7 manieren om grenzen te stellen voor meer ruimte - femke zeeman
7 manieren om grenzen te stellen voor meer ruimte
17 februari 2014 22 maart 2016 Femke
Voel jij je ook vaak mega verantwoordelijk voor familieleden, je partner of vrienden? Kun jij regelmatig andermans gecreëerde chaos oplossen of heb je last van wandelende grenzen? En voel je je schuldig wanneer je dan nee zegt? Dan zou je jezelf eens kunnen afvragen of je niet té betrokken bent bij iemand anders leven en misschien te weinig bij dat van jezelf.
Het geven van ondersteuning aan een familielid, partner of vriend in moeilijke tijden is over het algemeen natuurlijk gewoon een blijk van liefde.
Wanneer jij je echter lijkt te ontpoppen als de nieuwste Moeder Theresa van de Lagerlanden is het misschien tijd om de focus terug te brengen naar jezelf en de mannenlijke daadkrachtige Yang energie in jezelf op te roepen.
Het is de subtiele lijn tussen de verantwoording voor jezelf en die voor anderen die soms velen vragen kunnen oproepen. Die grens ligt helaas niet keurig netjes met een rode lijntje voor ons uitgestippeld.
Uit eigen ervaring weet ik dat het proberen invloed uit te oefenen op anderen vaak een geleidelijk proces is dat niet op de een op andere dag ontstaat. Bovendien is het enorm vermoeiend en frustrerend.
Zo kan het zijn dat je je ineens midden in een situatie bevindt waarvan je van te voren zou hebben gezegd: 'No way!' Het je eruit losmaken lijkt dan ineens niet meer zo eenvoudig. Mensen zijn inmiddels iets van je gaan verwachten.
Natuurlijk begrijp ik dat dit helemaal niet makkelijk is, maar toch kan het. Natuurlijk kan het. Alle ingrijpende gedragsveranderingen zijn uiteindelijk simpelweg gewoontes. En gewoontes kunnen omgevormd worden. Hoe hardnekkig ze ook lijken.
De oplossing ligt in hét modewoord van nu: loslaten.
Wat is dat nu precies en waar begin je?
1. Herken je 'come to the resque- houding'. Voel dat een bepaalde situatie of persoon je volledig in de greep heeft. Dit is het begin. Het bewust worden van een patroon.
2. Merk vervolgens op of daar een oordeel op volgt. Wat leg jij jezelf op in deze bepaalde situatie? Wat verwacht je van jezelf?
3. Ervaar waar je in je lichaam aan het vasthouden bent. Je kaken, je schouders of je onderrug. Lichamelijk loslaten triggert geestelijk loslaten. Wat is de emotie wat bij deze sensatie past? Schuldgevoel, frustratie of angst bijvoorbeeld.
4. Zoek ontspanning op. Wanneer je begint met piekeren zie je op een gegeven moment door de bomen het bos niet meer. Doe iets waar JIJ energie van krijgt. Blijf goed voor jezelf zorgen.
5. Vraag jezelf eens af wat jij van die ander nodig hebt? Waar hoop je op? Of waar ben je bang voor? Wat zou er gebeuren wanneer je stopt te doen wat je doet? En gebeurt dat niet nu sowieso al?
6. Mediteer of bid en vraag om wat voor support jij dan ook maar nodig hebt. Of je je vraag nu richt aan het Universum, Boeddha, het Goddelijke, Shekinah, God, de natuur of 'hetgeen wat niet in woorden te omvatten is' maakt niet uit. Ontwerp je eigen spiritualiteit en merk dat je onderdeel uitmaakt van iets groters dan wijzelf.
7. Realiseer je dat uiteindelijk IEDEREEN verantwoordelijk is voor zijn eigen keuzes en dat je nu eenmaal geen invloed hebt over wat iemand anders zegt, denkt of doet.
En net zo belangrijk; je helpt iemand anders er niet meer om maar eindeloos 'te redden'. Je ontneemt de ander juist de mogelijkheid zijn eigen verantwoording te pakken. Dit betekent niet dat je niets meer om de ander geeft.