<prompt> Samevat die artikel: Ses maande gelede hierdie week het Omar n paniek telefoonoproep van sy vriend en medestudent ontvang. Ek was in my slaapkamer en het n opstel geskryf toe n vriend my uit desperaatheid van n bus af gebel het. Hy het gesê hulle word deur die polisie geskiet, het Omar verduidelik. Hy het sedertdien niks van sy vriend gehoor nie. Omar is n student by die Raúl Isidro Burgos Landelike Onderwysersopleidingskool van Ayotzinapa, in die staat Guerrero. Sy vriend is een van die 43 studente wat in September 2014 gedwing is om te verdwyn. Namate die dae en weke verbygegaan het, het die Mexikaanse owerhede stilgehou en verdoesel. Ten spyte van die wêreldwye aandag aan die kwessie, het hulle maande lank versuim om alle aspekte van die saak behoorlik te ondersoek, veral die kommerwekkende bewerings van medepligtigheid deur gewapende magte. In Januarie het ek na die Ayotzinapa-kollege gereis. Daar, in die kollege saal, omring deur muurskilderye van Mexiko se revolusionêre leiers, het ek die gesinne van die vermiste studente ontmoet. Vir die afgelope ses maande het moeders, vaders, susters en broers, sowel as ander familielede en gemeenskapslede, onophoudelik n veldtog gevoer en antwoorde van die owerhede geëis oor wat met hulle geliefdes gebeur het. Dit was n emosionele en moeilike vergadering; daar was trane van hartseer en teleurstelling. Moeders en vaders het gepraat van die sekondes wat hulle tel sedert hulle hulle seuns die laaste keer gesien het, en hulle het hul frustrasie uitgespreek oor hoe hulle en hulle seuns deur die owerhede en die media as moeilikheidmakers uitgebeeld is. Dit is mense wat in armoede geleef het, wie se gemeenskappe histories deur die staat verlaat is; vir baie was hulle vermiste seun die eerste in hulle gesinne wat skool toe gegaan het. Nou is soveel hoop en drome verpletter. Ek het al allerhande menslike tragedies gesien, maar daar is min dinge wat so pynlik kan wees as die pyniging om nie te weet waar n geliefde is nie. Die afgelope maande was n berg-en-dalbaan vir hierdie gesinne, en ons almal wat hulle stryd ondersteun en vergesel het. Maar n konstante faktor was die Mexikaanse regering se versuim om te reageer...  <response>: Ses maande gelede het 43 studente van die Ayotzinapa-kollege in Mexiko verdwyn. Erika Guevara Rosas: Dit is skokkend dat die Mexikaanse owerhede hulle nie gevind het nie. 