<prompt> Voltooi die volgende sin: In die 70s v.C., na die burgeroorlog tussen die aristokratiese faksie van Sulla en die oorblyfsels van die ondersteuners van Marius en Cinna, het die Romeinse populistiese Quintus Sertorius geweier om Spanje aan die Sullan-diktatorskap oor te gee. Sy afsondering het die Sertoriaanse Oorlog ontketen, waartydens Keltiese regerings in Mediterreense Gallië onderworpe was aan troepebelasting en gedwonge beslagleggings om die militêre pogings van Metellus Pius, Pompeius Magnus Pompey die Grote en ander Romeinse bevelvoerders teen die rebelle te ondersteun. Party Kelte, waaronder moontlik die Helvii en Volcae Arecomici, het Sertorius ondersteun. Nadat die afvallige Romein vermoor is, kon Metellus en Pompeius n oorwinning verklaar, en die Helvii en Volcae is gedwing om n deel van hul lande af te staan aan die Griekse stadstaat Massilia hedendaagse Marseilles, n lojale onafhanklike bondgenoot van Rome vir eeue, strategies geleë aan die monding van die Rhône-rivier en die getroue ondersteuner van Pompeius. Gedurende Caesar se Galliese oorloë het geen van die Galliese civitates binne die Narbonese provinsie by die  <response>: pan-Galliese opstand van 52 v.C., en het ook nie betrokke geraak by enige berigte van vyandige dade teen Romeinse magte nie. Die Helwiese Valerii speel in werklikheid n sleutelrol in die militêre beveiliging van Caesar se agterkant teen Vercingetorix, wat troepe gestuur het om Helwiese grondgebied binne te val. In sy 1861 geskiedenis van die Vivarais, Abbé Rouchier vermoed dat Caesar, sien die strategiese nut van Helvian grondgebied op die grens van die Romeinse provinsie langs n hoofroete na sentrale Gallië, die Valerii gekweek deur die strafmaatreëls wat teen hulle deur Pompeius geneem is, reg te stel. Caesar noem die grondbeslaglegging in sy Bellum Civile, terwyl hy enige aksies wat sy lojale Helviaanse vriende teen Rome in die 70s onderneem het, diskreet weglaat. 