Is onze telefoon interessanter dan onze eigen kinderen? | We The Family
Is onze telefoon interessanter dan onze eigen kinderen?
Posted on June 13, 2014 by Astrid
Ik merk dat het denken over deze vragen met de toenemende beschikbaarheid van devices niet eenvoudiger is geworden: meer gebruik stimuleren is niet altijd goed, minder misschien wel. Maar wij moeten vooral zoeken naar beter. En daarmee ligt een schone taak voor ons makers. Want wij worden verondersteld te weten hoe het beter moet
Veel ouders zijn te gestresst zijn om te spelen
Veel ouders geven aan geen tijd te hebben om met hun kinderen te spelen
Veel ouders geven aan dat ze niet meer goed kunnen spelen
Tegelijk ervaren kinderen een afstand tot hun ouders, terwijl
maar liefst 73% van kinderen veel liever speelt met hun ouders dan dat ze tv kijken (of andere media gebruikten)
Het recente onderzoek van the American Academy of Pediatrics bevestigt dat beeld. Het is een Amerikaans onderzoek, en waarschijnlijk wordt de soep niet zo heet gegeten als die wordt opgediend. Dat hoop ik in ieder geval.
In het onderzoek blijkt dat bij families die samen eten (in een fastfood restaurant), ouders meer met hun scherm bezig zijn, dan met hun kinderen.
'Uit het onderzoek van kinderarts Jenny Radesky blijkt dat ouders in fastfoodrestaurants bijna voortdurend op hun schermpje kijken. Ze observeerde 55 gezinnen en constateerde dat bij 40 van hen de telefoon wel heel nadrukkelijk aanwezig was. Terwijl baby bezig is te lachen en grimassen trekt, is moeder vooral bezig met het kijken van een YouTube-video, constateerde Redesky.'
En kinderen accepteren dat soms gelaten:
'We did find it striking that during caregiver absorption with devices, some children appeared to accept the lack of engagement and entertained themselves, whereas others
showed increasing bids for attention that were often answered with negative parent responses.'
Naarmate ouders meer verdiept waren in hun device, reageerden ze negatiever op hun kinderen die aandacht vroegen.
Gelukkig zorgde het samen bekijken van media dan wel weer voor veel plezier.
Het wegleggen van al je devices is in zo'n geval de makkelijkste oplossing. Maar beter nog is te leren hoe het dan wel moet zonder ons het plezier van content en contact via onze devices te ontzeggen. Howard Rheingold is ervan overtuigd dat het ontkennen van media door jezelf gebruik te ontzeggen een heilloze weg is; het is er en het gaat niet weg. Sterker nog: het is goed.
Het feit dat samen kijken voor veel plezier zorgt is een fijne observatie. Want junkerig schermchecken is voor niemand echt bevredigend. Veel fijner is het om samen een echte ervaring te hebben, dat is altijd zo geweest.
En daar zitten de kansen voor ontwikkelaars van apps (en andere digitale of multimedia producten) voor de jonge doelgroep en families: want hoe versterk je dat digitaal?
Dat hebben we bijvoorbeeld gedaan in de Zoek het uit-app van het Klokhuis: daarin is de app een tool om samen te kunnen spelen.
Unicef zegt het heel mooi in haar communicatie richtlijnen:
'Research from the fields of health, nutrition, psychology, child development and anthropology, among others, confirms that all aspects of child development are interconnected. Physical, social, emotional and cognitive development are inextricably linked.'
maak sociaal waardevolle apps (die nooit een vriend, ouder of leraar vervangen)
die het omgaan met de echte wereld beter of leuker maken (en dus niet beperkt blijven tot de app zelf)
die mensen de juiste vaardigheden leren: liever goed eten dan calorieën tellen [http://www.wethefamily.nl/?p=352]
en goede bestaande structuren niet proberen te veranderen (geen tools voor dingen die zonder app eigenlijk beter gaan)
en die kinderen zelf creatief laten zijn
Die laatste vind ik eigenlijk het belangrijkst. Want als het echt van jezelf wordt, word het waardevol. De Harvard Business School heeft dat mooi beschreven: op het moment dat je mensen explicitiet een eigen inbreng geeft (eitje bij de pannenkoekenmix, zelfbouwen van je IKEA meubel), heeft het veel meer waarde. Dat geldt voor kinderen, maar laten we vooral ook de ouders niet vergeten!
Zoals bijvoorbeeld bij Maily: een mailprogramma voor kinderen (onder 6 jaar) en hun (groot) ouders waarin mailers met collage en tekenen berichten maken: het zelf maken van de mail is de kern van het succes.
Rheingold heeft wat mij betreft gelijk: media hoeft niet perse minder, maar wel beter. Waarbij we ons niet laten verblinden door de mogelijkheden, maar slechts aandacht hebben voor wat de echte kern is (en dat is al jaren niet veranderd).