<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Nero se dood het die einde van keiserlike ampstermyn gesien as n voorreg van antieke Romeinse patriciese en senatoriese gesinne. In n enkele chaotiese jaar het die mag op gewelddadige wyse van een keiser na die ander van vier keisers oorgedra. Die eerste drie het hul eie genie -kultus bevorder: die laaste twee van hierdie het probeer om Nero se herstel en bevordering tot divus te bewerkstellig. Die vierde, Vespasianus seun van n ruiter uit Reate het sy Flawiese dinastie verseker deur terug te keer na n Augustus-vorm van prinsipaat en die keiserlike kultus van divus Julius te hernu. Vespasianus is gerespekteer vir sy herstel van die Romeinse tradisie en die Augustusagtige beskeidenheid van sy bewind. Hy het die staatskultus aan genio populi Romani die genie van die Romeinse volk gewy, senatoriale Republikeinse waardes gerespekteer en die Neroniaanse praktyk verwerp deur verskeie feeste uit die openbare kalenders te verwyder, wat volgens Tacitus se onvergeeflike beoordeling sleg besmet is deur die vleiery van die tyd. Hy het moontlik die kop van Nero se Colossus laat vervang of weer laat sny vir die toewyding of hertoewyding daarvan aan die songod in 75 n.C. Ná die eerste Joodse opstand  <response>: en die vernietiging van die Tempel in Jerusalem in 70 nC, het hy die didrachmon, voorheen betaal deur Jode vir hul Tempel se onderhoud maar nou weer gerig na Jupiter Capitolinus as oorwinnaar oor hulle en hul God. Jode wat die belasting betaal het, was vrygestel van die aanbidding van keiserlike staatsgode. Diegene wat dit aangebied het, is egter uit hulle eie gemeenskappe verban. Dit lyk asof Vespasianus sy eie dreigende kultus met droë humor benader het. Volgens Suetonius was sy laaste woorde puto deus fio Ek dink ek verander in n god. Vespasianus se seun Titus het twee suksesvolle jare regeer en toe aan natuurlike oorsake gesterf. Hy is vergoddelik en deur sy jonger broer, Domitianus, vervang. 