<prompt> Waaee gabaa dhaquu oduu qoosaa maddisi.nan  <response>: Yeroo tokko abbaan qabeenyaa koo fuduraalee haaraa bitachuuf gabaa dhaqe. Kutaa oomishaa dhaqanii burtukaana dhangalaaa fakkaatu tokko tokko fudhachuu jalqaban. Osoo daawwachaa jiranii sagalee Heey, lafa na kaai! Salphaatti nan dhiitaa! Abbaan qabeenyaa koos rifatee waantota yaadaa jiran itti fakkaatee naannoo isaa ilaale. Garuu sana booda ammas sagalee Ouch! Ilaali, hiriyaa! Dhumarratti sagaleen sun burtukaana ofii isaanii irraa akka dhufu hubatan! Abbaan qabeenyaa koo baayee waan ajaaibsiifateef burtukaana qabatanii turan sana gadi dhiisanii deeme. Dafanii naannoo isaanii ilaalanii namni biraa akka hin hubanne argan. Akka waan ajaaibaatti harka isaanii ol kaasanii bittaa isaanii itti fufan. Garuu, gabaa keessaa baaa osoo jiranii, ammas sagalee Bye! Fuduraalee fi muduraa keessan nyaachuu hin dagatinaa! Abbaan qabeenyaa koo oomishni kaanis haasauu dandaaa jedhee yeroo gabaa baan kolfuu dhiisuu hin dandeenye. Yeroo sanaa kaasee firii isaanii irratti caalaatti lallaafaa akka taʼan yaadannoo sammuu godhatan! 