SmArt Glass Supplies | Zoek op Merk | Effetre-Moretti
U bent hier: HOME : Informatie : Zoek op Merk : Effetre-Moretti
Boromax / Glass Alchemy
@ Effetre-Moretti
Creation is Messy / CiM
Effetre-Moretti
Effetre Murano werd 500 jaar geleden opgericht door de familie Ferro. Toen de Republiek van Venetië in 1291 de productie van glas verbood uit angst dat het vuur van de glasovens de stad zou verwoesten, werden alle glasmakers gewdongen te verhuizen naar het kleine eilandje Murano. De Ferro's waren de derde Venetiaanse familie die daar hun werkplaats openden.
Na eeuwen van het doorgeven van kennis, tradities en de geheimen van de kunst van het
glasmaken, is Effetre, nog altijd met de familie Ferro aan het hoofd, vandaag de dag groter
gegroeid dan de oprichters wellicht ooit hadden durven dromen. Er staat nog altijd een fabriek
op Murano, maar het hoofdkantoor is verplaatst naar Resena. In een fabriek die samen met de opslag meer dan 90.000m2 beslaat, worden 7 dagen per week, 24 uur per dag glas en glazen onderdelen gemaakt voor zowel eigen gebruik als voor bedrijven over de hele wereld.
Zonder Effetre zou de Italiaanse verlichtingsindustrie wereldwijd nooit zo'n belangrijke positie hebben ingenomen. Het overgrote deel van de productie is aan verlichtingsonderdelen en voltooide producten als lampen en kroonluchters gewijd. Daarnast worden echter ook glasplaten, fritten en staven gemaakt voor de glaskunstsector. Naast de Effetre-lijn (uitzettingscoëfficiënt van 104.) is men verantwoordelijk voor de productie van Moretti en het vermaarde Millefiori-glas.
Zover terug als 500 na Christus werd de familie Moretti al beschouwd als de belangrijkste van de Venetiaanse glasmakers. Het waren de Moretti's die het recept voor helder glas perfectioneerden, dat voordien altijd wat troebel was door het gebruik van verontreinigde ingrediënten. Het werd beroemd onder de naam "cristallo" omdat het zo puur was als bergkristal. Behalve de voor die tijd ongekende helderheid, werd het glas geprezen omdat het in verhitte toestand gemakkelijk was te bewerken en omdat het snel afkoelde waardoor het gebruikt kon worden voor ingewikkelde, papierdunne ontwerpen. Verder werd de familie geroemd om hun prachtig gekleurde glas, dat ze verkregen door verschillende oxiden toe te voegen aan de receptuur.
In een poging de glasgeheimen te beschermen en uit angst voor ongelukken met glasovens, waardoor eerder al een deel van de stad in vlammen was opgegaan, besloot de Republiek van Venetië de volledige glasproductie naar het eiland Murano te verplaatsen. De glaskunstenaars leefden er een bevoorrecht bestaan: ze konden niet voor misdaden worden vervolgd, mochten zwaarden dragen, en hun dochters mochten trouwen met mannen uit de meest invloedrijke Venetiaanse families.
Leven op het eiland had echter een keerzijde. Voor de Moretti's, die als royalties werden beschouwd, en de andere glasmakers, was het feitelijk een gevangenis. Venetië ging ver in het beschermen van de glasgeheimen die haar in Europa zo'n hoog aanzien opleverden. Mensen die probeerden te ontsnappen om hun vak ergens anders uit te oefenen, konden de doodstraf verwachten. Toch lukte het sommigen om naar landen als Engeland en Nederland te ontkomen. In deze periode was Murano de enige plek in Europa waar spiegels werden gemaakt.
De geschiedenis van de Moretti's staat beschreven in "Libro d'Oro", oftewel "Het Gouden Boek", dat bewaard wordt in het beroemde glasmuseum op Murano.