Spelmagazijn > Nederlands > Menu > Spelbeschrijvingen > het Mysterie van de Abdij / Mystery of the Abbey
spelbord met een plattegrond van de Tempeliers abdij, 6 miniatuur pelgrims, 6 informatieboekjes, 24 verdachtekaarten, 8 Bibliotheca kaarten, 18 gebeurteniskaarten, 6 Crypta kaarten, 24 Scriptorium kaarten, 8 miskaarten, 1 blok met 50 verdachtenoverzichten, 3 houten pelgrim dobbelstenen, 1 misbel
Introductie: Je bent een pelgrim die overnacht in een Tempeliers Abdij. De volgende ochtend wordt Broeder Adelmus dood aan de voet van de steile kliffen onderaan het klooster gevonden. Alles wijst op een misdaad... en de Abt heeft jou en je medereizigers gevraagd een onderzoek te doen en antwoord te geven op de vraag "Wie vermoordde Broeder Adelmus?". Degene die aan het einde van het spel de meeste punten verdiend heeft, wint het spel.
Voorbereiding: Leg het spelbord met de plattegrond midden op tafel. Elke speler kiest een gekleurde pelgrim en zet deze in de Kapel (Ecclesia). Deze miniaturen zijn de pionnen in het spel. Leg in de informatieboekjes een verdachtenoverzicht en geef elke speler er eentje. De informatieboekjes worden gebruikt om de verdachtenoverzichten te verbergen voor de andere spelers. Tevens geven de boekjes een overzicht van de verschillende ruimtes in de abdij. Schud de kaarten per soort afzonderlijk: Bibliotheca kaarten, Scriptorium kaarten en gebeurteniskaarten. Leg de stapels gedekt op de aangegeven posities op het spelbord. Leg ook de Crypta kaarten op hun plaats. Gespeelde kaarten worden tijdens het spel weer onder hun eigen stapel gelegd. Schud de 24 verdachtekaarten en leg er één gedekt onder het spelbord. Dit is de dader die de spelers tijdens het spel proberen te ontmaskeren. Elke speler heeft een pen of een potlood nodig.
Leg 5 (bij drie of zes spelers) of 3 (bij vier of vijf spelers) verdachtekaarten gedekt op de aangegeven positie in de bovenhoek van het spelbord. Verdeel de overige verdachtekaarten onder de spelers.
De startspeler wordt bepaald door het gooien van de pelgrim dobbelsteen. Als de dobbelsteen een pelgrim aangeeft die niet aan het spel deelneemt, gooi dan opnieuw, totdat er wel een pelgrim wordt gegooid die aan het spel deelneemt. Geef de misbel en de 8 miskaarten aan de startspeler. De miskaarten worden in volgorde op een stapel gelegd (beginnend bij de Metten). De startspeler legt de miskaarten voor zich neer. Aan het begin van zijn eerste beurt, zet hij de misbel op de omcirkelde 1 op de bovenste miskaart. Twee dobbelstenen worden gegooid om te bepalen van welke twee pelgrims als laatste de biecht is afgenomen. Leg elk van de dobbelstenen op een Biechtstoel.
Een spelbeurt: De spelers zijn om beurten kloksgewijs aan de beurt, te beginnen met de startspeler. Elke beurt bestaat uit de volgende onderdelen:
Als je de startspeler bent, verplaats dan de bel één vakje (van (1) naar (2), van (2) naar (3), enz...) op de bovenste miskaart. Als de misbel al op de (4) staat, haal hem dan van de kaart af en luidt onmiddellijk de getijden (door de bel te rinkelen) en voer de miskaart uit.
Verplaats je pion één of twee stappen in een willekeurige richting op het bord. Elke ruimteafscheiding in de abdij wordt aangegeven door een kleurverandering van het vloeroppervlak en telt als één stap, ongeacht de grootte van de ruimte. Het is verplicht om te verplaatsen en je mag niet direct weer de ruimte binnenlopen die je in dezelfde beurt hebt verlaten.
Als je met je pion eindigt in een ruimte waar al een andere pion staat, dan moet je die speler een vraag stellen. Als er meerdere pionnen in de ruimte zijn, dan mag je kiezen aan welke speler je een vraag stelt. Je mag elk soort vraag stellen, zolang hij kan worden beantwoord zonder de naam van een verdachte te geven. Je mag echter wel één of meer namen als onderdeel van je vraag gebruiken. De ondervraagde speler mag weigeren antwoord te geven of je vraag naar waarheid beantwoorden. In dat laatste geval mag hij jou een wedervraag stellen. Je bent dan verplicht deze vraag te beantwoorden.
Voer de acties uit die bij de ruimte horen waar je pion zich nu bevindt. Er zijn 9 verschillende ruimtes. Elke ruimte in de abdij heeft zijn eigen functie. Zo zijn er bepaalde ruimten waar je onder bepaalde voorwaarden kaarten kunt krijgen, in andere ruimten kun je kaarten van medespelers bekijken.
In de Kapittelzaal kun je een onthulling of een beschuldiging uitspreken. Een onthulling is het openbaar bekend maken dat je één kenmerk hebt ontdekt van de dader, bijvoorbeeld: de dader is dun. Alle onthullingen worden opgeschreven op een stuk papier en aan het eind van het spel gecontroleerd. Elke correcte onthulling is +2 punten waard en elke foutieve onthulling -1 punt. Bij een beschuldiging maak je de naam bekend maken van de monnik die volgens jou de dader is. Er mag niemand worden beschuldigd, zolang er nog verdachtekaarten te halen zijn in de Conversatiezaal. Als een andere speler de verdachtekaart van de beschuldigde monnik in zijn handen heeft, moet hij deze aan iedereen tonen om de onschuld van deze monnik te bewijzen. Je pion wordt verplaatst naar de Kapel en je verliest 2 punten. Als geen enkele speler de verdachtekaart van deze monnik in zijn handen heeft, dan moet de beschuldigde monnik de dader zijn. Het spel is nu afgelopen en je verdient 4 punten.
2. Elke speler geeft tegelijkertijd één of meer verdachtekaarten aan de speler links van hem. Het aantal kaarten staat aangegeven op de miskaart. Als een speler niet voldoende kaarten heeft, dan geeft hij gewoon al zijn kaarten en behoudt de kaarten die hij krijgt.
3. Een gebeurteniskaart wordt getrokken, de tekst wordt hardop voorgelezen en de effecten treden onmiddellijk in werking.
4. Geef de stapel miskaarten en de misbel aan de speler die als laatste aan de beurt was in de vorige beurt (dus de speler rechts van de speler die de getijden heeft geluid). Deze speler wordt nu de startspeler van de nieuwe beurt. Aan het begin van zijn eerste beurt legt hij de bovenste miskaart onderop de stapel, waardoor de volgende zichtbaar wordt en zet de misbel op nummer (1).
Het einde: Het spel eindigt met een correcte beschuldiging. De winnaar is de speler met de meeste punten. De punten worden als volgt berekend:
Waardering: Wanneer je Cluedo wel eens gespeeld hebt, dan denk je al snel: "Ah, weer een moord oplossen." Maar dit spel werkt toch heel anders, omdat je steeds kaartjes aan elkaar door moet geven aan het begin van de mis. Zo is het verloop van de kaarten veel groter. Ook niet alle verdachtekaarten zitten in het begin in het spel. Dit alles maakt dat het een heel ander spel is. Zeker de moeite waard om te spelen. Goed.
Opmerking Sandra: De namen op het spelbord zijn geschreven in de meest gebruikte taal in de abdij - Latijn.
In de eerste druk staat per abuis nog een stukje Italiaanse tekst in de spelregels op pagina 4 bij "Het spelverloop". De vertaling van deze zin is: De spelers zijn om beurten kloksgewijs aan de beurt, te beginnen met de startspeler. Elke beurt bestaat uit de volgende onderdelen:.
De doos heeft een goede indeling: je kunt hem zelfs op zijn kop houden en het materiaal blijft gewoon liggen. Keurig. Ook het materiaal zelf is weer van uitmuntende kwaliteit.
Opmerking Spelmagazijn: De namen van de verdachten zijn in de Nederlandse vertaling ook aangepast. In de spelregels van de eerste druk wordt echter nog een afbeelding gebruikt van een verdachte die in de Nederlandse uitvoering niet aanwezig is.
Het stellen van vragen is een belangrijk onderdeel in het spel. Het is zaak zo'n vraag te stellen, dat jij wel iets aan het antwoord hebt en je tegenstanders (die het antwoord ook horen), niet.
Strategie: In de spelregels en in het informatieboekje staan verschillende strategieën uitgewerkt. Je kun ervoor kiezen niemand informatie te geven of juist iedereen te overstelpen met dezelfde informatie. In ieder geval is wel duidelijk: probeer de anderen altijd dezelfde verdachten te laten zien, dan krijgen ze de minste informatie binnen.
* Als je aan de beurt bent mag je je pion één, twee of drie vakken verzetten in plaats van maximaal twee.
* Er zijn telkens slechts drie beurten tussen de missen. De misbel begint op de (2) van elke nieuwe miskaart.
De speler die de dader ontmaskerd, is niet per definitie de winnaar. Het is echter vrij lastig om op een andere manier meer dan vier punten te scoren. Dat betekent dat in de meeste gevallen diegene het spel wint, die de dader ontmaskert. Om op een andere manier te winnen moet je maar liefst 3 correcte onthullingen doen. Daar is het spel meestal te kort voor.