Zaal Lux Herenthout (14-08-2018)
reporter & photo credits: the journalist duo
Diamonds on the Rocks?, gewoonweg omdat die gasten...en madammen het verdienen. Ze waren nog recent op de openingsavond van Gevarenwinkel maar dan ben je altijd wel onderhevig aan festivalitis en het bier ;-). Dus een optreden in een 'neutrale' zaal is dan misschien wel het beste, alhoewel neutraal??? We bevinden ons hier in zaal Luc te Herenthout, de bakermat van deze 'Diamonds' want gitarist Luc Canters heeft hier al geruime tijd zijn tenten opgeslagen. De Neil 'Kirri' Diamond is van overal al zullen ze dat in 'Osschot' niet graag horen. Verder bestaat deze hommage aan Neil Diamond ook nog uit Niels Verheest aan de keyboards, een ritme sectie dat bestaat uit bassist Marc 'Rosso' Van Puyenbroeck en drummer Jan Cuyvers en natuurlijk last but not least de outstanding backing vocals met Nathalie van den Meutter en haar soulsister Emilie Leysen.
Tijd dus voor deze zaal 'Lux' in vuur en vlam te zetten al is hier in het verleden al wel een en ander gebeurd. Groepen als U2, Dire Straits, The Fabulous Thunderbirds, Stay Cats en UB40 stonden hier al op het podium en wie weet als er een goedhartige sponsor een miljoen'tje veil heeft misschien volgend jaar ook wel Van The Man ;-)
Met deze 'Diamonds on the Rocks' krijgen we uiteraard een bloemlezing uit het repertoire van Neil Leslie Diamond, kortweg Neil Diamond. Zonder fout zal er straks mee kelen op die monsterhit 'Sweet Caroline', en ja, ook wij konden dit tijdens onze jonge jaren best smaken. Deze 'tribute' moet één van de lucratiefste ingevingen geweest zijn die de Kirri in zijn nog jonge loopbaan heeft gehad. Voor diegene die het al hebben gezien, en ik denk dat dit zowat de ganse zaal is, klopt dit als een bus en staan deze 'Diamonds' garant voor een nacht vol nostalgie en ongedwongen plezier. Zeker en vast iets anders als een singer-songwriter ergens op een stoeltje.
Het concept is vrijwel simpel, hits, hits en nog eens hits, met op het einde het besef dat Neil Diamond toch aardig wat nummers bij elkaar heeft gezongen, en een Kirri die zich perfect weet in te leven als een jonge Diamond. Dat het gezelschap er hier vanavond eerder rustig aan begint is enkel maar een voorbode voor wat we nog staan te verwachten. Nummers als 'Soolaimon' en 'Beautiful Noise' zijn van kaliber dat ze meteen herkenbaar zijn en desbetreffende de juiste opwarmtjes om hier na een concert van 3 uur met een smile buiten te gaan.
JA, je leest het goed. Drie volle uren hebben die van 'Diamonds on the Rocks' deze zaal 'Lux' onder stoom gezet. Niemand die het zelfds aandurfde om vroeger naar huis te gaan want dat zou gewoonweg heiligschennis zijn. Mij deed het me meteen terug denken toe Raol Malo en zijn Mavericks eerder dit jaar hetzelfde deden in 'Het Depot' te Leuven. Ook daar stonden lang op voorhand de fans aan te schuiven om binnen te komen. Zijn het nu die weergaloze hits van Neil Diamond of is het de beleving hoe deze klasbakken het komen te brengen, Joost mag het weten maar het werkt!
Song, Song Blue, Girl You'll Be A Woman Soon, Solatary Man, Thank god for the nigh time en deze 'Diamonds on the Rocks. Een perfecte bloemlezing van Diamonds' oeuvre soms opgebouwd door knappe gitaarsolo's van Luc Canters of een begeesterende sterling van de black & white keys door Niels en onderteunend door die solide ritme sectie van Jan en Marc. Logisch dat deze set telkens weer volle zalen trekt, en het is enkel nog wachten op het ultieme orgelpunt van die Caroline die nog moet komen...ho, ho ho. Aandoenlijk en van een zuiver kaliber zijn ook de twee duetten die Kirri Diamond brengt met zijn voortreffelijke backing vocoals Nathalie en Emilie, je zou haast gaan vragen aan Niel om er een speciaal nummer voor te gaan schrijven. The don't bring you flowers, the only bring you joy.
Met nummers als 'Desiree' komt de veiligheid hier lichtjes in het gedrang wanneer de uitverkochte zaal gaan meezingen. Na 3 uren puffen en zweten komt er dan helaas een einde aan dit verhaal maar niet zonder nog eens een laatste keer alles te geven met de sing-a-longs 'Cracklin' Rosie en 'Sweet Caroline'. Eén van de meest geloofwaardige en volmaakte tributes die ik al heb mogen meemaken of het moesten die originals zijn dan The Mavericks' destijds, maar dit waren de heren zelf. Zelfs Neil Diamond zou een respectvolle buiging maken moest hij aanwezig zijn geweest. Helaas dat was wishful thinking, maar zijn geest die was er wel! Diamonds on the Rocks, what a beautiful noise ;-) Merge terug Blues 'cause were all believers....