<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die gewapende konflik het tydens die finale fase van die Tweede Wêreldoorlog vererger, toe die Irgun in Februarie 1944 n opstand verklaar het, wat die onderbreking in operasies wat dit in 1940 begin het, beëindig het. Vanaf die moord op Baron Moyne deur Lehi in 1944, het die Haganah aktief die Irgun en Lehi teëgestaan, in n tydperk van inter-Joodse gevegte bekend as die Jagseisoen, wat die opstand effektief gestop het. In die herfs van 1945, na die einde van die Tweede Wêreldoorlog in Europa April tot Mei 1945 en Asië September 1945, toe dit duidelik geword het dat die Britte nie aansienlike Joodse immigrasie sou toelaat nie en geen voorneme gehad het om onmiddellik n Joodse staat te vestig nie, het die Haganah n tydperk van samewerking met die ander twee ondergrondse organisasies begin. Hulle het die Joodse Weerstandsbeweging saam gevorm. Die Haganah het van direkte konfrontasie met Britse magte ontslae geraak en sy pogings gekonsentreer om Britse immigrasiebeheer aan te val, terwyl Irgun en Lehi militêre en polisie-teikens aangeval het. Die Weerstandsbeweging is in Julie 1946 ontbind te midde van onderlinge beskuldigings ná die King David Hotel-bombardement. Die Irgun en Lehi het onafhanklik begin optree, terwyl die hoof ondergrondse milisie, Haganah, voortgegaan het om hoofsaaklik Joodse immigrasie te ondersteun. Die Haganah het weer kortliks gewerk om Irgun en Lehi-bedrywighede te onderdruk, as gevolg van die teenwoordigheid van n VN-ondersoekkomitee in Palestina. Nadat die VN se resolusie oor die verdelingsplan op 29 November 1947 aangeneem is, het die burgeroorlog  <response>: tussen Palestynse Jode en Arabiere die vorige spanning van beide met die Britte verduister het. Britse en Sionistiese magte het egter voortgegaan om gedurende die hele tydperk van die burgeroorlog te bots tot die beëindiging van die Britse mandaat vir Palestina en die Israeliese Onafhanklikheidsverklaring op 14 Mei 1948. 