LINCOLN IN THE BARDO van George Saunders Man Booker Prize Winner
LINCOLN IN THE BARDO van George Saunders
Het verhaal: tijdens de Amerikaanse burgeroorlog sterft het 11jarig zoontje van president Lincoln. De man is er kapot van en keert na de begrafenis meermaals terug naar de crypte, haalt z'n zoon zelfs uit de kist om hem nog in z'n armen te kunnen houden. Dat zijn de historische feiten waarop Saunders zijn roman gebaseerd heeft.
Het 'bardo' uit de titel verwijst naar een tussenstadium uit het Tibetaans boeddhisme, waarin de dode zijn aardse leven nog geen vaarwel kan zeggen. In Saunders' 'bardo' dwalen de geesten van de doden 's nachts over de begraafplaats, denkende dat ze gewoon ziek zijn (hun lichamen noemen ze hun 'sick-form', hun kisten hun 'sick-box'), 'leven' daar willens nillens samen als vrienden en vijanden, mensen van verschillende klassen en rassen en tijden... Wat Lincoln doet met zijn gestorven zoontje is daar nooit eerder gezien en zet de hele gemeenschap van doden op stelten en losse schroeven...
Minstens even belangrijk is de vorm. Saunders wisselt twee soorten hoofdstukken af: in de ene geeft hij de historische feiten in commentaren uit de tijd weer - het leest als citaten uit talloze boeken over Lincoln die hij gelezen heeft en als indrukwekkend puzzelstuk wèrkt dat ook echt; geen enkele bespreking die ik las zei er iets over of dit authentieke bronnen zijn of fictieve (misschien weet iemand hier er iets meer over??), door Saunders zelf geschreven, wat het een heus huzarenstuk zou maken! - en de andere hoofdstukken lezen als toneeltekst, met in de hoofdrollen de homo-zelfmoordenaar 'roger bevins iii', 'hans vollman' met het gigantische priapische lid, gestorven voor hij zijn huwelijk eindelijk zou consumeren, en de aan de hel ontsnapte 'reverend everly thomas', de drie vertellers van het bardo, met daarnaast handenvol andere doden.
Het wordt daar een ware strijd voor het zielenheil van de kleine Willie Lincoln, en een besef van ware omstandigheden voor alle 'bewoners' van het kerkhof.