<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Konrad se bewind was n voortdurende en oor die algemeen onsuksesvolle stryd om die koning se mag te handhaaf teen die groeiende mag van die plaaslike hertogte. Sy militêre veldtogte teen Karel die Eenvoudige om Lotharingia en die keiserlike stad Aken te herwin, was mislukkings. Aartsbiskop Ratbod van Trier het selfs in 913 kanselier van Wes-Frankryk geword. Konrad se ryk was ook blootgestel aan die voortdurende invalle van die Magyars sedert die rampspoedige nederlaag van die Beierse magte in die 907 Slag van Pressburg  <response>: , wat tot n aansienlike afname in sy gesag gelei het. Sy poging om die Oos-Franse biskopdom onder leiding van aartsbiskop Unni van Bremen by die sinode van Hohenaltheim in 916 te mobiliseer, was nie genoeg om ander mislukkings te vergoed nie. Ná verskeie botsings kon Konrad ten minste met Hertog Hendrik van Sakse versoen. Die rustelose Swabiese hertogte Erchanger wat in 917 tereggestel is en Burchard II was n voortdurende bedreiging, net soos Arnulf, hertog van Beiere. 