9 september 2014 – GewoonAnneke
Mijmeringen op de fiets……
Onderweg op de fiets vandaag kwamen de volgende mijmeringen:
Ik geniet van de prachtige bijna niet te beschrijven kleur van de rietpluimen, richting rood/paarse kleur.
Ik mis de zwaluwen die normaliter met een sneltreinvaart aan alle kanten langs me heen schieten als ik door de polder fiets, zijn die alweer vertrokken of was ik niet op de goede weg.
Ik ruik de geur van het pas gemaaide gras, de boeren zijn nog steeds druk bezig.
Ik gniffel nog een beetje na als ik bedenk dat die mevrouw die altijd gezonde voeding predikt waar ik ze ook tegenkom een "ongezond" broodje zit te eten bij de Hema.
Ik glimlach nog als ik denk aan die mevrouw die bij de Hema gewoon lekker twee gebakje voor haarzelf genomen had en ze smakelijk op zat te eten.
Ik ben blij dat ik weer eens begonnen ben in een boek te lezen en bij de Hema met mijn kopje koffie even weer in een heel andere wereld was… een oud goed gevoel
Ik zie weer de oude "hangmannen" op hun vaste stek zitten op de kruising van twee fietspaden nu het nog lekker weer is en altijd even groeten (waar zitten ze 's winters?? )
Ik besef dat als ik om me heen kijk ik niet meer om de herfst heen kan, overal begint de natuur herfstkleuren te krijgen
Ik ben trots als ik thuiskom en ik weet al mijn mijmeringen nog en schrijf ze toch voor alle zekerheid maar meteen even op
Ik ervaarde dat door zulke mijmeringen te hebben, de afstand die ik met de fiets overbrugde korter leek dan wanneer ik denk "hoever moet ik nog".