eindelijk mogen we in het water
Na een korte instructie lukt het de meiden een mooie formatie te vormen, hoewel het nog wel wat onwennig gaat. Synchroonzwemmen buiten is toch wel heel anders dan binnen.
Hoe blijf je als synchroonzwemster in conditie tijdens de hele corona-pandemie en is dat eigenlijk wel leuk? Sinds de lockdown in december van kracht werd, waren de synchroonzwemsters van ZPC Het Ravijn aangewezen op hun beeldschermen en de laatste weken op het veld naast het buitenbad.
Nijverdal - In de laatste zonnestralen werken de meiden hun landtraining af. Zonder het zonnetje is de temperatuur verre van aangenaam en dan moeten ze straks ook het water nog in! Het doet de meiden weinig, ze kunnen niet wachten om weer lekker in het water te liggen. "We zijn zo blij dat we het water weer in mogen," vertelt Frederike, moeder van een van de zwemsters en contactpersoon. "Al is dat dan buiten en zijn we nog wel afhankelijk van het weer. Het is voor de meiden ontzettend belangrijk dat ze de technieken en figuren echt in het water kunnen trainen. Tijdens de landtraining werk je wel aan je spierkracht en lenigheid, ook heel belangrijk voor een synchroonzwemster, maar in het water ervaar je pas echt wat je precies moet doen om in een bepaalde houding te komen. En hoe je als team synchroon bepaalde figuren kunt maken. Dat kun je op de kant wel oefenen, met tellen en letten op elkaar, maar in het water beweeg je net iets anders, gaat het trager, zwaarder. En daarom is het dus geweldig dat we nu het water weer in mogen."
Synchroonzwemmen is al jaren onderdeel van ZPC Het Ravijn, maar blijft toch onderbelicht. "Bij het afzwemmen voor diploma B en C is er vanuit het zwembad wel vaak aandacht voor Waterfun, waarbij de kinderen kennismaken met wedstrijdzwemmen en waterpolo, maar er is weinig aandacht voor synchroonzwemmen," vertelt Esmee, een van de trainsters en zelf ook synchroonzwemster. "En het is juist zo'n leuke sport. Als je van zwemmen, muziek en dansen houdt, moet je dit echt proberen. Mijn enkels waren te zwak voor ballet en mijn moeder zei dat ik dan maar moest gaan zwemmen. Ik zou nu niet meer anders willen, voor mij komt alles hier bij elkaar."
'Ja, we mogen het water weer in!' -plons- ...'het is kouhoud!'
Om het synchroonzwemmen meer onder de aandacht te brengen zijn ze druk bezig korte demonstraties te maken, die ze kunnen laten zien na afloop van bijvoorbeeld het diplomazwemmen. "Dat is nu nog niet direct aan de orde," zegt Esmee. "Omdat we nog steeds met allerlei coronamaatregelen zitten. En we mogen alleen nog maar buiten zwemmen, wat voor zo'n demonstratie niet echt praktisch is. We moeten onze watertijd heel effectief indelen. Zolang we gewoon zwemmen is er niet zoveel aan de hand, maar bij het oefenen van techniekfiguren lig je nog best veel stil en dan is het echt nog te koud. Dan houd je het niet zo lang vol in het water. Zeker de kleinere, tengere meiden niet."
Dat de meiden onderling veel plezier hebben, blijkt wel uit de vrolijke geluiden die over het veld naar ons toe komen. "Dat blijft toch wel het belangrijkste," zegt Frederike. "Dat ze onderling zoveel plezier hebben. De afgelopen jaren zijn er binnen het synchroonzwemmen meer mogelijkheden gekomen er echt een breedtesport van te maken, zodat het voor iedereen toegankelijk is. Je hoeft niet van nature heel sierlijk te bewegen of heel goed te kunnen zwemmen. Je moet het wel heel leuk vinden. Maar dat geldt voor iedere sport. Iedereen kan nu op haar, of zijn, er zijn ook wel jongens die synchroonzwemmen, eigen niveau mee doen aan wedstrijden en voorstellingen. En dat maakt deze sport een heel stuk toegankelijker."