zeiven wilde vernederen, en wilde lijden en sterven om daardoor het offer te brengen, waardoor Hij het schuldig kind van Adam met God wilde verzoenen. In Hem wordt volkomene vergeving van zonde en schuld den zondaar voorgesteld en de innigste en naauwste hereeniging met den volzaligen God. Het geloof in dien Heiland vereenigt met Hem en geeft den schuldigen zondaar deelgenootschap aan die geregtigheid, die door Christus werd verworven en waarmede de schuldigste zondaar voor God kan bestaan. Een enkel lichtstraal van Gods Geest, en de zondaar ziet, hoe hij verlost kan worden van alles, waarvan hij zich zeiven niet kan verlossen. In dien Christus ziet hij al zijn heil en zijn leven, en geniet hij volkomen vrede der ziel. Tot Hem vlugt hij met al zijne zonde en schuld, met al de ellende, die daaruit voortvloeit en die hem zoo drukt. In wegen van kruis is het diezelfde Heiland , in wien hij alles nog overig houdt, indien ook alles , wat van deze wereld is, hem ontvalt. En altijd vindt hij zijn Verlosser tot zijne hulpe bereid, en nooit, nooit wendt hij zich om uitkomst en redding tot Hem te vergeefs.
Maar wat dunkt u T.T., waar de zondaar zooveel in zijn Heiland bezit, zooveel van Hem ontvangt en geniet, zou hij daar Hem niet hartelijk liefhebben ? En zal die liefde de ware zijn, dan moet zij zich openbaren in een leven, gewijd aan de eere van Hem, die het gaf; het moet zich uitspreken in gelijkvormigheid aan die heiligheid en reinheid van Hem, die de eenige bron van zedelijke volmaaktheid eh geestelijk leven kan genoemd worden. En het kan niet anders, of daar moet de zonde meer en, meer afsterven en de levend gemaakte zondaar in nieuwigheid