<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Ontwikkelings gedurende die 1980s het baie gehelp om Bernhard Steinberger se jarelange diagnose van die Oos-Duitse ekonomiese model te regverdig. In daardie lande was die Sowjet-geborgde state van Oos-Europa tradisioneel in staat om handel te dryf. Oos-Duitsland het gedurende die 1960s en 1970s n byna monopolie in swaar ingenieurswese en ander tegniese vervaardigingsektore geniet, maar gedurende die 1980s, toe swaar nywerheid in die Sowjetunie begin moderniseer het, het Oos-Duitse verkopers in gedeelde uitvoermarkte begin om Sowjet-kamerades nie as vennote te ontmoet nie, maar as kommersiële mededingers. Die land was toenemend afhanklik van verskeie verborge Wes-Duitse subsidies, en kontant en krediet het opgeraak. Na 1985 Winde van verandering waai oor, van alle plekke, die Moskou Kremlin het Oos-Duitsland se toenemend geriatriese politieke leiers geïsoleer en onseker oor die toekoms gelaat hoewel hul verbintenis tot tradisionele sosialisme solied gelyk het. Toe straatbetogers in November 1989 die Berlynse Muur gebreek het, het dit gou duidelik geword dat die Sowjet-troepe wat daar gestaan het, geen bevel ontvang het om namens die status quo in te gryp nie. Daar sou geen herhaling van 1953 wees nie  <response>: Ek weet. Gebeure het hulle eie momentum aangeneem. Dit was in hierdie konteks dat Bernhard Steinberger op 15 Januarie 1990 n geleentheid gesien het om sy veldtog vir geregtigheid te hervat met n aansoek by die Hooggeregshof in Oos-Berlyn vir die hersiening van die uitsprake teen Harich, Steinberger en Hertwig. Hy het weer sy hervormingsidees van 1956 opgesom, wat eenvoudig gedraai het om die toenemend hoofstroomdoelwitte vir n ontstaliniseerde sosialistiese party en die vestiging van n demokratiese Oos-Duitse staat. 