Wat als je eigenwijze ouders op leeftijd niet binnen willen blijven? | Trouw
Wat als je eigenwijze ouders op leeftijd niet binnen willen blijven?
In mijn vriendenkring gaat het nergens anders over: onze oude ouders, en wat we kunnen doen om ze coronavrij te houden. Ze hebben de oorlog meegemaakt, de hongerwinter overleefd, wie zijn wíj dan om hen de les te lezen?
Karin Sitalsing 17 maart 2020, 12:24
Neem mijn eigen ouders. Die zijn 82 en 91, hun gezondheid broos, en ze wonen midden in de besmettingsbrandhaard. Ik woon ver weg en kan vanwege mijn eigen gezondheid nauwelijks reizen, bovendien raadt het RIVM bezoek aan kwetsbare ouderen sterk af. Ik bel ze elke dag, en gelukkig woont mijn broer bij hen om de hoek. Hij voorziet ze van boodschappen en kookt voor ze. We hebben hen min of meer verboden de deur uit te gaan.
Min of meer, want kun je je ouders – volwassenen mensen, bovendien hebben ze óns opgevoed – iets verbieden? Op Twitter buitelen bezorgde kinderen over elkaar heen, mopperend over hun 'stronteigenwijze' vaders en moeders. Die zeggen: "Het zal mijn tijd wel duren". Of: "Ik woon zo afgelegen, die ziekte komt hier niet". Of: "Maar op die verjaardag is niemand ziek". Of die het allemaal niet zo goed begrijpen. Die gewoon boodschappen gaan doen, omdat 'ze op het nieuws' zeggen dat dat best kan. Die niet online zijn en zich niet realiseren dat de richtlijnen alweer honderd keer zijn aangescherpt sinds 'ze' dat zeiden.
Opvallend: van de angstige kinderen op Twitter wil bijna niemand met naam en toenaam in de krant. ''Want dat vinden mijn ouders écht niet leuk.''
Zo niet Tessa Faber uit Berkel en Rodenrijs . Haar moeder is 76, vader 82. Zij belde haar moeder, die ondanks haar belofte om thuis te blijven midden in de Aldi stond. ''Ik zei: prima hoor, maak je mijn deel van de erfenis dan alvast over? Als zzp'er kan ik die nu heel goed gebruiken.'' Het viel even stil, een pittig gesprek volgde, ook met Tessa's broer erbij. ''Nu hebben we echt strenge afspraken gemaakt.''
Ook zoiets: hoe houd je de kleinkinderen uit de buurt zonder oppasopa's en -oma's te kwetsen? De kinderen van Nikki Auburger gingen elke week een dag naar de ene, een dag naar de andere grootouders. Maar toen kwam het virus. Zijn vriendin wilde het oppassen niet meer, maar hij wilde de beslissing bij de grootouders laten. ''Het zijn volwassen mensen. Maar goed, de richtlijnen werden aangescherpt, en inmiddels zien ze allemaal wel in dat het voor iedereen veiliger is om even afstand te nemen."
Ouderen laten zich niet zo maar alles zeggen, zegt specialist Ouderengeneeskunde Martin Kooij. "Ze hebben veel meegemaakt en zijn vaak niet bang voor de dood. Verder is een ouder brein minder flexibel, heeft minder toegang tot informatie én minder vermogen om die informatie te verwerken. Je wordt dan afhankelijk van de omgeving die je voedt en richting geeft."
Maar ja, dan moeten die ouderen daar nog wel iets mee doen. Wat misschien een eyeopener kan zijn, zegt Kooij: "Benadruk dat ze ook anderen kunnen besmetten. Veel ouderen zijn daar gevoelig voor."
Woordvoerder Bernadet Naber van ouderenbond ANBO heeft niet één antwoord. "Soms werkt een wat directieve aanpak, bij een ander humor, zoals sommige kinderen ook meer regels nodig hebben dan andere. Maar de kernboodschap is deze: néém de richtlijnen van het RIVM serieus, anders kunnen de gevolgen ernstig zijn, niet alleen voor jezelf, maar ook voor een ander."
''Het is gelukt'', laat Tessa Faber later nog weten: haar moeder heeft beloofd de deur niet meer uit te gaan. Mijn ouders deden die belofte ook - iets met loslaten, hopen en vertrouwen. Ik bel naar Brabant, en geef mijn moeder het telefoonnummer dat de ANBO speciaal opende voor coronavragen: 0348-466666. En ik zeg haar wat Bernadet Naber tegen mij zei: "We moeten dit met zijn allen zien te rooien."
Rutte bereidt het land voor: de epidemie gaat velen raken
De coronacrisis kan maanden of langer dan een jaar duren, waarbij de meeste mensen de ziekte zullen doormaken. Premier Rutte waarschuwt in een historische televisietoespraak.