<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Zulfikar Ali Bhutto, n stigterslid van die Establishment, het begin soek na n nuwe identiteit vir Pakistan, hoofsaaklik een wat dit nie met sy naburige mededinger Indië gedeel het nie. Gevolglik het Pakistan na die Midde-Ooste begin kyk vir hulp, ideologie en strategiese samewerking; terwyl hy terselfdertyd sy rug gedraai het van sy eie gedeelde geskiedenis met Indië in Suid-Asië. Kashmir het verder voortgegaan met die beleid van die Ayub Khan-era, en dit het om verskeie redes belangrik gebly vir die Establishment; veral as gevolg van sy strategiese belang vir Pakistan. Daarbenewens is dit gesien as n kans vir Pakistan om sy visie van sy stigting, die twee-nasie teorie - om n tuisland vir onderdrukte Indiese Moslems te wees, te vervul. Hoewel daar baie min is, neem die aantal van diegene in die Establishment wat wil hê dat Pakistan uit die Kasjmir-konflik met Indië moet kom, toe. Buiten die Kasjmir-konflik, is Indië as n nasie beskou as n eksistensiële bedreiging vir Pakistan in elke opsig, veral na die 1971-afskeiding  <response>: van Moslem-meerderheid Bangladesj voormalige Oos-Pakistan, en laasgenoemde se oortuiging dat Indië nie n eksistensiële bedreiging inhou nie, wat die tweenasies-teorie effektief in gevaar stel. 