Posted on 2018-07-08 2018-07-05 Door KinkindeRelatie
OK, dit is een korter stukje dan je van me gewend bent… Meer een Denkanstoss dan een volledige uitleg…
Bij angsten uit de buitenwereld helpt het om weg te rennen.
Zie ik een slang op de grond voor mij dan is het in de meeste gevallen best verstandig om je om te draaien en hard weg te lopen. Begrijp me goed, ik zal er in de toekomst net zo bang voor slangen blijven maar angst is over het algemeen best een zinvol signaal voor mensen die willen blijven leven.
Het is niet onverstandig soms om voor sommige dingen bang te zijn. Ook al is het geen leuk gevoel om mee te moeten maken, soms. Maar het zet je in actie op gevaarlijke momenten.
Het erkennen van de angsten helpt je om de gevaren te herkennen.
Heel anders is dat voor de binnenwereld. Als we weglopen voor onze interne angsten dan blijven we bang. Het gevoel van angst heeft te maken met het gevoel van opluchting. Als we weglopen voor interne prikkels die ons angst inboezemen dan is dat een beetje als een kat die wegloopt voor de herrie van het blikje dat iemand aan zijn staart heeft gebonden.
Het weglopen van de angst (door het verdoven van het gevoel van angst, of door het overschreeuwen ervan) put je op den duur vooral uit en maakt je hopeloos/depressief omdat het terug zal komen… en ergens weet je ook wel dat je er verstandig aan doet om die angst in de ogen te leren zien en het gevoel uit te leren houden. Het helpt je om te zien wie het is geweest die dat blikje aan jouw staart bond. Het helpt je om vroeger in het verleden te laten en jezelf in het heden te geven wat je nodig hebt om je angst steeds meer achter je te laten.
Oh, een tip: Het is niet handig om gelijk met de engste dingen aan de slag te gaan.
Dan bestaat het risico dat het in de praktijk toch enger was dan je had bedacht en dat je weer wegloopt (en dus opgelucht bent omdat je weggelopen bent). Dan bereik je alleen maar dat je banger wordt dan je was omdat je wéér door de angst overspoeld werd…
Maar wanneer je gaat bepalen welke angsten je eerst aanpakt kijk dan niet alleen naar de heftigheid van de angst zoals dat vaak gedaan wordt bij de angstladder. Maar kijk alsjeblieft ook naar de behoeften die er door die angst niet uitgeleefd kunnen worden, de 'schade' van die angst voor de kwaliteit van leven. Daar zit ook de motivatie om aan de slag te blijven.
En tip 2:
En als je iets gedaan hebt, of een gevoel uit te houden waar je bang voor was, zorg dan voor een beloning en een waardering. Wees er trots op dat jij jouw angsten onder ogen durft te zien… anders praat je jouw hele opluchting kapot en heb je voor niks geoefend.