Voor als je er niet meer bent. - Chantal Tak Fotografie
Voor als je er niet meer bent.
Een uur lang probeer ik het begin van dit verhaal te maken. Elke keer typ ik een zin die ik vervolgens met backspace weer laat verdwijnen. Soms weet je gewoon niet zo goed hoe je een verhaal moet beginnen. Dingen die je persoonlijk raken blijven toch moeilijk om over te praten. Dus hoe begin ik aan dit verhaal?
Waardevolle herinneringen.
Ik ben opgegroeid zonder moeder, op jonge leeftijd overleed zij en ik weet niet zo veel meer van haar. Het enige wat ik nog weet is dat als ze boos was we moesten uitkijken voor rondvliegende sloffen én dat ze veel foto's maakte. Hoe ze er uit zag weet ik alleen van foto's. Ik heb haar ketting die ze altijd droeg, hetzelfde uiterlijk als haar en enkele foto's.
Deze herinneringen die ik nog heb zijn heel waardevol en ik kan er niet over uitgepraat raken hoe belangrijk ik mooie ervaringen en herinneringen vind. Daarom probeer ik tijdens elke fotoshoot een leuke ervaring te creëren waardoor de gefotografeerde nog lang kunnen nagenieten en de foto's dienen als mooi aandenken aan dit leuke moment. Elke fotoshoot is bijzonder, de ene keer is het een cadeau voor een jubilea of een andere feestelijke gebeurtenis. Deze keer was het om een mooi aandenken te maken voor als hun geliefde er niet meer zou zijn.
Een prachtig cadeau van de werkgever.
Op een koude zondagochtend zat ik om 09:50 op de fiets, onderweg naar de fotoshoot met de familie Rowland. De fotoshoot was geregeld door de werkgever van Andy. Andy heeft Amyotrofische Laterale Sclerose (ALS) en kreeg van het bedrijf een leuk uitje zodat hij, samen met zijn gezin, nog een gezellig moment kon beleven en kon genieten van een leuke activiteit. De familie koos voor een fotoshoot. Ze wilde graag een waardevolle herinnering creëren en ik was de aangewezen fotograaf voor deze opdracht.
Toen ik aan kwam bij de familie en aanbelde waren ze er nog helemaal niet klaar voor. Ze waren nog volop in de voorbereiding voor de fotoshoot. Ik was zo zenuwachtig dat ik dus een uur te vroeg voor de deur stond. Ach ja, ik ben ook maar een mens en onwijs zenuwachtig deze keer, omdat ik er gewoon een geweldig leuke fotoshoot van wilde maken.
Ietsje, nou… zeg maar een uur te vroeg.
Marion, de vrouw van Andy, bood me een kopje thee aan. Maar ik woon in de buurt en ben daarom naar huis gefietst. Zo kon het gezin nog even rustig de voorbereidingen voor de fotoshoot treffen. Een uur later kwam ik terug. De familie was klaar om te gaan en vanuit hun woning aan de rand van het Rekerhout vertrokken wij naar het park. Dit was de locatie die het gezin had gekozen voor de fotoshoot.
Omdat het winter is, was het natuurlijk best koud. Gelukkig stond er niet veel wind en daardoor kon de familie toch zonder jassen op de foto. Zoals elke andere fotoshoot leerde ik de familie kennen toen we onderweg waren naar het eerste plekje waar we de fotoshoot zouden beginnen. Dochter Kelly was zelf ook geïnteresseerd in fotografie en wees een bepaald plekje aan waar zij zelf ook altijd foto's maakte voor schoolprojecten. Dit leek mij een zeer geschikte plek om het gezin op de foto te zetten. Zoals bij elke fotoshoot begon ik met de hele familie, waarna ik alle andere mogelijke combinaties aan foto's maak.
Winter fotoshoot op een buitenlocatie.
Het was heel rustig in het park. Het winterweer stoorde de familie niet. Het was een gezellig moment dat ze heel bewust gezamenlijk beleefde. Toen ik Kelly en Jaimy samen fotografeerde voor de broer en zus foto keek vader Andy trots toe. Ze mochten lekker even klieren, zodat we leuke en vooral bewegelijke foto's kregen waarin de emoties écht waren. Ik ga niet voor te geposeerde foto's en probeer tijdens een fotoshoot ook altijd een leuke ervaring te creëren, wat deze keer extra belangrijk was voor mij.
Aan het einde van de fotoshoot liep ik nog met de familie mee naar huis. Mijn fiets stond immers nog bij ze voor de deur. Eenmaal thuis ben ik gelijk met de foto's aan de slag gegaan, een ruime selectie foto's voorbewerkt, zodat de familie zelf de mooiste foto's uit kan zoeken.
Ik kijk terug op een geslaagde winterse familie fotoshoot in het Rekerhout, het park naast winkelcentrum de mare. Dit is het bewijs dat het mogelijk is een fotoshoot buiten te doen in de winter. Uit solidariteit draag ik tijdens het fotograferen ook geen jas zodat ik precies kan voelen wanneer het te koud word en het tijd is de fotoshoot af te ronden. Het is natuurlijk ook mogelijk foto's te maken op een binnenlocatie, maar deze familie voelde er meer bij de fotoshoot buiten in de natuur te doen.