<prompt> Seenaa sarara Aduu dhiha turte, halluu burtukaana bareedaa dhiistee jedhu uumi.nan  <response>: Aduun dhihaa turte, halluu burtukaanaa bareedaa dhiistee deemte. Ifni hoʼaan aduu lixu halluuwwan dinqisiisoo baala birraa kan calaqqisiisu siʼa taʼu, wanta ijaan mulʼatu hunda irratti halluu diimaa fi warqee gadi fagoo taʼe kan mulʼisu ture. Yeroon sun dhuguma yeroo hafuura namaa baafatu, kan kaameraa fi fakkii kamiinuu qabamuu hin dandeenye ture. Aduun suuta suutaan samii jalatti baduu yeroo jalqabde, wanti hafe samii bifa diimaa fi burtukaanaa qofa ture. Addunyaan tasgabbii nagaa keessa waan jirtu fakkaata ture. Achitti qarqara cirracha sanaa dhaabatee namni bareedina fakkii uumamaa hammate tokko ture. Qilleensi lallaafaan rifeensa isaa jigsaa ture, inni immoo bakka tokkotti dhaabatee ilaalcha sana ilaalaa ture. Guyyaa maatii isaa waliin dabarsee, yaadannoo kolfaa fi gammachuu yaadachaa ture. Suuraan ija isaa duratti balaqqeessaaa ture yeroo duuba isaa sagalee Ilaalcha bareedaa kanaan suuraa akkan si kaasu barbaaddaa? Gargalee giiftii tokko itti kolfaa arge. Yeroo muraasaaf, itti yaadee, achi booda garuu, Lakki, galatoomi, yeroo kana, yaadannoo koo keessatti qabachuun barbaada jedhee deebiseef. Hubannoo isheetiin mataa ishee rukuttee karaa ishee deebitee deemte. Namichis hafuura dheeraa baafatee, yeroowwan dhumaa hoa aduu sanaa fudhatee, fakkii sana bara baraan sammuu isaa keessatti bocamee gara konkolaataa isaatti deebiuu jalqabe. Yeroo yeroo hunda kunuunsu taa, yeroo nagaa hawwu hundatti yaadannoo isaa keessatti bakka kana deebiee argachuu akka dandau beeka ture. Aduun lixxee tauu dandaa, garuu namichaaf waan itti qabatu kenneera, kanaafis bara baraan galateeffata ture. 