Hotel Transsylvanië 4 is een aaneenschakeling van gekkigheid die maar af en toe doel treft ★★☆☆☆
De vierde film in de reeks lijkt na een kwartier hyperactieve ongein al uren te duren.
Pauline Kleijer 19 januari 2022, 11:09
Hotel Transsylvanië: Op zijn kop
Graaf Dracula, 'Draak' voor zijn vrienden, gaat bijna met pensioen. In dochter Mavis ziet hij een uitstekende opvolger als manager van zijn monsterhotel in hartje Transsylvanië. Over zijn schoonzoon Johnny is hij minder enthousiast. Dat ligt aan diens plannen voor een grondige renovatie van het hotel, maar het wantrouwen heeft zeker ook te maken met zijn afkomst: Johnny is een mens, geen monster.
De omgekeerde wereld van Hotel Transsylvanië, waarin monsters griezelen van mensen, leverde sinds 2012 al drie best aardige (en zeer lucratieve) animatiefilms op. Regisseur Genndy Tartakovsky vond het wel genoeg zo en bedankte voor de vierde film, net als acteur Adam Sandler, die geen zin had nogmaals de stem van graaf Dracula in te spreken.
Wijze besluiten. Hotel Transsylvanië 4: Op zijn kop (de oorspronkelijke titel is Transformania) bewijst dat een succesformule niet eeuwig fris blijft. De film is een aaneenschakeling van gekkigheid die maar af en toe doel treft. Waar de nadruk op familiebanden in de vorige delen nog fungeerde als cement tussen de grappen, komt de relatie tussen Dracula, Mavis en Johnny er dit keer bekaaid af. Te veel bijfiguren eisen een plek op in de film, die de kijker overlaadt met prikkels en toch de aandacht niet vast kan houden. Na een kwartier hyperactieve ongein lijkt Hotel Transsylvanië 4: Op zijn kop al uren te duren.
Ook de boodschap is weinig overtuigend. Natuurlijk, het is niet goed om vooroordelen over mensen te koesteren. Maar graaf Dracula heeft in dit geval gewoon gelijk: Johnny ís ook vreselijk irritant. De 'johnnificatie' van Hotel Transsylvanië klinkt als een verschrikking, niet als een toekomst die we maar moeten accepteren.