<prompt> Skryfn voortsetting vir hierdie paragraaf - Daar was kommer deur die bestuurders in die Duitse GP  <response>: gehou by die legendariese Nordschleife oor die veiligheid van die baan. Die bergagtige Nordschleife-afdeling van die Nürburgring was 14 myl 23 km lank byna 3 keer langer as Interlagos, die volgende langste baan op die kalender en 7 keer langer as die Monaco-straatbaan en die grootte daarvan het beteken dat dit byna onmoontlik was om aan 1976 te voldoen regulatoriese standaarde - die organiseerders was nie bereid of in staat om tot 4 keer die beamptes, mediese dienste en brandbestryders te voorsien wat op hierdie baan nodig was as op enige ander F1-baan nie. Uiteindelik het al die bestuurders besluit om te wedren, en dit was geen verrassing dat Hunt en Lauda op die voorste ry was nie, die Britse bestuurder op die paal, met Depailler aan die hoof van die tweede ry. Aan die begin, op n nat maar droë baan, was dit weer eens Regazzoni wat die beste begin het, terwyl Lauda stadig was en baie plekke verloor het. Regazzoni het van Hunt gelei, maar hy het gedraai en na vierde geval. Aan die einde van die eerste ronde, meer as agt minute nadat die wedloop begin het, het die meeste bestuurders besluit om vir droë bande in die put te gaan. Dit het die McLaren van Mass van Gunnar Nilsson die voortou geneem. 