Laatst zat ik een groot deel van de zaterdag in de trein en het lukte me al tijden niet echt om een boek te lezen. Ik koos daarom voor een boek waarin je makkelijk een stukje kunt lezen en vervolgens een tijdje uit het raam staren: Het poldermodel van Santje Kramer. En wat ik niet meteen verwachtte, gebeurde toch, ik werd het boek ingetrokken.
Santje heeft verschillende buitenlanders geïnterviewd en verteld op humoristische wijze over hoe de Nederlandse vrouw gezien wordt: uit zichzelf mooi, maar ze weet het goed te verhullen, en te praktisch. Niet meteen iets wat we nog niet wisten. Wel leuk om zo over ons te lezen.
Het is niet echt een boek om in één keer te lezen, wat ik wel bijna deed. Want dan zie je meer van hetzelfde en zijn er iets te veel cliché's. En heel veel heb ik de laatste tijd niet gelezen, daarvoor ben ik veel te druk met van alles bezig, maar dit boek zorgde er wel voor dat ik weer wist dat ik nog gewoon een boek in een dag kan lezen als ik de tijd neem.