Gelderse roos - Viburnum opulus - Witte wilde bloemen
- (hoge) struik met in juni witte, platte bloeiwijzen,
- waarvan de randbloemen duidelijk vergroot zijn of
- vanaf augustus met glanzend rode bessen én
- de handvormig gelobde bladeren
Gelderse roos is een dichte struik van 1,5 tot 3 meter hoog met iets hangende takken. Ze is algemeen in Nederland, behalve in de IJsselmeerpolders en in het noorden van Noord-Holland, Friesland en Groningen. Daar is ze zeldzaam.
Ze groeit op natte tot vochtige, voedselrijke grond in loofbossen en struikgewas.
Gelderse roos bloeit in juni met witte bloemen, die in een platte, schermvormige bloeiwijze bij elkaar staan.
De buitenste, steriele bloemen zijn vergroot, hebben vaak ongelijke kroonbladen en dienen om insecten te lokken voor bestuiving van de kleine bloemen, die in het midden staan. De kleine bloemen zijn regelmatig.
De bloeiwijze van Gelderse roos doet schermvormig aan, maar is een tuil. Het verschil is de plaats van aanhechting van de bloemstelen. Bij een scherm zitten alle bloemstelen binnen één scherm op dezelfde hoogte, bij een tuil op verschillende hoogte. In de bloeiwijze van Gelderse roos is de lengte van de bloemstelen ongelijk, waardoor de bloemen nagenoeg op dezelfde hoogte uitkomen.
Een compleet overzicht van alle toepassingen vind je in het artikel "De geneeskracht van Gelderse roos".
Er zijn meerdere struiken met witte bloemen, zoals gewone en Amerikaanse vogelkers, gewone vlier en wilde lijsterbes. Gelderse roos is in bloei makkelijk van de andere te onderscheiden door de vergrote randbloemen in de bloeiwijze.
Van de struiken met rode bessen is ze te onderscheiden door haar bladeren. Als enige heeft ze handvormig, grof getande bladeren.