`Duitse drugscrimineel uitzetten' - NRC
De maatregel moet onderdeel zijn van een nieuw verdrag, dat een gezamenlijk optreden van Duitse en Nederlandse politiekorpsen op Nederlands grondgebied mogelijk maakt om het drugstoerisme in de grensstreek aan banden te leggen.
Donner zei gisteren na een werkbezoek aan Heerlen en Maastricht dat ,,overtreders van de Duitse wet'' worden ontmoedigd aan drugspraktijken deel te nemen, als ze worden geconfronteerd met justitie in eigen land. Drugsgebruik is in Duitsland niet verboden, drugsbezit en drugshandel wél. Daarop staan in Duitsland zwaardere straffen dan hier.
Waarnemend burgemeester H. Lurvink van Heerlen, die gisteren een onderhoud had met Donner, vertelde na afloop dat het plan van Donner alleen mogelijk is als de rechtssystemen van Duitsland en Nederland ,,beter op elkaar aansluiten''. De wetgeving is nu verschillend, ,,we moeten eigenlijk terug naar de tijd van Napoleon, toen er één rechtssysteem was.''
Donner zei na zijn werkbezoek aan de Zuid-Limburgse steden dat hij ,,best wijzer'' was geworden. Met eigen ogen had hij gezien dat het drugsprobleem in Heerlen heel anders is dan dat van Maastricht. Heerlen heeft te maken met gebruikers van (en handel in) harddrugs, signaleerde de bewindsman, ,,Maastricht vooral met softdrugs, hetgeen gepaard gaat met drugstoerisme en criminaliteit''.
In Maastricht bracht hij een bezoek aan de grootste coffeeshop van Nederland: de hasjboot Mississippi, die net buiten het centrum in de Maas ligt. De minister zei dat Maastricht hiermee op redelijk verantwoorde wijze een oplossing heeft gevonden om drugsoverlast in het stadshart te voorkomen.
Burgemeester G. Leers van Maastricht wees Donner erop dat de drugsproblemen in de regio Zuid-Limburg overeenkomen met die in de Randstad. In een straal van 40 kilometer rond Maastricht liggen tien steden met samen 3,5 miljoen mensen. ,,Maar zij hebben drie wetgevingssystemen: de Nederlandse, Duitse en Belgische.'' Dat maakt het volgens Leers voor Zuid-Limburg moeilijk de drugsoverlast effectief aan te pakken. Het Nederlandse systeem is het mildst en trekt daardoor gebruikers uit de buurlanden aan.
Maastricht heeft achttien coffeeshops. Leers: ,,Onder de vijftien miljoen mensen die onze stad per jaar bezoeken, zijn anderhalf miljoen drugstoeristen.'' Leers is voorstander van de invoering van een `hasj-pas'. ,,Iedere bezoeker van een coffeeshop zou eerst lid moeten worden van zo'n shop voor hij een pasje krijgt. Het voordeel daarvan is dat het een aantal ontmoedigt naar Nederland te komen: ze willen niet worden geregistreerd. Een tweede voordeel is dat we de coffeshops beter kunnen controleren.'' Een nadeel van het pasjessysteem is dat de huidige klanten van de coffeeshops mogelijk in de illegaliteit verdwijnen, erkent Leers.