Kolenclaim wrange oogst van zwalkend energiebeleid - Elsevier Weekblad
Kolenclaim wrange oogst van zwalkend energiebeleid
Het is nog maar 12 jaar geleden dat de regering besloot drie nieuwe kolencentrales te bouwen. Nu lijkt het onbegrijpelijk maar destijds had het besluit een zekere logica. Hoge stroomprijzen maakten de industrie minder concurrerend. De centrales leken zelfs verenigbaar met klimaatbeleid. Er waren plannen CO2 af te vangen en op te slaan.
Steenkool in de ban
Toen de centrales aanschakelden, zag de wereld er anders uit. De feestelijke opening in april 2016 van de Maasvlakte Power Plant 3 had plaats één dag voor de ondertekening van het Klimaatverdrag van Parijs. De opslag van CO2 kwam er niet en steenkool was een stuk minder competitief ten opzichte van andere energiebronnen.
Een GroenLinks-plan om kolencentrales direct te sluiten is geen goed idee. Met dit plan schiet het klimaat weinig op terwijl het wel heel kostbaar is.
In Den Haag bleek het draagvlak ingestort. D66, de partij van minister Laurens Jan Brinkhorst die het besluit nam, werd de felste tegenstander. Bij oplevering waren de kolencentrales op de Maasvlakte en in de Eemshaven al omstreden. Rutte III zette de volgende stap. In 2030 gaan de centrales dicht. Alleen de Eerste Kamer moet nog formeel instemmen met de Wet verbod op kolen bij de elektriciteitsproductie.