Klimaatpelgrims bereiken kilometerpaal 46: "De bus nemen? No way" | De Morgen
✦Exclusief voor abonnees doorMichiel Martin 13 februari 2019, 10:00
"We zijn de wereld aan het verprutsen", zegt Finn tegen de Karrewiet-presentatrice. Het is zijn tiende verjaardag en hij is blijkbaar al sinds 5 uur wakker voor de uitgebreide Ketnet-reportage over de klimaatpelgrims. Ze onderbreekt hem statig - zoals televisiemensen dat kunnen - en zegt: "Misschien kan je eerder zeggen dat jullie dit voor het klimaat doen? En ook dat jullie nog niet mogen stemmen, en op deze manier een signaal willen zenden. Daar komt het op neer, toch?"
Nou nou. Misschien moeten we ook niet te veel woorden in de kindermond proberen leggen. Na ongeveer 46 kilometer afgelegd te hebben met Finn, Lucie, Maxime en Gust weet ik nog steeds niet waar 'het' op neerkomt. "Ik ben een beetje uitgenieuwsd", zucht Gust als alweer een journalist (Het Laatste Nieuws of Bruzz) de weg naar een van de telefoons heeft gevonden. Om dan nog te zwijgen over die gast van De Morgen die de hele tijd meeluistert, op zoek naar een goede quote over het klimaat.
Die kwamen er de eerste dag zo sporadisch, dat diezelfde reporter wat huiswerk verzon voor etappe 2: 'Ik zou graag willen dat jullie onderweg elk iemand aanspreken, en proberen te weten te komen hoe die persoon denkt over het klimaat.' In de Kringloopwinkel van Aalst stelt Gust de vraag van tien miljoen: "Wat doet u zelf voor ons klimaat?" De vrouw: "Ik fiets naar het werk, en ik recycleer. Dat is niet veel zeker?" Tja, wat is veel, zie je Gust bijna denken.
"Rijdt u met de auto?", confronteren Finn en Maxime even na Aalst een oude man, die "soms" antwoordt. Waarom vragen ze niet. Dat vraagt de journalist. "Mijn zoon woont in Laarne, op 20 kilometer van hier. Met het openbaar vervoer ben ik uren onderweg, met de auto ben ik er zo." Finn weet niet wat zeggen. Hij kan nochtans heel erg luid zijn.
Terwijl we Asse naderen, wegen de extra meters die ze moesten hollen voor de Karrewiet-reportage – het juiste shot, weet u wel – steeds zwaarder door. Verjaardagsvoeten zijn niet onvermoeibaar, zo blijkt, en er vloeien zelfs even een paar traantjes van vermoeidheid. Mama Bieke laat het woord 'bus' vallen, maar Finn's radar pikt het op. 'No way.' Hij zet dapper verder, net als Lucie. Het Franstalige meisje is al goed ingeburgerd in Gent: 'nie neute' is haar motto.
Ze moeten allemaal twee kilometer langer op de tanden bijten. De bedoelde slaapplaats - jeugdcentrum 't Jass - passeert de avond voordien niet bij het gemeentebestuur van Asse (CD&V en N-VA): 'Niet politiek neutraal', luidt het verdict. Misschien moeten we kinderen van die leeftijd ook niet met een politieke kleur opzadelen.