Digibron.nl, De Heilige Geest ontdekt ook aan karakterzonden
De Heilige Geest ontdekt ook aan karakterzonden
Wij mensen zijn nogal gauw geneigd bepaalde verkeerde eigenschappen "karakterfouten" te noemen. Alsof dat een verontschuldiging is. Karakterzonden zijn ook zonden!
Wanneer ik deze keer iets schrijf over het karakter en dan met name ook over karakterzonden, kan het natuurlijk niet de bedoeling zijn om een pedagogische of psychologische uiteenzetting te geven over het karakter van de mens. Dat is de bedoeling van deze rubriek niet. Het gaat me heel eenvoudig om de aard, de inborst die wij hebben, onze karaktereigenschappen.
We kennen allemaal wel de uitdrukking: "Dat is nu eenmaal de aard van het beestje." Bij het bezigen van deze uitdrukking denkt men aan bepaalde karaktereigenschappen, soms ook wil men er karakterzonden mee goedpraten. Iemand kan in zijn aard een duidelijke trots of koppigheid aan de dag leggen. Een ander openbaart een onmiskenbare hebzucht. Ook kan een teveel van een karaktertrek tot bepaalde zonden leiden.
Een grote vredelievendheid kan gemakkelijk voeren tot een schuldige toegeeflijkheid wanneer de Naam Gods in het geding is. Een sterke wilskracht voert al gauw tot heerszucht. Op het kerkelijk erf nemen sommige karakterzonden een bepaalde vorm aan. Hoogmoed wil zich nogal eens hullen in het jasje van de nederigheid.
In ieder geval zijn karakterzonden werkelijk zònden. Dat ik een bepaald karakter heb, kan geen verontschuldiging zijn voor mijn karakterzonden. Nog minder kan het feit dat ik nu eenmaal een bepaalde aard heb, een betaling en verzoening voor deze zonden en gebreken zijn. Daar is wat anders, een Ander voor nodig!
Hoe ontdek ik m'n karakterzonden? Het zou wel eens kunnen zijn dat ze voor ons veel moeilijker te ontdekken zijn dan wij vaak denken. Zien we ze in de regel niet veel scherper bij een ander dan bij onszelf? We zeggen wel eens tegen elkaar, dat het een vriend is die ons onze feilen toont. Een goede zaak als we elkaar in eerlijke vriendschap op bepaalde dingen kunnen wijzen, zonder elkaar de rug toe te keren.
Intussen neemt dat nog niet weg dat je ook van je vijanden nog wel eens wat kunt leren. De bedoeling waarmee iets over me gezegd wordt, zal misschien niet zuiver zijn, maar terdege kan dan nog wel de vinger bij de zere plek gelegd worden.
Ook ten aanzien van onze karakterzonden hebben we te bedenken dat we mensen zijn die eenmaal gesteld worden in het gericht Gods. De bekende R.M. M'Cheyne was zeer beducht voor zucht naar roem en eer en stelde zich in die strijd meermalen het gericht Gods voor ogen.
Een andere vraag die het waard is om overwogen te worden, is deze: Wie ben ik als ik m'n knieën buig voor Gods aangezicht èn wie ben ik in het dagelijks leven? Gaapt hier een grote en diepe kloof en zijn daarbij dan wellicht ook karakterzonden en -gebreken in het geding?
Als karakterzonden echt zonden zijn -en dat zijn ze!- dan is ook hier de Heilige Geest nodig om ons aan deze zonden te ontdekken. Hij wekt zelfs de begeerte om ze te kennen en eraan ontdekt te worden. Soms gebruikt Hij een bepaald kruis, een zorg of nood om me het een en ander te laten zien. In het licht van het Woord Gods doet Hij dingen zien die tevoren verborgen voor me waren.
Karakter bekeerd?
Een heel belangrijke vraag is natuurlijk of de bekering ook ingrijpt in het karakter van de mens. Moeten we vooral benadrukken dat de mens nu eenmaal zijn aard en karakter houdt? Of moet vooropstaan dat echte bekering de hele mens vernieuwt?
Het zal waar zijn dat een mens zijn eigen karakter houdt, al mag dat nooit aangegrepen worden om bepaalde karakterzonden toe te dekken en goed te praten. Evenzeer is waar dat bekering door Woord en Geest het karakter niet ongemoeid laat.
Wanneer gezegd wordt: Door bekering wordt een gierigaard een zuinig mens, is dat heel treffend uitgedrukt. Bepaalde scherpe kantjes worden er door de Geest afgevijld. Van heel grote betekenis is het in dit verband waar bepaalde karaktertrekken en -zonden ons brengen.
Leer ik mezelf verdenken voor Gods aangezicht? Leer ik ook met het oog op deze dingen bidden: Heere, doorgrond me, zie of bij mij een schadelijke weg zij en leid me op de eeuwige weg? Heb ik het enige middel tot verzoening, het bloed van Christus, nodig? Op die wijze komt er iets van de vernieuwing naar het beeld van Christus. Dat is hier fundamenteel!
De heftige Petrus leert van Christus iets van het zachtmoedig en nederig van hart zijn. Paulus had de vrede lief, maar in de levende kennis van Christus wijst hij de Galaten terecht in heilige verontwaardiging en vlammende toorn. Timotheus, wat schuchter en bevreesd, is in de gemeenschap met Christus een ferm getuige. Hebt u Christus nodig tot vergeving en verzoening? Hebt u hem nodig om vernieuwd te worden naar Zijn beeld?
Petrus, Johannes en Thomas
Verschillende karaktersDe grote verscheidenheid, die er in deze wereld is, is geen gevolg van de zondeval, maar een rijk gegeven van de schepping. Honderdduizenden verschillende bloem...
Wordt ons karakter ook bekeerd?
Elk mens is in zekere zin uniek. Dat betekent dat geen mens helemaal gelijk is. Daarin komt de oneindige wijsheid uit van de Schepper, Die geen blaadje van een boom gelijk maakte, maar ook een onei...
Op de Bondsdag, waar een referaat over bovengenoemde titel werd gehouden, was het niet mogelijk alle binnengekomen vragen te beantwoorden, omdat deze voor de beschikbare tijd veel te talrijk waren....
Stof voor onderling gesprek - pagina 16
eigen zondige begeerte te voldoen; zij zullen Gode ter ere leven en hun medemensen ten zegen zijn. En toch - hun karakter blijft, het typische, dat hun persoon kenmerkt. In Petrus zien we het zo...
Op bezoek bij ouden van dagen 11
U bent hier gezellig bijeen, m'n oude vriendinnen en vrienden. En zoals u weet, zou ik vanavond iets zeggen over: , , Het karakter". Daarbij zouden we ook de vraag stellen: "Wat verandert er als we...