werk - raar
Geschreven door zeetje, Op 29-07-2009 23:42
Ik ben gaan werken in een baan waarin ik samen met een collega zou gaan werken. Er was echt een klik tussen ons en rond de sollicitatie, voor de vakantie, maakten we plannen wat we zouden gaan doen, in de functie. Die collega overleed plotseling na een korte, heftige ziekte zodat we nooit samen zijn gaan werken. Het gekke is dat ik het gevoel heb dat ik op allerlei manieren met hem verbonden ben. Vlak voordat hij stierf, had ik het idee dat hij naar me toe kwam, terwijl ik een keer ontspannen lag, en zijn excuses aanbood dat ik het nu alleen moest gaan doen, terwijl ik helemaal niet in dat soort dingen thuis ben en ook nog nooit eerder van dat soort ervaringen had gehad. Dit heb ik niemand durven vertellen, want ik geloofde zelf ook niet in dat soort dingen. Daarna ben ik gaan werken en nu lijken er steeds allerlei lijntjes te lopen. Ik hoor van collega's dat ik bijvoorbeeld dingen op een zelfde manier doe en ik was een keer bij een collega op bezoek en toen belde zijn vrouw toevallig op. Zo zijn er meer dingen. Ik mis hem en dat is raar, want ik heb hem niet echt goed leren kennen. Daar schaam ik me voor, dat ik er moeite mee heb terwijl mijn collega's hem veel langer hebben gekend. Ik heb ook het gevoel met een geheim rond te lopen, omdat ik in die paar gesprekken vooraf met hem een heel sterk gevoel had dat we heel erg op een lijn zaten, er was echt een chemie. We hadden er allebei heel veel zin in om iets van die functie te maken. Dat gevoel kon ik na zijn overlijden met niemand delen. Hij heeft nog wel in een brief aan het werk geschreven dat hij er zich heel erg op had verheugd om met mij te gaan samenwerken. Elke dag word ik ermee geconfronteerd, want ik zit op zijn plek, achter zijn computer, terwijl ik er tegenover had moeten zitten. Ik kan hier niets mee, want officieel kende ik hem nog maar net, alles gaat gewoon door, maar vreemd is het wel.
reactie erna, Op 30-07-2009 08:24
zeetje, ik las je bericht. In eerste instantie heb ik niet gereageert maar je verhaal bleef in mijn gedachten dus ging ik erover denken. Het is niet zo raar dat je je collega mist. Dit komt omdat je steeds geconfronteerd word met deze persoon omdat de anderen jou met hem vergelijken. Zij missen hem ook maar jij bent voor hem in de plaats gekomen om dit gemis op te vangen. Collega's zeggen dat je dingen op dezelfde manier doet maar dit gebeurt vaak in dezelfde functies en taken dus ook dit is niet zo raar. Eigenlijk heb jij zijn plaats gevuld en jou eigen plek is nog vacant, zo ziet men dat. En omdat je nu alleen de taken moet uitvoeren terwijl je dit samen zou doen is dit gemis voor jou groot ookal kan je de persoon niet. De eerste klik was er wel met die persoon en je had dezelfde ideeen dit gaf energie. Als je het werk leuk vind kun je hier blijven en aan je collega's vragen of zij jou als jou willen zien en niet steeds willen confronteren met die ander. Als je het blijft achtervolgen en je vind het niet prettig zou ik ervoor kiezen om elders te werken. Ik hoop dat je wat hebt aan de gedachten die ik erover heb en wens je veel geluk toe.
reactie Lotte66, Op 30-07-2009 09:43
Koester de gesprekken met hem, en hij zal trots op je zijn.Af en toe kijkt hij met je mee.
reactie zeetje, Op 19-08-2009 18:02
dankjewel, ik zal eraan denken. Het blijft een bizarre situatie.
reactie Lisa, Op 27-08-2009 17:23
Heel bijzonder. Ik denk dat jouw gevoel klopt. En ook dat het zo heeft moeten zijn dat hij jou nog is tegengekomen voor hij stierf. Zo weet hij dat zijn taken worden overgenomen door iemand die hij vertrouwt en waar hij iets mee had. Probeer het niet teveel te verklaren maar doe je best iets van je werk te maken. Misschien komt hij nog eens kijken, bijvoorbeeld in een droom..