<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die eerste tydperk van stagflasie het in die 1970 s begin ná die rampspoedige opvolging van  <response>: van Oos-Pakistan, gevolg deur die nederlaag in die hande van die aartsvyand, Indië, in Desember 1971. Alhoewel die regering van Zulfikar Ali Bhutto probeer het om hierdie tydperk te beëindig, is dit later beëindig deur die militêre regering van Zia-ul-Haq in die 1980s. Die beëindiging van die Sowjet-betrokkenheid in Afghanistan en die afneem van Amerikaanse hulp het die tweede periode van stagflasie in die 1990s hervat. Gedurende hierdie tyd het beide Benazir Bhutto en Nawaz Sharif probeer om die stagflasie aan te pak, met Nawaz Sharif wat die eerste keer ekonomiese liberalisering en privatisering tegelyk in die 1990s geïmplementeer het. Die tweede periode is daarna beëindig deur Shaukat Aziz wat in die 2000s baie strenger belasting-, monetêre en finansiële ontwikkelingsbeleid geïmplementeer het. Aziz se hervormings word wyd waardeer, die derde periode keer weer terug na die 2008 verkiesings en die wydverspreide militansie in Wes-Pakistan, wat later die wêreldwye finansiële krisisse sou volg. Pakistan se voorste ekonome, spesialiste, tegnici en finansiële geleerdes is onseker oor wat die stagflasie in die land in die eerste plek veroorsaak, en baie skryf hierdie tydperk toe aan verskeie faktore wat die stagflasie veroorsaak het, insluitend die rol van die staat in die oorlog teen terrorisme, korrupsie, harde monetêre beleid en verskeie ander faktore. 