Deze bijdrage gaat nader in op de rol en betekenis van het privaat (verenigings)tuchtrecht in het bijzonder van het sporttuchtrecht. Het sporttuchtrecht heeft geen wettelijke basis en neemt binnen het recht een bijzondere positie in.
Achtereenvolgens wordt ingegaan op het verenigingsrecht en de gevolgen verbonden aan sport- en spelactiviteiten, de nationale en internationale sportorganisaties, regels uitgevaardigd door internationale federaties en de positie van de scheidsrechter, het juridisch uitgangspunt bij het (sport) tuchtrecht en de eventuele behoefte aan een Sportwet. Geconcludeerd wordt dat het sporttuchtrecht, waarbinnen eigen privaatrechtelijke regels gelden, effectief is. Wettelijke regeling is niet nodig en zelfs ongewenst, zo wordt betoogd; overbodige regulering betekent mogelijk het einde van een goed functionerend sporttuchtrecht.