Rudolfo Gustavo van Kempen: met zon naam moet je haast in de literatuur zitten. Maar de Nederlandse Antwerpenaar, geboren in Wenen, koestert geen enkele literaire ambitie. Ik lees zelfs geen boeken. Van Den Hopsack, hèt literaire café van Antwerpen, heeft Rudolfo nog nooit gehoord.
In de immer drukke Antwerpse Nationalestraat baat Gustavo sinds enkele maanden een heus literair café uit. Als cafébaas, niet als literatuurliefhebber.
Van Kempen: Ik wilde gewoon een café beginnen. Wilde ik al twintig jaar. Een café in het teken van kunst en literatuur, bij voorkeur in Antwerpen, mijn favoriete stad èn een literaire stad. Er is een leeshoek met de kranten, en vanaf januari wil ik hier iedere zondag dichters en auteurs uitnodigen, en op donderdag stand up comedians. Geen zware toestanden, geen mensen die een half uur voorlezen, geen lange conférences, maar sets van tien minuten, en daarna weer een kwartiertje pauze, wat met de mensen praten, misschien een paar boeken verkopen of signeren
 Ik ken een paar mensen in het wereldje en ik heb het gevoel dat ze dit initiatief best appreciëren.
De Boulevard of Broken Dreams was tot voor kort een donker kroegje zoals er vroeger wel meer waren in de Nationalestraat en aanpalende straten, de buurt tussen het centrum van Antwerpen en het Zuid. Cafeetjes die je negeerde of soms niet eens opmerkte. Trams en autos maken nog altijd de dienst uit in de Nationalestraat, gezellig is het er nog lang niet, maar Rudolfo Gustavo van Kempen maakt zich sterk dat daar in de toekomst verandering in zal komen.
Van Kempen: Je voelt dat deze buurt in ontwikkeling is. Na de Kammenstraat wordt ook de Nationalestraat stilaan geherwaardeerd. Betere winkels, andere mensen. Ik had op het Zuid kùnnen zitten maar daar zijn al zoveel nieuwe cafés. Terwijl hier minstens zoveel mensen passeren. Ik heb ze eens geteld, veertien dagen lang: drieduizend passanten per dag. En daarvan komen er iedere dag een vijftigtal bij mij langs. We hebben nu al, na twee maanden, een trouwe klantenkring. Hoewel ik de openingsuren heb moeten aanpassen, zowel s morgens als s avonds. Wij wilden vroeg openen en een ontbijt aanbieden, maar daar is de Antwerpenaar blijkbaar niet voor te vinden. Wel op het Zuid maar niet hier. Wij wilden ook op een respectabel uur sluiten maar als de mensen om negen uur binnenkomen, ga je ze niet om tien uur buitenzetten. In de week zijn we nu open tot twaalf uur, in het weekend een uurtje langer.
De Boulevard of Broken Dreams is heel smaakvol ingericht.
Van Kempen: Heb ik volledig zelf bedacht. Moderne kunst voorin, met verschillende schilderijen van mezelf, tegen de zijmuur fotos van Helmut Newton en een uitvergroot plan van Antwerpen uit 1961 waarop nog alle straten vermeld staan, en in het achterste gedeelte ouderwets bloemetjesbehang met oude figuratieve schilderijtjes, zoals dat hoort in een gezellig leeshoekje.