Kris Berry is Kristel gebleven | Nederlands Dagblad
Kris Berry is Kristel gebleven
Eén van de verrassingen op North Sea Jazz vorig jaar was het optreden van Kris Berry. De als Kristel in 1982 op Curaçao geboren zangeres brengt allerlei invloeden samen die haar muziek interessant maken.
Johan Bakker 18 mei 2012, 00:50
Kris Berry - Wicked Jazz Sounds
Amerikaanse muziek uit de jaren zestig, aangevuld met Caribische klankkleuren en ritmes levert een warmbloedig en zomers geheel op. De liedjes van Kris Berry houden zich echter verre van slechts op dansen gerichte oppervlakkigheid. Berry schrijft haar gevoelige en poëtische teksten zelf.
Tien jaar geleden liet Kris Berry haar familie achter om in Nederland International Service Management te studeren en vervolgens een baan te vinden die haar zou verzekeren van een onbezorgde toekomst. Ze had toen nog geen idee dat ze ooit het roer volledig om zou gooien om rigoureus haar hart te volgen: 'Ik heb geen muziekopleiding gedaan, maar mensen om me heen zeiden vaak dat ik iets moest gaan doen met mijn stem en mijn muzikale ideeën', vertelt Berry in de drukke periode in de aanloop naar het festivalseizoen.
Dat ze iets nieuws wilde gaan maken stond van het begin af aan al vast. Samen met gitarist Paul Willemsen bedacht ze het concept voor hun groepsgeluid: 'Paul begrijpt me goed. We praten veel over muziek en hebben samen van alles beluisterd. Zo ontstond de mix die te horen is op Marbles.'
Typerend voor het Kris Berry-geluid is de mengeling van rockabilly, country, folk, rock 'n roll en Cubaanse ritmes. In de groep is geen slagwerk opgenomen, wel uitgebreide percussie met enkele Curaçaose trommels. Een ander kenmerk is de contrastwerking tussen rauwe gitaarklanken en lieflijk spelende cello's en violen.
Mensen reageren blij verrast als ze Kris Berry voor het eerst horen en associëren haar met zonnige Antilliaanse zorgeloosheid. Toch is dit maar schijn; haar teksten zijn serieus, beschouwend en soms moeizaam: 'Natuurlijk heeft muziek de functie om de luisteraars een fijn gevoel te geven, maar het is ook mooi als de mensen na een concert tegen me zeggen dat ze geraakt zijn door een tekst.'
Kris Berry zette haar eerste muzikale schreden in de katholieke Curaçaose kerk. Haar stiefvader, wiens achternaam ze gebruikt, liet haar een geloof in de breedte zien: 'We bezochten in mijn jeugd verschillende kerken. De ene keer zaten we in een kathedraal, dan weer bezochten we een Latijnse dienst bij de nonnen of gingen we naar een ziekenhuiskapel. Ook zagen we synagogen en moskeeën van binnen'. Muziek maken deed ze in een Quarta-groep in de kerk met leeftijdgenoten. 'Het was leuk om te doen maar ik was geen uitblinker. Ik was snel afgeleid en had te weinig geduld. Muzikaal ben ik een laatbloeier'.
Haar eerste betaalde optreden, op North Sea Jazz in 2011, werd uitgezonden op de tv en daarna ging het snel. Ze ging met Paul Willemsen de studio in en bracht haar album uit bij Wicked Jazz Sounds een Amsterdamse club, met een eigen label, een wekelijkse radioshow, en een podium in de Sugar Factory. Met de frisse muzikale uitstraling van Kris Berry is een nieuwe Nederlandse ster gelanceerd. Kris Berry blijft ondanks de grote media-aandacht nuchter: 'Laatst sprak ik een vriendin die ik nog kende uit mijn bedrijfslevenperiode op de Amsterdamse Zuidas. Ze zei tegen me: "Fijn om al je avonturen te horen, maar ook goed dat je echt Kristel bent gebleven".'
Kris Berry hoeft zich dan ook nergens voor te schamen. Haar album is te tegendraads en te weinig gelikt om echt commercieel te zijn en toch raakt de muziek een gevoelige snaar bij grote groepen mensen. Marbles is smaakvol gearrangeerd en geproduceerd; trompetten, strijkers, staande bas en percussie voegen werkelijk iets toe. Als de muziek het niet nodig heeft, laten ze de toeters en bellen ook net zo makkelijk weg. Alleen met gitaarbegeleiding maakt de stem van Kris Berry namelijk ook veel los.
Het album werd gemixt door Jerry Boys die ook werkte met de Buena Vista Social Club, R.E.M. en Ry Cooder, niet toevallig grote voorbeelden voor Kris Berry. Hij stelde hen niet teleur en zorgde ervoor dat de muziek precies klinkt zoals Paul Willemsen en Kris Berry het zelf graag horen.