Soms zegt een beeld meer dan woorden. Maar soms is het niet mogelijk om met foto's weer te geven wat er aan indrukken op me af komt. Zo was het ook weer tijdens de 'Moense Gordel', een schitterende, afwisselende wandeling. De hele tocht voerde doorheen stil natuurgebied, weinig belopen bossen, uitgestrekte velden en weiden met daarbovenop prachtige panorama's. Allemaal heel uitnodigend om op de foto te zetten. Dat heb ik ook veelvuldig gedaan.
Ik was dan ook ontgoocheld toe ik thuis mijn 'buit' bekeek op het pc-scherm. Deze kiekjes waren heel wat minder overweldigend dan mijn gevoelens en indrukken van onderweg. Het blijft moeilijk om het gevoel van een ervaring vast te leggen, binnen het kader van een foto.
Op de foto's zie ik het volledige weidse panorama niet en ook niet het grootse uitspansel boven de horizon; ik voel de sfeer niet en ook de wind niet die mijn huid streelt; ik hoor de stilte niet en ook de vogels niet; ik ruik de vochtige aarde niet en ook de lente niet die in de lucht hangt.
Ik heb het even geprobeerd met woorden. Algauw werden het langdradige beschrijvingen, zwaarwichtig en nog steeds ontoereikend.
Met onderstaande panorama-montage als illustratie, krijgen jullie misschien toch een klein beetje een idee…
Ik lijd voor het ogenblik aan 'examenkoorts'...
Dit weekend stond mijn hersenactiviteit ten dienste van de Franse en Engelse taal;
Talen zijn Grote Zoons 'risico-vakken'...
Als gevolg daarvan: geen tijd om te wandelen, geen zin in blogrondes.
Morgen of overmorgen probeer ik mijn achterstand in te halen. Groetjes :-)
Walter 21 juni 2010 om 00:21
Inderdaad geeft een panoramafoto een mooie beeld van hoe het overkomt.
Blogronde bij mij is beter van niet voorlopig, ik ben wat opstandig! (hihihi)
klaproos 21 juni 2010 om 08:53
de indrukken die jij laat zien van je wandeling kan ik wel bevatten wim,
ik voel wel de wind, ik ruik de aarde, ik hoor de koeien, :- )
want gisteren liepen wij in soortgelijk landschap bij kanne:-0
mmmmm wat een leven hebben we toch...
eh ik bedoel wij .. want jij ehhhh hebt het zwaar met grote zoon.....
sterkte hé, en ik zie je wel verschijnen, en dan staat de deur open :-)
zet 'm op grote zoon,
Tricky 21 juni 2010 om 09:11
krijg toch een heel mooi beeld van die moense gordel hoor...
is dat moen in west-vlaanderen... ?! want ik laatst een discussie met iemand van west-vlaanderen die beweerde dat er geen plaatsje was daar dat moen heette, terwijl ik echt wel iemand ken die van daar afkomstig is, hihi!
dus mss lever jij hier wel het bewijs!?
danique 21 juni 2010 om 10:19
Gelukkig kreeg je brein rust in dat mooie landschap!
Roelien 21 juni 2010 om 10:48
Ik vind je woorden geweldig! En de fotoserie laat een prachtig beeld zien. Mooie combinatie enne succes met de examenstress!
yvette 21 juni 2010 om 11:29
toch krijg ik wel wat mee hoor...alleen gelukkig geen examenkoorts die hou je maar zelf.....
Marius 21 juni 2010 om 11:46
Je woord is sterk Wim, tipt aan essentiële details van je ervaring. Ja, je woord erover is sterk.
ank 21 juni 2010 om 21:44
Ik begrijp héél goed wat jij bedoelt, want wat je ervaart op zulke momenten IS niet weer te geven.
Maar beter dan je met de foto's doet, kan niet.
Zelfs al zou het 3D zijn, dan nog kan niet het echte leven op een scherm (hoe groot ook) weer te geven zijn.
Je hebt daar inderdaad AL je zintuigen voor nodig.
Zoals ik pas in die "hemel op aarde" was zou ik al mijn vrienden erbij willen halen om het zelf te ruiken en te voelen.
Maar ook dan zou het anders zijn,
want dan ben je niet meer alleen!
Hoe dan ook, ik weet wat je voelt en ervaart als je daar, als kleine mens, in die ongelooflijk machtige natuur staat !!
gerdaYD 22 juni 2010 om 08:32
Het is inderdaad moeilijk, zo niet onmogelijk een gevoel onder woorden of in beeld te brengen. Maar ik vind persoonlijk dat je er met deze uitleg en knappe panoramafoto's toch een beetje in geslaagd bent!
Net zaoals je zoon geslaagd zal zijn... dàt wens ik hem uit heel mijn hart toe.
Al was het maar dat vaderlief weer meer tijd krijgt voor zijn hobbys!
Bedankt lieve Wim, voor je al even schitterende en steunende reactie! Je bent een schat...
Mamapippa 22 juni 2010 om 10:08
Examenkoorts, voor de ouders misschien wel een ergere zaak als voor onze kinderen zelf ... weet er van mee te spreken.