<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die 1979 Skotse devolusie referendum  <response>: Die referendum wat op 1 Maart gehou is, het gelei tot n meerderheid van die stemme wat ten gunste van die skepping van n Skotse Vergadering gestem het, maar die reëls van die referendum vereis dat minstens 40 van die totale kiesers die voorstel ondersteun, n totaal wat nie bereik is nie. Die minderheid Arbeidersregering, wat geweet het dat baie van sy eie LPs sou rebelleer as hulle voortgaan met die wetgewing om die Vergadering te skep, het eise van die SNP en Plaid Cymru om dit te doen, geweier. Op 28 Maart het die SNP by die Konserwatiewe, Liberale en ander aangesluit om n motie van wantroue teen die regering te ondersteun wat met een stem goedgekeur is, wat n algemene verkiesing dwing. Na die verkiesing het Anthony Finlay in The Glasgow Hearld geskryf dat die steun van die SNP vir die mosie van wantroue toe n vreemde skuif gelyk het, maar gebaseer was op die idee dat Skotse kiesers so woedend sou wees oor die ontlonting wat nie ingestel is nie, ondanks die steun van 52 wat gestem het, dat hulle in protes na die SNP sou draai. Soos Finlay opgemerk het, was die SNP se standpunt om n fundamentele fout in sy oordeel te bewys. By n verkiesingsbyeenkoms in Glasgow aan die begin van die veldtog het Callaghan die rol van die SNP aangeval om saam met die Konserwatiewe te werk om sy regering omver te werp. Hy het hulle beskryf as kalkoene wat vir Kersfees gestem het en sy Skotse ondersteuners aangespoor om hulle in die stembusse uit te sny. 