words: 17.12.2010 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γ 334/1 (Νομοθετικές πράξεις) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 1177/2010 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 24ης Νοεμβρίου 2010 για τα δικαιώματα των επιβατών στις θαλάσσιες και εσωτερικὲς πλωτὲς μεταφορὲς καὶγιία την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΙΚΗΣ (2) . Δεδομένου ὁτι ο επιβάτης θαλάσσιων καὶι εσωτερικών πλωτών ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: Τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το ἀρθρο 91 παράγραφος 1 και το ἀρθρο 100 παράγραφος 27, Την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπῆς, Τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονοµικῆς καὶ Κοινωνικῆς Επιτροπής (1), Αφοῦύ ζήτησαν τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών, Αποασίζοντας σύμφωνα µε τη συνήθη νοµοθετική διαδικασία (2), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: ( . Η δράση της Ένωσης στον τοµέα των θαλάσσιων μεταφορών καὶ των εσωτερικών πλωτών οδών Όα πρέπει να αποσκοπεἰ, μεταξύ ἀλλων, στην εξασφάἀλιση υψηλού επιπἐδου προστασίας των επιβατών, συγκρίσιµου µε άλλους τρόπους μεταφορᾶς. Συν τοις ἄλλοις, ὃα πρέπει να λαμβάνονται πλήρως υπόψη οι απαιτήσεις προστασίας των καταναλωτῶν εν γένει. ϱ) ΕΕς 217 της 23.12.2009, σ. 89. () Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 23ης Απριλίου 2009 (ΕΕ ς 184 Ε της δ.7.2010, σ. 293), θέση του Συµβουλίου σε πρώτη ανάγνωση της 11ης Μαρτίου 2010 (ΕΕ ς 122 Έτης 11.5.2010, σ. 19), Ὀέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 6ης Ιουλίου 2010 (δεν ἐχει ακόμη  δημοσιευθεί στην Επίσημη  Εφημερίδα), καιὶ απόφαση. του Συμβουλίου της 11ης Οκτωβρίου 2010. μεταφορών εἶναι το ασθενέστερο μἐρος της σύμβασης µετα- φορᾶς, ὃα πρέπει να παρέχεται σε ὁλους τους επιβάτες ἑνα ελάχιστο. επίπεδο προστασίας. Τίποτε δεν Όα πρὲπει να εμποδίζει τους μεταφορεῖς να προσφἑρουν ευνοϊκότερους ὀρους σύμβασης για τον επιβάτη απὀ τους ὀρους που Ὀεσπίζονται στον παρόντα κανονισµόὀ. Παράλληλα, στόχος του παρὀντος κανονισμού εἶναι να µην παρεμβαίνει στις εμπορικές διεπιχειρησιακὲς  σχέσεις όσον αφορὰ τη  μεταφορά εμπορευμάτων.  Συγκεκριμένα, συµφωνἰες μεταξύ  οδικού µεταφορέα και µεταφορέα δεν θα πρέπει να εκλαμβάνονται ως συμβάσεις μεταφορᾶς για τους σκοπούς του παρόντος κανο- νισμού και δεν Όα πρέπει, ως εκ τούτου, να δίνουν στον οδικὀ µεταφορέα ἡ τους υπαλλήλους του δικαἰωμα για αποζημίωση βάσει του παρόντος κανονισμού σε περίπτωση καθυστερήσεων. (3) . Ἠπροστασία των επιβατών θα πρέπει να καλύπτει ὄχι μόνο τις υπηρεσίες μεταφορᾶς επιβατών μεταξύ λιμένων ' που ευρίσκονται στο έδαφος των κρατών μελών, αλλὰ και τις υπηρεσίες μεταφορὰς επιβατών μεταξύ των εν λόγω λιμένων και εκείνων που ευρίσκονται εκτὸς του εδάφους των κρατών µελών, λαμβάνοντας υπὀόψη τον κἴνδυνο στρέβλωσης του ανταγωνισμού στην αγορὰ των επιβατικών μεταφορῶν. Ως εκ τούτου, ο ὀρος «μεταφορέας της Ένωσης» ὃα πρέπει, για τοὺς σκοποὺς του παρόντος κανονισμού, να ερμηνεύεται ὁσο το δυνατὸν ευρύτερα, αλλά χωρὶς να επηρεάζει ἀλλες νομικὲς πρἀὰξεις της Ἓνωσης, ὀπως τον κανονισμὀ (ΕΟΚ αριθ. 4056/856 του Συµβουλίου, της 224ς Δεκεμβρίου 1986, για τον καθορισμό του τρόπου εφαρμογἠς των ἀρθρων 85 και 86 της συνθήκης στις θαλάσσιες μεταφορὲς (7) καὶι τον κανονισμὀ. (ΕΟΚ) αρἈὈ. 357792 του Συμβουλίου, της 7ης Δεκεμβρίου 1992, για την εφαρµογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών στις θαλάσσιες µετα- φορὲς στο εσωτερικὀ των κρατών μελών (θαλάσσιες ενδομεταφορὲς-καμποτάζ) (). () ΕΕΙ. 378 της 31.12.1956, σ. 4. () ΕΕΙ. 364 της 12.12.1992, σ. 7.