In een wirwar van eenrichtingsverkeer is het even zoeken naar de Klaas Katerstraat, naar de eerste schoolherinneringen. De Klaas Katerschool heeft plaatsgemaakt voor Fluxus en herbergt de beeldende kunst en de stoere vrouwen die je bij een gemeentelijke kunstinstelling als deze mag verwachten. Ze hebben allemaal Zaansch Veem gelezen of nemen zich dat ter plekke voor.
Het gebouw draagt alle kenmerken van een lagere school. De ruiten in de deuren zijn op volwassen ooghoogte en de toiletten voor kleine mensen hanteerbaar. Het plein heeft nog altijd de ruimtelijke sensatie van de vrije woensdagmiddag.
De Klaas Katerschool lag niet bepaald naast de deur van Parkstraat 6, maar was wel hervormd en dat gaf de doorslag. Achter de Bullekerk was een openbare basisschool gevestigd, maar in de verzuilde samenleving van de jaren vijftig was dat geen optie. Met het Ruyterveer moest Freek de Jonge dus elke schooldag de Zaan oversteken, de machtige rivier die de stad een onverwachte glans geeft.
Vanaf de vierde klas werd onderwijs een bron van zorg. Hijzelf herleidt dat tot meneer Winkler, de onderwijzer van de vijfde klas. Freek de Jonge had een tekening gemaakt, eentje waarop hij zelf behoorlijk trots was. De meester stak de tekening triomfantelijk in de hoogte om de voltallige klas te laten zien hoe het dus niet moest. Het trof hem diep in zijn ziel. ‘Dat heeft me wel een paar jaar achteruit geworpen in mijn ontwikkeling.’