Soms is alles eeuwig – Leo Vroman | Literair Nederland
Soms is alles eeuwig – Leo Vroman
De overige genomineerden waren: Piet Gerbrandy Drievoudig feilloos vals (2005), Charles Ducal In inkt gewassen (2006), Erik Spinoy Ik, en andere gedichten (2007) en Rutger Kopland Toen ik dit zag(2008).
'Leo Vroman schrijft met zijn bundel Soms is alles eeuwig een vaak indrukwekkend en toch relativerend scenario voor zijn eigen dood. Maar er wordt niet geweeklaagd. Als dichter-bioloog beschrijft hij al wat hij ontdekt met een bijna fysiologische verwondering. Op 150 pagina's verduidelijkt hij hoe "het raadseldikke wonder weer van voren af aan begint".
De jury verkiest Leo Vroman boven de vier andere genomineerde poëten omdat hij zijn "Oefenen in het doodgaan" en zijn verwondering over de hem resterende jaren fascinerend oproept. Daarenboven speculeert hij op het troostend effect van het Systeem, een imponerend complex van eerder pantheïstische ervaringen. Vroman beschikt over een gelaagd ensemble van metaforen, hem aangereikt door de biologie, de wereldpolitiek en Tineke, zijn geliefde.
Omdat Leo Vromans poëzie binnen de Nederlandstalige literatuur een uniek karakter heeft, wordt hem de vijfjaarlijkse Prijs van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal-en Letterkunde voor poëzie (periode 2005-2009) toegekend.'
De prijs wordt uitgereikt op de openbare vergadering van de KANTL op woensdag 20 oktober in het Academiegebouw in Gent.