<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die Protokol van St. Petersburg word dikwels aangehaal as die einde van die Kongresstelsel, aangesien dit die mislukking van die Kongres van St. Petersburg 1825 verteenwoordig het om die vraagstuk van die Griekse Onafhanklikheidsoorlog teen die Ottomane op te los. Rusland, wat grondgebied en invloed in die Swart See en die Balkan gesoek het, en om die Oosters-Ortodokse Christene onder Moslem-Ottomaanse heerskappy te beskerm, het die onafhanklikheid van Griekeland ondersteun en was ontevrede met ander magte se begeerte om die opstand as n interne saak te behandel en ondersteuning vir die status quo. Rusland en die Verenigde Koninkryk het n bilaterale ooreenkoms aangegaan om hul plan af te dwing, deur oorlog indien nodig, vir n bemiddelde einde aan die konflik met Griekse outonomie binne die Ottomaanse Ryk. Die ander grootmoondhede is nie in hierdie protokol geraadpleeg nie, en hoewel Frankryk later aangesluit het, het Oostenryk en Pruise die protokol en die bedreiging wat dit vir die konserwatiewe, anti-nasionistiese stabiliteit wat hulle op Europa wou oplê, gekant was. Die Ottomane het ook die Protokol verwerp tot hulle nederlaag by die Slag van Navarino  <response>: deur die hande van die Britse, Franse, Russiese en Griekse magte hulle na die onderhandelingstafel gedwing het. 