Tijgerkreek! | Blijdorper Bende Blog!
StartpaginaOntdek…Tijgerkreek!
We gaan van de Zuidoost-Aziatische moerassen naar het territorium van een groot roofdier: de tijger. De échte koning van de dieren heeft het de afgelopen decennia zwaar het gehad en is tot aan de rand van uitsterven gebracht. Jarenlange conservatiepogingen hebben voor sommige tijgersoorten weer een klein beetje hoop gecreëerd, terwijl anderen nog altijd slechts met enkele honderden zijn. In Blijdorp wordt deze katachtige vertegenwoordigd door twee Sumatraanse tijgers.
Twintig jaar geleden was het een wereld van verschil in dit gedeelte van de Diergaarde. Waar tegenwoordig een Aziatisch regenwoud te vinden is, waren hier toen verblijven voor zeezoogdieren gesitueerd. In drie kale, betonnen bakken leefden ijsberen, zeeberen en Californische zeeleeuwen. De ijsberen vertrokken in 2000 naar andere dierentuinen, terwijl de zeeleeuwen hetzelfde jaar een ruim bassin kregen bij het pas opgeleverde Oceanium. Pas in 2003 vertrokken de zeeberen, die naar Leeuwarden gingen. Toen kon de constructie van een nieuw tijgerverblijf eindelijk beginnen – of tenminste, dat dacht men. De Vrienden van Blijdorp zamelden €680.000 voor hun jubileumproject. Dankzij het vergunningtraject zou het echter tot 2005 duren dat het verblijf ook daadwerkelijk zou worden opgeleverd. Het werd al snel duidelijk dat de bouw aan banden werd gelegd, omdat Diergaarde Blijdorp een rijksmonument is. Gelukkig wisten het bestuur en de gemeente een compromis te sluiten waarbij de vorm van het Zeezoogdieren-Complex in tact zou blijven maar alsnog een natuurlijk perk werd gerealiseerd. De betonnen muren en ijzeren hekken zijn nooit helemaal weggehaald en zijn nog tussen het bamboe te spotten. De tijgers leven dus eigenlijk binnen de grenzen het oude verblijf, maar dan helemaal gemoderniseerd!
Foto: Cees Smolders (BB-Facebook). Zelfs voor die tijd waren de verblijven niet veel soeps!
Omdat tijgers van nature solitair zijn, leven ze in Rotterdam in twee aparte verblijven. Deze worden gescheiden door een glazen bezoekerstunnel, die toegankelijk is via twee bospaden die ernaartoe kronkelen. Tevens zijn aan het uiteinde ervan de binnenverblijven van de Sumatraanse tijgers te vinden.
Het ene verblijf is van vrouwtje Alia. Zij was er niet bij toen het verblijf in 2005 werd geopend; zij kwam pas in 2007 naar de tuin om wat genetische diversiteit in de populatie te brengen De eerste paar introducties met tijgerman Hermes waren ronduit mislukkingen, maar in 2010 lukte het: Alia beviel van drie welpjes. Eentje was te zwak en overleed snel na de geboorte, maar twee mannetjes hebben het gered. Gio en Vanni (vernoemd naar Feyenoordvoetballer Giovanni van Bronkhorst) groeiden al snel uit tot volwassen mannen. Ze kregen later ook toegang tot het verblijf van hun vader, nadat hij in 2011 op hoge leeftijd overleed voor de ogen van het publiek. In 2012 verhuisde Vanni naar Terra Natura in Benidorm (en in 2017 naar Zoo Frankfurt), Gio kon pas in 2014 gekoppeld worden. Daarna was Alia nog de enige tijger in Blijdorp. Gelukkig heeft ze sinds begin 2016 gezelschap van Emas. De twee vinden het nog wel spannend samen, maar er is wel een klik… Hopelijk kunnen we over enkele jaren weer een nestje tijgers verwachten!
Foto: Patrick van Oeveren (BB-Facebook)
De Sumatraanse tijger is de kleinste tijgersoort, en ook één van de meest bedreigde. De huidige populatie in het wild wordt op zo'n 500 dieren geschat, die nu op enkele individuen na allemaal in het noordelijkste puntje van Sumatra wonen. De populatie in gevangenschap is ongeveer even groot en daarmee is het een kritiek bedreigde diersoort. Gelukkig stijgt de populatie sinds enkele jaren weer, iets dat ook bij de Siberische tijger uit Rusland te zien is. Desalniettemin zou de wilde populatie bij een natuurramp of een grootschalige strooppartij in één klap helemaal uitgeroeid kunnen worden en is er duidelijk meer inzet nodig om dit majestueuze dier van uitsterven te behoeden. We weten immers uit ervaring dat de situatie zeer snel om kan slaan: in honderd jaar liep de populatie Javaanse tijgers terug van zo goed als ongeschonden naar vrijwel uitgestorven – en dat op een goot eiland zoals Java!