<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die vyf jaar waartydens Rechberg die portefeulje van buitelandse sake gehou het, het die oorlog met Piemonte en Frankryk, die opstand in Pole, die poging tot hervorming van die Duitse Konfederasie deur die Frankfurt Fürstentag, en die Oostenryk-Pruisiese oorlog met Denemarke gedek. Na die nederlaag van Magenta  <response>: Rechberg het die keiser na Italië vergesel, en hy moes die krisis hanteer wat veroorsaak is deur n oorlog waarvoor hy nie verantwoordelik was nie. Hy het die toegewings aan Hongarye en in die Poolse kwessie begin maak, en was verantwoordelik vir die toetreding van Oostenryk tot die alliansie van die Westerse magte. In die Duitse kwessie was Rechberg se beleid een van kompromie. Hy was heeltemal gekant teen die projek van die Fürstentag. Die projek is aan keiser Frans Josef voorgestel deur sy skoonseun, die erfenisprins van Thurn und Taxis, en die voorlopige reëlings is gemaak sonder dat Rechberg ingelig is. Toe hy uiteindelik daarvan vertel is, het hy sy bedanking ingedien, wat nie aanvaar is nie, en hy het die keiser na die mislukte vergadering in Frankfurt Augustus 1863 vergesel. Die poging wat Rechberg by die daaropvolgende ministerskonferensie in Neurenberg aangewend het om n Duitse liga sonder Pruise te vestig, was net so onsuksesvol, en hy het nou teruggekeer na die beleid, wat in teenstelling met Schmerling hy deurgaans voorgestaan het, van n vreedsame reëling tussen Pruise en Oostenryk as die onontbeerlike voorlopige tot n hervorming van die Konfederasie. 