Arné Roest Natuurfotografie: Prachtige winterdag met veel vogels
Prachtige winterdag met veel vogels
Afgelopen zaterdag had ik vrij en het weer was schitterend. Mooi zacht licht, sneeuw en ijs, ideaal weer voor de natuurfotograaf. Eerst wilde ik naar m'n ijsvogelstek gaan, maar uiteindelijk zocht ik het toch iets dichterbij huis. Ik ging naar 'De Huibert'. Dit is een klein gebied, maar in de winter zijn er altijd leuke vogels te zien. Vorig jaar had ik er een goudhaantje gezien. En het is nog geen 5 km. fietsen, dus op naar de Huibert.
Aangekomen daar, zag ik een klein vogeltje over het ijs huppen. Dus ik plat op mijn buik in de sneeuw en op het ijs, en al snel bleek het een vrouwtjesvink te zijn. De vink vloog maar niet weg, terwijl ik steeds dichterbij kwam. Totdat ik 5 meter van haar vandaan was, ging ik niet meer verder. Ondertussen scharrelde de vink lekker verder en genoot ze van de afgevallen katjes en proppen van de els. En ze had totaal geen aandacht voor mij, heerlijk toch?
Opeens hoorde ik een bekend geluid. Ja, dat moeten wel staartmezen zijn. En ja hoor, daar kwam een groep staartmezen aan. Ik ging voorzichtig staan, en zodoende merkte de vink er ook deze keer weer niks van. Maar wat zijn die staartmezen toch vreselijk snel. En ook als ze dan nog voor je neus gaan zitten, is het altijd een kunst om die snelle rakkers goed en scherp op de foto te krijgen.
Terwijl ik ze probeerde te fotograferen, kwamen er 2 blaffende honden op me af. En de staartmezen gelijk weg. Nou, dan baal je wel. Grr, rothonden.
Nadat op z'n zachts gezegd die minder fijne honden weg waren, en ook de staartmezen niet meer te zien waren, zat nog steeds de vink op haar gemak een paar meter naast me.
Als eerste maakte ik een foto met 70 mm. om te laten zien hoe dichtbij ze ook deze keer weer zat. Daarna ging ik weer plat op mijn buik terwijl ondertussen ook nog het roodborstje en een winterkoning voor me gingen poseren.
Nadat de vink door had, dat ik echt geen kwaad deed, kwam ze tot op 2 meter. Wat is dat toch genieten. Wat kan zo'n simpele vogel er toch voor zorgen dat er zomaar een paar liter adrenaline door je heen gaat.
Maar dan nog het fotograferen. Het is een heel beweeglijke vogel zo op het ijs. Ze was zo druk bezig met haar voedsel, dat het van 2 á 3 meter erg moeilijk is om ze er goed en scherp op te krijgen. Daarom ben ik ook erg blij dat ik er 1 haarscherpe heb tussen zitten. Want 90% ging de prullenbak in.
Maar na een kwartiertje was het buikje al weer vol en vloog ze de bomen in. Dus pakte ik mijn spullen en fietste met een glimlach terug. Want wat was het toch een mooie dag. Halverwege het fietspad stopte ik even. Want daar zag ik uit de boom een buizerd naar beneden duiken op een prooi. En plotseling kwam daar een torenvalk aangevlogen die ook op de prooi dook. Maar de buizerd joeg de valk weg en de torenvalk vloog weg, mij richting op. Maar wat vloog die snel. Normaal vliegen torenvalken lekker op hun gemakkie, maar deze vloog wel heel snel. Nou ja, toch maar wat foto's maken. En wat leek die toch blauw. Het zal toch geen slechtvalk zijn. Nee, die zitten meer aan de kust. Maar toen ik de foto inzoomde, ja, dit is een slechtvalk. Ongelofelijk, zomaar hier in de polder.
Maar verdraaid, ik was hem kwijt. Want terwijl ik op mijn camera keek, vloog de slechtvalk een boom in, die vlakbij het fietspad staat. En na wat zoekwerk zag ik hem inderdaad zitten. Ik fietste langzaam terug (met hartslagen van 200 p/m), want ik zag hem slecht omdat veel taken voor zaten. En ja hoor, daar zit effe een slechtalk, en nog dichtbij ook. En na zo'n 10 seconde hield hij het voor gezien, vloog nog even voor me, waarna hij verdween richting het kanaal.
Na deze schitterende ontmoeting, ging ik nog even bij een wetering kijken, waar nog weleens een aalscholver of ijsvogel zit. En er zat inderdaad een aalscholver.
Het was weer een heerlijke dag met veel mooie vogels, de ene keer een hele simpele vogel, maar dichtbij, en een andere verder weg, maar weer erg zeldzaam.
Gepost door Arne Roest op 21:33
Labels: aalscholver, slechtvalk, staartmees, vink
LeerdammerKees 6 februari 2012 om 22:28
Hoi Arné
Tjonge zeg, wat een mooie serie foto's laat je zien en wat een leuk stuk weer om te lezen. En die waarneming van de Slechtvalk met foto's is natuurlijk helemaal geweldig! Maar heb ook zitten te genieten van de foto's van de 'gewone' soorten want zo'n vrouwvink en roodborst in de sneeuw is toch ook prachtig om naar te kijken, maar ook die 'snelle rakkers' die nooit geen seconde stil zitten staan er mooi op, Compliment!
Marion 6 februari 2012 om 22:38
Een hele mooie sneeuwserie laat je zien, goed gedaan! Groeten, Marion
de bossies! 6 februari 2012 om 22:52
Prachtig in beeld ..die staartmezen..
Jammer dat de honden ze verstoorde..Ik blijf ze lastig vinden om ze te fotograferen..Ze zitten gewoon niet stil die mezen :)
Het was qua weer inderdaad een heerlijke dag...En dat alleen al was genieten.
Ik geloof dat iedereen die dag een topdag had in de natuur.
Sarie 6 februari 2012 om 22:59
Geweldige foto`s Arné!
Het plezier van je tocht en fotograferen stralen van je blog af.
Sùper gedaan!
Herman versteeg 7 februari 2012 om 16:19
erg mooi al die vogels goed gedaan,
RVDaalen 7 februari 2012 om 17:34
Je geniet altijd net zo als ik tijdens een wandeling. De gewone soorten heb je toch maar mooi in de sneeuw setting kunnen vastleggen. Ook de Slechtvalk heb je maar mooi kunnen platen. Ja de adrenaline stroomt net wat sneller na het zien van zo'n prachtige roofvogel.
Odette 7 februari 2012 om 17:51
Prachtig , die staartmezen. Jammer dat ze verstoort werden. Ook je roodborstje poseert mooi voor de camera!
Prima serie,
stiefbeen 7 februari 2012 om 19:18
wat heerlijk om met zo,n oogst thuis te komen.
ceesvg 7 februari 2012 om 19:54
Dat was zeker een heerlijke dag, als je met zoveel moois thuis kom. Prachtig de staartmezen en slechtvalk,ik heb ze beide nog nooit gezien. Maar ook alle andere foto's zijn prachtig.
Robert Wagter 7 februari 2012 om 20:12
Prachtig die ontmoeting met het vinkenvrouwtje; dat maak je niet elke dag mee. Sowieso een erg spannend tochtje lees ik wel met een slechtvalk als uitsmijter. De staartmezen staan er trouwens erg goed op.
Incanto Images 7 februari 2012 om 20:14
het vogeltje zo eenzaam in de sneeuw, wat is dat een pracht foto, zo mooi rustig.
Het is helemaal een mooi blogje, je bent met een glimlach thuis gekomen, dit zijn de mooie winterse vogel beelden.
Wesley 7 februari 2012 om 21:18
Ontzettende mooie foto's!
Jan Zwaaneveld 8 februari 2012 om 14:39
Wat een prachtig avontuur, Arné en wat heb je er mooie foto's aan overgehouden. Het vinkje, de slechtvalk, maar ook de staartmeesjes vind ik erg geslaagd! Zomaar een slechtvalk tegen het lijf lopen blijft een geweldige ervaring!~
Loes 8 februari 2012 om 17:12
Hoi Arné, wat een schitterende haarscherpe foto's, diepe buiging, en ook van je verhaal erbij heb ik genoten, alsof ik erbij was ;-)
natuurkieker 8 februari 2012 om 19:59
Hoi Arne, wat weer een mooi verslag van je belevenissen. Door je manier van schrijven kun je de spanning en het genieten voelen, knap!
Maar je foto's zijn ook weer prima, leuk hoe je van alles uit probeert en ook "gewone" vogeltjes niet links laat liggen.
De Roodborst en het portret van de Vink springen er voor mij uit, maar de meest bijzondere waarneming was natuurlijk de Slechtvalk en ook die heb je er toch nog knap op gekregen.
Ghita 9 februari 2012 om 19:14
Wat mooi zeg, al die vogeltjes in de sneeuw. Het portretje van het vinkje is goed gelukt. En wat een moment, een slechtvalk, ook nog goed in beeld gekregen.