<prompt> Voltooi die volgende sin: In die onstuimige tydperk ná Caesar se dood, gedurende die opkoms van die Tweede Triumviraat, is Gallië deur verskeie bevelvoerders beheer totdat mnr. Vipsanius Agrippa in 39 as prokonsul aangekom het om onrus te onderdruk. Geleerdes het relatief min aandag gegee aan die vraag waarom Gallië nie daarin geslaag het om voordeel te trek uit Rome se wanorde tydens die burgeroorloë van die 40s en 30s om in toto in opstand te kom nie; daar word soms aanvaar dat die bevolking te veel vernietig is om standpunt in te neem, maar die getalle wat bekend is, maak dit onwaarskynlik. In 57 het Caesar byvoorbeeld berig dat die Nerviërs 50 000 man van vegterseun gehad het; hy het aanvaar dat slegs 500 die Slag van die Sabis oorleef het, maar vyf jaar later kon hulle n mag van 5 000 man voorsien. Hoewel die syfers dalk onbetroubaar is in die absolute sin, dui hulle op die veerkragtigheid van die bevolking. In 52, na die oorgawe van die pan-Gallic leër by  <response>: Alesia, Caesar het amnestie verleen aan die leërs van beide die Arverni en die Aedui, wat hy elk op 30 000 man geskat het, en hulle huis toe gestuur. Na die mislukking van Vercingetorix se strategie om geallieerde magte te versamel, het die oorlewende Galliese leiers voortgegaan om n guerrilla-oorlog te voer met n mate van sukses en hoop op uitputting, totdat Marcus Antonius Mark Antonius n ooreenkoms bereik het met die laaste Keltiese koning wat bekend was om sy onafhanklikheid te behou, Commius van die Atrebates, wat die verligtingmagte by Alesia gelei het. In die loop van die volgende twee dekades sou Galliese verliese in die 50s vervang word deur die volwassenheid van die manlike bevolking, terwyl die beskikbare Romeinse magte grootliks beset was deur mekaar te veg. Die Galliërs het moontlik gedink dat die Romeine hulle in burgeroorlog so erg sou verswak dat n opstand onwaarskynlik of nie die moeite werd sou wees nie; Caesar berig dat die Galliërs hulle ingelig gehou het oor politieke gebeure in Rome wat hulle kon raak. 