words: Ι 114/8 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 26.4.2012 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριδ. 360/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 25ης Απριλίου 2012 σχετικά µε την εφαρµογή των ἀρθρων 107 καὶι 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις ενισχύσεις ἧσσονος σηµασίας οι οποῖες χορηγούνται σε επιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες γενικού οικονομικού συµφέροντος (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπὀψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 994/98 του Συµβουλίου, της 7ης Μαΐου 1998, σχετικά µε την εφαρµογή των ἀρθρων 92 καὶ 93 της Συνθήκης ἵδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σε ορισµένες κατηγορἰες οριζόντιων κρατικών ενισχύσεων (}, και ιδίως το ἀρθρο 2 παράγραφος Τ, Μετὰ απὀ δηµοσίευση σχεδίου του παρόντος κανονισμού (), Κατόπιν διαβουλεύσεων µε τη συμβουλευτική  επιτροπή για τις κρατικὲς ενισχύσεις, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Με τον κανονισμὀ (ΕΚ) αριθ. 994/98, εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να καθορίσει µε κανονισμὀ ἑνα ὁριο κάτω απὀ Το οποῖο Ὀεωρείται ὁτι οι ενισχύσεις δεν πληρούν ὁλα τα κριτήρια του ἀρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης και, συνεπώς, εξαιρούνται απὀ τη διαδικασία κοινοποίησης που προβλέπεται στο ἀρθρο 105 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Δυνάμει του εν λόγω κανονισμού, η Επιτροπή εξέδωσε, ειδι- κότερα, τον. κανονισμὀ. (ΕΚ) αρθ. 1998/2006, της Ίδης Δεκεμβρίου 2006, για την εφαρμογή των ἀρθρων 87 και 88 της Συνθήκης στις ενισχύσεις ἤσσονος σημασίας (7), µε τον οποῖο ορίζεται το γενικῆς ισχύος ανώτατο. ὁριο των 200 000 ευρώ για τις ενισχύσεις ἧσσονος σηµασίας ανά δικαιούχο για περἰοδο τριών οικονομικών ετών. Η πεῖρα που ἐχει αποκτῆσει η Επιτροπή απὀ την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις σε επιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες γενικοὺ οικονομικού συμφέἑροντος κατὰ Την ἑννοια του ἀρθρου 106 παράγραφος 2 της Συνθήκης ἐχει καταδεῖξει πως το ανώτατο ὁριο μέχρι το οποἰο τα πλεονεκτήµατα που χορηγούνται στις εν λόγω επιχειρήσεις εἶναι δυνατό να Ὀεωρηθεί ὁτι δεν επηρεάζουν το εµπόριο μεταξύ κρατών μελών και]ή δεν στρεβλώνουν οὐτε απειλούν να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό μπορεἰ, σε ορισμένες περι- πτώσεις, να διαφἑρει απὀ το γενικής ισχύος ανώτατο ὁριο των ενισχύσεων ἤσσονος σηµασίας που ορίζει ο κανονισμὸός (Ε αριῦ. 1995/2006. Πράγματι, τουλάχιστον μέρος των εν λόγω πλεονεκτημάτων εἶναι πιθανό να αποτελεἰ αντιστάθμιση για επιπρόσθετα ἑξοδα που συνδέονται µε την παροχή υπη- ρεσιών γενικοὺ οικονομικού συμφέροντος. Επιπλέον, πολλὲς δραστηριότητες που χαρακτηρίζονται ως παροχή υπηρεσιὼών γενικού οικονομικού συµφέροντος εἶναι τοπικού χαρακτήρα. Εἶναι, επομένως, σκόπιµο να εκδοθεἰ, παράλληλαµε τον κανονισμὀ (ΕΚ) 1998/2006, ἑνας κανονισμός που να περιέ- χει. συγκεκριµένους κανόνες για τις ενισχύσεις ἧσσονος 142 της 14.5.1998, σ. Ἱ. ΕΕΙ ΕΕ Ο ὃ της 11.1.2012, σ. 23. ΕΕΙ 379 της 25.172.2006, σ. 5. σημασίας που χορηγούνται στις επιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες γενικού οικονομικού συµφέροντος. Θα πρὲπει να καθορισθεί ένα ανώτατο ὁριο για το ποσὸ ενισχύσεων ἧσσο- νος σηµασίας που κάθε επιχείρηση επιτρέπεται να λάβει μέσα σε ἑνα συγκεκριμένο χρονικό διάστηµα. Με γνὠμονα την πεῖρα που . ἐχει αποκτῆσει η΄ Επιτροπή, συνάγεται ὁτι οι ενισχύσεις που χορηγούνται σε επιχειρήσεις οι οποῖες παρέχουν υπηρεσίες γενικοὺ οικονομικού συµφὲ- ροντος δεν ὃα πρὲπει να Ὀεωρεῖται ὁτι επηρεάζουν το εµπὀ- ριο μεταξύ κρατών μελών και/ή ὁτι δεν στρεβλώνουν οὐτε απειλούν να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμὀ, υπὀ την προῦ- πόῦθεση ὁτι το συνολικὀ ποσὀ της χορηγούμενης για την παροχή υπηρεσιών γενικού . οικονομικού συμφέροντος. ενὶ- σχυσης που λαμβάνει η δικαιούχος επιχείρηση δεν υπερβαἰ- νει τις 500 000 ευρώ για οποιαδήποτε περίοδο τριών οικο- νομικών ετών. Με βάση την ανάπτυξη του κλάδου των οδι- κὠν επιβατικών μεταφορών καὶ τον ως επὶ το. πλεῖστον τοπικὸ χαρακτήρα των υπηρεσιὼν γενικού οικονομικού συμ- φέροντος στον υπὀόψη κλάδο, δεν ενδείκνυται η εφαρμογή χαµηλότερου ανώτατου ορίου στον συγκεκριµένο κλάδο και, συνεπώς, Όα πρέπει να ισχύει το ανώτατο . ὁριο των 500 000 ευρώ. Τα ἑτη που πρέπει να λαμβάνονται υπὀψη για να διαπιστωθεὶ η κάλυψη ἡ µη του εν λόγω ανώτατου ορίου ὃα πρέπει να εἶναι τα οικονοµικά ἑτη που λαμβάνονται ως βάση για φορο- λογικοὺς σκοποὺς απὀ την εκάστοτε επιχείρηση στο οικεἰο κράτος μέλος. Ἡ κρίσιµη τριετία θα πρέπει να εκτιμάται σε κυλιόµενη. βάση, οὗτως ὧστε, για κάθε νέα χορήγηση . ενἰ- σχυσης ἧσσονος σηµασίας, να εἶναι απαραΐτητο να καθορἰ- ζεται το συνολικὀ ποσὸ ενισχύσεων ἤσσονος σηµασίας που χορηγούνται κατὰ τη διάρκεια του. εκάστοτε. οικονομικού ἑτους, καθὼς καὶ κατὰ τα προηγούμενα δύο  οικονοµικά ἑτη. Για τον σκοπὀ αυτό, Όα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κάθε ενίσχυση που χορηγεῖται απὀ ἑνα κράτος μέλος, ακόµη και όταν αυτή χρηματοδοτεῖται εξ ολοκλήρου ἡ εν μέρει µε πόρους. ενωσιακήῆς προέλευσης. Δεν α πρὲπει να. εἶναι δυνατή η κατάτμηση των μέτρων ενίσχυσης που υπερβαἰνουν το ὀριο που ισχύει για τις ενισχύσεις ἤσσονος σηµασίας σε περισσότερα μικρότερα τμήµατα κατὰ τρόπον ώστε τα τµη- ματικά αυτά ποσὰ να εµπίπτουν πλέον στο πεδῖο εφαρµογἠς του.παρὀντος κανονισμοῦ. Ο παρών κανονισμὸς α πρέπει να εφαρµόζεται μόνον σε ενισχύσεις οι οποἰες χορηγούνται για την παροχή υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος. Εποµένως, ὃα πρέπει να ανατῖθεται εγγράφως στη δικαιούχο επιχείρηση η παροχή της υπηρεσίας γενικοὺ οικονομικού συμφέροντος για την οποία χορηγείται η ενίσχυση. Ενώ η πράξη ανάθεσης θα πρέπει να ενηµερώνει την επιχείρηση σχετικἀ µε την υπηρεσία γενικού οικονομικού συµφέροντος για την οποία χορηγεῖται ενίσχυ- ση, δεν εἶναι υποχρεωτικὀ να περιλαμβάνει το σύνολο των αναλυτικών πληροφοριὼν που καθορίζονται στην απόφαση 2012/21/ΕΕ της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του ἀρθρου 106 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις