Sportvisserij Nederland - Wist je dat: duivelse slokop
1001 14 oktober 2019
Hoe stokoud de zeeduivel qua verschijning ook lijkt, het oudste exemplaar dat tot op heden werd gevangen was 'slechts' 24 jaar. Die vis had een lengte van twee meter bij een gewicht van bijna zestig kilo. De doorsnee exemplaren die in de netten van beroepsvissers belanden, zijn ongeveer één meter lang. Zeeduivels zijn diepzeevissen die tot ongeveer 1.000 meter diep voorkomen en zelden ondieper dan 20 meter worden aangetroffen.
'Hengeltjes'
Jagen doen zeeduivels liggend op de bodem of zelfs half ingegraven in het zand, loerend op kleine prooien – voornamelijk vis – die nietsvermoedend passeren. Om deze naar zich toe te lokken, zwaaien ze met speciale 'hengeltjes' op hun kop waaraan op het eind een soort kwastje zit. Zodra de prooi precies boven de bek is aangekomen, slaat de zeeduivel toe: in een flits schiet hij omhoog terwijl hij de prooi verzwelgt met zijn wijd opengesperde bek. Die kan tussen de scherpe tanden vervolgens geen kant meer op. Na twee of drie keer 'slikken' verdwijnt de prooi in zijn geheel in de maag van de vis.
Mocht je ooit een zeeduivel vangen, blijf dan met je handen weg van de bek van de vis. Er zijn genoeg gevallen bekend van happende
exemplaren die zich vastbijten in handen. Dat dit geen sterke verhalen zijn, blijkt wel uit de filmpjes die je hiervan op YouTube vindt. Hoewel de zeeduivel niet smaakvol oogt (en als 'duivelse' vis vroeger meestal direct overboord ging), is hij wel degelijk goed eetbaar – ook als je niet van vis houdt. Vooral het vlees van de staart smaakt prima. Het witte, graatloze vlees is relatief taai en daardoor eenvoudig te marineren, stoven, bakken en pocheren.
15 aug 2019 Wist je dat: insluipers 2648 Het dikkopje (Pomatoschistus minutus) zet zijn eitjes meestal af in lege schelpen, die worden bewaakt door het mannetje. Dat moeten ze minutieus doen, want anders lopen ze het risico dat insluipers het nest 'bevuilen'.