Aantweirpe, gaaë zè cha veur maaë ...
Ik ben een Antwerpse in hart en nieren. En dus vol lof over mijn stad. Want jawel, Antwerpenaren hébben een dikke nek en kunnen niets slechts over 't stad zeggen.
Antwerpse invloed
Toen we hier gisteren een gesprek over 'de standaardtaal' aanknoopten, moest ik me dus als rasechte Antwerpse moeien. Want het AN? Dat had zijn basis in Antwerpen. Ik staafde mijn stelling met geschiedkundige feiten: de Spanjaarden die de Antwerpenaren in 1585 tot wanhoop dreven. De Antwerpse vlucht naar de Noordelijke Nederlanden. Het gemis aan een standaardtaal dat in de 16de eeuw de kop opstak. En de notabele, slimme Antwerpenaren die samen met onze noorderburen zorgden voor een uniform taalgebruik.
Antwerpse mythe
Een verhaal om van te smullen ... als je van Antwerpen bent. Mijn niet-Antwerpse collega's trokken hun wenkbrauwen erbij op. En dus zou ik die Mechelaars eens op hun plaats zetten met een blog over dit belangrijke feit. Alleen was dat buiten google gerekend, want de zoekrobot had niets te melden over de interessante daden van de Antwerpenaren. Wél vond ik verwijzingen naar het boek Taal als mensenwerk. Een Nederlands naslagwerk waarin de Antwerpse invloed op het AN als mythe wordt afgedaan. De ontwikkeling van de standaardtaal was blijkbaar een Hollandse aangelegenheid.
Antwerpse koppigheid
Over heilige huisjes intrappen gesproken. Mijn Antwerpse hart bloedt. Al moet ik het boek misschien toch maar eens lezen ... om dan achteraf volledig het tegendeel te bewijzen. Want geef nu toe: wij Antwerpenaren moeten er toch iets mee te maken hebben?