Nu is het tijd om de Toren van Pisa te beklimmen! Meteen bij binnenkomst voelt het raar om beneden in de toren te lopen. Dit is ook niet gek want de Toren van Pisa kent een hellingshoek van 5 graden. Het is een wonder dat het nog staat en er mensen op kunnen, maar hier is dan ook het nodige onderhoud aan verricht. Zo is de Toren tien jaar lang tot 2001 helemaal dicht geweest. Ook het lopen van de trappen naar boven voelt maf, omdat het ene gedeelte ‘normaal’ lijkt en het andere gedeelte je steeds naar één kant trekt. Alsof je je op een schip waant met ruige weersomstandigheden. Eenmaal boven is het helemaal eng om 60 meter boven de grond over een scheve toren te lopen. Dan denken we maar aan de Napolitaanse hoogleraar die in 2014 beloofde dat de toren zeker de komende drie eeuwen nog niet om zal vallen.
Het uitzicht is fraai, met kijk op de bergen, Pisa’s voetbalstadion, Piazza dei Miracoli en de rest van het stadje. Een ware beleving. Hierna proberen wij -uiteraard- om net als honderden andere toeristen op het plein een foto te maken waarop we de toren omduwen ofwel tegenhouden. Hier slagen we in, waarna we net zo cliché op een terras pizza eten met uitzicht op de toren.
Voor onze laatste dag in Italië is het nog even bedenken hoe we die door zullen brengen, immers hebben we alles in Pisa al gezien. Vandaag is het een Italiaanse feestdag, Assunzione della Beata Vergine Maria, oftewel Maria Hemelvaart. Dit houdt in dat alle publieke voorzieningen dicht zijn, daarom zijn we gister al in de Scheve Toren geweest. Begin van de middag besluiten we beneden in de tuin van het hotel in de zon te zitten met onze boeken erbij. Dan merken we ineens op dat naast de tafeltjes op het gras diverse ligbedden opgemaakt zijn inclusief parasol. We maken onszelf ‘zonproof’ en maken er een stranddagje zonder strand van. Zo’n chilldag komt ons goed uit, want we zijn ondertussen ook flink vermoeid van drie weken rondreizen. In de avond gaan we voor (voorlopig) de laatste keer op pad om te eten in Italië, waar Tessa bij het toeristische plein een leuk vakantie aandenken scoort: een paraplu met daarop afbeeldingen + namen van Venetië, Florence, Pisa en Rome. Allemaal steden waar we samen geweest zijn (en dan staat Milaan er nog niet eens op). Overigens merken we niets van de feestdag, waarop normaal gesproken kraampjes en festiviteiten georganiseerd worden.
Vooraf waren we al heel benieuwd naar Pisa, natuurlijk vanwege de toren en wat er nog meer te zien/doen is. Je kunt gerust stellen dat Pisa wél alleen om het Piazza dei Miracoli draait. En dat geeft ook niet, want het is het echt waard om alleen daarvoor Pisa te bezoeken. De eerste keer dat je de toren in het echt ziet, maakt dat veel indruk. Net als bij de eerste keer dat je het Colosseum ziet, ook zo’n wereldmonument dat je al veel hebt gezien maar nog verrassend veel indruk maakt wanneer je het live met eigen ogen ziet. Pisa kun je daarom ook prima in één middagje zien, al kwam het voor ons wel lekker uit dat we de laatste dag nog even in de zon konden chillen.