Recensie: Xenia Rubinos – Black Terry Cat (2016) – Opus de Soul
On 20/07/2016 door opusdesoulinRecensies
Het was 2013 toen Xenia Rubinos ons verraste met het fijne en wellicht ook wat onevenwichtige album Magic Trix. Zoals gezegd wellicht niet zo constant om echt aan de slaan, verder ook leek die plaat ook niet helemaal goed doordacht, maar dat betekend verder niet dat deze dame onze en vooral mijn aandacht niet wist te pakken. Het is inmiddels 2016 en er het was duidelijk tijd voor nieuw werk van deze stoere dame. Zie hier Black Terry Cat.
Romeo oh Romeo, je bent de intro van deze nieuwe plaat. Een intro met Don't Wanna Be als vervolg. Op dit nummer horen we meteen dat Xenia echt een stoere dame is. Nummer heeft voor mij een goede vibe en de productie is vrij relaxed. Doet mij aan de ene kant wat denken aan Erykah Badu, maar het is ook wel weer erg eigen. Dat eigen horen we ook weer duidelijk terug met Mexican Chef. Een lekker funky nummer met een randje. Dit is vooral zo'n lekker nummer door de goede energie. Die energie zet ze met gemak door op Black Stars. Een nummer dat buiten die energie ook opvalt door de afwisselende productie.
Bij Just Like I moet ik even denken aan het feit dat mensen Beyoncé een stoere dame vinden. Nou, tegen die mensen wil ik graag zeggen dat ze eens naar Xenia Rubinos moeten luisteren, want dan praat je wel anders. Ze rockt 'm echt keihard hier. Om het geheel dan nog even lekker door te rocken met Right? Ja right, dat is erg right.
Een intermezzo brengt even wat rust, iets wat qua vibe doorgezet wordt met het aantrekkelijke en ook wat rare Lonely Lover. Lekker vaag hoort ook bij deze dame. Net als goede vocalen, wat ze op Laugh Clown laat horen. Ze er hangt er vocaal lekker in bij dit nummer.
I Won't Say kenmerkt zich dan juist weer met meer hiphop-achtige beats. Xenia bedient zich van spoken word en het nummer heeft een funky flava. Na wederom een intermezzo wordt het met See Them speelser in de productie. Verder is dit nummer ook een beetje een allegaartje. Wat ik met korte dingetje Now Ur Being the Girl aan moet weet ik ook niet zo goed. Des te meer met afsluiter How Strange It Is. De stuiterende beats geven een goede energie, al is het verder wellicht wat teveel gedoe in de ruimte.
Een stuk consistenter is deze nieuwe plaat van Xenia Rubinos zeker. Om te zeggen dat het over de hele linie top is, is wellicht wat teveel gezegd. Maar het wel duidelijk dat ze de weg omhoog te pakken heeft. Dan moet plaat nummer drie een echte knaller worden dus.
[bol_product_links block_id="bol_57867a35b3200_selected-products" products="9200000057574124,9200000057574100″ name="cat" sub_id="" link_color="003399″ subtitle_color="000000″ pricetype_color="000000″ price_color="CC3300″ deliverytime_color="009900″ background_color="DBDBDB" border_color="000000″ width="250″ cols="1″ show_bol_logo="undefined" show_price="1″ show_rating="1″ show_deliverytime="1″ link_target="1″ image_size="1″ admin_preview="1″]
2016appleatlanticbesprokenblack terry catblogbluesclassicdaptonedeezerdwddfree downloadfunkgratishiphopJazzklassiekerklassiekerslifelijstlivelovemichael jacksonmotownmusicmuzieknorth sea jazzopus de soulpopr&bradioradio 6radio6recensiereviewrocksoulsouled outsoulsongsoulsongsspotifystaxtoptop2500toplijsttorrentvoltxenia rubinoszwarte lijstzwartelijst