The lobster – Kurt Blogt
Geplaatst door KVSmiley on 29 april 2017
Een paar jaar geleden zagen wij een toneelstuk, Tand, gebaseerd op één van de eerste films van Yorgos Lanthimos, Dogtooth. Wat een vreemd verhaal was me dat toen. Genoeg om mij nieuwsgierig te maken naar 's mans recentste worp. Voor deze film creëert hij een dystopisch universum waarin iedereen rondloopt alsof hij of zij ieder moment zelfmoord kan plegen, en terecht. En ondanks de vreemde en gewelddadige wereld die de regisseur creëert, blijft de, weliswaar vreemde, humor overeind.
Colin Farrell & Rachel Weisz
We maken kennis met David. Nadat zijn vrouw hem verlaat, wordt hij meegenomen naar een hotel aan de kust. Hij moet binnen de 45 dagen verliefd worden en een nieuwe partner vinden. Anders wordt hij veranderd in een dier naar keuze. Hij kiest ervoor om kreeft te worden. Hij ontsnapt en komt terecht bij de 'losers'. Die zijn ervan overtuigd dat een mens gemaakt is om altijd alleen te blijven. Het is dan ook ten strengste verboden om te flirten bij de 'losers'. Doe je dat toch, dan word je zwaar gestraft. Hij maakt er echter kennis met een bijziende vrouw, op wie hij langzaam maar zeker verliefd wordt.
De 'suspension of disbelief' is bij deze satire van levensbelang. Als je je vragen begint te stellen over het hoe en het waarom, dan haak je af. Lanthimos is echter zo consequent in het creëren van 'zijn' wereld dat het niet zo moeilijk is om mee te gaan. Je krijgt geen uitleg maar wordt gewoon in het verhaal gedropt. Geleidelijk aan kom je wel iets te weten, maar nooit waarom het zover gekomen is. Iedereen lijkt zich te hebben neergelegd bij de situatie. Er wordt heel onderkoeld geacteerd, met een pafferige Colin Farrell op kop. Wat een contrast met de actieheld uit een aantal van zijn vorige films. De foute snor vormt daarbij de kers op de taart.
Colin Farrell & John C. Reilly
Lanthimos schiet prachtige plaatjes, heel vaak met een statische camera. Zonder veel woorden vertelt hij verhalen, zonder de humor uit het oog te verliezen. Zo is de scène waarin Farrell 'Where the wild roses grow' 'zingt', hilarisch in zijn eenvoud. Of het moment waarop er doodleuk een kameel voorbijwandelt in beeld. Wie van zwarte humor houdt, zal zeker een vette kluif hebben aan deze film. Een aanrader voor wie houdt van eens iets anders.
Met: Colin Farrell, Rachel Weisz, Jessica Barden, Olivia Colman, Ashley Jensen, Ariane Labed, Angeliki Papoulia, John C. Reilly, Léa Seydoux, Michael Smiley & Ben Whishaw
Angeliki PapouliaAriane LabedAshley JensenBen WhishawColin FarrellFilmJessica BardenJohn C. ReillyLéa SeydouxMichael SmileyOlivia ColmanRachel WeiszRecensieThe lobsterYorgos Lanthimos
Vorige bericht ULE – Ik was veertien in 1914 (Marc De Bel) door Creafant
Volgende bericht De jeugd aan het werk
Dit is een film die al lang op de shortlist staat, maar het is er nog niet van gekomen helaas. Snel kijken!