Door het stripje worden de kleppen ook lager wat ook weer meer in overeenstemming met de voorbije werkelijkheid is. De strippen worden daarna ook voorzien van een laagje bruine verf.
Om de bak op het onderstel te bevestigen heb ik al 2 gaten in het onderstel geboord voor 2 boutjes. De afstand van de gaten is exact de afstand tussen 2 gietpunten van de bak. Daar heb ik gaten in geboord van ø 3 mm zodat een M2,5 boutje er doorheen past. Aan de bovenkant van het gat moertjes vastgelijmd met seconden-gel. De boutjes steken straks door de gaten van het onderstel, door de gaten in de bak in de moertjes.
Nu worden de wagens uiteindelijk wel bijna geheel wit, maar de oude DB-opschriften moeten daar niet doorheen schijnen. Nat schuren met P1200 schuurpapier en ze verdwijnen. Hier en daar ga ik ook door de dunne bruine verf heen maar gelukkig is het kunststof ook donker bruin en zie je er helemaal niets meer van als eenmaal de witte 'kalklaag' er overheen gaat.
De handgrepen op de koppen van de bakken zitten bij de Tals-y hoger als bij het Roco model. Op de juiste hoogte nieuwe gaten boren en de handgreepjes er in lijmen lost dat verschil op.
Op de plaats waar de handgrepen zaten, zat bij de Tals-y een hendel die aangaf of de klep vergrendeld was. Op één foto zag ik dat die geel waren, wat daar dan nog van te zien is.. Door de opstaptreden van het originele model van de voetplaat te ontdoen, blijft er een gebogen 'hendel' met een bevestigingspinnetje over. Deze heb ik geel aangezet en in het bovenste gat van de originele handgreep positie gelijmd.
De opschriften van dergelijke altijd sterk vervuilde wagens is een probleem. In principe zou dat op de bruine wagon met witte letters en cijfers zijn, maar het de kalkvervuiling is dat onleesbaar.
De huidige generatie kalkwagens heeft platen met de opschriften in reliëf om ze leesbaar de houden. Bij de Tals-y zou dat met gele emaille platen zijn gedaan. Ik heb daar pas na de bouw van deze modellen foto’s van kunnen vinden. Van de witte borden met zwarte opschriften van latere datum wel. Waarschijnlijk een modernere versie van de voornoemde gele emaille borden.
Het probleem is wel dat ze vrijwel onleesbaar zijn. slechts één foto was er op internet te vinden waar het grote bord voor ca. 60% leesbaar zichtbaar was. de rest van dat bord was een puzzel, het tweede kleiner bord helemaal een raadsel. Een vriend van me kwam op het idee een licht op te steken bij Hans Nahon, mede schrijver van het boek waar de tekening van de wagen in staat en veel informatie voor de bouw en dit artikel uit afkomstig is. Hans had inderdaad 2 prima foto’s van beide borden zodat de decals getekend konden worden. Ik heb ze getekend met DraftSight (gratis CAD-programma) en afgedrukt met een laserprinter. De maatvoering is een combinatie van de breedte-hoogte verhouding aanhouden en kijken wat er past op het model aangezien de kleppen anders zijn dan in werkelijkheid. Ze worden aangebracht voordat de wagens wit worden gespoten aangezien ze ook onder de laag kalk zitten.