We deden het echt prima. Onze beweeglijke en snelle spitsen maakten het de achterhoede van de tegenpartij bijzonder lastig, zoals de tegenstanders zelf aangaven. Het middenveld heerste soeverein en de verdediging bleef compact spelen en de spitsen in te gaten houden. Doelman Maurice kreeg opvallend weinig te doen, maar bleef geconcentreerd van de eerste tot de laatste seconde en stond steeds op zijn post als hij in actie moest komen, zodat we opnieuw de nul hielden. Zo eindigde ook de tweede confrontatie met Beek Vooruit 14 in een overwinning.