Het werd een boeiende middag. In dit artikel heb ik een dankbaar gebruik gemaakt van de notities, die hij me mee gaf.
"Mijn oma in Maartensdijk had een 2-klaviers harmonium. Eigenlijk was het van mijn grootvader, maar die is gestorven toen ik nog maar twee jaar was; eigenlijk heb ik hem dus nooit gekend.
Voor mij was het harmonium altijd van mijn grootmoeder, de tweede vrouw van mijn grootvader en die eigenlijk niet mijn echte oma was, maar dat altijd wel voor mij was.
"Nee, dat mocht niet! Eerst moest ik orgel leren spelen en dan pas mocht ik pas op haar orgel spelen."
Zij hielden de boot wat af. Ze zagen het als een kinderlijke bevlieging, die mettertijd wel weer zou overgaan. Maar ik gaf niet op en bleef doorzeuren.
Mijn ouders zagen een schriftelijke cursus echter niet zo zitten en gingen op zoek naar iemand die les kon geven in klavarscribo.
Mijn leraar werd mijnheer A. A. de Hoogh uit Bilthoven, die steevast omhuld door een grijze wolk sigarenrook mij de eerste beginselen van het musiceren bijbracht.
Ik speelde op het 1-klaviers harmonium van ca. 3 spel, dat mijn vader van mijn tante had overgenomen. Als ik me goed herinner was het een Malmberg of iets dergelijks, een instrument ergens uit de jaren dertig.
Ik herinner me een Melodia 8’, een Dolce 8’, hoewel ik daar niet geheel zeker van ben, een Diapason 8’ en mogelijk nog een Cello 8’.