Onze route brengt ons vervolgens naar Williams waar we een klein stukje van de historische Route 66 rijden.
Tsja….het zegt me eerlijk gezegd niet zoveel, maar het is natuurlijk wel grappig om hier geweest te zijn.
Als het weer wat opgeklaard is besluiten we toch bij de Oak Creek Canyon View te gaan kijken, met z'n mooie dieprode rotsen. Maar net als we uit de auto stappen begint het weer enorm hard te regenen zodat we naar het visitor center rennen, daar rondneuzen, even plassen en terug naar de auto rennen.
Maar niets veranderlijker dan het weer.
Als we vlakbij Sedona zijn wordt het ineens weer heel zonnig en warm. Het is hier overigens erg druk, maar wat wil je, het is weekend en iedereen gaat er op uit. Veel auto's langs de weg geparkeerd.
Grappig, allemaal kunstwinkeltjes en galerieën. Ze verkopen hier overigens aardig dure spulletjes.
We nemen nog even de weg naar het vliegveld een eindje bergopwaarts, waar we bij de scenic overlook een schitterend uitzicht hebben op Sedona en de omringende rode rotsen. Het is heel apart, want de zon schijnt volop terwijl je boven de bergen de dreigende luchten ziet hangen.
Als we weer een tijdje onderweg zijn, beginnen onze magen te knorren, dus we vereren Denny's maar weer eens met een bezoek, en wel in Cottonwood.
Om 15.00 uur stappen we op en rijden via de historic 89a naar Jerome, een verlaten mijnstadje, waar we het museum van de kopermijn induiken.
Van het stadje Jerome is niet veel overgebleven nadat de mijn in 1953 gesloten is en je ziet hier heel veel verlaten, vervallen huizen.
Dit is dus duidelijk een woestijnlandschap.
Maar het hotel in Scottsdale waar we gaan overnachten is prachtig: het Renaissance Resort.
Zeer luxe, maar toch heel goedkoop. Het is nu namelijk laag-seizoen. Wie wil hier nou ook zitten met 37°C!
Leuk, we hebben een soort van twee-onder-één-kap huisje.
Het eerste wat we doen is natuurlijk een duik in het zwembad nemen, niet normaal zeg, deze temperaturen.
Maar als we daarna willen gaan eten merken we dat de meeste restaurants al om 21.00 uur sluiten en dat is het bijna. Vanwege de late en overvloedige lunch hebben we niet zo heel veel trek, behalve Jurjen dan, dus een duur restaurant zien we niet zo zitten voor alleen maar een klein hapje.
We rijden de Scottsdale Road af, waar we ongeveer 20 minuten mee bezig zijn, en komen dan bij Rawhide, een kopie van een westernstadje uit 1880 met shows/optredens van cowboys en Indianen, dat tot 22.00 uur open is en daar kunnen we gelukkig nog een hapje eten.
Zo 's avonds laat is het hier nog wel uit te houden. Lekker temperatuurtje. Toen we hier aankwamen was het 37° C, nu is het aangenamer.