Er komt heel veel kijken bij de uitrol/implementatie van een ICT Infrastructuur, server omgeving of het opstarten van een nieuwe applicatie.
Slecht Project Management is één van de redenen dat ICT projecten over de gebudgetteerde kosten gaan. In dat geval duren projecten langer dan gepland en wordt in veel gevallen een project niet op de juiste wijze afgehandeld/opgeleverd waardoor de doelstellingen waarom het project in eerste instantie is gestart niet (of gedeeltelijk) worden gehaald.
Aangezien wij veel ervaring hebben op het gebied van IT Projectmanagement en Prince-2 gecertificeerd zijn, kunnen wij u begeleiden tijdens de uitrol/implementatie en tevens als Project Manager optreden namens uw onderneming.

Wat nam je vroeger mee op kraamvisite? Precies… een krentenwegge. Als kraamvrouw kreeg je er niet eentje, maar vaak een heleboel. Handig omdat de gezinnen toen groot waren. Wat zou een kraamvrouw van nu doen met zoveel meterslange broden?
Het ‘gewone’ krentenbrood was vroeger een waterbrood waarin krenten werden verwerkt. Voor een geboorte moest dat natuurlijk wel een tikkie luxer. Het water werd vervangen door melk en een lekker stuk boter. Behalve de krenten gingen er ook rozijnen en zelfs stukjes sukade in. Meestal was een krentenwegge zo’n 1,5 meter lang en kon wel 20 tot 25 kilo wegen. In Winterswijk werd een krentenwegge van maar liefst zes meter aangeboden.
De traditie van de krentenwegge komt vooral in het oosten van Nederland voor. Het ‘kraamschudden’ was een belangrijk gebeuren. Natuurlijk moest de baby bekeken en vastgehouden worden, zelf al was het ‘t twaalfde kind. In de overige delen van Nederland kwam deze traditie minder voor. In Zuid-Holland en Friesland had het brood de vorm van een tulband.
Dat verschilde toch echt per streek. Soms was het de bakker die het brood van te voren al had gebracht. Het bezoek nam dan nog wel een pak koffie, een pakje roomboter en wat koekjes of cake mee. De kraamvader moest de geschenken natuurlijk wel in het zicht tentoonspreidden. In Drenthe werd de krentenwegge door de familie geschonken op de dag van de geboorte. De wat ‘verdere’ familie bestelde het brood pas na veertien dagen. In Overijssel was het juist de buurvrouw die met gezwinde spoed naar de bakker ging.