Dan lopen twee wachters in op de priester en beginnen hem te verslepen terwijl de priester hardop doorgaat met zijn gebed, op den duur is de man niet meer te horen, los van een plons zodra hij in een ondiep deel van het moeras geduwt word door de twee wachters.
Rafaël zucht van opluchting en loopt de trap van zijn kasteel op, op zijn weg naar binnen een veldfles naar zijn mond halend. Volledig onbewust van het feit dat Kychte Monet in de buurt was.
Kychte loopt richting het gebouw waar Rafaël uit is gekomen met veel kabaal. hij loopt vlak achter Rafaël aan zonder zich te laten opmerken door de elf.
Als Rafaël zich eenmaal omdraait ziet hij Kychte vlak achter hem staan, met een doordringende blik en wenkbrauwen op onweer.
Rafaël's wenbrauwen fronsen bij het zien van Kychte en de wijze waarop hij Rafaël aankijkt. Even is hij stil terwijl Kychte kucht, wanneer Kychte uitgekucht is duwt Rafaël zijn veldfles in Kychte's handen.
"Je hebt het duidelijk meer nodig dan ik." Rafaël keert zich dan weer om en loopt de poorten binnen en zegt over een schouder naar Kychte.
Kychte loopt achter Rafaël aan en geeft de veldfles weer terug. zijn gezicht ontspannen en vriendelijk.
Rafaël neemt met een nu kalmere houding de veldfles weer aan en wijst Kychte naar een luxueuze houten stoel naast hem. En antwoord dan.
"De priester had mijn huisregels gelezen en kwam naar mijn deur om me van gedachten te veranderen en te preken. Hij weigerde te vertrekken toen ik hem de kans gaf mijn woning te verlaten en een vergunning te regelen voor zijn gepreek, en ik was nog geduldig met hem."
Kychte peinst eventjes en vraagt: "Hoe kijken de dorpelingen naar je keuze voor een strikt beleid omtrent prediken van geloof?"
"Er is gemopper hier en daar, maar weinig directe tegenstand, ze weten dat ik hun niet in hun huizen ga berechten voor het geloven in een god die ze willen, zolang ze bepaalde goden maar van de straat en openbare plaatsen houden. En je zal verbaasd staan wat een herberg met mooie vrouwen kan betekenen voor mopperaars."
"in plaats van luisteren en een serieuze oplossing te vinden, mits deze er uiteraard is. Zwijg je de mopperaars hun mond met omkoping van mooie barvrouwen?"
"jij bevraagt jezelf en anderen ook tot je de kern vindt, daar kun ie denk ik pas vrede mee hebben. En niet met een antwoord als: hier heb je een mooie barvrouw"
"jij zult genoegen nemen met een half antwoord, zonder te weten of dat waar is, of überhaupt een deeltje waar zou zijn"
"jij gaat mij niet vertellen dat je tot hier bent gekomen met halve waarheden en genoege neemt met die 'barvrouw' waar jij nu mensen mee tevreden stelt"
"Ik dank je zeer dat ik welkom ben geweest, maar ik moet er wel weer vandoor. ik moet mij nog voorbereiden op de bijeenkomst"
De homestead is rustig, alle banieren zijn weg, alle soldaten nergens te bevinden, en de burgers alleen verblijven nog hier. De elf Rafaël heeft deze plek verlaten, zo blijkt. Het kasteel op de rots echoed van de wind die erdoorheen blaast, en lijkt volledig verlaten.