The Cinematic Orchestra @ Ancienne Belgique (AB): Verdoken schoonheid – Dansende Beren
De spanning tussen de muzikanten was soms ver te zoeken, maar gelukkig waren er ook mooie en memorabele momenten. Deze vonden plaats wanneer zangeres Frida Touray op het podium stond. De zangeres mocht zich wagen aan oude en nieuwe nummers van The Cinematic Orchestra en deed dat met hart en ziel. Ze gaf liedjes als "Zero One / This Fantasy" en "Lessons" veel warmte dankzij haar stem en wist zich zo te versmelten met de serene maar emotionele sfeer die deze groep altijd in zijn muziek weet te schrijven.
Ook de grote finale, die opgebouwd werd rond het nieuwe "A Promise", maakte het een en ander goed. Eindelijk leek er wat spanning te zijn tussen de muzikanten en in de muziek. Iets te laat helaas. Het grootste deel van het optreden hebben we die moeten missen waardoor het als vijgen na Pasen aanvoelde. The Cinematic Orchestra staat uiteraard ook deels voor introspectieve stukken, maar in hun uitgebreid repertoire hebben ze ook materiaal om hier een tegenwicht aan te geven. De bisronde met "All That You Give" was ook zeer welkom, maar was met één liedje maar aan de korte kant. Zouden er veel aanwezigen geweest zijn die toch stiekem hoopten op de tonen van "To Build A Home" naar huis te gaan?