16 juni 2015 – Een mooie fietstocht. – annekeonderweg
12 juli 2015 17 augustus 2015
16 juni 2015 – Een mooie fietstocht.
De wekker gaat vroeg. Na het ontbijt gaan de pelgrims uitgerust op pad. Vol verwondering kijk ik naar de zware tassen die ik weer op de ruggen zet. Gelukkig gaat het goed met allen die geblesseerd zijn, ze kunnen allen weer op pad. De leeftijd maakt niet uit, het vele lopen vraagt veel van het lichaam.
Het is weer stil als iedereen vertrokken is. We zijn dan ook op tijd klaar met schoonmaken.
We hebben tijd voor een fietstocht. We maken een prachtige tocht door dit fantastisch mooie Toscaanse gebied. We genieten van de dorpjes, de wijnvelden en het landschap. We klimmen de hellingen op en suizen naar beneden. Het is heerlijk om zo even lekker buiten te zijn en dit prachtige gebied te ervaren.
Enorme vijgenbomen met nu al groeiende vijgen.
Ik zie enorm hoge vijgenbomen met nu al grote dikke vijgen die nog moeten rijpen. Citroenbomen met felgele dikke citroenen trekken ook mijn aandacht en dan die fleurige kleurige oleanders, het is echt een feest om naar te kijken. Wat krijg ik het weer warm, pfff.. We hebben net nog even tijd om ergens een ijsje te eten. Om 2.00 uur zijn we weer terug want vanaf 2.30 uur zijn de pelgrims welkom.
Om 2.00 uur komt er al een Fransman, een Nederlander en een Italiaan uit Genua. Wat zijn ze moe! Ze hebben rust nodig, liggen op hun bed, je hoort ze niet.. Wij beginnen vast met voorbereidingen van de avondmaaltijd. Vandaag staat er een heerlijke Italiaanse gehakt schotel, gemaakt door mijn vriendin op het menu. Christiane snijdt aubergine in dunnen plakjes, besprenkelt dit met olie, kruiden en knoflook. Dit gaat ook op de bakplaat in de oven, evenals sneetjes brood besprenkeld met olie en knoflook poeder. Natuurlijk is er weer pittig gekruide courgette met ui en gebakken paprika. Dit gaat later door de spaghetti. De gehakt schotel wordt gegeten met gele polinta. We eten een stukje meloen na. De keuken geurt heerlijk van al dit voedzame eten. Ik kijk naar buiten, de deur staat wijd open.
Het weer is wisselend. Dan weer schijnt de zon maar ook onweert en regent het. Zo gaat het zeker al twee weken. Vandaag is het niet te heet, goed loop weer voor de pelgrims!
Pelgrims kunnen natuurlijk overal vandaan komen. Ieder brengt zijn eigen cultuur, karakter en levensgeschiedenis mee. Als pelgrim zit je samen met andere pelgrims aan tafel. Samen eten maar ook samen in dezelfde slaapzaal slapen. Vaak komen ze elkaar onderweg weer tegen. Meestal zijn er mooie ontmoetingen. Natuurlijk ontstaan er gesprekken. Altijd gaat het gesprek over de pelgrims tocht. Welke etappe is er gelopen. Hoeveel kilometers. Hoe zwaar was het, wat is het uiteindelijke doel en welke tochten hebben ze eerder gelopen. Het waarom van zo'n lange tocht kan ter sprake komen. Vaak wordt het sportieve element genoemd of de behoefte om even de drukte van het gewone leven achter zich te laten. Of om tijd te hebben voor zichzelf om over bepaalde punten van het leven na te denken.
Een ouder echtpaar vertelde dat zij gewoon zin hadden samen een weekje te gaan wandelen. En goedkoop slapen in een herberg voor pelgrims maakt dit mogelijk.
Vandaag wordt er ook weer druk over van alles gepraat. Zelfs de sociale uitkeringen in verschillende landen worden besproken. Mij valt op dat het het leven voor veel mensen in Italië geen vetpot is. Er is veel werkloosheid, lage uitkeringen en hoge lasten. Ik begin snel aan de grote afwas en houd de afdroogdoek omhoog. De Fransman helpt me met afdrogen maar hij vindt de borden te heet. ' Grappig, hij doet het toch maar ', denk ik.