<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Chowdhury het tydens sy studentyd by die politiek betrokke geraak. Hy was in staat om die verbod op beeste slagting in Faridpur deur die Britse Raj op te hef. Hy het 17 jaar as voorsitter van die Faridpur Distrikraad gedien. Hy was n belangrike organiseerder van die Pakistanbeweging en die All-India Muslim League. In 1937 is hy verkies tot die Wetgewende Vergadering van Bengale. Van 1941 tot 1953 was hy die president van die Faridpur-distrikseenheid van die Moslemliga. Van 1941 tot 1947 was hy deel van die werkkomitee van die Bengaalse Moslemliga. Van 1952 tot 1947 was hy die Algemene Sekretaris van die Oos-Bengale Moslemliga. Hy is uit die liga geskors en het by die Krishak Sramik Party aangesluit. In 1950 is hy verkies tot die Pakistanse Grondwetgewende Vergadering. In 1954 is hy verkies tot die Oos-Pakistanse Provinsiale Vergadering. Hy was die Minister van Landbou, Minister van Jute en die Minister van Bosbou in die regering van AK Fazlul Haq. Hy is in 1955 tot die Nasionale Vergadering van Pakistan verkies. Hy het gehelp om die Krishak Praja Party onder AK Fazlul Haq in 1957 te begin. Hy het gehelp met die vorming van die Nasionale Demokratiese Front en Pakistanse Demokratiese Beweging. Hy het by die Pakistanse Demokratiese Party aangesluit en by hom aangesluit. Dit is gelei deur Nurul Amin. Hy het gedien as die vise-president van die Pakistanse Demokratiese Party. Hy het gehelp met die vorming van die Demokratiese Aksie Komitee deur president Ayub Khan. Hy het die algemene verkiesing van 1970 in Pakistan verloor teen n kandidaat van die Bangladesh Awami League. Na die aanvang van die Bevrydingsoorlog van Bangladesh  <response>: in 1971 het hy sy steun aan die Pakistanse regering aangekondig. 