“ik heb mijn moeder gevraagd om een teken van haar zijn en haar ook verteld over deze stranddag. Heb haar verteld dat ik haar aanwezigheid zo voel, maar ook graag bevestiging wil. Bevestiging dat ik het nu goed doe, bevestiging dat ze er ook daadwerkelijk nog is. En ineens sta jij er dan, een totale vreemde die me vraagt of hij bij mij mag zitten. Liefst in stilte ook nog, juist datgene wat ik zoek. Niet per se de stilte van mijn omgeving, maar stilte in mijn hoofd en rust in mijn hart. Daarom wees ik je ook niet af, jij bent mama’s teken. Ik heb in de afgelopen minuten al zoveel antwoorden van je gehad, weet je dat wel?”
Ineens begon ze hardop te lachen. “je zal wel denken, wat een gek mens?! En dan praat ik over rust terwijl ik maar doorratel tegen je”. Ik kreeg een soort van vriendschappelijke duw, maar toen draaide ze weer met die blik richting zee. Mijn hand raakte even haar onderarm aan.
“Dank je voor het delen” zei ik. “wil je wat voor mij doen? Als je straks naar huis gaat, wil je dan deze energie meenemen en haar bedanken? Bedanken voor alles ooit, maar ook voor je verdriet nu. Zij zal je diepst troosten zolang als nodig, er zijn voor je. Voelbaar zeker, zichtbaar wellicht in tekens. Ga geen tekens zoeken, je herkent ze direct. Op het moment dat je rust in je hart vind zal zij afstand nemen. Iets wat je nu misschien een afgrijselijk idee zal vinden, maar je straks met dankbaarheid aanvaard. Wil je haar ook bedanken namens mij straks, dat ze mij uitkoos om er nu te zijn? Voelt als een voorrecht.”
Het zullen nog hooguit een paar minuten geweest zijn in stilte, toen ze opstond en haar kleedje oprolde. De weemoed had plaatsgemaakt voor blijde glinsteringen. Voor ze wegliep legde ze haar handen op mijn schouders en boog iets voorover.
Met die afscheidswoorden zette ze voet naar de duindoorgang. Mij achter latend met de door haar hielen in het zand gemaakte kuiltjes. Dit moest even landen.
Totaal leeg van gedachten, maar vol met blij, ben ik weer naar huis gereden. Het strand van Castricum, prachtige energie daar voor wie het voelen wil.