Sissend plasma, vampieren en wraak - NRC
Sissend plasma, vampieren en wraak
BERLIJN, 22 FEBR. Op twee achtereenvolgende dagen zijn in Berlijn nieuwe Amerikaanse films te zien met een onverwachte heldenrol voor geestelijken in een helse wereld. Voor het overige verschillen Robert Rodriguez' From Dusk till Dawn en Tim Robbins' Dead Man Walking als dag en nacht.
Robbins, evenals zijn hoofdrolspelers Susan Sarandon en Sean Penn zojuist genomineerd voor een Oscar, slaat een zeer ernstige, bijna prekerige toon aan in zijn aanklacht tegen de doodstraf, gebaseerd op een door de non Helen Prejean opgeschreven waar relaas. Sarandon speelt de zuster, die op uitdrukkelijk verzoek van een terdoodveroordeelde hem in zijn laatste maanden ter zijde staat. Ze staat verbijsterd over het kille mechaniek van de executie en de haat van degenen, onder wie de ouders van de slachtoffers van de moordenaar, die het oudtestamentische 'oog om oog, tand om tand' belangrijker vinden dan Jezus' keuze de andere wang toe te keren.
Dead Man Walking volgt de tenuitvoerlegging van het vonnis bijna zo gedetailleerd als de Nederlandse documentaire Procedure 769 en draagt dezelfde boodschap uit als Krzysztof Kieslowski's A short film about killing: hoe verschrikkelijk iemands misdaad ook is, geen ander mens heeft daarom het recht hem te doden. En de mogelijkheid tot verlossing, zelfs voor een onmens als Penn vertolkt, wordt even overtuigend aangetoond als Sarandons menselijke geloofsinterpretatie, loodrecht tegenover de religieuze drogredenen van rechts Amerika.
In From Dusk till Dawn speelt Harvey Keitel (met cowboyhoed, grijze ringbaard en bril) een geestelijke, die na de dood van zijn vrouw van zijn geloof gevallen is. Op vakantie in een kampeerbus met dochter en zoon, wordt het gezin gegijzeld door twee in het zwart geklede broers, criminelen op de vlucht: een professionele bankrover (tv-ster George Clooney) en een paranoïde, door seks geobsedeerde psychopaat (Quentin Tarantino).
De eerste helft van de ook door Tarantino geschreven en geproduceerde film is een geestige harde actiefilm, die de liefhebbers van Pulp Fiction niet zal teleurstellen. Maar halverwege schakelen Rodriguez en Tarantino plotseling brutaal over naar een heel ander genre en toon: een 'splatter movie' over bloeddorstige vampieren, die het meest thuis zou horen in het 'Weekend of Terror'-festival. Voor de poort van de hel hervindt Keitel zijn geloof en maken de sterfelijken, met behulp van wijwater en crucifix, één front tegenover de ondoden uit de onderwereld.
From Dusk till Dawn is een film voor liefhebbers en connaisseurs van een genre dat de gemiddelde bioscoopbezoeker veel te ver gaat. De 26-jarige Rodriguez, die met zijn eerdere films El Mariachi en Desperado zijn technische talent bewees, krijgt door het geraffineerde scenario van Tarantino ineens vleugels en maakte een werkelijk verbluffend huzarenstuk. Een nog groter probleem zal het zijn om het publiek, dat niet gewend is aan de horrorconventies van sissend plasma en weggereten gezichten, daar ook van te overtuigen.