Home » Uit het archief » Lancia Delta HF Integrale: Tim's 'rot-auto' is een pareltje uit de motorsport
Noah Korevaar Uit het archief 2 jul 2020
Is er niets met zijn auto aan de hand? Dan zóékt Tim Gielen wel iets. Het kan toch altijd mooier of beter, nietwaar? Maak kennis met zijn Lancia Delta HF Integrale.
Op mijn elfde kwam ik met mijn eerste crossmotor thuis. Mijn moeder vroeg natuurlijk wat ik daar mee ging doen? Nou, máken natuurlijk! Ik heb geloof ik een week in de kelder staan sleutelen en toen deed hij het. Dat smaakte naar meer, ik ging op zoek naar meer oude motoren en brommers.
En dan opknappen, rijklaar maken en weer verkopen. Dan stond er een volwassen kerel voor de deur om een motorfiets te kopen en zei mijn moeder: 'momentje, ik haal mijn zoon even'. En dan kwam ik dus als twaalfjarig jochie naar buiten. Die liefde voor het sleutelen is altijd gebleven.
De Lancia heb ik nu 15 jaar. Ik heb aan die auto altijd in de bedrijven waar ik werkzaam was kunnen sleutelen en ik heb elke bout zo langzamerhand wel in mijn handen gehad. Wat zeg ik: een paar keer wel, denk ik. Eigenlijk zou ik een Peugeot 205 GTi gaan kopen.
Maar toen ik bij een handelaar die snelle auto's uit Duitsland importeerde kwam, arriveerde daar net een vrachtwagen met verse voorraad. En daar stond tussen de Peugeots een rode Lancia Delta Integrale. Ik zeg tegen mijn maat: 'die wil ik, die ga ik kopen'.
Dus vroegen we of we mochten proefrijden en dat kon meteen. We rijden weg, ik geef één keer gas en we werden achterover in de stoelen gedrukt, dat had ik nog nooit meegemaakt! Financieel bleek het haalbaar, dus de Lancia was verkocht! Daar heb ik jarenlang in gereden. Na die Delta heb ik veel andere auto's en motoren gehad, totdat ik online deze Delta Integrale tegenkwam voor een redelijke prijs.
Die heb ik dus gekocht, zoals ik eigenlijk altijd mijn auto's kocht. Als de auto en de prijs goed lijken, neem ik ze mee en dan zie ik het wel. Ik ben tenslotte monteur. Maar tijdens de rit naar huis begonnen alle lampjes op het dashboard al te branden en lag de vijfde versnelling eruit.
Eeuwig sleutelen
Binnen een week zat er dus een nieuwe bak onder en heb ik ook maar gelijk nieuwe wiellagers gemonteerd. En dat sleutelen aan deze auto is nooit meer opgehouden. Er zijn periodes geweest dat de auto dagelijks op de brug stond, na mijn normale werk. En als er niets te sleutelen was dan verzon ik wel wat, dan ging ik hem opnieuw uitlijnen bijvoorbeeld. Het is lange tijd nooit echt helemaal naar mijn zin geweest.
Het is een unieke auto en ik heb nooit ergens op bezuinigd. De motor is inmiddels verschillende keren uit elkaar geweest en sommige onderdelen heb ik wel drie of vier keer vervangen omdat ik dacht dat het beter kon.
Soms dreigde ik door te slaan, maar dat is nooit écht gebeurd. Natuurlijk kan er een grotere turbo op en natuurlijk kunnen er gesmede zuigers in. Maar hij levert nu 300 pk, hij blijft heel en je moet ergens een grens trekken. Je kan er nu onvoorstelbaar hard mee door de bocht en hij kan zijn vermogen nog steeds goed kwijt op straat.
Uiterlijk flink aangepakt
Het uiterlijk is ook aangepakt. Er zit rondom plaatwerk van een Evo-uitvoering op en ook de Evo-wielen zitten eronder. Hij is opnieuw in de originele kleur gespoten en er zitten de nodige stickers op. Het is een apart ding zo en dat mag van mij wel. Niet iedereen vindt alle veranderingen geslaagd, maar ik heb 'm gemaakt zoals ik hem zelf mooi vind. Ik heb die auto toch niet voor iemand anders? En door alle technische aanpassingen is het nu ook echt een goede auto.
Ik ben niet echt een Lancia-man, het gaat mij om de Delta. Dus het klinkt gek nu ik het zo zeg, maar eigenlijk is het een rot-auto. Je blijft met de techniek bezig. Verder pas ik er nauwelijks in omdat ik groter ben dan de gemiddelde Italiaan en als ik dan zit, kan ik mijn voeten niet kwijt met mijn schoenmaatje 46 en staat het stuur veel te ver weg omdat de stoel zo ver naar achteren moet.
Maar de techniek is inmiddels echt goed, er zitten Sparco-stoelen in, ik heb een bus tussen mijn stuur gemaakt zodat het wat dichterbij staat en ga zo maar door. Het is echt genieten nu. Hij rijdt waanzinnig, er zit schitterende fourwheeldrive-techniek onder en vooral: wat is het een mooi ding! Als ik hem zie, ben ik nog altijd verliefd. Dat was ik al toen ik die eerste Integrale op de vrachtwagen zag staan. En dat ben ik nog steeds.
Autosport en reclame zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en op de Lancia Delta Integrale is die rood-blauwe Martini-striping dan ook niet weg te denken. De Italiaanse drankenfabrikant doet al sinds eind jaren zestig aan sponsoring in de motorsport. Maar nadat tabaksreclame jaren geleden werd verboden, krijgen fabrikanten van alcoholhoudende dranken het ook steeds moeilijker.
In landen waar een alcoholverbod geldt, rijden de Williams F1-wagens dan ook zonder Martini-stickers en de Canadese coureur Lance Stroll droeg tijdens de GP van Japan kleding zonder Martini-merkjes. In Japan mag men alcohol drinken vanaf 20 jaar en Martini vond het ongepast om de toen nog maar 18-jarige Stroll daar met dat merklogo rond te laten lopen.