<prompt> Voltooi die volgende sin: 1958 was op nog n belangrike manier n keerpunt vir die Formule Een. Teen n klein veld van Ferraris en Maseratis het Stirling Moss die Argentynse Grand Prix gewen met n middel-enjin Cooper wat deur die privaat span van Rob Walker ingeskryf is, en aangedryf deur n 2-liter Coventry-Climax Straight-4. Dit was die eerste oorwinning vir n motor met die enjin agter die bestuurder in Formule Een. Dit was ook die eerste Wêreldkampioenskap GP-oorwinning vir n privaat deelnemer behalwe die Indianapolis 500 waar al die inskrywings tegnies privaat deelnemers was wat gekoopte onderstel gebruik het. Die volgende Grand Prix in  <response>: Monaco is ook gewen deur dieselfde Cooper-motor, hierdie keer bestuur deur Maurice Trintignant en met meer aansienlike opposisie. Aangedryf deur ondergrootte enjins, het die Coopers in 1958 buitestaanders gebly, maar sodra die nuwe 2,5-liter Coventry-Climax-enjin beskikbaar was, het die klein Britse motors Formule Een oorheers. Die 1959 seisoen was effektief die begin van die middel-enjin rewolusie, en hierdie seisoen het n hewige kompetisie tussen die werke Cooper van die Australiese Jack Brabham en Moss in die Walker-span se Cooper gesien. Die Getrag-gemodifiseerde Citroën Traction Avant-transaksel was die Achilles-heel van die Coopers, en Walker het oorgeskakel na n transaksel wat vervaardig is deur die voormalige Maserati-ingenieur Valerio Colotti. Die spesiale oordrag blyk meer onbetroubaar te wees as die standaard deel, en Brabham het die titel gewen met Moss tweede. 