Doel is Bear Lake als tussenstop. Het landschap verandert constant. Van nauwe canyons met snel stromende riviertjes tot hoge passen en brede valleien vol met landbouw. Rond drie uur naderden we Bear Lake, dat zich turquoise uitstrekt in het grotendeels kale landschap. Wat een kleur.
De KOA camping delen we met een enkele RV. De eigenaar is ook hier bezig met de sluiting voor het seizoen. Nog even en je kunt bijna nergens meer terecht.
Lekker genoten van het zonnetje en naar het meer gelopen. Mooie huizen langs het meer, waar de herten door de tuin lopen. Tja, je ziet meer wild in de dorpjes dan in het bos lijkt wel.
Hoppatee op pad. Mistig, maar dat trekt al snel op. Er staan al flink wat auto’s op de parkeerplaats bij het trailhead bij String Lake. Het pad slingert langs de rivier naar Jenny Lake. Dan langzaam omhoog naar de splitsing naar Inspiration point. Wij ontmoeten een jonge vrouw die op weg is naar haar man (ranger) in de bergen. Ze vertelt van alles over de omgeving en het pad. Dankzij haar besluiten we de trail naar Cascade Canyon te lopen. Inspiration point komt wel op de terugweg. Poe poe, das wel pittig stijgen, maar wat een omgeving. Muledeer langs het pad door het bos. Langs rots hellingen en meadows waar de beek zich doorheen slingert. De kijk op de hoge besneeuwde pieken aan weerszijden verandert steeds. We zijn het er over eens, dit is waar vakantie over gaat.
Eigenlijk geen goed idee waar we uitkomen en hoe ver we zullen gaan. Zo loop je helemaal alleen en zo kom je weer een koppeltje tegen. Vaak is het haasje over omdat je rust of staat te fotograferen. Een knul komt ons tegemoet en waarschuwt voor een bull moose verderop in een meadow. Die willen we wel zien. Maar als we aankomen bij een splitsing van het trail (Cascade Fork) zien we op het borden de afstand die we hebben gelopen. Ja in mijlen lijkt het niet veel maar als je het omrekent……. Die eland zoekt het maar uit.
We keren om want het is nog 10 kilometer terug. Het gaat grotendeels berg af maar er zijn ook nog verraderlijke klimmetjes. De voetjes gaan zeer doen. Een echtpaar waarschuwt voor een zwarte beer op het pad. Bearspray paraat houden dus. Maar die laat zich niet zien.
We besluiten ondanks de vermoeidheid toch Inspiration Point aan te doen. Dat was geen verkeerde beslissing. Wat een view over Jenny Lake en de brede vallei van de Snake River.
Het laatste stuk voelde toch langer dan gedacht. De RV stond ons al toe te glimmen. Dat was een tocht om te onthouden. Om 10 uur gestart en om half zes terug.
Bij de camping in de naastgelegen Lodge gegeten, met een lekkere fles Cabernet Sauvignon. Dat was wel verdiend. In slaap vallen bleek geen probleem.
Het is droog, maar koud. We gaan op pad naar Grand Teton, camping Signal Mountain. De branden bij de zuid toegang naar Yellowstone zijn uit dankzij de regen dus het is een korte rit.
De lucht trekt open en daar is de zon. Maar het gebied waar we door rijden is dramatisch. Zwarte bomen en grond zover als je kunt kijken. Pffff dat duurt weer jaren voor er iets groen is. Maar ja, het is goed voor het bos zegt de ranger.