Klein werkje van Taede A. Smedes over onze unieke plaats in en bijdrage aan het universum. Het heeft dus alles te maken met ‘Wie is de mens?’ Als je nog eens wat wilt horen van iemand die genoeg heeft van de trend ‘all es is zinloos’ (en je ziet maar of je er zelf zin aan geeft), dan kun je hier terecht.
We zijn op een of andere manier als enige (?) via de evolutie op een punt aangekomen dat wij over onszelf kunnen nadenken. Als dat verloren gaat door ons stomme gedrag gaat er wel iets heel unieks in die mateloze kosmos verloren. In het werkje lopen lijnen naar Etty Hillesum en Jonathan Sacks. Dat is wel spannend.