Twee jaar geleden tijdens het YA summer event in Eindhoven heb ik Vanessa Gerrits leren kennen, en natuurlijk direct haar boek Tweedehands Vleugels aangeschaft. Nu, 2 jaar later, is haar derde boek in de serie alweer uitgekomen.
Voor iedereen die de serie nog niet kent, de Vleugelstrilogie draait om Max en Lucy. Ze leren elkaar kennen wanneer Max, een kraai, de vleugels van Lucy, een beschermengel, afneemt om zelf te kunnen gebruiken om te vliegen. Max kan namelijk niet vliegen zonder vleugels van anderen te gebruiken, ze zijn geen deel van hem zoals bij Lucy. Bij Lucy groeien de vleugels weer gewoon terug, maar dit kost tijd. Max is compleet van de kaart door Lucy, hij kan haar niet loslaten, en Lucy wilt hem vergeven voor zijn daden, maar daarvoor moet hij iets terug doen. In de eerste twee boeken leren Max en Lucy elkaar kennen en groeien dichter naar elkaar toe, hoewel ze in twee compleet verschillende werelden leven. Het derde boek speelt zich 19 jaar later af.
Wanneer er een nieuwe vleugeldief aan het werk is, zoals 19 jaar geleden Max bij Lucy deed, zijn ze erop uit om deze persoon samen te gaan opsporen en tegen te houden. Met zowel vrienden als vijanden proberen ze hun wereld te beschermen, maar kunnen ze dit ook?
Hoewel het verhaal zich 19 jaar later afspeelt, weet het verhaal je vanaf het eerste moment weer in diezelfde sfeer mee te slepen als de eerste boeken. Ze weet je te overtuigen van een prachtige, onmogelijke liefde en een band die zo sterk is. Samen zetten ze hun levens op het spel om te voorkomen dat andere engelen zich ook net zo zullen gaan voelen als Lucy wanneer zij haar vleugels verloor. Je leest echt een duidelijk verschil tussen beide in de hoofdstukken, ze zijn ieder toch in een ander milieu opgegroeid, maar ze komen zo mooi samen in het boek.
De schrijfstijl is soms wel wat apart, hoewel ik hier wel echt aan moest wennen, geeft dit het boek ook iets speciaals. De schrijfster is Belgisch, en hoewel je dit zeker merkt aan het boek stoort dit niet maar geeft dit het boek juist iets extra's. Het geeft het boek iets unieks. Maar dit is zeker niet het enige unieke aan het boek. De combinatie van 'slechte' kraaien en 'goede' engelen vond ik heel interessant om te lezen. Ze laat iets stereotypisch zien en ze laat de kraai zich vrij vechten van dit standaard beeld dat alle beschermengelen van zijn soort hebben. Hoewel dit lastig is om voor elkaar te krijgen heeft ze het zeker heel mooi en krachtig neergezet.