Ontroerend mooi, zo puur. Mijn tweelingszus stierf 9 april 2020. Samen waren we één, diep verbonden met elkaar. 2016 werd mijn zus ziek, na zware behandelingen en operatie herstelde ze goed, ze had een sterke wil. 2017, het jaar waarin we samen het pad van bewustzijn ontdekten. Heel per toeval( toeval bestaat niet) gingen we mee op weekend, herbronweekend. De persoon die dit organiseerde begonnen we te zien als onze leraar, er was vertrouwen. In het begin was er weerstand, het was heel confronterend. We leerden voelen i.p.v. denken, loslaten i.p.v. vasthouden, aanvaarden i.p.v. vechten. Vele inzichten kwamen plots naar de oppervlakte. April 2018 herviel mijn zus. Elke weekend waren we samen op stap, alles pluisden we uit, alternatieve behandelingen enz..Mijn zus werd een inspiratie voor velen. Ze ontdekte haar ware IK. Ik ontdekte mijn innerlijke kracht, de stroming in mijn lichaan. “De stilte spreekt” werd plots werkelijkheid voor mij. Mijn zus koos om bewust te sterven wat zeker niet gemakkelijk was, focus was nodig. De vloeibare liefde die jij zo mooi beschrijft is helend. Dank je voor het delen🙏
Het geeft me rust dat jij bij haar was die laatste avond. Ik voel nog steeds haar warmte toen ik haar hand vasthield in haar laatste moment hier op aarde.