Wij herinneren het ons nog als de dag van gisteren, de eerste stappen die Crystal in de muziekbusiness zette. Nog een beetje schuchter klom ze op het podium, maar dat ze talent had en het ver zou brengen, stond toen reeds als de klassieke paal boven water. Haar debuutalbum ‘Good Taste In Bad Friends’ loste de verwachtingen moeiteloos in. Met haar opvolger ‘The Midnight Creature’ gaat ze nog een stap verder en ontpopt ze zich als een ‘real rockabillychick’ die niet aan één genre vastzit. Ook nu wordt Crystal op gitaar gebackt door papa Patrick Ouchéne, terwijl Jack O’Roonie en Johnny Trash zich respectievelijk over de bas en drums en percussie ontfermen. Drie super getalenteerde muzikanten die hun sporen reeds ruimschoots verdienden. Samen met papa Patrick en Johnny schreef Crystal een groot aantal van de nummers. Nummers die ze aanvulde met enkele goed gekozen covers. Starten doet ze nog met de min of meer klassieke rockabilly titeltrack, maar daarna verbreedt ze ook haar muzikale horizon. Na een knappe intro op staande bas, barst het van leuke tempowisselingen voorziene ‘Set Me Free’ los. Nog iets meer buiten de lijntjes kleurt ze met succes op ‘I Love My Monsters’ van The Voronas. Wat ze nog meer in haar mars heeft, laat ze vaudevillerockabilly gewijs horen in ‘333’, een knaller van een song, zonder meer dé topper van het album. Subliem! Iets meer richting psychobilly verschuift Crystal daarna in ‘Take Me Home’. Maar ook klassiekers kan ze naar haar hand zetten. Live mochten we het haar reeds dikwijls horen brengen, gelukkig staat het ook op dit album en dan hebben we het over Frankie Lane’s ‘Jezebel’ inclusief Patricks knap gitaarwerk.
Sinds haar aantreden heeft Crystal een serieuze groei doorgemaakt. ‘The Midnight Creature’ portretteert Crystal & Runnin’ Wild als een band die verder kijkt dan de klassieke rockabilly en dat kunnen we alleen maar toejuichen.