De Middelbare Steinerschool van Leuven, gelegen aan de Privaatweg in Wijgmaal, gaat uitbreiden. Om de werken te bekostigen, organiseren ouders en leerkrachten een jaar lang allerlei culturele en sportieve evenementen in en rond de school onder de noemer ‘Steiner For Life’. Het eerste wapenfeit is een concert van Anton Walgrave op 18 december.
De Zonnewijzer is een erkende gesubsidieerde Steinerschool in Wijgmaal, met een kleuterafdeling, een basisschool en een middelbare school. De leerkrachten bieden een bredere ontwikkeling aan dan in het regulier onderwijs. Zij geloven in het evenwaardig ontwikkelen van hoofd, hart en handen en doen dit aan de hand van het integreren van vakken zoals kunst, muziek, drama, ambachten en wetenschappen. Zo geven ze de leerlingen de ruimte zichzelf te ontplooien, te ontdekken en te ontwikkelen tot mensen die klaar zijn voor de uitdagingen van de toekomst.
Al jaren had de Middelbare Steinerschool Leuven een enorme wachtlijst voor het eerste jaar. In september 2016 werd dan uiteindelijk de stap gezet en het aantal plaatsen in het 1ste jaar verdubbeld. Binnen 5 jaar is de school twee keer zo groot en kunnen 150 leerlingen méér van het middelbaar Steineronderwijs genieten.
Door de organisatie van het onderwijs in Vlaanderen moet een school de kosten van de eerste generatie leerlingen zelf dragen. Dit betekent dat de school 6 jaar lang telkens één klas helemaal zelf moet financieren. Bovendien zullen ze in de nabije toekomst de school ook fysiek moeten uitbreiden. De school was dus op extra fondsenwerving aangewezen.
Ouders en leerkrachten bleven niet bij de pakken zitten. Onder de noemer ‘Steiner For Life’ organiseren zij een jaar lang culturele en sportieve activiteiten in en rond de school: concerten – onder andere van singer-songwriter Anton Walgrave en sopraan Noémie Schellens -, kindertheater van Raskat, een wellnessweekend, een filmweekend, een rockfestival, enzovoort.
Dit concert is de eerste activiteit in het kader van ‘Steiner For Life’. Anton Walgrave is een Belgische singer-songwriter. Op 9-jarige leeftijd maakte hij z’n eerste democassette met liedjes die hij schreef over de dingen die belangrijk zijn in het leven: de Koude Oorlog, de crisis, reizigers, de vrouwen, maar ook de eeuwigdurende liefde.
De Leuvense politie duidde José Deckers aan tot senior van de maand september. Ze is een gevestigde waarde in de Pleinstraat in Heverlee. Samen met haar man Robert woont José al bijna een halve eeuw in de Pleinstraat in Heverlee.
José werd 70 jaar geleden geboren in het ziekenhuis van Duffel. Haar jeugd bracht ze door in Sint-Katelijne-Waver, waar ze op 17-jarige leeftijd ook haar man Robert ontmoette. Ze werkte op dat moment als poetsvrouw in het ziekenhuis waar ze geboren werd. Op 19-jarige leeftijd trouwde José met haar Robert en in 1968 werd hun eerste zoon Gerrit geboren. Een jaar later verhuisde het gezin naar de Ridderstraat in Leuven. Robert ging in Leuven aan de slag bij een bedrijf voor centrale verwarming in de Bierbeekstraat, een job die hij meer dan 40 jaar met veel ‘goesting’ en verve uitvoerde. José bleef na de geboorte van de eerste spruit thuis om voor de kinderen te zorgen. Na Gerrit kreeg het koppel nog drie dochters: Marie-Therèse, Conny en Fanny. Tijdens de schaarse vrije momenten hield José zich bezig met handwerk zoals naaien, breien en haken.
In 1971 kocht het koppel een huis in de Pleinstraat. ‘We waren toen de jongsten van de straat. Nu is het net andersom. Van de oorspronkelijke bewoners wonen er nog slechts een handvol in de straat. Nu zeggen we vaak al lachend dat we in de chique buurt wonen omdat de woningprijzen hier zo gestegen zijn’, zegt José. Na 8 jaar verhuisde het gezin naar een ander huis in dezelfde straat. Ze waren ook het eerste steunend lid van buurtwerking De Pit. Deze vzw organiseert heel wat leuke buurtactiviteiten zoals een jaarlijks nieuwjaarsreceptie, een buurt-bbq en wandelingen in de Abdij van ’t Park. Ook José en Robert zijn steeds van de partij als er gefeest wordt in de buurt. Robert is daarnaast ook een van de vaste bezorgers van de Rondom. Ze wonen nog steeds heel graag in de straat en willen er duidelijk nooit meer weg. ‘Dit is zo’n vriendelijke buurt die goed aan elkaar hangt, iedereen is steeds bereid om elkaar te helpen, wat wil een mens meer’, zegt José. Ooit werd er zelfs een verkiezing gehouden van de mooiste kat van de straat. Moereke, de poes van José en Robert deed mee, maar greep naast de prijzen.
Het koppel ging nog nooit op vakantie, maar dat hebben ze nooit gemist. ‘Wij zijn gelukkig in onze straat en met de familie die op bezoek komt’, zegt José. In de zomermaanden vind je José ’s avonds steevast in haar zetel op de stoep voor haar deur, dit samen met heel wat andere buurtbewoners zoals de twee Nancy’s en Eddy. ‘Iedereen is hier altijd welkom, zegt José. ‘We praten wat bij, maar er wordt ook heel wat afgelachen. Ook onze wijkinspecteur Mario stopt steeds even bij ons wanneer hij in de straat passeert. We zijn trouwens heel erg tevreden over onze wijkinspecteur’, zegt José. ‘Mario heeft steeds een luisterend oor en is altijd beleefd en vriendelijk. Je kan er altijd iets aan vragen. Een collega om fier op te zijn’, benadrukt Robert.
Intussen hebben José en Robert zeven kleinkinderen en twee achterkleinkinderen die hen wel weten bezig te houden. Daarnaast houdt Robert ook kippen, konijnen en kanaries.