Boekverslag Nederlands Boven is het stil door Gerbrand Bakker | Scholieren.com
Helmer van Wonderen is een 55-jarige boer uit Waterland (een weidegebied bij Amsterdam) die op een dag zijn vader naar zijn eigen slaapkamer boven verhuist. Zelf neemt hij de slaapkamer van zijn vader beneden in gebruik. Zijn moeder en tweelingbroer zijn overleden en zijn vader wil na de lente dood. Verderop in het verhaal neemt Riet (de vriendin van Helmer's overleden broer) contact op met Helmer en verteld dat haar man is overleden en dat haar zoon dreigt te ontsporen of Helmer hem als knecht in dienst wil nemen… Als Riet erachter komt dat Helmer erover heeft gelogen dat zijn vader al dood is wil Riet hem nooit meer zien. Uiteindelijk sterft vader en vertrekt Helmer met de oude knecht van zijn vader naar Denemarken.
Een Boer die de plaats van zijn overleden tweelingbroer moest innemen en daar veel problemen mee heeft.
Omdat Helmers' vader heeft besloten om Helmer als opvolger te bombarderen na Henks' dood neemt Helmer nu wraak door zijn vader slecht te behandelen nu hij amper uit zijn bed kan.
`haal de dokter,'zei vader
`Nee,' antwoordde ik. Ik draaide me om en liep de slaapkamer uit.
De relatie tussen de broers.
Helmer kan niet zonder zijn broer.
Pas toen we acht waren, verhuisde ik naar mijn eigen slaapkamer […] Ik heb het drie nachten alleen uitgehouden. De vierde nacht sloop ik naar mijn echte slaapkamer toe en kroop bij Henk onder de dekens.
Boven is het stil slaat erop dat wanneer Riet langskomt en denkt dat vader dood is. Vader geen geluid mag maken van Helmer en Vader ligt op een kamer boven.
In het verhaal kreeg ik toch wel medelijden met de vader van Helmer doordat Helmer hem zo slecht behandelt. Het verhaal is enorm gedetailleerd uitgeschreven wat op den duur ontzettend saai wordt.
Helmer gedraagt zich ten opzichte van zijn vader heel slecht maar tegen alle andere personen in het verhaal komt hij over als een aardige man. Het verhaal lijkt mij niet geloofwaardig want welke zoon laat zijn vader sterven als die opgesloten is op een klein kamertje. De spanningsopbouw in het boek was dramatisch (als er al iets van spanning was). De schrijver had denk ik geen intentie bij het schrijven van dit boek.
Ik vond het boek saai doordat alles heel gedetailleerd verteld werd wat heel erg ging vervelen. Elke krasje op het tafelblad werd bijna beschreven en dat ging mij ontzettend irriteren. Bij de boeken van Harry Potter wordt alles ook heel gedetailleerd beschreven maar wel op een leukere manier. Ook lijkt het wel of de schrijver geobsedeerd is door het getal twee: Twee buurjongens, twee ezels, twee kanovaarders, je kon het niet verzinnen of er waren er wel twee van.