Woensdag overdag kunnen onze pluviometers tijdelijk even uitrusten. Maar dan …, dan zijn de Atlantische monsters daar. Eigenlijk ligt het moedermonster een duizendtal kilometer te zuidelijk om van een typische (zuid)west-circulatie te kunnen spreken. Klassiek ligt die vlak in de buurt van IJsland. Nu ten westzuidwesten van Ierland. En dat is goed nieuws voor het noorden van Europa, want omdat de dochterdepressies die de NOM afvuurt maar net ten noorden van ons met veel wind voorbijtrekken, kan koude Russische lucht zich over heel Scandinavië uitsmeren.
En in combinatie met die vochtige oceaanlucht gaan daar in de loop van de week enkele tientallen centimeters sneeuw vallen. Ik denk dat we ons de komende week vooral vanuit die hoek aan mooie webcamplaatjes mogen verwachten, zeker omdat het nulgradenniveau in de Alpen verder doorschiet tot boven de 3000 meter.
Wordt het bij ons dramatisch slecht? Nee, storingen trekken snel door en zullen dus niet al te veel neerslag achterlaten. Toch zeker niet in vergelijking met de voorbije zondvloed. Komende vrijdag en zaterdag zou het zelfs helemaal droog kunnen blijven. En voor de liefhebbers: de temperaturen gaan de komende tijd weer omhoog, naar een aangename +17°C op zaterdag. Zelf heb ik het niet zo voor die +10°C. Geef mij maar erg koud, ofwel warm weer. Dus op dat vlak hoor je me niet klagen.
En de lange termijn. Wel, zoals ik in het begin van het bericht al zei. Volgens de laatste weerkaarten van het Amerikaanse GFS, nemen de NOM’s na volgend weekend hun echt klassieke positie vlak bij IJsland weer in. En in dat scenario zou dan ook de winter in Scandinavië even moeten wijken. Afwachten maar. Maar ik geloof er alvast niet in. Het is lang niet de eerste keer dit jaar dat voor de lange termijn een stevige westcirculatie voor heel Europa wordt berekend, waar uiteindelijk niets van in huis komt.