Je ogen richten op kampioenschapswinnende motorcrossfietsen - de fietsen die de finishlijn passeerden om nummer één te worden - kunnen, als iemand ervoor openstaat, een betoverende crashcursus in de moto-geschiedenis zijn. Nergens is deze dynamiek duidelijker dan in de lobby van het grote witte gebouw dat zichtbaar is vanaf de snelweg 91 in Corona, Californië. Motorcrossactie zwaaide door Pro Circuit om bij te praten met Pro Circuit-opperheer en meesterbrein Mitch Payton. We lieten Mitch zes fietsen met de hand plukken in zijn museum. Hier is fiets nummer één.
Door Eric Johnson / Foto's: Ryne Swanberg
MICKAEL PICHON'S 1995 TEAM SPLITFIRE / PRO CIRCUIT / KAWASAKI KX125
OP MICKAEL: “In 1993 kwam Mickael Pichon over om te racen in Amerika. Hij reed op een Honda, maar we hielpen hem door zijn fiets in onze truck mee te nemen naar drie Supercross-races, en hij won de derde race in San Diego en ging toen naar Frankrijk. Ik zei: 'Man, we moeten die jongen halen.' Ik ging naar de Franse GP van 1994 en het sneeuwde en regende en het was vreselijk. Mickael won beide manches met 20 of 30 seconden. Het was een fenomenale rit en ik overtuigde hem om naar de Verenigde Staten te komen.
WONEN IN AMERIKA: Het viel hem niet mee. Hij sprak niet zo goed Engels. Dat is een van de redenen waarom ik een van de euro's, Australiërs, kiwi's of Zuid-Afrikanen respecteer. Ze verlaten hun familie en vrienden en verhuizen naar een vreemd land. Dat is moeilijk. Maar Mickael liet het werken en hij won het 1995cc East Supercross Championship 125 op deze fiets. We zijn tot op de dag van vandaag vrienden. Hij was geweldig. Ik hield van zijn talent. Hij kon Supercross heel goed rijden. De manier waarop hij reed was heel gemakkelijk - heel zacht en snel. '
Om Part One te lezen over Jeremy McGrath's Team Peak Honda uit 1992, klik hier.
Klik op afbeeldingen om te vergroten
erik johnsonKAWASAKIkx125MICKAEL PICHONmitch Paytonmotocrss actiemagazinemxaprocedureSplitfire Kawasaki