F. Kervyn1, A. Muhindo Syavulisembo4, J. Barrière2, N. d'Oreye2,3, B. Mafuko7,1,5, J. Makundi6, C. Michellier1, B. Smets1,5, J. Subira4,1,8
1 Royal Museum for Central Africa, Belgium
2 European Center for Geodynamic and Seismology, G-D Luxemburg
3 National Museum of Natural History, G-D Luxemburg
4 Goma Volcano Observatory, DR Congo
5 Vrije Universiteit van Brussel, Belgium
6 Protection Civile du Nord-Kivu, DR Congo
7 Université de Goma, DR Congo
8 Université de Liège, Belgium
In de ochtend van 17 januari 2002 is de vulkaan Nyiragongo, die de stad Goma, op de grens tussen de Democratische Republiek Congo en Rwanda, domineert, in uitbarsting getreden. Met slechts één historische uitbarsting in 1977 en in een verstoorde politieke situatie, ontwikkelde het gebrek aan voorbereiding van de bevolking en de autoriteiten zich snel tot een chaotische situatie. Het slecht uitgeruste Vulkaanobservatorium was niet in staat de autoriteiten van de noodsituatie te overtuigen en tegenstrijdige communicatie leidde ertoe dat de bevolking de stad in wanorde naar het naburige Rwanda evacueerde onder coördinatie van humanitaire organisaties. Na deze gebeurtenis volgde internationale hulp om de wederopbouw te ondersteunen en het Vulkaanobservatorium te versterken. In 2005 zijn het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika (KMMA) en het Observatorium een samenwerking aangegaan om instrumenten te ontwikkelen om de monitoringcapaciteiten te verbeteren. Na het succes van de teledetectietechnieken werden in samenwerking met het Luxemburgs Natuurhistorisch Museum (MNHN) en het Europees Centrum voor Geodynamica en Seismologie (ECGS) netwerken van instrumenten op het terrein ingezet. Vandaag de dag maakt de gezamenlijke exploitatie van verschillende technieken een beter begrip en monitoring van de vulkaan mogelijk, maar wordt men geconfronteerd met de uitdaging van duurzaamheid. Parallel met de studie van de gevaren, heeft de samenwerking van het KMMA zich uitgebreid naar andere aspecten waarbij het observatorium betrokken is, maar ook andere partners zoals de Civiele Bescherming van Noord-Kivu met wie sensibilisatiemiddelen voor de bevolking worden ontwikkeld. Om beter te kunnen reageren in geval van een nieuwe crisis heeft de Civiele Bescherming, met de hulp van haar partners MRAC, ECCAS, WFP, MONUSCO, CORDAID en de Wereldbank, de ontwikkeling van nood- en evacuatieplannen opgestart waarbij de politieke autoriteiten van de DR Congo en Rwanda betrokken zijn.