<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Internasionaal het de Zúñiga die toekoms van Spanje gesien as deel van n sterk alliansie met die Heilige Romeinse Ryk wat ook deur die Habsburg-familie regeer is, wat die kontemporêre arbitrista Giovanni Botero weerspieël het, wat die konsep van n Habsburg-familie-geleide hegemonie in Europa bevorder het. De Zúñiga is ook beïnvloed deur die gevolge vir die Spaanse beheerde noordelike Italië as die Oostenrykse tak van die familie in Duitsland sou misluk. De Zúñiga het Filippus III oorreed om in 1619 hulp aan die Keiser in Bohemië te stuur, wat Spanje effektief in die Dertigjarige Oorlog 1618-48 betree het. In 1620 het hy n sleutelrol gespeel in die versending van die Leger van Vlaandere om die Keiserlike saak te help, wat gelei het tot die Spaanse oorwinning by die Slag van die Witberg  <response>: later daardie jaar. De Zúñiga was ook verantwoordelik vir belangrike Spaanse besluite oor die toekoms van die konflik in Nederland. Die wapenstilstand sedert 1609 het toenemend gespanne geword; terwyl de Zúñiga oortuig was dat n direkte militêre oorwinning oor die Nederlanders onwaarskynlik was, het hy teen 1619 tot die gevolgtrekking gekom dat n hervatting van vyandelikhede onderhandelinge kon moontlik maak wat tot n verdrag sou lei wat gunstiger vir die Spanjaarde sou wees. Hy was grootliks verantwoordelik vir die herlewing van die oorlog in 1621; gevolglik sou die konflik nog 27 jaar voortduur tot die vredesverdrag van 1648. 