Nu de sluiting onafwendbaar is geworden en de einddatum nadert, denkt elke mens die er ooit een voet binnen heeft gezet wel eens weemoedig terug aan nachten gevuld met trappisten, obscure uitvoeringen van Russische symfonieën en eindeloos lijkende discussies die zelden een bruikbare conclusie opleverden. Vaak werd dan maar beloofd het gesprek een andere keer voort te zetten, maar de dag nadien herinnerde niemand zich zelfs maar het onderwerp. Ik zou hier bladzijden kunnen vullen met grappige verhaaltjes die zich ooit in dit café hebben afgespeeld en anderen zouden dat nog veel beter dan ik kunnen, maar ik ga er niet zo maar van uit dat iedereen weer op een zoveelste wall-of-text zit te wachten en ik zal het dus maar kort houden. In der Beschränkung zeigt sich der Faulpelz.