Reisverhalen Onbekend MMMMMildura - kangoeroes!
- MMMMMildura
Met het onderwerp verraad ik al wat ik gezien heb, maar goed! Gisteren moest ik dus om 4.45 uur opstaan, want om 5.25 uur (echt te idiote tijden gewoon) werden we (Monique, Svenja en ik) opgehaald om naar ons werk te worden gebracht. We moesten ongeveer een half uurtje met de auto en het was eerst nog donker, maar het werd langzaam licht. Johanna, een Finse waarmee ik samen had gewerkt in de vineyard, had Vicky gevraagd ons te waarschuwen wanneer ze kangoeroes zou zien. En toen op een rustig weggetje.... Een kangoeroe met een kleintje en daarachter nog drie!!! Zo geweldig! Ze staken voor ons de weg over en verdwenen in een veld, maar ik kon ze echt goed zien. Voor het eerst dat ik kangoeroes in het wild zag! En dat is, ook in Australie, best bijzonder, want iedereen vertelde me dat je vooral dode kangoeroes langs de weg ziet liggen (ook nog niet gezien trouwens) en dat je voor levenden naar een wildlife-park moet of iets dergelijks. Johanna is hier ook al voor 8 maanden en dit waren haar eerste kangoeroes en ik was hier precies 1 maand gisteren! Ik was gelijk helemaal blij, ondanks dat we dus om 6.00 uur moesten beginnen met het werk: onkruid wieden op meloenenvelden. Met een schoffel, maar zwaar! De baas was wel cool. Hij is pas 28, maar is al getrouwd en heeft drie kinderen (!). Hij werkte zelf gewoon met ons mee (vindt zelf ook niets aan het werk trouwens) en we kregen dus te drinken tijdens de pauzes en na het werk: Bier! Victoria Bitter, of te wel VB zoals het hier gewoon genoemd wordt. We mochten ook eerder stoppen dan 14.00 uur (de eigenlijke eindtijd), omdat de baas zelf geen zin meer had! Maar we krijgen wel gewoon betaald! Dat was dus een leuk dagje, ondanks dat ik verschrikkelijk moe was en het werk (eigenlijk mannenwerk) heel zwaar was.
Vandaag heb ik gekeken of ik nou eindelijk een Tax File Number had, nee dus. Het had er moeten zijn (na 28 dagen), maar nu wordt er een nieuwe aanvraag voor me gedaan. Dat zijn dan weer die irritante, administratieve dingetjes die nooit in een keer goed lijken te gaan. Ik ben nu met Sarah (die helaas morgen vertrekt, snik) in de stad, want vandaag was er geen werk voor ons! Morgen ook niet. Zondag zou ik nog een keer op het meloenenveld kunnen werken (weet niet of ik dat ga doen) en anders kan ik maandag samen met Johanna iets nieuws gaan doen. Ik krijg als het goed is vandaag m'n geld van al het werk van afgelopen week. Ik hoop maar dat het allemaal goed gaat. Dat is wel vervelend, je moet dat gewoon aan anderen over laten, omdat je niet zelf even langs al die farmers kunt rijden... Mijn plan is om hier nog 2 weken te blijven. Het werk is gewoon heel zwaar om constant te doen (altijd wel weer nieuwe spierpijn), dus langer houd ik echt niet vol. Ik las trouwens op een site van een ander Nederlands meisje (Ragna), die ook in de groep zat waarmee ik hier kwam, dat ze over een paar dagen terug naar Nederland gaat, omdat ze teveel heimwee heeft. Tja, zo kan het dus ook gaan... Ik wens haar sterkte en ook de vriendin waarmee ze reisde (en die hier nog wel blijft). Maar ik ben nog lang niet van plan terug te gaan hoor, al heeft iedereen wel eens een moeilijk dagje natuurlijk. Ik vind het in elk geval heel erg leuk dat er nog steeds mensen in mijn gastenboek schrijven! Dus bedankt daarvoor!
Misschien ga ik morgen een tripje maken met een stoomboot op de Murray River, hier in Mildura (iemand vertelde mij dat dat de langste rivier in Australie is. Kan zijn, maar er wordt mij zo verteld...). Klinkt als iets voor bejaarden (zo voel ik me lichamelijk ook na alle zware arbeid), maar ik denk dat het toch wel de moeite waard is! Ook ga ik nog snel proberen een hostel te boeken in Sydney waar Sarah en Reik ook pas nog geboekt hebben voor kerstmis en oud&nieuw (ja, ik ga Duisters nog aardig vinden). Zie ik misschien ook nog wat Nederlanders terug daar van de groep in het begin. Tot snel weer (of niet)!