<prompt> Samevat die artikel: Australië: hulle het dit weer gedoen. Dit is nou vyf Wêreldbeker-toernooie, hulle aura versprei oor vyf verskillende vastelande Asië 1987, Europa 1999, Afrika 2003, Noord-Amerika 2007 en Australië 2015. As hulle ooit die toernooi in Antarktika aanbied, kan die res van die wêreld hulle net so goed van die vliegtuigkoste spaar. Hulle verhaal is merkwaardig van vinnige, meedoënlose vernuwing en van die geloof wat inherent is aan Australiese krieket dat hulle natuurlike posisie daar bo is, nie hier onder nie. Om na hulle teen Nieu-Seeland te kyk, was om te sien hoe verwagting hoop verslaan. Australië se selfvertroue kan nie net in ander krieket kulture oorgeplant word nie. Maar hulle weiering om mislukte stelsels te verdra, kan. Michael Clarke was die indrukwekkende leier van Australië se ewe indrukwekkende Wêreldbeker-oorwinning. Geen span kon die Australiërs keer om nog n Wêreldbeker te wen nie, hierdie keer op hulle eie grond. Minder as twee jaar gelede het almal lekker gelag by Homeworkgate en David Warner. Australië het 4-0 in Indië verloor, Warner het vir Joe Root gewen, en Mickey Arthur is twee weke voor die Ashes-toernooi uit die veld gesit. Terwyl Engeland daardie somer n vleiende oorwinning van 3-0 behaal het en hulleself oortuig het dat alles goed gaan met die wêreld, het Australië se nuwe afrigter, Darren Lehmann, God gedank vir n skedule wat sy span n kans op onmiddellike wraak sou gee. Die res is geskiedenis. Australië se nadirs is so laag soos enigiemand anders sn - hulle hou net korter. Dit is ondenkbaar dat hulle, soos Engeland besig is om te doen, n tydperk van mislukking sou verdra wat ver buite die woordeboedefinisie van oorgang strek. Daarom verdien hulle jongste Wêreldbeker-oorwinning net soveel as enigiets n bewonderende knik. Australië weet oor die algemeen wanneer en hoe om n hoogtepunt te bereik. Maar hulle gedrag tydens Sondag se finale wedstryd beteken dat hierdie bewondering net so ver strek. Nie vir die eerste keer is ons herinner aan n vreemde teenstrydigheid in die hart van die Australiese krieket nie: terwyl hulle nog altyd goeie verloorders was in werklikheid beter as die meeste, is hulle ook diep...  <response>: Australië het die Krieket Wêreldbeker gewen nadat hulle Nieu-Seeland in die eindstryd verslaan het. Michael Clarke se span hetn wonderlike kollektiewe terugkeer gemaak. Engeland het baie om van Steve Smith te leer. Maar Australië se gedrag in die oorwinning is nie te vier nie. Brad Haddin en David Warner is die hoof skuldiges in slee teenstanders. 