Ook in de kring rond het blad Parade der Profeten ontstond in deze periode een discussie over het karakter van de jongerenpoëzie, zoals uit correspondentie in die tijd gebleken is. In het blad zelf zijn van deze discussie alleen echo's te beluisteren, met name in het essay ‘Centrifugale kracht en ordening’ van C.A.G. Planije en Jan Praas in het tweede poëzienummer.
De inzet van deze discussie was de vraag hoe de - door veel jongeren geschreven - poëzie van het zogenaamd ‘klein geluk’ beoordeeld moest worden. Hieronder werd die poëzie verstaan waarin geen grootse idealen of kosmische visies werden verbeeld, maar waarin de dichter in de eerste plaats geïnspireerd werd door zijn persoonlijke gevoelens en ervaringen. Indirect kwam hiermee ook de vraag aan de orde in hoeverre in het literaire werk van de jongeren van een maatschappelijk engagement sprake was.
De term ‘klein geluk’ was al in de jaren twintig door de dichter Jan R. Th. Campert gebruikt in het gedicht ‘Het klein geluk’, dat in zijn bundel Het verliefde lied en andere verzen (1928) gepubliceerd werd.14 De begin- en eindstrofe van dit gedicht luiden:
Een andere verwijzing is te vinden in het gedicht ‘Levensloop’ van J.C. Bloem, dat in diens bundel Media vita (1931) werd gepubliceerd16: