Zuster Angela uit Syrië
Leidinggevende Center of Hope
Zuster Angela* komt uit Aleppo, de op een na grootste stad van Syrië, die zwaar getroffen is door de burgeroorlog in het land. "Aleppo is gebroken door dood, verwoesting en geweld", zei zuster Angela in 2016, toen ze in het Britse parlement over haar werk mocht vertellen. Ondanks het geweld bleef zij in de stad om hulp te bieden aan honderden gezinnen, zowel christenen als moslims. Samen met een team vrijwilligers zette zij zich in om de mensen te voorzien van voldoende voedsel, schoon drinkwater en brandstof.
De afgelopen jaren zag zuster Angela vele geloofsgenoten vluchten. Het aantal christenen in Aleppo daalde van meer dan 200.000 tot zo'n 33.000. Maar zuster Angela was ervan overtuigd dat er een moment zou komen waarop mensen zouden terugkeren. "Als de oorlog afgelopen is, denk ik dat de meeste mensen terug zullen komen om de stad weer op te bouwen", zei ze eveneens in 2016.
Nu melden grote billboards in de stad het ook: Aleppo komt terug! De afgelopen twee jaar zijn tussen de verwoesting steeds meer tekenen van herstel te zien, waaronder het 'Center of Hope' dat zuster Angela leidt om mensen te ondersteunen bij het weer opbouwen van hun leven. Tijdens de Open Doors-dag vertelt zij over haar bijzondere werk.
*Zuster Angela is een schuilnaam. Om veiligheidsredenen wordt haar echte naam niet vermeld en wordt ze ook niet herkenbaar in beeld gebracht.
Wil je meer weten over Carla? Lees dan het artikel 'Ik bid dat Gods hoop doorklinkt in mijn muziek'.
Mojtaba uit Iran
De Iraanse Mojtaba wist wat hem te wachten stond, toen hij in 2012 gearresteerd werd voor het leiden van een huiskerk: dit keer zou hij niet wegkomen met een voorwaardelijke straf. Hij werd opgesloten en zat drie jaar tussen mensen die ernstige misdaden op hun geweten hadden, zoals moord. Mojtaba was doodsbang, totdat God juist daar, in de gevangenis, deuren opende voor het evangelie. "Ik heb geen moment gebeden voor vrijlating."
In 2009 werd Mojtaba Hosseini voor het eerst gearresteerd. Het feit dat hij van moslim christen was geworden, is voor de streng-islamitische wetgeving van Iran genoeg om hem ter dood te veroordelen. Gelukkig wordt de doodstraf zelden opgelegd. Mojtaba werd zelfs weer vrijgelaten. Maar hij wist dat het een volgende keer anders zou gaan. Toch ging hij door met zijn werk voor de kerk.
Drie jaar later volgde de tweede arrestatie. Mojtaba was doodsbang en erg verdrietig. Hij durfde niemand te vertrouwen en realiseerde zich daardoor dat hij in alles afhankelijk is van de Here God. "Dus ik bad. Meer kon ik niet doen. Eerst vroeg ik om vergeving. Ik dacht dat God me in de gevangenis had gebracht als straf voor fouten die ik gemaakt had. Maar Hij zei tegen me: 'Het gaat niet om jou, Mojtaba. Het gaat om Mij. Kijk eens om je heen.' En ik zag dat de mensen om mij heen, die de ergste misdaden hadden gepleegd, arm en eenzaam waren. 'Het wordt tijd dat je Mijn Woord met hen deelt, dat je Mijzelf met hen deelt', zei God."
Toen hij medegevangenen het evangelie vertelde, vroegen sommige of hij met ze wilde bidden. Een aantal kwam tot geloof. Mojtaba wilde ze graag meer vertellen over de Bijbel, maar het leek onmogelijk om een exemplaar binnen de gevangenismuren te krijgen. Toch voorzag God ook daarin. Uitgerekend de imam die regelmatig in de gevangenis kwam, raakte zo onder de indruk van de toewijding van de gevangen christenen dat hij besloot te helpen. Hoe dat ging, vertelt Mojtaba u tijdens de Open Doors-dag.
Daniël uit Irak
Van jongs af aan kent hij oorlog en vervolging. Pastor Daniël werd geboren tijdens de Golfoorlog en als tiener uit Bagdad verjaagd door Al-Qaida. Als jonge priester besloot hij zich in te zetten voor kinderen die moesten vluchten voor het geweld van IS. Wat hem drijft is hoop: hoop op een betere toekomst voor deze kinderen.
Daniël is de zoon van een priester uit de Oude Kerk van het Oosten. Nadat hij tweeënhalf jaar medicijnen had gestudeerd, voelde hij een roeping om in de voetsporen van zijn vader te treden. In 2012 werd ook hij tot priester gewijd en kreeg hij een aanstelling in de stad Erbil, Noord-Irak.
Een veilige plek voor gevluchte kinderen
Twee jaar later kwamen duizenden ontheemde mensen naar Erbil, op de vlucht voor IS. Daniël trok zich vooral het leed van de vele kinderen aan. Hij richtte een veilige plek in waar tweehonderd jongens en meisjes terechtkunnen en hun ervaringen kunnen verwerken. "Het is hard werken, maar moe word ik niet. Als ik de kinderen zie lachen, voel ik Gods genade om me heen en kan mijn dag niet meer stuk."
Tijdens de Open Doors-dag vertelt pastor Daniël over zijn werk en over de hoop die hem blijft drijven. Sinds IS verslagen is, ziet hij hoe christenen -ondanks vele tegenslagen- terugkeren en hun huizen, scholen, kerken en levens weer opbouwen. "We zijn de Here God dankbaar. Hij is het die dit herstel mogelijk maakt."
Spreker uit Nederland
Evenals vorig jaar staat ook Jurjen ten Brinke op het podium. Hij werkt mee aan de opening van het ochtendprogramman. Ten Brinke is voorganger van een multiculturele gemeente in Amsterdam-Noord. Hij reisde verschillende keren naar de vervolgde kerk.
Geraakt door ontmoetingen die hij op deze reizen had, wil hij de bezoekers van de Open Doors-dag een inspirerende boodschap meegeven. "Het is altijd bijzonder om met zo veel verschillende christenen een gezamenlijk doel te hebben dat alle kerkmuren overstijgt. Samen zingen, samen bidden, samen op scherp gezet worden als we luisteren naar de getuigenissen van broeders en zusters uit de vervolgde kerk. Daar kijk ik naar uit."
Ron van der Spoel is opnieuw gastheer tijdens de Open Doors-dag. Van der Spoel reist regelmatig naar de vervolgde kerk om voorgangers te trainen die met vervolging te maken hebben.
"Elke keer als ik tijdens mijn reizen vervolgde christenen ontmoet, zeggen ze: 'Wij merken dat er voor ons gebeden wordt'. 'Hoe dan', vraag ik aan hen? 'We ervaren kracht op momenten dat het lastig is en dat wij ondervraagd worden door onze vervolgers.' Het besef dat er voor hen wordt gebeden door christenen wereldwijd, zorgt ervoor dat zij innerlijke rust en kracht ervaren. Het maakt dat ze zich niet alleen voelen. 'Er zijn broers en zussen die mij opdragen aan God. Anderen bidden met mij en voor mij.' Dat geeft verbondenheid!"
"Je kunt thuis bidden, maar juist samen met andere christenen is enorm krachtig. Daarom zouden mensen naar de Open Doors-dag moeten komen. De sprekers zien en horen dan ruim 8.000 mensen die samen komen om te bidden, voor hen! Deze dag is een getuigenis van onze verbondenheid met de vervolgde kerk. En de Open Doors-dag is een dag waar je niet voor jezelf komt, maar voor de vervolgde kerk. Zij hebben het nodig dat wij met elkaar samen komen om voor hen te bidden. Je zult ontdekken dat je er zelf ook veel aan hebt."