"In de eerste helft van de 19e eeuw was Wenen op muziekaal vlak het centrum van de wereld, en zeker wat betreft de gitaar. De “Weense school” is de fusie van de Italiaanse bel canto en de Duitse romantiek.
Talrijk waren de muziekavonden waarop de meest vooraanstaande gitaristen optraden voor de elite van Wenen: onder hen Mauro Giuliani uit Naples en Johann-Kaspar Mertz uit Pressburg (nu Bratislava). De gitaar genoot toen duidelijk een enorme populariteit.
"Voor mij is Giuliani een Haydn-Mozartiaans componist, een voorbeeld van goede stijl, uitgebalanceerd qua vorm en harmonie. Zijn Sonata vormt daar een prachtig voorbeeld van, en toevallig gebruikt hij daarvoor de gitaar als instrument, als medium voor deze universele muziek. Geen wonder dat Giuliani tijdens zijn verblijf in Wenen een beroemdheid was.
In 1986 stelde Jim D'Addario mij voor aan Mario Maccaferri. Deze legendarische figuur speelde toen voor mij enkele stukjes van Mertz, een compleet in de vergetelheid geraakte componist. Het was een openbaring: een schat aan materiaal à la Schubert en, meer nog, à la Liszt. Mertz is de superromantieker met zijn onvermijdelijke vibrato, rubato en zijn eis voor een persoonlijke artistieke inbreng.”
Lees ook van Pieter Andriessen de interessante vergelijking van 'The Romantic Guitar' met 'Harmonie du soir', Raphaella's tweede Mertz-Giuliani album uitgebracht in 2003.
"In verschillende stukken van Mertz zit zoveel sensualiteit dat men Chopin op de gitaar meent te horen spelen."
"Smits bewijst eens te meer haar meesterschap door een vloeiende frasering te combineren met een scherpzinnig gevoel voor dynamiek."
"Raphaella Smits geeft van deze composities een zeer verzorgde interpretatie, muzikaal geraffineerd en met een mooie verscheidenheid van timbre en uitdrukking. Zij geeft ons hier het bewijs dat zij een grootmeester van het instrument is geworden."
"Raphaella Smits (die helaas door Amazon niet vernoemd wordt als gitarist van deze plaat) is een competent speler met een weelderige, expansieve toon en die geestdriftig voor de grootse, romantische interpretatie gaat. Deze benadering van Mertz is absoluut schitterend."