<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - French se belangrikste rol was as bevelvoerder-in-hoof C-in-C van die Britse ekspedisiemag BEF vir die eerste jaar en n half van die Eerste Wêreldoorlog. Hy het onmiddellik n persoonlikheidsbotsing met die Franse generaal Charles Lanrezac gehad. Nadat die Britte groot verliese in die gevegte van Mons en Le Cateau gely het  <response>: waar Smith-Dorrien teenstrydig was met French se wense, wou French die BEF van die Geallieerde lyn onttrek om te herbou en het eers ingestem om aan die Eerste Slag van die Marne deel te neem na n privaat ontmoeting met die Staatssekretaris vir Oorlog, Lord Kitchener, teen wie hy daarna n wrok gehad het. In Mei 1915 het hy inligting oor die tekort aan ammunisie aan die pers uitgelek in die hoop om Kitchener se verwydering te bewerkstellig. Teen die somer van 1915 is French se bevel toenemend gekritiseer in Londen deur Kitchener en ander lede van die regering, en deur Haig, Robertson en ander senior generaals in Frankryk. Na die Slag van Loos, waar die Franse se stadige vrystelling van XI Korps uit reserwe die skuld gegee is vir die versuim om n beslissende deurbraak op die eerste dag te behaal, het H. H. Asquith, die Britse Eerste Minister, sy bedanking geëis. Haig, wat voorheen French se vertroude ondergeskikte was en wat hom van bankrotskap gered het deur hom in 1899 n groot som geld te leen, het hom vervang. 