Het Parental Alienation Syndrome wordt bekend; Prof. Gardner stelt de gedragskenmerken vast die kinderen vertonen bij een hoog conflict scheiding; echter hij denkt een nieuwe ziekte ontdekt te hebben; een syndroom bij kinderen. Het lukt hem niet hiervoor wetenschappelijke consensus te krijgen; het fenomeen schept verwarring binnen de wetenschap.
Tijdens de jaren 80 en 90 zijn de Dwaze Vaders actief, waaronder Joep Zander en Peter Tromp. Prof. Peter Hoefnagels, betrokken via het toetsen van rapportages van de toenmalige RvK erkent het probleem: de kenmerken die Gardner beschrijft bestaan ook in Nederland wel degelijk; hij roept alle instanties en het ministerie op om te investeren in bijscholing. Gardner wordt zelfs naar Nederland gehaald om uitleg te geven.
Invoering van het recht op omgang. Door een openlijke manifestatie van de vrouwenbeweging worden de scherpe kantjes eraf gehaald zodat ontduiken ruimschoots mogelijk blijft.
Het Platform Laat Ouders Ouder Blijven bundelt diverse ouderorganisaties. Justitie probeert de te opstandige stichting Dwaze Vaders via deze weg onder druk te zetten. Er wordt een massameeting georganiseerd om de verstandhouding tussen professionals en ouders te verbeteren.
De eerste sociale media worden ingezet om verstoten ouders een stem te geven. In die tijd ging dat met Bulletin Board Systems. Dwaze Vaders Oost start een eerste website (nog steeds op internet terug te vinden als vaderseenzorg.nl)