<prompt> Voltooi die volgende sin: Halbertsma het dus verwag om as professor in die Nederlandse taal en letterkunde aangestel te word, en verskeie kere het so n aanstelling byna binne sy greep gelyk, maar elke keer het dit weggly. Sy skerp pen het waarskynlik n rol daarin gespeel, maar daar was ook ander redes. In 1830 het hy verloor uit die oortollige aansoekers wat oor Nederland gewas het van die universiteite van België, wat destyds net  <response>: van die Verenigde Koninkryk van Nederland, en na 1840 was n ander soort wetenskaplike nodig, met meer gespesialiseerde kennis as wat Halbertsma beveel het. Die feit dat hy in 1837 n eredoctoraat in letterkunde van die Universiteit van Leiden ontvang het, was vir hom min vertroosting. Deels as gevolg van hierdie teleurstellings het Halbertsma lank op die rand van uitbranding gebalanseer, en veral in 1839, toe hy weer oorgeslaan is, het hy n diep krisis deurgemaak. Dit was eers in die 1860s, toe hy in sy sewentigerjare was, dat hy blykbaar n toestand van gemoedsrus bereik het. 