Met ‘Blueberry Hill’ van Fats Domino (Amerikaanse hit in 1956) begon de belangstelling voor popmuziek. Dat was een actieve interesse. Niet alleen luisteren maar ook zelf muziek maken. Net zoals de broertjes Everly (‘Bye bye love’, ‘Wake up little Susie’, ‘Devoted to you’) bleek de tweeling op een natuurlijke manier (mee en) samen te kunnen zingen. Dat inspireerde het tweetal wat later om een eigen bandje te beginnen. Van de verdiensten van een krantenwijk wist Frans een gitaar aan te schaffen. Frans en Jan, samen met Frans Moers en Hans Gadiot, werden de Interpreters.
Frans: “Met die groep zaten we in de overgangsfase van Cliff Richard en de Shadows naar de beat. In het begin deden we nog het ‘oude’ repertoire, dat vanwege de perfecte show begin jaren zestig heel ‘progressief’ was. De Shadows droegen de zelfde kostuums, maakten de zelfde passen en gebaren. Daarmee werden ze grote idolen.