<prompt> Voltooi die volgende sin: Arfa het sy opvolger, generaal Ali Razmara, die skuld gegee vir sy gedwonge aftrede en daarna saamgewerk met sy politieke teenstanders, veral nadat Razmara in 1950 as eerste minister aangestel is. Arfa was egter werklik ontsteld toe Razmara in 1951 vermoor is, omdat hy geglo het dat die toenemende vlak van politieke geweld die land bedreig. Hy was minister van paaie en kommunikasie in die kort regering van premier Hosayn Ala gedurende die maand na Razmara se moord, voordat die parlement gestem het in Mohammad Mossadegh as premier. Arfa het Mossadegh wantrou en n politieke groep, die Nasionale Beweging, gevorm om byeenkomste van Mossadegh-ondersteuners, wat hy beskou het as ekstremiste wat gekant was teen die voortsetting van die monargie en n sterk leër, te ontwrig. Die koerant van die Nasionale Beweging het baie artikels gepubliseer wat deur Arfa geskryf is, wat die sjah en respek vir Islam ondersteun. Arfa het kontak gehou met n verskeidenheid politieke aktiviste, waaronder Mozaffar Baqai van die Arbeidersparty, die vurige predikant Ayatollah Sayyed Abu al-Qasem Kashani, en Shaban Jafari, n organiseerder van straatmobbe. Arfa het n stigterslid geword van die geheime komitee van militêre offisiere, die Komitee om die vaderland te red, wat in 1952 gevorm is met die doel om Mossadegh omver te werp. Volgende  <response>: die militêre staatsgreep van 1953 wat die sjah aan die mag herstel het, het hy as Iran se ambassadeur in Turkye 1958 - 1961 en Pakistan 1961 - 1962 gedien. Daarna het hy uit aktiewe regeringsdiens afgetree. Hy het Iran verlaat ten tye van die Iranse Revolusie van 1979 en is in 1983 in Monte Carlo, Monaco oorlede. 