Sinds 1861 1) werd voor Paolo 2) Sala, zoon van wijlen Omobono, de vergunning vernieuwd ‘“voor de uitbating van de Osteriaposta (Herberg of afspanning) in deze gemeente Valbrona gelegen ‘via della Chiesa Parrocchiale (Kerkstraat – nu Via Vittorio Veneto) n° 510 met het embleem van de zeemeermin’ (23).
Deze beroepsactiviteit is zonder onderbreking doorgegeven van vader op zoon: eerst een herberg met een schuur voor de koetsen en een stal voor de paarden en nu vandaag een modern en functioneel hotel.
In 1995 werd de Albergo Sala bekroond met de gouden medaille en het diploma van de Kamer van Koophandel van de Provincie Como met volgende motivering: ‘Om met beroepsijver en onvermoeibare inzet eer te hebben betoond aan het ondernemerschap gedurende 134 ononderbroken jaren’.
De familie Sala heeft steeds het muziekkorps gesteund. Zij stond borg voor continuïteit en verdere groei en nam de voornaamste taken van het bestuur op zich.
Hij was kapitein en stichter-voorzitter van de plaatselijke afdeling van de Alpenjagers met verlof (een van de eerste in de provincie). Hij was politiek secretaris van de ‘Fascio Valbronese’ van 1926 tot 1930, beschermheer en voorzitter van het Schoolpatronaat en lid van ‘Pro Loco’. Hij was secretaris en penningmeester van het muziekkorps tijdens het voorzitterschap Volpini. Zelf was hij voorzitter van 1935 tot 1938.
Broer van Paolo en herbergier. Hij was gepassioneerd door muziek en bespeelde graag snaar- en plectruminstrumenten. Samen met andere liefhebbers uithet dorpvormde hij een orkestje. In de zomer speelden ze vaak voor de talrijke gasten, de ‘eekhoorns’, die in het hotel verbleven en onder de pergola genoten van de avondkoelte terwijl ze eindeloze partijtjes kaart speelden ‘tressete, (Drie zevens) scopa, e briscola’ (Klaverjassen). Hij was de bezieler van de sportvereniging van Valbrona en voorzitter van het muziekkorps van 1972 tot 1980. Het waren jaren van langzame heropleving.
Hij is de voorzitter die in de jaren ’80 de nieuwe koers inluidt van het muziekkorps nadat hij zonder aarzelen de taak van vader Renzo heeft overgenomen. Hij verandert het imago en de kwaliteit van het muziekkorps. Er wordt een bestuursraad samengesteld met voor elk lid een welomlijnde taak. Via de lessen muzikale oriëntatie binnen het muziekkorps, sluiten nieuwe leden aan, jongens en voor het eerst ook meisjes. Het nieuwe uniform, de organisatie van de ‘Primo Raduno Bandistico’ (Bijeenkomst met deelneming van verschillende muziekkorpsen) (samen met de 15de editie), de talloze opdrachten in binnen- en buitenland getuigen van intense jaren, met veel voldoening en jeugdig enthousiasme.
Op 12 juli 1973 wordt de familie van voorzitter Renzo Sala echter getroffen door een zware beproeving.
1) Onlangs, na het verschijnen van dit boek, werd de vergunning van 1860 ontdekt bij het opruimen van de archieven van het oude gemeentehuis te Valbrona. Ook deze vergunning is in het bezit van de familie Sala. (Valbrona)
2) Jongste broer van Giuseppe en Luigi Sala geboren in 1816, twee jaar na het vertrek van zijn broers (Brief Angelina Sala - zie archief)