<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Gedurende die Tweede Tempelperiode het verhoudings tussen die Jode en die Samaritane gespanne gebly. In 120 v.C. het die Hasmoneïese koning Johanan Hyrcanos I die Samaritaanse tempel op die berg Gerisim vernietig, as gevolg van die wrok tussen die twee groepe oor n meningsverskil oor die vraag of die berg Moria in Jerusalem of die berg Gerisim in Sigem die werklike plek van die Aqedah was, en die plek wat gekies is vir die Heilige Tempel, n bron van onenigheid wat gegroei het sedert die twee huise van die voormalige verenigde monargie in 930 v.C. die eerste keer geskei het en wat uiteindelik in oorlog ontplof het. 190 jaar ná die vernietiging van die Samaritaanse Tempel en die omliggende gebied van Sigem het die Romeinse generaal en toekomstige keiser Vespasianus n militêre veldtog geloods om die Joodse opstand te onderdruk  <response>: Van 66 n.C., wat gelei het tot die vernietiging van die Joodse Tempel in Jerusalem in 70 n.C. deur sy seun Titus, en die daaropvolgende ballingskap van Jode uit Judea en Galilea in 135 n.C. na aanleiding van die Bar Kochba-opstand. 