 Khaalid iyo hoodo way wada socdaan, socod qabaw ayey ku laafyoonayaan, waxayna is waydaarsanayaan kaftan kalgacayl ka muuqdo, iftiinka cadceeda oo jihada galbeed ka xigta iyo dhulka cagaaran iyo jawiga xasiloon iyo neecawda macaan ayaa muujiyey shacnigooga, oo midba midka kale ayuu hoosta ka eegayaa, waxa kusoo lug daray koox ardaydii ka mid ah oo aad ugu khushuucay siday iskugu soo baxeen, markiiba waxa lala boobay sawiro, farxada iyo qosolka iyo raynraynta ka muuqataa waa mid saaid ah, wiil ka mida ardayda ayaa si kaftana u yidhi dalxiiskeena waxa aad u nuuriyey khaalid iyo hoodo, inta la qoslay ayey gabadh kalana tidhi wacnaan lahaydaa haday lamaano noqdaan, waxay tamashleeyaanba waxa meel gaaban kaga soo baxday hoodo habaryarteed iyo wiilkii lala rabay, waxayna dareemeen in labadan xidhiidh ka dhexeeyo. 