Hillary Clinton heeft een probleem dat Thatcher, Meir en Merkel niet hadden: haar controversialiteit. Ook andere vrouwelijke leiders als Indira Gandhi, Aung San Suu Kyi en Christine Lagarde van het IMF werden daar minder door gekweld. Enerzijds wordt Hillary toegejuicht als mogelijk de eerste vrouwelijke president van Amerika. Aan de andere kant wekt zij enorme afkeer en tegenstand, iets waar die andere vrouwelijke leiders - zelfs de controversiële Thatcher - nooit mee te maken hadden.
Er is iets met Clinton wat afstoot en dat is niet haar vrouw-zijn. Misschien irriteert het feit dat zij de vrouw is van een eerdere president - het dynastieachtige van de familie Bush was ook al zo ergerniswekkend. Misschien is het haar neiging tot geheimzinnigheid, haar afhankelijkheid van het grootkapitaal achter gesloten deuren of haar bureaucratische mentaliteit. Dat alles zou haar vergeven worden als ze ook blijk gaf van bezieling, ergens voor staan en ergens richting aan geven, zoals Barack Obama en Bill Clinton dat kunnen.