Zeker voor kleinere bedrijven en starters betekent een procent extra op de aankopen een procent extra te financieren. In het geval van goederen wordt het dus interessanter om intracommunautaire leveringen te gaan prefereren telkens de BTW wordt verhoogd, wat onze buurlanden graag zien gebeuren, maar wat voor Belgische leveranciers pijnlijker is. Zij kampen al met een loonkostenhandicap die verrekend wordt in hun producten en de stijgende BTW maakt hun producten nog eens minder interessant voor binnenlandse BTW plichtigen.
Dan zijn de belastingdiensten in Groot-Brittannië toch bedrijfsvriendelijker: BTW is slechts verschuldigd wanneer hij is betaald door de klant (en worden pas 6 weken na het einde van het betrokken kwartaal geïnd), en terugbetalingen volgen binnen de week na het indienen van de aangifte. Jammer dat je in België de belastingadministratie niet kunt wegstemmen met de komende verkiezingen!
Prof. Peersman: “En het vermogen dat intergenerationeel wordt opgebouwd en nooit geconsumeerd: tja, hier heeft de eigenaar vanuit eigen standpunt 100% belastingen op betaald…”
De verdraaiing van het perspectief (“vanuit eigen standpunt”) maakt deze zin irrelevant. Wat relevant is, is of de intergenerationele kapitaalaccumulatie door de overheid belast wordt.
“… Voor de overheid is dit zelfs goed nieuws, want via erfenisrechten zal ze al dat doorgeschoven vermogen over de generaties als belastingen ontvangen.”
Dat hangt er dus vanaf of er erfenisrechten op betaald worden, wat vermoedelijk voor hoge vermogens veel minder het geval is (zie grafiek van Pikkety hierboven, en de QJE van Zucman.)
Conclusie: sparen hoeft geen uitgestelde consumptie te zijn, noch is het zeker dat het intergenerationeel overgedragen vermogen uiteindelijk door de overheid belast wordt.