Dat Amon Amarth vandaag het festival afsluit is wel bekend. Het aantal mensen met een t-shirt van de band is groot. Van het begin snap ik niet zoveel. Voor het al opgebouwde podium wordt ruim de tijd genomen en moeite gedaan om het Berserkerdoek op te hangen. Ruim voordat het optreden begint hangt het half naar beneden en valt uiteindelijk. Het komt een beetje knullig over. Op het podium staat een enorme vikinghelm met daarop het drumstel. Precies op tijd, zoals alle optredens de afgelopen twee dagen, start Amon Amarth hun vikingveldtocht. Dé trekpleister van de zondag wordt door velen met veel lawaai ontvangen. De set bevat natuurlijk een aantal krakers maar zeker ook wat composities van het laatste album Berserker. Deceiver Of The Gods gaat erin als zoete koek en zanger Johan Hegg neemt het publiek mee naar het jaar 793 wanneer de tijd van de vikingen start. Het geluid is goed en de pyrotechnieken doen hun werk. Op een gegeven moment blijkt dat de gehele show vooraf goed doordacht is wanneer de bandleden zich op de achtergrond houden tijdens het gevecht tussen twee vikings. Amon Amarth neemt met Crack The Sky en Raven’s Flight het publiek mee naar het laatste album, maar zet met Legend Of The Banished Man de klok twintig jaar terug. Johan Hegg bespeelt het publiek en gelukkig komt Death In Fire ook langs. Langzaam aan komen er flinke druppels naar beneden, maar niemand lijkt zich ook maar iets van aan te trekken. Guardians Of Asgaard volgt en iedereen weet dat het optreden helaas naar zijn eind gaat lopen hoewel er nog wat favorieten gespeeld moeten worden.
En dan………is het afgelopen. Johan Hegg geeft aan dat het optreden voor vandaag afgelopen is, hoewel ze nog niet klaar zijn en de mededeling van de politie die daarna door de boxen wordt afgedraaid maakt duidelijk dat er noodweer op komst is. Iedereen wordt verzocht het terrein te verlaten en zichzelf in veiligheid te brengen. Natuurlijk zijn er altijd mensen die daar niet blij mee zijn, maar het merendeel van de bezoekers begeeft zich heel rustig naar de uitgang waar ook de nooduitgangen geopend zijn en de vrijwilligers nog even gedag zeggen. Een bijzonder en onverwacht einde van een heerlijk weekend waarop ik met plezier terugkijk. Het optreden van Amon Amarth waarbij de god van de donder regelmatig wordt bezongen, zorgt er daarbij voor dat we nog eens wat te vertellen hebben.
Ik kan het alleen maar waarderen dat de organisatie in zo’n situatie zijn verantwoordelijk heeft én neemt. Achteraf blijkt het dan misschien allemaal wel mee te vallen, hoewel ik op weg naar huis in de auto in de verte toch een glimp van Thor meen te herkennen boven de verlichte bliksemhemel/-Walhalla.
Het waren twee enerverende, leuke en gezellige dagen met een groot aantal uitstekende bands. De sfeer was goed en gemoedelijk en op het veld was alles heel goed geregeld. Ik kan niets anders doen dan de organisatie bedanken voor dit weekend en hoop van harte dat ik volgend jaar zeker weer bij Fortarock van de partij mag en kan zijn. Door de line-up, de inzet van de vrijwilligers en het leuke publiek blijf ik erbij dat Fortarock voor mij echt het gezelligste (metal)festival is in Nederland.

De handmatig geoogste druiven worden per soort apart vergist in roestvrijstalen tanks. De hoed van de most wordt regelmatig ondergedompeld. De wijn rijpt 16 à 18 maanden in barriques, waarvan afhankelijk van de oogst 80 tot 100% nieuw is
Paarse, bijna inktkleurige wijn met krachtige aroma’s van framboos, jam, zoethout, steen en subtiel hout. Geconcentreerd, vol en complex met een levendige smaak en aanwezige, maar goed geïntegreerde tannines en een eindeloze afdronk.
Het domein van Beauséjour was van de kerk en werd aanvankelijk bewerkt door de monniken van Saint Martin. Zij verkochten het in de 18e eeuw aan de familie Gères die het omdoopte tot Domaine de Peycoucou, letterlijk de heuvel waar de koekoek zingt. In 1887 gaf een van de zoons Gères het bezit de naam Beau-Séjour. Daarna wisselde het wijngoed nog geregeld van eigenaar. Een daarvan was Pierre-Paulin Ducarpe en
hij liet Beau-Séjour na aan zijn zoon Léopold die het de naam Beauséjour-Bécot gaf. Zijn opvolgende dochter was Madame DuffauLagarrosse en zij kreeg de beschikking over het château, de wijngaarden en de buitengebouwen. Haar afstammelingen vormden in 1963 een organisatie van gedeeld eigenaarschap dat tot op de dag van vandaag de leiding heeft over het wijnhuis. Fantastisch met krachtige vleesgerechten als lamsbout, entrecote, geroosterd of gebraden gevogelte of konijn. Ook geweldig met harde oude kazen.