Geloof in het Gezin :: Lieneke gaf haar kinderen thuisonderwijs
Home> Blogs> Lieneke gaf haar kinderen thuisonderwijs
Lieneke gaf haar kinderen thuisonderwijs
CGK Vrouw
Onderstaand artikel is geschreven door Lieneke Stiksma-Wüllschleger. Zij woont met haar man en kinderen in Canada in de provincie Brits Columbia. Zij is moeder van vier kinderen en heeft twee jaar een homeschool-programma gevolgd met haar twee oudste kinderen. De Engelse term 'homeschooling' hebben we in dit stukje steeds vertaald met 'thuisonderwijs'. Het schoolsysteem is in Canada ook iets anders opgebouwd. Kinderen gaan met hun vijfde jaar voor het eerst naar school. Zij komen dan voor een jaar in Kindergarten. Als ze zes jaar zijn, gaan ze naar 'grade 1'. De klassen van basisschool en middelbare school tellen door tot en met grade 12.
Waarom besloten wij om thuisonderwijs te gaan geven?
Toen onze oudste zoon Jonah naar Kindergarten ging, vond hij dat moeilijk en liep in bijna alle onderdelen achter. Aan het einde van het schooljaar voldeed hij nog steeds niet aan de verwachtingen en de leerkracht stelde voor dat Jonah het jaar zou overdoen. Wij besloten hem toch naar grade 1 te laten gaan en te zien hoe het zou gaan. Aan het einde van dat schooljaar zouden we dan alsnog kunnen besluiten hem een jaar over te laten doen.
Zoals we verwachtten had Jonah ook in grade 1 veel moeite om mee te komen; hij was altijd als laatste klaar met zijn werk, zelfs met veel hulp van de leerkracht. De school had echter niet voldoende personeel en middelen om Jonah de hulp te geven die hij nodig had. Ik had er veel last van dat hij zo'n moeilijke tijd op school had. Omdat ik niet in de klas aanwezig was en Jonah niet zag werken was het moeilijk voor me om te begrijpen wat nu het probleem was of waarin hij in het bijzonder hulp nodig had. Daardoor voelde ik me machteloos en hopeloos.
Dat was het moment waarop ik serieus ging denken of misschien thuisonderwijs voor het volgende jaar de beste keuze was. Ik kon dan naast hem zitten en één-op-één met hem werken. Ik hoopte hem zo te kunnen helpen om op het niveau te komen dat bij zijn leeftijd paste. Dat bleek één van de beste beslissingen te zijn die we ooit voor hem maakten. Hoewel dit de voornaamste reden was om met thuisonderwijs te beginnen, was er ook het financiële aspect. Voor christelijk onderwijs moeten ouders bij ons zelf gedeeltelijk betalen, terwijl bij thuisonderwijs de overheid geld geeft om boeken e.d. te kopen. Financieel hadden we het niet zo breed, zodat thuisonderwijs ook in dat opzicht een goede oplossing was.
In Canada mag iedereen thuisonderwijs geven. Je hebt daar geen onderwijsdiploma voor nodig. Toen we eenmaal ons besluit hadden genomen, moesten we onze kinderen aanmelden bij een organisatie voor thuisonderwijs. Inmiddels had ook onze dochter Danica de leeftijd om naar school te gaan. Onze keuze viel op Heritage Christian Online School. Ons werd een leerkracht toegewezen die ons zou helpen met het uitzoeken van de nodige boeken en werkschriften. Zij zou ons ook gedurende het hele schooljaar de nodige steun en begeleiding geven. Telkens als ik een vraag had, kon ik haar bellen of e-mailen. Zij kwam ons ook drie keer in het schooljaar thuis bezoeken. Zij nam dan het werk van de kinderen mee en stelde hun rapport op. Om de week e-mailde ik haar en deed verslag van wat de kinderen voor school hadden gedaan.
De organisatie waarbij wij stonden ingeschreven, bood ook de mogelijkheid voor onze kinderen om één dag in de week op school les te krijgen. Dit gebeurde samen met andere kinderen die ook thuisonderwijs kregen. Op deze schooldagen kregen ze les in aardrijkskunde, geschiedenis, natuurkunde, handvaardigheid en gymnastiek. Dat betekende dat je thuis in deze vakken geen les hoefde te geven. Daardoor was mijn taak van het lesgeven thuis minder zwaar en beter te volbrengen.
Voor iedere familie zullen de voor- en nadelen verschillend zijn. De positieve kant in onze situatie was dat ik onze kinderen één-op-één les kon geven, en zo kon aansluiten bij hun leerbehoeften. Thuisonderwijs neemt ook veel minder tijd in beslag dan iedere dag naar school gaan. De meeste dagen waren we niet meer dan drie uren bezig met schoolwerk en we probeerden dat meestal in de morgen klaar te krijgen. Dit betekende dat in de middag de kinderen ook aan andere aktiviteiten konden deelnemen (zwemles of hockey bijv.), of meer tijd hadden thuis te spelen. Als we midden in de week een dag geen school konden doen, dan haalden we dat later weer in. Met thuisonderwijs ben je meer flexibel.
Wat zijn de nadelen van thuisonderwijs?
Voor mij persoonlijk was het moeilijkste aspect van thuisonderwijs om het gezinsleven in balans te houden. Toen we begonnen, hadden we twee jongere kinderen van één en drie jaar oud die nog niet naar school gingen. Ook zij vroegen veel aandacht. Soms was het moeilijk er voor hen te zijn en tegelijkertijd les te geven aan de twee oudsten. Voordat we begonnen met thuisonderwijs, zei iemand tegen me dat als je begint, je iets anders daarvoor moet opgeven. Ik wist niet wat die persoon bedoelde totdat we ermee begonnen! Met het huiselijke werk begon ik achterop te raken, en het voelde voor mij alsof ik nooit meer echt toekwam aan de was, het schoonmaken of de maaltijden. Dit was voor mij moeilijk te accepteren omdat ik graag een schoon huis heb en alles min of meer op regel.
Voor de zomer hebben we besloten de kinderen weer naar een reguliere school te laten gaan. Inmiddels hebben we drie schoolgaande kinderen van negen, zeven en vijf jaar. Alleen de jongste van drie is nog thuis. Ik kan haar nu alle aandacht geven en me bovendien ook wijden aan mijn huiselijke taken!
Lieneke Stiksma, Contactblad van CGK-Vrouw
CGK Vrouw (oorspronkelijk de vrouwenbond BCGV) heeft als doel om zich als Christelijke Gereformeerde vrouwen te bezinnen op plaats en taak volgens Gods. Samen met de Mannenbond, CGJO en LCJ zijn ze partner van Geloof in het Gezin.