<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Op 26 Februarie 1939, na die val van Katalonië, het die CNT, die FAI en die FIJL die Spaanse Libertariese Beweging in Frankryk gestig, sodat die drie anargistiese organisasies van toe af gesamentlik opgetree het, veral met betrekking tot die hulp aan die duisende anargo-sindikalistiese vlugtelinge wat in Frankryk was. Die inisiatief het gekom van n plenêre vergadering van die streekskomitees van die drie komponente. Maar die anargiste wat voortgegaan het om in die Sentrum te veg  <response>: Levant area het die nasionale raad van die ML veroordeel en beweer dat hulle slegs Katalaanse en Aragonese anarchiste verteenwoordig en bowenal dat dit oorheers word deur diegene wat die kollaborasioniste teëgestaan het - diegene wat ten gunste was van voortgesette deelname aan republikeinse instellings, gelei deur anarchiste wat tot dan toe posisies in die staat beklee het, soos Federica Montseny - Minister van Gesondheid in die regering van Largo Caballero, Francesc Isgleas i Piarnau - voormalige Minister van Verdediging van die Katalaanse regering, en Valeri i Mas Casas - Minister van Ekonomie van Katalonië. Die oorheersing van die nasionale raad van die MLE is versterk met die bedanking van Horacio Martínez Prieto, verdediger van samewerking of reformisme, en die dood van Mariano Rodríguez Vázquez, wie se pos as sekretaris-generaal deur Germinal Esgleas beset is. Die ander lede van die nasionale raad was Germinal de Souza, Pedro Herrera Camarero, Roberto Alfonso, Juan Gallego Crespo, Rafael Iñigo, Serafín Alaga, José Xena, Juan Rueda Ortiz en Juan García Oliver. Party van hulle het na die Amerikas geëmigreer, en ander het in Franse konsentrasiekampe gebly of by die Franse Weerstand se hulp-eenhede aangesluit. 