Deze fraaie harige damesriem met mooie panterprint heeft een geweldige uitstraling. Het accessoire is bedrukt met een panter print, en doordat het een natuurproduct is heeft u altijd een uniek exemplaar met de unieke haarstructuur. Het stiksel is aangebracht rondom de hele riem en loopt uit in de fraai aangestikte gesp. De nikkelvrije gesp geeft met haar elegante vorm de riem de juiste finishing touch. Deze riem is 3 centimeter breed en is met veel te combineren.
De specialisatie van Legend Belts is al jaren het verkopen van lederen tassen en riemen van hoogwaardige kwaliteit. Het merk is gedreven door de passie voor leder en gebruikt alleen het beste leder uit Italië.
Ik wilde eerst als titel typen ’18 maanden update Quinn’ tot ik me realiseerde dat Quinn met zijn 18 maanden natuurlijk precies anderhalf jaar is. Klinkt veel leuker en ook veel meer als een echte mijlpaal. Jeetje, wat gaat het snel! Nog even en hij wordt twee… Daar denken we nog maar even niet aan hoor. Eerst maar eens wat op een rijtje zetten over zijn ontwikkeling, zijn slaaproutine en hoe het gaat met eten.
Sinds kort merken we dat Quinn een ietsiepietsie kieskeurig is geworden met eten. Vond hij eerder nog alles wat hij voorgeschoteld kreeg even lekker, nu pikt hij er eerst alles uit wat hij het lekkerst vindt en het overige eet hij de ene keer wel en de andere keer niet op. Als hij er helemaal klaar mee is en je bent niet op tijd met het weghalen van zijn bord, belandt het meestal op de grond. Oepsie! Wel lekker duidelijk in elk geval.
We starten de dag met een boterham met beleg en halfvolle melk uit een rietjesbeker. Rond een uur of tien is het tijd voor een fruithap. Om half twaalf zorg ik dat de tafel gedekt is voor de lunch. Hij eet dan twee boterhammen met beleg en drinkt daar water bij. Sinds kort doet Quinn nog maar één dutje overdag en direct na de boterhammen leg ik hem in bed.
Het wisselt een beetje hoe lang hij dan slaapt, maar meestal is dat tussen de twee en drie uur. Ergens tussen twee en drie uur ’s middags krijgt Quinn een tussendoortje. Meestal is dat ‘wat lekkers’ zoals een klein cakeje, een koekje of een doosje rozijntjes.
Tussen vijf en half zes staat het avondeten op tafel. Quinn eet gewoon met de pot mee, dus wat wij eten, eet hij in principe ook. Bij mijn ouders krijgt hij nog weleens een potje als ze bijvoorbeeld pizza eten, maar ik heb dat al een hele tijd niet gedaan. Meestal houd ik er met het bepalen van het weekmenu ook wel rekening mee dat Quinn mee kan eten en is het dus vanzelf goed. Zijn toetje bestaat uit Griekse yoghurt waar we de laatste tijd een druppeltje diksap doorheen roeren.
Voor het slapengaan drinkt Quinn nog wat warme melk uit een rietjesbeker. De echte fles is er dus af, maar die beker melk vindt hij nog steeds heerlijk en houden we er dus voorlopig gewoon in.
Sinds we zijn overgestapt naar één slaapje per dag merken we dat Quinn beter slaapt. Zowel overdag als ’s nachts. ’s Middags slaapt hij dus zo’n twee a drie uur aan een stuk. In de avond gaat hij tussen 19:00 en 19:30 uur tegelijk met Lise naar boven. Meestal is hij dan zo moe dat hij vrijwel direct in slaap valt. Het komt nog wel regelmatig voor dat hij ergens gedurende de (late) avond wakker wordt. De ene keer vrij kalm, andere keren echt overstuur. We vinden het dan altijd lastig te achterhalen wat er aan de hand is. Een aantal keer hebben we het vermoeden gehad dat hij oorpijn had. Momenteel zijn er wat nieuwe tanden en kiezen aan het doorkomen, maar er zijn ook avonden dat we geen idee hebben waarom hij huilt. Meestal helpt het wel als we hem even troosten en hem laten merken dat we er zijn. Bij duidelijke pijn geven we een zetpil. En daarna kunnen we allemaal (weer) lekker gaan slapen.
Een beetje afhankelijk van hoe laat Quinn de vorige avond naar bed ging, wordt hij ’s ochtends tussen 7:00 en 7:30 uur wakker. Met af en toe een uitschieter naar 8:00 uur of zelfs later in het weekend. Dat zijn wel echt cadeautjes hoor!
In de vorige update heb ik natuurlijk al vol trots gemeld dat Quinn zelfstandig loopt. De eerste wankele pasjes zijn inmiddels een stuk minder wankel geworden. Hij komt echt met de dag sneller vooruit. Zo leuk om te zien! Hij is ook een stuk behendiger geworden in op de bank klimmen en er veilig weer van af komen. Nu hoef ik gelukkig niet meer elke keer mijn hart vast te houden als hij weer eens op de bank is geklommen.
Had Quinn tot voor kort nog maar zes tanden, is daar sinds kort verandering in aan het komen. Boven had hij al snij- en hoeksnijtanden. Onder komen nu naast de snijtanden ook de hoeksnijtanden te voorschijn. En gisteren zag Michiel zelfs de witte puntjes van een eerste kiesje!
Quinn is een heerlijk ventje. Vaak vrolijk en is hij dat niet, dan laat hij het duidelijk merken. Lise is dol op haar broertje en ik merk dat hun band steeds hechter wordt én meer wederzijds op de een of andere manier. Ik merk namelijk ook dat Quinn het leuk vindt als hij Lise om zich heen heeft. Als hij ’s morgens beneden komt en Lise zit al op de bank zegt hij vaak ‘hai’ tegen haar. Lijkt misschien onbenullig, maar ik smelt dan helemaal. Ik merk ook dat hij haar in dingen begint na te doen. Hij leert zo heel veel!
Qua spraak maakt Quinn ook nog steeds flinke sprongen. De laatste tijd merken we dat hij echt dingen probeert te vertellen. Terwijl hij ergens naar wijst brabbelt hij echt hele verhalen, maar vaak verstaan we er niet veel van. Soms vind ik dat wel sneu omdat wel duidelijk is dat hij op dat moment echt iets duidelijk wil maken.
De woordenschat van Quinn is weer flink uitgebreid. Een van de laatste woorden die hij met trots elke keer roept als hij er een ziet (en dat is nogal eens het geval) is ‘auto’. Andere woorden die hij geleerd heeft en die me zo te binnen schieten zijn: ‘buiten’, ‘bad’, ‘bal’ en ‘pop’.
We hadden gisteren zo’n gezellig dagje in de dierentuin samen met Lise en mijn moeder. Echt genietmomentjes zijn dat. De dieren die Quinn nog alleen in boekjes of op tv had gezien, zag hij nu opeens in het echt. Hoewel ik niet verwachtte dat het hem veel zou doen reageerde hij dus echt wel op de dieren. Hij zei ‘auw!’ (wow!) als hij een dier in zijn vizier kreeg en probeerde er ook het geluid bij te maken. Meestal was dat ‘wafwaf’. Cute!
Heb jij ook een kindje van rond anderhalf jaar? Dan ben ik benieuwd of je veel van wat ik beschrijf in deze update herkent! Natuurlijk ontwikkelt elk kindje in zijn eigen tempo en dat is helemaal oké, maar een beetje vergelijken is toch leuk.