Het moderne (online) kledingbedrijf neemt Ben aan als stagenemer, maar weet nog geen raad met de ervaren man uit de oude economie. Hij begint met kleine klussen en begint geleidelijk de vluchtige en chaotische CEO bij te staan in haar dagelijks werk. Hij wordt de chauffeur, assistent en weet met zijn ervaring balans te brengen in haar mix van ondernemen, beslissingen nemen en een gezin. De casting is subliem, de dialogen zijn fris en komisch en het scenario doet je nadenken over normen, waarden, hard werken, ondernemen en een sociaal leven.
De regisseur wil duidelijk wat statements maken. Ben je ondernemer – of heb je een relatie met een ondernemer – dan zul je veel herkennen. De film brengt duidelijke sentimenten naar voren, zonder overdreven sentimenteel te worden. Het sterke acteerwerk – en de dialogen – houdt veel ‘platte’ passages overeind. Dat de ervaring van ouderen van waarde zijn voor jonge bedrijven, maakt de film goed duidelijk. Rode draad is het vinden van de juiste balans tussen een druk leven leven, succes hebben, de eigen gezondheid en het runnen van een gezin. Het lijkt ons modern dilemma. In het komische, aannemelijk en inzichtelijk overbrengen van deze boodschap is The Intern meer dan geslaagd.