De 22e editie van de jaarlijkse Grammy Awards vond plaats op 27 februari 1980 in het Shrine Auditorium in Los Angeles. De ceremonie werd gepresenteerd door countryzanger Kenny Rogers, die zelf een Grammy won.

De meeste prijzen gingen naar de muziek van de Doobie Brothers. Het nummer What a Fool Believes kreeg drie Grammy's: een voor Record of the Year, plus twee voor zanger Michael McDonald voor het schrijven en arrangeren van het nummer. Bovendien won de band nog een Grammy voor het nummer Minute by Minute  in de categorie Best Pop Vocal Performance.
What A Fool Believes won de twee belangrijke categorieën, Song en Record of the Year.

De andere prestigieuze categorieën, Album of the Year en Beste nieuwe artiest, werden gewonnen door respectievelijk Billy Joel voor het album 52nd Street en door zangeres Rickie Lee Jones.

Earth Wind & Fire waren verantwoordelijk voor drie Grammy's; twee voor After The Love Has Gone en een voor Boogie Wonderland.

Opvallend waren de comebacks van een paar oudgedienden. Dionne Warwick had voor het laatst in 1971 gewonnen, maar ging nu met twee prijzen naar huis in de R&B en Pop-categorieën.
Herb Alpert had in 1966 en 1967 vijf Grammy's gewonnen, maar was daarna altijd met lege handen gebleven. Dat veranderde in 1980 toen hij met "Rise" de Grammy won voor Beste instrumentale uitvoering. Opmerkelijk daarbij was dat de onderscheiden hitversie eigenlijk een verkeerde opname was: per abuis werd een te langzame versie op de single geperst, maar kennelijk was die foute opname goed genoeg voor een Grammy.

De organisatie van de Grammy's besloot om een aantal nieuwe categorieën toe te voegen. Zo werd er voor het eerst een Grammy uitgereikt voor beste discoplaat en kreeg rock vier prijzen, waarbij deze stijl op gelijke hoogte kwam met onder meer Pop, R&B en Country. Opvallend bij de Grammy voor beste discoplaat was dat het tegelijkertijd ook de laatste was - de categorie heeft één jaar bestaan. Tegen de tijd dat de Grammy-uitreiking plaatsvond, in februari 1980, was de discorage voorbij.

Er waren, zoals elk jaar, weer een paar opvallende winnaars. Donna Summer was vijf keer genomineerd in onder de meer de R&B-, Disco- en Pop-categorieën, maar ze won slechts één prijs - nog wel in de Best Rock(!) Vocal Performance categorie voor Hot Stuff. Dat de Rock-categorie z'n weg nog moest vinden was wel duidelijk, want de beste mannelijke rockzanger werd Bob Dylan met een van zijn gospelnummers, Gotta Serve Somebody.

Blueszanger Muddy Waters won voor de derde keer op rij (en zesde keer in totaal) de Best Ethnic/Traditional Recording-categorie; het was meteen ook z'n allerlaatste Grammy. Dirigent Georg Solti en pianist Vladimir Horowitz wonnen opnieuw Grammy's in de klassieke categorie. Horowitz' totaal stond nu op 17, en dat was een record. Solti volgde met 15 Grammy's.

Een aantal artiesten won voor het eerst een Grammy: Bob Dylan had in 1972 al een Grammy gekregen voor zijn medewerking aan het album The Concert in Bangla Desh, maar het duurde tot 1980 voordat hij z'n eerste solo-Grammy won met Gotta Serve Somebody. Een andere debutant was Michael Jackson, die met Don't Stop 'til You Get Enough zijn eerste prijs in de wacht sleepte - een voorzichtige opmaat naar zijn enorme Grammy-oogst in 1984.

Winnaars

Algemeen
Record of the Year
"What A Fool Believes" - Doobie Brothers (uitvoerenden); Ted Templeman (producer)
Album of the Year
"52nd Street" - Billy Joel (uitvoerende); Phil Ramone (producer)
Song of the Year
Kenny Loggins & Michael McDonald (componisten) voor "What a Fool Believes" (uitvoerenden: Doobie Brothers)
Best New Artist
Rickie Lee Jones

Pop
Best Pop Vocal Performance (zangeres)
"I'll Never Love This Way Again" - Dionne Warwick
Best Pop Vocal Performance (zanger)
"52nd Street" - Billy Joel
Best Pop Vocal Performance (duo/groep)
"Minute by Minute" - Doobie Brothers
Best Pop Instrumental Performance
"Rise" - Herb Alpert

Country
Best Country Vocal Performance (zangeres)
"Blue Kentucky Girl" - Emmylou Harris
Best Country Vocal Performance (zanger)
"The Gambler" - Kenny Rogers
Best Country Vocal Performance (duo/groep)
"The Devil Went Down to Georgia" - Charlie Daniels Band
Best Country Instrumental Performance
"Big Sandy/Leather Britches" - Doc Watson & Merle Watson
Best Country Song
Debbie Hupp & Bob Morrison (componisten) voor "You Decorated My Life" (uitvoerende: Kenny Rogers)

R&B
Best R&B Vocal Performance (zangeres)
"Deja Vu" - Dionne Warwick
Best R&B Vocal Performance (zanger)
"Don't Stop 'til You Get Enough" - Michael Jackson
Best R&B Vocal Performance (duo/groep)
"After The Love Has Gone" - Earth Wind & Fire
Best R&B Instrumental Performance
"Boogie Wonderland" - Earth Wind & Fire
Best R&B Song
Bill Champlin, David Foster & Jay Graydon (componisten) voor "After The Love Has Gone" (uitvoerenden: Earth Wind & Fire)

Rock
Best Rock Vocal Performance (zangeres)
"Hot Stuff" - Donna Summer
Best Rock Vocal Performance (zanger)
"Gotta Serve Somebody" - Bob Dylan
Best Rock Vocal Performance (duo/groep)
"Heartache Tonight" - The Eagles
Best Rock Instrumental Performance
"Rockestra Theme" - Paul McCartney & Wings

Disco
Best Disco Recording
"I Will Survive" - Gloria Gaynor (uitvoerende); Dino Fekaris & Freddie Perren (producers)

Ethnic (Folk/Latin)
Best Latin Recording
"Ikare" - Ikare
Best Ethnic or Traditional Recording (Folk)
"Muddy 'Mississippi' Waters Live" - Muddy Waters

Gospel
Best Gospel Performance (traditioneel)
"Lift Up The Name of Jesus" - Blackwood Brothers
Best Gospel Performance (modern)
"Heed the Call" - The Imperials
Best Soul Gospel Performance (traditioneel)
"Changing Times" - The Mighty Clouds of Joy
Best Soul Gospel Performance (modern)
"I'll Be Thinking of You" - Andrae Crouch
Best Inspirational Performance (Beste religieuze opname)
"You Gave Me Love (When Nobody Gave Me a Prayer)" - B.J. Thomas

Jazz
Best Jazz Instrumental Performance (solist)
"Jousts" - Oscar Peterson
Best Jazz Instrumental Performance (groep)
"Duet" - Chick Corea & Gary Burton
Best Jazz Instrumental Performance (big band)
"Duke Ellington at Fargo, 1940 Live" - Duke Ellington
Best Jazz Fusion Performance
"8.30" - Weather Report
Best Jazz Vocal Performance
"Fine and Mellow" - Ella Fitzgerald

Klassieke muziek
Vetgedrukte namen ontvingen een Grammy. Overige uitvoerenden, zoals orkesten, solisten e.d., die niet in aanmerking kwamen voor een Grammy, staan in kleine letters vermeld.

Best Classical Orchestral Recording
"Brahms: Symphonies (1-4)" - Georg Solti (dirigent); James Mallinson (producer)
Chicago Symphony Orchestra (orkest)
Best Opera Recording
"Britten: Peter Grimes" - Colin Davis (dirigent); Vittorio Negri (producer)
Heather Harper, Jonathan Summers & Jon Vickers (solisten); Royal Opera House Orchestra (orkest)
Best Choral Performance (koor)
"Brahms: A German Requiem" - Georg Solti (dirigent); Margaret Hillis (koordirigente)
Chicago Symphony Orchestra & Chorus (orkest & koor)
Best Classical Vocal Soloist Performance (zanger[es])
"O Sole Mio - Favourite Neapolitan Songs" - Luciano Pavarotti
The Bologna Orchestra (orkest)
Best Classical Performance (instrumentale solist met orkestbegeleiding)
"Bartók: Piano Concertos Nos. 1 & 2" - Maurizio Pollini
Chicago Symphony Orchestra o.l.v. Claudio Abbado
Best Classical Performance (instrumentale solist zonder orkestbegeleiding)
"The Horowitz Concerts 1978/79" - Vladimir Horowitz
Best Chamber Music Performance (kamermuziek)
"Copland: Appalachian Spring" - Dennis Russell Davies (dirigent)
St. Paul Chamber Orchestra (ensemble)
Best Classical Album
"Brahms: Symphonies (1-4)" - Georg Solti (dirigent); James Mallinson (producer)
Chicago Symphony Orchestra (orkest)

Comedy
Best Comedy Recording
"Reality...What a Concept" - Robin Williams

Composing & Arranging (Composities & Arrangementen)
Best Instrumental Composition
"Superman Main Title Theme" - John Williams
Best Album of Original Score Written for a Motion Picture or a Television Special (Beste muziek voor een film of tv-programma)
"Superman" - John Williams
Best Instrumental Arrangement
Claus Ogerman (arrangeur) voor "Soulful Strut" (uitvoerende: George Benson)
Best Arrangement Accompanying Vocals (Beste arrangement voor zang)
Michael McDonald (arrangeur) voor "What A Fool Believes" (uitvoerenden: Doobie Brothers)

Kinderrepertoire
Best Recording for Children
"The Muppet Movie (Soundtrack)" - Jim Henson & Paul Williams (producers); uitvoerenden: The Muppets

Musical
Best Cast Show Album
"Sweeney Todd" - Stephen Sondheim (componist & tekstschrijver); Thomas Z. Shepard (producer)

Hoezen
Best Album Package
Mick Haggerty & Mike Doud (ontwerpers) voor "Breakfast in America", uitvoerenden: Supertramp
Best Album Notes (Beste hoestekst)
Bob Porter & James Patrick (schrijvers) voor "The Complete Savoy Sessions", uitvoerende: Charlie Parker

Production & Engineering (Productie & Techniek)
Best Engineered Recorindg, Non-Classical (Beste techniek op een niet-klassiek album)
Peter Henderson (techniek) voor "Breakfast in America", uitvoerende: Supertramp
Best Engineered Recording, Classical (Beste techniek op een klassiek album)
Anthony Salvatore (techniek) voor "Sweeney Todd", uitvoerenden: Original Broadway Cast
Producer of the Year
Larry Butler
Classical Producer of the Year
James Mallinson

Gesproken Woord
Best Spoken Word Recording
"Ages of Man - Readings from Shakespeare" - John Gielgud

Historisch
Best Historical Reissue (Beste historische heruitgave)
"Giants of Jazz" - Michael Brooks & Jerry Korn (producers) (uitvoerende: Billie Holiday)

22