indrukken (p. 718-728). Het is mijn vaste overtuiging, dat Van Deyssel ook hier een zeer eigen en zeer hoge waarde vertegenwoordigt in de Nederlandse en de wereldliteratuur. Van hoge letterkundige waarde is ook de reisbrief aan een fictieve ‘waarde vriend’ betreffende de Keulse Dom (p. 744-751).
Een ontroerende toegift is de publikatie van passages uit brieven aan Harry Prick van de hand van Anny Alberdingk Thijm, betreffende haar herinneringen aan het ouderlijk huis in Baarn; deze dochter was zeker niet verstoken van letterkundige aanleg en hierin duidelijk verwant aan haar vader.
Zeer veel moeite moet Prick zich hebben getroost voor zijn vele bladzijden biografische aantekeningen betreffende in de Gedenkschriften vermelde personen. Mijns inziens had hij zich in hoofdzaak kunnen beperken tot het verstrekken van die gegevens die de encyclopedieën, kunst- en literatuurgeschiedenissen de lezer onthouden. Welkom zijn hier natuurlijk bovenal de aan het Van Deyssel-archief ontleende gegevens van enige betekenis omtrent auteurs, kunstenaars en andere vermaardheden. Maar nasporingen omtrent villa- en landgoedbewoners van louter fiscale betekenis zal niemand van hem eisen. Hier en daar zijn de biografietjes wat ongelijkmatig uitgevallen; Thijs Maris verdiende een grotere plaatsruimte dan Toorop. Van Deyssel schonk niet alleen aandacht aan hem in zijn Verbeeldingen, maar ook in de Verz. Opstellen II en IX.
Op p. 57 heeft Prick een door Van Deyssel onjuist citeren van Leopold stilzwijgend gerectificeerd; dat dit principieel niet onbedenkelijk is, leert ons Emil Staiger (Die Kunst der Interpretation, Atlantis Verlag z.j. p. 161-180).

Ik ben een fan van Guillermo del Toro zijn werk sinds Cronos (1993). Niet al zijn films waren filmhits, maar vervelend waren ze nooit. Pan’s Labyrinth (2006) was tot nu toe zijn beste film, maar deze The Shape of Water (2017) is misschien net iets meer volmaakter als een film. Korte inhoud: 1962, gedurende de Koude Oorlog. De dove schoonmaakster Elisa (Sally Hawkins) vindt op een dag samen met haar collega Zelda (Octavia Spencer) een visachtig creatuur waarvoor ze snel empathie voelt. Dit wezen is de laatste van zijn soort en wordt door de Amerikaanse overheid bestudeerd om eventueel te…