Ik moet eerlijk zeggen: ik was niet erg onder de indruk van de ontknoping. Sterker nog, ik had het al vanaf kilometers afstand zien aankomen. En dat vind ik misschien nog wel het grootste minpunt in dit boek. Er vindt geen spanningsopbouw plaats. Hoe meer je leest, hoe meer informatie je krijgt, maar daarmee is ook alles gezegd. Dat vond ik jammer. In The Girl On The Train ervoer ik dat heel anders.
Waarom ik zo'n fan ben geworden van The Girl On The Train is vanwege het totaalplaatje wat dat boek te bieden had. Het had een fijne schrijfstijl, een fijn verhaalverloop en een verrassende ontknoping. Een combinatie van die elementen miste ik juist in dit boek. De schrijfstijl was weliswaar erg prettig, maar het verhaalverloop en de ontknoping vielen juist tegen. Maar losstaand is In Het Water zeker niet verkeerd. Het is een mysterie dat ontrafelt moet worden en daarom heb ik ook zeker mijn genietmomentjes ervaren terwijl ik het las.
Hoewel het boek ‘13 reasons why’ al in 2007 is uitgegeven, had ik er totdat de gelijknamige serie uitkwam nog nooit van gehoord. Ik werd gegrepen door de ophef die de serie teweegbracht en kon het niet laten om te kijken. Ik vond de serie erg bijzonder en aangrijpend. Achteraf hoorde ik dat de serie was gebaseerd op een boek en daarom wilde ik alsnog het boek graag lezen.
Hannah Baker heeft, voor ze een einde aan haar leven maakte, dertien kanten van cassettebandjes ingesproken. In elk van die dertien opnamen beschuldigt ze iemand van betrokkenheid bij haar dood. En Clay weet dat hij die bandjes heeft gekregen omdat ook hij ergens in haar voorkomt. Maar wat heeft hij ooit gedaan een van Hannahs zogenaamde redenen te worden?
Ik was zeer benieuwd hoe het boek qua indeling in elkaar zou zitten, omdat het perspectief van Clay in de serie wordt gecombineerd met de ingesproken tekst van Hannah. In het boek wisselen Hannah en Clay elkaar letterlijk af. Je kan het verschil zien door het type tekst. Hannahs stem is blauw en Clay heeft een normaal lettertype. Hij reageert vaak na een paar van Hannahs zinnen op wat ze heeft gezegd. Dat is interessant want zo lees je gelijk wat hij vindt en denkt over wat Hannah vertelt. Echter vond ik Clays mening vaak vanzelfsprekend en niet erg schokkend om te lezen. Dat vond ik jammer.