In de Grote Kerk hadden de munters vanaf 1422 een eigen kapel, waarin zij met hun familieleden begraven mochten worden. Hoewel de munters officieel geen gilde mochten vormen, had hun gezelschap daar wel alle schijn van. Zo moesten de muntgezellen de begrafenis van een collega bijwonen, op straffe van een boete. Op 24 juni (Sint Jansdag) werd jaarlijks een rijkelijk feestmaal genoten. Indien een munter door ziekte niet in staat was om te werken, kon hij een beroep doen op het zogenaamde 'serment', een soort arbeidsongeschiktheidsverzekering.