<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Anachronisme is n belangrike komponent van The Battle of Alexander at Issus. Altdorfer trek doelbewus parallelle tussen die Macedoniese veldtog en die hedendaagse Europese-Ottomaanse konflik deur Alexander se manne in 16de-eeuse staalrusting en Darius se manne in Turkse gevegsklere aan te trek. In 1529 die jaar van die skildery se inbedryfstelling het die Ottomaanse magte onder Suleiman die Grote die stad beleër  <response>: na die Oostenrykse stad Wene, toe ook die hoofstad van die Heilige Romeinse Ryk en deur die Sultane die goue appel genoem. Hoewel die Oostenrykse, Duitse, Tsjeggiese en Spaanse soldate, wat in getal ver onder hulle was, opgetel is om Wene te verdedig, kon hulle die vyand dwing om terug te trek en die Ottomaanse opmars na Sentraal - Europa te stuit. Dit is waarskynlik dat die onderliggende allegorie van die skildery geïnspireer is deur die beleg van Wene, gegewe die ooreenkomste met Alexander se oorwinning by Issus. Sommige kritici gaan verder en stel voor dat die insluiting van anakronisme n element van Altdorfer se opdrag kon gewees het. 