Zweden hebben we al vele keren bezocht, wel altijd op doorreis of als dessert van het hoofdgerecht. Of we gingen linksaf naar Noorwegen of rechtsaf naar Finland. Een keer via de brug, en de andere keren via de ferry. Deze keer wederom met de ferry, maar vanuit een andere richting . Aankomst in Kapelskar een kleine havenplaats een stukje boven Stockholm. ’s Morgens vroeg 8.30u kwamen aan, keurig op de afgesproken tijd. Stockholm hebben we deze keer letterlijk links laten liggen, dat hebben we al eens eerder bezocht en Zweden heeft ook deze keer de functie van doorreisland. Om het ritme “van elk land een blog post” vast te houden daarom toch een bijdrage over Zweden.
De ferry die we hadden vanuit Estland was vele euro’s goedkoper dan die vanuit Tallinn naar Stockholm. Deze ferry was meer gericht op vrachtvervoer. Er waren om die reden dus ook maar twee vrouwen aan boord, de rest van de ongeveer 50 aanwezigen waren mannen en voornamelijk “vrachtrijders”. Gezien het zojuist getypeerde profiel van de opvarenden was het niet verwonderend dat bij de mededeling dat de taxfree shop was geopend er sprake was van bijna massale oploop richting de sterke drank en rookwaren. Dat gedrag is in de noordelijke landen blijkbaar nog steeds hetzelfde. Niet voor ons, wij waren nog voorzien!!
Het was zondagochtend en de eerste 100 kilometer op de snelweg was het heel erg rustig, met ons mee een paar Baltics en als tegenligger af en toe een enkele Zweed. De wegen in Zweden zijn ruim en van goede kwaliteit en een verademing met wat we eerder deze reis hebben mogen ervaren. Ook is het landschap in Zweden wel weer wat aangenamer dan in de Baltische staten. Hier weer de vele meren, het golvende landschap en dus mooie vergezichten. Een verademing! Maar we weten dat als je uit Noorwegen komt, zegt, wel mooi maar een beetje saai! Zo zie je maar, als mens ben je heel gauw ge-biased. Dat wil zeggen je gaat mooie dingen lelijk vinden als je supermooi gewend bent geraakt en je vindt gewone dingen supermooi als je saai als normaal bent gaan beschouwen. Ander voorbeeld, we spreken nu weer van een hoge spaarrente met 1,5%, maar hadden we dat maar gehad toen we de hypotheekrente voor ons eerste huis afsloten!
De afstand tussen de aankomstplaats en de volgende bestemming, Lizas Smäbruk, is zo’n kleine 600km. Na bijna 350km, in de buurt van Karlstad, vinden we het welletjes. We hadden gepland te overnachten op een camperplaats, maar die bleek vol bezet (#5) te zijn. Dan maar door naar het alternatief een grote camping aan het Vänern, een gigantisch groot meer, waarbij ons IJsselmeer wel een paar keer in past. Achteraf prijzen we ons gelukkig, want de campingplek bood alles voor een heerlijke middagwandeling door dat wat Zweden mooi maakt, bossen en meren. Daarbij klaarde de lucht ook weer een beetje op en zo werd het toch nog een aardige middag.
Nog ruim 250 km te gaan en we hebben het doel van onze reis bereikt. Een bezoek aan Lizas Smäbruk, de locatie waar ons petekind leeft. Het is zondagochtend, heel erg rustig op de weg en voordat we er erg in hebben zijn we bij de grens met Noorwegen. Opvallend de uitgebreide grenspost die we passeren. In de vorige reis gingen we in de omgekeerde richting en kwamen we niets tegen dat op een grenspost leek. Ineens waren de wegen anders qua asfalt en de verkeersborden anders qua vormgeving. Nu was dat natuurlijk ook het geval, maar hier was de grenspost een overduidelijke markering, met tal van douane faciliteiten. Later bevestigde Liza onze constatering, toen zij deze zomer met de camper naar Frankrijk gingen was de Noorwegen-Zweden grens de enige plek waar zij gecontroleerd werden. Bijzonder!