Door de komst van de DRU Cultuurfabriek en wijkcentrum De Lichtenberg in Silvolde kwam er een einde aan de activiteiten in 't Pakhuus. "Ik vond het beter dat het poppodium in de DRU werd opgenomen. Ik ben altijd een man geweest voor live muziek en dat werd steeds moeilijker in 't Pakhuus onder meer door de beperkingen van de buurt. Ook had de stichting Fidessa niks met popconcerten." Het sociaal-cultureel werk kwam in De Lichtenberg terecht, maar nooit van de grond. Harry zou Harry niet zijn als hij al ver voor de realisatie een uitvoerige toekomstvisie voor de cultuurfabriek schreef. Veel ervan is in de afgelopen tijd door anderen gerealiseerd, volgens hem. De Kort wilde wel de popmuziek in de DRU organiseren, maar werd terzijde geschoven door de gemeente. "Jammer dat in de DRU zo weinig aan opleiding voor muzikanten wordt gedaan. Dat was wel de bedoeling." De 64-jarige Silvoldenaar is een expert op het gebied van theaterbelichting. Hij is eigenaar van het bedrijf The Light Connection en is in deze materie docent bij het ROC Rijn IJssel.
In 't Pakhuus is hij nooit meer terug geweest. Het gebouw wordt nu uitgebaat door de muziekverenigingen Radboud en Excelsior en is omgedoopt tot Ons Pakhuus. Harry grinnikt veelbetekenend bij die naam. Het suggereert alsof het eerder nooit van de Silvoldse gemeenschap is geweest.

Zorgen…wie kent ze niet? Zorgen kunnen over van alles gaan en ze kunnen je behoorlijk bezighouden. Ouders kunnen zich zorgen maken over het gedrag dat hun kind laat zien dat afwijkt van wat ‘normaal’ is of wat ze verwachten dat hun kind doet. In huis ontstaat hierdoor spanning en strijd tussen de gezinsleden. In jou als ouder ontstaat ergernis, verdriet of angst. Als ouder zal je al je oplossingen bovenhalen en aanreiken aan je kind. Veelal zonder dat er iets veranderd…
Ouders wensen gelukkige kinderen en kinderen wensen gelukkige ouders. Dat betekent dat ouders graag zien dat het gedrag van hun kind verandert. Verandert zodat ze hun kind gelukkig zien. Dat betekent dat kinderen graag zien dat het gedrag van hun ouder(s) verandert. Verandert zodat ze hun ouder(s) gelukkig weten. Zo zien we dat zowel ouder(s) als kind hetzelfde doel nastreven: gelukkig zijn. Zowel ouder(s) als kind doen daar alles voor.
Laten we eerst eens kijken naar hoe een zorg ontstaat…Stel je kind blijft aan je been hangen bij nieuwe situaties of je kind blijft vragen stellen en uitvluchten zoeken rond bedtijd of je kind klaagt veel over buikpijn voordat hij naar school gaat of je kind huilt steeds wanneer mama weggaat. Wanneer je kind dit gedrag lange tijd laat zien en/of niet passend voor zijn leeftijd, ontwikkelt zich een zorg bij de ouder(s). Een zorg geeft spanning zowel bij de ouder(s) als bij het kind. Nadat het aanreiken van oplossingen en het opbrengen van begrip en geduld geen verandering teweegbrengt ontstaat langzaam de strijd. Begrip kantelt naar wanhoop of machteloosheid, geduld naar frustratie en ongeduld. En zo ontstaat de vicieuze cirkel van onmacht en pijn die ons doet wakker liggen.
Wil je je kind helpen bij het oplossen van zijn zorg dan is het belangrijk om eerst te ontdekken bij wie de zorg hoort. Zorgen die bij jou als ouder horen vragen andere oplossingen dan zorgen die bij je kind horen. Zo is ‘mijn kind ruimt niet op’ een zorg van de ouder waarover veel (onnodige) strijd ontstaat. Hier heb je als ouder iets te leren en/of doen. De buikpijn voor het na school gaan duidt op een zorg van het kind. Hier heeft het kind iets te leren en/of doen.