<prompt> Skryf n voortsetting vir hierdie paragraaf - Gedurende die moeilikheid het die Voorlopige IRA uitgebreide gebruik gemaak van IEDs in hul 1969-1997 veldtog. Hulle het barakbestryders en afstandbeheerde IEDs gebruik. Lede van die IRA het toestelle en taktieke ontwikkel en teenwerk. IRA-bomme het hoogs gesofistikeerd geword, met anti-hanteringstoestelle soos n kwik kantelskakelaar of mikro-skakelaars. Hierdie toestelle sal die bom laat ontplof as dit op enige manier verskuif word. Tipies was die veiligheidsbewapeningstoestel wat gebruik is, n klokwerk Memopark-timer, wat die bom tot 60 minute nadat dit geplaas is, gewapen het deur n elektriese stroombaan te voltooi wat krag aan die anti-hanteringstoestel verskaf. Afhangende van die spesifieke ontwerp byvoorbeeld n koffer met n boobytrap of n motorbom het n onafhanklike elektriese stroombaan krag aan n konvensionele timer verskaf wat vir die beoogde tydvertraging, byvoorbeeld 40 minute, ingestel is. Maar sommige elektroniese vertraging wat deur IRA-tegnici ontwikkel is, kan ingestel word om n bom weke nadat dit weggesteek is, presies te laat ontplof, wat in die Brighton-bomaanval gebeur het  <response>: van 1984. Aanvanklik is bomme deur n timer of deur n eenvoudige beveldraad laat ontplof. Later kon bomme deur middel van radio-beheer ontplof word. Aanvanklik is eenvoudige servos van radiobeheerde vliegtuie gebruik om die elektriese stroombaan te sluit en krag aan die ontsteking te verskaf. Nadat die Britte stoortoestelle ontwikkel het, het IRA-tegnici toestelle bekendgestel wat n reeks gepulseerde radiokodes nodig gehad het om hulle te aktiveer en te ontplof. Hierdie was moeiliker om te versmelt. 