<prompt> Numismatist: Katika Uhispania ya enzi za kati, sarafu nyingi za dhahabu zilichimbwa kutoka kwa dhahabu iliyochimbwa Afrika Magharibi, katika eneo ambalo sasa ni Senegal. Dhahabu iliyochimbwa katika eneo hili ndiyo iliyojulikana zaidi. Kiwango chake cha dhahabu cha asilimia 92 kiliruhusu sarafu kutengenezwa bila kusafisha dhahabu, na kwa kweli sarafu zilizotengenezwa kutoka kwa chanzo hiki cha dhahabu zinaweza kutambuliwa kwa sababu zina kiwango hicho cha dhahabu. Minti inaweza kusafisha dhahabu na kutoa aina nyingine za sarafu ambazo zilikuwa na maudhui ya dhahabu safi zaidi, lakini dhahabu ya Senegal haikusafishwa kamwe. Kama utangulizi wa bei za mazungumzo, wafanyabiashara wanaouza bidhaa mara nyingi walibainisha kuwa malipo yanapaswa kuwa katika sarafu zinazochimbwa kutoka dhahabu ya Senegal. Ni ipi kati ya zifuatazo, ikiwa ni kweli, inasaidia zaidi kuelezea upendeleo huu?J: Katika kipindi hiki biashara nyingi za siku hadi siku zilifanywa kwa kutumia sarafu za fedha, ingawa sarafu za dhahabu zilitumika kwa shughuli za gharama kubwa na biashara ya masafa marefu.B: Kwa kuwa thamani ya fedha ya sarafu za dhahabu iliegemea kwenye dhahabu iliyokuwa nayo, malipo yalifanywa mara kwa mara kwa kutumia sarafu zilizotengenezwa katika nchi mbalimbali.C: Minti iliweza kuamua usafi, na hivyo thamani, ya sarafu za dhahabu kwa kupima msongamano wao.D: Kwa sababu dhahabu iliyosafishwa ilitofautiana sana katika usafi, kubainisha bei kama idadi ya sarafu za dhahabu iliyosafishwa haikurekebisha kiasi cha dhahabu iliyopokelewa katika malipo.Chagua A, B, C au D kama suluhisho lako.  <response>: D 