Werkte jarenlang voor de Volkskrant. Was als sportredacteur legendarisch om zijn bellettrie en om de lange tijd die hij uittrok om een stuk te schrijven. Was een lichtend voorbeeld voor veel sportjournalisten in de jaren vijftig. Schreef naast atletiek, vooral graag over wielrennen en biljarten. ‘Hij sleep zijn potlood – let wel: potlood – wel twintig keer voordat hij het op het blanke papier zette. En stopte dan intussen ook zijn pijp nog eens zorgvuldig vast. En had óók een stuk vlakgom naast zich liggen, voor als het nóg anders, nóg beter, nóg geacheveerder kon. Maar hij vond met die bedachtzame zorgvuldigheid, die wel eens tot wanhoop van zijn mederedacteuren moet hebben geleid, toch het achterhandje van – toen nog – ‘Keesje’ de Ruyter en de ‘kwikzilveren Rijvers’ en de kaftan waarin ‘Le bel Hugo’ Koblet zich volgens hem wikkelde,’ schreef sportverslaggever Jan Cottaar in 1968 in De Sportjournalist (kwartaaluitgave van de Nederlandse Sport Pers, nsp) over het eigenzinnige schrijfgedrag van De Vries.