<prompt> Voltooi die volgende sin: Die eerste spesie wat genoem is, is gevind in die Mioseen Mascall Fauna van Cottonwood Creek, Oregon. Die spesie, wat Anchitherium ultimus genoem is, is in 1886 beskryf deur die bekende paleontoloog, E. D. Cope, tydens die hoogtepunt van die Bone-oorloë. Tydens sy studie in 1906 van die Mascall-vorming van eweknieë, het J. Gidley na n nuwe genus verhuis wat hy Archaeohippus genoem het. Die sterk ooreenkoms van die eienskappe het daartoe gelei dat die genus in 1932 deur W. D. Matthew as n subgenus van Parahippus beskou is. In skerp teenstelling met die mening is Archaeohippus in 1933 deur D.F. Bode herbevestig, en saam met A. ultimus het hy A. mourningi en A. penultimus ingesluit. Archaeohippus het oor die hele Noord-Amerika versprei. Behalwe in Florida en Oregon, is fossielmonsters in die suide van Saskatchewan, Kanada, gevind. Aan die ander kant van sy omvang is Archaeohippus gevind so ver suid as die Mioseen Gaillard Cut plaaslik in die  <response>: die voormalige kanaalgebied van Panama. Archaeohippus stenolophus, bekend uit Oligoceen-afsettings in Saskatchewan, behoort nie tot Archaeohippus nie, en A. minimus is n samestelling van twee takson, soos opgemerk deur Osborn 1918, met die P3-M1 wat aan A. ultimus behoort en die molair en premolar wat aan n groter, meer afgeleide eenders behoort. Archaeohippus mannulus en Arachaeohippus blackbergi is in Florida opgegrawe, spesifiek by die Thomas-plaas. 