Pfffftt…. de bagageband begint gelukkig snel te lopen. Mijn zuurstokroze koffer is één van de eerste die onder de zwarte flappen vandaan komt. Het is laat - rond 23:00 uur - als ik zondagavond de douane passeer en de aankomsthal van Schiphol in loop. Mijn man loopt stralend op mij af en geeft mij een zoen. 'Ik heb even lopen zoeken waar je eruit kwam. Kom, geef je koffer maar hier'. Hij pakt vervolgens mijn hand en loodst mij en mijn koffer door de mensen heen.
Ik ben net terug van vier dagen ERA-EDTA in Londen: een overweldigende ervaring. Mijn schema was straf: van 06:00 tot rond 00:00 uur en minder dan 6 uur slaap per nacht. Mijn zintuigen laten indrukken gefilterd binnenkomen. Ik loop wel op Schiphol, maar ook een beetje niet. Mijn lijf laat mij duidelijk merken dat ik mijn grenzen heb opgezocht: mijn voeten zijn dik, mijn bovenbenen voelen aan alsof ik 10 kilometer heb hardgelopen en ik hoor mijn hart kloppen in mijn hoofd. Ik ben blij dat ik na de eerste twee dagen 'hakjes' ben overgestapt op comfortabele schoenen. Dan maar niet gracieus. Het was gewoon niet meer vol te houden.
Ik logeerde in hartje Londen, bij Tess Harris, president van PKD International, een organisatie die de stem van ADPKD-patiënten wereldwijd laat horen. De eerste ochtend neemt ze mij om 07:00 uur mee door een wirwar van trein- en metroverbindingen naar het ExCel, een gebouw vergelijkbaar met de RAI in Amsterdam. Het is zo groot, dat de metro er twee stations heeft: een aan de oostkant en een aan de westkant. Wij stappen uit bij de tweede: Prince Regent.
Op dit vroege uur loopt al een stroom aan mensen de grote entree van ExCel binnen. Uiteindelijk - rechtsaf - leidt die naar een enorme hoge hal met aan weerszijden conferentiezalen, waar honderden mensen per zaal in passen. De evenementenruimte met stands ligt ongeveer in het midden van de grote hal. Daar staat ook een stand van PKD International, waar ik mijn beste beentje zal voorzetten om zowel PKD International, de NVN, de EAF als KDIGO te promoten. Ik sta er gelukkig niet alleen voor. Tess, Flavia (president PKD Zwitserland), Uwe (president PKD Duitsland), Barry (president PKD Engeland), Luisa (president PKD Italië) en Lee (medisch schrijver, verantwoordelijk voor het rapport van de EAF) staan mij bij.
Het grote nieuws van deze ochtend is uiteraard dat de EMA toestemming heeft verleend om Jinarc (tolvaptan) op de Europese markt toe te laten. In de grote hal komen we een bekende groep artsen tegen, waaronder de man die in Nederland nauw betrokken is geweest bij het onderzoek naar tolvaptan. Ik ken hem goed: het is mijn eigen nefroloog. Hij glimlacht van oor tot oor en zijn ogen twinkelen als mensen hem aanspreken. Ik feliciteer hem van harte. Ik weet hoe hard hij werkt en hoe begaan hij is met zijn patiënten voor wie dit middel een uitstel van dialyse betekent, met meer jaren in relatieve gezondheid en meer kwaliteit van leven. De achteruitgang van de nierfunctie wordt door Jinarc met 49% beperkt. Gewéldig! En ik weet dat hij het daar niet bij laat zitten. Hij is bij nog meer onderzoeken betrokken, waarvan één naar de werkzaamheid van lanreotide.
Op de eerste dag - donderdag - is het niet zo druk. Vooral standhouders en een selecte groep artsen bevolkt ExCel. Ik maak mij een beetje nerveus over de volgende dag, als Flavia en ik als co-schrijvers van twee onderzoeken bij onze posters moeten staan om vragen van artsen te beantwoorden. Uit die onderzoeken blijkt dat een kwart van ADPKD-patiënten inkomensverlies ervaart als hun werkgever erachter komt dat ze ziek zijn. En ook een onderzoek naar de manieren waarop patiënten in Noord-Europa en Zuid-Europa omgaan met hun ziekte, laat interessante verschillen zien. We hebben genoeg aanloop.
'Hier, ga maar lekker zitten, we zijn over een uurtje thuis.' Mijn man rijdt de auto vakkundig Schiphol uit, de autosnelweg op. De wegen flitsen onder mijn stoel voorbij. In mijn hoofd dwarrelen de indrukken van de afgelopen dagen naar beneden. Hij vraagt gelukkig niet zoveel - weet dat ik tijd nodig heb om alles te laten bezinken. Pas thuis komen de verhalen stukje bij beetje los.
En er is zoveel te vertellen. Over vergaderingen, bijeenkomsten, interessante presentaties, diners waarin tevens wordt genetwerkt, de stand van Otsuka waar foto’s van mij hingen en een opgenomen video vier dagen heeft gedraaid, zodat belangstellenden konden zien en horen hoe het is om tolvaptan te slikken - ik doe het al drie jaar. Over een indrukwekkende ontmoeting met een Pakistaanse nefroloog die dialysepatiënten uit Afghanistan behandelt. Ik wil er niet eens aan denken hoe het is om in zo’n onrustig land dialysepatiënt te moeten zijn.
Om 01:30 glijd ik tussen de lakens - morgenochtend heb ik alweer afspraken. Ik troost mij met de gedachte dat ik dinsdag een beetje kan uitslapen. Dat zal mijn nefroloog waarschijnlijk niet kunnen.

Gebruik het product ongeveer 20 minuten vóórdat u de huid aan de zon blootstelt. Blijf niet te lang in de zon, ook al heb je middelen tegen verbranding door zonlicht gebruikt.

AMSTERDAM – Van Michel Platini wordt al sinds zijn aanstelling als UEFA-voorzitter gezegd dat hij het Engelse voetbal haat. Zo zouden al zijn nieuwe regels een directe aanval zijn op de topclubs Chelsea, Liverpool en Manchester United. De topvoetballer van weleer slaat nu echter terug.
Platini wil voor eens en voor altijd duidelijk maken dat hij niets tegen Engeland heeft. "Ik ben absoluut niet anti-Engels," vertelt de Franse oud-international op de site van de Daily Mail. "Napoleon was anti-Engels, maar ik niet."
Toch begrijpt de UEFA-voorzitter wel waar deze zienswijze vandaan komt. Sinds zijn aantreden, in januari 2007, heeft hij hoog op de agenda staan dat clubs niet meer in het rood mogen staan. Doen ze dat wel dan riskeren ze uitsluiting van het Europese podium.
Bovendien wil hij het Europees Kampioenschap uitbreiden van zestien naar 24 landen. "Want dan moet zelfs Engeland in staat worden geacht zich te kwalificeren," memoreert Platini nog maar eens aan het mislopen van het EK door het Engelse nationale elftal afgelopen zomer in Oostenrijk en Zwitserland.

De eerste editie van Happen en Trappen op 27 augustus in winkelcentrum het Rond was een groot succes.
De combinatie van fiets evenementen en clinics enerzijds, en verschillende eet-en drink gelegenheden anderszijds vormden een prima basis voor een gezellige middag voor jong en oud. Het Houtense winkelcentrum pakte hierbij goed uit. Er waren BMX shows en clinics, fiets battles, eenwieleracts en moutainbike demonstraties. Ook waren er fietstoertochten, eenwielerworkshops, en konden kinderen een schilderij fietsen. Food (maar ook muziek) kwam zoveel mogelijk uit/van fietskarren, zoals de- IJsfiets, de Koffiefiets, Mister Makan, Braadworsten van Frank, La Crevette en Tapas Bakfiets. Natuurlijk was de fietsersbond uit Houten ook van de partij!

Zoals ik vanmorgen al schreef in een andere post gaat de Media Markt in Eindhoven de aankomende 3 dagen 10% korting geven op Apple.