Ben je gelukkig binnen je comfortzone of volg je beter je passie?
Gepost op 22 november 2018 22 november 2018 door Eva den Doelder
Lange tijd voelde ik me opgesloten binnen mijn comfortzone als een vogeltje in een kooitje, in een relatie die me niet gelukkig maakte (maar ja, we hadden twee kinderen samen) en in banen waar ik me niet gelukkig in voelde (maar ja, het betaalde wel de hypotheek). Allemaal comfortzones die dus eigenlijk helemaal niet zo comfortabel waren. Er moest voor mij van alles gebeuren voor ik inzag dat ik zelf de sleutels had van deze kooitjes. Niemand anders had ze voor mij op slot gedraaid. Meestal doe je dat echt gewoon zelf.
Vanmorgen had ik mijn oude vriendschapsboekje van de lagere school in handen. Een van de vragen die al mijn klasgenootjes daarin beantwoorden was "wat wil je later worden?". Antwoorden variëren van kapster, kraamverzorgster tot archeoloog en filmster. Slechts 1 klasgenootje antwoordde dat ze gelukkig wilde worden.
Leef jij (voor) de dromen van anderen?
Als het beroep dat je kiest helemaal past bij wie je bent en waar jij gelukkig van wordt dan is dat geweldig. Maar hoeveel twintigers worstelen tegenwoordig niet met keuzestress en gaan de droom van een ander najagen? Precies wat ik ook té lang heb gedaan. Ik leefde (voor) de dromen van anderen en was totaal niet met mijn eigen dromen bezig.
Om te weten en te voelen wat je eigen dromen dan zijn is het nodig om jezelf open te stellen en jezelf kwetsbaar op te stellen. En is dat eng? Dat is soms doodeng! Maar wat ben ik blij dat ik het wel heb gedaan! Vanaf het moment dat ik het aandurfde (en leerde) om mezelf open te stellen werd ook steeds meer duidelijk wat ik zelf wilde. Maar dat niet alleen, er kwam ook steeds meer op mijn pad wat wél bij me paste!
Dat maakte ook dat de film "La Famille Bélier" me zo raakte. Het verhaal gaat over een boerendochter die als enige in het gezin wel kan spreken. Zowel haar ouders als haar broer zijn doof. Zij voert dan ook alle gesprekken voor haar ouders en vertaalt deze in gebarentaal. Haar vader wil de plaatselijke politiek in en wil dat zijn dochter hem daar bij ondersteunt. Maar ondertussen ontdekt ze haar eigen passie; zingen! Om haar ouders niet teleur te stellen vertelt ze niets over deze nieuwe passie. Maar ze heeft talent. Pas wanneer haar ouders zien en voelen wat deze passie voor haar betekent laten ze haar haar droom volgen en kan ook deze vogel haar vleugels uitslaan. Ook zij zet het deurtje van haar kooitje open om haar vleugels uit te slaan en zingt dan ook zeer toepasselijk "Je vole" (oorspronkelijk van Michel Sardou).
Sla ook je vleugels uit
Ben jij ook klaar om je vleugels uit te slaan, maar weet je nog niet zo goed hoe je het deurtje van je kooi open moet zetten? Boek dan een keer een Dauwsessie. Samen komen we er achter wat jij nodig hebt om te kunnen vliegen.