Online met... Robin de Wever - [De Redactie]
u bent hier: Home > Nieuws > Interviews > Online met… Robin de Wever
Interviews: Online met… Robin de Wever
Robin de Wever beantwoordt de vragen van ons estafette-interview Online met… Robin is freelancejournalist, godsdienstwetenschapper en onderzoeker. Hij schrijft onder meer voor Trouw en De Correspondent en is regelmatig te gast bij radioprogramma's.
Ik lees niet veel romans, maar van Karl Ove Knausgard, Michel Houellebecq en vooral Jonathan Franzen lees ik alles. De nieuwe van Franzen heb ik direct gekocht op papier – dat maakt de ervaring toch net wat beter. Twee keer per jaar kijk ik naar mijn boekenkast en vraag ik me af: welke boeken staan hier in de weg? Meestal is dat non-fictie. Dan dwing je jezelf om na te denken over wat je echt belangrijk vindt.
'Her Story', een iOS-detectivespel over een vrouw wiens man vermist is. Het schijnt heel goed te zijn, maar ben er nog niet aan toegekomen.
Volgens mij leer ik het meeste door te kijken hoe anderen het doen. Als ik een artikel lees dat ik goed vind, dwing ik mezelf om na te denken: wat is hier zo sterk aan? Kan ik dat ook gebruiken?
Ik schrijf vooral over religie. Hopelijk is dat over vijf jaar nog steeds zo, want het is een mateloos interessant thema. Waarom gelooft de ene groep heilig in iets terwijl de ander dat totale onzin vindt? Ik vind het prachtig om dat uit te leggen. Het liefste aan een breed publiek. Een online publiek? Ja hoor, graag.
Papier zal altijd wel blijven bestaan, gok ik. Maar de meeste papieren media worden op termijn digitaal. Als je op papier wil blijven verschijnen, moet je een heel goede reden hebben. Dan moet het papier toegevoegde waarde hebben. Neem een blad als Flow – dat werkt alleen op papier.
Een site of app met online kwaliteitsjournalistiek. Daar hebben we er in Nederland echt nog te weinig van. De Correspondent heeft bewezen dat je ook online lange, doorwrochte stukken kunt brengen, en volgens mij is er ruimte voor meer kwaliteitssites.
Vox.com. Je ziet aan alles: die site past bij de manier waarop het internet werkt. De artikelen en filmpjes zijn bijna altijd intelligent, maar nooit droog. Een wereld van verschil met, zeg, de site van de New York Times. Al moeten ze bij Vox wel oppassen dat ze niet boven alles een te ronkende kop zetten.
Veel verhalen die ik schrijf of nieuwtjes die ik breng, zijn naar aanleiding van iets dat ik op Twitter gelezen heb. Er komen daar natuurlijk allerlei halve waarheden voorbij, maar als je als journalist kritisch bent, kijk je daar wel doorheen.
Maite Vermeulen van De Correspondent. Ze schrijft over ontwikkelingslanden. Daarover kun je makkelijk heel droge ver-van-mijn-bed-stukken maken, maar Maite zorgt er op de een of andere manier altijd voor dat het spannend is. Dat je denkt: als ik dit stuk lees, begrijp ik ineens veel meer van de wereld. En negen van de tien keer is dat ook zo.
'De Correspondent heeft bewezen dat je ook online lange, doorwrochte stukken kunt brengen, en volgens mij is er ruimte voor meer kwaliteitssites.'