<prompt> Ismail was ook instrumenteel in die verkryging van n groter mate van outonomie vir die plaaslike regering, toe die Alliansie-regering n koalisie van UMNO en die Maleisiese Chinese Vereniging of MCA in 1954 besluit het om die Britse-gesteunde plaaslike verkiesings te boikot. Toe die Britse Hoë Kommissaris Donald MacGillivray die Tunku, Ismail en die MCA se verteenwoordiger van H.S. Lee ontmoet het, het hy hulle daarvan beskuldig dat hulle in die hande van die Maleisiese Kommunistiese Party speel, wat n gewapende opstand voer  <response>: teen die Britte. Die bron van die geskil was dat die Britse Hoë Kommissaris die diskresie gegee is om ses setels te benoem, bykomend tot dié wat in die verkiesings betwis is. Ismail het n kompromie voorgestel: die Alliansie sou die verkiesing ondersteun, maar slegs as die Hoë Kommissaris met die party wat die verkiesing gewen het, sou konsulteer voordat hy sy aanstellings doen. MacGillivray het aanvanklik geweier, maar nadat hy die openbare mening teen hom gevind het, het hy teruggetrek. 