<prompt> Tengeneza hadithi inayohusisha wahusika wawili, dubu na mbweha.  <response>: Hapo zamani za kale katika msitu wa kichawi, dubu na mbweha waliishi. Dubu huyo alikuwa mkubwa, mwenye nguvu na mwepesi, mwenye moyo wa dhahabu. Mbweha, kwa upande mwingine, alikuwa mdogo, mwepesi na mjanja, na akili ya kufanya ufisadi. Licha ya tofauti zao, wanyama hao wawili walikuwa marafiki wakubwa, wakifurahia kuwa pamoja na kufanya vituko pamoja. Siku moja ya jua, dubu na mbweha waliamua kwenda kutembea msituni pamoja. Walitembea msituni, wakizungumza juu ya kila kitu na chochote, wakati ghafla waliona kichaka kilichojaa matunda yaliyoiva, yenye juisi. Tumbo la dubu lilinguruma, na akanyoosha mkono kunyakua kiganja cha matunda matamu. Lakini kabla hajaweka makucha yake juu yake, mbweha aliruka mbele yake na kunyakua matunda hayo. Dubu alishikwa na butwaa na kumtazama mbweha huyo kwa uchungu na kuchanganyikiwa. Mbweha, alipoona hali ya dubu iliyovunjika moyo, alihisi hatia na aibu. Aligundua kwamba alikuwa ameruhusu asili yake ya upotovu kumshinda, na kwamba amekuwa mbinafsi katika kuchukua matunda hayo kwa ajili yake mwenyewe. Kwa hivyo, mbweha akamgeukia dubu na kusema kwa uaminifu, Samahani kwa nilichofanya, rafiki yangu. Nilikosea kuchukua matunda kutoka kwako. Tafadhali naomba unisamehe. Dubu, akiwa mwenye moyo mkunjufu na mwenye kusamehe, alitabasamu na kujibu, Bila shaka, nimekusamehe. Sisi sote hufanya makosa wakati mwingine. Na kwa hilo, marafiki hao wawili walishiriki matunda hayo na kufurahia vitafunio vitamu pamoja, wakicheka na kufurahia kuwa pamoja. Kuanzia siku hiyo na kuendelea, mbweha alizingatia zaidi matendo yake na dubu alithamini jitihada za rafiki yake za kurekebisha mambo. Dubu na mbweha waliendelea na matukio mengi zaidi pamoja, wakikua karibu kama marafiki na kujifunza kutoka kwa kila mmoja njiani. Na walipokuwa wamekaa msituni, wakiwa wamezungukwa na uzuri wa asili, walijua kwamba urafiki wao ni ule ambao ungedumu maisha yote. 