Toen ik voor het eerst hoorde dat ik vader werd, ging er van alles door me heen. Hier kom ik later in de blogs nog veelvuldig op terug. Het feit dat je je ineens beseft dat het na 9 maanden afgelopen moet zijn met de YOLO lifestyle, maakte mij in ieder geval erg gefocused op onze toekomst. Echter, 1 jongensdroom die altijd nog niet gerealiseerd was, was het uitbrengen van een engelstalige hip hop/rap mixtape met eigen nummers. De 10.000en euro’s die ik in het verleden in studioapparatuur heb gestopt zou ik er natuurlijk nooit meer uithalen, maar het zou toch mooi zijn als mijn dochter haar vader later nog zou kunnen beluisteren, wanneer ik er niet meer ben. En ik tenminste 1 nummer van die mixtape een hit zou kunnen noemen… Bucket list -1
Dus zo gezegd zo gedaan, in de 9 maanden heb ik van alles tegelijk aangepakt waaronder de mixtape. De reden dat ik qua muziek nooit echt iets noemenswaardig heb uitgebracht is direct de valkuil van veel artiesten en ondernemers. Je-bent-te-perfectionistisch (lees: bang dat men het afkraakt). Met als gevolg, dat je alles angstvallig bij jezelf houdt en pas naar buiten brengt, wanneer het niet meer relevant en/of vernieuwend is. In mijn geval was Hip Hop inmiddels een wereldwijde miljarden industrie geworden en de 90’s sound was allang ingehaald door The Dirty South en Trap. Daarnaast kon je vroegâh, Kees de Koning nog een mailtje sturen, nu moet je door 4 lagen management heen. De passie waarmee ik als 16 jarige optrad met Hip Hop groepen als One-of-a-kind en Ground Zero op festivals als Dauwpop Hellendoorn (main stage, jaja!), Hogeschool Introductie Dagen Deventer (main stage, jaja!) en Cafe Morsink in Albergen (naast de bar, jaja!), was daardoor omgeslagen in een innerlijke drang naar erkenning van mijzelf. Toen, ik eenmaal doorhad dat ik het puur voor mijzelf deed, kwam er schot in de zaak.
Xzibit zei ooit in een interview: “Je bent je hele leven bezig met het maken van je eigen album, je 2e album moet in een half jaar.” en ik had nog maar 9 maanden. Dus ik besloot om mijn perfectionisme te laten varen en de beste teksten uit mijn kladblok (stammend uit de 2e brugklas) in te rappen op de beste beats die ik in het verleden geproduceerd had. Daarnaast vroeg ik een vriend en eerdere acapella van mij te remixen (Thanks Job!) en voila! 3 maanden voordat mijn dochter geboren was, uploadde ik mijn complete mixtape naar Soundcloud en Youtube. Man, wat was ik trots!
Ik heb ooit Sticks van Opgezwolle/Fakkelteit groep in een interview horen zeggen: Marcus Miller bedenkt een baspartij waarschijnlijk in een half uur, maar heeft er zijn hele leven over gedaan om dit te kunnen.
Hoe uiteindelijk het liedje ‘Goodbye’ 62.0oo views op Youtube bereikte is me nog steeds een raadsel, maar het gekke is wel, dat dit het enige liedje is, wat ik in 2 avonden van A tot Z in elkaar heb gezet. Terwijl ik over de andere liedjes op de mixtape vaak maanden, zo niet jaren heb gedaan. Ik schreef het liedje in de 1e instantie als grapje, omdat een vriendin en ex-collega van mij op rondreis ging door Thailand, maar wij als collega’s niet met zijn allen haar konden gaan uitzwaaien. Ze vond het altijd leuk om elke dag een woordgrap van mij in de mail te ontvangen. Dus, pakte ik een sample van het overbekende Na Na Na Na Kiss Him Goodbye nummer van de band Steam, remixte het en schreef een uitzwaai tekst met vooral veel woordgrappen.
Ik vermoed dat dit komt, omdat ik met dit ene liedje een vele simpeler doel en boodschap had. Dit nummer was niet bedoelt om het hart van miljoenen mensen te verwarmen, maar van slechts 1 persoon. Ook dit vergeten ondernemers wel eens, waar we in de marketing nogal doorgeslagen zijn in doelgroepen, persona’s en data-profiling, gaat het vaak om het betoveren van 1 individu.
Nu ik toch in de flow zat en de kunst van de simpelheid te pakken had, kregen Miriam en ik een idee. Hiermee kon ik mooi kijken of mijn theorie klopte en niet simpelweg met geluk te maken had. We maakten dus in 1 avond een nummer, waarop Miriam met mijn dochter Fey in haar buik, vocals zou inspreken voor een dubstep nummer, een muziekstijl wat we allebei steeds meer luisterden en deze zouden we dan de volgende dag op al onze Social media accounts zetten. Long story short, deze verscheen uiteindelijk op Spotify, iTunes etc!
Inmiddels, goed 3 jaar later. Ben ik alweer druk bezig met het schrijven en produceren van mijn NL talig album, met hetzelfde concept als FrankOonk.nl: jullie inspireren met mijn ondernemersverhaal…