50 shades of rosé - wijnproeven zonder tierelantijnen
Zomer. Heerlijke tijd van uitgebreid tafelen in de tuin. Salades, gegrilde visjes op tafel en natuurlijk een fles rosé in de koeler. Heb gelukkig een man die er ook dol op is
want de meeste kerels vinden het een beetje niksig. Die drinken liever of rood of wit. Grappig, want eigenlijk is rose niets anders dan een hele licht gekleurde rode wijn. Het sap van alle druiven is (meestal) transparant, wit van kleur. Je kunt dus ook prima een witte wijn maken van blauwe druiven, dat doen ze in de Champagne bijvoorbeeld. Een Blanc de Noir dat is een witte bubbel gemaakt van blauwe Pinot Noir druiven.
De kleur van rode wijn komt dus niet uit het sap maar uit de schillen. Hoe langer je die schillen in contact houdt met het sap hoe meer kleur ze kunnen afgeven. Hoe korter ze samen zijn hoe lichter het sap. Dat is in een notendop hoe rosé gemaakt wordt. Uiteraard zijn er verschillende manieren voor. In het grootste deel van de Provence maken ze de zalmroze zomerwijnen door de blauwe druiven direct na de oogst te persen. Dat gebeurt heel voorzichtig zodat er zachte en delicate wijnen gemaakt worden met die typische hele lichte kleur. Vin Gris noemen ze dat ook wel. In Bandol, een beeldschoon vissersplaatsje doen ze het net even anders. Daar werken ze volgens de 'saignée methode' wat zoiets betekent als bloeden. Ze maken daar een rode wijn van de Mourvèdre druif. Het sap, de schillen en de pitten zijn gezellig samen aan het vergisten. Na korte tijd laten ze een deel van het sap weglopen uit het vat. De schillen hebben nog maar weinig tijd gehad om hun kleur af te geven, het sap is nog maar heel licht roze. Dat wordt dus de rosé. Bijkomend voordeel is dat de rode wijn die in het vat achterblijft extra concentreert en dus heel stevig van smaak wordt.