God zegt tegen Mozes dat een vrouw die is bevallen en een jongetje heeft gekregen, zeven dagen onrein is.
2 Spreek tot de Israëlieten en zeg: Wanneer een vrouw nageslacht voortbrengt en een jongetje heeft gebaard, dan is zij zeven dagen onrein. Zij is dan even onrein als tijdens de dagen van afzondering als zij ongesteld is.
Leviticus 12:1-3 Deze bijbeltekst is ontleend aan de Bijbel in de Herziene Statenvertaling, © 2010 Stichting HSV.
Op het eerste gezicht is Leviticus 12 een saai hoofdstuk dat alleen wat te zeggen heeft aan de kraamvrouwen van Israël. Als er er mannelijk kind geboren wordt, is de vrouw zeven dagen onrein. Het hoofdstuk wordt interessant als we het lezen met het idee dat de vrouw in de Bijbel vaak het beeld van Israël is en dat de kerk het kind is dat uit Israël voortkomt. Scott Clarke denkt dat we dit gedeelte profetisch kunnen uitleggen.
Clarke wijst op Openbaring 12 waarin we lezen van een vrouw die een mannelijk kind baart. Een slang wil het kind grijpen, maar slaagt daar niet in, omdat het kind weggerukt wordt. Scott Clarke denkt dat de vrouw Israël is. Het mannelijke kind dat geboren wordt is de kerk. Meteen na de geboorte wordt het weggerukt naar God; een beeld van de opname van de gemeente. De vrouw - Israël - is na de geboorte zeven dagen onrein. Clarke denkt dat dit verwijst naar de zeventigste jaarweek die Daniël 9 beschrijft. Dit is een periode van zeven jaar, waarvan de laatste drie en een half jaar zeer zwaar zullen zijn voor Israël. De vrouw doorstaat deze zware tijd door te vluchten naar de woestijn, waar ze, volgens Openbaring 12:6, 1260 dagen verblijft.
Als Scott Clarke gelijk heeft, begint de zeventigste jaarweek dus onmiddellijk na de geboorte van de kerk en de opname van de gemeente.