<classify> HIVI karibuni zimetufi kia habari kuwa Wizara ya Elimu ya Afrika Kusini kupitia waziri wake, Angie Motshekga imetangaza kuanza kufundisha Kiswahili, hivyo kuwapa wanafunzi wao uhuru wa kuchagua somo hilo la lugha.Hii ni hatua njema na muhimu kwa Tanzania huku tukitambua kuwa nchi ya Zimbabwe pia imechukua hatua kama hiyo. Ni wakati sasa, kwa nchi yetu kuanzisha utaratibu wa kufanya mikutano yote hapa nchini kuendeshwa kwa Kiswahili. Pale inapotokea kuwa kwenye mkutano kuna wajumbe wasio wazungumzaji wa Kiswahili, basi wawepo wakalimani.Duniani hapa lugha ni nyenzo na silaha muhimu hata kwenye mapambano ya kujikomboa kiuchumi. Kiswahili kama lugha kinapaswa kiimarishwe kwenye sekta ya elimu na namna ya kuyapata maarifa. Itakumbukwa hapa nyumbani, Serikali ya Awamu ya Nne ilipata kuzindua Sera Mpya ya Elimu nchini. Kwamba katika miaka kumi ijayo, Elimu ya Msingi iunganishwe na Sekondari.Ni kwamba lugha ya kufundishia na kujifunzia iwe ni Kiswahili, kuanzia Shule za Msingi mpaka Chuo Kikuu. Haya, kama yatatekelezwa, ni Mapinduzi Makubwa yatakayobaki katika historia ya kukua kwa nchi yetu kwa karne nyingi zijazo. Bila shaka, kuna changamoto ndogo na kubwa katika kutekeleza mapinduzi haya, lakini tuna lazima ya kuzikabili na kuzishinda.Bahati njema Serikali ya Awamu ya Tano chini ya Rais John Magufuli imekuwa mstari wa mbele katika kukiweka mbele Kiswahili. Hivyo, kujenga matumaini kuwa kwa kutumia Kiswahili kwenye elimu yetu, basi tutakuwa na Elimu Kombozi kwa Watanzania. Na kuna waliotutangulia kufanya mapinduzi ya kisera na wamefanikiwa.Tuone hapa mfano wa nchi ya Singapore. Imeandikwa, kuwa Singapore, chunusi kwenye uso wa Malaysia , ina eneo dogo sana kilomita-mraba 646 sawa na eneo la Jiji la Chicago , Amerika. Idadi ya watu haifikii milioni tano, ambao wamejigawa ki-uzawa; yaani, wa-Hindi, wa-Malay na wa- China. Zaidi wamejigawa ki-dini; yaani, wa-Islamu na wa-Budha. Masuala ya siasa, ubaguzi wa rangi au dini hayaruhusiwi kuwa viini zungumziwa na wasanii. Kisiwa cha Singapore kilianza kama kijiji cha wavuvi wachache.Kilijaa mabwawa ya mbu wengi wenye kueneza ugonjwa wa malaria. Bandari na mandhari ya ufuko wake kulijaa mitumbwi. Walevi wa dawa za opium walijaa kwenye sehemu walikoishi jamii ya wa-China, ambao walikuwa wakichungulia madirishani na huku wamewaka chakari, mbali ya wacheza kamari na kusheheni biashara ya umalaya na ushoga.Licha ya sifa hizo mbaya, Kisiwa cha Singapore kilikuwa kikishindaniwa kati ya Uingereza na China kutokana na jiografia yake. Waingereza walikitawala kwa muda wa miaka 149 kwa lengo la kukifanya mahali pa biashara na maghalasoko makubwa kama Hongkong, kwa masoko makubwa ya kikoloni ya kifedha na dhidi ya biashara ya dawa za kulevya chini ya China. Mwaka 1963 kilijitawala chini ya Muungano wa Malaya na Majimbo ya Sabah na Sarawak . Lakini Mungano ulivunjika 1965 kutokana na wa-China na wa-Malaysia kugombana.Vyuo vikuu vilijaa wasomi wa mkono wa kushoto; ma-Komunisti waliingilia vyama vya wafanyakazi; na haikuwa na jeshi la ulinzi. Haikuwa na maliasili na eneo la kuzidi kupanuka; mji mchafu wa kunuka; mifereji ya maji machafu na taka kila mahali na ajira haba. Zaidi, ilikuwa inaagiza maji na chakula kutoka nje ili kusaidia lishe nchini ingawa ilikuwa na nguruwe, matunda na mboga; majitaka yalinuka kila mahali; na ajira haba sana kiasi cha asilimia 14; na wenye manywele marefu kutapakaa kila mahali.Singapore ilijiuliza maswali mazito: Singapore inaishi katika ulimwengu wa hali gani? Singapore imetoka, iko na inakwenda wapi?Singapore itilie mkazo mafunzo gani shuleni ili kuweza kufanikisha ndoto ya maisha bora kwa wananchi wake? Singapore iliamua kujijenga ili kujikomboa kutoka madhambi, majuto na mavune ya miaka mingi kabla ya 1960. Ilipiga marufuku makasino, kamari na kuongeza kodi kwa tumbaku na vinywaji vikali; na kudhibiti biashara ya dawa za kulevya.Ili kudhibiti umaskini na mazoea yasiyo ya maadili mema, serikali ililivalia njuga suala la umasikini. Singapore ilianza kufyeka na kujenga upya bandari na madhari yake, ingawa iliashiria kutambulika kama nchi itakayojiunga na maswaiba wa nchi fukara za Dunia ya Tatu. Lakini Singapore ilijinasua kuitwa hivyo.Wafanyakazi walihimizwa kuchapakazi. Leo hii, Singapore ni bandarighala entrêport kubwa kwa nchi zote za Australia, New Zealand na Asia Mashariki ya Mbali.Biashara ya huko ni kubwa sana; haiwezi kulinganishwa na biashara inayopita Dar es Salaam kwenda nchi za jirani. Biashara nchini humo ilikuza miundombinu iliyojengwa kwa ajira ya unyonyaji wa mfumo wa manamba wa-China, wa-Sri Lanka na wa-Hindi. Wananchi walitokana na mchanganyiko wa mataifa, dini na lugha nyingi, kwa mifano, wa- Uingereza, wa-Hindi, wa-Malalysia, wa-China na wa-Japani; dini nyingi, kwa mifano, wa-Budha, wa-Tao, wa-Islamu, wa-Confucius, wa-Kristo na wa-Hindu; na lugha nyingi, kwa mifano, ki-Ingereza, ki-Mandarini, ki-Malaysia, na ki-Tamili.Lakini lleo hii kuna mataifa matatu makubwa wa- Hindi, wa-China na wa-Malasia. Waziri Mkuu awamu ya Tatu, Lee Hsien Loong alipanua mianya ya biashara. Alitaka Singapore kuingiza mapato zaidi. Aliruhusu watalii, na kuzidisha biashara kwa ajili ya kujenga tabaka la kati bila upendeleo. Singapore ikatajirika kushinda nchi nyinginezo za Asia.Shirika la Ndege Singapore Airlines lilinaongoza duniani kwa sifa za juu; kiasi cha asilimia 90 ya wananchi wake wanaishi majumbani mwao; biashara inasheheni bila urasimu, ufisadi na rushwa. Singapore inasifika kwa uwazi na utawala bora huku nikishindana kila mara kuwa ya kwanza; ilikataa kuwa namba mbili. Kuna majengo marefu na alama za utajiri. Mji ni msafi sana hakuna uchafu wa mazingira.Bandari yake leo hii inagaa kwa biashara. Elimu ni ya kiwango cha juu na wengi wameelemika hadi chuo kikuu na wengi wamehitimu elimu, kaziajira kupitia vyuo vya ufundi mbalimbali; wanatumia intaneti ya spidi kali broadband; kuna uhuru wa biashara na serikali inapendelea wawekezaji; kuna uwazi wa hali ya juu katika fani za kazi na biashara; na hakuna ufisadi na rushwa. Kuna utawala bora; hakuna upendeleo kazini, wafanyakazi wanaajiriwa na kupandishwa vyeo kulingana na sifa zao za ujuzi na ufanisi. Wafanyakazi wa umma wanalipwa sawa na wale wa sekta binafsi. Tuna cha kujifunza kutoka Singapore.  <topic>: KITAIFA 