Als iemand je afwijst, dan is zijn of haar mening over jou anders dan de jouwe. Maar ik neem aan dat jij de expert bent als het om jouzelf gaat. Dus je weet nog altijd zelf het beste of die mening klopt of niet. Natuurlijk kun je er alles aan doen om te zorgen dat die mening van de ander verandert.
Je kunt iemand stalken, elke dag een ontbijtje voor ze maken of blijven glimlachen tot je gezicht breekt. Maar dat is niet echt slim. Want zo probeer je iets te repareren wat in de basis niet goed zit. Als iemand echt geïnteresseerd in je zou zijn, dan zouden ze zien dat hoe leuk je bent.
En als iemand dat niet ziet, wat voor zin heeft het dan nog om met die persoon verder te gaan? Dat kost je alleen maar negatieve energie. Als je blijft omgaan met iemand die je niet leuk vindt zoals je bent, dan bevestig je óók naar jezelf toe dat je niet beter verdient…
Terug naar het begin: Hoe eerder je accepteert dat mensen je kunnen afwijzen, hoe makkelijker het is om hiermee om te gaan. Je kunt helaas niet de hele wereld te vriend houden. Je kunt een mening niet inwisselen bij de bank. Je kunt er je rekeningen niet mee betalen of iets anders nuttigs mee doen. Het is maar een mening, het is maar een gedachte…
Wat kun je wèl doen met een afwijzing? Wel, zie elke afwijzing als een training in zelfwaardering en zelfrespect. Laat de afwijzing van een ander de toestemming zijn om jezelf wel leuk, slim en aardig te vinden. Besef elke keer wie je nu eigenlijk bent. Denk na elke afwijzing: “Nou, ik vind mezelf wèl leuk!” Het is geen probleem als iemand je afwijst, zolang je jezelf maar niet afwijst!