Bij den Pasar–Gambir 1933 zijn, in afwijking met vorige jaren, verschillende vormen toegepast. Dit vond opzettelijk plaats en wel om te toonen, welke mogelijkheden de bamboebouw biedt. Hierin ook ligt tevens een streven naar weder beleven van hetgeen oud en vergeten was. […]
Twee gedeelten van dezen Pasar–Gambir beheerschten het complex. Dat waren de hoofdingang aan de Zuid-zijde van het Koningsplein, waarvan wel het meest domineerden, de achter en naast elkaar staande hooge daksgewijs opspringende pagode’s. De hoogste daarvan reikte tot 30 m. boven den beganen grond; zij gaf door haar grootere basis gelegenheid secretariaat en commissiekamers daarin onder te brengen.