De Hongaarse Pastorie: februari 2014
Na een paar weken platteland was ik weer in de stad. En meteen is het leven 180 graden gedraaid. De rust van het dorp is ingeruild voor het vertier van de grote stad. De bergen sneeuw voor opkomende krokusjes en sneeuwklokjes.
En meteen was er ook weer van alles te doen. Festivals, elk weekend en door de week ook nog van alles te beleven.
Het Mangalica fesztival, worsten, kolbasz, spekjes en uiteraard de mooie lieve varkens vóór de slacht in lekker stro onder belangstelling van alle kijkers die wel willen eten maar eigenlijk de koppeling van het leuke dier naar het papier met plakjes niet willen maken.....
Een gezellige borrel midden in de week en de dag erna vrienden HM die een dagje kwamen meegenieten van alles dat hier is. Pracht, overal waar je loopt. Verrassende winkeltjes en musea, heerlijke tentjes en koffiehuizen om weer uit te rusten. En om te beginnen even een NL kroket want als je jaren op het Hongaarse platteland woont, kun je daar zomaar ineens zin in hebben.
Afgelopen weekend ontmoetten we ook weer vrienden, voor de wijnsalon. Met z'n 14-en aan de wijn, commentaar, proeven, lekker doordrinken of toch maar in het uitspuugbakje gooien, begeleid door lekkernijen uit de diverse vriendenkeukens. En terug met de bus die eigenlijk gewoon altijd rijdt!
Gisteren sloten we het weekend af bij het hal(vis)fesztival, in de tuin van het Nationaal Museum. Van te voren waren de verwachtingen niet heel erg hoog. Ik vermoedde bassins met karpers en nog meer karpers en schalen met karpers die al gepaneerd op het frituurvet lagen te wachten.
We werden verrast, alleen al door de drukte. Toch veel meer vis, uit alle windstreken, frituur, maar ook grill en zelfs rauw in de sushi.
Het werd een soort brunch van een proefje gerookte forel, een bordje sushi met gember en wasabi en ketjap natuurlijk, een Thaise miniloempia en omdat vis moet zwemmen een ambachtelijke donkerbruine bier uit de Allgäu.
Tegenover ons zat een meisje uit China, tenminste daar had haar wieg gestaan, maar nu was ze aan het werk aan de universiteit van Brussel, een AIO plaats in Applied Economics en voor een weekendje naar Budapest, gewoon omdat het mooi is en het vliegen niet duur.
In feite was het één van de drukst bezochte fesztivals van de laatste tijd en werd er veel meer gekocht dan gekeken.......gepaneerd en niet gepaneerd.
Tussen al deze evenementen door was er natuurlijk al het "gewone" van de stad. Met FD naar het park en het ontmoeten van andere hondjes en baasjes. Het in mantelpak gehuld voeren van sollicitatie gesprekken met de hoop op vervolg. Tasjes met boodschappen in de tram. Het luisteren naar praatjes in het openbaar vervoer en steeds meer begrijpen. Bijna alles zelfs.....