ANS kijkt: Love in a bottle (2021) - ★★★★ – Algemeen Nijmeegs Studentenblad
Home	CultuurANS kijkt	ANS kijkt: Love in a bottle (2021) – ★★★★
door Leah van Oorschot and Illustratie: Inge Spoelstra 24 september 2021
Love in a Bottle vertelt een verhaal over het opbloeien van een prille liefde à la 2020. Hoofdpersonages Lucky en Miles ontmoeten elkaar op het vliegveld en proberen via online communicatie een relatie op te bouwen. Paula van der Oest maakte zo een intieme film die trouw is aan het leven in de corona-epidemie.
Love in a bottle is geen traditioneel boy meets girl verhaal. Het nieuws dat corona Europa heeft bereikt is net binnengekomen en mensen op het vliegveld van Madrid proberen haastig thuis te komen. De vonk slaat over wanneer de Nederlandse Lucky en de Britse Miles tegen elkaar opbotsen. In de openingsscène is te zien hoe de brutale Lucky het kofferlabel van Miles' bagage af plukt en op die manier zijn contactgegevens buit maakt. Wanneer zij weer terug is in Amsterdam en overvallen wordt door de eerste lockdown, neemt Lucky contact op met Miles. Vanaf dat moment volgt de film hun online liefdesverhaal. We zien hun digitale variant op een eerste date, een eerste dans en zelfs de eerste keer seks. Ondanks deze ingewikkelde omstandigheden proberen ze er het beste van te maken. Langzaam maar zeker trekt de flamboyante Lucky de verlegen Miles uit zijn schulp.
De twee personages zijn tegenovergestelde persoonlijkheden. Lucky, gespeeld door Hannah Hoekstra, is een excentrieke en spontane parfumeur. Miles, gespeeld door James Krishna Floyd, is daarentegen een introverte en rustige ICT'er. Het is leuk om te zien hoe de twee polariserende karakters op elkaar inspelen. Toch komt de vraag naar boven of deze twee personen in het echt tot elkaar aangetrokken zouden zijn door een gebrek aan chemie tussen de personages. Het acteerwerk is echter wel erg goed. Van der Oest heeft de twee acteurs daadwerkelijk live verbonden via een internet connectie waardoor de twee in real time op elkaar reageren. Hierdoor komen hun gesprekken erg natuurlijk over.
Het publiek ziet exact wat Lucky en Miles ook zien en krijgt buiten hun conversaties om niks mee. De film is namelijk geschoten zodat het lijkt of men meekijkt op de computers van de personages en zo hun Skype gesprekken volgt. Dit geeft de indruk dat het publiek getuige is van privé taferelen die niet gezien mogen worden. Naast deze scenes, die het voornaamste deel van de film omvatten, ziet de kijker soms ook chatgesprekken via de telefoons van Lucky en Miles. Dit format zorgt voor een andere filmbeleving dan gewoonlijk en biedt een unieke inkijk in de relatie van de twee. Normaal gezien krijgt het publiek in dit soort films meer inzicht in de personages, maar in Love in a Bottle weet het publiek niet meer van de geliefden dan zij van elkaar. De kijker wordt zo meegesleurd in de prille liefde van de twee. Men weet namelijk nooit of iemand zich anders voordoet dan dat ze in het echt zijn. Deze waarheidsgetrouwe inkijk maakt de film meeslepend en bijzonder intiem.
Liefde en leven in corona
Films zijn veelal een reflectie van hun tijdsgeest en Love in a Bottle doet dit als geen ander. Vanwege de corona-epidemie zijn Lucky en Miles beperkt tot communicatie via het internet. Met de coronacrisis als uitgangspunt, weet van der Oest een herkenbaar beeld te schetsen. De keuze voor het format en onderwerp ontstond doordat corona in maart 2020 Nederland bereikte en de filmindustrie stil kwam te liggen. Filmmakers werden beperkt tot alternatieve producties wat tot veel unieke films leidden, waaronder Love in a Bottle. Van der Oest wijkt hiermee af van haar gebruikelijke oeuvre.
Van der Oest wijkt af van haar gebruikelijke oeuvre.
Daarnaast wordt het online daten, wat tegenwoordig niks nieuws meer is, ook goed gevat. De communicatie tussen de twee lijkt niet altijd even soepel te lopen en dreigt soms eentonig te worden. Dit is tekenend voor een online verstandhouding maar maakt de film enigszins langdradig. Zodoende zit er mede door het format weinig variatie in de film. Deze eentonigheid reflecteert al dan niet bedoeld de langdradigheid van de lockdowns. Ondanks deze getrouwe reflectie zijn de tachtig speelminuten van de film er wellicht wat te veel en zou het verhaal zich beter lenen voor een korte film.
Love in a Bottle is als film een uniek product uit een uitzonderlijke tijd. Wat men zich hierbij kan afvragen is of de film het zo goed heeft gedaan door de context van de corona-epidemie. Buiten dit feit om is het een mooi en intiem portret over het opbloeien van een ongewone liefde.