Maris Piper werd mijn grootste aardappel, dat zijn echt kanonskogels. Leuk hoor, kanonskogels! Het geeft serieus een prettig gevoel van voldoening als je van die grote aardappels uit de grond kunt halen; grappig vind ik dat, ik had niet verwacht dat een aardappel me ooit nog eens dat gevoel zou geven! Een ander voordeel van grote omvang is trouwens ook dat je er met gemak grote frieten van kunt maken die lekker knapperig van buiten worden, en sappig-aardappelig van binnen.
Mijn andere aardappelsoorten blijken een beetje tussen Koopmans Blauwe en Maris Piper in te zitten qua grootte en smaak. Het proeven van al die verschillende aardappelsmaken is een van de Grote Redenen waarom een mens een moestuin wil: er gaat een wereld voor je open. Door mijn moestuin weet ik nu dat ik altijd in onwetendheid heb verkeerd op aardappelgebied. Ik dacht altijd dat ze allemaal praktisch hetzelfde smaken, nou, echt niet, dus. Haha, aardappels stonden in mijn beleving altijd gelijk aan crisis, armoede en dat deprimerende (maar toch ook wel mooie) schilderij van Van Gogh, maar dat ben ik nu dus helemaal kwijt: aardappels proeven is een feest!
Maar wat natuurlijk ook heel leuk is aan zelf aardappels telen, is het oogstmoment: je krijgt dan een beetje het gevoel dat je een goudmijn aanboort. Nieuwsgierig naar hoeveel aardappels het zullen zijn, en enigszins onzeker, maak je in juli de aarde onder de ingestorte plant open, en ineens sta je verrast te kijken naar die mooie natuurproducten die daar zomaar gratis en voor niks voor het oprapen liggen.
Hi John, ja, een goeie aardappel is dat. Je kunt ze bestellen bij Vreeken’s Zaden, die een geweldige webshop heeft. Alleen is de levertijd voorbij. Nog een halfjaartje wachten. Hier is de link, met een heel verhaal over de Maris Piper erbij: https://www.vreeken.nl/407710-aardappels-maris-piper