Toen Man Ray op 14 juli 1921 voor het eerst voet zette in Parijs, zat de dichter Paul Éluard al bij de schrijvers Breton, Aragon en Soupault aan tafel. Het was in café Certà waar alle jonge dadaïsten en surrealisten samenkwamen en discussieerden.Éluard was aanvankelijk een eenzame dichter diegekweld werd doorwanhopige liefdes eneen slechte gezondheid. In de loop van de roerige jaren twintig, wist hij zich in het gezelschap al gauw te ontwikkelen tot een geëngageerde dichter van het surrealisme. Helaas voor Éluard verdwenen de crises van eenzaamheid niet; Salvador Dalí pikte zijn jeugdliefde Gala (Helena Diakonova) in.
Minder bekend zijn de 54 tekeningen van Man Ray uit Les mains libres die door Éluard aan de hand van veelal korte maar krachtige gedichten 'geïllustreerd' werden. Het sobere en elementaire woordgebruik van Éluard maakte hem de juiste persoon om de beeldende kunst van Ray te illustreren. Zo blijft de lezer vrij een eigen visie op tekst en beeld te creëren. Zowel bij Ray als bij Éluard is 'vrijheid' hier een centraal thema. De titel Les mains libres betekent niet alleen 'handen vrij' maar staat ook voor het 'vrijspel' van de verbeelding, de tekenhand en de dichtersgeest.