<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Daarbenewens het verskeie tragedies hom steeds getref. In 1942 is sy vrou Elisabet oorlede en in 1943 is sy dogter Raya, gebore aan n Joodse moeder, deur die Nazis wat Elsas beset het, na die Gaggenau-konsentrasiekamp gedeporteer. Debora Logak, die moeder van haar kinders wat in Montrouge naby Parys woon, is in Julie 1942 in hegtenis geneem in die onheilspellende inval van die Franse polisie by die Vélodrome dHiver  <response>: Ek weet. Sy is in die Drancy-interneringskamp aangehou en is vermoedelik in die Auschwitz-interneringskamp doodgemaak. Nadat hy gehoor het dat die Derde Ryk kunstenaars ondersteun het, het Fiebig n versoek om pensioen aan Goebbels gestuur, wat nie minder omgee vir die skilder se werke nie. Hoewel hy van geboorte af Duits was, is hy nie goed aanvaar deur die Nazi - administrasie nie, veral nie as n inwoner van Koerland nie. Hy is amper gedwing om sy werk uit te stal tydens die militêre besetting van Frankryk deur Duitsland in ruil vir vae beloftes van pensioen wat nooit sou realiseer nie. Sy dogter Raya is wonderbaarlik gespaar ná n kort Nazi-aanhouding. Ondanks verskeie versoeke sou die Franse burgerskap nooit aan hom toegestaan word nie. Hy is seergemaak deur n moeilike lewe gedurende beide wêreldoorloë en persoonlike dramas, en het vanaf 1946 amper blind geword en kon nie meer skilder of werk nie. Na die oorlog is hy in 1948 na die Schweisguth-kaserne in Sélestat gestuur wat deur die Sosiale Welsyn vir die behoeftiges opgerig is. Fiebig sou sy hele lewe lank na die landskappe van Koerland verlang. Hy is in armoede in Sélestat op 6 Februarie 1953 oorlede en het Raya en n beduidende maar onherkenbare kunswerk agtergelaat. Sy familielede het berig dat hy in die Protestantse begraafplaas begrawe is, maar die dorp Sélestat, wie se straat na hom vernoem is, het geen rekord van sy graf in sy registers nie. 