4.1. De Raad is het met de rechtbank eens dat het Uwv op goede gronden de verstrekte TRI-uitkering van appellante over de periode van 19 maart 2007 tot en met 18 maart 2008 met terugwerkende kracht heeft ingetrokken en teruggevorderd. Dit omdat appellantes mate van arbeidsongeschiktheid per 19 maart 2007 ongewijzigd werd vastgesteld op 35-45% en appellante niet voldeed aan de voorwaarden voor TRI-uitkering.
Het beroep van appellante op het vertrouwensbeginsel, op grond waarvan het Uwv volgens appellante had moeten afzien van terugvordering van de TRI-uitkering faalt. In dit verband is van belang dat het totaal aan WAO- en TRI-uitkering dat appellante met ingang van 19 maart 2007 ontving, vele malen hoger was dan de voorheen ontvangen WAO-uitkering. Met de ontvangst van het besluit van 26 juni 2007 had het appellante duidelijk kunnen zijn dat aan haar ten onrechte TRI-uitkering werd verstrekt en dat zij alleen recht had op een WAO-uitkering berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 35-45%. Naar het oordeel van de Raad zijn van de zijde van het Uwv geen schriftelijke mededelingen of toezeggingen aan appellante gedaan waaraan deze het gerechtvaardigde vertrouwen heeft mogen ontlenen dat zij niet met een herziening van haar TRI-uitkering met terugwerkende kracht zou (kunnen) worden geconfronteerd. In dit verband wijst de Raad op het besluit van 5 april 2007. Hierin is vermeld dat wanneer blijkt dat er teveel aan uitkering is ontvangen, dat dan een bedrag moet worden berugbetaald.