zaterdag, 12 februari 2011 / Gepubliceerd in Nieuws
De Egyptische president/dictator Hosni Mubarak heeft onder druk van het aanhoudende massale protest in zijn land dan toch de handdoek in de ring geworpen en probeert allicht nog zijn vege lijf te redden. Zijn positie was stilaan onhoudbaar geworden, vooral omdat het leger weigerde de volksopstand neer te slaan. Mubarak heeft de macht overgedragen aan het leger. Het is nu afwachten of de militairen van plan en bij machte zijn om het land naar democratische verkiezingen te leiden.
Na Tunesië en de revolte in Egypte is het uitkijken of er straks nog dominostenen omvallen in de Arabische wereld. Ook in Algerije, Syrië en Libië gist het ongenoegen en moeten de machthebbers zich ernstig zorgen maken.
In het Westen wordt de Egyptische opstand met sympathie, maar ook wel bezorgdheid, gevolgd. De aanvankelijke romantiek en euforie van een revolutie maakt nadien niet zelden plaats voor een politieke nachtmerrie of religieuze tirannie. Toen het gehate sjah-regime in Perzië viel, grepen islamitische geestelijken de macht. Khomeini werd luid toegejuicht in Europa. Ook en vooral door de linkerzijde. Intussen weten we dat zijn dictatuur véél erger was dan die van de sjah ooit geweest is…
De Iraanse ayatollahs hebben hun Egyptische moslimbroeders trouwens opgeroepen om een heilige oorlog te ontketenen en in Egypte een islamitische republiek naar Iraans model te vestigen. Dat zou niet alleen heel slecht nieuws zijn voor de Egyptenaren, maar ook voor de hele regio, voor Israël én voor Europa.
De Iraanse leiders spelen met vuur. Ze proberen hun regime van haat en religieuze intolerantie te exporteren, terwijl ze er pas met veel moeite in geslaagd zijn zélf een volksopstand de kop in te drukken. Dat kon alleen met brutaal geweld, massale arrestaties en de executie van dissidenten. Maar het Egyptische voorbeeld en de succesvolle revolutie zullen de Iraanse studenten die snakken naar vrijheid beslist inspireren. Voor maandag heeft de 'groene beweging' massaal protest aangekondigd in Teheran. Afwachten hoe dàt afloopt…