<prompt> Niambie hadithi inayohusu kuweka mazingira kwanza.  <response>: Hapo zamani za kale, kulikuwa na kijiji kidogo kilichokuwa katikati ya msitu mkubwa wa kijani kibichi. Wanakijiji waliishi maisha rahisi, wakivua samaki kwenye vijito vinavyometa na kuwinda kwenye misitu minene. Walifurahi na kuridhika, wakiishi kupatana na ulimwengu wa asili uliowazunguka. Lakini kadiri muda ulivyopita, ulimwengu nje ya kijiji ulianza kubadilika. Viwanda vilijengwa, na moshi ulifanya anga iliyokuwa safi mara moja kuwa nyeusi. Miti ilikatwa ili kutengeneza barabara na majengo mapya, na vijito na mito ilichafuliwa. Wanyama wa msituni walianza kutoweka, na wanakijiji walikuwa na wasiwasi juu ya maisha yao ya baadaye. Siku moja, msichana mdogo kutoka kijijini aliamua kwamba inatosha. Alikusanya marafiki na familia yake na kuwaambia kwamba walihitaji kuchukua msimamo ili kulinda nyumba yao na ulimwengu unaowazunguka. Kwa pamoja, walikuja na njia za kuishi kwa uendelevu zaidi, kupunguza uchafu wao na kupanda miti na bustani mpya. Walianza kueneza ujumbe wao katika vijiji na miji mingine, wakiwafundisha watu umuhimu wa kuhifadhi mazingira. Kadiri watu wengi zaidi walivyokubali njia hii mpya ya maisha, ulimwengu ulianza kupona polepole. Anga angavu ilirejea, wanyamapori walisitawi, na vijito vikatoka safi kwa mara nyingine. Wanakijiji walitambua kwamba kwa kuweka mazingira kwanza na kujidhabihu kidogo, walikuwa wamepata kitu chenye thamani zaidi kuliko mali yoyote ya kimwili - ulimwengu wenye afya kwa vizazi vijavyo. Na wote waliishi kwa furaha milele, wakijua kwamba walikuwa na jukumu la kuleta wakati ujao mzuri kwa wote. 