<prompt> Tengeneza hadithi fupi hadi maneno 200 kuhusu mzee anayeishi mashambani.  <response>: Wakati fulani kulikuwa na mzee mmoja ambaye aliishi katika jumba la kawaida lililowekwa kwenye vilima vya mashambani. Siku zake alizitumia katika utaratibu rahisi, akiwachunga wanyama wake na bustani yake, akifurahia amani na upweke ambao mazingira yake ya mashambani yalimpa. Kwa miaka mingi, alikuwa ameishi peke yake, mke wake akiwa amefariki na watoto wake walikua na kuhama. Utulivu huo haujawahi kumsumbua, kwani alipata kitulizo katika uzuri wa nchi na upole wa asili. Ndege walipiga kelele asubuhi na kriketi waliimba usiku, majira yalikuja na kwenda, na maisha yaliendelea kwa kasi na mtiririko wake. Mzee huyo aliamini kwamba hataki bure, kwani alikuwa na kila kitu alichohitaji. Moto wa joto wakati wa baridi, harufu nzuri ya maua ya mwitu katika majira ya joto, na neema ya mavuno yake katika vuli. Kutosheka kwake kulikuwa kabisa, na siku zake zilijawa na anasa rahisi zilizotokana na maisha ya karibu na dunia. Jioni ilipotanda juu ya ardhi, mzee huyo alitazama juu ya vilima, na kwa moyo uliojaa shukrani na amani, alijua kwamba alikuwa mahali ambapo alikusudiwa kuwa. 