We ondersteunen verschillende goede doelen en projecten, die we in grote lijnen onderverdelen in de volgende twee categorieën:
Tijdens een vakantie is niets leuker van ‘cultuur snuiven’. We geven die culturen en samenlevingen op vakantiebestemmingen én in en rond Amsterdam daarom graag iets terug. Daarnaast ondersteunen we een vakantiebestemming wanneer dat nodig is, bijvoorbeeld tijdens de vluchtelingencrisis of na een natuurramp.
Toerisme kan een economische impuls geven maar het kan ook negatieve effecten hebben. We realiseren ons daarom dat we met zorg met de natuur en het milieu om moeten gaan. We doen dit door organisaties te ondersteunen die zich wat betreft specifieke onderwerpen inzetten voor het milieu, dieren en biodiversiteit.

Protestantse kerken hebben geen biechtstoel. Maar het komt geregeld voor dat iemand in mijn spreekkamer in De Ark iets komt opbiechten. Omwille van de opluchting als het hoge woord eruit is, of met de vraag ‘en hoe nu verder’. Soms gaat het om dingen die in bepaalde kringen als ‘zondig’ gelden terwijl er in mijn ogen niets mee mis is – een reikibehandeling ondergaan bijvoorbeeld, of ‘nee’ zeggen als je overvraagd wordt. Soms gaat het echt om iets heftigs waarvoor vergeving gevraagd moet worden.
In de Europese christelijke traditie hebben we van ‘zonde’ een soort economisch begrip gemaakt: je hebt grote zonden en kruimelzonden maar ze tellen allemaal mee. Ze vormen een saldo waarmee je bij God in de schuld staat. Alsof er een hemelse boekhouding is waar vooral naar de cijfers gekeken wordt. Terwijl het begrip ‘zonde’ oorspronkelijk veelmeer gaat om het missen van je bestemming, om daden waarmee je buiten de goede flow raakt, deel wordt van een verkeerde beweging. Dat is iets kwalitatiefs en niet iets kwantitatiefs.
Een van de meest rake definities van ‘zonde’ kun je tegenwoordig vinden bij een grote kruidenier: weggooien is zonde. Inderdaad, dát is zonde: dingen niet tot hun recht laten komen, ze hun bestemming ontnemen. Iets waaraan zorg is b esteed, achteloos weggooien. Iets wat toewijding verdient geen blik meer waardig keuren. Wat een levensles in de supermarkt! Wel jammer dat er dan toch weer een rekensom bij moet: 35% korting. En dat de kassière je niet met een dankbare blik aankijkt en zegt: wat fijn dat u het mee wilt nemen! Zie de korting dus maar als een blijk van waardering voor je bereidheid om iets kostbaars te redden van de vernietiging.