Perspectief van de coach | channelchallenge.nl
Ik kreeg van de dames de vraag hoe ik op het hele traject terug keek. Nu het bijna voltooid is - we hebben nog de slotbijeenkomst in Breda waar we de cheque overhandigen aan ons goed doel Spieren voor Spieren - is er rust om er over na te denken. Op mijn blog schrijf ik steeds in de vorm van wat heb ik nou geleerd.... Dus hier ook maar:
Een dames team is anders dan een heren team. Het team van IJsselmeerbikkels was enkel met heren. Channel Team Wassenaar met slechts 1 dame. Het is dan anders, De dames willen alles democratisch beslissen. Er moet overlegd worden om iedereen mee te nemen in het proces. Dat gaat soms erg ver, soms zover, dat een besluit dreigt te laat genomen te worden.
Als coach sta ik ten dienste van het team, ik kan daar niet anders dan in meegaan. Ik heb gemerkt dat het mij soms moeite kost. Daarom juist interessant dat alles wel op zijn pootjes terecht gekomen is en dat de tocht een groot succes geworden is
Coachen is ook loslaten.
Een enkele oversteek is anders dan een dubbele. Nogal wiedes zou je zeggen. Ik heb gemerkt, dat het spel eigenlijk voor de dames pas begon toen Jasmijn op de rotsen van Frankrijk naar ons zwaaide. De enkel stond buiten kijf. No problem voor deze meiden. Daarna begon het gevecht pas.
67km is zwemmend meer dan het dubbele van de helft. Naarmate de tocht langer is neemt de zwaarte ervan (exponentieel) toe.
De contacten met de Orams lopen schitterend. Wat wel leuk is is dat er enige concurrentie is tussen vader en zoon. Toen ik na de grote veranderingen in het team nog steeds bij hem aankwam met de mededeling, dat er een wereldrecord in zat, was hij wel geïnteresseerd om de piloting over te nemen. Nee zei Lance, die amerikanen hebben bij mij gezwommen en ik wil dat wereldrecord houden - ze zwemmen met mij!
Een gemotiveerde loods is dubbel zoveel waard!
Mijn voorbereidingsplan is goed.
Met name de nachtelijke IJsselmeertocht is cruciaal om geconfronteerd te worden met de mogelijke omstandigheden op het Kanaal. Ook bij bijna vlak water is zwemmen naast een boot best wel eng. De zwemsters, die in de nacht over het IJsselmeer gezwommen hebben hadden er minder moeite mee op het kanaal. Deze feedback kreeg ik ook van Channel Team Wassenaar. Daar was het toen bij een Markermeertocht bij 4-5 Bft een stuk heftiger dan DLF meegemaakt heeft. CTW had ook in Het Kanaal zelf met meer golven te kampen.
Een beetje geluk is ook leuk!
Op de heenweg was het zwemmen kennelijk moeilijker dan de terugweg. We kwamen niet helemaal goed uit op weg naar Frankrijk. De tijd viel wat tegen voor ons. Janneke gaf aan, dat ze de kant niet dichter bij had zien komen. En dat terwijl ze een snelheid had van dik drie knopen (meer dan 7,5 km/uur...). We zwommen naar de Cap, niet naar de dichtst bijzijnde kust. Op de boot was snel het gevoel aanwezig dat we geen records zouden halen, maar de loods gaf steeds aan dat we voor de dubbel echt nog wel op koers waren. Na de 3e zwemster na het keerpunt werd dat ook voor ons steeds meer werkelijkheid. Een vet record!
Vertrouw op je loods
The CS&PF were impressed
De bond was onder de indruk, vooral van de eindtijd, maar ook dat mijn rekenmethode om de tijden vooraf te berekenen, zo nauwkeurig klopte mijn schatting. Ik had aangegeven, dat met enig geluk we een half uur speling hadden. Dat bleek precies zo te zijn. Eerder bij CTW zat ik er 5 minuten naast en bij de IJsselmeerbikkels was het ook al nauwkeurig berekend. Reden van de nauwkeurigheid is naar mijn idee dat ik de Nederlandse 5 km open water tijden gebruik om mijn berekening te doen.