10. Living with less
Zoals je kon lezen in blog nummer 10 (er van uitgaande dat je dat eerst hebt gelezen...:), heb ik veel plezier gehad aan het wegdoen van heel veel materiele dingen, omdat ik er heel veel verschillende mensen blij mee heb kunnen maken. Nu de winterperiode zijn aantocht doet bij jullie in Europa, is dit een leuke tijd om eens in je fijne warme huis op zoek te gaan naar spullen die je weg zou willen geven. Een mooie gedachte zo rondom advent en kerst.
Een leuk idee: elke adventweek iemand anders of een goed doel blij maken, met waar jij afstand van kunt doen..
Of straks in de lente, tijdens de voorjaarsopruim...Organiseer een buurtrommelmarkt waarbij iedereen zijn
goed in de tuin of garage kan stallen.
De voorbereidingen daarvan zouden nu alvast kunnen beginnen. Uit eigen ervaring kan ik hier neerzetten dat dit erg leuk is om te doen en meteen heel verbindend werkt met de buurt waarin je woont. Vraag me gerust naar organisatorische tips!
living with less....leven met minder.
Echt een veelgehoorde quote vandaag de dag.
Juist omdat we in drukke tijden leven is de vraag groot naar een simpeler en rustiger leven.
Minder volle agenda's en meer tijd voor dat wat je belangrijk vindt.
Meer rust en minder (onbelangrijks) te doen.
Je hoeft daarvoor echt niet je koffers te pakken en te emigreren, zoals wij dat hebben gedaan. Dat is zeker niet voor iedereen een oplossing.
Maar een algemene regel, een gouden regel die wel voor iedereen kan gelden is...
Gooi ballast weg!
Of beter geformuleerd...
Haal dat uit je leven, wat je niet langer dient.
Of dat nu oude gewoonten zijn of oude spullen zijn die je in de loop der tijd verzameld hebt.
Dit schept ruimte en overzicht in je leven.
want ECHT WAAR...EEN ROMMELIG HUIS, ZORGT VOOR EEN ROMMELIGE GEEST.
Er is te veel om je heen waar je aandacht naar toe getrokken wordt in de zin van: " oja...daar moet ik nog iets mee".
Een mooi en klein voorbeeld is die van een fruitschaal in huis, waar in het begin nog keurig appel, peren en mandarijnen bij elkaar liggen.
Maar naar verloop van tijd vinden pennen, papiertjes, visitekaartjes en andere kleine rommeltjes hun weg daarin.
Het gaat dan niet meer om het wezenlijke.
En al die rommeltjes herinneren je aan iets...zorgen voor onnodige gedachten of ballast.
En vaak blijft het niet bij de fruitschaal, denk maar aan lades in de keuken, of je kledingkast;)
Kortom, rol je mouwen op en begin vandaag nog aan een opgeruimder en daardoor rustiger bestaan.
Ik voel me altijd heerlijk en helderder van geest als ik met aandacht een bepaald deel van het huis heb opgeruimd.
Een ding heb ik daarbij wel geleerd in de loop er jaren.
Als opruimen een MOETEN wordt, is het meestal niet leuk. En als je in de valkuil stapt van alles tegelijk willen doen, geldt hetzelfde gevoel.
Daarom snap ik ook wat sommige mensen dachten toen ze van ons emigratieplan vernomen...
Deze opmerking kwam zo nu en dan nog wel eens voorbij:
" alleen daarom al zou ik niet gaan emigreren...al dat gedoe van al je spullen weg moeten doen, opruimen en uitsorteren..."
Als je toch eens bedenkt HOEVEEL mensen of goede doelen je blij kunt maken met jouw prachtige waar, dan is opruimen echt geen straf.
Wij kunnen ons in onderstaande quote terugvinden, na deze emigratie ervaring.
En ik hoop van harte dat dit ook in jouw leven , meer en meer mag gaan gelden....
9. learning for life
In de maand mei van dit jaar kreeg Nelson de gelegenheid een kijkje te nemen op zijn toekomstige school.
Hij was tijdens de meivakantieweken mee met zijn vader naar de States, een mooie gelegenheid die Nele het jaar ervoor ook mocht beleven.
Hij verbleef er twee uurtjes in de ochtend om kennis te maken met de school, de directrice, zijn lerares en een klas kinderen.....
terug in Europa was dit het antwoord dat Nelson gaf op mijn vraag: " En, hoe vond je het op de school die papa en mama voor jullie hebben uitgekozen?"
"De Ambleside school zal Nele en mij heel goed gaan doen, mam"
Ik vroeg door om wat verheldering te krijgen op welke manier de school hen goed zou gaan doen en ook deze vraag werd meteen spontaan en zonder al te veel bedenktijd beantwoord;
" We gaan er betere mensen van worden, er is heel veel respect daar op school en de kinderen zijn daar heel aandachtig".
" Je ziet gewoon dat de kinderen het fijn vinden om daar te zijn"
Ook al begreep hij die bewuste ochtend niets van wat er qua leerstof gezegd of behandeld werd, daar zittend achterin de klas... was er blijkbaar iets wat heel sterk bij hem was binnengekomen: De sfeer in school en de diepere boodschap die onder het samen leren ligt:
Als je het schoolplein op komt hangen er twee grote lijsten buiten met een fotocollage van kinderen en leraren waarvan het plezier op hun gezichten afstraalt.
Boven die lijsten staat:
Er is getracht om van diverse momenten op school een beeld weer te geven, zoals veel scholen dat doen om mensen een indruk te geven van hoe de sfeer is op school.
Hiernaast zie je een quote, een spreuk over wat belangrijker is. Zijn het de cijfers die tellen? Zijn het de prestaties die tellen?
Of is het belangrijker dat een kind een gezonde geest ontwikkelt en daarmee de maatschappij gaat dienen?
Ja, we leven wel in een prestatiegerichte maatschappij, waarin zogenaamd van alles MOET....maar wij als ouders zetten al geruime tijd onze vraagtekens bij of deze gejaagde manier van leven waarin je jezelf als "beste" moet profileren wel zo gezond is voor de (school)evolutie.
In Nederland waren we ook al op zoek naar scholen waar "wellbeing" groot geschreven staat!
Daarnaast ben ook niet voor niets een docente in yoga voor kinderen geworden, omdat ik merkte dat de cognitieve kant van het kind wel heel erg werd benadrukt en hoe de "spirit" van het kind langzaamaan steeds meer een ondergeschoven kind werd.
Als gekke, dolgedraaide apen rennen we in de haastige maatschappij mee, zonder nog maar even rust te nemen en te ademen om te voelen of we het allemaal nog wel bij kunnen houden.
Wat we vinden op de huidige school is:
Rust en Ruimte. (ook al worden hier uiteraard ook eisen gesteld en hebben de kinderen hun dagelijkse huiswerk opdrachten)
Oprechte Aandacht.
Gebed/ bewust ingeplande momenten van stilte.
Vreugde/ Joy.
Saamhorigheid.
Familiegevoel.
Respect/Veiligeheid.
Gezonde Autoriteit.
Wat wij hier aangetroffen hebben, voedt niet alleen de hersenen, maar vooral ook de zielen van onze kinderen, en daarmee ook die van ons.
Het lijkt of er voorlopig rust gekomen is in onze zoektocht naar een geschikte school.
Het klinkt heel cliche, maar wij hebben altijd geroepen:
"als onze kinderen maar lekker in hun vel zitten op school, als ze het maar naar hun zin hebben".
" Ze hoeven geen hoogvliegers te worden, als ze maar wel gelukkig zijn"
Ook dit is een soort van affirmatie, wensgedachte geweest. En je ziet....gedachten zijn krachten en uiteindelijk komt dat op je pad waar je vanuit je hart naar verlangt. Het vraagt alleen wat investering van jezelf en geen afwachtende houding!!!
Merk je dus bij je kinderen of bij jezelf een gevoel van onvrede op wat de schoolkeuze betreft, kan ik je niets anders aanraden dan...kijk rond....informeer, ga een gesprek aan met de schoolleiding van een andere school en VOEL...
VOEL wat bij je kind past, wat bij jullie past. Durf er kritisch naar te kijken en durf moedig te zijn om uit een omgeving op te stappen die je NIET goed doet!