<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Na die verlies van Ciprus aan die Ottomane in die vierde Ottomaanse-Venesiese Oorlog 1570-1573, was die eiland Kreta die Koninkryk van Candia die laaste groot oorsese besitting van Venesië. Sy belangrike strategiese posisie het dit n voor die hand liggende teiken vir toekomstige Ottomaanse uitbreiding gemaak, terwyl sy grootte en vrugbare grond, tesame met die slegte toestand van sy vestings, dit n meer aanloklike prys gemaak het as Malta. Aan die Venesiese kant was die Serenissima, met sy swak militêre mag en groot afhanklikheid van ononderbroke handel, gretig om nie die Ottomane uit te lok nie. Daarom het Venesië die bepalings van sy verdrag met die Ottomane noukeurig nagekom en meer as sestig jaar van vreedsame verhoudings verseker. Teen die vroeë 17de eeu het die Venesiese mag boonop aansienlik afgeneem. Sy ekonomie, wat eens floreer het as gevolg van sy beheer oor die Oosterse speseryehandel, het gely as gevolg van die opening van die nuwe Atlantiese handelsroetes en die verlies van die belangrike Duitse mark weens die Dertigjarige Oorlog. Daarbenewens was die Republiek betrokke by n reeks oorloë in Noord-Italië soos die Mantova-oorlog  <response>: en is verder verswak deur n uitbraak van die plaag in 1629-1631. 