<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die P25 het in September 1955 in nie-kampioenskapbyeenkomste begin hardloop. Die motor se perdekrag was sy sterk punt, maar sy hantering en betroubaarheidsprobleme is gou aan die lig gebring. Drie Type 25s is ingeskryf vir Tony Brooks, Mike Hawthorn en Ron Flockhart in die model se wêreldkampioenskapdebuut, die 1956 Britse Grand Prix. Maar nie een daarvan is voltooi nie. Betroubaarheidsprobleme sou die span tydens die vroeë ontwikkeling van die P25 pla. Die groot kleppe was geneig om puin in die enjin in te laat, en die enkele agterste skyf het dikwels gebreek. n P25 sou nie n Grand Prix voltooi het tot Harry Schell se vyfde plek in die 1958 Monaco Grand Prix  <response>: Ek weet. Schell en Jean Behra sou die jaar se Nederlandse Grand Prix op die tweede en derde plek voltooi. Dit was die eerste podiums vir BRM. Nog vier punte van Behra, Schell en die nuut gehuurde Joakim Bonnier het BRM die vierde plek in die eerste konstruksie kampioenskap behaal. Bonnier het sy en BRM se eerste oorwinning behaal by die 1959 Nederlandse Grand Prix. Met die P25 wat betroubaar hardloop, kon BRM die derde plek in die Konstrukteurskampioenskap verseker. Net toe die P25 betroubaar geword het, het Cooper die agter-enjin rewolusie begin en vinnig voor-enjin motors soos die P25 verouderd gemaak. BRM het nie lank na Bonnier se oorwinning begin werk aan n model met n agter-enjin, die P48 nie. Die P48 sou die P25 in die middel van die 1960 seisoen vervang. 