Valérie 'Rottweiler' is de gebeten hond | De Morgen
Valérie 'Rottweiler' is de gebeten hond
Een koekje van eigen deeg, chacun à son tour. De Fransen hebben geen zin om een fruitmand te sturen naar Valérie Trierweiler, die in een Parijs ziekenhuis ligt met een inzinking - en daar nog even zou moeten blijven. Bedrogen? Had ze Hollande zelf maar niet moeten afpakken van Ségolène Royal.
✦ Exclusief voor abonnees door 14 januari 2014, 0:00
Internetfora zijn sowieso geen tempels van etiquette, maar als de uitlatingen per honderden komen, is er toch iets aan de hand. Alleen al op pakweg dat van Le Figaro maakte de hospitalisatie van Trierweiler meteen 2.000 reacties los. "Elle va jouer la compagne bafouée? Gaat ze nu de vernederde partner spelen? De vrouw die zelf een gezin met vier kinderen uiteen heeft gehaald?" Kortom, 'Rottweiler' is de gebeten hond.
Elegant en ambitieus is ze, maar ook drammerig en rancuneus. Dat leidde tot magazinecovers met titels als 'Une peste à l'Élysée en Seule contre tous, één tegen allen. "Nochtans is het een intelligente vrouw met veel talenten. Een goede journaliste", weet Frankrijkkenner Bart Van Loo. "Maar ze is te hautain geweest, te hard, zeker in haar triomf naar Ségolène toe. De manier waarop ze haar territorium verdedigd heeft, is haar niet in dank afgenomen. Terwijl daar een soort onzekerheid in meespeelde die ik ergens wel begrijp: ze heeft haar positie zelf moeten vormen als 'maar' de vriendin van de president."
Geen première dame, benadrukken de media inderdaad, al heeft ze dan een staf aan het Elysée. Hoogstens first girlfriend. En dan is er een probleem als er een second girlfriend komt. "Vóór Sarkozy was dat geen punt. Bij de Fransen stond een heilige muur tussen werk en privé. Maar met Sarkozy en Bruni klonk voor het eerst de teneur: wat is dat daar allemaal? En die maatschappelijke evolutie maakte de weg vrij om een liefdesleven ook politiek uit te buiten. Frankrijk is immers erg gepolariseerd."
Inderdaad: gisteren schreef de krant Le Monde dat het magazine Closer - dat uitpakte met Hollandes affaire - wel eens geïnformeerd zou kunnen zijn door naasten van Sarkozy, om aan te tonen dat de nieuwe president zijn beoogde voorbeeldfunctie niet lang zou volhouden.
Slagen onder de gordel dus. Nochtans: we zijn 2014, met moderne zeden. "Maar die overschatten we", zegt seksuoloog Alexander Witpas. "Het is juridisch allemaal niet meer strafbaar, overspel, maar we hechten nog een enorm belang aan trouw. Dat mensen die dat niét doen, in problemen raken, zorgt voor leedvermaak. 'Zie je wel, wie relaties kapot maakt, krijgt vroeg of laat een koekje van eigen deeg.'"
"Al is dat absoluut geen zekerheid", vervolgt Witpas. "Ja, we kunnen mensen die vaak van partner wisselen iets impulsiever noemen, ze hebben er ook iets meer de gelegenheid toe dan gemiddeld, maar overspel hoeft zich niet voortdurend te herhalen. Wel is het zo dat in zulke situaties grote persoonlijke crisissen ontstaan. Je wisselt plots van rol, van maîtresse word je zelf de bedrogen vrouw... Zeer confronterend."
Al zal Trierweiler dat ook wel ingecalculeerd hebben, denkt relatiedeskundige Rika Ponnet. "Op dat niveau houden vrouwen daar volgens mij rekening mee, dat het 'deel van het pakket' kan worden, en dat daar anderzijds veel privileges tegenover staan. Maar bedrogen worden is één ding, publiekelijk bedrogen worden is nog een extra vernedering. En een vrouw wordt daar dan toch nog anders in aangepakt dan een man: Hollande wordt dan wel aangezien als iemand die last heeft van zijn libido, maar er is ook bewonderend gefluit van 'hoe doet hij dat toch allemaal'. Trierweiler wordt bekeken als een vrouw die haar verdiende loon krijgt."
Even hard is de kritiek op het ziekenhuisverblijf van Trierweiler: dat ze nu ligt te bekomen op witte lakens wordt door veel Fransen duidelijk als flauwdoenerij bekeken. Of emotionele chantage, naar Hollande toe. "Wat kost dat? Een normaal mens moet in die omstandigheden gaan werken", klinkt het. Wat niet helemaal waar is, stipt Rika Ponnet aan. "Ik weet van werkgevers dat dit momenteel een grote kopzorg is: hoeveel werknemers bij hen binnenwandelen met relatieproblemen en die daar begrip voor komen vragen. Je wil niet weten wat relatiebreuken aan onze economie kosten, aan ziekteverlof. Maar op internetfora spreekt nu eenmaal het buikgevoel, en in dat buikgevoel wringt het bij veel mensen. Bij het wedervaren van 'een vrouw die een man heeft afgepakt' komen veel gevoelens los."