<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - David V. Erdman kyk na die gedig vanuit n politieke perspektief en lees dit in die lig van die begin van die Franse Revolusie in Julie 1789 met die Storming of the Bastille  <response>: Ek weet. Hy glo dat die gedig handel oor beide pre-rewolusionêre Frankryk en onrevolusionêre Engeland, waar mense meer besorg was oor die onlangs geopenbaarde waansin van George III as om die foute van die samelewing reg te stel, soos Blake dit gesien het; in Frankryk het die mense in beweging die koning gedwing om sy greep op die spook te ontspan. In Engeland het die koninklike greep skielik misluk, maar dit het gelyk of die mense niks anders kon doen as om te wag en te sien nie ... toe die Koning se herstel, n bietjie te vroeg, in Maart 1789 gevier is, was geluk weer amptelik. Volksbewegings het wel bestaan, maar behalwe vir die byna ondergrondse staking van die Londense smede vir n korter werksdag, was hulle grootliks humanitêr of vroom in oriëntasie en in geen onmiddellike sin revolusionêr nie. Hy voel ook dat die gedig handel oor die interne ontbinding van despotisme, en vind n politieke motief in Tiriel se laaste toespraak, wat hy sien as geïnspireer deur Jean-Jacques Rousseau se Emile, of On Education. 