Zou er iets passender kunnen zijn voor het boek Hebreeën dan de verheffing van de sabbat tot de volle betekenis en bedoeling ervan in het plan van God?
De sabbat behoudt dus de betekenissen zoals onder het Oude Verbond, het identificeren van Gods speciaal geheiligde volk (“het volk van God”) en het verwijzen naar God als Schepper. Daaraan toegevoegd wordt de betekenis onder het Nieuwe Verbond: het door Christus binnengaan in een andere rust, als type vervuld door de rust die in Jozua’s tijd aan Israël werd gegeven (Hebreeën 4:8).