Hieronder een samenvatting van de meest interessante artikelen, blogs en discussies op Ambtenaar 2.0 in relatie tot Het Nieuwe Werken.
De overheid moet kleiner, beter en flexibeler, vindt het kabinet. Dat kan onder andere door taken uit te besteden aan de samenleving: crowdsourcing, outsourcing to the crowd. Eén van de boeken waarin dit concept verder wordt uitgewerkt is Wikinomics. How mass collaboration changes everything, van Don Tapscott en Anthony D. Williams. Wat kunnen we als overheid met massasamenwerking?
1. Investeer in ambtenaren 2.0, 2. Maak je informatie openbaar, 3. Maak interne systemen toegankelijk, 4. Bouw een nationaal participatieplatform en 5. Maak bij voorzieningen een digitale wachtkamer
Het woord huis-vesting heeft iets tegenstrijdigs: overheidsgebouwen hebben inderdaad meestal iets van een vesting, maar ze zijn verre van huiselijk. Deze kenmerken sluiten slecht aan op de kenmerken die werken 2.0 met zich meebrengt: de openheid, het werken in netwerken en uitgaan van de medewerker. Waar kom je uit als je die lijnen doortrekt naar onze werkomgeving? Laat ik hieronder wat ideeën uiteenzetten.
Wat ga je anders doen als je gaat werken volgens web 2.0-principes? En vooral, hoe begin je met het toepassen van web 2.0 in beleid? Bij het ministerie van LNV zijn enkele organisatieonderdelen de uitdaging aangegaan en zij proberen web 2.0-technieken uit. Twee vragen liggen voor: wat betekent 2.0 voor de organisatie en hoe zorg je dat de kennis die je nu opdoet over 2.0-werken niet verloren gaat? Hieronder een blik op de ervaringen die nu opgedaan worden met de eerste experimenten.
Het ministerie van LNV experimenteert met web 2.0-tools en principes. Wat betekent web 2.0 voor het ambtelijk werk? Wat moet er in de organisatie veranderen om 2.0 te worden. Een evaluatiegroep volgt de projecten. In deze blog geef ik een beeld van enkele ontwikkelingen, de vragen en ervaringen
Verschillende medewerkers van het ministerie van LNV wennen aan het werken met web 2.0-tools zoals Ning en Socialtext. De ervaringen worden gevolgd door de projectgroep van Werken 2.0. Wil je weten hoe dit er in de praktijk uit ziet? Kijk hieronder voor een demo en lees verder voor de toelichting.
Daar zit je dan, als kersverse Ambtenaar 2.0. De laptop verwachtingsvol opengeklapt. Je hele sociale netwerk in kaart gebracht, alle profielen bijgewerkt en alle belangrijke software onder handbereik. Twitter, Yammer, Ning, LinkedIn, Blogger, Wikispaces: voor de zekerheid is het spul allemaal alvast opgestart. Laat nu die Wisdom of the Crowd maar komen. Als iedereen met iedereen is verbonden ontstaan ongekende staaltjes van kenniscreatie. Toch?
Als doelstelling hebben we dat co-creatie of crowdsourcing inhoudelijk moet bijdragen aan de beleidsontwikkeling. Een tweede doel van de pilot is dat we leren hoe de inzet van web 2.0-middelen (sociale netwerksites, fora, wiki's) kan worden toegepast voor beleidsontwikkeling.
Deze blog is een co-creatie van Maxim Schram (oprichter van redesignme.com) en Monique Roosen. Redesignme heeft landelijke bekendheid gekregen via de Innovation Lecture van Minister van der Hoeven in november 2008. Binnen het concept van Redesignme werken bedrijven, klanten en ontwerpers samen aan nieuwe producten en diensten. Dit noemen ze co-creatie met online communities. Initiatieven als Redesignme laten volgens de minister zien dat co-creatie loont. Zou zoiets ook kunnen werken voor de overheid?
Overheid blijft Yammeren en Flickren: Pleidooi voor een Minister van Informatie, Kennis en Ontwikkeling
Innovatie staat al jaren op de agenda van politieke partijen. We horen de begrippen innovatie en kenniseconomie zo vaak dat ze hun betekenis hebben verloren. Want wat zien we aan innovatiekracht binnen de overheid op internet? Bestaat innovatie daar slechts in de vorm van videoblogs, Hyves en Twitter? Wat verstaan we eigenlijk onder innovatie? En wie is daar in Den Haag verantwoordelijk voor?