20130519 - Diana Vernooij - Wij allen horen hen in onze eigen taal spreken over Gods grote daden
Diana Vernooij, Farida van Bommel-Pattisuhasiwa en
Voorgangers: Diana Vernooij, Farida van Bommel-Pattisuhasiwa en Anne-Marie Zaat
Thema: Pinksteren - Wij allen horen hen in onze eigen taal spreken over Gods grote daden
Eerste lezing: Handelingen 2:1-24
Tweede lezing: uit de Koran: 30:22,35:28, 49:14
"... Wij verstaan elkaar",
als jij en ik dat tegen elkaar zeggen bedoelen we niet
dat we allebei Nederlands spreken.
Als ik over jou en mij zeg: "wij verstaan elkaar",
dan is dat een prachtige uitdrukking om te zeggen
dat ik me begrepen voel door jou, en dat dat wederzijds is ..."
Goedemorgen lieve mensen, heel hartelijk welkom vanmorgen hier in deze viering van Pinksteren. Het is Pinksteren, de Heilige Geest is voor álle mensen gekomen – dat vieren we vanmorgen – en dat gaan we vanmorgen ook ervaren met elkaar!
Hoe kunnen we Pinksteren beter vieren dan door in gesprek te gaan met elkaar vanuit verschillende geloofstalen en door te luisteren? Met Farida van Bommel-Pattisuhasiwa en Anne-Marie Zaat bezielen we samen Pinksteren op interreligieuze wijze.
Farida zal straks iets uit de Koran lezen en toelichten.
Anne-Marie is intermediair voor de vredesduif die we vandaag uitreiken. Als deelnemende kerk aan de vredesvluchten van IKV - Pax Christi reiken wij een paar keer per jaar een vrededuif uit aan een initiatief dat we van harte ondersteunen.
Farida van Bommel-Pattisuhasiwa en Anne-Marie Zaat werken samen in vredeswerk.
Dat vredeswerk ziet religie niet als een instrument van politisering een maar als een vredesinstrument. Want, betoogt Farida: v
erzoening en dialoog worden voorgeschreven vanuit de Koran! Christenen, islamieten – is het niet ons aller opdracht om te werken aan vrede, rechtvaardigheid en vrijheid voor iedereen?
Het ware Pinksteren is een ruimte van saamhorigheid en naastenliefde in de meest brede vorm die we ons maar kunnen voorstellen. Vandaag zullen we dat vieren, hier met alles wat ons lief is. Ik wens ons een heel mooie viering.
Onze verschillen als inspiratiebron - Farida van Bommel-Pattisuhasiwa
Vredeswerk kan werken als we elkaars eigenheid en verschillen accepteren en van daaruit samen werken aan een gezamenlijk doel. We hebben al zoveel kansen voorbij late gaan, laten we pinksteren als kans zien; een kans om een stap naar elkaar toe te doen en de heilige geest in elkaar te herkennen.
Ik denk dat de nieuwe beweging in religieus samenkomen, de nieuwe beweging in vrede staat voor "het nieuwe wij". Het nieuwe wij gaat voorbij de zij-wij tegen­stellingen en wil echt contact maken met wat onbekend is.
Niet alleen heeft God vele namen, maar ook hebben wij vele symbolen en rituelen om God aanwezig te stellen.
Wij zijn gewoon hier in De Duif brood en wijn met elkaar te delen, in navolging van Jezus – die dat met zijn leerlingen deed voor hij werd verraden en overgeleverd. Wij zeggen daar steeds bij dat niemand is uitgesloten, of je nu christen bent of ongelovig, homo of hetero, zwart of wit, man of vrouw. Brood en wijn staat voor het delen en breken van ons leven met elkaar en voor elkaar. Wij vieren dat wij tot leven komen in verbondenheid met elkaar.
Maar die wijn! Wijn had in de tijd van Jezus een reinigende functie. Nog voor er chloor in het drinkwater werd gedaan, werd water ontdaan van ziektekiemen door alcohol. Daarom werd er veel streken geen water gedronken, maar wijn.
Boeddhisten beloven hun geest niet te laten bedwelmen door middelen en in de islam is alcohol om een soortgelijke reden niet toegestaan. En we willen niemand uitsluiten! Omdat wij drieën werkelijk willen delen vanuit ons hart, delen we geen brood en wijn maar brood en water met elkaar, als het meest basale voedsel dat we met elkaar kunnen delen. Brood voedt en verzadigd, water zuivert en lest de dorst.
Omdat niemand is uitgesloten van het grote verbindende "Wij", is iedereen genodigd om naar voren te komen en met ons en elkaar te delen.
Dankzij IKV Pax Christi houden vandaag 10 verschillende kerken in Nederland een vredesvlucht. Overal staat er een duif op tafel en geven de kerken een heel klein houten duifje ter bemoediging voor iemand die zich inzet voor vrede. Vandaag heb ik gekozen voor Marie Louise Balagizi, een vrouw die in het Grote Merengebied, waar die derde wereldoorlog woedt, al jaren vredeswerk verricht onder moeilijke omstandigheden. Op dit moment is Marie-Louise gevlucht vanwege persoonlijke aanvallen op haar vredeswerk.
Ze noemt in een brief Anne-Marie haar vriendin en coach. Vanuit stichting Sundjata ondersteunt Anne-Marie haar werk. Anne-Marie zal iets vertellen over het werk van Marie-Louise, dat zij sinds 2005 doet. We zullen de tekst ervan ook in het Groene Licht afdrukken met een mooie foto van Marie-Louise.
Anne-Marie, dank je wel voor je toelichting en we wensen jou en Marie-Louise heel veel kracht en inspiratie, opdat dit prachtige vredeswerk uiteindelijk mag uitgroeien tot een krachtig instrument van begrip en verzoening tussen mensen in het Grote Merengebied.
Het werk van Marie-Louise wordt ondersteund door fondsen. Omdat ze nu is gevlucht is het extra lastig vol te houden. Niet alleen mentaal support, ook geld is er nodig. Daarom zullen we straks na afloop van de viering een collecte houden voor haar werk. Graag jullie gulle gave. Ieder tientje is welkom.