Na Bos en Lommer is Slotermeer de oudste van de tuinsteden aan de westkant van Amsterdam. Op 7 oktober 1952 werd deze eerste tuinstad buiten de Ringspoordijk geopend door Koningin Juliana. De eerste bewoners kwamen in het najaar van 1952. Afkomstig uit de drukke binnenstad of als arbeidsmigranten van het platteland. In de naoorlogse wijk was er volop ruimte, groen en water voor een aangename leefsfeer. In het hart van Slotermeer ligt het levendige Plein ‘40-’45 en de omliggende winkelstraten, met vele winkels van lokale ondernemers, een dagmarkt, het ‘Tuinstadhuis’ (sinds 1990 stadsdeelkantoor), hotels en een kleine haven. En het Vrijheidscarillon midden op het plein, dat net als de naam van het plein herinnert aan de Tweede Wereldoorlog. Ook zijn verschillende straten vernoemd naar verzetsstrijders.
Al heeft er in Slotermeer geen grootschalige sloop en nieuwbouw plaatsgevonden, wel zijn er beeldbepalende gebouwen gerenoveerd, zoals de Verfdozen en de Airey-woningen. Ook zijn er enkele nieuwbouwprojecten toegevoegd aan het straatbeeld. Bijvoorbeeld multifunctioneel wijkcentrum De Honingraat aan de Slotermeerlaan, of schoolgebouw De Heldring aan het Gerbrandypark. En gelukkig kan nog altijd de sfeer van de beginjaren van de wijk geproefd worden. Het gemeentelijk beschermd stadsgezicht, bekend als het Van Eesteren Buitenmuseum, is er een goed voorbeeld van. De door het museum opengestelde Museumwoning is ingericht in de stijl van de jaren vijftig.