<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die ryk was in n voortdurende toestand van krisis omdat dit voortdurende territoriale verliese gely het: Bulgarye het onafhanklikheid verklaar, Oostenryk-Hongarye het Bosnië geannekseer en die etniese konflik in Ottomaanse Macedonië het onverpoosd voortgeduur. Italië het die Ottomaanse Tripolitanië in 1911 binnegeval en die ryk het die oorgrote meerderheid van sy oorblywende Europese grondgebied verloor toe die Balkanliga Rumelia in 1912 oorgeneem het. In 1914 het die Ottomaanse Ryk die Eerste Wêreldoorlog betree en die toenemend geradikaliseerde CUP het etniese suiwering en volksmoord uitgevoer teen die ryk se Armeense, Assiriese en Griekse  <response>: burgers, gebeurtenisse wat soms gesamentlik na verwys word as die laat-Ottomaanse volksmoord. Na die Ottomaanse oorgawe in 1918 het die CUP-leierskap in ballingskap gevlug en die Geallieerdes het Konstantinopel beset. Die Ottomaanse parlement het die Geallieerdes kwaad gemaak deur die Amasya-protokol met Turkse revolusionêre in Ankara te onderteken en n Misak-ı Millî Nasionale Pakt te onderteken. Aangesien planne vir die verdeling van die Ottomaanse Ryk na die Konferensie van Londen gevorder het, het die Geallieerdes die ontbinding van die vergadering gedwing en sodoende die Tweede Grondwetlike Tydperk tot n einde gebring. Baie parlementariërs sou lede van die Groot Nasionale Vergadering word tydens die Turkse Oorlog vir Onafhanklikheid, en uiteindelik hul loopbane in die Republiek voortgesit het. 