3. Overwinnen van oude tegenstellingen. Ik denk vooral aan die tussen evangelisatie en sociale actie (evangelicals en ecumenicals). Op dat punt zie ik verheugende ontwikkelingen. Holistische missie à ‘five marks of global mission’ (evangelisatie, discipelschap, dienstbaarheid, maatschappelijke actie, ecologie).
4. Hiermee hangt samen: het ontwikkelen van een onderscheidende spiritualiteit, die ons geschikt maakt voor deze holistische missie. Kerk als sportschool, karaktervorming (in evenwicht houden met openheid en vragen). Toegespitst op bijbellezen. In onze westerse cultuur hebben we ons eenzijdig gericht op ‘informatief’ bijbellezen. We concentreerden ons op de vragen van historie, bronnen, redacties enz. We kwamen steeds meer te weten over (het ontstaan van) de tekst. Maar wat we nodig hebben is ‘transformatief’ bijbellezen: zo lezen van de Schrift dat hij ons verandert in mensen voor wie missie geen plicht is maar een vreugde. In onze tijd moeten we samen zoeken naar manieren om zo de Bijbel te lezen. Hoe kunnen wij vreugdevoller, nederiger, dienstbaarder, soberder enz. worden? We zullen merken dat we de Bijbel anders en met meer diepgang en enthousiasme gaan lezen als we dit doen vanuit de ervaring van concrete missie in onze omgeving. De Bijbel is een script om uit te voeren.
5. Ruim baan geven aan creatieve marges. Leiderschap in het centrum versoepelen en leiderschap in de marge activeren. Wees blij met spontane initiatieven, faciliteer die met geld en opleidingen. Ik denk hier aan allerlei opkomende bewegingen, zoals kerkplanting, emerging church, new monasticism (intentionele bewegingen), urban expression, e.d. Laat de teugels vieren als kerkverbanden om zo flexibeler om te kunnen gaan met maatschappelijke ontwikkelingen. Wij kunnen vernieuwingen niet organiseren of voorspellen (anders zouden het ook geen echte vernieuwingen zijn), maar we kunnen onze structuren wel zo inrichten dat ze adaptiever worden.