De Autoriteit Financiële Markten (AFM) heeft op 30 september 2014 een last onder dwangsom opgelegd aan InMotion. Deze onderneming voldoet niet aan informatieverzoeken van de AFM. De toezichthouder heeft de gevraagde informatie nodig om vast te kunnen stellen of de wet wordt overtreden.
InMotion heeft consumenten de mogelijkheid geboden om te investeren in haar bedrijfsactiviteiten. Volgens het aanbiedingsmateriaal zouden de gelden onder meer worden gebruikt om te investeren in het onderzoek naar en de ontwikkeling van industriële toepassingen als machines en robots. De Wet handhaving consumentenbescherming verplicht InMotion om onder meer haar beleggers te voorzien van essentiële informatie. Om vast te kunnen stellen of InMotion daaraan voldoet, heeft de AFM InMotion om informatie verzocht over onder meer:
InMotion heeft de gevraagde informatie niet binnen de gestelde termijn geleverd. Sinds 15 oktober 2014 is InMotion daarom verplicht de dwangsom te betalen. De AFM moet de informatie nog steeds ontvangen. Iedere dag dat de onderneming niet aan de opgelegde last voldoet, loopt de dwangsom op met €5.000 tot een maximum van €50.000.
Maandelijks wordt informatie ingewonnen of financiële ondernemingen, bedoeld in artikel 5:68 Wft, posities in de uitgesloten ondernemingen hebben ingenomen. Als dat het geval is, dan neemt de AFM contact op met de financiële onderneming voor een toelichting. Het kan namelijk zo zijn dat de transactie is verricht onder één van de uitzonderingen van het verbod. De AFM treedt dus, net zoals bij andere onderdelen in haar toezicht, niet meteen naar buiten met de gedane constatering. Dit zal pas van toepassing zijn als een sanctietraject is doorlopen en definitief is.
In haar toezicht zal de AFM jaarlijks uitvraag doen in gesprekken met financiële ondernemingen en het verbod betrekken in zogenaamde Self Assesments.
De AFM zal handhavend optreden als niet kan worden uitgelegd waarom is geïnvesteerd in een onderneming die onder het verbod valt. De indicatieve lijst is niet statisch. Het is en blijft de verantwoordelijkheid van de financiële onderneming om te zorgen dat het verbod van artikel 21a Besluit marktmisbruik Wft wordt nageleefd.
Hoe wordt omgegaan met de situatie, waarin belegd wordt in een dochtermaatschappij die, in tegenstelling tot de moedermaatschappij, niet in de clustermunitie zit?
Artikel 21a, tweede lid, Besluit marktmisbruik Wft verbiedt beleggingen in of leningen aan moedermaatschappijen van clustermunitiebedrijven wanneer de moedermaatschappij tenminste 50% van het aandelenkapitaal bezit. Hoe wordt omgegaan met de omgekeerde situatie, waarin belegd wordt in een dochtermaatschappij die, in tegenstelling tot de moedermaatschappij, niet in de clustermunitie zit?
Een dochteronderneming wiens moedermaatschappij betrokken is bij clustermunitie, terwijl de dochteronderneming dat zelf niet is, valt niet onder het wettelijke verbod. Artikel 21a Besluit marktmisbruik Wft is namelijk een uitwerking van de door het Parlement gewenste “verbod op aantoonbare directie investeringen in de productie, verkoop en distributie van clustermunitie”. Dat laat onverlet dat financiële ondernemingen een eigen verantwoordelijkheid hebben en deze dochterondernemingen op hun uitgebreidere uitsluitingslijst kunnen opnemen. In dit voorbeeld mag uiteraard aan de bij clustermunitie betrokken moedermaatschappij geen lening worden verstrekt en er mag ook niet in belegd worden.