Singapore is sinds kort een opmerkelijke automaat rijker. Het gaat om een toren van vijftien verdiepingen hoog met onder meer Bentley’s, Ferrari’s en Lamborghini’s.
Snoep- en drankautomaten zijn goed ingeburgerd. “Maar vanaf nu kunnen we ook auto’s uit de automaat halen”, schrijft The Telegraph. In Singapore opende Autobahn Motors een futuristische showroom met zestig standplaatsen op vijftien verdiepingen. Het gaat om ’s werelds grootste automaat met luxewagens.
Op de benedenverdieping kunnen klanten via een touchscreen kiezen welke auto ze willen zien. Binnen één tot twee minuten staat de gekozen wagen voor hun neus.
Autobahn Motors koos voor een automatische toren in plaats van een simpele showroom om efficiënt gebruik te maken van de schaarse ruimte in Singapore. Daarnaast wou het bedrijf zich ook onderscheiden van zijn concurrenten door hun luxewagens al van ver te doen pronken.
Een agent van Salt Lake City, in de Amerikaanse staat Utah (westen), heeft voor ophef gezorgd, met zijn harde aanpak van een verpleegster die hem geen bloedstaal wilde overhandigen van een patiënt die niet bij bewustzijn was. Het incident dateert van 26 juli, maar de videobeelden werden donderdag pas vrijgegeven tijdens een persconferentie van de verpleegster, Alex Wubbles. De videobeelden, afkomstig van camera’s van de politie en het ziekenhuis, tonen hoe de verpleegster om hulp roept terwijl ze tijdens haar dienst in het universitair ziekenhuis Utah Medical Center brutaal opgepakt wordt. De vrouw kreeg handboeien om en werd een twintigtal minuten in een politiewagen vastgehouden, tot een administratief kaderlid van het ziekenhuis tussenbeide kwam.
De verpleegster handelde immers volledig volgens het boekje. Want bloedstalen van patiënten mogen slechts onder drie voorwaarden overgemaakt worden aan de politie: de patiënt moet zijn toestemming geven, moet gearresteerd zijn of de politie moet een mandaat hebben. “Aan geen enkele van die voorwaarden was voldaan”, aldus een woordvoerster van het ziekenhuis.
De burgemeester van Salt Lake City en de politiechef hebben hun excuses al aangeboden. De agent in kwestie mag geen bloedstalen meer ophalen en de regels daaromtrent werden herzien, zo meldt de politie.
Voor de correctionele rechtbank van Mechelen is vandaag Kevin D. verschenen. Tegen de man loopt een onderzoek voor het hacken van verschillende vliegtuigmaatschappijen. Eerder slaagde hij er al in de websites van Mobistar, Lufthansa en Thalys te kraken, en daar zijn voordeel uit te halen. Soms gebruikte hij hiervoor een valse naam. Tegen de man werd 18 maanden met uitstel gevorderd. Na een klacht van vliegtuigmaatschappij Lufthansa kwam Kevin D. in de zomer van 2015 in het vizier van de speurders. Hij boekte vluchten en annuleerde ze daarna met als bedoeling geld te recupereren voor vluchten die hij nooit betaald had. Toen hij hierover eind augustus 2015 werd verhoord gaf hij spontaan toe ook bij Mobistar verschillende telefoontoestellen te hebben verkregen zonder deze ooit betaald te hebben. In totaal ging het om goed 30 gsm’s en tablets, samen zowat 17.300 euro waard. De man slaagde erin te achterhalen op welke URL de betalingsbevestiging stond en omzeilde zo het systeem. De toestellen gaf hij weg of verkocht hij.
“Het dossier tegen Lufthansa werd stopgezet omdat Lufthansa zelf niet meewerkte, maar deze man heeft een duidelijk signaal nodig”, aldus procureur Peter Peereboom. “Ook na de huiszoekingen en de tussenkomst van de politie bleef hij feiten plegen. Ik vorder 18 maanden met probatie-uitstel.”
Volgens de verdediging van de man deed hij dit vooral uit interesse voor software en niet om zichzelf te verrijken. “Hij bekijkt hoe websites in elkaar zitten en zoekt naar eventuele fouten”, klonk het. “De feiten bij Mobistar heeft hij eerst zelf bij Mobistar gemeld, maar toen ze daar zeiden dat alles perfect in orde was, pleegde hij nieuwe feiten.” Rechter Erika Colpin maande de man aan zijn “gave op een andere manier aan te wenden.”
Volgende week moet hij zich in Brussel verantwoorden voor feiten tegen Thalys, in Mechelen loopt nog een onderzoek naar oplichting van Brussels Airlines waarvoor hij sinds vrijdag onder elektronisch toezicht is, maar met die feiten mag de Mechelse rechter geen rekening houden in haar vonnis.
Ben je een rasechte Trumpfanaat, maar heb je nog geen geluk gevonden in de liefde? Zoek dan niet verder. Trumpaanhangers hebben nu een site gemaakt waar andere fans van de Amerikaanse president de liefde kunnen vinden. Als ze hetero zijn ten minste.
Met de slogan ‘Make dating great again!’ wil de site singles bij elkaar brengen die pro-Trump zijn. De nieuwe website verzekert zijn leden dat ze er een levenspartner kunnen vinden van hetzelfde politieke kamp en die net als hen echt patriotten zijn.
De homepagina van de site staat vol gelukkige blanke koppels en een eerste vraag voor potentiële leden luidt: ben je een hetero man of een hetero vrouw? Eens je deze vraag beantwoord hebt, vraagt de site je naar je huidige relatiestatus. Daar heb je dan de keuze uit een erg ruim aanbod waar je zelfs ‘gelukkig getrouwd’ of ‘ongelukkig getrouwd’ kan aanvinken.
Voor een snelle wip moet je overigens niet op het datingplatform zijn. Op de site staat hetvolgende te lezen: “Wij gaan voor een goeie match, zodat onze leden kunnen focussen op wat er echt toe doet: gesprekken, gemeenschappelijke kenmerken en, als alles goed gaat, hofmakerij.”
Asser (ook: Nijhoff Asser) is een uit Duitsland afkomstig geslacht dat zich in de 17e eeuw in Amsterdam vestigde en verscheidene juristen voortbracht.
De stamreeks begint met Calman Nathan, geboren omstreeks 1638, die koopman werd op de Vlooienmarkt in Amsterdam. Hij trouwde in 1669 met Marian Ass(ch)er(s) waarna nageslacht als familienaam Asser aannam.
Mr. Lodewijk Asser (1802-1850), rechter, lid van provinciale staten van Zuid-Holland; trouwde in 1831 met zijn nicht Anna Gratie Marianne Asser (1807-1893), schrijfster
Johanna Ernestina Asser (1839-1917); trouwde in 1864 met prof. mr. Tobias Michel Karel Asser (1838-1913), rechtsgeleerde
Anna Gratie Marianne Asser (1807-1893), schrijfster; trouwde in 1831 met haar neef mr. Lodewijk Asser (1802-1850)
Mr. Eduard Isaac Asser (1809-1894), advocaat, voorzitter van de Spaarbank voor de stad Amsterdam, lid van provinciale staten van Noord-Holland, fotograaf
Mr. Carel Daniel Asser (1813-1890), lid van de gemeenteraad van Amsterdam, raadsheer Hoge Raad der Nederlanden
Prof. mr. Tobias Michel Carel Asser (1838-1913), rechtsgeleerde, winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede in 1911; trouwde in 1864 met Johanna Ernestina Asser (1839-1917)
Prof. mr. Willem Daniël Hendrik Asser (1945), hoogleraar en raadsheer in de Hoge Raad der Nederlanden
Adelheid Ferrier (1932), schijfster; trouwde in in 1956 met Johannes Maurits graaf van Limburg Stirum (1916-1978), telg uit het geslacht Van Limburg Stirum en in 1982 met Hendrik Jan van Beuningen (1920-2015), telg uit het geslacht Van Beuningen
Mr. Hendrik Tobias Asser (1894-1965), directeur N.V. Nederlandse Lloyd; trouwde in 1923 met Maria Nijhoff (1897-1949)
Paul Nijhoff Asser (1928-2014), uitgever, verkreeg bij Koninklijk Besluit van 9 mei 1949 naamswijziging tot Nijhoff Asser
Lanceercomplex 34 (LC-34) is een voormalige lanceerplaats van NASA op Cape Canaveral Air Force Station. Vanaf deze plaats werden, van 1961 tot en met 1968, vier Saturnus I en vier Saturnus IB raketten gelanceerd. LC-34 was ook de plaats waar de bemanning van Apollo 1 omkwam. Apollo 7 was de enige bemande en tevens de laatste vlucht vanaf deze lanceerplaats.
De bouw van complex 34 begon in 1959 na een ceremonie waarmee de Amerikaanse luchtmacht een stuk grond overdroeg aan NASA dat er de toen nieuwe Saturnus I ging lanceren. Aanvankelijk was LC-34 vooral een testplatform dat tijdens de ontwikkeling van de Saturnus I werd gebruikt voor het statisch vuren van de rakettrap. Daarna werd het ook ingezet voor lanceringen. De Saturnus I was in staat veel zwaardere vrachten in de ruimte te brengen dan andere raketten uit die tijd en was in staat om testvluchten voor de Apollo Command Module te lanceren. De upgrade naar Saturn IB leverde een verdubbeling van kracht daarbij en kon ook de servicemodule mee lanceren. Naast LC-34 werden ook vanaf het twee lanceerplatformen tellende LC-37 Saturnus I-en-IB-raketten gelanceerd. LC-37 dat ten noorden van LC-34 ligt is echter later aangelegd met het oog op lanceringen en niet zozeer voor tests. Overigens werd een van die twee platforms (LC-37A) nooit gebruikt.
NASA's eigen Lanceercomplex 39, even ten noorden van het Cape Canaveral Air Force Station, kwam als civiele ruimtehaven van het Kennedy Space Center gereed in 1967 en was primair gebouwd voor de Saturnus V. In 1968 werd, om kosten te besparen, een plan bedacht om met enkele hulpstukken ook de Saturnus IB vanaf complex 39 te lanceren en zodoende alle bemande lanceeractiviteiten van NASA op eigen terrein uit te voeren. Dit scheelde NASA de huur, gebruiks- en onderhoudskosten van de terreinen op de CCAFS. LC-34 en LC-37B die op militair terrein lagen, werden gesloten en ontmanteld, daar de Amerikaanse Luchtmacht liever hun eigen Titan III gebruikte omdat ze er geen heil in zag Saturnus-raketten te gebruiken waarvoor met civiele organisaties moest worden samengewerkt.
Van LC-34 zijn alleen nog de betonnen delen (het plein, het lanceerplatform en flame deflectors) over die men als monument voor de Apollo 1-bemanning heeft laten staan. Daarbij zijn twee plaketten ter nagedachtenis aan de omgekomen astronauten Grissom, White en Chaffee geplaatst.