<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - In die vroeë 1920s het die Washingtonse vlootverdrag beperkings opgelê op die maksimum grootte en totale tonnage van vliegdekskepe vir die vyf belangrikste vlootmagte. Later verdrae het hierdie bepalings grotendeels behou. Gevolglik was die konstruksie tussen die Wêreldoorloë onvoldoende om aan die operasionele behoeftes vir vliegdekskepe te voldoen toe die Tweede Wêreldoorlog uit Europa uitgebrei het. Te min vlootdragers was beskikbaar om vliegtuie gelyktydig na verafgeleë basisse te vervoer, amfibiese invalle te ondersteun, vliegdekskiplandingsopleiding aan te bied vir vervangingsvlieëniers, duikbootpatrollies uit te voer en verdedigende lugdekking te bied vir ontplooide slagskepe en kruisers. Die bogenoemde missie vereistes beperk die gebruik van vloot draers se unieke aanvallende aanval vermoë wat tydens die Slag van Taranto gedemonstreer is  <response>: en die aanval op Pearl Harbor. Die omskakeling van bestaande skepe en rompe wat vir ander doeleindes gebou word het bykomende vliegdekskepe voorsien totdat nuwe konstruksie beskikbaar was. 