<prompt> Unda hadithi kuhusu marafiki wawili, ambao lazima watatue fumbo.  <response>: Wakati mmoja kulikuwa na marafiki wawili bora, walioitwa Eddie na Jake. Waliishi katika mji mdogo uliozungukwa na misitu minene na mito inayopita. Siku moja, walipokuwa wakirudi kutoka kwa safari yao ya kawaida ya kuvua samaki, waliwasikia wanaume wawili wakinongona kuhusu hazina iliyopotea ambayo ilizikwa katika mji wao miaka mingi iliyopita. Eddie na Jake wakiwa na shauku kubwa walipiga hatua kuelekea kwa watu hao, lakini kabla hawajafika karibu, watu wale wakatawanyika wakiwaona wanakuja. Eddie na Jake daima walikuwa na ndoto ya kuishi maisha ya ajabu, kama yale waliyoona kwenye sinema, na hii ilikuwa fursa yao. Siri ya hazina iliyopotea iliwasha nia ya kutafuta yasiyojulikana, na kwa hiyo, waliamua kutatua fumbo hilo na kupata hazina iliyopotea ambayo ingewafanya kuwa matajiri, na mashujaa wa mji wao. Kilichofuata kwa siku chache zilizofuata ni marafiki hao wawili kupekua maktaba ya mji huo, kukusanya taarifa, kuzungumza na wakazi wakongwe wa mji huo, kuunganisha pamoja vidokezo, na kuchora ramani. Waliandika maelezo ya kila habari waliyoipata na hatimaye wakatambua mahali panapowezekana hazina hiyo. Ilikuwa imefichwa kwenye pango nyuma ya maporomoko ya maji marefu zaidi kwenye ukingo wa msitu. Bila chochote ila vijiti vyao vya kuvulia samaki, ramani, na tochi moja, Jake na Eddie walipita kwenye misitu yenye miiba hadi kwenye pango. Waliposonga mbele zaidi ndani ya pango, waliona mwanga hafifu wa kitu kikiangaza chini ya pango, kutoka kwenye kona ya jicho. Mwanga wa tochi ulimulika kana kwamba unaidhinishwa, na marafiki hao wawili wakakimbilia kwenye mwanga. Ilikuwa hapo - kifua kizuri kilichojaa sarafu za dhahabu na vito vya kumeta. Eddie na Jake walikuwa wametatua fumbo lile, wakapata hazina iliyopotea, na ndoto yao ya kuishi maisha ya adventurous ilikuwa imetimia. Walikuwa na furaha tele, na walijua kwamba hawangeweza kufanya hivyo bila kila mmoja wao - kwa maana mafumbo bora daima yanatatuliwa vyema na rafiki kando yako. 