‘verbreid over de hele wereld’. Met een beetje goeie wil kun je zo hier en daar landen ontdekken waar geëxperimenteerd wordt met bepaalde elementen uit het arsenaal van socialistische denkbeelden. Over de vraag of de Sowjet-Unie, de landen van Oost-Europa, of China, of Cuba, Vietnam of Tanzania socialistische landen zijn kun je lang twisten. Veel zal afhangen van de vraag wat je onder socialisme verstaat, hoe zwaar je democratische besluitvorming, keuzevrijheid, basisdemocratie, vrijheid van meningsuiting en dergelijke laat meetellen, en trouwens ook welke economische criteria je aanlegt. Dat echter de landen van West-Europa, de Verenigde Staten en de meeste door die landen economisch overheerste landen van de Derde Wereld niet socialistisch zijn lijkt me toch nauwelijks voor bestrijding vatbaar.
4. Natuurlijk zijn socialisten niet per definitie ‘socialer’ dan niet-socialisten. Ik neem aan dat met sociaal bedoeld wordt ‘sociaal-voelend’, ‘aardig voor andere mensen’ of zoiets. Welnu, vele kapitalistisch denkende mensen zijn erg aardig, vaak ook heel sociaal en democratisch in hun omgang met ‘de eenvoudige man (en vrouw)’. Maar dat heeft met socialisme dan ook niets te maken.
Heel kwalijk wordt het betoog als er zo even, tussen neus en lippen, zo'n zesendertig miljoen liquidaties worden opgevoerd, die door ‘de’ socialisten zouden zijn uitgevoerd omdat zij ‘meenden een klassenstrijd te moeten voeren’. Dit heeft met behoorlijk hanteren van historie toch niets meer te maken.