<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Alhoewel die Shoah in al sy gruwels eers in die vroeë 1940s ontvou het, was dit reeds lank voor dit duidelik dat die situasie in Duitsland net erger sou word, veral vir Jode. Teen die einde van die 1930s het die Olievensteins na Frankryk gevlug. Teen 1942 het die Franse marionetregering begin om Jode in die suidelike helfte van Frankryk op te tel, waar die meeste bymekaargekom het om weg te kom van besette noordelike Frankryk Ongeveer 50 van die Jode in Metropolitaanse Frankryk was teen hierdie tyd vlugtelinge uit Duitsland of uit gebiede wat onlangs deur Duitse magte oorwin is. Diegene wat versamel is, is daarna na doodskampe in Duitsland gedeporteer. Die Olievensteins het egter uitwissing vermy deur van Duitsland na Frankryk te ontsnap, en het nou n tweede keer uitwissing vermy toe hulle geweier het om te voldoen aan die regering se vereiste dat Jode hulself moet identifiseer deur altyd n Geel ster te dra waar dit gesien kon word. Na n kinderjare wat hom geleer het om sy Joodse oorsprong te verberg, nadat die nagmerrie geëindig het  <response>: Claude Olievenstein se familie het hulle in Parys gevestig, n stad wat hy vinnig sou liefkry: Nou het ons ons plek in die wêreld gehad. Ons het die reg gehad om onsself te wees, die Joodse probleem het opgehou bestaan. Dit was in Parys dat Claude Olievenstein sy studies in Psigiatrie onderneem het. As jong man het hy kortliks by die Jong Kommuniste aangesluit, maar is uiteindelik uitgesluit. Hy het een van die leiers van die Unie van Franse Joodse studente geword: sy Joodse identiteit was altyd baie belangrik vir hom. 