<prompt> Andika hadithi inayoanza na mstari uliopewa.  <response>: Chini ya ziwa, kitu kilizuka. Alikuwa kiumbe asiyefanana na mwingine yeyote, mnyama wa hekaya na hekaya, aliyefikiriwa kwa muda mrefu kuwa kitu cha kuwaziwa tu. Lakini ilipoibuka polepole kutoka kwenye maji ya uvugu, ikawa wazi kwamba ilikuwa halisi sana. Kiumbe hicho kilikuwa kikubwa, chenye magamba yaliyokuwa yakimeta kwa mwanga hafifu yakichuja maji. Macho yake yalikuwa meusi na kutoboa, akionekana kutazama moja kwa moja kupitia kwa mtu yeyote ambaye hakubahatika kumtazama. Ilipokuwa ikiogelea kuelekea ufukweni, iliacha mkondo wa mapovu na mawimbi katika mkondo wake. Ufukweni, kundi la wanakijiji walikusanyika, wakivutwa na ghasia majini. Walisimama kwa mshangao wakati kiumbe kile kikijidhihirisha, kikitoka ziwani katika utukufu wake wote. Ilisimama kwa miguu yake ya nyuma, ikiwa juu ya wanakijiji, na ikatoa kishindo kikubwa kilichoitikisa dunia. Mwanzoni, wanakijiji walikuwa na hofu, hawakujua nini cha kufanya kwa kiumbe hiki. Lakini walipokuwa wamesimama pale, wakiitazama, walitambua polepole kwamba haikuwa mahali pa kuwadhuru. Kulikuwa na huzuni machoni pake, kutamani kitu ambacho kilikuwa kimepoteza. Wanakijiji walianza kumsogelea kiumbe huyo, taratibu mwanzoni, wasijue ni jinsi gani angeitikia. Lakini walipokuwa wakikaribia, waliona kuwa ni mpole, kwamba haikuwa na maana yoyote kwao. Na hivyo, kiumbe akawa sehemu ya kijiji, mlinzi na mlinzi wa watu wake. Waliitunza, nayo iliwalinda kutokana na madhara. Kiumbe huyo hakuwa tena kitu cha hadithi na hadithi, lakini mwanachama mpendwa wa kijiji, rafiki kwa wote walioiita nyumbani. Chini ya ziwa hilo, kitu kilikuwa kimechafuka, na kwa kufanya hivyo, kilikuwa kimebadilisha maisha ya wanakijiji milele. 