Dat doet ie anders nooit! - Plazilla.com
Malgosia + Volgen
Door Malgosia gepubliceerd op Friday 28 September 12:12
Hoe gedrag van honden ons in allerlei bochten laat wringen.
Voor mij waren dit ooit eens de meest verachtte woorden die iemand kon zeggen wanneer hun hond iets deed wat niet door de beugel kon. Ik dacht dat ze dit gebruikten om zichzelf goed te praten terwijl ze wel beter wisten. Maar nu ik zelf twee blafteckels heb (een Rico: maltezer en Divali: kruizing shih-tzu/ maltezer) weet ik wel beter!
Meer dan eens heb ik deze woorden moeten gebruiken. Ik neem Rico en Divali overal mee naartoe, naar vrienden, familie, in de auto, trein, op de fiets. Niets aan het handje. En dan opeens, bij Pietje om de hoek in huis, besluit een van de hondjes de muur te bewateren en ontglippen mij de woorden "Dat doet ie anders noooooit!". En inderdaad tot dan toe heeft meneer het nog nooit in zijn hoofd gehaald de muren te bewateren bij iemand in huis, maar vanaf die dag dus wel.
"Jaja" situaties volgen waarin ik al stotterend de ander probeer te overtuigen dat het echt waar is dat meneer dit nog nooit eerder heeft gedaan. Maar vaak is dit tevergeefs.
"Dat doet ie anders nooit!" komt naar mijn idee en ervaring vooral voort uit schaamte. Je denkt je hond goed op te hebben gevoed en opeens haalt hij een streek uit in bijzijn van anderen. Als ik het zeg, is het inderdaad ook nog nooit eerder gebeurd. Maar er zullen vast ook tal van baasjes zijn die het te pas en te onpas roepen om zelf iets beter uit de verf te komen. Helaas is het zinnetje al zo vaak gebruikt dat die vlieger niet meer opgaat. En dus ook niet voor de hondenbaasjes die echt het gedrag nog niet eerder hebben gezien.
Eigenlijk is het wel typisch dat we gedrag willen zien als iets vaststaands. En aan de andere kant dingen verzinnen zoals: "Uitzonderingen bevestigen de regel." en "Regels zijn er om gebroken te worden." Net zoiets als een vader die over zijn éénjarige kind zegt dat hij nooit bang is voor vreemden, maar nu staat te blèren bij een vreemde.
Het "Dat doet ie anders nooit!" komt eigenlijk voort uit het idee dat we onze hond (of het hierboven genoemde kind) denken te kennen, maar dat deze eigenlijk continu in ontwikkeling is. Van nest/ wieg tot aan het graf aan toe. Dus als de muur van buurman Piet wel een heel erg vreemd geurtje heeft vergeleken bij die van Jan, Els, Corina etc., dan moet daar toch echt gewoon even overheen gezeken worden. Heel simpel. Net als dat het kind staat te huilen bij papa, omdat die nieuwe buurman van drie hoog wel heel erg enge bakkebaarden heeft, wat groeit er in vredesnaam op de wangen van die man!
Dus mocht er weer zo'n situatie voorkomen, waarin het onvermijdelijke zinnetje naar boven komt borrelen. Houdt dan gewoon in je achterhoofd dat je je hond weer een stukje beter hebt leren kennen, dat het dier nog steeds in ontwikkeling is, een dier is en in de gaten gehouden moeten worden. En dat ongelukjes nu eenmaal bij het hebben van een (opgroeiend) dier hoort, een beetje verantwoordelijkheid nemen en op gepaste momenten adequaat ingrijpen doet een hoop. En ach, af en toe is het gewoon lekker om te roepen: "DAT DOET IE ANDERS NOOOOOOIT!"
Een duim omhhog. Een hond blijft een dier met een instinct. Dus is het zorg dat je de roedelleider blijft. EN vraag je altijd af, hoe een ander het vindt dat jij je honden mee neemt. Suc6 op Xead.
Heel goed beschreven..ze veranderen voortdurend
super geschreven artikel ! duim en fan erbij !
Succes en welkom op xead.
Jammer dat je er geen FOTO van die honden bij hebt gezet dat breekt het verhaal een beetje,leuk geschreven.