BlacKkKlansman, Classic Beauties en Plaire, aimer et courir vite | De Volkskrant
Achtergrond De nieuwe oogst
BlacKkKlansman, Classic Beauties en Plaire, aimer et courir vite
Wat kwam er de laatste tijd weer voor moois bij in het ­cultuuraanbod? De V-specialisten kiezen hun favorieten.
Redactie 31 augustus 2018, 15:00
Adam Driver en John David Washington in BlackkKlansman. Beeld Film still
1. Film: BlacKkKlansman (vier sterren)
Een Afro-Amerikaanse ­detective infiltreert in de jaren zeventig in de Ku Klux Klan: het klinkt misschien vergezocht, maar de film BlackkKlansman is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van agent Ron Stallworth, die een boek over zijn ervaringen schreef. Regisseur Spike Lee maakt de film tot een volvette, speelse maar gaandeweg steeds woedender allegorie van ­hedendaags Amerika. BlackkKlansman is vintage-Lee: een film met vlammende politieke speeches, raciale botsingen, onderdrukking en verzet.
2. Film: Plaire, aimer et courir vite (vier sterren)
Regie Christophe Honoré.
Wanneer de jonge Bretonse student Arthur (Vincent Lacoste) en de oudere Parijse schrijver Jacques (Pierre Deladonchamps) contact maken in een Parijs filmhuis in de jaren negentig, fonkelen hun ogen in het duister van de bioscoopzaal. Tot een serieuze romance zal het niet komen, zeker nu aids als een schaduw over Jacques' leven hangt. Plaire, aimer et courir vite, van kleding tot behang gevat in zacht, melancholiek blauw, is een gelaagd dubbelportret dat zijn weg zoekt in een wirwar van levens.
3. Beeldende kunst: Classic Beauties (vier sterren)
Hermitage, Amsterdam. T/m 13 januari.
Wat behelsde kort en goed het neoclassicisme, de internationale kunststroming uit de 18de eeuw? Dat is een eitje: het was De Schepping opnieuw gedaan, alleen beschikte God nu wel over passer en liniaal: alle koppen symmetrisch, geen zuiltje uit het lood. Classic Beauties, de presentatie in de Hermitage in Amsterdam, bevat een prettige mix van kunst- en cultuurhistorie. De kunstwerken getuigen van groot vakmanschap, maar houden ons door hun starre en sentimentele verschijning tegelijk op afstand.
4. Film: Rey (vier sterren)
Regie Niles Atallah.
Rey, de op het filmfestival van Rotterdam bekroonde tweede film van de eigenzinnige ­Chileens-Amerikaanse filmer Niles Atallah, past in het genre van zichzelf overschattende en doordraaiende Europese avonturiers in Zuid-Amerika, net als Werner Herzogs mijlpaal Aguirre, der Zorn Gottes uit 1972. Met beelden die transformeren tot abstracte kunstwerkjes ontpopt Rey zich tot een audiovisuele trip in de traditie van beeldexperimenten uit de jaren zestig en zeventig.
5. Film: 3 Faces (vier sterren)
Een fan stuurt de beroemde actrice Behnaz Jafari een filmpje waarin ze zich vanwege het gebrek aan aandacht van haar idool uit wanhoop lijkt op te hangen. De actrice benadert documentairemaker ­Panahi – de regisseur van de film speelt hier zichzelf – omdat ze zich schuldig voelt, maar zich ook afvraagt of het filmpje nep is. Samen vertrekken ze naar het dorpje van het meisje om haar dood te onderzoeken. Zo ontvouwt zich een wonderlijke meta-film die het midden houdt tussen roadmovie, detective en documentaire-achtig portret van het Iraanse platteland.