Graag wilden we met ons gezin bij elkaar blijven en we hebben dat ook voor elkaar gekregen. We moesten daarvoor wel naar de Somerse hei naar een boerderij van de gebroeders Houdijkers. Een afgevaardigde van het gemeentebestuur bracht ons daar naar toe.
We vroegen hem onderweg, of die familie wist dat er in totaal 15 personen bij hen zouden komen wonen. Hij zei van niet, maar dat ze dat wel zouden merken.
Tijdens onze evacuatie hebben we steeds geprobeerd om in contact te komen met de twee achtergebleven schippersjongens.
Het Rode Kruis werd ingeschakeld en diverse andere instanties, maar tevergeefs. Totdat we in juli 1945 bericht ontvingen dat er iemand gevraagd had naar de familie Janssen. Dat bleek later één van de zoons van de schipper te zijn. Ze hadden allebei de oorlog overleefd, maar hoe….??
Dat was een kapitale fout geweest, want toen wij weg waren, kwamen de Duitsers met roeiboten de Rijn over. Zij hadden de jongens al lang opgemerkt en in de gaten gehouden.
Met hun eigen roeiboot moesten ze naar de overkant van de Rijn varen. Van vluchten was geen sprake, want dan kregen ze meteen de kogel. Dus roeiden ze met tegenzin naar de andere oever en vandaar moesten ze naar Oosterbeek lopen, naar een school.
Daar werden ze te werk gesteld bij de " Organisation Todt " voor het aanleggen van verdedigingswerken voor de Duitsers. Dat vertikten ze, want ze waren anti-Duits.
Toen kwamen ze terecht in het concentratiekamp te Amersfoort en vandaar werden ze verder getransporteerd naar de hoofdstad van Oostenrijk : Wenen. De bevrijding was in zicht en daar gelukte het hen via een spoorlijn aan de Duitsers te ontsnappen. De schipper en zijn twee dochters waren vanuit Herveld naar een andere evacuatieplaats gebracht en hadden ook de oorlog overleefd.
De belevenissen van de oorlog zullen ons heel ons leven bijblijven. Het mag bijna een wonder genoemd worden dat we het allen overleefd hebben.
Dat is te danken aan Eén die daarvoor gezorgd heeft en wij zullen Hem daarvoor altijd dankbaar blijven !
Hallo Emmy ! Ze kennen jou allemaal nog ! Maar wij zijn inmiddels ook niet zo jong meer, want ik word in november 94 jaar ! Waar woon jij nu ?
Jullie zullen me niet meer kennen maar toen ik de foto s van de boerderij zag kwamen heel veel leuke herinneringen bij me terug.