Grand Open - Reisverslag uit Seoel, Zuid-Korea van Erna Lemmen - WaarBenJij.nu
Reisverslag Grand Open
30 maart 2015 | Door: Erna Lemmen
Aantal keer bekeken 320 Aantal reacties 2 Seoel, Zuid-Korea
Een groot spandoek aan de gevel : 'Grand Open' (of 'Grang open' als de vertaling even niet goed gaat). Een restaurant, een winkel, een koffietentje, een opticien, het kan van alles zijn. Maar een ding is zeker, er komt weer iets nieuws. Iemand gaat iets nieuws beginnen.
Het is aan de orde van de dag. Zo opeens is er een nieuw restaurantje. Het gaat ongelofelijk snel. Je kunt er bijna niet tegen knipogen. De ene dag is er nog niks, een leeg pand – of een ander restaurant. En een paar dagen later is er een nieuw restaurant. Soms duurt het wat langer, als ze veel gaan verbouwen. Maar altijd is er het spandoek 'Grand Open'.
Het heeft alles te maken met wel of niet carriere maken. Het carrierepad van de Koreaan beoogt dat je rond je 45ste manager wordt. Of je wilt of niet. Of je capabel bent of niet. Ook al ben je nog zo happy als bijvoorbeeld engineer, als je 45 bent moet je toch echt wel doorgroeien naar een managementpositie. Als het je dan niet lukt, als je er niet uit komt, stuurt je werkgever je met 'vervroegd pensioen'. En tja, wat doe je dan als je midden 40 bent en je hebt geen baan meer? Je investeert al je geld en je opent een eigen zaakje.
Het geeft natuurlijk veel stress. Je moet doorgroeien in je werk, ook al ben je nog zo gelukkig met wat je doet. Lukt het carriere maken niet, dan moet je met pensioen. Maar ja, je moet wel je status hoog houden, je appartement, je auto, het is allemaal heel belangrijk. Ook de dure bijlessen in de Hagwon van je kinderen moeten betaald worden, zij moeten flink kunnen studeren zodat ze goede carrierekansen hebben. Het is niet raar dat het aantal zelfmoorden in Zuid-Korea heel hoog ligt...
Ook het hebben van een eigen winkel of restaurant geeft druk en stress. De mensen gaan er helemaal voor. Het is hard werken, het is tenslotte een 24-uurs economie. Vol overgave wordt er gewerkt aan de opening van de toko – het is zover de Grand Open, de opening is daar. Er staan veel grote bloemstukken op een standaard voor de deur. Het gaat beginnen!
Helaas zien we ook heel veel restaurantjes of winkeltjes sluiten. Zo opeens zijn ze weg. Er wordt gesloopt, het puin ligt op straat. De tafels en stoelen staan buiten, het gasfornuis, alles wordt afgevoerd. Soms zien we het aankomen, het restaurant is altijd leeg, er is weinig klandizie. Maar soms is het een complete verrassing. Een restaurant waar ik vaak met vriendinnen ben wezen lunchen, waar het eten erg goed was, waar altijd wel mensen zaten, van de een op de andere dag is het pand leeg en hangen er briefjes op de ramen dat het pand te huur is. We wachten af wat er gaat komen.
Zo snel als restaurantjes komen, zo snel kunnen ze ook weer weg zijn.
Grand Open – Quick Close?
30 maart 2015 07:37 | Door: gerie mellema
Weer een apart verhaal, dan leven wij toch wel heel anders. Erna blijf verhalen vertellen, erg leuk om te lezen. Lieve groeten uit Kudelstaart
30 maart 2015 11:36 | Door: Annemarie
Hee Erna, wat schrijf je mooie verhalen.
Ik vind het mooi om te lezen, hoe je met veel humor de verschillen in de cultuur daar (Zuid-Korea) en hier (Nederland) beschrijft.