<prompt> Ukipewa maneno matano nasibu, andika hadithi  <response>: Hapo zamani za kale, katika nchi ndogo iliyokuwa kwenye bonde la kijani kibichi, kulikuwa na msichana ambaye alilala chini ya kivuli cha mti wa mwaloni wa kale. Aliota maeneo ya mbali na matukio ya ajabu, lakini moyoni mwake, alijua kwamba alikuwa ameridhika na maisha rahisi aliyokuwa akiishi. Kila siku, alikuwa akitayarisha meza katika uwanja wa jiji na kuwauzia wanakijiji wanaopita miavuli ya rangi-rangi. Msichana huyo alipenda kuwatazama watu wakiharakisha kufanya kazi zao za nyumbani, nyuso zao zikingaa kwa furaha huku wakizungusha miavuli yao mipya chini ya jua kali. Wakati wa jioni, alikuwa akirudi mahali pake pa kulala chini ya mti wa mwaloni mzee na kuweka blanketi lake, akitazama nyota hadi macho yake yalipolemewa na usingizi. Siku moja, dhoruba kubwa ilizunguka nchi nzima, na msichana akaharakisha kwenye uwanja wa kijiji ili kuwasaidia wateja wake. Aliwapa hifadhi chini ya miavuli yake, na punde wote wakakusanyika pamoja, wakicheka na kuzungumza huku mvua ikinyesha karibu nao. Wakati wa dhoruba hiyo, msichana huyo alitambua kwamba moyo wake ulikuwa wenye furaha zaidi alipokuwa akiwasaidia wengine. Aliamua kusafiri hadi miji na vijiji vingine, akieneza furaha kwa miavuli yake ya rangi na tabasamu la urafiki. Na ndivyo alivyofanya, kwa miaka mingi hadi alipokuwa mwanamke mzee, daima akilala chini ya nyota na kuacha nyuma njia ya mioyo ya furaha popote alipoenda. 