words: δ.6.2011 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ι. 149/1 (Μη νομοθετικές πράξεις) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 550/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 7ης Ιουνίου 2011 για τον καθορισμό ορισμένων περιορισμών που εφαρμόζονται στη χρήση διεθνών πιστωτικών μορίων απὀ έργα που  σχετίζονται µε τα βιομηχανικά αέρια, βάσει της οδηγἰας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη. συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινο- βουλίου καὶ του Συμβουλίου, της Έ2ης Οκτωβρίου 2002, σχετικά µε τη Ὀέσπιση συστήµατος εµπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων Όερμοκηπίου εντός της Κοινότητας καὶ την τροποποἰίηση της οδη- γίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (1), καὶ ιδίως το. ἀρθρο 114 παράγραφος 9, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) ΕΕ ΕΕ Απώτερος σκοπὸς της σύμβασης-πλαισίου των Ἠνωμένων Εὐνών για την αλλαγή του κλίµατος (ΝΕςΟζΟ),, η. οποία εγκρίθηκε µε την απόφαση 94/69/ΕΚ του Συµβουλίου, της Ίδης Δεκεμβρίου 1993, σχετικά µε τη σύναψη της σύμβα- σης-πλαισίου των Ἠνωμένων Εὔνών για τις κλιματικὲς αλλα- γὲς ('), εἶναι να επιτευχθεἰ σταθεροποίηση των ατμοσφαιρι- κὠν συγκεντρώσεων των αερίων που προκαλούν το φαινό- μενο του θερµοκηπίου σε επίπεδα που Όα μπορούν να απο- τρέψουν επικίνδυνες ανθρωπογενεῖς παρεμβολέὲς στο κλιµα- τικὸ σύστηµα. Προκειµένου να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, η συνολική µέση ετᾖσια αὐξηση της θερμοκρασίας της επιφἀ- νειας του πλανήτη δεν πρέπει να υπερβαἰνει τους 2 Ο σε σχέση µε τα προβιομηχανικά επίπεδα, όπως επικυρώθηκε απὀ τη συνδιάσκεψη του Κανκούν για την αλλαγή του κλίµατος τον Δεκέμβριο του 2010 καιὶ απὀ τη «Συµφωνία της Κοπεγ- χάγης». Σύμφωνα µε την τελευταία ἐκθεση αξιολόγησης της διακυβερνητικής ομάδας εργασίας για την αλλαγή του κλὶ- µατος (ΙΡΟΟ), προκειµένου να επιτευχθεἰ ο στόχος αυτός, οι παγκόσµιες εκπομπὲς αερίων Ὀερμοκηπίου πρέπει να κορυ- φωθούν ἐως το 2020. Αυτὸ προὐποθέτει αυξημένες προ- σπάθειες απὀ ὁλες τις χώρες που συμβάλλουν σημαντικὰά στις εκπομπὲς. Αν Ὀέλουμε να ανταποκριθούμε στην πρόκληση αυτή, οι αγορὲς διοξειδίου του ἀνθρακα α πρέπει να διαδραµατί- σουν βασικὀ ρόλο. Θα µας επιτρέψουν να΄ επιτύχουμε Ι 275 της 25.10.2002, σ. 32. π 33 της 7.2.1994, σ. 11. τους στόχους µας µε χαμηλότερο κόστος και επίσης ενθαρ- ρύνουν τις φιλοδοξίες. Επιπλέον, οι αγορὲς διοξειδίου του ἀνθρακα μπορεἰ να εἶναι ἑνας αποτελεσματικός τρόπος για μεταφορά χρηµατοδότησης προς τις αναπτυσσόµενες χώρες καὶ ὃα µας βοηθήσουν να καλύψουμε τη΄ διεθνή . δέσµη μέτρων χρηµατοδότησης ύψους 100 δισεκατομμυρίων δολα- ρίων που συμφωνήθηκε στην Κοπεγχάγη. Αυτό Όα απαιτήσει σημαντική κλιμάκωση των υφιστάμενων μηχανισμών, συµπε- ριλαμβανοµένης της μεταρρύθμισης του μηχανισμού καῦα- ρής ανάπτυξης (ΓΜ) για την αὐξηση της χρήσης τυποποι- ημένων γραμμών βάσης καιὶ τη δηµιουργία νέων μηχανισμών της αγορᾶς. Το Πρωτόκολλο του Κιότο, το οποἰο εγκρίθηκε µε την απὀ- φαση 2002/358/ΕΚ του Συµβουλίου της 25ης Απριλίου 2002 σχετικὰ µε την ἐγκριση, εξ ονόµατος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του Πρωτοκόλλου του. Κιότο της σύμβασης- πλαισίου των Ἠνωμένων Εὐνών για τις κλιματικὲς αλλαγὲς καὶ την απὀ κοινοὐ τήρηση των σχετικών δεσμεύσεων (), ὁρισε στόχους µείωσης των εκποµπών για 39 μµέρη για την περίοδο 2008-2012 καιὶ καθιέρωσε δύο μηχανισμούς για τη δηµιουργία διεθνών πιστωτικών μορίων τα οποῖα μπορούν να χρησιμοποιηθούν απὀ τα ενδιαφερόµενα μέρη για την αντι- στάθμιση των εκπομπών. Ο μηχανισμός της κοινής εφαρµο- γἠς (Π) προβλέπει τη δηµιουργία μονάδων µείωσης. των εκπομπών (ΕΚΙ ενώ ο μηχανισμός καθαρής ανάπτυξης (ΓΡΜ) προβλέπει τη δηµιουργία πιστοποιημένων μειώσεων των εκποµπών (ΟΕΝ). Οι μηχανισμοί Π καὶ ΟΡΜ εἶναι οι λεγόµενοι καθαροί µηχα- νισμοἰ αντιστάθµισης, µε τους οποίους η μείωση των εκποµ- πών αερίων θερμοκηπίου κατά ἑνα τόνο δίνει το δικαίωμα εκπομπἠς ενὸς τόνου αερίων θερμοκηπίου σε κάποια ἄλλη περιοχή. Παρόλο που γενικά τέτοια συστήµατα συμβάλλουν στη µείωση του κόστους του παγκόσµιου περιορισμού των εκπομπών, πράγμα το οποἰο καθιστά δυνατή την ανάληψη δράσης σε χώρες ὁπου εἶναι πιο αποδοτικὀ οικονομικά, τα εν λόγω συστήµατα δεν στηρἰζουν τις προσπάθειες µείωσης που εἶναι απαραΐτητες για την πρὀοδο προς την επίτευξη του στόχου των 2 ς. () ΕΕ Ι. 130 της 15.5.2002, σ. 1.