Introductie: Ticket to Ride is een treinenspel dat zich afspeelt in Amerika. Doel van het spel is de meeste punten te scoren door zoveel mogelijk plaatsen aan te doen en lange trajecten in 1 keer af te leggen.
De langste route kaart wordt aan de zijkant van het spelbord gelegd. Elke speler krijgt 3 bestemmingscoupons, die hij allemaal houdt of waaruit hij er 2 kiest. De andere wordt onder de dichte stapel met bestemmingscoupons aan de zijkant van het bord gelegd. De bestemmingscoupons blijven geheim voor je medespelers.
Je neemt 2 kaarten van de open of gesloten stapel kaarten in je hand. Er is geen beperking op het aantal kaarten dat je in je hand mag hebben. Pak je als eerste een locomotief van de gesloten stapel, dan mag je nog een kaart pakken. Neem je echter een locomotief uit de open rij, dan mag je slechts 1 kaart pakken. De locomotief geldt in het spel als joker. Wanneer je een kaart van de open stapel pakt, dan wordt er eerst een nieuwe kaart opengelegd, voordat je de tweede kaart pakt.
Liggen er 3 dezelfde wagonkaarten open, dan worden alle openliggende kaarten op de aflegstapel gelegd en worden 5 nieuwe kaarten open gelegd. Is de stapel wagonkaarten op, dan wordt de aflegstapel geschud en weer herbruikt.
Speel zoveel kaarten van de kleur uit als nodig is om een route op het bord volledig met wagons te vullen. De kaarten die je uitspeelt, moeten altijd van dezelfde kleur zijn. Een locomotief kan als joker worden gebruikt: deze kan willekeurig ingezet worden. Bij sommige routes mag je deze kleur zelf kiezen. Deze routes kun je herkennen aan de grijze blokken (bijvoorbeeld tussen Montréal en Boston). De nieuwe route die je neerlegt, hoeft niet aan te sluiten op andere routes van jezelf. Sommige routes kunnen door twee verschillende spelers worden geclaimd. Je mag 1 route maar eenmaal claimen, ook als er twee trajecten naast elkaar liggen. De route markeer je met de treintjes van je eigen kleur.
Met het leggen van routes wordt direct punten gescoord: tussen 1 en 15, afhankelijk van de lengte van de route (1 tot 6 vakken). Je mag maar 1 route per beurt leggen.
3) Bestemmingcoupons nemen. Je trekt 3 bestemmingcoupons van de stapel en moet er ten minste één behouden. Als een route kan worden gemaakt tussen de aangegeven steden, dan levert je dat aan het eind van het spel punten op. Lukt het niet om de route te maken, dan levert het strafpunten op! De bestemmingscoupons die je niet wilt houden, worden onderaan de stapel dichte bestemmingscoupons naast het bord gelegd. De bestemmingscoupons houdt je geheim voor je medespelers.
Voor de speler met de langste route zijn er nog 10 bonuspunten te verdienen. Heb je de route van je bestemmingcoupons compleet, dan krijg je de punten die op de coupon staan. Is de route echter niet volbracht, dan zullen deze punten in mindering worden gebracht. Nadat alle bonussen en strafpunten zijn verwerkt, is de winnaar bekend: degene met de meeste punten.
Waardering: Een prima spel dat je lekker vlot met 5 personen kunt spelen. Het blijft steeds een afweging: kaartjes pakken om de ideale route te gaan leggen of snel een kort traject nemen, zodat je zeker weet dat je op bepaalde stukken niet meer geblokkeerd kunt worden. In het begin is het even wennen met al die kleurtjes, maar dat duurt niet lang. Een eenvoudig spel dat door de bestemmingscoupons verrassende winnaars kan opleveren. Aanrader.
Opmerking Sandra: Dit spel lijkt qua uiterlijk (de landkaart, de treintjes, de kleurtjes) erg op Union Pacafic. Dit spel is ook door Alan R. Moon is ontworpen. Maar wanneer je het begint te spelen, houdt de gelijkenis meteen op. Dit spel werkt heel anders! Laat je hier dus niet door misleiden.
De puntentelling wordt rondom het bord bijgehouden. Deze loopt tot 80, daarna de nul overslaan en verder met de 1. Waarom er voor 80 is gekozen, is niet helemaal duidelijk. Feit is echter wel, dat je niet zomaar het scoreblokje moet verzetten, maar wel even op moet letten wat het aantal punten nu werkelijk is.
Intussen is het spel in Duitsland (waar het bekend is onder de naam Zug um Zug) winnaar geworden van Spiel des Jahres 2004. In Nederland is het spel genomineerd voor de Nederlandse Spellenprijs.
Opmerking Spelmagazijn: De spelregels zijn heel simpel, maar de keuzes lastig. Als je gaat voor het nemen van wagonkaarten, dan claimt een andere speler misschien een belangrijke route. Maar als je een route claimt, dan mis je misschien de benodigde kaarten voor een andere route. En dan de bestemmingscoupons. Hoe meer punten ze waard zijn, hoe gevaarlijker om ze te houden. Maar ze kunnen wel de winst van het spel betekenen.
Het spelmateriaal is natuurlijk weer van de kwaliteit die je gewend bent van Days of Wonder. Zeer verzorgd en prachtig uitgevoerd. Helaas heeft de zwarte rand van de kaartjes door gebruik wel de neiging om er wat verfomfaaid uit te gaan zien.
Strategie: Probeer met de bestemmingscoupons veel punten binnen te halen. Aarzel (zeker in het begin) niet om enkele keren bestemmingscoupons van de stapel te nemen en deze tijdens het spel uit te voeren. Vaak leveren deze de uiteindelijke winst op. Vind je dit echter te risicovol (je kunt natuurlijk ook de pech hebben dat geen een stad in de buurt van een ander ligt, waardoor je te veel verschillende routes moet maken), dan kun je nog voor de oost-west lijn kiezen. Op deze route zijn veel lange trajecten die veel punten opleveren en meteen een goede basis vormen voor de langste route.