Een paar weken geleden was ik in de kerk, voor de verandering in mijn eigen gemeente (EUG/Janskerkgemeente). Staande in de kring in het hoogkoor – zo sluiten we onze viering standaard af – vroeg de pastor ons in stilte een geloofsbelijdenis te bidden. Eerst kwam ik niet verder dan een brain freeze. En toen een stil stemmetje: “EEUWIGE… ik geloof. Kom mijn ongeloof te hulp.”