Vandaag is het precies dertig jaar geleden dat de Acht Mei Beweging van start ging. Een geschikte dag voor de presentatie van het boek Het andere gezicht van de kerk, geschreven door Tom van den Beld. Hierin wordt het verhaal verteld van de beweging die naar aanleiding van het bezoek van paus Johannes Paulus II aan Nederland ‘het andere gezicht van de kerk’ wilde laten zien: een kerk van minder leerstelligheid en grotere inspraak van de ‘gewone’ gelovigen. De eerste exemplaren van het boek werden in Den Haag overhandigd aan oud-Acht Mei-voorzitters Hedwig Wasser en Henk Baars en aan de dochter van de eerste voorzitter, de in 2012 overleden Wies Stael-Merkx. In de laatste twee decennia van de twintigste eeuw heeft de Acht Mei Beweging een opmerkelijke rol gespeeld binnen de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland. Het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) en het daarop volgende Pastoraal Concilie van de Nederlandse Kerkprovincie (1966-1970) hadden bij veel katholieken de hoop en de verwachting gewekt dat de kerk zichzelf diepgaand zou veranderen. Dat gebeurde niet omdat ‘Rome’ door de benoeming van behoudende bisschoppen en andere maatregelen de Nederlandse kerkprovincie in het gareel probeerde te houden. De hoop op vernieuwing bleef echter bij zeer veel gelovigen onverminderd sterk. Toen in 1985 paus Johannes Paulus II een bezoek aan Nederland bracht, werd voor hen duidelijk dat hun stem niet gehoord zou worden. Zij sloten zich daarop aaneen en belegden een manifestatie om naar voren te brengen dat er meer leefde in de Nederlandse katholieke geloofsgemeenschap dan aan de bezoekende paus getoond zou worden. Zo kwamen op 8 mei 1985 duizenden bijeen op het Haagse Malieveld. Hieruit kwam de Acht Mei Beweging voort, die bijna twintig jaar lang een belangrijke rol heeft gespeeld in het leven van talloze Nederlandse katholieken. In Het andere gezicht van de kerk belicht Tom van den Beld de geschiedenis van de in 2003 opgeheven beweging en de betekenis ervan voor de katholieke geloofsgemeenschap in Nederland.