Max Richter - Behind The Counter | Fuzz Magazine
Max Richter - Behind The Counter
Rough Trade Records • 2017
Release Simon Demuynck 19 jun. 2017
De platenwinkelgroep Rough Trade (Shops) is aan een nieuw hoofdstuk in haar carrière toe. Met haar Behind The Counter-compilaties wil dit collectief interessante artiesten de kans geven om een mixtape samen te stellen aan de hand van in Rough Trade Shops verkochte platen.
De allereerste Rough Trade Shop opende zijn deuren in 1976, in Londen. Twee jaar later werd het legendarische Rough Trade Records opgericht, op dit label zouden iconische bands als The Smiths, Arcade Fire, The Libertines en Belle & Sebastian allen werk uitbrengen. Het label bracht eerder al compilaties uit waarop het neusje van de zalm uit genres als elektronica, indie-pop en rock 'n' roll geselecteerd werd. Op 16 juni wordt de eerste editie van hun jongste initiatief, Behind The Counter gelanceerd.
Het was componist Max Richter die de eer kreeg om de eerste editie van deze reeks, bestaande uit twee mixtapes, voor zijn rekening te nemen. Er werd voor Richter gekozen omdat men wist dat hij met een verrassende platenkeuze op de proppen zou komen. Wij beluisterden beide mixtapes die Richter maakte en kunnen zeggen dat dit inderdaad klopt!
De eerste mix opent met een mysterieuze song van Charles Ives, gebracht door het New York Philharmonic Orchestra: The Unanswered Question. Dit nummer heeft iets behoorlijk dreigends en wij moesten meteen aan een oorlogsfilm denken toen we dit nummer hoorden. Enig opzoekwerk leert ons dat ons gevoel klopte, The Unanswered Question werd gebruikt in The Thin Red Line, een oorlogsfilm uit 1998.
Aangezien Richter zelf een klassiek componist is, hoort het niet te verbazen dat we regelmatig stukjes klassiek te horen krijgen in deze mixtape. Het tweede nummer is er dan ook éentje van niemand minder dan Johann Sebastian Bach. Deze wordt gevolgd door Partita III van Caroline Shaw, een puur uit stemmen bestaande song. Knap gemaakt, maar wel een tikkeltje te bizar naar onze mening.
Hierna gaat Richter weer voor zuiver klassiek van Nadia Boulanger, om vervolgens over te schakelen op het hemels klinkende Ether van Mogwai. Ether sluit naadloos aan op de klassieke koers die Richter gedurende de eerste paar tracks vaart, en heeft bovendien ook nog eens een redelijk hoog soundtrack-gehalte.
Gedurende de hele mix krijgen we klassieke pareltjes te horen van onder andere Thomas Adès, Urmas Sisask en ook van Max Richter zelf. Zijn Mercy is een vijf minuten durend meesterwerk waar wij maar niet genoeg van kunnen krijgen.
Tussendoor krijgen we ook een pak vreemdere, door koren gezongen nummers, waardoor wij soms wel heel sterk het gevoel kregen dat we in een misviering zaten. Een uitschieter is dan weer Last Things Last van Rachel's.
Ook tape nummer twee is er eentje waarop Richter laveert tussen klassiek en modern, met als maatstaf dat het emotie moet oproepen. Voor fans van het betere strijkwerk zijn er nummers zoals bijvoorbeeld Rememberance van Yuki Numata Resnick, Tenebrae II van het Kronos Quartet en onze persoonlijke favoriet: het ontroerende Dream 3 van Max Richter zelf.
Verder schuwt de man een streepje modernere muziek niet, zo zijn er bijvoorbeeld tracks als What Part Of Me van Low, Deep Six Textbook van Let's Eat Grandma en, tot onze grote verbazing, DISKPREPT1 van Aphex Twin.
Deze Behind The Counter is niet het soort plaat dat wij dagelijks opzetten. Het is wél een stimulans om dat vaker te doen. Deze cd is ideaal om eens wat van andere genres te proeven en tegelijkertijd ook uiterst ontspannend, wij kijken al uit naar de volgende Behind The Counter-editie!