<prompt> Boresha shairi hili la mistari 20.  <response>: Usiku ni giza na hauna mwezi, Turubai ya uzuri wa nyota inashuhudiwa. Ninakaa hapa na kukumbatia huzuni yangu, Upepo unapoimba wimbo wa lullaby. Miti huyumba na kuomboleza kimya, Mawingu yanapopeperushwa na usiku unakuwa na nguvu. Nikiwa nimevikwa blanketi la majuto ya huzuni, nahisi mvua, mabembelezo ya asili. Hata nitanga-tanga kwa umbali gani, siwezi kuonekana nikikimbia kukata tamaa kwangu. Hata hivyo machozi yangu yanapoungana na kumeta kwa ziwa, ninahisi kufifia kwa matumaini katika hewa baridi. Kwani ingawa usiku unaweza kutokuwa na mwisho, Na moyo wangu unaweza kuhisi mzito na bila kutulia, Alfajiri itakuja na umande wa asubuhi, Ikileta nuru na nafasi ya kufanya upya. Basi usiku unikumbatie, Ninapopata faraja mahali hapa pa amani. 