‘Ik was 9 jaar oud toen mijn moeder Teuny plotseling overleed aan een hersenbloeding’, begint Jos te vertellen. ‘Mijn wereld stond op z’n kop. Ruim een jaar later ontmoette mijn vader zijn nieuwe vrouw. Ik vond het leuk om Dieuwke te leren kennen. We gingen regelmatig naar haar toe en liefdevol zocht ze toenadering.’
‘Alles leek goed te gaan’, vertelt Bertus. ‘Totdat we onder 1 dak gingen wonen. Het bleek toch ingewikkeld te zijn. Dieuwke en ik besloten ergens anders een nieuw leven op te bouwen.’ Jos: ‘De verhuizing was een grote verandering voor ons. Ik zag mijn vriendjes niet meer en alles in huis en in het gezin was opeens anders.’ ‘Dieuwke en ik waren ons ervan bewust dat het ingewikkeld was’, vult Bertus aan. ‘Bij het ontstaan van een samengesteld gezin komen vaak veel emoties los. Vooral kinderen hebben nauwelijks besef van wat er allemaal gebeurt. De komst van een nieuwe partner raakt het gemis. Ook veranderden er in het gezin dingen die vanzelfsprekend waren. Zoals de rolverdeling, intimiteit en vertrouwelijkheid. Ook voor de nieuwe partner is het een zoektocht. Hij of zij is geen nieuwe vader of moeder. Toch is het wel nodig om een zekere invloed en gezag te krijgen.’ ‘Dieuwke is in meerdere opzichten echt anders dan mijn moeder’, vult Jos aan. ‘Ik heb wel eens tegen haar geroepen: ‘Waar bemoei jij je mee? Je bent mijn moeder niet.’
Bertus doet er alles aan om de sfeer goed te houden. ‘Ik zat er tussenin: loyaal naar zowel mijn kinderen als naar Dieuwke. Uiteindelijk heeft de huisarts mij wakker geschud. ‘Probeer je gezin niet te redden’, zei hij. ‘Ga er tussenuit en laat het maar gebeuren.’ Bertus probeert het vanaf dat moment los te laten. ‘Een van de kinderen schoot in de weerstand. Dat zorgde opnieuw voor spanningen. Daar ben ik niet altijd goed mee omgegaan. Ik heb zelfs een keer gezegd: “Het is jouw schuld dat het niet goed gaat!” Nu weet ik hoe fout dit was. Mijn zoon mistte zijn moeder en hij kon blijkbaar met zijn verdriet niet bij ons terecht.’
De komst van een baby maakte het nog ingewikkelder. Bertus: ‘Jos vroeg aan mij: ‘Is het dan mijn zusje, halfzusje of stiefzusje?’ Eigenlijk zat daaronder de vraag: ‘Zie je mij nog wel? Of krijgt zij nu een bijzondere positie?’ Jos knikt: ‘Zij is de enige die een bloedband heeft met jullie allebei.’