Even weer naar buiten – Sporting Trigon
"Ik wil gewoon kampioen worden en ik hoop het ook", zei aanvoerster Mandy in september van het vorige jaar bij het begin van de veldcompetitie met een ietwat onderdrukte lach. Nou dat zal "gewoon" een moeilijke klus gaan worden. Daarvoor telt onze selectie bij de hervatting van de veldcompetitie "gewoon" te veel geblesseerden en mensen met klachten.
Danya en Tim kwamen niet ongeschonden uit de zaal en zijn voorlopig nog niet van de partij en dat geldt ook voor Ferry, die vrijwel de gehele zaalcompetitie met rugklachten worstelde en de eerste wedstrijd sowieso aan zich voorbij laat gaan.
Tijd om je terdege voor te bereiden op de overgang van ondergrond, gunt de competitieleider van onze Bond de clubs niet door deze amper een week na de laatste indoorwedstrijd meteen het kunstgras op te sturen. Opmerkelijk want de eerstvolgende wedstrijd is pas op …. 14 mei en de laatste op 18 juni. Dat vindt ook Niek: "Het voelt heel raar dat we aankomende zaterdag al op het veld moeten spelen. Nog nooit zo'n korte voorbereiding gehad natuurlijk."
Maar goed. Ons eerste en tweede moeten zaterdag naar Rijswijk. Even het geheugen opfrissen. Het eerste deelt met 11 uit 8 de gedeelde 2e plek met Ondo, waarvan het laatste duel thuis werd verloren (13-17). Koploper is ALO met 3 punten meer. Hekkensluiter is Korbis met 0 punten.
Het 2e staat met 10 uit 8 op de derde plaats. Refleks 2 is koploper met 15 uit 8.
Er zijn nog 6 wedstrijden te spelen. "We gaan die gebruiken om positief af te sluiten. Kampioenschappen worden lastig, want we hebben het niet in eigen hand en zullen wederom veel wisselingen in de teams hebben. Neemt niet weg dat we elke wedstrijd voor de winst gaan", zegt Niek strijdlustig. "Met het oog op volgend seizoen hoop ik positieve ontwikkelingen te zien bij spelers, die voor het eerst vaak achter elkaar in 1 gaan spelen. Ik ben ook benieuwd naar de progressie van bijvoorbeeld Sander, Anneroos en Pam".
Het eerste start met maar liefst 5 anderen in de basis in vergelijking bij de aanvang van het seizoen. "Daaruit blijkt wel dat het een bizar seizoen is", lucht Niek zijn hart, die de blessuregevallen niet wijt aan de wisselvallige trainingsopkomst. "De meeste zijn voortgekomen uit het landen op de voet van een ander en het vallen op de pols. Pechgevallen dus."
Om niet te veel naar beneden te hoeven kijken, is het zaak nog een punt of 4 binnen te harken, is ook de mening van Niek. Geldt zowel voor 1 en 2.
Dat we weer het veld op gaan, vindt Niek vooral ook prettig omdat het gebruik van de eigen kantine nou eenmaal veel gezelliger is dan de sfeerloze kantine van de Vijf Mei Hal. Nog wel even wachten, want de eerste thuiswedstrijd is pas op 14 mei a.s.