<prompt> Unda hadithi fupi katika aina ya kutisha kulingana na mpangilio uliotolewa.  <response>: Miale ya mwisho ya jua ilipotoweka chini ya upeo wa macho, kikundi cha marafiki wanane kilitambua kwamba walikuwa wamekwama kwenye kisiwa kilichoachwa. Walikuwa wamejitosa kwa ajili ya siku ya kujifurahisha na kuchunguza, lakini mashua yao ilikuwa imeyumba, ikiwaacha bila njia yoyote ya mawasiliano au usafiri. Giza lilipofunika kisiwa hicho, kimya cha kutisha kilitanda juu yao. Walikumbatiana, wakitafuta faraja katika hali ngumu waliyo nayo pamoja. Lakini usiku ulivyozidi kwenda, matukio ya ajabu yalianza kuwasumbua. Ngurumo za majani, minongono ya upepo, na msukosuko wa mara kwa mara wa kijiti vyote vilionekana kuongezeka katika giza lile la uonevu. Walipochunguza mazingira yao wakitafuta makao, marafiki hao walijikwaa kwenye kijiji kilichoachwa. Vibanda vilivyochakaa na mimea iliyokua ilitoa hali ya kutelekezwa na kupuuzwa. Lakini walipotulia kwa usiku huo, hawakuweza kukemea hisia kwamba walikuwa wanatazamwa. Katika giza, vivuli vilionekana kuhama na kusonga. Marafiki hao wakasongamana karibu zaidi, hofu ikashika mioyo yao. Na kisha, mlio wa damu-curdling kuvunja ukimya. Mmoja wa kundi lao alikuwa amekwenda, kutoweka katika hewa nyembamba. Hofu ikatawala, na marafiki hao wakatawanyika pande zote, kila mmoja akijaribu kutafuta njia ya kutoka kwenye kisiwa kilicholaaniwa. Lakini usiku ulivyozidi kwenda ndivyo walivyozidi kutoweka, hadi wakabaki wawili tu. Wakiwa wamejikunyata pamoja, wakangojea kupambazuke, wakiomba kwamba waweze kupita usiku kucha. Lakini miale ya kwanza ya jua ilipoonekana kwenye upeo wa macho, waligeukia uso kwa uso, wakagundua tu kwamba hawakuwa peke yao tena. Wakiwa wamewazunguka walikuwa wanakijiji, waliokufa kwa muda mrefu lakini bado wanakilinda kisiwa chao dhidi ya wavamizi. Marafiki waligundua, katika dakika zao za mwisho, kwamba hawakuwahi kuondoka kisiwa hiki kilichoachwa. 