Ik ben vol bewondering voor haar technisch kunnen, en zij zegt: Dat je daar zomaar gaat staan! Samen zijn we een fantastische act, vooral omdat het past in het verhaal van @Stamhotel. Want daar begon mijn vioolavontuur.
Sinds zes weken studeer ik viool. Speel ik viool. Ja, dat ook. Soms komt er best een aardig geluid uit. Maar het spel bestaat er vooral uit dat de viool en ik elkaar leren kennen.
verzorgde de workshops en bracht ze naderhand samen tot één productie van Roemeense ritmes met accordeon, zang, ritme met het lichaam (klappen en stampen ) – en dus die 8 violisten die in een uurtje het instrument verkenden en toen van Marieke de boodschap kregen : Nu nog even het stukje instuderen.
Van die anderhalf uur met een viool in mijn handen kreeg ik de smaak te pakken; ik ging op zoek naar een vioolschool in mijn omgeving. En ja, er bleek er een te zijn op 400 meter van huis…http://www.tjoelkerbos.demon.nl/vioolschool-p2.html#lessen
Maandag mijn vijfde les genoten. En de vorige keer heb ik al mogen oefenen met het zetten van vingers op de snaren.
Ik weet dat ik nooit meer een ster op de viool zal zijn, maar het instrument intrigeert me. Het is niet een makkelijk instrument. Al eeuwen zijn er methodes om te leren vioolspelen. (Onder andere van papa Mozart: Leopold Mozart).
Mijn pink kan er niet bij. Leraar Martijn: daar zijn oefeningen voor. Als ik niet uitkijk krijg ik RSI-symptomen: pijn in de schouder, je houdt je pols verkeerd, Als je je concentreert op waar je vingers moeten staan (nee, er zijn niet van die dwarsbalkjes zoals bij gitaar) ben je weer afgeleid van de strijktechniek.
Het roept passie op. Je hebt het gevoel dat het moeilijk is maar dat je toch wat kunt bereiken, bijvoorbeeld samen spelen (en mijn leraar is er goed in om dat perspectief te bieden; ik heb een wat simpel partijtje maar met zijn meer gecompliceerde partij erbij is het al een leuk effect).
– Ik ben 65 maar ik kan en wil nog steeds leren (en in de acceptatie van ouderen op de arbeidsmarkt is dat nieuws…)
– Om ergens goed in te worden moet je investeren, en dat gaat beter als je een met moeite haalbaar doel voor ogen hebt
– Wat krijg ik een respect voor vakmanschap omdat ik voel hoe ingewikkeld het al is om je vingers op de juiste plek te zetten .. mijn rol is vaak die van manager, maar juist dan is respect voor deskundigheid van levensbelang!

Hotdog hondenriem van Balvi. Hondenriem met hotdogs. Riem met worstjes voor jou en je hond. Deze leuke hondenriem heeft maar liefst acht hotdogs aan zich hangen. Met musketonhaak en zacht handvat. Afmeting: 108 x 10 x 3 centimeter.

Menggas is een gemengd gas dat voor het grootste deel uit argon bestaat. Bij dit gas is er een percentage CO2 gas toegevoegd (in sommige gevallen ook He gas). Hierdoor is menggas beter geschikt voor het lassen van staal en RVS met een MIG/MAG lasser dan zuiver argongas. Wil je aluminium lassen met een MIG/MAG lastoestel? Dan kijk je beter naar ons assortiment argon gasflessen.
Macogas heeft gasflessen met menggas van 5, 10, 20 en 50 liter. Laat ons altijd op voorhand weten voor welke toepassing je het gas wenst te gebruiken, dan kijken we welk type menggas er het best geschikt is.
We leveren menggas indien gewenst ook aan huis (op vraag). Tijdens onze openingsuren ben je ook altijd welkom om flessen af te halen.
Wil je weten hoe je je gasfles aansluit? Lees dan zeker onze pagina over het aansluiten van gasflessen.

In 2021 neemt Sadet Karabulut afscheid van de Tweede Kamer en dus ook van de portefeuille Defensie die ze sinds 2017 beheerde. We vragen haar wat haar is bijgebleven en hoe ze kijkt naar de krijgsmacht en de toekomst van deze organisatie.
Je bent al heel wat jaren actief in de Kamer en hebt de laatste drie jaar Defensie in je portefeuille. Hoe kijk je daarop terug?
‘Eind 2006 ben ik in de Tweede Kamer gekomen, nu zit ik er dus veertien jaar. Ik had vrij weinig met het militaire apparaat, maar het contact met de soldaten, de mensen op de werkvloer, heb ik altijd heel indrukwekkend gevonden. Daar zitten ook heel pijnlijke verhalen tussen zoals mensen die ziek zijn geworden van hun werk bij Defensie, maar daar tegenover staat de mogelijkheid, de eer om als Kamerlid op bezoek te gaan in een missie zoals Afghanistan. De openheid waarmee de militairen daar over hun werk vertellen, ondanks dat de SP een andere kijk heeft op de inzet van militairen, is bijzonder. Als ik dan zie hoe zij naar eer en geweten en onder moeilijke omstandigheden hun werk doen, hebben ze daar mijn hart toch wel mee gestolen.’