Dagelijks leven bij de Achterbergen: Wat is dit voor blog?
Stop a.u.b. niet
door zo,n vervelende opmerking.
Sommige moeten gewoon iets te zeuren hebben.
Gewoon lekker schrijven waar jij op dat moment over wil bloggen.
Ik en velen met mij, lezen alles heel graag'.
Ik ben zelf je blog beginnen lezen omdat ik net als jij een groot gezin heb (tien kinderen) en ik ben ook wel bezig met gezond eten. Je blog is van jou en het is normaal dat je over dingen schrijft waar jij met je hoofd mee bezig bent of met je hart. Dat begrijp ik.
Voor mij zijn jouw onderwerpen nu ook minder interessant om te lezen, maar dat geeft niet.
Zelf blog ik voornamelijk over mijn gezin met ook oudste kinderen waar ik zelden over schrijf omdat in die puberteit nu éénmaal soms dingen gebeuren die men toch beter niet al te veel met de buitenwereld deelt. Zo blog ik niet meer over mijn schoonfamilie. Veel over ons gezin en hoe ik de dingen doe, over de mijlpalen, enzovoorts.
Wat ik in jouw blog zou willen zien is hoe jouw dag er meestal uit ziet bijvoorbeeld, hoe jij de was georganiseerd krijgt, enz...
25 november 2014 om 09:11
Doe wat goed voor jou voelt maar weet dat ik jouw blog juist graag lees omdat het van alles wat is. Ik lees om de herkenning; van de zoektocht naar gezond eten en leven. Om de herkenning van de groot gezin perikelen. Ik vind het fijn dat je van alles en nog wat deelt.
Het was niet echt een heel vervelende opmerking hoor, gewoon een puntje van kritiek, en dat mag! Waarom het bij de spam was terechtgekomen, geen idee. Het is met een blog net als met een boek: sommigen lezen het, anderen lezen liever een ander boek. Zo hoort het ook te gaan, ik lees zelf ook niet alles van iedereen, daar kan ik niet aan beginnen!
Niet druk om maken, jij bent jij en jij schrijft dit blog, hebben ze er moeite mee, dan kijken ze maar verder, iedereen is unique en iedereen leeft zoals hij of ziij leeft, dusse laat je niet ondersneeuwen door 1 opmerking, ieder zijn mening ieder zijn blog, dusse blog gewoon hoe jij het wilt ;)
Nou, niet stoppen, hoor! Als iemand er zich aan ergert kan 'ie beter stoppen met lezen!!
Ik geniet altijd enorm van je heerlijke nuchterheid, humor en gezelligheid!
Niet stoppen hoor! Ik heb al zoveel van je geleerd. Je heerlijke pestobrood dat elke maand zeker twee keer op tafelkomt. De heerlijke bolletjes, de naaitips en je mooie verhalen over je kinderen. Vaak zoek ik nog even een recept op, die ik nog niet helemaal uit mijn hoofd weet. Nee hoor stoppen mag zeker niet!
kan het ook zo zijn dat die opmerking gebruikt wordt om te stoppen met het blog ?
er wordt dan wel gezegd dat het geen vervelende opmerking was , maar toch ... leuk ook niet , anders wordt het niet eens vernoemd lijkt mij .
Nou Anoniem, de opmerking zette mij aan het denken. En ik geef de schrijver daarvan helemaal gelijk dat het wel een beetje eenzijdig is geworden!
Ik heb dat ook weleens met mijn blog, dan denk ik, het is allemaal al eens gezegd. Maar toch kriebelt het dan weer, precies zoals je zegt: om iets te willen delen en als een soort naslagwerk, je kunt eens terugkijken. (Hoe deden we dat in een vorig jaar?)
Jouw nuchterheid is een van de dingen waar ik het eerst aan denk als ik aan jouw blog denk... die is heerlijk!
26 november 2014 om 07:26
Ik volg een aantal blogs, en die van jou al jarenlang Karien! Ik zou je echt missen als je zou stoppen. En over dat eten boeit me eigenlijk ook heel erg:) So please don't quit:):):)
26 november 2014 om 13:12
eigenlijk weet ik niet goed of het om mijn reactie gaat...want die heb ik nergens terug gezien...
mocht het wel zo zijn, dan zal ik het even , met name voor de verontwaardigde lezers, toelichten..
mijn reactie betrof idd de eindeloze reeks van blogs over gezonde voeding.... van hazelpasta tot orgaanvlees , van het ene dieet naar het andere... onderwerpen die natuurlijk interessant zijn , maar overal op het internet te vinden zijn.... je zet de desbetreffende links er immers ook vaak bij.. ☺️
de reden dat ik lange tijd geleden jouw blog ben gaan volgen is echter geweest omdat je aangaf dat je moeder van een erg groot gezin bent, en gelovig..
Die dingen noem je als eerste in je profiel...en dat trok mij zo aan ... het bestieren van zo'n groot gezin is uitzonderlijk...en in deze toch bange, moeilijke en verwarrende tijden denk ik dat juist verhalen over de combinatie van dat grote gezin en jullie oprechte geloofsbeleving mensen aantrekt en tot steun kan zijn...
Dus in het geheel niet een punt van kritiek, eerder een verzoek om terug te keren naar hoe je begonnen bent...
Misschien alleen een 'jammer' , dat je , in mijn ogen althans, wat afgedwaald bent ☺️
Je hebt helemaal gelijk hoor Anoniem! Ik kan je helemaal begrijpen, en daarom heb ik ook een nieuw blogonderwerp genomen: ons grote gezin. Je hebt me juist aan het denken gezet, dat probeerde ik weer te geven. Maar ook dat over zoveel al is geschreven, ook door mezelf, ik probeer juist nieuwe dingen in het voetlicht te krijgen. De site van de christelijke gemeente waar ik bij hoor, staat ook pontificaal op het blog, die wordt ook steeds aangevuld met nieuwe artikelen, altijd zeer de moeite waard om te lezen!
In je leven ben je in bepaalde periodes met bepaalde dingen bezig en daarvan vind je een afspiegeling in je blog. Soms haak je af bij een bepaald onderwerp. Bij mijn eigen blog probeer ik om lezer te houden dus ook de diverse onderwerpen af te wisselen, maar dat lukt lang niet altijd.
Van jouw blog geniet ik het meeste van je creaties op kledinggebied en in de keuken.
Beste Karien, ik hoop dat je niet stopt. Ik lees je blogs onregelmatig - zoals alle blogs die ik volg. Ik ben niet op je afgeknapt. Waar ik soms op afknap is het doordraven over bepaalde dingen, eten kan zo'n onderwerp zijn, maar dat vind ik bij jou niet (kan die blogs net gemist hebben). Ik ben bij jou blog gekomen via een andere blog, en gebleven in de eerste plaats omdat je ook een kind met Asperger hebt. En dan juist in combinatie met geloof vind ik dat interessant. Een groot gezin vind ik ook interessant. Dat heb ik zelf niet en tot voor kort wist ik ook niet dat ze nog bestonden. Ik ben een bekeerling en ken uit mijn jeugd tot en met jonge volwassenheid alleen atheistische gezinnen met max twee kinderen. Blogs zoals de jouwe laten mij een andere wereld zien die ik niet heb meegekregen. Wel of niet bloggen is natuurlijk een eigen afweging die je maakt. Maar een gebrek aan kwaliteit of interesant-heid had ik in jou blog nog niet ontdekt, dus laat dat geen reden zijn om te stoppen!