Een aanzienlijk deel van de geneesmiddelen die op de markt komen zijn immers zogenaamde ‘me-too’ of opvolggeneesmiddelen die geen therapeutische meerwaarde bieden. Met de nodige marketingstrategieën worden deze aan de man en de vrouw gebracht enkel en alleen met het oogpunt van de winst. De farmaceutische industrie, een zeer winstgevende sector, geeft overigens meer uit aan marketing dan aan onderzoek en ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen.
Tien jaar geleden namen de leden van de Wereldhandelsorganisatie, waaronder België, de historische Dohaverklaring aan waarin ze duidelijk stelden dat de volksgezondheid altijd voorrang dient te krijgen op de bescherming van intellectueel eigendom. In de praktijk zien we echter dat patenten belangrijker blijven dan patiënten. Rijke landen, waar de hoofdkwartieren en aandeelhouders van de farmaceutische giganten zich bevinden, zetten hun politiek van bescherming van intellectueel eigendom in alle hevigheid verder.