Actrice Sylvia Kristel is overleden. Dat is vandaag bekendgemaakt. Ze is 60 jaar geworden. Kristel was één van Nederlands bekendste filmsterren.
Ze speelde in meer dan 50 films, maar is vooral bekend dankzij haar rol als Emmanuelle in de gelijknamige Franse erotische filmreeks. Kristel was een opmerkelijke verschijning, met haar exorbitante levensstijl, haar affaires en verslavingen. De laatste jaren van haar leven waren veel rustiger, zo werkte ze als schilderes.
Kristel leed al lange tijd aan kanker. In juni van dit jaar werd ze nog getroffen door een herseninfarct. Ze stierf in haar slaap, zo maakte haar management Features Creative Management vanmorgen bekend. Ze wordt in besloten kring begraven.
In een interview met de Volkskrant in 2005 zei ze niet bang te zijn voor de dood. 'Ik heb geen grote verwachtingen van het hiernamaals, en ik denk wel dat ik weet wat pijn is. Wat me een beetje tegenstaat, en mijn zus begint daar de laatste tijd ook over, is de gedachte aan hoe we het gaan regelen. Een graf of een urn? Uitstrooien over het IJsselmeer zien we niet zitten. Dus daar hebben we nog een vergadering over. Nee, als het gaat over het einde van mijn leven, dan denk ik vooral: ik heb niet stilgezeten, maar ik had toch meer kunnen doen.'
De actrice laat een zoon achter die ze kreeg met schrijver Hugo Claus. De laatste jaren was ze samen met haar partner Peter Brul. Het grootste talent van Kristel was 'gelukkig zijn', zei ze in het interview. Maar ook voor haar was het na de teruggekeerde kanker tijd om de balans op te maken: 'Je kunt nog zo sterk zijn, maar als een legertje cellen zijn gang gaat, is dat niet genoeg.'
Sylvia Kristel genoot dankzij de negendelige Emmanuelle-reeks sinds 1973 ook in het buitenland grote bekendheid. Door het succes van deze film, werkte ze later met bekende regisseurs als Alain Robbe-Grillet, Claude Chabrol en Roger Vadim.
In 1977 speelde Kristel mee in de Nederlandse film Pastorale 1943 van Wim Verstappen. Later was ze te zien in diverse Amerikaanse films, zoals Concorde-Airport (1979), The nude bomb (1980) en Private lessons (1981). Regisseur Michiel van Erp volgde Kristel in 2006 voor het documentaireprogramma Het Uur van de Wolf.
Ze werd tientallen jaren achtervolgd door de internationale media. In 2005 zei ze daarover: 'Ik heb in interviews vaak de schijn van openhartigheid opgehouden door af en toe een shocking verhaal te vertellen, maar dat was altijd een bliksemafleider voor iets anders - voor eenzaamheid, of verdriet. Mijn biografie, als die er komt, wordt oprechter. Kwetsbaarder.'