De Monkees | groninganus
← Ongewisse handel
800 Malle Tammo's →
Geplaatst op: 14 december 2008 | Auteur: groninganus Ik Hoort bij: Muziek IkEen reactie plaatsen
Het was een TV-serie toen ik elf, twaalf was. Ik keek naar iedere aflevering en had er ook een boek met foto's en strips van:
Natuurlijk was het een gecaste beatgroep. Van gesalarieerde jongens die hun rollen speelden in een door producers voorgekookt marketingconcept. Maar volgens de Wikipedia zou ook John Lennon fan zijn geweest. Dus ik verkeerde achteraf in goed gezelschap. Bovendien pousseerde de band een nog onbekende Jimmy Hendrix, die in hun voorprogramma mocht spelen.
Hun grootste hit. Ach, dat orgeltje:
Plaats een reactie on "De Monkees"
14 december 2008 om 22:40
Jeugdhelden uit lang vervlogen tijden.
Volgens mij brachten The Monkees de popmuziek in mijn leven. En ik kan me herinneren, dat we indertijd verschrikkelijk moesten lachen om de beelden.
Later heb ik nog eens een aflevering gezien, toen leken ze ineens toch een stuk minder leuk. Desondanks zal ik er altijd met plezier aan terugdenken.
14 december 2008 om 22:43
ik zat ook altijd te kijken en dat muziekfragment, ach…. kan het dromen, staat nog steeds in mijn top 10 voor de top 2000.
Henk Landkroon schreef:
14 december 2008 om 23:38
Kom niet aan mij jeugd he, want ze waren verplichte kost samen met Donovan (Atlantis http://www.youtube.com/watch?v=d_JTV9E3J48) en the Kinks(Autumn Almanac http://www.youtube.com/watch?v=zNgo07Cg7lI)
De smaak is later met de jaren steeds heavier geworden!!
15 december 2008 om 00:24
Dat orgeltje, een Hammond?
15 december 2008 om 01:23
Ach… Zong jij ook: "Hee hee de Monkees, de Monkees zijn zo goed, alleen die kleine Davy, die poept nog in zijn broek", Gelkinghe?
Overigens is die B-kant, Steppin' Stone, een behoorlijk ruig en lekker nummer.
Als je van dat Hammondorgeltje houdt, Lukhul, kom je hier wel aan je trekken.
15 december 2008 om 12:33
In mijn herinnering waren ze altijd achter elkaar aan aan het rennen. Maar leuk vond ik het zeker.
Aahh, jeugdsentiment! Ik zat nog op de lagere school en ik heb ijverig geprobeerd – met een woordenboek – het liedje te vertalen. Ik moest bij m'n grote zussen te rade gaan, want 'am' stond al niet in het woordenboek ;~(.
Nog altijd steengoede muziek en ik luister er nog regelmatig naar. Jeugdsentiment is dit zeker en het was de ontdekking van de popmuziek voor mij.