Na een geslaagde pasage van het Europees Kampioenschap in Steenwijk mochten we ook dit jaar weer los op de bult voor de tweede marathon Cup van het jaar. Wat mij betreft 1 van de mooiste wedstrijden en parcoursen van het jaar, dus ik had er zin in.
Na school meteen de auto in met Itay Drory om dankzij het verkeer dat voor een doordeweekse dag zeer goed meeviel gelukkig tijdig en relaxed aan de start te staan.
A-rijders en B-rijders startten samen wat zorgde voor een mooie groep rijders. Doordat het koud en winderig was hield ik m'n jasje zolang mogelijk aan wat ervoor zorgde dat ik helemaal achterin stond om te starten. Niet ideaal zo bleek, want het tempo werd meteen de hoogte in gejaagd. Ik moest de eerste ronde al meteen volledig a-bloc om de eerste scheuren die al meteen ontstonden te overbruggen.
Al vrij snel reed een kopgroep van 4 man weg, die we ondanks het hoge tempo dat zorgde voor vele opgevers niet meer terug in het vizier kregen. Ik kon tot m'n verbazing de groep met een hoop klinkende namen zoals Europees kampioen Gary Hekman, Argentijns wereldkampioen Juan Cruz Araldi (die er ook de brui aan zou geven), Crispijn Ariëns,... vrij goed bijhouden. Bij het ingaan van de laatste ronde besloot ik het voorbeeld van Jouke Hoogeveen te volgen en solo op zoek te gaan naar plaats 6 in de wedstrijd. Helaas nam Gary Hekman de groep op sleeptouw en viel ik zelf wat stil in de laatste kilometer waardoor ik net voor de sprint op de klim werd bijgehaald en ingehaald. Gegokt en verloren, met een 14e plaats als eindverdict, maar vooral een zeer goed gevoel na deze wedstrijd.
Het skeelerseizoen ging dit jaar iets later van start. De Zeeuwse openingswedstrijd ging jammergenoeg niet door dit jaar.
Hierdoor was de marathon in Oldebroek de seizoensopener dit jaar. Een kort rondje dat me normaal niet echt ligt maar op 1 of andere manier toch altijd mee lijkt te vallen. Bij de B's wist ik hier zelfs eens te winnen.
Door 2 Duitse pistewedstrijden in deze periode verbleven heel wat rijders in Duitsland en stonden we met een klein peloton aan de start. Desondanks werd er toch koers gemaakt waardoor er al vrij snel nog slechts een 15-tal rijders in koers waren. Hierdoor was van even recupereren van de diverse aanvalspogingen nagenoeg geen sprake. In de finale probeerde ik mee te springen met latere winnaar Crispijn Ariëns maar dat was iets te optimistisch. M'n linkerbeen was al vrij verzuurd van de vele bochten en schoot nu helemaal in de kramp. Ik moest ook de volgende groep laten rijden en reed uiteindelijk naar een 11e plaats. Het gevoel in de wedstrijd was beter dan ik vooraf gedacht had, en de werkpuntjes voor de volgende wedstrijden zijn duidelijk.
In de aanloop naar het skeelerseizoen deed ik twee wielerwedstrijdjes bij WAOD mee. Enkele sfeerbeelden hieronder.
De sportieve doelen blijven bestaan maar zullen dus in functie van het wondertje dat we begin juli verwachten gepland worden.
Aangezien de looptrainingen voor de bosduatlon goed verliepen besloot ik nog enkele weekjes door te trainen. De echte seizoensafsluiter zou m'n eerste halve marathon worden, van Deinze naar Bellem.
Ondanks de beperkte loopkilometers (anderhalve maand 2 looptrainingen per week) en de tegenwind heel de weg kon ik toch afsluiten in een mooie eindtijd van 1:36:51. Iets om tevreden mee te zijn.
Nadat ik door werken in onze nieuwe huis in 2015 de bosduatlon in Lembeke aan mij voorbij liet gaan stond hij dit jaar wel weer op het programma. Bedoeling was om het seizoen hier af te sluiten maar aangezien er nog wel wat in de tank zat besloot ik het seizoen te rekken tot de halve marathon van Deinze.
Na een matige start in het lopen kwam ik tijdens het fietsen goed in m'n ritme en kon dankzij een goed tweede loopnummer mijn PR op de bosduatlon verbeteren. Na 1u01:48 kwam ik als 47e (29e in mijn categorie) over de aankomst.
Na een geslaagd debuut in Ronsele kwam ik ook in Boekhoute en Lembeke aan de start. Ik koerste al iets minder afwachten en durfde al regelmatig mee springen met een groepje. Volgend jaar doe ik zeker weer een aantal wedstrijden mee.
Helaas was de mindere wedstrijd in Puttershoek een voorteken. Ook afgelopen week was het energiepeil nog niet optimaal. Na 2 dagen rust ging het de afgelopen 2 dagen op training niet zoals het hoort. Ik liet gisteren dus m'n bloed controleren en een aantal waarden liggen aan de lage kant.
Met spijt in het hart moet ik dus besluiten dat ik in Hallum niks kan gaan doen. Deze wedstrijd is zo zwaar dat ik echt 100% fit moet zijn om er ook maar iets te kunnen doen, en dat is helaas niet het geval. De slimste beslissing is dus om niet te starten en de stekker er even volledig uit te trekken.