Zand op de mat komt er niet zomaar. Zand op de mat betekent dat er laarsjes overheen hebben gelopen die zojuist in de modder hebben gestampt. Bij Zand op de Mat zijn we veel buiten, werken we met natuurlijke materialen en gaan we respectvol met elkaar en onze omgeving om.
Het kinderdagverblijf, gevestigd op het terrein van zorgcentrum Heijendaal in de wijk Lombok, biedt het hele jaar door hele dagen opvang aan kinderen van
De peuteropvang, gevestigd in de Calluna in de wijk Heijenoord, biedt tijdens schoolweken en onder schooltijden opvang aan peuters van 2 tot 4 jaar.
Kinderdagverblijf Zand op de Mat wil kinderen een warme en veilige omgeving bieden. Een omgeving waar kinderen zich gekoesterd, ondersteund en bemoedigd voelen, waar zij kunnen groeien en bloeien, en waar hun potentieel zich voluit kan ontwikkelen.
Bij Zand op de Mat bieden we kinderen uitdagend spelmateriaal aan in een veilige binnen- en buitenspeelruimte. Onze buitenruimte, waar de kippen vrij rondscharrelen, nodigt uit tot klimmen, klauteren en ravotten, tot fantasiespel en lekker kliederen met zand en water.
We hechten veel waarde aan een gezonde omgeving waarin we een basis leggen om goed voor jezelf en de leefomgeving te zorgen. Natuurlijk materiaal, gezonde voeding en veel naar buiten zijn hierbij belangrijke speerpunten.
Vanaf 1 april openen we een peuterspeelzaal in het Callunagebouw in de wijk Heijenoord. Een geweldige plek op een fantastische locatie! We staan te trappelen om open te gaan.

Groene Gabor Comfort pumps met een sleehak. De pumps zijn gemaakt van suède wat een vrouwelijke uitstraling geeft. Het comfortabele voetbed van leer zorgt ervoor dat deze schoenen heerlijk lopen. De pumps zijn voorzien van een elastieken rand, waardoor ze een goed pasvorm hebben. De sleehak met kurklook heeft een hoogte van 4 centimeter. Hiernaast hebben de pumps een rubberen profielzool wat veel grip biedt. Alles samengenomen, maakt duidelijk dat je zonder zorgen een dag op deze schoenen kan rondlopen. Het voetbed van de groene Gabor Comfort pumps met sleehak is niet uitneembaar.

De redactie is altijd nieuwsgierig naar verhalen achter bedrijven die we niet kennen. Maar tijdens de laatste redactievergadering hadden we het ineens over Taveerne De 12 Balcken. De 12 Balcken? Maar dat kent iedereen toch? Ja, iedereen kent ‘De Balcken’. Maar wat weten we nou eigenlijk echt van Co en Carolien?
57 jaar is Co Vermue. Daarvan bracht hij er inmiddels 34 door in De Balcken. Hij, de Texelse boerenzoon die het halverwege de jaren tachtig niet zag zitten om in het bedrijf van zijn vader te gaan, belandde via via in de horeca. Tijdens zijn eerste baan, bij broodjeszaak Plof Inn, ontdekte hij dat het vak ‘goed voelde’. Niet veel later werd hij barman in De 12 Balcken, toen nog van Jeanette Korff, die ‘de taveerne’ in 1975 samen met Pim Decnop was begonnen. ‘Ik vond het een bijzonder bedrijf. Geen doorsnee kroeg. Het was een beetje stads en er werkten heel verschillende, bijzondere mensen.’ Wel stond je er in het begin vaak in je eentje achter de bar. ‘Best druk, want behalve drank hadden we ook wat te eten. Er stond een grilletje en daarop bakten we een sateetje en een entrecote.’ Een café waar je kon eten, dat zag je toen nog zelden. Ja, in Amsterdam, daar had je eetcafés zoals Carels Café, Co’s voorbeeld. ‘Geïnspireerd door Carel hebben we dat concept bij ons toen verder doorgezet.’ En zo werd het café een eetcafé.
In 1991 werd hij vennoot. ‘Ik had wel ambitie, wilde graag iets voor mezelf.’ Tien jaar later trad Jeanette zelf uit het bedrijf. Intussen had Co Carolien van Wijnen leren kennen. Carolien: ‘Ik werkte in Zaandam bij de ABN Amro. Daar werkte ook Co’s zus en die nam me wel eens mee naar Texel. Daar leerde ik Co kennen.’ Ze kregen verkering en Carolien wilde naar het eiland. ‘Ik vond werk bij Mantje en niet lang daarna bij de Rabobank. Daar heb ik tot 2004 gewerkt.’ Naast de bank deed ze de boekhouding voor De Balcken. ‘Zo raakte ik aardig thuis in het bedrijf. Maar alleen op de achtergrond hoor, ik had geen enkele horeca-ervaring.’ Toch werd ze in 2004 vennoot. ‘Van bankmeisje naar barmeisje. Eigenlijk was er niet veel verschil, het is allebei werken met mensen. Daar moet je wel lol in hebben.’ Co: ‘Ja, een biertje tappen kan iedereen. Waar het om gaat is dat je je klant het gevoel geeft dat hij welkom is. Dat zit in kleine dingen. Een aardige ontvangst, interesse tonen, vaste gasten herkennen. Dat maakt het voor de klant leuk, maar ook voor ons. Alleen zo hou je dit werk lang vol.’
Aandacht voor de gasten. Het zal een van de belangrijkste redenen zijn waarom De 12 Balcken al zo lang een vertrouwd adres is voor zoveel Texelaars én toeristen. Carolien: ‘Er zijn mensen van de overkant voor wie wij een vast onderdeel zijn van hun vakantie. Die begint en eindigt met een bezoek aan de Balcken.’ Co ziet nog een reden waarom gasten zich blijkbaar thuis voelen in het café. ‘Iedereen kan hier doen wat-ie wil. Een praatje maken, de krant lezen, werken op je laptop. Het maakt ons niet uit. We nemen het zoals het komt.’
In de loop der jaren werd af en toe iets verbouwd en aangebouwd, maar in essentie veranderde er niet veel. Co: ‘De rode draad van je bedrijf moet je bewaken. Het gebeurt wel eens dat er op een rustige avond een groep binnenkomt die dan eigen muziek gedraaid wil hebben. En graag een beetje hard. Dat doen we dus niet, niet voor één specifieke groep.’ Carolien: ‘Niet dat de muziek hier nooit harder gaat en er nooit gedanst wordt, hoor. Maar dat moet dan wel spontaan ontstaan’. Herkenbaarheid, daar gaat het om. Co: ‘Dat zit ’m ook in ons personeel. Onze medewerkers zijn nog altijd echte individuen. Mensen met durf die zich onderscheiden.’ De menukaart? Die is al jaren min of meer ongewijzigd. Carolien: ‘Er verandert heus wel eens iets, maar inderdaad zijn uiensoep, spareribs en saté hier echte klassiekers.’ Co: ‘En het is vast niet de allerlekkerste uiensoep. Maar hij past wel perfect bij de entourage. Ik zeg altijd: iedereen mag mijn recepten hebben. Maar één ingrediënt krijg je er niet bij: onze sfeer.’ Carolien: ‘Wij zijn daardoor ook veel minder begrensd dan een echt restaurant. Hier kun je om zes uur ’s avonds effe een sateetje komen eten om vervolgens pas om drie uur ’s nachts de zaak uit te rollen. Bij de De Balcken weet je nooit wat je aantreft’.