Het voelt, net als bij Cartier-Bresson, dat de camera een verlengstuk is van mijn oog. En hoewel een foto wordt gezien met het oog, het is gemaakt met het geest. En mijn geest lijkt altijd de voortdurende bewegingen af te zoeken waarin het leven zich ontvouwt, omdat grote momenten geboren worden uit grote kansen. Het vastleggen van dat specifieke beeld in de tijd houdt ons voor eeuwig vast in dat moment.