Terwijl de Australische overheid zich verzet tegen een koolstofarme energietransitie, zijn er enkele interessante ontwikkelingen.
Adam Morton legt het uit in een artikel op The Guardian-website. https://www.theguardian.com/
Hier mijn samenvatting van een gedeelte van zijn artikel. Over de export van zonne-energie en de potentie voor vergroening voor de Australische industrie:
Sun Cable, beloofd de grootste zonne-farm ter wereld te worden. De planning voorziet een geïnstalleerde capaciteit van 10 gigawatt op 15.000 hectare, compleet met batterijopslag om ervoor te zorgen dat de hele dag stroom geleverd kan worden.
Vanuit de woestijn nabij Tenant Creek (Northern Territory) gaat een lange leiding naar Darwin en van daaruit naar Singapore met een 3800 km lange zeekabel.
Daarmee moet dan in één klap ongeveer 20% van Singapore’s energievoorziening groen worden, opgewekt onder en met de Australische zon.
Maar op dit moment moet aangetekend worden dat Australië nog steeds ‘s werelds grootste exporteur van steenkool is en daarmee ook exporteur van CO2-emissies. Samen met Qatar als wereldleider in de verkoop van vloeibaar aardgas (LNG) zijn beide landen dus de grootste “exporteurs” van CO2 emissies.
Het artikel in “the Guardian” bevat nog meer informatie: niet alleen over de export van hernieuwbare energie naar Singapore en naar Indonesië, maar o.a. ook over Australische strategieën, projecten en standpunten van wetenschappers, industriëlen en investeerders. Ook hiervoor zijn windparken en zonnefarms de basisvoorzieningen die de zware industrie van Australië moeten vergroenen.
Met name de Pilbara, één van de 9 regio’s in Australië, is ongekend rijk aan ijzererts en andere ertsen en mineralen. Met de plannen van investeerders en de industrie kan de Pilbare vergroenen met behulp van de groene stroom en met de daarmee geproduceerde waterstof. Maar helaas zijn al deze plannen nog niet in lijn met de huidige Australische politiek!