<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Toe koning Gustavus in November 1632 gesterf het, was sy enigste wettige en oorlewende kind, Christina, byna ses jaar oud. Tot haar verklaring van meerderheid op die ouderdom van 18 het n regentskapraad oor Swede regeer. Hierdie raad is gelei deur Lord Hoëkanselier Oxenstierna, wat die Instrument of Government 1634, n nuwe grondwet, geskryf het. Gedurende die jare ná die koning se dood het dit duidelik geword dat daar meningsverskille binne die raad was. Sommige van Oxenstierna se kollegas het aanbeveel dat Swede vrede moet soek en uit die oorlog in Duitsland moet onttrek, veral na die nederlaag by Nördlingen  <response>: In 1634 het die Oxenstierna se mening dat Swede in die oorlog moet bly om vergoeding vir die opofferings te verseker, het egter die oorhand gekry. Die rampspoedige uitkoms vir die Sweedse kant by Nördlingen het hom vir n oomblik op die rand van die ondergang gebring en hom gedwing om vir die eerste keer so ver van sy onafhanklikheidsbeleid af te wyk om direkte hulp van Frankryk te vra. Maar omdat hy goed geweet het dat Richelieu die Sweedse leërs net so nodig gehad het as wat hy self geld nodig gehad het, het hy by die Konferensie van Compiègne in 1635 geweier om sy hande in die toekoms te bind ter wille van n geringe huidige verligting. In 1636 het hy egter n nuwe subsidieverdrag met Frankryk by Wismar gesluit. Sweedse troepe het tot 1648 en die einde van die Dertigjarige Oorlog in Duitsland gebly. Oxenstierna het egter Duitsland verlaat en in 1636 na Stockholm teruggekeer, nadat hy tien jaar as eerste Sweedse verteenwoordiger in Pruise en Duitsland gedien het. 