6. De vader kan zich niet verenigen met de conclusies van de raad. Hij stelt zich op het standpunt dat uit zowel het raadsrapport als het Forensisch Psychologisch onderzoek van het Haags Ambulatorium van 13 maart 2012 (hierna: het psychologisch onderzoek) enkel zijn frustratie naar voren komt, die haar oorzaak vindt in het gegeven dat hij de minderjarigen al zes jaar niet heeft gezien. In beide rapporten wordt daarnaast teruggegrepen op verouderde informatie. In de visie van de vader stelt de moeder voorts haar eigen belang voorop op het moment dat zij stelt rust nodig te hebben om er voor de minderjarigen te zijn. De angst van de moeder voor ontvoering van de minderjarigen door de vader is onterecht. De vader is zich volop aan het ontwikkelen en hij wortelt zich in de Nederlandse samenleving. Hij heeft inmiddels een HBO-studie afgerond en hij wil een toekomst in Nederland opbouwen mede in het belang van de minderjarigen. De vader is verder bereid om aan zichzelf te werken, maar alleen indien de moeder dit ook zal doen. Ook is de vader bereid om aan een mediationtraject deel te nemen.
7. Aan de orde is de vraag of er gronden aanwezig zijn het gezamenlijk gezag van de ouders over de minderjarigen te beëindigen en de moeder alleen met het gezag te belasten. Op grond van artikel 1:251a lid 1 van het BW kan de rechter na ontbinding van het huwelijk anders dan door de dood of na scheiding van tafel en bed op verzoek van de ouders of van één van hen bepalen dat het gezag over een kind aan één ouder toekomt indien:
8. Het hof stelt voorop dat een gezamenlijke uitoefening van het gezag vereist dat de ouders het mogelijk maken dat beslissingen over de verzorging en opvoeding van het kind tot stand komen op een wijze die niet belastend is voor het kind en zijn veiligheid niet in gevaar brengt. In het geval ouders niet (meer) samenleven en moeizaam of niet communiceren, kan dat betekenen dat, waar nodig, de verzorgende ouder die beslissingen kan nemen die voor het dagelijkse leven en de veiligheid van (spoedeisend) belang zijn voor het kind en dat de niet-verzorgende ouder deze beslissingen niet blokkeert. Ook is het van belang dat ouders die niet in staat zijn de strijd met elkaar te staken, ten minste in staat zijn het kind buiten die strijd te houden.