Verschillende wetenschappen voeren steeds verder het verleden in. In Newtons tijd achtte men de kosmos ongeveer zesduizend jaar oud. Sinds toen werd het heelal continu ouder. Mede dankzij de kwantumfysica spreken wij vandaag over ongeveer 13,7 miljard jaar. De herinneringen aan dit onvoor­stelbaar lange verleden zijn alles behalve verdwenen of vergeten, zij zijn op tal van manieren present (Sheldrake 1995a), zoals in archeologie, genetica, kwantumfysica en mythologie.
Via het concept van DNA raakten we gewend aan de voorstelling dat we mede bepaald zijn door mensen en voormenselijke soorten die lang, lang voor ons leefden. Sinds 2005 loopt bij National Geographic het Genographic Project 2.0, onder leiding van de populatiegeneticus Spencer Wells. Deelnemers in het project laten hun DNA onderzoeken op de migratie van hun verre voorvaderen tienduizenden jaren geleden. Op 27 januari 2014 namen al 653,161 personen deel in het project.
Als kind leerde ik op school nog, dat Wenen sinds Romeinse tijd bewoond is en 2.000 jaar oud zou zijn. Vandaag verwijzen reisgidsen naar Kelten en geven aan, dat de regio van Wenen al 2.500 jaar geleden en eerder bewoond was. Archeologen vonden echter sporen die terugwijzen in de oude steentijd en stellen, dat Wenen sinds de nieuwe steentijd continu bewoond is.
Vanaf 1950 gold onder archeologen Çatalhöyük in Anatolië als opmerkelijkste nederzetting van de nieuwe steentijd. In 1994 echter vond Klaus Schmidt in Göbekli Tepe pilaren van een cultusplaats die men op 11.000 jaar schat.
In 1974 vond men in Ethiopië Lucy, het tot nu toe oudste mensachtig deelskelet; men schat het op 3,2 miljoen jaar.
Comparatieve mythologie vergelijkt mythen uit verschillende culturen en tijden. Mythen, sagen en sprookjes voeren de lezer honderden en duizenden jaren terug in de menselijke beleving en interpretatie van het mens-zijn.
Vergelijkbar met hoe het kosmische verleden zich aan ons toont via kwantumfysiek en het menselijke verleden via archeologie, genetica en mythologie, toont het psychische verleden zich via het collectieve onbewuste. Het collectieve onbewuste is daarbij niet meer dan de andere kant van de munt, of een andere kant van een dobbelsteen, of één facet van een diamant. De lichamelijke vorm van een individu is geen exacte kopie van één ouder, maar vertoont trekken van ouders, grootouders en anderen. Vergelijkbar vertonen manifestaties van het collectieve onbewuste, zoals dromen, fantasieën, visioenen en artistieke expressies, gelijkenis met vroegere ervaringen en voorstellingen over het mens-zijn. De logica van het onbewuste is echter een andere dan de logica van ons dagbewustzijn en lineair causaal denken.