<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Sommige geleerdes het voorgestel dat twee stamme wat deur die Gotiese skrywer Jordanes in sy Getica onder die volke in die ryk van die Gotiese koning Ermanaric in die vierde eeu n.C. genoem word, met die Mari-volk gelykgestel kan word. Die identifikasie van die Imniscaris of Sremniscans met Cheremis, en Merens met Mari is egter omstrede. Die eerste betroubare vermelding van die Mari-volk kom uit Khazar-bronne uit die 10de eeu, waar hulle verskyn met die eksoniem tsarmis Cheremis. In daardie tyd was die Mari - nedersettingsgebied langs die Wolga. In die 13de eeu het die Mari onder die invloed van die Goue Horde gekom, en in 1443 het hulle onderdane van die Kazan-khanate geword. Gedurende hierdie tyd het die Maris n mate van kulturele konvergensie met die heersende Tatare en die Wolga-Bulgare ervaar, wat ook gesien kan word in die Turkse leksikale en grammatikale invloed op die Mari-taal. In 1552 is die Mari-gebied by Rusland opgeneem toe die Russe Kazan verower het  <response>: onder Ivan die Vreeslike. Terwyl sommige Maris meestal Hill Maris die Russiese verowering bygestaan het, het die meerderheid van die Maris teruggeveg in die sogenaamde Cheremis Wars. Teen die einde van die 16de eeu is die weerstand uiteindelik onderdruk, wat n groot tol op die Mari-bevolking gelaat het. As gevolg van die daaropvolgende invloei van Russiese setlaars, en om te ontsnap aan gedwonge Christenskap vanaf 1700, het Maris verder oos in die hedendaagse Basjkortostan begin vestig. In die daaropvolgende eeue onder tsaar Rusland kon die Maris hulle etniese en kulturele identiteit behou, versterk deur herhaalde golwe van terugkeer na hulle tradisionele voor-Christelike godsdiens. 