Van Anglure naar Troyes - Reisverslag uit Troyes, Frankrijk van Yvonne en Ekke Wouda - WaarBenJij.nu
Reisverslag Van Anglure naar Troyes
1 augustus 2015 | Door: Yvonne-Ekke
Aantal keer bekeken 265 Aantal reacties 8 Troyes, Frankrijk
Van Anglure naar Troyes
Het eerste dat vanmorgen opvalt is dat het landschap na Anglure opvallend verandert. De glooiende heuvels met goudgeel graan waarvan we zo vol waren, hebben we kennelijk achter ons gelaten. Daarvoor in de plaats is vlak land gekomen, de akkers zijn gemaaid en ook al geploegd. Zelfs de mooie wolkenlucht is veranderd in strak blauw. De weersverwachting voor de komende dagen is dat het stap voor stap warmer zal worden. In de routebeschrijving voor vandaag staat dat we van de geplande 25km ongeveer 20km langs een recht kanaal moeten lopen en morgen ook weer een kleine 10km. Geen bemoedigend vooruitzicht dus. Maar zoals we inmiddels geleerd hebben, laten we het eerst maar ervaren voordat we oordelen. Het kanaal blijkt een smal kanaal te zijn waar geen enkele scheepvaart meer mogelijk is. Eigenlijk is het niet meer dan een brede sloot aan een zijde is een geasfalteerd fietspad, aan de andere een onverhard jaagpad. Het is inderdaad recht met af een toe een flauwe bocht, erg ondiep en er groeien waterlelies in. Helaas bloeien ze niet.
We kiezen voor de zijde van het jaagpad. De bomen geven wat schaduw en het riet zorgt voor een intieme sfeer. We komen geen mens tegen, af en toe zien we aan de overkant een fietser. Na 5km passeren we een dorpje waar we bij een bakker brood kunnen kopen voor de lunch. 20 km is lang, maar toch ervaren we dat niet zo. Yvonne zingt een mantra, ik overdenk mijn koan ( dat is een diepzinnig Zen vraagstuk) en dan is het toch heel aangenaam, gewoon weer een prima dag.
We overnachten in een gîte in Savières. De Fransen vinden het kennelijk leuk om ons moreel te testen. We moeten ergens op nr 1108 zijn. Al we de bewuste straat bereiken, begint deze bij nr. 30. Nou daar zit je echt op te wachten na 20km kanaal. Gelukkig nemen ze stappen van soms wel 100 nummers waarin elke logica lijkt te ontbreken. Uiteindelijk na anderhalve kilometer komen we toch aan. Joop die we op het vorige adres ook tegenkwamen logeert hier ook. Best gezellig dus.
Vandaag willen we Troyes bereiken. Het pad loopt verder 10km langs het kanaal. Net als gisteren is het een recht maar mooi beschaduwd pad en het voordeel is dat je niet kunt verdwalen.
Aan het eind komen we in een voorstadje van Troyes aan, we hebben dan nog 8 km te gaan tot we in het centrum zijn. Een Frans paar spreekt ons aan. Alleen Yvonne kan een babbeltje met ze maken want Engels spreken ze niet. Ze hebben er duidelijk schik in. Uiteraard komt onze reis ter sprake en dat we nu eerst de kathedraal willen bekijken. We nemen weer afscheid, zij gaan ook naar het centrum want daar hebben ze een kleine studio waar ze af en toe een weekendje verblijven.
Vlak voor het centrum halen ze ons weer in. Ze weten de kortste route naar de kathedraal en voor we het weten hebben we privé-gidsen. Uiteindelijk vragen ze ons of we wellicht zin hebben om wat bij hun thuis te komen drinken. En zo zitten we enige tijd later midden in Troyes in een tuin aan de rosé. Hoe ze heten weten we niet maar het is een leuke ervaring. Bij het afscheid krijgen we een zoen!
De kathedraal is heel Gotisch en mooi door de eenvoud. Troyes heeft duidelijk niet zo veel van de eerste wereldoorlog te leiden gehad als Reims. Het centrum staat vol met oude vakwerkhuizen, echt heel sfeervol. De temperatuur loopt lekker op hier in de stad. Om drie uur houden we het voor gezien en gaan we naar ons slaapadres.
Toen we de overnachting in Troyes wilden boeken bleken alle adressen in het centrum die in ons routeboekje staan genoemd zijn vol te zijn. Er bleven twee mogelijkheden over, een jeugdherberg ver buiten de route ergens in een voorstadje en ADPS. We hebben echter geen idee waar ADPS voor staat, maar het is iets dichterbij. Dus nu op naar ADPS.
Het blijkt aan de rand van Troyes te liggen, 3 km verder. Als we er aankomen blijkt het een soort campus te zijn voor studenten van de universiteit. Het is een groot terrein dat me doet denken aan een kazerne alleen zonder exercitieterrein. Over het terrein verspreid staan allemaal dezelfde gebouwen. Het is totaal verlaten, hier en daar staat er een auto, maar geen sterveling te zien. Het is weekend en de universiteit is op vakantie. Ook het receptiegebouw is gesloten. We zwerven wat over het terrein en dan komt er uit een van de gebouwen een man naar buiten. Of we de twee pelgrims zijn die gereserveerd hebben? Hij is de conciërge en blijkt alles keurig geregeld te zijn. We krijgen de sleutels van twee kamers in een van de vele gebouwtjes. Het is inderdaad studentenhuisvesting en zo'n gebouwtje bevat 18 kleine eenpersoonskamers, douche, toilet en een keukentje. Precies wat een mens nodig heeft: dak boven het hoofd, bed, water en kookgelegenheid. Het keukentje heeft echter alle kenmerken van een echte studentenkeuken, dus die gebruiken we maar niet. We zijn de enige bewoners vannacht dus heerlijk rustig.
De volgende grote stad, 130km verder, is Vezelay. Morgen gaan we die richting op, maar nu eerst gaan we genieten van het studentenleven!
3 augustus 2015 19:11 | Door: Corrie
Mooi verhaal weer. Groetjes,
3 augustus 2015 19:18 | Door: Anke Wouda
Hoi Ekke en Yvonne; laat ik op mijn manier mijn steentje bijdragen en jullie uitleggen wat de reden is van dat hoge huisnummer. Op het platteland staan de huisnummers voor de afstand tussen het begin van de weg en het huis in kwestie. Eigenlijk helemaal zo gek niet als je te maken hebt met huizen die wat verstopt liggen bijvoorbeeld. Dan weet je waar je ze ongeveer zoeken moet !
Verder staat ADPS voor :Association Auboise pour le Développement de la Promotion Sociale et de la Formation Professionnelle. Het is een opleidingsinstituut van oa de kamer van koophandel voor mensen die bijgeschoold of omgeschoold willen worden. Auboise komt van de Aube, dat is het departement waar jullie nu lopen.
Voilà. Weer wat wijzer.
3 augustus 2015 19:35 | Door: Ada Venema
Wat een prettig verhaal weer om te lezen, je hebt wel schrijverstalent hoor Ekke. Ik denk tenminste dat jij de verslagen schrijft?
Ja, zo'n lang recht stuk lijkt mij heel erg saai, fijn als je er dan toch iets van weet te maken door zingen en/of overpeinzingen.
Ik kan mij voorstellen dat jullie even niet wisten wat te doen op dat grote lege terrein van de universiteit maar ook dat ging allemaal goed. Bijzonder om zo onderweg verschillende mensen te ontmoeten, even iets mee te delen en ieder weer zijns weegs. Dat kan allemaal op zo'n tocht. Goeie reis verder hoor en groetjes van Ada
4 augustus 2015 10:08 | Door: Martin Vos
Wat een avontuur beleven jullie en tot nu toe is het gelukt om zover te komen.
Volg jullie verhaal nauwgezet.
Ik kan me voorstellen dat langzamerhand alles in een ander perspectief wordt gezien door jullie qua tijdsindeling en beleving van wat is.
heel veel plezier en energie toegewenst voor het vervolg van de tocht.
4 augustus 2015 11:33 | Door: ella
Hoi stuudjes voor 1 nacht,
Er is weer veel beleefd door jullie op deze bijzondere reis. Geweldig!!
En Joop krijgt hier ook een speciale rol in lijkt mij.
Weer leuk om het allemaal te volgen. Dank jullie wel en veel succes op de reis!!
Een lieve groet van Henk en Ella
5 augustus 2015 13:55 | Door: Irene
Dag lieve Ekke en Yvon, voor er weer een nieuw avontuur binnen komt, jullie even een groet sturen uit ons zonnige land en op naar jullie volgende mail, want ik ben iets later dan anders met reageren.
5 augustus 2015 17:44 | Door: Lisa
nu ook even een groet van mij. Ik les jullie berichten (als ik er toe kom) met heeeel veeeeel plezier en ben blij dat jullie er zo iets moois van maken. :)
Jammer dat ik je voor je vertrek niet meer had gezien, Yvonne, maar je weet wel dat ik aan je denk en vanuit het IMAU een paar stappen in mijn gedachten met jullie meegaan.