Not a Tumor: Robin Hood: Men in Tights (1993)
Mel Brooks maakte enkele van de beste parodieën aller tijden met Young Frankenstein en History of the World: Part I. Toen hij zijn commerciële hoogtepunt bereikte met Spaceballs regisseerde hij nog slechts 3 films: Life Stinks en Dracula: Dead and Loving it zijn zijn twee slechtste films en vormen een zekere smet op de carrière van Brooks. Maar tussen deze twee stinkers door bracht hij zijn laatste geslaagde persiflage op een klassieker die - ondanks dat hij zich niet kan meten met Brooks' beste werk - nog altijd genietbaar is.
Men in Tights is een constante barrage aan grappen waarin niets te intelligent of te flauw is voor Mel Brooks. Je wordt non-stop bestookt met slimme woordspelingen, popcultuur referenties, flauwe moppen, slapstick en soms ronduit briljante humor. Er zitten evenveel geslaagd e als platte grappen in en die verhouding - ookal klinkt ze negatief - zorgt voor een geslaagde komedie. In tegenstelling tot andere genre-genoten uit de vroege 90's (waarvan de meest geslaagde waarschijnlijk Jim Abrahams' Hot Shots is) zorgt de grote variatie binnen de humor voor een komedie die gedurende het volledige anderhalf uur niet saai wordt. Waar veel komedies die zich op één soort humor fixeren snel herhalend en voorspelbaar worden blijft Men in Tights fris tot de eindcredits, wat op zich al een verdienste is.
Maar dat neemt niet weg dat er ook veel missers in zitten, Mel Brooks is nu eenmaal nooit sterk geweest in het filteren van zijn eigen materiaal. Veel grappen eindigen op een sisser en vooral de popcultuur referenties voelen veel te geforceerd aan. Maar ondanks dat de kwaliteit van de grappen wel héél erg fluctueert is Men in Tights een film die de naam van Brooks met waarde draagt. Parodies zijn nu eenmaal een lastig genre waarin een groot deel nooit echt slaagt. Want ookal is een onderwerp klaar om belachelijk gemaakt te worden, de uitvoering blijkt voor veel regisseurs en schrijvers veel lastiger te zijn dan het op eerste zicht lijkt. Het is door de decennia aan ervaring die Brooks met zich meedraagt en de juiste toepassing ervan (wat hij bij zijn laatste films al eens vergat) dat Men in Tights wel een aangenaam kijkstuk blijft waar goed om gelachen kan worden.
Blogger: Cedric op 17:33
unrealbe 3 februari 2010 om 22:30
Een film die me altijd wel kan doen lachen. Veel mislukte grappen maar toch nog steeds consistent grappig. Qua amusementwaarde zeker een 8/10 voor mij.
Meester Voet 4 februari 2010 om 11:30
Het is een tijd geleden dat ik deze film heb gezien, maar die ene scene van de thuiskomst van Robin blijft me altijd bij. "My goldfish?" "My cat?" Dat is echt geniaal xD Maar helaas herinner ik me ook dat een boel grappen erg overbodig waren.
Hm, heb nog veel te lezen op dit blog, maar ga vooral zo door :) Maak je ook nog een top zoveel van het vorige decennium of niet?
Cedric 4 februari 2010 om 13:39
Mijn top 25 is al af, ga nu een dag (of twee?) fotokes maken en tekstjes schrijven enzo =p zou dit weekend toch gepost moeten worden.