Inderdaad een toepasselijk stuk voor de Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht dus. Het is meteen ook logisch waarom de vrouwen ervoor hebben gekozen juist dit stuk opnieuw te gebruiken bij de openingsavond van het internationale Congres: de boodschap sloot natuurlijk direct aan bij het onderwerp van die week. Op deze manier lijken de vrouwen het toneelstuk te gebruiken als vermakelijke afleiding tussen alle vergaderingen door, zonder van het kiesrechtvraagstuk af te dwalen.
Het past bovendien goed binnen de andere activiteiten (de liederen, de dansen etc.), die stuk voor stuk aan de buitenlandse congresleden laten zien hoe eigenzinnig en cultureel hoogstaand de Nederlandse vrouwen waren. Hierdoor was De Raad der Goden niet alleen een vermakelijke afleiding, maar ook een onderbewust propagandamiddel. Er schuilt echter nog een veel grotere propagandafunctie in het gebruik van het stuk op het Congres.