Tramremise op het Flevoparkbadterrein? |
16 november 2018 door Erik Lambooy
Aan de oostflank van Amsterdam wordt de komende jaren veel gebouwd. Tot 2025 komen er op IJburg en Zeeburgereiland zo'n 12.000 nieuwe woningen bij, tot 2038 zijn het er zo'n 22.400. Om dit mogelijk te maken moet onder andere het openbaar vervoer worden uitgebreid. Met de komst van Strandeiland zal in ieder geval de IJtram tot daar worden doorgetrokken, en ook zijn er plannen om eventueel tramlijn 3 door te trekken naar Haveneiland.
Meer trams — die om de capaciteit te vergroten ook nog deels gekoppeld zullen gaan rijden — betekent dat de huidige tramremise aan de IJburglaan te klein wordt. De gemeente Amsterdam heeft het eigen ingenieursbureau daarom opdracht gegeven om te zoeken naar alternatieve locaties.
'Een belangrijk criterium is dat de remise vlakbij het tramspoor komt te liggen', vertelt Peter Blummel, omgevingsmanager Zeeburgereiland & HOV Oostflank. 'Aanvankelijk waren er daarom drie locaties geselecteerd: voor de hand liggend was de huidige locatie vlakbij de kruising Zuiderzeeweg/IJburglaan, die dan zou moeten worden uitgebreid.
Daarnaast een locatie iets verderop aan de IJburglaan, in de lus van de oprit naar de A10, in de zogenaamde 'oren'. En op Strandeiland zou een kleine dependance mogelijk zijn. Pas toen het plan werd geopperd om eventueel de verbinding van Haveneiland naar de stad te 'vertrammen', kwam een vierde locatie voor de remise in beeld: de plek van het Flevoparkbad.'
Op dit moment worden al deze zoeklocaties onderzocht: wat zijn de mogelijkheden? Wat zijn de kosten? Hoe kan een remise op die plek stedenbouwkundig worden ingepast? En wat zijn de mogelijkheden voor meervoudig ruimtegebruik? Deze variantenstudie wordt naar verwachting eind 2019 voor inspraak aan de omgeving voorgelegd. Uiteindelijk moet dit leiden tot een voorkeurslocatie, waar medio 2020 de gemeenteraad over zal beslissen.
Volgens Blummel wordt de locatie in de 'oren' door veel betrokkenen als ideaal gezien. 'Amsterdam wil de schaarse ruimte in de stad uiteraard optimaal gebruiken. Deze locatie is niet geschikt voor woningbouw en niet voor bedrijven, en ook de natuurwaarde is nihil. Daarnaast is ook de stedenbouwkundige inpassing eenvoudiger dan bij een locatie als het Flevoparkbad.'
Maar dat betekent volgens hem allerminst dat het een gelopen race is. 'Het is nog onduidelijk of een remise hier past. En bovendien is de grond geen eigendom van de gemeente Amsterdam, maar van Rijkswaterstaat. Mocht dit de voorkeurslocatie worden, dan zal daar dus over moeten worden onderhandeld.
Daar komt nog bij dat het Flevoparkbad toe is aan een grondige renovatie. De directie Sport en Bos ziet hierin een mooie aanleiding om het bad om te vormen tot een combi-bad. Of eventueel om hier andere sportvoorzieningen te realiseren. Vanuit de remise zullen wij ervoor pleiten dat de zwemvoorzieningen in ieder geval niet minder worden, maar uiteindelijk gaan wij daar niet over.'
Voor wie het zich nog niet realiseerde: het Flevoparkbad wordt serieus bedreigd. Het is alle hens aan dek om deze unieke voorziening te behouden voor de stad. Er zal druk moeten worden uitgeoefend op politici en andere beleidsmakers. We zullen ons moeten laten horen in de gemeenteraad, in commissievergaderingen, op straat en via social media.
En er zullen alternatieve plannen moeten worden ontwikkeld waarin we laten zien dat het mooiste buitenbad van Amsterdam een geweldige toekomst kan hebben, en voor nog meer Amsterdammers een nog veel belangrijkere voorziening kan worden dan het nu al is.