<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Alhoewel Nuwejaarsdag 1956 die onafhanklikheid van Soedan gemerk het, het die Britte in werklikheid die mag in 1954 oorgedra. Soedan het byna onmiddellik begin om sy betrekkinge met Arabiese en Afrika-state en dan die Sowjetunie, China, Oos - Europa en Yugoslavia uit te brei. Brittanje het voortgegaan om aansienlike hulp, insluitende militêre hulp, te verleen. Namate die burgeroorlog in die Suide in intensiteit gegroei het, het Soedan gereeld slegte koloniale beleid as een van die oorsake daarvan blameer. Verhoudings met Brittanje het minder belangrik geword namate dié met die Midde-Ooste en Afrika toegeneem het. Soedan het in 1965 sy betrekkinge met Brittanje verbreek oor Brittanje se hantering van die eenzijdige onafhanklikheidsverklaring deur Suid-Rhodesië nou Zimbabwe. Khartoem het die bande n jaar later herstel, maar dit weer in 1967 verbreek weens die Sesdaagse Oorlog tussen Israel en naburige state. Die verhouding is n jaar later weer hervat. Soedan het beweer dat Brittanje in verband was met n mislukte staatsgreeppoging in 1976. Teen die laat 1970s het die Verenigde State Brittanje vervang as die oorheersende Westerse invloed in Khartoem, n situasie wat voortgeduur het tot die omverwerping van die Sadiq al-Mahdi-regering  <response>: In 1989 het die Brittanje het om historiese redes belangrik gebly en sterk handelsverbindings behou. Saam met die Verenigde State en Noorweë het Brittanje die IGAD-vredesproses sterk ondersteun wat gelei het tot n einde aan die konflik tussen Khartoem en die SPLMA. Die Britse premier Tony Blair het Khartoem in Oktober 2004 besoek, maar het n meer kritiese standpunt oor Soedan se beleid in Darfur ingeneem namate die krisis voortduur. Van al die EU-lede was die Britse standpunt oor Darfoer die naaste aan dié van die Verenigde State. 