In de loop van zijn leven als kind, jongeling en eeuwige vrijgezel, bracht hij een grote verzameling cultuurhistorisch waardevolle voorwerpen bijeen in zijn ouderlijk huis, de boerenplaats en stolpboerderij West-Frisia uit 1857 aan de Koningspade te Hoogwoud. Adriaans eerste gastenboek dateert uit 1941, want toen al liet hij zijn ontluikende verzameling zien. Een lijvige olijfoliekruik uit de Middellandse Zee-regio, hergebruikt als looipot en hondenhok, was een van zijn geliefde aanwinsten, evenals een stokanker uit de drooggemalen Wieringermeer. Een meerdaags bezoek van een delegatie van een Deense landbouwschool is in 1961 geboekstaafd. Adriaan hield, toen nog als veehouder, van de sociale contacten die uit de gastvrijheid voortvloeiden, ook om het dialect te gebruiken. Enige tijd na het overlijden van zijn vader op de vooravond van Kerstmis 1964, kwam Adriaan op dreef met het verwerkelijken van zijn museale droom. Adriaans hart lag duidelijk niet bij de veestapel, welke hij van de hand deed. Daarnaast stond ook hij aan de wieg van de Westfriese folkloristische dansers "De Hoogwouder Dansers", opgericht 11 oktober 1966, en nam hij actief deel aan dit en ander verenigingsleven. Het jeugdcentrum De Hooiberg ging vier jaar onder de museumstolp schuil, vanaf 16 januari 1972. Velen gingen op "skoôlrois" naar 't museum van Adriaan.