Ik heb mijn vader gereanimeerd en wil mijn verhaal kwijt - Hartpatiënten Nederland
Home › Forums › Reanimatie › Ik heb mijn vader gereanimeerd en wil mijn verhaal kwijt
Dit onderwerp bevat 6 reacties, 7 deelnemers, en is laatst geüpdatet op 8 jaren geleden door banku.
28 april 2009 om 14:35 #81140 Reageer
7 mei 2009 om 23:01 #81141 Reageer
Ja ik ben ook ooit heel fanatiek begonnen aan de fitness op de sportschool. Op een (middag)uurtje waar veel leeftijdsgenoten ook gingen. Veel mensen leren kennen, op het laatst werd het zelfs gezellig, maar daarvoor ga je er niet heen. Ruim een jaar gedaan, maar mee gestopt omdat ik het zo'n onderbreking v/d dag vond. En weer zo'n verplichting erbij, die ik eigenlijk helemaal niet wilde. Bovendien kreeg ik met al mijn wandelen sowieso al beweging genoeg. En was ik net lekker bezig in de tuin of met wat anders, moest ik me vrijmaken om naar de sportschool te gaan. Omkleden etc. er naar toe fietsen, en na zo'n uurtje sporten ga je natuurlijk niet weer fanatiek met je hobbies (tuin etc) verder, maar moet je eerst even bijkomen, uitrusten, dus bleef dat weer liggen. Ja, wat lost het dan op, dacht ik.
7 juni 2014 om 19:36 #78565 Reageer
Het is kwart over acht 's, zaterdagochtend. Mijn moeder maakt me in paniek wakker en zegt dat papa flauw is gevallen. Aangezien hij zes jaar geleden al een hartinfarct heeft gehad besef ik meteen dat het weer zijn hart zal zijn. Mijn moeder heeft al 112 gebeld en de centralist verteld dat er meteen met de reanimatie gestart moet worden. Ik zie hoe erg mijn moeder in paniek is en besef dat ik zal moeten reanimeren. Met veel moeite leggen we hem op zijn rug en de centralist verteld mij wat ik moet doen en ik blijf reanimeren tot de ambulance er is. Die nemen het werk over en geven hem ook nog een elektro shock. Op dit moment wordt hij in slaap gehouden en moeten wij afwachten. Wat zal de schade zijn door het zuurstof gebrek?
8 juni 2014 om 07:50 #91371 Reageer
Hoi Pieter, zoiets hakt er in denk ik maar zo…maar heel goed van je dat je het heb gedaan…hopelijk gaat het nu wat beter met je vader dank zij je hulp…
8 juni 2014 om 22:07 #91373 Reageer
Jeetje wat heftig. En dat op je 16e. Je mag je gerust echt een superheld prijzen! Ik hoop dat ze je vader goed helpen zodat hij nooit meer een hartstilstand zal krijgen en dat jij nooit meer zo'n traumatische ervaring hoeft te hebben. Heel veel sterkte!