Bram van Rijen, beter bekend als illustrator en cartoonist Nozzman, stelt zichzelf even kort voor. Wij zijn allemaal Homo faber: de scheppende mens. Er is een ding waar wij als scheppende mensen bang voor zijn: een blanco canvas. Bram geeft een aantal tips om dit blanco canvas te bedwingen.
Zijn eerste tip is: kijk naar anderen. Het is erg gemakkelijk om inspiratie op te doen uit andere werken van kunstenaars, architecten en cartoonisten. Een voorbeeld is de calculator voor op je iPhone, die is 1-op-1 gekopieerd van de Braun calculator uit de jaren 80.
'Werk samen' is de tweede tip. Zo zou je eens een ontwerper van buiten je bedrijf kunnen vragen de headers van je site te ontwerpen.
Tip drie is: werk 24 uur per dag. Als ontwerper die je dag in dag uit openstaan voor inspiratie. Zo kun je relaxed buiten werktijden in het park de wildste ideeën bedenken.
De volgende tip is: kom van dat scherm af. Je zou niet ontwerper zijn geworden om efficiënt een ontwerp op een computer uit te werken. Je wordt afgeleid door notifiers, nieuwe friend requests en agenda afspraken.
Tip nummer vijf borduurt daar op voort: ga naar buiten. Zo heeft Bram zelf een van zijn inspirerendste momenten meegemaakt toen hij iemand met een K-Otic pet tegenkwam.
De zesde tip is: just do it. Je moet niet te lang bezig zijn met nadenken over je creatieve product. Ga gewoon lekker bezig achter je PC. Een iets wat Bram soms doet, is dat hij tijdens het tekenen wordt gefilmd. Dit wordt direct uitgezonden naar een groep mensen. Dit dwingt je om creatief bezig te zijn.
Hans Kemp neemt na een korte pauze het woord over. Hij is docent interaction design aan de Hogeschool Rotterdam. Eerder heeft hij bij Philips Research gewerkt.
Eerst laat hij enkele modellen zien hoe user experience design zich verhoudt tot andere verwante onderwerpen. De drie componenten op het CMD zijn 'design research', 'interaction design' en 'visual design'. Interaction design bestaat uit de onderdelen vorm, content en gedrag.
Steeds meer objecten gaan zich als een computer gedragen. Een voorbeeld is een auto, waar tegenwoordig diverse processoren in zitten om het ding draaiende te houden: de navigatie, de radio en de interne processoren die het gedrag van de auto zelf bepalen.
Hans laat een mooie illustratie zien met de homo logicus versus de homo sapiens. De homo logicus is de software engineer, en de homo sapiens is de rest van de mensheid. De homo logicus is alleen bezig met alle mogelijkheden die het product moet voldoen aan de wensen van de homo sapiens. 'Design for the probable, provide the possible.'
Daarna stipt hij het puntje aan om te kijken naar interfaces die zich al hebben bewezen, zogenoemde design patterns. Je kunt eenvoudig een interface element overnemen van een al bestaande applicatie, als die al goed werkt voor gebruikers.
Wie aan Ghana denkt, denkt misschien niet direct aan hyperrealistische kunst. Toch is het maken van zulke realistische portretten iets dat Jeffrey Appiatu iedere dag bezighoudt. De 21-jarige geboren en getogen Ghanees heeft zich naar eigen zeggen gespecialiseerd in het hyperrealisme.
Sinds 2011 besloot hij van cartoon-stijl over te stappen naar het meer realistische werk. Een bijzondere stap, maar zeker te prijzen als je je bedenkt dat hij dat is gaan doen omdat hij werd geïnspireerd door zijn idolen.
Met houtskool en grafiet gaat hij te werk. Minstens 100 uur is hij bezig met één portret, maar het is dan ook zeker al die tijd waard. Het lijken wel foto’s, prachtig toch?!
Als je benieuwd bent geworden naar de rest van Jeffrey’s werk – best heel begrijpelijk! – dan kun je even een blik werpen op zijn Instagram-account of op zijn Facebook-pagina.