Patroon – Ferdinand Piet
Ferdinand Piet 10 oktober 2018 19 november 2018 Geen reacties op Patroon
Ondanks alle vertraging in de verbouwing, waar ik al eerder over heb geschreven, begin ik langzaam mijn draai te vinden. Er is zelfs al sprake van een patroon, een ritme. Iedere ochtend loop ik even naar beneden, naar de bakker, voor wat broodjes. En naar de kleine supermarkt voor een paar flessen water. En dan ga ik lekker werken aan mijn website, nee, niet deze, maar aan mijn professionele website. Ik schrijf een paar artikelen, speur het web af naar meer nieuws, stuur wat mails, kijk een beetje tv. En tegen die tijd is Cindy bijna klaar met werken dus stap ik in de metro om haar ergens te ontmoeten voor een gezamenlijke maaltijd.
Waar Cindy voorheen woonde waren er verschillende makkelijke vegetarische opties in de buurt, maar hier is dat wel meer zoeken. In het foodcourt in Toa Payoh was op de eerste dag geen enkele stand met vegetarisch eten open, dus koos ik voor vis met rijst in zoetzure saus. Dat was een slechte keuze, gelijk enorme buikpijn. En dan was de keuze nog wel bewust vis in plaats van vlees omdat het lichter verteerbaar zou zijn. Mooi niet, gelukkig was de dag erna het stalletje met vegetarische opties wel open en heb ik heerlijke vegetarische laksa gegeten.
Gisteren kwamen we een heerlijk restaurantje tegen in Toa Payoh, D'Life. Vegetarisch zeggen ze zelf, pescetarisch zegt ik want ze hebben ook een aantal gerechten met vis en garnaal op het menu. Maar die sla ik natuurlijk over. En man man man, wat heb ik lekker gegeten. Zilvervliesrijst met knapperig gebakken tofu in een Thaise saus, belachan kangkong (een lokale groente in sambal) en een yam ring. Ik wist niet wat dat was maar Cindy bestelde het toch. Dat is dus een grote ring, gemaakt van yam, gevuld met krokante vleesvervanger, paprika, ui, komkommer en wortel in zoetzure saus. Wat een genot. En dan een heerlijk glas Yuzu Calamansi erbij, fantastisch. Daar ga je mij vaker tegenkomen!
Na het eten maken we een leuke wandeling, iedere avond, voor de spijsvertering om daarna een beetje te hangen thuis. Klinkt niet verkeerd toch? En toch, ik kan niet wachten tot het appartement klaar is, zodat we wat vaker thuis kunnen zijn, dat ik zelf kan koken want dat mis ik echt, dat mijn kantoor echt goed ingericht is en dat alles echt een dagelijks gangetje gaat krijgen.