words: Ι 590/14 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1.3.2012 ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 12ης Ιουλίου 2011 σχετικά µε τις εισφορὲς υπἐρ της Ιπετδεν [κοινοποιηθεῖσα υπὀ τον αριΌμό ((2011) 49723] (Το κείµενο στη γαλλικἡ γλὠσσα εἶναι το μόνο αυθεντικό) (2012/131/8Ε) Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), καὶι ιδίως το ἀρθρο 108 παράγραφος 2 πρὠτο εδάφιο (3), Αφού κάλεσε, σύμφωνα µε το ἀρθρο 108 παράγραφος 2 πρὠτο εδάφιο της ΣΛΕΕ, τα ενδιαφερόµενα µέρη να υποβάλουν τις παρα- τηρήσεις τους καὶ έχοντας υπὀόψη τις παρατηρήσεις αυτὲς, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Ι. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ (1) ' Σε συνέχεια πληροφοριών που έἔλαβε σχετικἀ µε το εν λόγω μέτρο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε ερώτηµα στις γαλλι- κὲς αρχὲς σχετικά µε το μέτρο αυτὸ µε επιστολή της 2ας Οκτωβρίου 2001. Η μόνιµη αντιπροσωπεία της . Γαλλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση απάντησε στην Επιτροπή µε επιστολἠ της θης Νοεμβρίου 2001. (2) . Καθώς εἶχε τεθεί σε εφαρµογή χωρίς προηγούμενη ἐγκριση της Επιτροπής, το μέτρο καταχωρήθηκε στο μητρώο µη κοι- νοποιημένων ενισχύσεων, µε αριῦμὀ ΝΝ 39/03. (ϱ) . Η Επιτροπή κίνησε τη΄ διαδικασία που προβλέπεται στο ἀρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ σχετικά την εν λόγω ενίσχυση µε την επιστολή αριθ. Ο(2003) 2057 Ππαὶ της θης Ιουλίου 2003. (4) . Ἡ απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ()). Ἡ Επιτροπή κάλεσε τα ἀλλα κράτη μέλη καὶι τα ενδιαφερόµενα τρίτα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά µε πς εν λόγω ενισχύσεις. Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις εκς µέρους τρίτων μερών. Οἱ γαλλικὲς αρχὲς ἑστειλαν τις παρατηρήσεις τους µε επιστολὲς της δης καὶ της Ίθης Οκτωβρίου 2003, της Ί3ης Σεπτεμβρίου καὶ της ἔ29ης Νοεμβρίου 2005, () Απόὸ την Ίη Δεκεμβρίου 2009, τα ἀρθρα 87 καὶ 88 της Συνθήκης ΕΚ ἐγιναν τα ἀρθρα 107 καὶ 108 αντίστοιχα της ΣΛΕΕ. Καὶ στις δύο περιπτώσεις, οι διατάξεις εἶναι κατ' ουσία ταυτόσηµες. Για τους σκοποὺς της παροὐσας απόφασης, οι παραπομπὲς στα ἀρθρα 107 καὶ 108 της ΣΛΕΕ Ὀεωρούνται, ὁπου ενδείκνυται, ως παραπομπὲς στα ἄρθρα 87 καὶ 88 αντιστοίχως της συνθήκης ΕΚ. () Απόφαση (2003) 2057 Ππαὶ της Επιτροπἠς της θης Ιουλίου 2003 (ΕΕ ς 189 της 9.8.2002, σ. 21). (6) Στις 25 Φεβρουαρίου 2011 εστάλη στη Γαλλία αἴτημα συμπληρωματικών  πληροφοριὼών στις 29 Μαρτίου 2011 πραγµατοποιήθηκε συνάντηση. Οι γαλλικὲς αρχὲς απάντησαν µε επιστολή της 24ης Μαΐου 2011. Π. ΠΕΡΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΕΝ ΛΟΓΩ ΜΕΤΡΟΥ 1. ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΙΝΤΕΚΡΕΥ 1.1. Οἵ ΔΙΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ (ΙΡΟ») ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΠΟΥ ΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ Οι διεπαγγελματικὲς ενώσεις (οι «ΙΡΟ») εἶναι ομάδες που συγκεντρώνουν, ανά κλάδο παραγωγἠς, τις διάφορες επαγ- γελματικὲς οικογένειες οἱ οποἰες εἶναι οἱ πιο αντιπροσωπευ- τικὲς της γεωργικής παραγωγἠς και, κατὰ περίπτωση, της µεταποίησης, της εµπορίας καὶ της διανομἠς καὶι ἔχουν ανα- γνωριστεἰ ως διεπαγγελματικοί οργανισμοἰ απὀ την αρµόδια διοικητική αρχή. Ἡ ὑπαρξή τους, η αποστολήἠ καὶ η λειτουρ- γία τους ρυθμίζονται απὀ τα ἀρθρα Ι. 631-1 καὶ ακόλουθα του αγροτικού κώδικα. Για να αναγνωριστεἰ µια τέτοια ομά- δα, οι αρµόδιες αρχὲς ελέγχουν ὁτι πληρούνται διάφορα κριτήρια, ιδίως ὁτι το καταστατικὀ της συμμορφώνεται µε το νόµο (ἀρθρο Ι.632-1 του αγροτικού κὠδικα) και ὁτι οἳ οργανώσεις που απαρτῖζουν την εν λόγω ΊΡΟ εἶναι αντιπρο- σωπευτικές. Στόχος των ΊΡΟ εἶναι να ενεργούν προς το συμφέρον ὀλων των μελών ενὸς κλάδου παραγωγἠς και μπορούν να συνὰ- ψουν συµφωνίες για τον σκοπό αυτό. Οι συμφωνίες αυτὲς και η εἴσπραξη προαιρετικών εισφορών για τη χρηµατοδὀ- τηση των δράσεων που προβλέπονται στις εν λόγω συµφω- νὶες μποροὺύν στη συνέχεια να καταστοὺν υποχρεωτικὲς («να επεκτείνονταν») µε διυπουργικἠή απόφαση για όλους τους φορεῖς που  δραστηριοποιούνται στον κλάδο, ανεξαρτήτως εὰν εντάσσονται ἡ ὀχι σε επαγγελµατική οργάνωση  μέλος της ΙΡΟ, εφόσον συμμορφώνονται µε τους στόχους που παραθέτει ο νόµος. Στόχος των συμφωνιὼν αυτών εἶναι να προάγουν τη γνώση της αγορᾶς, τις σχέσεις μεταξύ των επαγγελματιών, την ποιότητα καὶ την προὠθηση των προῖ- ὀντων. Ο αγροτικός κὠδικας επιτρέπει την επέκταση των συμφωνιών µόνο ὀταν αποβλέπουν σε «κοινὸ συμφέἐρον» βασιζόμενο σε δράσεις «σύμφωνες µε το γενικὸ συμφέἐρον καὶ συμβατὲς µε τοὺς κανόνες της κοινής γεωργικής πολιτι- κῆς» (βλἐπε ἀρθρο Ι.632-3 του αγροτικού κὠδικα).