Droomreis: ik wil nog eens... - Reisblog World Ticket Center
Je bent hier: Home Acties Droomreis: ik wil nog eens…
Droomreis: ik wil nog eens…
Geplaatst op 20 juni 2013	door World Ticket Center	in Acties	met Reageren?
Onderstaand artikel is geschreven door Jeroen van backpackeninaustralie.nl. Vind jij dat dit artikel het verdient om de reischeque in de wacht te slepen? Deel dit artikel dan snel via de socialmedia buttons onderaan de pagina! De droomtrip die op 26 juni het meest gedeeld is via dit blog, wint de reischeque en kan dan ook daadwerkelijk worden gerealiseerd!
Als je negen, tien maanden hebt rondgezworven, behoor je tot een gelukkig gezelschap; de groep mensen op wie al die personen die toch maar geen tussenjaar namen stiekem jaloers zijn. En ook al hebben veel van die mensen in de jaren dat het economisch nog goed ging ook de nodige reizen gemaakt, als je een backpackjaar hebt gehad, mag je niet klagen. Je hebt de wereld gezien, jezelf leren kennen en nieuwe vrienden gemaakt.
Als ervaren Australiëganger wordt me vaak gevraagd welke bestemming ik zou aanraden. Afhankelijk van wie het vraagt (en wat ik van zijn of haar smaak weet) adviseer ik dan om naar Airly Beach te gaan voor de party, of juist naar the Red Centre voor de overweldigende natuur. De outdoorsporters adviseer ik Cairns (en het Great Barrier Reef, terwijl ik iemand die gek is op geschiedenis een reisje naar Ballarat zou aanraden.
Maar afgelopen week werd me een andere vraag gesteld. Eentje die veel minder voorkomt: "Jeroen, welke droombestemming zou JIJ dolgraag nog eens bezoeken?". De vraag overviel me een beetje, want sinds mijn trip naar de andere kant van de wereld heb ik meerdere andere trips gemaakt. Sommige ver weg, sommige dichtbij. En op die reizen heb ik geleerd dat het idee "hoe verder hoe beter" echt niet klopt. Wegens geldgebrek zat ik vorig jaar op Ameland (prachtig eiland), en ook het vrijwillig begeleiden van een gehandicaptenvakantie op hemelsbreed nog geen 15 km van huis leverde een briljante ervaring op.
Maar toch, er is nog een verlanglijstje.
Hoog op dit lijstje staat het lopen langs Hadrian Wall, een wandeling van ruwweg 180 km waarbij je van Newcastle (GB) vertrekt en in westelijke richting langs de oude Romeinse grensmuur loopt. De grens tussen de beschaving van het oude Rome en de barabren uit het noorden. Deze tocht wil ik dolgraag een keer lopen.
Toch valt deze tocht in het niet bij mijn droombestemming. Geloof het of niet, die ligt "gewoon" in Australië: Ningaloo.
Zoals zoveel backpackers heb ik mijn duikbrevet gehaald op het Great Barrier Reef, vanaf een duikschip dat Cairns (QLD) als thuishaven heeft. Een prachtig duikgebied, dat de afgelopen jaren helaas veel te veel te lijden heeft gehad. Geweldige duiken heb ik daar gemaakt, zwemmend tussen een overweldigende hoeveelheid vissen, van alle kleuren. Groot en klein. Haaien, zeeslangen, schildpadden, mantarays… allemaal heb ik ze vredig voorbij zien komen. Puur genot. Ook op andere plekken langs de oostkust heb ik mooie duikspots mogen bezoeken. Toch was het pas in Sydney, op het laaste deel van mijn reis, dat ik hoorde over Ningaloo.
Ningaloo, een rif van haast mythische reputatie. Een rif dat een rijkere soortenvariatie heeft dan het Great Barrier Reef. Een rif waar je behalve de rifhaai ook een walvishaai kunt treffen. Dit dier ken ik alleen van de foto's die ik moest gebruiken toen ik voor The Wilderness Society (TWS), zeg maar; het Australische Natuurmonumenten mensen moest overtuigen lid te worden om het rif van Ningaloo te redden.
Met vuur en passie heb ik wildvreemden te woord gestaan, betoogd en geargumenteerd, om hen te overtuigen van de schoonheid en de waarde van dit prachtige gebied. Een gebied dat ik zelf, helaas, nooit heb kunnen bezoeken.
In mijn dromen zet ik dat recht en verblijf ik een week of twee op een resort en bezoek ik elke dage en ander deel van het "fringing reef". In die droom begin ik elke dag met een sunrise-dive.