Ziekenhuis Survivalgids - Scriptum
250 pagina's, zwart-wit met steunkleur
ISBN boek : 9789055945818
Hardcover, 15 x 21,5 cm, 250 pagina's, zwart-wit met steunkleur, Nederlands/Engels/Frans/Spaans, ISBN: 9789055945818
'Voor artsen zijn al talloze leerboeken geschreven over de communicatie met patiënten. Alleen blijkt in de praktijk helaas telkens weer dat artsen hardleers zijn. Voordat er iets wezenlijks verandert, zul je als patiënt toch met dat apart slag mensen om moeten gaan. Niets heerlijker dus dan een verhelderende en praktische survivalgids die je daarbij helpt en je het gevoel geeft dat het echt niet aan jou ligt als je je arts niet kunt volgen. Als je daarbij ook nog kunt lachen om de ervaringen van een ander met aangeschoten verpleegkundigen, driftbuien van cardiologen en grote ego's van artsen, voel je je zeker meer gesteund. Een aanrader!'
'In het ziekenhuis liggen is niet leuk. De reden dat je er ligt is al vaak niet leuk en dan lig je ook nog in zo'n kille ruimte, in een groot gebouw waar je de weg niet kent. Het ruikt er (zacht uitgedrukt) vreemd en het eten is minder lekker dan thuis. Yvonne Prins heeft een boek geschreven over haar eigen (ruime) ervaringen in ziekenhuizen en daaruit handige tips gedestilleerd. Hoewel de tips soms wat ernstig overkomen, is het boek met vaart en humor geschreven. Heb soms zelfs hardop gelachen. Goed cadeau voor mensen die worden/zijn opgenomen.'
'Yvonne Prins beschrijft in haar boek Ziekenhuis Survivalgids op een positief kritische wijze wat je kunt verwachten van het reilen en zeilen in een ziekenhuis en hoe je daar mee om kunt gaan. Ze beschrijft het omgaan met artsen, verpleging en facilitair personeel wat je hoe en tegen wie kunt zeggen. Er staan veel leuke anekdotes in het boek en ook veel grappige illustraties. Al met al een must-have voor iemand die het ziekenhuis in moet.'
'De schrijfster is sociaal psycholoog en ervaringsdeskundige wat betreft het verblijf als patiënt in een ziekenhuis. In haar boek belicht zij rechten en plichten, zowel van artsen, verpleegkundigen en andere verzorgenden, als van patiënten. Het boek is in vijftien hoofdstukken verdeeld, elk met een eigen thema, zoals: voorbereiding, contacten leggen of eten en drinken. Bij de bespreking vallen deze hoofdstukken vaak weer uiteen in verschillende onderdelen bij contacten leggen wordt bijvoorbeeld een scheiding gemaakt tussen bezoek en telefoon. De illustraties vormen een wezenlijk onderdeel van het verhaal. Ze zijn, evenals de tekst trouwens, niet verstoken van de nodige humor. De praktijkvoorbeelden zijn als zodanig duidelijk aangegeven. De schrijfster laat zien hoe het als patiënt mogelijk is, op een bescheiden manier, voor zijn of haar rechten op te komen. Daar zij zelf vaak in het ziekenhuis heeft gelegen, weet zij het evenwicht te vinden tussen controle van en vertrouwen in de medische handelingen. Zij wil de patiënt weerbaar maken en hospitalisering zoveel mogelijk voorkomen. Met enkele adressen en verwijzingen naar websites. Lay-out met rode steunkleur.'