We beginnen vandaag met de uiterst belangrijke eerste brief aan de Korintiërs. Hij maakt deel uit van een correspondentie die ons veel leert over de vroege Kerk en over Paulus zelf. De directe aanleiding vormden een aantal vragen die de gemeente Paulus had gesteld. Ook de klachten die hij gehoord heeft over onenigheid vallen hem zwaar. Hij pakt die onenigheid aan, vooraleer met een antwoord op de vragen te komen. Typisch voor Paulus is wel de diplomatische inleiding; hij looft de christenen van Korinte voor alle goede gaven die bij hen te vinden zijn. Zij hebben vele vormen van wijsheid en kennis. Dit is de rode draad. Pas daarna komt een ‘maar’;…(vanaf vers40)