Een koninklijk interview met Rick Evers - Koffietijd
Ik had drie opties bedacht; journaallezer, pianist of ober. Mijn ouders hadden een horecazaak, maar ze waarschuwden me al snel dat ik beter niet in hun voetsporen kon treden. Dat was veel te hard werken voor te weinig geld. Ook in de andere opties zag ik geen brood. Voor piano had ik totaal geen talent en journaallezer werd het ook niet. Ik had toen te veel een Brabants accent en dan maak je natuurlijk geen kans.
Hoe ben je royaltydeskundige geworden?
Ik studeerde journalistiek en had helemaal geen intentie om voor de camera te komen, daar was ik veel te onzeker voor. Het onderwerp koninklijk huis werd tijdens de studie überhaupt afgeraden. Ik had er ook weinig mee, toch raakte ik aan de praat met Marc van der Linden. Voor zijn magazine Royalty ging ik freelance verhalen schrijven over de paleizen en huizen van Oranjes, onder de titel Huis van Oranje. Al snel legde ik me fulltime toe op de wereld van de royals en volg sindsdien zowel de Nederlandse koninklijke familie als de andere vorstenhuizen. Het is inmiddels al weer bijna 10 jaar geleden… Oh leuk dan heb ik binnenkort een jubileum!
Wat maakt jouw beroep zo bijzonder?
Het koningshuis heeft voor veel mensen iets magisch. Het is bijna een sprookje: heel onbereikbaar en vaak surrealistisch. Hoe bijzonder dat ik dat in mijn functie van dichtbij mee kan maken! Ik kom op bijzondere plekken waar anderen niet zomaar komen. Ik reis met ze mee. Het koninklijk paar ontmoet mensen met een veelvoud aan onderwerpen, ze lezen zich altijd in, zijn altijd goed voorbereid, ze weten alles, steken mensen een hart onder de riem. Ze weten precies wat er speelt.
Kan jij jezelf zijn als je met de royals omgaat, of moet je je anders gedragen?
Ik blijf mezelf, hoef me gelukkig niet anders voor te doen. Ik maak bijvoorbeeld ook gewoon grappen. Dat vindt Willem Alexander ook leuk. Regelmatig kaatst hij dan de bal ook terug met een grap. Laatst vroeg ik naar muziek op het paleis, of de platenspeler ook meeverhuisd was. Hij lachte me vierkant uit en antwoordde "als ik uw leeftijd zo zie, vraag ik me af of u wel weet wat een platenspeler is!" Het enige wat ik wel altijd doe is dat ik altijd strak in het pak ben. Ik vind dat dat hoort: zij doen hun best om er piekfijn uit te zien, dan hoor je niet helemaal uit de toon te vallen.
Wat is het mooiste dat je als royaltywatcher hebt 'gewatcht'?
Door de – nogal aftandse - gangen van Buckingham Palace van Queen Elizabeth lopen. Ik was op niesafstand, maar mocht haar natuurlijk niet aanraken. Ze bekeek 'dat Nederlandse gespuis' wel nauwlettend. En natuurlijk de roadtrip Down Under met ons koninklijk paar, we zijn naar Australië en Nieuw Zeeland geweest. Als je twee weken met ze op pad bent, merk je wel dat het ook gewoon mensen zijn. Dat ze, net als wij na twee weken reizen, het op een gegeven moment wel een beetje gehad hebben…
Heb je nog een koninklijke droom?
Een dubbelinterview met Beatrix en Amalia zou fantastisch zijn. Beatrix geeft nooit interviews. Zij heeft natuurlijk alles al achter de rug, weet heel goed wat haar kleindochter te wachten staat. Anderzijds heeft Amalia zelf ook al ideeën over haar toekomstige koningschap. Zij hebben een mooie chemie, die twee.