Enkele maanden later schreef ik een vervolg op mijn eerste tekst. Een jaar later, rond de datum van het overlijden van het meisje, schreef ik opnieuw een verhaal over de appelboom en het jaar nadien weer. Sindsdien komt er elk jaar een appelboomverhaal bij.
De appelboom-verhalen zijn een jaarlijkse herinnering aan het meisje, dat ik nooit persoonlijk ontmoette. Ze zijn ook een ode aan moed, hoop en liefde, zoals het meisje die kende in die laatste maanden van haar leven. Iets wat we allemaal af en toe nodig hebben.