Blog10675: Nichts Neues – BLOGnoordwijk
Blog10675: Nichts Neues
Date: 21 december 2018Author: Pjotr 1 Reactie
Erich Maria Remarque(1898 – 1970) was een van de bekendste en meest gelezen auteurs van Duitse literatuur in de twintigste eeuw. Zijn bekendste boek "Im Westen Nichts Neues" werd even befaamd als – in Nazi-Duitsland, Oostenrijk en Italië – verbonden. Nadat hij zijn Duitse nationaliteit tijdens het nazi-regime in 1938 verloor, verkreeg hij in 1947 die van de Verenigde Staten.
Im Westen Nichts Neues gaat over de verschrikkingen van de oorlog, niet eens specifiek over de rol van Duitsers, of Engelsen of Fransen of wie dan ook. Hij had de verschrikkingen zelf ervaren tijdens zijn dienstperiode in de Eerste Wereldoorlog.
Hoe dan ook: in 1931 was hij al een beroemdheid. Hij verbleef regelmatig in Noordwijk (Nederland en in het bijzonder Noordwijk waren hem zeer aangenaam). Daar ook werd hij geïnterviewd door Het Vaderland van 14 juli 1931. Uit diezelfde periode en dezelfde plaats signeerde hij (op 11 juli) een exemplaar van "Im Westen Nichts Neues." Dat exemplaar was van ene Johan de Meijer en ik denk dat dat de interviewer was, maar ik kan dat voor het moment even niet nazoeken.
NOTA BENE een paar dagen voor het interview had Remarque, met zijn Lancia op weg naar Noordwijk, op de hoek Rijnsburgerweg/Kagerstraat in Leiden een lantaarnpaal aan gortepap gereden. Hij had ter plekke de schade voldaan (120 gulden), waarvan de gemeente Leiden een nieuwe lantaarnpaal liet plaatsen. De Telegraaf – altijd al en nog steeds bekend vanwege de wat simpele humor die men er hanteert – meldde dat er in ieder geval in Leiden toch 'etwas Neues' gekomen was. 😦
Vorige Previous post: Blog10674: Pia ter Duin
Volgende Next post: Blog10676: Max Klein von Diepold
Een reactie op "Blog10675: Nichts Neues"
Nacht van Lissabon was een van zijn laatste hoogtepunten,met ernst junger vochten ze in de eerste krieg en ontmoeten ze de korporaal die later de wereld deed branden,beiden zaten altijd in hotel hoek en zaten bij mijn vader in een linnentent in de fifties,net als zoveel van degene die hadden meegedaan, als kind verwonderde je over het been of hand die ze misten,en je moest ze helpen uit de messerschmidt of borgward,junger ook zo een schrijver die het mee maakte de goede en slechte mens,of zo als dikke ted de ponyman zei dacht dat de feldwebel op me wilde schieten maar hij pakte geld voor een ijsje recht voor de weisen rossl op t calisplein,de manke zo noemden we een toerist zei tegen mn vader dat is een goeie dat is een slechte geweest,die kon ze allemaal en was net ontsnapt uit t oostfront op een zundapp motor,zijn geluk,of de kapper uit de stad met de schwebebaan wuppertal die uit een brandend vliegtuig was gevlucht,hij had zo een pijn geleden zei die de gewezen boordschutter ook krijgs gevangen geweest,zijn huid was verbrand,god god wat een tijd met deze mensen de meeste waren amicaal en gaven een paar mark fooi als je ze hielp met hun protheses als ze gingen zwemmen,…oude wijntjes zei wel eens tegen de oude badmannen ik zit vol,ze zijn weer terug onder beter gesternte,…s avonds in de seinpost was het schnapps en trammer max,…