<prompt> Samevat die artikel: Pieter ten Hoopen is n gereisde fotograaf en is nie vreemd aan vlugtelingkamps nie. Maar hy het nog nooit so iets soos die Mayo-kamp, wat buite die Soedanese hoofstad Khartoem is, ondervind nie. Ten Hoopen was in die kamp om n nuwe mediese kliniek vir Emergency, n humanitêre groep uit Italië, te fotografeer. Hy het ook gehoop om te dokumenteer hoe die lewe vir vlugtelinge daar was. Maar sy hoop is verpletter toe daar vir hom gesê is dat hy nie buite die hospitaal se perseel kon fotografeer nie. Die Soedanese regering het baie, baie streng beperkings op my geplaas... Hulle is baie vaardig om die media weg te hou, het ten Hoopen gesê. Ten Hoopen het, net soos die vlugtelinge self, geen vryheid van beweging gehad nie en het hom op n ou truuk toegelê wat hy al voorheen gebruik het terwyl hy in Afrika gereis het. Met die hulp van vlugtelinghospitaalwerkers het hy n geïmproviseerde fotostudio gebou met hospitaalbeddens en ander beskikbare materiaal. Die ateljee het vinnig n sensasie geword. Toe hospitaalwerkers aangebied het om hulle fotos te laat neem, het rye vlugtelinge om die hospitaal begin draai en gewag om hulle fotos te neem. Een vir een het hierdie mense plegtig gaan sit om hulle te fotografeer. Dit was hulle tyd om erkenning te ontvang. Daar was erns, erns in die manier waarop hulle gepos het. Dit was die oomblik toe hulle verhaal aangeteken sou word. Dit was een van die redes waarom ek die ateljee gebou het: om meer materiaal en meer vertellings van die mense te kry, het ten Hoopen gesê. Die projek het gou n katalogus van die geskiedenis en identiteit van die vlugtelinge geword. Die fotos strek oor verskeie geslagte -- sommige van die mense is in die vlugtelingkamp gebore, ander is al dekades lank daar. Vroue wat die tradisionele Soedanese tobe dra, toon hulle klas en oorsprong aan die manier waarop dit toegedraai is. Van die Moslem noorde, vroue is ten volle bedek -- n kontras met vroue van die Christelike suide, wat ons ook in hierdie fotos sien. Of dit nou van Soedan, Suid-Soedan of Eritrea kom, die gesigte word, individueel en gesamentlik, n portret van die eindelose oorloë wat die Horing van Afrika gevorm het. Sosiale...  <response>: Pieter ten Hoopen het portrette van vlugtelinge in die Mayo-kamp in Khartoem, Soedan, geneem. Hy het n geïmproviseerde ateljee naby n hospitaal opgerig, en dit het vinnig n sensasie geword. 