Deze drie woorden omschrijven denk ik het beste het interieur van de Hyundai i40 wagon. Het is allemaal net even anders, en net even verzorgder en strakker dan in de meeste andere stationwagons. Maar het belangrijkste van de drie vind ik het gevoel van degelijkheid, en ook dat heeft deze Hyundai i40 wagon in ruime mate. De elektrisch verstelbare bestuurdersstoel laat zich uitstekend naar de wensen van de bestuurder afstellen, net als het in hoogte/diepte verstelbare stuur en de spiegels. Het fraaie dashboard en de audio zijn mij goed bevallen, maar er is één ding waar ik helemaal niets van snapte. Als ik via de bluetooth-verbinding van de Hyundai i40 wagon mijn GSM wilde zoeken werd deze niet gevonden. Toen ik dinsdagavond de kinderen weg moest brengen heb ik mijn nichtje gevraagd ook even de bluetooth-verbinding van haar smartphone te activeren. Maar ook die werd niet gevonden door de Hyundai i40 wagon. Thuis gekomen heb ik meteen geprobeerd of mijn GSM zichtbaar werd op mijn Macbook en dat was binnen een paar seconden het geval. Ik ben bij de importeur vergeten na te vragen waarom de Hyundai i40 wagon mijn GSM niet kon detecteren maar zal dat alsnog even doen.
De passagiers op de achterbank zijn echt bofkonten, want de beenruimte achterin is ongekend groot. Wat er verder uitermate positief uitspringt is de grote bagageruimte, op het oog had ik zoiets van daar past niet veel in. Tot mijn grote verrassing verdween echter vrijwel de gehele stationwagon-kofferset in de achterbak, slechts één koffer van 50 liter paste er niet meer bij. Weer typisch zo’n gevalletje van alle autojournalisten schrijven dat de bagageruimte tegenvalt, maar werkelijk niemand die de moeite neemt om het te visualiseren. Eigenlijk alleen maar positieve verrassingen dus al met al, en misschien wel de grootste verrassing is de brandstofmeter die na meer dan 150 km rijden nog steeds weigert om terug te lopen. Dit 1.7 liter diesel motorblok moet wel heel erg zuinig zijn, dat kan bijna niet anders. Om uit te testen hoe zuinig dit ‘kleine’ diesel motorblok is ga ik dan ook zeker een zuinigheidsrit maken de komende week. Zaterdagmiddag verdween dan eindelijk het eerste blokje van de brandstofmeter na ruim 200 km rijden.
Soms moet je van de nood een deugd maken want slechter baggerweer dan tijdens deze testweek (en het nadeel van de wintertijd) heb ik nog niet meegemaakt dit jaar. Mist, regen, weekenddienst en dus pas met donker weer thuis, afijn een goede reden om het maar eens over een andere boeg te gooien. En dus besloot ik zaterdag na werk en pas na avondeten nachtfoto’s te maken in Noordwijk. De laatste keer dat ik dat gedaan heb was met de Alfa Romeo MiTo Savali. Ik moet zeggen dat de foto’s nog redelijk gelukt zijn ook. De volgende dag moest ik weer werken maar ik wist dat ik op tijd (15.00u) klaar zou zijn. Maar helaas voor mij hing er op zondagmiddag nog steeds een zeer dichte mist en dus hebben we even op de buienradar gekeken waar het helder was. Echt helder was het alleen in het uiterste oosten en zuidoosten van het land. Veel te ver rijden om daar nog met licht te geraken want om 17.00u is het al donker. Goed op de kaart kijkend zag ik dat er op een klein plekje rond IJmuiden minder mist te zien was. Op goed geluk zijn we naar IJmuiden gereden hopend dat de internetgoden gelijk zouden hebben. En geloof het of niet maar na een rit met dikke mist op de A44-A4-A5-A9-A22 was het op de N197 ineens helder. De zon scheen dan wel niet maar ik heb in ieder geval mooie actiefoto’s en sfeerfoto’s kunnen maken. En ook die zijn veel mooier geworden dan ik had durven dromen met dit baggerweer.
Nadat het eerste blokje van de brandstofmeter maar niet verdween, bekroop me het gevoel dat het brandstofverbruik van deze Hyundai i40 wel eens lekker laag zou kunnen zijn. Maar is dat ook zo? Tijd voor een zuinigheidsrit dus op een mooie en zeer zonnige dinsdagmiddag want de mist van de voorgaande dagen was eindelijk, eindelijk, eindelijk verdwenen. Groot voordeel van deze Hyundai i40 wagon automaat is dat-ie stuurflippers heeft én dat het 1.7 liter diesel motorblok lekker sterk afremt op de motor. Bij de Range Rover Evoque was dat namelijk niet het geval, dat 2.2 liter diesel motorblok remde vrijwel niet af op de motor als ik terugschakelde met behulp van de stuurflippers. Eerst maar eens de dieseltank volgooien bij de onbemande pomp voor de AH in ‘t Heen. Zoek ik me weer eens gek naar het knopje om de tripmeter op “0” te zetten zit-ie letterlijk voor mijn neus rechtsonder op het stuur. 0 en off we go en bij 80 km/u direct op de cruise control! Ik reed heel rustig de N206 op en heb een goed gevoel dankzij het mooie zonnige weer. Daar knapt een mens echt van op na dagen van dichte mist. De rit verliep prima, aan het einde van de N206 lekker teruggeschakeld met de stuurflippers en hard de bocht in. Toen ik Vogelenzang binnen reed moest ik bijna remmen omdat een auto voor mij linksaf wilde slaan terwijl er nog tegemoetkomend verkeer aankwam. Probleem is namelijk dat ik pas kan terugschakelen bij een bepaalde snelheid. Toen ik eindelijk terug kon schakelen naar de eerste versnelling remde de Hyundai i40 wagon net genoeg op de motor af om niet op de rem te hoeven trappen.