tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage van 22 april 2005, nr. 04/5001 (hierna: aangevallen uitspraak),
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 23 februari 2007. Appellant en zijn gemachtigde zijn niet verschenen. Het Uwv was vertegenwoordigd door J.M.W. Beers.
Bij besluit van 7 april 2004 heeft het Uwv geweigerd appellant per 25 februari 2004 een uitkering ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) toe te kennen op de grond dat hij bij einde wachttijd geschikt was te achten voor het verrichten van zijn eigen werk.
Bij besluit van 17 november 2004 (het bestreden besluit) heeft het Uwv het door appellant tegen het besluit van 7 april 2004 ingediende bezwaar ongegrond verklaard.
In hoger beroep heeft appellant in essentie dezelfde gronden naar voren gebracht als in zijn beroep bij de rechtbank. Hij acht zich met name als gevolg van psychische klachten zodanig beperkt dat het hem niet meer mogelijk is op de arbeidsmarkt te functioneren, ook niet in zijn eigen werk als sokkenvouwer in dienst van [naam Stichting]. Hij verzoekt om benoeming van een psychiater als deskundige om te beoordelen wat de aard en omvang van zijn klachten is alsmede of daarmee het eigen werk als sokkenvouwer uitgevoerd kan worden.
De Raad is van oordeel dat de rechtbank de argumenten van appellant afdoende heeft besproken en genoegzaam heeft gemotiveerd waarom die argumenten niet slagen. De Raad onderschrijft de overwegingen van de rechtbank volledig. Het in hoger beroep overgelegde overzicht van de huisarts werpt geen nieuw licht op de zaak.
De Raad acht de medische grondslag van het bestreden besluit deugdelijk en ziet daarom evenmin als de rechtbank aanleiding om het verzoek om benoeming van een deskundige in te willigen.
Deze uitspraak is gedaan door J. Janssen als voorzitter en G.J.H. Doornewaard en L.H. Waller als leden. De beslissing is, in tegenwoordigheid van D.W.M. Kaldenhoven als griffier, uitgesproken in het openbaar op 6 april 2007.