“Het belangrijkste wat er nog moet gebeuren is niet zozeer de techniek, maar de aanpassing in de processen. Ook maken de omgevingsdiensten zich zorgen over de tijdige en juiste afstemming met de gemeenten. Met de komst van de omgevingswet krijgen die namelijk meer beleidsruimte. Dit betekent dat gemeenten eisen, regels en voorschriften kunnen gaan hanteren. De ’omgevingsdiensten moeten die vervolgens meenemen in de afhandeling van de verzoeken. Deze regels kunnen de gemeenten via het DSO als ‘toepasbare regels’ vastleggen. Dat bepaalt dan de digitale dienstverlening en de informatiestroom naar de omgevingsdienst. Zijn er geen of onvolledige toepasbare regels? Dan kan dit lastig zijn voor de afhandeling van de verzoeken bij de omgevingsdiensten. Daarom delen we kennis via I-GO en kijken we welke acties we gezamenlijk kunnen gaan oppakken. Op deze manier kunnen we zo snel mogelijk aansluiten en hebben we handvaten om het gesprek aan te gaan met de gemeenten.”
“Het blijft een uitdaging om bepaalde dingen tijdig voor elkaar te krijgen. Zo ontwikkelt het DSO ook een samenwerkingsruimte. Hierin kunnen bevoegde gezagen en behandeldiensten samen aan een aanvraag werken. Om deze functionaliteit goed te kunnen gebruiken moet iedereen, met wie we willen samenwerken, aangesloten zijn. Ook moeten er heldere procesafspraken zijn. Het is een grote uitdaging om dit voor 1 januari 2021 rond te krijgen. Het gaat namelijk over veel organisaties”
“Ik wil iedereen adviseren om de site van ‘Aan de slag met de omgevingswet’ te bekijken. Verder kun je hier al zien wat burgers en bedrijven straks te zien krijgen en hoe het digitale loket eruit komt te zien. Doe bijvoorbeeld maar eens een vergunningscheck en dien een aanvraag in. Alle informatie en toegevoegde documenten worden in de uiteindelijke versie digitaal doorgestuurd naar het bevoegd gezag of de dienst die de aanvraag in behandeling neemt.”