<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Soos Armeniërs, Assiriërs en ander Ottomaanse onderdane  <response>: , die Grieke van Trebizond en die kortstondige Russiese Kaukasusprovinsie Kars wat in 1918 weer onder Ottomaanse beheer geval het het wydverspreide slagtings en wat nou gewoonlik etniese suiwering genoem word, aan die begin van die 20ste eeu gely, eers deur die Jong Turke, en later deur Kemalistiese magte. In albei gevalle was die voorwendsel weer dat die Pontiese Grieke en Armeniërs saamgewerk of geveg het met die magte van hul Russiese mede-godsdienstige en beskermers voor die beëindiging van vyandelikhede tussen die twee ryke wat die Oktoberrevolusie gevolg het. Doodstogte deur die bergagtige terrein van Turkye, dwangarbeid in die berugte Amele Taburu in Anatolië, en slagting deur die onreëlmatige bendes van Topal Osman het daartoe gelei dat tienduisende Pontiese Grieke gedurende die tydperk van 1915 tot 1922 omgekom het. In 1923, ná honderde jare, is diegene wat oorgebly het, uit Turkye na Griekeland verban as deel van die bevolkingsruil tussen Griekeland en Turkye wat deur die Verdrag van Lausanne bepaal is. In sy boek Black Sea skryf die skrywer Neal Ascherson: 