<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Atene se krag in die Peloponnesiaanse Oorlog het gekom van sy vloot, terwyl Sparta se van sy landgebaseerde Hoplite-leër gekom het. Namate die oorlog gevorder het, het die Spartane egter besef dat as hulle Perikles se strategie om die Peloponnesiërs te oorleef deur onbepaald binne die mure van Athene te bly n strategie wat moontlik gemaak is deur Athene se Langmure en die versterkte hawe van Piraeus, sou ondermyn, hulle iets aan Athene se superieure vlootmag moes doen. Nadat Sparta Persië as bondgenoot verkry het, het hulle die nodige fondse gehad om die nuwe vloot te bou wat nodig was om die Atheners te beveg. Sparta kon vloot ná vloot bou en uiteindelik die Atheense vloot in die Slag van Aegospotami vernietig  <response>: Ek weet. Die Spartaanse generaal Brasidas het die verskil in die benadering tot seeoorlogvoering tussen die Spartaanse en die Atheense opgesom: Die Atheense het op spoed en behendigheid op die oop see staatgemaak om na willekeur onhandige skepe te ram; in teenstelling hiermee kon n Peloponnesiese vloot slegs wen as dit naby land in kalm en beperkte waters geveg het, die groter aantal skepe in n plaaslike toneel gehad het en as sy beter opgeleide vloot op die dek en hopliete op die wal n seestryd in n wedstryd van infanterie kon omskep. Daarbenewens sou die Spartane sowel as hul bondgenote en ander vyande van Athene in vergelyking met die hoë finesse van die Atheense vloot superieure roeiers wat vyandelike trireme van die kant af kon omseil en ram, hoofsaaklik daarop fokus om Atheense trireme kop-aan-kop te ram. Dit was hierdie taktiek, in kombinasie met dié wat deur Brasidas uiteengesit is, wat gelei het tot die nederlaag van die Atheense vloot in die Tweede Slag van Sirakuse tydens die Sisiliese ekspedisie. 