Live: Dynamo Metal Fest – Opduvel
Datum: 19 juli 2015Auteur: Opduvel 0 Reacties
Als locatie is gekozen voor het IJssportcentrum Eindhoven ('kunstijsbaan' in de volksmond) en dat blijkt een uitstekende locatie. Met 5.000 man is Dynamo Metal Fest helemaal uitverkocht en gelukkig heeft de organisatie er niet voor gekozen het halfoverdekte terrein vol te proppen met mensen. Daardoor is er voldoende ruimte en is het achterin goed toeven op het veld, bij de kraampjes of bij de eettentjes. De organisatie verkijkt zich wel op het aantal bonnenkassa's en toiletten dat nodig is, waardoor daar lange rijen ontstaan. Het aanbod aan eten kan ook uitgebreider en voor vegetariërs is er helemaal weinig keus.
Compleet andere koek is vervolgens Orange Goblin. De band gebruikt als introtape 'I Want You (She's So Heavy)' van The Beatles en dat sluit opvallend goed aan op hun eigen muziek. De bluesy stonermetal van het Britse viertal doet het al jaren goed, al liggen muzikaal de hoogtijdagen in het verleden, maar dat geldt voor meer bands vandaag. Met name 'Time Travelling Blues' uit 1998 en 'The Big Black' uit 2000 zijn pareltjes in het stonermetalgenre, al mogen de laatste twee platen van de band er ook wezen. Orange Goblin heeft in zanger Ben Ward een charismatische en goed zingende frontman. Hij is veel in de weer om het publiek mee te krijgen en krijgt de handen veelvuldig op elkaar. Dit staat in schril contrast tot het gedrag van bassist Martyn Millard, die juist op een eiland lijkt te staan, geheel verkerend in zijn eigen wereld, wat ook wel weer mooi is om naar te kijken omdat hij wel uit zijn dak gaat. De set van Orange Goblin is degelijk, zonder noemenswaardige hoogtepunten maar van constant hoog niveau. Daarmee zijn de Londenaren een van de hoogtepunten van het festival. Opvallend is trouwens dat op het grote doek met het bandlogo ook het logo van Jägermeister prijkt, terwijl je de muziek toch meer met het drinken van bier associeert.
Het lijkt erop dat Nuclear Assault ermee gaat stoppen, getuige de tour die wordt ondernomen onder de noemer 'Final Assault'. Goed dus dat de band uit New York Dynamo Metal Fest aandoet. Het is al tien jaar geleden dat Nuclear Assault een studio-album uitbracht, maar dit jaar kwam de band met de EP 'Pounder' op de proppen en daar wordt ook een nummer van gespeeld. Toch is het optreden voornamelijk een nostalgische trip. De band speelt goed en de snelle thrash metal met hoge vocalen klinkt lekker. De band overtuigt ook als midtempo wordt gespeeld. De bandleden hebben ook duidelijk plezier en zoeken contact met elkaar. Bassist Dan Lilker en gitarist Scott Harrington roken wiet op het podium en worden door zanger/gitarist John Connelly voor stelletje hippies uitgemaakt. De losse sfeer op het podium is amusant om te aanschouwen maar kent ook een keerzijde, want de pauzes tussen de nummers zijn soms wat te lang. Ondanks een gebrek aan nieuw materiaal zet Nuclear Assault toch een behoorlijk sterke set neer die als afscheid tevreden kan stemmen. Als dit tenminste een afscheid is.
Meerdere bands vandaag hebben in het verleden op Dynamo Open Air gestaan, maar het is vooral Death Angel dat op het podium laat merken wat met Eindhoven en Dynamo te hebben. Het vijftal uit San Francisco stond in 1990 en 2002 op het Open Air festival. In de tussentijd is de band er tien jaar tussenuit geweest, maar in tegenstelling tot Nuclear Assault heeft Death Angel de laatste jaren nog wel albums uitgebracht. Misschien is het daarom dat de bay area thrash metal anno 2015 nog steeds erg krachtig en overtuigend klinkt. Behalve drummer Will Carroll maken de bandleden gebruik van het hele podium en het speelplezier spat van het podium af. Het legendarische debuut 'The Ultra-Violence' wordt natuurlijk niet overgeslagen in een goed afgewogen setlist die het duidelijk goed doet bij de nog in grote getale aanwezige metalheads. Death Angel had als afsluiter niet misstaan.
Halverwege Dynamo Metal Fest wordt aangekondigd dat volgend jaar op 16 juli de tweede editie zal plaatsvinden en dat Sacred Reich al is bevestigd. Hopelijk weet de organisatie dan de schoonheidsfoutjes weg te poetsen, houdt men de opzet evenals dit jaar simpel en beperkt men het maximaal aantal toeschouwers tot de vandaag aanwezige 5.000. Voor aanvang was de vraag gerechtvaardigd of er in dit overvolle festivalland nog wel behoefte is aan nóg een metalfestival. Die vraag kan wat dit festival betreft met een volmondig 'ja' worden beantwoord.