Ja, want een bestel met meer aanbieders leidt niet per definitie tot meer pluriformiteit aan meningen en onderwerpen
Deze beperkingen ten spijt kunnen we op basis van dit onderzoek wel stellen dat er zeker geen sprake is van een linkse- of rechtse kerk in Hilversum. Veeleer is er sprake van een trek naar het midden. De programma’s die het rechtse geluid zouden laten doorklinken in Hilversum zijn niet uit de verf gekomen. Ook zij bevinden zich voorlopig rondom het (veilige) midden. De Uitgesproken programma’s vertonen enige profilering, wat kan neigen naar externe pluriformiteit, maar duidelijk is deze niet. Een externe pluriformiteit kunnen we daarom niet traceren. Bij de algemene actualiteitenrubrieken zien we eerder een grote mate van interne pluriformiteit waar het gaat om de keuzes voor de onderwerpen en bronnen van het nieuws. Kortom, in alle programma's komt een uitgebreide mix aan onderwerpen en standpunten naar voren, maar deze mix is wel overal ongeveer hetzelfde. ...»
Nel Ruigrok e.a. Nieuws en Actualiteiten op Televisie Pluriformiteit rond de middenstip Bron: nieuwsmonitor.net 06/10/2010
Vroeger werd de ether gevuld door levensbeschouwelijke zuilen. Nu steeds meer door verenigingen die via een marketingcampagne een levensgevoel in de omroepmarkt hebben gezet. Jong en brutaal, oud en kwiek, rechts en wakker, roept u maar. De hele collectie staat op het spel ...»
Ja, want meer marktpartijen leiden niet per definitie tot meer pluriformiteit aan meningen en onderwerpen
Opvallend is dat er zich nauwelijks wijzigingen voordoen in de diversiteit van het aanbod, en de daarmee samenhangende grootheden afspiegeling en openheid: het programma-aanbod was al zeer divers toen er nog alleen publieke omroep was, en is dat met kleine schommelingen ook gebleven toen commerciële omroep zijn intrede deed. De winst van de liberalisering van het omroepbestel moet dan ook niet gezocht worden in meer programmakwaliteit of in meer verscheidenheid, maar in meer aanbod en een grotere keuzevrijheid voor de mediaconsument. ...»
Zowel in kranten als op de televisie is sprake van een ‘trek naar het midden’: succesformules worden gekopieerd en formules zijn populair, want commercieel aantrekkelijk. Volgens Scholten (2004) kenmerkt het aanbod zich in toenemende mate door ‘meer van hetzelfde’. ...»
Op zich zegt het aantal aanbieders evenwel weinig over de verscheidenheid van de betrokken uitingen. Enerzijds is het perfect denkbaar dat een monopolist in een mediasector de pluriformiteit in stand houdt, terwijl anderzijds bij een veelheid van marktspelers de neiging kan ontstaan om zich te richten op de grootst mogelijke massa, wat eerder similariteit dan diversiteit van de verspreide inhoud met zich meebrengt. ...»