> A Fábrica de Nada (L'usine de rien)
A Fábrica de Nada L'usine de rien / The Nothing Factory
http://www.afabricadenada.com
10.01 > 19:30 + 12.01 > 17:00 + 13.01 > 15:00 + 18.01 > 20:00 + 20.01 > 15:00 + 25.01 > 20:00 + 27.01 > 15:00 + 31.01 > 20:00 + 10.02 > 15:00 + 16.02 > 21:00 + 21.02 > 20:00 + 24.02 > 15:00 + 01.03 > 20:00 + 03.03 > 19:00
Een groep werknemers merkt dat de directie van hun bedrijf 's nachts opdracht gegeven heeft om de machines te stelen van een van hun liftfabrieken, gelegen in de industriële rand van Lissabon. Het is het eerste teken van een enorme golf van ontslagen. Het merendeel van de arbeiders weigert deel te nemen aan de hypocriete individuele gesprekken en probeert de verplaatsing van de productie tegen te houden. Ze krijgen amper de tijd om te bekomen van hun verbijstering en in het verweer te gaan. Hun directie blijkt al lang verdwenen te zijn en de fabriek blijft half leeg achter. In die omstandigheden baat staken niet meer ; tegen wie zouden ze in opstand moeten komen ?
"A Fabrica de Nada" begint dan wel op dit moment van machteloosheid, maar maakt er al gauw komaf mee. Met een productie van meer dan zes jaar, focust de film niet zozeer op de sluiting van een fabriek, maar op de vraag hoe het daarna verder moet. Op de nieuwe streefdoelen van de arbeiders, die beginnen te discussiëren, te overleggen, ruzie te maken, te reflecteren... Het wordt een collectief proces waaruit een poging tot zelfbestuur groeit, nieuwe manieren om de plaats te bezetten en de tijd te benutten. Wanneer het kapitaal als een zeepbel barst en de oude machtsstructuren wegvallen, zullen er alternatieven te bedenken zijn.
De film werd gedraaid met amateurs (overwegend echte arbeiders) in een fabriek die gedurende een twintigtal jaar door werknemers zelf bestuurd is na de Anjerrevolutie. Die dynamiek leeft voort in de film en Pedro Pinho durft variëren tussen even gevarieerde als onverwachte registers. Hij vertrekt dan wel vanuit een bepaalde sociale realiteit, maar waaiert uit in vele, vaak disharmonieuze discours, zonder een consensus na te streven. Die manier van werken brengt de films van Robert Kramer, Jean-Luc Godard en Miguel Gomes in gedachten. De beelden van werkeloze werknemers naast hun nutteloze machines leveren heuse tableaus op : fictie vermengt zich met sociale documentaire, filosofische discussies wisselen af met punkconcerten, de zoektocht naar eventuele antwoorden op de ongelegen verhuizing wordt zelfs kracht bijgezet met een muzikale komedie door de arbeiders in hun vervallen fabriek ! De persoonlijke gevolgen van het bankroet worden uitgelicht in het leven van Zé, een van de jongsten van de groep. Een vreemde Argentijnse cineast komt op de proppen met zijn eigen politieke theorieën over de situatie en werpt zich op als regisseur van de herbestemming van de fabriek : een dubbele bodem die nog meer toevoegt aan deze hedendaagse fabel waarin niks gegeven is, zelfs niet de speelduur van drie uur. Een van de grootste verrassingen van de Portugese cinema van de laatste jaren.
• De eerste vertoning is in aanwezigheid van Pedro Pinho, op 10.01 om 19:30.
• Op 1 maart wordt de vertoning ingeleid en gevolgd door een discussie met Anselm Jappe, die meewerkte aan "A Fábrica de Nada" als "theoreticus van de "Wertkritik" en kenner van het werk van Guy Debord.
Liefhebbers van etnofolkopunk, hier is de Portugese versie van de internationale ! In "A Fábrica de Nada" is Focolitus de groep van zanger Zé, een jonge arbeider uit de voorsteden en hoofdpersoon in deze film die navigeert van neo-realistische fictie naar documentaire en van musical tot punk, de opstandige muziek van regisseur Pedro Pinho's generatie. "Focolitus" verwijst in één woord naar politiek, geschiedenis en ideologie, dat wil zeggen, iets wat ligt tussen het individuele en het politieke. In het echte leven is Focolitus een groep die van opstand een levenskunst maakt. Opgericht in de late jaren negentig in Lissabon, is het vandaag de dag de meest eclectische en bizarre proletarock punkgroep in Portugal en daarbuiten. "Liefde heeft van mij een anarchist gemaakt", zingen ze. En omdat het van het Nova-scherm tot het podium maar één stap is, vieren we vanavond vrolijk de energie en de denkwereld van deze prachtige subversieve film. Met in het eerste deel de futuristische punk van Duas semi colcheias invertidas ("twee omgekeerde halve noten"), kameraden van Focolitus uit Lissabon.