Investeerders boden 100 miljoen voor Imtech | De Volkskrant
Investeerders boden 100 miljoen voor Imtech
Een groep Nederlandse investeerders heeft onder leiding van Rolly van Rappard geprobeerd om heel Imtech te laten doorstarten. De groep zou daarvoor 100 miljoen euro over hebben gehad, maar het plan werd door de banken, de belangrijkste schuldeisers van Imtech, direct van de hand gewezen. Kort daarop was Imtech failliet.
Gerard Reijn 21 augustus 2015, 22:16
Exterieur van het hoofdkantoor van Imtech Marine. Beeld anp
Dat bevestigen bankiers die dicht bij de onderhandelingen over de doorstart van Imtech zaten. NRC Handelsblad maakte vrijdag melding van Van Rappards poging. Van Rappard, oprichter van investeringsmaatschappij CVC, zou medestanders hebben gevonden in collega-rijken als Volkert Doeksen van investeringsfonds AlpInvest, Peter Visser van investeringsmaatschappij Egeria, de familie Pon van auto-importeur Pon en topman Harold Goddijn van TomTom. 'Dat zijn de mannen die wel een gokje kunnen wagen', zegt de anonieme bankier. 'Zij kunnen dat makkelijker dan andere investeerders.'
De doorstartpoging duurde slechts enkele dagen. De curatoren Jeroen Princen en Paul Peters waren net, op 5 augustus, benoemd als 'stille curatoren'. Hun doel was om in alle stilte een doorstart voor te bereiden. Die zou dan, eventueel na uitspreken van het faillissement, in enkele uren kunnen worden uitgevoerd. Woensdag werden ze benoemd, zaterdag hadden Van Rappard c.s. 100 miljoen bij elkaar gebeld, zondag lag hun bod bij de banken.
Die hadden slechts een paar uur nodig om te zien dat het plan ze geld zou kosten. Van hen werd verwacht dat ze nog eens 200 miljoen aan kredieten zouden verstrekken. De club-Van Rappard deed nog een poging, maar zondagavond zeiden de banken weer nee. Ruim een dag later vroeg Imtech uitstel van betaling aan, en twee dagen later was het failliet.
Lees hier alle artikelen van de Volkskrant over het faillissement van Imtech nog eens terug.
De mislukte doorstart tekent de grote macht van de banken in faillissementen. Niet de curatoren beslissen wat er gebeurt, maar de bankiers. Want de belangrijkste bezittingen van het failliete Imtech NV zijn de aandelen van werkmaatschappijen. Die zijn allemaal verpand aan de grote schuldeisers: de banken, een groep Amerikaanse obligatiehouders en een groep die garanties heeft verstrekt.
Dat werd zo geregeld bij eerdere herfinancieringen van Imtech. Banken en financiers eisten zeker te worden gesteld voor hun deelname aan de zoveelste herfinanciering. Zo'n pandrecht op de aandelen is net zoiets als een hypotheek: als de schuldenaar zijn hypotheek niet betaalt, kan de bank overgaan tot verkoop van het pand. Daar kan niemand iets aan doen, ook een curator niet.
Zo ook bij Imtech. Het zijn niet de curatoren die op dit moment werkmaatschappijen aan het verkopen zijn, maar de banken. Die voeren de onderhandelingen en stellen een prijs vast. De curatoren moeten alleen hun toestemming verlenen, zodat ze zeker weten dat er niet veel te weinig voor wordt betaald. 'Maar de kans dat er iets overblijft voor hen, is nul', zegt een bankier.