<prompt> Samevat die artikel: Vir diegene wat gehoop het dat die komende presidensiële verkiesing die begin van n nuwe, meer inspirerende politiek sou inlui, was die afgelope week diep ontmoedigend. In twee belangrike oomblikke het leiers van albei kante van die gang soos die Bourbons van Frankryk opgetree, wat beroemd niks onthou het nie en niks van die gevegte van hulle verlede vergeet het nie. Die eerste en veel belangriker oomblik was toe die Republikeinse senatore daardie brief aan die Iraanse regime gestuur het. Die tweede, en miskien meer belangrike politieke telling oomblik, was Hillary Clinton se hantering van haar e-posse. Die twee gevalle het n vreemde verband. In albei gevalle het die skoolhoofde met wettige besorgdheid begin, maar uiteindelik dinge vererger. In albei gevalle het die hoofde ook verdeelde kwessies geskep wat die polarisasie deur die veldtog en waarskynlik in die volgende presidentskap sal verdiep. Albei het die kanse verminder om uit vandag se lelike politiek te ontsnap. Republikeine in die Kongres het rede om hard met hulle standpunte te druk terwyl onderhandelinge met Iran die eindstreep betree. Hulle, soos baie ander - insluitend n aansienlike aantal Demokrate, die huidige Israeliese regering, en vriendelike Arabiese nasies - vrees dat die Obama-administrasie n swak, lekkende ooreenkoms sal sluit wat Iran in staat sal stel om gevaarlik naby aan kernwapens te kom. Net so belangrik, Republikeine glo, met oorsaak, dat terwyl hy onderhandel, het president Barack Obama probeer om die Kongres in die algemeen en hulle in die besonder aan die kant te sit. Wie kan hulle blameer omdat hulle argumenteer dat as die President daarop aandring dat enige ooreenkoms slegs uitvoerende goedkeuring nodig het - nie goedkeuring deur die Kongres nie - dan moet die volgende uitvoerende hoof nie wettiglik gebind wees deur die bepalings daarvan nie? Hulle basiese bekommernisse was nie onredelik nie. As hulle dus presies dieselfde brief aan die President gestuur het, sou dit n opskudding veroorsaak het, maar dit sou gesien word as binne die norme van politiek en staatsmanskap. In plaas daarvan het hulle die fout begaan - n bose een - om dit aan die terroristeleiers van Iran te stuur, wat n duidelike indruk gelaat het...  <response>: David Gergen: Iran sal byna sekern groot kwessie in die 2016-veldtog word. Clinton se foute het nie begin met die skep van e-pos beskerming stelsel, sê hy. 