Fruit on Wheels: Met een velomobiel kap in de regen? Ja dat is fijn!
Met een velomobiel kap in de regen? Ja dat is fijn!
Eigenlijk vind ik dat we van het woord racekap zo langzamerhand maar eens af moeten. Als het ontwerp goed is, kun je met een velomobielkap (veel beter woord toch) namelijk in elk weertype rijden. Ik heb al eerder een video gepost van de 3-uurs wedstrijd van Cycle Vision met de bijbehorende fitnessdata waaruit bleek dat de luchttemperatuur binnenin weliswaar snel oploopt als je stilstaat in de brandende zon, maar zodra je rijwind hebt tijdens het fietsen je met een meer of minder geopend vizier heel goed de binnentemperatuur kunt reguleren. Het kan zelfs koeler zijn dan de buitentemperatuur. Ik behoorde dan ook niet tot degenen die afkoeling zocht in de vijver na de wedstrijd, ik raakte in het geheel niet oververhit. Dat komt niet alleen door de afkoelende luchtstroom, maar ook doordat er alleen indirect licht binnen komt. Het vizier van de SinnerBikes velomobielkap is groot genoeg voor prima zicht naar voren, maar niet zo groot dat veel zonlicht binnen komt en ze zit vrij ver van je af. Dat geeft ook een heerlijk ruimtelijk gevoel. Het is natuurlijk geweldig dat iets waar je al zo lang als team aan werkt (onze kunststofman Roelf komt de meeste eer toe) nog beter blijkt te werken dan je hoopte.
de plug van de SinnerBikes velomobielkap
Maar dan. Bij mooi weer is het wel leuk als je een zonne-allergie hebt of als je erg lang in de brandende zon moet fietsen is het ook zeker niet verkeerd, maar je denkt natuurlijk bij een geheel gesloten fiets allereerst aan bescherming tegen minder goed weer. De natuur kwam de laatste tijd geheel tegemoet aan mijn wens van vochtige testomstandigheden. Telkens als ik naar huis fietste na het werk regende het prompt. Het regent bijna nooit, behalve als ik naar huis moet fietsen, leek het wel. Wel dat is natuurlijk zwaar overdreven, zoals de website http://www.hetregentbijnanooit.nl/site/ aantoont, maar het valt wel op dat het 's morgens zelden regent en dat de kans op regen in de loop van de middag groter wordt.
Ik had nog wat moeite om een goede set-up van de camera voor elkaar te krijgen. De chinese sleutelhanger HD camera van 40 dollar lijkt het heel aardig te doen en deze gaf na herplaatsing naar de onderkant van mijn pet een beeld dat vrij aardig overeenkomt met wat ik zelf zie. Ik noem hem dan ook cap-cam. Een filmpje van het forens tripje van vandaag, met alweer stromende regen, staat online op YouTube. De bescherming tegen regen is vrij goed al is niet te voorkomen dat er wat water naar binnen sputtert die meegenomen wordt door de luchtstroom over de body en kap. Ik vermoed dat ik op een langere tocht in de regen wel een motorcol om de nek en schouders wil. Die gebruik ik nu ook al met de schuimkap.
Het voornaamste probleem bij regen is echter het beslaan van het vizier. Ik heb ooit met de mal van Velomobiel.nl mezelf een racekap gemaakt (deze pure racekap was overigens de basis van de SinnerBikes velomobiel kap) en toen ik die eens tijdens LEL wilde gebruiken was ik waarachtig blij dat ik al snel lek reed en terug kon rijden om mijn kap achter te laten en te herstarten met de schuimkap. Ik zag namelijk geen ene malle moer door het compleet beslagen vizier. Ik kon zwabberen wat ik wilde met mijn microfleece doekje, maar het zicht bleef net zo slecht alsof ik in mist met een zicht van 10cm reed. Tja, het vizier was vastgebout en de deflector achter het vizier was onvoldoende om ook maar een klein stukkie vrij van damp te houden.
de afwerkrand die aanvankelijk rond de rand zat was toch wat al te fors, nu zit er alleen schuim aan de onderkant van de rand, waardoor de kap superstrak aanligt en net iets onder de body
Waarom doet de SinnerBikes kap het beter? Dat zit 'm in een paar dingen. Ten eerste: het vizier wordt een klein beetje op afstand gehouden van de kap door stukjes schuim. De opstaande rand van de kap direct achter het vizier geleid de luchtstroom over de gehele breedte langs de achterkant van het vizier en daardoor wordt de lucht voortdurend ververst. Bovendien staat het vizier vrij ver af van het gezicht en is de vrije ruimte groot zodat ademlucht niet eens in de buurt komt van het vizier. Dit is ook te zien in het filmpje: ik moet bewust richting vizier ademen om deze te laten beslaan en het lost vrijwel meteen weer op. Bij stilstand is er weinig verversing en moet wanneer het regent meestal het vizier geopend worden om beslaan te voorkomen. Ik heb nu een gaatje gemaakt waar mijn wijsvinger net in past, zodat ik het vizier gemakkelijk op of neer kan bewegen. Het draadje waarmee ik voorheen het vizier dicht trok werkte wel goed, maar kietelde nogal eens mijn vingers en belemmerde soms zelfs het remmen. Dat is niet handig.
De zijruiten hoeven niet afgesloten worden. Nee, echt niet. De luchtstroom is namelijk vooral op het vizier gericht en gaat langs de zij-openingen. De regen wordt meegevoerd door de luchtstroom en gaat dus ook langs de kap. Ik voel alleen bij harde wind van opzij zo af en toe een beetje verfrissende spray.
Het mag dan logischer lijken om ruitjes te maken, maar in de praktijk zullen deze veel sneller beslaan dan het vizier waar immers de volle luchtstroom op staat. Je kunt natuurlijk ruitjes maken die je kunt openen en sluiten zoals het vizier, maar volgens mij is het veel beter om te kunnen zien met zo weinig mogelijk extra handelingen. De ruime openingen maken het mogelijk om net als bij het open rijden opzij en schuin naar achteren te kijken. Een tweede spiegel rechts is wel aan te raden, maar zelf een dode hoek spiegel knutselen is niet nodig. Voor een wedstrijd maak je de openingen natuurlijk dicht voor net dat beetje extra aerodynamische efficientie, maar in het dagelijkse verkeer zijn de openingen geniaal. Via de openingen kun je richting aangeven met de handen. Ik weet wel dat de meeste velomobilisten knipperlichten hebben, maar die luxe is nog niet doorgedrongen tot mijn nogal spartaans uitgevoerde Mango. Overigens heb ik inmiddels wel vaste verlichting. Dit om een interessante lamp van Philips met een brede lichtbundel uit te kunnen testen. Maar dat is weer een ander verhaal.
de bediening: een gaatje voor de wijsvinger in het vizier
Gepost door Harry Lieben op 19:22
Labels: capcam, Mango, SinnerBikes, velomobielkap
Wilfred Ketelaar 16 juli 2011 om 21:59
Goed verhaal Harry. Ik wil je kap wel een dagje uitproberen als we in Amerika zijn. Als 'ie bevalt ben je hem voor de rest van de tocht kwijt. ;-)
PS. De naam velomobielkap is veel beter dan 'race'. Spreekt meer aan voor dagelijks gebruik.
Harry Lieben 17 juli 2011 om 03:46
Ik denk dat je zult moeten vechten om er een dagje mee te kunnen fietsen Wilfred. Er zijn meer kapers op de kust ;-)