Sterfbed en sterfbedvisioenen Angel-Wings.nl
Rondom het sterfbed gebeurt meer dan de meeste mensen zullen denken. Vóór en tijdens het doodgaan wordt de stervende op diverse manieren voorbereid op de dood. Vanuit de geestelijke wereld worden stervenden bijgestaan en geholpen.
Soms wordt een glimp van de sluier opgelicht en geven stervenden of mensen die bij het sterven aanwezig zijn informatie.
Sommige sterfbedvisioenen worden gedeelde-doodervaringen (gde) genoemd. Eén of meer van de volgende elementen kunnen in zo'n visioen aanwezig zijn.
1. Een verandering of vervorming van de omgeving waar de stervende aanwezig is. Op het moment dat de ervaring begint, krijgt men toegang tot een dimensie waarin geen tijd bestaat.
2. Een ervaring met fel licht. Het licht kan worden omschreven als 'puur', 'liefde', 'vrede', 'lichtwezen'.
3. Het horen van muziek of geluiden. De muziek kan ook ervaren worden als iets tastbaars in de vorm van glitters.
4. Uittreden uit het lichaam. Vanuit een andere positie ziet men het eigen lichaam en alles wat er omheen is.
5. De terugblik zien op zowel het eigen leven met de stervende als het leven van de stervende. Bekende en onbekende beelden worden gezien.
6. Samen met de stervende een andere dimensie ingaan. Door sommigen een 'hemelse plek' genoemd. Men komt aan bij een grens (bijvoorbeeld een riviertje, hek, deur of poort) en wordt teruggestuurd. De stervende gaat verder.
7. Het zien van een mist en/of het ervaren van een elektrische schok op het moment van overlijden.
4 ervaringen van sterfbedvisioenen
Een bekend geval van dit type betreft een verpleegster uit New York, Margaret Moser genaamd. In de winter van 1948 op 1949 verpleegde zij een zieke oudere dame, Mrs. Rose B. Op een dag zat ze met haar gezicht naar het bed van haar patiënte toe te werken, toen ze plotseling een onbekende oude vrouw naar de zieke toe zag lopen. De vrouw leek veel op Rose, maar ze had een langere neus en een zwaardere kin. Toen Moser opstond en zelf naar het bed toeliep, was de vrouw opeens weer verdwenen. Mrs. B. zag er erg gelukkig uit en pakte Margarets hand vast met de woorden: "Dat was mijn zuster". Later zag de verpleegkundige dezelfde verschijning nog twee keer. Een paar weken daarna stierf Rose B. en op de begrafenis zag Moser een man die sprekend op de verschijning leek en die haar zoon bleek te zijn.
Wil je meer lezen over sterven? In Het boek dat de dood bespreekbaar maakt wordt sterven uitgebreid beschreven.