maart | 2015 | pray non stop
De gebeurtenissen van "Goede Vrijdag" staan beschreven in de vier Evangeliën: Matteüs 27,1-61, Marcus 15,1-47, Lucas 22,66–23,56 en Johannes 18,28–19,42, waar ze als volgt worden weergegeven:
Herodes drijft de spot met Jezus; hij geeft Hem een mantel en stuurt Hem als een "verklede nepkoning" terug naar Pilatus. Deze probeert Jezus vrij te laten, door het volk te laten kiezen tussen een moordenaar en Jezus. Het volk heeft echter liever de moordenaar vrij. Pilatus laat Jezus geselen. Romeinse soldaten nemen Hem mee naar de binnenplaats van het gerechtsgebouw, zetten een doornenkroon op zijn hoofd en doen Hem een purperen mantel om. Ze lachen Hem uit en slaan Hem op zijn hoofd. Pilatus laat hierop Jezus aan het volk zien, maar het wordt niet voldoende geacht; "kruisig Hem", schreeuwen ze. Uiteindelijk geeft Pilatus toe aan de wens van het volk en 'wast zijn handen in onschuld'.
Jezus wordt gekruisigd, tussen twee moordenaars. Het wordt donker op heel de aarde, tot drie uur 's middags (Mt. 27,45). Dan sterft Jezus. De aarde schudt, het voorhangsel in de tempel scheurt van boven naar beneden en enkele doden staan op.
Pastoor A Penne: Thomas…
In dit woord sta ik graag eens stil bij dat verhaal over Thomas. Ik probeer het verhaal eens te vertalen naar het leven van alledag en we mogen ons daarbij de vraag stellen hoe wij zouden reageren. Stel: Een dierbare van u wordt naar het ziekenhuis gebracht, krijgt een zware operatie en sterft. Uw dierbare wordt begraven en na de uitvaart ga je met de familie nog even naar het huis van de overledene. Je moet even weg en wanneer je terugkomt is er van de rouw niets meer te merken, iedereen lijkt in feeststemming en ze zeggen u dat de dierbare die u net hebt begraven op bezoek is geweest. Ik denk dat iedereen als Thomas vol ongeloof zou reageren. Je zou wellicht denken dat ze aan de fles hebben gezeten of gepakt zijn door de emoties en als Thomas zeggen dat je het maar zult geloven als je het echt hebt gezien en hebt kunnen vaststellen. Thomas zegt: "Zolang ik in Zijn handen niet het teken van de nagelen kan zien en mijn hand in Zijn zijde leggen, zal ik zeker niet geloven". Dit verhaal is een heel eerlijk verhaal, het toont aan dat het ook voor de apostelen niet vanzelfsprekend was te geloven dat hun Meester verrezen was. Hij heeft moeten bewijzen dat Hij werkelijk de Zoon van God was die de zonde en de dood had gebonden en voor Eeuwig Leven had gezorgd voor elk die in Hem gelooft en gedoopt is. Hij bevestigt Zijn leerlingen door zich vele malen te tonen. Ook Thomas krijgt de kans om te geloven. Acht dagen later komt Jezus weer en Jezus pakt Thomas op zijn woord. Hij zegt tegen Thomas: kom maar eens doktertje spelen bij mij. Jezus zegt: "Kom hier met uw vinger en bezie Mijn handen. Steek uw hand uit en leg die in Mijn zijde en wees niet langer ongelovig maar gelovig". Thomas gaat dan door de knieën en gelooft in de Verrezene.
Zijn verhaal, ons verhaal…
G. van Campenhout: "Zo'n mooie tekst, Broeder Kris, bij Passiezondag, bij Palmzondag, bij de Goede Week. Wij danken jou voor de innerlijk mooie tekst die ons paasleven versterkt, hier en nu. Dank u."