<prompt> Andika hadithi fupi inayofanyika ufukweni  <response>: Wakati fulani, kwenye ufuo wa bahari wenye kuvutia, msichana mdogo anayeitwa Sarah alikuwa akitembea kwa amani. Chembe za mchanga zenye joto zilisisimua vidole vyake vya miguu alipokuwa akitembea kando ya ufuo, akikusanya ganda maridadi la bahari na kokoto za rangi. Upepo mwanana wa bahari ulivuma nywele zake huku akipumua harufu ya maji ya bahari. Aliweza kusikia sauti tamu ya mawimbi yakipiga ufuo na milio ya shakwe wa baharini. Sarah alikuwa amekuja ufukweni kwa ajili ya upweke uliohitajiwa sana. Hivi majuzi alikuwa amepitia mtengano mgumu na alihitaji muda wa kusafisha kichwa chake. Alipokuwa akitembea, alianza kuhisi uzito wa dunia ukinyanyua mabegani mwake. Alishangazwa na jinsi kila kitu kilionekana kuwa angavu, hai zaidi, na kizuri zaidi ufukweni. Punde alifika kwenye kibanda kilichojificha, na hapo akamwona mzee ameketi peke yake, akitazama baharini. Alionekana kupoteza mawazo, na Sarah nusura ageuke, hakutaka kumsumbua. Lakini jambo fulani katika mwenendo wake lilimfanya kusitasita. Kila kitu kiko sawa? alimwita. Mzee huyo aligeuka kumwangalia na kutabasamu. Kila kitu ni kamili, akajibu. Wakaanzisha mazungumzo, na muda si muda Sarah akajikuta akimfungulia kuhusu kutengana kwake. Mzee alisikiliza kwa subira kisha akatoa maneno ya hekima. Bahari ni kubwa, na maisha pia. Kama vile mawimbi, ina viwango vyake vya juu na vya chini. Lakini jambo moja ni hakika, daima huendelea kutiririka. Na wewe pia unapaswa. Sarah alihisi ahueni iliyomsonga huku maneno ya yule mzee yakizidi kuzama ndani. Walikaa pale, kwa ukimya wa kawaida, wakitazama jua linavyozama na anga likibadilika na kuwa vivuli vya rangi ya waridi na chungwa. Alipoinuka ili aondoke, Sarah alijua kuwa siku hiyo ufukweni atakumbuka siku zote na maneno ya yule mzee. Aliondoka akiwa amejihisi mwepesi na mwenye amani zaidi nafsini mwake, tayari kukabiliana na lolote ambalo maisha yangemtazamia. 