How's That! 4 mei 2022 - VRA Cricket
How's That! 4 mei 2022
Jaargang 90 Nummer 3
Het was een schok die lang nadreunde. Hij leek altijd zo gezond met zijn blozende wangen en blonde kuif. Weliswaar had hij niet het ideale figuur van een op en top sportman, maar dat maakte hij meer dan goed door zijn ongelooflijke prestaties op het cricketveld. Ja, het was een hele schok dat Shane Warne op 4 maart 2022 op slechts 52-jarige leeftijd in Thailand sneefde door een hartaanval. The Good die young, zeggen de Engelsen vaak en hoe waar was dat in Shane's geval. Ook vele niet-cricketers stonden na zijn overlijden met de tranen in hun ogen. Hij was iemand die de sport oversteeg.
Op de avond van zijn dood moest ik terugdenken aan de match waarin ik hem voor het eerst in levenden lijve aan het werk zag. Dat was in 1997 op Old Trafford, vier jaar nadat hij daar 'the ball from hell' had gebowld die Mike Gatting veel te machtig was. Het waren mooie juli-dagen daar in Manchester. Australië won de toss, ging batten en won uiteindelijk met 268 runs. Steven Waugh maakte in beide Australische innings een century (108 en 116), maar voor zijn stugge duwwerk was het publiek niet gekomen. Dat genoot vooral van Shane die de sterren van de hemel bowlde. Dat hij werd aangezet was niet onopgemerkt aan me voorbijgegaan. Vlak nadat ik het Old Trafford-museum, met daarin weer een opgezette mus die een aanvaring met een cricketbal niet had overleefd, had verlaten en achter de tribunes langs naar mijn plaats terugliep, hoorde ik een luid gesis. Shane maakte zijn opwachting, zoveel was duidelijk. Snel ging ik naar mijn plaats en zag daar het wonder in actie. Ik citeer Wisden: 'Then Warne made his first telling impact and sent shivers of apprehension through the home camp.' En die vrees was meer dan terecht, want Alec Stewart, Nasser Hussain, Graeme Thorpe, John Crawley, Darren Gough en Andrew Caddick waren niet tegen zijn projectielen opgewassen en beten in snelle opeenvolging in het zand. Zijn cijfers, 6 voor 48 in 30 (14 maidens) waren exceptioneel, al scheen hij zich daar zelf het minst druk over te maken. Hij zwaaide naar publiek. The best is yet to come, scheen hij uit te stralen. Jullie zullen nog veel van me horen. 's Avonds in de eetzaal van mijn hotel werd me de taaiste eend geserveerd uit het Verenigd Koninkrijk en ver daarbuiten. Het deerde me niet. Ik had Shane aan het werk gezien, een herinnering voor het leven.
Wedstrijden VRA1 terugkijken?
Was U even niet op VRA en heeft U VRA1 niet zien spelen? Geen nood! U kunt alle wedstrijden hier terugkijken.
Klik in rechter kolom op "live stream link".
Ook handig als u wel op het veld was maar net dat wicket niet zag vallen omdat u een versnapering aan het bestellen was.
Met dank aan onze "cameraman" Harold Horsman, de KNCB en de slimme Australiers van FrogBox.
VRA Dames 1 - season preview
VRA Dames 1 zijn geïnterviewd door Klaas-Jan Droppert, eindredacteur bij DPG media, in dienst van de KNCB, om over het aankomend seizoen te praten. Dit artikel zal nog voor de dames T20 seizoensstart op de KNCB site geplaatst worden. In het interview vertellen de dames over spelers die zij moeten missen dit seizoen maar ook over een nieuw lid! Er wordt vooruit gekeken op het seizoen en een voorspelling gedaan over de eindstand.
Hoe kijken jullie terug op vorig seizoen? Vierde in T20, 3e in 40 over
We zijn erg blij met hoe de T20 competitie is gegaan. In de 40-over competitie vonden wij het erg jammer dat wij niet tegen alle teams hebben kunnen spelen. We vonden dat de 40 over competitie voor ons als team te sterk was om het naar ons zin te hebben.
Is de samenstelling van het team veranderd? Wie is er weg, wie is nieuw?
De samenstelling is wel wat veranderd. Lotte Heerkens is weg bij VRA en over naar ACC. Miranda Veringmeier, een van onze grootste run-scorers werkt bij de Koninklijke Marine en vanwege haar functie daarbinnen in het huidige milieu is het onzeker of zij mee zal kunnen spelen dit seizoen. Wij denken allemaal erg aan haar. Vaish Rayanupati verwacht haar tweede kind deze zomer. Als nieuwe speelster hebben wij wel Coco Steenstra Toussaint, die bij Quick Den Haag vandaan komt en al eens eerder bij VRA gespeeld heeft. Verder hadden we 2 trainingsleden die zich iets later in het seizoen volledig gaan inschrijven; Anu Koul en Neetha Reddy Palwai.
Wat zijn jullie doelstellingen T20 en 40 over? En waarom is het mogelijk om die te halen?
Voor VRA is de doelstelling om alle wedstrijden met een voornamelijk VRA team te spelen. Het teamgevoel is voor ons heel belangrijk en we zijn dan ook blij dat er dit seizoen weer een drankje na de wedstrijd gedaan kan worden.
De competitie is opgesplitst in een 40 over voor de betere teams en een 30 over voor de mindere. Is dat een goed idee?
Wij zijn er altijd voorstander van geweest dat in Nederland de kans geboden moet worden om zoveel mogelijk niveaus te faciliteren. Momenteel hebben wij 2 speelsters die bij de KNCB selectie zitten, Gwen en Coco. Voor hen is het van groot belang om op een zo dichtbij als mogelijk internationaal niveau te spelen in de landelijke competitie. Zij gebruiken deze wedstrijden namelijk ook om zich voor te bereiden op hun KNCB wedstrijden. We vinden het jammer niet tegen alle teams nog een keer te kunnen spelen na de T20 competitie maar begrijpen goed de keuze die is gemaakt door de bond en de in de 30-over competitie spelende teams.
Wie zien jullie als de grote concurrenten voor het behalen van de doelstellingen/posities?
Rood en Wit, Quick en VCC zijn historisch de grootste concurrenten en staan vaak bovenin de competitie ranglijsten. We kijken er erg naar uit voor de eerste keer Ajax/Bloemendaal evenals de Dutch Lionesses U19 als tegenstander te hebben.
VRA Dames - T20 op vrijdag 6 mei a.s.
Aankomende vrijdag 6 mei hebben de dames hun eerste wedstrijd van de T20 competitie en gelijk thuis!
De wedstrijd begint om 18.30 tegen de U19 Dutch Lionesses die meedoen met de T20 competitie dit jaar om zich voor te bereiden op het kwalificatietoernooi later dit jaar.
De opstelling voor vrijdag is: Anu Koul, Gwen Bloemen, Isabelle van Gruting, Birgit Viguurs, Meike Lubbers, Nathalie Hennis (c), Katie Harris, Nutan Sawant, Annefleure Snoek (VRA) en Lotte Heerkens (ACC).
De kwalificatie wedstrijden tegen Schotland zijn in de tweede week van augustus in Nederland. Best of three T20. De winnaar gaat naar het allereerste Dames U19 T20 WK in Zuid-Afrika in januari 2023.
Voor de U19 Dutch Lionesses zitten van VRA in de zomerselectie: Mahdiya Kidwai & Nidhi Patil. Het uiteindelijke team voor de kwalificatie wedstrijden zal later bekend worden.
In Berlijn, waar ik momenteel verblijf, wordt intensief gecricket. In de Berlin Cricket League komen een tiental clubs uit. Ze hebben indrukwekkende namen als BSV 1892 Britannia, BFC Berlin Viktoria 1889 en DSSC ( Der Sports und Social Club zu Berlin und Brandenburg ). Één van de grootste verenigingen is de Bangladesh CC Berlin met
ruim 200 actieve cricketers. En dan zijn er ook nog de Reinickendorfer Füchse , wellicht verre familie van de Foxes uit Leicestershire. Er wordt overal en nergens gespeeld, dikwijls in de vele parken, die Berlijn rijk is en een van de grootste evenementen is het Tempelhofer Tape Ball Cricket Tournament. Dat vindt plaats op het gigantische Tempelhofer Feld, de in onbruik geraakte start- en landingsbanen van het voormalige vliegveld Tempelhof, midden in de stad.
Tevergeefs zoek ik in Berlijn naar een cricketclub met de naam 'Berliner Bären' . Als er hier vossen cricketen, dan toch zeker ook beren, dunkt mij. Berlijn is immers dé stad van de beer: hij siert het stadswapen en kriskras door de stad verspreid tref je kleurige, manshoge commercieel getinte plastic beren aan. Er wordt zelfs - naar men zegt ten onrechte - beweerd, dat de naam Berlin afgeleid zou zijn van het Oud-Duitse Bärl(e)in. Beertje zogezegd. Er zijn wel Berlin Bears in Berlijn, maar die doen aan American Football. Dus keer ik wat mijn berenliefde betreft maar terug naar mijn favoriete teddyberenteam : The First Eleven.
Deze zeer innemende ansichtkaart, die in het begin van de 20e eeuw met een nieuwjaarswens op Guernsey werd verstuurd, maakte deel uit van de klassieke WR&S ( William Ritchie and Sons) Reliable Series. Dat waren kaarten van stevig karton, die je met een gerust hart op de bus deed. Degelijk en betrouwbaar. Kwalificaties, die ook van toepassing zijn op de elf beren en beertjes van 'Het Eerste'. Wie er voor de lagere berenteams uitkwamen weten we niet, maar deze elf vormden in ieder geval een fraaie mix. Een team waar de jeugd een kans kreeg en kon profiteren van berenveel ervaring op de achterste rij. Waarom de geestelijke vader van dit pluche elftal, de tekenaar Becket, voor een aap als umpire koos, zal altijd wel een raadsel blijven. Umpires staan, dat klopt, en vaak heel lang, maar toch niet voor ...