(Franz) Doppler: Andante et Rondo op. 25 - Chanson d'amour op. 20 - Fantaisie pastorale hongroise op. 26 - Duettino américain op. 37
Kuhlau: Trio in G, op. 119
Noemi Gyori en Gergely Madaras (fluit), Alexander Ullman (piano)
Rubicon RCD1078 • 79' •
Opname: juni 2021, St Saviour's Church, Hampstead, Londen
Fluitisten kennen dit repertoire als geen ander, maar voor het grote publiek is dit nog vrijwel onontgonnen terrein, deze composities van de broers Franz (1821-1893) en Karl (1825-1900) Doppler, en die van Friedrich Kuhlau (1786-1832), al neem ik aan dat laatstgenoemde wel wat bekender is.
Van de beide Dopplers stond de wieg in het toenmalige Oostenrijks-Hongaarse Lemberg (nu Lviv, in Oekraïne). Ze ontwikkelden zich tot vooraanstaande virtuozen op de dwarsfluit, dirigeerden én componeerden er lustig op los.
Kuhlau werd geboren in het Duitse Uelzen, studeerde in Hamburg maar nam in 1810 als 24-jarige overhaast de wijk naar Kopenhagen om de verplichte krijgsdienst onder Napoleon te ontlopen (twee jaar later zou dat leger tijdens de onbarmhartige veldtocht hopeloos vastlopen in de barre Russische winter en ongekende verliezen lijden). In Denemarken verdiende hij eerst de kost als pianoleraar en componist, om later, 1816, carrière te maken als riant betaalde zangcoach aan het Koninklijk Theater. Dat hij al op zijn zevende zijn rechteroog had verloren na een ongelukkige val op het ijs bleek voor een succesvolle loopbaan geen enkel beletsel te zijn.
De zes op dit album vertegenwoordigde stukken hebben alle gemeen dat ze de fluit, maar ook de piano als het ware op het lijf geschreven zijn. Alleen Franz Dopplers Chanson d'amour en Fantaisie pastorale hongroise is geschreven voor fluit en piano, de overige stukken voor twee fluiten en piano. Daarin is tevens een belangrijke rol weggelegd voor de Britse pianist Alexander Ullman, in 2017 winnaar van het Liszt Concours in Utrecht, waarvan ik zojuist diens Liszt-cd besprak (klik hier)
De Hongaarse fluitiste Noemi Gyori bent u al eerder in onze recensies tegengekomen, nu bijgestaan door haar landgenoot Gergely Madaras. Ze vormen een ideaal duo, met bovendien een bijzonder goed geslaagde solorol voor Gyori in de reeds genoemde beide werkjes van Franz Doppler.
De titel van dit album, Romantic & Virtuoso Music, doet volkomen recht aan de spelkwaliteiten, want romantischer en virtuozer kan het wat mij betreft echt niet worden. Er schuilt zoveel spelplezier in deze uitvoeringen, het gaat er zo muzikantesk aan toe dat het een lust is voor oor en hart. De opname is net zo succesvol als de vertolkingen dat zijn.