The day after schreef ik op Facebook dat wij volgens mij toch niet echt culinaire nitwits zijn maar dat het lang geleden was dat ik zo lekker heb gegeten. En dat vind ik nog steeds. Alles klopte. De gerechten die zonder uitzondering ware kunstwerkjes waren, de creatieve smaakcombinaties, de wijnen die perfect bij de gerechten pasten, de persoonlijke aandacht, de entourage. Nou ja, alles dus.
De taxichauffeur die ons naar De Rozario bracht, ‘waarschuwde’ al: bij De Rozario ga je een avondvullend programma tegemoet. En dat klopte: we waren er om 7 uur en gingen pas tegen half 1 de deur weer uit.
Natuurlijk is zo’n avond een kostbare aangelegenheid maar o, o, wat een feestje als je dan eens in de zoveel tijd zo lekker kunt eten.
Als ex-Helmonder heb ik zelf vaak genoeg de hardste grappen over Helmond gemaakt maar dat Helmond een culinaire hotspot rijker is, dat is zeer zeker geen grapje.