“Dat leergierige is mij eigen. Ik had als kind een beugel en keek bij de orthodontist mijn ogen uit. Op vakantie met mijn ouders leerden we een tandarts en mondhygiëniste kennen, bij wie ik tijdens mijn middelbareschooltijd zelf mijn snuffelstage regelde. Daar ontdekte ik dat je als tandarts veel vrijheid hebt en mensen blij kunt maken met een beter en mooier gebit. Het voelde als een vroege roeping. Daarna stond mijn keuze voor een studie Tandheelkunde vast. In de praktijk waar ik tijdens mijn studie meegelopen heb, was veel aandacht voor bij- en nascholing. Ik wist toen direct dat dat voor mij ook belangrijk zou zijn.”
“De twee praktijken waar ik nu werk, zijn voor mij elke dag weer een leerschool. Vooral in Beuningen kom ik veel uitdagende casussen tegen. Daar gaat het om patiënten die vaak uit angst lang geen tandarts hebben gezien. Dan zijn complexe behandelplannen nodig en is de vertrouwensband met de patiënt heel belangrijk. Die bouw je ook sneller op, omdat je elkaar vaak wekelijks ziet. In beide praktijken delen de disciplines veel kennis met elkaar. Vaak is zelfs de gezamenlijke lunch nuttig omdat tandartsen, implantologen, mondhygiënisten en assistenten dan onderling hun ervaringen uitwisselen.”