<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Geen provinsie binne Caesar se Narbonese-provinsie het by die pan-Galliese opstand van 52 vC aangesluit nie  <response>: , of betrokke by enige bekende dade van vyandigheid teen Rome gedurende die oorlog. Troucillus se familie speel in werklikheid n sleutelrol in die militêre beveiliging van Caesar se agterkant teen Vercingetorix, wat troepe gestuur het om Helwiese grondgebied binne te val. In sy 1861 geskiedenis van die Vivarais, Abbé Rouchier vermoed dat Caesar, sien die strategiese nut van Helvian grondgebied op die grens van die Romeinse provinsie langs n hoofroete in sentrale Gallië, was in staat om die Valerii te kweek deur regstelling strafmaatreëls teen die civitas deur Pompeius Magnus Pompey die Grote in die 70s. Tydens die skeiding van Quintus Sertorius in Spanje, is Keltiese staatsinstellings in Mediterreense Gallië onderworpe aan troepe-opgawes en gedwonge beslagleggings om die militêre pogings van Metellus Pius, Pompeius en ander Romeinse bevelvoerders teen die rebelle te ondersteun. Maar party Kelte het Sertorius ondersteun. Nadat die afvallige Romein vermoor is, kon Metellus en Pompeius n oorwinning verklaar, en die Helviërs saam met die Volcae Arecomici is gedwing om n deel van hulle grond af te staan aan die Griekse stadstaat Massilia hedendaagse Marseille, n lojale onafhanklike bondgenoot van Rome vir eeue lank, wat strategies geleë was by die monding van die Rhône. Caesar noem die grondbeslaglegging in sy verslag van die burgeroorlog, sonder om die Helwiese optrede teen Rome in detail te beskryf. Tydens die Romeinse burgeroorloë van die 40s het Massilia gekies om sy jarelange verhouding met Pompeius selfs in isolasie te handhaaf, aangesien die Galliese regerings van die Narbonensis Caesar steeds ondersteun het. Die Massiliote is beleër en verslaan deur Caesar, en as gevolg daarvan het hulle hul onafhanklikheid verloor, asook moontlik die grond wat hulle van die Helvii geneem het. Rouchier bied n uitgebreide portret van Troucillus in sy geskiedenis, wat die opgevoede jong Kelts deur Caesar se oë beskou as n voorbeeld van n visioenêre meritokrasie in Rome. 