Pieter-Paul van Laake overleden | Zeeland geboekt
← Martijn van der Linden in de race voor Woutertje Pieterse Prijs
Het zeeparfum van oom François →
Pieter-Paul van Laake overleden
Vorige week maandag, op 29 februari, is Pieter-Paul van Laake op 71-jarige leeftijd overleden. Ik sprak hem eind november 2014 voor de PZC naar aanleiding van zijn toen pas verschenen urenboek. Van Laake woonde aan de rand van Mook, met riant uitzicht op de Maasvallei en het Reichswald. Hij was toen al ernstig ziek, hij had de spierziekte ALS. Januari van dat jaar was hij voor het laatst in West-Zeeuws-Vlaanderen geweest, in het plan Waterdunen bij Breskens.
In 1949 kwam hij voor het eerst in de regio. Zijn vader was bankdirecteur in Nijmegen. Voor de zomervakantie huurde hij een houten huisje bij Cadzand. Pieter-Paul was de derde in een gezin met uiteindelijk negen kinderen. Eind jaren zestig kocht zijn vader een stenen huisje in de Vlamingpolder bij Cadzand. Vanaf die tijd ging Pieter-Paul maandelijks een paar dagen naar West-Zeeuws-Vlaanderen. Hij studeerde Nederlands en werd leraar. Rond 1980 stopte hij daarmee en werd fietskaartenmaker voor Uitgeverij Dwarsstap. Hij schatte dat hij jaarlijks zo'n 20.000 kilometer fietste door Nederland en Vlaanderen. Al die jaren hield hij zijn retraitedagen in de regio Cadzand in ere. Hij ging alleen, zonder zijn vrouw Ineke, en koos altijd voor doordeweekse dagen om met zo weinig mogelijk drukte geconfronteerd te worden. Hij stuurde haar wel zelfgetekende kaarten. Zoals hij ook 'boekjes' voor haar maakte, unica die vrijwel zeker een plaats gaan krijgen in het Museum Meermanno in Den Haag.
Dat ik hier nu stilsta bij zijn overlijden spreekt voor zich. Pieter-Paul van Laake heeft ons met zijn urenboek een mooie erfenis nagelaten. Voor de bespreking: klik op deze link. Een boek, dat bijna hypnotiserend werkt als je er een paar uur in leest. Plus een cd, met de stem van de schrijver. Het is een bijzonder geheel, dat niet de aandacht en de waardering heeft gekregen die het verdiende. Vorig jaar was hij al te ziek om zijn boek in te sturen voor de Zeeuwse Boekenprijs. Ook dat is jammer.
Ik denk dat er nog veel lezers plezier en ontspanning kunnen beleven aan het urenboek. Ik hoop dat dat gebeurt. Daar zou de auteur blij mee zijn geweest.
Dit bericht is geplaatst in Biografie met de tags Pieter-Paul van Laake. Bookmark de permalink.
3 reacties op Pieter-Paul van Laake overleden
Jan Busser schreef:
Pieter-Paul de schrijver van de wandeltochten en natuurvorser die we steeds met veel plezier aanhaalde tijdens onze wandellusjes opzij van LAWs waarbij zijn beschrijvingen en aanwijzingen zelfs na 10 jaar nog nauwgezet zijn zoals welke vogels ergens voorkomen of het nu in Brabant, Limburg of in het westen zoals bij het opgespoten land bij Hoek-van-Holland – het klopt! Niettemin zijn sommige paden nu overwoekert, doch daar trekken we ons niet veel van aan om hem te volgen in het ontdekken van de natuur!
Marcel Leentvaar schreef:
Als kritische wandelaar ben ik altijd op zoek naar avontuurlijke wandelingen in Nederland. De wandelingen van Pieter-Paul van Laake staan bij mij nog altijd op de eerste plaats. Zijn wandeltochten staan altijd garant voor mooie wandelingen. Dat de wandelingen ongemarkeerd zijn en sommige paden zijn overwoekerd maakt het alleen maar leuker. Zijn passie voor de natuur is terug te vinden in de keuze van zijn wandelingen. Wij zullen in navolging zijn wandelingen met plezier blijven volgen.
Ik heb gisteren op de Deventer boekenmarkt gebiologeerd staan lezen in Van Laakes urenboek, waarvan het bestaan en de achtergrond mij op dat moment volledig onbekend was. Je vraagt je meteen af waardoor wat op het eerste gezicht niet meer lijkt dan een eindeloze opsomming van wat er allemaal gebeurt je zo pakt. Dan gaat het plezier dat uit deze opsomming spat opvallen, de virtuositeit in de beschrijvingen van de gedragingen van de vogels, doorspekt met elementen uit het landschap en hier en daar een plukje uit de mensenwereld.
De vogelgeluiden zijn een genot apart. Waar je in vogelboeken doorgaans klankimitaties van het geluid tegenkomt, behalve van de paar vogelgeluiden die iedereen met een werkwoord weergeeft (tjilpen, koeren, kukelen) vat Van Laake die geluiden echt allemaal in werkwoorden. Er wordt gezipzipt, getiettiet, gekekt, geschetterd, gepurkt, gekokkokt, getjiekt, georgeld, gepareld, getjutterd, geprutteld, gekakkeld, getjuukt, gedempt gejiekerd …
Voeg daarbij de voorbeeldige uitgave van het boek: een egaalgrijze, ongeplastificeerde kaft met de titel in blinddruk erop, garengebonden met een rood leeslint, voor elk observatieuur een pagina, de tijden in rood, de observaties gescheiden door rode paragraaftekentjes, de subtiele tekeningen … kortom ook een visueel en tactiel genot. Echt een liefhebbersboek. Ik heb het uit volle overtuiging gekocht.