De maatschappelijke lading van de film komt vooral tot uitdrukking in de door Disney gekozen verhaaloptiek. Het accent ligt op het politiek correcte thema van de ontmoeting der culturen dat ook in recente Amerikaanse handboeken voor deze periode gehanteerd wordt. De film opent met straatbeelden in Londen en de gevaarlijke reis van de kolonisten naar de nieuwe wereld. Daarna schakelen we over naar de perspectief van Pocahontas en haar cultuur, en zien we door haar ogen de schepen met lawaaierige landverhuizers voor de kust afmeren. De kolonisten verstoren letterlijk en figuurlijk het pastorale landschap van de Powhatan Indianen en dringen binnen in hun samenleving. Dit thema wordt toegespitst in de ontmoeting tussen Pocahontas en John Smith, waarbij de laatste aanvankelijk op onhandige wijze het woord ‘barbaren' in de mond neemt en door een verontwaardigde Pocahontas terecht wordt gewezen. Al na enkele zinnen leren ze elkaars taal spreken. Voor kijkertjes die het dan nog niet hebben begrepen volgt later het meerstemmige lied Savages waarbij de volgelingen van Ratcliffe en Powhatan elkaar in exact gelijke bewoordingen uitmaken voor barbaren, duivels en demonen omdat ze niet zijn like you and me. Slechts met de grote moeite slaagt onze heldin erin haar boodschap van liefde door dit oorlogsgeschal heen te zingen. De strekking is onmiskenbaar: al dit onbegrip is onnodig en schadelijk, en culturele verschillen kunnen worden overbrugd door liefde en wederzijds respect.
Er schuilt echter een merkwaardige onevenwichtigheid in de wijze waarop Disney de twee partijen in dit cultuurconflict schetst. De haveloze kolonisten gedragen zich ronduit opdringerig, hebberig en onbehouwen. Ze vernielen bovendien het landschap, verschansen zich in een fort en stellen zich vijandig op. Wel zien we dat het vooral de op goud beluste Ratcliffe (Mine! Mine! Mine!) is die hen hiertoe aanzet, wat de mogelijkheid openlaat dat deze verwerpelijke mentaliteit tijdelijk is. En ook John Smith toont al spoedig een begrijpende en respectvolle kant.
Toch worden de bewoners van Jamestown steeds in hoekige contouren, rechte lijnen en harde kleuren getekend. Dit in contrast tot de Indianen, die in zachte, ronde vormen worden afgebeeld. Pocahontas heeft bovendien de trekken van fotomodel Naomi Campbell meegekregen terwijl haar al even welgevormde stamgenoten gekleed zijn in decoratieve traditionele gewaden. Disney geeft hier een mooi voorbeeld van de esthetisering van de Indiaanse cultuur, nog versterkt door het landschap met watervallen en overhangende rotsblokken dat in weinig doet denken aan de zompige kust van Virginia.
De oorspronkelijke bewoners hebben verder een ecologisch verantwoorde relatie met de natuur en houden voeling met het hogere door middel van rituelen en contemplatie. Pocahontas luistert met haar hart (Listen With Your Heart), leest de verborgen tekenen der natuur en schildert met al de kleuren van de wind (Colors Of The Wind). En ook haar tirannieke vader Powhatan is door Disney omgetoverd tot een wijze, geduldige en droevig ogende aanvoerder.
Disney's weergave suggereert dat de Indiaanse stamgenoten van Pocahontas oprechter en emotioneel dieper geworteld zijn dan de platte egoïstische geldmakers uit Londen. In dit contrast tussen een onbespoten droomwereld en verderfelijke hebzucht herkennen we de aloude dichotomie tussen de geborgenheid van de plattelandssamenleving en het kille materialisme van het moderne leven. Dit thema van anti-moderniteit is overigens al in het vroegste werk van Disney terug te vinden en misschien wel een sleutel tot het succes van het concern.
Ook nu weer dient deze Pocahontasvariant een hoger doel dient, namelijk dat van onderling begrip in een multiculturele samenleving. Disney sluit daarbij onbedoeld aan op de achttiende eeuwse versie van Pocahontas, die immers ook gericht was op rassenverhoudingen. In beide gevallen is sprake van een ‘Indianenprobleem'. In de twintigste-eeuwse variant is het einddoel echter niet langer integratie, laat staan het geruisloos oplossen van de Indiaanse cultuur in de dominante beschaving, maar wederzijdse erkenning en dus bestendiging van de culturele verschillen. Een ander verschil is uiteraard dat John Smith en niet John Rolfe als partner voor Pocahontas is uitverkoren. Daarmee haakt Disney in op de romantische Pocahontasweergave uit de vroege negentiende eeuw, al ontbreekt de nationalistische ondertoon.
De visie van Disney is multicultureel en romantisch, maar ook uiterst paternalistisch. Juist door deze idealisering, romantisering en esthetisering van de Indiaanse cultuur wordt wezenlijke gelijkwaardigheid onmogelijk gemaakt. In deze zoetsappige sprookjeswereld worden de Amerikaanse Indianen teruggebracht tot kleurrijke en volstrekt onschuldige ornamenten aan de Amerikaanse cultuur. Disney sluit aan bij de verwerpelijke traditie waarbij opgezette Indianen met verentooi en tomahawk tot decoratieve toeristische attractie gemaakt worden. Deze white man's Indian is immers geen zelfstandige deelnemer aan het maatschappelijk verkeer, maar passief object van interpretatie, alle retoriek over perspectief en identiteit ten spijt.
Disney bezondigt zich hier aan de politiek correcte illusie dat positieve herformulering een oplossing voor sociale vraagstukken biedt. Het tegendeel is natuurlijk waar. Echte gelijkwaardigheid kan pas tot stand komen waar alle partijen op volwaardige wijze participeren, met al hun goede en kwade kanten. De tandenloze Pocahontas-interpretatie van Disney bestendigt ironisch genoeg de destructieve kant van het Amerikaanse multiculturalisme door de Indiaanse cultuur te kleineren en buiten de volwassen samenleving te plaatsen. Disney mag de verhouding tussen de twee culturen dan willen symboliseren door romantische liefde (Two Different Worlds, One True Love), in deze seksloze interpretatie zal die relatie altijd platonisch blijven.

Mexon Technology kondigt de succesvolle certificering van iET ITSM door PinkElephant voor nieuw Asset Management proces aan
LOGINventory bevat een uitgebreide set aan innovatieve en bruikbare functionaliteiten. Één van de doelstellingen van deze versie is het verkrijgen van duidelijke informatie over de virtuele infrastructuur en het aanpassen van de Licentie Beheer functionaliteit aan de uitdagingen die virtuele omgevingen daarvoor bieden.
Licentie Beheer voor operating systems van virtuele en fysieke systemen – elk ondersteund door special ‘remote agents’ voor VMware vSphere, XenServer en Hyper-V, kan op betrouwbare wijze de relatie van de Virtual Machine met de desbetreffende host machine detecteren