Wakker worden op Duinrell! Vroeg wakker worden op Duinrell. Héél. Vroeg. Wakker. Zeg maar. Morris is om vijf uur klaarwakker en wil onder geen beding meer slapen, dus die komt bij ons in bed. Daar chillen we tot 7:30 uur. Als Benjamin wakker is knuffelen we even met z’n vieren en dan kan de dag beginnen.
Uiteindelijk vinden Koen en ik dat hele bouwen uiteraard leuker dan het kind zelf, maar als ie af is valt het toch in de smaak. Gelukkig maar.
Morris speelt op de veranda en als ik buitenkom staat hij zo om zich heen te koekeloeren. Hoe groot ineens..
Aan de wandel! Hier zie je goed hoe groen dat stuk is waar de lodgetenten staan. Dat is echt heel fijn.
We moeten even naar de receptie, en ondertussen komen we tientallen van deze kikkers tegen. Morris roept tegen iedere – maar echt íedere – ‘Hééééé groene kikker!’. Dusdat. Hij blijft bezig!
Wij lopen een rondje door het attractiepark. De jongens zijn voor de meeste attracties nog te klein, maar het is wel heel leuk om alles te zien.
Voor het treintje is Morris niet te jong, dus daar gaan we in. Hij vindt het heel spannend en houdt het hele rondje mijn hand vast, maar als hij het gedaan heeft is hij heel blij en wil hij nog een keer met papa.
Morris is ontzettend moe dus we besluiten op tijd terug naar de lodgetent te gaan zodat ze hun middagdutje vroeg kunnen doen.
Maar eerst nog even spelen. En dan staat onze kleine baby ineens zelf aan het tafeltje.. No more minibaby!
De jongens slapen drie uur, en als ze wakker zijn besluiten we naar Noordwijk te rijden. Ik vraag op Stories om jullie tips, en ik krijg er heel veel over Noordwijk en dan met name over Branding, dus daar gaan we heen!
‘Doei strand!’ Morris is verdrietig dat we weer gaan. Hij vindt het strand fantastisch en wil heel graag blijven.
We lopen via de weg terug omdat het op het strand heel hard waait, en bij ieder doorkijkje moet Morris nog even zwaaien naar de zee.
We zetten de auto bij de tent en nemen dan weer de benenwagen. En de wonderen zijn de wereld nog niet uit, want de peuter gaat maarliefst twee hele minuten op het plankje.
We eten, en na het eten moeten we nog heel even naar de supermarkt. Morris loopt met het karretje, en het is tranen met tuiten als hij ‘m bij de kassa in moet leveren. Ontroostbaar.
En wij gaan weer buiten zitten! Qwixx spelen. Wat een leuk spelletje is dit. We spelen tot middernacht en gaan dan lekker slapen: hopen op een betere nacht dan gisteren!
Oké, de nacht werd IETS beter, maar met 6:00 uur was Morris weer een vroege vogel. Benjamin slaapt weer tot 7:30 uur, en daarna nog een poosje samen met Koen. Ik smelt hier dus zo van hè. Zooo corny, maar toch. Wij sliepen trouwens vannacht in de bedstee, Morris in de ‘kinder’ slaapkamer en Benjamin in de ouderslaapkamer, maar het mocht niet helemaal baten.
We ruimen op en pakken de spullen in: we moeten weer richting huis! Koen moet voetballen, de eerste wedstrijd van de nacompetitie voor promotie.
Het fijne huis van mijn allerliefste onkel en auntie staat te koop! Het huis waar Robin en ik samen de symbolische eerste steen van legden, waar prachtige jeugdherinneringen liggen, het huis waar oma woonde en op Morrisje paste toen ik na zijn geboorte weer aan het werk ging en het huis met het kantoor waar ik werk. Ik ben heel heel blij dat auntie en onkel lekker dicht bij ons in de buurt komen wonen en vind het heerlijk dat ik straks met de fiets naar het werk kan, maar ik deel dit ook een beetje met pijn in mijn hart.. Gek om afscheid te nemen van een plek die ons zo vertrouwd is en waar ik me zo thuis voel, maar ik hoop vooral dat het straks weer bewoond gaat worden door mensen die net zo van het huis houden als auntie, onkel en oma deden. Mocht je iemand kennen die graag in een rustige omgeving wil wonen, vlakbij het bos, maar wel in de buurt van veel uitvalswegen: vooral even het huis checken op Funda(KLIK)!
Hier legden Robin en ik samen die eerste steen in 1998. Auntie stuurt heel veel foto’s door: zo leuk om terug te kijken.
We zijn ondertussen weer thuis. ‘Het mooie huis’ zoals Morris ‘m noemt moest in zijn totaliteit mee naar huis en heeft de rit gelukkig overleefd.
De jongens gaan slapen terwijl ik soep kook, en als het tijd voor voetbal is zijn ze ook weer wakker. Ik trek Morris zijn nieuwe shirt aan en vind het ZO vet staan.
Zijn we weer! Gaat dit de laatste wedstrijd van het seizoen zijn vandaag? Als ze verliezen is het klaar; als ze winnen gaan ze door naar de tweede ronde van de nacompetitie.
Samen spelen! Is overigens niet zo van lange duur: Benjamin is helemaal niet in zijn hum vandaag. Hij komt slecht in slaap, wil niet eten en lijkt last van zijn buikje te hebben.
De wedstrijd is afgelopen, en ze winnen met 3-1. Knap! Na de wedstrijd met z’n drieën op een rij: mijn mannen.
Als hij zijn avondeten op heeft valt hij weer even in slaap. In mijn armen. Arm ding voelt zich zo niet fijn.