O Gij, oneindige Bron-aêr van de stroomen des Levens, op Uw zuiver klare bergen en wij in 't dal van tranen, niet'ge dwergen, uit aardsche slijk in zonden voortgekomen. Wij leven, maar ons leven is slechts sterven; Gij zijt het Leven, 't eenigst dat beklijven zal.... wij zijn niets dan zonden en waar blijven wij, als we U, Levensbronne, moeten derven!	
Hier sta 'k dan voor U met eerbiedig schroomen, o hoogste Schoonheid, vlekkelooz' Heilige. Waar zal Tc mijn duister voor Uw blik beveil'gen! 1c Vertoon me in naaktheid voor U, als in droomen	
Tc ontvloeide U ook; 'k ben de Uwe en Gij de mijne! Ach stort me Uw leven in, die stervend kwijne, wil uit genade en deugd een kleed mij weven.	
kleuren. Is de talon voor de tweede maal doorloopen, dan neemt men voor de derde en laatste maal eveneens op zonder te méleeren en handelt op gelijke wijze als de beide vorige keeren. Daar echter deze patience op zulk eene wijze slechts zeer zelden zou slagen, heeft men nog een hulpmiddel verzonnen, dat het spel gemakkelijker maakt. Men legt namelijk in de vier hoeken tusschen de kleurenhoopjes nog zoogenaamde hulpkaarten. Daartoe kiest men de kaarten, die in de natuurlijke volgorde zeer spoedig gelegd kunnen worden; is b.v. schoppentwee er nog niet uit en krijgt men schoppendrie, dan legt men deze als reserve in een hoek, daar men ze kan gebruiken zoodra de twee verschijnt. Is van klaveren de vier gelegd, dan legt men de zes als hulpkaart op een hoek om haar mede te gebruiken, zoodra de vijf uitkomt.	
Het is niet geoorloofd meer dan ééne kaart op eene hoekplaats te leggen, terwijl men in den regel niet meerdere kaarten van gelijke kleur tegelijk moet leggen, zooals b.v. een hartenzeven op een hoek, hartenacht op een tweeden en hartennegen op den derden hoek; intusschen kunnen er! ook uitzonderingen op dezen regel zijn en dat geval doet zich o. a. voor, wanneer eene kleur bij de andere nog aanmerkelijk achter is en de hulpkaarten zoo op elkaar volgen, dat men ze gemakkelijk leggen kan, zoodra eene nog daartusschen ontbrekende lagere kaart komt.	
Het is niet noodig om de hoeken aan te vullen. Men doet dit slechts als men in de hoeken kaarten kan leggen, die in ieder geval zeer spoedig aan de beurt komen, dat is, die twee of hoogstens drie punten meer hebben, dan de open liggende kaart van de eene of andere kleur.	
Is de talon geheel opgebruikt benevens de op de hoeken liggende hulpkaarten en zijn de vier hoopjes der oorspronkelijke tweeën ieder met het aas harer kleur bedekt, dan is het spel gewonnen.	
Verordeningen. Bevoegdheid van de gemeentebesturen tot vaststelling van — tot voorkoming, wering of beteugeling van besmettelijke ziekten. 25.	
Verplichting van gemeenten om te zorgen voor gelegenheden voor vervoer, afzondering, waarneming, reiniging, ontsmetting en verpleging van personen en voor vervoer, reiniging en ontsmetting van goederen. 18.	
haar karakter had nagedacht. En tegelijk werd haar nu ook de klove duidelijk die tusschen hen lag, de klove van hun geen broer en zuster zijn. — ,,lk kan je niet zeggen, hoe het mij spijt dat je zoo gesproken hebt," zei zij langzaam. „Er was niet de minste aanleiding toe. Dat ik van je hield weet je wel, maar natuurlijk niet anders, dan zooals ik ook van Henri en van Prits houd. Op een andere manier is het onmogelijk, want wij verschillen in heel onze levensopvatting. Je hebt geen sympathie voor mijn liefste denkbeelden, je hebt er nooit over nagedacht. — Je heele wijze van spreken is een bewijs, dat je mij niet ernstig meent, en zelf niet weet wat je mij voorstellen durft. — En," voegde zij er ietwat boos bij, ,,als jij zoo lichtzinnig je toekomst aan een ander durft verbinden ; ik bedank daarvoor. Ik ken je veel te weinig, om op een andere manier van je te houden dan als mijn broer."	
Hare woorden stelden hem pijnlijk teleur, vernederden hem bijna in zijn eigen oogen. Hij had geen oogenblik vermoed dat zijn kibbelarijen met haar zulk een verwijdering tusschen hen beiden hadden kunnen teweegbrengen. En nu hij zag hoe groot die was, voelde hij ook