Borstelglimmer Amara equestris
Palearctische soort. In geheel Europa, zonder het noorden en het zuiden. Naar het oosten tot de Kaukasus, Klein- en Centraal-Azië, Siberië tot het Baikalmeer, Noordwest-China en Afghanistan (Hieke 1978, Hieke & Wrase 1988). Marggi (1992) noemde hem circumpolair, maar er zijn geen ondersteunende opgaven voor Noord-Amerika gevonden in Ball (1960), Erwin et al. (1977) en Spence (1990). Areaalkarakteristiek: 9, Nederland: subcentraal.
In Nederland min of meer beperkt tot de zandgronden en Zuid-Limburg. Op de Britse Eilanden zeldzaam, maar het meest waargenomen in het zuiden en oosten van Engeland (East Anglia) en het zuiden van Wales (Luff 1998). Van Noord-Engeland, Noord-Wales en Schotland alleen opgaven van vóór 1900. In Groot-Brittannië op de waarschuwingslijst (Hyman 1992). In Denemarken verbreid, maar plaatselijk en niet algemeen (Bangsholt 1983). In Fennoscandië in het uiterste zuidoosten van Noorwegen, Zuid-Zweden en Finland tot 62° noorderbreedte (Lindroth 1945, 1986). In Duitsland zeer verbreid, maar in het noorden algemener dan in het westen en zuiden (Horion 1941). In Zwitserland verbreid, met name in het zuiden in de warme streken van Wallis, Tessin en Graubünden (Marggi 1992). In België zeer verspreid over het land, maar vooral in het centrum veelal slechts oude waarnemingen (Desender 1986). Zeldzaam in Vlaanderen (Desender et al. 1995).
Status: het aantal vindplaatsen in het omliggend gebied is sterk gedaald, in Nederland niet (Desender & Turin 1986, 1989).