<prompt> Unaandika hadithi na unahitaji kuunda mpangilio.  <response>: Hapo zamani za kale, katika nchi ya mbali, ya mbali, palikuwa na ufalme uliowekwa katikati ya milima mikubwa na vilima. Ufalme huo ulitawaliwa na mfalme mwenye haki na mwadilifu, aliyeishi katika ngome kubwa iliyoketi juu ya kilima kirefu zaidi, ikitazama ufalme wote. Ngome hiyo ilikuwa imezungukwa na bustani nzuri na vijito vya maji na harufu ya maua ya mwituni ilisikika angani. Ufalme huo uligawanywa katika vijiji kadhaa vidogo, kila moja ikiwa na haiba yake ya kipekee. Wanakijiji hao walikuwa wachapakazi na waliishi katika nyumba zenye starehe zilizoezekwa kwa nyasi na kuta nyeupe zilizooshwa. Walilima ardhi yenye rutuba na kufuga mifugo, wakipanda mazao na kuvuna matunda na mboga. Masoko yenye shughuli nyingi yalijaa vituko na sauti za wachuuzi wakiuza bidhaa zao na mazungumzo ya furaha ya watu. Ufalme huo ulikuwa umezungukwa na msitu mkubwa mnene, nyumbani kwa wanyamapori wengi. Kulikuwa na viumbe vya kichawi vilivyozunguka msitu, na ilisemekana kwamba fairies na elves waliishi katika kina cha misitu. Ufalme haujawahi kujua vita, na watu wake waliishi kwa amani na maelewano kati yao na kwa maumbile. Hili lilikuwa ni mandhari tulivu na yenye kupendeza ya ufalme, mahali ambapo jua liliangaza na ndege waliimba tamu. Ilikuwa nchi ya wingi na furaha, ambapo chochote kiliwezekana na matumaini na ndoto zilitimia. 