We hebben de vlucht geboekt bij Ryanair voor zaterdagochtend met vertrek 7.30 uur vanaf Dusseldorf-Weeze en aankomst 9.30 uur in Rome-Champino.
Vannacht om 3.15 uur opgestaan, brood eten en de laatste paar dingen ingepakt. We nemen slechts de foto(rug)tas mee en een andere kleine rugtas, het is tenslotte maar voor zes dagen.
Om half 5 rijden we van huis weg. Het is nog lekker rustig op de weg maar gaandeweg wordt het wat drukker. Bij Arnhem staat zowaar al een file, gelukkig wel de andere kant op richting Oberhausen.
Wij rijden verder via Venlo, de grens over naar vliegveld Weeze. In de buurt van Venlo begint het steeds mistiger te worden, maar we komen desalniettemin, keurig volgens plan ruim op tijd, om 6 uur aan in Weeze. Een plekje gezocht voor de auto en naar het vliegveld gewandeld, het begint nu iets drukker te worden om ons heen.
Het is een heel klein vliegveld dat is wel even anders dan de intercontinentale vluchten die we de laatste keren hebben gehad. We gaan de poortjes door en stappen de bus in die ons naar het vliegtuig brengt dat een eindje verderop staat. Daar moeten we nog een tijdje wachten tot de cabincrew geïnstalleerd is en dan mogen wij de bus uit en het vliegtuig in. Het is allemaal net even anders dan bij bijvoorbeeld de KLM, maar daar is de prijs dan ook naar. Het is nu een vlucht van slechts 2 uur, maar je zal er toch niet aan moeten denken om zo naar Amerika of Canada te moeten vliegen. We vertrekken om netjes om 7.30 uur en landen om 9.20 uur in een zonovergoten Rome. We hebben onderweg de alpen mooi kunnen zien liggen en andere vliegtuigen voorbij zien komen. We lopen het vliegtuig uit en gaan het gebouw binnen. Wachten op koffers hoeven we niet omdat we slechts handbagage bij ons hebben, heerlijk gemakkelijk is dat. We lopen de hal in en kopen daar een kaartje voor de shuttlebus naar Rome, station Termini voor slechts 4 euro. Dan gaan we dus niet met bus en trein/metro, maar rechtstreeks naar het station en zien we onderweg ook vast wat van Rome.
We hebben onze zomerjassen aangedaan i.p.v. de winterjassen omdat de weersverwachting voor Rome goed is met een temperatuur rond de 18 graden en daar zijn we nu heel blij om. Het is een warme, bijna zomerse dag geworden.
We lopen eerst een straat in richting een geocache die we willen doen op het Piazza della Repubblica en kopen onderweg een ansichtkaartje voor Herman zijn ouders. Daarna bekijken we de tuin van het museum tegenover het station en lopen daarna door naar ons Hotel Contilia, dat twee straten van het station verwijderd ligt. Het is pas half twaalf, maar we mogen toch al onze kamer in en brengen vast een tas naar onze kamer. Het ziet er allemaal keurig uit, beter dan we verwacht hadden voor de prijs van 50 euro per kamer per nacht incl. ontbijt en dat midden in Rome.
We gaan op pad richting Colosseum, maar we krijgen ook trek en kopen dus twee lekkere italiaanse broodjes die we opeten in het zonnetje voor de kerk Santa Maria Maggiore. Daarna gaan we de kerk bezichtigen, erg mooi. We vervolgen onze weg naar het Colosseum en gaan daar eerst de geocache doen die er ligt. We moeten even wachten omdat er een vrouw met een kind zit op de plek waar wij vermoeden dat de cache zal liggen. Als we iets verderop gaan zitten stapt ze lachend op, ze blijkt net zelf gelogd te hebben. We zijn minstens het vierde team dat vandaag de naam in het logboekje schrijft, o.a. Finnen en Tsjechen gingen ons voor vandaag.
We kopen de combikaart voor het Colosseum en het Forum Romano met het Palatijn. We zijn onder de indruk van de omvang van het Colosseum, we vinden het erg mooi.
Het lijkt hier trouwens wel één groot openluchtmuseum, overal vind je oudheden om je heen. We lopen daarna het pad op naar, wat wij dachten, de ingang van het Forum zou zijn, maar het pad blijkt slechts te leiden naar een mooi klein kerkje en de uitgang van het Forum. We lopen terug en lopen de weg verder naar een volgend pad, maar ook dat leidt weer naar een leuk kerkje in plaats van naar het Forum. De weg nog verder gelopen en dan is daar dan toch de ingang, maar… vlak naast de ingang ligt ook een cache en we moeten even wachten tot er wat mensen weggaan en dan kunnen we hem zoeken en loggen.
Nu willen we dan eindelijk het forum binnen, maar… we zijn te laat, het is 5 minuten over 4 en vanaf 4 uur wordt er niemand meer binnengelaten. Gelukkig zijn onze kaartjes ook geldig voor morgen, dus gaan we morgenvroeg maar weer die kant op. We lopen nog wat rond te kijken en gaan dan langzaam richting hotel, onderweg stoppen we bij een restaurantje/pizzeria om onze inmiddels knorrende magen te vullen. Na deze lekkere maaltijd lopen we dan vermoeid van deze lange dag terug naar ons hotel Contilia in de Via Principe Amedeo. Morgen verder...
We zijn er vanmorgen weer op tijd uit, we zijn zelfs iets te vroeg voor het ontbijt. De ontbijtzaal gaat pas om half acht open. Als de deur open gaat zijn we dan ook de eerste gasten, maar niet veel later volgen er meer. Het is een prima ontbijt, er is voldoende van alles. Herman vindt het wat minder omdat er geen worst, bacon en eieren bij is.
Om kwart over acht gaan we weer op pad. We beginnen vandaag bij het Forum, daar waar we gisteren te laat waren om naar binnen te mogen beginnen we nu. Het is er nog heerlijk rustig, We bekijken het forum en lopen daarna naar de Palatijn (Palatino) waar het nog rustiger is. We hebben er een mooi uitzicht over Rome en het is er heerlijk rustig wandelen. Er bloeien al bloemen, de vogels fluiten volop, het is hier echt voorjaar, zeker met dit mooie weer is het hier aangenaam vertoeven.
Rond de middag lopen we via het forum weer terug naar de uitgang en bekijken we het graf van de onbekende soldaat aan de Piazza Venetia. We lopen daarna naar Isola Tiberina ofwel het eiland in de Tiber. We lopen een rondje over het eiland en vinden de cache. Daarna lopen we de volgende brug over, de wijk Tastevere in.
We wandelen door de leuke smalle straatjes en kopen bij een klein kruidenierswinkeltje pizzabrood. We lopen iets door en vinden vlakbij Basilica Santa Cecilia een cache. We lopen terug naar de tuin van de kerk en gaan daar bij de fontein heerlijk rustig ons brood eten. Als we voldaan zijn en weer wat uitgerust gaan we verder via een leuk pleintje de 'Maria di Travestere'.
We lopen de wijk weer uit en steken via de Ponte Cisto de Tiber weer over. We vervolgen onze weg naar de 'Campo di Fiori', een mooi plein met o.a. kraampjes met specerijen en terrasjes en vandaar zijn we verder naar het mooie plein 'Piazzo Navona'. We bekijken hier de fonteinen en de obelisk en bekijken de kerk 'Sant 'Agnese in Agnone'. Het is pas half vier en we besluiten om nu ook nog het Pantheon te bezoeken, net een straat ervoor bekijken we ook de kerk 'San Luigi dei Francesi' waar 3 werken van Caravaggio te zien zijn. Dan naar het Pantheon waar we zo naar binnen kunnen lopen, geen rij en geen kassa. Wel een heel bijzonder bouwwerk. Als we er uitgaan staat er wel een rij voor de ingang, we waren dus mooi op de tijd.
Het is nog maar vijf uur en we besluiten via de Trevi fontein terug te lopen. We komen bij de Vai de Corso en lopen er, al pratend en kijkend naar mensen met dikke bontjassen en –mutsen, de verkeerde kant op. Langs de andere kant van de weg maar weer terug en nu wel richting Trevi fontein. Onderweg bekijken we nog de Chiesa di S. Ignazio di Loyola, een grote half volle kerk maar wel met erg mooie plafondschilderingen.
We lopen wat kleine leuke straatjes door en plots staan we bij de Trevi fontein, wat een mensenmassa! We zien eerst al die rijen mensen en daarna pas de fontein, wat een tegenvaller. De fontein is wel mooi, maar wat kleiner dan we verwacht hadden.
Bij restaurant Washington in de Via Principe Amadeo gaan we eten en daarna is het nog maar ruim een halve kilometer terug naar ons hotel. Het is 7 uur in de avond en onze teller geeft aan dat we 21 km gelopen hebben, we zijn weer toe aan wat rust. We hadden gisteren drinken gekocht en daar hebben we nog wat van in ons koelkastje staan dus we gaan er niet meer uit vanavond. Loggen, reisdagboek bijwerken, badderen en maar weer op tijd naar bed want morgen hebben we het Vaticaan op ons programma staan. Het leek ons daar op zondag te druk en we hadden voor vandaag nog een geldige intreekaart voor het forum.
We vertrekken weer om kwart over acht uit ons hotel vandaag in de richting van Vaticaanstad. We hebben nog even overwogen om met het openbaar vervoer te gaan, maar we gaan allebei liever lopend omdat we dan veel meer zien. We lopen dus via allerlei kleine straatjes naar de brug Ponte Sant Angelo waar we een cache vinden voor de poort van Castel Sant Angelo, deze bezichtiging bewaren we voor morgen omdat het vandaag gesloten is. We lopen verder richting Sint Pieter.
We gaan in de nog kleine rij voor veiligheidspoortjes voor de Sint Pieter en binnen 10 minuten zijn we er door en lopen we naar de Sint Pieter. We besluiten om eerst de koepel te bezoeken in de hoop dat het nog niet zo druk zal zijn. We kopen twee kaartjes, waarvan 1 voor de lift en 1 voor de trap. Herman gaat liever met de trap, maar aangezien er na de lift nog meer trappen komen om helemaal bovenin te kunnen komen, kiest Eugeni ervoor om het eerste stuk met de lift te gaan. Dus eenmaal boven op het dak aangekomen begint de beklimming van de koepel. Een wenteltrap waarvan bij het laatste deel de wand schuin loopt en als je denkt dat je er bent komt het allerlaatste deel dat zo smal is dat er enkel in het midden een touw hangt om je aan vast te houden i.p.v. een leuning. Het blijkt de moeite waard te zijn, we hebben een prachtig uitzicht over Rome en op de bergen mede dankzij het heldere weer.
Een prachtige kerk met een overdaad aan pracht en praal. We willen ook de grafkelders bezoeken maar kunnen die niet vinden. We gaan uiteindelijk de kerk uit en vragen het buiten, de ingang blijkt toch in de kerk te zijn, maar we vinden het weer niet. Binnen zien we ‘suppoosten’ staan en als we het hen vragen blijkt de ingang achter de pilaar te zijn waar we voor staan. Geen enkele vermelding erbij, slechts een houten klaphekje waar je doorheen moet. Beneden aangekomen is het net een grote en mooi verlichte kelder met allerlei graven, ook zien we achter een glazen deur de trappen naar de kerk in het deel wat afgezet is. We komen uit bij de bagageafgifte naast de kerk en vinden het nu wel genoeg.
We vragen hoe we het gemakkelijkst bij het Vaticaanmuseum met Sixtijnse kapel kunnen komen, “gewoon de buitenmuur volgen”. Het blijkt dat de ingang van het museum twee straten verder is en als we de muur volgen komen we vanzelf bij de ingang. Het is inmiddels 1 uur en het lijkt ons slimmer om eerst nog wat te eten voor we het museum ingaan, wat een lengte aan gangen heeft van 6 km.
Met een goed gevulde maag gaan we op weg naar de ingang waar we weer door poortjes moeten en de rugtas (fototas) in bewaring moeten geven. Daar hebben we altijd een hekel aan, maar het loopt wel plezieriger zonder dan met rugtas. Het is een prachtig museum ook weer met veel pracht en praal, maar naar onze menig echt wel de moeite waard. We nemen op een gegeven moment de korte route naar de Sixtijnse kapel om er zeker van te zijn dat we die gezien hebben. Hij is ook erg mooi, maar ook erg druk. Als we de rest van het rondje gedaan hebben proberen we weer de route op te pakken waar we voor de korte route afgehaakt zijn, maar dat valt nog niet mee. Onbedoeld hebben we zo meer van het museum gezien dan we eigenlijk van plan waren. We pikken de route weer op en bekijken nog de zalen met werken van Rafael en de rest van deze route. Het deel over de Etrusken e.d. hebben we niet meer gedaan, we hebben voor vandaag wel even genoeg kunst gezien. Het is wel heel bijzonder dat je tijdens de route ook door een binnentuin komt en er is ook een soort daktuin waar je lekker buiten kunt zitten.
We kunnen daarvoor teruglopen over het Sint Pietersplein (achteraf was dit wel de kortste route), maar we besluiten om de andere kant langs te lopen en lopen zodoende een rondje om Vaticaanstad heen. Tijdens dit rondje vinden we twee caches, bij de derde loopt al iemand te zoeken. Het blijkt een Nederlander te zijn, samen zoeken we verder maar vinden de cache niet. We laten het voor wat het is en gaan allebei weer verder.
We lopen terug via de brug Ponte Vittorio Emanuelle II omdat we daar nog een cache willen doen. Dan vinden we het mooi geweest voor vandaag en gaan we terug naar ons hotel. We lopen weer via De Piazza Venezia en de kerk Sant Maria Maggiore terug richting ons hotel. Op een 70 meter van ons hotel gaan we nog wat eten bij een restaurantje 'La mensa di bacci' en daarna zijn we lekker snel terug. We hebben 22 km op de teller van de gps en daar zijn nog niet de kilometers bij die we in het museum gelopen hebben. We voelen onze benen goed en zijn erg toe aan rust.
Net zoals de afgelopen dagen vertrekken we ook vandaag weer om 8.15 uur vanuit ons hotel. We lopen naar de Spaanse Trappen en vinden daar ook de cache die er ligt. De kerk is alleen toegankelijk voor de dienst, dus die slaan we over. De Spaanse Trappen zien er wel leuk uit, maar waarschijnlijk zijn ze ’s zomers mooier als ze opgesierd zijn met allemaal bloembakken. Nu oogt het was kaal en vinden we ze niet zo bijzonder, eigenlijk vinden we de trappen van de Sacre Coeur in Parijs meer bijzonder.
We kijken hier nog even rond en gaan dan verder richting Castel Sant Angelo. We hebben nog een cache in de buurt die we willen doen en daar gaan we eerst heen. Deze ligt bij Piazza dei Popolo en als we daar zijn willen we ook de kerk bekijken omdat ook hier een werk van Caravaggio hangt. Helaas is er net een dienst begonnen en het schilderij van Caravaggio hangt in een deel wat tijdens de dienst afgesloten is. We wachten er nu niet op maar geen eerst een cache doen die in het park (Pincio) op de heuvel ligt. Als we die eindelijk gevonden hebben en genoeg genoten hebben van het uitzicht over de Via di Repetta en het daarachterliggende Sant Angelo, lopen we weer naar beneden en aangezien de dienst inmiddels afgelopen is, gaan we de kerk weer in om het werk te bekijken. Er hebben hier 2 werken gehangen, maar een ervan is nu weg.
De wandeling naar Sant Angelo neemt nogal wat tijd in beslag aangezien we niet goed op de weg hebben gelet. Al pratend en rond kijkend zijn we verkeerd gelopen. Het is even zoeken waar we nu zijn en wat blijkt, we zijn het al voorbij en we staan al achter het Vaticaans Museum. Door de drukte van het Vaticaan naar Castel St. Angelo gelopen en daar is het gelukkig weer veel rustiger. Onderweg gaan we nog ergens wat eten omdat we niet weten hoelang we in St. Angelo zullen zijn.
We kopen een kaartje en gaan op ons gemak rondkijken. Het is een bijzonder 'kasteel', enkele bijzondere schilderingen en verder leuk om rond te lopen en te kijken. We hebben weer mooi uitzicht vanaf het dak. We zijn inmiddels aardig moe en lopen het 'parkje' in dat er omheen ligt. Daar vinden we nog een cache en blijven we een tijdje lekker in de schaduw zitten om wat uit te rusten.
We zijn om half 5 terug in ons hotel en gaan eerst even wat uitrusten, voor we in de buurt iets gaan eten, we hebben al weer 20 km in de benen vandaag. Het restaurantje van gisteren was goed bevallen dus gaan we daar maar weer heen. Het is er nu een stuk drukker en net als we zitten te eten komt er een accordeonist binnen, dat hebben wij weer. Gelukkig kreeg hij weinig respons en verdween daardoor al weer snel. De plannen voor een dagje Florence laten we varen, we vermaken ons hier nog wel, zeker met dit prachtige weer en Florence komt misschien ooit nog wel eens.
Vanmorgen weer flink ontbeten en om 8.15 uur op pad. Het wordt vandaag weer heel mooi weer en we gaan vandaag gewoon rondwandelen, wat caches doen en zien wat voor leuke dingen we tegenkomen. We lopen eerst naar een cache die vlakbij het hotel ligt en die we nog niet konden vinden. Nu lopen we erheen en zien we het direct. Zo gaan we verder naar een aantal andere caches die we bijna allemaal vinden. Een paar liggen er ten zuiden van het Colosseum en een paar in de leuke wijk Trastevere.
We lopen door leuke paadjes en komen weer bij een leuk kerkje uit waar ook een puzzelcache begint waarvoor je door een gat moet kijken. Het kijkgat in de deur ontdekken we wel (bij toeval) en we hebben dan een goed zicht op de Sint Pieter.
Als we hier lopen stopt er een auto naast ons om de weg naar het Colosseum te vragen, nou die weten we al wel. De man vraag waar we vandaan komen en vertelt dat zijn vrouw op de ambassade in Utrecht gewerkt heeft en dat hij in Milaan werkt voor Armani in een hoge functie. Hij vraagt of we Armani kennen en heeft een map op de stoel liggen met modellen erin. Dan haalt hij een tas van de achterbank en zegt ons dat we een 'free sample' mogen hebben als we beloven het niet door te verkopen. Het lijkt een leren jasje te zijn en een rode leren damestas. We mogen het gratis hebben, maar we bedanken ervoor. De man begrijpt dat niet, maar we zeggen dat we het niet in de rugtas mee kunnen nemen in het vliegtuig en het dus niet willen hebben. Het is een vreemd verhaal van die man en ongeloofwaardig. Bovendien wil Herman geen leren jas en ik geen rode handtas en we zouden er dan ook nog de hele dat mee moeten zeulen. Je zult het maar aannemen en er uitgepikt worden bij de douane, er kan wel van alles ingestopt zijn!
We gaan verder met onze wandeling en vinden de caches van twee van de reeds thuis opgeloste puzzels. Onderweg kopen we pizzabroodjes in een leuk winkeltje waar ook allerlei kaasjes, worsten e.d. verkocht werden. We kregen verschillende hapjes en stukjes worst om te proeven. Op een bankje in een nabijgelegen park hebben we heerlijk rustig ons pizzabrood opgegeten en daarna weer op stap richting Trastevere.. We waren deze week al eerder in de wijk Trastevere geweest maar nu hebben we er weer een rondje gemaakt dankzij o.a. een multi-cache. Erg leuk door al die smalle straatjes met terrasjes en winkeltjes en op een terrasje koffie gedronken.
Daarna lopen we nog naar een cache die op nog geen 400 meter afstand ligt, maar dat blijkt wel boven op de heuvel te zijn. We komen daardoor weer onverwacht langs leuke plekjes en bij de laatste cache blijken we achter de Sint Pieter te staan op de Piazzale Giuseppe Garabaldi, bovenop de Janiculum heuvel de ‘achtste heuvel’ van Rome. Het is half vier en we hebben nog een hele wandeling voor de boeg, dus we besluiten om nu terug te gaan. Als we bij ons hotel aankomen hebben we 24 km op de teller staan en gaan we direct door naar ‘ons’ restaurantje. We eten er weer lekker en gaan daarna dan terug naar ons hotel.
Vanmorgen weer op tijd ontbeten en daarna de rugtas weer ingepakt en uitgecheckt. Dit wordt onze laatste dag in Rome en we nemen meteen al onze spullen mee zodat we niet vanmiddag nog weer terug naar het hotel moeten om de tas op te halen. We hebben nog enkele dingen die we willen doen/zien vandaag.
Onze eerste doel voor vandaag is de kerk San Clemente, zo op het eerste gezicht niet zo heel bijzonder, maar onder deze 12e eeuwse kerk ligt een
4e eeuwse kerk en daaronder weer oude Romeinse gebouwen waaronder een Mithras tempel. De kerk is mooi en gratis toegankelijk, maar voor de gewelven eronder dient men een kaartje te kopen.
Hier vandaan lopen we straat uit naar de Piazza di San Giovanni in Laterano met niet alleen de kerk San Giovanni in Laterano, maar ook een obelisk en delen van Nero’s aquaduct. De San Giovanni in Laterano is een grote en erg mooie kerk met reusachtige bronzen deuren en een mooie, er naast gelegen, kruisgang.
Na de bezichtiging van de kerk en de kruisgang gaan we naar de er tegenover gelegen Scala Santa. De Scala (heilige trap) en de twee ernaast gelegen trappen leiden naar de kapel van Laurentius of het Sancta Sanctorum (heilige der heiligen). De heilige trap is van hout en mag niet met voeten betreden worden. Alleen gelovigen morgen die beklimmen, op hun knieën!
We willen verder naar de Via Appia Antica, een van de belangrijkste oude Romeinse wegen. We gaan nog ergens koffie drinken en een broodje eten, we weten tenslotte niet wat er onderweg nog te krijgen is.
Het eerste deel van de weg is allesbehalve aangenaam om als voetganger langs de lopen. Er is slechts een heel smal 'trottoir' en de weg is ontzettend druk. We komen bij de kerk Domine Quo Vadis en bekijken die. Vanaf hier is de bewegwijzering erg onduidelijk, we volgen de weg tot we bij de ingang van het park komen, Parco Regionale dell'Appia Antica. We besluiten een stuk door het park te lopen om zo van die drukke en lawaaierige weg af te zijn. Het park is een verademing vergeleken bij de weg en de drukte van het centrum van Rome. Het is prachtig weer en we lopen inmiddels zonder jas en in een shirt met korte mouwen, het lijkt wel zomer zo warm als het is! We lopen een heel eind door het park, vinden er een cache en nemen er even een pauze, tot we bij een punt komen waar we het park weer uit kunnen, maar slechts weer langs die drukke weg, nu zonder smal trottoir. Aan de andere kant van de weg is een hoge muur en daarachter zien we de ronding van de tombe van Cecilia Metella.
We besluiten om een stuk verder het park door te lopen om een andere uitgang te vinden die voetganger-vriendelijker is. We worden dan aangesproken door een voorbijganger met de vraag of de hond die met hem meeloopt misschien van ons is. We vragen hem waar de uitgang is om naar de Via Appia Antica te komen. Die blijkt helemaal aan de andere kant te zijn van het park, we staan inmiddels bij de Via Appia Nuova. Deze Italiaan spreekt uitstekend Engels, hij blijkt docent Engels te zijn en raakt niet uitgepraat. Als we eindelijk afscheid kunnen nemen en verder kunnen gaan, nemen we toch de uitgang bij de drukke straat, volgens de man is het maar een klein stukje en zullen we wel een opening in de muur vinden. Het lukt ons inderdaad om niet veel later op de Via Appia te komen, maar we hebben daardoor wel een deel van de weg gemist.
We lopen toch maar verder en komen bij de tombe van Cecilia Metella, maar die blijkt alleen ’s morgens geopend te zijn, helaas.
We vervolgen de weg die iets verderop geplaveid is met authentieke Romeinse stenen. We lopen enkele kilometers over deze weg met aan weerszijden ruïnes van talloze historische monumenten. We vinden ook nog enkele caches langs deze weg, maar we zoeken ze niet allemaal omdat de tijd ook begint te dringen. We willen voor het donker wordt bij het vliegveld zijn en moeten dan ook nog wat eten. Gelukkig zijn er onderweg wel steeds waterbronnen, zodat we voldoende water bij ons hebben.
Als een drukke weg de Via Appia doorkruist geeft onze gps het vliegveld op 6 km recht voor ons aan. We volgen de oude weg nog de eerste 3 km en komen dan weer bij een gewone weg. Hier kiezen we er voor om de doorgaande weg te volgen en komen uiteindelijk uit op een druk kruispunt met een kleine politiepost, maar nu… Volgens onze gps moeten we rechts houden maar dat is naar de autostrada. We vragen de politieagent of we langs die weg wel lopend bij het vliegveld kunnen komen want bushaltes zijn hier ook niet in de buurt. We kunnen doorlopen maar moeten wel erg voorzichtig zijn, wordt ons op het hart gedrukt. Het eerste stuk is wel te doen, maar de laatste 2 km blijkt pal langs de snelweg te gaan, zonder vluchtstrook (!), het wordt al aardig schemerig en we dragen donkere kleding. Dit is gaat ons te ver, véél te gevaarlijk! We lopen een eindje terug tot aan een BMW dealer en vragen daar de beveiliger of hij een taxi voor ons wil bellen omdat we het te gevaarlijk vinden om langs deze weg te lopen en er geen alternatief is. De allervriendelijkste man vindt het geen probleem en vijf minuten later stopt de taxi voor ons en worden we vriendelijk uitgezwaaid.
Met de auto is het nog een behoorlijke omweg om er te komen en het is dan ook al bijna donker als we om half zeven op het vliegveld aankomen. We gaan direct door naar het restaurant om te eten en een zitplaats te zoeken. We hebben vandaag 27 km gelopen, het was een prachtige dag en we hebben weer ontzettend veel gezien.
We hebben nog even de tijd aangezien we pas om 21.00 vertrekken. Om 23.00 uur landen we op vliegveld Weeze in Duitsland en wandelen even later naar de auto. Om 1 uur zijn we weer thuis van een korte maar mooie vakantie.