<prompt> Andika hadithi fupi kuhusu dubu msituni.  <response>: Hapo zamani za kale, ndani kabisa ya msitu wa zumaridi, kulikuwa na dubu mkubwa wa kahawia ambaye alikuwa akizurura msituni. Manyoya yake yalikuwa laini kama manyoya, macho yake yalikuwa ya joto na ya busara, na hatua yake ya ushujaa na isiyofugwa. Dubu huyo alijulikana na viumbe vyote vya msituni, kwa kuwa alikuwa na nguvu kama vile alivyokuwa. Asubuhi, alikuwa akipanda miti kwenye vichaka vilivyojaa jua, na usiku alikuwa akitazama juu ya nyota, akiota matukio makubwa. Siku moja, majira ya vuli yalipokuwa yakianza na majani yakigeuka dhahabu, dubu huyo alisikia minongono katika upepo wa hazina adhimu, iliyofichwa ndani kabisa ya moyo wa msitu. Akiwa amefurahishwa na matarajio ya matukio, dubu huyo mkubwa aliondoka mara moja. Alisafiri kupitia mabonde na vilima, akivuka mito na milima mirefu, mpaka hatimaye akasimama mbele ya mti wa kale wa mwaloni. Mwaloni ulikuwa wa zamani kama upepo na mrefu kama anga, na huko, ukiwa umezikwa kwenye mizizi yake, dubu alipata hazina aliyokuwa akitafuta. Lakini haikuwa dhahabu au vito aliyokuwa amepatailikuwa kitu chenye thamani zaidi. Ilikuwa ni kitovu cha msitu, mahali ambapo maisha yote ya msitu yalianzia, chanzo cha uchawi na maajabu ambayo yangeweka msitu hai kwa vizazi vijavyo. Dubu alijua kwamba hazina hii haikusudiwa kuondolewa, lakini badala yake ilindwe na kuthaminiwa. Na hivyo akaweka nadhiri ya kulinda moyo wa misitu, ili uchawi wake uendelee kustawi, na msitu daima utakuwa mahali pa uzuri na ajabu. Pamoja na hayo, dubu mkubwa wa kahawia aliendelea na safari yake, akiwa macho, mwaminifu daima, mlezi mzuri wa misitu. 