<prompt> Simulia hadithi inayohusu mti  <response>: Hapo zamani za kale, kulikuwa na kijiji kidogo kilichozungukwa na msitu mnene. Katikati ya kijiji, kulikuwa na mti mzuri sana ambao haufanani na miti mingine. Mti huo ulikuwa wa zamani, mrefu, na wenye nguvu, na majani yake ya kijani kibichi kila wakati na gome lake la hudhurungi. Wanakijiji waliamini kwamba mti huo ulikuwa na nguvu za kichawi, na waliutendea kwa heshima na heshima kubwa. Mti huo ulikuwa makao ya wanyama mbalimbali, kutia ndani ndege, majike, na bundi. Mizizi yake iliingia ndani kabisa ya ardhi na kutoa rutuba kwa nchi. Matawi yake yalifika juu angani na kutoa kivuli kwa wanakijiji siku za kiangazi cha joto. Siku moja, dhoruba kubwa ilikumba kijiji, ikileta upepo mkali na mvua kubwa. Wanakijiji walijificha katika nyumba zao, lakini walikuwa na wasiwasi juu ya mti huo. Iliyumba na kuyumba chini ya nguvu ya dhoruba, na wanakijiji wengi waliogopa kwamba haiwezi kuishi. Dhoruba iliendelea kwa masaa mengi, lakini mti ulishikilia. Mizizi yake ilishika sana ardhi, na matawi yake yalipinda lakini hayakuvunjika. Dhoruba ilipotulia, wanakijiji walitoka nje ya nyumba zao na kukuta mti ulikuwa bado ukiwa mrefu na wenye nguvu. Wanakijiji walifurahi sana na kufarijika. Walikusanyika kuuzunguka mti, wakitoa shukrani na maombi kwa ajili ya nguvu na uimara wake. Tangu wakati huo, mti huo haukuheshimiwa tu kwa nguvu zake za kichawi zilizoaminika, lakini pia kama ishara ya tumaini na azimio. Miaka ilipita, na mti huo uliendelea kusitawi, ukiwapa faraja na makao wanakijiji na wanyamapori vile vile. Ilibakia kuwa taa ya matumaini na nguvu, ikisimama kidete na kujivunia katikati ya kijiji, ikiwakumbusha wote walioiona nguvu ya ajabu ya asili. Na kwa hivyo, mti huo uliishi, sehemu inayopendwa na kuthaminiwa ya kijiji kwa vizazi vijavyo. 