Tegelijkertijd verschuift in de wereld van de GGZ de afgelopen jaren de houding ten opzichte van zingeving en geloof. Er is niet alleen een groeiende roep om minder distantie ten opzichte van het geloofsaspect in het levensverhaal van de cliënt, maar ook wint het inzicht terrein dat geloofsgemeenschappen een beschermende factor en steunbron kunnen zijn voor mensen met psychische en psychiatrische problemen. Religie en kerk zijn niet langer bij voorbaat verdacht of geestelijk ongezond. Zo is het septembernummer 2008 van ‘Psychopraxis’ geheel gewijd aan religie en levensbeschouwing in de GGZ.