De muzikanten speelden verder en verder. Ze hadden het gevoel of hun longen zouden barsten. Al hun moeite was vergeefs. Nergens was iets van een mooie fee te bekennen. Daar stond niets anders dan een arme struik, die lelijk werd gemaakt door de duizendpoten. De mannen hadden geen adem meer. Ze gooiden hun trompetten neer, gingen zitten en hijgden, puften... Waarom had hun mooie muziek niet geholpen? Had dat jongetje hun maar wat op de mouw gespeld?