Alweer een tijd geleden zag ik een Tedx voordracht van Brene Brown over schaamte & kwetsbaar zijn. Het filmpje is reeds miljoenen keren bekeken en ook haar boeken gaan als warme broodjes over de toonbank. Ik snap dat wel, ze zijn herkenbaar en lezen makkelijk weg. De komende dagen zal ik wat leringen die ik uit haar boeken heb gehaald hier plaatsen. Maar kijk om te beginnen maar eens naar dit filmpje! Wedden dat ook jij geïnspireerd raakt?
Schaamte komt vaak voort uit schaarste, het probleem van “Nooit genoeg”. We zijn niet goed genoeg, slank genoeg, slim genoeg, succesvol genoeg. We hebben niet genoeg tijd, geld, slaap, vrienden.
Dit proberen we te verhullen naar anderen: Niemand mag weten dat…., Ik moet doen alsof alles in orde is, Ik pas me wel aan om erbij te horen, Wie ben ik om mijzelf te laten zien?, Wat zullen ze wel niet denken?
Maar als iedereen deze gedachten heeft, wie houden we dan voor de gek?! Hebben we niet allemaal empathie voor mensen die zich kwetsbaar opstellen? Die een eerlijk persoonlijk verhaal aan ons vertellen? Het is essentieel dat we kunnen praten over wat we voelen, waaraan we behoefte hebben en waarnaar we verlangen, en ook dat we kunnen luisteren met een open hart en een open geest. Zonder kwetsbaarheid is intimiteit onmogelijk.
Begin hierbij eens bij jezelf, doe je masker af, stel je kwetsbaar op, wees je echte zelf en ga nu eens in gesprek met de mensen om je heen. De gesprekken zullen eerlijker, dieper en veel wezenlijker zijn.
Een psycholoog zei mij ooit dat ik perfectionistisch was. Mijn reactie was; “Nee joh, ik kan geen perfectionist zijn, want ik doe het nooit goed genoeg”
Vanuit het nooit goed genoeg zijn, kunnen, hebben, ed. ontstaat perfectionisme. Perfectionisme is een schadelijk en verslavend systeem van overtuigingen dat uitgaat van de volgende gedachte: Als ik er perfect uitzie, perfect leef, en alles perfect doe, kan ik de pijnlijke gevoelens die worden veroorzaakt door schaamte, afkeuring en verwijten voorkomen of tot een minimum beperken.
Perfectionisme is zo schadelijk, omdat perfectie domweg niet bestaat. Het is streven naar een onhaalbaar doel. Bovendien heeft perfectionisme te maken met hoe we gezien willen worden, namelijk perfect. Ook dat is onhaalbaar, want op hoe we door anderen gezien worden hebben we geen enkele invloed.
Perfectionisme is verslavend, want wanneer we te maken krijgen met schaamte, afkeuring en verwijten denken we dat dat komt doordat we niet perfect genoeg waren. In plaats van vraagtekens te plaatsen bij de kromme logica van perfectionisme, bijten we ons vervolgens nog meer vast in onze inspanningen om er perfect uit te zien, perfect te leven en alles helemaal perfect te doen.
Ieder mens krijgt te maken met schaamte, afkeuring en verwijten (en de angst voor bijbehorende gevoelens). Perfectionisme vergroot de kans op dergelijke pijnlijke emoties en leidt vaak tot zelfverwijt. Het is mijn schuld. Ik voel me zo omdat ik niet goed genoeg ben.
Een mooie definitie van Liefde van Brené Brown, schrijfster van onder andere ‘De kracht van Kwetsbaarheid’ en ‘De moed van imperfectie’.
Liefde is niet iets dat we geven of krijgen, maar iets wat we koesteren en aankweken, een verbondenheid die alleen kan groeien tussen twee mensen wanneer de basis daarvoor in hen allebei aanwezig is. We kunnen niet meer van anderen houden dan van onszelf.
Schaamte, verwijten, gebrek aan respect, verraad, en het onthouden van genegenheid beschadigen de wortels waaruit liefde groeit. Liefde kan dergelijke beschadigingen alleen overleven als ze zelden voorkomen en worden erkend en hersteld.
Tien wegwijzers voor een bezield leven. Een bezield leven betekent leven vanuit het gevoel dat je de moeite waard bent. Het betekent dat je moed, compassie en verbondenheid een belangrijke plek toekent in je leven. Ik ben genoeg en nee ik ben niet perfect. Ik ben kwetsbaar en soms bang, maar dat verandert niets aan het feit dat ik ook moedig ben en het waard ben liefde te ontvangen en erbij te horen.