<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Terwyl die anti-Russiese plaaslike opstande in Noord-Kaukasus begin het selfs voor die formele skepping van die Kaukasiese Front, het die nuwe Tsjetsjeense separatistiese leier Abdul-Halim Sadulayev twee maande na Aslan Maskhadov se dood amptelik aangekondig dat hulle n Kaukasiese Front gevorm het binne die raamwerk van hervorming van die stelsel van militêre-politieke mag. Saam met die bestaande Tsjetsjen, Dagestani en Ingoesj sektore, is die Stavropol, Kabardin-Balkar, Krasnodar, Karachai-Circassian, Ossetian en Adyghe jamaats daarin ingesluit, wat beteken dat in teorie die meeste streke van die suidweste van Rusland by vyandelikhede betrokke sou wees. In Oktober 2006 het Dokku Umarov twee nuwe fronte buite die Noord-Kaukasus-streek die Wolga- en die Oeral-fronts gevestig. Die Tsjetsjeniese separatistiese beweging het n nuwe rol as die amptelike ideologiese, logistieke en waarskynlik finansiële middelpunt van die nuwe opstand in die Noord-Kaukasus aangeneem. Al hoe meer gereelde botsings tussen federale magte en plaaslike rebelle duur voort in Dagestan en Ingushetië, terwyl sporadiese gevegte in die ander suidelike Russiese streke uitbreek. Voor die verklaring van die Kaukasus Emiraat het die beweging twee grootskaalse aanvalle uitgevoer, die Nazran-aanval in 2004  <response>: in Ingushetië voor die formele proklamasie en die Nalchik-inval in 2005 in Kabardino-Balkaria. Die beweging het ook baie kleiner aanvalle geloods soos die Avtury- hinderlaag in 2006 en die Zhani-Vedeno- hinderlaag in 2007. 