennen we de guitige Anna Kendrick. Zij was op dat moment al bekend met haar rollen in Pitch Perfect 1 en 2 en kon zo wellicht voor deze kleine film wat meer mainstream filmkijkers lokken. Gelukkig maar.
Een film die de ene emotie na de andere over je heen giet, maar net niet te zwaar wordt, als een quote aan de muur. Gewoon herkenbaar, grappig en ontzettend snel achter elkaar. Je hebt nauwelijks tijd om te bekomen en ontwaakt na anderhalf uur met een verwart doch goed gevoel.
En ach ja, gelukkig zijn de bioscopen nu terug open, kan ik wegkruipen vanachter dat schermpje en hoop ik snel nog eens in de zaal nieuwe meesterwerk(jes) te ontdekken. Eindelijk!