Straks volgt een introductie van de jonge violist Ephrem Cortvrint, maar nu eerst het woord aan Jos, die ik natuurlijk ook dank voor zijn betrokkenheid en hulp bij de totstandkoming van deze manifestatie.m Jos, aan jou het woord!
Pascale, de vitaliteit in je werk, het energieke gebaar en het kleurrijke palet laten niet alleen de kracht van je schilderijen zien, maar ook wie je bent als persoon. Achter de daadkrachtige lijnen schuilt het fluisteren van de natuur, het geheim wordt nooit helemaal ontsluierd.
Namens de kunstenaars en ons allen die hiervan mogen genieten, heel veel dank voor jouw initiatief van dit alles. Jouw bescheidenheid siert je, klein stukje voor jezelf ingericht, open atelier boven – waar je tijd lang gewerkt hebt en geluisterd hebt naar en geïnspireerd bent door de ‘stilte van de stenen’ – die sfeer is er nu weer en nog!
Toen dit kerkgebouw op 3 september 1920 in gebruik genomen is, heeft. Ds. J.C. Dagevos toen over 1 Petrus 2:5 gepreekt : ‘En laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis, om een heilig priesterschap te vormen, tot het brengen van geestelijke offers, die Gode welgevallig zijn door Jezus Christus’. Als eerbetoon aan dit kerkgebouw en zijn leden lijkt het mij een mooie voortzetting van de traditie om deze zelfde tekst als uitgangspunt te nemen van de preek in de kerkdienst van 28 februari 2010 in de Amstelkerk. Sinds 2000 samen in de Amstelkerk. Een kleine 100 jaar hebben deze stenen het lief en leed van enkele generaties gelovigen opgezogen. De lofzangen Gods, het roepen tot God om gerechtigheid en troost, getuigen van het lief en leed van mensen. Hier is gedoopt, getrouwd en gerouwd.