<prompt> Andika mwendelezo wa aya hii - Dragomirov aliingia katika kikosi cha askari wa miguu cha Walinzi mnamo 1849, akawa luteni wa pili mnamo 1852 na luteni mnamo 1854. Katika mwaka wa mwisho alichaguliwa kusoma katika Chuo cha Nicholas chuo cha wafanyakazi, na hapa alijitokeza sana hivi kwamba alipokea medali ya dhahabu, heshima ambayo, imesemwa, ilipewa mwanafunzi wa chuo mara mbili tu katika karne ya 19. Mwaka 1856, Dragomirov alipandishwa cheo na kuwa nahodha na mwaka 1858 akawa nahodha kamili, na mwaka huohuo akatumwa kujifunza mbinu za kijeshi zilizokuwa zikitumiwa katika nchi nyingine. Alitembelea Ufaransa, Uingereza, na Ubelgiji, na akaandika ripoti nyingi kuhusu kambi za mafunzo na za mazoezi za nchi hizo huko Châlons, Aldershot, na Beverloo. Mwaka 1859, alikuwa ameunganishwa na makao makuu ya Mfalme wa Sardinia Victor Emmanuel II wakati wa kampeni ya Magenta  <response>: na Solferino, na mara tu baada ya kurudi Urusi alipelekwa katika Chuo cha Nicholas kama profesa wa mbinu. Dragomirov alicheza sehemu ya kuongoza katika marekebisho ya mfumo wa elimu ya jeshi, na pia alitenda kama mwalimu wa wakuu kadhaa wa familia ya kifalme. Msimamo huu yeye uliofanyika hadi 1863, wakati, kama luteni-koloneli, yeye alishiriki katika kukandamiza uasi Kipolishi ya 1863-1864, akirudi St Petersburg katika mwaka wa mwisho kama mkuu na mkuu wa wafanyakazi wa moja ya majeshi ya ulinzi. Wakati wa Vita vya Austro-Prussian ya 1866, Dragomirov alikuwa amewekwa katika makao makuu ya Jeshi la Pili la Prussia. Alikuwapo katika mapigano juu ya Elbe na katika Königgrätz, na maoni yake juu ya shughuli ambayo alishuhudia ni ya thamani kubwa kwa mwanafunzi wa mbinu na vita vya 1866. 