<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die Iraanse intellektuele Muhammed Nakhshab word gekrediteer met die eerste sintese tussen Sjiïsme en Europese sosialisme. Nakhshab se beweging was gebaseer op die beginsel dat Islam en sosialisme nie onverenigbaar was nie, aangesien albei gesoek het om sosiale gelykheid en geregtigheid te bewerkstellig. Sy teorieë is in sy B.A.-verhandeling oor die wette van etiek uiteengesit. In 1943 het Nakhshab die Beweging van God-Aanbiddende Sosialiste gestig, een van die ses oorspronklike lidorganisasies van die Nasionale Front. Die organisasie is gestig deur die samesmelting van twee groepe, Nakhshab se kring van hoërskoolleerlinge by Dar al-Fanoun en Jalaleddin Ashtiyani se kring van ongeveer 25 studente aan die Fakulteit Ingenieurswese aan die Universiteit van Teheran. Die organisasie was aanvanklik bekend as die Liga van Patriotiese Moslems. Dit het godsdienstige gevoelens, nasionalisme en sosialistiese gedagtes gekombineer. Ná die staatsgreep van 1953  <response>: teen die Nasionale Front-geleide regering van Mohammad Mosaddegh, het Islamitiese sosialisme in Iran n meer radikale beurt geneem, met die Peoples Mujahedin of Iran wat in 1965 gevorm is, wat Islamitiese beelde en taal met Marxistiese idees saamgesmelt het onder die invloed van Ali Shariati en in gewapende stryd teen die regering van die Sjah van Iran betrokke geraak het, wat geëindig het met sy deelname aan die Iranse Revolusie wat die Sjah in 1979 omvergewerp het. Die beweging het egter die Islamitiese Republiek wat na die Revolusie gestig is, gehaat en die wapens teen die nuwe regering opgetel. 