<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Op 9 April is die skip oorgeplaas na die 8ste Vernietigersvloot in Kirkenes. Saam met die torpedobootjagers Z24 en Z25 het Hermann Schoemann twee dae later gereis om konvooi QP 14 te onderskep, maar kon nie enige geallieerde skepe in swaar sneeu en lae sigbaarheid opspoor nie. Die trio het weer op 30 April vertrek om die westelike konvooi QP 11 te onderskep.  <response>: en die verlamde ligte kruiser, wat vroeër deur die Hulle het die konvooi die volgende dag gevind, maar hulle het net daarin geslaag om n Sowjet-vragskip van 2,847-GRT te sink, aangesien die konvooi se vier begeleidende torpedos herhaaldelik pogings om die konvooi se skepe te bereik, afgekeur het. Ten spyte van n beduidende vuurmagvoordeel, het die Duitsers slegs matige skade in die dag se gevegte opgedoen. Kaptein Alfred Schulze-Hinrichs, bevelvoerder van die vloot, het die geveg in die laatmiddag afgekort en besluit om na die kruiser te soek, sy oorspronklike doel. Hulle het die Edinburgh en haar escorts op die oggend van 2 Mei gevind en nader gekom om met torpedos aan te val. Die kruiser het eerste die vuur geopen en Hermann Schoemann met sy tweede salvo met treffers in albei enjinkamers uitgeskakel. Die vernietiger het weggedraai en rookvloeistowwe laat val om n rookskerm te skep waaragter sy kon wegkruip. Die skade was te erg om na die basis terug te keer en toe die bemanning gereed was om die skip te verlaat, is Hermann Schoemann aangeval deur die Britse vernietigers wat haar nog minstens drie keer getref het. Z24 en Z25 het ongeveer 223 oorlewendes opgetel voordat die skip deur haar bemanning op koördinate gesink is. Nog 56 mans is gered nadat die Duitse torpedobootjagters die geveg beëindig het. Gedurende die geveg is 8 mans dood en nog 45 gewond. 