Bergketens in de verte | West Africa en Velo
Bergketens in de verte
Geplaatst op juli 3, 2016 door ankeisleuk
2 juli – Stage 41: Sarkand – Taldykorgan (148 km)
In de nacht wat regen gehad. Tent wat nat. Wel fijn afgekoeld. Vandaag een nog wat langere stage maar het hangt van de weersomstandigheden af of die zwaar wordt. De eerste 3 uur geen wind en dat is maar het beste. Kan die ook niet tegenzitten. We rijden evenwijdig aan een bergketen en het landschap ziet er heel afwisselend uit. Er zijn een paar heel donkere luchten en zien rechts van ons zware onweersbuien die we net voor kunnen blijven. Het verkeer is ondertussen wel veel drukker geworden en het is oppassen dat je niet van de weg geduwd wordt. Daar staat tegenover dat de weg wel wat beter aan het worden is naarmate we dichter bij Almati komen. Na de lunch steekt er een behoorlijk windje op, uiteraard tegen en mogen we ook nog wat klimmen. Toch al vroeg op de campsite die die naam niet verdient. Ondertussen is het gaan regenen. Toch maar tent opgezet. In de loop van de middag keert de zon terug en is het niet te harden in mijn tent als ik een dutje wil doen. Dan maar weer schaduw zoeken onder de bomen.
Voor ons blauwe lucht
Toeschouwer te paard
1 juli – Stage 40: Usharal – Sarkand (142 km)
Op een ontbijt voor 30 personen om 05.30 uur is het hotel niet berekend. Onze kok neemt de rijstepap voor zijn rekening zodat iedereen met redelijk gevulde maag kan vertrekken. Mijn fietsmetertje springt na 20 km een paar keer op nul zodat het af en toe wat rekenen is om te weten waar ik op de route ben. Het landschap is veel afwisselender dan de vorige keer. De grote bergketen met besneeuwde toppen tussen Kazachstan en China houden we telkens in zicht. Af en toe wordt dat zicht ontnomen door een ervoor opdoemende lagere bergketen. Als we die gepasseerd zijn krijgen we een nog weer beter zicht op de bergketen, geheten Alataw Shan. Heel bijzonder zo'n bergketen telkens iets dichterbij te zien komen op deze manier.
De weg is vaak slecht, de wind valt mee (niet mee als in de rug, maar niet hard). Het is iets meer dan 35° en vochtig warm. Dat betekent veel drinken. Er is voor mij weer een nieuw soort onberijdbare weg bijgekomen. Dat is wanneer de weg op zich wel goed asfalt heeft maar waarbij de weg golfend is en zodanig dat je voorwiel in een andere golf zit dan je achterwiel. Het wordt dan een soort rodeo waarbij je op en neer stuitert en moeite hebt op je fiets te blijven zitten. Na 6.5 uur fietsen op campsite aan rivier met lekker koud water en weinig ongedierte. Beter dan in hotel van waaruit ik een dikke sprinkhaan onder mijn hak in mijn schoen bleek te hebben meegenomen toen ik mijn fietsschoenen uitdeed. Wel een beetje plat geworden. Misschien was de weg daarom zo springerig.
Mijn fiets geparkeerd en klaar voor vertrek
Al na 15 km behoorlijk klimmetje van 3 km gedaan
Zo'n heuvelrug die even het zicht op de sneeuw ontneemt
Als je goed kijkt zie je de besneeuwde toppen weer
Op de campsite
Het uitzicht op de bergen vanaf mijn tent
30 juni: Rustdag in Usharal
Na een matige nachtrust om 08.00 uur ontbijt. Dat is voor mijn gevoel laat als je bedenkt dat je op fietsdagen dan soms al met de lunch bezig bent. De was doe ik maar weer eens zelf. Dit keer niet zoveel en bovendien moet je zelf zeeppoeder aanleveren om was in hotel te laten doen. De was is met temperatuur van 35° en redelijk windje in mum van tijd droog. Uiteraard moet ook fietsonderhoud gebeuren. Dit keer gaat dat redelijk snel omdat we niet echt slecht weer hebben gehad. Nog 5 dagen te fietsen voor mij. Het stadje waar we zitten heeft weinig te bieden en de warmte maakt het ook niet aantrekkelijk er op uit te gaan. Alvast maar voorbereidingen treffen hoe al mijn spullen te organiseren voor terugvlucht. Mijn tent met grondzeil mag ik een een tas als permanente bagage hier laten. Ik overweeg wel een nieuwe tent te kopen die elke storm kan doorstaan. Ik wil het niet nog een keer meemaken dat ie plat gaat.
Terwijl ik in de lobby van het hotel zit komen er een aantal feestelijk geklede dames binnen en lijkt er om 12.00 uur al een party te beginnen met muziek. Als ik na te hebben geluncht terugkom in het hotel blijkt een van de feestgangers de verkeerde uitgang te hebben genomen en door glazen pui te zijn gelopen. Veel bloed en ambulance erbij en het feest was ook afgelopen. In de middag weinig ondernomen en wat gelezen. Op tijd naar bed om de volgende ochtend 5.00 uur te ontbijten. Dat helpt weinig want tot 23.30 keiharde muziek voor restaurantbezoekers hotel aan de achterzijde waar ik ook slaap. Aantal klaagt erover, maar als je wilt dat de muziek al om 20.00 uur ophoudt omdat jij op zo'n onchristelijke tijd wilt gaan slapen dan is dat de omgekeerde wereld. Dus heb ik het met een paar uurtjes minder slaap moeten doen.