Zij pleiten er dan ook voor dat ouders al bij de eerste peutergesprekjes het gekleurd-blank onderwerp als het zo uitkomt betrekken. De huidige samenleving is zo gemengd dat het haast onnatuurlijk is daar niet over te praten. Over hoe je dat dan moet doen laten ze zich niet uit. Maar ze zijn wel stellig in hun overtuiging dat je er niet mee komt door te zeggen ‘Iemands kleurtje doet er niet toe’ of ‘Van binnen zijn we allemaal hetzelfde’ of ‘Nee, daar hoor je niet naar te kijken’. Zij noemen dat ‘schadelijke kleurenblindheid’.