667 Ben ik het, Heer?
(Matth. 26:14-25)
Wat een gemene streek van die Judas!: ruim drie jaar heeft hij lief en leed met Jezus van Nazareth gedeeld, en zie hun hoe hij stilletjes door de straten sluipt, naar de leidslieden van het volk gaat en zijn Meester verraadt voor dertig zilverstukken.
Wat een bedrieger!.... 't Is waar, het is een gemene streek, maar laten we wel bedenken dat we in Judas zien hoe diep de mens gevallen is. Hoe diep wij gevallen zijn.
Mahalia Jackson zingt het zo aangrijpend in een lied: "O Lord, is it I who betrayed you today?" Dat wil zeggen: "O Heer, ben ik degene die u vandaag verraden heeft?"
Aan dat opofferen voor anderen herinnert het Paaslam. Hij was het lam, Johannes de Doper noemt Hem: Het Lam Gods. Daarmee duidt Johannes Hem aan als de vervulling van alle oudtestamentische offeranden. Onder Israël werden bij allerlei gelegenheden lammeren geofferd. Al die offers, ook dat van het Pascha-lam, zagen vooruit naar Christus. In de brief aan de Korinthiërs zegt Paulus het zo: "Ons Pascha, Christus, is geslacht".
Het was ingemeen wat Juda deed, en toch moest de Zoon des Mensen verraden worden. Toch moest Hij sterven door de handen van zondaren, om u en mij te kunnen redden.
Aan tafel gezeten kondigt de Heer aan dat een van de aanwezigen Hem zou overleveren.
Allen vragen: 'Ben ik het, Heer?'. Judas doet heel schijnheilig daaraan mee. In de bijbel staat dat uit het hart van de mens boze overleggingen, lasteringen, leugen, huichelarij enz. komt. In Judas zien we het. Maar laten we de hand in eigen boezem steken. Ons hart is niet beter. Wij waren het die Christus' dood veroorzaakten, al hebben we hem dan niet verraden. De dichter zegt het terecht: "Ik deed door al mijn zonden Hem al die jamm'ren aan".
Laten we eerlijk erkennen, met vol besef van onze onwaardigheid: 'Ik ben het'. Als we zo het offer van Christus aannemen, mogen we weten dat wij ook degenen zijn die eenmaal zullen delen in Zijn heerlijkheid.