Deze verkennende studie heeft tot doel om na te gaan welke evoluties in agri 4.0 en agrifood 4.0 er zich aandienen en om samen met de diverse partijen in de supply chain (landbouwers en telers, verwerkende industrie, handelaars en machine- en technologieaanbieders) te bepalen welke technologische en digitale transformaties doorheen deze waardeketen mogelijk en wenselijk zijn om de groei van de Vlaamse groenten- en aardappelverwerkende industrie verder te bewerkstelligen en te zoeken naar gezamenlijke win-wins
De Vlaamse groenten-en aardappelverwerkende industrie kan jaar na jaar mooie groeicijfers voorleggen. Het verderzetten van deze groei is evenwel niet vanzelfsprekend. Een sleutelfactor is de aanlevering van grondstoffen: die moet kunnen voldoen aan de toenemende vraag en kwalitatief hoogstaand van aard zijn. Dit is sterk afhankelijk van teeltefficiëntie in duurzame teeltsystemen, goede opbrengsten en de oogstperformantie van groenten en aardappelen. Een goede samenwerking met de telers en een uitgekiemde organisatie van de supply chain zijn dan ook succesbepalend.
Er beginnen zich evenwel knelpunten af te tekenen: de beperkte beschikbaarheid van geschikte landbouwgronden in onze regio, het risico van bodemuitputting, ongunstige effecten van klimaatwijziging en het nijpend tekort aan seizoensarbeidskrachten.
Als antwoord op deze uitdagingen komen voor de land- en tuinbouw in toenemende agriculture 4.0 (kortweg agri 4.0) technologieën ter beschikking waarmee de teler zijn landbouwbedrijfsmanagement kan verfijnen. Bijvoorbeeld door gebruik te maken van data van bodemscans, gewassensoren, weersstations en opbrengstmetingen. Een gelijkaardige technologische evolutie zien we ook in de verwerking van groenten en aardappelen. Geheel passend in de industry 4.0 trend, en specifieker food 4.0, wordt daar nieuwe sensor- en datatechnologie, samen met automatisering en robotisering ingezet om procesefficiëntie en -capaciteit tot hogere niveaus te tillen.
Hoewel beide schakels in de keten logistiek met elkaar verbonden zijn, zijn hun technologieën en meer bepaald de data die ze genereren dat (nog) niet. Het connecteren ervan zou een agrifood 4.0 supply chain opleveren, waarmee de hoger geschetste uitdagingen nog effectiever en innovatiever zouden kunnen aangepakt worden. Op vandaag is het echter niet evident om goed af te bakenen wat er op korte termijn kan gerealiseerd worden en waarvoor nog bijkomend onderzoek nodig is of waar de prioriteiten moeten komen te liggen.
In WP1 worden individuele bedrijven in de supply chain bevraagd. WP2 omvat een literatuurstudie en inventarisatie van de stand der techniek in agri 4.0 en agrifood 4.0. Vervolgens richt WP3 zich op het organiseren van groepssessies waarbij de gezamenlijke doelen voor de keten met perspectief op 2030 worden uitgezet en mogelijke concepten/innovatietrajecten worden uitgetekend om die doelstellingen te halen. In WP4 wordt op basis van de verzamelde informatie een roadmap uitgewerkt, die na aftoetsing met bedrijven en actoren in de keten gefinaliseerd wordt in WP5.
Deze studie levert een geverifieerde roadmap op van waaruit gerichte vervolgacties, projecten, investeringen en samenwerkingsverbanden opgestart worden.