<prompt> Andika hadithi fupi kulingana na makala.  <response>: Hapo zamani za kale katika jiji lenye shughuli nyingi, watu waliendelea na maisha yao ya kila siku wakiwa na mfadhaiko, kulemewa, na uchovu. Kadiri siku zilivyosonga, ilizidi kuwa vigumu kwao kuhisi shangwe au kutosheka. Walijua kitu kinachohitaji kubadilika. Siku moja, uchunguzi ulifanyika kati ya wakazi wa jiji hilo. Matokeo yalikuwa wazi: 90 ya washiriki walionyesha kuwa kujitunza ni muhimu kwa afya na ustawi wao kwa ujumla. Ilikuwa ni kengele kwa kila mtu. Walitambua kwamba walikuwa wamepuuza mahitaji yao wenyewe, wakijaribu kuendana na mwendo wa kasi wa maisha. Kwa ufahamu huu, watu wa jiji hilo walianza kuchukua hatua ndogo kuelekea maisha ya furaha na afya. Wengine walianza kutembea katika bustani au kuchukua hobby mpya, wakati wengine walikubali kutafakari na kuandika habari. Walitenga wakati kwa ajili yao wenyewe, na kutanguliza shughuli zilizowaletea shangwe na amani. Kadiri muda ulivyopita, jiji lilibadilika. Barabara zilijaa watu wenye furaha na waliostarehe, ambao walikuwa wamejifunza kujitunza. Hawakupunguzwa tena na mkazo wa maisha yao ya kila siku, na badala yake, walipata hisia mpya ya nishati na uchangamfu. Utafiti huo umeleta mapinduzi katika jiji hilo. Kujitunza kumethibitika kuwa ufunguo wa jamii yenye furaha na afya njema, na watu walikubali hili kwa moyo wote. Na kwa hivyo, waliishi kwa furaha milele, kwa kuelewa kwamba kujitunza ni muhimu kama kutunza kila kitu kingine maishani mwao. 