Schipborg - Eexterhalte
De route vervolgt door het mooie bos van Landgoed Terborgh (weer een wat warrige beschrijving en zien we daar nou echt sequoia's staan?) en glooiende velden langs Eext. Het is lekker weer, toch nog redelijk warm, we lopen in shirtje en korte broek. Er zijn een paar spetjes gevallen, maar dat mag geen naam hebben en verder staat er wel een stevige bries uit het noordwesten.
We kruisen opnieuw de N34 richting Anloo en ontmoeten voor het eerst andere hunebedlopers. Zij lopen op de gps en dat is niet zo gek, want op dit stuk laat de beschrijving in het boekje nogal te wensen over, erg onduidelijk af en toe. We moeten regelmatig het kaartje raadplegen, waarop de route gelukkig wel goed ingetekend staat. Maar goed dat de zon schijnt, zodat we ons zo nodig kunnen oriënteren op de richting. In Anloo pauzeren we op het terras van de Koningsherberg met koffie en een tosti. Die cafeïneshot had ik even nodig, liep het eerste stuk met pap in de benen en een wat duf hoofd. Na de pauze gaat het een stuk beter.
Meestal wandelen we niet op maandag, te veel andere dingen te doen. Maar omdat het weer vandaag redelijk lijkt te worden en de rest van de week veel slechter (koud en nat), gaan we toch op pad. Vorige week hebben we een paar dagen gekampeerd met onze kleinzoon en kwam er niets van wandelen. We parkeren de auto op de parkeerplaats bij hunebed Eexterhalte en fietsen zo'n 9 km noordwaarts tot de parkeerplaats waar we de vorige keer geëindigd zijn. Dat gaat ondanks de wind weer gesmeerd met mijn e-fiets en Bertus hangt aan mijn wiel. Het eerste stukje van de route gaat door bos en hei, maar als we via een tunneltje de N34 gepasseerd zijn wordt het even doorbijten. Om ook het hunebed in Annen aan te kunnen doen, lopen we hier een wat minder interessant stuk via het dorp. Onvermijdelijk natuurlijk en de routemakers vergulden de pil een beetje door ons zoveel mogelijk via groenstroken te leiden.
Landgoed De Schipborg - Eexterhalte 15 km
Hunebed D13 bij Eext is wel heel bijzonder. We zien alleen een forse grafheuvel, lopen er omheen om ergens iets van een hunebed te ontdekken, maar daarvoor moeten we er eerst bovenop klimmen. Dan zien we een (gereconstrueerd) deel van de grafkelder. Oorspronkelijk waren hunebedden allemaal afgedekt met grond en grasplaggen. We moeten ons er in het Hunebedcentrum in Borger nog maar eens goed in verdiepen. Iets verderop is dan ons eindpunt bij het grote hunebed Eexterhalte. Behoorlijk druk hier, zo'n hunebed is voor veel kinderen (en grote mensen) en fijn klimtoestel.