Hoe staat het met de stadsdistributie?
Het bevoorraden van winkels in steden is nog altijd problematisch. Vrachtwagens komen de steden moeilijk binnen door de krappe venstertijden, omwonenden klagen en gemeenten hebben geen eenduidige regelgeving. Vele partijen en belangen zijn ermee gemoeid. Maar om de stedelijke distributie soepeler te laten verlopen, moeten gemeenten, vervoerders en detailhandel toch echt samenwerken.
In 1995 zette de overheid het platform stedelijke distributie op, met als doel de leefbaarheid en bereikbaarheid van steden te verhogen. Het platform is opgeheven in 2003 omdat de overheid de knelpunten rond stedelijke distributie toch een zaak vond voor bedrijfsleven en gemeenten. Hierna is er op nationaal niveau niet veel meer ondernomen. Totdat verkeersminister Peijs begin vorig jaar de commissie Stedelijke Distributie instelde. Doel van deze commissie is binnen twee jaar concrete afspraken te maken tussen gemeenten en bedrijven. Het overleg vindt plaats op regionaal en niet op landelijk niveau.
Een belangrijk punt bij de regionale samenwerking tussen steden, detailhandel en vervoerders is afstemming van de venstertijden. Deze tijden zijn door gemeenten ingesteld om vrachtvervoer te reguleren in de binnenstad. Alleen zijn de tijden dat vrachtwagens een winkel in de binnenstad mogen bevoorraden, beperkt. Het kan voorkomen dat een vrachtwagen maar een uur de tijd heeft voor het lossen en laden. Ook wijzigen winkels de openingstijden, zonder deze af te stemmen op de venstertijden. Verder zijn de bevoorradingstijden van verschillende steden vaak gelijktijdig. Dit zorgt weer voor een toename van vrachtwagens op de weg waardoor de bereikbaarheid niet wordt verbeterd. Van uniforme regelgeving tussen gemeenten over de venstertijden is helaas ook nog geen sprake. De gemeente Utrecht onderzoekt momenteel de venstertijden in het kader van het project 'Samen Goed Geregeld'.
De hoge geluidsproductie door het vrachtvervoer is een ander probleem bij de stedelijke distributie. Omwonenden hebben last van de herrie veroorzaakt door het laden en lossen. Het Piekkeurmerk, ontwikkeld in 2004, moet hiervoor uitkomst bieden. Met dit keurmerk wil de overheid de stille componenten van vrachtvervoer bevorderen. Sommige gemeenten overwegen zelfs om transportbedrijven die werken met stil materieel, privileges te geven. De wagens van deze vervoerders hoeven dan niet meer tijdens de krappe venstertijden de winkels te bevoorraden. Gemeenten kunnen ook zorgen voor een stillere ondergrond. Door bijvoorbeeld het wegdek gladde banen te geven of door minder te werken met sierbestrating.
Sommige fabrikanten hebben speciale vrachtauto's. Volvo en Schenker bijvoorbeeld hebben een vrachtwagen ontwikkeld op basis van een buschassis. Beide bedrijven zijn van mening dat hiermee het distributieverkeer in de stad kan worden teruggebracht. Het gebruik van kleinere wagens zorgt wel voor hogere kosten bij vervoerders. Er zijn immers meer vrachtwagens nodig voor dezelfde levering. Verder leiden kleinere wagens tot een toename van het verkeer in de stad, terwijl gemeenten het aantal vervoerbewegingen in de stad juist willen verminderen. Lichtere wagens zijn dan misschien een betere oplossing. Zo mogen erkende stadsdistributiebedrijven in Groningen de binnenstad bevoorraden na de venstertijden, als het voertuig minder weegt dan 7,5 ton.