ik denk aan de voorvond van dodenherdenking aan de verhalen van mijn voorouders en ouderen uit het zorgcentrum,getraumatiseerd door de oorlog,die hun jeugd heeft verknoeit,intense massa's onschuldige mensen vonden in de gaskamer de dood,omdat ze anders waren
Hitler wou een zuiver ras en alles wat afweek of gevaar voor zijn superrijk werd in oele bloeden afgeslacht,mensonterende beelden zien we ieder jaar op scherm Auswich,en nadere concentratiekampen,
mensen in hun vrijheid ernstig beknot,door angst geleefd,niet weten of je over vijf minuten nog ademt,gemarteld,verkracht,uitgehongerd
stromen vluchtelingen verlaten huis en haard op weg tegen de gruweldaden en schendingen tegen de mensenrechten,genociden en ga zo maar door
Maar oo de gezondheidvan ieder lebd wezen is en mirakel,een geschenk ons stoffelijke lichaam waar we zuinig op moeten zijn,we hebben er maar een van.Juiste strijd tegen risicofactoren
vechtend,waarom en waarvoor met een eerbiedwaardige kracht en tomeloze uithoudingsvermogen waar je stil van word
Echter zij die nablijven zullen dierbaren nooit vergeten,in hun hart woont een ziel die hen leerde hoe het moest en laten we hen als engelbewaarder navolgen en besef bijbrengen bij het nageslacht