<prompt> Skryfn voortsetting vir hierdie paragraaf - Wanneer Boekarest deur die Sentrale Magte beset is  <response>: aan die einde van 1916 het hy na Iași teruggetrek. Daar het hy teen die lente 1918-Vrede van Boekarest geagiteer. Ná die oorlog het hy na die nasionale hoofstad teruggekeer, waar hy die Bucovina-uitgewery gestig het, wat hy doeltreffend gebruik het tot voordeel van ander skrywers. Hy het Convorbiri Literare gedurende die laaste fase van sy eerste loop 1939-1944 gelei. Torouțiu het talle werke oor literatuurgeskiedenis gepubliseer. Sy magnum opus is die dertien-volume Studii și documente literare, wat tussen 1931 en 1946 verskyn het, wat ongeveer 8000 bladsye beslaan en wat daartoe gelei het dat Perpessicius hom a Hurmuzachi of literary history genoem het. Die eerste volume is in samewerking met Gheorghe Cardaș gedoen; die res, alleen. Die werk bevat dokumente en stukke literêre geskiedenis wat hy in sy persoonlike biblioteek, in argiewe en in instellings gevind het. Hy is in 1936 tot n korresponderende lid van die Roemeense Akademie verkies; die nuwe kommunistiese regime het hom in 1948 van lidmaatskap ontneem. Daarbenewens is hy in 1945 verbied om te publiseer weens die pro-Nazi-Duitsland-lyn wat Convorbiri Literare tydens die Tweede Wêreldoorlog geneem het. Hy is dood in sy huis in Boekarest weens n terminale siekte; sy vrou het die volgende dag selfmoord gepleeg. 