 Nuur magalaadaan waxba kama ahan adna wax kaagama qaban karo, waan hubaa waa uu ku soo lugooyay, ma tihid gabdhii ugu horraysay ee uu lugooyo, gabdho badan ayuu hallaagay, beena u sheegay, aniga waxa uu iga codsaday in aan magaalada ku fahamsiiyo bisha kowaadna aad qolka ila deganaantid, kaddibna aad shaqaysatid, ana aan kaa caawiyo sidaad magaalada u geli lahayd, waad aragtaa anagu sidaan u nool nahay, magaaladaan hooyo iyo aabbe midkoodna nooma joogo, annaga ayaa magaalka ka qaraabana, nimankaas guriga usoo qayil tegayaa ayaan waxay haystaan la cunaa, habeennada qaarna maggaalka ayaan ku dhaxnaa sida aad aragtayba, oo aan waxaan cuno kasoo raadsanaa, adna wax kaaga keenaa, Xaliimo oo hadalka aan dhammayn ayay Nasro ka daftay oo tiri: Xaliimow oo ma waxaad i leedahay Nuur magaalada ayuu joogaa, oo safar ma aadin, ma waxaad i leedahay Nuur ganacsade ma ahan ee waa darbi jiif ma waxaad i leedahay, Nuur nin dumar dhaqda ma ahane waa baylihye, alla ba,ayay, anaa hoogay, xaliimow tan oo kale in ay I qabsanayso wiligay kuma fikirin, waxa ayna bilowday in ay ooydo. 