Het is onmiskenbaar monsterlijk wat heeft plaatsgevonden, maar toch moeten we ons ook een tegenstelling realiseren die nooit in de media aan de orde komt vanwege politieke correctheid.
Zionisme is geen religie, het beschrijft een seculiere nogal harde nationalistische liberale Joodse staats-inrichting zonder assimilatie van andersdenkenden. Het is een harde rechtse politieke richting.
In de Joodse traditie van de godsdienst mag men rijk zijn, om zo God en de mensheid individueel en familiair te dienen. Bij de Christenen is armoede een deugd; geld wordt centraal afgedragen aan de kerk om zo God en de mensheid te dienen. Beide richtingen zijn evenwel bederfelijk van aard, omdat geld en macht corrumperen.
Vele Joodse ondernemers werden al vroeg diamant-, goudhandelaar, wisselaar en bankier. De Joden werden er toe gedwongen, omdat ze geen zelfstandig beroep mochten hebben. Ze mochten niet bij een gilde, niet in militaire dienst, geen overheidsfuncties bekleden en geen scholing krijgen, als straf van Rome. Daar stond tegenover dat het Christenen verboden was om te woekeren.
Vanwege hoop op een beter leven van gelijkheid en welvaart trokken vele Joodse families door de eeuwen heen naar de gebieden die later Duitsland zouden vormen. Seculiere Joden geloofden in meerderheid dat liberalisme ofwel socialisme uiteindelijk het antisemitisme zou overwinnen en hen veiligheid en gelijkheid zou bieden in de landen waar zij woonden. Hier ligt tegelijkertijd de wortel van het bederfelijke seculier politiek-bancaire liberalisme.
Inmiddels is door Amerikaans onderzoeken bekend dat het IQ van Joden in het algemeen hoger ligt en ze zijn vaak kunstzinniger. De reden zou zijn dat zij allen in de vroegste eeuwen leerden lezen en rekenen, zonder de leerplicht. Dit zou verklaren waarom mensen van Joodse oorsprong vaker succesvol zijn en relatief dominanter geslaagd. Het was vóór WWII helaas ook een sterke bron van verongelijkte gevoelens, omdat ze veel breder aanwezig waren in topposities van bancaire politiek, industrie en handel.
Daarbij komt nog dat in de seculiere liberale Duits-Joodse politiek-bancaire tradities “rijk mogen zijn” erg genoeg heeft geleid tot extreem economisch kapitalisme waarbij zelfs het eigen volk als “instrumentele dieren” mochten worden gebruikt volgens de heersende moraal van de extreme Joodse seculiere liberale bankiers. De seculiere liberale Duits-Joodse moraal is in basis dat het niet uitmaakt wie of wat het dient, zolang het z’n werk maar kan verrichten. De extreemste vorm in het Zionisme is dus destructief, ongeacht wie of wat.
Mayer Amschel Rothschild in Frankfurt begon met het grote wereldwijdse bankierswerk door z’n zoons mulitinationaal te stationeren en te laten mengen met politiek. Zoon Edmond James de Rothschild was pushende aanhanger, financier en daardoor grondlegger van het Zionisme dat uiteindelijk heeft geleid tot de staat Israël. Na de Eerste Zionistische conventie in Bazel 1897, begonnen joodse nederzettingen te groeien naar huidig Israël (Britse bodem vóór 15 Mei 1948). Ze bleven expanderen, verbinden en nieuw kwamen op.
De eerste acquisitie van grootgrond naast kleinere joodse nederzettingen vóór WWII werd gedaan door Rothschild’s investerings-imperium.
Hij was de leidende financier van de Zionistische beweging. Zijn familie en netwerken via Morgan en Rockefeller hadden zetels in westerse politiek, in de Volkenbond en later de VN. Rothschild had gewoonweg toegang nodig tot mineralen voor zijn business. Grote mineraalvelden liggen in Israël. Het westen kan niet succesvol zijn zonder: koper, fosfaat, bromide, kalium, klei, silicium, zwavel, asfalt, mangaan en gas. Zonder westerse toegang geen computers en eerste levensbehoefte zoals elektriciteit, energie, kunstmest (voor hoog geconcentreerde efficiënte voedselproductie), et cetera.
De holocaust was dramatisch maar ook een perfect moment om een mandaatgebied als joods thuisland te claimen voor de Zionistische agenda. Zoals gezegd, de regio was Brits mandaatgebied, alsook Jordanië, Irak en een deel van Syrië. Arabische Palestijnen leefden er al eeuwen maar werden verdreven, omdat Zionistisme geen assimilatie van andersdenkenden tolereert. Een burgeroorlog brak uit en duurde van november 1947 – mei 1948. Op 15 Mei verliep het oude Britse mandaat van Palestina en de Jewish Agency riep de Staat van Israël een dag eerder uit. The VN accepteerde het direct.
De vader van Hitler, Alois Hitler, werd in 1837 geboren als de onwettige zoon van Maria Anna Schicklgruber. Zij was een bediende in het huis van Baron Rothschild te Wenen. Toen de zwangerschap uit kwam, werd ze ontslagen waarna Alois werd geboren. De Rothschilds zijn, zoals u intussen weet, seculier politiek verbonden liberale Duits-Joodse bankmagnaten tot op de dag vandaag.
Adolf was zich zeer bewust van zijn afkomst, maar was in de hoogste kringen een “Hinterlandschwein”.
Na WWI viel hij in Berlijn op vanwege retorica in zijn politieke engagement voor de arbeiders in een extreem arm Weimar Deutschland. Hij werd door de partij DAP in het zadel gezet.
Topposities in investeerders, banken en handel werden in de Duitse Weimarrepubliek zeer breed bekleed door Joodse elite. Militair en in overheidsfuncties domineerden vooral Pruisische Adel waarin titels en te volgen ’s lands heersende functies bij geboorte automatisch werden toegekend. Zij waren sterk vermengd met ondernemende en bancaire Joodse netwerken. DB financierde de staat Duitse Weimarepublik, de industrie en handel, en ook de socialistische DAP in Berlijn. Hitler hernoemde de partij NSDAP, maar de financiers veranderden niet.
Het hart van de financier was Paul Warburg. Een Duits-Joodse bankier die mede de grondlegger was van de FED en in het bestuur zat van IG-Farben, een subdivisie van Rockefeller’s Standard Oil. Rothschild was o.m. de investeringsbank voor de Rockefellers… voor regeringen… en ook voor koningshuizen… met speciale services zoals aanzienlijk sneller economisch-financieel wereldnieuws. Nog wranger is dat Rothschild’s naam voortkomt uit de Joodse David ster.
Nog altijd zijn ’s werelds grootbanken overigens eigendom van de seculiere Joodse politiek-bancaire elite. Hitler’s weg naar massavernietiging werd totaal gefinancierd door Duits-Joodse liberale politieke seculiere machtshebbers. Hitler zelf was er zelfs een ontwettige tak van die later werd omarmd vanwege de combinatie van Zionistische, en extreem hebzuchtige moraal.
Eigen familie eerst, het volk en ook het eigen volk dat niet conformeert of niet past zijn “instrumentele dieren”, omdat “wij als koning het werk van God doen”.
In het algemeen is religie en connectie met goden zeer ver op de achtergrond zoniet vrijwel afwezig bij de Zionistische beweging, maar de extreemste vorm heeft de holocaust gefinancierd en aangericht.
door Linda Brynner  Getagged bevrijdingsdag, Christenen, crisis, Duits-Joods, Duitsland, Hebzucht, Holocaust, Joden, Joods, Kerk, mei, nederland, oorlog, politiek, schuldencrisis, schuldvraag, wereldoorlog, zionisme, Zionist