<prompt> Samevat die artikel: Vooroordeel weerspreek logika. Baie mense was lief vir Peter Mayle se A Year in Provence maar dit het my meer vasbeslote as ooit gemaak om somers in Brittanje deur te bring. Terwyl party van ons moes werk om te lewe, het hy in die laat tagtigerjare met geld in die bank vertrek; n vervalle huis gekoop; die plaaslike inwoners betower en hele hoofstukke oor eksentrieke Franse loodgieters geskryf. Die kontant het inkom, maar Provence het n cliché geword. Jaloers? Ek? Dit is beslis so. Blaai af vir video. Uitsig van bo: Die romerige dorpie Gordes in die Luberon beste om te sien sodra die waens vertrek het Daarom het ek die streek 25 jaar lank ver van my af gehou. Maar dit is niks in vergelyking met Susan, my 80-jarige skoonma, wat al n halwe eeu nie meer in Frankryk was nie. Toe, tot my skrik, het Susan, sodra die Eurostar van St. Pancras afgetrek het, n verkrummelde eksemplaar van Mayle se boek uitgetrek en is sy gou in die boek versot. Om daar te kom, is n plesier. In die hoogseisoen gaan die trein van Londen tot by Avignon. Ons het n huurmotor by die Avignon-stasie geneem en na ons villa net buite die pragtige LIsle-sur-la-Sorgue gery, wat oor vyf sytakke van die Sorgue-rivier strek en eens n sentrum van die doekbedryf was. LHirondelle, soos ons villa genoem word, behoort aan n Hongaarse egpaar. Hulle het n fantastiese werk gedoen: tradisionele terras beskerm deur wingerdstokke, swembad, gekapte klipvloere, laventel maar ook groot op tegnologie enorme TV wat al die belangrikste Britse kanale en yskaste in oorvloed vertoon. n Streek van kleur en geure: die rolende velde van laventel isn welkome gesig vir besoekers aan Provence. Ek het net die eerste bottel rose oopgemaak en was op die punt om op ons geluk te drink toe Susan opgemerk het dat haar koffer nie die een was waarmee sy Norfolk verlaat het nie. Dit was my skuld. Ek het n heel ander een opgetel toe ek in Avignon aangekom het. Nou weet ons almal dat Frankryk in n krisis is. Maar, wat ek nie heeltemal waardeer het nie, is hoe frustrerend ondoeltreffend dit is. Die verlore en gevindde kantore is slegs van Maandag tot Vrydag oop; daar is geen nommer wat jy kan skakel nie en die polisie kyk moeg na jou wanneer hulle verslag doen...  <response>: Peter Mayle se boek A Year in Provence het die aandag op die streek gevestig. Maar daar is meer aan die streek as wat hierdie ou literêre gunsteling voorstel. Mont Ventoux biedn pragtige agtergrond - en skouspelagtige uitsigte. 