<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf -, wat van lidlande vereis om enige lidstaat te help wat n gewapende aanval ondergaan, is vir die eerste en enigste keer na die aanvalle van 11 September, waarna troepe onder die NAVO-geleide ISAF in Afghanistan ontplooi is, ingeroep. Die organisasie het sedertdien n reeks addisionele rolle uitgevoer, insluitend die stuur van opleiers na Irak, bystand in operasies teen seerowery en in 2011 die handhawing van n no-fly zone oor Libië.  <response>: in ooreenstemming met die VN se Veiligheidsraad se resolusie 1973. Artikel 4, wat bloot konsultasie tussen NAVO-lede vereis, is vyf keer toegepas ná voorvalle in die Irak-oorlog, die Siriese burgeroorlog en Rusland se anneksasie van die Krim. Hierdie anneksasie het gelei tot sterk veroordeling deur NAVO-lande en die skepping van n nuwe spitshoof -mag van 5000 troepe op basisse in Estland, Litaue, Letland, Pole, Roemenië en Bulgarye. Op die daaropvolgende top in Wallis in 2014 het die leiers van die NAVO-lidlande hul formeel verbind om teen 2024 die ekwivalent van minstens 2 van hul bruto binnelandse produkte aan verdediging te spandeer, wat voorheen slegs n informele riglyn was. In 2014 het slegs 3 uit 30 NAVO-lede hierdie teiken bereik insluitend die VSA; teen 2020 het dit toegeneem tot 11. In 2020 het die 29 nie-Amerikaanse lidlande ses agtereenvolgende jare van groei in verdedigingskoste gehad, wat hul gemiddelde besteding tot 1,73 van die BBP gebring het. Die NAVO het nie die 2016 huidige suiwerings in Turkye veroordeel nie. As gevolg van die Turkse inval in Koerdiese bewoonde gebiede in Sirië, Turkye se ingryping in Libië en die Kiprus-Turkiese maritieme sones geskil, is daar tekens van n skeuring tussen Turkye en ander NAVO-lede. NAVO-lede het die VN se Verdrag oor die Verbod op Kernwapens, n bindende ooreenkoms vir onderhandelinge oor die totale uitskakeling van kernwapens, wat deur meer as 120 nasies ondersteun word, teëgestaan. 