Japanse muziek is eclectisch en divers. Veel instrumenten , zoals de koto , werden in de 9e en 10e eeuw geïntroduceerd. De populaire volksmuziek , met de gitaarachtige shamisen , dateert uit de 16e eeuw. Westerse klassieke muziek, geïntroduceerd in de late 19e eeuw, vormt een integraal onderdeel van de Japanse cultuur. Kumi-daiko (ensemble-drummen) werd ontwikkeld in het naoorlogse Japan en werd erg populair in Noord-Amerika. Populaire muziek in het naoorlogse Japan is sterk beïnvloed door Amerikaanse en Europese trends, wat heeft geleid tot de evolutie van J-pop . Karaoke is een belangrijke culturele activiteit.
De vier traditionele theaters uit Japan zijn noh , kyōgen , kabuki en bunraku . Noh is een van de oudste doorlopende theatertradities ter wereld.