<prompt> Skryfn voortsetting vir hierdie paragraaf - In die begin van die Engelse oorloë  <response>: Kroonprins Frederik het algemene bevelvoerders in heel Denemarke gevestig. Aanvanklik het hulle beperkte mag gehad en is beplan om na die oorlog ontbind te word, maar daar is besluit om hulle te behou. Na die opkoms van Christian VIII is die krag en gesag van die algemene bevele uitgebrei tot buite werklike militêre beheer. Dit het gelei tot n verandering in die algehele bevelstruktuur, aangesien die veldbevelhebbers en hoofde van die algemene bevele dieselfde gesag gehad het. Hierdie probleem het aan die lig gekom tydens die Eerste Sleeswyk-oorlog en die aanstelling van as die bevelvoerder van die veldleër . Aangesien Hedemann geen beheer gehad het binne algemene bevelgebiede nie, was daar dikwels konflik tussen hom en die hoofde van daardie bevelvoerders. Op 27 Maart 1849 is Gerhard Christoph von Krogh, wat vroeër Hedemann vervang het, aangestel as opperbevelvoerder van die hele aktiewe leër en oor die vestings en batterye in Jutland, op Als en op Funen, sowel as leërmagazines en depots wat in daardie gebiede gevestig is. Daarbenewens is bepaal dat die aktiewe weermag in alle opsigte onafhanklik van die Algemene Bevels moes wees, wat ... die weermag moes help wanneer dit geheel of gedeeltelik in die Algemene Bevelsgebied was. Terwyl hierdie reëling verseker het dat daar geen konflik tussen die opperbevelvoerder en die algemene bevele sou wees nie, was daar steeds geen verenigde vredestydbevelvoerder nie. 