Wij vinden het belangrijk dat ze aard hebben op het hok en aan ons hechten. Daarom dat we schoonmaken met de jongen op het hok. Je moet eens zien hoe ze dan op onze schouders gaan zitten. Je moet er mee bezig zijn.
Verder hebben we geduld. Zo begonnen we verleden jaar pas eind juli op te leren. Toen waren veel anderen al de helft van hun jongen kwijt. Het gebeurde meerdere jaren dat mensen dachten dat we niet met jongen zouden spelen omdat we pas zo laat aan de inkorftafel verschenen. Duiven die je niet opleert kan je ook niet verliezen van het opleren. Zo simpel is dat. De jongen gaan hier ook weinig los.
Dus geen ritjes van slechts enkele kilometers. Ze zitten in drie stappen in Lille, dat is 20 kilometer. Stormen ze meteen naar huis, dan kunnen ze de "grote mand" in naar Vilvoorde, 70 kilometer. Zijn we minder tevreden dan blijven we enkele keren lappen in Lille.
Ze gaan om 10.00 uur los en als ze uitgevlogen zijn, dat is meestal na twee uur, worden ze meteen binnen geroepen. In het seizoen zitten hier nooit jongen buiten. Die zitten in het hok of vliegen.
(Noot: Als Daniel de jongen los wil laten, zitten die klaar, stormen dermate naar buiten dat hij zich moet bukken of ze vliegen hem recht in zijn gezicht. Niet een duif die binnen blijft, niet een duif die aarzelt. En dan zie je ze lange tijd niet meer. Kan me voorstellen dat je jongen die dermate gezond zijn niet veelvuldig hoeft te lappen. Waar anderen menen dat je ze jong en veelvuldig moet lappen om verliezen te beperken doet Boeckx omgekeerd).
Wel durven we thee geven, maar dat is denk ik niet wat je bedoelt. Die thee maakt vader voor een heel jaar en wij geloven daar heilig in. Verder geven of doen we niets.
Inderdaad niets van dat alles. Je mag hier ten allen tijde in de drinkbak komen kijken. Onze duiven zijn altijd kerngezond en waarom zou je dan medicijnen geven? Enten tegen paramyxo doen we uiteraard wel. Ook tegen pokken
Vader wel, ik alleen bladzijde 3 van De Duif. En Internet? We hebben niet eens een computer en gsms zijn helemaal niet aan ons besteed.
Regionaal is weinig tegen jullie te doen. Toch vliegen de duiven in het Tienverbond en meer nog in het Diamantverbond meestal weer net iets sneller dan de winnaars hier. Liggen ze daar beter of is de concurrentie er nog heviger?
Als de wind pal noord staat is dat zeker niet voordelig voor ons met tientallen kilometers overvlucht. Weet je, iedereen denkt/zegt dat waar hij speelt de beste zitten. Maar probleem in duivensport, en zeker op vitesse, is dat die plaats gebonden is. Stickers Donkers speelt super. Maar we zullen nooit weten of hun duiven beter zijn, even goed of slechter. Dan zouden we naast elkaar moeten wonen.
Met biljarten, tennis, wielrennen enzovoorts kunnen mensen van overal zich met elkaar meten. "Vitessers" die ver vaneen wonen kunnen dat niet.
Lezen over duiven doen ze amper, maar wat ze heel goed lezen zijn de uitslagen. Die leren of je dingen goed doet of niet. Die tonen ook wat duiven waard zijn. Dat zie je niet aan de pedigree of de naam, zelfs niet aan de duif.
Toen ik er aankwam, begin maart, stond Daniel buiten. Te letten leek het wel. De (oude) duiven waren al een tijdje los maar nergens te bekennen.
Pas toen we twee uur later vertrokken hingen ze boven het hok en even later binnen. Want duiven op het dak? Heb die daar nog nooit gezien. Zelfs zag ik er nooit duiven trainen. Want ALS ze al vliegen is dat meestal hoog, hard en ver. En terugkomen doen ze. Altijd. Helaas is dat tegenwoordig niet voor iedereen een vanzelfsprekendheid.