Ruimte voor verrassing - De Klaproos
14 februari 2018 • Geen categorie
De mens die zich omringt met feiten, niet toestaat dat hij verrast wordt, geen flits van intuïtie kent, geen veronderstellingen maakt en geen risico neemt, leeft in een afgesloten cel. (Albert Einstein 1879-1955)
Het beeld is van WOLFGANG MATTHEUER getiteld showing face (foto gemaakt in de fundatie te Zwolle)
Er is al zoveel geschreven over bureaucratie, tijd, creativiteit. Dat we leven in een bubble, dat we elkaar gek maken met steeds meer regeltjes omdat we blijkbaar daaraan verslaafd zijn.
En gek genoeg als de vrijheid dan ontstaat zijn we ineens onthand. Althans zo gaat het mij een beetje nu ik geen vast werk meer heb en nog alleen ondernemer ben wat ik eigenlijk niet zo leuk vind want ik wil gewoon mijn werk doen. Inhoud. En nu heb ik de vrijheid Ik kan alles bedenken en doe ook wel veel, maar het meest achter de computer en toch stokt het.
Als ik donderdags savonds terug rijd na de colleges die ik heb gegeven bruist echter alles. Ik voel me dan prima. Ik heb een groep vol leuke leergierige mensen mogen lesgeven, uitdagen en inspireren en ervaar iedere keer weer hoeveel energie dat geeft. ik hebt blijkbaar mensen nodig om te sprankelen.
Maar sommige mensen laten zich niet inspireren. Het 'ja maar' type. En daar is de wereld van vergeven helaas. Elke verrassing doet ze nog bureaucratischer worden lijkt het. Nu kan ik gaan managers bashen, maar als we eens kijken naar de manager in onszelf. Hoe moeilijk is het om op een ander spoor te komen? Een ander denkraam in overweging te nemen?
Als ik van te voren bedenk hoe ik een vogel wil boetseren, dan neem ik een voorbeeld mee en wil zo precies mogelijk de vogel namaken. Om wellicht daarna er iets mee te doen. Abstraheren of zo. Maar dat is zo moeilijk. De anatomie moet je weten, de opbouw en verhoudingen moet je snappen, en toch is dat nog iets anders dan met je handen het echt doen. Dat is kenmerkend voor een ambacht en het is leuk en pittig om dat te leren.
Maar als ik dat ambachtelijke eens even niet gebruik en geen vooropgesteld doel heb. Ik wroet in de klei en er ontstaat zomaar iets waar ik door te bewegen weer geheel andere dingen ga zien. Er gebeurt tijdens dat proces iets in mijn hoofd. Met mn fantasie. Dan nog heb ik het ambachtelijke wel nodig maar tegelijkertijd ontstaat er een beeld die er tevoren niet was.
Imaginatie (verbeelding) is de meest krachtige psychologische mechanisme wat we hebben. Het staat lijnrecht tegenover de blauwdrukfeiten en toch kan het daar niet zonder. Maar het geeft wel ruimte voor verrassing.
Bij de Klaproos kun je op vele manieren werken in het atelier met verbeelding. En je laten verrassen.