<prompt> Samevat die artikel: n Ander soort weer, deur William Waldegrave. Aan die begin van die Falklandsoorlog in 1982 het William Waldegrave, toe n junior minister in Margaret Thatcher se regering, in die afdeling-lobby van die House of Commons gestaan toe hy Thatcher en haar gevolg van toadies na hom toe sien optrek. Hy voel verplig om iets te sê, so, met die Amerikaanse minister van buitelandse sake Alexander Haig op die oomblik probeer om n Britse uitverkoop aan die Argentyne te bemiddel, vra hy: Waar staan die Amerikaners, Eerste Minister? Ek weet nie, William, was die onmiddellike antwoord. Maar ek weet waar hulle gaan staan. Ek wens David Cameron kon so ondubbelsinnig met die Withuis omgaan, maar nie een van Thatcher se opvolgers het dit gedoen nie, die minste van almal die lafhartige Tony Blair, wat Waldegrave met Ted Heath vergelyk. Daar word gesê dat Margaret Thatcher regs Norman Tebbit links eenkeer met n snorkende opmerking in Waldegrave se verdediging afgedank het. Dit is verbasend, want Waldegrave was n passievolle Heath-lojalis voordat hy sy lojaliteit aan Thatcher oorgedra het. Maar hy is sekerlik reg wanneer hy beweer dat Heath se groot teleurstelling in die lewe was dat die patriotiese, liberale Konserwatiewe Party waarin hy so vurig geglo het - hy en sy familie - nie sy toewyding beantwoord het nie. En in dié opsig word Waldegrave herinner aan Blair, wat opreg gedink het en dink dat hy n familie genaamd New Labour geskep het wat hom liefgehad het. Trouens, dit was sukses wat New Labour liefgehad het, nie Blair nie. Hierdie boeiende memoires bevat n paar goeie skinderstories as n teenbalans teen Waldegrave se insiggewende politieke analise. Terug na Heath, onthou hy een van die ou grimmige aandete - nie baie vrolike geleenthede nie - waar Emma Soames die verrigtinge met n anekdote oor haar broer Nicholas, wat pas gekies is om n moeilike setel in Glasgow te betwis, probeer verkwik het. Op n lawaaierige keuring vergadering, baie anders as enigiets in die Home Counties, die voornemende MP is gegryp deur die revers en...  <response>: Waldegrave het nie net sosiaal nie, maar ook intellektueel bevoorreg grootgeword. Hy wasn Heath-lojalis voordat hy sy lojaliteit aan Thatcher oorgedra het. Van jongs af was sy ambisie om n hoë politieke amp te beklee. Thatcher het van hom gehou en het hom uiteindelik gesondheidsminister gemaak. 