<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Na die Mamlukse oorwinning oor die Mongoolse Ilkhanate by Ain Jalut  <response>: In 1260, waar n mag van na bewering 500 Armeense ridders en hul gevolg ook deelgeneem het, het die Mamluk-leërs n reeks verwoestende invloede teen die Koninkryk van Ciliciese Armenië, n bondgenoot van die Ilkhanate en n welvarende Christelike staat wat aan die oostelike Middellandse See grens, begin. Dit is opmerklik dat die Armeniërs in 1266, in die afwesigheid van die Mongoolse bondgenote en van koning Hethum I, wat na Karakorum gereis het om hulp in te roep, n verpletterende nederlaag gely het toe hulle verras is deur die Mamluk-leër by Mari, naby Darbsak. In 1275 het die Mameloekse sultan, Baibars, Kilikiese Armenië binnegeval, sy hoofstad Sis geplunder maar nie die vesting nie en die koninklike paleis gesloop. Sy plunderaars het die inwoners van die bergdalle verslaan en groot hoeveelhede buit gevat. Die hawe-stad Ayas is vernietig en verbrand deur n Mameloeke-kolom en ongeveer 2000 Frankiese en Armeense inwoners het verdrink terwyl hulle probeer het om toevlug te soek op die skepe in die hawe. Die Silisiese Vlakte is verwoes en die inwoners daarvan is met die swaard doodgemaak of as gevangenes weggevoer. Volgens ooggetuies het net diegene wat in versterkte plekke toevlug gesoek het, die slagting oorleef. Die stad Tarsus is ook verwoes. In hierdie konteks het die Armeense adel, meestal veilig in sy berghutte, rondom koning Leo II die seun van Hethum I en konstabel Sempad versamel. 