Ontkenning of selectieve waarheid? – Talent College
18 november 2016	Ik ben niet in ontkenning, ik ben gewoon erg selectief in de realiteit die ik accepteer!
Je hebt niet veel geld en koopt wel een broek van 200 euro. Waarom? Omdat je een broek van goede kwaliteit moet kopen, zodat je niet binnenkort weer een nieuwe hoeft kopen.Je weet dat roken slecht is, maar rookt toch. Waarom? Omdat je vorig jaar door een moeilijke periode ging en de verslaving het heeft overgenomen, je kunt nu niet meer anders. Je bent bij een professionele club gegaan, die eigenlijk alleen blijkt te borrelen. Toch blijf je lid. Waarom? Het is wel gezellig en dat is ook belangrijk.
Hoe kan het dat we altijd wel een reden hebben voor ons gedrag? Onze hersenen zijn voortdurend opzoek naar bevestiging dat waar we van overtuigd zijn, waar is. Op het moment dat je iets doet wat daarmee in tegenspraak is, ontstaat er een onprettig gevoel. Dit heet cognitieve dissonantie. Het grappige is dat we er op zo'n moment alles aan doen om ons gedrag goed te praten. Je geeft jezelf een reden of excuus en overtuigd jezelf dat je het goede doet. Dit heet cognitieve consonantie.
Moeten we stoppen met onszelf voor de gek houden? Ik denk het niet. We weten echt wel dat we allemaal fouten maken en niet altijd even consistent zijn. Waarom zouden we niet af en toe een beetje selectief omgaan met de waarheid om onszelf een goed gevoel te geven? Met de nadruk op af en toe! Zolang we er maar niemand kwaad mee doen en we ons niet te vaak verschuilen achter smoesjes. Selectief omgaan met de waarheid is één ding, in ontkenning blijven en je verschuilen achter smoesjes is toch echt een ander ding …..