Wat is het geheim van deze heerlijke saus, vraagt mijn dochter, wat heb je er door gedaan? Niks bijzonders eigenlijk, antwoord ik haar, het heeft alleen heel lang geprutteld. Ik weet echt niet of dat het verschil heeft gemaakt, maar na een studie van diverse ragu´s die de naam hebben uit Bologna te komen, plus het originele recept dat volgens ingewijden in een kluis op het gemeentehuis van Bologna ligt opgeborgen, ben ik er wel achter dat de saus in ieder geval een paar uur op moet staan. Er bestaan twee versies, een met spekjes en een met mager varkensgehakt. Ik maak hier de laatste want die is iets caloriearmer. Als je in Bologna bent, vraag nooit om Spaghetti Bolognese want ook al zeg je het onberispelijk Italiaans, je valt gelijk door de mand als buitenlander. Dat gerecht bestaat namelijk niet, of anders gezegd, ragù eet je nooit niet met spaghetti. Tagliatelle of een andere lintvormige pasta jazeker, lasagne ook. Spaghetti dus niet.
Bak de spekjes eerst uit en doe daarna de gesneden groenten erbij. Het vet van de spekjes blijft dus in de saus.
Doe de olijfolie in de pan en bak de kleingesneden groenten een minuut of tien in de olie. Doe het vlees erbij en bak alles op een middelgrote vlam tot het vlees gebruind is. Blus af met een glas rode wijn. Laat doorkoken tot de wijn is verdampt, voeg dan de bouillon toe en de tomatensaus. Laat alles op een laag vuur een uur of 2-3 sudderen. Voeg meer wijn of water toe als het te droog kookt.
Laat de saus liefst een dag staan. Maak de saus af door het toevoegen van een scheut verse volle melk.