moet het commercieel? | Odile Schmidt
moet het commercieel?
October 20, 2016 October 23, 2016 ~ blogdame
Op dit moment lees ik in Extaze over de vroegere traditie van manuscripten laten circuleren als publicatiemogelijkheid. Het doel was niet commercieel en marketing was niet in de gedachten van de schrijver of schrijfster. Er werden zelfs schriften rondgestuurd naar wie belangstelling had. Lezers schreven teksten over die ze wilden bewaren. Ik kan me zo voorstellen dat ik voor bepaalde verhalen iemand ze laat calligraferen en een boekbinder vraag er een kunstwerk van te maken, al dan niet met handgeschilderde illustraties.
Vandaag de dag kennen we bookcrossing, een boek wordt achtergelaten in een ziekenhuis of bushokje, in de trein of in een café, al dan niet voorzien van een sticker met code, zodat iemand op internet kan aangeven waar hij het boek gevonden heeft en waar het daarna wordt achtergelaten. Dat is ook een mogelijkheid om een boek dat zonder compromis is geschreven te laten lezen. Niet in grote getallen, maar één boek tegelijk, één lezer tegelijk. Het heeft iets van de heiligheid van vroeger tijden van het woord. Zo heeft iemand boeken gered uit een container, van een overleden persoon en liet het achter in een bushokje. Iemand die ik kende vond het, met de bookcrossingsticker. Ze kwam er zo achter waar het boek vandaan kwam. Iedereen kan aan bookcrossing doen.
Voor het korte verhaal zou je een exemplaar kunnen laten drukken en voorzien van een bookcrossingsticker in een ziekenhuis kunnen achterlaten. Sowieso zijn korte verhalen in een ziekenhuis denk ik goed op hun plek. Zieke mensen hebben vaak niet de energie voor een erg lang verhaal. Misschien een hint voor een uitgever, verkoop korte verhalenbundels in een ziekenhuis?