Over leven in Zuid-Afrika: Ik dacht ze eng
Ik haat autorijden. Ik haat files. Ik stond er midden in. Langs de kant van de weg zag ik een meneer met een zaag. Hij had een bord in zijn handen dat hij het aankomende verkeer liet zien. Eerst het verkeer van links, dan rechts en als laatste recht vooruit. Het was een T-splitsing inderdaad. Als hij met een serieus gezicht zijn armen in een ferme gestrekte beweging naar voren bewoog, schopte hij ook steeds ritmisch een been mee. Alsof hij de tango danste zonder partner. Ik grinnikte. De man zag het en lachte ook, dus ik stapte uit en maakte een praatje. Nee, niet alles geloven wat ik zeg hè. Dit is Afrika, voor je het weet schiet zo iemand je dood. De man glimlachte omdat hij waarschijnlijk iets van me wilde.
Op het bord stond: "Bomen snoeien voor weinig?" Ik had niks te snoeien en los daarvan zou ik niet snel een man met een zaag in mijn auto meenemen. Dat zou toch raar zijn als je niets te zagen hebt. Dat je hem meeneemt en bij thuiskomst zegt, "Tsja, na ja, zaag anders dit maar even." Vervolgens zaagt hij een houten plank zo huppakee doormidden. Achteraf krijg je spijt, want de plank kwam uit je boekenkast, maar ja, je wist het ook allemaal even niet meer van de zenuwen! Verder vond ik het ook gevaarlijk en bedacht me dat alleen mensen die 'on the edge' leven hem mee zouden nemen. Dat doen ze expres en als er dan niks gebeurt zijn ze de hele dag super vrolijk en delen taart uit op het werk.
We reden nog steeds niet echt door en ik was al laat voor mijn afspraak met het eventuele nieuwe oppasmeisje. In haar advertentie stond dat ze extreem geduldig is. Ik vond het aan de ene kant knap en aan de andere kant een nogal seriemoordenaar-achtige tekst. Je kunt immers ook extreem geduldig mensen weken in je kelder bewaren. Gelukkig hebben we tegenwoordig Whatsapp. Toets op Whatsapp een telefoonnummer in en je krijgt ook de profielfoto die correspondeert met het nummer te zien. Dat kan een zorgvuldig gestyled stilleven zijn, maar ook een portret. Het jammere is dat een blind date nooit meer een blind date is, het fijne is ook dat het dat niet meer is. Dat je al had gezien dat zijn tanden en dat haar en nou ja zo griezelig wel, dat je maar even 'af whatsappte' omdat je dus iets anders had, kiespijn ofzo. Het oppasmeisje had een foto van zichzelf als profielfoto. Ze staarde zedig in de lucht. Ik denk naar God, maar misschien hing er wel iets onzedigs buiten beeld dat ik dus nét niet kon zien.
Maar goed, de file loste op, ik zwaaide uit mijn raampje naar de man met de zaag, zette een vrolijk liedje wat harder en dacht even nergens aan.