Sint Martinus deelt uit in sprankelende voorstelling | Huis Aan Huis Leeuwarden
Campagnebeeld Tusken Twa Tuorren.
Sint Martinus deelt uit in sprankelende voorstelling
Tusken Twa Tuorren, zo heet de voorstelling die als project onder de vlag van Under de toer begon op de dag dat Sint Maarten voor één avond geliefd was bij de kinderen vanwege de uitgedeelde snoep.
De stap naar de katholieke Sint Martinuskerk is dan niet zo groot en ook de oversteek naar de Bidler is te doen. Het is allemaal symboliek, met de aan de Martinuskerk verbonden soos in de hoofdrol die al sinds jaar en dag het kloppend hart van Warga is. Hoe nu verder na de fusie met Leeuwarden is het centrale thema van de voorstelling. De toekomst met die eeuwige strijd tussen behoudzucht en vooruitgang, tussen de angst van de oudere generatie voor het onbekende tegenover de zorgeloosheid van de vitale jeugd. Dat alles wordt verpakt in een swingende voorstelling met veel muziek, met dorpelingen tussen het publiek, met prachtige muziek waarin vrolijkheid en melancholie elkaar afwisselen. Met medewerking van bijna tweehonderd inwoners van het watersportdorp, als zanger of zangeres, als koorzanger, als muzikant, als pubers op de brommer, als decorbouwer en naaister onderweg tussen de Twa Tuorren. Een bepaald niet gemakkelijke logistieke klus die feilloos verliep.
Aan de hand van een verbindend rood touw gingen de mensen van het heiligdom van Sint Martinus naar de Bidler, een voormalige kerk maar nu theater om getuige te zijn van een swingend slotakkoord. De moderniteit van de rapmuziek, de symboliek
van het rode weefgetouw in de kleuren rood, de kleur van de passie, van het temperament en het publiek kon gerieflijk meedeinen. Met als slot natuurlijk toch die typische hang naar romantiek, die neiging tot omkijken, het streven naar harmonie,
het deel uitmaken van een geheel. Ondanks het gevaar van al te veel sentiment, blijft de voorstelling Tusken Twa Tuorren keurig aan de goede kant van de streep. Want de swingende muziek laat geen ruimte voor een verborgen traan om wat ooit was, maar platgewalst is door een andere tijd. Houd het eenvoudig, zo is de boodschap, zet je schrap tegen al te veel regelzucht van de overheid met betrekking tot wat wel of niet mag. De pelgrim zingt het al: 'de boadskip fol fan ienfâld/noegje út en diel.' En dat alles is mogelijk als onderdeel van een zelf gekozen eenheid. Als publiek kreeg je alvast een voorproefje van die eenheid tijdens een werkelijk sprankelende voorstelling die Tusken Twa Tuorren heet.