Community Schools maken het verschil in Zambia | eNSPIRED
Zambia telt erg veel weeskinderen. Veel van hen verloren hun ouders tijdens de grote hiv-epidemie die rond de eeuwwisseling als een schaduw over het land trok. Daarenboven leeft een groot deel van de bevolking er in armoede. Als meest kwetsbare groepen van de samenleving is de toegang tot onderwijs er voor hen niet vanzelfsprekend. Veel ouders en leerlingen kunnen het hoge inschrijvingsgeld van overheidsscholen niet betalen of wonen in ruraal gelegen gebieden zonder een school in de directe omgeving.
Community Schools als antwoord
Om ook aan hen lokaal, kwaliteitsvol en (zo goed als) gratis onderwijs aan te bieden, openden ouders en vrijwillige leerkrachten er in 1992 de eerste Community Schools. Intussen zijn deze Community Schools ingeburgerd in Zambia en loopt maar liefst dertig procent van de schoolgaande jeugd er school. Toch worden leerkrachten er dagelijks geconfronteerd met enorme uitdagingen.
Niet alleen het gebrek aan lesmateriaal maakt lesgeven er moeilijk voor de laag tot niet opgeleide leerkrachten. Ook de schoolinfrastructuur en leeromgeving zijn er vaak ondermaats, ondanks samenwerkingen met lokale overheden voor financiële steun en de opleiding van leerkrachten. Daarenboven is het leerkrachtenverloop er ontzettend hoog en veel jonge kinderen verlaten de school vroegtijdig.
Ondanks de vele uitdagingen leveren Community Schools een onschatbare bijdrage aan kwaliteitsvol onderwijs in het land. Benieuwd naar hoe ouders en leerkrachten er met de nodige volharding en creativiteit in slagen onderwijs te bieden en elke dag opnieuw het verschil maken, ook voor de meest kwetsbare kinderen? Bekijk dan onderstaande fotogalerij en maak kennis met Agnes, Ruth, John en Sara.
De TRUST Community School werd in 2005 opgericht. Met de steun van de kerk biedt de school haar leerkrachten een lerarenopleiding aan. Op die manier vond de school een oplossing voor het grote verloop van leerkrachten waar de meeste Community Schools mee te kampen hebben. Wie de opleiding volgt, verbindt zich de komende vijf jaar aan de school. Vroeger vertrekken kan, maar dan betaal je het inschrijvingsgeld van de opleiding integraal terug aan de school. Door leerkrachten op langere termijn tewerk te stellen wil de school haar leerprestaties verbeteren.
Toen ze vier was werd Sara een wees. Sindsdien woont ze bij haar hoogbejaarde grootmoeder voor wie de huishoudelijk taken intussen te zwaar werden. De vrouw heeft veel zorg nodig en de kleinigheden die ze verkoopt zijn de enige inkomsten van het gezin. Omdat Sara op een dag niet meer kwam opdagen, besloot de school het initiatief in eigen handen te nemen. Ze bracht een bezoek aan Sara en haar grootmoeder en bood hen de nodige huishoudelijk hulp aan om Sara op school te houden. Gezien de moeilijke financiële situatie van het gezin, werd ook het inschrijvingsgeld aan hun individuele noden aangepast.
Ook Joseph en zijn twee jongere broers en zus gaan naar de TRUST Community School. Sinds de dood van hun ouders ontfermde de plaatselijke kerkgemeenschap zich over het viertal. Ze krijgen er dagelijks onderdak en ook in hun basisbehoeften worden er voorzien. Omdat de ontvangen middelen vaak onvoldoende zijn, gaat Joseph als oudste van het viertal elke ochtend auto's wassen op de plaatselijke markt. Met het beetje geld dat hij hiermee verdient koopt hij wat extra eten. Hierdoor komt Joseph vaak te laat in de les. Na school helpt hij zijn broertjes en zusje met hun huiswerk. Om Joseph zijn verantwoordelijkheden te verlichten, zoekt de kerk nu naar een veilig onderdak en opvang voor zijn jongste broertje en zusje.
John woont samen met zijn moeder en zeven broers en zussen bij zijn hoogbejaarde grootmoeder omdat zijn moeder door haar mentale gezondheidstoestand niet voor hen kan zorgen. Zijn grootmoeder is nauw betrokken bij de school en werkt actief mee aan het School Voedsel Programma waarvoor ze drie keer per week helemaal naar de school wandelt. Door haar inzet voor de schoolgemeenschap en John zijn toewijding aan zijn schoolwerk, besloot de TRUST Community School zijn inschrijvingsgeld ter waarde van 2.5 euro per jaar kwijt te schelden zodat hij naar school kan blijven gaan.
De Musonda Community School stichtte een bedrijfje om de verschillende initiatieven van de school te financieren. Zo verhuurt het onder andere parkeerplaatsen voor wie een auto kan betalen maar deze thuis niet veilig kan parkeren. Hiermee betaalt de school leerkrachten en ondersteunt ze de meest kwetsbare leerlingen die zich geen opleiding kunnen veroorloven, zoals Agness en Ruth.
Ruth woont thuis bij haar ouders die enkele jaren geleden het gevoel in hun onderste ledematen verloren. Door deze verlamming kunnen zij niet meer werken. Dankzij de steun van de lokale kerkgemeenschap kan het gezin eten kopen. De Musonda Community School laat Ruth er gratis schoollopen, waardoor ze van een opleiding kan blijven genieten. Toch is ze regelmatig afwezig omdat het gezin niet altijd brood op de plank kan toveren voor Ruth. Ruth haar leerkracht vond hier een oplossing voor en brengt nu dagelijks zelf eten mee voor haar leerlingen. De school was onder de indruk van het initiatief en rolde het 'School Voedsel Programma' uit om tegemoet te komen aan de noden van haar meest kwetsbare leerlingen.
Agness haar moeder is erg ziek en kan geen groenten meer verkopen op de markt. Een vader heeft ze niet meer. Die stierf toen ze twee was als gevolg van hiv. Ook Agness en haar moeder werden besmet met het virus. Door de fulltime zorg voor haar moeder, de beperkte middelen van het gezin en de jaarlijkse inschrijvingskosten, moest Agness de schoolbanken van de Musonda Community School verlaten. Omdat ook Agnes recht heeft op kwalitatief onderwijs, besloot de school haar tegemoet te komen. Verschillende huisbezoeken en een kwijtschelding van het inschrijvingsgeld later kon de school Agness en haar moeder overtuigen Agness alsnog op school te houden.