Ano asites, het dorp van de fee (Bijdrage van Reinhilde Digruber) Het dorp Ano Asites ligt 30 kilometer ten zuiden van de hoofdstad Heraklion aan de oostelijke uit lopers van de Psiloritis en heeft ongeveer 450 inwoners. Alleen al de reis er heen is al betoverend. Lichte heuvels met wijn- en akker bouw gronden worden afgewisseld door cipressen, amandel- en vijgen bomen. Met iedere kilometer die u verder van de hoofdstad Heraklion rijdt bereikt u steeds meer het échte Kreta. U merkt het want ook de bestrating wordt steeds slechter, daarom, rijdt u hier heel rustig want ook niet zelden raakt u in een kudde schapen of geiten terecht. Sinds ons eerste bezoek worden we telkens weer naar dit dorp getrokken, rustig en authentiek, dat is vast ook uw eerste indruk. Met een rondgang door de kleine straten en steegjes beginnen we ons opont houd. Schitterende wit geverfde huizen met daar aan een mooie bloemen aan de gevels, vriendelijke maar ook zeer behulp zame dorp bewoners die graag met de redelijk zeldzame toeristen een babbel willen maken, een schitterend mooie kruis koepel kerk en katten die ons begeleiden. Onze weg leidt verder , het dorp uit, langs de klokken smid. Dan komen we langs de nieuwe taverne, waar men heerlijke oven vers kan eten, en gaan dan tegen over het dorp richting de bron van Aghios Antonios. . Halverwege ontdekken we een klein koren veld met daarbij ook een dors plaats. Hier kan men tijdens de tour van Manolis zien hoe een kleine ezel zijn werk verricht. Eenmaal daarlangs voert de weg door wijn bergen, groente tuinen , vijgen- en amandel bomen en cipressen langs twee rots wanden licht berg opwaarts. Aan de linker kand open baart zich dan een diep ravijn aan wiens wanden op hoogte enkele grot in gangen op vallen. Deze grotten waren de woningen van de eerste bewoners van Asites maar ook toe vluchts oorden tijdens de aanvallen van de Saracenen en later tegen de Turken. (Ano Asites wordt het eerst genoemd in 900). In één van deze spelonken (Nichterinospileo) zou volgens de bevolking een hele rits feeën gewoond hebben waarvan er één verliefd zou zijn geworden op Eftchios, een sterveling. Hoe dan ook, nog steeds loopt er een jong meisje rond in Ano Asites met blonde haren en diep blauwe ogen waarin de fee nog steeds voort leeft. Vlak voordat we ons doel bereiken, de bron van Aghios Antonios belanden we in een luid bellende kudde schapen en daarna komen we aan bij de bron. Tussen enkele gigantische Platanen bevindt zich een kleine kapel waar de bron ontspringt. De plek naast de kapel, aan de rand van de in middels heel breed en diep geworden ravijn, is een bijna magische plek die ook vaker al bewees de kracht te hebben harten te openen. Zo is er de legende van de kleine jongen uit Kato Asites die bijna blind was geworden. Het water van deze bron zou de jongen genezen hebben. Dit verhaal is echter beter te vertellen door Manolis, die nog veel meer weet te vertellen. Wekelijks leid Manolis de zeldzame bezoekers rond door het dorp. Wie een onvergetelijke dag in Ano Sites wil hebben raden we aan om vroeg tijdig zich met Manolis in verbinding te stellen. Zijn wandeling voert ook langs de nabij gelegen opgravingen van Prinias. De bekroning van deze wonderbaarlijke dag is het gezellig samenzijn op het dak van Manolis' huis met een fantastisch uitzicht over het dorp en de omgeving. Dan nog een kleine tip, op enkele auto minuten van Ano Asites bevindt zich het klooster Paliani, ook een schitterend idee om te bezoeken.