Door de invoering van de European Markets Infrastructure Regulation (EMIR) is de derivatenhandel wezenlijk veranderd. Dat besef is nu echt doorgedrongen tot de markt.
Eén van de kernpunten van EMIR is de centrale clearing van OTC derivatencontracten via een centrale tegenpartij, In het kielzog krijgt liquiditeitenmanagement en het beheersen van liquiditeitsrisico's steeds meer aandacht.
In de aanloop naar de invoering van EMIR is vooral het vraagstuk van risicomitigatie interessant. EMIR is in het leven geroepen om de risico's rondom derivaten verder te beperken en te beheersen. Eën van de maatregelen is het verplicht clearen van OTC derivatentransacties via een centrale tegenpartij (CCP). Veel partijen maken daarvoor gebruik van een General Clearing Member (GCM). Maar hoe beoordeel je het tegenpartijrisico op de door jou gekozen GCM? Wat gebeurt er als de GCM in gebreke blijft of zelfs failliet gaat? Kun je misschien beter zelf gaan clearen door je bij de CCP aan te sluiten? En hoe pak je dat dan aan? Dat zijn belangrijke vragen bij de inrichting van het risicobeheersingsproces. Net als de vraag: welke risico's raken we kwijt en welke risico's krijgen we terug?