<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Terwyl die Illyriërs die doel bereik het om die Kroaties se nasionale bewussyn teen 1850 te verhoog, het hulle elders misluk. In die 1850s is die Illyriese idee deur die HPS en Rooms-Katolieke biskoppe Josip Juraj Strossmayer en Franjo Rački verdedig. Vrees vir Drang nach Osten het hulle geglo dat Germanisering en Magyarisering slegs weerstaan kon word deur eenheid met ander Slawe, veral die Serwiërs. Hulle het die vereniging van Kroasië, Slavonië en Dalmasië voorgestaan toe die Drie-enige Koninkryk uitgebrei het om ander Suid-Slawiërs in Oostenryk of Oostenryk-Hongarye na die kompromie van 1867 in te sluit voordat hulle by ander Suid-Slawiese polities in n federasie of konfederasie aangesluit het. Die voorgestelde konsolidasie van verskillende definisies van Kroaties of Suid-Slawiese lande het gelei tot voorstelle vir trialisme in Oostenryk-Hongarye wat n Suid-Slawiese polity met n rang gelyk aan die Koninkryk van Hongarye vergemaklik. Kroasië en Slavonië is in 1881 met die Militêre Grens in Kroasië-Slavonië gekonsolideer. Desondanks het die verdelings gebly soos dit was onder die Lande van die Kroon van St Stephen die Hongaarse deel van die monargie terwyl Dalmasië en Istrië in Oostenrykse Cisleithania ingesluit is. Daar was ook n beduidende Kroaties bevolking in Bosnië en Herzegovina geannekseer deur Oostenryk-Hongarye  <response>: In 1908 het die Die vereniging van daardie lande het die sentrale kwessie vir Kroasië-Slawiese politiek in die trialistiese konteks geword. 