Blijvende kiezen hebben soms diepe groeven en putjes in de kauwvlakken die moeilijk met een tandenborstel schoon te houden zijn.
Op deze plaatsen kunnen dan makkelijker gaatjes ontstaan, vooral bij kiezen die net zijn doorgebroken. Het glazuur moet dan nog uitgehard worden.
De tanden worden eerst goed schoongemaakt met een borsteltje en polijstpasta.
Daarna wordt er een kiezenshampoo (etslaagje) op gedaan, hierdoor worden de kiezen ruw en zorgt het voor een betere hechting van de lak. Dit laagje wordt weggespoeld met water.
Als de kies daarna weer goed droog is, wordt het laklaagje aangebracht in de groeven en wordt dit laagje uitgehard met de blauwe lamp.
Het dicht bijten zal even raar aanvoelen, maar daar zijn de kinderen na een paar uur al aan gewend.
Sealen wordt bij voorkeur vlak na het doorbreken van de blijvende kiezen gedaan. Gemiddeld rond het zesde levensjaar. Daarna kan het ook nog worden toegepast.
Sealen kan ook gedaan worden bij volwassenen, maar dit is eerder uitzondering dan regel. Heeft u hier vragen over, dan kunt u uw tandarts altijd om advies vragen.
De tandarts of de mondhygiënist maakt de kiezen eerst grondig schoon met een borsteltje en polijstmiddel.
Daarna brengt hij/zij een etslaagje aan. Hierdoor worden de tanden ruw.
Dit zorgt voor een betere hechting van de lak.
Daarna wordt de kunststoflak aangebracht. De lak wordt vanzelf hard of wordt uitgehard met een blauwe lamp.
Sealen kan bij voorkeur vlak na het doorbreken, het liefst binnen een maand, van de blijvende kiezen.
Dit is gemiddeld rond het zesde levensjaar.
Maar sealen kan altijd effectief worden toegepast bij kinderen.
In enkele gevallen wordt het gebit van volwassenen ook geseald, maar dat is eerder uitzondering dan regel.