De Euteleostomi zijn een succesvolle clade die meer dan negentig procent van de levende soorten gewervelde dieren omvat. Euteleostomen zijn ook bekend als benige gewervelde dieren. Beide belangrijkste subgroepen zijn vandaag succesvol: Actinopterygii omvat de meeste bestaande vissoorten en Sarcopterygii omvat de tetrapoden.

Osteichthyes in de betekenis van benige gewervelde dieren is synoniem met Euteleostomi, hoewel in de Linnaean-taxonomie de naam (letterlijk beenvis) traditioneel verwijst naar de parafyletische groep met uitsluiting van tetrapoden. De naam Euteleostomi werd bedacht als een monofyletisch alternatief dat ondubbelzinnig de levende tetrapoden omvat en veel wordt gebruikt in de bio-informatica.

De term Euteleostomi komt van Eu-teleostomi, waar Eu- komt van het Griekse εὖ 'goed, goed', dus de clade kan worden gedefinieerd als de levende teleostomen.

Euteleostomen hadden oorspronkelijk allemaal endochondraal bot, vinnen met lepidotrichen (vinstralen), kaken omzoomd door maxillaire, premaxillaire en dentaire botten bestaande uit dermaal bot en longen. Veel van deze kenmerken zijn sindsdien echter verloren gegaan door afstammelingen, zoals lepidotrichen die zijn verdwenen bij tetrapoden en verloren bot bij de chondrosteïde vissen. Longen werden behouden bij Dipnoi (longvissen) en veel tetrapoden (vogels, zoogdieren, reptielen en sommige amfibieën). Bij veel straalvinnige vissen zijn longen geëvolueerd tot zwemblazen voor het reguleren van het drijfvermogen, terwijl ze bij andere nog steeds worden gebruikt als ademhalingsluchtblazen.

Taxonomie 
Actinopterygii
 Actinopteri
 Chondrostei
 Neopterygii
 Cladistia
 Polypteriformes

Sarcopterygii
 Actinistia
 Coelacanthiformes
 Dipnoi
 Ceratodontimorpha
 Tetrapodomorpha

Uitgestorven chordadieren