'Van vluchteling naar Nederlander' 25 november 2016
We kennen de beelden van de wrakke bootjes die via de Middellandse Zee in Lampedusa of Lesbos aankwamen. Vluchtelingen die oorlog en terreur zijn ontvlucht op weg naar een andere toekomst.
Vluchten is helaas zo oud als de mensheid. Zo wonen er in Nederland en dus ook in onze omgeving vluchtelingen die asiel hebben gekregen en misschien ook al Nederlander geworden zijn. Voordat dat zo was hebben zij een lange weg afgelegd. Vaak kwamen zij als vluchteling al getraumatiseerd aan en daarna was het wachten, veel verhuizen, onzekerheid, je machteloos voelen in een wereld van regels en wetten. Eenzaam in de overbevolkte centra. Vluchten was al een moeilijke beslissing, alles achter laten en dan kom je in een vrij land, maar je wordt vaak niet met open armen ontvangen, maar ……….
Op vrijdag 25 november luisterden we naar Elfriede Henraat. Zij was jarenlang betrokken bij het vluchtelingenwerk. De coordinator van Vluchtelingenwerk Nederland, afdeling Noord-West, en ambtenaren van de Gemeente Uithoorn vertelden over de trajecten die 'statushouders' doorlopen als ze geplaatst worden in een gemeente, bijvoorbeeld in Uithoorn. Het werd duidelijk wat er allemaal voor komt kijken voordat iemand binnen een paar weken vanuit een AZC in een woning in Uithoorn belandt. Vluchtelingen-werk Nederland en de Gemeente Uithoorn hebben veel behoefte aan gemotiveerde vrijwilligers om de 'nieuwe' Nederlanders en dorpsgenoten daarin te begeleiden. Ook kwamen enkele ex-vluchtelingen aan het woord die, nog maar korte tijd of al wat langer, hier in de buurt wonen. We hoorden wat het betekent alles in de steek te laten en ergens anders helemaal opnieuw te moeten beginnen. Ze vertelden van hun leven in Irak of Syrië en hoe ze hier werden opgevangen, hoe ze alle procedures en onzekerheid hebben doorstaan en wat het hier wonen voor ze betekent. Het waren indrukwekkende verhalen.
Centraal deze avond stond: wat kunnen wij doen om het statushouders makkelijker te maken hier te wonen en te leven. Waar hebben zij behoefte aan en wat kunnen wij hen bieden? Hoe kunnen we elkaars leven verrijken?