Het Grote Rivierenpad, Rijsoord - Krimpen aan de Lek - Bergambacht
Rijsoord - Krimpen - Bergambacht
Anderhalf jaar geleden, toen corona net de wereld en ons land binnensloop ben ik gestopt met de wandelpaden waar ik mee bezig was, omdat ik liever niet met het OV reisde. Toen de maatregelen in de zomer wat minder strikt werden heb ik wel het Pad van de Vrijheid gelopen, maar aan het Zuiderzeepad en het Grote Rivierenpad was ik nog niet toe gekomen. Maar in de winter werd de lockdown weer strenger en kwam het er ook weer niet van. En in de afgelopen zomer ben ik druk geweest met allerlei virtuele tochten en challenges.
Maar toen vond ik laatst in Oostvoorne in het bezoekerscentrum bij de Tenellaplas het oude boek "Onze Groote Rivieren" van Jac. P. Thijsse, waarop het Grote Rivierenpad is gebaseerd. Voor 6 eurootjes was het boek van mij en al bladerend vond ik zowaar de prent die voor op het boekje van het pad staat! Althans op mijn versie van het boekje. En ik kreeg best zin om weer verder te gaan waar ik gebleven was: in Rijsoord.
Het was even puzzelen met het OV, de etappe zou via Kinderdijk naar Krimpen aan de Lek gaan en op de terugweg zou ik maar liefst drie maal moeten overstappen! Gelukkig heb ik een makkelijkere optie gevonden, ik reisde heen vanaf metrostation Hoogvliet naar Zuidplein en nam vandaar de bus naar Rijsoord. Op de terugweg even met de bus naar metrostation Capelsebrug en van daar in één ruk de metro terug naar Hoogvliet. Was prima te doen!
En zo startte ik op dinsdag 31 augustus in heerlijk zonnig weer vanaf 't Wapen van Rijsoord en had al gauw de markering te pakken. Heb ik helemaal niet nodig natuurlijk, die markering, want ik heb de route in m'n GPS staan, maar het voelt toch vertrouwd om af en toe de markering tegen te komen, hoewel ik er dus vaak niet op let. Zoals ik al zei was het heerlijk weer en ik liep te genieten van de mooie ochtend.
Ik kwam door Hendrik-Ido-Ambacht en Oostendam, zag prachtige bloemen onderweg en een eeuwenoude gevelsteen (uit 1331). De bewoonster van het pand vertelde wel dat het huis zelf nog niet zo oud was. Langzamerhand zette ik koers naar de Brug over de Noord, die stond open zag ik in de verte, maar tegen de tijd dat ik er was ging hij alweer dicht en kon ik er zonder te wachten overheen wandelen. Kreeg hier echt het "Groote Rivieren-gevoel"!
Na de brug volgde er een stukje door Alblasserdam en daarna ging het alsmaar langs het water naar Kinderdijk. Ik kwam ook langs het Huis te Kinderdijk, maar de beroemde gevelsteen met de wieg en de kat was weg. Misschien ter renovatie? Na een bankjesrust met koffie en een stukje door een woonwijk kreeg ik uiteindelijk zicht op de molens, en dat was mooi als altijd natuurlijk. Ik ben er al vaak geweest, maar ik blijf het een imposant gezicht vinden, al die molens bij elkaar!
Op het pad naar het bezoekerscentrum zag ik opeens een bordje staan met "poffertjes". En ja hoor, daar stond een kraampje met een poffertjesbakker. Nou, daar kon ik geen weerstand aan bieden en zo heb ik heerlijk van een portie poffertjes zitten smullen. Ze waren overheerlijk, wat ik vooral erg lekker vond was dat er duidelijk een zout smaakje aan de boter zat. HEERLIJK!!!
Bij het bezoekerscentrum kon ik even naar het toilet en toen het laatste stukje van de etappe van vandaag, eerst met de veerpont naar Krimpen aan de Lek en vandaar nog een stuk door de Krimpener Hout naar het eindpunt bij bushalte de Viersprong. Hier zag ik bekende plekjes, zowel van de Capelse Tweedaagse als van een RS80-tocht die ik vanuit Krimpen liep. Bij de bushalte zag ik een grote parkeerplaats, prima om te weten dat ik Kiaatje hier morgen met gemak kwijt kan.
Want ja, ik heb etappe 6 er maar gelijk achteraan gewandeld! Het OV op deze etappe was veel makkelijker, gewoon van het eindpunt terug naar het beginpunt, 4 haltes en klaar was Daan! Maar hoewel de dagen op elkaar aansloten, vielen ze toch in een andere maand (31 augustus en 1 september) en ook het weer was een wereld van verschil. Was het dinsdag heerlijk zonnig met wat wolkenvelden, woensdag was het bewolkt en grijs. Maar de temperatuur was prima en er stond weinig wind, dus het was ideaal wandelweer.
Deze etappe dook ik gelijk vanaf de parkeerplaats het Krimpener Hout in en ook vandaag zag ik bekende plekjes, voornamelijk van de RS80 tocht, want de Capelse Tweedaagse komt hier alleen op de 35 kilometer en die heb ik nooit gelopen. Het was heerlijk lopen, eerst op asfaltpaden, wat later op een graspad dat gelukkig goed begaanbaar was. Maar uiteindelijk ging ik de Krimpener Hout uit en aan de overkant van een weg het Loetbos in.
Tja, ik ben niet zo'n bosliefhebber en nu zonder zon vond ik het eigenlijk een toppunt van saaiheid, maar gelukkig was er afleiding in de vorm van massa's roze bloemetje en een gigantisch grote mol, waar ik een paar selfies mee heb gemaakt. Ook stond er bij een kanovijver een prachtig houten beeld van een grote vogel. De paadjes vond ik hier wel zwaar om te lopen, allemaal van dat grove gruis, brrrrrrrr, niks voor mij!
Maar toen eindelijk was ik het Loetbos uit en werd getrakteerd op een heerlijk polderweggetje richting Bergambacht. Dat mocht ik een paar kilometer gaan volgen en ik hoef jullie waarschijnlijk niet te vertellen dat dit weer echt spekkie voor m'n bekkie was. Ik was het Loetbos alweer snel vergeten en liep te genieten van uitzichten over weilanden, leuk boerenhuisjes, verkoopkraampjes en water, heel veel water!
Wel heb ik vandaag de grote rivieren uit de naam van het pad een beetje gemist. Eigenlijk leek het meer op een etappe van het Groene Hartpad! Maar goed, op de kaart kan je zien dat de route wel de rivier volgt, maar er een paar kilometer vandaan loopt. Het zal wel niet anders kunnen. Na verloop van tijd mocht ik nog een paar leuke fietspaden gaan volgen, waar ik een bankjesrust onder een schitterende wolkenhemel inlaste en uiteindelijk kwam ik bij Bergambacht uit.
Daar trof ik een boom waarin op een prachtige manier Geloof, Hoop en Liefde waren uitgebeeld en ik ben zelfs brutaal even de tuin in gelopen om het op de foto te zetten. Via een afgesloten weg, waar je gelukkig wel lopend langs kon kwam ik in het centrum van Bergambacht en daar was het nog een paar honderd meter naar de (saaie) finish van de etappe. Nog even naar de bushalte lopen en daar had ik vrij snel de bus terug naar Kiaatje.
En nu zit ik een beetje met een dilemma. Er is namelijk een tweede variant van het stuk wat ik tot nu toe gelopen heb. De originele route gaat onderlangs Rotterdam, de variant (de Rottemeren-variant) loopt ten noorden van Rotterdam. Er is nog een variant, het Erasmuspad, maar die heb ik al gelopen. Dus ga ik nu eerst de Rottemeren-variant lopen (die blijft wel lekker dicht bij huis natuurlijk) of ga ik verder met de route naar het oosten…….. Keuzes… keuzes…. enne.... wordt vervolgd dus!