<prompt> Voltooi die volgende sin: Die Britse oorwinnings oor Birma in 1826 het die weg gebaan vir n eeu waarin die militêre geskiedenis van Thailand deur die bedreiging van Europese kolonialisme oorheers sou word. Aanvanklik het die Siamees egter gefokus gebly op sy tradisionele mededingers van Birma en Viëtnam. Siam het in 1826 ingegryp ter ondersteuning van Brittanje teen Birma, maar haar swak vertoning het Chao Anouvong se verrassingsaanval op Korat geïnspireer. Lady Mo se weerstand het haar as n kulturele heldin gevestig, en generaal Bodindecha se oorwinning twee jaar later het hom as n belangrike figuur in die Thaise militêre geskiedenis gevestig. Sy suksesvolle veldtog in  <response>: Die Siamese-Viëtnamese Oorlog 1841-1845 het die Siamese mag oor Kambodja bevestig. In 1849 het die verswakking van Birmaanse mag opstand aangemoedig onder die Birmaanse beheerde Shan-state Kengtung en Chiang Hung. Chiang Hung het herhaaldelik Siamese ondersteuning gesoek, en Siam het uiteindelik gereageer met die aanvanklike versending van magte in 1852. Beide leërs het probleme ondervind met veldtogte in die noordelike bergagtige hooglande, en dit het tot 1855 geduur voordat die Siamese uiteindelik Kengtung bereik het, hoewel dit met groot probleme en die uitputting van Siamese hulpbronne uiteindelik tot hul terugtrekking gelei het. Hierdie oorloë is voortgesit om in die tradisionele modus gevoer te word, met oorlogselifante wat gedurende die tydperk in die veld ontplooi is met ligte artillerie, wat dikwels n beslissende faktor in die geveg was. Intussen het die sigbare militêre swakhede van China in die Eerste en Tweede Opium Oorloë met Brittanje en later Frankryk tussen die 1830s en 1860s Siam aangemoedig om Chinese oppergesag in die 1850s te verwerp. Siam was egter self onder militêre en handelsdruk van die Europese moondhede, en soos koning Rama III na bewering op sy sterfbed in 1851 gesê het: Ons sal nie meer oorloë met Birma en Viëtnam hê nie. Ons sal hulle net by die Weste hê. 