<prompt> Waaee sodaachisaa lubbuun dhufu asoosama gabaabaa barreessinan  <response>: Yeroo tokko lafa qonnaa bareedaa fi baayee hamma ijaan argitutti babalate gidduutti, sodaachisaa tokkotu dhaabbate. Maasii boqqolloo gidduutti utubaa tokko gubbaa taaee, harka isaa diriirsee qaamni isaas uffata dulloomaa uffatee ture. Sodaachisaan sun simbirroonni midhaan akka hin nyaanneef achi kan kaaʼame siʼa taʼu, hojii isaas akka gaariitti hojjeteera. Garuu halkan ajaaibaa tokko, ifa jia guutuu jalatti, wanti adda tae tokko tae. Qilleensi qabbanaaʼaa fi birraa maasii boqqolloo sanarra buʼee, sodaachisaa sanaaf lubbuu kenne. Utubaa isaa irraa kaee harkaa fi miila isaa diriirsee qilleensa qulqulluu sana gadi fageenyaan hafuura baafate. Sodaachisaan ija buttooni isaa jaamsee addunyaa dhabame sana naannoo isaa ilaale. Lafti lallaafaan miila isaa jala jiru itti dhagaamee fi qilleensa keessaa baala baala dhaggeeffachaa dirree keessa naannaaa ture. Urgaa adda addaa lafa sanaa hunda, fi sagalee bineensota halkanii yeroo nyaata barbaadanii fi taphatan argate. Halkan xumuramuu fi ifni barii inni jalqabaa samii irra yeroo ilaalu, sodaachisaan sun gara bakka isaa deebiuu akka qabu beeka ture. Guyyaa biraa sochii malee utubaa irratti dabarsuu hin barbaanne, garuu midhaan eeguun dirqama isaa akka tae beeka. Garuu jia guutuu hunda qilleensi falfalaa deebiee sodaachisaa sana jireenyatti deebisa ture. Dirree keessa naannaee addunyaa qorata, yeroo hunda osoo bariiin gara bakka isaatti deebia ture. Kanaaf, marsaan sun itti fufa ture, jia jia, waqtii waqtii. Yeroo tokko dirree tokko keessatti nama lubbuu hin qabne qofa kan ture sodaachisaan kun amma lubbuun jiraatee addunyaa naannoo isaa jiruun ajaaibsiifannaa guddaadhaan guutameera. 