Een paar maanden geleden vroegen Jarno & Marlot of ik aanwezig wilde zijn bij de geboorte van hun eerste kindje. “Natuurlijk!! Maar.. wanneer zijn jullie uitgerekend?” rond 18 oktober was het antwoord. 28 oktober stond mijn grote dag gepland maar ze wilden het er op gokken. Tot aan een dag voor mijn bruiloft was alles redelijk rustig gebleven, nu begon het voor mij toch wel wat te kriebelen, Wat als? Gelukkig bleef de kleine nog even lekker zitten…
Maandagochtend 30 oktober kreeg ik een appje van Jarno en Marlot: “vandaag gaat het beginnen! Vanmiddag worden we verwacht in het ziekenhuis.” Prima! Mijn tas stond al weken klaar voor het geval dat de kleine zich zou melden. Ik kon nog even rustig aan doen en besloot om zo rond het middaguur naar het ziekenhuis te gaan. Het ziekenhuis in Deventer zat vol (!) en de bevalling zou dus in Zutphen plaatsvinden, dit was al gauw een uur rijden voor mij. Plotseling kreeg ik het bericht dat het toch iets sneller zou gaan gebeuren dan gepland.. in een recordtijd was de ontsluiting van 3 naar 9 cm gegaan en ze gingen met spoed naar het ziekenhuis. Ik bedacht mij niks en sprong in de auto, al rennend kwam ik het ziekenhuis in en werd ik naar de juiste afdeling gebracht. Buiten adem kwam ik de kamer binnen.. “ben ik nog optijd??” Jarno begroette me met een grote glimlach en praatte me snel bij. Even later zag ik Marlot ze zat midden in de weeën, “hé! hoe was je bruiloft?”. Ik was even met stomheid geslagen, zo’n vraag verwacht je niet op dat moment. Marlot kreeg te horen dat ze mocht persen, Jarno bleef vanaf dat moment bij haar en probeerde haar zo goed mogelijk te ondersteunen. Wat een kracht en doorzettingsvermogen en wat prachtig om van dichtbij mee te mogen maken! Het was zwaar voor Marlot en Jarno, maar wat een liefde was er te zien toen de kleine man dan eindelijk geboren werd! Prachtig!
Lieve Jarno, Marlot & Xavier. Ik wens jullie alle liefde, geluk en gezondheid toe. Jullie zijn een prachtig gezin!