Sandra | De 20-weken echo | The Mommy Diaries
gastblogsZwangerschap
Sandra | De 20-weken echo
by Tamara 2 maart 2017
written by Tamara 2 maart 2017
Iedereen bedankt voor de naamsuggesties naar aanleiding van mijn vorige blog. Er zijn echt een aantal namen geweest die we er op ons lijstje bij hebben gezet en hebben overwogen. Toch komen we beide steeds op dezelfde naam uit en ik denk dat we er uit zijn!
Het wordt… *tromgeroffel* …SHANIQUA!
Ha, nee dus. De naam houden we nog even voor ons zelf.
Inmiddels ben ik bijna 21 weken zwanger van ons tweede wondertje, over de helft!
Vorige week heb ik de 20-weken echo gehad. Aangezien deze echo wat langer dan andere echo's duurt en we er met onze aandacht volledig bij wilden zijn, brachten we Amber naar mijn moeder en gingen we er met z'n tweeën heen. Onderweg naar de echopraktijk werd ik ineens overvallen door een enorm misselijk gevoel en hoofdpijn, terwijl ik al weken niet meer misselijk ben. Was ik nou zenuwachtig voor de echo? Niet bewust naar mijn weten, maar misschien onbewust toch wel. Ook had ik de avond ervoor een migraine aanval gehad, misschien was dit nog een nasleep ervan.
Ik lees graag (mama)blogs en had de avond ervoor ook nog een blog gelezen van iemand waarbij de 20-weken echo niet helemaal goed was. Lekker verstandig een dag voor je eigen 20-weken echo, Sandra.
Ik probeer het gebruik van medicijnen, zelfs paracetamol, tijdens de zwangerschap zolang mogelijk uit te stellen, maar ik kreeg dit nare gevoel niet onder controle en nam toch twee paracetamol. Dit hielp vrijwel direct en al een stuk rustiger stapte ik de echopraktijk binnen.
Mijn man en ik bespraken in de auto nog hoe ons leven op z'n kop zou komen te staan als we dit keer een 'zorgenkindje' zouden krijgen, hoe we misschien wel ziekenhuis in en uit zouden moeten met een kindje dat een of meerdere afwijkingen zou hebben, hoe we het 'makkelijke' leventje met alleen Amber dan voor lief hadden genomen. Ik volg inmiddels een aantal mama's op social media bij wie ik dit zie en dit doet me beseffen hoe niet vanzelfsprekend het is dat je een volledig gezond kindje mag krijgen. Toch had ik er wel vertrouwen in dat er een gezond meisje in mijn buik zit, ook omdat er al veel was nagekeken bij de pretecho van 16 weken.
Tijdens de 20-weken echo.
De echoscopist bekeek ons meisje van top tot teen. Dit was nog niet makkelijk, wat een ontzettende druktemaker zit er in mijn buik. Sinds een week voel ik haar nu duidelijk schoppen en ook mijn man voelde haar deze week voor het eerst aan de buitenkant schoppen. Wat is dat weer genieten zeg, zo'n trappelend mensje in je buik. Maar tijdens het maken van een echo is dit best lastig. Gelukkig kon de echoscopist een heleboel dingen uitsluiten en vaststellen dat alles er goed uit lijkt te zien. Het hartje kregen we echter niet duidelijk in beeld. Ze lag met haar rug naar mijn buik toe wat ervoor zorgde dat er een schaduw over het hartje viel. Daarbij had de echoscopist soms het hartje wel goed in beeld, maar bewoog ze binnen een paar seconden weer naar de andere kant van mijn buik. Na drie kwartier proberen, moesten we opnieuw een afspraak maken voor een week later.
Tot zover dus een goede 20-weken echo en we mogen nog een keer terug komen om het hartje nog goed te beoordelen. Dit was overigens tijdens mijn eerste zwangerschap precies zo, ik heb er wel vertrouwen in dat het nu weer goed zit.
Toen mijn buik werd schoon gemaakt, vroeg ik of de echoscopist niet nog even wilde kijken of het echt nog steeds een meisje was. De echoscopist en mijn man lachten mij uit… ik ben toch zeker niet de eerste zwangere vrouw die bij iedere echo het geslacht opnieuw bevestigd wil hebben? Het zal je maar gebeuren dat het na de bevalling toch een jongetje blijkt! Wat helemaal niet erg is hoor, maar als je een meisje verwacht, lijkt me dat toch even flink omschakelen.
Anyhow, we verwachten nog steeds een meisje! 😉
Na de echo heb ik heerlijk gelunched met mijn twee vriendinnen die ook beide in verwachting zijn! Mag jij raden waar we de hele lunch over hebben gekletst!
Babyshoppen!
Die middag zijn mijn man en ik naar de Babydump gegaan. Er is net een nieuwe Babydump geopend in Leeuwarden en dit betekende allerlei openingsacties. We wilden nog een nieuwe kinderwagen aanschaffen, dus moesten we er nu bij zijn! Dit had nog best wat voeten in de aarde. We wilden een kinderwagen die redelijk hoog is, waarbij het stuur in hoogte verstelbaar is (gelukkig kan dit tegenwoordig bij de meeste), er 'moest' een boodschappenmand onderin (we hebben nu een kinderwagen die dat niet heeft en dat heb ik echt gemist), het 'buggy'-gedeelte moest niet te ruim/te breed (toen Amber uit de reiswieg was gegroeid, paste ze nog lang niet in het zitgedeelte, dit heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat we die kinderwagen toen hebben verkocht en een andere tweedehands kochten) en ook moest er een meerijdplankje op kunnen, zodat Amber daar bij langere wandelingen op kan staan. Ohja, en eigenlijk wilde ik ook niet 1100 euro voor een nieuwe kinderwagen betalen. Uiteindelijk hebben we een kinderwagen gevonden, die betaalbaar is en aan bijna alle eisen voldoet.
Het is fijn om nu steeds meer met de komst van deze baby bezig te zijn en spullen aan te schaffen!
De komende weken heb ik dus nog een echo, een controle bij de verloskundige en ga ik naar een workshop over leefstijl en zwangerschap, georganiseerd door de verloskundigenpraktijk. Volgens mij ben ik aardig op de hoogte hoe een gezonde leefstijl tijdens de zwangerschap eruit ziet, maar toch ben ik erg benieuwd naar deze workshop, dus heb ik mij aangemeld.
Wat geef je aan een man die alles al heeft?
Anja 2 maart 2017 - 20:16
Leuk dat het dubbel bevestigd is dat er een meisje op komst is 🙂 Zou je maar gebeuren dat je dan ineens iets anders hoort…
Sandra 2 maart 2017 - 21:12
Precies Anja! Je weet het nooit…!
Sandra 2 maart 2017 - 12:42
Haha heel herkenbaar! Je kan het niet vaak genoeg bevestigd hebben!
Lisanne 2 maart 2017 - 10:42
Leuk san!! 😄
Wat was de lunch gezellig na de echo hea!
Sandra 2 maart 2017 - 12:41
Hartstikke gezellig! We doen snel weer een bakje!
Nadine 2 maart 2017 - 16:07
Joyce 2 maart 2017 - 10:38
hahaha herkenbaar hoor om te vragen na het geslacht. Toen ik in verwachting was van mijn dochter heb ik het volgens mij nog elke keer gevraagd en zelfs bij de bevalling 😉