Existentiële levensvragen en hoogbegaafdheid
home / persoonlijke ontwikkeling / hoogbegaafd coaching / existentiele levensvragen hb
Vaak zijn hoogbegaafden al jong bezig met existentiële levensvragen. Kortom: ze zijn bezig met het begrijpen van de werkelijkheid, de realiteit maar ook de zin van het bestaan. Kinderen kunnen daar al jong vragen over stellen en in een groot aantal gevallen roept dat ook onbegrip op bij anderen, zeker bij leeftijdgenoten. In dit artikel probeer ik uit te leggen wat existentiële levensvragen zijn en hoe HB-ers daarmee omgaan.
Van HB-ers is wel bekend dat het ongekende diepgravers zijn qua denken, qua vraagstelling over zingeving en ook qua zoektocht naar de diepte en realiteit van het bestaan.
Een vraag die hoogbegaafde kinderen al jong bezig kan houden is: waarom ben ik hier? Waartoe ben ik hier? Wat voor zin heeft mijn bestaan?
Maar ook kan men nadenken en beschouwen over de oorsprong van het leven. Waar is het begonnen? Is er altijd leven geweest op aarde? Is er ook leven op andere planeten? Hoe is dat ontstaan? En eindigt dat leven ook op aarde of is dat niet het geval?
Existentiële levensvragen gaan over het bestaan. Het heeft te maken met jouw zijn, wie je bent maar ook met de betekenis van het leven, en de diepere gronden van het bestaan. Het gaat over sterfelijkheid en eindigheid. Soms ook over eeuwigheid, een bestaan hierna (hiernamaals), over doel en zin.
Wie was het eerst op aarde?
Tim een jongetje van 7 jaar begreep dat de oorsprong van zijn moeder met oma had te maken. 'Maar als je dan uit oma komt, waar komt oma dan vandaan?'. En Tim ging maar door. 'Maar er moet toch iemand eerst geweest zijn', vroeg Tim. Zijn moeder wist niet goed raad met deze vragenstroom. Ze zei dat God de eerste was. Die had de mens gemaakt. Toen vroeg Tim: 'heeft God dan ook een oma?'.
Labels van de omgeving
De omgeving kan dit soort vragen snel de kop indrukken met antwoorden als: 'je denkt veel te diep na', 'je bent een dromer' of 'je moet wel realistisch blijven'. En dat is ook zo. Maar het woord 'moet' past niet zo bij hoogbegaafdheid en al helemaal niet als anderen dat voorschrijven aan een hoogbegaafd persoon.
Ik begrijp de labeltjes van de omgeving wel. Want existentiële diepgang kan ook tot existentiële crisis leiden. Wie te diep graaft in vragen over lijden, ziekte, sterven en dood en wie rationeel wil achterhalen hoe dat precies in elkaar zit, waar dat vandaan komt, kan genadeloos vastlopen in eigen hoofd en dat kan soms zelfs tot depressie leiden. Ik zeg weleens: 'wanneer je de waanzin doorziet van de wereld, kun je diepgaan. Maar soms is het nodig om de zin te ontdekken'.
Wie van existentiële levensvragen houdt, staat wars van oppervlakkigheid. Het heeft te maken met behoefte aan zingeving. Overigens geldt dat doorgaans ook voor HSP-ers. Ook zij hebben behoefte aan diepgang en zingeving.
Worstel je met dit soort vragen? Of merk je dat jouw kind daar mee rond loopt? Neem gerust contact met ons op!