We hadden net een voet over de drempel gezet toen we letterlijk bestormd werden door vijf dolle bolletjes.
Hier achteraan kwam nog een zesde bolletje, maar hij was wat voorzichtiger en keek eerst de kat uit de boom.
Heerlijk hoor, al die kleine lijfjes die ruiken naar warme melk en voelen als zachte bolletjes fleece.
Het eerste half uur zijn we niet van onze plaats bij de deur gekomen en zijn we daar maar op de grond gaan zitten.
De pupjes vonden het allemaal bere-interessant en onze handen, schoenen en kleding werden uitgebreid geproefd.
Na een tijdje keerde de rust terug en sommige pupjes vielen in slaap. De één deed dan nog moeite om een lekker zacht plekje te zoeken, de ander viel gewoon in slaap op de plek waar hij of zij op dat moment toevallig was.
Na de thee was het eigenlijk tijd om te gaan, maar toen werden de pupjes net één voor één wakker en begonnen ze meteen weer te spelen, piepen en heel schattig te wezen. Moeder Woukje stak ook even haar hoofd om de deur en werd gelijk bestormd door het hongerige puppenspul. Zij sloegen luid smakkend hun slag terwijl Woukje er een wel heel ongelukkig gezicht bij trok.
Toen Martijn en ik ons eindelijk konden beheersen zijn we snel vertrokken, anders zaten we er nu nog!