Jesaja 64 - Het Boek :: BibleServer
1 Och, als U eens de hemel openscheurde en naar beneden kwam! De bergen zouden schudden in Uw aanwezigheid!
2 Het verterende vuur van Uw glorie zou de bossen platbranden en de oceanen laten droogkoken. De volken zouden voor U sidderen van angst; dan zouden Uw vijanden erachter komen, waarom U zo roemrucht bent!
3 Zo was het vroeger ook wanneer U naar beneden kwam, want U deed vreselijke dingen, die boven al onze vermoedens uitgingen en waar de bergen van schudden!
4 Want sinds het begin van de aarde heeft niemand ooit zoiets gezien of gehoord als onze God, Die werkt voor degenen die op Hem wachten!
5 U verwelkomt de mensen die graag goede dingen doen, die goddelijke wegen bewandelen. Maar wij zijn niet goddelijk; wij zondigen doorlopend en blijven dat heel ons leven doen. Daarom drukt Uw toorn zwaar op ons. Hoe kunnen mensen als wij worden gered?
6 Wij zijn allemaal besmet en bevlekt door de zonde. Als we onze mantels van gerechtigheid aantrekken, blijken het smoezelige vodden te zijn. Wij verdorren en vallen af als bladeren in de herfst. En als de wind blazen onze zonden ons weg.
7 Toch roept niemand Uw naam aan of smeekt U om genade. Daarom hebt U ons de rug toegekeerd en ons aan onze zonden uitgeleverd.
8 En toch, HERE, bent U onze vader. Wij zijn het klei en U bent de pottenbakker. Wij zijn allemaal gevormd door Uw hand.
9 Och, wees niet boos op ons, HERE, en herinner U niet eeuwig onze zonden. Kijk en zie dat wij allemaal Uw volk zijn.
10 Uw heilige steden zijn verwoest; Jeruzalem is een troosteloze wildernis.
11 Onze heilige, prachtige tempel, waar onze vaders U loofden, is platgebrand en alle mooie dingen zijn verwoest.
12 Moet U ons nu nog Uw hulp weigeren, HERE, zelfs na dit alles? Zult U het stilzwijgen bewaren en ons blijven straffen?