<prompt> Voltooi die volgende sin: Op 5 Desember 1990 is Alomar en Joe Carter verruil na die Toronto Blue Jays in ruil vir Fred McGriff en Tony Fernández. Dit was in Toronto dat hy ontwikkel het tot n uitstekende aanvallende tweede baseman, wat n.300-plus slaggemiddelde kombineer met krag en hoë spoed op die basisse. In 1991 het hy sy spoed benut met 11 driekampe en 53 gesteelde basisse, wat die span na die eerste van drie agtereenvolgende uitspeelwedstryde gelei het. Die volgende jaar het hy 105 lopies aangeteken, 87 paadjies geteken en n.405 op-basis persentasie gehad. In 1993 het Alomar sy beste seisoen met die Blue Jays gehad, met 17 huislopings HR, 93 lopies RBI en 55 gesteelde basisse, terwyl hy.326 aangeteken het, derde in die Amerikaanse liga agter spanmaats John Olerud en Paul Molitor. Hy was n sentrale figuur in Toronto se Wêreldreeks-kampioenskappe in 1992 en 1993; in wedstryd 6 van die Wêreldreeks van 1992 het hy die reekswenner op Dave Winfield se twee-run dubbel in die 11de beurt aangeteken. Alomar se wedstryd-evening, negende-innings huisloop teen Oakland-verligting-ass Dennis Eckersley, in wedstryd 4 van die  <response>: 1992 American League Championship Series ALCS, word deur baie beskou as die belangrikste treffer in die klub se geskiedenis, aangesien die span se drie vorige reise na die ALCS in teleurstelling geëindig het; hy is aangewys as die mees waardevolle speler MVP van die reeks. In 1995 het hy 104 agtereenvolgende wedstryde gespeel sonder om n fout te maak en n AL-rekord vir tweede basemen opgestel. In elk van sy vyf seisoene met die Blue Jays is Alomar na die All-Star-span benoem en het hy die Gold Glove-toekenning gewen. 