Waterstof kan vooral in de industrie een belangrijke rol spelen als schone energiedrager. Het bestaande aardgasnetwerk kan worden gebruikt voor waterstof en lege gasvelden in de Noordzee voor opslag van CO2 en waterstof. Grootschalige opslag van CO2 voorkomt dat het broeikasgas in de lucht terechtkomt. Ook moet het elektriciteitsnetwerk op enkele plaatsen worden uitgebreid en verzwaard, zodat de industrie ook echt in staat is om te investeren in duurzaam produceren.
Volgens Minister Eric Wiebes maakt het advies van de taskforce duidelijk welke problemen er zijn en biedt het steun bij het maken van de juiste keuzes. De regering heeft om het advies gevraagd om te kijken hoe de klimaatdoelen van 2030 en 2050 kunnen worden gehaald op een rendabele manier. Wiebes vindt dat de Nederlandse industrie voorop moet gaan lopen in de transitie. “Daarvoor moeten we wel wat doen, want of we deze kans gaan benutten is afhankelijk van de keuzes die we nu maken.”
Om de doelen te behalen moeten de overheid, industrie en netwerken samenwerken. Het aanhalen van de banden met Vlaanderen en het Ruhrgebied is daarbij belangrijk. Het uiteindelijke doel is het verdienmodel van Nederland te versterken. De duurzame productiemethoden waarin de industrie kan investeren zijn onder andere hogetemperatuurprocessen met waterstof, het gebruik van warmtepompen en boilers, het beter benutten van warmte en stoom en het afvangen en hergebruiken van CO2. Volgens de deskundigen hebben ook andere sectoren daar baat bij en zijn de afspraken met de industrie uit het Klimaatakkoord voor 2030 haalbaar.
De investeringen die moeten worden gedaan zijn verantwoord, omdat de industrie een belangrijk aandeel heeft in de werkgelegenheid. De komende tien jaar is er 40 tot 50 miljard euro aan investeringen gepland in de energienetwerken. Om te versnellen door risico’s af te dekken kan 5 tot 6 miljard euro uit een investeringsfonds gereserveerd worden, waarvan 1 miljard voor het waterstofnetwerk.
Om de plannen te laten slagen, is een goede organisatie cruciaal. Snelle besluitvorming en ingecalculeerde risico's horen daarbij. De afspraken van overheid, industrie en netwerkbedrijven moeten worden vastgelegd in een meerjarenplan, om zekerheid te bieden over de investeringen van alle betrokkenen. De plannen worden aangeleverd door de industrie.