Hard hart: verhaal van een obsessieve liefde - Boekvinder.be
BoekenDebuutEigen bodemLiteratuurThriller
Tom Macleigh komt uit een liefdeloos gezin. Hij laat de bedrukte sfeer van zijn ouderlijk huis en de voorspelbaarheid van zijn saaie provinciestadje achter zich om te gaan studeren aan de universiteit van Boston. Hier maakt hij vrienden en wordt hij voor het eerst verliefd. Na veel dagdromen durft hij de stap te wagen om op zijn droommeisje af te stappen. Wordt de liefde voor Rachella zijn redding of zijn ondergang? Ish Ait Hamou wist me aangenaam te verrassen met zijn debuutroman Hard hart. De personages zijn levensecht en herkenbaar, al krijgt het verhaal al snel een behoorlijk duistere ondertoon. Je hebt absoluut geen luchtig liefdesromannetje in handen! Ondanks het feit dat ik de afloop van deze thriller zag aankomen, was ik toch onder de indruk van dit boekje dat slechts 160 pagina's telt. De weinige woorden en eenvoudige schrijfstijl van Ish bleven – in combinatie met de grimmige sfeer van het verhaal – nog lang door mijn hoofd spoken.
Ik vond Toms obsessie behoorlijk herkenbaar. Als tiener was ik zo vaak verliefd op mensen die ik totaal niet kende, maar in mijn fantasie maakte ik er een heel verhaal van. Toch stoorde ik me tegelijkertijd behoorlijk vaak aan het hoofdpersonage van Hard hart. Tom is namelijk geen sympathiek personage. Daarvoor zijn zijn woede-aanvallen te allesomvattend en speelt een te groot deel van zijn werkelijkheid zich af in zijn eigen hoofd. De manier waarop hij direct verliefd wordt op een meisje omdat ze een mooie stem heeft, is misschien nog enigszins te begrijpen. Zijn obsessie neemt echter wel verregaande vormen aan. Het heeft zelfs wat weg van stalking. En de manier waarop hij Rachella op een voetstuk plaatst – dat zou ik in haar plaats nogal creepy hebben gevonden.
Hard hart kent een verslavende schrijfstijl. Eens ik begonnen was met lezen wilde ik niet meer stoppen. Ieder hoofdstuk heeft de titel 'Maandagmiddag 2 uur'. Waarom? Het duurde bij mij eerlijk gezegd behoorlijk lang voordat dat dubbeltje was gevallen. Ik vind deze manier van het verhaal vertellen echter enorm interessant en origineel. Juist ook omdat deze keuze nergens letterlijk wordt toegelicht. Het einde van het verhaal zag ik helaas wel van mijlenver aankomen. Bovendien ging het allemaal opeens erg snel. Ik had graag iets meer uitleg gezien aan het einde van het verhaal.