Investeren in geluken dan hou ik er echt over op. Of? ... Over succes dus - Investeren in geluk
en dan hou ik er echt over op. Of? … Over succes dus
On 20 April 2015 by Carolien Geurtsen
Ik ben het helemaal met Elja eens als ze (over succes dus) schrijft:
Ik ben een succesverhaal.
want dat vind ik haar ook echt. Een heerlijk spontaan en liefdevol mens, met een fijn gezin, baan naar haar zin die heel dicht bij haar hart ligt. met een fijn groot en waarachtig netwerk van vrienden, collega's en familie. mensekind wat wil je nog meer. Dat vind ik allemaal heerlijk succesvol klinken.
Maar daarna stokt het (lezen en blij zijn), want dan zegt ze:
en dan weet ik weer hoe ik het daar echt tot in het diepst van mijn tenen niet mee eens ben, dat ik een succesverhaal ben, integendeel. Als ik het tenminste afzet tegen bovenstaande en/of de gewone 'gangbare' normen van succes in onze Westerse 1e wereld economie en samenleving… No way.
Waar ik wel een succesverhaal in ben is in overleven, dat dan weer wel, en ik vind dat zelfs ook van mijn moederschap, supertrots en keiblij ben ik daarover, ondanks de vele steken die ook ik heb laten vallen. EN ik heb er een mooie uit de hand gelopen hobby aan over gehouden, fotograferen, want daar heb ik mezelf als bezigheidstherapie helemaal ingestort, nou ja bijna helemaal dan.
Maar verder…. Succesverhaal? nAu nee.
Schuldsanering, arbeidsongeschikt, gezondheidsproblemen van allerlei aard, snel overprikkeld en structurele slapeloosheid (of andersom)
Vrijwilligerswerk, echt wel, graag zelfs, zoveel als het kan. Mantelzorgen ook veel en graag. Al noem ik dat zelf Mantelen Met Liefde en de anesthesist in het UMC was vreselijk blij met die description omschrijving want zelf nam ze het M woord ook met zeer veel tegenzin in de mond – Ik wil daar zo graag een ander woord voor, had ze even daarvoor zelf gezegd tijdens het intake gesprek vlak voor de OK opname van mijn tante. Maar ik dwaal af.
Intermezzo 'toevallig'van gisteren, in het kader van #handinhand
Mantelzorg klinkt voor velen heel wat afstandelijker dan #mantelenmetliefde maar is óók #handinhand… https://t.co/ahCiawqUZ7
— Carolien Geurtsen (@Caro_Geurtsen) April 19, 2015
Ik lees Elja's blog graag en vaak, zoniet bijna altijd, en ik ken haar ook persoonlijk, en dat was feitelijk de enige reden dat ik bij het volgende zinnetje niet afhaakte (want een niet meer zo vaak betreden terrein op mijn Inner Old Pain Map werd getriggerd)
Ze schrijft het volgende namelijk recht in die IOPM, recht in mijn allergie zone:
Misschien kunnen we er een business model van maken?
Het succesverhaal als business model?
Jazeker. Als het je bijvoorbeeld gelukt is om geld te verdienen vanuit je hangmat en maar vier uur per week te werken, dan kun je daar een boek over schrijven. Voor je het weet verdien je geld met je (succes) verhaal.
auch – uit die door ELja genoemde/bedoelde hangmat ben ik letterlijk gevallen, bij het event /boekpresentatie van en over de goede man zijn succes. Ik was zelfs nog ambassadeur voor dat evenement in die tijd, jaja, –
Nog bij de koffie, vlak voor de aftrap in Amsterdam, letterlijk, omdat de haak waarmee de hangmat in de koffiehoek bevestigd was en vrijwel direct na mijn eerste slokje uit het plafond kwam. Hij was niet goed gezekerd bij het inrichten de dag ervoor zo hoorde ik later.
Nadat ik uit de hangmat met mijn hoofd op het beton viel, en daarna de meekomende echt wel grote bouwlamp ook nog bovenop mijn hoofd kreeg – raakte ik even buiten westen, raar non-geheugen gedoe & gescheurde oorlel tot gevolg hebbende.
Mijn leven zou vanaf toen nooit meer hetzelfde zijn. Duizendmaal excuses gekregen en Liefdevol naar ziekenhuis gebracht voor onderzoek, halskraag en MRI, door een vriendin van de goede man en medewerkster en even Liefdevol vroeg ze ook aan mij of ik ajb geen claim wilde indienen. Nee toch? Ik heb liefdevol naief gezegd, natuurlijk niet, en dat ook nooit gedaan…
Heel veel voor op mijn lazer gehad van zoon, vrienden en familie en af en toe zelf ook echt spijt van gehad dat ik dat niet gedaan heb, want vanaf toen ging het steeds slechter qua gezondheid, geheugen,slaap, lichtgevoeligheid en licht- en geluidsgeveoligheid, concentratie en focus. Als zelfstandig ondernemer zonder personeel bleef ik, zo goed en zo kwaad dat ging , natuurlijk toch doorwerken, maar nadat ik bijna een auto ongeluk kreeg moest ik de andhdoek (ik laat het staan, want dat is er sinds het ongeluk ook), wel in de ring gooien en uiteindelijk bleek ik 'uitgerangeerd' en moest mijn bedrijf opgeven.
Dus je begrijpt, (zo schreef ik aan Elja in een comment onder haar blog), ik ben ietwat verzuurt geraakt, en heb dat, omdat ik de gevolgen nog iedere dag tegenkom, nooit helemaal achter me kunnen laten. Akelig want past helemaal niet bij me, dus ik blijf ook dat oefenen.
Maar ik ervaar mezelf dus allesbehalve als een succesverhaal ;-)) Dus ja ik ga dat boek, of artikel is het geloof ik – Stop hacking your life – naar aanleiding waarvan Elja op haar blog bovenstaande en echt waar nog veel meer ronduit leuks schreef, zeker lezen ;-))