Een kleine jaar later werd onze Sil geboren ook vroeger als normaal, viezen gebroken weer geen wee te bekennen en weer aan de weeen opwekkers, ook hier weer pijn na de bevalling en moeilijk kunnen lopen maar ja ik was een jonge meid die alleen ontzettend genoot van haar kinderen en nog niets wetende?????????
Weer een kleine jaar later werd onze Jazz geboren, dit keer kreeg ik al vrij vroeg in de zwangerschap veel klachten pijn en moe en geen trap meer kunnen lopen , maar dan praat ik over het jaar 1987/88 er was toen weinig te vinden over bekkeninstabiliteit, maar er was toen duidelijk bekkeninstabiliteit. Zoals gewoonlijk weer geen wee te vinden, maar wat moest ik oppassen zij de arts want jazz kon ook wel eens vroeg komen en omdat het wel een beetje te soepel was, kon jazz dus in een no time te wereld komen en dat was vliezen gebroken en ook zo na de weeen opwekkers kwam jazz in een razend tempo ter wereld, weer ingescheurd zoals bij alle bevallingen en bijna niet te hechten. Iedere keer die nabloedingen. En intussen heel wat striae opgelopen. Ook jazz kwam weer te vroeg. Toen kreeg ik te horen van de arts dat het beter was om voorlopig geen zwangerschap meer aan te gaan binnen 4 jaar ........
Toen werd ik zwanger in 1995 van onze Mexx, en dit liep gelijk mis, in de 6e week moest ik al plat op bed want ik kon echt geen stap meer verzetten , had inmiddels al flinke pijn aan mijn gewrichten en talloze luxaties achter de rug, altijd pijn en moe ook voor mijn zwangerschap, iedere keer voor controle en het werd steeds erger, kreeg een bekkeband aangemeten en dat ging aanvankelijk in het begin wat beter maar dat was ook al gauw afgelopen, de dokter besloot toch maar een keizersnede toe te passen om Mexx eerder te halen omdat mijn bekken het niet meer aan konden.Mexx werd dus ook in de 7e maand gehaald met een keizersnede, en toen kregen we de schrik van ons leven, Mexx was slap en kreeg stuiprekkingen doordat hij ook vruchwater en bloed in zijn longen had gekregen, hij werd in een couveuse gelegd en kreeg zuurstof en een sonde, medicijnen voor de stuiptrekkingen, enzo bleef Mexx twee weken in de couveuse, tijdens de zwangerschap had ik veel bloed verloren,hoefde net geen bloed transfusie maar dat had weining gescheeld. Ik moest dus nu ook twee weken plat liggen in een soort sluitlaken voor mijn bekken. Via de kinderarts kregen we voor mexx al baby fysiotherapie aan huis, daar heeft Mexx dus echt baad bij gehad.
Daarna ging het balletje rollen omdat er toch wel iets mis met mij bleek te zijn en zo kwam ik in het radboudziekehuis en bleek het ehlers danlos te zijn , in een razend tempo werden de kinderen gecheckt en daar kreeg Mexx ook de diagnose ehlers danlos en toen vielen alle puzzelstukjes op hun plaats.....Sil en Jazz hadden ook enige symptomen maar we hopen dat het daar bij blijft en er geen grote veranderingen optreden al zijn ze zeker hypermobiel en hebben slecht wondheling en blauwe plekken hopen we en bidden we dat het daar bij blijft voor hun.........