C.S. Lewis' geloof | JOP Hasselt
Ik weet niet wie van jullie hem kennen, dus ik zal hem even kort proberen voor te stellen. Clive Staples Lewis werd geboren in Belfast (Ierland) in het jaar 1898. Hij groeide op als zoon van een advocaat en trok heel veel met zijn oudere broer Warren op, met wie hij boekjes schreef en verhaaltjes bedacht. Toen zijn moeder overleed, de jonge Lewis was toen 10 jaar, werd hij naar een kostschool gestuurd. Na een tijdje ging hij naar een privéschool, totdat hij in de Eerste Wereldoorlog het leger in ging. Toen hij terug kwam (hij mocht na een ernstig ongeluk niet meer verder vechten) pakte hij zijn studie weer op en slaagde cum laude aan de Universiteit Oxford. Hij studeerde af in de klassieke talen, filosofie en letterkunde.
In zijn jonge jaren brachten zijn ouders hem veel bij van het geloof in Christus, maar in zijn studietijd verloor hij dit geloof. Hij raakte steeds verder bij God vandaan en keerde het christendom uiteindelijk de rug toe. Zijn vrienden, onder wie J.R.R. Tolkien (Lord of the Rings), vertelden hem later weer over Jezus en uiteindelijk gaf Lewis zich over. Volledig rationeel was zijn keuze voor God geweest zei hij. Puur omdat 'ik niet anders kon, dan voor Hem te kiezen'. Naar eigen zeggen gebeurde zijn bekering in een ritje dat hij een keer maakte bij hem in de buurt. Aan het begin van de reis geloofde hij nog niet, aan het einde wel. 'Onverklaarbaar' noemde hij het, zo natuurlijk ging het. En zo begon zijn reis met God.
Als zijn vrouw Joy in het jaar 1960 overlijdt aan kanker wordt Lewis' geloof echt op de proef gesteld. Jaren daarvoor schreef hij over 'het probleem van het lijden' waarin hij probeerde een rationele verklaring voor het lijden te vinden. God, zo zei hij, gebruikt het lijden als megafoon om de mensen 'wakker te schudden'. In het dagboekje dat hij schreef nadat zijn vrouw overleden was zegt hij dat zijn 'geloof als een kaartenhuis in elkaar is gestort'. Alle redenaties en theorieën die hij bedacht had bleken uiteindelijk niet dat antwoord te kunnen geven waar hij naar op zoek was. Is God niet gewoon een bovennatuurlijk sadist die vanaf zijn troon de mensen alles ontneemt dat ze lief is? Wil God echt het beste met ons? En waarom, waarom nam Hij zijn vrouw zomaar weg?!
Wat ik zo mooi vind aan Lewis' leven is dat hij wat hij weet over God heeft proberen te combineren met wat hij ervoer van Hem. Zijn kennis was enorm, en ik denk dat we veel van hem kunnen leren - maar de manier waarop hij eerlijk durft te zijn in zijn strijd met God vind ik zó bijzonder dat ik denk dat we daar een nog veel groter voorbeeld aan mogen nemen. Hoe hij ondanks alle pijn en verdriet op God blijft vertrouwen, en afsluit met de woorden die zijn vrouw zei kort voordat ze stierf: "Ik heb vrede met God." Hoe ons leven ook zal lopen, en hoe moeilijk en lastig het soms ook zal zijn - we mogen vrede met God hebben