<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Aan die begin van die konflik was die Serwiese leër swak opgelei en swak toegerus, anders as die troepe van die Ottomaanse Ryk. Die offensiewe doelwitte wat die Serwiese leër probeer bereik het, was te ambisieus vir so n mag, en hulle het n aantal nederlae gely wat die gevolg was van swak beplanning en chroniese verspreiding te dun. Dit het die Ottomaanse magte in staat gestel om die aanvanklike aanvalle van die Serwiese leër af te weer en hulle terug te dryf. Gedurende die herfs van 1876 het die Ottomaanse Ryk hul suksesvolle offensief voortgesit wat geëindig het met n oorwinning op die hoogtes bo Đunis. Tydens die tweede konflik, tussen 13 Desember 1877 en 5 Februarie 1878, het Serwiese troepe hergroepeer met hulp van Keiserlike Rusland, wat hul eie Russies-Turkse Oorlog gevoer het. Die Serwiërs het vyf korps gevorm en die Ottomaanse troepe in die suide aangeval en die stede Niš, Pirot, Leskovac en Vranje een na die ander ingeneem. Die oorlog het saamgeval met die Bulgaarse opstand, die Montenegro-Ottomaanse Oorlog  <response>: en die Russies-Turkse Oorlog, wat saam bekend staan as die Groot Oos-Krisis van die Ottomaanse Ryk. 