<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Saam met Ioan Russu-Șirianu het hy in 1891 die Kulturele Liga vir die Eenheid van Alle Roemeense gestig. Hy was n lid van die Tribunist vleuel so genoem na Tribuna van die Roemeense Nasionale Party PNR, wat sterk ondersteun publikasie van die Transsylvaniese Memorandum. Veral deur sy geskrifte in Sămănătorul en Luceafărul, het hy geassosieer met n radikale nasionalistiese ideologie wat by die twee tydskrifte se Pan-Roemeensheid pas. As n vurige patriot wat dikwels in n eksklusiewe chauvinisme gedraai het, het hy van 1913 tot 1914 Românismul Rumanianisme gepubliseer, wat n kontras tussen sy Pan-Roemeense perspektief en Pan-Slavisme sowel as Pan-Germanisme getrek het. Hy was n prominente antisemit en het in 1913 Românii și Ovreii Die Roemeense en die Jode gepubliseer. Met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog, het hy saam met mede-Transylvaniërs Octavian Goga en Vasile Lucaciu, gepleit vir die neutrale Roemenië se toetrede tot die oorlog aan die kant van die Geallieerdes. Nadat Boekarest beset is  <response>: deur die Sentrale Magte in 1916, het sy los praatjies oor n dreigende Duitse nederlaag gelei tot sy veroordeling en arrestasie, vroeg in Junie 1917. Hy is aanvanklik in Săveni aangehou, as gyselaar geneem en na Troyan in Bulgarye gedeporteer. Ten spyte van sy ouer broer se voorbidding ten behoewe van hom, het hy nege maande in gevangenskap deurgebring voordat hy naby die einde van die oorlog vrygelaat is. Daarna het hy na sy pos as hoërskooldirekteur teruggekeer en dit tot November 1919 beklee. 