Zangeres en presentatrice Marga Bult begon haar zangcarrière als vierjarige in de kerk, in de kerstmis in haar geboortedorp Lattrop. Ze groeide op op een boerderij, waar ze al vroeg moest meehelpen en er voor spelen nauwelijks tijd was. Haar ouders waren in haar woorden ‘streng katholiek’. De kleine Marga was een heel gelovig kind dat in de klas in huilen uitbarstte bij het verhaal van de kruisiging van Jezus.
Marga heeft warme herinneringen aan de kerk. Maar de kerk benauwde haar ook. “Al die regeltjes! En ik hoorde van een pastoor van een andere kerk die iets met misdienaartjes gedaan had. Steeds meer kwam je er achter dat er heel veel mis ging.” Haar geloof kwam verder onder druk te staan toen haar broer uit de kast kwam als homo. Zij was de eerste aan wie hij het vertelde.
Het geloof heeft Marga niet losgelaten, maar het is wel van karakter veranderd: “Ik heb de kerk niet nodig om te geloven. Ik denk dat ik een zoekende blijf. Ik wil het nare van de kerk vergeten om het mooie te onthouden.”
Deze actrice en zangeres die zichzelf een soulvrouw noemt, vindt het belangrijk dat er meer ruimte komt voor het zwarte verhaal. Ze stopt ons in met een hoopvol lied over verandering.
We trekken verder door de uitgestrekte binnenlanden van Brazilië. Passo Quatro is het dorp waar we op de trein stappen. Het is gelegen in een prachtige vruchtbare, groene vallei, waar tal van mineraalwaterbronnen ontspringen. Hier stappen we op de Maria Fumaça, de rokende Maria. Een trein, voortgetrokken door een robuuste Amerikaanse stoomlocomotief uit 1925. Anders dan veel andere locs rijdt dit exemplaar op hout. Want hout is ruimschoots aanwezig in Brazilië, in tegenstelling tot geschikte kolen die helemaal uit Europa gehaald zouden moeten worden. Aan boord van deze rit gaat ook altijd een lokale muzikant mee die met zijn vrolijke muziek reizigers al gauw aan het zingen krijgt.