Meneer Samuel en de Wereldwijk - Zonsopgang
Meneer Samuel en de Wereldwijk
Piet Houtman januari 22, 2014 Politiek
In Wereldwijk zijn de huizen allemaal verschillend. Heel erg verschillend. Aan het ene eind van de wijk ligt de grote, luxueuze villa van de familie Samuel. Een eind de andere kant op heb je het uitgestrekte en rommelige complex van Gandia. En ergens in de arme hoek van de wijk kun je na wat zoeken het onooglijke hutje van de Boerkina's vinden.
Er is iets vreemds aan deze wijk: er is geen overkoepelend gezag. Dat leidt natuurlijk tot problemen. Er is meer dan eens ruzie. En dan komt er geen politie. In het bijzonder klagen sommige bewoners dat anderen aan hun kinderen snoepjes verkopen en dat die daar dan rotte kiezen van krijgen. Dat is gemeen, dat is onrechtvaardig! roepen ze dan, meneer Samuel voorop. Dat die kinderen die snoepjes uit eigen vrije wil kopen, daar hebben ze het dan niet over.
Soms, als het echt de spuigaten uitloopt, stroopt meneer Samuel z'n mouwen op en trekt bij het huis van de boosdoeners aan de bel. De bewoners van de Europalaan sputteren dan wat: Kijk uit, dat kun je zomaar niet doen! Maar ze lopen vaak wel mee om te kijken hoe het afloopt. Meneer Samuel loopt wel eens een flinke bloedneus op of een blauw oog, maar voor een poosje keert de rust weer en de bewoners van de Europalaan zijn daar toch eigenlijk wel blij mee.
Dan zet meneer Samuel een grote mond op. Er verschijnen billboards in de wijk: Samuel komt op voor het recht en herstelt de orde! Samuel is héél bijzonder! Samuel heeft een unieke roeping! Wie Samuel de voet dwars zet, zal boeten!
Gaat dat niet een beetje ver? Maar wie heeft de power om er tegenin te gaan? Meneer Lee houdt ook z'n mond. Hij is rijk, en meneer Samuel komt soms in het holst van de nacht bij z'n achterdeur om geld vragen, want hij steekt zich met z'n trotse beleid diep in de schulden. Dan zegt meneer Lee: Goed, geef mij dan dat fabriekje dat je in dat schuurtje in de achtertuin hebt staan. Ik wil graag weten hoe je het maakt.