Origenes schreef: Bij de uitleg van de Schrift is 2 Tim 3:16-17 mijn uitgangspunt. Ik ga er dus van uit dat ook dit Bijbelvers een positieve strekking heeft. Maar welke?
De genoemde verklaringen vind ik niet (of niet helemaal) overtuigend. Ook de veronderstelling dat het wat ongelukkig vertaald zou zijn. Dat zou dan een manco zijn bij welke officiële bijbelvertaling dan ook. Wat op zich niets zegt want er zijn wel meer teksten die in een bepaalde vaste vertaaltraditie staan, maar je moet dan wel heel goede papieren hebben om daar van af te wijken.
De passage begint met de mededeling dat een vrouw zich moet laten onderwijzen. Dat roept in elk geval de vraag op in hoeverre dat dan anders is vergeleken met een man. Er zijn denk ik weinig kerken die hierin onderscheid zien en daarom lezen we er ook makkelijk overheen.
Ik dacht aan 1 Tim 2:15 omdat ik op een studiekring hoorde dat binnen het Jodendom de opvatting bestaat dat mannen de opdracht hebben tot actieve Schriftstudie terwijl vrouwen die opdracht niet hebben. De Zohar (Joods mystiek geschrift, dat gezaghebbend is binnen het mystieke jodendom) geeft als reden dat vrouwen, door hun vrouw zijn, dichter bij het Paradijs leven dan mannen. Mannen hebben schriftstudie nodig om op het juiste spoor te blijven. Vrouwen blijven dat toch wel mits zij aan de voorwaarden voldoen die ook in 1 Tim 2:15 genoemd staan: (als zij blijft in geloof, liefde en heiliging, gepaard met bezonnenheid).
De conclusie kan dan zijn dat feministes zichzelf beroven van het ultieme voorrecht van het vrouw zijn en dat vind ik wel een boeiende gedachte.
Dit alles wil natuurlijk niet zeggen dat vrouwen niet aan zelfstandige schriftstudie mogen doen. Het is een valkuil om bij dit soort gedachten meteen te gaan invullen dat het dan niet zou mogen maar er wordt wat dat betreft niets gezegd over 'niet mogen'.
Het bovenstaande zou ook heel goed de reden kunnen zijn dat vrouwen volgens Paulus niet de bevoegdheid hebben om te onderwijzen. Je ziet het ook in de kerken waar dit wel gebeurt dat er op die manier een soort gefeminiseerde uitleg van het christelijk geloof ontstaat, ook naar mannen toe die dat dan ook geweldig moeten vinden. Er wordt ook altijd ontkend dat mannen en vrouwen het geloof verschillend beleven. Gevolg is natuurlijk dat in moderne kerken weinig mannen meeleven en actief zijn.
Het gaat over de heilige geschriften waar Timotheüs vanaf kindsbeen mee vertrouwd was (vers 15), het O.T. dus.
Volgens een aantal bijbelwetenschappers is Timotheüs niet door Paulus geschreven, maar door iemand die zijn schrijven meer gezag wilde geven en daarom de naam van Paulus gebruikt heeft. (iets wat in die tijd wel meer gebeurde)
Wie eerst aan inlegkunde doet kan het vervolgens wat makkelijker uitleggen, maar mij overtuigt het niet.
De woorden zijn geschreven in een vrouwonvriendelijke cultuur, ze klinken vrouwonvriendelijk, en ze zijn vrouwonvriendelijk.
Inhoudelijk past het precies bij hoe er gedacht werd over vrouwen. Proberen er met kunst en vliegwerk toch nog iets positiefs van te maken is best aardig hoor, maar naar mijn mening is de betekenis van de tekst precies dát wat er staat.
Kinderen krijgen heeft niets te maken met zalig worden, wél met vrouw zijn maar dat wisten we al een poosje.
Geloof, liefde en heiliging heeft wél te maken met de zaligheid, maar dat geldt voor de mannen evengoed.