words: 4.4.2011 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ι. 88/45 ΟΔΗΠΕΣ ΟΔΗΓΙΑ 2011/24/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της θης Μαρτίου 2011 περὶ εφαρµογἠς των δικαιωμάτων των ασθενών στο πλαἰσιο της διασυνοριακῆς υγειονομικήῆς περίθαλψης ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη. συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καὶ ιδίως τα ἀρθρα 114 και 168, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Έχοντας υπὀόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής καὶ Κοινω- νικής Επιτροπἠς (), Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειὼν (), Αποασίζοντας σύμφωνα µε τη συνήθη νομοθετική διαδικασία ()), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Σύμφωνα µε το ἀρθρο 1685 παράγραφος 1 της συνθήκης για τη. λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), κατὰ τον καθορισμό καὶ την εφαρμογή ὁλων των πολιτικὠν καιὶ δρά- σεων της Ένωσης, πρέπει να εξασφαλίζεται υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώπινης υγείας. Τούτο σημαΐνει ὁτι πρὲ- πει να εξασφαλίζεται υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώ- πινης υγείας καιὶ οσάκις η Ένωση  Ὀεσπίζει πράξεις βάσει ἄλλων διατάξεων της συνθήκης. Το ἀρθρο 114 της ΣΛΕΕ εἶναι η κατάλληλη νομική βάση, επειδή η πλειοψηφία των διατάξεων της παρούσας οδηγίας αποσκοπεἰ στη βελτιωμένη λειτουργία της εσωτερικήῆς αγο- ρᾶς και της ελεύθερης κυκλοφορίας αγαθὼών, προσώπων καὶ υπηρεσιών. Δεδομένου ὁτι πληρούνται οι ὀροι προσφυγής στο ἀρθρο 114 της ΣΛΕΕ ως νοµικής βάσεως, η νομοθεσία της Ένωσης ὃα πρέπει να χρησιμοποιεἰ αυτή τη νομική βάση ακόμη καὶ ὀόταν η προστασία της δηµόσιας υγείας αποτελεἰ καθοριστικὀ παράγοντα των πραγματοποιούμενων επιλογών. Για το θέμα αυτὀ, το ἀρθρο 114 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ () ΕΕ ς 175 της 258.7.2009, σ. 116. () ΕΕ ς 120 της 25.5.2000, σ. 65. () Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 23ης Απριλίου 2009 (Ε ς 184 Ε της δ.7.2010, σ. 368), Ὀέση του Συµβουλίου σε πρώτη ανὰ- γνωση της Ί3ης Σεπτεμβρίου 2010 (ΕΕ ς 275 Ε της 172.10.2010, σ. Ἰ), Ὀθέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Ίθης Ιανουαρίου 2011 (δεν ἐχει ακόµη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) καὶ φαση του Συμµβουλίου της 2δης Φεβρουαρίου 2011. απὀ- ορίζει ρητὰ ὁτι, κατὰ την επίτευξη εναρµόνισης, πρέπει να διασφαλίζεται ἑνα υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώπι- νης υγείας, λαµβάνοντας ιδίως υπόψη ὀσες νὲες εξελἰξεις βασίζονται σε επιστημονικά δεδοµένα. Τα συστήµατα υγείας στην Ένωση  αποτελούν κεντρικὀ τμήµα των υψηλῶν επιπἐέδων κοινωνικής προστασίας στην Ένωση καὶ συμβάλλουν στην κοινωνική συνοχή και δικαιο- σύνη, καθώς καὶ στην αειφόρο ανάπτυξη. Αποτελούν επίσης μέρος του ευρύτερου πλαισίου των υπηρεσιών γενικού συμ- φἐροντος. Παρὰ τη δυνατότητα που ἔχουν οι ασθενεῖς να λαμβάνουν διασυνοριακή . υγειονομική  περῖθαλψη . σύμφωνα. µε την παρούσα οδηγἰα, τα κράτη μέλη εξακολουθούν να εἶναι υπεύθυνα για την παροχή ασφαλούς, ποιοτικῆς, αποτελεσµα- τικήῆς Κκαὶ επαρκοὺς ποσοτικἀ  υγειονομικῆς περίθαλψης στους πολίτες που βρίσκονται στην επικρἀτειά τους. Έπι- πλέον, η μεταφορὰ καὶ εφαρμογή της παρούσας. οδηγίας στο εὐνικό δίκαιο δεν πρέπει να ἐχει ως αποτέλεσµα οι ασθενεἰς να ενθαρρύνονται να αναζητούν περίθαλψη εκτὀς του κράτους µέλους ασφἀλισής τους. Όπως αναγνωρίστηκε απὀ το Συμβούλιο στα συμπεράσματά του, της 1ης καὶ 24ς Ιουνίου 2006, για τις κοινὲς αξίες καὶ αρχὲς στα συστήµατα υγείας της Ευρωπαϊκῆς Ένωσης (3) (στο εξῆς «συμπεράσματα του. Συμβουλίου»), υπάρχει µια δέσµη αρχών λειτουργίας την οποία ακολουθούν τα συστή- µατα υγείας σε ολόκληρη την Ένωση. Αυτὲς οι αρχὲς εἶναι αναγκαῖες προκειµένου να εξασφαλίζεται η εμπιστοσύνη των ασθενών στη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη, πουμε τη σειρά της αποτελεἰ προὐπόθεση για την επίτευξη της κινητικότητας του. ασθενοὺς καὶ για την επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας. Στην ἴδια αυτή δήλωση, το Συμβούλιο  αναγνώρισε ὁτι οι πρακτικοὶ τρόποι µε΄ τους οποίους οι εν λόγω αξίες καὶ αρχὲς υλοποιούνται στα συστή- µατα υγείας της ΕΕ διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών. Ειδικότερα, οι αποφάσεις για το εὖρος της υγειονομι- κῆς περίθαλψης που δικαιούνται οι πολῖτες και για τους μηχανισμούς χρηµατοδότησης καὶ παροχἠς της, ὁπως πχ. ο βαὐμὸς χρησιμοποίησης των μηχανισμών της αγορὰς καὶ των ανταγωνιστικών πιέσεων στη διαχείριση των συστηµάτων υγείας, πρέπει να λαµβάνονται σε εθνικὸ επίπεδο. Όπως ἐχει επιβεβαιώσει επανειλημμένως το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής «Δικαστήριο»), αναγνωρίζο- ντας ταυτόχρονα καιὶ την ειδική τους φύση, ὁλες οι μορφὲς ιατρικής περίθαλψης. εµπίπτουν στο πεδίο εφαρµογἠς της ΣΛΕΕ. (3 Ε ς 146 της 22.6.2006, σ. Ἱ.