Johannes Florentinus Martinet. Katechismus der Natuur. Amsterdam 1778-1786, deel 4, p. 93 en 94. Voor verdere voorbeelden van de enorme invloed die Martinets boek op natuurbeschrijvingen en op de natuurervaringen van zijn lezers heeft gehad, en voor de doorwerking van het boek tot aan het einde van de 19e eeuw, zie: Arianne Baggerman. ‘Looplezen rond 1800. Kinderen en het Boek der Natuur’, in: Literatuur zonder leeftijd nr 58 (juli 2002).
Gert-Jan Johannes. Geduchte verbeeldingskracht! Een onderzoek naar het literaire denken over de verbeelding - van Van Alphen tot Verwey, Amsterdam 1992.
Willem Emmery de Perponcher, Zedekundige brieven over het geluk, mitsgaders de deugden en plichten, met welker betrachting hetzelve onafscheidbaar verbonden is. Uitgegeven door Nicolaas van Saalen, 's-Gravenhage 1772.
Vertaling van een gedicht van Elizabeth Singer Rowes, ‘Friendship in Death’, door Perponcher, in: Perponcher. Zedekundige brieven, geciteerd volgens Bulhof, Ma patrie, p. 72.
Feiths ideeën worden onder meer duidelijk in zijn roman Julia (1783): Eduard mag door het verlies van een erfenis niet met de protagoniste trouwen. Het gevoel van de mens kan echter zo sterk zijn dat het de maatschappelijke barrières overwint. In Julia komen de geliefden pas na de dood bij elkaar, maar Feith heeft een ideale maatschappij op aarde voor ogen. Het gevoel moet boven alle standsverschillen staan, zoals in het hiernamaals.
Publius Ovidius Naso, Tristia. Ballingschapsgedichten. Vertaald, ingeleid en van aantekeningen voorzien door W.A.M. Peters, Baarn 1995.