Bijzondere gast in Gendt
Belgische commando komt graag naar Gendt (dinsdag 16 juli) Terug Vépé
GuG heeft een afspraak met een Belgische militair. De paracommando eet een hele week elke avond bij Concordia, overnacht in een klein legertentje op Camping Waalstrand en loopt de Nijmeegse Vierdaagse.
Het is een frisse avond. Om iets te eten kiezen de gasten voor het café of een beschut terrasplekje achter de glazen schuifpui. Niet mijn onbekende gast. Herkenbaar aan zijn groene baret tuurt hij over de rustige rivier. Op zijn ontblote armen versterken de tattoos mijn beeldvorming van ruwe bolster, blanke pit.
Roger drinkt een biertje en wacht op zijn bestelling. De bezoeker wordt vriendelijk uitgenodigd om aan te schuiven. Het is het is zijn vijfde keer dat hij op Camping Waalstrand zijn 'reservatie' heeft geboekt, legt hij uit. Daarvoor sliep hij tijdens de Vierdaagseweek twee keer op camping Alverna in Wijchen. "Het was toeval gewoon dat ik op internet bij deze camping terecht kwam." De afstand naar Nijmegen, de kleinschaligheid én niet op de laatste plaats de rivier. "Het geeft een mens een beetje rust hè."
De bestelling wordt op tafel gezet. Friet, schnitzel en rauwkost. Hij bestelt meteen nog een biertje. "Wilt u deze mijnheer vragen wat die wil drinken?" Roger (66) is 10 jaar gepensioneerd. Maar een paracommando blijft altijd commando, laat hij weten. Hij is actief lid van de Vriendenkring Para-Commando Limburg. Hij organiseer activiteiten en schrijft hierover in het 'boekske'.
Gaandeweg het gesprek brokkelt de vooringenomen beeldvorming gestaag af. Aan tafel zit een bescheiden, sociaal en amicale man uit het Belgische Oud-Turnhout. Over zijn carrière en uitzendingen praat hij nauwelijks. Wel over de vierdaagsesfeer. "Uniek in de wereld. Hier voel ik verbroedering." Toch mag in een meest heikele situatie met hem niet worden gespot. "Een paracommando is er op getraind om nooit een stap terug te doen."
Op het terras zit Roger te genieten van Hollandse friet, Duits Erdinger Weissbier en de Gendtse gastvrijheid. "De mensen hier zijn echt aardig", zegt hij op kalme en welgemeende toon. Een praatje is zo gemaakt. Anderen steken de hand op. Verglijking heeft hij genoeg, zo blijkt.
De commando heeft al verschillende meerdaagse wandelmarsen in België en Nederland op zijn naam staan. En altijd de langste afstand. Ook in Nijmegen loopt hij nog steeds de 50 kilometer. "Het leven is actie en bewegen." De drijfveer is zijn conditie op peil houden. Vorig jaar is hij met marathonlopen gestopt. In zijn 'gloriedagen' werd de 42 kilometer in ruim drie uur beslecht. Bij zijn laatste marathon liep hij met moeite 10 kilometer per uur. Een bittere pil voor de 66-jarige paracommando. "Dat is de natuur hè. De leeftijd speelt een rol. maar ik heb geen zin om als hekkensluiter over de finish te komen." Er is één troost. Mensen op leeftijd voelen zich thuis op Camping Waalstrand, grapt de bezoeker. De Belgische tafelgenoot begrijpt de opmerking en lacht. Toch is de 66-jarige campinggast een opvallende verschijning. Omringd door caravans en grote campers kruipt hij 's morgens om 2 uur uit zijn pubtentje om zich te scheren en te wassen. Een paar dagen leven zonder comfort vindt hij heerlijk. De vaste campinggasten kijken er niet van op. "Iedereen mag gewoon zijn dingetje doen, dat doe ik ook."
Gendt en de Vierdaagse ziet hij als een ultieme vakantie. Maar wel met een bijzondere dagindeling. 2.00 uur opstaan om 2 uur later goed verzorgd te kunnen starten. Op de wandelroute drinkt hij een 'paar pintjes'. Dat is goed zegt hij, want per dag verbruikt hij 3.200 calorieën. Rond zes uur 's avonds zit hij uitgerust op het terras van Concordia en laat zich de Duitse biertjes goed smaken. Hij blijft graag tot sluitingstijd. In hetzelfde tempo met Belgische Duveltjes zou hij de volgende dag niet fit genoeg zijn, zo schat hij zelf in.