27 mei 2022 Laura Hagen	0 reacties	getuigenis, spanning, vertrouwen, zwangerschap
Ik wil even met jullie terugblikken naar toen ik 33 weken in verwachting was. Hier zijn Wouter en ik in Lourdes. Op het eerste gezicht zie je mij die trots poseert als zwangere vrouw op het heiligdom in de stralende zon, maar deze foto is maar een beeld dat niet in staat is om te beschrijven wat we allemaal hebben meegemaakt…
In deze post deel ik met jullie het verhaal van ons gezin en onze tweede zwangerschap, geen gewone zwangerschap…
Wij waren in de week voor Pasen in de bedevaartplaats Lourdes (in Frankrijk, tegen de Pyreneeën aan),waar wij ons in 2018 hadden verloofd. Wij hadden met dit bezoek een speciale missie. Namelijk om bij de Grot, waar de heilige Maagd Maria in 1858 is verschenen aan de heilige Bernadette Soubirous, om genezing te vragen voor onze ongeboren dochter.
We hadden onze situatie openlijk met familie en vrienden en de hele kerkgemeenschap gedeeld, we kregen namelijk nieuws waardoor onze tweede zwangerschap allesbehalve gemakkelijk en geruststellend verliep. Het begon met de 20-weken echo op 12 januari …
Vol verwachting gingen Wouter en ik naar het echocentrum. We zouden onder andere ontdekken wat het geslacht zou zijn van ons tweede kindje, maar bij de 20-weken echo ontdekten ze bij ons meisje allerlei afwijkingen. Ja het is een meisje! Maar we hadden eigenlijk geen tijd om hier echt bij stil te staan. Het bericht over geslacht delen was niet meer belangrijk. Ons plan om dit op een leuke manier bekend te maken aan familie en vrienden lieten we achterwege. Vanaf toen kwamen we in een rollercoaster terecht. We moesten direct een afspraak maken bij het AMC. Vele bezoekjes volgden bij veel verschillende specialisten. Er werden niet minder dan drie afwijkingen geconstateerd bij ons meisje. Dat was voor ons enorm schrikken, maar het goede nieuws was dat onze tweede dochter zou kunnen leven met de afwijkingen die men waarnam. We leerden dat haar hartafwijking (tertralogie van Fallot) te opereren is, alsook de schisis die ze heeft. En haar nierprobleem? Daar valt ook mee te leven. Je zou kunnen denken dat hier de rust mee terugkeerde in ons leven.
Toch hield het hier niet op, die drie afwijkingen konden namelijk ook duiden op een chromosoomafwijking en dat was erg zorgelijk. Er werd zelfs gevreesd voor een chromosoomafwijking waarbij ons meisje niet levensvatbaar zou zijn (trisomie 13 en 18). Ons meisje zou dan hooguit 1 jaar kunnen worden. We waren erg geschrokken en verdrietig, maar één ding stond vast, we gingen het kindje hoe dan ook houden en de zwangerschap voldragen. We stortten ons op gebed en baden heel hard voor genezing. Velen baden met ons mee, bekenden en onbekenden. In het bijzonder hebben we de hulp ingeroepen van Sint Jozef, de patroon van de christelijke huisgezinnen. Zo deelden wij bij de kerk gebedskaartjes uit met een mooi gebed voor de ongeboren kinderen, met verzoek te bidden voor onze ongeboren dochter. We baden ook met de hele parochie een noveen (gebed van 9 dagen) tot Sint Jozef, eindigend op zijn feestdag, in de aanloop naar een vruchtwaterpunctie die gepland stond. Tijdens deze enorm onzekere tijd voelden we ons steeds enorm gesteund en gesterkt door onze familie en vrienden om ons heen. Van zowel dichtbij als veraf. Naast die enorme steun, was het onze lieve dochter Bernadette die ons door deze onzekere tijd heen sleepte.
Uiteindelijk kwam na een onderzoek het verlossende antwoord: uit de vruchtwaterpunctie konden de artsen niks vinden wat op een chromosoomafwijking duidt. We waren zo ontzettend opgelucht, verrast met het goede nieuws en heel dankbaar. Dat er tot nu toe geen verklaring is gevonden voor de drie afwijkingen, wil echter niet zeggen dat alles is uitgesloten. Maar de kans op leven is in elk geval enorm toegenomen en wij hebben er nu des te meer vertrouwen in dat het goed komt. Zoals het er nu voorstaat, kan er na de geboorte gewoon geleefd worden en de nodige operaties/behandelingen worden ingepland.
De rust keerde door het gebed en het perspectief dat we kregen langzaam terug in ons gezin, waardoor we ons nu veel beter konden richten op de praktische voorbereidingen voor de komst van de baby. We hebben gedurende deze zwangerschap steeds vol vertrouwen gebeden tot God en dat doen we nog steeds. We geloven dat Hij met dit meisje en ons gezin een plan heeft. Ons tweede dochtertje heeft al zo'n lange weg afgelegd en kijk waar we nu staan! Eerst vreesden we voor haar leven en nu is het een meisje dat heerlijk trappelt in mijn buik en het super goed doet. Niet te geloven. We zijn zo dankbaar voor alles wat we tot nu toe ontvangen hebben. Met vertrouwen en hoop wachten we de bevalling af. Het blijft echter spannend hoe ons meisje ter wereld zal komen en hoe ze het, eenmaal op deze wereld zal doen, want er zijn verschillende scenario's mogelijk. Hopelijk hoeven we niet al te lang in het AMC te verblijven, maar we zullen het zien.
Het zal geen normale kraamweek worden en ook de tijd daarna zullen we vaak met haar in het AMC moeten zijn voor controles en operaties, maar ik weet dat we in goede handen zullen zijn. Hoe het ook zal lopen, Bernadette zal de liefste zus voor haar zijn en wij zullen net zo veel van haar houden als van onze eerste dochter.
Uitzien met hoop
Met het delen van mijn verhaal wil ik ook andere zwangere vrouwen die op dit moment een moeilijke zwangerschap doormaken, hun partners en hun gezin, een hart onder de riem steken. Het zag er in het begin erg slecht uit voor ons meisje. De kindercardiologen en de gynaecologen hadden grote vermoedens van een chromosoomafwijking, maar die is tot op heden niet gevonden. Blijf dus vertrouwen houden dat het goed komt!
Nu zit ik op 39 weken. Bidden jullie met ons mee voor onze tweede dochter en voor ongeboren kinderen en hun ouders? Het aftellen is nu echt begonnen…
(C) Foto door: Fernanne Fotografie
Update vanuit de redactie: Wouter en Robyn zijn ondertussen nogmaals vader en moeder geworden. Wij wensen hun alle liefde, geluk en zegen toe!
Wij danken Fernanne Fotografie voor de mooie bijdrage in de foto's!
Omega zoekt naar getuigenissen, verhalen van geloof, hoop en liefde in het gewone leven en in God. Dus wil je ook een verhaal delen over je leven om mensen te bemoedigen of te tonen hoe je met tegenslagen om kan gaan? Stuur Omega dan een bericht, wij maken er dan werk van!