Maar wat adviseert Paulus nu precies? Niet dat ambtenaren en politici altijd gelijk hebben of dat God hen direct inspireert. Niet dat de overheid in al haar onderdelen Gods wil volledig volgt. Zelfs niet dat je de overheid moet gehoorzamen – hoewel dat er in de traditie wel vaak van gemaakt is. Een uitleg die in de Tweede Wereldoorlog dodelijke gevolgen heeft gehad. Er staat wél dat God het huidige gezag in algemene zin heeft ‘ingesteld’. Aangenomen, kun je ook zeggen. Politici zijn niet de baas, maar slechts werknemers. En werknemers doen nooit exact wat de baas wil.
Er staat ook dat we de huidige overheid moeten ‘erkennen’. Maar dat is wat anders dan gehoorzamen. Je kunt machthebbers ongehoorzaam zijn en bijvoorbeeld weigeren de keizer ‘Heer’ te noemen, maar tegelijk hun gezag erkennen en de straf op je ongehoorzaamheid accepteren. Als Jezus de tempel in Jeruzalem schoonveegt, overtreedt Hij allerlei fatsoensnormen en publieke regels, maar Hij aanvaardt ook de gevolgen hiervan. Hetzelfde geldt voor Oskar Schindler, voor de vroedvrouwen in Egypte en talloze anderen. Zij bleven in hun ongehoorzaamheid de overheid juist respecteren.
Dat was geen gemakzuchtige eigenwijsheid, in de trant van: ‘Ik bepaal lekker zelf wel wat ik doe, in Jezus’ naam, zie mij eens lekker in groepjes buiten lopen en over iedereen heen kuchen, halleluja.’ Juist omgekeerd. Deze mensen zochten oprecht naar de liefde, naar Gods bedoeling voor hun leven, en pas na lange worstelingen waren ze dan ongehoorzaam. En de risico’s daarvan waren dan allereerst voor henzelf. Dát is martelaarschap. Niet anderen laten betalen voor jouw eigenwijsheid. Maar bereid zijn jezelf op te offeren voor de liefde.