Vandaag wilde ik eigenlijk gewoon 1 blog schrijven, maar de dag heeft al zoveel wisselende dingen gebracht dat ik het maar wederom in etappes doe.
Zojuist gebeld door de afdeling. Chirurg is langsgeweest en heeft Nyntha onderzocht. Hij is niet echt ongerust en denkt dat de opgezwollen buik voornamelijk lucht is. Ze heeft weer een zetpilletje gehad en is nu weer lekker aan het slapen. OP HAAR BUIKJE! Dat zie ik als iets positiefs. De temperatuur laat mij nog niet helemaal los, maar we zien morgen wel hoe zich dat verder gaat ontwikkelen. Ik weet dat ze haar goed in de gaten houden. En anders ik zelf wel haha.
Ik vind het fijn dat ze haar in ieder geval na hebben laten kijken en me hebben gebeld. Nu gaan we zelf ook maar eens een poging doen. En hopelijk morgen een rustigere dag met alleen maar positieve berichten!
Dametje houdt ons bezig. Haar temperatuur doet noet helemaal wat die wat die moet doen. Al gedurende de hele dag leek ze steeds warmer aan te gaan voelen. En ook met tempen leek mijn vermoeden te kloppen. Vanavond was de temperatuur 37.9. Neem daarbij haar buikje wat steeds meer lijkt op te zwellen, haar navel wat dikker wordt én warm aanvoelt en een blauwe plek op haar buik. Toch reden genoeg voor de verpleging om contact op te nemen met de chirurg. Deze komt vanavond toch nog even bij Nyntha kijken. Er is geen spoed bij, want Nyntha is wel alert en levendig, maar dat willen we wel graag zo houden. Voor ons is het nu dus even afwachten op bericht vanuit het Ziekenhuis.
Positieve punt is wel dat ze goed drinkt, goed plast en goed poept. Dus daar zijn we erg blij mee! En ze kletst weer zo nu en dan! Het komt goed! Morgen wordt een betere dag, toch?!
Weer 90cc Nutrilon! Maar ook n temperatuur van 37.8. Mama is er niet gerust op. Zetpil erin en door.
Sonde blijft. We gaan nutrilon of Friso proberen. En in t uiterste geval pyamapapje. Werkt dat niet krijgt ze voeding via de sonde.
Retentiebepaling. Oftewel controleren hoeveel maagsappen en lucht er nog in de maag zitten. En wel of niet sonde eruit. Verpleegkundige vindt de sonde eruithalen geen goed idee, omdat Nyntha water weigert. Overleg met chirurg volgt.
Het infuus begint irritant te piepen. Ergens zit het infuus afgekneld, maar Mama en twee verpleegsters vinden geen afknelling. Dan het infuus maar eens doorspuiten. Zucht. Het infuus zit verstopt. Haar armpje wordt helemaal uitgepakt en de infuusnaald zit dubbel geklapt. Zo goed en zo kwaad als het kan wordt dit hersteld en het armpje weer ingepakt. Infuus weer aangesloten en… PIEEEEEEP.. Weer… Nu ligt ze aan een perfuser (?). Deze kan blijkbaar de infuusvloeistof met hogere druk door het naaldje spuiten. Dit lijkt vooralsnog goed te gaan. Al is de verpleegkundige die eigenlijk Nyntha haar zorg heeft het er niet mee eens. Even afwachten wat hier uitkomt. Zij ziet liever het infuus vervangen…
Terug op de kamer. Nyntha wordt met de minuut onrustiger. Slapen wilt ze niet. Als ze bij Mama hangt is het wel oke, maar blijft ze huilen, jammeren en jengelen. Tanja gaat ondertussen naar huis en ik heb maar eens op de bel gedrukt. Nyntha krijgt gelukkig pijnstilling, tramadol, maar ook dit brengt geen verlichting voor haar. Ze kan haar draai niet vinden en het jammeren houdt aan.
Nyntha is moe. Ik probeer haar even te laten slapen en ga in de tussentijd Tanja ophalen die voor een bezoekje naar Maastricht is afgereisd. Wanneer we boven komen is Nyntha weg?! Al snel blijkt dat Nyntha lekker in de speelkamer is. Daar zit ze lekker te spelen. Duidelijk is te zien dat ze moe is en niet lekker in haar vel zit. Er zit haar iets dwars, maar wat?
Chirurg en anesthesist brengen een bezoekje aan Nyntha. Nyntha zit heerlijk op bed te spelen. Deze zijn dan ook beide aangenaam verrast van wat ze zien. Zeer tevreden. Er wordt even kort besproken hoe we verder gaan met de voeding en rond 12:00uur vind er overleg plaats over het wel of niet uithalen van de maagsonde.
Nyntha heeft een prima nacht gehad! Super geslapen en lekker rustig wakker geworden. Voorbeeldig gewoon!