<prompt> Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte: Passage: Die volgorde van die DNA-stringe wat n teikenstruktuur vorm, word rekenkundig ontwerp, met behulp van molekulêre modellering en termodinamiese modelleringsagteware. Die nukleïensure self word dan gesintetiseer met behulp van standaard oligonukleotied sintese metodes, gewoonlik outomaties in n oligonukleotied sintese, en stringe van persoonlike volgorde is kommersieel beskikbaar. Stringe kan gesuiwer word deur gel-elektroforese te denaturiseer indien nodig, en presiese konsentrasies word bepaal deur enige van verskeie nukleïensuur kwantitatiewe metodes met behulp van ultraviolet absorpsie spektroskopie. Die ten volle gevormde teikenstrukture kan geverifieer word met behulp van inheemse gel-elektroforese, wat grootte en vorm inligting vir die nukleïensuur komplekse gee. n Elektroforetiese beweeglikheid verskuiwing toets kan bepaal of n struktuur al die gewenste stringe bevat. Fluorescerende etikettering en Förster-resonansie-energie-oordrag FRET word soms gebruik om die struktuur van die komplekse te karakteriseer. Nukleïensuurstrukture kan direk uitgebeeld word deur atoomkragmikroskopie, wat goed geskik is vir uitgebreide tweedimensionele strukture, maar minder nuttig is vir diskrete driedimensionele strukture as gevolg van die mikroskooppunt se interaksie met die broos nukleïensuurstruktuur; transmissie-elektronmikroskopie en krio-elektronmikroskopie word dikwels in hierdie geval gebruik. Uitgebreide driedimensionele roosters word deur X-straal kristallografie ontleed. Vraag: Wat beoordeel die mobiliteitsverskuiwing?  <response>: of n struktuur al die gewenste stringe bevat 