<prompt> Samevat die artikel: n Jong seun het n oplossing nodig gehad wat net sy plaaslike kroeg kon voorsien. Opgeneem by die huis in Londen, staan die 20-maande-oue seuntjie met die naam Max voor sy ma met trane wat oor sy wange stroom. Hy dring daarop aan dat sy en sy pa hom na die plaaslike kroeg neem - waar hy gewoonlik lekkers en warm sjokolade kry - in plaas van na die dokter se operasie. Die jong kind staan voor sy ma en huil, duidelik teleurgesteld omdat hy die dokter moet sien. Nadat sy hom toegelaat het om asem te haal, vra sy ma hom om vir sy pa - wat vermoedelik die ontvanger van die opname is - te vertel waarom hy huil. Die jong kind ignoreer haar vraag en gaan voort om te huil, en sy ma vra hom: Waarheen wil jy gaan? Die seun antwoord met die eerder bot en humoristiese antwoord, Pub, waarop sy ma antwoord: Nee, maar ons moet na die dokters gaan. Max weier om terug te gee en stel voor dat hulle na die kroeg gaan totdat sy ma n kompromie aanbied. Toe sy ma vir Max vra waarheen hy wil gaan, antwoord hy hilarisch deur pub te sê. Wanneer pappa by die huis kom sal ons hom vra. Ons sal hom vra of jy later na die kroeg kan gaan. Hoewel die jong kind nie heeltemal oortuig is van haar antwoord nie, herinner hy haar dadelik daaraan om te vra. Volgens Max se pa, Oliver Bath, neem hy gewoonlik sy seun uit die huis en na die plaaslike kroeg om Max se ma n bietjie vrede en stilte te gee. Hy het gesê: Ek kry altyd n bier en Max kry altyd sy warm sjokolade. Trou aan die beginsels van Pavlov se hond Max assosieer nou lekkers en warm sjokolade met die kroeg. Ek dink as hy ouer word, sal hy dieselfde voel, maar sy keuse van sjokolade sal verskuif na sy keuse van vatbier.  <response>: Die 20 maande oue Max is onophoudelik besig om die kroeg te besoek. Sy ma stel voor dat hulle later in die dag na die kroeg gaan. Pa sê dat hy die kroeg met lekkers en warm sjokolade assosieer. 