We beginnen de avond met het nieuwe Format OFFoff's 40' (forty minutes), waarin we dagboekfilms van kunstenaars brengen, live begeleid door een solomuzikant.
Deze filmische notities vertellen over wie we zijn, en over de tijd waarin we leven. Het zijn echter geen documentaires die op zoek gaan naar verklaringen of uitpakken met dramatische onthullingen. Noch is het louter human interest. De films ontstaan vanuit de autonomie van de filmmaker, die in een eigenzinnige signatuur presenteert wat hij of zij in het dagelijkse leven tegenkomt. In die zin worden de makers de 'protagonisten' van het werk: hun kijken en denken staan centraal. Soms zijn films opgebouwd uit instinctieve stukjes opname, op het onbezonnene af, dan weer is de montage een cryptische, hybride collage. Telkens zijn het boeiende tijdsdocumenten.
Het werk van Sven Verhaeghe (°1974, Poperinge) omvat naast schilderijen en tekeningen ook videowerk en installatiekunst. Landschap en natuur zijn zijn belangrijkste onderwerpen, in het bijzonder de (vaak verstoorde) relatie tussen mens en natuur. Zijn werk lijkt ons in de sfeer van het idyllische landschap uit de achttiende en negentiende eeuw te brengen, maar in tegenstelling tot deze ideaalbeelden van weleer, lijken de onderwerpen van toen vergeten of verdwenen. Achtergrond is voorgrond geworden. Verhaeghe weet onze geschiedenis op de een of andere manier in zijn werk te verwerken zonder al te expliciet of anekdotisch te worden. Het werk wankelt tussen abstract en realistisch. Het lijkt tijdloos, omdat het niet klakkeloos in het hedendaagse geplaatst kan worden, maar binnen de traditie staat het ook vreemd. Verhaeghes werk construeert zijn eigen tijdskader en dimensie.
Live improvisatie wordt verzorgd door Peter Paelinck (alias P7N, °1966, Koksijde), lid van het collectief WXII (www.WXII.be). Sinds 2012 laat hij zich samen met Yves Bondue en Luc Vanhoucke inspireren door bijzondere locaties voor het ontwikkelen van bijzondere muziek en fotografie.
'Peter Paelinck begeleidt het werk van Sven Verhaeghe met een elektro akoestische set waar de Armeense doudouk een hoofdrol in speelt. Peter Paelinck werkte onder ander samen met Touch, Hilmar Örn Hilmarsson, Terje Isungset, Finnur Hakonarsson en Eldbjørg Raknes. Never expect what you want to expect is Paelincks leuze.'
In 1934 schreef de Brit Philip Gosse zijn memoires over WO 1 waarin hij beweert zich niets van de gruwel en horror te herinneren. Wel weet hij nog alles over de dieren en de vogels. Gosse werd immers niet rechtstreeks aan de slagvelden ingezet, maar speelde zijn rol als campfollower: rattenvanger, dierencollectioneur, taxidermist, vogelspotter, trainer van reisduiven, etc.
In het spoor van Gosse trok beeldend kunstenaar Sven Verhaeghe op pad met ornithologen, rattenvangers, mollenvangers, ongedierteverdelgers en taxidermisten en bezocht de locaties die Gosse in zijn memoires beschreef.
In 'A Naturalist goes to War' reconstrueert Verhaeghe deze tocht synchroon met de cycli van de natuur in een poëtisch filmessay.