RKTVV Crescentia is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit Tungelroy in Limburg, opgericht in 1943. Het eerste elftal speelt in de Vijfde klasse zondag (2020/21).

In het voormalig Gymnasium, nu kleine campus, aan de Statenlaan in Arnhem geef ik Yoga & Running en HATHA-yoga lessen. Yoga is vooral in het hier en nu zijn (en blijven), net als running.
Voor Yoga & Running Arnhem is een volledig nieuwe website (met responsive design) gerealiseerd die aansluit op het onderwerp.

Balmenach? Jawel, Balmenach. Gelegen nabij Cromdale in Speyside. De naam verwijst naar het Gaelic voor ‘nederzetting in het midden’.
Njammie, dit is een verrassend mooie neus. Complex, gelaagd en vooral lekker. Ik noteer allerlei tuinkruiden, natte bladeren, mos, paddestoelen, varens (een heel bos als het ware), gedroogde gras, honing en geboende antieke meubels. Best wat fruit ook. Appelsienen, braambessen en een klein beetje ananas. Ronde, belegen eik. Erg drinkbaar, levendig en rond op de tong. Hier start het op zachte karamel, appelsienen, mandarijnen, abrikozen en rode, sappige appels. Daarachter gaan kruiden schuil, kruiden zoals munt, gember en kaneel. Ik proef nu ook amandelen en marsepein. Eik in perfecte hoeveelheid. Een klein beetje rook (van het hout) zelfs. Middellange afdronk op kruiden, thee en het fruit dat tot de laatste snik blijft meedoen. Balmenach, het is nog maar mijn vierde, maar het heeft me nog nooit teleurgesteld. Deze is zelfs écht goed. 89/100
Derde en laatste Archives botteling uit de jongste reeks, is een niet nader genoemde Speyside whisky. Het zou, zoals wel vaker, om een Glenfarclas gaan.
Frisse, cleane neus op sappige appels, rijpe kruisbessen, verse abrikozen, een beetje meloen, zachte karamel en honing. De geur doet me ook denken aan een weide met z’n bloemen zoals boterbloemen, klaver, distels, klaprozen, Sint-Janskruid… in volle bloei. Wordt beter en beter. Ik krijg er nu ook iets licht zurigs bij. Aangenaam zuur. Yoghurt. Melkwei. Prikkelend en al even fris op de tong. Appelsap, meloen, een beetje appelsien, zelfs wat lychee (op siroop). Na enkele seconden in de mond komt dat tropisch karakter helemaal naar voor. Altijd een meerwaarde. Lichte eik, nog lichtere granen en drop. Zoete drop, alhoewel er toch ook een klein beetje zilt te ontwaren valt. Vrij complexe smaak, en beter dan de neus. Middellange afdronk, licht drogend met nog heel wat fruit. Een whisky die je de nodige tijd moet geven. Maar als je dat doet, word je dubbel en dik beloond. Het tropisch fruit in het midden van de smaak brengt ‘m zeker een punt of twee extra op. 88/100