Het Aangeklede paard: Hoe een geit op papier komt
Het leuke van illustreren is dat je van alles tekent. Soms moet je eerst een onderwerp oefenen voordat je aan het boek kan beginnen.
Ik houd ervan om boeken te illustreren met vignetten. Dat zijn eigenlijk illustraties zonder achtergrond. 'Losstaand' worden ze in het vak ook wel eens genoemd.
Vignetten moeten voor mijn gevoel een mooi evenwicht hebben. Dan vertellen ze een verhaaltje op zich. Soms lukt dat zo fijn dat ik er blij van word. De illustratie hierboven vond ik de juiste sfeer hebben.
Geiten teken ik niet iedere dag. Voordat ik aan het boek begon schetste ik een echte geit op papier. Door te schetsen kijk ik extra goed en leer ik waar de karakteristieke uiterlijke kenmerken van een geit zitten. Deze karakteristieke uiterlijke kenmerken ga ik op een gegeven ogenblik vervormen. Zo ontstaan mijn figuurtjes in de kinderboeken.
Als het lukt dan heb ik pret aan mijn tekentafel. Blijkbaar straal ik dat dan uit, want meestal komt Biggels dan even een kijkje nemen. Als hij de illustratie ook gelukt vindt krijg ik een zoen en kwispels cadeau!