Een dag uit ons leven – Ik krijg thuisonderwijs
Ik word door Juf Linda gevraagd om een dag uit ons leven te beschrijven. Natuurlijk kan dat maar de vraag is dan welke dag ik daarvoor kies. Als ik afgelopen maandag beschrijf dan beschrijf ik een dag dat we gewoon thuis waren, het oppaskindje er was en we wat schoolwerk deden. Maar die maandag zagen we nou net geen andere mensen en dan zegt men straks nog: "Zie je wel die kinderen vereenzamen."
Als ik vorige week donderdag kies dan beschrijf ik een dag dat we met een aantal gezinnen in de bouwspeeltuin waren en de kinderen bijna de hele dag gespeeld en getimmerd hebben met andere kinderen. Maar ja dan zegt men straks weer; "Zie je nou wel, die kinderen krijgen geen eens onderwijs."
Ik kan ook een dag beschrijven dat de kinderen even niet zo'n zin hebben in hun werk en ik ze achter hun broek aanzit maar er niet veel zinnigs uitkomt. Wie weet zegt men dan wel weer; "Vreemde ogen dwingen, dat soort problemen heb je niet op school hoor." Tja, wat moet je dan met zo'n verzoek? Bestaat er wel zoiets als een doorsnee thuisonderwijsdag?
Ot begint met trompet spelen, Tije en Noortje springen op de trampoline terwijl ik spullen klaarleg voor het werk. Dan hoor ik Ot roepen; "Dit kan ik nooit!" Het is een nieuw muziekstuk wat behoorlijk snel gaat en waar lastige halve noten in zitten. Ik ga bij hem zitten en kijk even mee, help een beetje met het lezen van de muziek en even later speelt Ot het stuk redelijk weg. Ik benadruk nog maar weer eens dat je niet moet zeggen 'ik kan dit niet', maar beter kunt zeggen 'ik vind dit moeilijk'.
Ondertussen is Tije met Noortje aan tafel gegaan, hij gaat haar vandaag helpen met haar rekenen. Ot komt ook aan tafel en pakt zijn rekenboek erbij. We doen de dingen die gedaan moeten worden, rekenen, lezen, taal. Bij taal loopt Ot vast, opnieuw hoor ik hem klagen en zeggen dat hij het onmogelijk kan, kinderen met dyslexie kunnen dat nu eenmaal niet. Nu word ik boos. Kinderen met dyslexie kunnen het wel maar het kost ze veel meer moeite dan andere kinderen, ze moeten er dus extra hard voor werken en niet opgeven. Dat is wat ik zelf heb geleerd en dat is wat Ot ook moet leren. Zeggen 'dat kan ik niet' helpt daar niet bij.
Maar ja eigenlijk hebben we vandaag allemaal niet zo'n zin om te werken aan tafel, het is veel te lekker weer en iedereen wil naar buiten. De extra taken en lessen laten we daarom maar even voor wat het is en na de lunch gaan we genieten van het mooie weer. Tussendoor hebben we trouwens nog wel wat aan geschiedenis gedaan, ik heb verhalen voorgelezen over Tsaar Peter van Rusland, uit de boeken De wereldgeschiedenis in een notendop, V.M. Hillyer en In een Land hier ver vandaan, Arend van Dam.
We gaan naar 'De tuin van Eefje', een terrein vlak bij ons huis waar creatief beheer op dinsdag altijd aanwezig is, Eefje dus. Voordat we daar komen lopen we langs het strandje, een stukje Maas tussen de huizen. De kinderen kunnen daar pootje baden, klauteren op de kadewand en lekker even rennen en ravotten.