begin 1729 van Meer en Hoef vertrokken. In zijn Natuurkundige historische, ernstige, en vrolyke aanmerkingen over de gemeenzaame t'zamenspraaken, tusschen een geneesheer en zyn lyders vermeldt JCW dat hij tijdens zijn verblijf op Meer en Hoef last had van malaria(3.).
De Leidse hoogleraar Boerhaave had hem een kruid tegen malaria voorgeschreven, dat echter geen verlichting bracht. Weyerman doet het in dit werk voorkomen, dat dit de reden is, waarom hij van Meer en Hoef naar de Amsterdamse Reguliersgracht verhuisde.
Uit bovenstaande advertentie in de Amsterdamsche Courant blijkt, dat Meer en Hoef geen klein optrekje was. Het was dan wel niet zo groot, dat het een plaats verdiende in Hollands Arcadia van Abraham Rademaker, maar het mocht er wezen. Waarschijnlijk vond JCW na de periode van welstand in Breukelen, dat hij wat groter moest gaan wonen. Deze veronderstelling is wel in tegenspraak met de ruzie over achterstallige huur, die hij later met de eigenaar van Meer en Hoef, Johannes de la Croix, uitvocht. Het is mogelijk, dat dit huurgeschil Weyermans vertrek uit Abcoude heeft bespoedigd.
Zoals overal, onderhield Weyerman ook hier in Abcoude een aantal weinig harmonieuze relaties met enkele personen uit zijn omgeving. Zo is het nog steeds niet helemaal duidelijk in wat voor relatie JCW stond tot de vorige huurster van Meer en Hoef, Anna Bruynsteen, alias de weduwe Pestalozzi, of mevrouw Plezier. Anna Bruynsteen was de weduwe van respectievelijk de advocaat Borghout, de heer Pestalozzi en de heer Plezier. Kwade tongen beweerden, dat Weyerman haar met chantage uit haar woning had gekregen. Dit is natuurlijk in tegenspraak met de huuradvertentie uit de Amsterdamsche Courant.
In zijn processtukken wordt JCW gevraagd naar zijn relatie met Anna Bruynsteen. Hij vertelt zijn ondervragers, dat hij haar een keer had bezocht toen hij nog in Breukelen woonde. Hij was door haar uitgenodigd, nadat hij in de Echo des weerelds (1726) een aankondiging had geplaatst van de levensbeschrijving van de Bataafsche Koriska. Hij had dit op verzoek van een derde gedaan. Nadat hij echter de levensbeschrijving had ingezien, besloot hij, naar eigen zeggen, om verder niet mee te werken. Met Koriska wordt Anna Bruynsteen bedoeld. Als dank voor het weigeren van zijn medewerking zou Anna Bruynsteen hem twee zilveren kandelaars kado hebben gedaan.
JCW komt bij deze verhoren niet echt overtuigend over en de verdenking van chantage blijft dus bestaan.
Een tweede Abcoudenaar die Weyerman in zijn geschriften onder schot neemt is de schout en waarsman van Abcoude, Johannes Gousset. Hij behoorde tot een van de invloedrijkste families in Abcoude. Zijn vader, Pieter Gousset, was aan het einde van de 17e eeuw al schout van Abcoude-Proosdij. Johannes Gousset bracht het tot schout van Abcoude-Proosdij en Abcoude-Baambrugge. Vanaf 1721 woonde hij op de buitenplaats Binnenrust. In datzelfde jaar werd zijn zoon Jacob secretaris van de twee gerechten. Daarnaast was Jacob ook notaris en doodgraver.