de verdeelsleutel van het 'Nieuwe Testament' - GoedBericht
| Blog | Bijbel | de verdeelsleutel van het 'Nieuwe Testament'
de verdeelsleutel van het 'Nieuwe Testament'
samenvatting van een studie over Galaten 2:7-9
OT voor Israël & NT voor kerk?
De etiketten die wij hanteren om de Schriften in te delen zijn tamelijk ongelukkig. Dat geldt voor zowel het Oude als het Nieuwe Testament. In de eerste plaats dekt het woord 'testament' in het geheel niet de betekenis van het originele woord 'verbond'. Punt twee: het 'Oude verbond' begint niet bij Genesis 1 maar pas duizenden jaren later bij de ontvangst van de stenen tafelen. Punt drie: ze eindigt niet bij het laatste hoofdstuk van Maleachi maar op z'n vroegst bij de kruisdood van Christus. Dus ergens halverwege ons 'Nieuwe Testament'. Correcter is het te spreken van de Hebreeuwse en Griekse Schriften.
De heersende gedachte in de christenheid is dat het 'Oude Testament' over Israël handelt en het 'Nieuwe Testament' over de Kerk. Niets is minder waar! Ook het 'Nieuwe Testament' is voor het grootste deel puur Israëlitisch. Als Paulus het over Israël heeft schrijft hij: "hunner zijn de verbonden". D.w.z. niet alleen het oude maar óók het nieuwe verbond is voor Israël.
Jezus' Boodschap NIET voor heidenen…
wat ging er mis bij de Galaten?
het unieke van Paulus' Evangelie
de indeling van het 'Nieuwe Testament'
Volgens de plechtige afspraak op de apostelvergadering richt Paulus zich tot de heidenwereld terwijl Jacobus, Petrus en Johannes zich richten tot "de besnijdenis". Galaten 2:9 is de sleuteltekst voor de indeling van het NT. Aan deze tekst is de volgorde van de boeken in het NT ontleend. Maar nog véél belangrijker: de adressering van de NT-ische geschriften is hier in één pennestreek vastgesteld.
Let op: Jacobus, Petrus en Johannes schreven GEEN algemene (katholieke) brieven zoals iedereen schijnt te denken, maar besnijdenis-geschriften. Documenten voor Israël en de synagoge.
Men heeft dikwijls geprobeerd Paulus te harmoniëren met Jacobus. Maar het lukt niet echt. Beiden hadden een bediening van Godswege MAAR in een totaal verschillende 'setting'. Het zijn twee verschillende instrumenten, met elk een geheel eigen geluid… onder leiding van één Dirigent.
Jacobus richt zijn brief tot "de twaalf stammen in de verstrooiing" (1:1). Aan mensen die in de synagoge samenkwamen en die het gebruik kenden van oliezalving (5:14) en geloften (5:15).
In 2:2 is geen sprake van 'vergadering' (NBG) maar van synagoge; 5:15 "gelovig gebed" is letterlijk "gelofte van geloof"
Petrus de apostel van … Israël!
Petrus' brieven zijn gericht aan de "vreemdelingen in de verstrooiing". Aan joden in de diaspora. Hij noemt hen een "uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie…". Slechts Israël komt voor deze kwalificaties in aanmerking.
Galaten 2:8; 1Petrus 1:1; Galaten 2:8; Exodus 19:5,6
Aan Petrus waren ooit de sleutels van het Koninkrijk toevertrouwd. Hij is het die bij cruciale gelegenheden in het boek 'Handelingen' de deur opent. In Judea (hoofdstuk 2), in Samaria (hoofdstuk 8) en aan "het einde der aarde" (hoofdstuk 10). In Caesarea ontsluit hij het Koninkrijk voor een "vreemdeling in de poorten": Cornelius en de zijnen. Mattheüs 16:19
en Johannes in de Openbaring?
De zeven gemeenten in Openbaring 2 & 3 zijn geen heidengemeenten maar Messias-belijdende synagogen. Deze joden worden gewaarschuwd voor "de synagoge van satan, voor hen die zeggen dat zij joden zijn en het NIET zijn". De "engel der gemeente" verwijst naar een bekende functie in de synagoge, de zgn. Sjeliach Tsibboer (lett. afgezant van de gemeenschap) of de chazan.