Waarom Anne niet meer zo hecht aan haar privacy - Lume
by Anne Doornkamp, 30 juni 2020
"Het ging zelfs zo ver dat reizigers recht hadden op een maaltijd, een wasbeurt, geurende olie en minimaal één nacht onderdak..."
"Onze rechten op privacy vliegen ons om de oren. We vinden het geweldig dat we zelf mogen kiezen voor de cookies op websites. We mogen zelfs boos worden als iemand een foto van ons maakt. Persoonlijke gegevens delen met onbekenden is een vette NO GO. En doorgaans zo maar iets voor een vreemde doen? Ho maar!
De maatschappij is duidelijk over onze privacy. Maar wat zegt de Bijbel? Is die er ook zo duidelijk over? Ik zocht wat verhalen en verzen op en zag het al snel: er zijn geen verhalen over privacy. Want in de Bijbel draait het juist allemaal om gastvrijheid! In het Oude Testament geeft God de opdracht om mensen te ontvangen in je huis. Het is als een basis van naastenliefde. Het ging zelfs zo ver dat reizigers recht hadden op een maaltijd, een wasbeurt, geurende olie en minimaal één nacht onderdak. Niet de bewoners hadden rechten, maar de reizigers!
Oké, gastvrijheid is dus belangrijk. Maar er komen echt heel vaak vrienden bij mij eten. Voor mijn gevoel ben ik behoorlijk gastvrij! Zelfs als ze zomaar aanbellen, zijn ze vaak welkom. Dus dat zit wel goed… Maar toen las ik Hebreeën 13, het eerste vers. Er staat: "Laat de liefde blijven, en vergeet de gastvrijheid niet." In het Grieks staan daar de woorden philadelphia en philoxenia. Van philadelphia heb je misschien wel eens gehoord. Het betekent liefde. Om precies te zijn betekent het broeder- of zusterliefde. Het woord voor gastvrijheid is philoxenia. Eigenlijk betekent dat ook liefde. Maar dan liefde voor vreemdelingen.
Liefde voor vreemdelingen
Oeps, dat wist ik niet! Dat ik vrienden uitnodig voor het eten heeft weinig te maken met liefde voor vreemdelingen… Het is eerder de liefde voor broers en zussen. De tekst past daar dus precies bij: 'Laat de liefde voor broers en zussen blijven, en vergeet de liefde voor vreemdelingen niet.' Een fijne herinnering om weer eens wat vaker iemand uit te nodigen die ik niet ken.
Het doet me denken aan een moment van een paar maanden terug. Ik kwam uit school. Er zat een onbekende, bijzondere man op de bank. Toen hij mij zag, stond hij gelijk op. Hij wilde me niet tot last zijn. Het bleek dat mijn eigen man een zwerver had binnengelaten voor een kopje koffie. Ik was verbaasd, en tegelijk jaloers dat Elroy dit had gedurfd!
Philoxenia, de liefde voor vreemdelingen. Ik ga vandaag met die liefde naar anderen kijken. En de privacyregels en cookies? Die bak ik, om vervolgens uit te delen. Doe je mee?