<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Na die dood van Yazid en sy oudste seun en opvolger, Muawiya II, in 683 en 684, het die Umayyad-regering in die Kalifaat ineengestort. Die meeste van die provinsies en militêre distrikte van Sirië, die metropolitaanse provinsie van die Umayyades, het die anti-Umayyad Abd Allah ibn al-Zubayr van Mekka as kalief erken. Die Banu Kalb, ou stam bondgenote van die Sufyanids die lyn van die Umayyads afstammelinge van Yazid se vader, stigter van die Umayyad Kalifaat Muawiya I onder wie hulle bevoorregte posisies in die kalifa se hof gehou het, het die Umayyad lojale stamme in Sirië versamel om Muawiya II se plaasvervanger aan te stel. In die beskuldigings in Damaskus tussen ondersteuners en teenstanders van die Umayyades, het die goewerneur Dahhak ibn Qays al-Fihri, wat Ibn al-Zubayr ondersteun het, Yazid se neef Walid ibn Utba ibn Abi Sufyan gearresteer, maar hy is vrygelaat deur Abd Allah, sy broer Khalid en hul Kalbite-ondersteuners. Die hoof van die Kalb, Ibn Bahdal, was n neef van Yazid, en het Khalid en Abd Allah aangewys as sy kandidate vir die kalifa-amp. Hy is deur die ander lojale stamlede teëgestaan as gevolg van Khalid en Abd Allah se jong ouderdom. In plaas daarvan is n verre Umayyad-verwant, Marwan ibn al-Hakam, aangestel en het die Umayyad-oorlogspogings teen die pro-Zubayrid-stamme in Sirië gelei en hul leier Dahhak in die Slag van Marj Rahit verslaan.  <response>: in 684. 