Steeds meer bedrijven en organisaties werken ermee: de flexibele schil. Rondom een kern van vaste medewerkers bouwen ze een laag van ZZP’ers of via een bureau gedetacheerd personeel op die tijdelijk werkzaamheden verrichten wanneer de situatie daarom vraagt. Dat is uitermate handig wanneer snel expertise benodigd is die niet door eigen personeel kan worden geleverd, maar het brengt ook de nodige uitdagingen met zich mee. Wat zijn de gevolgen voor workforcemanagement?
Veel bedrijven speelden al langer met het idee van een flexibele schil, maar de economische crisis heeft de adoptie zeker versneld. Bedrijven moesten wendbaarder worden en geld besparen. Veel vaste krachten werden daarom noodgedwongen ontslagen. Een deel ging op zoek naar een andere, vaak tijdelijke, aanstelling bij een ander bedrijf, terwijl de meer ondernemende mensen het juist als hét moment zagen om hun expertise als zzp’er aan te gaan bieden.
De economische crisis is dan wel grotendeels voorbij, maar veel bedrijven zijn en blijven voorzichtig met het aangaan van vaste contracten. Dat kan ook, want nooit eerder waren er zoveel ZZP’ers met zoveel ervaring en expertise. Wanneer een bedrijf bepaalde expertise mist, is er bijna altijd wel een ZZP’er te vinden die dat gebrek aan kennis aan kan vullen. Daardoor ontstaat er, zeker bij bedrijven die minder vastzitten in oude structuren, als vanzelfsprekend een grote groep aan flexibele werknemers. Deze organisaties delen functies flexibel in en huren afhankelijk van behoefte meer of juist minder werknemers in.
Een groot voordeel daarvan voor organisaties is dat ze, zonder dat ze voor langere tijd verplichtingen aan hoeven te gaan, werknemers kunnen inzetten voor een beperkte periode. Dat houdt een organisatie klein, wendbaar en voorbereid voor het geval het economisch weer minder zou gaan. Maar ook zonder dat kan scherper op kosten worden gestuurd. Bovendien stelt het bedrijven in staat om heel specifieke expertise in huis te halen, zonder daar gelijk iemand voltijds voor in dienst te moeten nemen. Juist omdat ZZP’en zo in zwang is geraakt, hebben bedrijven het vaak voor het uitkiezen. Ik ken zelfs voorbeelden van gepensioneerde werknemers die hun vak zo missen dat ze, als zelfstandige ondernemers, voor een aantal dagen in de week bij hun oude werkgevers terugkeren. En die werkgevers zijn daar maar wat blij mee. Het kan namelijk gebeuren dat kennis de deur uit loopt en niet zo makkelijk te vervangen is.