Erve Leppink in Enschede: antwoord op deprimerende zorgcomplexen
1.6434484
ENSCHEDE - Vaak zijn het grote, deprimerende gebouwen. Wandel een zorgcentrum binnen en je voelt je binnen een seconde zelf patiënt. Dat het ook anders kan, bewijst Erve Leppink in Enschede.
http://www.tubantia.nl/extra/maaiveld/erve-leppink-in-enschede-antwoord-op-deprimerende-zorgcomplexen-1.6434484
2016-09-23T14:31:00+0000
http://www.tubantia.nl/polopoly_fs/1.6434628.1474640995!image/image-6434628.JPG
/ Erve Leppink in Enschede: antwoord op deprimerende zorgcomplexen
23 september, 16:31
Grootschaligheid, niet de menselijke maat, bepaalde jarenlang de architectuur voor zorgbehoevenden in Nederland. Zorg voor ouderen en zieken is een bedrijfstak geworden met winstmarges die niet onderdoen voor welke andere sector in het bedrijfsleven dan ook.
Gelukkig zijn er nog plekken die in ieder geval de schijn ophouden dat het ook anders kan. Soms moet je ernaar zoeken, soms ook komen ze op een andere manier onder de aandacht. Het Erve Leppink bijvoorbeeld. Het kleinschalige zorgcentrum, verstopt in de buitenwijken van de Enschede, werd onlangs genomineerd voor de Twentse architectuurprijs Archie.
Donderdagavond wordt bekend of de kwaliteit van het complex goed genoeg is voor de prijs die op initiatief van het Architectuurcentrum Twente jaarlijks wordt uitgereikt. Het Erve Leppink biedt onderdak aan dementerende ouderen en verstandelijk gehandicapten. Beltman Architecten tekende voor het ontwerp.
In plaats van één grootschalig gebouw is er gekozen voor kleinere eenheden, aansluitend bij de sfeer van de plek: een boerderij uit 1893 met schuren en een grote hoeveelheid grond aan de rand van een nieuwbouwwijk.
Afgezien van de boerderij zelf, werd alles gesloopt. Vier nieuwe gebouwen kwamen er voor in de plaats. Hun vorm roept nog altijd het beeld op van het platteland, maar is tegelijk ook anders. Afgezien van de voor- en achtergevel bestaan ze voornamelijk uit zwarte pannendaken waarin op regelmatige afstand glasstroken zijn uitgespaard. Drie ervan zijn verbonden door een glazen corridor waardoor ze toch weer een wat grotere zorgeenheid vormen.
Bijzonder is de manier waarop het Erve Leppink in de omgeving is opgenomen. Niet als een afgesloten, verborgen wereld, maar als een integraal onderdeel van de wijk die even verderop begint. Bij de ingang staat nog altijd een houten hek. In het weilandje ernaast grazen schapen, aan de overkant wordt gevoetbald.
Wie wil kan het terrein zo betreden. Ondanks de drukke bebouwing ademt is het nog altijd een boerenerf. De voormalige boerderij, thans gebruikt voor dagbesteding, ligt in het midden en vormt het hart en ziel van een plek die je eigenlijk geen moment het gevoel geeft van een zorgcentrum.
Geen pakhuis
Voor Enschede is het behoud van het Erve Leppink een goede zaak. Wat de laatste jaren een rommelig boerenbedrijf was, is nu een aangenaam rustpunt in de wijk, een logische schakel ook tussen stad en platteland. Dat 80 zorgbehoevenden hier niet worden opgeborgen in een veredeld pakhuis, maar contact houden met de omgeving, is echter de allergrootste winst die is behaald.
Uw interesse in onze verslaggeving stellen wij zeer op prijs. Om artikelen op Erve Leppink in Enschede: antwoord op deprimerende zorgcomplexen te kunnen lezen, dient de zogenaamde Javascript in uw browser ingeschakeld te staan. Op dit moment staat Javascript in uw browser uitgeschakeld. Onderdelen van de website kunnen hierdoor verminderd werken of helemaal niet.