<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die toenemende Indiese ontevredenheid met koloniale heerskappy het die groot opstand ontketen  <response>: van Túpac Amaru II. Hierdie opgevoede, Spaanssprekende Indiër, wat as José Gabriel Condorcanqui gebore is, het die naam van sy voorvader, Túpac Amaru, aangeneem. Gedurende die 1770s het hy verbitterd geraak oor die harde behandeling van die Indiane deur die corregidores de indios. In November 1780 het Túpac Amaru II en sy volgelinge n besonder wrede corregidor de indios in hegtenis geneem en tereggestel. Hoewel Túpac Amaru II daarop aangedring het dat sy beweging reformisties was en nie Spaanse heerskappy wou omverwerp nie, het sy eise n outonome streek vir inboorlinge ingesluit. Die opstand het gou n volskaalse opstand geword. Ongeveer 60 000 Indiane in die Peruaanse en Boliviese Andes het by die saak aangesluit. Ná n paar aanvanklike oorwinnings, waaronder die nederlaag van n Spaanse leër van 1 200 man, is Túpac Amaru II in Mei 1781 gevange geneem en doodgemaak; die opstand het nietemin voortgeduur, hoofsaaklik in Bo-Peru. Daar het n ondersteuner van Túpac Amaru II, die Indiese hoofman Tomás Catari, gedurende die vroeë maande van 1780 n opstand in Potosí gelei. Catari is n maand voor Túpac Amaru II deur die Spanjaarde doodgemaak. Nog n groot opstand is gelei deur Julián Apaza, n sekstoen wat die name van die twee rebelse martelare geneem het deur homself Túpac Catari ook gespel Katari te noem. Hy het La Paz meer as 100 dae lank beleër. Spanje het eers in 1783 daarin geslaag om al die opstande te onderdruk en het toe begin om duisende Indiërs tereg te stel. 