 Waa in labada qof ee lamaanaha ah haday dhibaato ku timaaddo ay wada xalliyaan oo dhibka ku dhacay ay ka qaadan xoog iyo jacayl, dabaylahaasina aanay ku keenin xiriirkoodi gilgilasho sida hadduu xanuuns yimaado oo kale, taas oo noqon karta waxqabad ahaan mid la taaban karo moraal ahaan mid la isu dareensin karo, amaba lamaanahaga oo wax un ka xanaaqsan oo uu u baahan yahay naxariis iyo hadal wanaagsan oo jilicsan, iyo qof is garab taaga oo ka fududeeya arrinta dhibaysa, ogow marka aad ka xanuunsato xanuunka qofka kale wuxuu dhaliyaa miraha ugu wayn ee xiriirka iyo jacaylka labada is jecel wuxuuna ka yeelaa labada isugu dhow oo isugu jecel midkoodba kan kale. 