<prompt> Voltooi die volgende sin:  <response>: Angelsaksiese argitektuur, wat geheel en al in kerke oorleef het, met slegs n handjievol grootliks onveranderde voorbeelde, oorleef monumentale klipbeeldhouwerk in groot klipkruise, n ekwivalent van die hoë kruise van die Keltiese gebiede van Brittanje. Die meeste beeldhouwerk is waarskynlik een keer geverf, wat die ontwerpe, wat meestal in relatief lae reliëf is en nie met groot presisie voltooi is nie, duidelik maak, en nou is byna almal erg verslete en verweerde. Uitgaan is gewoonlik moeilik. Beeldhouwerk in hout was heel waarskynlik meer algemeen, maar byna die enigste beduidende groot oorlewing is St Cuthbert se kis in Durham-katedraal, waarskynlik gemaak in 698, met talle lineêre beelde wat in n tegniek wat n soort grootskaalse gravure is, gekerf of ingesit is. Die materiaal van die vroegste aangetekende kruise is onbekend, maar dit kon heel moontlik hout gewees het. Uit verskeie verwysings na die vernietiging daarvan deur Christene blyk dit dat daar n tradisie van Anglo-Saksiese heidense monumentale beeldhouwerk was, waarskynlik in hout, waarvan geen voorbeelde oorgebly het nie in teenstelling met latere Anglo-Skandinawiese heidense beelde, en waarmee die kruise aanvanklik meegeding het. 