<prompt> Andika hadithi fupi kuhusu mwokaji mikate anayeishi karibu na mto.  <response>: Hapo zamani za kale, katika kijiji kidogo, kilicho kando ya mto mpole, aliishi mwokaji mikate aliyeitwa Marina. Kiwanda chake cha kuoka mikate kilikuwa kito kipendwa sana kijijini hapo, na wanakijiji walikuwa wakisafiri kutoka mbali ili tu kuonja maandazi yake mapya na mikate yenye harufu nzuri. Marina alikuwa fundi wa kweli, na alimimina moyo na roho yake ndani ya kila croissant dhaifu na baguette ya ukoko. Alikuwa na furaha zaidi alipokuwa akiunda kitu kipya, akifanya majaribio na michanganyiko tofauti ya viungo ili kuunda chipsi za kipekee na za kupendeza. Lakini mambo hayakuwa rahisi kila mara kwa Marina. Mto uliotiririka karibu na duka lake la kuoka mikate, ukiwa mzuri na tulivu, pia ulikumbwa na mafuriko. Kila mwaka wakati wa msimu wa mvua, maji yangepanda juu zaidi na zaidi, yakitishia kumeza mkate wake na kuharibu kazi yake ngumu. Lakini Marina hakuwahi kuruhusu mto kupata bora zaidi yake. Sikuzote alikuwa amejitayarisha, na kila mwaka angejenga ulinzi wake dhidi ya maji yanayoinuka. Angeweka mifuko ya mchanga kuzunguka duka la mikate na kutengeneza vizuizi kuzuia maji yasipite. Licha ya tishio la mara kwa mara la mafuriko, Marina hakuwahi kufikiria hata siku moja kuhamisha mkate wake hadi eneo tofauti. Alipenda kijiji, na mto pia, kwa njia yake mwenyewe. Ilikuwa ni sehemu ya maisha yake, na hangekuwa nayo kwa njia nyingine yoyote. Na kwa hivyo, mwaka baada ya mwaka, misimu ilipobadilika na mto ukipanda na kushuka, Marina aliendelea kuoka chipsi zake, na kuwafurahisha wanakijiji. Bakery yake ilikuwa kama taa katika kijiji, mahali pa joto na faraja, ambapo kila mtu alikaribishwa kila wakati. 