Het haagbeuken-verbond (Carpinion betuli) is een verbond uit de orde van eiken- en beukenbossen op voedselrijke grond (Querco-Fagetea). Het verbond omvat bosplantengemeenschappen die voorkomen op betrekkelijk voedselrijke, niet te natte bodems, en die gekenmerkt wordt door een zeer rijke structuur en biodiversiteit.

Het verbond telt in Nederland en Vlaanderen één onderliggende associatie.

Naamgeving en codering 
 Synoniem: Carpinion Issler 1931, Querco-Fagion Rameau 1996, Fraxino-Carpinion Tx. 1937, Carpinion (Tx. 1937) Oberd. 1953, Eu-Carpinion Scamoni & H.Passarge 1959
 Frans: Chênaies pédonculées ou chênaies charmaies subatlantiques et médio-européennes
 Duits: Eichen- Hainbuchenwald
 Engels: Broadleaved woodlands rich in hornbeam on lime-rich and neutral mud soils
 Syntaxoncode voor Nederland (rVvN): r46Ab

De wetenschappelijke naam Carpinion betuli is afgeleid van de botanische naam van een belangrijke soort binnen deze klasse, de haagbeuk (Carpinus betulus).

Symmorfologie 
Het haagbeuken-verbond kent in de Lage Landen een duidelijk gelaagde structuur met naast de boomlaag, met dominantie van loofbomen, een meestal goed ontwikkelde en soortenrijke struik-, kruid- en moslaag.

Ecologie 
Het haagbeuken-verbond omvat hoog opgaande, zeer duidelijk gestructureerde gemengde zomergroene loofbossen op betrekkelijk eutrofe bodems van uiteenlopende bodemtypes. De bodem kent sterke wisselingen in de grondwaterspiegel, maar is een groot deel van het jaar droog.

Associaties in Nederland en Vlaanderen 
Het haagbeuken-verbond heeft in Nederland slechts één vertegenwoordiger, in Vlaanderen twee.

 Kalk-eikenhaagbeukenbos (Orchido-Carpinetum)
 Sleutelbloem-eikenhaagbeukenbos (Primulo elatioris-Carpinetum)
 Eiken-haagbeukenbos (Stellario-Carpinetum)
 Eiken-haagbeukenbos met wilde hyacint (Endymio-Carpinetum)

Diagnostische taxa voor Nederland en Vlaanderen 
Het haagbeuken-verbond heeft voor Nederland en Vlaanderen geen specifieke kensoorten.

Zie ook 
 Vegetatiekunde van A tot Z

Haagbeuken-verbond