Dalto/Zhimble D1 kampioen! - Dalto - Korfbal - Driebergen
Een lange weg, mooi beëindigd
Laten we beginnen met het mooi beëindigen, Dalto D1 vierde zaterdag haar kampioenschap na een ruime 19-5 overwinning op SDO (Veldhoven, niet Kamerik).
Twee weken eerder was het kampioenschap al veilig gesteld tegen Wageningen D1 door, in een rechtstreeks duel met 10-11 te winnen waar een gelijkspel genoeg was geweest.
Maar eerst even terug naar de eerste wedstrijden op weg naar het kampioenschap. Op 20 april speelde Dalto D1 haar eerste wedstrijd na de zaal tegen Wageningen D1, ook voor de zaal speelden we al twee keer tegen ze, en net als deze wedstrijden, wonnen we ook de derde wedstrijd ruim, 15-10. Onze tweede tegenstander was SDO, om in Veldhoven te komen waren er drie auto's en drie mogelijke routes omdat de A2 afgesloten was. De snelste route bleek over Breda, kort gevolgd door de route via Nijmegen. Gewoon de A2 volgen bleek het slechtste idee, dus startte de wedstrijd een kwartier later. Lysander speelde deze wedstrijd mee omdat Tijme afwezig was. Na de 1-1 bleek de wedstrijd snel beslist en ging er een mooie 4-20 overwinning mee naar huis.
De derde wedstrijd was thuis tegen Tiel. Tijdens het SKF-toernooi hadden we nog ruim gewonnen. Nu na 3/4 goede wedstrijd, waarin Sterre mee deed en Fiep inviel, lieten we Tiel nog gevaarlijk dichtbij komen, maar de overwinning bleef in Driebergen, 9-11.
In een competitie met vier ploegen is de eerste return tegen de ploeg waar je een week eerder ook tegen speelde. We speelden deze wedstrijd eigenlijk maar een kwart goed, maar dat was wel het beslissende laatste kwart, via 5-2 achterstand naar 6-6 en in het laatste kwart naar 7-11, waarbij Tiel de laatste seconde nog gebruikte voor een laatste doelpunt, 8-11.
De beslissing moest vallen tegen Wageningen. Verreweg de spannendste wedstrijd van het seizoen. We kwamen bijna elke keer voor, maar telkens kwam Wageningen weer gelijk. Alleen na onze elfde goal konden ze niet meer scoren waardoor we na vijf wedstrijden, met tien punten het kampioenschap binnenhaalden. Terug in het Dalto-clubhuis werd het feestje al een beetje gevierd, maar het kampioenschap wilden we echt vieren voor het thuispubliek. De tegenstander was niet het probleem, zij scoorden het eerste doelpunt pas bij een 9-0 stand, 9-1 was ook de ruststand. We hoopten op een doelpuntrijke tweede helft en als we maar een iets hoger schotpercentage hadden gehad, was de 25 mogelijk geweest, ondanks het missen van veel kansen eindigde de wedstrijd in een verdiende 19-5 overwinning en kan het kampioenschap weer gevierd worden.
En dan nu die lange weg, de D1 kende aan het begin van het seizoen veel nieuwe gezichten, drie nieuw heren en twee nieuwe dames en een hele nieuwe coach. In de eerste veldhelft was SKF duidelijk te sterk, DVO hebben we een keer goed partij kunnen geven, en van Wageningen werd 2x gewonnen. Er werd hard getraind, trainen op willen scoren en dat dan ook nog met de juiste techniek. In de zaal moest ook het tactisch spelletje meer vorm gaan krijgen, maar daarvoor troffen we het misschien toch niet met de indeling. Al zou Dalto 1 van onze affiches hebben gedroomd voor komend seizoen, met tegenstanders als: TOP, KZ, Groen Geel en Tempo. Verrassend genoeg hielden we als enige ploeg KZ, de nummer drie van Nederland, 2x onder de tien doelpunten, als enige in onze poule. Helaas leverde dit geen punten op. De wedstrijden tegen Pernix gelukkig wel, waardoor we na een zwaar zaalseizoen als zesde eindigden.
In de voorjaarscompetitie zie je dan wel dat de weerstand ze betere spelers heeft gemaakt, ook mindere wedstrijden werden gewonnen, tactisch klopte het telkens beter en ook technisch zag je dat ze geleerd hadden.
Voor mij als coach was het ook een mooi en leerzaam seizoen, met pieken en dalen en een mooie afsluiting met een kampioenschap.
Nog 1x vlammen op het veld, tijdens het toernooi bij Oost-Arnhem, daarna 1x vlammen bij het beachkorfbaltoernooi van Woudenberg en dan lekker genieten van de vakantie.