<prompt> Samevat die artikel: CNN In 1971 het n fisikus die bestaan van n vierde fundamentele element in die elektroniese stroombaan geïdentifiseer, benewens die drie wat destyds reeds in gebruik was. Sy naam was Leon Chua en hy het geglo -- om simmetrie redes -- dat n ekstra komponent eendag gebou kon word om die weerstand, die kondensator en die induktor te verbind. Hy het dit memristor genoem, n kombinasie van die woorde geheue en weerstand. Dit het ons ingenieursvaardighede 37 jaar geneem om die idee in te haal: die eerste memristor is in 2008 deur Hewlett Packard gebou. En vandag glo baie navorsers dat dit n rewolusie in rekenaarkunde kan veroorsaak. Eenvoudig gestel, die memristor kan die einde van elektronika beteken soos ons dit ken en die begin van n nuwe era wat ioniese genoem word. Die transistor, wat in 1947 ontwikkel is, is die hoofkomponent van rekenaarskyfies. Dit werk deur n stroom elektrone te gebruik, terwyl die memristor die elektrone met ione, of elektries gelaaide atome, koppel. In n transistor, wanneer die vloei van elektrone onderbreek word deur byvoorbeeld die krag af te sny, gaan alle inligting verlore. Maar n memristor kan die hoeveelheid lading wat deur hom vloei, onthou, en baie soos n geheue-stick sal dit die data behou selfs wanneer die krag afgeskakel is. Dit kan die weg baan vir rekenaars wat onmiddellik soos n gloeilamp sal aan- en afskakel en nooit data sal verloor nie: die RAM, of geheue, sal nie meer uitgewis word wanneer die masjien afgeskakel word nie, sonder dat dit nodig is om enigiets op hardeskywe te stoor soos met huidige tegnologie. Maar memristors het nog n fundamentele verskil in vergelyking met transistors: hulle kan die grense van binêre kode ontsnap. Aanvanklik sal die tegnologie hoofsaaklik gebruik word om supervinnige geheue - skyfies te skep wat meer data bevat en minder energie verbruik. Dit alleen sou gewone rekenaars baie kragtiger maak, maar later kan die memristor ook die verwerking oorneem. Jennifer Rupp is n professor in elektrochemiese materiale by ETH Zürich, en sy werk saam met IBM om n memristor-gebaseerde masjien te bou. Memristors, sê sy,  <response>: Die memristor isn nuwe soort elektriese komponent watn rewolusie in elektronika kan maak. Dit is die eerste keer in die 1970s bedink, lank voordat een selfs gebou kon word. Navorsers by ETH werk saam met IBM aan memristors vir toekomstige rekenaartoestelle. Memristor-gebaseerde skyfies benodig nie silikon nie, so ons kan rekenaars in vensters, tekstiele of selfs koffiekoppies sien. 