Sinds ik fibromyalgie heb, is mijn eetpatroon langzaamaan veranderd. En nog steeds is dit in ontwikkeling, om het zo maar te noemen.
Op drie verschillende manieren kwam ik het advies tegen om minder vlees te nuttigen wanneer je een aandoening als fibromyalgie hebt. Verteren van vlees is namelijk zwaar werk voor het lichaam. Op zich kan een lijf dit wel, maar een lichaam dat het ook al zwaar heeft door bijvoorbeeld fibromyalgie, kan je beter ontlasten. Nu was ik toch al geen vleeseter, dus ik vond het niet erg om een paar dagen in de week geen vlees te eten.
Wat begon met een paar dagen per week, mondde uit in helemaal geen vlees meer. Ik miste – en mis – het vlees niet; ik vind het zelfs verwennerij dat ik nu nootjes, blokjes kaas of één van de vele andere vervangers mag eten. Bij het uiteten gaan of bij anderen eten, is het soms wel lastig, maar niet echt een probleem.
De meeste dagen in de week eet de rest van het gezin gewoon vlees en heb ik iets vervangends op mijn bord. Soms is dit een kant-en-klare vleesvervanger, maar vaker combineer ik zelf iets.
Vlees kan je namelijk vervangen uit drie productgroepen: 1. Granen en noten; 2. Peulvruchten en 3. Eieren en kaas. Het wordt aangeraden om steeds uit twee groepen iets te nemen omdat je op die manier zo volwaardig mogelijk vervangt. Ik eet dan bijvoorbeeld zilvervliesrijst met kidneybonen bij mijn groenten, een gebakken ei bij de rijst of wat gemengde noten met blokjes kaas bij de aardappelen en groente.
De laatste weken komt het steeds vaker voor dat ik één keer in de week voor het hele gezin vegetarisch kook, bijvoorbeeld spaghetti met vegetarisch gehakt of andijviestampot met kaas.
Het voelt goed om geen vlees te eten. Ik weet niet of ik mij beter voel door alleen geen vlees te eten, omdat ik meer dingen aanpaste, maar ik denk dat het wel meehelpt. Bovendien is mijn lichaam inmiddels zo gewend om geen vlees meer te hoeven verteren, dat het protesteert wanneer ik wel een keer vlees eet. Dus ik blijf lekker geen vlees eten.