Kan dat ook: huishoudensverdikking?! | Verder komen door discussie
Dat is al vaak genoeg gebeurd. Demografie is beladen met sociale en culturele veronderstellingen, en dan worden ook wel eens 'fouten' gemaakt. Toen in de 60-er jaren de rekenaars nog steeds uitgingen van véél kinderen, hielden ze het zelf thuis bij twee kids. Toen na 2000 de beleidsmakers van de stad dachten dat ze bouwden voor echte stedelingen die maximaal met zijn 2-en zijn, besloten ze zelf thuis als echte stedeling kinderen te krijgen. Toen iedereen riep dat in de stad het aantal allochtone kinderen zou gaan overheersen, dachten de snel emanciperende islamitische meiden 'kinderen krijgen doen we níet of na ons 30ste'.
Denkoefening: als vrouwen doorroken kan het wel eens anders gaan. Als de stervensverwachting van mannen en vrouwen naar elkaar toegroeit, dan zou het aantal (eenpersoons) huishoudens wel eens minder hard kunnen groeien. Dus huishoudensverdikking!
Ik ken redelijk wat vaderlandse voorbeelden. Typisch geval van huishoudensverdikking. Een nog meer experimentele gedachte, maar waarom niet: een sharing-model voor flexibele stedelingen?! Een feitelijk gegeven: als men nog jonger is, zie je dat langer thuis blijven wonen een prima optie is, dus dat scheelt ook woningvraag. Weet dat de huizen groter en de gezinnen kleiner zijn dan pakweg 40 jaar geleden, dus je kan mekaar prima verdragen..
Pas op met dat beeld van de oneindig doorgaande huishoudensverdunning. Dat is geen onomkeerbaar natuurlijk proces, daar zitten keuzes achter van mensen. Die keuzes kunnen op onderdelen zomaar de andere kant op gaan: huishoudensverdikking! Dat zijn heel verschillende scenario's – en beide zijn voorstelbaar. En bedenk vooral: huishoudensverdikking vraagt wellicht weer ándere woonconcepten.