VAN ALLES NAAR NIETS - 05-03-2014 om 20:02
ERTS R292 - UITZENDING 05-03-2014 – VAN ALLES NAAR NIETS
Intro Jean Loyens: Gegroet luisteraar. Fijn dat je afstemt op de maandelijkse uitzending van de Evangelische Radio & TelevisieStichting. Begin februari kon je kennismaken met Het Goede Boek in Kortrijk, en met Annie Thermote, een vroegere medewerkster. Vandaag focussen onze reporters Don Zeeman en Jean Bos op Annie's leven. Een verhaal dat heel gewoon begon en tot twee keer toe een bijzonder omslagpunt kende.
Annie: Ik ben redelijk streng katholiek opgebracht geweest van huis uit, ben getrouwd en dan ook verder nog naar de katholieke kerk gegaan. Op een tijd zijn we daar ook mee gestopt. Ik heb een echtscheiding meegemaakt en toen ik vier jaar alleen was, ben ik tot bekering gekomen door een actie die hier in Kortrijk was...
... Er is hoop voor gebroken relaties, er is hoop. En er was een gospelavond en ik ben daar naartoe gegaan omdat ik alleen was, en ben daar aangesproken geweest en gevraagd of dat ik geïnteresseerd was om Bijbelstudie te volgen. Dan heb ik Bijbelstudie gevolgd, dat was ook in Het Goede Boek, en zodoende ben ik ja, ... ik noem dat tot bekering gekomen ja.
Ik heb een zoon en mijn zoon was bij zijn papa dan. En ik heb die campagne gevolgd en dan de Bijbelstudies ook gevolgd en zodoende ben ik ... heb ik de Here leren kennen zoals ik Hem nu ken. Ik kende Hem vroeger ook, maar dat was eigenlijk meer een straffende God, een boeman bij manier van spreken, maar nu meer een persoonlijke relatie, een liefhebbende Vader, dat we hebben...
De schoenenverkoop, je moest verkopen dus: soms was 't wel even aandringen aan de mensen om 't verkocht te krijgen. Hier in de winkel, een boek, dat is heel wat anders. De mensen moeten hun vrij voelen. Ik kan nooit de ... om de mensen een boek te verkopen, wel aan te prijzen, maar voor mij was 't even goed als 't niet verkocht of verkocht, voor mij bleef dat hetzelfde. 't Was 't belangrijkste, het contact met de mensen. 't Was meer commerce, comercieel hé, de schoenenzaak. Hier Het Goede Boek, dat was niet commercieel eigenlijk eh."
Jean Bos: Nu, jij bent sedert vorig jaar met pensioen; heb je dan daarbuiten nog activiteiten na het boekwerk?"
Annie: Niet echt eigenlijk; Ik had 't plan voor dit of voor dat te doen, maar ik was twee maanden op pensioen en ik ben ziek geworden, en ja, dan... dan verandert uw leven helemaal hé."
Jean Bos: Wat voor ziekte heb je dan gekregen?
Annie: De ziekte van Kahler, da's een agressieve bloedkanker ... die ook niet meer te genezen is, maar dat ze goed kunnen stabiliseren.
Jean Bos: En wat denk je dan als je die diagnose krijgt, de dokter zegt van: ja, dat is de ziekte die je hebt, wat doet dat met een mens?"
Annie: Ja, dat... ja... Ik was wel kwaad in 't begin; ik kon het niet aanvaarden, ik was echt kwaad op God ook. Waarom? 'k Heb 20 jaar in de bediening gestaan en nu ben ik op pensioen, nu kan ik, en dat overkomt mij nu. Ik heb echt kwaad geweest. Maar ik ben er niet blijven ... 'k ben niet kwaad gebleven. Maar 't is een hele harde noot om te verwerken."
Jean: Heb je hulp gekregen van mensen in die periode dat je pas ziek was en dat je misschien ... dat je kwaad was op God?
Annie: Ik heb heel veel zelf verwerkt, maar ik had ook veel mensen om me heen, veel vrienden die me ook goed opgevangen hebben."
Jean: Ben je nu een beetje met die situatie verzoend? Heb je er een beetje vrede mee?"
Annie: Ja, jazeker ja, ik heb het aanvaard. Honderd procent aanvaarden kun je niet, maar je leeft ermee en ja, er zijn er zovelen die ziek worden; waarom, waarom ik niet, ja?
Om de maand moet ik naar het ziekenhuis voor de baxters, en medicatie nemen. Maar, da's te... da's leefbaar, ...omdat ik toch ervaar dat de Here altijd bij mij geweest is, zelfs in de hele moeilijke periode.
Ik heb echt de kracht van de Here ervaren in heel die periode van mijn ziek zijn, nu ook nog."
Jean: Heb je nu weer of opnieuw energie om met dingen bezig te kunnen zijn, of is die energie zo goed als...?"
Annie: Die energie ben ik terug aan het opbouwen. Het is nog niet dat ik veel kan doen, omdat ik ook heel veel pijn heb. Dus ik ben ook rap vermoeid, moet veel rusten, maar ik zou toch wel graag weer wat... weer wat willen opnemen dat... In feite is mijn leven van alles naar niks geworden; ik was fulltime in de winkel, fulltime bezig, en nu fulltime ziek zijn, niet zo gemakkelijk.
Jean: Je bent altijd met mensen bezig geweest, zowel in de schoenwinkel als in de boekwinkel. En dan val je plotseling terug op jezelf; is dat moeilijk?
Annie: Voor mij niet echt. Ik kan heel gemakkelijk alleen zijn. Natuurlijk is het aangenamer als je iets om handen hebt, als je dienstbaar kunt zijn, en dat mis ik wel.
'k Wil terug weer actief zijn in de kerk, dingen weer opnemen dat ik vroeger ook deed, nu...ja, nu komt er niet zoveel uit mijn handen. Wat ik wel doe, is bidden, in een gebedskring. Bidden voor mensen, dat kun je altijd doen.
Jean: Is het moeilijk geweest om je aan te passen van het verkopen van schoenen en ook, je ging met z'n tweeën werken, dan had je daarna de echtscheiding en dan kom je in Het Goede Boek terecht, waar je eigenlijk ook van giften afhankelijk bent. Is dat een moeilijke aanpassing geweest?
Annie: Neen, voor mij echt niet. Echt, ik kwam van alles naar niks eigenlijk, en ik heb daar geen probleem mee gehad, echt niet. Ergens ervaar je dat dat 't geluk niet is. Financieel heb ik het heel zwaar gehad, vooral in 't begin van mijn alleen zijn,...en in het boekenwerk, de Here heeft altijd voorzien. 'k Heb nooit tekort gehad, 'k heb nooit, nu ook niet, ja, een klein pensioentje, ziek worden, maar de Here voorziet, echt waar.
Don: Is dat niet een naïeve manier van leven: de Here voorziet?"
Annie: Voor mij niet. Voor bepaalde mensen wel denk ik, als je dat zo zegt... 't Is dat hier nog gezegd geweest in de winkel nietwaar, vroeger, hoe dat je zo kunt werken. Maar ja, dat …jJa, dat was een bediening en het werk in Het Goeie Boek heb ik gedaan met... ja, 'k heb het daar juist gezegd, met... dat was mijn leven, dat was mijn hobby, dat was, dat was mijn alles.
Don: Waarom is het eigenlijk zo belangrijk dat mensen met geloof in contact komen?
Annie: Als ik kijk naar mezelf ben 'k ik heel content of tevreden dat ik de Here ontmoet heb in mijn leven, dat ik een persoonlijke relatie kan hebben met Hem. Nu is ie... ja, een vriend, ja... En dat wil je doorgeven aan andere mensen ook.'k Vind het ook wel belangrijk dat het niet altijd met woorden moet zijn, maar dat je ook, dat de mensen zien aan jezelf, je omgang, je levensstijl, ...want als ik in de schoenenzaak was, kwamen er twee koppels regelmatig bij mij in de winkel en die waren christen, maar da wiste 'k ik dus niet, maar ik zei altijd: 'Die hebben iets, die hebben iets dat ik niet heb'. En als ik toen naar die campagne ging, waren die bepaalde mensen ook daar. En dan dacht ik: ja, dat is 't. Want soms in mijn huwelijk zei ik: 'Is dat nu 't leven'? Ergens had ik een gemis, maar wat dat ik miste, wist ik niet.
Don: Hoe zijt ge dan zelf begonnen aan de Bijbel te lezen?
Annie: Meer in 't Nieuwe Testament, meer het Nieuwe Testament, 't Johannes-evangelie, ja, 't Johannes-evangelie is wel belangrijk voor de start voor nieuwe... nieuwe mensen te bereiken.
Don: En da's anders dan de andere?
Annie: 't Evangelie wordt er toch ook goed uitgelegd.
Jean: Denk je dat mensen voldoende het Oude Testament lezen?
Annie: Nee, ik denk het niet, want ik betrap er mezelf ook op dat 'k echt toch beter ben in 't Nieuwe Testament. De Psalmen zijn ook heel belangrijk voor mij, vooral ook in mijn ziek zijn, Psalmen, heel bemoedigend ja."
Jean Bos: En daar heb je natuurlijk ook te maken met emoties hè. En David was ook bij momenten kwaad of verbitterd, en hij zegt dat dan ook tegen God hè.
Annie: Ja, ja.
"Een Bijbelgedeelte dat veel voor Annie betekent, is Psalm 91. Daarin staat onder meer het volgende:
Ik zeg tegen de Here: Mijn Toevlucht en mijn Burcht, mijn God op Wie ik vertrouw.
Hij zal u beschutten met Zijn vlerken, onder Zijn vleugels zult u de toevlucht nemen; Zijn trouw is een schild en een pantser.
voor de pest die in het donker rondgaat, voor het verderf, dat midden op de dag verwoest.
Al zullen er duizend vallen aan uw zijde, en tienduizend aan uw rechterhand, bij u zal het onheil niet komen.
Want U, Here, bent mijn toevlucht, de Allerhoogste hebt U tot Uw woning gemaakt.
Ze zullen u op de handen dragen, zodat u uw voet aan geen steen stoot."
Don: Als ge daar straks zei van eigenlijk ben ik wel boos op God geweest, is het dan God de schuld geven dat Hij u ziek maakt, of hoe moet ik me dat voorstellen?
Annie: Misschien een beetje wel. Van dat God mij ziek gemaakt heeft, 'k mag dat zo niet zeggen, maar ge hebt zoveel plannen, ge zou zoveel doen, en 20 jaar de Heer fulltime gediend met door uw werk. Ja dat wil niet zeggen da 'k daardoor niet ziek mag worden, maar ergens in 't begin kon ik het niet aanvaarden, neen. Hij heeft altijd het beste met ons voor; ik weet dat mijn weg is uitgestippeld. Hoe dat 't verder gaat verlopen weet ik ook niet, maar ik weet, Hij is..., ja, Hij is mijn houvast, Hij is het beste voor mij.
Jean: Ook nu, in je ziek zijn?
Annie: Ook in mijn ziek zijn. Nù kan ik dat zeggen; in 't begin kon ik dat niet zeggen, nu kan ik dat wel zeggen. 'k Ben echt dankbaar dat ik de Here in mijn leven ken, want ik zou misschien nu niet zijn de vrouw die ik nu ben.
Jean: Denk je dat God teleurgesteld geweest is omdat jij kwaad was op Hem?
Annie: Nee, ik denk dat niet. Ik denk, we mogen ook ne keer kwaad zijn op Hem, maar 't mag niet blijven. 'k Mag d'r niet in blijven steken, maar, nee, 'k denk dat niet dat God kwaad geweest is op mij. 't Is wel heel belangrijk dat je niet blijft steken in uw kwaadheid. dat eh..., dat vin 'k wel heel belangrijk. Ik ervaar, door mijn ziek zijn ook, da 'k toch dichter terug bij de Here gekomen ben. Want als alles van een leien dakje loopt, zwak je toch, gauw, mijn eigen ervaring, een beetje af, maar van de moment da je iets meemaakt, kom je toch weer dichter bij de Here. Gelijk bijvoorbeeld, ik ben alleen, maar ik voel me nooit eenzaam. Ik heb zelfs een hekel aan het woord eenzaam. Maar als je de Here bij u hebt, kun je niet alleen zijn.
Het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn, maar da's niet omdat 't niet altijd van een leien dakje loopt, dat het daarvoor niet goed is, bij manier van spreken. 't Kan moeilijk zijn, maar in de moeilijke momenten is er toch altijd ergens een lichtpuntje."
Afsluiting Jean Loyens: "Tot zover dit programma. Als je wilt reageren, bel dan naar: 03-457.00.00; 03-457.00.00. Of mail ons: radio@erts.org. De tekst en de audio van deze uitzending kun je vinden op onze site: www.erts.org.
Als het God belieft, en bij leven en welzijn hoor je ons weer op woensdag 2 april na het nieuws van 8 uur, op Radio 1. Nog een fijne avond, en graag tot dan!