Aargh! Gisterochtend verscheen Harry, het overgebleven katertje van het tweetal dat we in april kregen van mijn oude buurmeisje, niet aan het ontbijt. Eerder verdween zijn broertje Repelsteeltje al.
Ik krijg een akelig gevoel van deja vu, want zo ging het bij Repelsteeltje immers ook. Die kwam op een kwade donderdagmorgen niet opdagen, en hebben we nog steeds niet terug gevonden. We hopen natuurlijk allemaal dat hij straks gewoon komt binnenwandelen, maar gezien onze ervaring met zijn broertje, maken we ons wel zorgen. Het lijkt hier wel de Bermudadriehoek van Katten!
Twee katten kwijt in een periode van 8 maanden. Het klinkt bijna verdacht. We kregen ze in april, en Repelsteeltje verdween in oktober. En aan de verzorging en liefde kan het niet liggen, want die kregen ze in overvloed. Vooral mijn jongste zoontje vindt het erg. En elke keer als ik door de berging loop en de bakjes, met daarin zijn eten onaangeroerd, zie staan, dan trekt er zo’n wee gevoel door mijn buik. Ik ben gehecht geraakt aan onze kat(ten), en dat als ik een kamer binnenloop er ergens op een bank eentje lekker ligt te slapen.
Stiekem hoop ik dat Harry gewoon Repelsteeltje is gaan ophalen, en dat ze op Kerstavond met z’n tweeën weer voor onze deur staan.
Ach wat triest. Hoop dat Harry de weg naar huis weer terug vind. Jullie hebben wel pech hoor, sterkte.
Wat raar en vervelend. Twee in z’n korte tijd. Hier twee katten van 13 jaar en 9 jaar. Beiden nog nooit een nachtje weg geweest.
Hopelijk komt ‘ie snel weer terug…wat een verdriet anders vooral voor je kinderen, maar ook voor jou… je raakt snel gehecht aan die beestjes.
Dat is heel bijzonder. Een kat die niet thuis komt. Een buurtgenoot? Een schuur waar ze wel in maar niet uit komen? Een gedomesticeerde kat komt niet verder dan 50 meter van zijn huis. Jullie katten met voldoende ruimte kan dat misschien wel 150 meter zijn.
Ik hoop ook dat hij gewoon weer thuis komt. We hebben overal gekeken, maar hij ligt gelukkig ook niet ergens aangereden in de berm, wat ook even een zorg was. Ondanks dat er hier bijna geen verkeer is, maar je weet maar nooit.
Helaas… Harry is nog niet terug gekomen… Maar net als Repelsteeltje hebben we hem ook niet ergens dood gevonden. Van een buurvrouw hoorde ik dat vossen ook nog wel eens katten doden, dus nu vrees ik dat dit met hen beide is gebeurd…
Het is echt raar kaal in huis. Je raakt toch helemaal gewend aan zo’n kat. Arme Harry en Repelsteeltje. Stiekem hoop ik toch nog steeds dat ze gewoon met z’n tweeën ergens anders in de kost zijn gegaan.