In deze compositie wilde ik de mogelijkheden verkennen om het live Orkest De Volharding te vermengen met samples. Ik wilde ook muziek maken over de kracht en de waanzin van schoonheid. Dus gebruikte ik een mooie live (en ook gesamplede) mezzosopraan die praat, fluistert en zingt over alle mooie dingen in het leven zoals bloemen of de ochtendzon (er zijn veel bloemennamen te horen). Maar ook hysterisch ritmisch gelach, geschreeuw en sopraankreten, samen met zeer ritmische noten en kwarttonen van de Volharding. En op andere momenten klinkt de muziek als een renaissanceconsort uit de 21e eeuw.
Het mooie van Morgen is dat het heel verschillende soorten schoonheid laat zien, die toch allemaal tot dezelfde wereld behoren.