Waarom veel katholieken Benedictus XVI terug willen als paus – Theresa's visie
Waarom veel katholieken Benedictus XVI terug willen als paus
theresa geissler	Geen categorie	 25 december 2018 26 december 2018 2 Minutes
Meer dan vijf jaar geleden trad Paus Benedictus XVI af als paus, leeft nu teruggetrokken. Met het oog op het opzichtig-populistische en oppervlakkige optreden van zijn opvolger wensen vele katholieken het aura van geestes-verzadigde heiligheid, dat hem omgaf, terug. Herinneringen aan Paus Benedictus door David Berger.
Een kleine, bijna onopvallende man die uit de schaduw van de collonade van Bernini in de felle zon van het St. Pietersplein treedt, om haastig naar zijn werkplek te lopen. En een jonge student, die net werkt aan zijn promotie en hem daar tegemoet gekomen is, om hem kort de hand te geven. Dat was mijn eerste ontmoeting met de toenmalige Kardinaal Ratzinger in het jaar 1997.
Kort daarvoor had een diplomaat, de toenmalige president van de "Una Voce", een internationale vereniging voor de traditionele liturgie, mij verteld, dat Ratzinger had gevraagd, "wie deze David Berger" was. Een vraag, die mijn jeugdige ijdelheid buitengewoon streelde, maar die met mij als persoon totaal niets te maken had. Want eerder waren er in het wetenschappelijke tijdschrift van Una Voce enkele artikelen van mij verschenen. En het was vermoedelijk louter belangstelling voor de inhoud daarvan, die Ratzinger tot de vraag had bewogen. Wat mij, in mijn ijdelheid, natuurlijk volledig was ontgaan.
Toen ik mij voorstelde, glimlachte hij vriendelijk
… en pas mijn verwijzing naar het engagement voor de traditionele viering van de H. Mis bracht hem ertoe, enkele woorden te zeggen over het belang van de wetenschappelijkheid van deze gebruikmaking. Om zich vervolgens snel voort te spoeden naar zijn werkplek, de congregatie van het Geloof.
Dat ik later eens kort zelf onder hem een klein postje als opperste Wachter over de zuiverheid van het Geloof zou krijgen, kon ik natuurlijk nog niet vermoeden. Evenmin, dat ik enkele jaren later professor aan de pauselijke Thomasacademie zou worden, waarvan Ratzinger Erelid en kardinaalsprotector was.
Maar ook bij de verdere ontmoetingen bleef het zo, dat het charisma, dat deze man omgaf, niet dat van macht was, maar dat van een hoge geestesgesteldheid.
Academische en politieke titels, carriëre, grote namen – dat alles scheen Ratzinger niet echt te interesseren. Zijn blik was volledig gericht op de inhoud, theologisch gezegd, de grote mysteries van het christendom en hun rationele doordringing.
Deze blik op het wezenlijke deed voor hem tevens de vraag, of iets eigentijds is, of het overkomt en op korte termijn het één of ander "brengt", irrelevant zijn. Integendeel zelfs.
Zijn programma was nietde welgevallige knuffelkerk, maar de Catholica, die als angel in de Tijdgeest https://philosophia-perennis.com/2018/02/18/stachel-im-fleisch/, als tegen-programma tegen "de wereld" bedoeld is. Die geen "product van het ogenblik" is, maar geheel uit haar geschiedenis, uit haar traditie naar buiten treedt.
Een kerk, die met dit overwogen perspectief steeds vaker tegenover een "cultuur van het relativisme" komt te staan, die verregaand de wereldpolitiek bepaalt. Dat het de machthebbers op de wereld, van Merkel tot Obama, daarbij niet beviel, dat hij bijvoorbeeld waarschuwde voor de islamisering, nam hij bereidwillig op de koop toe.
Ik moet erkennen, dat deze karaktertrek van Benedictus in zijn volledige omvang mij pas echt duidelijk werd tijdens het pontificaat van zijn opvolger.
Franciscus schijnt het totale tegenovergestelde van Benedictus te zin: Intellectuele diepgang of een kritische kijk op de "wereld lijken de lieveling van de media even vreemd, als de wil om de gevaren van de Islam voor Benedictus' ideale voorstelling van het "christelijke Avondland" in te zien.
Benedictus, vijf jaar geleden teruggetreden, bereidt zich tegenwoordig voor op zijn dood https://philosophia-perennis.com/2018/02/08/news-benedikt-xvi/ en verdwijnt steeds meer uit ons zicht. Maar zijn programma zal de toekomst van de kerk bepalen, als zij er tenminste één zal hebben.