<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - In die laat 2de eeu v.C., saam met hul bure, bondgenote en moontlike familielede, die Cimbri, het die Teutone suid in die Donau-vallei, suidelike Gallië en noordelike Italië aangeval. Hier het hulle begin om die lande van Rome binne te dring Julius Caesar, in sy Galliese Oorloë-verslag De Bello Gallico, berig dat dit die Boii was wat Noricum aangeval het. Die onvermydelike konflik wat gevolg het, word die Kimbriese Oorlog genoem. Die Cimbri onder hulle Koning Boiorix en die Teutone het die openingsgevegte van hierdie oorlog gewen, stamme verslaan wat met die Romeine geallieer het en n groot Romeinse leër vernietig het in die Slag van Arausio in 105 v.C. Maar Rome het onder die konsul Gaius Marius hergroepeer en herorganiseer. In 104 v.C. het die Cimbri die Rhône-vallei verlaat om Spanje aan te val, terwyl die Teutone in Gallië gebly het, steeds sterk, maar nie kragtig genoeg om op hul eie na Rome te marsjeer nie. Dit het Marius tyd gegee om n nuwe leër op te bou en in 102 v.C. het hy teen die Teutone opgetree. By die Slag van Aquae Sextiae  <response>: die Teutone is feitlik uitgewis en Teutobod saam met, na bewering, 20 000 van sy mense is gevange geneem. Daarna het hy en sy stam uit die geskiedenis verdwyn. Hy is heel waarskynlik na Rome gestuur vir n triomfoptog om sy nederlaag te vier, waarna hy ritueel tereggestel is. Die volgende jaar sou die Cimbris n soortgelyke lot ly in die Slag van Vercellae, waar twee van hulle leiers, Caesorix en Claodicus, gevange geneem is, terwyl twee ander leiers, Boiorix en Lugius, dood is. 