Bij een amputatie gaat het om het afzetten van een deel van het menselijk lichaam, bijvoorbeeld een teen, voet, been, vinger, hand, of een deel ervan.
Redenen voor een amputatie kunnen verschillend zijn.
Toch komen ze in feite allemaal op hetzelfde neer: er is meestal een zodanige weefselschade (beschadiging of versterf), dat het niet amputeren ernstige gevolgen heeft voor het verdere leven.
Meestal betreft het patiënten met ernstige vaatproblemen, die niet meer met een bloedvatoperatie te verhelpen zijn.
Bij ernstige weefselschade is de kans op een voortschrijdende infectie erg groot, zeker bij patiënten die daarbij suikerziekte hebben. Een amputatie kan dan de enige kans zijn om het leven te behouden.
Ook kunnen ondraaglijke pijnklachten, veroorzaakt door een ernstige zenuw- of vaatschade, aanleiding zijn om het betreffende ledemaat te amputeren.
Bij een ongeval kan een zodanige weefselschade optreden, dat slechts met een amputatie het leven gered kan worden. Ook permanente zenuwschade door ongeval maakt soms een amputatie tot een goede behandeling.
Een gevoelloze ledemaat kan soms de mobilisatie en revalidatie belemmeren, waardoor een vroege amputatie in voorkomende gevallen de start van de revalidatie en terugkeer in het dagelijks leven kan bespoedigen.