Jeugdcriminologie (Weijers & Eliaerts, 2008) | The World of JoHo
JoHo & Leren Waar kan ik JoHo vinden? Waarom & hoe donateur worden? Waarom & hoe serviceabonnee worden? Waaraan denken voor en na je eindexamen? Waar & hoe stagelopen in Nederland? Waar en hoe studeren in het buitenland? Waar en hoe stagelopen in het buitenland? Waar en hoe een taalcursus- of reis doen? Waar en hoe vind ik een bijbaan of tijdelijk werk? Waar kan ik meer vinden over de TEFL cursus? Studie zoeken Voor donateurs Waarom en hoe GAP year of tussenjaar vullen? Waar vind je taalcursussen & cursusorganisaties per land Waar en bij wie een taalcursus volgen? Voor abonnees Hoe kom ik erachter wat ik wil? Hoe kom ik erachter wat ik kan? Hoe leer ik keuzes maken? Waar en hoe vind ik de opleiding en instelling die bij me past? Hoe kan ik advies en coaching krijgen? Samenvatting zoeken JoHo's FAQ Openingstijden & Contact Rechten UVA Rechten Amsterdam UVA Rechten B1 Academische Vaardigheden Inleiding in de Rechtswetenschap UVA Rechten B2 UVA Rechten B3 UVA Rechten M VU Rechten Amsterdam VU Rechten B1 VU Rechten B2 VU Rechten B3 RUG Rechten Groningen RUG Rechten B1 Algemene Rechtswetenschap I Algemene Rechtswetenschap I ITJ Rechtsgeschiedenis RUG Rechten B2 Personen-, Familie- en Erfrecht European Law Elementaire Bestuurskunde Bestuursrecht II Belastingrecht I Bedrijfseconomie voor Notariëlen Bedrijfseconomie voor Fiscalisten Strafrecht II RUG Rechten B3 Recht en Psychologie Ondernemingsrecht I Omzet- en Overdrachtsbelasting Omgevingsrecht Internationaal Publiekrecht Inleiding Politicologie ICT Contracten Burgerlijk Procesrecht I Arbeidsovereenkomstenrecht Staatsrecht III RUG Rechten M UL Rechten Leiden UL rechten B1 Leiden Law Practices Inleiding Burgerlijk Recht Beginselen Rechtsstaat Inleiding Recht UL Rechten B2 Onderneming en Recht Bestuursrecht Rechtseconomie UL Rechten B3 Goederenrecht Burgerlijk Procesrecht Strafprocesrecht UL Rechten M RU Rechten Nijmegen RU Rechten B1 RU Rechten B2 RU Rechten B3 EUR Rechten Rotterdam EUR Rechten B1 EUR Rechten B2 UU Rechten Utrecht UU Rechten B1 Inleiding Staats- en Bestuursrecht Grondslagen van het Recht UU Rechten B2 Materieel strafrecht Verbintenissenrecht Staats- en bestuursrecht II UU Rechten B3 UU Rechten M TiU Rechten Tilburg B1 Overige studiefases & studiesteden Arrestsamenvattingen Psychologie UVA Psychologie Amsterdam UVA Psychologie B1 Inleiding en Cognitie deel A Onderzoeksmethoden en Statistiek I UVA Psychologie B2 Wetenschappelijk en Statistisch Redeneren Practicum Onderzoek en Rapportage Social Skills Lab: gesprekspracticum UVA Psychologie B3 UVA Psychologie M VU Psychologie Amsterdam RUG Psychologie Groningen RUG psychologie B1 Statistiek 1A Intro in Onderzoeksmethoden & RM Academische Vaardigheden & Academic Skills Ovz Psychologie & Introduction to Psychology RUG Psychologie B2 Statistiek II Introductie in de Klinische Neuropsychologie Gespreks- en diagnostische vaardigheden Cognitieve Psychologie Testtheorie en testgebruik RUG Psychologie B3 RUG Psychologie Minor RUG Psychologie M UL Psychologie Leiden UL Psychologie BI Geschiedenis van de Psychologie Inleiding Methoden en Technieken Inleiding Psychologie UL Psychologie B2 en B3 Psychometrie Developmental Psychopathology Stress Gezondheid en Ziekte Applied Cognitive Psychology Clinical Child and Adolescent Psychology Clinical Neuropsychology Clinical Psychology Economic and Consumer Psychology UL Minor Kindermishandeling UL Psychologie M RU Psychologie Nijmegen EUR Psychologie Rotterdam UU Psychologie Utrecht UU Psychologie B1 Hersenen en Gedrag MTS I UU Psychologie B2 Biopsychosociale perspectieven op psychopathologie Grondslagen psych. diagnostiek & testtheorie UU Psychologie B3 UU Psychologie M TiU Psychologie Tilburg Pedagogiek & OK RUG Pedagogiek Groningen RUG Pedagogiek B1 RUG Pedagogiek B2 RUG Pedagogiek B3 RUG Pedagogiek SPO RUG Pedagogiek M UU Pedagogiek Utrecht UU Pedagogiek B1 Methoden, technieken en statistiek 1 Inleiding in de pedagogische wetenschappen UU Pedagogiek B2 Culturele diversiteit in opvoeding, onderwijs en jeugdhulpverlening Emotional & Behavioral Disturbances .. UU Pedagogiek B3 UU Pedagogiek M UL Pedagogiek Leiden UL Pedagogiek B1 Inleiding in de psychologie (voor pedagogen) Inleiding in de pedagogische en onderwijswetenschappen (IPO) 1A Inleiding van de grondslagen van de pedagogische wetenschappen UL Pedagogiek B2 Onderzoekspracticum 2 Leren en Cognitie Neurobiologische achtergronden van opvoeding en ontwikkeling UL Pedagogiek B3 UL Minor Kindermishandeling UL Pedagogiek M Pedagogiek - UL - Jaar III Overige studiefases & studiesteden Geneeskunde UL Geneeskunde Leiden UL Geneeskunde B1 UL Geneeskunde B2 UL Geneeskunde B3 UL Geneeskunde M UU Geneeskunde Utrecht UU Geneeskunde B1 UU Geneeskunde B2 UU Geneeskunde B3 UU Geneeskunde M VU Geneeskunde Amsterdam Overige studiefases & studierichtingen Bedrijfskunde en International Business RUG Bedrijfskunde Groningen RUG Bedrijfskunde B1 Organisatie en technologie Management Science Marketing RUG Bedrijfskunde B2 Technologiemanagement Kwantitatieve onderzoeksmethoden Internal Control Financial Management Management- en Organisatietheorie RUG Bedrijfskunde B3 RUG International Business Groningen RUG - International Business - B1 Organizational Structure Global Supply Chain Management Introduction to International Business RUG - International Business - B2 Foreign Direct Investment, Trade & Geography Finance and Risk Management for IB Information Systems Management RUL / HSL Bedrijfskunde UVA Bedrijfskunde Amsterdam UVA Bedrijfskunde B1 UVA Bedrijfskunde B2 UVA Bedrijfskunde B3 Overige studiefases & studiesteden Economie RUG Economics & BE Groningen HU faculteit Economie en Management B1 Politicologie UL Politicologie Communicatie UVA Communicatie B1 Amsterdam UVA Communicatie B2 UVA Media&Cultuur RU Communicatie Criminologie VU Criminologie UL Criminologie UU Criminologie Bestuurskunde UL Bestuurskunde B1 UL Bestuurskunde B2 Overige studiefases & studiesteden Business Economics Sociale wetenschappen UU ASW B1 Utrecht UU ASW B2 UU ASW B3 UU Sociologie UVA Sociologie UVA Geschiedenis UU Culturele Antropologie Statistiek & Methoden en Technieken Internationaal Samenvattingen gebruiken na je studie Bedrijfskunde & Marketing Recht & Bestuur Communicatie & PR Economie & bedrijfskunde Human Resource Management Onderwijs Sociaal & Samenleving Zorg Studiehulp zoeken Voor donateurs Hoe schrijf en maak je een scriptie of een paper? Hoe kan je handig onderzoek doen voor je studie? Hoe Arresten te gebruiken? Voor abonnees Hoe kan je examens maken en halen? Hoe kan je tentamens maken en halen? Stage zoeken Voor donateurs Waar en hoe vind ik een stage in het buitenland? Waar vind ik stages per werkveld? Waar vind ik stages die bij mijn opleiding passen? Welke organisaties kan ik het beste inschakelen of laten bemiddelen? Waar moet ik opletten als ik stage ga lopen in het buitenland? Stagelopen heeft invloed op mijn verzekeringssituatie .. hoe zit dat? Waar vind ik extra fondsen of financiering? Voor abonnees Ben ik geschikt voor een buitenlandse stage? Wat kan of zou ik willen leren van de stage? Hoe stel ik een stagecontract op en waar moet ik op letten? Hoe stel ik een stagebrief op? Hoe kan ik het best mijn CV opstellen en bjhouden? Werk(ervaring) zoeken Bijbanen & Studentenbanen Sabbatical nemen en carrière switch zoeken Hoe maak ik gebruik van de vacatureservice? Hoe kan je je competenties & kwaliteiten checken? Hoe maak je werken leuk? Hoe vind ik werk dat bij mij past? Wat leer ik van tijdelijk werk in het buitenland? Samenvattingen zoeken voor je oriëntatie Voor donateurs Jeugdcriminologie (Weijers & Eliaerts, 2008) Te gebruiken bij
Titel: Jeugdcriminologie Auteur(s): Weijers & Eliaerts Druk/Jaar van uitgave: 2008 Remarks & Related
Bevat alle hoofdstukken van het boek
1. Jeugdcriminaliteit: een actueel onderwerp
De laatste jaren is er veel aandacht voor jeugdcriminaliteit. In vele landen komt het traditionele jeugdrecht, wat gericht is op het opvoedend karakter van bemiddeling, onder druk te staan. Kinderen die met justitie in aanraking komen worden niet langer meer gezien als kinderen die hulp en zorg nodig hebben maar als een maatschappelijke bedreiging. In vele landen (bijv. Engeland en Nederland) is er paniek dat het de verkeerde kant opgaat met de jeugd en men wilt dat de overheid ingrijpt. Aangezien de media en politiek een toestand van nood onder de jeugd benadrukken, wordt door het publiek gedacht dat jeugdcriminaliteit actueel is terwijl jeugdcriminaliteit altijd al aanwezig is geweest alleen karakteriseerde het zich anders en werd het voorheen niet apart benoemd.
Criminologisch onderzoek laat zien dat populaire beweringen als dat de jeugd op steeds jongere leeftijd delicten pleegt en het aantal jeugdige moordenaars toenemen, op mythen berusten. De laatste jaren wordt ons het beeld van een 'groeimarkt' en een 'urgentieprobleem' dat om een snelle oplossing vraagt, voorgehouden. Criminologisch onderzoek geeft echter een stabiel en constant beeld van de jeugdcriminaliteit over de afgelopen 15 jaar: er is geen groeimarkt of urgentieprobleem. Om over de ontwikkeling van jeugdcriminaliteit iets te kunnen zeggen, moet o.a. gekeken worden naar cijfers die door de politie worden bijgehouden, zelfrapportages onder jongeren en slachtofferenquêtes. Media en politiek baseren hun beweringen op politiecijfers en deze geven inderdaad een stijging van de jeugdcriminaliteit aan. Maar deze cijfers zijn niet representatief omdat ze worden beïnvloed door de meldingsbereidheid van slachtoffers en getuigen, door beleidsprioriteiten en door een hoge dark number (er kan maar een klein deel van de gerapporteerde delicten van jongeren worden opgehelderd). Zo hebben bijv. misdrijven die zichtbaar zijn (straatcriminaliteit) of daders met een negatieve prognose (allochtonen) meer kans om door de politie te worden geregisterd. Ook een verandering in de wetgeving (meestal als gevolg van maatschappelijke aandacht voor een bepaald fenomeen) beïnvloedt de procedure. Bovendien moet ook rekening worden gehouden met demografische factoren (bijv. een toename van minderjarigen in de totale bevolking). Criminologen spreken dan ook van 'wisselende prioriteiten' en selectiviteit van 'sociale constructie' van criminaliteit.
Zelfrapportages onder jongeren geven een beter beeld van de omvang en ontwikkeling van jeugdcriminaliteit. De politiecijfers zijn niet representatief omdat ze maar een klein deel van de jongeren (6 à 7%) die zelf aangegeven in datzelfde jaar over de schreef te zijn gegaan, registreren. Jeugdcriminaliteit in Nederland blijkt dus stabiel te zijn en de stijging van de cijfers kan voor een kwart verklaard worden door toegenomen meldingsbereidheid bij het publiek en voor driekwart door het feit dat van steeds meer gemelde delicten een proces-verbaal wordt gemaakt. Er is sprake van een prestatieparadox: hoe beter de politie haar werk doet, hoe meer criminaliteit er lijkt te zijn.
Enkele bevindingen uit zelfrapportages:
Merendeel van de delicten wordt samen met anderen gepleegd.
Alcohol en drugs spelen hierbij nauwelijks een rol.
Jongens plegen 1.5x zoveel delicten als meisjes.
Er zijn nauwelijks verschillen tussen autochtonen en allochtonen (2006). Wanneer rekening wordt gehouden met andere risicofactoren (bijv. problematische thuissituatie), voegt de etnische herkomst niets meer toe. Individueel risicoprofiel blijkt dus belangrijker dan etnische.
Beperkingen zelfrapportages:
Slechts een beperkt aantal delicten kunnen in een enquête opgenomen worden.
Sommige daders zijn moeilijk te bereiken met enquêtes.
Dergelijk onderzoek geeft geen goed beeld van de ernst van de delicten bijv. voor slachtoffers.
Achter als delinquent bestempeld gedrag gaat een diversiteit en complexiteit in gedragingen schuil (alle onderzoeksmethoden naar criminaliteit hebben dit als beperking).
Ondanks de beperkingen van deze onderzoeksmethodes blijkt dat de 'harde kern' of 'jeugdige veelpleger' (=proces van marginalisering en een opeenstapeling van sociale en psychische problemen gaan bij hen gepaard met een harde straatmentaliteit) maar een kleine groep jongeren betreffen.
Criminologie kent net als de sociale wetenschappen verschillende paradigma's die door nieuwe wetenschappelijke vindingen voortdurend veranderen. Deze 'pendelbeweging' hangt samen met maatschappelijke en politieke veranderingen. Zo kwam na de tweede wereldoorlog vanuit de VS nieuwe theorieën over (jeugd)criminaliteit, waarbij criminaliteit gezien werd als een verstoorde aanpassing aan de heersende culturele waarden. Negatieve socialisatieprocessen (zoals peergroup en school- en woonsituatie) kregen veel aandacht. In de jaren 60/70 kwam er kritiek op deze benadering: onderzoeksbronnen bleken op vertekening door selectiemechanisme en stereotypen over bepaalde kwetsbare groepen te berusten. In de jaren 80 kwam door de opkomst van een 'law and order'-beweging en door bewijs voor gebrekkige effectiviteit van behandelprogramma's ('nothing works'), een pleidooi om de geloofwaardigheid en afschrikwekkende karakter van de strafrechtelijke interventie te herstellen. Maar hiertegenover waren er ook bewegingen die aanbevolen om in opvoedende interventies rekening te houden me de persoonlijkheid en speciale noden van jeugdigen. In 1987 kwam het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind (recht- en proceswaarborgen en sociale verplichtingen). Tegen het einde van de jaren 80 was er meer aandacht voor sociale achtergronden van jeugdcriminaliteit en de bindingstheorie van Hirschi werd populair. Bindingstheorie van Hirschi: goede bindingen van jongeren met sociale subsystemen zoals gezin en school, vormen een vangnet van sociale controle, wat remmend werkt tegen jeugddelinquentie.
Eind jaren 90 was er veel kritiek op politie en justitie (onvoldoende waarborging van veiligheid burgers) en een aantal incidenten kregen veel media-aandacht waardoor een beeld van 'ernstige jeugddelinquent' ontstond: een kleine groep jongeren die verantwoordelijk waren voor ernstige misdrijven (er was geen duidelijke definitie; er werd alleen gesproken van de 'harde kern'). Er kwam ook meer aandacht voor de oververtegenwoordiging van allochtone daders. Er was meer vraag naar een effectievere aanpak door o.a. het ontwikkelen van allerlei 'evidence-based' preventie en interventieprogramma's. Onderzoek diende de 'risicofactoren' te achterhalen die het ontstaan van de ontwikkeling van jeugdcriminaliteit in de hand werken.
Het ontstaan van crimineel gedrag in de jeugdjaren en het meestal weer vroeg verdwijnen van dit gedrag heeft de aandacht van de criminologen getrokken. Bekend is hierbij de age-crime curve: een snelle toename van delinquent gedrag onder adolescenten, gevolgd door een daling daarvan tegen het eind van de adolescentie of halverwege jongvolwassenheid. Jeugdcriminaliteit is adolescentencriminaliteit en dit heeft door 2 ontwikkelingen veel impact:
In de afgelopen halve eeuw heeft zich een ambigue ontwikkeling voortgedaan in het leven van adolescenten in de rijke, westerse samenleving: jongeren zijn aan de ene kant langer afhankelijk (moeten bijv. langer naar school waardoor ze geen zelfstandig inkomen hebben), maar aan de andere kant hebben jongeren tegenwoordig meer inspraak.
Veel onderzoeksinteresse voor de adolescentie vanuit de psychologie, psychiatrie, sociologie en pedagogiek waardoor een golf aan wetenschappelijke vindingen op dit gebied.
Nieuw is de nadruk op context waarin we de ontwikkeling van de adolescent moeten zien en de nadruk op de problematische ontwikkeling. De laatste jaren is er meer besef van het effect van gebeurtenissen in de omgeving op macroniveau (bijv. het tijdperk waarin jongeren leven), op het niveau van directe gezinsomgeving (bijv. werkloosheid ouders) en een nóg directere omgeving (bijv. verslavingen en geweld). Ook is er recent meer aandacht voor levensstijlen en de wisselwerking hiervan met individuele karaktereigenschappen. De belangstelling voor omgeving is samen met de belangstelling voor de ontwikkeling op lang termijn ('life course' onderzoek) ontstaan. Een belangrijke conclusie uit de levensloopcriminologie is dat er geen algemene oorzaak is voor het ontstaan van criminaliteit. Ook het idee dat er een screening mogelijk is voor het achterhalen van potentiële jeugdige delinquenten in een vroeg stadium, neemt af.
De recente ontwikkeling van de kinderpsychopathologie heeft ertoe geleid dat er meer oog is voor verschillende ontwikkelingstrajecten en voor de balans tussen 'risico-' en 'beschermende factoren'. De opvoeding van kinderen in moeilijke levensomstandigheden heeft geleid tot beter inzicht in de wisselwerking tussen individu en omgeving en in de rol van veerkracht bij jeugdigen. Wanneer het echt mis gaat blijken meerdere risicofactoren een rol te spelen. Om een opeenhoping van negatieve factoren goed te doorkomen, is continuïteit op ten minste één levensdomein (bijv. een goede vriend) vereist. Dan wordt gesproken van een 'veilige plaats'. Sommige onderzoekers neigen toch naar determinisme en wijzen op de complexiteit van de wisselwerking tussen risicofactoren (deze is moeilijk te voorspellen). Sociologische georiënteerde onderzoekers wijzen op het belang van de sociale context waarin jeugdcriminaliteit tot stand komt.
Maturity gap: de discrepantie in de zelfstandigheidontwikkeling van jongeren (afhankelijkheid enerzijds en toegenomen inbreng en autonomie anderzijds).
Redenen om jeugdcriminaliteit een aparte plek te geven:
De hierboven besproken toename van delinquentie in de adolescentie en de discrepantie.
Het karakter van jeugdcriminaliteit: criminologen hebben gewezen op de beperkingen van strafrechtelijke definities. Er zijn vele pogingen gedaan om alternatieve definities te vinden zodat een strafrechtelijke definitie sterk selectief werkt en hiermee gedragingen als pesten niet als crimineel gedrag worden gerekend. Voornamelijk voor jeugdcriminaliteit is dit belangrijk aangezien overlast, hindering en ongepast gedrag tegenwoordig al als aanleiding voor overheidsingrijpen wordt gezien. Belangrijk is dat de jeugdcriminologie met een goede strafrechtelijke definitie ervoor zorgt dat er niet allerlei vormen van overlast onder jeugdcriminaliteit komen te vallen (zeker omdat er de komende tijd door de vergrijzing eerder een toe- dan afname zal zijn van het gevoel van onveiligheid).