In de avond ontmoet ik de eigenaar van motor en hotel. De Italiaanse naam van het hotel klinkt me enigszins duister en mafioos, Casa Nueastra, de herkomst van de naam van de bar ´Jimmy three fingers´ is helder. In Midden-Amerika is het sowieso figuurlijk gesproken handig om je vingers na te tellen na het geven van een hand in een handeling die op de een of andere wijze met geld te maken heeft. In zijn handdruk registreer ik direkt de ontbrekende vingers.
Jimmy ´drie vingers´ is een ondernemer pur sang op ieder levensterrein. Na vijf huwelijken, diverse ondernemingen in de VS en Costa Rica is zijn levenswerk nu een hotel, restaurant (waar hij zelf de chef-kok is), bar, filmhuis, cafetaria, jeugdherberg en mini bioscoop in het hart van Granada, dat allemaal in twee prachtige grote panden tegenover elkaar in dezelfde straat op een steenworp van de oude kathedraal in deze eerste door Conquistadores gebouwde stad van geheel Centraal Amerika. Daarnaast is hij -naar eigen zeggen- een begenadigd gitarist en zanger; oude stijl rock´n roll (Elvis, Johnny Cash e.v.a.) en blues is zijn andere, creatieve, hersenhelft. Met sommige mensen klikt het direct zonder veel tekst en uitleg en dat is met Jimmy en mij direct het geval. In plaats van slechts 1 of 2 nachten blijf ik wat langer. Hij heeft een herdenkingsavond georganiseerd voor een overleden vriend, daar ´moet´ik bij zijn. In Nicaragua rijden 37 Harley´s rond en de berijder van nummer 38 is een week of wat daarvoor gevallen en overhoop gereden in Managua op 1 van de vele grote rotondes. Nummer 38 is niet meer onder ons. Het is voor mij onmogelijk om niet mijn respect te betuigen. Ik blijf wat langer. Op de dag van de herdenking blijkt echter dat de herdenking doorgaat maar een week later vanwege een Harley weekend in Guatemala waar een groep van 8 naar toe gaat.