<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Pryce se Shadow-spanmaat, Jean-Pierre Jarier, het hom in die vroeë deel van die 1975 seisoen gekwalifiseer, aangesien die Franse bestuurder die nuwe Shadow DN5-motor gehad het, terwyl Pryce in die ouer DN3 was. Dit was eers in die derde ronde, die, dat Pryce n DN5 kon gebruik. Die span se vierde wedloop van die seisoen was die nie-kampioenskap Race of Champions wat by Brands Hatch gehou is. Pryce het op pole posisie gekwalifiseer en, na n swak begin, verby Peterson en Jacky Ickx gegaan voordat hy n gaping van agt sekondes na die wedrenleier Jody Scheckter, wie se enjin gebreek het terwyl Pryce hom geteister het, gesluit het. Pryce het deurgegaan om die eerste Welshman te word wat n Formule Een-wedloop gewen het. Pryce het gedurende die seisoen ander belowende tekens getoon, veral in Monaco  <response>: en Silverstone waar hy op die voorste ry van die rooster gekwalifiseer het, laasgenoemde in die pole posisie. Pryce het ook sy eerste Wêreldkampioenskap-podium behaal, in uiters nat toestande by die Olimpiese Spele van 1994 en het nog vier keer in die punte geëindig. Die hoogste van dié was in Duitsland waar hy vierde geëindig het, ondanks die feit dat terwyl hy tweede agter Carlos Reutemann gehardloop het, brandstof in die kajuit van sy DN5 gedurende die laaste rondes om die Nürburgring uitgelek het, wat na bewering sy vel verbrand het en hom amper blind gemaak het met dampe. Die Welshman het later die Prix Rouge et Blanc Jo Siffert-toekenning, vernoem na die Switserse Formule Een-bestuurder, vir hierdie prestasie ontvang. 