Metropolis M » Reviews » Kunst kan op dOCUMENTA (13) nog steeds kunst zijn
Rossella Biscotti, Il Processo (The Trial) in de Neue Galerie	Rossella Biscotti, Il Processo (The Trial) in de Neue Galerie	Tino Sehgal, This Variation, in een verduisterd Grand City Hotel Hessenland, Bode-Saal	Dora Garcia, Klau Mich, in de Ständehaus	Susan Philipsz, Studie für Streichorchester, aan het einde van een van de perrons van Hauptbahnhof Kassel	Seth Price, Hauptbahnhof Kassel Süd-Flügel Christodoulos Panayiotou in de Nachrichtenmeisterei	AND AND AND, pottenbakken in de Nachrichtenmeisterei	Gabriel Lester, Kaufhaus Incidentals uitgevoerd door Ives Ensemble in het warenhuis Sinnleffers	Julio González, 1959 in het Fridericianum	Critical Art Ensemble Helicopter achter de Orangerie	Pierre Huyghe in het park Karlsaue	Thea Djordjadze in het park Karlsaue	Manon de Boer, One, Two, Many in het park Karlsaue	Borstbeeld van Gerhart Hauptmann, medegrondlegger van het Duitse naturalisme in Dock 4 Studiobühne	Ryan Gander, I Need Some Meaning I Can Memorise (The Invisible Pull), een subtiele wind waait door de ruimte en neemt de bezoeker aan de hand, in het Fridericianum	Iets meer optimisme was te vinden in de commune 12 Ballads for the Huguenot House van Theaster Gates die net als AND AND AND - een andere commune op dOCUMENTA (13) - zich manifesteert door middel van diverse publieke activiteiten binnen hun eigen opengestelde leefgemeenschap. Naast het Hugenottenhaus, in een verduisterd achterzaaltje van het Grand City Hotel Hessenland vindt This Variation van Tino Sehgal plaats. Dit intense werk ondervraagt de motivatie voor creatie van het individu en zweept tussen de korte monologen door het publiek op met polyfonische klanken die naadloos aansluiten op de teksten en melodieën die deels aan de popmuziek zijn ontleend. Minder naadloos zijn de diverse tuinhuisjes die kriskras over de Karlsaue (het park) zijn verspreid. Op een of andere manier lijkt het park hierdoor niet optimaal benut te worden en zijn de huisjes van binnen simpelweg te warm om video in te kijken. Ook mist hier de spontaniteit die wel in de rest van de nieuwe locaties terug te vinden is.
dOCUMENTA (13) lijkt naast het pleiten voor kunstenaar/participant om meer verantwoording af te leggen (zoals Zmijewski stelt), ook de reflecterende en registrerende rol op zich te nemen waarover het eigenlijk altijd al heeft beschikt. Hierdoor onderstreept Carolyn Christov-Bakargiev dat een actieve rol die de participant kan innemen - zoals daadwerkelijk in actie komen - niet belangrijker is dan een actieve rol van bezinning. Kortom: kunst kan op dOCUMENTA (13) nog steeds kunst zijn en kunst blijven in al zijn hoedanigheden en facetten. Hoe vrijblijvend soms ook. dOCUMENTA (13)
— On stage. I am playing a role, I am a subject in the act of re-performing. — Under siege. I am encircled by the other, besieged by others. — In a state of hope, or optimism. I dream, I am the dreaming subject of anticipation. — On retreat. I am withdrawn, I choose to leave the others, I sleep.