Reeds tijdens zijn studie aan de AKI in Enschede besloot Gertjan Scholte-Albers (1971 Valthermond) het schilderen in een atelier te verwisselen voor de rijke ervaring van het buiten schilderen. Al 20 jaar trekt hij er met zijn fietskarretje op uit, niet om de elementen te trotseren maar juist om deze te gebruiken om zijn beleving van het landschap dat zich voor hem uitstrekt te voeden. “Ik ervaar de wisselende atmosfeer, het directe licht en de enorme ruimte. Ze geven mij een gevoel van vreugde”.
Hij schildert in de bossen of op het Groningse Hoge Land, waar hij sinds 1999 woont. Zijn natuur- belevingen weet hij om te zetten in eigen- zinnige kleurenharmonieën. Hij noemt dat zelf: “een drang om de vreugde van mijn oog te kunnen bevredigen”. Zijn verschijning, samen met zijn karretje, doet denken aan een action painting van Jackson Pollock. Kunstenaar, verf, doek en kar gaan geheel op in het landschap dat hij op onnavolgbare wijze schildert.
Het opvallende is, dat zijn landschappen er niet uitzien alsof ze naar de werkelijkheid geschilderd zijn. De doeken zijn uitgevoerd in kleuren die de traditionele natuurliefhebber niet in zijn palet heeft. De contrasten van licht en donker die in het landschap voorkomen zet hij om in zijn eigen heldere kleuren. Scholte-Albers is dan ook altijd op zoek naar het experiment. Zo zet hij groen grijze bomen om in Ceruleum met ultramarijn, tegen een fel oranje lucht gemend met citroen geel.