Hij mag zich niet zelf het ambt van overste toeëigenen, doch hij moet worden gekozen door de oversten van andere broederconventen en hij moet in zijn voorgaand leven afdoend bewijs hebben gegeven van karakter. “Ook zij,” aldus staat er geschreven, “moeten eerst worden waardig gekeurd, en slechts wanneer zij onberispelijk zijn, kan hun het ambt gegeven worden” [1 Timoteüs 3,10]