Er volgt een week van bezinning, denken en acties in mijn hoofd. Hoe gaan we verder en wat kunnen we wel en niet. Alle zorg voor iedereen is gestopt, wetend dat de meest kwetsbare cliënten nergens meer terecht kunnen.
De eerste informatie over het virus komt los en als ondernemer probeer je de kansen in te schatten welke mogelijkheden er zijn om een deel van de zorg te kunnen blijven leveren. In de tweede lijn (het ziekenhuis) kunnen geen cliënten terecht met klachten ten aanzien van verzorging van benen/voeten/lopen etc etc. Om de tweede lijn te ontlasten hebben we in samenspraak met revalidatieartsen besloten clienten te gaan zien in de eerste lijn.
Al snel was de gedachte om alles zo veilig mogelijk in te richten, o.a. met schermen voor de cliënten en medewerkers. Zo gezegd zo gedaan, met de aannemer alles voorbereid en schermen laten plaatsen waar nodig en verrijdbare schermen voor in de behandelkamers.
Ook hebben we een muur doorgebroken om de clienten via een andere uitgang naar buiten te laten gaan, zodat men elkaar niet hoeft te passeren en de 1,5 mtr gewaarborgd kan worden. We hebben buiten een bord geplaatst dat clienten alleen op het afgesproken tijdstip naar binnen mogen komen en gelijk naar de behandelkamer door kunnen lopen voor de afspraak.
Zo… we konden na twee weken langzaam weer opbouwen, zodat spoedgevallen behandeld konden worden. Met onze leverancier ZSM maatwerk hebben we om tafel gezeten om te overleggen wat er in spoedgevallen mogelijk is. Gelukkig waren wij er samen snel uit; veel is mogelijk.