De jaar- en decenniumwisseling kende drie vertrouwde hoogtepunten en een verrassing: de voorzitterswisseling, Kerstuitdeling en oliebollen met Oudjaar. Voor de verrassing moet u verder lezen.
Wim Opstelten, voorzitter
Temidden van v.l.n.r. Erwin Vonk (secretaris-penningmeester), Diederick van den Wall Bake, Frank Tielens, Wieger van de Kolk, Godelieve Perrick, Gijsbert van Hoogevest
Nieuwe voorzitter
Een van de aardige tradities van De Armen de Poth is het Collegevoorzitterschap van één jaar. Dat houdt alle regenten – naast hun eigen portefeuille – ook alert op de totaliteit. Bovendien is er daarmee ruimte voor jaarlijks wisselende persoonlijke stijlaccenten. Na ir. G.W. (Gijsbert) van Hoogevest was het nu de beurt aan dr. W. (Wim) Opstelten om plaats te nemen in de voorzittersstoel met een 10 cm hogere rugleuning. Met een korte terug- en vooruitblik verwisselden de hamer en het voorzittersdistinctief van eigenaar.
Prompt schoven ook alle andere regenten een plaats op waarmee de jaarlijkse stoelendans werd afgerond. Zo kan iedere regent het veelzijdige werk van de oude liefdadigheidsinstelling vanuit andere invalshoek gaan ervaren. PM Alleen de secretaris-penningmeester krijgt dispensatie: deze blijft – ook letterlijk – op zijn post en bewaakt de continuïteit.
Wieger van de Kolk, voorzegger
Kerstviering
De derde en laatste brooduitdeling van het jaar stond als altijd in het teken van Kerstmis. In de Celzusterenkamer waren alle stoelen bezet door bewoners en regenten, vaak met hun partners. Na het hartelijke welkomstwoord van voorzitter Opstelten konden drie nieuwe bewoners zich kort introduceren aan de hand van meegebrachte persoonlijke dierbare voorwerpen. Het gezelschap werd niet alleen getrakteerd op koffie met iets lekkers maar ook op stemmige zang en een beeldend verhaal.
We wisten al dat we meerdere talentvolle bewoners herbergen. Nu was het Gert Bremer die vanachter een kunstmatige piano ons muzikaal tot – betrekkelijk – grote hoogten wist te stuwen. Daarna was het regent-huisarts-kunsthistoricus Wieger van de Kolk die ons – voor de derde keer! –trakteerde op een zingevende vertelling geïllustreerd met 16e-eeuwse beeldfragmenten. Voordat binnenvader Jaap en zijn Patty het traditionele kerstbrood konden uitreiken sprak onze oudste bewoonster Yvonne Ripken (94) spontaan, krachtig en glimlachend haar grote dank uit om in dit hofje te mogen wonen.
Gert Bremer, voorzanger
Diederick van den Wall Bake (r), meezinger
Oliebollen als toetje van 2019
De laatste middag van het jaar verzamelden bewoners, regenten en trouwe buurtgenoten zich buiten rond de pruttelende frituurpan. Daaruit toverde bewoner Ren de Ruiter naast smakelijke ‘gewone’ oliebollen ook creatieve appel- en ananasbeignets. Hij had dan ook uren gewerkt aan het appels schillen en beslag maken. Samen met de warme chocolade en glühwein van Jaap en Patty wist het goed ingepakte gezelschap het gezellig lang vol te houden.
Ren de Ruiter, voorbakker
Muurdicht
Na de oliebollen kon iedereen op weg naar huis nog een aanwinst bewonderen: een pakkend gedicht van onze bewoner-schrijver- stadsdichter Cees van Weerd. Het achteruitzicht van zijn woning is nu gesierd met zijn woordvondst: “Wat open jij voor mij als ik voor jou dicht?”. Het is door een van onze Oostveen huisschilders kunstig geschilderd op de blinde witte zuidmuur van het Hoofdgebouw. Daarmee is het een welkomstboodschap voor iedereen die door de Pothpoort ons wonderschone hofje binnenstapt. En waarmee het nieuwe decennium kon worden geopend.