Thomas Kortekaas: ,,Onze pa is er nog en dat mag een wonder heten" | Leidenamateurvoetbal, voetbal leidse regio
Home Vierde klasse Warmunda Thomas Kortekaas: ,,Onze pa is er nog en dat mag een wonder...
Leon is en was een graag gezien mens en altijd in voor een babbeltje, hier bij Omroep BO
Thomas Kortekaas: ,,Onze pa is er nog en dat mag een wonder heten"
In april 2019 veranderde het leven van de familie Kortekaas in Warmunda drastisch. Vader Leon kreeg een zware hartaanval op de tennisbaan en moest zo snel worden geopereerd. Zes bypasses waren nodig om nog hoop te houden. Op 23 april kwam hij weer thuis, maar een dag later volgde weer een operatie i.v.m. bloedpropjes in de hersenen. De ernst van de situatie werd meer en meer duidelijk en de schok bij de familie, 'zijn' club Warmunda en de gehele gemeente Warmond was ontaard groot. Kortekaas was (en is) een fijn mens en iedereen kent hem in de genoemde contreien. Bij Warmunda deed hij al een mensenleven van alles en nog wat en niets was hem teveel. Bijna anderhalf jaar later is Leon er nog en dat mag een wondertje worden genoemd. Het leven zal nooit meer hetzelfde zijn, maar ondertussen is hij weer veelvuldig op de club. Alle reden om aan Thomas, een van zijn drie zonen en leider van Warmunda 1, te vragen hoe de vlag er voor hangt. Hij heeft ook zo'n zijn verdriet gehad, maar blijft positief ondanks wat er gebeurd is. En is een makkelijke prater, ook over de gebeurtenissen rondom zijn vader.
De goedlachse Kortekaas nog voor de zware gebeurtenissen..
,,Het is een wonder, zo hebben artsen ons gemeld. In die tijd werd het gezin door de artsen verzocht afscheid te komen nemen. Onze pa lag in coma en opeens deed hij de ogen open. Natuurlijk weet je dat het leven verandert, maar hij was er 'opeens' nog en dat kon eigenlijk helemaal niet. Vanaf dat moment gloorde er in elk geval weer hoop en zijn we met zijn allen een zwaar traject ingegaan. Hij zou niet meer kunnen lopen, maar dat lukt nu ook weer. Wel gebruikt hij een rolstoel en daarmee wordt hij ook naar de wedstrijden gebracht. Het is fantastisch dat hij de ellende heeft overwonnen en dat hij in elk geval weer kan komen kijken bij zijn club. Zijn vrienden hebben hem ook nooit in de steek gelaten en dat voelt als een enorm warm bad voor ons als gezin."
Pal na de hartoperatie, Leon is geen opgever..
Volgens Thomas was het eigenlijk de bedoeling dat Leon voorzitter zou worden bij de blauwwitten. ,,Zo ongeveer de enige functie die hij nog niet had bekleed. Maar goed, dat komt er nu niet meer van. Belangrijker is echter dat hij nog kan komen bij 'zijn' Warmunda. Ik weet nog dat hij voor het eerst weer kon komen kijken in Leiden uit bij FC Boshuizen. Warmunda won dik en Jasper scoorde de eerste goal. Dat was wel een moment om nooit meer te vergeten. Mijn pa kon zijn geluk niet op."
Pa en ma Kortekaas kort na herseninfarct
Communiceren is en blijft een lastige. Thomas loopt er niet voor weg. ,,Dat gaat met handen en voeten, maar we gaan hem steeds beter begrijpen. Ik bel hem elke dag even op en dat doet ons beide goed. Het is en blijft mijn pa en ik wil er voor hem zijn. Natuurlijk zijn er zat lastige momenten geweest (en nog), maar ik kan er goed over praten met mijn vriendin en dat helpt. Mijn oudste broer, Tim, heeft mijn andere broer, Jasper (tweeling met Thomas, maar iets eerder geboren) een soort van onder zijn hoede genomen. Jasper is meer een binnenvetter. Mijn moeder is een schat en we steunen elkaar enorm. Zij werd nog wel eens gek van het voetbal. Leon was heel vaak van huis, maar er was begrip. Hij was nu eenmaal graag op Overbos. Zelf ben ik nu ook veel betrokken bij de club, maar ik wil niet in de voetsporen van mijn vader treden. Ik bemoei me met de clubkleding, wat financiële dingetjes en ben dus leider van 1. Daar blijft het echter wel bij. Mijn pa vindt het wel mooi om te zien dat ik mijn betrokkenheid toon, maar wat hij allemaal deed…nee daar pas ik voor."
Thomas kan niet genoeg benadrukken hoe groot de waardering is naar vrienden van Leon. ,,Zij hebben hem nooit laten zitten en hij hangt er ook niet bij nu hij niet meer dezelfde is. Dat zegt veel over die mensen, de club maar zeker ook het dorp. Het is voor ons een geweldige ondersteuning geweest. En nog steeds trouwens. Onze pa woont niet meer thuis, maar hij mag wel thuiskomen. Hij is er dan ook regelmatig en we maken er het beste van voor hem en voor elkaar. Het is geweldig om te zien dat hij zijn humor niet kwijt is geraakt. We hebben hem eigenlijk grotendeels weer terug en dat leek destijds een kansloos verhaal. Daarom koesteren we elk moment. We gaan ervan uit dat hij kan gaan genieten van een mooi seizoen bij Warmunda. Het ziet er niet slecht uit wat dat betreft."
Leon is en was een graag gezien mens en altijd in voor een babbeltje, graag met als onderwerp 'voetbal'