Ilse zet zich in voor anderstaligen en vrouwen | Focus en WTV
Ilse De Ruytter geeft les aan anderstaligen. Ze doet dat om de twee weken in de Vrije Basisschool in Diksmuide. Vandaag in Dames en Heren.
"'s Morgens hebben we een vijftal vrijwilligers en een tiental mensen die komen. 's Avonds is dat meer. We krijgen thema's van het Sociaal Huis waarover gepraat wordt en waar we documentatie over krijgen. Bij mensen die nog niet goed praten, gebruiken we foto's. Mensen die al beter praten, daar doen we hele conversaties mee. Het geeft de mensen kans op meer sociaal contact, op werk. We hebben mensen uit Palestina, Senegal, Roemenië, Albanië, Panama, een heel diverse mix eigenlijk."
Ilse woonde zelf 14 jaar in China. Ze werkte voor de Canadese ambassade en is daar haar Cubaanse man tegengekomen. Na vier jaar en de geboorte van haar dochter, heeft ze beslist om terug naar België te komen. "Het veranderen van land, van werk en mama worden op 1 jaar tijd, dat was best wel zwaar. Ik heb dat onderschat. Als ik daar nu op terug kijk, hoeveel energie ik nu heb en hoeveel ik er toen had, dan was dat eigenlijk wel een heel zware periode voor mij. Na een jaar of vijf ben ik er terug bovenop gekomen en heb ik nu de kracht om veel te doen voor andere mensen."
Babbelen in De Klapstoel
Op zaterdagvoormiddag komen vrouwen en kinderen naar De Klapstoel. De Klapstoel is een ontmoetingsplaats, iedereen is daar welkom. Je kan er iets gaan drinken en er worden activiteiten georganiseerd. Er is ook een kinderboetiek met tweedehandskledij en een pamperbank. "De reden dat we dat voor vrouwen doen, is omdat ze zo de kans hebben om andere vrouwen te leren kennen in een omgeving die voor iedereen comfortabel is. Ze mogen kinderen meebrengen, dus ze moeten niet voor een oppas zorgen. Dat maakt het voor iedereen gemakkelijker om te komen."
Alles is Chinees
"Toen ik in China woonde en mijn Chinees niet zo goed was, had ik een gevoel van machteloosheid. Je snapt niet wat er aan de hand is. De bus nemen bijvoorbeeld is heel moeilijk. Dat maakt je voor een stuk bang. Het heeft een paar jaar geduurd vooraleer ik de bus durfde nemen. Voor veel mensen die naar hier komen en de taal niet spreken, is het niet makkelijk en dat is de reden waarom ik mij voor hen inzet. Het feit dat die dames elkaar beter leren kennen, dat ze een netwerk hebben, dat ze vriendinnen geworden zijn, dat ze bij elkaar terecht kunnen, dat doet mij heel veel deugd."