Vers bloed in Rioja - Perswijn
Vers bloed in Rioja
1 oktober 2007 riojarioja wijn
Natuurlijk wordt Rioja geregeerd door grote bodega's, die hun macht niet graag uit handen geven, weet Eddy Gravemaker. Daarom is het ook zo moeilijk voor nieuw bloed om een voet tussen de deur te krijgen. Toch vond Eddy nieuw bloed in Rioja. Miguel Merino startte er zeven jaar geleden zijn eigen wijnmakerij.
Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik lees elke nieuwe Perswijn van voor naar achter. Deze maand had het artikel van Ronald de Groot over Rioja mijn bijzondere interesse. Is Rioja inderdaad 'een trage supertanker', zoals het artikel stelde? Misschien wel, maar zijn alle grote bedrijven, in welke bedrijfstak dan ook, niet traag en log? Kijk maar naar Bordeaux, hoe log en traag wil je het hebben. Alleen met de prijzen zijn ze daar wat sneller…
Natuurlijk wordt Rioja geregeerd door grote bodega's, die hun macht niet graag uit handen geven. Daarom is het ook zo moeilijk voor nieuw bloed om een voet tussen de deur te krijgen. Maar toch, nieuw bloed is er wel. Miguel Merino werkte zeven jaar als exportmanager voor Bodega Berberana. In juli 1993, hij was toen 44 jaar, besloot hij om in het diepe te springen en zelf wijn te gaan maken. Makkelijker gezegd dan gedaan in Rioja, want hoe kom je aan druiven? Wijngaarden kopen kun je wel vergeten: ze zijn óf niet te koop, óf veel te duur. Dan maar druiven kopen. Maar boeren die al decennia lang aan de grote bodega's verkopen, wisselen niet zo makkelijk van broodheer. Miguel bood een aantal boeren rond Briones (Rioja Alta) twee tot zelfs drie keer zoveel voor hun druiven, als ze hun wijngaarden naar zijn hoge kwaliteit standaard wilden beheren. Acht boeren hadden daar wel oren naar, in totaal 12,5 hectare, 42.000 kilo druiven. De leeftijd van de wijngaarden varieert van 35 tot 70 jaar. Miguel wil hoge kwaliteit en daarom plukt en selecteert hij de druiven zelf en laat dat niet aan de boeren over. De wijnen worden op een moderne manier geproduceerd. Toch worden de traditionele kwaliteitsbenamingen reserva en gran reserva in stand gehouden. Er wordt lustig met eiken vaten geëxperimenteerd, traditioneel Amerikaans eiken of Frans eiken voor de deksels en Amerikaans eiken voor de rest. Tot mijn stomme verbazing zag ik zelfs wat Hongaars eiken.
Miguel Merino is een aimabele man met veel vrienden in de business. Uniek in Rioja, want er is veel haat en nijd tussen de bodega's. Zijn directe concurrent in het dorp Briones heeft hij geleerd in plaats van een waterig tafelwijntje, een veel betere wijn te maken, die nu de status van crianza mag voeren. Ze bottelen en exporteren samen. Miguel Merino is in zijn jonge bodega verantwoordelijk voor de reserva en de gran reserva, die alleen in de betere jaren wordt geproduceerd. Zijn 29-jarige zoon, die sinds vier jaar in het bedrijf werkt, is verantwoordelijk voor de moderne wijn Unnum.
De Vitola de Miguel Merino Reserva 2003 is een complexe wijn met een perfecte balans tussen fruit en eiken. Prachtige robijn rode kleur. Rijp fruit, peper en koffie met een zachte lange afdronk. Nu al perfect op dronk. Mijn favoriet.
De Miguel Merino Gran Reserva 1998 gemaakt van het fruit van de oudste wijngaarden. Mooie donkere kersen kleur. Een neus met vers fruit en specerijen en een lange fluweel zachte afdronk. Nog vijf jaar geduld zal zeker beloond worden.
De Unnum 2002 heeft een licht robijn rode kleur. Een neus van leer, tabak en chocolade, veel rijp fruit en een volle zachte afdronk. Perfect om nu te drinken, met genoeg structuur om nog vijftien jaar in de fles te evolueren.
Bekende wijnschrijvers delen mijn enthousiasme: Parker geeft de Unnum 2001 90 punten, Jay Miller geeft de Gran Reserva 1998 90 punten and Charles Metcalfe noemt Miguel Merino 'a rising fast star producer in Rioja'.
Mijn tip is nu kopen, nu de prijs/kwaliteit verhouding nog zeer schappelijk is. Over een jaar of vijf kon dat wel eens heel anders zijn, geloof dat maar van mij.