<prompt> Voltooi die volgende sin: Brabham-motors het van die middel 1960s tot die vroeë 1970s by die Indianapolis 500 deelgeneem. Na n mislukte projek in 1962, is MRD in 1964 in opdrag gestel om n IndyCar-onderstel te bou wat aangedryf word deur n Amerikaanse Offenhauser-enjin. Die gevolglike BT12-onderstel is deur Jack Brabham as die Zink-Urschel Trackburner by die  <response>: 1964 se toernooi en het met n brandstoftenkprobleem afgetree. Die motor is weer in 1966 ingeskryf en het n derde plek vir Jim McElreath behaal. Van 1968 tot 1970 het Brabham na Indianapolis teruggekeer, aanvanklik met n 4,2-liter weergawe van die Repco V8 wat die span in Formule Een gebruik het, waarmee Peter Revson in 1969 vyfde geëindig het, voordat hy in 1970 na die Offenhauser-enjin teruggekeer het. Die Brabham-Offenhauser-kombinasie is weer in 1971 aangebied deur J.C. Agajanian, wat vyfde geëindig het in die hande van Bill Vukovich II. Alhoewel geen Brabham-motor ooit in Indianapolis gewen het nie, het McElreath vier United States Automobile Club USAC -wedrenne in 1965 en 1966 in die BT12 gewen. Die Dean Van Lines Special waarin Mario Andretti die 1965 USAC nasionale kampioenskap gewen het, was n direkte kopie van hierdie motor, gemaak met toestemming van Brabham deur Andretti se spanhoof Clint Brawner. Revson het Brabham se finale USAC-wedren seëvier in n BT25 in 1969, met die Repco-enjin. 