<prompt> Tengeneza hadithi kuhusu hali wakati mtu anakumbuka kitu ambacho anapaswa kusahau.  <response>: Hapo zamani za kale, kulikuwa na mwanamke anayeitwa Emily. Alikuwa na umri wa miaka thelathini na aliishi maisha ya kawaida. Alikuwa na kazi nzuri, mume mwenye upendo, na watoto wawili warembo. Lakini kila baada ya muda fulani, alikuwa na kumbukumbu ya ajabu ambayo ilionekana kutokeza popote. Ilikuwa ni kumbukumbu ya mwanaume ambaye hajawahi kukutana naye, mwanaume mwenye tabasamu potofu na macho ya buluu. Emily alipuuza kumbukumbu, akifikiri ni mawazo yake tu. Lakini kadiri muda ulivyosonga, kumbukumbu ilizidi kuwa wazi. Siku moja, alimtajia mumewe, ambaye alimtazama kwa kushangaza na kumwambia kwamba hakuwahi kumtaja mtu huyo hapo awali. Akiwa amechanganyikiwa na kuogopa kidogo, Emily akaenda kumwona daktari. Baada ya vipimo kadhaa, daktari alimwambia kwamba alikuwa amefanyiwa upasuaji miaka iliyopita ili kufuta tukio la kutisha kwenye kumbukumbu yake. Mwanaume aliyemkumbuka hakuwa mtu ambaye alikuwa amemtengeneza, bali alikuwa amemuumiza sana. Daktari alimwambia kwamba wakati mwingine akili inaweza kutafuta njia za kurejesha kumbukumbu zilizokandamizwa, hata wakati hutaki kukumbuka. Emily alishtuka na kujitahidi kukubaliana na ukweli kwamba alikuwa amepitia jambo la kutisha sana. Lakini kwa msaada wa matibabu na usaidizi wa wapendwa wake, alianza kupona polepole. Aligundua kuwa ingawa alijaribu kusahau, lakini kumbukumbu zilikuwa sehemu yake na zilimfanya kuwa mwanamke wa nguvu ambaye alikuwa leo. Hatimaye, Emily aliweza kukabiliana na maisha yake ya zamani na hatimaye kupata amani. Aligundua kuwa wakati mwingine, kukumbuka kunaweza kuwa hatua ya kwanza kuelekea uponyaji. 