<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - In die republieke van die Sowjetunie, tussen ongeveer 1988 en 1992 toe die USSR ontbind het, en die republieke almal onafhanklik was, het die term Volksfront n heel ander betekenis gehad. Dit het verwys na bewegings wat gelei word deur lede van die liberaalgesinde intelligentsia gewoonlik self lede van die plaaslike Kommunistiese Party, in sommige republieke klein en perifere, maar in ander wyd gevestigde en invloedryke. Amptelik was hulle doel om perestroika te verdedig teen reaksionêre elemente binne die staatsburocratie, maar met verloop van tyd het hulle die legitimiteit van hul republieke se lidmaatskap van die Sowjetunie begin bevraagteken. Dit was hulle aanvanklike versigtige toon wat hulle aansienlike vryheid gegee het om te organiseer en toegang tot die massamedia te verkry. In die Baltiese republieke het hulle gou die dominante politieke mag geword en geleidelik die inisiatief van die meer radikale dissidente organisasies wat vroeër gestig is, verkry deur hul republieke na groter outonomie en dan onafhanklikheid te beweeg. Hulle het ook die belangrikste uitdagers vir die hegemonie van die Kommunistiese Partye in Wit-Rusland, Moldawië, Oekraïne, Armenië en Azerbeidjan geword. n Volksfront is in Georgië gestig, maar het marginaal gebly, in vergelyking met die dominante groepe wat deur dissidente gelei is, sedert die tragedie van 9 April  <response>: het die samelewing radikaal gemaak en was dus nie in staat om die kompromie-rol van soortgelyke bewegings te speel nie. In die ander republieke het sulke organisasies bestaan, maar nooit n betekenisvolle bedreiging vir die regerende party en ekonomiese elite inhou nie. 