Ik vind het een grappig boek, want je hebt geen levende wezens die het verhaal vertellen, maar het zijn letters van een boek en ze beschuldigen de boek op de moord van muggemietje, maar eigenlijk is het een jongen uit de klas. Ik vind wel dat de hoeveelheid tekst toch voor middenbouw hoort.
Hahahahaha, hoe kom je er op! Lekker om te lezen, spelen met letters, weer eens wat anders. Ben benieuwd wat kinderen er van vinden.
Geweldig boek over de moord op een mug. En wat dat allemaal teweegbrengt. De manier waarop Ted van Lieshout dit aanpakt (het boek wordt ook een personage in het verhaal) en hoe het afloopt zijn goed uitgedacht. Ik kan me voorstellen dat dit voor sommige lezers wat moeilijk is juist door de stijl van werken, maar door het voor te lezen en er samen over te praten kan dit verhaal voor iedereen de dosis (lichtelijk gemene) humor overbrengen die er in zit.
Het was een leuk boek.Iemand had een mug gedood en die heette muggemietje. In het boek kom je te weten wie het heeft gedaan. Iedereen geeft de schuld aan het boek maar die heeft het niet gedaan.
Het gaat over een mug en die wordt vermoord doordat iemand de kaft van het boek heeft dicht gedaan. Het boek kan alleen maar “ja”, “nee” en “welterusten” zeggen en dat is wel heel grappig. In het boek gaan ze uitzoeken wie de mug heeft doodgemaakt.
De letters vinden het maar oneerlijk omdat ze terug in de kast moeten terwijl ze niets hebben gedaan.
De letters vertellen het verhaal en de kinderen en de juf. De tekeningen zijn leuk, maar het zijn er niet zoveel.
Wat een origineel boek, maar ik had niet anders verwacht van Ted van Lieshout, nadat ik zijn GVP interview heb geluisterd.
Boek dat je supersnel uitleest, maar wel een andere benadering aan een boek geeft. De indeling qua letters, kleur en vormgeving zijn goed bedacht en geven een extra dimensie aan het boek. Knap hoe het alfabet er helemaal in verwerkt is qua woorden.
Ik vond het idee erg leuk, van de letters in het boek die hun eigen verhaal vertellen. Het boek zelf dat alleen maar ja en nee kan zeggen. Bladzijden in het zwart in de kast, maar het mooist waren de verwensingen op alfabet.
Op zich vind ik de opzet leuk, maar het leest niet makkelijk. Wel grappig om te lezen dat de letter en het boek een eigen leven hebben. Dat die het niet met elkaar eens zijn. Op zich wel een aardig boek.
Het concept is heel origineel en ook wel goed uitgewerkt. Maar soms vonden we de tekst op de zwarte bladzijden toch wat te langdradig (en misschien een detail, maar een schrijffout in een boek over letters, vonden we toch ook wat storend).
Een geinig boek door de ogen van de letters in het boek, die bang zijn om niet meer gelezen te worden. Aan het zit er, onverwacht, een leuke twist in het verhaal. Het leest makkelijk weg en het is aantrekkelijk door de creatieve opmaak van de bladzijdes. Ik vind het ook leuk in beeld gebracht hoe muggemietje aan haar einde kwam.
Wat een verfrissend boek. De woorden en de letters en eigenlijk ook het boek zelf zijn de hoofdpersonages van dit grappige verhaal. Het is wel echt een boek dat zelf gelezen moet worden, voorlezen wordt lastig, maar je hebt het echt in een ruk uit. Je wilt weten wie nu Muggemietje heeft vermoord op bladzijde 8 en 9!

Ook in Overijssel komt de tjokvolle Boode-Bus voorgereden! Voor een catering in Overijssel nemen we echt niet alleen krentewegge of bakleverworst mee. En wees gerust, onze koekjes zijn niet slof. We zijn goed volk, dus we komen door de achterdeur. Zet u die vast los? Dan maken we het donders gezellig!