‘Mijn eerste indruk is dat er meer formalisering en daarmee verdieping komt. Neem de aandeelhoudersvergadering: normaal bereiden we ons voor op wat men tijdens de vergadering kan vragen en hebben we daarvoor standaardantwoorden klaarliggen. Bij schriftelijke vraagstelling ontstaat een andere dynamiek: de vragen komen immers eerder. Dan kun je niet meer zeggen dat je die cijfers even niet bij de hand hebt. Ik vind het interessant om te zien hoe dat zich ontwikkelt. Business as usual wordt het niet meer. De eerste fase van een crisis draait om het onverwachte, na de eerste schok ontstaat een nieuw evenwicht. Daarna volgen maatregelen en gaat het weer door. We gaan terug naar kantoor, maar op meer afstand. Die plexiglasschotten in de supermarkt hangen er. Dat is nu gewoon zo. We moeten ons erop voorbereiden dat het nog zeker twee jaar duurt, de kortste tijd die nodig is voor een vaccin. Wie denkt dat het over twee maanden voorbij is, zit nog in de ontkenningsfase.’