In (...) dit tijdperk van de mens, zijn we volgens Lemaire meer dan ooit verantwoordelijk voor een leefbare planeet en daaronder valt behalve het tegengaan van de klimaatverandering ook het beëindigen van de massale slachting van jaarlijks miljarden dieren in de bioindustrie. 'We moeten een middenweg zien te vinden tussen cynisme en naïveteit. Wij als mensen zijn, anders dan andere dieren, in staat tot de grootste destructie maar ook tot het grootste altruïsme. Onze tragiek is dat we die mogelijkheden allebei in ons hebben.'
Iedereen ziet ook iets anders natuurlijk. De één ziet dat het landschap groen is, en dat er voedsel wordt verbouwd, dus dan zal het wel goed zijn, want er zijn toch milieuregels. De ander ziet dat het landschap is uitgekleed, zoals dat heet, een landschap vol mest, bruin met een vette laag groen eroverheen. Parallelle werelden, verschillende bubbels. Boerenorganisatie LTO Noord was (...) oprecht verbaasd over de golf van verontwaardiging die uitbrak na haar oproep aan gemeenten op tijd de bermen te maaien. Geen idee dat veel mensen die wegbermen nu juist zien als laatste houvast voor wilde planten, vlinders en bijen op het platteland.