De blockchain wordt gecodeerd opgeslagen en meerdere kopieën worden verspreid over een cloud van computers. Bij elke transactie worden eerst de kopieën met elkaar vergeleken op inconsistenties. Deze worden verwijderd of de transactie wordt afgekeurd. Wanneer één kopie veranderd wordt, bijvoorbeeld door een fraudeur, of wanneer een kopie verloren gaat door een computerstoring (of erger: aardbeving, bomaanslag, stroomstoring) kan het systeem als geheel toch blijven functioneren.
Dit maakt de blockchain heel robuust en heel veilig. Velen noemen het daarom een ‘trust machine’. Het kan ook gezien worden als een ‘besturingssysteem’ op internet dat veilige transacties mogelijk maakt over internet. Zo kunnen fraude, valsmunterij en piraterij worden tegengegaan, betalingen worden gedaan en belasting worden geheven met behulp van de blockchain.
De toepassingen van deze technologie zijn uiteenlopend. Dagelijks komen er nieuwe bij. Hieronder een greep uit de opbrengst van de Groningse hackaton.
Met behulp van de blockchain kunnen identiteitsbewijzen worden aangemaakt waarmee overheden kunnen controleren of jij bent wie je beweert te zijn. Deze kunnen gegeven worden aan vluchtelingen die nog midden in een procedure zitten en rondreizen binnen Europa. Maar het zou ook een persoonlijk paspoort kunnen zijn waarin burgers zelf hun data beheren en precies bepalen welke bedrijven of instanties toegang toe krijgen tot welke stuk informatie en onder welke voorwaarden.
De energiewereld verandert snel van een centraal gestuurde en gecoördineerde markt naar een meer gedistribueerde dynamische markt met heel veel verschillende spelers zowel in het beheer van netwerken als energieproducenten (ook burgers!). De blockchain kan helpen zorgen dat al deze spelers onderling kunnen samenwerken en betaald krijgen voor hun aandeel. Van elk stukje infrastructuur, data en energie wordt apart bijgehouden van wie het is en hoe het gebruikt is. Zo kan een vergoeding gegeven worden voor de (zelf opgewekte) stroom die je levert aan het netwerk.