Alzheimer: StapjeTerug: gesprek over nieuwe indicatie
Johanna 7 mei 2011 om 08:23
Ja, eerst zien en dan geloven. En hebben ze het eenmaal mooi voorelkaar gebeurt er weer iets, ach praat me niet van de thuiszorg. Alhoewel ik bij 2 heb gewerkt en de 1e daar was alles goed geregeld maar de andere...
Marja 7 mei 2011 om 17:06
Mijn vertrouwen in de zorg staat ook op een zeer laag pitje. Ik wens jullie succes.
chirovis 8 mei 2011 om 12:55
Ja, ik ben ook een volger van je blog, ik kom tussendoor bijlezen, niet iedere dag. Mijn vader is namelijk ook in een tehuis opgenomen, zo'n 10-tal jaren geleden na een herseninfarct met verlies van een deel van zijn geheugen. Hij kent de mensen nog, alleen de naam zit ver verborgen en hij geraakt daar blijkbaar niet meer aan. Zo ook kan hij niet langer dan een half uur onthouden en dat moet echt erg zijn, al beseft hij dat niet altijd meer zo goed. Zijn toestand is op die 10 jaren erg achteruit gegaan, van een flinke 80-er tot een sloffende oude man die met moeite nog een tiental stappen kan doen zonder moe te worden. Het verschil is op die jaren zo erg geworden dat je hem niet meer herkent in de foto's die toen werden genomen.
Ik vind je blog heel vlot om te lezen en je leert er dan ook de verschillen in zien, ik bedoel dan het verschil van je vader met mijn vader.
Zelf heb ik ook een eigen blog, http://blog.seniorennet.be/chrisje maar dat gaat over eerder algemene dingen, onze familie, vader, reizen, eigen gedachten. In ieder geval ben je altijd welkom