Jozef de Rechtvaardige (3) – Vaya con Dios
You are here: Home › Bijbel › Jozef de Rechtvaardige (3)
← Jozef de Rechtvaardige (2)
Jozef de Rechtvaardige (4) →
Dit bericht is 1722 keer gelezen!
Jozef heeft om heel begrijpelijke redenen besloten om bij Maria weg te gaan en te kiezen voor (vrijwillige?) ballingschap. Maar als iets niet de bedoeling is wanneer God zelf naar de wereld komt is het wel dat de mensen in ballingschap gaan. Zijn Naam is niet voor niets Immanuël, God MET ons. Maar deze situatie (Maria zwanger uit de Heilige Geest) is wel heel bijzonder en hoe ga je daar als mens mee om? Er zijn geen eerdere voorbeelden voor Jozef in tora te vinden, dus wat moet je dan? God zelf vult tora aan voor Jozef. Daar is een engel voor nodig, die eerst Jozefs situatie benoemt. "Wees niet beschroomd Maria als vrouw te nemen," zegt de engel in een droom. Jozef is dus beschroomd, huiverig, onwennig, onzeker. "Niet doen!", zegt de engel. En de engel weet hoe de vork in de steel zit. "Wat in haar verwekt is is uit de Heilige Geest". Dat had Jozef dan in ieder geval goed. Maar Jozef moet nu leren dat de aanwezigheid van de Heilige Geest niet tot de conclusie mag leiden dat je als mens dan maar het veld ruimt. Zijn vooronderstellingen waren juist, maar zijn conclusie niet.
Wat dan wel te doen. Jozef kan in deze situatie maar kiezen uit twee mogelijkheden: Should I stay or should I go? Er is geen middenweg. Nu ja, voor Jozef wel. Hij is rechtvaardiger dan de engel. Hij blijft bij Maria, maar heeft geen seks met haar. Ik heb over dat feit nog nooit een preek gehoord of gehouden, maar het is wel heel intrigerend dat die vermelding wordt gedaan. De gedachten, die ik tegenkom neigen allemaal naar de wens om vooral duidelijk te maken, dat Maria maagd was bij de geboorte van Jezus en dat Jezus echt niet de zoon van Jozef is. Ook las ik dat het een diep respect zou tonen voor Maria. Maar dan denk ik dat het afzien van intimiteit tijdens de zwangerschap nu juist de eenzaamheid van de vrouw benadrukt. Maar het lijken allemaal heel plausibele redenen. Toch denk ik dat het (ook) te maken heeft met zijn eigen vrees voor het goddelijke. Door het woord van de engel wint de opdracht om het kind te ontvangen het van zijn vrees, maar helemaal weg is die vrees niet.
Maar God zou God niet zijn als Hij Jozef hier niet zou helpen. De engel zegt tegen Jozef, dat hij de naam van het kind moet roepen. De naam van een joodse jongen wordt op de achtste dag door de vader geroepen in aanwezigheid van de moeder. En Jozef moet "Jeho-sjoea" roepen. Jozua, Jezus, De HEER zal verlossen of de HEER verlost! Jozef zal dat op die achtste dag harder en met meer overtuiging hebben geroepen dan andere keren. Hijzelf werd namelijk door God verlost van zijn vrees voor God. Sterker nog: De verlossing maakte Jozef drager van Immanuël!