Eerst leer ik hoe je de vlieger op de juiste manier klaar maakt voor gebruik en het materiaal controleert. De kite-instructeur vraagt ondertussen naar mijn eerdere ervaringen, mijn gezondheidstoestand en of ik kan zwemmen. De laatste vraag lijkt mij in eerste instantie best gek, maar deze informatie is belangrijk tijdens het kitesurfen, het is niet voor iedereen vanzelfsprekend dat hij of zij kan zwemmen. Op deze vragen worden de instructeurs ook beoordeeld, het is dus belangrijk dat zij deze stellen. Wanneer we de kite hebben opgepompt en de lijnen goed liggen is het tijd om hem in de lucht te laten. De instructeur laat zien hoe je de vlieger moet lanceren, sturen en hoe je in een noodgeval de vlieger kunt stoppen.
Dan ga ik het proberen. Terwijl mijn instructeur de vlieger vasthoudt, verbind ik de vlieger met mijn heupriem over de zogenaamde chickenloop en chickenleg. De chickenloop dankt zijn naam aan vroeger, toen er nog geen veiligheidslijnen op de vlieger zaten en het kitesurfen vooral ging over kracht. Toen deze extra veiligheidslijnen kwamen werd er een grapje gemaakt door de mannelijke kitesurfers, deze lijnen waren voor de zwakkere mensen: de chicks. Tegenwoordig behoort het echter tot de standaarduitrusting en dat is voor de veiligheid van de sport maar goed ook.