Filip Dewinter: 'Struikelblokken in 2024? De Wever en ikzelf' - Doorbraak.be
« Vlaamse Ardennen zijn kans voor Ronse
De dhimmutatie van de criminaliteit »
Veertig jaar geleden werd Vlaams Blok Antwerpen opgericht. Filip Dewinter was toen al als jonkie één van de gezichten van de partij. Komt na veertig jaar machtsdeelname dichterbij?
Vlaams Belang blaast veertig kaarsjes uit in Antwerpen
Interview - 14/03/2021 Filip Michiels - Leestijd 15 minuten
Exact veertig jaar geleden werd de Antwerpse afdeling van het toenmalige Vlaams Blok —boven de doopvont gehouden. Filip Dewinter — toen nog een broekje van 19 — was er van bij het prille begin bij, maar noch zijn partij noch hijzelf konden hun electorale kapitaal ooit echt verzilveren. Dewinter wanhoopt evenwel niet. 'Misschien zijn we iets te lang zuiver in de leer gebleven, maar deelname aan de macht komt nu echt wel dichtbij.' Vier decennia hoofdrol Het is niet alle…
Exact veertig jaar geleden werd de Antwerpse afdeling van het toenmalige Vlaams Blok —boven de doopvont gehouden. Filip Dewinter — toen nog een broekje van 19 — was er van bij het prille begin bij, maar noch zijn partij noch hijzelf konden hun electorale kapitaal ooit echt verzilveren. Dewinter wanhoopt evenwel niet. 'Misschien zijn we iets te lang zuiver in de leer gebleven, maar deelname aan de macht komt nu echt wel dichtbij.'
Nooit mee aan de knoppen van de macht
'Ik heb die ambitie gehad tot en met de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen van 2006, en misschien ook nog even daarna. Natuurlijk streeft elke politicus naar die macht, daar moeten we niet flauw over doen. Maar als het niet lukt, is dat geen schande. En gaandeweg heb ik geleerd dat je je als politicus ook bijzonder nuttig kan maken vanuit de oppositie.'
'Voor alle duidelijkheid: al flink wat jaren voor de lancering daarvan heeft men ons politiek al buitenspel trachten te zetten via het cordon sanitaire. Uit angst dat we hier en daar lokaal zouden deelnemen aan de macht. In mijn ogen was het zeventigpuntenplan toch vooral de stok om de hond te slaan.'
Buiten de politieke orde
U beschaamt hun vertrouwen toch net zo goed door keer op keer hun stem te vragen maar zelf nooit mee aan de macht te komen?
N-VA is verveld tot machtspartij
Uzelf heeft er in Antwerpen nochtans alles aan gedaan om de sjerp te bemachtigen, maar finaal heeft u er de weg geplaveid voor Bart De Wever. Dat moest toch bijzonder wrang zijn?
'De N-VA is in ijltempo verveld tot een machtspartij. Net het feit dat de partij de ooit zo verfoeide socialisten, die men in 2012 in Antwerpen met veel tromgeroffel naar de uitgang begeleid had, in 2018 opnieuw heeft binnengehaald illustreert dit ook. De partij moet er nu heel veel water bij de wijn doen om een centrumbeleid te voeren.'
'Hetzelfde zagen we de voorbije jaren op federaal niveau. Theo Francken heeft het migratiebeleid hier en daar wel wat opgesmukt, maar fundamenteel is er niet zoveel veranderd. Hij verdedigt zich dan door te zeggen dat hij op allerlei Europese regels botst. Maar landen als Polen en Hongarije bewijzen intussen wel dat je wel degelijk een stuk verder kan gaan. Zij gebruiken de EU niet als alibi, maar durven de confrontatie aan te gaan.'
Struikelblok voor machtsdeelname?
U haalde daarnet al aan dat de jongere generatie binnen uw partij wél mee aan de macht wilt komen. In welke mate bent uzelf het grootste struikelblok daarvoor?
'Ik hoor dat vaak en graag, maar vergis u niet: nogal wat mensen binnen het Vlaams Belang beschouwen mij net als een garantie dat er niet té veel water bij de wijn wordt gedaan. Ik heb me sinds de laatste verkiezingen bewust op de achtergrond gehouden, omdat ik vind dat voorzitter Tom Van Grieken alle kansen moet krijgen. Ik zit niet langer in het partijbestuur, en ben nog enkel parlementslid en gemeenteraadslid.'
'Nee, dat klopt niet. Ik vond dat ik, na de stevige nederlaag die we geleden hadden en die ook min of meer in de sterren geschreven stond, die stap ook moest zetten.'
Sociale media tweesnijdend zwaard
De fratsen van iemand als Dries Van Langenhove maken het jullie politieke tegenstanders ook niet overdreven moeilijk?
Uzelf bent dertig jaar weggezet als de bad guy van het Vlaams Belang, al heeft u daar zelf uiteraard ook toe bijgedragen. Begon dat na al die jaren nooit door te wegen?
Het bilan na veertig jaar
Als u nu terugblikt op 40 jaar Vlaams Belang, wat is dan jullie belangrijkste politieke realisatie?
'Het migratieverhaal was daarin beslissend. Die kiezers woonden in verpauperde buurten en verloren bij bosjes hun jobs aan goedkope werkkrachten. Eerst uit Turkije en Noord-Afrika, later ook uit Oost-Europa. En de linkse partijen kozen vrolijk voor de multiculturele maatschappij en voor die goedkope werkkrachten. In plaats van op te komen voor de belangen van hun eigen trouwe electoraat.'
Hoeveel van die ooit linkse kiezers liggen echt wakker van jullie allereerste programmapunt, Vlaamse onafhankelijkheid?
Sleuteljaar '24
'Ik zie twee grote struikelblokken daarvoor: Bart De Wever en wellicht ook ikzelf, inderdaad. De Wever zit deels nog vast in zijn eigen onverwerkte politieke verleden. En ook een handvol mensen uit zijn directe omgeving hebben een stevige afkeer van mijn partij.'
'Maar tegelijk heb ik het gevoel dat er binnen de N-VA heel wat mensen zijn die wél met ons in zee zouden willen gaan. Al houden zij zich uiteraard wel gedeisd zolang De Wever de touwtjes nog stevig in handen heeft. Maar voor een goed begrip: ik betreur dat eeuwige gehakketak tussen N-VA en Vlaams Belang. Die mensen zijn hoogstens mijn electorale tegenstanders, het zijn niet mijn ideologische vijanden. Ook De Wever niet.'
'Maar we mogen nooit uit het oog verliezen dat die stap, de deelname aan de macht, enkel maar zinvol is als we daarmee ook ons politieke doel kunnen bereiken. Dat doel is de Vlaamse onafhankelijkheid. Dat is natuurlijk een absoluut horrorscenario voor de traditionele politieke partijen en voor het paleis. Dit is meteen ook de voornaamste reden waarom wij nog altijd als paria's behandeld worden.'
2024, Antwerpen, cordon sanitaire, electoraat, machtsdeelname, migratie, N-VA, onafhankelijkheid, oppositie, paleis, sociale media, Verkiezingen, Vlaams Belang, Vlaams Blok, Vlaams-nationalisme, Vlaanderen, zeventigpuntenplan