words: 24.3.2011 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ἱ. 7837 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΠΡΟΠΗΣ της 14ης Δεκεμβρίου 2010 σχετικά µε την κρατική ενίσχυση Ο 39/96 (πρώην ΝΝ 127/92) που ἐθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία υπἐρ του (οορέταϊνε εα εχροτίαήοη ἅ ἨΗντε Ιταποοῖς (ΓΕΙΕ) [κοινοποιηθεῖσα υπὀ τον αριῦμό Ε(2010) 89358] (Το κείµενο στη γαλλικἡ γλὠσσα εἶναι το μόνο αυθεντικό) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) (2011/179/Ε8) Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη. συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το ἀρθρο 108 παράγραφος 2 πρὠτο εδάφιο (), Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόµενους να υποβάλουν τις παρατηρή- σεις τοὺς σύμφωνα µε το προαναφερθέν ἀρθρο (2), καὶ αφοὐ ἔλαβε υπὀψη αυτὲς τις παρατηρήσεις, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: 1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ (1 . Με απόφαση της Ίδης Απριλίου 2008 () (εφεξῆς «η απὀ- φαση του Πρωτοδικείου»), το Πρωτοδικείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακύρωσε την απόφαση 2005/262/ΕΚ της Επιτροπής της 20ής Απριλίου 2004 σχετικὰ µε την ενίσχυση που ἔθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία υπἑρ του συνεταιρισμού εξαγωγἠς του γαλλικού βιβλίου (Οοορέταϊνο α᾿εχροπαποη ἀπ Ηντε Παπςαῖ») (εφεξής «ΟΕΙΕ») (3 (0). 2). Μετὰ την απόφαση του Δικαστηρίου, η Επιτροπή πρέπει να εκδώσει µια νέα απόφαση. (2).. Ἠ προαναφερθεῖσα απόφαση αποτελεἰ το τέλος µιας διαδι- κασὶας τα κύρια στἆδια της οποίας αναφἑρονται κατωτἐρω. () Απὸ την 1η Δεκεμβρίου 2009, τα ἀρθρα δό6, 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ µετατρέπονται αντιστοίχως σε ἀρθρα 106, 107 καὶ 105 της συνθή- κης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΣΛΕΕ»). Καῑ στις τρεις περιπτώσεις, οι διατάξεις εἶναι ουσιαστικὰ ταυτόσηµες. Όσον αφορά την παροὐσα απόφαση, τα στοιχεῖα αναφορὰς στα ἀρθρα 106, 107 καὶ 105 της ΣΛΕΕ νοοὐνται, ὁτι αφορούν αντιστοίχως τα ἀρθρα δ6, 87 καὶ 58 της συνθήκης ΕΚ. ( ΕΕ Ο 366 της 5.12.1996, σ. 7: ΓΕ Ο 142 της 23.6.2009, σ. 6. ()) Απόφαση του. Πρωτοδικείου της Ίδσης Απριλίου 2005, Τ-348/04, 5οοϊόΙ Ιπίογπαϊοπα]ε ς ἀῑ[[μσίον ο ἀ έαῑπου (5ΙΡΕ) κατὰ Επιτροπής, Συλλογήἡ σ. Π-625. ( ΕΕ Ι. 85 της 2.4.2005, σ. 27. () Ο συνεταιρισμός εξαγωγἠς του γαλλικού βιβλίου δραστηριοποιείται υπὀ την εµπορικἠ επωνυμία «Κέντρο εξαγωγἠς του γαλλικού βιβλίου» (ΟΕΙΕ). Α. Πρώτο στἆδιο Με επιστολή της 20ής Μαρτίου 1992, η δοςῖόιέ Ιπίογπα- Ποπαΐο ὧρ αἀῑιιοίοη οἳ ἀ έάϊΠοπ [Διεῦνής Εταιρεία (εφεξής «ΙΡΕ»]]| επέστησε την προσοχή της Επιτροπής στις ενισχύ- σεις για την προὠθηση, τη μεταφορὰ και την εµπορία που χορήγησαν  οι γαλλικὲς αρχὲς στον ΕΙΕ, ενισχύσεις οι οποἰες δεν εἶχαν αποτελέσει αντικείµενο προηγούμενης Κοι- νοποίησης στις υπηρεσίες της Επιτροπής. Με επιστολἠ της 2ας Απριλίου 1992, η Επιτροπή, έχοντας υπενθυμἰσει στις γαλλικές αρχὲς ὁτι ολόκληρο το σχέδιο πουὺ επιδιώκει να συστήσει ἦ να τροποποιήσει τις. ενισχύσεις ἐπρεπε να αποτελέσει αντικείµενο προηγούμενης κοινοποἰ- ησης στις υπηρεσίες της, ζήτησε απὀ τις προαναφερθείσες αρχὲς να την ενημερώσουν σχετικά µε τον χαρακτήρα καὶ το αντικείμενο των ενισχύσεων που ανέφερε η 8ΙΡΕ. Οιἱ γαλλικὲς αρχές, µε επιστολή της 29ης Ιουνίου 1997, επιβεβαἰωσαν στην Επιτροπή την ὑπαρξη ενισχύσεων υπὲρ του ΕΙΕ. Αυτὲς διευκρίνισαν ὁτι αυτὰά τα μἐτρα. εἶχαν σκοπό να καταστήσουν γνωστή τη γαλλικἡ γραµµατεία και τη γαλλική γλὠσσα στις µη γαλλόφωνες χώρες και ὁτι στον ΟΕΙΕ εἶχε ανατεθεἰ η διαχείριση τριών συστημάτων ειδικὠν ενισχύσεων τα οποία εἶχαν επίσης στόχο να διευκολύνουν Την πρὀσβαση στα γαλλικά βιβλία απὀ αναγνώστες σε απο- μµακρυσμένες περιοχές. Με επιστολἠ της 7ης Αυγούστου 19972, η Επιτροπή επιβε- βαἰωσε στη 5ΙΡΕ την ὑπαρξη ενισχύσεων υπἐρ του ΕΙΕ, διευκρινίζοντας τον στόχο τους καὶ ενημερωνοντάς την ὁτι τα. επίµαχα μέτρα δεν  εἶχαν  κοινοποιηθεἰ. . Διευκρίνισε, ωστόσο, ὁτι οἱ επίµαχες ενισχύσεις δεν ἦταν ικανὲς να αλλοι- ὠσουν τους ρους των συναλλαγὼών μεταξύ των κρατών μελών. Ὑπὸ αυτὲς τις συνθήκες, η 5ΙΡΕ εἶχε κληθεί να υποβάλει τις παρατηρήσεις της. Με επιστολή της 7ης Σεπτεµβρίου 1992, η 5ΙΡΕ γνωστο- ποίησε στην Επιτροπή ὁτι εἶχε την πρὀθεση να καταγγείλει ὁτι τα μἐέτρα συνιστούν διακριτική µεταχείριση και ὁτι εἶχαν επιπτώσεις στο ενδοκοινοτικὀ εµπόριο, χωρίς να αμφισβητεί, ωστόσο, τον πολιτιστικὀ στόχο τον οποῖο προωθούσε το Υπουργεῖο Πολιτισμού, ο οποἰος ἦταν η διάδοση της γαλ- λικῆς γλὠσσας καὶ της γαλλικήῆς γραμματείας.