Theodor Holman spreekt vanavond met Arnold Heertje over de dalende dollar, Hans Jansen vertelt over zijn nieuwe boek, Annette Birschel heeft opgeroepen het niet meer over Wilders te hebbben en Meindert Fennema signaleert dat Wilders en Verdonk nog steeds stijgen in de peilingen.
Deze uitzending van het programma Het gesprek van de dag met de titel Arnold Heertje, Hans Jansen, Annette Birschel en Meindert Fennema is uitgezonden op dinsdag 18 maart door Het Gesprek. Te gast waren Arnold Heertje, Meindert Fennema, Hans Jansen en Annette Birschel. De presentatie was in handen van Theodor Holman. Item is niet meer te bekijken

De negende editie van boekenpodcast De Eerste Zin staat in het teken van Oker, het boek van Robin Elias (de schrijversnaam van David Onnekink en Martine Veldhuizen). Zij schreven een zogeheten roadtriproman over een stel dat een moeilijk verdriet te verwerken heeft.
Op de voorkant van het boek Oker is een jurkje te zien dat van een landkaart is gemaakt, tegen een okerkleurige achtergrond. Waar gaat dit boek over? “Als het goed is heeft de lezer meteen een associatie dat we op reis gaan, een roadtrip gaan maken," zegt Martine. “Dat is ook wat wij en de personages in het boek gedaan hebben. Ze wonen en werken een tijdje in Amerika en trekken er rond met een camper.”
En het jurkje? “Dat verwijst naar Hanna, een meisje dat maar twee weken geleefd heeft. Zo heette onze dochter ook, ze is het enige personage dat haar naam heeft behouden. Hanna is Hanna, en we vinden het heerlijk dat haar naam wordt genoemd, juist omdat ze niet meer leeft. Het meisje in de roman heeft ook twee weken geleefd. Een jaar na het overlijden zit het personage in Amerika en kijken we terug op zo’n groot verlies. Want de eerste maanden nadat het is gebeurd, wordt er veel naar gevraagd. Maar na een jaar wordt het stil. En dan heb je geen inzicht meer in hoe het is om zo’n groot verlies te hebben geleden. Daar gaat dit boek over.”
David en Martine kozen ervoor om te schrijven onder de schrijversnaam Robin Elias. Robin, omdat deze naam bij zowel een man als een vrouw past, en Elias omdat dit Van God betekent. “Het is een van de doopnamen van onze zoon,” zegt Martine.
Het had ook een praktische reden om onder een andere naam te schrijven, legt David uit. “We werken allebei aan de universiteit, en publiceren daar ook voor. Als mensen dan gaan zoeken naar literatuur van ons, komen ze bij ons boek uit, maar dat is niet wat ze zoeken.”
Toch hebben David en Martine ervoor gekozen om een intiem verhaal te schrijven, waar ze ook persoonlijk op aangesproken zullen worden. “Dat geeft een leuke spanning," vindt David. “Zeker mensen die ons kennen en het lezen, denken: hebben jullie dat écht zo meegemaakt? Maar het is wel fictie; niet alles wat in het boek staat, is precies zo gebeurd. Aan de andere kant is het voor mensen ook herkenbaar dat het ons verhaal is. Ons pseudoniem gaf ons de ruimte de dingen te schrijven die we wilden, en zo was onze privacy ook een beetje beschermd.”

Ik ben jeugdoudste in onze kerk, waar het jeugdwerk best aardig draait. Maar we merken dat er weinig contact is tussen de ouderen en de tieners. Op welke manier kunnen we ervoor zorgen dat de verschillende generaties meer met elkaar in contact komen?
Ik weet het natuurlijk niet zeker, maar het lijkt erop dat jullie kerk een Mickey-Mouse-met-één-oor-gemeente is. Het ronde gezicht van Mickey staat voor de kerk als geheel, en het ene oor symboliseert de positie van het jeugdwerk. Het is een afbeelding die sommige jeugdwerkdeskundigen gebruiken om te illustreren dat het jeugdwerk in veel kerken door de jaren heen te veel los is komen te staan van de rest van de gemeente. We hebben het jeugdwerk weggepromoveerd naar de kelder of het jeugdhonk op de zolder. Dat is trouwens niet zonder reden. Het is belangrijk dat jongeren een eigen plek hebben, waar geoefend kan worden met rollen en waar vriendschappen zich kunnen ontwikkelen. Maar het is ook belangrijk om jong en oud in de context van de kerk met elkaar te verbinden, zodat we elkaar leren kennen en van elkaar kunnen leren. Ik geef hieronder een aantal praktische voorbeelden, die je hopelijk inspireren zelf nieuwe ideeën uit te werken.
Zorg ervoor dat je jeugdleidersteam niet alleen bestaat uit hippe dertigers. Waarom geen bejaarde jeugdleider in je team, of een kalende vijftiger? Laat de tienerwerkers een reële afspiegeling zijn van je gemeente. Wedden dat je op deze manier meer potentiële vrijwilligers hebt?
Werk eens een maand met losse thema’s in de kerk, waarop jongeren kunnen intekenen. Dus geen reguliere tieneravond, maar avonden waarop jongeren in groepjes bij een gemeentelid terechtkunnen om eens iets anders te doen dan de standaard jeugdavond. Waarom geen masterclass evolutie-schepping bij een Bijbelprofessor met grijze haren uit de kerk? Of samen koken bij iemand thuis? Of een avondje sleutelen aan een auto bij een monteur? Op deze manier betrek je mensen die geen typische tienerwerkers zijn bij het jeugdwerk.
Kijk welke mensen een passie delen. Zo was er een kerk waarin twee alternatieve meiden, een bejaarde man en een vrouw van middelbare leeftijd de kerk klimaatneutraal wilden maken. De groene idealisten in de gemeente werkten met elkaar aan een actieplan om eerlijke koffie te schenken, te kijken naar de stookkosten en de manier waarop er gewerkt werd met plastic bestek.
Zorg ervoor dat de ouders en tieners elkaar leren kennen. Laat de tieners voorafgaand aan een jeugdavond in groepjes bij iemand thuis eten. Zo leren de ouders van de tieners de jongerengroep ook kennen.
In veel kerken is het een bekend recept: tieners gaan in groepjes met gespreksvragen langs bij verschillende gemeenteleden. Ze eten het voorgerecht, hoofdgerecht en toetje in verschillende huizen en spreken mensen van allerlei leeftijden en achtergronden.
Ga slowdaten in de kerkdienst. Laat mensen in de kerk in een binnencirkel en buitencirkel tegenover elkaar plaatsnemen. Laat ze in tweetallen vragen bespreken. Na het bespreken van een vraag schuift iedereen uit de binnenring een plaatsje naar rechts, waardoor je weer een nieuw iemand uit de buitenring spreekt. Maak elke (vervolg)vraag iets persoonlijker, en geef telkens iets meer tijd voor de ontmoeting.