Het proces van een zich ontwikkelende ineenstorting van een fiat-valuta begint meestal met buitenlanders die hun blootstelling eraan verminderen. In het geval van Oostenrijk en Duitsland in 1922-1923 verkochten buitenlanders respectievelijk de kroon en het papiermerk voor dollars die vrij in goud konden worden omgezet. In de tijd van John Law waren het de slimme speculanten die een falend project konden voelen en wiens verkoop van zijn Mississippi-onderneming en Law's ongedekte livres voor vreemde valuta de plannen van Law overrompelde. Vandaag de dag stagneren zowel de grensoverschrijdende strategische posities als de portefeuille-investeringen en dreigen ze om te keren. Voorafgaand aan het evenement is het onmogelijk om hun volgorde te beoordelen; maar de dollar die de rol van reservevaluta vervult, lijkt het meest blootgesteld te zijn aan buitenlandse liquidatie, waarbij buitenlanders aandelen, uitgebeend, deposito's en contanten in totaal zo'n 25 biljoen dollar hebben, beduidend meer dan het Amerikaanse bbp.