<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Minh Mạng is beskou as iemand wat in kontak was met die bekommernisse van die bevolking. Die gereelde plaaslike opstande het hom herinner aan hulle benarde situasie. Afstammelinge van die ou Lê-dinastie het in die noorde teenstand aangewakker en nie net die boere nie, maar ook die Katolieke minderheid aangetrek. Hulle het probeer om buitelandse hulp in te win deur te belowe dat hulle openlik met sendelinge sou praat. Plaaslike leiers in die suide was ontsteld oor die verlies van die relatiewe politieke outonomie wat hulle onder Duyệt geniet het. Met Duyệt se dood in 1832 is n sterk verdediger van die Christendom oorlede. Katolieke was tradisioneel meer geneig om met rebellebewegings teen die monargie saam te staan as die meeste Viëtnamese en dit het na Duyệt se dood uitgebreek. Minh Mạng het beveel dat Duyệt postuum aangekla word en honderd swepe op sy graf toegedien word. Dit het verontwaardiging veroorsaak teen suidelike mense wat Duyệt gerespekteer het. In Julie 1833 het n opstand  <response>: het onder die leierskap van sy aangenome seun, Lê Văn Khôi, uitgebreek. Historiese menings is verdeeld met geleerdes wat betwis of die graf ontheiliging of die verlies van suidelike outonomie na Duyệt se dood die belangrikste katalisator was. Khôi se rebelle het Cochinchina onder hul beheer gebring en voorgestel om Minh Mạng te vervang met n seun van Prins Cảnh. Khôi het die Franse sendeling Joseph Marchand in die vesting as gyselaar geneem en gedink dat sy teenwoordigheid Katolieke steun sou wen. Khôi het Siamese ondersteuning gekry, wat op hande was en gehelp het om Minh Mạng vir n tydperk in die verdediging te plaas. 