Heel vaak zijn korte episodes afgesloten, om weer uit te kijken naar iets anders. We zijn thans bezig met circa 20 andere Caribische landen om uit te maken, wie het beste regionale voetballand is tijdens het officieuze Caribische Kampioenschap voor landenteams.
Door personen die al een tijdje meegaan in de Surinaamse voetballerij wordt beweerd dat Suriname, het Surinaamse voetbalelftal, in die ‘goeie ouwe tijd’ heer en meester was in het Caribisch gebied. In het 35-jarig bestaan van onze soevereine staat is het ons niet gelukt om ons te kwalificeren voor een WK. Het dichtst kwamen we in 1978 toen met 8-1 werd verloren van Mexico in de tijd van André Kamperveen als bestuurder.
Suriname kwam toen de volgende landen op zijn weg tegen: Canada, El Salvador, Guyana, Haïti, Trinidad en Mexico. Hoe belangrijk de Surinamer Kamperveen geweest is voor het Caribisch voetbal en de kansen die wij als land gemist hebben met zijn vroegtijdige dood in 1982 bij de zogenaamde ‘decembermoorden’ kunnen we lezen in “Suriname en de lange weg naar het WK” van Diederik Samwel die bij de aanvangen van de Digicel Caribbean Cup werd gelanceerd. Drie maanden voor zijn gewelddadige dood in december 1982 had hij nog de Spaanse koning begeleid naar de aftrap van het WK van 1982 in Spanje.
De onrealistische plannen voor 2014 worden in een juist context geplaatst in dit boek. De Caribbean Footbal Union (CFU) die ons tegenwoordig vaak heel onheus behandelt, door bijvoorbeeld op korte termijn programma’s te wijzigen, is door de Surinamer André Kamperveen opgericht. Hij was niet zomaar tevens de eerste voorzitter in 1978. In hetzelfde jaar werd Suriname Caribisch landenkampioen. Niet kort daarna werd Kamperveen als Caribische vertegenwoordiger benoemd in het hoofdbestuur van FIFA.
Hij was de organisatorische motor achter de hoogste prestatie ooit die een Surinaams elftal heeft geboekt en wel in 1978 toen Mexico een maatje te groot bleek. Het lag in de organisatie dus werd de Rob Groener-periode ingeluid door Kamperveen. Ampie Kamperveen had dromen en wilde altijd iets nieuws doen en vooral dromen zo snel mogelijk realiseren. Dat is wat wij nu missen in het Surinaams voetbal.
Bestuurders hebben geen flair, zijn houterig en niet ondernemend. Men wil geen verandering en is heel erg star. En dat zie je ook in het stadion en in het voetbal. In 1980 lukte het Suriname nog om als tweede te eindigen in de Caribische, Noord-Amerikaanse en Midden-Amerikaanse regio in de kwalificaties voor de Olympische Spelen in 1980 in Moskou. Het enige ticket was voor de USA, maar die besloten de Spelen te boycotten. Suriname kon toen met de nationale selectie verschijnen op een Olympische Spelen, maar de machthebbers besloten om zich solidair te verklaren met de USA.
Kortweg kan gesteld worden dat wereldtalent een land nog niet op een WK zet. De doorslaggevende factor is de organisatie en structuren, die primair te maken hebben met de nationale voetbalbond. Andere Caricom-landen hebben wel een WK kunnen halen. Spelers die in competities met een bepaald niveau ervaring hebben opgedaan, hebben daarbij steeds een belangrijke rol gespeeld. Bij ons is door de politiek duidelijk gemaakt dat de kwestie van de dubbele nationaliteit voor spelers van Surinaamse origine die nu een vreemde nationaliteit hebben, geen optie is.
Politici vatten de sport en sportprestaties niet serieus op. De politiek en in het bijzonder het bekleden van hoge goed betaalde posten met privileges en het vermogen om te regelen, weegt veel zwaarder dan een droom om het land op een wereldforum te zien. De effecten daarvan op de Surinaamse economie worden zwaar onderschat. Politici doen lacherig om het onderwerp en zeggen informeel steeds dat hun politieke partij minder sterk en belangrijk zouden kunnen worden als mensen met een dubbele nationaliteit ook zouden kunnen stemmen. Andere niets betekenende partijen zouden groter kunnen worden. En behoud van persoonlijke privileges teelt veel zwaarder dan de nationale selectie. Waarom de issue van stemmen steeds aan de orde wordt gebracht, is ook onduidelijk.
Plaatsen voor een volgende ronde moet steeds met een relatieve nuchterheid worden bekeken. De euforie dient af te hangen van de tegenstanders die je hebt moeten uitschakelen om verder te gaan. Waar ligt het aan dat Suriname geen vorderingen maakt op voetbalgebied? ‘Het ontbreekt eenvoudigweg aan capabele mensen bij de SVB’, schrijft Samwel met Kees Zwamborn, de Nederlandse coach die hier 3 maanden assisteerde of bondscoach was, als bron. Een amateuristische organisatie, maar ook de mentaliteit van ‘sommige spelers’, de begeleiding door de bond en het onbegrip van de samenleving waaronder werkgevers leggen een domper op de capaciteit van ons nationaal elftal.
Voorts is er een haatgrondige hekel vanwege de autorieiten tegen professionals met Surinaamse roots die in het buitenland soms zijn verafgood en wereldsterren van formaat zijn geweest. Men gunt het die mensen niet om iets terug te doen van het land waar de ouders of soms zijzelf geboren zijn. Maar wat de laatste tijd ook opvalt, is de verlegenheid en gebrek aan trots van Surinaamse spelers. Men staat heel erg onzeker op het veld, met als gevolg zwakke concentratie, geen wil om te domineren en slappe onzuivere passes.
Spelers kunnen geen trots ontlenen aan het feit dat ze in een nationale selectie spelen. De eigenwaarde van de speler bepaalt een belangrijk deel van zijn prestaties. De bond moet op een heel hoger niveau gaan functioneren. Tijdens de laatste bondsverkiezingen was verandering beloofd qua professionaliteit. Veel is er niet van terecht gekomen.
"Het zou leuk zijn om op die manier iets voor Suriname te kunnen doen", zegt Ubbergen. Hij wijst op de toenmalige Nederlandse Antillen, die Antilliaanse spelers uit Nederland opstelde. "Ik denk dat als wij hetzelfde doen we veel verder gaan komen." Nelson en Piqué merken op dat hun familie 'erg trots' zou zijn. Nelson is ervan overtuigd dat Suriname een groot voetballand zou kunnen worden. "Ik denk dat we het met de inbreng van een paar Suriprofs behoorlijk ver kunnen schoppen. Hopelijk zelfs tot een WK en ik weet zeker dat dat we daarmee heel Suriname trots zouden maken." Ook Emilio Limon van de Surinaamse club SV Robinhood ziet de Suriprofs graag voor zijn land uitkomen. "Ik zou het zeer op prijs stellen als de profvoetballers onze nationale selectie komen versterken."
Alle spelers hebben een sterke band met Suriname, ook al zijn ze zelf in Nederland geboren. 'Een trotse Surinamer' noemt Rigters zichzelf. De inzet van Suriprofs voor Suriname zal een positieve invloed hebben op het Surinaamse voetbal, denken de spelers. De lokale voetballers 'zullen zich beter ontwikkelen', zegt Limon. Hij voegt er wel aan toe dat het niet goed zou zijn als de Surinaamse selectie helemaal uit buitenlandse profvoetballers zou bestaan. "Heel wat jongens van hier hebben de kwaliteiten om topprestaties te leveren." Volgens Rigters hoeft Limon zich daar geen zorgen over te maken: "Goede voetballers maken andere voetballers om zich heen beter, het niveau van het Surinaams elftal zal omhoog gaan, de spelers uit Suriname zelf zouden zich dan ook aan dat niveau aanpassen."
Dat Surinaamse Nederlanders in Suriname zelf met argwaan worden bekeken kan op begrip rekenen bij de Rigters. Maar met de andere Suriprofs vindt hij dat de Surinamers het doel voor ogen moeten houden. Piqué geeft aan dat we nu eindelijk een keer 'de handen ineen moeten slaan'. "Ik neem aan dat ze Suriname ook een keer op een WK willen zien schitteren", zegt Ubbergen. Limon doet er niet moeilijk over: iedereen met Surinaamse roots die zich Surinamer voelt mag voor zijn land uitkomen.
Geld vinden de profs minder belangrijk; als er gepresteerd wordt komt dat vanzelf, aldus Piqué. Ook Rigters geeft aan dat successen meer inkomsten met zich meebrengen. Daarmee kan volgens hem de ontwikkeling van Surinaamse jongeren worden gefinancierd. "Het belangrijkste is dat de Surinaamse economie erop vooruitgaat en dat de Surinaamse jeugd een betere toekomst krijgt."
De meningen zijn verdeeld over de vraag of Suriname het WK van 2014 kan halen. Maar iedereen denkt dat in ieder geval de kansen zullen stijgen om succes te hebben met het Surinaamse elftal. En dat is alleen maar goed voor het land: "We zouden veel meer toeristen hebben", denkt Rigters. Hij vindt dat sporters met een Surinaamse achtergrond het recht moeten krijgen om voor Suriname te kiezen. "Veel spelers zullen het Nederlands elftal niet halen, maar hebben wel de kwaliteiten om Suriname te vertegenwoordigen." Ubbergen deelt die mening: "Het wachten is op de Surinaamse Voetbalbond en de Surinaamse regering."
De grootste hindernis om profs van Surinaamse afkomst met een Nederlands paspoort toch voor het nationale elftal te laten spelen, ligt op politiek terrein. De Surinaamse regering zou een wetsvoorstel moeten indienen voor de dubbele nationaliteit. Dit zou selectief kunnen voor alleen de voetballers/sporters onder het mom van landsbelang. De Surinaamse wet op de nationaliteit en het ingezetenschap laat namelijk ruimte over om in 'staatsbelang' de Surinaamse nationaliteit te verlenen voor bijzondere gevallen. Of het andere uiterste, dat de dubbele nationaliteit wordt ingevoerd voor de gehele Surinaamse diaspora. Een groot deel van de Caribische landen maken al volop gebruik van de kwaliteiten in hun diaspora. Mede daarom is Suriname de laatste jaren als voetballand er op achteruit gegaan en kunnen landen als Antigua niet meer bijgebeend worden.
Op 30 juli zal de loting voor de WK-kwalificatiewedstrijden plaatsvinden. Dan zal bekend worden tegen welke landen het Surinaams elftal vanaf september tot en met november dit jaar nog in de eerste ronde zal aantreden. Of er dan al een versterkt nationaal elftal zal strijden voor een ticket naar het WK 2014 in Brazilië ligt geheel bij de regering. Nelson sluit met vertrouwen af: "Wij Suriprofs hebben net als alle andere Surinamers het beste voor met Suriname. We willen niks liever dan Suriname op een WK zien acteren. Dit is de droom die we hebben en we hopen dat we die gezamenlijk kunnen en mogen waarmaken!"
Gewoon in deze Begrotingsbehandeling bij het onderdeel sport ter discussie brengen. Welk assemblee lid is hiervoor te krijgen.