<prompt> Daar was n sterk, indien swak gedefinieerde, verwagting aan beide kante van wat bekend sou staan as die innerlike Duitse grens dat die vier militêre besettingsones van Duitsland op n stadium gerehabiliteer en verenig sou word in n enkele post-fascistiese staat, maar visies van hoe so n staat bestuur sou word, het sterk verskil, veral na die Tweede Wêreldoorlog. Gedurende die twaalf maande lange Berlynse blokkade  <response>: Gedagtes oor enige toekomstige Duitse hereniging het oor die horison verdwyn, en in Oktober 1949 is die Sowjet-sone hervat as die Sowjet-geborgde Duitse Demokratiese Republiek Oos - Duitsland. Dit was ook gedurende 1949 dat hy van Nederland teruggekeer het en by Marie ingetrek het. Die twee susters, nog ongetroud, kinderloos, en nog steeds - op hul verskillende maniere - diep betrokke by die onderwyspolitiek, het hul huis saam in Weimar, wat tot 1952 die setel van die voor Thüringen was, gemaak. In 1950 het Marie Torhorst haar posisie as Thüringer Minister van Volksopvoeding verloor. Dit is betekenisvol dat haar opvolger, wat eers in 1951 aangestel is, n ander vrou was. Isolde Oschmann was n voormalige kleuterskoolonderwyseres wat baie minder n praktiese onderwysminister was as wat Torhorst was: haar voetspoor in Oos-Duitse geskiedenis het lig gebly ondanks die feit dat sy meer as n jaar lank n ministeriële amp beklee het. Dit bly onduidelik waarom Marie Torhorst in die rol vervang is. Daar is geen baie duidelike aanduiding uit haar daaropvolgende openbare loopbaan dat sy onder diegene was wat in hierdie tyd in die guns van die party leierskap geval het nie. 