<prompt> Samevat die artikel: CNN Die pogings deur sommige in die GOP om president Barack Obama se Iran-beleid te ondermyn, lyk beslis buitengewoon. Eerstens het die Republikeinse leierskap Benjamin Netanyahu genooi om voor die Kongres te praat sonder om die Withuis te raadpleeg, en hy het behoorlik gewaarsku teen die versagting van die Weste se lyn teenoor Iran. Nou het 47 senatore n oop brief aan die Iraanse regime geskryf om te adviseer dat enige ooreenkoms wat met Obama ooreengekom is, na die presidensiële verkiesing in 2016 omgekeer kan word. Dit is n verstommende skuif. Maar dit is nie, om die waarheid te sê, uniek nie. Mense in albei partye het in die verlede baie meer merkwaardige dinge gedoen. Terug in 1983 het senator Edward Kennedy probeer om n persoonlike diplomatieke kanaal met die Sowjetunie op te stel - om President Ronald Reagan effektief te omseil. Deur middel van volmagte het hy voorgestel dat hy Moskou besoek om met die kommunistiese leierskap te vergader en aangebied om hulle te help om hulle saak aan die Amerikaanse volk voor te stel oor waarom hulle dialoog bo konfrontasie verkies het. Soos die Washington Post-joernalis Vincent Bzdek in sy boek The Kennedy Legacy opmerk, het dit naby n Amerikaanse presidensiële verkiesing plaasgevind, en sommige konserwatiewes het dit as n daad van verraad geïnterpreteer - miskien selfs n oortreding van die Logan-wet, wat private burgers verbied om in diplomatie betrokke te raak met die doel om buitelandse beleid te verander. n Mens kan argumenteer dat die senator gemotiveer was deur hoë ideale: Hy het n duidelike rekord gehad van veldtogte om die spanning van die Koue Oorlog te verminder en het gedink Reagan het die Sowjets verkeerd hanteer. By meer as een geleentheid het Kennedy die buitelandse beleid gepolitiseer terwyl hy in die Senaat was. In my boek oor die 1980 Demokratiese presidensiële voorverkiesing, merk ek op dat Kennedy teen Jimmy Carter se harde standpunt was oor die Sowjet-inval in Afghanistan - n posisie wat goedbedoeld, profetiese en ietwat voordelig was vir Kennedy se veldtog vir die Demokratiese nominasie. Maar dit is nie net Demokrate wat dit gedoen het nie. Stap vorentoe, Richard Nixon. In 1968 het die presidensiële verkiesing naby gelyk. Met die Johnson-administrasie wat op pad is na...  <response>: Die GOP-senatore se brief aan die Iraanse leiers lyk buitengewoon. Maar om n president se buitelandse beleid te ondermyn, is glad nie uniek nie, sê Stanley. Hy sê beide links en regs het administrasies omseil om met buitelandse leiers te handel. 