<prompt> Skryfn voortsetting vir hierdie paragraaf - Na die wapenstilstand  <response>: In Junie 1940 het die Franse Protektoraat van Tunisië deel geword van Vichy Frankryk, die nuwe Franse staat wat deur die kollaborasiemarsjaal Philippe Pétain regeer is tydens Frankryk se besetting deur Nazi-Duitsland in die Tweede Wêreldoorlog. Onder die bewind van Pétain se kollaborasionistiese regime, was die Jode van Vichy Frankryk en Vichy Tunisië onderworpe aan die twee antisemitiese Statut des Juifs Joodse Statutes van 3 Oktober 1940 en 2 Junie 1941, soos die Jode in die vasteland van Frankryk. Dus het diskriminerende wetgewing die Jode gedefinieer, hulle beperk in die openbare diens, in opvoedkundige instellings en joernalistiek, en in liberale beroepe numerus clausus, hulle getel Joodse sensus en hulle gedwing om hul eiendom te registreer om daarna gearianisasie te word. Gevolglik het Jode hulle in hulle vorige minderwaardige status as inboorlinge bevind en was hulle verarm. In Augustus 1941 het Xavier Vallat, hoof van die Kantoor vir Joodse Sake Commissariat Général aux Questions Juives, van Metropolitaanse Frankryk gekom om die saak van die Joodse kwessie te ondersoek. Volgens n artikel op die United States Holocaust Memorial Museum USHMM webwerf Die geskiedenis van die Holocaust in Frankryk se drie Noord-Afrikaanse gebiede die drie departemente, 91, 92, en 93, in Franse Algerië, die twee Franse protektoraat van Marokko en Tunisië is intrinsiek gekoppel aan Frankryk se lot gedurende hierdie tydperk. Martin Gilbert, n Holocaust-geleerde, het gespesifiseer dat die vervolging van die Jode van Franse Noord-Afrika n integrale deel van die Holocaust in Frankryk was. Franse Marokko, Algerië en Tunisië in Europese gebiede in Noord-Afrika is as deel van Europa beskou, volgens n Franse en Duitse dokument wat relevant was vir die finale oplossing van die Joodse kwessie. 