BOEK – Mijn droom komt uit | Nog eentje dan
BOEK – Mijn droom komt uit
Posted on 1 april 2014 by nogeentjedan
De kogel is door de kerk! Mijn droom komt uit. Ik mag een boek schrijven!!! En het gaat nog uitgegeven worden ook! Niet door een website die eens in de zoveel tijd een boek print. Maar door een Echte uitgeverij met een vertegenwoordiger die mijn boek zal gaan aanprijzen bij boekhandelaren. Mijn boek zal in boekhandels komen te liggen door heel Nederland. Zo, wat ben ik blij! En nu mag ik het eindelijk op m'n blog zetten, van de daken schreeuwen en iedereen lastig vallen met het nieuws. De komende tijd ga ik er natuurlijk over bloggen. Want een boek is nog een behoorlijk proces. Vandaag deel 1: hoe is het zover gekomen?
Sinds mijn geboorte ben ik al dol op boeken. Mijn ouders lazen mij vroeger eerst voor. Toen ik in groep drie zelf leerde lezen, ging er een wereld voor me open. Vanaf dat moment verslond ik boeken. Geïnspireerd door mijn vader die helemaal tot rust kwam als hij op de bank zat in een boek. Waarbij wij hem standaard drie keer moesten roepen. Hij hoorde en zag niets meer. Vlak voor vakantie doken we altijd met z'n drieën de bieb in (broer ging ook mee en nam drie dunne boekjes mee) en kwamen er met tassen vol weer uit. Een dag niet gelezen, was een dag niet geleefd.
Lezen zat er dus al vroeg in. Schrijven minder. Op die paar opstellen en werkstukken na die ik voor school verplicht moest maken. Pas op de middelbare school ontdekte ik via vriendin Anouk het fenomeen 'schriftjes'. Het werkte als volgt: je koopt een schrift, plakt de buitenkant vol met stickers, schrijf een paar pagina's vol en geeft het daarna aan je vriendin. Zij schrijf ook weer een paar pagina's en geeft het daarna weer aan jou. And so on. Later schreef ik ook samen met Esz een schriftje vol, alleen bij ons had het een harde kaft en wij noemden het daarom 'boekjes'. Ik deed VMBO en tussen het luisteren naar de leraren door, kon ik prima de boekjes en schriftjes bijhouden. Later bedacht ik dat een dagboek ook wel kon. En zo was ik de halve les lekker aan het schrijven. Mijn klasgenoten en leraren waren nieuwsgierig wat er allemaal in stond. Meerdere malen heb ik de boekjes/schriftjes ternauwernood kunnen redden uit hun klauwen. Leuk detail: mijn sectorwerkstuk (profielwerkstuk voor VMBO'ers) gingen over het maken van een boek. Ik beschreef daarin hoe een boek tot stand kwam.
Na mijn MBO-opleiding directiesecretaresse wilde ik graag door naar het HBO. Maar welke richting moest ik in vredesnaam op? Ik wist wel dat ik schrijven fijn vond, maar had er nooit bij stilgestaan dat ik daar mijn werk van kon maken. Mijn ouders hadden het wel al door en opperden 'iets met media'. Ergens in mei wist ik het nog steeds niet. Ik werd naar de decaan gestuurd, gaf aan wat ik leuk vond om te doen en vervolgens rolden er drie profielen uit de printen. Allemaal horende bij de opleiding Media, Informatie en Communicatie. Ik bezocht nog open dag 'Commerciele Economie' omdat dat op het VMBO mijn beste vak was. (standaard achten en negens). Uiteindelijk werd het toch MIM, nu MIC genoemd. Nog steeds niet met de gedacht dat ik later zou gaan schrijven.
In het tweede jaar van mijn opleiding werd ik geinterviewd voor de Helderse Courant en op de foto gezet. Ik babbelde gezellig met de fotograaf en de journalist (Ton) en vertelde wat over mijn opleiding. Het was voor mij gewoon gezellig kletsen. De volgende dag stond er een bericht op mijn voicemail en had ik een mailtje gekregen van Eric, de chef van de sportredactie. Hij had gehoord van Ton welke opleiding ik deed. Wilde ik niet iets voor de sportredactie schrijven? Nee, natuurlijk niet! Doodeng! Ik weet helemaal niet of ik wel kan schrijven! En ik heb heel weinig met sport. De eerste gedachtes die door mijn hoofd gingen. Nadat ik was bijgekomen van de shock, dacht ik eens goed na. Oké, het was doodeng en een behoorlijke sprong in het diepe. Maar ook een geweldige kans. Doen! Ik zei ja en Eric kwam bij ons thuis langs om het een en ander uit te leggen. De eerste paar keer bezocht ik nog samen met hem sportwedstrijden, later ging ik alleen.
Voor mijn opleiding moest ik ook stage lopen. Ik benaderde Paul van (toen nog) Ark Boeken. In de La Place op Station Sloterdijk hadden we samen met Ilse (toen stagiair, nu redacteur) een gezellig gesprek. Ik koos uiteindelijk voor Story om stage te lopen (what was I thinking?). Voor mijn tweede stage had Ark Media geen plek. Wel mocht ik later mijn afstudeerscriptie voor ze schrijven. Ik hield al die tijd contact met Paul via Twitter en Facebook. Na mijn scriptie had hij een goed idee. Waarom begon ik geen blog? We zijn nu zeven jaar verder en ik schrijf nog steeds voor de krant. Ik heb me niet door angst laten leiden, maar het gewoon geprobeerd. Dat wil niet zeggen dat ik nu gelijk 'ja' roep. Dus toen hij over een blog begon, kwam weer angst bovendrijven. Nee! Natuurlijk niet! Want dat wil niemand lezen, want ik ben toch niet goed genoeg in schrijven? En daar gingen we weer… Uiteindelijk deed ik het toch.
Een jaar geleden ongeveer kwam Paul weer een idee. Ik ging eens in de zoveel tijd even langs bij Ark Media om bij te praten en wat boeken mee te nemen om te recenseren op mijn blog. Tijdens dat gesprek zei Paul: 'Vind je het niet leuk om daarover een boek te schrijven?' Ik klapte meteen dicht. Ark Media is namelijk een christelijke uitgeverij en geven dus ook christelijke boeken uit. Ik wist echt niet genoeg over het geloof en de Bijbel om een boek te schrijven. Wie was ik nou? Ik riep niet gelijk 'Nee!' maar ja zei ik ook niet. Een jaar lang dacht ik na over het idee. Want als Paul eenmaal iets tegen je zegt, laat het je niet meer los. Dus toen ik een jaar later een tweet plaatste over dat ik een boek van Monique Samuel (een geweldige schrijfster uit de stal van Ark Media) goed vond, verscheen er een berichtje op Facebook: 'Hoi Michelle! Zet zo'n boek als van Monique je niet aan om ook zelf zoiets te gaan schrijven? Heb je dromen of ambities op dit vlak?'
Jaha! Ik droom al jaren van een boek. Om later te schrijven. Ooit. Als ik het woordenboek uit mijn hoofd ken zodat ik genoeg synoniemen heb. Als ik de complete literatuurlijst heb gelezen. Als ik hele hoofdstukken uit de Bijbel kan citeren. Enz. Enz. En nu was daar uitgever Paul die het al voor de tweede keer vroeg. Hij heeft er kijk op. Hij zegt zoiets niet voor niets. Ik heb mijn scriptie voor de uitgeverij geschreven en een blog opgezet naar zijn idee. Hij weet allang hoe ik schrijf en daar ziet hij potentie in. Dus als hij vindt dat ik het moet doen, wie ben ik dan om te gaan piepen van: ja maar… ik ken de Bijbel nog niet uit m'n hoofd. Bovendien wil ik dolgraag mijn talenten die ik heb gekregen van God ook inzetten voor God. 'We kunnen weer eens gaan praten', gaf Paul aan. En dus spraken we af voor die week daarop. De wil was er, nu nog een boek. Wist ik veel dat Paul al een idee had. Ik ging bidden en vroeg mijn man en mijn beste vriendin Kip om mee te denken. Idee 1 was wel leuk, maar het moest nog even vorm krijgen. Maar wacht, daar was idee 2. Bam! En Bam! Daar kwamen ineens twee hoofdstukken in mijn hoofd. Dat moest het worden.
Op naar het gesprek met Paul. Hij vertelde over een boek. Ik werd er niet warm van. Zag het totaal niet zitten. Het was deze keer geen angst. Ik vond het onderwerp cliché en de doelgroep was het ook niet. Nee. Ik had wel een idee. Zal ik het pitchen? Is dat niet heel bijdehand? Gewoon doen. Dus ik vertelde. En Paul werd enthousiast. Schrijf maar drie proefhoofdstukken, maak een hoofdstukindeling en een kort verhaal over waar het boek over gaat en wie de doelgroep is.
Zo gezegd, zo gedaan. Ik leverde alles na een maand in. Net op dat moment was het een gekkenhuis bij Ark Media. Het gevolg was dat ik een paar weken in spanning moest zitten. Dat had Paul gewoon aangeven, maar ik werd er niet minder rustig van. Toen kwam het verlossende woord: hij was enthousiast en de redacteur ook. Maar de afdeling verkoop moest nog even feedback geven. Gek genoeg werd ik daar dan wel rustig van. Alleen gisteren, vlak voor het gesprek sloegen de zenuwen toe. Gelukkig verdween dat snel toen ik tegenover Paul en Marieke, de redacteur, zat.
En de kogel ging door de kerk. Ik ga de komende tijd lekker schrijven en Marieke stuurt me een planning toe. Afhankelijk van wat haalbaar is zal het boek in het najaar 2014 of het voorjaar 2015 verschijnen. Het is een christelijk non-fictie boek en het zal in het vak 'geloofsopbouw' komen te staan. Het onderwerp blijft nog even geheim. Flauw hè! De komende tijd neem ik jullie mee in het proces 'Hoe wordt een boek gemaakt'. Sectorwerkstuk all over again. Ik vierde het trouwens met een drankje bij de Starbucks. Die ligt tegenwoordig op de plek waar vroeger de La Place zat waar het allemaal begon. De cirkel is rond.
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged ark media, bestseller, boek schrijven, christen, dromen, follow your dream, geloof, non-fictie, redacteur door nogeentjedan . Bookmark de permalink .
6 thoughts on "BOEK – Mijn droom komt uit"
natasjaschreuder op 2 april 2014 om 20:32 schreef:
Wat gaaf! Gefeliciteerd! Ik heb zelf een klein half jaar geleden mijn boek uitgegeven (ook bij een christelijke uitgeverij) en trof je blog. Leuk om te lezen! Het is heerlijk om te schrijven, succes met het boek!
nogeentjedan op 4 april 2014 om 17:08 schreef:
Hoi Natasja, Dankjewel! Nu ben ik wel benieuwd naar jouw boek. Hoe heet ie en bij welke uitgever is hij verschenen?
natasjaschreuder op 7 april 2014 om 09:17 schreef:
Hoi! Mijn boek heet "mama zei dat ik zou sterven " en is verschenen bij uitgeverij Scholten!
boek bijna af op 27 november 2016 om 01:34 schreef:
Hallo. Ik ben bijna klaar met een boek over voorgangerschap. Maar ik zoek naar een uitgever ervoor. ik zou wel graag via een agent willen. Ik zoek al een tijdje opo google en kwam uw artikel tegen. kunt u mij wegwijs maken? Bij voorbaat dank
boekbijnaaf op 27 november 2016 om 01:38 schreef:
Hallo. Ik ben op zoek naar een agent die debuterende christelijke uitgevers wegwijs maakt. Heb namelijk een non fictie boek geschreven over het voorgangerschap.Het is bijna af.Kwam via google aan uw artikel. Kunt u mij wegwijs maken? alvast bedankt.
vivian op 27 november 2016 om 01:44 schreef:
Dit is mijn derde poging om een reactie te geven . pfft. Hallo. Ik ben zelf met een manuscript bezig. Bijna af. Ben debutant. Het is een boek over voorgangerschap. Via google kwam ik aan uw artikel. Ik zoek naar een uitgever, of liever nog een agent. Kunt u mij wegwijs maken? Bij voorbaat dank