<prompt> Andika mwendelezo wa aya hii - Licha ya kupambana na utawala wa kijeshi kuwa msingi wa msingi wa Bolshevism, Umoja wa Kisovyeti kuanzia 1940 na kuendelea ulionekana sana kama nguvu ya kifalme ya kweli ambayo itikadi yake haikuweza kuruhusu kukubali utawala wake wa kifalme. Kwa maoni ya Kisovieti, makundi ya wafuasi wa Kisovieti katika kila nchi yalikuwa sauti pekee halali ya watu bila kujali kama walikuwa makundi ya wachache. Makundi mengine yote yalikuwa tu maadui wa darasa la watu, watawala wasio halali kwa asili bila kujali kama walikuwa makundi ya wengi. Kwa hiyo, kulingana na maoni hayo, nchi yoyote iliyokuwa ya Sovieti au mshirika wa Sovieti kwa kawaida ilifanya hivyo kupitia tamaa halali ya hiari, hata kama waombaji walihitaji msaada wa Sovieti kuyatimiza. Mifano kuu ilikuwa uvamizi wa Sovieti wa Finland  <response>: kuunganishwa kwa sehemu za Kifini za Karelia, uvamizi wa Urusi nchini Poland, uvamizi wa Urusi katika nchi za Baltic, na utawala wa baada ya vita juu ya mataifa ya satellite ya Bloc ya Mashariki chini ya udanganyifu wa uhuru kamili. Katika enzi ya baada ya Urusi hata wengi Ukrainians, Georgia, na Waarmenia kuhisi kwamba nchi zao walikuwa kwa nguvu annexed na Bolsheviks, lakini hii imekuwa mtazamo tatizo kwa sababu makundi pro-Soviet katika jamii hizi walikuwa wakati mmoja sizable pia. Kila kikundi kilihisi kwamba kile kingine hakikuwakilisha masilahi ya kweli ya kitaifa. Hii vita vya wenyewe kwa wenyewe kama paradox imekuwa kuonekana katika annexation ya Crimea na Shirikisho la Urusi, kama pro-Urusi Crimeans wamekuwa kuonekana kama haramu na pro-Ukrainian Crimeans, na kinyume chake. 