En dan was het vandaag ook eindelijk haar feestje! Het was best even spannend want ze voelde zich niet zo goed. Gelukkig bracht een gembercompresje en een warm kruidenbad beterschap. Zoveel zelfs, dat er deze namiddag niet aan te zien was dat ze deze ochtend lag te huilen van de buikpijn. Gelukkig kon ze zo toch genieten van al die aandacht en de cadeautjes.
Een meisje dat vraagt naar pioenroosjes en een bloemenfeestje wil, krijgt natuurlijk ook een zelfgemaakte bloementaart. En brownie met lavendelganache. Om alles in evenwicht te brengen maakte ik ook nog een frisse cheesecake. Ziet er goed uit hé. Zo smaakte het ook. Ik vind het best een straffe prestatie van mezelf om alles zonder stress klaar gekregen te hebben. En dat het dan ook nog gelukt én lekker was. Ikke blij, ons Sientje blij en iedereen heeft genoten. Meer moet dat niet zijn!
Vier!!!! Hoe snel gaat dat hier. Dat kleine meisje van ons was woensdag jarig. Zo lang aftellen naar deze speciale dag. En wat hadden wij geluk met het weer! Sien had dan ook een afspraak gemaakt met de wolken. Op haar verjaardag wou ze graag bezoek van het zonnetje en de regen, die moest nu maar eens ophouden! Het was besteld dus!
Als eerste cadeautje maakte ik voor haar fotoboekjes. Ik geef toe, misschien ook omdat ik me een beetje schuldig voelde. Sien heeft nog geen enkel fotoboekje van haar, dus maakte ik er ééntje van elke verjaardag en feestje. Boekjes die mogen gebruikt en bekeken worden, niet die in de kast moeten blijven om ze mooi te houden. Ze doet niet liever dan in Lieze haar fotoboekjes kijken, dus nu heeft ze er eindelijk ook. En blij dat ze was! Als traktatie voor de klas maakten we regenboog fruitjes, mét hartjes! Zo fier dat ze was omdat alle kindjes alles hadden opgegeten! Als extraatje maakten we ook nog aardbeitjes in chocolade. Als klaskadootje maakte ik nog een verse pot goudsbloemzalf.
Haar echte feestje is op zondag, maar toch was het woensdag ook al een beetje feest! We gingen naar het park in onze gemeente met een goed gevulde picknickmand. Ik stelde boxjes samen en maakte slaatjes 'in a jar'. Gezellig dat wij het hadden!
En dan passeerde er een man op een fiets met een tas vol bloemen. Lieze merkte even later op dat hij die op het bruggetje had neergelegd. Nieuwsgierig als we zijn gingen we even kijken. Hij vertelde me dat hij z'n vriendin ten huwelijk ging vragen. Lieze en ik waren helemaal door het dolle heen omdat we ook een beetje getuige waren. Ha! De liefde, zo schoon. Even later zagen we de vrouw met hun kindjes nietsvermoedend aangewandeld komen. Dat had ze duidelijk niet verwacht, van een verrassing gesproken. Na een tien minuutjes kon ik het écht niet laten om even te gaan vragen of ik ze een plezier kon doen. Dus maakte ik snel een fotootje of tien van hun momentje en kreeg ik haar e-mailadres op een kasticketje. Geen idee wie het het leukste vond. Zij, dat ze een aandenken hebben van dat speciaal momentje of ik, dat ik getuige was en het op foto kon vast leggen. Toeval bestaat niet!