Celzouten / Mineralen
"Wat zie jij er goed uit !"
"Wat is er met jou aan de hand ?" Schüssler ontdekte al snel dat innerlijke stofwisselingsstoornissen zich in het gezicht laten zien. Veranderingen in de huidstructuur door kleuringen, plooien, pigmentvlekken, bollingen enz. Voorbeeld: Bij een verzuring van het organisme door overmatig vlees- of koffiegebruik, laat zich in het gezicht een gelokaliseerde roodheid zien in vlindervorm over neus- en wanggedeelte, zgn. zuurmasker (acute situatie) of een rode kinpunt (chronische situatie). Deze verzuring laat zich met Natrium phosphoricum goed behandelen, zodat de roodheid verdwijnt. Dr. Kurt Hickethier (1891-1958), groot voorvechter van de celzouttherapie van Dr. Schüssler heeft systematisch onderzoek verricht over o.a. de gelaatskenmerken van tekorten, welke hij in 1923 publiceerde. Sindsdien heeft deze methode zich in de decennia daarna als haarscherpe (zelf)diagnose bewezen. Het grote voordeel van de gelaatsdiagnostiek is, dat men onafhankelijk van verschillende klachten het juiste celzout of celzouten kan kiezen. Nog een zeer belangrijk voordeel: Voordat de eerste klachten zich voordoen, is het zouttekort reeds in het gezicht te herkennen, in de meeste gevallen reeds zeer lang van te voren. Daardoor kan men met de gelaatsdiagnose het ontstaan van klachten voorkomen en de gezondheid behouden. De plaatsen in het gezicht waar de tekortkenmerken zich aftekenen, zijn de plaatsen waar de "reservevoorraad" celzouten normaal gesproken zijn opgeslagen.
Dr.Schüssler (1821 – 1898) was homeopathische arts die onderzoek deed naar mineraalstoffen in het menslijk lichaam. Hij ontdekte dat de meeste ziektes op een tekort aan mineraalstoffen terug te voeren zijn, en wel op een heel specifiek tekort, namelijk in de cel. Mineraalstoffen zijn de bouwstoffen en bedrijfstoffen van de cel. Schussler kwam tot het inzicht, dat de gezondheid van de cel en daarmee de gezondheid van het lichaam, ontstaat door het aanvullen van de tekorten.