Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 26 Oorlogsslachtoffer Wim van Benthum - Cultuurbehoud Milsbeek
U bevindt zich hier: Start Boek Oorlogsherinneringen Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 26 Oorlogsslachtoffer Wim van Benthum
Gemaakt op donderdag 19 mei 2016 09:00
Hoofdstuk 26 - Boek "Oorlogsherinneringen"
Oorlogsslachtoffer Wim van Benthum
Ik ben een van de 10 kinderen van mijn vader Piet van Benthum en mijn moeder Anna v.d. Logt, die een boerderij op de Smelenhof hadden. Op het stamhuis van mijn vader aan de Bloemenstraat woonden mijn al wat bejaarde ongehuwde oom Thi en mijn tante Nel. Mijn oudere broer Wim, die geboren was in 1923, was al voor de oorlog inwonend op de boerderij van mijn oom en tante aan de Bloemenstraat om daar mee te helpen op de boerderij. Mede omdat tante Nel ziek werd, ben ik daar in de oorlogsjaren ook in huis gekomen om de nodige hulp te bieden.
De familie van Benthum in de dertiger jaren. Staand achter vader Piet en moeder Anna vlnr Peter, Wim,
Thodoor, Albert, Drieka, Johan, Nellie, Antoon en Hendrik en daarvoor Marietje
In de boerderij en de aan de overkant van de weg gelegen schuur van Ome Thi en tante Nel in de Bloemenstraat was er inkwartiering van zeker 50 Duitse soldaten. Er was ook een noodverbandplaats ingericht voor de eerste opvang van de aan het front in Middelaar gewonde soldaten. Tussen de boerderij, die indertijd stond op de plek waar nu nog de voormalige noodwoning staat, en Middelaar lag een onbewoond gebiedje, toen uiteraard nog zonder de huidige Mookerplas. De Duitsers verdedigden zich op het einde van de Bloemenstraat vooral uit het wat hoger gelegen bosje met kreupelhout dat wij toen 'den Hemdsmouw' noemden en wat nu wordt aangeduid als Kreupelpad. Hier was een grote bunker met stellingen en het bosje lag vol met loopgraven en schuttersputten waar hier en daar nu nog restanten van zijn te zien. Regelmatig werden er over de Bloemenstraat met karretjes en kruiwagens doden en gewonden vanuit Middelaar afgevoerd. De ingekwartierde soldaten in de boerderij hadden onderdak in de woning, de stallen en in de schuur aan de overzijde van de Bloemenstraat. In de periode van september/oktober 1944 verbleven we steeds meer in de tot schuilkelder omgebouwde kelder, die onder de oude boerderij was gelegen. We durfden nauwelijks nog naar buiten om b.v. het vee te verzorgen.
December 1944. Halverwege, bij de pijl, de boerderij van van Benthum.
De Bloemenstraat is duidelijk zichtbaar.
Linksonder de steenfabriek
Begin oktober kwam ook de vluchtelingenstroom uit Middelaar op gang. Het was verschrikkelijk om de mensen te zien die toen door de Bloemenstraat kwamen. Zo vroeg op 3 oktober 1944 de familie Schonhoven uit Middelaar om onderdak. Omdat de schuilkelder al overvol was moesten wij zeggen, dat dit onmogelijk ging. Ook enige soldaten voegden zich bij het op straat verblijvende gezelschap en ook zij vroegen om onderdak in de schuilkelder. Het tafereel was blijkbaar niet onopgemerkt gebleven en men werd bestookt met granaten. Mijn broer Wim werd vervolgens ernstig getroffn. Wim werd door de soldaten nog naar de kelder gebracht en verbonden en kreeg geestelijk hulp van de Duitse aalmoezenier die ook op de boerderij ingekwartierd was. Maar na ongeveer een uur is hij overleden.
De restanten van de oude boerderij met
daarachter de al gerealiseerde noodwoning
De noodstal met Ome Thi en tante Nel
'Albert van Benthum keerde na de oorlog weer terug naar de boerderij aan de Bloemenstraat en ging daar weer wonen bij zijn oom Thi en tante Nel. In 1948 werd in het kader van de wederopbouw wat meer in zuidelijke richting een mooie nieuwe boerderij gebouwd. Albert trouwde in 1958 met zijn inmiddels in 1994 overleden Marie Olieslagers en woont nog steeds op dit mooie plekje aan de Maas.'