“Eigenlijk zou ik voor mijn conditie vaker op de fiets naar m’n werk moeten gaan, maar ik heb ‘s morgens grote moeite om eerder uit bed te komen.”
“Eigenlijk zou ik meer voor mijzelf op moeten komen op mijn werk, maar als ik dat doe, moet ik er bij een reorganisatie misschien als eerste uit.”
Weerstand van cursisten is dus niets anders dan een uiting van één kant van de ambivalentie. De weerstand is de optelsom van de argumenten van een cursist. Achter het ‘nee’ van de cursist zitten ook ‘ja’-argumenten! Maar die spreekt de cursist niet uit.
De natuurlijke reactie van ons als trainers is dat we op de ja-kant van de ambivalentie gaan drukken. We gaan overtuigen. Maar de cursist wil de wip in evenwicht houden en gaat nog meer nee-argumenten bedenken. Dat verklaart dus hoe wij door ons gedrag weerstand kunnen verergeren.