Aan de basis van Studies van het oog en de aarde ligt een vermenging van de Newtoniaanse kleurentheorie met klassieke druktechnieken en grafische experimenten met meerkleurendruk.
De experimenten begonnen met een eerste overdruk van dezelfde etsplaat op één blad in verschillende kleuren, waardoor Céline Hudréaux de kenmerkende zindering van het beeld bereikte. Deze techniek werd later uitgebreid met kleurenlagen in aquatint op meerdere samenhorende platen – zoals de regenboog, geïnspireerd op de breking van het licht door een prisma – waardoor het grafische beeld via de kleurvlakken meer diepte kreeg. Tot slot werd geëxperimenteerd met het gebruik van meerdere etsplaten, nu door verschillende beelden in overdruk te plaatsen. Soms wordt daarbij zelfs afgeweken van het rechthoekig formaat, en volgen de platen de uitlijning van het beeld zelf.