Gemeenteopbouw door (jo)uw woorden - Meditaties - Hervormd Veenendaal
Gemeenteopbouw door (jo)uw woorden
... Hoe wordt de gemeente opgebouwd?
Efeze 4: 29-3
Hoe wordt de gemeente opgebouwd? Wat kun je doen om daaraan je steentje bij te dragen?
Op verschillende plaatsen binnen de gemeente wordt daarover nagedacht. Maar misschien ligt het soms ook veel dichterbij.
In zijn brief aan de gemeente van Efeze heeft de apostel Paulus het over de betekenis van ons spreken binnen de gemeente.
Paulus reageert in zijn brief waarschijnlijk op wat hij vernomen heeft. Binnen de gemeente van Efeze zullen van tijd tot tijd harde woorden gevallen zijn; er werd naar elkaar toe gelogen; er was sprake van vuile taal en laster.
Het kan zo snel gebeuren, ook in de gemeente van Veenendaal. Die opmerkingen die we maken over een ander gemeentelid; ons oordeel dat we maar al te snel klaar hebben over een ambtsdrager, een jeugdwerker, een organist; over iemand met een iets andere ligging, liturgische voorkeur of noem maar op.
We kunnen zo snel met ons oordeel klaar staan of met anderen meepraten, wat allemaal niet onschuldig is.
Nee, dat wil niet zeggen dat er niets gezegd kan worden, maar de toon waarop we dat doen is wel heel bepalend. Want anders kunnen onze woorden heel snel leiden tot gemeenteafbraak. Met onze woorden kunnen we de ander klein maken, naar beneden halen. De apostel verbindt het met het bedroeven van de Heilige Geest, wanneer we bitterheid, woede, toorn, geschreeuw en laster ruimte geven in ons leven. Ook al doen we het misschien met nette woorden. Zelfs de duivel krijgt er een voet mee tussen de deur.
Daar tegenover spoort Paulus de gemeente aan tot goede woorden. Die zijn nuttig tot opbouw – die dragen bij aan de opbouw van de gemeente. Ja, het geeft genade aan hen die het horen.
Daarbij gaat het over goedspreken – dat in de taal van het Nieuwe Testament de letterlijke formulering is van ons woord zegenen. Waar doorheen de genade van God doorklinkt; waardoor mensen in het licht worden gebracht.
Het maakt nogal uit welke woorden u of jij vroeger gehoord hebt. Waren het goede woorden waarmee je bevestigd werd; woorden waarmee u bemoedigd werd? Of kreeg je alsmaar te horen dat je het verkeerd deed; dat u er niet toe deed?
Ook binnen de gemeente van Jezus Christus is ons spreken van belang! Denk aan de betekenis van het bemoedigende woord voor een nieuwe ambtsdrager, het woord van meeleven voor een zieke, het kaartje dat je ontving. Een woord van waardering richting hen die zich inzetten voor het jeugdwerk dat lang niet altijd zichtbaar is, maar dat wel getrouw elke week plaatsvindt.
Een goed woord geeft genade aan hen die het horen – God zelf werkt er doorheen.
Daarom sluit de apostel dit gedeelte af met: 'wees naar elkaar vriendelijk en barmhartig.'
Dat vraagt om een houding die verder gaat dan ons gevoel en die verder gaat dan wat de ander bij ons oproept.
Want niet voor niets lezen we ook: 'vergeef elkaar', wanneer anderen het er misschien helemaal niet naar gemaakt hebben; of wanneer de ander binnen de gemeente jou niet ligt. Die die houding en vergeving komen niet voort uit onze goede inborst. We lezen: 'vergeef elkaar, zoals ook God in Christus u vergeven heeft.' Daar worden we aanstaande zondag bij stilgezet bij het Heilig Avondmaal.