Het is het verhaal van Pelle Persson, die als dertiger het avontuur tegemoet ging, een Pakistaanse ontmoette en met haar twee dochters kreeg. Mia en Zahra willen door de invloed van hun westerse vader graag zelfstandig zijn, iets dat gezien de heersende man-vrouw verhoudingen in Pakistan onmogelijk is.
Pelle gunt zijn dochters vrijheid en een goede toekomst en besluit met zijn gezin te verhuizen naar 'het beloofde land': Zweden. De verwachtingen zijn hooggespannen. Ook bij de familie van Pelle, die zo te zien niet eerder met zulke 'exotische' mensen te maken kreeg.
Desalniettemin is de ontvangst hartelijk, en hoe moeder Shamim en haar dochters omgaan met de verhuizing naar Zweden is bijzonder te noemen. De liefde tussen Pelle en zijn vrouw is hartverwarmend, en de warme band in het gezin zorgt ervoor dat ze de talrijke tegenslagen die bij hun avontuur komen kijken, samen aan kunnen. Sterker nog, er valt veel te lachen: om de bizarre regels, de taal en de 'rare' gebruiken over en weer. En die Zweedse jongens! Daar kunnen de dochters maar niet over uit.
Al snel ontmoet oudste dochter Zahra de man van haar dromen: Aun, een Pakistaan. Hij woont tijdelijk in Zweden maar moet weer terugkeren naar zijn thuisland. Pelle’s ergste nachtmerrie lijkt waarheid te worden: gaat Zahra met Aun terug naar Pakistan en was alle moeite voor niets…?
Regisseurs Åsa Blanck en Johan Palmgren volgen het gezin gedurende een lange periode, van de voorbereidingen op de verhuizing tot twee jaar daarna, en het geeft de kijker veel voldoening om deze aimabele familie van zo dichtbij te mogen leren kennen. Een heerlijke feel-good documentaire!