Eigen tijdschrift maken: hoe ontwikkel je een eigen bladformule? - Brainpink
Eigen tijdschrift maken: hoe ontwikkel je een eigen bladformule?
Het vormgeven van een magazine dat één keer in de zoveel tijd uitkomt (vandaar de naam Periodiek), voor een leuke klant van ons, was voor mij een toffe decemberklus. Het magazine was al acht keer eerder uitgegeven. Maar deze nummer negen mocht meer naar een eigen magazine worden getrokken, losser van de huisstijl. Een eigen bladformule. Daar kon ik wel wat mee. Omdat de inhoud van de artikelen ook erg goed was door een samenwerking met een nieuwe tekstschrijver, begonnen de verhalen veel meer te leven. Dit helpt in de vormgeving van een nieuwe formule. Let's go!
De artikelen in het magazine zijn informatief, gaan veelal over ontwikkeling, en de medewekers van Werkis staan centraal. Het magazine staat boordevol tips en is erg leuk om te lezen. Op deze manier wordt er een gevoel gecreëerd dat je graag bij de club hoort. En dat is precies het doel van het magazine. Qua vormgeving wil ik dit gevoel van herkenbaarheid, van saamhorigheid dan ook verder uitvergroten. Fotografie van eigen mensen wil ik dan ook in het concept het liefst zo groot mogelijk toepassen. Vervolgens kies ik ervoor om veel gebruik te maken van de basiskleuren zwart en wit. Op deze manier creëer je een bepaalde rust wat het geheel overzichtelijk maakt om te lezen. De toevoeging van kleur gebruik ik selectief per artikel. En daar wissel ik in af. Soms geel, soms paars, blauw, mintgroen.
Elk artikel is opgemaakt met een bepaald kleurenpallet zodat je weet wat bij elkaar hoort. In een aantal artikelen komen de twee huisstijlkleuren limoengroen en donkergroen terug. Zeker niet te vaak, dat maakt het al snel saai. Allereerst ga ik op zoek naar een andere typografie. Zowel de broodteksten als de koppen ga ik in deze nieuwe opzet compleet vernieuwen. Voor de broodteksten, tussenkoppen en inleidingen kies ik voor Neue Haas Grotesk Display. Dit lettertype is goed leesbaar, maar wel met aangepaste spatiëring. Het is een strak lettertype en in koppen ook stoer. Voor de grote titels van de artikelen besluit ik te variëren. Soms speels door een script-letter te gebruiken in combinatie met een serif letter en bij bepaalde artikelen weer strak, zonder schreef (sans serif). Op deze manier zorg je voor een speelse dynamiek wat het geheel interessant houdt om te lezen en door te bladeren. Deze dynamiek wordt versterkt door het gebruik van kleur, en zwart/wit afgewisseld.
Stramien bepalen
De volgende stap is het vastleggen van het stramien in Indesign. Wat zijn de marges van de pagina? Hoe pas ik foto's toe? Full page, in kaders? Hoe groot mag de foto dan zijn? Op wat voor manier duid ik een artikel aan? Waar zet ik de paginanummering? Hoe groot is de interlinie? Hoe ga ik om met streamers? Dit alles leg ik vast in het ontwerpprogramma waardoor het hele magazine volgens een vast stramien kan worden opgemaakt.
Nadat alles is vastgelegd, kan ik pas echt gaan beginnen met het opmaken van de artikelen. Ik start met het lezen van elk artikel. Dit helpt enorm om de opmaak op een goede manier toe te passen. Waar plaats je een streamer? Waar breek je de tekst af? Waar plaats je een afbeelding? Is een tussenkopje logisch of niet? Je wilt de artikelen goed leesbaar houden dus dit lijkt misschien overbodig als grafisch vormgever, maar dat is het niet. Het bepaalt de logica van het artikel. Een absolute aanrader dus.
Beeldmateriaal is essentieel. Ik kijk eerst naar de beelden die zijn aangeleverd. Kan ik daarmee werken? Zijn de beelden van goede kwaliteit? Is de resolutie hoog genoeg? Het antwoord op deze twee vragen, bepaalt meteen hoe groot de foto in het artikel geplaatst kan worden. Een foto kan nog zo mooi zijn, als deze een lage resolutie heeft, kun je er weinig mee. Het bepaalt dus eigenlijk direct de opmaak. Daarin moet je soms keuzes maken. Je zou het beeld over de volle breedte willen toepassen maar het is niet toereikend. Dus maak je een andere keuze. Dat is de praktijk. En dat is soms schipperen. Waar het kan, gebruik ik foto's groot, soms zelfs over een hele spread. En in andere gevallen gebruik ik foto's in kaders kleiner. Ook hierin is de afwisseling belangrijk. Waar nodig vul ik het artikel aan met stockfotografie. Ik wissel full colour fotografie af met zwart/wit fotografie. De cover met het portret van een medewerker in zwart/wit maakt de uitstraling stoerder. Absoluut een bewuste keuze.
Het echte opmaken kan beginnen. Per artikel kijk ik wat passend is. Bij één artikel blijf ik binnen het stramien maar pak ik meer uit. De inhoud vraagt hierom. Het handshake festival zat destijds vol peace, love and happiness en die uitstraling wil je dan ook vasthouden. De foto's worden hier dan ook niet in kaders gebruikt maar juist in vintage polaroids. Op deze manier werk je nog steeds binnen het stramien maar maak je een artikel weer eigen. Dit zorgt dan ook weer voor de o zo belangrijke variatie. Bepaalde delen tekst mogen in kaders geplaatst worden om deze meer uit te lichten. Ook dit bepaalt weer heel erg de vorm van de pagina. Elk artikel is een puzzeltje die je gaat oplossen.
52 pagina's verder, heel wat uren werk, alles dubbel gechecked, op naar de drukker. Het magazine werd bij zo'n 200 medewerker per post aangeboden in de kerstvakantie. Dat is nog eens lekker leesvoer.
Ook een eigen bladformule?
Hoe kan ik helpen jouw business te boosten? Een eigen tijdschrift wellicht? Heerlijke en effectieve PR hoor. Kom eens langs voor een bakkie.