Lambert Jaminé (Maastricht, 17 september 1800 — Hasselt, 1 augustus 1871) was een Belgisch architect.

Afkomstig uit een meubelmakersfamilie uit Maastricht, was hij de broer van de Belgische politicus Joseph Laurent Jaminé, die ook het provinciebestuur van de na de onafhankelijkheidsverklaring (1830) nieuw te vormen Belgische provincie Limburg voorzat.

Met steun van zijn broer werd Jaminé in 1838 aangewezen als provinciaal architect van Limburg, en van 1835-1855 ontwierp hij tal van overheidsgebouwen en kerken in een neoclassicistische stijl. Bij de kerkarchitectuur, die enigszins gestandaardiseerd was, sprak men, evenals in Nederland, wel van Waterstaatskerken.

Jaminé's zoon, Herman Jaminé, en zijn kleinzoon, Léon Jaminé, waren eveneens actief als provinciaal architect.

Werken 
Een aantal van de werken zijn:
 Sint-Lambertuskerk te Beverlo
 Sint-Alfonskerk te Bommershoven
 Sint-Harlindis en Relindiskerk te Ellikom
 Sint-Jacobuskerk te Eversel
 Sint-Corneliuskerk te Heerlerheide (afgebroken)
 Sint-Lambertuskerk te Kerkrade
 Sint-Catharinakerk te Mopertingen
 Sint-Lambertuskerk te Opheers
 Sint-Martinuskerk te Tessenderlo (zijbeuken)

Externe link 
 Familie Jaminé

Belgisch architect
Geschiedenis van Hasselt