Een opvallend grote groep deelnemers stond dinsdagavond paraat op het stationsplein bij Rotterdam Centraal Station. Zij liepen mee met de protestmars naar aanleiding van de verkrachting van een uitwisselingsstudente, anderhalve week geleden in De Esch.
De route liep van Rotterdam Centraal Station naar De Esch. Precies dezelfde route die de Indonesische uitwisselingsstudente fietste op de dag van de vreselijke gebeurtenis. En dezelfde route die de dader mogelijk gebruikte om haar te volgen.
De gebeurtenis liet een grote groep mensen niet onberoerd. Zo ook Alysia Martins en haar drie vriendinnen niet. Zij organiseerden de stille protestmars omdat zij vonden dat er iets moest gebeuren: “Ik werd echt een beetje misselijk toen ik het nieuws hoorde. Het had haar niet mogen overkomen en het mag niemand overkomen. Het meisje heeft geschreeuwd en ook al was het vroeg in de ochtend, het was al licht. En ik heb de route ook zo vaak gereden”, aldus Alysia.
Er is bewust voor een stille mars gekozen. Iets wat normaal gesproken wordt gedaan bij iemand die overleden is. De uitwisselingsstudente ligt op dit moment zwaar gehavend, maar levend in het ziekenhuis. “Als je wordt verkracht verlies je wel een stukje van jezelf en dat stukje vult zich met angst. Misschien raak je het vertrouwen in je medemens kwijt, misschien wel in jezelf. Met deze stille tocht willen we toch onze solidariteit tonen in stilte. We willen dat verloren stukje opvullen met liefde en hoop”, vertelt Alysia.