Beschermd monument van 27-09-2010 tot heden
https://id.erfgoed.net/aanduidingsobjecten/1
Volksbank en Hotel d'Eynatten
definitieve beschermingsbesluiten: 27-09-2010 ID: 4763
4.01/24062/388.1
OB001907
De Volksbank van Leuven is, met inbegrip van de verbinding naar het achterliggende Hotel d'Eynatten, beschermd als monument.
De Volksbank is beschermd als monument omwille van het algemeen belang gevormd door de:
in 1913-1914 opgetrokken als nieuw bankgebouw voor de in 1889 door Helleputte gestichte 'Volksbank van Leuven' - een samenwerkende spaar- en kredietmaatschappij ten behoeve van de aangesloten leden van de Gilde van Ambachten en Neringen (1885) - getuigt de Volksbank van de corporatistische idealen en het ultramontaans geïnspireerde maatschappijbeeld van politieker en hoogleraar Joris Helleputte (1852-1925). Samen met de Middenkredietkas van de Boerenbond de daaropvolgende jaren geëvolueerd tot de spil van de Vlaamse katholieke financiële wereld zou de intussen tot een Naamloze Vennootschap omgevormde Volksbank, na een periode van fusies, ingezet tijdens de crisisjaren van het interbellum, van een bescheiden bank geleidelijk verder uitgroeien tot één van de grootste financiële instellingen van België, de Kredietbank (nu KBC).
in casu architectuurhistorische waarde: De 'Volksbank van Leuven' is samen met het Sint-Geertruicomplex (1912-1928) en het Heilig-Harthuis (1900-1902) één van de markantste realisaties van een van de origineelste Leuvense neogotiekers en leerling van Helleputte, Joseph François Piscador (1866-1928). Het gebouw is een naadloos in de straatwand geïntegreerd, traditioneel opgevat neogotisch, tweelaags breedhuis. Het omvat directielokalen en conciërgerie en achterliggend, de eenlaagse volumes van rond een centrale publiekshal gegroepeerde burelen. Het functioneel bouwprogramma en haar rijke vormelijke, laatneogotische detaillering van gevel en interieurstoffering zijn bijzonder representatief voor Piscadors gevariëerd, voornamelijk eclectiserend geïnspireerde oeuvre.
getuigend van het kwalitatief hoogstaande vakmanschap van de Leuvense beeldhouwer en gildemeester Frantz Vermeylen (1857-1922) onderscheidt de volledig in witte natuursteen uitgevoerde en als een gevelhoog uithangbord geconcipieerde frontpartij zich van de aansluitende rijbebouwing én door zijn proporties én door zijn bijzonder expressieve, sculpturale uitwerking waarbij de doorgedreven symbolische ornamentiek verwijst naar de achterliggende functie.