Hij werd scheidsrechter omdat hij naar eigen zeggen als voetballer altijd zelf een te grote mond had tegen de scheids. “Waarom doe je het zelf niet, als je het zo goed weet?” Inmiddels is Bas Nijhuis al heel wat nationale en internationale wedstrijden verder. Tijdens de afsluiting van Exact Live neemt hij aan de hand van hilarische anekdotes, zelfspot en respect bezoekers mee in de wereld van een topscheidsrechter. Wij gingen alvast met hem in gesprek over zijn passie, het om gaan met kritiek en welke lessen hij heeft geleerd.
“Zelf had ik altijd kritiek op de scheidsrechter. Hoe moeilijk kan het zijn, dacht ik vaak”, begint internationale topscheidsrechter Bas Nijhuis te vertellen. Zijn vader, in die tijd ook scheidsrechter, vond dat hij het zelf moest doen ‘als je het zo goed weet’. Na één wedstrijd was Nijhuis gelijk verkocht. Inmiddels is Nijhuis al vele wedstrijden verder. Van regionale competitie, naar landelijke klassiekers als Ajax – Feyenoord tot de Champions League. “Het is zo gaaf om de regie te hebben over een wedstrijd. Je hebt elke keer weer te maken met 22 unieke persoonlijkheden. Je weet nooit hoe het gaat lopen. Dat maakt elke wedstrijd anders en uitdagend. Aan jou om het tot een goed einde te brengen.”
Ook de spanning voor elke wedstrijd maakt dat Nijhuis zeker nog niet uitgefloten is. “De warming-up, het stadion dat langzaam vol loopt, het gezang dat je hoort vanuit je kleedkamer, tot het moment dat je het veld op loopt en gaat tossen.” Elke keer weer een magisch moment volgens deze topscheidsrechter. Vooral in stadions waar 100.000 supporters zitten. “Daar hoort een gezonde dosis wedstrijdspanning bij maar vanaf het moment dat het fluitsignaal gaat, is dat voorbij.”
Dat scheidsrechter zijn niet altijd makkelijk is, zal niemand verbazen. “Er gaat bijna geen wedstrijd voorbij zonder kritiek. In het begin vond ik dat lastig. Ik wilde het allemaal niet weten, maar je komt er niet omheen”, legt Nijhuis uit. Vooral beslissingen die uiteindelijk cruciaal blijken te zijn voor het verloop van de wedstrijd of in de laatste minuten plaatsvinden. “Een rode kaart in de laatste minuut, een onterechte penalty die uiteindelijk de wedstrijd bepaald. Het komt allemaal voorbij. Dan weet je zeker dat je aan de beurt bent.”
Maar dat heeft Bas er nooit van weerhouden om geen belangrijke wedstrijden meer te fluiten of wedstrijden die volop media-aandacht krijgen. “Ik zie het juist als een groot compliment dat ik deze wedstrijden mag fluiten. En inmiddels heb ik een dikke huid gecreëerd en geleerd om met kritiek om te gaan. Ik laat het van me af glijden.”