Afscheid Albert van Wersch, directeur van het Volksbuurtmuseum Wijk C | Gemeente Utrecht
Oud-burgemeester Jan van Zanen Afscheid Albert van Wersch, directeur van het Volksbuurtmuseum Wijk C
Utrecht, Volksbuurtmuseum Wijk C, 15 maart 2019
Het kan bijna geen toeval zijn… Want deze week is het precies 35 jaar geleden dat Pisa de Nederlandse Top 40 binnenstormde met het liedje 'De Gewone Man'. Daarin zong het ooit illustere duo Henk Spaan en Harry Vermeegen, het lijkt inderdaad een eeuwigheid geleden, over de man die niemand wil zijn: op zaterdagmiddag naar de stad en 1 keer per week in bad… Een pilsje drinken tegen de dorst en gek op boerenkool met worst… En natuurlijk…schoenmaat 42. Middelmaat. Doorsnee. Op het saaie af. Zo gewoon wil niemand zijn.
En tegelijkertijd herkent iedereen zich in hem… De Gewone Man is geen held. Doet niks heldhaftigs. En tegelijkertijd heeft hij 1 groot talent: gewoon zijn. En daarmee belichaamt De Gewone Man dit prachtige museum. Want het Nederlands Volksbuurtmuseum laat ook niet de grootse, heroïsche dingen van de stad zien. Niet de etalage, maar juist de achterkant. De steegjes, de brandgangetjes, de binnenplaatsjes. In gewone volkswijken, waar doodgewone mensen wonen. Mensen zoals u en ik. Mensen die gewone dingen doen.
En toch…Niet iedereen heeft schoenmaat 42. Gelukkig maar…. Sommigen hebben 36. Anderen zelfs 48... Want Albert, jij zag decennia geleden al dat de oude volksbuurten helemaal niet zo doorsnee zijn als ze lijken. Ondiep en Wijk C zijn net zo Utrechts en net zo bijzonder als Nijntje en de Domtoren. Onze volkswijken zijn ware schatkamers. Bomvolle schatkamers ook, tot het plafond gevuld met bijzondere foto's, bijzondere voorwerpen, en, bijzondere verhalen. Mooie verhalen:
vrolijk, maar vaak ook verdrietig en pijnlijk. Verhalen die onlosmakelijk met de stad zijn verbonden. Geschiedenis die we moeten koesteren. Jij zorgde daarvoor. Van al die gewone mensen verzamelde jij de verhalen, foto's en voorwerpen. Het buurthuis van Wijk C werd de pronkkamer van Wijk C. En onder jouw leiding groeide een
museum over een typisch Utrechtse wijk, het Volksbuurt Museum Wijk C, uit tot hét museum over de Nederlandse volkswijken. Een modern, eigentijds museum
over oude volkswijken.
Dat deed je, samen met alle vrijwilligers, met een aanstekelijk enthousiasme. Alleen dat al gaan we missen… Voor al jouw verdiensten – en laat ik de concerten
van Ravi Shankar en Kindercircus Jopie niet vergeten – kreeg je al de Maartenspenning en een koninklijke onderscheiding. Dik verdiend… Want toen sluiting van het museum dreigde, verzette jij je daar met succes tegen. Daarmee bleef een museum voor Utrecht behouden. En heb jij de geschiedenis van de gewone man (en vrouw…) voor de toekomst behouden. Dat maakt je gewoon…heel bijzonder.
Het liedje over De Gewone Man loopt goed af. De Gewone Man ontdekt dat hij eigenlijk heel bijzonder is. Van hem is er maar één. Uniek. Zelfs met maat 42… Net zoals er maar 1 Albert van Wersch is. Ook uniek. Je hebt veel betekend voor Wijk C, voor alle volksbuurten in Nederland, en voor alle gewone mensen die in gewone buurten – zoals Rijnsweerd – wonen. En daar – terecht – heel trots op zijn. Mede namens hen en iedereen hier zeg ik: bedankt Albert. Het ga je goed.