<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Sharon uiteindelik ontkoppel van die Gaza  <response>: in 2005, en in die daaropvolgende jare, tydens die Sharon-Peres-interregnum en die regering van Ehud Olmert, het dit n algemene plek geword om te praat van die uitslag daar, waar Hamas uitsluitlike gesag oor die interne administrasie van die strook aanvaar het, as die staat van Hamastan. Terselfdertyd, volgens Akiva Eldar, is die Sharon-plan geïmplementeer om dieselfde beleid van die skep van ononderbroke enklae vir Palestyne in die Westelike oewer toe te pas. In sy Sadat-voorlesing van 14 April 2005 het die voormalige Amerikaanse minister van buitelandse sake, James Baker, gesê dat die administrasie Israel onomwonde moet duidelik maak dat hoewel premier Sharon se beplande onttrekking uit Gaza n positiewe inisiatief is, dit nie net die eerste stap kan wees in n eensydige proses wat lei tot die skepping van Palestynse Bantustans in die Wes-Bank nie. Die kaarte vir Sharon se ontkoppeling van Gaza, Camp David en Oslo is soortgelyk aan mekaar en aan die 1967 Allon-plan. Teen 2005 is daardie gebied, saam met die skeidingsmuur, met 605 sluitingsversperrings bedek, waarvan die algehele effek was om nmatriks van ingeslote kwadrante te skep wat beheer kon word vanaf goed verdedigde, vaste militêre posisies en nedersettings. Olmert se herbevestigingsplan of konvergensieplan is terme wat gebruik word om n metode te beskryf waarvolgens Israel n toekomstige Palestynse staat van sy eie ontwerp skep soos voorsien deur die Allon-plan, om die hoeveelheid grond waarop n Palestynse staat sou bestaan, te verminder deur feite op die grond vas te stel om toekomstige onderhandelinge te beïnvloed. 