Back to the US of A – Nog tien dagen Boston, Massachusetts | PARELPAD
Back to the US of A – Nog tien dagen Boston, Massachusetts
De hitte is ons gevolgd. Liepen wij in Chicago al te puffen en dag of wat geleden, in Boston is het pas vandaag voor het eerst heet. Dik boven de 30 gr. gelijk. Net als in Nederland is het hier in New England vaak of te koud of te warm. Ik ben zeer dankbaar voor alle airco hier, anders zou ik het niet overleven. Mijn smeltniveau ligt rond de 25 gr.
Zwemmen in Manchester, echtgenoot in het midden, het is KOUD..
De echte trip is afgerond. Maandagavond hebben we hier in Boston de auto ingeleverd. 4000 mijl gereden. Veel dus. Maar met zeer veel plezier en zonder grote problemen, behalve veroorzaakt door onszelf door te vallen en dat soort gedoe.
Nu nog tot volgende week vrijdag logeren bij de in-laws. Schoonvader van 84 en -moeder van 90. Beiden nog gezond, hoewel schoonmoeder wat moeilijk ter been is. Ze heeft na lang aandringen een rolstoel geaccepteerd om wat meer bewegingsmogelijkheid te creëren voor haar man. Chris is nog sterk genoeg om haar te duwen en zo kunnen ze samen naar buiten voor een wandeling in de buurt. En zelfs in de rolstoel ziet ze er nog uit als een beautiful lady!
Het echte uitgaan (film, muziek en theater) gebeurt met de auto, dat is (nog) geen probleem. Alles in Amerika is ingericht op bereikbaarheid per auto, wat voor mensen die slecht ter been zijn erg nuttig is. Wie wil wandelen met een rolstoel heeft het moeilijker. Het plaveisel is oneffen en de stoepen meestal hoog. Behalve in hele bijzondere buurten waar soms aanpassingen zijn.
Nee, Amerika blijft een autoland en dat is begrijpelijk, gezien de afstanden. Wel zie je wat meer mensen fietsen, meestal met gevaar voor eigen leven, maar er verschijnen hier en daar ook fietsroutes. En dus zie je ook steeds meer fietswinkels. Met schitterende fietsen.
Over auto's en fietsen gesproken, ik heb nu door het land heen verschillende termen gezien voor tweedehands. Tweedehands auto's doen het hier nog steeds niet erg goed. Ze heten dan ook niet tweedehands of gebruikt, maar 'pre-owned', een mooi verhullend woord, zoals er zoveel bestaan in Amerika.
'Consignment stores', is een andere manier van benoemen van tweedehands winkels. Ik kan me herinneren dat de Kringloopwinkels ook met dat principe werkten in het begin. Je kon er spullen brengen en ze te koop aanbieden. Een percentage van de verkoop was voor de Kringloop. Tegenwoordig moet je alles afgeven en krijg je er noppes voor. Maar Marktplaats is de enige manier om gebruikte spullen aan te bieden. Zo'n 'assignment' winkel is veel leuker, omdat je er kunt rondlopen.
Veel tweedehands kledingwinkels werken nog wel met het percentage principe. Ik heb hier hele mooie winkels gezien met goeie meubels en andere woonaccessoires met hele leuke prijzen. En zeker geen Kringloop sfeer. Misschien met de huidige economie wel weer een goed idee voor Nederland?