Vieren in stijl – omabaard
Gepubliceerd op 31 juli 2019 door omabaard
Vorige Met uitzicht op….
Volgende Le bonheur est une fleur qu'il ne faut pas cueillir. (A Maurois)
46 gedachten over "Vieren in stijl"
Dat klinkt als een heerlijke viering van een bijzondere dag!
Ik kan hier niets meer aan toevoegen!
31 juli 2019 om 19:42
Wij kwamen vorig jaar van Lille en zijn langs Ronse terug naar huis gereden. We kenden het daar niet maar spraken af om daar eens naar teug te keren. Het lijkt ons daar erg mooi.
Dat is het. En een etenstipje kreeg je hier nu ook al. Ook de omgeving van Ronse is prachtig. De Vlaamse Ardennen!
Mooi beschreven waar het leven over gaat. Fijne herinneringen met weemoed geschreven.
Herinneringen blijven maken. Zezijn belangrijk.
We doen nog steeds dapper ons best. En het vieren in stijl is nu ook een herinnering om op te slaan. Het staat nu geschreven 😉
Ja, mooi geschreven en altijd terug te lezen.
Warme herinneringen heel mooi beschreven. Als zestigers zijn inderdaad meestal de ouders niet meer in leven maar jammer dat ook één van de kinderen er niet meer bij mocht zijn.
Wat een prachtig gebouw, natuurlijk mag je daar gewoon enthousiast over zijn en het laten zien, bij reclame denk ik eigenlijk nooit zo na in een zo mooi verhaal.
Soms wordt in blogs betaalde reclame verborgen. Vandaar de vrolijke noot. 🙂
Inderdaad, een zus verloren, 34 jaar geleden. ik denk dat je me toen nog net kende?
31 juli 2019 om 18:11
Meestal is het wel duidelijk hoor als er reclame gemaakt wordt. Ik link ook wel eens iets gewoon omdat ik het leuk vind om te laten zien waar we waren of zoiets.
Wat jong was je zus toen nog, ingrijpend hoor. Nee toen kende ik je nog niet, het internet bestond nog niet eens, althans nog niet als iets dat je gewoon thuis had.
Gewoon ter info, ingrijpend, ja!
een mooi en nostalgisch logje
Soms doet dat deugd, zijn én terugblikken in het verleden.
Heerlijk om te lezen. Fijn voor jou om zo te mogen delen met elkaar
'een heel verleden zonder man en kinderen stroomt binnen' prachtige zin en veelbetekenend. ❤ Dank je wel.
Heerlijk om lezen. We gaan allebei de nostalgische toer op 🙂
Haha, het is de perfecte tijd ervoor.
Heel vreemd, maar ik slaag er niet meer in om jouw logjes te reageren? Ik weet niet hoe het komt? Daarom probeer ik het langs deze weg.
En… een stukje van mij bij jou dus…
De eerste verbintenis tussen Ronse (waar ik geboren ben) en jouw stad.
Dat is een stukje historie dat me nog niet bekend was. Blij dat je dit met ons deelde.
We zullen dus ook eens naar Ronse moeten trekken…
31 juli 2019 om 18:00
Je ziet, nooit te oud om te leren. En het is een prachtig authentiek stationnetje.
Ik houd de tip in gedachten, dank je!
Een mooie beschrijving van herinneringen en nostalgie hoor.
Ouder worden schept meer herinneringen. tot de tijd komt dat ik vergeet?? Hum…
Bittersweet. En nostalgie. Alles verpakt in een mooi verhaal.
Bittersweet, zo waar!
Al die herinneringen die je koestert.
Herinneringen groeien en worden intenser. Hoort dat bij ouder worden?
Nostalgie, weemoed, dankbaarheid, feestvreugde, … , huis-verpakt. Mooi logje.
Ook jouw kernwoorden verpakken het geheel weer prachtig.
31 juli 2019 om 10:20
Wat heb je de familiebijeenkomst mooi beschreven daar in dat prachtige pand/restaurant.
Ronse lonkt… het is ook een prachtige streek daar.
Inderdaad een prachtige streek. We reden voorbij ons ouderlijk huis, op de top van de berg met kilometers verre uitzichten. Ik mis het hier. We springen dan meer de fiets op.
Doet dat geen pijn als je je ouderlijk huis ziet? Daar heb ik angst voor… als mijn moeder er niet meer zal zijn, dan zal ook het ouderlijk huis weg zijn. Het is zo vertrouwd. Het was er altijd… Nog niet aan denken.
Ja dat blijft pijn doen, maar toch ook een mooie pijn, hoe tegenstrijdig dit ook klinkt.
Geweldig toch dat jouw moeder nog altijd in het ouderlijk huis kan blijven wonen.
Mijn moeder heeft ook tot aan haar dood in ons ouderlijk huis gewoond. Daarna heeft mijn broer mijn zus en mij 'uitgekocht' en nu woont zijn dochter in het huis. Ik kan er zo binnenspringen als ik wil. Ben heel blij dat het niet in vreemde handen is overgegaan.
Ja dat was onze droom ook geweest, het huis binnen de familie houden. Vooral omdat mijn ouders het huis zelf gebouwd hadden. Hun stijl en leven zat hierin.
Maar we zijn verspreid over Vlaanderen, je hebt gelezen, niet onder de kerktoren gebleven…..
31 juli 2019 om 04:24
Toch heel bijzonder zo'n dag. Incompleet en toch.. herinneringen blijven. Bijzonder.. jouw ring. Ik heb er 1 van mijn vader. Zijn trouwring vermaakt tot..
Mooi dat je een fijne dag had! 😊
Ooit wil ik dat ook nog doen, beide trouwringen versmelten tot één mooi geheel. Ze liggen hier al anderhalf jaar klaar….
Een edelsmid kan dat zo mooi. Meestal heb je nog ergens oud goud dat je niet gebruikt.. voor als er iets extra's moet gebeuren.. Ik weet niet wat mijn moeder nog over heeft aan sieraden. Ik ben bang dat alle mooie spullen weg zijn. Heb er de laatste 2 jaar in elk geval niets meer van gezien. Ik hoop wel dat er nog iets is.. als herinnering. Zo niet dan heb ik haar vingerafdruk.. die kan ik ergens in laten verwerken 😊