Gisteren in de NRC in het verhaal over de samenstelling van de lijsten eindelijk eens een kritische kanttekening over de macht van Alexander Pechtold in D66. Samen met zijn zelf gekozen voorzitter, Ingrid van Engelshoven, mag Pechtold de lijst opstellen. Dat wil zeggen de advieslijst maar die is in de praktijk van de gezagsgetrouwe D66'ers bijna altijd helemaal de eindlijst. Deze procedure is erdoor gejast (op bekende D66-doorjaswijze) op een congres, ik meen in 2008, waarin nauwelijks protest klonk. Ik meen me te herinneren dat alleen Boris van der Ham en ikzelf bezwaar hadden tegen deze machtsgreep. Een later congres heeft de voorzitter van de talentencommissie toegevoegd aan het keuzeteam, maar de fractie is simpelweg het ondersteuningsteam van Pechtold. Het is de perfectionering van wat D66 is geworden: de Pechtold Partij.
Minister De Jager zou beïnvloed zijn door de tabakslobby, melden diverse kranten op gezag van de Rekenkamer. Ik kijk er niet van op. Wat veel minder de aandacht trok maar veel schokkender is dat de lobbyist niemand anders was dan Eelco Brinkman, superbouwlobbyist en, hier zijn we de corruptie van het politieke systeem, fractieleider van het CDA in de Eerste Kamer. Een mooi verhaal ligt hier te wachten: de Eerste Kamer als speeltuin van lobbyisten en belangenbehartigers.
Over Lobbyisten gesproken, de voorzitter van D66, hierboven genoemd, Ingrid van Engelshoven, was jarenlang lobbyist voor de drankindustrie. Sinds 2009 is ze partner bij een Haags lobbykantoor en combineert dat met een wethouderspositie in Den Haag. Is dat eigenlijk wel toegestaan of zou het, zie Brinkman, gewoon de norm zijn in de Nederlandse politiek?