* In de PL van 11 februari 1978 nam de IKB (Internationale Kommunisten Bond, uitgever van PL) in een paginagroot artikel afstand van de schermutselingen tussen Vietnam en Cambodja. Er was een duidelijke voorkeur voor de Vietnamese positie. De Rode Khmer werden gekapitteld vanwege hun deportaties, zuiveringen, nationalisme en "door en door reaktionaire opvatting" over de mogelijkheid van een socialisme in één land. Toch werd in het conflict geen keuze gemaakt. In Vietnam ontbrak ook nog het nodige aan interne democratie en het ging hier om een conflict tussen twee arbeidersstaten en was dus, zoals de vette kop boven het artikel aangaf: "EEN OORLOG DIE ER NIET MAG ZIJN".
* In de Klassenstrijd van 27 januari 1979 werd wederom hard uitgehaald naar "het smerige verdeel- en heersspelletje van de chinese leiding". Maar ook de Russen werden niet vrijgepleit: "Het stalinistiese dogma van het socialisme in één land maakt de indochinese revolutie voor beide (grootmachten) ondergeschikt aan de eigen direkte belangen". Het standpunt bleef "Tegen iedere militaire interventie", ook die van Vietnam in Cambodja. Tegelijk werd geconstateerd: "Solidariteit met de indochinese volkeren is nu meer ooit nodig".
* In de Klassenstrijd van 10 maart 1979 riep de IKB na de invasie van China in Vietnam op : "Alle chinese troepen weg uit Vietnam". Want "de chinese leiding maakt een karikatuur van het socialisme en verkracht elk beginsel van internationalisme". Maar ook bleef "de Vietnamese inval in Kampuchea door niets goed te praten". Weliswaar werden Pol Pot's daden schandelijk genoemd, maar het was "de taak van de arbeiders en boeren van Kampuchea (zelf) dit regiem omver te werpen en hun eigen heerschappij te vestigen".
* In de Klassenstrijd, opvolger van PL, van 19 augustus 1978 werd scherp stelling genomen tegen Chinese aanvallen op Vietnam, die werden beschouwd "als een afschrikwekkend gevolg van het Sino-Sovietkonflikt". "Revolutionairen kunnen slechts met alle kracht reageren tegen deze kontra-revolutionaire houding. Onderhandelingen tussen China en Vietnam, tussen Vietnam en Kampuchea zijn van levensbelang voor de revolutionaire ontwikkeling. Er mag geen gewapend konflikt tussen arbeidersstaten zijn!".
* In de Klassenstrijd van 16 juni 1979 werd het bewind van Pol Pot sterk afgekeurd in termen van “staatsterrorisme” en “barbaarse methoden”. Desondanks kreeg ook de Vietnamese inval geen bijval, omdat die meer geïnspireerd zou zijn door een streven naar hegemonie dan door het welzijn van de Cambodjanen. “Tegen dit soort gevolgen van de theorie van het 'socialisme in één land' en de burokratiese ontkenning van socialistiese demokratie zullen revolutionairen zich zeer duidelijk moeten opstellen. Het perspektief van een politieke revolutie om de leidende burokratiese kaste omver te werpen zal daarbij leidraad moeten zijn."
* In de Klassenstrijd van 10 november 1979 vond een omslag plaats. “Hoewel de IKB al eerder de inval van Vietnam in Kampuchea veroordeelde, is het nu niet verstandig de terugtrekking van de vietnamese troepen te eisen. Op 21 september j.l. besloot de Verenigde Naties onder aanvoering van de VS met 71 stemmen voor, 35 tegen, 34 onthoudingen en 12 blanco het verdreven regiem van Pol Pot te blijven erkennen als wettelijke vertegenwoordiger van Kampuchea. Dit terwijl de door de Vietnamezen in het zadel geholpen regering van Heng Samrin het overgrote deel van het land en de bevolking onder haar kontrole heeft. Bovendien schijnt de bevolking van Kampuchea vooralsnog niet onwelwillend tegenover hun nieuwe machthebbers te staan.”
“Daarom ligt het des te meer voor de hand dat deze uitspraak in feite een zet is in het imperialistiese spel om de verloren positie in Indochina enigszins terug te winnen.” “De massa van arbeiders en boeren in Kampuchea zal echter uiteindelijk ook niet veel opschieten met een permanente bezetting door een vietnamees leger en een door haar in het zadel gehouden regering. De enige manier waarop de bevolking van Kampuchea zich voor eens en altijd kan ontworstelen aan onderdrukking en buitenlandse overheersing is door zelf het heft in eigen hand te nemen.”
Het moge duidelijk zijn. Na aanvankelijk enthousiasme over de revoluties in Zuid Oost Azië werd al snel door de Nederlandse trotskisten een kritische opstelling gekozen. Er werd in ieder geval niets 'goedgepraat'. De klassieke kritiek op de stalinistische theorie van 'socialisme in één land' en op de stalinistische praktijk van 'staatsterrorisme' werd onverbloemd geventileerd, zonder de kant van 'het westen' te kiezen. De afwijzing van de Vietnamese aanval op het Kampuchea van de Rode Khmer doet echter schematisch en formalistisch aan. "Er mag geen gewapend konflikt tussen arbeidersstaten zijn." Terwijl die aanval met veel recht als een verdedigingsoorlog gezien kan worden. En inderdaad door de meeste Cambodjanen als een bevrijding werd ervaren. Pas toen de Amerikanen voor Pol Pot kozen, ging Klassenstrijd over tot steun aan de Vietnamese positie. Daarbij werd de zelforganisatie van de bevolking vanzelfsprekend gepresenteerd als uiteindelijk de enige (juiste) weg naar het "ontworstelen aan onderdrukking en buitenlandse overheersing".
De hieronder genoemde boeken geven gezamenlijk een behoorlijk goed zicht op de politiek van de Rode Khmer en op de mensen die daar als dader of als slachtoffer bij betrokken waren:
* De Poort, door François Bizot (2003). Een verbitterd verslag van de Franse antropoloog Bizot over zijn gevangenschap in 1971 in een kamp van de Rode Khmer in de jungle, onder leiding van commandant Duch. Tevens een levendige beschrijving van de ontruiming van Phnom Penh in 1975, in het bijzonder van de Franse ambassade.
* The Lost Executioner, door Nic Dunlop (2005). Een meeslepend en goed gedocumenteerd boek over de succesvolle speurtocht van fotograaf Dunlop naar de verblijfplaats, de persoon en de 'carrière' van kampcommandant Duch.
* Eerst Doodden Ze Mijn Vader, door Loung Ung (2007). Het ooggetuigenverslag door een jong meisje van de ontruiming van Phnom Penh en van het leven daarna op het platteland tijdens het regiem van de Rode Khmer.
* De Glimlach Van Pol Pot, door Peter Fröberg Idling (2009). Een reconstructie van het bezoek in 1978 van een linkse delegatie uit Zweden aan het Kampuchea van Pol Pot, ingebed in een aangenaam leesbare, bijna filmische terugblik op de periode voor, tijdens en na de Rode Khmer.

Deze sjaal heb ik al een paar maanden geleden gevonden bij de H&M. De Aztec print spreekt me heel erg aan, het is zo'n leuke print! Je ziet het nu heel veel. Leggings, rokjes, shirtjes, sieraden, telefoonhoesjes en zelfs op nagels.
Hoi! Bedankt voor je leuke berichtje! Wat een vrolijke foto's en een geweldige sjaal! Past perfect bij de winter! Liefs, Cherelle.

In tegenstelling tot wat in de nieuwe Trefpuntjes stond, ging de grote schoonmaak dag van zaterdag 5 oktober wel door.
Gelukkig zijn er veel mensen alsnog gekomen om de kerk van binnen en van buiten onder handen te nemen.
De koffie stond om kwart voor negen al klaar. Gezellig met wel 20 spontane poetsers. Onder leiding van Henk Wagenaar werden de taken verdeeld.
Er werden ramen gelapt, achtergelaten spullen in de afvalbak gedaan en naar de kringloop gebracht. Dakgoten schoongemaakt, de berging opgeruimd, alle zalen onder handen genomen; kortom te veel om op te noemen.

Na de noodgedwongen annulering van een aantal cursussen kunnen we vanaf 11 mei (indien de cijfers blijven dalen) opnieuw starten met onze rijopleidingen. Aangezien we voor onze bochtencursussen in de (Vlaamse) Ardennen onderweg toch een rustpunt en wat catering willen aanbieden, wachten we daarmee nog even tot we zeker zijn of de horeca in juni terug mag opstarten, maar voorlopig hebben we in mei nog een basiscursus, een gevorderden cursus en een bochtencursus kunnen inplannen! Kijk bij onze "opleidingen" pagina om inte schrijven!