Gewetensvraag | De Volkskrant
Ritme, flow, overwinningsroes, A- en B-team, bijgeloof en sportiviteit, en moet de dochter van Dirk Kuyt op schoot bij pappa als hij vanavond op de bank zit?
Jan Mulder 17 juni 2008, 12:00
Deze woorden zijn de afgelopen dagen al vaak gevallen, maar de beslissende opmerking werd niet geplaatst. Daarom nog één keer aandacht voor de opstelling en de instelling van het Nederlands elftal tegen Roemenië.
Lezer, u bent bondscoach van het team dat de beide finalisten van het vorige WK heeft verpletterd. De kwartfinale is bereikt, de wedstrijd tegen Roemenië is een formaliteit geworden.
Als Nederland verliest, zijn Italië en Frankrijk uitgeschakeld.
Jij bent bondscoach. Geef je de jongens de opdracht van Roemenië te verliezen?
Nee natuurlijk, nooit, altijd sportief blijven, fris van de lever spelen, Frankrijk of Italië meehelpen, lekker voor de volle winst gaan.
Maar dat is het nou juist, je zou ook kunnen zeggen: het doel is de winst van het hele toernooi, niet die van één wedstrijd, we doen geen uitspaje van de kleuterschool naar de dierenboerderij. Vreemd dat Khalid Boulahrouz vanochtend in The Sun op de vraag of Nederland voor het gemak beter zou kunnen verliezen, antwoordt: 'This is no playground.'
U bent de bondscoach. Gaan we de betere Fransen (Oranje werd vrijdagavond bij vlagen weggespeeld) en Italianen (we hielden een uur lang ons hart vast, zo sterk was Italië in de eerste wedstrijd) een handje helpen op weg naar de exit of niet?
Ik haat het, een klein beetje expres verliezen, dat ben ik met Khalid eens. Dergelijke valsheid druist volledig tegen onze principes in. Maar weet ik dat echt zeker van mezelf? Weet u het zeker?
Vrijdag probeerde Frankrijk met alle macht het hoofd van Van der Vaart doormidden te delen. De scheidsrechter had de dader rood moeten geven, hij volstond met geel. Dat was onsportief tegenover Nederland. Op dezelfde dag werd een loepzuiver doelpunt van Luca Toni afgekeurd wegens buitenspel. Italië kon zich zwaar benadeeld voelen.
Polen kreeg in de laatste seconde tegen Oostenrijk een penalty tegen na een
verwurging in het strafschopgebied, terwijl in voorgaande wedstrijden duizend verwurgingen niet tot een strafschop hadden geleid. Pech? Of was er sprake van een scheidsrechter met een kleine hekel aan Polen?
Zo gaat het aan de lopende band, expres of per ongeluk. Lang leve het onrecht en de onsportiviteit, de ijzeren wet in de topsport.
Frankrijk en Italië zullen moeten accepteren dat Roemenië van Nederland wint.
Uitgeschakeld, opgehoepeld die WK-finalisten, opdat voor Nederland de weg naar de eindwinst makkelijker wordt. En vergeet ook onze economie niet. Denk aan uw kinderen. Een eindzege betekent voor allemaal een zorgeloze oude dag.