Bunzings kunnen verschrikkelijk stinken als ze dat willen. Nou, deze dieren lieten hun stinkklieren dan ook zéker werken.
Maar wat was dat? Daar kwamen duizenden bijen aangevlogen. De bunzings waren daar zeker bang van, want ze renden hard weg.
Maar die bijen kropen over de gezichten van vader, moeder en Cora. Die durfden zich niet te bewegen. Als dat maar goed afliep!
"Wat ruikt daar zo lekker?" vroegen vader en moeder tegelijk. "Zojuist stonk het overal; nu opeens zo'n lekkere lucht!"
"De bijen laten jullie honing proeven!" gierde ze. "Kijk maar, op jullie lippen en onder jullie neus hebben ze honing gesmeerd!"
De bijen vlogen weer weg. Vader en moeder streken over de kloddertjes op hun gezicht en likten hun vingers af. Verrukkelijk was dat!
"Ik, de honingvlam, heb jullie hierheen gelokt. Ik heb al die bunzings op jullie afgestuurd. Met behulp van mijn bijen heb ik die stinkdieren ook weer verjaagd. En mijn bijen hebben jullie honing leren eten, zonder dat jullie het wilden."
Vanaf die dag kwam er in Cora's huis elke week een pot honing op de tafel. Ze smulden er allemaal even lekker van.

Dit is een prachtige lapiskleurige, met hars ingelegde, ovale witmetalen hanger die verzilverd werd. Deze hanger heeft een hoog ritueel sentiment en is populair in de boeddhistische cultuur. De hanger heeft het hindoeïstisch OM teken