<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Op 13 April 1632 het keiser Ferdinand II Wallenstein in die posisie van hoof van die personeel herstel. Wallenstein het n volledige hersiening van die Keiserlike leër georganiseer en Götzen in aktiewe diens herroep. Op 6 November 1632 het Götzen n kavalerydivisie gelei in die Slag van Lützen. In 1633 is Götzen tot generaal bevorder. In die nasleep van Wallenstein se sluipmoord is hy onder die bevel van Matthias Gallas geplaas en het hy hom onderskei in die Slag van Nördlingen 1634  <response>: Ek weet. In 1635 is hy voor n krygshof gebring vir sy swak prestasie in die Silesiese veldtog in kombinasie met sy vorige assosiasie met Wallenstein. In 1636 het sy reputasie as n ervare en dapper bevelvoerder hom die rang van Generalfeldmarschall in die diens van die Elektorat van Beiere besorg. Die Beiere het toe deur die Landgrafdom Hesse-Kassel geplunder, sonder om die impasse van die Hessiese Oorlog te kan breek. In Januarie 1637 het die Beiere die imperialistiese blokkade van Koblenz en die Ehrenbreitstein-vesting versterk. Die Franse garnisoene wat die vestings beskerm het, was sedert Augustus 1635 geïsoleer. Twee pogings om hulle te voorsien is onderskep, wat die 195 oorlewendes van die aanvanklike 2,000-mag gedwing het om op 28 Junie 1637 oor te gee in ruil vir veilige pad huis toe. In Maart 1637 het Götzen en Melchior von Hatzfeldt na Noord-Duitsland vertrek, maar na die Imperialistiese nederlaag by die Slag van Rheinfelden is Götzen gevra om die bedreiging van die Bernardine-inval in die Swartwoud te hanteer. 