Ford Sierra 2.0i CLX (1993) review - AutoWeek
11 februari 2009 om 20:13
Prima wagentje
Zoveel als ik op te merken heb gehad op mijn vorige Scorpio, zo weinig heb ik te melden over de Sierra; rijdt lekker, simpele techniek dus makkelijk en goedkoop onderhoud, ruime wagen voor relatief weinig geld. Het blijft wel een Ford, dus snel afschrijven. Bij deze wagen is in 20.000 km een nieuwe koppakking, nieuwe uitlaat en nieuwe koppeling erin gegaan, maar de uitlaat was bekend bij aanschaf en de koppeling was mijn eigen keuze.
Ideale auto voor mensen die van achterwielaandrijving houden en daar ook een beetje van willen profiteren, zonder dat het gelijk een Benz of BMW is die tegen een boom staat ;-)
Na lange, lange tijd stil te hebben gestaan heb ik onlangs besloten de Sierra weer te gaan gebruiken als "reserve auto". Weliswaar een lege accu, maar met een setje startkabels was het alsnog starten en lopen. Enige probleem is dat hij ernstig sputtert bij stationair en ook tijdens het rijden wordt dit niet veel beter, alsof hij op drie cilinders loopt. Je moet de toeren flink hoog houden om nog soepel te kunnen rijden. De wagen wordt momenteel nagekeken, er is al flink wat gereinigd en er zit een nieuwe lambda- sensor in, volgens de garage loopt hij alweer een stuk beter maar nog niet helemaal zoals het hoort. Wodt vervolgd, dus...
Vandaag gebeld door de garage. Door slecht onderhoud (dit heb ik dus volledig aan mezelf te danken, helaas) kwam er een lijst met reparaties van ca. 1100 euro, alleen maar om hem door de APK te krijgen. Dan had ik dus nog steeds geen technisch goede auto. Ik vroeg wat bedenktijd en even later werd ik gebeld met de mededeling dat de koppakking, die ik door een "beun" garage had laten vervangen, helemaal niet vervangen was en zo lek was als een mandje. Dacht dat ik niet meer zo naïef was maar het blijkt dus van wel... Toen heb ik de knoop meteen doorgehakt: de Sierra gaat naar de sloop. Dus volgende week wordt het afscheid nemen. De volgende wagen wordt er dan ook gelijk een voor mijn vriendin, die begint net met haar rijbewijs en heeft haar zinnen gezet op een Cuore uit 97. Daar verschijnt vanzelf weer een review over!
Omdat de Sierra geschorst was, had ik geen haast met het naar de sloop brengen van de wagen. Kortgeleden moest ik hem echter van het terrein verwijderen waar hij gestald was, dus kwam toch de tijd van afscheid nemen. De accu was volledig dood, dus met veel moeite (startkabels hielpen niet, uiteindelijk de auto "aangesleept") de wagen aan de praat gekregen. Met veel gesputter en herrie kwam het beestje weer tot leven en heb ik hem naar mijn huis gereden, met de bedoeling hem enkele dagen later door te rijden naar de sloop.
Toen hij eenmaal voor de deur stond vond ik het toch zonde om hem weg te doen. Nog maar 180dkm, vrijwel geen roest, het interieur niet gescheurd, nieuwe koppeling en uitlaat... Ik besloot er alsnog wat tijd in te investeren. Een heel weekend besteed aan wassen en stofzuigen -laatste rit was met de honden dus het was meer haar dan velours als bekleding- maar uiteindelijk zag hij er zowaar weer keurig uit. Tweedehands accu van drie tientjes gemonteerd en het is weer starten en lopen. Op dit moment staat hij bij de garage, waar hij een nieuwe katalysator krijgt en wat klein spul wordt vervangen om hem door de APK te loodsen, daarna ga ik er zelf maar eens aan knutselen om te kijken of ik het sputteren kan verhelpen. Aangezien de wagen blijkbaar geen druppel koelvloeistof en olie verbruikt kan het geen lekke koppakking zijn, dus misschien is het zoiets simpels als een vacuümslang. We zullen zien. Afscheid nemen kan altijd nog, het is in ieder geval altijd leuk om een projectje te hebben!