<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die joernalis Antonio Maestre voeg egter n definisie by wat verder gaan as die politieke sfeer en beskryf sosiologiese Francoïsme as: Die versameling burgers en politici wat, nadat hulle goed onder Francoïsme geleef het en sy idees ondersteun het, ten gunste was van die opening van die regime tot n sekere mate om te verseker dat die oorgang in n draaglike rigting sou voortgaan. Die gewildheid van Franco tydens sy diktatorskap is nie in meningspeilings gemeet nie, maar in die legitimiteit van die leër en die charismatiese legitimiteit van sy persoon caudillismo, sowel as die wydverspreide sosiale binding wat deur die Movimiento nacional plaasgevind het wat almal tipiese elemente van fascisme is. Saam het dit massiewe openbare ondersteuningsdemonstrasies en die feitlik eenparige resultate in sporadies gehou nasionale referendums verseker soos die Spaanse organiese wet referendum van 1966. In 1969, in een van sy laaste televisie-kersadvertensies, het Franco oor Spanje se toekoms gepraat en gesê dat alles atado y bien atado letterlik gebind en goed gebind, met verwysing na die institusionalisering van sy regime was, wat n gewilde gesegde in Spanje geword het. Enige leidrade oor sy persoonlike gesondheid is noukeurig ondersoek, net soos sy geheimsinnig uitgedrukte bedoelings, soos die frase no hay mal que por bien no venga ongeveer gelykstaande aan elke wolk het n silwer randjie, wat hy gebruik het met verwysing na die moord  <response>: van Luis Carrero Blanco in 1973 deur die Baskiese separatistiese groep ETA, en waarvan die betekenis die onderwerp van eindelose spekulasie was. In n geheime onderhoud in 1971 met Vernon Walters, die gesant van Richard Nixon, het Franco sy mening uitgespreek dat die Spaanse samelewing ná sy dood n politieke evolusie sou ondergaan wat nie met sy nalatenskap sou breek nie, aangesien die nou groter en meer welgestelde Spaanse middelklas nie weer n burgeroorlog sou waag nie. 