De kip stamt af van de Bankivahoen (Gallus gallus). Oorspronkelijk leefde deze ‘oerkip’ in het bos, waar deze bijna al zijn tijd besteedde aan het zoeken naar voedsel, wat wij ook wel scharrelen of foerageren noemen. De behoefte om dit gedrag te vertonen is ook in onze kip nog aanwezig, ook al is er voer in overvloed. Let er maar eens op: kippen krabben een aantal keer over de grond met beide poten, kijken goed en pikken al het blootgelegde lekkers op, zoals insecten, wormen, zaden of sappige jonge scheuten. Hier kunnen ze zich uren mee vermaken, daarom krijgen ze die ruimte ook bij KipEigen. Sterker nog, we maken er goed gebruik van. Want door de kippen te laten doen wat ze zo graag willen, kunnen ze ons helpen om bloem- en groentebedden na de oogst te ontdoen van gewasresten, onkruid en (plaag)insecten, en om deze om te woelen en te bemesten. Een win-winsituatie!