HomeLees de BijbelBijbeltekst van de dagBijbelvertalingenLeesplannenPodcastBlogMijn Bijbel appBijbel BasicsKind en BijbelBijbel+Shop Inloggen Gratis account
Lees de Bijbel
Gebruik de Bijbel
Gebruik de Bijbel
Dagelijkse inspiratie
Bijbeltekst van de dag
Leesplannen
Podcasts
Blog
Meer inspiratie
Bijbelvertalingen
Ontdek het op debijbel.nl
Lees je Bijbel
Start met de Bijbel
De Bijbel nu
Gebruikersgids
Mijn Bijbel app
Kind en Bijbel
Blog
Podcast
Leesplan
Bijbelse babynamen
Materiaal voor kinderen en jongeren
Bijbels voor kinderen en jongeren
#durftevragen
Alles = anders
Cartoons
Illustraties
Achtergronden
Achtergronden
Kennis en achtergronden
Bijbelse personen
Inleidingen bij de Bijbelboeken
Kaarten en plaatsnamen
Natuur en landschap
Landen en volken
Jodendom
Christendom
Bestuur en samenleving
Wonen, werken en oorlogvoering
Samenleving
De Bijbel in de kunst
Ontdek en ervaar
Wat zegt de Bijbel
Ballingen, buren en buitenlanders
Klare taal
#durftevragen
Alles = anders
Over Bijbelvertalen
Bijbelvertalingen
Bronteksten
Qumran en de Bijbel
Nieuwe Bijbelvertaling
Bijbel in Gewone Taal
Met Andere Woorden
Artikelen
Inhoudsopgave
Register
Over Met Andere Woorden
Word abonnee
Bijbel Basics
Bijbelgenootschap
Bijbelgenootschap
Over het NBG
Binnenland
Wereldwijd
Steun onze missie
Shop
Inloggen Gratis account
Exodus 5Exodus 5
HSV1 bijbel
Gerelateerde info
Opties
Herziene Statenvertaling (HSV)
5
Mozes en Aäron voor de farao
51Daarna kwamen Mozes en Aäron en zeiden tegen de farao: Zo zegt de HEERE, de God van Israël: Laat Mijn volk gaan om voor Mij een feest te vieren in de woestijn.
2Maar de farao zei:
5:2
Job 21:15
Wie is de HEERE, naar Wiens stem ik zou moeten luisteren door Israël te laten gaan? Ik ken de HEERE niet en ik zal
5:2
Ex. 3:19
Israël ook niet laten gaan.
3Toen zeiden zij:
5:3
Ex. 3:18
De God van de Hebreeën is naar ons toe gekomen. Laat ons toch drie dagreizen ver de woestijn ingaan, zodat wij de HEERE, onze God, offers kunnen brengen; anders zal Hij ons treffen met de pest of met het zwaard.
4Toen zei de koning van Egypte tegen hen: Waarom, Mozes en Aäron, houdt u het volk van zijn werk af? Ga naar uw dwangarbeid!
5Verder zei de farao: Zie, de bevolking van het land is nu al zo talrijk, zou u hen dan willen laten rusten van hun dwangarbeid?
6Daarom gaf de farao op diezelfde dag het bevel aan de slavendrijvers onder het volk en de voormannen ervan:
7U mag voortaan geen stro meer aan het volk verstrekken om de bakstenen te maken, zoals voorheen.5:7 voorheen - Letterlijk: gisteren en eergisteren; zie ook vers 8. Laten zij zelf maar stro gaan verzamelen.
8En het aantal bakstenen dat zij voorheen maakten, moet u hun nu ook weer opleggen. U mag daarvan niets afdoen, want zij zijn lui. Daarom roepen zij: Laat ons gaan! Laat ons offers brengen aan onze God!
9Het werk moet zo zwaar op die mannen drukken dat zij dat blijven doen en geen aandacht schenken aan leugenachtige woorden.
10Toen vertrokken de slavendrijvers van het volk en de voormannen ervan en zeiden tegen het volk: Dit zegt de farao: Ik geef u geen stro meer.
11Ga zelf en haal voor uzelf stro, waar u het ook maar kunt vinden. Van uw werk gaat echter niets af.
12Toen verspreidde het volk zich over heel het land Egypte om stoppels te verzamelen in plaats van stro.
13En de slavendrijvers bleven aandringen: Lever het volle werk, de per dag opgelegde hoeveelheid,5:13 de per dag opgelegde hoeveelheid - Letterlijk: de zaak van de dag op zijn dag; zie ook vers 19. net zoals toen er stro was.
14De voormannen van de Israëlieten, die de slavendrijvers van de farao over hen aangesteld hadden, werden geslagen. Men zei: Waarom hebt u niet, zoals voorheen,5:14 zoals voorheen - Letterlijk: zoals gisteren en eergisteren. met het maken van bakstenen het u voorgeschreven aantal klaargekregen, zowel gisteren als vandaag?
15Toen kwamen de voormannen van de Israëlieten en riepen tegen de farao: Waarom behandelt u uw dienaren zo?
16Stro wordt uw dienaren niet gegeven, en toch zeggen zij tegen ons: Maak bakstenen! En zie, uw dienaren worden geslagen, maar uw volk staat schuldig.
17Maar hij zei: Lui bent u, lui! Daarom zegt u: Laat ons gaan! Laat ons offers brengen aan de HEERE!
18Nu dan, ga aan het werk! Stro wordt u niet gegeven, toch moet u hetzelfde aantal bakstenen leveren.
19Toen zagen de voormannen van de Israëlieten dat het er slecht met hen voorstond, omdat men zei: U mag niets afdoen van uw bakstenen, van de per dag opgelegde hoeveelheid.
20Toen zij bij de farao weggingen, troffen zij Mozes en Aäron aan, die hen op stonden te wachten.
21En zij zeiden tegen hen: Moge de HEERE op u toezien en moge Hij oordelen, omdat u ons in een kwade reuk gebracht hebt bij de farao en bij zijn dienaren, door hun een zwaard in handen te geven om ons te doden.
De HEERE belooft verlossing
22Toen keerde Mozes terug tot de HEERE en zei: Heere, waarom hebt U dit volk kwaad gedaan? Waarom hebt U mij dan gezonden?
23Ja, vanaf het ogenblik dat ik naar de farao gegaan ben om in Uw Naam te spreken, heeft hij dit volk kwaad gedaan en U hebt Uw volk helemaal niet gered.
24Toen zei de HEERE tegen Mozes: Nu zult u zien wat Ik de farao zal aandoen. Voorzeker, door een sterke hand zal hij hen laten gaan, ja, door een sterke hand zal hij hen uit zijn land verdrijven.