Mieke over Verzwegen van René Appel: onverwachte wendingen | Lees.bol.com
Suzan is het enige kind van de ongetrouwde Trudy Steenbergen en weet niet wie haar vader is. Haar moeder wil het daar niet met haar over hebben. Wanneer Trudy plotseling overlijdt, blijft Susan met een heleboel vragen achter en is er niemand meer aan wie ze een antwoord kan vragen. Een voormalig werkgever van haar moeder maakt, bij de uitvaart, melding van een incident dat jaren geleden heeft plaatsgevonden. Suzan vraagt zich af of dat iets met haar onbekende vader te maken heeft.
Persoonlijkheid en op eigen benen staan
Omdat er verder geen familie is gaat Suzan haar moeders huis leeg halen, zodat deze verkocht kan worden. Ron, haar echtgenoot blijft ondertussen in hun winkel om daar een oogje in het zeil te houden. Wanneer ze later samen met hem de administratie van haar moeder doorneemt, zijn ze verbaasd over de bankrekeningen van haar moeder. Tot haar grote verrassing zien ze dat de hypotheek van het huis bijna helemaal afgelost is. Nu kunnen ze plannen gaan maken voor hun winkel. Tijdens het opruimen heeft Suzan in een kast een doos gevonden met daarin persoonlijke spullen van haar moeder. Hierin ligt ook een krantenbericht over een oude verkrachtingszaak. Dit maakt haar nog nieuwsgieriger naar haar vader en waarom haar moeder nooit iets over hem heeft willen vertellen. Ze gaat op onderzoek uit en Ron ondersteunt haar hierin.
Ron verzwijgt ook iets voor Suzan, maar het liegen tegen Suzan gaat hem steeds moeilijker af. Het kan niet uitblijven dat een confrontatie plaatsvindt. De spanning loopt hoger en hoger op. Ondertussen lees je in een andere verhaallijn over Fred, een tbs'er die na een lange periode van opsluiting, zorg en begeleiding weer op eigen benen staat. Soms heeft hij een terugval, grijpt hij naar de fles en wordt hij agressief, maar wat heeft hij met Suzan te maken?
Het is niet zozeer de hoeveelheid geweld die zorgt voor de aanwezige spanning, het is de onzekerheid die de lezer ervaart over de afloop die hier de boventoon voert.
Het verhaal is door de auteur neergezet in korte zinnen, prettig lezende dialogen en een steeds hoger opgevoerde spanning door de veranderingen die de verschillende karakters persoonlijk doormaken. Deze personages zijn zo duidelijk beschreven, zodat ze tot leven komen. Er zijn momenten dat je tijdens het lezen iemand een schouderklopje wil geven of een ander wil waarschuwen over wat er komen gaat. Het kan niet anders dan dat deze drie verhaallijnen bij elkaar komen. Vanaf dat moment kan het nog veel kanten op maar het komt uiteindelijk tot een explosie, maar niet zoals ik verwacht had. Het is niet zozeer de hoeveelheid geweld die zorgt voor de aanwezige spanning, het is de onzekerheid die de lezer ervaart over de afloop die hier de boventoon voert. Na het lezen van de laatste woorden vroeg ik me af of ik deze Suzan wel echt kende?
De auteur: René Appel (Hoogkarspel, 1945) behoort al meer dan 25 jaar bij de top van de Nederlandse thrillerauteurs. Hij won De Gouden Strop twee keer – met De derde persoon en Zinloos geweld – en werd talloze malen voor deze prijs genomineerd. Bij Ambo|Anthos uitgevers verschenen eerder Schone handen, Weerzin, Van twee kanten, Goede vrienden en De advocaat. In totaal heeft René Appel bijna een kwart miljoen exemplaren van zijn boeken verkocht in Nederland. De thriller Schone Handen werd verfilmd en verscheen in 2015 in de bioscopen. (info: Ambo|Anthos)