<prompt> Voltooi die volgende sin: Kontak tussen Europeërs en Mongole het omstreeks 1220 begin, met af en toe boodskappe van die pousdom en Europese monarge aan Mongoolse leiers soos die Groot Khan, en daarna aan die Ilkhans in Persië wat deur die Mongole verower is. Kommunikasie het geneig om n herhalende patroon te volg: die Europeërs het die Mongole gevra om hulle tot Westerse Christendom te bekeer, terwyl die Mongole met eise van onderdanigheid en huldeblyk gereageer het. Die Mongole het reeds baie Christelike en Moslem nasies verower in hul opmars deur Asië, en nadat hulle die Nizaris van Alamut en die Moslem-Abbasidiese en Ayyubidiese dinastieë vernietig het, het hulle vir die volgende paar generasies teen die oorblywende Islamitiese mag in die streek, die Egiptiese Mamluks, geveg. Hethum I, koning van die Christelike nasie van Kilikiese Armenië, het hom in 1247 aan die Mongole oorgegee en ander monarge sterk aangemoedig om n Christelike-Mongole alliansie aan te gaan, maar kon slegs sy skoonseun, Prins Bohemond VI van die Kruisvaarderstaat Antiogië, oorreed om in 1260 te oorgee. Ander Christelike leiers soos die Kruisvaarders van Akko het meer wantroue teenoor die Mongole gehad en hulle as die belangrikste bedreiging in die streek beskou. Die Barone van Akko het dus n ongewone passiewe alliansie met die Moslem Mamluks aangegaan, wat die Egiptiese magte in staat gestel het om sonder weerstand deur Kruisvaarders se grondgebied te vorder om die Mongole te betrek en te verslaan by die belangrike  <response>: Slag van Ain Jalut in 1260. 