We volgden de Margriet route, een autoroute van ca 3.700 km die we aanhielden, maar waarvan we ook regelmatig afweken. We hebben ons in deze tien dagen beperkt tot Jutland.
– Ribe, een mooie oude stad. Wat vooral opvalt is het kleurgebruik. Bijna Caribisch. Het licht was er prachtig. We waren er dan ook tijdens het gouden uur.
– De beeldengroep Mennesket ved Havet. Imposant hoge beelden van mannen, die op water uitkijken. Mooi om te fotograferen.
– De bunkers op het strand bij Blåvand. Een kunstenaar heeft paardenhoofden en staarten eraan verwerkt, wat een prachtig decor is geworden op het strand.
– Het Thy nationaal park, met o.a. een vuurtoren uit 1883. Maar ook de Stenbjerg Landingsplads, Hier staan witte huisjes, waar vroeger de vissers hun gereedschap, netten, e.d. opsloegen. Mooi licht gaf een mooie sfeer.
– Een avond met werkelijk schitterend licht op het kleine strand van Nørre Vorupør. Er stond een forse wind, die hoge golven veroorzaakten. Er lagen prachtige kleurrijke vissersboten op het strand en het licht was magisch. Onze camera’s zijn niet gek op zand, maar we konden dit niet aan ons voorbij laten gaan.
– In de buurt vaan het Børglum Kloster is de Oxholm Mølle. Een bijzondere achtkantige bestolen uit 1857.
– De Rudbjerg Fyr, een vuurtoren, die in het stuifzand aan het verdwijnen is, was waarschijnlijk de mooiste plek deze vakantie. De ondergaande vuurtoren met de zandverstuivingen er omheen zijn werkelijk spectaculair. Je waant je in een woestijn.
– Den Tilsandede Kirke. Net zoals de Rudbjerg Fyr begon deze kerk na hevige zandstormen in 1775 te verdwijnen.
– Het strandje bij Mulbjerge. De kust van Oost Jutland is heel anders dan de kust van West Jutland. Het westen en noorden heel woest en ruig, het oosten vriendelijk en wat tam. Maar dit was een idyllisch strandje. Kinderen die met schepnetjes visjes vingen. Een paar witte huisjes. Een houten pier die heel ver in zee gaat.
We vervolgden de Margriet route. Deze reis deden we de zuidelijke eilanden van Denemarken aan. Allemaal pareltjes. Het weer was net als vorig jaar mediterraan.
– Sønderborg. Een mooi slot, prachtig gelegen bij het water. Karakteristieke oude bomen om het slot gegroepeerd.
– Het eiland Ærø. Wat een mooi lief eiland. Het hele eiland is een hoogtepunt. Uniek zijn de strand hutten bij Marstal en bij Ærøkøbing.
– De drie oudere vissers, pensioenados, die ’s morgens het leven aan het vieren waren met een biertje bij Stranby Havn op Ærø.
– Het eiland Langeland. Net als Ærø is het hele eiland voor ons een hoogtepunt. We bezochten de vuurtorens van Hou en van Kelds Nor. Beiden zeer de moeite waard. De klif bij Ristinge is best hoog en stijl en een mooi wandelgebied.
– De wandeling naar de vuurtoren van Albuen (Lolland). De vuurtoren is niet bijzonder, de weg er naar toe wel.
– Het gebied bij Maribo met de kleine meren op het toch wel mooie eiland Lolland. Het park van Corselitze is ook zeer mooi.
– Het hele eiland Møn is een hoogtepunt, met als absolute uitschieter deze vakantie de witte krijtrotsen bij Møns Klint. ’s Avonds hebben we bovenop gelopen en ’s morgens waren we zeer vroeg aan de voet van de klif en waren we er een aantal uren alleen. Een mooie ervaring! Het is een imposante steile kust van 7km lang en een hoogste punt van 128m (hoger dan Dover).
– Nyord is een klein schiereiland, verbonden met Møn. Vakwerkhuizen, een mooi achthoekig kerkje en een charmant haventje.
– Stevns Klint is meer dan de moeite waard. De oude kerk van Højerup,waarvan een gedeelte van de rots in zee is gestort, is zo mooi van eenvoud. De wandeling van de kerk naar de vuurtoren Stevns Fyr is indrukwekkend langs de klif.