<prompt> Voltooi die volgende sin: Na die wapenstilstand het Gorresio baie kortliks teruggekeer om aan Il Popolo di Roma te werk, totdat dit onderdruk is, in die oë van die nuwe heersers gekompromitteer is deur die omvang van sy verbintenis met die Mussolini-regerings. Deur die  <response>: aan die einde van die oorlog in Europa, het twee van sy broers verdwyn, vermoedelik dood, terwyl hulle vir die Duitsers aan die Russiese front geveg het. Gorresio het hom nou op n Cursus honorum ingestel waarvoor hy ruim gekwalifiseer was. Met n terugkeer na n demokratiese regering het sy eie politieke filosofie meer sigbaar geword. Hy was nooit n kommunis nie, maar hy kon ook nooit as n Italiaanse Christelike Demokraat beskou word nie. Om by n politieke party aan te sluit, kon sy onafhanklikheid as joernalis in gevaar gestel het, en dit was nie iets wat hy ooit gedoen het nie, maar sy houdings het geneig om ooreen te stem met dié van die liberale linkses, of met die sosiale demokrasie wat nou as n belangrike politieke krag elders in Wes-Europa na vore gekom of teruggekeer het. Met die voordeel van agteruitgang is dit moontlik om Gorresio as deel van n sentrum-linkse derde krag te sien wat homself in die nasleep van die oorlog begin definieer het, en gedurende die 1950s n etiese rol gekry het met n groeiende beroep op die meer intellektuele elemente van die openbare mening. Binne Italië se nuut herleefde media-establishment het ander verteenwoordigers van hierdie tendens, wat breed gedefinieer is, vriende en kollegas ingesluit soos Mario Pannunzio, Arrigo Benedetti, Ennio Flaiano en Eugenio Scalfari. n Aantal nuwe tydskrifte en koerante met n los liberale neiging is vir die post-demokratiese era van stapel gestuur of weer van stapel gestuur, waaronder LEuropeo, Il Mondo en La Stampa. Vittorio Gorresio het gereeld aan elkeen van hulle bygedra. 