Auteur MyriamCGeplaatst op 30 juni 2020 29 juni 2020 Categorieën familie, foto, foto's28 Reacties op Mini me
Auteur MyriamCGeplaatst op 16 juni 2020 15 juni 2020 Categorieën familie, foto, foto's, travel33 Reacties op Et c'est reparti
Ook de maand mei is alweer voorbij. Ondanks de corona en de lockdown gaat de tijd zeer snel. Maart, april, mei … drie maanden zijn voorbij gevlogen. Het lijkt soms wel of ik ze niet bewust heb beleefd. Een soort van winterslaap.
Buiten de normale boodschappen en met regelmaat een fietstocht in eigen streek hebben we bijna drie maanden in huis en tuin doorgebracht.
Totaal tegen onze gewoonte in!
Voorgaande jaren hadden we al minstens twee buitenlandse vakanties achter de rug en heel veel daguitstappen en weekendjes weg.
'Zin in een reisje? Boeken en wegwezen' zoals het onze gewoonte is, dat kan nu niet. Langs de ene kant mis ik het wel.
Aan de andere kant heb ik ook wel schrik om het gewone leven terug op te pakken. Ik ben nog niet naar de stad geweest, ik ben ook nog niet in een grote drukke winkel geweest en ik ben zeker nog niet klaar om op een vliegtuig te stappen.
Ondanks de lichte versoepelingen blijft onze bubbel zeer klein: hij en ik. We zien wel eens andere mensen, maar altijd kort en vanop veilige afstand. We zijn ook al enkele keren gaan fietsen met onze kinderen én kleinkind natuurlijk, en dat heeft wel deugd gedaan.
Nu de restaurants in Nederland weer open zijn worden er stilaan ook weer plannetjes gemaakt voor fietsvakanties in Nederland later deze maand en misschien zit er zelfs in de komende maanden nog een tripje naar de Bodensee in (fietsen mee), tenzij we terug welkom zijn in Frankrijk. We zullen zien, gaan niet te hard van stapel lopen.
Eerst dat unheimische gevoel maar eens weg krijgen.
Auteur MyriamCGeplaatst op 2 juni 2020 2 juni 2020 Categorieën familie, foto34 Reacties op Time flies …
Mijn moeder (en ook mijn vader) kwam uit wat je met recht en reden een kroostrijk gezin mag noemen. Tien kinderen, dat is niet min.
Ik wist niet beter of mijn moeder was de oudste in het gezin, maar toen ik laatst het trouwboekje van mijn grootouders nodig had om de nalatenschap van mijn overleden tante te regelen, zag ik dat er elf maanden voordat mijn moeder werd geboren al een jongetje geboren was. Hij stierf een maand voor mijn grootmoeder beviel van mijn moeder.
Zeven jaar later herhaalde dit zich. Toen werd kind no. 7 geboren, een meisje dat vijftien maanden later overleed, drie maanden voor de geboorte van het volgende kind.
Ik vraag mij af hoe de mensen in die tijd zo'n drama verwerkten. Met hun groot gezin – elk jaar een kind erbij – én hun harde werk op de boerderij hadden zij waarschijnlijk weinig of geen tijd om daar lang bij stil te staan. En kindersterfte zal in de jaren '30 wel vrij 'normaal' geweest zijn, maar toch …
Wat ik ook vreemd vind, is dat mijn moeder daar nooit over gesproken heeft. Ze moet haar overleden zusje nog gekend hebben want ze was zelf zes toen dat kindje stierf. Ze heeft later zelf twee kindjes verloren en ook daar werd nauwelijks over gepraat. De tijdsgeest?
En eens te meer realiseer ik mij hoe goed ik het heb. Hoe goed de meesten van ons het hebben. Elk huisje heeft zijn kruisje, maar er is op elk vlak hulp en steun als je daar behoefte aan hebt.
Neen, ik ben blij dat ik niet in die tijd geboren ben.
9 mei 1978 – 50ste huwelijksverjaardag van mijn grootouders langs moeders kant
Auteur MyriamCGeplaatst op 24 mei 2020 6 mei 2020 Categorieën familie51 Reacties op Kroostrijk gezin
Gisteravond is mijn neef overleden aan Covid-19.
Hij lag twee weken geïntubeerd en in kunstmatig coma.
Ik denk aan zijn ouders, broers en zus. Maar ik denk vooral aan zijn twee jongens die dertien jaar geleden ook al hun mama verloren.
Auteur MyriamCGeplaatst op 23 mei 2020 Categorieën familie
Auteur MyriamCGeplaatst op 20 mei 2020 20 mei 2020 Categorieën familie50 Reacties op Tien jaar geleden
Auteur MyriamCGeplaatst op 4 april 2020 4 april 2020 Categorieën familie, foto, foto's, huis & tuin36 Reacties op Pfff