Vroeger de Spaanse en Portugese vissers waren zo vriendelijk en op harmonieuze wijze samen met honden bestonden, kregen ze de opdracht om netten uit het water te trekken en als het gebeurde, dan om hun eigen leven te redden. Met name beroemde honden van het eiland Newfoundland, op een aanzienlijke afstand van de twee genoemde landen. Toen de honden van dit ras, vernoemd naar het eiland, wijdverspreid werden in Europa. Anders werden ze "duikers" genoemd. Honden van dit ras onderscheiden zich door scherpzinnigheid en uithoudingsvermogen, ze zijn in staat zware gewichten te slepen en kunnen zonder een commando in het ijskoude water springen om een ​​verdrinkende persoon te helpen. Hun fysiologische gegevens laten een lange tijd in water van zeer lage temperatuur liggen, en het zal hun gezondheid niet schaden. De anatomische structuur van de ogen (de aanwezigheid van de derde eeuw), interdigitale membranen op de poten en het speciale ontwerp van de oorschelpen stelt hen in staat om tot een diepte van 30 meter of meer te duiken.
Newfoundland-puppies worden getraind volgens de methode die wordt gebruikt voor alle rassen van werkhonden gedurende maximaal 4-6 maanden, en vervolgens worden specifieke technieken toegepast: leren om in een boot te blijven, de mogelijkheid om achter een boot te zwemmen op een afstand van 500 meter en dergelijke. Als de hondenbaasje van de hond een novice is, moet hij EHBO-technieken leren voor diegenen die gered worden uit het water - kunstmatige beademing, opwarmmassage, behandeling van fracturen en wonden.