<prompt> Unda hadithi fupi kuhusu mada uliyopewa.  <response>: Katika kijiji kidogo, kilichokuwa katikati ya ufalme, aliishi shujaa shujaa aliyeitwa Garen. Aliogopwa na maadui zake na kuheshimiwa na watu wake kwa nguvu na ushujaa wake katika vita. Garen alikuwa mtu mwenye nguvu nyingi sana, na sifa yake ilimtangulia popote alipoenda. Lakini kadiri Garen alivyokuwa akizeeka, alianza kuhisi kana kwamba kuna kitu kinakosekana katika maisha yake. Alikuwa na kila kitu ambacho angeweza kutaka, lakini bado alihisi utupu ndani. Ilikuwa hadi siku moja, akiwa ameketi kando ya mto na kutazama mtiririko wa maji kwa upole, ndipo alipogundua ni nini - hakuwahi kumwonea mtu yeyote wema. Garen alijua kwamba nguvu haikuwa tu juu ya uwezo wa kimwili, lakini pia juu ya nguvu ya moyo. Alifanya dhamira yake kuonyesha fadhili kwa kila mtu ambaye alikutana naye, na polepole lakini kwa hakika, sehemu ngumu ya nje ya shujaa huyo ikayeyuka. Alitumia siku zake kusaidia wanakijiji kwa kazi zao za nyumbani, kucheza na watoto, na kusikiliza wale walio na uhitaji. Shujaa aliyeogopwa hapo awali alikua mwanga wa tumaini na upendo, na fadhili zake zilisikika katika kijiji kizima. Garen aligundua kuwa nguvu ya kweli haikutoka kwa nguvu ya upanga wake, lakini kutoka kwa huruma moyoni mwake. Kupitia nguvu zake, alipata fadhili aliyokuwa akitafuta kwa muda mrefu. Na kwa hivyo, Garen aliishi siku zake zote, sio kama shujaa hodari, lakini kama roho mpole na mpole ambaye alionyesha ulimwengu maana ya kweli ya nguvu. 