ECLI:NL:CRVB:2017:451, Centrale Raad van Beroep, 15/6418 WMO
ECLI:NL:CRVB:2017:451
15/6418 WMO
Afwijzing aanvraag om opvang als bedoeld in de Wmo. Appellant verblijft in ieder geval in een asielzoekerscentrum en dat hem daarvoor onverplicht opvang door het college is verleend.
Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 4 september 2015, 14/6368 (aangevallen uitspraak)
Appellant heeft op 14 december 2013 bezwaar gemaakt tegen de voorwaarden waaronder opvang in de Vluchthaven aan de Havenstraat te Amsterdam (Vluchthaven) is geboden.
Bij besluit van 16 april 2014 heeft het college de aanvraag van 7 november 2013 om opvang als bedoeld in de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) afgewezen. Hiertegen heeft appellant bezwaar gemaakt.
Bij beslissing op bezwaar van 20 augustus 2014 (bestreden besluit) heeft het college de bezwaren van appellant ongegrond verklaard.
Onder verwijzing naar rechtsoverweging 4.2 van de uitspraak van de Raad van 17 augustus 2016, ECLI:NL:CRVB:2016:3096, begrijpt de Raad het bestreden besluit aldus dat is beslist op zowel het bezwaar van 14 december 2013 als op het bezwaar tegen het besluit van 16 april 2014, in die zin dat appellant vanaf 7 november 2013 geen recht had op opvang op grond van de Wmo. Hieraan heeft het college ten grondslag gelegd dat appellant in ieder geval sinds 19 juni 2014 in een asielzoekerscentrum verblijft en dat hem daarvoor onverplicht opvang door het college is verleend.
De Raad kan niet inzien dat de enkele omstandigheid dat het college appellant – onverplicht – heeft toegelaten tot de opvang in de Vluchthaven meebrengt dat hij recht heeft op een uitkering of leefgeld naar de norm zoals vermeld in de Regeling verstrekkingen asielzoekers en andere categorieën vreemdelingen 2005. Deze beroepsgrond faalt.
Ook de beroepsgrond van appellant dat het college dwangsommen verschuldigd is omdat niet is beslist op zijn bezwaar van 14 december 2013, slaagt niet. Op dat bezwaarschrift is, gelet op 4.1, beslist bij het bestreden besluit.