<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Nadat sy na County Limerick verhuis het, het OBrien begin om die mislukte Limerick kantbedryf te ondersteun. Sy het kontak gemaak met plaaslike kantwerkers en hulle van hoë gehalte materiaal sowel as haar eie ontwerpe voorsien. Hieruit het sy die verkoop van die werk gereël, met behulp van haar vriendekring in Dublin en Londen. OBrien was n sentrale figuur in die stigting van die Privaat Komitee vir die Bevordering van Ierse Kant, met die ondersteuning van Alan Cole van die Departement van Wetenskap en Kuns, Suid-Kensington en James Brenan RHA. Hierdie komitee het gelei tot die stigting van die kantskool in Limerick in Mei 1889, en in 1893 het sy op versoek van die komitee die bestuur van die skool oorgeneem. Toe haar gesin in 1890 na New Hall, naby Ennis, County Clare, verhuis het. In 1895 het sy Clare Embroidery gestig, wat van haar huis af bestuur is. Sy is in hierdie poging bygestaan deur die OBriens se kinderverpleegster, n Skotse vrou genaamd Mina Keppie, wat die vermoë gehad het om tot 15 meisies gelyktydig op te lei. Die besigheid het in 1898 met die gesin na Ballyalla verhuis, en teen 1910 het hulle tot 27 meisies op een slag opgelei. Albei ondernemings het hul werk uitgestal met kuns- en handwerksuitstallings in Ierland, Brittanje en Amerika van die 1890s tot die 1920s. Onder hierdie uitstallings was dié van die Royal Dublin Society, die Arts and Crafts Society of Ireland, die wêreldbeurse in Chicago en St Louis  <response>: in 1893 en 1904 onderskeidelik verskeie toekennings gewen. By Lady Arran se Windsor-uitverkoping in 1900 het koningin Victoria en die prinses van Wallis voorbeelde van hulle werk gekoop. 