<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die etniese konflik het in die streek begin uitbreek. Op 5 Junie 1919 is 600 Armeense inwoners van die dorpe rondom Shusha deur Azerbeidjanse en Koerdiese irreguliere doodgemaak. Sultanov het gesê dat daardie onreëlmatige mense nie onder sy beheer was nie. In Augustus 1919 is die Nasionale Raad van Karabakh gedwing om n voorlopige verdragsooreenkoms met die Azerbeidjanse regering aan te gaan en die gesag van die Azerbeidjanse regering te erken totdat die kwessie van die bergagtige deel van Karabakh op die Parys-vredeskonferensie opgelos sou word. Ondanks die ondertekening van die ooreenkoms het die Azerbeidjanse regering voortdurend die bepalings van die verdrag oortree en selfs strenger maatreëls teen die Armeense bevolking gebruik. Goewerneur-generaal Sultanov het troepe in die streek versamel en op 19 Februarie 1920 n ultimatum aan die Armeniërs uitgereik om die onvoorwaardelike vereniging met Azerbeidjan te aanvaar, en het toe die bevolking van verskeie Armeense dorpe, insluitend Khankendi, uitgewis. n Minderheid van die verteenwoordigers van die Nasionale Raad van Karabagh het in Shusha vergader om Sultanov se eise te aanvaar, terwyl die res in die nabygeleë Shushikend vergader het om die ultimatum te verwerp. Die stryd het tot n Armeense opstand gelei, wat deur die Azerbeidjanse leër onderdruk is. Aan die einde van Maart 1920 het n Britse joernalis berig dat die Armeense helfte van die polisie die Azerbeidjanse helfte tydens die laasgenoemde se tradisionele Novruz Bayram-vakansievieringe vermoor het. Die Armeense verrassingsaanval is georganiseer en gekoördineer deur die magte van die Armeense Republiek. Azerbeidjan se verontwaardiging oor hierdie verrassingsaanval het uiteindelik gelei tot die slagting en verdrywing van die hele Armeense bevolking in Maart 1920  <response>: , waarin tussen 500 en 20,000 van die Armeense bevolking van Shusha vermoor is, en baie gedwing is om te vlug en die Armeense helfte van die stad vernietig is. 