words: Ι. 336/24 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.12.2010 ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, της Ί0ης Δεκεμβρίου 2010, σχετικά µε τις Κρατικὲς Ενισχύσεις που διευκολύνουν την παὔση  λειτουργίας µη΄ ανταγωνιστικών ανθρακωρυχείων (2010/787/8) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης καὶ ιδίως το ἂρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχεῖο ε), Έχοντας υπόψη την πρὀταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (), Εκτιμώντας τα εξής: (1) Η ισχὺς του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. Τ407/2002, της 23ης Ἰουλίου 2002, σχετικὰ µε τις κρατικὲς ενισχύσεις προς τη βιοµηχανία ἀνθρακα () λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2010. Η περιορισµένη συμβολή του επιχορηγούµενου ἀνθρακα στο συνολικὀ ενεργειακὀ μείγμα δεν δικαιολογεἰ πλέον τη δια- τήρηση των εν λόγω επιχορηγήσεων για τη διασφἀάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού στην Ένωση. Η πολιτική της Ένωσης που προωθεῖ ανανεώσιµες πηγές ενέργειας καὶ βιώσιµη καὶ ασφαλή οικονοµία χαμηλής περιε- κτικότητας σε ἀνθρακα δεν δικαιολογεῖ την επ᾿ αὀριστον στήριξη µη ανταγωνιστικών ανθρακωρυχείων. Οιἱ κατηγορἰες ενισχύσεων  που  επιτρέπονται απὀ. τον. κανονισμὀ . (Ε αρθ. 1407/2002 δεν α πρέπει εποµένως να διατηρηθούν επ᾿ αὀριστον. Εντούτοις, όσον αφορὰ τον ἀνθρακα ἔχουν εφαρμογή μόνο οι γενικοὶ κανὀνες περὶ κρατικών ενισχύσεων, εφὀσον δεν υπάρχουν ειδικοί κανὀνες κρατικών ενισχύσεων στον συγκε- κριµένο κλάδο. Στο. πλαῖσιο αυτό, τα΄ µη΄ ανταγωνιστικά ανθρακωρυχεία, τα οποἰα επὶ του παρόντος τυγχάνουν ενι- σχύσεων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1407/2002, ενδὲ- χεται να µην εἶναι πλέον επιλέξιµα για ενισχύσεις καὶι να αναγκαστούν να διακόψουν τη λειτουργία τους. Με την επιφύλαξη των γενικῶν κανόνων περὶ κρατικών ενι- σχύσεων, τα κράτη μέλη ὃα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν μέτρα για να μετριάσουν τις κοινωνικὲς καὶ περιφερειακὲς συνέπειες απὀ την παὐση λειτουργίας των εν λόγω. ορυχείων και συγκεκριµένα για την. εὐτακτη . µείωση () Γνώμη της 23ης Νοεμβρίου 2010 (δεν ἐχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα). ( ΕΕ Ι. 205, 2.5.2002, σ. Ἱ. ρῃ90) των δραστηριοτήτων στο πλαἰσιο ενὸς αμετάκλητου σχεδίου παὐσης της λειτουργίας τους και/ή για τη χρηµατοδότηση ἑκτακτων δαπανῶν, ιδίως των οφειλών που κληρονομήθηκαν απὀ το παρελθὀν. Η παρούσα απόφαση σηματοδοτεἰ τη μετάβαση του κλάδου του ἀνθρακα απὀ την υπαγωγἠ στους ειδικούς κανόνες στην υπαγωγἠ στους γενικοὺς κανόνες περὶ κρατικών ενισχύσεων που εφαρµόζονται σε ὀλους τους τομεῖς. Για να ελαχιστοποιηθεἰ η στρέβλωση του ανταγωνισμού που προκύπτει στην εσωτερική αγορὰ απὀ τις κρατικὲς ενισχύσεις που διευκολύνουν την παὐση λειτουργίας µη΄ ανταγωνιστι- κὠν ανθρακωρυχείων, οι εν λόγω ενισχύσεις θὃα πρέπει να μειώνονται προοδευτικά καὶ να περιορίζονται αυστηρὰ στις μονάδες παραγωγἠς ἀνθρακα η παὐση  λειτουργίας. των οποίων ἐχει προγραμματισθεί αμετάκλητα. Για να μετριαστούν οι περιβαλλοντικὲς επιπτώσεις της παρα- γωγἠς ἀνθρακα απὀ μονάδες παραγωγἠς ἀνθρακα για την παὐση της λειτουργίας των οποίων έχουν χορηγηθεἰ ενισχύ- σεις, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταρτἰζουν σχέδιο κατάλ- ληλων μέτρων, για παράδειγµα στον τοµέα της ενεργειακής απόδοσης, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ἦ της δέσµευ- σης καὶ αποθήκευσης ἀνθρακα. Οι επιχειρήσεις Όὃα πρέπει να εἶναι επιλέξιµες για ενισχύσεις µε σκοπὀ την κάλυψη δαπανῶν οιἱ οποἰες, σύμφωνα µε τη συνήθη  λογιστική πρακτική, δεν επηρεάζουν ἀμεσα. το κόστος παραγωγἠς. Οἱ ενισχύσεις αυτές προορίζονται για την κάλυψη ἑκτακτων δαπανών που προκύπτουν απὀ την παὐση λειτουργίας των μονάδων τους παραγωγἠς ἀνθρακα. Για να αποφευχθεἰ η αδικαιολόγητη χορήγηση των εν λόγω ενισχύσεων σε επιχειρήσεις που κλείνουν ορισµένες µόνο απὀ τις εγκαταστάσεις παραγωγἠς τους, οι ενδιαφερόµενες επι- χειρήσεις Όα πρέπει να τηρούν χωριστοὺς λογαριασμούς για καθεµιά απὀ τις μονάδες τοὺς παραγωγἠς ἀνθρακα. Κατἀ την εκπλήρωση της αποστολἠς της βάσει της παρού- σας απόφασης, η Επιτροπή Όα πρὲπει να μεριμνά για τη Ὀέσπιση, διατήρηση και τήρηση κανονικών ὀρωῶν ανταγωνι- σμού. Όσον αφορὰ, ειδικότερα, την αγορὰ ηλεκτρικής ενέρ- γείας, οι ενισχύσεις στον κλάδο του ἀνθρακα δεν α πρέπει να εἶναι τέτοιες ὧστε να επηρεάζουν την επιλογή πηγών εφοδιασμού πρωτογενοὺς ενέργειας απὀ τους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας. Κατἀ συνἐπεια, οι τιμὲς καὶ οι ποσὀ- τητες του ἀνθρακα Όα πρὲπει να συμφωνούνται ελεύθερα μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών µε βάση τους ὀρους που επικρατούν στην παγκόσµια αγορά.