kinderdagverblijf | Bispiritualiteit
Kinderdagverblijf: een heet hangijzer
Hoe kijk je hier naar vanuit een spirituele visie?
Hoe maak je als ouders een goede – bewuste keuze waarin je je kind en jezelf niet tekort doet?
We hebben in onze werkgroep en op themaochtenden enkele keren over dit onderwerp gesproken en de twee items die we uitgediept hebben, zijn de volgende:
Als leid(st)er is het goed je er bewust van te zijn dat je vanuit het moederschapsprincipe , – vanuit vrouwelijke energie – , met het kind omgaat. Hierdoor voelt het kind zich veilig om zich over te geven aan het leven. Dat betekent dat je vanuit liefde met een kind omgaat, zoals een moeder dat zou doen. Dit houdt ook in dat je je gevoelsmatig openstelt voor het kind; dat je je op het kind afstemt, op z'n behoeften; dat je luistert naar de geluidjes die het maakt; dat je je eigen belangen even opzij zet en er helemaal bent voor het kind; dat je je verdiept in het ontwikkelingsproces wat dat kind op dit moment doormaakt; dat je geduldig probeert te zijn; dat je bij jezelf je reacties onderzoekt van irritatie of desinteresse in een bepaald kind.
Als je je zo opstelt als leid(st)er dan geeft het geen schade aan een kind als het op het kinderdagverblijf is.
Het andere gezichtspunt waar we naar gekeken hebben is dat er allerlei soorten kinderen door elkaar zitten en dat dit soms heel belastend kan zijn voor gevoelige kinderen. Het kan bijvoorbeeld voor een gevoelig kind heel storend zijn als er kinderen om hem/haar heen zijn die heel grof zijn in hun uitingsvormen of bijvoorbeeld veel herrie maken.
Het is goed als ouders heel bewust de keuze te maken voor werken en/of voor bij je kind zijn. In mijn werk als zwangerschapsyoga- en babymassage docent maak ik regelmatig mee dat ouders op hun keuze terugkomen. Eerst,
tijdens de zwangerschap – kiezen ze voor het kinderdagverblijf. Maar als de baby 3 maanden is, merken ze vaak dat ze het heel moeilijk vinden de baby naar het kinderdagverblijf te brengen. Rationeel zetten ze zich er dan overheen en spreken ze zichzelf toe; 'Je moet nu even doorzetten', ook vaak aangepraat door hun omgeving. Of: 'Leer ook vertrouwen hebben in andere opvoeders', of 'Je moet je kind leren loslaten'. Of: 'Je kind wordt socialer in een kinderdagverblijf.'
Wat ik erger vind is dat ik regelmatig de volgende meningen hoor: 'Ik heb hem maar niet gedragen in de draagdoek, want als hij straks naar het kinderdagverblijf gaat is er ook niemand die hem draagt!' Of : 'Ik zal hem niet zo snel troosten, want in het kinderdagverblijf wordt hij ook niet zo
snel getroost'.
De ouders passen hun opvoedingsnormen en waarden al aan hun verwachtingen die ze hebben over het kinderdagverblijf, wat overigens niet waar hoeft te zijn.
Ik heb ook meegemaakt dat een van de ouders zijn/haar baan opgaf om bij de baby te kunnen zijn en het dure? huis verkocht voor een huis dat meer paste bij het budget van een eenverdiener.
Om erachter te komen of het goed/niet goed voor je kind (en jezelf) is om op het kinderdagverblijf te zijn kun je jezelf de volgende vragen stellen:
* voel ik me gelukkig op m'n werk?
* in hoeverre is het vervullend voor me?
* denk ik vaak aan m'n kindje?
* als ik aan m'n kindje denk, voel ik me dan rustig?
* knaagt er aan mij een schuldgevoel?
* is dit schuldgevoel reëel, of is dit een aangepraat schuldgevoel?
* als ik mijn kind ophaal van de crèche, ben ik dan argwanend naar de leidsters toe, of voel ik me rustig?
* heb ik het gevoel dat ik mijn kind in vertrouwde handen achterlaat?
Verder kun je je enkele malen per dag als je op je werk bent, vanuit je gevoel, met je kind verbinden en het op die manier laten voelen dat je aan hem/haar denkt.
Grootouders kunnen ook een rol vervullen in het opvoedingsproces. Er is vaak karmisch een band. Grootouders zijn vaak verbonden met de levensopdracht van het kind. Het kan zich spiegelen in eigenschappen van de grootouders en krijgt veel liefde.