Koester je kracht - De website van de VVD Barneveld met informatie over de gemeenteraadsverkiezingen 2018 - 2022
Er is al jaren een ontwikkeling gaande – en deze ontwikkeling wordt steeds sterker – om de sterkeren onder ons bescheidenheid te leren en de zwakkeren in het middelpunt te zetten. Het is een sterke traditie uit de sociaaldemocratie waarbij drie kenmerken steeds naar voren komen: 1) de drang om verschillen in inkomen c.q. bezit te verkleinen, 2) de drang om deze ontwikkeling geforceerd te realiseren en 3) het gebrek aan visie op wat er moet gebeuren als het doel gehaald is. Nu de doelen van ruim 100 jaar geleden gehaald zijn worden de acties om zwakkeren te vinden en verschillen in inkomen/bezit aan de kaak te stellen steeds krampachtiger.
Een belangrijke tendens, die steeds sterker opkomt, is de geschiedenisschaamte. Alles waar je aan kunt vergapen uit het verleden wordt stukje bij beetje afgebroken. Mijn goede vriend Sid Lukkassen strijdt al jaren – veel beter dan ik dat kan – tegen hetgeen 'cultuurmarxisme' heet: de trend om alles qua cultuur en geschiedenis te nivelleren. Dit jaar was de term 'gouden eeuw' volop in beeld: dit 'goud' gold niet voor iedereen. Niet voor de eenvoudige burger en al helemaal niet voor slaven. Het is één voorbeeld van meer onderwerpen waarbij onze kracht uit het verleden stukje voor beetje wordt afgebroken.
Allemaal arm
Wat over het hoofd wordt gezien is dat je zwakkeren niet sterker maakt door de sterken zwak te maken. Nadat de Franse Revolutie alle edelen en geestelijken (en rijke burgers) van hun positie had beroofd kregen we o.a. in Nederland en Vlaanderen te maken met grote armoede. Het zal dan weinig genoegdoening geven aan hongerige armen in de jaren 70 van de 19e eeuw, dat de voorheen rijke families vaak ook honger leden. De krachtigste voorbeelden van het socialisme laten ook zien dat 'iedereen gelijk' vaak betekent: 'iedereen arm'. De socialistische heilstaat in Venezuela is daar een akelig actueel voorbeeld van. Feitelijk heeft dit niets te maken met socialisme, maar alles met een staatsvorm waarin de burger geen werkelijke zeggenschap heeft en de overheid bepaalt wat goed en slecht is.
De kern van de boodschap moet zijn en blijven dat je zwakkeren alleen kunt helpen door te voorkomen dat ze zwak zijn. En hoe doe je dat: juist door te kijken naar mensen met succes en goed te beoordelen hoe dit succes ontstaat. Hier bij zijn 3 elementen vaak relevant: 1) het ontwikkelen van je talent, 2) grote inzet en 3) hard werken. Natuurlijk zijn er zondagskinderen, die met een gouden lepel in de mond worden geboren, maar de meeste mensen moeten gewoon hard werken.
Wat nu de grootste bedreiging is voor de ontwikkeling van zwakkeren is de uitkomst van het gebrek aan visie over wat er volgens het socialisme moet gebeuren als haar doelen bereikt zijn. Feitelijk heeft een arm iemand geen andere doelen dan een rijk iemand: het kopen van spullen en het beschermen van je bezit. Juist deze aandrang leidt tot het probleem waar we voor moeten waken: waar partijen hun bezit beschermen is het moeilijk voor talent van buiten om haar talent te ontwikkelen. Juist het vernieuwen van je samenleving helpt om deze samenleving sterk te houden. En juist talent heeft voorbeelden nodig om zich aan te spiegelen: krachtige voorbeelden.