Wat vooraf al door velen verwacht en gehoopt werd is een feit geworden: de toppers van de JO12-1 zijn zaterdag 20 januari na een zinderende uitwedstrijd in Hilversum tegen Olympia ‘25 kampioen in de eerste klasse geworden. Het kampioenschap in deze klasse is meer dan terecht, maar er moest in deze wedstrijd wel keihard voor gevochten worden. Maar dat gebeurde dan ook…
Voor de spelers en de staf was het natuurlijk best heel spannend. Vorige week nog werd er een spannende gewonnen uitwedstrijd gespeeld waardoor de eerste plaats werd behaald. Maar nu, wetende dat met een gelijkspel het kampioenschap al bereikt zou zijn, waren de spelers natuurlijk best wel zenuwachtig en gespannen.
Dat begon al voor vertrek. De trainers hadden eerder al aangegeven hoe laat er vertrokken zou worden richting Hilversum. Maar wat zij en de spelers niet wisten, was dat er achter de schermen allerlei feestelijke dingen rondom de kampioenswedstrijd werden voorbereid, waaronder de reis met touringcar. De uiteindelijke vertrektijd zou eerder dan oorspronkelijk gepland zijn, maar hoe? Dat was voor spelers en trainersstaf nog een vraag. En zo stond er om 9:15 een touringcar klaar die helemaal gevuld was. Uiteindelijk werd er met zo’n 60 personen afgereisd. Alleen dit al was bijzonder te noemen.
Eenmaal aangekomen bij Olympia, wat aan de vroege kant, konden de jongens eerst even ontspannen en relaxen. Uiteindelijk werd er om 11:30 afgetrapt en rolde de bal over het Hilversumse veld. Dat kon natuurlijk niet gebeuren zonder blauwe rook en de vlag van G.V.V.V. De blauwen uit Veenendaal moesten natuurlijk wel even duidelijk laten weten dat ze en waarvoor ze gekomen waren.
Het werd een spannende wedstrijd. Alhoewel de tegenstander nergens meer om speelde, gingen zij op harde en fanatieke wijze de wedstrijd in. Daar moesten onze mannen even aan wennen. Maar zoals al meerdere keren is aangetoond door hen, wisten zij daar goed raad mee.
De wedstrijd werd gekenmerkt door veel corners. De eerste corner kwam al binnen 5 minuten vanaf de rechterkant. Zou dit dan de openingsgoal zijn? Helaas, de bal kwam op de lat terecht. En weer een corner. Maar ook die trof het net van de goalie van Olympia niet. Ook Olympia kreeg meerdere keren de kans om uit een corner tot scoren te komen. Gelukkig wisten ook zij niet het niet van onze blauwen te bereiken.
Na 27 minuten kwam er een mooie aanval van G.V.V.V. Zou dit dan leiden tot..? Helaas, ook weer niet. Het zou zo mooi zijn als er in de eerste helft nog gescoord zou worden.
En toen, kort hierna, kwam gelukkig het verlossende doelpunt van de blauwen. Aan alles was gedacht: luid en duidelijk klonk na de openingsscore het clublied van G.V.V.V. Heerlijk om zo de rust in te gaan. Gezien de vechtlust van onze mannen was deze voorsprong meer dan verdiend. Gezien het spelbeeld had het echter maar zo anders kunnen zijn.
Toen was het rust. Tijd om de neuzen weer even de goede kant op te zetten. De instructies voor de tweede helft werden gegeven en na een aantal minuten werd er weer afgetrapt voor de tweede helft. Zou de voorsprong uitgebreid kunnen worden?
Na ongeveer 10 minuten gebeurde helaas wat er niet gehoopt werd: de mannen van Olympia wisten op gelijke hoogte te komen. Nu was de beurt natuurlijk weer aan onze mannen. Het fanatieke spelbeeld vervolgde. Het ging hard op hard. De vele meegereisde supporters probeerden met man en macht onze mannen aan te moedigen om wederom tot scoren te komen. Het was zo spannend. Aan alles was gedacht. Zelfs onze mascotte Guno was van de partij. Misschien kreeg hij het nog voor elkaar dat onze mannen wederom tot scoren wisten te komen?
Opnieuw een mooie aanval van G.V.V.V. Dit leidde tot een corner. Helaas… via het hoofd van één onzer blauwen kwam de bal op de paal. En weer een corner. Zou het nog gebeuren? De spanning was om te snijden. De bal MOET erin. Maar helaas… na opnieuw een aantal corners en het vervolg van een behoorlijk fanatiek spelbeeld, zou de bal het net van Olympia bereikt worden.
De eindstand van de wedstrijd bleef steken op een 1-1 gelijkspel. Maar… dit was zoals gezegd voldoende voor het kampioenschap. En dat was nu een feit! Het kampioensfeestkon nu, meer dan terecht, gevierd worden!!!
En dat gebeurde dan ook. Opnieuw klonk het clublied van onze blauwen over de Hilversumse velden, gevolgd natuurlijk door het bekende Champions-lied van Queen. De kampioenshirts werden uitgereikt aan spelers en staf en natuurlijk hoort bij een kampioenschap ook een echte schaal! Ook deze werd uitgereikt en vervolgens werd het kampioenschap al op de Hilversumse velden gevierd. Trotse spelers, trainers en de vele meegereisde supporters vierden uitbundig feest. En het bleef nog lang onrustig op de velden in Hilversum. Ze zullen wel gedacht hebben daar…
Vervolgens kon er vertrokken worden richting sportpark Panhuis. In de bus heerste een meer dan terechte feestelijke stemming. Eenmaal aangekomen bij G.V.V.V. werd het feest nog maar even lekker door gevierd. Met als afsluiting een heerlijk welverdiend patatje en wat drinken in de kantine.
En nu, op naar de hoofdklasse. Daar wordt al hard voor getraind. Hoe het daarin zal gaan moet natuurlijk nog blijken. Maar één ding is nu al zeker: trots mogen we zijn!