Herman van Veen mikt op Franse faam
PARIJS - Herman van Veen heeft zijn zinnen gezet op een doorbraak in Frankrijk. Gisteren ging zijn goeddeels Franstalige voorstelling met het Rosenberg Trio in het Parijse theater La Cigale in première. In de niet uitverkochte zaal zaten voornamelijk vrienden en genodigden, waaronder veel Nederlanders. "Het is heel erg moeilijk om in Frankrijk voet aan de grond te krijgen", aldus een Francaise die onder de indruk was van de voorstelling. Haar vriend vond de teksten soms moeilijk te volgen.
Het begon in elk geval goed voor Van Veen. Dinsdag opende hij het muziekfestival van Tours. Bovendien wijdde de Franse krant Le Figaro een groot artikel aan de 'Nederlandse zanger, violist, verteller en clown'. Aan het Franse publiek dat hem nog niet kent werd Van Veen (55) met een dromerige foto als een internationale en lokale vedette gepresenteerd. 'Een enorme ster in zijn geboorteland Nederland en ook in Duitsland', aldus de lovende krant.
Sommige Fransen kenden Van Veen echter al. In 1983 stond hij voor het eerst in Parijs op de planken, in 1988 en 1995 speelde hij zelfs in de grote zaal van het Olympia, maar toen nog met een voornamelijk Nederlands programma. In de tussentijd besloot Van Veen beter Frans te leren, waarbij zijn nieuwe Belgische vrouw hem hielp. Op zich heeft de nog altijd elastische Van Veen een stem en een stijl die wel passen bij het Franse chanson. Ook sluiten zijn niet zelden 'geëngageerde' teksten laan bij een oude Franse traditie.
Z0 liet Van Veen het niet na om de Oostenrijkse Jörg Haider in zijn show op de schop te nemen. Koren op de molen van veel Fransen, die het voortouw hebben genomen in de Europese Unie in het (verzet tegen de opkomst van extreem rechts in Oostenrijk. Van Veen, die ook in Oostenrijk bekendheid geniet, zal voorlopig piet meer in dat land te zien zijn. ! Van Veen componeerde de [swingende zigeunerachtige, |maar vaak ook erg zoete muziek allemaal zelf. Ze zijn op de CD Tes bisous sont plus doux uitgebracht, die ook in het Nederlands (Je zoenen zijn zoeter), Engels en Duits is verschenen. Fragmenten zijn meertalig, afwisselend Nederlands en Frans en soms met een vleugje Duits of Engels.
Hoe professioneel Van Veen ook is, het programma maakte, mede door de taalbarrière, in het Parijse theater toch een wat amateuristische indruk. Van Veen kende slechts een deel van de teksten uit zijn hoofd, sommige liedjes moest hij van blad zingen. Voor de toeschouwers was dat schijnbaar geen probleem. Die reageerden razend enthousiast. Van Veen en zijn muzikanten kwamen maar liefst vier keer terug voor een toegift.
In mei gaat 'Erman' zoals de Fransen hem noemen naar het filmfestival van Cannes omdat hij heeft meegewerkt aan een Frans- Amerikaanse film Le conté du ventre plein (De fabel van de volle buik) die dan in première gaat.
Hij neemt er de titelsong Le monde n'est qu'une scène (De wereld is slechts theater) voor zijn rekening en speelt de rol van de Belgische illegale handelaar Jan.