<prompt> Voltooi die volgende sin:  <response>: Die verskriklike aardbewing wat Lissabon op 1 November 1755 vernietig het, het Perez se produksie vir altyd verander. Die Ópera do Tejo is ses maande ná die opening vernietig en die hof het uit die teaters getrek. Geen operas is vir die volgende sewe jaar vervaardig nie, en daarna net op n minder skouspelagtige manier. Gedurende die laaste 23 jaar van sy lewe het Perez net drie nuwe operas geskryf. In plaas daarvan het hy n groot hoeveelheid kerkmusiek gekomponeer, wat byna al die rituele en praktyke van die twee belangrikste musikale kapelle van Lissabon, die Koninklike en die Seminário da Patriarcal, dek. Hy het nooit Portugal verlaat nie, en sy internasionale erkenning het geleidelik afgeneem. Gerber het nogtans opgemerk dat Perez se komposisies sedert 1766 in Duitsland bekend en gewild was en dat hy in 1790 een van die mees gevierde en geliefde komponiste onder die Italiaanse meesters was... een van die jongste komponiste wat die strengheid van kontrapunt behou het. J. C. Krause noem Hasse, Perez en Paisiello as bevredigende modelle. In 1774 word Perez deur akklamasie n lid van die Londense Akademie vir Antieke Musiek, en het die enigste volskaalse stuk in sy leeftyd gedruk, die Mattutino de Morti sy derde stel van die Kantoor van die Dood, wat daar deur Bremner gepubliseer is. Sy musiek, veral die godsdienstige musiek, is wyd in Italië gekopieer. Gedurende die laaste vier jaar van sy lewe het Perez aan n chroniese siekte gely en uiteindelik sy sig verloor, maar hy het voortgegaan om te komponeer. In 1778 het sy leerling, nou koningin Maria I van Portugal, hom n ridder van die Orde van Christus gemaak; toe hy in Lissabon gesterf het, het sy n uitgebreide begrafnis op koste van die Kroon bestel. 