Als je de lichtafval van de Tokina 12-28 mm 4 in jpg bestanden vergelijkt met de Tokina 12-24mm, dan zou je misschien denken dat het grotere zoombereik van de Tokina 12-28mm heeft geleid tot een iets hogere lichtafval. Dat si niet zo. Als je de EXIF informatie van de jpg bestanden met elkaar vergelijkt, dan vermeld de Tokina 12-28mm: "Lens ID- unknown", terwijl de Tokina 12-24mm 4 vermeldt: "Lens ID= Nikon 12-24mm f/4 or Tokina 12-24 mm f/4". Mogelijk past de Nikon D7100 een correctie voor lichtafval toe op de jpg bestanden van de Tokina 12-24mm, omdat de camera het objectief aanziet voor een Nikon 12-24mm f/4.
Als je de lichtafval in RAW bestanden van beide Tokina objectieven met elkaar vergelijkt, dan is er geen verschil te zien.
Met name bij de kortste brandpuntsafstand is de lichtafval bij volle opening herkenbaar. We hebben de worst-case hiernaast weergegeven. Na 1 stop diafragmeren en bij een brandpuntsafstand van 12mm na 2 stops diafragmeren zal je in de praktijk geen lichtafval meer ontdekken.
Dit objectief laat gezien zijn zoombereik verrassend weinig vervorming zien. Het verloop van de vervorming van de Tokina 12-28mm 4 verloopt zoals we dat al eerder hebben gezien bij soortgelijke objectieven: van duidelijk zichtbare tonvormige vervorming bij 12 mm, via volledig vervormingsvrij rond de 25 mm, naar licht - in de praktijk niet zichtbaar - kussenvormig bij 28 mm.
In de afbeelding hiernaast is te zien dat rechte lijnen onder in beeld duidelijk vervormd zijn bij de kortste brandpuntsafstand. In dergelijke gevallen kan je de vervorming achteraf eenvoudig softwarematig corrigeren.
De Bokeh van de Tokina 12-28 mm f/4 is mooi rond en vergelijkbaar met soortgelijke zoomlenzen. Als er een puntvormige lichtbron op de achtergrond aanwezig is, dan zie je een duidelijke rand in de bokeh. De meeste gebruikers zullen hier waarschijnlijk niet zwaar aan tillen, want niemand koopt een f/4 groothoek tot standaard zoomlens voor een camera met een APS-C sensor voor de mooie bokeh.
Alle lenselementen van het Tokina 12-28mm 4 objectief zijn voorzien van een multicoating om interne reflecties te voorkomen. Daar zijn de ontwerpers van Tokina goed in geslaagd. In 1 testopname gemaakt zonder zonnekap, kwamen we een nevenbeeld tegen in de vorm van een regenboog. Door de zonnekap te gebruiken, was dit waarschijnlijk voorkomen.
Alleen als de zon rechstreeks in beeld is, kan je ondanks gebruik van de zonnekap met nevenbeelden en overstraling te maken krijgen.
Er zijn in het ontwerp van de Tokina 12-28 mm 4 twee soorten SD (Super-low Dispersion) lenselementen toegepast om te corrigeren voor chromatische aberratie. Dat is niet helemaal gelukt. Ook scoort de Tokina 12-28 mm f/4 op dit onderdeel iets lager dan zijn voorganger, de Tokina 12-24 mm en kan je in RAW bestanden van de Tokina 12-28mm nog laterale chromatische aberratie tegenkomen in de vorm van groene en paarse randen bij scherpe contrastovergangen in de uiterste hoeken van het beeld. In de zwart-wit testkaarten zagen we duidelijke blauwe en gele randen.
Dankzij de in-camera correctie van chromatische aberratie door de Nikon D7100 zie je daar in de jpg bestanden niets van terug, maar deze correctie lijkt wel enigzins ten koste te gaan van de scherpte.
Voor een moderne spiegelreflexcamera met een APS-C sensor is een vaste lichtsterkte van f/4 in combinatie met een 12mm brandpuntsafstand ruim voldoende om een scherpe interieuropname te maken zonder te hoeven flitsen.
Tokina 12-28mm 4 test JPG score: Deze tabel geeft de prestatie weer van dit objectief als je de bestanden in de camera opslaat als jpg, waarbij je alle beschikbare in-camera lenscorrecties (chromatische aberratie) hebt aanstaan. Deze score geeft je voor deze objectief / testcamera combinatie: "What you see is what you get".
Tokina 12-28mm 4 test RAW score: Deze tabel geeft de prestatie weer van dit objectief als het bestand in de camera wordt opgeslagen als een RAW bestand. Deze score benadert de intrinsieke kwaliteit van de combinatie van objectief en testcamera.
Qua beeldkwaliteit scoren de Tokina AT-X objectieven allemaal hoog en dat is nu ook het geval voor de Tokina 12-28mm f/4. Dit zijn zeer degelijk uitgevoerde objectieven die niet zouden misstaan in de tas van een professionele fotograaf. Ben je al in het bezit van een Tokina 12-24mm f/4 objectief, dan hoef je vanwege de beeldkwaliteit niet over te stappen naar zijn opvolger. Maar het grotere zoombereik en zeker de veel stillere en snellere autofocus zouden argumenten kunnen zijn om het toch te doen.
Kun je hem ook gebruiken voor macro toepassingen ; bijvoorbeeld insecten op 5 cm afstand van de lens?