Interview: Marthe Hennink - Een inspirerende fotografe!
Talent: Fotografe Marthe Hennink 'Mijn werk is vaak minimalistisch en strak. Zonder dat het saai wordt'.
Marthe Hennink, die naam wil je onthouden. Want naast dat deze vrouw een ontzettend fijn mens is om mee te werken: duidelijk, geduldig, down to earth en lief, heeft ze een waanzinnig oog voor sterk beeld. Niet zo verrassend dus dat ze achter de camera terecht is gekomen. Want als fotograaf kan ze haar visie als een echte professional vertalen naar te gekke foto's. Foto's die spreken. Foto's met ballen. Vind ik dan. Uhm en ik mocht dus ook voor de lens verschijnen. Retespannend. Maar ook heel cool! Zie hier een twee platen die Marthe van mij schoot. Er volgen er de komende tijd overigens nog meer; we geven natuurlijk niet alles in één keer weg. Maar mijn persoonlijke favorieten? Die kun je hier vast checken. En wil je meer weten over deze power vrouw? Read along…
Vertel. Fotografie. Waarom?
Ik heb advertising & design gestudeerd in Rotterdam en ben na mijn studie in de reclame gaan werken. Dat heb ik 7 jaar gedaan, maar ik miste toch iets in mijn werk. Ik wilde graag meer aan de uitvoerende kant werken in plaats van alleen concept, echt zelf iets maken zeg maar, en zo kwam ik bij fotografie terecht.
Wanneer ontdekte je dat juist dit je passie was?
Pas toen ik al een tijdje aan het fotograferen was, in het begin was het eigenlijk gewoon spannend om iets nieuws te gaan proberen en te kijken of dat zou lukken. Helemaal opnieuw aan iets beginnen is leuk, maar soms ook moeilijk omdat je tegen je eigen beperkingen aanloopt. Toen ik merkte dat die beperkingen langzaam minder werden, ging ik het steeds leuker vinden. Ik merkte dat ik bloedfanatiek werd, dat was voor mij het teken dat ik de juiste keuze had gemaakt.
En toen? Wat waren de eerste stappen die je nam?
Ik ben een opleiding gaan volgen om de techniek te leren beheersen en al vrij snel had ik toen de mogelijkheid samen met een studiegenoot een studio te beginnen. Dat hebben we gedaan en zo is het balletje gaan rollen. Ik ben vooral gewoon heel veel gaan schieten. Heel veel proberen. Dat doe ik nog steeds.
Wat is jouw stijl, kun je die omschrijven?
Ik hou van glad en gestyleerd beeld. Minimalistisch. Duidelijk kleurgebruik. Grafische elementen. Of juist meer dromerig zwart wit. Het hangt ook een beetje van de opdracht, of in het geval van vrij werk van mijn mood af. Ik let vooral op vorm en esthetiek, minder op een diepe achterliggende gedachte. Mijn werk is vaak minimalistisch en strak, zonder dat het saai wordt (dat probeer ik dan in ieder geval).
En wie is je grote voorbeeld?
Er zijn ontzettend veel fotografen waar ik grote bewondering voor heb. Doordat ze esthetisch mooi werk maken, durf of humor tonen in hun werk, of de manier waarop ze werken. Een greep uit het lijstje: Inez & Vinoodh, Solve Sondsbo, Karim Sadli, BOY/GIRL photo, Steven Klein, Guy Bourdin, Peter Lindbergh, Erwin Blumenfeld.
Het allermooiste werk ooit is van…
Allermooiste weet ik niet, maar wat meteen in me opkomt is een beeld dat Erwin Blumenfeld schoot voor een Vogue cover ergens rond 1950. Een prachtig iconisch beeld van een vrouw waarvan je alleen haar lippen, 1 oog met wenkbrauw en een zwarte moedervlek ziet. De rest van het beeld is wit. Het feit dat iemand dit in 1950 maakte en dat dit op de cover van de Vogue stond vind ik heel bijzonder, je zult nu niet snel meer een soortgelijke cover aantreffen in het tijdschriftenvak. Het beeld is ook nog vaak daarna nagemaakt of als inspiratiebron gebruikt door vele andere fotografen.
Hoe heb je je voorbereid op de foto's met mij?
We hebben gesproken over wat we wilden doen en welke vibe we wilden neerzetten. Verder had ik in mijn hoofd al een beetje bedacht hoe dat er dan uit zou zien. Verder ben ik redelijk blanco de shoot in gegaan, juist ook omdat ik het spontaan wilde houden. Niet te geënsceneerd.
Waar wordt je super blij van als dat tijdens een shoot gebeurt?
Vaak zijn de 'tussendoor' momentjes het beste. Dus zodra mijn model stopt met poseren schiet ik vaak de mooiste beelden. Het vervelende is dat je daar dus niet echt naar op zoek kan gaan met je model, anders is het geen tussendoor momentje meer en werkt het vaak niet. Zeggen: 'Dat wat je net deed, doe dat nog eens' wordt nooit zo goed als het moment waarop iemand het echt deed. Het is dus vaak gewoon wachten tot het gebeurt en dan hopen dat ik precies dat moment pak.
Heb je er wel enige invloed op?
Je kunt dat naar mijn idee dus niet echt afdwingen. Maar ik ben me wel bewust van het feit dat het bijna bij iedere shoot minimaal een paar keer gebeurd. Een leuke, relaxte sfeer heeft daar invloed op, dus die probeer ik te creëren. En dan op het juiste moment schieten.
Wat gaat er in 2016 voor jou nog allemaal gebeuren?
Er komt een boek uit, begin oktober, waarvoor ik de fotografie heb gedaan en waar ik vorig jaar oktober al mee begonnen ben, dus daar kijk ik super erg naar uit! Verder hoop ik natuurlijk op veel nieuwe, leuke klussen én er staat voor eind dit jaar een werktrip naar L.A. op de planning.
Ik heb niet echt een duidelijke droom. Maar een grote klus scoren tijdens die trip naar L.A., waardoor ik daar een tijdje kan blijven zou wel te gek zijn.
Al enig idee hoe je deze gaat verwezenlijken?
Daar naartoe gaan, hard werken, contacten leggen en een beetje geluk hebben, dan gaat het hopelijk lukken.