Wamelse koster Rem van Maurik ikoon voor kerk en dorp - Wikisage
Hij ziet het als een soort van vanzelfsprekendheid: vrijwilligerswerk doen, dat hóórt bij het leven. Tenminste: als je ervoor in de wieg bent gelegd. En dat is het geval met de Wamelse koster Rem van Maurik. "Vrijwilligerswerk, daar rol je in en je komt er niet meer uit", zegt hij bijna verontschuldigend tegen onze streekcineast Jos Kruisbergen.
Niks was teveel voor Rem en zijn vrouw Coby. Ze betrokken hun hele gezin bij hun werk, staken op allerlei gebied hun handen uit de mouwen maar bleven bescheiden. Ze opereerden vooral op de achtergrond. Hoewel: niet altijd. Als Sinterklaas moet je wel vooraan staan. Of als solist bij het Maas en Waals Mannenkoor als je op indrukwekkende wijze één van de Parelvissers op de planken zet.
En dan is hij ineens weer koster. Er moet een graf worden gedolven want er is iemand overleden. Vroeger deed hij dat zware werk alleen. Maar dat lukt niet meer; de rug en de knieën willen niet meer zo. Maar da's geen probleem: Rems zoon René is graag bereid om de handen uit de mouwen te steken. "Niet iedereen is voor dat werk in de wieg gelegd, maar hij vindt het mooi om op deze manier voor een ander in de weer te zijn." Rem zet nog wel zelf de grafcontouren uit, knipt groen om de rand van de groeve netjes weg te werken, maait het gras: alles moet er fraai uit zien. Dan steekt de koster zich weer snel in zijn mooie pak om mee te helpen bij het transport van de kist de kerk in en later de begraafplaats op: het kerkhof waar hij te zijner tijd ook zelf wil worden begraven.
Dood gaan? Rem van Maurik ziet er zelf niet tegenop: "De dood hoort erbij", knikt hij met overtuiging. En na een kop koffie moet dan het mooie pak weer uit, want Rem en René moeten het graf nog sluiten.
Over trouwen gesproken: Rem en Coby waren in 2006 ook nog het stralende middelpunt van een boerenbruiloft; het paar werd in de 'onecht' verbonden en maakte een feestelijke rijtoer door Wamel. Maar dat was Rem al wel gewend als Sinterklaas. Nòg een keertje tijdens zijn leven werd hij door het dorp getrokken; ditmaal in een bezemwagen. Dat was op de laatste dag van zijn werkzame leven bij het plaatselijke aannemersbedrijf Vamele. Jawel: Van Maurik had in feite twee banen: koster en timmerman. Hij draaide verder jarenlang films voor onze stichting Tweestromenland in Beeld en Geluid, was in 2006 nauw betrokken bij de restauratie van 'zijn' kerk. Rem en Coby zijn de pijlers onder het plaatselijke vrijwilligerswerk, zegt oud-directeur Nol van Dijk van zorgcentrum Henricus voor de camera van Jos Kruisbergen; "Onbetaalbaar!"
Overgenomen van "http://nl.wikisage.org/w/index.php?title=Wamelse_koster_Rem_van_Maurik_ikoon_voor_kerk_en_dorp&oldid=295084"