Laatste Kans – nl b2b
Home/The-fixer news/Laatste Kans
Het Europees Parlement (EP) is een Huis met vele kamers
De geloofwaardigheid wordt verder aangetast door misstanden en aberraties.
Deels heeft het EP dit niet in de hand. Zo is het peperdure reizende circus tussen Brussel en Straatsburg gevolg van een besluit door de Raad. Interne regels over vergoedingen en bijbanen zijn wel eigen verantwoordelijkheid. Daar heeft het EP een weinig florissant track record. Zo hoeven de leden over een deel van hun riante vergoedingen geen verantwoording af te leggen. Ook wanneer het gaat om (betaalde) bijbanen zijn de regels light. De enige regel is dat een lid zijn/haar nevenfuncties (en de evt. bezoldiging) moet melden. Dit wordt gepubliceerd op de website van het Parlement. Op dit moment hebben 171 Leden (volgens eigen zeggen) minimaal één betaalde bijbaan. Een maandsalaris van 8.213 euro, zeker indien aangevuld met dag- en andere vergoedingen, volstaat blijkbaar niet. Bovendien worden zij geacht "vrij en onafhankelijk" te zijn en geen "instructies" noch een "bindend mandaat" te aanvaarden.
Het EP placht alles en iedereen ter wereld de morele maat te nemen.
De Europese Commissie was onlangs object van de bekende parlementaire verontwaardiging. Na de aanstelling van gewezen voorzitter Barroso bij Goldman Sachs (na de periode van 2 jaar) was de afkoelingstermijn voor ex-commissarissen plots veel te kort. De 'draaideur-politici' van het Berlaymont zouden zich schuldig maken aan belangenverstrengeling door (te) snel over te stappen naar het bedrijfsleven. Dit zou de legitimiteit van Europa ondergraven. Dit verwijt kwam – mind you – van de EU instelling, waar, in tegenstelling tot bij de Commissie, afspraken met lobbyisten niet hoeven te worden geregistreerd, waar men al tijdens zijn mandaat onbeperkt betaald mag bijklussen en waar geen enkele afkoelingstermijn bestaat.
Het afbrokkelend draagvlak baart zorgen voor de toekomst van de EU.
Commissievoorzitter Juncker sprak daarom van "de Commissie van de laatste kans". Het EP, dat de spreekbuis zou moeten zijn van dezelfde burgers die thans massaal de politiek en de EU de rug toe keren, baart ernstiger zorgen. Als het zogenaamde Huis van de Democratie schoothondje blijft van de Raad en zichzelf blijft vrijstellen van de maatschappelijke roep tot meer openheid en modern bestuur en zo de kiezer blijft veronachtzamen, is dit op zijn minst "het Europees Parlement van de laatste kans". De stemming van dinsdag is een mooi meetmomentje.