<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - In 1355, na die Ottomaanse inval van Gallipoli  <response>: die vorige jaar het Paulus met die Bisantynse keiser, Johannes V Palaiologos, onderhandel oor n versoening tussen Bisantium en die Katolieke Kerk in ruil vir militêre hulp van die Weste. Paulus het aansienlike toegewings van die hardkoppige keiser verkry, insluitende die aktiewe bevordering van die Latynse Kerk en selfs die Latynse taal, die stuur van sy seun Manuel as n gyselaar na die pouslike hof en die vestiging van n permanente pouslike legasie in Konstantinopel. Gedurende sy verblyf in Konstantinopel het Paulus ook aan n teologiese debat tussen Gregorius Palamas en Nikeforus Gregoras deelgeneem. Vroeg in 1356 het Paulus, vergesel deur die Bisantynse ambassadeur, die megas hetaireiarches Nicholas Sideros, na die pouslike hof in Avignon vertrek, waar hulle vroeg in Junie aangekom het. Pous Innocentius VI het die keiser se aanbiedinge met algemene stellings beantwoord en vermy om homself te verbind tot die versending van militêre hulp, maar het Peter Thomas en William Conti as pouslike gesante na Konstantinopel gestuur. Die verskillende prioriteite en opvattings van die Bisantyne en Latyne het bygedra tot die uitputting en uiteindelike mislukking van die onderhandelinge: n brief van 1357 deur Johannes V het tot sy dood in 1362 deur Innocentius VI onbeantwoord gebly. 