Afscheid nemen van Mauritius
Donderdag 16 september 2010 - Latitude: 20° 09' 37.86" S - Longitude: 57° 29' 50.58" E
Er wordt hard gewerkt om de boot zeeklaar te maken. De polyestermannen hebben de verhaalklampen ingelamineerd, een nieuw schotje geplaatst in de ankerbak en de voeten van de Davits verstevigd. De Davits begonnen op de aanhechting in het achterdek te bewegen en te lekken doordat het gewicht van de opgehesen dinghy, bij het rollen van de boot grote krachten op de voetjes uitoefent.
Ook onze nieuw gegalvaniseerde ankerketting van 140 meter is weer aan boord.
Dia is druk in de weer om lijsten aan te leggen van de voorraad die we aan boord moeten halen om 2 maanden op zee te kunnen overbruggen, zoals 16 kilo meel, 200 eieren, 150 blikjes bier, cola, tonnic, vruchtensappen, thee en koffie, aardappelen, uien en nog veel en veel meer.
Want we proberen nog deze week in zee te steken. We hebben besloten om Madagascar niet meer aan te lopen vanwege gebrek aan tijd. Rechtstreeks naar Port Elizabeth is het ca. 22 dagen varen vanaf Mauritius. Maar als er slecht weer op onze route komt, moet er ook tijd zijn om bij te gaan liggen, of uit te wijken naar een haven als Richardsbay of Durban in Zuid Afrika. En nu het franse eiland Reunion pal op onze route ligt, zullen we daar ook nog een stop maken van mogelijk een weekje. Daar ben je zelfs in de Indische Oceaan in Europa en betaal je met, jawel Euro's.
Het is een tijd van afscheid nemen van het liefelijke eiland Mauritius en van haar bewoners. Van Gerard, een in Zuid Afrika gestudeerd theoloog, waar we inmiddels een bijzondere band mee hebben opgebouwd. Hij lag afgelopen weekend voor hartonderzoek in het ziekenhuis, waar wij hem hebben bezocht.
Van onze vaste en trouwe taxi chauffeur Rashid, die ook zorgt voor allerlei technische oplossingen en voor het vinden van onderdelen, de weg kent als zijn duimpje op het eiland.
Van alle mannen en vrouwen van de restaurants, supermarkten en apotheek.
En niet te vergeten, onze medezeilers. Sommigen kennen we al van lange tijd geleden. De meesten hebben we eerder al eens ergens getroffen. Zoals Ruth, een 61 jarige schipperse uit Amerika en haar 36-jarige opstapster Elizabeth uit Noorwegen. We ontmoetten hen anderhalf jaar geleden, toen we samen op een werf lagen in Kudat op de noordpunt van het eiland Borneo. Ze hebben daar in de onbarmhartige klamme hitte, zelf samen het onderwaterschip van hun 43 ft. Ketch van nieuwe antifouling voorzien.
En Gerhard en Robin van de Heidi. Beiden over de 70 jaar jong! We onmoetten hen eerder bijna 2 jaar geleden op de ankerplaats van het Amerikaanse eiland Guam.
En John en Lesley, een stel dat achter ons ligt afgemeerd met hun Ierse boot Muirsheen Durkin en op de Angelique II toezag in de 2 weken dat ze onbemand was. Zij hebben plannen om dezelfde route te zeilen als wij.
Maar als we in december in Kaapstad liggen wacht ons een verrassing. Dan komen onze vrienden Henk en Jannie Penninga weer aan boord om ons te bezoeken. Mogelijk kunnen we dan samen een safarie doen. Daar zien we naar uit! Ze bezochten ons eerder dit jaar in Thailand.