Kinderrechtendag: Vlaamse overheid verwaarloost 460 kinderen - Groen Vlaams-Brabant
23755337_10155299338899926_4108759766447219711_n.jpg#https://assets.nationbuilder.com/groenvlaamsbrabant/pages/5114/attachments/original/1530071514/23755337_10155299338899926_4108759766447219711_n.jpg?1530071514#image/jpeg
Een jongetje van elf zegt trots het alfabet op. Of dat probeert hij toch. Bij de letter F loopt hij vast. Na wat ongemakkelijk stotteren en hakkelen, buigt hij zijn hoofd. Hij komt niet verder. Hij weet het niet meer. En hij kan zijn kennis niet even opfrissen op school, want hij gaat niet naar school. De scène die u nu voor ogen hebt, speelt zich niet af in Bangladesh of Angola. Het jongetje waarvan sprake woont in Vlaanderen, in een woonwagen op één van de vier doortrekkersterreinen. Om de paar weken trekt hij verder, constant onderweg. En hij is niet alleen. In Vlaanderen zijn er 460 kinderen zoals hij. 460 kinderen die geen of onvoldoende toegang hebben tot onderwijs of gezondheidszorg omdat ze tot een groep behoren die moeilijk aansluiting vindt bij de maatschappij. 460 kinderen die nooit verder zullen komen in het leven, dan waar hun woonwagen hun brengt. 460 kinderen die onvoldoende ondersteund worden door de Vlaamse Overheid. Zeggen dat deze kinderen helemaal aan hun lot worden overgelaten, is overdreven. Er zijn wel degelijk initiatieven om hulp te bieden aan de families op doortrekkersterreinen. Toezichters van de provincie Vlaams-Brabant leggen contact met Kind & Gezin, CAW en OCMW om te proberen de bewoners zo goed mogelijk te ondersteunen. Buurtbewoners engageren zich vrijwillig om een paar uur per week bijles te geven aan de kinderen. Maar helaas botst hun altruïsme en belangeloos engagement ook op grenzen. De provincie heeft noch de middelen, noch het mandaat om structureel te voorzien in onderwijs en gezondheidszorg voor bewoners op doortrekkersterreinen.