Bereid je goed voor (of juist niet) – Astrid Harrewijn
Bereid je goed voor (of juist niet)
Jacob Cats, staatsman, dichter en bedenker van allerlei tegeltjeswijsheden
Na het aanvankelijke misverstand – ik dacht namelijk dat Suriname prachtige stranden, Bonaire-achtige huisjes en rechts rijdende auto's had –duurde het even voordat ik aan het idee gewend was dat de Surinamerivier donkerbruin van kleur is, de jungle vol beesten zit en de auto's aan de verkeerde kant van de weg rijden. Maar goed, tegen de tijd dat het plaatje voor mij duidelijk werd, zat Allerliefste al in Paramaribo en voelde het als een knap kinderachtige actie om de stekker uit het avontuur te trekken.
Dat heb ik dus ook niet gedaan, maar het gebrek aan strand en de overvloed aan beestjes zaten mij wel enigszins dwars. Ik ben namelijk XXL bang voor spinnen. Nou, eigenlijk ben ik voor bijna alles bang, maar spinnen staan wel op nummer één.
Terwijl Allerliefste in Paramaribo zat proef te draaien belde ik hem elke avond op en die gesprekken verliepen als volgt:
'Heb je al een spin gezien?'
'Weet ik ook niet.'
'En slangen?'
'Geen een.'
'Nou, wat raar! Je slaat een boekje open over Suriname en de enge beesten vliegen je om de oren. Die boekjes liegen toch niet? Weet je echt zeker…'
Na deze woorden viel er meestal een stilte, alsof hij even onder de bank ging kijken op zoek naar iets harigs of glibberigs.
Het beeld van een land vol enge kruipers en gladde griezels heeft bij mij stand gehouden tot het moment dat ik zelf in Paramaribo arriveerde. En inderdaad, ik moet eerlijk toegeven, ik heb nog geen spin gezien. En overigens ook nog geen slang. Waarschijnlijk gaan die de stad niet in. En geef ze eens ongelijk. Roetfilters zijn hier nog een onbekend verschijnsel en het stinkt hier enorm naar dieseldampen. Voordat ik verderga met deze theorie, even een vraag. Kan een vogelspin eigenlijk ruiken? Freek Vonk, weet jij dat?
Het blijft overigens wel opletten, want voor je het weet heeft een rode mier je te pakken. Gemene bijters, die ik dus niet zag aankomen. De mens lijdt dus inderdaad het meest aan het lijden dat hij vreest. Het was overigens Jacob Cats die met deze tekst op de proppen kwam. Ik had beter naar die man moeten luisteren, ik heb notabene jarenlang aan de Jacob Catsstraat gewoond.