Pas aangekomen op woensdagavond was de tijd om aan te passen wat kort maar wat moest gedaan worden van korte trainingen werd nog gedaan en raceday kwam er heel snel aan.
Gespreksonderwerp 1 onder de atleten voor de wedstrijd was de grote swell die was voorspeld voor raceday, maar nummer 2 was veel spannender. Enkele kilometers van waar de zwemstart plaats vind op “Flemming beach” was op donderdag een shark attack geweest op één van de locals, dus iedereen stond min of meer “scherp” aan de start! De pro’s vertrekken 2 minuten voor de AG mannen en ik stel me op op de eerste rij in de midden van het pak. De start is heel breed waardoor de rush naar de eerste boei op 500m goed meevalt ,zelfs met een kleine 600 man. Maar aan boei 1 wordt het even spannend als ik bijna mijn bril verlies door een stamp op het hoofd maar vanaf dan kunnen we de 1500m verder aan eigen tempo afwerken. De wisselzone is ingedeeld per AG en als ik uit de woelige zee kom staan er nog heel veel fietsen, het vele trainen op golven nemen de dagen voor de wedstrijd heeft duidelijk zijn vruchten afgeworpen. Ik wissel vlot en voel meteen dat de benen ok zijn. Het fietsen is de eerste helft van de race bijna onafgebroken klimmen met heel weinig recuperatie, het is nog vroeg in de voormiddag en net nu laten de “tradewinds” het afweten geen wind dus en is het nu al bloedheet. Gans de fietsronde blijf ik mensen inhalen en probeer ik niet over mijn toeren te gaan want hier is het echt: save the best for last!!!! Terug in de wisselzone staan er nog niet zo veel fietsen in onze racks dus zit ik in mijn AG nog altijd mooi vooraan in het pak vermoed ik!!! De organisatie had een leuk extra’tje in petto, iedereen had een tattoo met zijn AG op de linkerkuit kleven, zo had je tijdens het lopen een goed idee of je door iemand van je AG werd ingehaald of als je zelf iemand beet had!!! De hitte kraakt je pas echt tijdens het lopen, en zoals voorspeld was het lopen echt wel het zwaarste onderdeel hier. Eerste 6km zijn gewoon heel steil bergop op bosgrond, en dan volgen 4km heel technisch downhill met als “piece de resistance” een beachrun van een paar 100 meter in heel mul zand! Helemaal leeg haal ik de finish na 3:33, goed voor een 32ste plaats in mijn AG, mooi midden in het pak op 64 finishers. Ik had 3 jaar geleden nooit durven denken of hopen om dit op een wk te kunnen, laat staan me te kwalificeren voor het WK.
Het was een prachtig jaar, mijn eerste ironman, xterra’s over heel europa en nu dit!! Het was een beetje een jaar met verschillende focussen en zonder echte planning na de ironman. Volgend jaar pakken we het wat gestructureerder aan met Ironman Zuid Afrika en Frankfurt om dan uiteindelijk eind 2014 de knoop door te hakken. Lange afstand en Xterra blijven toch moeilijk te combineren dus geef ik mezelf tot eind 2014 wat het finaal zal worden om er dan vanaf 2015 volledig voor te gaan!
De zon en de zee liggen achter me, maui is absolutely paradise en wie weet kom ik er nog terug, maar zowieso is dit een unieke belevenis die ik nooit meer vergeet!!!