<prompt> Samevat die artikel: Sarah staar na die kamera, haar pupille is groot en swart, en haar blik is onwankelbaar. Haar sagte vel is vol sproete en die hoeke van haar mond is net effens omgedraai. Hoewel sy nie juis glimlag nie, is sy mooi in die dowwe lig van die hospitaalkamer. Sy het n terminale siekte en het aanvaar dat sy binnekort sal sterf. Sy is een van 20 mense wat deur die Amerikaanse fotograaf Andrew George gefotografeer is, wat twee jaar in hospitale deurgebring het om fotos te neem van mense soos Sarah, wat hulle voorberei vir die einde van hulle lewe. Ten minste het ek die swart president gesien, lees Sarah se bladsy in mnr George se nuwe boek, Right Before I Die. George, wat in Los Angeles woon, wou perspektief ondersoek en wat mense in hul laaste oomblikke waardeer, en sê hy bewonder die brutale eerlikheid wat in sy proefpersone se getuienisse vertoon word. Hy het besluit om hulle voormalige beroepe, of die siekte of toestand wat hulle doodgemaak het, weg te laat en het hierdie dinge die minste relevante feite genoem. Hy het eerder, saam met die spookagtige prente, stories uit hulle lewens versamel, ervarings en fragmente van hoe hulle ander sou adviseer. Hier, in n uittreksel uit sy boek, deel hy n paar van die fotos en gepaardgaande woorde... Sarah, in haar hospitaalbed. Sy het gesê: Tyd is so kosbaar. God, dit is kosbaar. Die lewe is beslis nie oneindig nie. Jy weet nooit wat gaan gebeur nie en jy moet werklik risikos neem. Ek kan nie regtig dink oor wat regverdig is nie regverdig maak nie sin nie. Dinge is nie regverdig of onregverdig nie, dit is net die manier waarop die lewe is. Dinge gebeur of hulle gebeur nie. Josefina, wat in die hospitaal afgebeeld word, het gesê dat sy nog nooit bang was om te sterf nie: As jy dood is, is jy dood. Dit is dit. Dit kom nie terug nie en ek dink nie ons reïnkarneer nie. Ek weet die Bybel sê anders en ek wil dit nie weerspreek nie, maar vir my glo ek dit nie. Wanneer ons sterf, sterf ons en word ons niks. Van stof tot stof... Ek dink die einde van die wêreld bereik jou wanneer jy sterf. René het gesê sy grootste spyt is nie...  <response>: Die Amerikaanse fotograaf Andrew George het twee jaar in hospitale deurgebring om fotos te neem van mense wat terminaal siek is. Hy het hulle gevra om anekdotes uit hul lewens te deel, hul spyt en watter lewensadvies hulle aan ander sou gee. Hier deel hy uittreksels uit sy nuwe boek, Right Before I Die, waar hy die verhaal van elke persoon uiteensit... 