<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - In Oktober 1964 is Chroesjtsjov vervang deur Leonid Bresjnef, wat tot sy dood in November 1982 aan bewind gebly het. Tydens sy bewind is Stalin se kontroversieë minder beklemtoon. Andres Laiapea verbind dit met die ballingskap van baie dissidente, veral Aleksandr Solzhenitsyn, terwyl Laiapea skryf dat die rehabilitasie van Stalin hand aan hand gegaan het met die vestiging van n persoonlikheidskultus rondom Bresjnef. Die politieke sosioloog Viktor Zaslavsky karakteriseer Brezhnev se tydperk as een van neo-Stalinistiese kompromie aangesien die noodsaaklike elemente van die politieke atmosfeer wat met Stalin verband hou, sonder n persoonlikheidskultus behou is. Volgens Alexander Dubček, het die koms van Brezhnev se regime die koms van neo-Stalinisme aangekondig, en die maatreëls wat teen Tsjeggo-Slowakye in 1968 getref is, het die Tsjeggiese regering in die 1990s in die gesig gestaar.  <response>: was die finale konsolidasie van die neo-Stalinistiese magte in die Sowjetunie, Pole, Hongarye en ander lande. Bresjnef het die Chinese politieke lyn as neo-Stalinisties beskryf. Die Amerikaanse politieke wetenskaplike Seweryn Bialer het die Sowjet-beleid beskryf as n draai na neo-Stalinisme ná Brezhnev se dood. 