Om een terrein als bewaarplaats aan te wijzen zijn inderdaad geen zware eisen gesteld. Ik zie op voorhand weinig bezwaar tegen het aanwijzen van een parkbos, een bos of een weiland als bewaarplaats; er hoeft geen strijd te zijn met het bestemmingsplan. Maar het kan wel zo zijn dat die er wel is, dat verschilt van situatie tot situatie.
Bodemverstoring zal nauwelijks of geen rol spelen. Als een asbus wordt begraven, kan dat ondiep gebeuren. Een bestemming zoals 'bos' of 'agrarische doeleinden' houdt meestal ook geen beperking ten aanzien bodemverstoring in.
Als u overweegt om uw grote tuin te gebruiken voor de plaatsing van urnen van familieleden, meen ik dat geen vergunning als bedoeld in artikel 62, lid 1, aanhef en onderdeel c, nodig is. Dan gaat het om het particulier bewaren van asbussen. U zou ze in theorie ook allemaal in huis kunnen plaatsen. Pas als het een openbare functie krijgt, in principe iedereen er een asbus kan plaatsen, of bijvoorbeeld leden van een (kerk- of ander) genootschap, is een vergunning van burgemeester en wethouders nodig.
Overigens heeft een gemeente weinig vrijheid om een vergunning te verlenen of te weigeren. Een gemeente mag geen vergunning verleden als die niet nodig is. En een gemeente mag geen vergunning weigeren als er geen goede reden voor is.