A State of Trance Festival, Jaarbeurs - Utrecht, 18-02-2017
Party Report: A State of Trance Festival, Jaarbeurs - Utrecht, 18-02-2017
Waar A State of Trance jaren geleden zo klein begon, is het uitgegroeid tot één van de grootste tranceconcepten van de wereld. Een concept dat uit veel meer bestaat dan alleen muziek. Op 18 februari was het dan weer zover. De puurheid, emotie en verbondenheid van A State of Trance zorgt jaarlijks weer voor een reünie tussen duizenden trance fans vanuit de hele wereld in de Jaarbeurs. Het voelt als een soort vakantie, een reis door de wereld van trance. Eentje waar ik, als trancefanaat, natuurlijk bij moest zijn.
De line-up voor de avond is meer dan veelbelovend met ruim 30 artiesten, zowel nationaal als internationaal, verdeeld over vier stages. De vier stages (Mainstage, Who's Afraid of 138, Road to 1000 en Psy) zijn gecategoriseerd in verschillende stijlen binnen de trance. Voor iedere liefhebber wat wils.
Mijn reis door A State of Trance start bij de Mainstage. Bij binnenkomst van de zaal valt mij meteen het strakke design van het podium op. Het oogt heel simpel, maar door middel van de lichteffecten viel pas op hoe ongelofelijk gaaf het er uiteindelijk uit zag. De heren Ruben de Ronde en Rodg waren de zaal aan het verblijden met een bijzondere set, vol nieuwe muziek. De sfeer zit er goed in. Deze reis belooft alleen maar mooier te worden.
Daarna was het tijd om naar de volgende bestemming te gaan, namelijk de Who's Afraid of 138 Stage, waar Pure NRG (Solarstone en Giuseppe Ottaviani) bij aankomst net begonnen waren aan hun set. Een act die hun naam zeker eer aan doet. De energie spatte van het podium af en was te voelen door heel de zaal vanwege de fijne melodieën.
Pure NRG droeg het stokje over aan RAM. Deze man draait zoals wij van hem gewend zijn. Zijn eigen trance sound, vol emotie en euforische melodieën laat het publiek bij de 138 Stage net even iets extra in A State of Trance zijn. Die puurheid van deze muziek is iets bijzonders, wat je naar mijn mening op veel te weinig festivals ziet.
Tussen al het gefeest door, maakt Armin van Buuren de hele nacht radio. Alle sets worden gestreamd, zodat heel de wereld mee kan genieten van de avond (of eigenlijk beter gezegd, kan ervaren wat voor fantastisch feest zij eigenlijk missen). Tijdens ons bezoekje aan de Radio Dome, was de Noor Orjan Nilsen aan het draaien op de Mainstage. Meekijkend op de schermen voel je Orjan zijn enthousiasme. Zowel iedereen bij de Mainstage als bij de Radio Dome ging los tijdens zijn set.
Daarna was het tijd om zelf weer naar de Mainstage te gaan, waar de man van de avond klaar stond om het stokje van Orjan Nilsen over te nemen. Armin van Buuren weet zichzelf elke keer weer te overtreffen. Knallers als Prophecy van Pure NRG en de nieuwe plaat van Standerwick en Gareth Emery 'Saving Light' waren toch wel de momenten van kippenvel. Wat een fijne reis. Wat een fijne muziek!
A State of Psytrance
Het moment was daar om de reis te vervolgen naar een nieuwe bestemming. De Psy stage is gevuld met mooie namen, dus deze stage overslaan is absoluut geen optie. Ik had nooit verwacht dat ik de hardere trance echt zou waarderen. Langzaamaan was mijn mening daarover al aan het veranderen. De echte bevestiging kwam voor mij toen ik los ging bij de Psy Stage, waar de mannen van Coming Soon aan het draaien waren. Wat een fantastische en fijne sound.
Naast de Psy stage werd de Mainstage aangenaam verrast door pioneers van de Psy,Vini Vici. Wellicht niet een naam die je verwacht op de Mainstage, maar de heren lieten overduidelijk zien dat zij er zeker thuis horen. Een uur lang ging de zaal los op de hardste trance, die heel goed werd ontvangen. Veel van hun eigen hits, maar ook mash-ups en als afsluiter uiteraard hun nieuwe plaat met Armin van Buuren, Great Spirit. Je zag de heren ultiem genieten van dit bijzondere moment. Voor even was iedereen bij de Mainstage in A State of…Psytrance. En dat voelde heel goed.
De avond wordt in stijl afgesloten door Armin van Buuren zelf met zijn vinyl set. Een set vol legendarische classics en hits zorgen voor een memorabel einde aan een mooie reis door A State of Trance.
A State of Trance Festival is eigenlijk te vergelijken met een droom. Je gaat even weg uit de realiteit, geniet en zo'n 9 uur later is het voorbij. Terug naar de realiteit waar alles net iets minder mooi is dan de wereld waar je net bent geweest. Ik ben een liefhebber van vele muziekstijlen, maar elk jaar weer voelt A State of Trance als thuiskomen. De muziek, de sfeer, het publiek en de bijbehorende licht/laser effecten maken het plaatje compleet. Ik durf bij deze al de uitspraak te doen dat A State of Trance Festival voor mij het hoogtepunt van 2017 is.
En nu? Met smart aftellen naar A State of Trance 850…Één ding is in ieder geval zeker. I Live For That Energy, en dat blijf ik voor zolang het nog kan zeker doen.